payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را در لینوکس می‌توان با فرمان gnuplot در ترمینال، و در ویندوز با اجرای پروندهٔ wgnuplot.exe اجرا کرد. کشیدن نمودار. ساده‌ترین دستور گنوپلات می‌تواند یک یا چند تابع ریاضی را بکشد: plot sin(x), cos(x) کشیدن داده‌های یک پروندهٔ متنی نیز به همین سادگی است: plot "data.txt" برای کشیدن نمودارهای پیچیده‌تر کافی است که پارامترهای لازم را به ادامهٔ دستور plot بیفزاییم، مانند دستور زیر: plot "besselJ.dat" using 1:2 title "J_0(x)" with lines linewidth 2 برازش داده‌ها. گنوپلات ابزار قدرتمندی برای برازش (fit) داده‌ها
گنوپلات ابزار قدرتمندی برای برازش (fit) داده‌ها روی توابع دلخواه دارد. با دستور زیر می‌توان مجموعهٔ داده‌های یک پرونده را روی تابعی با پارامترهای دلخواه برازش کرد و بهترین مقدار را برای پارامترها به دست آورد. fit a*cos(b*x)+c "data.txt" via a, b, c می‌توان مجموعه‌ای از دستورها پی‌درپی گنوپلات را در یک پرونده ذخیره کرد و با فراخواندن آن پرونده، نمودارهای پیچیده را به سرعت کشید.
شیشه بوروسیلیکات نوعی شیشهٔ سیلیکاتی با مقدار اکسید بور بیش از ۴ درصد وزنی است. این نوع شیشه‌ها ضریب انبساط حرارتی کم تا متوسط داشته، رفتار ویسکوزیته-دمای بلند و چگالی کمی دارند. بسیاری از ظروف شیشه‌ای آزمایشگاهی، صنعتی و خانگی با استفاده از این نوع شیشه ساخته می‌شوند. این شیشه‌ها در بازار با نام‌های تجارتی مانند "پیرکس"، "سیماکس"، "ترکس"، دوران … شناخته می‌شوند. ترکیبات و روش ساخت. محدوده ترکیبی این نوع شیشه بسیار محدود است و تغییرات اندک در ترکیب مواد اولیه ممکن است منجر به بروز پدیده جدایش فازی شود.
اولیه ممکن است منجر به بروز پدیده جدایش فازی شود. شیشه‌های بوروسیلیکاتی امروز معمولاً در محدوده ترکیبی زیر قرار دارند: SiO2: 79.5-80.5% B2O3: 12-13% Al2O3: 2-2.8% Na2O: 3.5-4.5% K2O: 0-1.1% خلاف شیشه‌های سودا آهکی (سودالایم) که قدمت و کثرت تولید نسبتاً مطلوبی در کشور دارند و بر همین مبنا، ترکیب نهایی بچ و محصول نهایی شناخته شده‌است، شیشه بوروسیلیکات (پیرکس) نه قدمت چندانی در کشور دارد و واحدهای تولیدی آن به تعداد انگشتان یک دست هم نمی‌رسد و بدیهی است که به تکنولوژی‌های این نوع شیشه نیز توجه چندانی نمی‌شود.
این نوع شیشه نیز توجه چندانی نمی‌شود. در این مقال سعی شده که نقش عامل اصلی تشکیل دهنده این فاز شیشه‌ای (بوراتها) در گستره پیوند، به صورت خلاصه وار مورد بررسی عملیاتی قرار گیرد: به همراه سیلیس، ژرمانیم و سولفور، مقار جزئی از Boron مانند یک عنصر اصلی تشکیل دهنده شبکه و به عنوان شاخه دوم این پدیده، خود را ارائه می‌کند. مشابه سه عامل دیگر، Boron نیز سهم خود را در تشکیل پیوندهای قوی در اکسیدهای (ترکیبی) شیشه نمایش می‌دهد. شبکه آن از سایر شبکه‌ها که بت یک نوع پیوند در شیشه یافت می‌شوند متفاوت است و در شیشه با در
در شیشه یافت می‌شوند متفاوت است و در شیشه با در رتبه B3 وB4یافت می‌گردد، استحکام فوق‌العاده B3 وB4 این تصور را ایجاد می‌کند که پیوند B-O بسیار قوی است، حال آنکه پیوند گروه‌های Bo4 واجد واحدهای ساختمانی بسیار ضعیفی در مقابل حرارت‌های بالا می‌باشند، دلیل آن را نیز می‌توان توضیح داد: B2O3 با Sio2 تفاوت دارد: ویسکوزیته آن بسیار کمتر از سیلیس است، بنابراین B2O3 مانند یک ماده گدازنده (سیال) بسیار سودمند عمل می‌کند. اکسید بور: این اکسید مخصوص می‌تواند وارد ترکیب شیشه شود و رفتار و وضع غیرعادی از خود نشان دهد.
شیشه شود و رفتار و وضع غیرعادی از خود نشان دهد. برخی از خواص آن موجب تحمل تغییرات قطری (کشیدگی) می‌شوند و وقتی به صورت ترکیبی از فرمول شیشه در میآید، باعث افزایش مقاومت شیمیایی آن نیز می‌گردد، گرچه به شدت نم گیر بوده و آب خود حفظ می‌کند، ضریب انبساط حرارتی شیشه را کاهش می‌دهد (با وجود داشتن ضریب انبساط حرارتی بسیار بالا) و در هر حال، خاصیت سیالیت وروانی و خواص شیشه‌ای خود را کاملاً حفظ می‌کند، لذا توانایی ذوب و تشکیل شیشه را بهبود می‌دهد، دمای مایع شدن نیز د ر اثر وارد کردن B2o3 به شدت کاهش می‌یابد و
نیز د ر اثر وارد کردن B2o3 به شدت کاهش می‌یابد و همچنین از به خط در آمدن واحدهای ساختمانی شیشه جهت ایجاد یک شبکه منظم هندسی بلوری جلوگیری می‌کند. در حالت گداخته بسیاری از دیگر اکسیدها را تجزیه می‌کند. B2o3 یک آبگیر قوی است و آب خود را در دمای 1000C0 از دست می‌دهد. خواص B2o3 شیشه منطبق با حجم اب متغیر است (مشابه P2o5)ودر450Co ذوب می‌شود حال آنکه نقطه ذوب سیلیس 1715Co است، ویسکوزیته آن بسیار کمتر از سیلیس و ضریب انبساط حرارتی آن بیست وچهار مرتبه بالاتر از سیلیس و دانستیته آن نیز کمتر از سیلیس می‌باشد. اکسید
و دانستیته آن نیز کمتر از سیلیس می‌باشد. اکسید بور با آب ترکیب شده و اسید تری هیدرو بوریک تولید می‌کند. سه شکل دیگر اسید بوریک د ر دانستیته، ضریب شکست نور و نقطه ذوب، متفاوتند. با افزایش دانستیته استحکام آن‌ها نیز افزایش می‌یابد، از یک مخلوط B2o3 وH2o به نسبت (۱:۱ مولار) که در حال مناسب گرم شده باشد ،B2o3 کریستالی درحضور بلورهای حاصل از تغییر HBo2I تشکیل می‌شود. از نقطه نظر علمی و فنی، سیستم B2o3-H2o به لحاظ ارتباط تبخیر B2o3 با بخار آب حاصل از ذوب شیشه قابل توجه است، B2o3 خالص در هوای خشک تبخیر نمی‌شود،
توجه است، B2o3 خالص در هوای خشک تبخیر نمی‌شود، در عین حال در شرایط اتمسفر حضور و وجود مقادیری بخار آب، نشانگر اندکی تبخیر است. تبخیر B2o3 در کنار آب، احتمالاً در اثر جانشینی تعدادی از پیوندهای B-O-B با پیوندهای هیدروژنی حادث می‌شود ((B-O-H-O-B. این میزان تبخیر توسط کانی‌های خام دیگری که داری آب بین مولکولی (کریستالی) هستند مانند هیدرات آلومینیوم، جبران خواهد شد. با افزایش حجم و مقدار B2o3 قابلیت انحلال هالوژن‌ها در سیستم‌های دوگانه -B2o3هالوژن، کاهش خواهد یافت و در حرارت‌های بالا، هر دو جزء ترکیب امتزاج
یافت و در حرارت‌های بالا، هر دو جزء ترکیب امتزاج پذیرند و در اثر سرد شدن جدا می‌شوند؛ بنابراین عملکرد مبهمی دارند، فقط ترکیبت شیری رنگ فلوریدها به‌طور کامل امتزاج پذیرند. در ذوب با اکسید بور، هالیدهای پتاسیم کمتر از نمک‌های سدیم قابل حل می‌باشند. در ترکیبات مختلف شیشه بوروسیلیکات، هالوژن‌ها حتی در غلظت‌های بالاتر نیز کمتر امتزاج پذیرند. از مقدار کم کلریدها برای تصفیه، از حجم‌های بیشتر کلریدها به خصوص Kcl جهت تأثیر بر شفافیت و روشنایی شیشه بوروسیلیکات و پیرکس استفاده می‌گردد. Sio2 در ذوب B2o3 حل می‌شود،
استفاده می‌گردد. Sio2 در ذوب B2o3 حل می‌شود، خواه زمانی که یک سیستم دوتایی شیشه در حال شکل‌گیری است و خواه زمانی که دو ترکیب جامد از محلول، پس از گداخته شدن، در حال ساخت محلولی یکپارچه و یک‌دست هستند. پس از اینکه در اثر حرارت فاز مایع تشکیل شد، Sio2 وB2o3 به هر نسبتی قابل انحلالند و شبکه سه بعدی شیشه‌ای از Sio4 چهار وجهی وB2o3 تشکیل می‌شود. B2o3-Pbo تکنولوژی قابل توجه از نظر سیستم‌های دوگانه بورات است که مانند یک ماده گدازنده (سیال) عمل می‌کند و در زمینه تزیین نیز جلا دهنده فلزات است. این ترکیب از ته‌نشین
نیز جلا دهنده فلزات است. این ترکیب از ته‌نشین کردن محلول گرم نیترات سرب در محلول گرم و اشباع براکس تهیه می‌شود فلزات قلیایی – بوراتها: این مواد به رغم فن آوری بسیار ساده، جالبند زیرا بوراتها گاهی اوقات خاصیت‌های خود را آشکارا به سایر ترکیبات مختلف شیشه بوروسیلیکات می‌دهند و در مراحل بعدی خواص و رفتار شیشه را در حین عمل ذوب کاملاً حفظ می‌کنند. داخل کردن فلزات قلیایی در B2o3 شیشه باعث تغییر ساخت و خواص آن خواهد شد ولی به روشی متفاوت می‌توان فلزات قلیایی را در شبکه Sio2 وارد کرد. در شیشه‌هایی با شبکه‌های
در شبکه Sio2 وارد کرد. در شیشه‌هایی با شبکه‌های دوگانه فلزات قلیایی-سیلیکات، SiIV فقط ظرفیت ۴ را داراست، ولی در شیشه‌هایی با شبکه فلزات قلیایی- بورات، BIII هم‌زمان با دو ظرفیت ۳ و۴ یافت می‌شود، این تغییر ظرفیت از نظر درک خواص ویژه شیشه بوروسیلیکات بسیار مهم بوده، و برمبنای تغییرات الکترون در اتم بور قابل توضیح است: اتم BIII در وضع اولیه شکل الکترونی 1S2 2S2 2P1 را دارد، یکی از الکترونهای های S در اوربیتال خارجی می‌تواند به حالت P برانگیخته شود، بتا بر این سه زوج الکترون به وجود میآید، که بر اثر آمیخته شدن
زوج الکترون به وجود میآید، که بر اثر آمیخته شدن با سه اتم اکسیژن (B2o3) حاصل می‌شود، در عین خال اتم BIII توانایی جذب یک زوج الکترون دیگر که هنوز در اوربیتال آزاد P باقی‌مانده، را نیز دارد. بدین ترتیب واحد Bo4 با یک بار منفی تشکیل می‌شود. این عمل به حضور فلزات قلیایی به عنوان الکترون دهنده نیازمند است. در Bo4 چهار وجهی تمامی اتم‌های اکسیژن به صورت نرده‌ای هستند و برخلاف غیر قطبی بودن پیوندها در B2o3 چهار وجهی، پیوندها در Bo4 چهار وجهی به شدت قطبی اند. اندازه‌گیری‌های متعدد نشان داده که در اثر افزایش ذوب، با
متعدد نشان داده که در اثر افزایش ذوب، با رهای منفی ممکن است بر اتم‌های بور تأثیر بگذارند (برانگیختگی) لذا در دماهای زیاد حالاتی نهانی در شکل گرو ه‌های Bo4 بروز می‌کند. مطالعات در خصوص شیشه‌های دوگانه M2o-B2o3 مشخص نموده که برخی از خواص این پیوندها در صورت داشتن یک نسبت مشخص و معین از Na2o:B2o3، تغییرات قابل توجهی را تحمل می‌کنند. این بدان معناست که در ساخت شیشه‌های بوراتی، ترکیبات Na2o-B2o3 مانند مولکول‌های مجزا عمل می‌کنند. مطالعات همچنین نشان داده که نقاط ذوب بورتها عموماً بالاتر از شکل اکسید B2o3 و
نقاط ذوب بورتها عموماً بالاتر از شکل اکسید B2o3 و نشاندهنده یک ساختار قوی تر است، ترکیب بور و سدیم-Meta Botate- (Na2o,B2o3) تنها بوراتی است که درحالت شیشه‌ای ترکیب نمی‌شود، (در حالی که ترکیبات به شدت اسیدی و به شدت بازی بور با نقطه ذوب پایینتر در هر دو فاز ترکیبی شیشه پس از سرد شدن یافت می‌شوند)، این فاز، فاقد پیوند Bo4 در مولکول خود بوده و بنیان چهار وجهی آن 2-(B4o7) آن نیز در ذوب تجزیه نمی‌شود و به شکل ترکیبی، تمایلی برای تشکیل شیشه از خود بروز نمی‌دهد. ترکیبات بورات و فلزات قلیایی در شیشه شامل ۲۴ مول
ترکیبات بورات و فلزات قلیایی در شیشه شامل ۲۴ مول Lio2%، ۳۵ مول Na2o% و۳۵ مولK2o% هستند، بنابراین وقتی Na2o وK2o به هم می‌پیوندند، ناحیه شیشه‌ای افزایش می‌یابد، حتی در سایر اجزاء متفاوت ترکیب شیشه، از این پدیده در شیشه پیرکس استفاده می‌شود، جایی که افزایش حجم (مقدار) K2o روی هم رفته سبب بهبود استحکام وکاهش میل تفکیک‌پذیری می‌شود، گرچه ممکن است این افزایش استحکام، خیلی زیاد نباشد. از جمله براتها که به لحاظ فنی در شیشه مهم هستند، KB2o می‌باشد، نقطه ذوب آن بسیار نزدیک به B2o3 است. این دوعامل باعث برخورد ذرات
نزدیک به B2o3 است. این دوعامل باعث برخورد ذرات در شیشه بوروسیلیکات می‌شوند. مواد خام ذکر شده به حالت مذاب درآورده می‌شوند و سپس در حمام قلع ترکیب می‌شوند. بسته به نوع کاربرد فرایند تولید متفاوت است اما دو فرایند تولید اصلی برای شیشه‌های بوروسیلیکات وجود دارد. فرایند شناوری: در این فرایند پس از ترکیب در حمام قلع، مذاب به حالت نواری شناور می‌شود و و پس از انجام عملیات حرارتی قطعه قطعه می‌شود. فرایند ولو(vello process): پس از ترکیب مواد مذاب در حمام قلع آن‌ها را در محفظه‌ای که در ان فشار هوا وجود دارد رها
را در محفظه‌ای که در ان فشار هوا وجود دارد رها می‌کنیم. هم‌زمان محفظه در حال چرخش است و بسته به فشار هوا، سرعت چرخش و مقدار مذاب ضخامت لوله شکل گرفته متفاوت است. در کارخانه‌های تولید شیشهٔ بوروسیلیکات بسته به نوع کاربرد محصول با طراحی مناسب به ضخامت مناسب می‌رسند. پس از تولید لوله به این روش آن را عملیات حرارتی می‌کنند تا به استحکام مورد نظر برسند و سپس آن را قطعه قطعه می‌کنند. تاریخچه. شیشه بوروسیلیکات اولین دفعه توسط یک شیشه ساز المانی به نام otto schott در قرن ۱۹ میلادی ساخته شد و تحت نام تجاری DURAN
در قرن ۱۹ میلادی ساخته شد و تحت نام تجاری DURAN فروخته شد. در سال ۱۹۱۵ شیشه پیرکس تولید شد و از ان پس شیشه بوروسیلیکات زیر گروه پیرکسی قرار گرفت. برای تولید شیشه‌هایی که در آشپزخانه استفاده می‌شود هم‌اکنون نیز در اروپا برای تولید پیرکس از بوروسیلیکات استفاده می‌شود اما در آمریکا برای تولید پیرکس از شیشه‌های سودا-لایم استفاده می‌شود. اما برای شیشه‌های آزمایشگاهی فقط از بوروسیلیکات استفاده می‌شود. ویژگی‌ها. مهمترین ویژگی فیزیکی این نوع شیشه‌ها، کم بودن ضریب انبساط حرارتی آنهاست که در مطابق استاندارد ایزو
انبساط حرارتی آنهاست که در مطابق استاندارد ایزو برابر ۶- ۱۰ × (۱/۰±۳/۳) است. به همین دلیل این نوع شیشه به شیشه ۳–۳ نیز معروف است. وجود این خاصیت منجر به افزایش مقاومت این شیشه در مقابل شوک حرارتی می‌شود. مقاومت این نوع شیشه‌ها حدوداً سه برابر بیشتر از مقاومت شیشه‌های سودالایم است. این شیشه‌ها دارای ضریب انبساطی پایین و مقاومت حرارتی زیاد می‌باشند. در نتیجه خطر شکستن آن‌ها در هنگام گرم کردن یا سرد کردن ناگهانی کمتر است. مقاومت این شیشه‌ها در تماس با مواد شیمیایی بسیار زیاد است و امکان خرابی سطح شیشه به مرور
بسیار زیاد است و امکان خرابی سطح شیشه به مرور زمان کمتر است. شیشه‌های بوروسیلیکاتی همچنین از هدایت حرارتی بالایی برخوردارند. به دلیل هدایت حرارتی بالا و مقاومت زیاد در برابر شوک حرارتی، بسیاری از ظروف شیشه‌ای در معرض حرارت (مانند ظروف آزمایشگاهی و ظروف پخت‌وپز) از این نوع شیشه ساخته می‌شوند. این شیشه‌ها نسبت به شیشه‌های قلیایی سخت‌تر بوده و در مقابل افزایش فشار سطحی مقاومت مکانیکی آن‌ها بیشتر است. با توجه به این خواص، در ساختن وسایلی که مقاومت در برابر حرارت و مواد شیمیایی مهم باشد، می‌توان از این شیشه‌ها
و مواد شیمیایی مهم باشد، می‌توان از این شیشه‌ها استفاده نمود. اشیای شیشه‌ای را می‌توان با جداره نازکتر درست کرد. بدون اینکه در مقاومت حرارتی آن تأثیری داشته باشد. از معایب این شیشه‌ها می‌توان گفت که این شیشه‌ها گرانتر از شیشه‌های قلیایی هستند، در اتصالات شیشه‌های بوروسیلیکات باقیماندن سوراخ‌های سوزنی شکل رایج است و همچنین این شیشه‌ها برای کار به دمای بالایی نیاز دارند. حداکثر دمایی که شیشه تحمل می‌کند، در حدود ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد و با بعضی ترکیبات خاص تا ۶۵۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. شیشه‌های بوروسیلیکات
۶۵۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. شیشه‌های بوروسیلیکات برحسب نوع ترکیبات آن در دمای بالای ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد فرم می‌گیرند و نرم می‌شوند. دمای عملیات حرارتی تاباندن این شیشه به منظور بادوام کردن آن بر حسب نوع ترکیب از ۶۵۰–۶۰۰ درجه سانتی‌گراد متغیر است. شیشه بوروسیلیکات نسبت به تقریباً تمامی مواد به جز اسید هیدروفلوریک، اسید فسفوریک و محلول‌های سوزش‌آور داغ قوی از نظر واکنش دهی خنثی است. از بین این موارد اسید هیدروفلوریک بیشترین و جدی‌ترین تأثیر را بر روی این شیشه می‌گذارد، حتی هنگامی که غلظت آن بسیار کم و در
می‌گذارد، حتی هنگامی که غلظت آن بسیار کم و در اندازهٔ بخش در میلیون است. اسید فسفوریک و محلول‌های سوزش‌آور هنگامی که سرد می‌باشند مشکلی ایجاد نمی‌کنند ولی در دماهای بالاتر ممکن است سبب بروز خوردگی شوند. به عنوان نمونه، در مورد محلول‌های سوزش‌آور تا حداکثر غلظت ۳۰ درصد آن‌ها را می‌شود با خیال راحت در دمای محیطی حمل کرد. کاربرد. هم‌اکنون تمامی شیشه‌های استفاده شده در ازمایشگاه‌ها از جمله بشر، ارلن مایر و … از جنس بوروسیلیکات است. همچنین در سرنگ‌های از پیش پر شده، پکیج داروهای پرنترال و انواع داروهای تزریقی
شده، پکیج داروهای پرنترال و انواع داروهای تزریقی کاربرد دارد. همچنین در مصارف پزشکی که قطعه‌ای در بدن قرار می‌گیرد از جمله ایمپلنت دندان، مفصل، استخوان‌های سیمانی و چشم‌های پروستتیکی نیز از بوروسیلیکات استفاده می‌شود. به دلیل ضریب انبساط کم و مقاومت بالای آن‌ها نسبت به حملهٔ شیمیایی، شیشه آلات آزمایشگاهی بوروسیلیکاتی در تولید کالاهای آزمایشگاهی همانند با بشرها، فلاسک‌ها، کتری‌ها، لوله‌های آزمایش، بست‌های آزمایشگاهی و دیگر محصولات علمی به کار گرفته می‌شوند. با مراقبت صحیح، آن‌ها نسبت به تقریباً هر نوع
با مراقبت صحیح، آن‌ها نسبت به تقریباً هر نوع حرارتی که در کاربرد معمولی آزمایشگاهی استفاده می‌شود، مقاومت نشان می‌دهند. در قرن بیستم برای خنک کرد وکیوم تیوب‌های قدرت بالا از لوله‌های بوروسیلیکاتی که در آن‌ها اب جریان داشت استفاده می‌شد. همچنین در صنعت سمیکونداکتورها در زمینه سیستم‌های میکرو الکترو مکانیکال کاربرد دارد. در چراغ قوه‌های کیفیت بالا از لنزهای بوروسیلیکات استفاده می‌شود. در صنعت روشنایی از شیشه‌های بوروسیلیکات در عدسی‌های نورشکن (refractors) استفاده می‌شود. همچنین در دیودهای ساطع‌کننده نور نیز
می‌شود. همچنین در دیودهای ساطع‌کننده نور نیز شیشه‌های بوروسیلیکات کاربرد دارد. در تلسکوپ‌های فضایی از شیشه‌های بوروسیلیکات استفاده می‌شود زیرا ضریب انبساط گرمایی آن پایین است و با انتقال حرارت به آن تغییرات قطر عدسی کم خواهد بود. در کنار این طبقه‌بندی‌ها این نوع شیشه‌ها کاربردهای دیگری نیز دارند که می‌توان به شیشه گردان کف مایکروویو، شیشه‌های مخصوص پخت و پز در مایکروویو، هیترهای آکواریوم، پایپ‌های شیشه‌ای برای مصرف تنباکو، گیتار سلایدر، عایق حرارتی شاتل‌ها و .. اشاره کرد. جستارهای وابسته. پیرکس شیشه آهک
و .. اشاره کرد. جستارهای وابسته. پیرکس شیشه آهک سوددار سیلیکات ضریب انبساط گرمایی
زاموریان یا ایشکیان یکی از تیره‌های گیاهی است. این گیاهان معمولاً چوبی و گیاه بالارونده هستند و اکثراً در مناطق گرمسیری می‌رویند. ویژگی‌ها. برگ‌ها متناوب، ساده، بدون گوشواره. گل‌ها یک جنسی، منظم، پرچم و گلپوش پائینی. گلپوش ۶ تائی، پرچم ۳ عدد تا تعداد زیادی معمولاً ۶ عدد، برچه‌ها ۳ تا ۶ عدد، تخمدان دارای یک تخمک، تمکن حاشیه‌ای. میوه شفت یا فندقه از نوع آکن. منابع. مظفریان، ولی‌الله، فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵، ص۳۴۴.
گذار شیشه-مایع ، یا گذار شیشه ای تبدیل تدریجی و برگشت‌پذیر مواد آمورف از یک حالت سخت و نسبتاً شکننده «شیشه ای» به بک حالت ویسکوز و لاستیکی مانند، با افزایش دما می‌باشد.هر ماده جامد آمورفی که در آن گذار شیشه ای اتفاق بیفتد، شیشه نامیده می‌شود. به عکس این واکنش، که با فراسرمایش یک مایع ویسکوز و تبدیل آن به یک حالت شیشه ای انجام می‌شود، شیشه‌شدگی یا ویتریفیکیشن می‌گویند. دمای انتقال-شیشه یک ماده، محدوده دمایی است که در آن گذار شیشه-مایع رخ می‌دهد. ۱) در صورت انجماد مایع و تشکیل جامد کریستالین، یک تغییر
صورت انجماد مایع و تشکیل جامد کریستالین، یک تغییر ناپیوسته (ناگهانی) در حجم و در سرعت سرمایش (مربوط به گرمای انجماد) وجود دارد. ۲) در صورت عدم تبلور، مایع به حالت فوق سرد منتقل می‌شود و حجم با همان سرعت، بالاتر از Tm کاهش می‌یابد. در دمای انتقال شیشه (Tg)، شیب منحنی کاهش می‌یابد تا به شیب جامد کریستالی، نزدیک شود. این شکست در منحنی سرمایش، عبور از حالت یک مایع فوق سرد شده به یک شیشه را نشان می‌دهد. در دماهای پایین‌تر از Tg ساختار شیشه خیلی سریع تثبیت نمی‌شود، زیرا جامد است. در منطقه Tg ویسکوزیته در حدود
زیرا جامد است. در منطقه Tg ویسکوزیته در حدود dPa.s 1013 است. ضریب انبساط برای حالت شیشه ای معمولاً تقریباً مشابه با جامد کریستالی است. اگر از سرعت‌های سرمایش آهسته تری استفاده شود، به طوری که زمان برای استراحت ساختار افزایش یابد، مایع فوق سرد شده تا دماهای پایین‌تری وجود دارد و شیشه حاصل ممکن است چگالی بالاتری داشته باشد، همان‌طور که در شکل ۲۱٫۱ نشان داده شده‌است. فیزیک شیشه مفهوم تردی را بررسی می‌کند. این در واقع یک خاصیت مایعات تشکیل دهنده شیشه در دماهای بالاتر از Tg است و به مقدار استحکام پیوند بین اتمی
از Tg است و به مقدار استحکام پیوند بین اتمی وابسته است. همچنین همه پلیمرها دارای دمای انتقال به شیشه هستند. به‌طور معمول هنگامی این اتفاق می‌افتد که پنجاه درصد کربن‌های موجود در ساختار در امتداد زنجیره مولکولی به‌طور هماهنگ حرکت کنند. به‌طور عملی تر، آن را به عنوان محدوده ای از درجه حرارت که در آن ساختار مولکولی از یک جامد شکننده به یک جامد انعطاف‌پذیر یا لاستیک تبدیل شده‌است تعریف می‌کنند. پلیمرهای گرمانرم معمولاً دارای دو نوع مورفولوژی هستند: ۱) پلیمرهای آمورف: مانند PVC , ABS و پلی کربناتها، که فاقد
آمورف: مانند PVC , ABS و پلی کربناتها، که فاقد ساختار کریستالی یا نظم بلوری مشخص هستند. پلیمرهای گرما نرم شونده آمورف و اصولاً همه پلیمرهای گرماسفت شونده فقط یک انتقال ترمودینامیکی دارند، که انتقال به حالت شیشه ای می‌باشد. پلیمرهای گرما نرم شونده، با افزایش درجه حرارت بالای (Tg) نرم و نرمتر می‌شوند. ۲)پلیمرهای کریستالین :این پلیمرها در دماهای بالای دمای Tg دارای ساختار منظم هستند. همانگونه که در جدول روبرو مشاهده می‌شود، سطح بلورینگی از حدود ۳۰٪ برای پلی اتیلن ترفتالات تا ۷۰٪ برای پلی پروپیلن، متفاوت است.
ترفتالات تا ۷۰٪ برای پلی پروپیلن، متفاوت است. ساختار مولکولی یک پلیمر کریستالی در بیشتر قسمتها، توسط ساختار بلوری یا مورفولوژی آن دیکته شده‌است. به عنوان نمونه، پلی اتیلن دارای دمای انتقال شیشه در حدود منفی ۱۰۰ درجه سلسیوس و دمای ذوبی در حدود ۱۳۵ درجه سلسیوس می‌باشد. ساختار کریستالی پلی اتیلن به آن اجازه می‌دهد تا شکل خود را در دمای آب جوش یا بیش از ۲۰۰ درجه سانتی گراد بالاتر از Tg خود حفظ کند.
تیرهٔ فرفیون، تیره شیرسک یا شیرشیرکان (Euphorbiaceae) یکی از تیره‌های بزرگ از گیاهان گلدار است. این تیره ۳۰۰ سرده و حدود ۷۵۰۰ گونه دارد. بیشتر گونه‌ها علفی هستند، ولی برخی از گونه‌های درختی یا درختچه‌ای به ویژه در نواحی استوایی وجود دارند. برخی از گونه‌ها نیز گوشتی بوده و مانند کاکتوس هستند. برگ‌ها متناوب، به ندرت متقابل، و دارای گوشوارک هستند. برگ‌ها بیشتر ساده‌اند؛ ولی اگر مرکب باشند همیشه پنجه‌ای هستند و هیچگاه شانه‌ای نیستند. گوشوارک‌ها ممکن است به شکل مو، خار، یا غدهٔ ترشحی کاهش یافته باشند یا در برخی
خار، یا غدهٔ ترشحی کاهش یافته باشند یا در برخی گونه‌های گوشتی به کلی از بین رفته باشند. ویژگی‌ها. گیاهانی درختی یا علفی یا درختچه ای یا بالارونده؛ صمغ آور یا بی صمغ و فاقد شیره رنگی یا به ندرت دارای شیره رنگی. برگ‌ها به خوبی توسعه یافته یا بسیار تقلیل یافته. گیاهانی آبدار یا غیرآبدار. مستقل یا بالارونده. خشکی پسند یا شورپسند. برگ‌ها در اندازه‌های بسیار کوچک تا بزرگ؛ متناوب یا متقابل یا مارپیچی یا دوردیفه؛ علفی یا چرمی یا گوشتی یا تغییر یافته به خار؛ دمبرگ دار تا بی دمبرگ؛ غیرپوششی؛ ساده یا مرکب؛ برگ‌های
دار تا بی دمبرگ؛ غیرپوششی؛ ساده یا مرکب؛ برگ‌های ساده به‌صورت پنجه ای. پهنک برگ یکپارچه؛ دارای رگبرگ‌های پرمانند یا پنجه ای. برگ‌ها گوشوارک دار. گوشوارک‌ها برگ مانند یا فلس مانند یا پوشیده از خارهای زیاد؛ زوداُفت یا پایا. استفاده‌های اقتصادی. برخی گونه‌های تیره فرفیون اهمیت اقتصادی فراوانی دارند. از جمله می‌توان به درخت کائوچو و کرچک اشاره کرد. منابع. مظفریان، ولی‌الله، فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵، ص۲۲۳.
نقطه نرم‌شوندگی دمایی است که در آن طول یک فیبر شیشه‌ای با قطر یکنواخت در اثر وزن خودش با سرعتی مشخص افزایش می‌یابد. این نقطه توسط استاندارد آزمون ASTM-C338 تعیین می‌شود. ویسکوزیته در نقطهٔ نرم‌شوندگی به چگالی و کشش سطحی شیشه وابسته است. به عنوان مثال در شیشه‌ای با چگالی ۲.۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب و کشش سطحی ۳۰۰ دین بر سانتی‌متر، ویسکوزیته در دمای نرم‌شوندگی، ۱۰۶.۶ پواز است.
بنتونیت که با نام گِل ارمنی در طب سنتی معروف است، نوعی رس ریزدانه است که حداقل ۸۵ درصد رس مونت‌موری‌لونیت داشته باشد. اصطلاح «بنتونیت» معمولاً برای خاک‌های کلوئیدالی که در اصل با رگه‌های شیل بنتون کرتاسه که در نزدیکی قلعه نظامی بنتون و منطقه رودخانه سنگی وایومینگ در هم آمیخته‌اند، به کار برده می‌شود. بنتونیت یک ماده از دسته رس‌ها و از کانی‌های متورم شونده تشکیل شده‌است که عمدتاً مونتموریلونیت و به مقدار کمی بیدلیت هستند. اکثر بنتونیت‌ها بر اثر هوازدگی و دگرسانی خاکسترهای آتشفشانی و اغلب در حضور آب تشکیل
خاکسترهای آتشفشانی و اغلب در حضور آب تشکیل می‌شوند و سنگ منشأ آن‌ها اکثراً بازیک است. تجزیه خاکستر آتش فشانی عمدتاً در محیط شور و باتلاقی انجام می‌شود و هر چه از آتش‌فشان دور شویم، ضخامت بنتونیت کاهش می‌یابد. بنتونیت دارای ساختمان آلومینوسیلیکاتی است و در دسته سیلیکات‌های سه لایه قرار می‌گیرد. بنتونیت دارای دو لایه چهار وجهی و یک لایه هشت وجهی می‌باشد. فرمول عمومی بنتونیت به صورت ذیل می‌باشد: (Na, CaO)(Al, Mg)(Si4O10)3 (OH)6 nH2O بنتونیت که نوعی خاک رس متورم شده‌است، قابلیت جذب مقدار زیادی آب را دارد و این
شده‌است، قابلیت جذب مقدار زیادی آب را دارد و این باعث افزایش حجم آن تا هشت برابر می‌شود. به این ترتیب، بسترهای بنتونیت برای ساخت و ساز و جاده‌ها مناسب نیستند. با این حال، خاصیت تورم آن در کاربردهایی مانند گل حفاری و آب‌بندی‌های زیرزمینی به خوبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. جز اصلی بنتونیت، مونتموریلونیت,سمکتیت است که یک کانی آلومینیوم فیلوسیلیکات به شکل دانه‌های میکروسکوپی و ورقه‌ای است. این ساختار به بنتونیت سطح وسیع‌تری می‌بخشد و آن را به یک جاذب باارزش تبدیل می‌کند. همچنین این صفحات زمانی‌که مرطوب هستند،
می‌کند. همچنین این صفحات زمانی‌که مرطوب هستند، به یکدیگر می‌چسبند که این خاصیت به بنتونیت انسجامی می‌دهد که از آن به‌عنوان چسب و افزودنی برای بهبود خاصیت پلاستیکی خاک رس کائولینیت در ساخت سفال‌ها استفاده شود. یکی از اولین یافته‌های بنتونیت در شیل بنتون کرتاسه در نزدیکی رودخانه راک، وایومینگ بود. گروه فورت بنتون به همراه سایر گروه‌ها در توالی لایه‌های زمین‌شناسی، در اواسط قرن نوزدهم به افتخار فورت بنتون، مونتانا نام‌گذاری شد که توسط فیلدینگ برادفورد میک و اف.وی.هایدن از اداره زمین‌شناسی ایالات متحده انجام
از اداره زمین‌شناسی ایالات متحده انجام گرفت. بنتونیت از آن زمان در مکان‌های دیگری نیز کشف شده‌است، از جمله چین و یونان (میدان بنتونیت جزیره آتشفشانی میلس در دریای اژه). تولید کل جهانی بنتونیت در سال 2018، 20,400,000 تن متریک بوده‌است. مشخصات واحد چهاروجهی. واحد سیلیس واحد چهار وجهی و واحد مشترک تمام کانی‌های رسی می‌باشد که در اصل یک چهار وجهی هرمی شکل بوده و در آن یک اتم سیلیس توسط چهار اتم اکسیژن احاطه گردیده‌است. به دلیل اتصال پی در پی این واحدها به یکدیگر به صورت صفحه‌ای و با پیوند قوی بین اکسیژن‌های
به صورت صفحه‌ای و با پیوند قوی بین اکسیژن‌های پایه لایه سیلیکات یا همان صفحه فیلوسیلیکات تشکیل می‌گردد، اتصال واحدهای چهار وجهی به یکدیگر به صورت مسطح تشکیل ساختار شش وجهی را می‌دهد و در بین این ساختار شش وجهی، حفره‌هایی شکل می‌گیرد که در صورت تأمین بار الکتریکی کافی روی سطح اکسیژن، محل مناسبی جهت تثبیت یون‌های بین لایه‌ای برای سطح رس می‌باشند. مشخصات واحد هشت وجهی. کاتیون‌های موجود در بنتونیت توسط شش واحد هیدروکسیل در یک هشت وجهی احاطه می‌شوند. اتصال بین واحدهای هشت وجهی به صورت مسطح سبب تشکیل لایه هشت
واحدهای هشت وجهی به صورت مسطح سبب تشکیل لایه هشت وجهی می‌گردد. اتصال بین صفحات هشت وجهی و چهار وجهی با به اشتراک گذاشتن اکسیژن رأس هرم واحد چهار وجهی صورت می‌گیرد. عنصر مرکزی در واحد هشت وجهی آلومینیوم است. به علت وجود پیوندهای ضعیف واندروالسی میان لایه‌های بنتونیت، آن‌ها به راحتی بر روی یکدیگر می‌لغزند که این باعث می‌شود بنتونیت در اثر لمس چرب به نظر برسد. از طرفی این ویژگی سبب می‌گردد که ذرات بنتونیت در محیط آبی بین هفت تا بیست برابر حجم خود آب جذب کرده و متورم شوند. دلیل اصلی تورم بنتونیت‌ها جذب آب در
و متورم شوند. دلیل اصلی تورم بنتونیت‌ها جذب آب در لایه‌های سطحی به واسطه هیدراتاسیون کاتیون‌های قابل تعویض و در نهایت جدا شدن لایه‌های شبکه در نتیجه نیروی دافعه مشابه فشار اسمزی (این مرحله تورم اسمزی نام دارد) است. تورم بنتونیت‌ها پس از هیدراتاسیون آن‌ها اتفاق می‌افتد. بنتونیت در آب گرم‌تر سریع‌تر فعال می‌شود. اندازه ذرات پراکنده بنتونیت ۲ میکرون می‌باشد. بنتونیت می‌تواند دفعات بسیار زیادی آب جذب کرده و مجدداً خشک شود بدون آن که خاصیت متورم شدن خود را از دست دهد. هر گرم از این ترکیب دارای سطح بزرگ ۶۰۰ تا