payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صبح و هنگام سحر مصرف می‌شود تا در طول روز انرژی بدن را بالا نگه دارد. در ایران همچنین نوعی صبحانه به نام عدسی نیز مصرف می‌شود. عدسی یا آش عدسی یکی از غذاهای خوشمزه و مقوی ایرانی است که همان‌طور که از نامش مشخص است با عدس پخته می‌شود. عدسی مانند حلیم گندم و کله پاچه یکی از غذاهای گرمی است که در اکثر مواقع به عنوان صبحانه سرو می‌شود. نیمرو، خاگینه، خوراک لوبیا، لوبیا کباب (خوراک لوبیا و کباب چنجه) یا لوبیا شاپوری، پنیر برشته، غلات صبحانه، نخود ارده، نان اگردک یا نان تخم مرغی محلی، شیربرنج و انواع فرنی مثل
یا نان تخم مرغی محلی، شیربرنج و انواع فرنی مثل فرنی بلغور جو، پوره و قارچ از دیگر صبحانه های ایرانی هستند که محبوبیت کمتری دارند. امروزه ممکن است تحت تأثیر فرهنگهای امریکایی و فرانسوی قهوه و پنکیک، سوسیس، ژامبون و یا بیکن سویا و بوقلمون هم طرفدارانی داشته باشد. شیر کاکائو، شیر قهوه، کره بادام زمینی و شکلات صبحانه از دیگر موارد تغذیه صبحگاهی بشمار میروند. اسرائیل. صبحانه اسرائیلی به‌طور معمول از قهوه، آب پرتقال، سالاد سبزیجات تازه، پنیر خامه‌ای، نان تازه یا نان تست، زیتون، کره، تخم مرغ سرخ شده و کلوچه‌های
نان تست، زیتون، کره، تخم مرغ سرخ شده و کلوچه‌های کوچک یا برش‌های کیک تشکیل شده‌است. صبحانه کامل تر ممکن است شامل تخم مرغ آب‌پز سفت، پنیر دلمه‌ای، پنیر کوارک و سالاد اسرائیلی باشد. نوعی دیگری از صبحانه رایج خمیر سرخ شده‌ای با نام malawach به همراه میوه‌های شیرین یا افزودنی‌های تند مزه است. هتل‌ها با صبحانه بین قاره‌ای (صبحانه‌ای سبک معمولاً شامل نان، کره، مربا و قهوه) خود علاوه بر موارد فوق، معمولاً انواع ماهی و ماست و همچنین نوعی املت (با نام shakshuka رایج در منطقه) را سرو می‌کنند. مصر. در مصر صبحانه سنتی
در منطقه) را سرو می‌کنند. مصر. در مصر صبحانه سنتی غذایی با نام "فول مدمس" (نوعی عدسی) است که شامل: باقلا آرام پخته شده (گاهی با عدس) در سس (مزه دار شده با) روغن زیتون، آب لیمو و سیر، غذایی با نام genba kareesh (شامل پنیر با گوجه فرنگی، شوید یا جعفری، فلفل سبز تند و روغن زیتون)، فلافل، تخم مرغ سرخ شده، فتیر (feteer)، نوعی شیرینی مصری (bosomaat)، خامه با عسل (قشطة بالعسل)، شیره قند یا ملاس با بخارا (asal eswed we tehena)، مربا با خامه (meraba belkeshta)، چای با شیر (shai belabn) و غذای دیگر با نام mfta^a.
اِختیاریه نام منطقه ای قدیمی واقع در منطقه ۱ و منطقه ۳ شهر تهران است که نام آن از صاحب اختیار، مالک سراسر منطقه در گذشته، برگرفته شده‌ است. این محله در مجاورت ضلع غربی خیابان پاسداران قرار دارد و دارای یک میدان اصلی با همین نام می‌باشد. این میدان از نظر طولی بین خیابان پاسداران و خیابان دیباجی جنوبی و از نظر عرضی بین بزرگراه صدر از محل انتهای بلوار شهید دستواره (معصومی) و خیابان شهید کلاهدوز (دولت) واقع شده است. محله‌های اختیاریه نیز شامل ده رستم‌آباد در غرب شغال آباد و کف دره در شرق می‌باشند. خیابان
در غرب شغال آباد و کف دره در شرق می‌باشند. خیابان اختیاریه جنوبی از خیابان پاسداران روبروی گلستان ششم شروع شده و پس از قطع خیابان دولت در چهار راه دلبخواه به میدان اختیاریه ختم می‌شود. میدان اختیاریه و خیابان اختیاریه جنوبی (فقط حد فاصل چهارراه دلبخواه و میدان اختیاریه) یکی از مناطق تجاری شمال شهر تهران محسوب می‌شود که دارای کسب و کار بسیار پررونقی می‌باشد. خطوط حمل و نقل عمومی. این محله در گذشته مبدأی سفر مسافران اتوبوس از محله‌های شمال شرق این محل از جمله فرمانیه، نوبنیاد، مینی سیتی و محله‌های مجاور
جمله فرمانیه، نوبنیاد، مینی سیتی و محله‌های مجاور بلوار ارتش بود که در آن زمان با خطوطی نظیر اختیاریه به میدان امام خمینی، میدان قدس، سوهانک و شهرک نور جابجایی افراد صورت می‌گرفت. در حال حاضر از ضلع شمال شرقی محله دسترسی به پایانه اتوبوسرانی شهید دستواره (معصومی) و ایستگاه متروی نوبنیاد و از ضلع جنوب شرقی محله در چهارراه پاسداران دسترسی به پایانه مغان امکان‌پذیر می‌باشد. از خطوط اتوبوسرانی عبوری از داخل، ضلع شرقی و ضلع شمالی این محله خطوط ذیل فعال می‌باشد: تاریخچه. اختیاریه، نام امروزین زمین‌هایی است که در
اختیاریه، نام امروزین زمین‌هایی است که در میانه راه روستاهای حسین‌آباد لویزان و رستم‌آباد در شمال دروس قرار داشت. این ملک ابتدا به محمودخان قائم‌مقام تعلق داشت. او یک و نیم دانگ از ملک مزبور را وقف کرد و مابقی اراضی توسط صاحب‌اختیار خریداری شد. او نام منطقه را به اختیاریه تغییر داد و اقدام به‌آبادی آن نمود و ازجمله آن منطقه را مجهز به مکتبخانه نمود. باغ و کاخ زیبای صاحب اختیار، در شمال شرق اختیاریه اغلب اقامتگاه مشیرالدوله بوده‌است. از فامیل‌های رایج منطقه می‌توان به خاندان عرب و نوریان اشاره نمود. از دیگر
به خاندان عرب و نوریان اشاره نمود. از دیگر اتفاقات مهمی که در این باغ افتاد، تشییع جنازه مستوفی‌الممالک از این باغ بود. اختیاریه دارای یک رشته قنات و یک گورستان قدیمی است.
مکتبِ آتن یکی از آثار معروف رافائل، (۱۴۸۳ - ۱۵۲۰ میلادی) هنرمند ایتالیایی دوره رنسانس در قالب یک دیوار نگاره است که به عنوان بخشی از سفارش پاپ ژولیوس دوم برای تزئین اتاق‌هایی که اکنون (اتاق‌های‌رافائل) در قصر حواری، اقامت‌گاه وی در شهر واتیکان نامیده می‌شود، نقاشی شد (در بین سال‌های ۱۵۰۹_۱۵۱۱میلادی). این اثر به عنوان شاهکار رافائل و تجسمی تمام عیار از روح کلاسیک دوران اوج رنسانس ایتالیایی، در زمانی که پاپ جولیوس دوم به تشویق هنرمندانی بزرگی چون رافائل، لئوناردو داوینچی، دل سارتو و میکل آنژ پرداخت و شهر رم
داوینچی، دل سارتو و میکل آنژ پرداخت و شهر رم را عملاً جایگزین شهر فلورانس در تمرکز آثار هنری اروپا در طول سال‌های رنسانس شد، شناخته می‌شود. این نقاشی به دلیل استفاده از پرسپکتیو دقیق، (مشخصه برجسته هنر رنسانس) که رافائل از لئوناردو آموخت، قابل توجه است. به همین ترتیب مضامین نقاشی مانند تولد دوباره فلسفه و فرهنگ یونان باستان در اروپا، از فعالیت‌های فردی لئوناردو در تئاتر، مهندسی، اپتیک، هندسه، فیزیولوژی، آناتومی، تاریخ، معماری و هنر الهام گرفته شده است. درون نقاشی چهره‌های مختلفی از مشهورترین فلاسفه یونان
نقاشی چهره‌های مختلفی از مشهورترین فلاسفه یونان باستان، دانشمندان جهان باستان و دیگر شخصیت‌های علمی و عرفانی که در تاریخ شناخته شده هستند وجود دارد. به دلیل این که خود رافائل به‌طور صریح به نام شخصیت‌های موجود در اثر اشاره نکرده است یا منبع مشخصی دربارهٔ آن وجود ندارد، نامگذاری شخصیت‌ها به‌طور دقیق آن ممکن نیست. تشخیص آن‌ها همواره با ابهاماتی همراه بوده است اما هویت بیشتر چهره‌ها تنها از طریق جزئیات یا کنایه‌های ظریف و مبهم قابل تشخیص است. در میان کسانی که معمولاً در دیوارنگاره شناسایی می‌شوند می‌توان به
معمولاً در دیوارنگاره شناسایی می‌شوند می‌توان به سقراط، فیثاغورث، ارشمیدس، هراکلیتوس، اوروس و زرتشت اشاره کرد، علاوه بر این، اعتقاد بر این است که هنرمندان ایتالیایی چون لئوناردو داوینچی و میکل آنژ به ترتیب در کنار افلاطون و هراکلیتوس نقاشی شده‌اند. در همین هنگام رافائل یک پرتره از خود در کنار بطلمیوس در گوشه سمت راست نقاشی قرار داد است که مانند امضای اوست، با این حال توافقی کلی در نامگذاری این دانشمندان وجود دارد. این توافق شامل موارد مختلفی از افراد خاص در طول تاریخ جهان می‌شود، به عبارت دیگر از سقراط،
در طول تاریخ جهان می‌شود، به عبارت دیگر از سقراط، افلاطون، ارسطو و فیثاغورث گرفته تا بطلمیوس، اقلیدس، ابن‌رشد و ابن‌سینا (ابن‌سینا یا زرتشت) که همگی در این عکس یادگاری تاریخی در یکجا دیده می‌شوند.
به دلیل این که در حوضه‌های آبریز دو پدیده تبخیر از سطح مرطوب خاک و تعرق از سطح گیاهان را نمی‌توان از همدیگر مجزا ساخت غالباً این دو فرایند توأم با یکدیگر و به نام تبخیر-تعرق یا برترادمش توصیف می‌شوند. دامنه و تعریف دقیق تبخیر-تعرق تاحدودی بسته به زمینه کاری است، اما در کشاورزی، جنگلداری و سایر رشته‌هایی که با خاک وگیاه در ارتباط‌اند، به مجموع مقادیر آبی که از سطح زمین و گیاه به اتمسفر میرود، تبخیر-تعرق گفته می‌شود. تقریباً نیمی از آبی که وارد خاک می‌شود دوباره از طریق تبخیر-تعرق به جو زمین باز می‌گردد.
پیر بوردیو (۱ اوت ۱۹۳۰–۲۳ ژانویه ۲۰۰۲)، جامعه‌شناس و مردم‌شناس سرشناس فرانسوی بود که عمدتاً به مسائلی نظیر سازوکارهای قدرت و انواع شیوه‌های انتقال قدرت در جامعه در درون و بین نسل‌های مختلف می‌پرداخت. او برخلاف سنت ایدئالیست اروپای غربی بر واقعیت جسمانی زندگی اجتماعی و نقش عمل در سازوکارهای جامعه تأکید داشت. او تحت تأثیر گرامشی، هایدگر، مرلوپونتی، ویتگنشتاین، هوسرل، مارکس، وبر، دورکیم، کلود لوی-استروس و پانوفسکی نظریه شکل‌های فرهنگی، اجتماعی و نمادین سرمایه را در برابر شکل‌های اقتصادی سرمایه مطرح کرد. بوردیو
در برابر شکل‌های اقتصادی سرمایه مطرح کرد. بوردیو جامعه‌شناسی سنتی را با نظریهٔ خود درآمیخت و همواره در پی ارتباط مفاهیم نظریه‌شناختی خود با تحقیق تجربی بود. آثار او مارپیچی است بین نظریه و تحقیق تجربی و برگشت به تدوین دوباره نظریه اما در سطحی دیگر. جامعه‌شناسی بوردیو نافی هرگونه طبقه‌بندی است؛ زیرا او مرزهای رشته‌های علمی را درمی‌نوردد؛ جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی، آموزش و پرورش، تاریخ فرهنگی، هنر، علم، زبان‌شناسی و فلسفه و به‌راحتی بین نظریه و تحقیق تجربی حرکت می‌کند. زندگی. بوردیو در اول اوت ۱۹۳۰ در ناحیه
می‌کند. زندگی. بوردیو در اول اوت ۱۹۳۰ در ناحیه دنگین در منطقهٔ بی‌آرن نزدیک کوه‌های پیرنه-آتلانتیک در جنوب غربی فرانسه متولد شد. پدرش، آلبر بوردیو، یک کارمند دولتی اداره پست بود و محل زندگی آن‌ها ناحیه‌ای روستایی بود. پی‌یر بوردیو تحصیلات متوسطه خود را بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۷ در دبیرستان شبانه‌روزی لویی بارتو در پو و، سپس، لوئی کبیر گذراند. بوردیو در دههٔ ۱۹۵۰ در اکول نرمال سوپریور در پاریس تحصیل می‌کرد. او با درجهٔ عالی در رشتهٔ فلسفه فارغ‌التحصیل شد. بوردیو رساله خود با عنوان «ترجمه و تفسیری از ملاحظات
رساله خود با عنوان «ترجمه و تفسیری از ملاحظات انتقادی لایبنیتس» را در معیت هانری گوییه نوشت. او به مدت یک سال در دبیرستان تئودور دو بانویل در مولن به تدریس فلسفه پرداخت و در ۱۹۵۶ به خدمت نظام فراخوانده شد و دو سال در الجزایر در خدمت سربازی ارتش فرانسه بود. در سال ۱۹۸۵ کتاب جامعه‌شناسی الجزایر را به چاپ رساند و تا دو سال بعد در دانشگاه الجزایر به تدریس پرداخت. او پس از بازگشت به فرانسه در میزگردهای کلود لوی استروس شرکت می‌جست و به عنوان دستیار با ریمون آرون همکاری می‌کرد. در سال ۱۹۶۸ مرکز جامعه‌شناسی
آرون همکاری می‌کرد. در سال ۱۹۶۸ مرکز جامعه‌شناسی اروپایی را تأسیس کرد و تا پایان عمر مدیریت آن را بر عهده داشت. در سال ۱۹۸۱ و در پی بازنشستگی ریمون آرون، کرسی او در کلژ دو فرانس به بوردیو اعطا شد. در سال ۱۹۷۵ بوردیو یک گروه تحقیقاتی در مرکز جامعه‌شناسی اروپایی تأسیس کرد که «پژوهش نامه علوم اجتماعی» را چاپ می‌کرد. در این گروه او به دنبال این بود که قوانین پذیرفته شدهٔ تولیدات جامعه‌شناسی را دگرگون کند و در عین حال شالوده‌های علمی جامعه‌شناسی را تقویت کند. در طول دههٔ ۹۰ میلادی بوردیو به یکی چهره‌های روشنفکر
طول دههٔ ۹۰ میلادی بوردیو به یکی چهره‌های روشنفکر معروف در فضای سیاسی فرانسه تبدیل شد. بوردیو در سن ۷۱ سالگی از سرطان درگذشت. تأثیرات. بوردیو تحت تأثیر افراد بسیاری بود. او از ماکس وبر مفهوم تسلط و نظام‌های نمادین را به ارث برد و نظریهٔ نظم‌های جامعه‌شناسی او را از جامعه‌شناسی دین به نظریهٔ «میدان» انتقال داد. بوردیو همچنین تحت تأثیر کارل مارکس جامعه را به عنوان مجموعی از روابط اجتماعی مستقل از آگاهی و اراده افراد تعریف کرد. او تحت تأثیر امیل دورکیم، مارسل موس و کلود لوی-استروس دیدگاهی ساختارگرا دربارهٔ
موس و کلود لوی-استروس دیدگاهی ساختارگرا دربارهٔ تمایل ساختارهای اجتماعی به بازتولید خودشان را پرورش داد. با این حال بوردیو با تأکید بر نقش عاملان اجتماعی در نظم‌های نمادین از دورکیم فاصله می‌گیرد. موریس مرلو-پونتی و پدیدارشناسی ادموند هوسرل تأثیری اساسی بر فرمول‌بندی بوردیو دربارهٔ بدن و صورت‌بندی نظریه عمل داشتند. او در سال‌های پایانی عمر خود به مناقشات بر سر نسبت خود با مارکس پایان می‌دهد و خودش را بیشتر پاسکالی می‌داند تا مارکسیست. پاسکال از این نظر برای بوردیو اهمیت دارد که در پی دلیل اثرات و دلیل
برای بوردیو اهمیت دارد که در پی دلیل اثرات و دلیل وجودی رفتارهای انسانی بظاهر نامعقول است. سیاست و روشنفکری. او منتقد ژان پل سارتر به خاطر اتخاذ یک نقش روشنفکرانه در سیاست بود. از نظر او جامعه‌شناسی یک تفریح روشنفکرانه نیست بلکه قواعد جدی یک علم بر آن حاکم است. تناقضی بین نوشته‌های اولیهٔ بوردیو که در آن‌ها علیه به‌کارگیری جامعه‌شناسی در فعالیت‌های سیاسی سخن می‌گوید و نوشته‌های بعدی او وجود دارد که در آن‌ها به نقش روشنفکر در سیاست تأکید می‌کند. بوردیو به شدت نگران جهانی‌سازی و افرادی بود که از آن ضرر
به شدت نگران جهانی‌سازی و افرادی بود که از آن ضرر می‌بینند. او سخنرانی‌های زیادی علیه نئولیبرالیسم که در آن زمان در مرکز بحث‌های سیاسی روز بود انجام داد. بوردیو معتقد بود که باید روشنفکران را در زیر میکروسکوپ جامعه‌شناختی قرار داد؛ به این دلیل که در جامعه پیشرفته که در آن مدارس نخبگان به‌مثابه ابزاری شاخص برای مشروعیت بخشیدن به سلسله‌مراتب اجتماعی جایگزین کلیسا شده‌است حاکمان مرتباً به علم و منطق متوسل می‌شوند تا تصمیمات و برنامه‌های خود را توجیه کنند که روشنفکران باید علیه این نوع سوءاستفاده‌ها از منطق و
باید علیه این نوع سوءاستفاده‌ها از منطق و خردمندی قد علم کنند. او می‌گوید که روشنفکر موجودی متناقض و دوبعدی است که از پیوند ناپایدار آزادی عمل و تعهد ترکیب یافته‌است. از نظر بوردیو اینها ناسازگار نیستند بلکه مکمل یکدیگرند. آزادی عمل شرط ضروری تعهد عالم است. از نظر بوردیو، روشنفکر حقیقی بر اساس استقلال خود از قدرت‌های زمانمند و هم‌چنین استقلال خود از دخالت مرجعیت اقتصادی و سیاسی تعریف شده است. او وقتی درباره میدان روشنفکری صحبت می‌کند به حضور ذراتی در این میدان اشاره می‌کند که، شبیه ذرات میدان مغناطیسی، تحت
اشاره می‌کند که، شبیه ذرات میدان مغناطیسی، تحت تأثیر نیروهای جاذبه، دافعه و غیره قرار دارند. از نگاه بوردیو، غفلت‌های روشنفکران از نیروهای اجتماعی حاکم بر میدان روشنفکری و در نتیجه اَعمال آنان نشان می‌دهد که روشنفکران در بیشتر وقت‌ها جملگی با ژستی کاملاً رادیکال به پایداری نیروهای غالب کمک می‌کنند. از نظر بوردیو، روشنفکران یا عموماً تولیدکنندگان نمادین به نحوی پاره‌طبقه‌ای تحت سلطه از طبقه سلطه‌گر را تشکیل می‌دهند. غفلت از سازوکارهای جمعی فرمان‌برداری سیاسی و اخلاقی و بها دادن بیش از حد به آزادی روشنفکران
و اخلاقی و بها دادن بیش از حد به آزادی روشنفکران بارها بی‌شیله‌وپیله‌ترین روشنفکران پیشرو را به همدستی با برخی نیروها سوق داده‌اند. مفاهیم. وی خالق مفاهیمی همچون میدان، سرمایهٔ فرهنگی و عادت‌واره یا ریختار [معادل دیگر حسن چاوشیان] است. «ریختار [عادت واره] همان جبر و ضرورتی است که درونی شده و تبدیل به قریحه ای گشته که کرد و کارهای معنادار و تلقی‌های معنا بخش ایجاد می‌کند. ریختار طبع و قریحه ای عام و انتقال پذیر است که به صورتی سیستماتیک و همه شمول_ فراتر از حد و مرزهای چیزهایی که مستقیماً آموخته شده‌اند_
حد و مرزهای چیزهایی که مستقیماً آموخته شده‌اند_ همان ضرورتی را به کار می‌بندد که در بطنِ شرایط یادگیریِ اولیه نهفته‌است. ... ریختار نه فقط ساختاری ساخت دهنده است که کرد و کارها و درک و تلقیِ کرد و کارها را سازماندهی می‌کند، بلکه ساختاری ساخت یافته نیز هست … به عبارتی دیگر، با همهٔ چیزهایی تعریف می‌شود که آن را از چیزی که نیست و خصوصاً از همهٔ چیزهایی که با آن‌ها در تضاد است، جدا و متمایز می‌کند» اگر ریختار را «مجموعه ای از روابطِ جا افتاده در کنش گران اجتماعی» بدانیم، به دنبال آن، می‌توان میدان را نیز
بدانیم، به دنبال آن، می‌توان میدان را نیز «مجموعه ای از روابط بین موقعیت‌های مختلف، در فضای اجتماعی» دانست. در واقع «موقعیت همان نقطه ای است که منش [یا همان ریختار] را به میدان متصل می‌کند و به تعریف میدان از این منظر می‌پردازد.» پس آنچه کنش گر، یا به بیانی دقیق تر، ریختارِ کنش گر را به میدان مرتبط می‌سازد مجموعه ای از روابط است که می‌توان آن‌ها را با تأثی از ادبیات کلاسیک بازار خواند؛ یعنی مجموعه ای از روابط بین کنش گران که منجر به مبادلهٔ نمادین می‌شود، و حاصلِ این مبادلهٔ نمادین در سطح نهایی چیزی نیست
و حاصلِ این مبادلهٔ نمادین در سطح نهایی چیزی نیست جز قدرت. «جوامع سنتی با مبادلهٔ بی واسطهٔ هدایا شناخته می‌شوند و جوامع مدرن بر حسب مبادله‌هایی که به واسطهٔ بازار صورت می‌پذیرد. ... بازارها با این که با میدان‌ها یکسان نیستند، چهارچوب اسکلت میدان‌ها را تشکیل می‌دهند.» کتاب‌شناسی. آثار بوردیو مشتمل بر نوشته‌ها، درس‌گفتارها، سخنرانی‌ها و مصاحبه‌های او بالغ بر ۵۵ مجلد است. آثار او حوزه گسترده‌ای از علوم، از فلسفه و نظریهٔ ادبی تا جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی را دربرگرفته است. بوردیو در این کتاب کوشیده‌است تا
دربرگرفته است. بوردیو در این کتاب کوشیده‌است تا احکام زیباشناسی را با موقعیت‌های موجود در فضای اجتماعی مرتبط کند. انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی «تمایز» را به عنوان یکی از ده کتاب مهم جامعه‌شناسی سده بیستم انتخاب کرد. در این کتاب بوردیو به بحث در این باره می‌پردازد که قضاوت ذوقی به جایگاه اجتماعی افراد بستگی دارد و خود عملی است برای مشخص کردن جایگاه اجتماعی افراد. او در این کتاب از ترکیبی از نظریه جامعه‌شناسی، داده‌های آماری، عکس‌ها و مصاحبه‌ها استفاده می‌کند تا بر دشواری فهم سوژه از طریق روش‌های عینی فائق
تا بر دشواری فهم سوژه از طریق روش‌های عینی فائق آید. بوردیو در سلطه مذکر از مدل جامعه قبایلی کابیلی شمال الجزایر بهره گرفته و می‌کوشد نشان دهد که در این جامعه، چگونه ساختارهای تقابلی مرد - زن، سلطه مذکر را بازتولید می‌کنند. در واقع، بهره‌گیری بوردیو از مدل الجزایری، نخست برای فرانسویان که مدعی جامعه‌ای پیشرفته بودند، شوک آور بود اما بوردیو نشان داد که این ساختارها بسیار ریشه‌ای هستند و این سلطه پیش از آن که هنجاری و دستوری باشد، در الگوهای روزمره و ناخودآگاه بازتولید می‌شود.
آسمان‌نما یا اخترسرا تالاری است که یا برای ارائهٔ مباحث آموزشی دربارهٔ اخترشناسی و آسمانِ شب یا برای آموزشِ ناوبریِ فلکی استفاده می‌شود. همچنین در آن، نمایی از ستارگان و سیاره‌ها‌ و دیگر پدیده‌های آسمانی برای منظورهای آموزشی یا سرگرمی نمایش داده می‌شود. در زبان انگلیسی به آسمان‌نما پِلانِتاریوم ("planetarium") می‌گویند که ریشه در واژه لاتین پِلانِتاریوس ("planetarius") به معنای سیاره است دارد. آسمان‌نماها، گنبد های وسیعی هستند که از زمان های قدیم، برای کار های مختلفی استفاده می‌شوند. دانشمندها در آن زمان،
های مختلفی استفاده می‌شوند. دانشمندها در آن زمان، از آسمان‌نماها برای کشف فضا و ستارگان، یا حتی دیدن سیارات استفاده میکردند. یا حتی پدیده های طبیعی مانند کسوف (خورشید گرفتگی) یا خسوف (ماه گرفتگی) را میتوان از توی اسمان نما ها مشاهده کرد. اکنون، آسمان‌نماها دارای پروژکتور هستند که اشخاص، می‌توانند به درون آسمان‌نما بروند و همراه با پروژکتور، فیلم های علمی فضایی را تماشا کنند. مشخصات. دستگاه شبیه‌ساز گردش زمین و ماه به دور خورشید افلاک نما ابزاری کمک آموزشی برای یادگیری ساده حرکات زمین و ماه و ارتباط آن با
برای یادگیری ساده حرکات زمین و ماه و ارتباط آن با خورشید است که از مفاهیم اولیه نجوم در درس علوم و فیزیک است کاربرد دارد. یکی از ویژگی‌های دستگاه این است که دانش آموز همراه با آموزش تئوری آموزگار به صورت عملی و کاملاً ملموس از طریق این ابزار درس را به صورت مفهومی یادمی‌گیرد. کاربرد دستگاه: ۶ - نمایش زاویه ۲۳/۴۵ درجه محور زمین نسبت به مدار حرکتی زمین ۷ - مشاهده روزها و شب‌های طولانی در قطب‌های زمین
بازار کرمانشاه یک مرکز تجاری در شهر کرمانشاه است. این بازار در زمان خود یکی از طولانی‌ترین بازارهای سرپوشیده در خاورمیانه به شمار می‌آمده‌است. ساختمان بازار دارای تویزه‌های منحصربه‌فرد است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.بازار کرمانشاه شامل ۱۸ راسته تخصصی است که هر یک به صنفی خاص اختصاص دارد. مشخصات. قدمت قدیمی‌ترین بخش‌های بازار کرمانشاه به زمان حکومت خاندان زنگنه در کرمانشاه می‌رسد که معاصر با دوران زندیه بوده‌است. با این وجود بخش‌های جدیدتر بازار در
بوده‌است. با این وجود بخش‌های جدیدتر بازار در دوران قاجاریه و در نیمۀ سدۀ ۱۹ میلادی ساخته شده‌اند. این بازار دارای ۱۸ راسته است که در گذشته به صورت پیوسته به یکدیگر متصل بود و یکی از طولانی‌ترین بازارهای سرپوشیدۀ خاورمیانه به حساب می‌آمده‌است. با احداث خیابان سپه (مدرس) در سال ۱۳۱۴ بازار به دو پارۀ شرقی و غربی تقسیم شد و گذرهای درون بافت قطع شد. این خیابان پس از عبور از مقابل مسجد جامع و از وسط سبزه میدان با از بین بردن این فضای شهری شاخه‌های اصلی بازار را قطع کرد. با ساخته شدن واحدهای تجاری جدید در دو
را قطع کرد. با ساخته شدن واحدهای تجاری جدید در دو طبقه و جداره‌سازی شهری که با آجرکاری‌های پُرکاری نیز همراه بود، این خیابان به یکی از اصلی‌ترین محورهای بافت قدیم کرمانشاه تبدیل شد. همچنین در گذشته تیمچه‌‌ای به نام سید اسماعیل در بازار کرمانشاه وجود داشت که با ساخت خیابان سپه از بین رفت. این تیمچه در مکان کنونی پاساژ ایران که قبلاً محل سینما هما بود قرار داشته‌است. راسته‌ها. بازار کرمانشاه که در اثر عبور خیابان‌های اصلی شهر هم‌اکنون به چهار قسمت تقسیم شده‌است. این بازار از بخش‌ها و راسته بازارهای زیادی
این بازار از بخش‌ها و راسته بازارهای زیادی تشکیل گشته‌است. با تغییراتی که در بازار بزرگ کرمانشاه به‌وجود آمد بسیاری از اصناف از جمله مسگری، سفیدگری، سراجی، صندوق‌سازی، گیوه‌کشی، نعل‌سازی، رنگرزی، صرافی و... برای همیشه به بوته فراموشی سپرده شد. بازار کرمانشاه دارای ۱۸ راسته است از آن‌ها می‌توان به زرگرها، تاریکه بازار (ادویه فروشی‌ها)، بازار یهودی‌ها یا بازار جوله که ها(بازار اسلامی)، آهنگرها، مسگرها، بنکدارها، بزازخانه، درطویله قشون، چال‌حسن‌خان و توپخانه اشاره کرد. بازار کرمانشاه دارای چهارسوق‌ها و
اشاره کرد. بازار کرمانشاه دارای چهارسوق‌ها و ورودی‌هایی با تزئینات آجرکاری و کاشی‌کاری است که نشانگر دید زیباشناسانۀ معماران عصرهای گذشته و فرهنگ غنی معماری این منطقه می‌باشد. در زمان رونق اقتصادی منطقه و مسیر عبور جاده ابریشم، این بازار محل اصلی داد و ستد بازرگانان اروپایی و آسیایی بوده و با توجه به موقعیت استراتژیک دارای نشانه‌های خاص فرهنگی زیاد می‌باشد. راسته‌بازار توپخانه. بازار توپخانه یکی از راسته‌های ۱۸ گانۀ بازار بزرگ کرمانشاه محسوب می شود که از دروازۀ چیاسرخ (ابتدای بازار توپخانه) شروع شده و تا
چیاسرخ (ابتدای بازار توپخانه) شروع شده و تا دروازۀ پل سیدجمعه (انتهای راسته‌بازار چال‌حسن‌خان) ادامه دارد و سردر جبهۀ شمالی آن نیز مشرف به خیابان ۴۰ متری مطهری (سیروس) قرار دارد. برای مدتی طولانی این راسته‌بازار از رونق افتاده و تقریباً متروکه شده‌بود،‌ اما از خرداد ۱۳۸۷ فاز نخست احیای آن آغاز شد و تا پاییز ۱۳۸۸ تعداد ۵۰ چشمه طاق این بازار احیاء و مرمت شد. راسته‌بازار فیض‌آباد. بازار فیض‌آباد یکی از بخش‌های بازار کرمانشاه است که که حدود ۳۰ تا ۳۵ حجره را شامل می‌شود و در محلۀ فیض آباد قرار دارد. قدمت این
می‌شود و در محلۀ فیض آباد قرار دارد. قدمت این بخش از بازار به حکومت خاندان زنگنه هم‌دوره با زندیه می‌رسد و از قدیمی‌ترین بخش‌های بازار کرمانشاه به شمار می‌آید. سرای‌ها. در بازار کرمانشاه سراهای متعدد ازجمله سرای همدانی‌ها، سرای اصفهانی‌ها، سرای وکیل‌الدوله، سرای نور، سرای کاشانی، سرای حکیم‌الدوله، سرای خرمافروش‌ها، سرای رنگ‌رزها، سرای فراش‌باشی و سرای سنگ‌تراش‌ها وجود دارد. سه سرای مهم و بزرگ‌تر بازار وکیل‌الدوله،‌ سرای حاج علی‌محمد همدانی، و سرای نو هستند. اکثر این سراها به دلیل گذشت زمان فرسوده شده‌اند و
اکثر این سراها به دلیل گذشت زمان فرسوده شده‌اند و در حال حاضر از آن‌ها به عنوان انباری استفاده می‌شود. در آبان ۱۴۰۳ معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه اعلام کرد نزدیک به ۹۰ درصد سراهای بازار کرمانشاه وقفی هستند و بازسازی آن‌چا تنها با مشارکت مالکین بخش خصوصی و سازمان اوقاف امکانپذیر است و دست میراث فرهنگی استان برای مرمت آن‌ها به‌جز در موارد اضطراری بسته است. سرای وکیل‌الدوله. سرای وکیل‌الدوله در واقع مجموعه‌ای از چهار حیاط و یک دالان است. دالان و حیاط بزرگ‌تر در
چهار حیاط و یک دالان است. دالان و حیاط بزرگ‌تر در میانۀ مجموعه قرار دارند و اجزای مجموعه را به هم متصل می‌کنند. دو حیاط کوچک در دو طرف دالان قرار دارند، و در قرب صحن اصلی نیز حیاط بزرگ دیگری قرار گرفته‌است. هریک از این چهار حیاط را می‌توان یک سرای مستقل محسوب کرد. در وسط حیاط بزرگ‌تر مجموعه حوضی قرار دارد که به شکل کشکول ساخته‌است و هم‌اکنون به باغچه تبدیل شده‌است. دالان ورودی محور اصلی مجموعه است که محور آن بر محور طولی صحن اصلی عمود است. در طرفین دالان حجره‌ها به صورت متقارن قرار گرفته و دهانه‌بندی آن‌ها
به صورت متقارن قرار گرفته و دهانه‌بندی آن‌ها به دهانه‌بندی صحن اصلی شباهت دارد. سراسر مجموعه دارای نمای آجری است و در برخی جاها از کاشی‌کاری آبی فیروزه‌ای استفاده شده‌است. سرای نو. سرای نو از دو صحن و یک دالان تشکیل شده‌است. دالان سرا بر امتداد محور شرقی-غربی قرار گرفته‌است. علاوه بر یک صحن اصلی، یک صحن و حیاط زاویه‌ای در گوشۀ جنوب شرقی سرا قرار دارد. ورودی‌های اصلی در گوشۀ جنوب غربی و میانۀ جبهۀ‌ شرقی صحن قرار دارند. حجره‌ها به‌صورت متقارن در پیرامون صحن قرار گرفته‌اند. ساختمان بانک شاهنشاهی در وسط صحن
قرار گرفته‌اند. ساختمان بانک شاهنشاهی در وسط صحن اصلی قرار گرفته‌است. سرای حاج علی‌محمد همدانی. سرای حاج علی‌محمد همدانی در محلۀ فیض‌آباد واقع شده که امروزه خارج از محدودۀ‌ بازار قرار دارد،‌اما در گذشته بخشی از بازار کرمانشاه محسوب می‌شده و در زمان فعالیت خود در ارتباط با تاریکه‌بازار فیض‌آباد و گذر جلوخان قرار داشته‌است. سرای حاج علی‌محمد همدانی دارای دو طبقه و زیرزمین است. سردر بنا کاشی‌کاری شده و در داخل بنا از ستون‌ها و سرستون‌های چوبی استفاده شده‌است. کاروانسراها. در بازار کرمانشاه علاوه بر راسته‌ها و
در بازار کرمانشاه علاوه بر راسته‌ها و سراها، چند کاروانسرا نیز وجود داشته‌است. یکی از این کاروانسراها که به نام کاروانسرای خندق نامیده می‌شود در راسته‌بازار چال‌حسن‌خان قرار دارد. کاروانسرای خندق که تحت مالکیت خصوصی قرار دارد طی سال‌ها به مخروبه‌ای تبدیل شده‌است. مرمت و بازسازی بازار. از دهۀ ۱۳۷۰ چهار فصل مرمت در بازار کرمانشاه انجام شده‌است. این مرمت‌ها عمدتاً بر روی چهار راسته‌بازار در طویله قشون، زرگرها، آهنگرها و چال‌حسن‌خان انجام شده‌است. در راسته بازار چال‌حسن‌خان که در قسمت جنوبی بازار قرار دارد در
چال‌حسن‌خان که در قسمت جنوبی بازار قرار دارد در سال ۱۳۹۶ خیابانی به نام آیت الله زرندی ساخته شده و به منظور حفظ جلوۀ معماری سنتی بازار، دیواره‌ای با طاق‌های آجری بر روی جدار بیرونی بازار اجرا شده‌است. همچنین در راسته‌بازار فیض‌آباد نیز که دچار فرسودگی شده و در دهۀ ۱۳۷۰ ساخت‌وسازهایی بی‌تناسب در آن صورت گرفته، از ابتدای دهۀ ۱۴۰۰ مرمت‌هایی آغاز شده که شامل تکمیل سردرها، تاق‌زنی تاق‌های بازار، جداره‌سازی و مرمت حجره‌ها بوده و طرح مطالعاتی ساماندهی و مرمت آن نیز در دست تهیه است.
ساخارین (وام واژه از روسی: Сахарин) نوعی شکر مصنوعی است، ساخارین یک شیرین‌کننده مصنوعی است که برای اولین بار در سال ۱۸۷۹ توسط کنستانتین فالبرگ، دانشجوی شیمی دانشگاه جانز هاپکینز، کشف شد. وی این ماده را کاملاً تصادفی و هنگام کار روی ترکیبات کُلتار (قطران زغال سنگ) پیدا کرد. ساخارین، که از لحاظ شیمیایی به عنوان بنزوئید سولفیمید شناخته می‌شود، تقریباً ۳۰۰ تا ۵۰۰ برابر شیرین‌تر از ساکارز (شکر معمولی) است و از آن‌جایی که بدن انسان آن را متابولیزه نمی‌کند، کالری ندارد. از زمان کشف آن، ساخارین به عنوان جایگزینی