payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نبرد سامرا در ژوئن ۳۶۳ میلادی و در پی حملهٔ ژولیان-امپراتور روم- به ایران ساسانی رخ‌داد. این جنگ نتیجه‌ای قطعی در پی نداشت، ولی ژولیان در میانهٔ میدان نبرد کشته‌شد و سپاه روم را بی امپراتور گذارد. لشکرکشی ژولیان. ژولیان با نیرویی متشکل از ۹۵۰۰۰ نفر به شاهنشاهی ساسانی حمله کرد، به این امید که امنیت مرزهای شرقی را تامین و برادر شاپور دوم، هرمز را جایگزینش کند. او نیروهای خود را به دو بخش تقسیم کرد، یکی تحت رهبری پسرعمویش پروکوپیوس که تعداد آنها سی‌هزار نفر بود که به سمت شمال بین النهرین حرکت کرد و دیگری شامل
که به سمت شمال بین النهرین حرکت کرد و دیگری شامل ۶۵۰۰۰ مرد تحت رهبری خود او بود. ژولیان در ابتدا یک پیروزی تاکتیکی در خارج از تیسفون به دست آورد، اما ارتش او از غارت بیش از حد حواسش پرت شد و شهر را تصرف نکرد. ژولیان ناوگانی را که از رودخانه به تیسفون آورده بود، و بسیاری از تجهیزات را سوزاند و ذخیره‌ای سه هفته‌ای باقی گذاشت. او سپس لشکرکشی خود را به داخل کشور به سمت قلب قلمروهای شاپور هدایت کرد، به این امید که وی را به جنگ وادار کند. جنگ. در ژوئن ۳۶۳، ژولیان که متوجه شد در قلمرو ساسانیان به دام افتاده است،
که متوجه شد در قلمرو ساسانیان به دام افتاده است، عقب‌نشینی به سمت سامرا آغاز کرد. ارتش روم مدام مورد حمله قرار گرفت و به ژولیان اطلاع دادند که ساسانیان در حال آزار و اذیت گارد عقب هستند. ژولیان سوار شد و منتظر نبود سینه‌پوش خود را ببندد و وقتی به گارد عقب رسید به او گفتند که جناح چپ تحت حمله سواره‌نظام است که توسط فیل‌ها تقویت شده بود. ژولیان که به سمت جناح چپ سوار شد، نیروهای رومی در حال عقب نشینی را جمع کرد. ساسانیان با دیدن رومیان در حال اصلاح شروع به عقب نشینی کردند. ژولیان که از این جرأت یافته بود، از
نشینی کردند. ژولیان که از این جرأت یافته بود، از سربازانش خواست که او را تعقیب کنند و به سوی ساسانیان فراری حمله کرد. در این زمان محافظان او که از ژولیان جدا شده بودند، از او خواستند که عقب نشینی کند. در این هنگام، نیزه به پهلوی ژولیان اصابت کرد و از اسبش افتاد. محافظانش او را محاصره و به عقب بردند و ارتش به سرعت اردوی خود را برپا کرد. ژولیان نیمه شب بر اثر زخم درگذشت.. به گزارش دیگناس و وینتر، رومیان در این نبرد پیروز شدند در حالی که تورج دریایی بیان می کند که نیروهای ساسانی در این نبرد پیروز شدند. منابع.
که نیروهای ساسانی در این نبرد پیروز شدند. منابع. Wikipedia contributors, "Battle of Samarra," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Battle_of_Samarra&amp;oldid=566063897 (accessed July 28, 2013).
کَمپِر شهری در غرب ایالت بروتاین فرانسه است. این شهر به خطوط راه‌آهن فرانسه متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
جنگ آناستازی نام درگیری‌های میان ایران و روم در زمان ساسانیان و میان سال‌های ۵۰۲ تا ۵۰۶ میلادی است. از سال ۴۴۰ میلادی این نخستین برخورد بزرگ میان امپراتوری روم شرقی و ایران بود و خود زمینهٔ جنگ‌های دامنه‌دار دو قدرت جهان باستان را برای صد سال آینده فراهم آورد. پیش‌زمینه. این جنگ پس از صلحی دراز رخ داد. قباد یکم — که در قبال یاری رساندن به هپتالیان برای رسیدن به تاج‌وتخت، وامدار ایشان بود — نیاز بسیاری به منابع مالی داشت. طغیان دجله نیز سبب قحطی و تنگدستی گشته بود. قباد دست به دامان آناستاسیوس یکم امپراتور
بود. قباد دست به دامان آناستاسیوس یکم امپراتور روم شرقی گشت ولی آنگاه که آناستاسیوس از یاری ایرانیان خودداری نمود، قباد کوشید به زور متوسل گردد. جنگ. در ۵۰۳ میلادی ارزروم — یکی از مناطق مرزی — با پشتیبانی نیروهای بومی به دست قباد افتاد. رومیان به زودی شهر را پس گرفتند ولی سپاهیان قباد آمد را در پاییز و زمستان همان سال محاصره نمودند. پس از محاصره بی‌حاصل، ایرانیان به اسروئن تاختند و رها نیز به همان شکل به محاصره درآمد. در ۵۰۴ میلادی در پی تاخت هون‌ها به ارمنستان دو طرف به‌طور موقت دست از جنگ کشیدند. پس از
دو طرف به‌طور موقت دست از جنگ کشیدند. پس از آن، بر اثر بدگمانی باز هم درگیری‌هایی میان دو سوی درگیر رخ داد ولی سرانجام در ۵۰۶ پیمان صلحی بسته شد. بر پایهٔ این پیمان دو طرف تا هفت سال را در آشتی می‌ماندند.
لینگِن شهری در غرب ایالت نیدرزاکسن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
اولدنبورگ شهری در غرب ایالت نیدرزاکسن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی اولدنبورگ بعد از مرکز ایالت نیدرزاکسنکههانوفراست، همراه با گوتینگن و اسنابروک یکی از شهرهای بزرگ ایالت نیدرزاکسناست. اولدنبورگ یک شهر عمدتاً دانشجویی و اداری است.
فلنسبورگ (آلمانی: Flensburg) شهری مرزی در شمال ایالت شلسویگ-هولشتاین آلمان است. این شهر در مسیر اتوبان آلمان به دانمارک واقع شده‌است. این شهر پس از کیل و لوبک سومین شهر بزرگ ایالت به‌شمار می‌آید. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
شهر ویسمار (به آلمانی: "Wismar") شهری بندری است که در شمال شرقی آلمان قرار دارد. این شهر مرکز (شهرستان) ناحیه روستایی نورد وست مکلنبورگ است. ناحیه نورد وست مکلنبورگ در شمال غربی ایالت مکلنبورگ-فورپومن آلمان قرار دارد. این شهر از شمال به دریای بالتیک از شرق ۶۵ کیلومتر با روستوک، از غرب ۴۵ کیلومتر (۲۸ مایل) با شهر لوبک و از جنوب به فاصله ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) با شهر شورین مرکز ایالت مکلنبورگ-فورپومن فاصله دارد. جمعیت ویسمار در سال ۲۰۱۳ میلادی ۴۲۲۱۹ هزار نفر بوده‌است. ویسمار به دلیل معماری خاص از سال ۲۰۰۲
بوده‌است. ویسمار به دلیل معماری خاص از سال ۲۰۰۲ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. در حاشیه شهر قدیمی ویسمار Altstadt مناطق جدیدی در طول زمان ایجاد شده‌است که می‌توان به ویسمار شمال Wismar Nord ویسمار شرق Wismar Ost یا Kagenmarkt ویسمار جنوب Wismar Süd ویسمار غرب Wismar West یا Köppernitztal فریدنزهف Friedenshof وندورف Wendorf و دارگتسو Dargetzow اشاره کرد. مرکز شهر قدیمی ویسمار (Altstadt) بزرگترین فضای شمال آلمان با مساحتی در حدود ۱۰ هزار متر مربع است. از این فضا برای برپایی هفتگی بازارچه محلی،
است. از این فضا برای برپایی هفتگی بازارچه محلی، بازارچه شب کریسمس و جشن‌ها و جشنواره سوئدی‌ها در تابستان استفاده می‌شود. در اطراف مرکز شهر قدیمی ویسمار ساختمان شهرداری، هتل، بانک‌ها، کافه‌ها و رستوران‌ها قرار دارد. ساختمان‌های به قدمت ۷۰۰ سال جذابیت خاصی برای هر جهانگرد و گردشگر علاقه‌مند به میراث جهانی است. بسیاری از خانه‌ها در شمال آلمان و لهستان دارای طرح آجر گتیک هستند، اما بیشتر دیوارهای آنها توسط تخته سنگها تشکیل شده‌است. آجر گتیک یک سبک خاص از معماری گوتیک است که در شمال غربی و اروپای مرکزی بخصوص در
گوتیک است که در شمال غربی و اروپای مرکزی بخصوص در اطراف دریای بالتیک که منابع سنگی برای ایجاد بنا ندارند متداول بود، بعدها آجر قرمز پخته شده در قرن دوازدهم وارد اروپای غربی و مرکزی شد، قدیمی‌ترین بناها از این دست به عنوان آجر رومانی طبقه‌بندی می‌شوند. منابع. مکلنبورگ-فورپومرن
مپن شهری در ایالت نیدرزاکسن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. این شهر در سال ۲۰۰۵ دارای ۳۴٫۱۹۶ نفر بوده‌است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
شورین مرکز ایالت مکلنبورگ-فورپومرن آلمان است. این شهر جزء شهرهای مهم و پر جمعیت این ایالت است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
دلمن‌هورست شهری در ایالت نیدرزاکسن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. از این شهر بزرگراه‌هایی نیز می‌گذرد. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
دینون (به یونانی: Δίνων یا Δείνων) (به انگلیسی: Dienon,Dinon) اهل کولوفون (Kolophon,Colophon) شهری ایونیایی در غرب آسیای صغیر، تاریخ‌نویس و وقایع نگار یونانی است. با این حال دورهٔ زندگی وی، حتی به‌طور تقریبی هم معلوم نیست، فقط همین قدر می دانیم که وی معاصر فیلیپ مقدونی بوده و مدتی در دربار هخامنشی اقامت داشته‌است. دورهٔ فعالیت نویسندگی او را به‌طور سنتی حدوداً بین ۳۶۰ و ۳۴۰ قبل از میلاد می دانند. گفته می‌شود که او کتاب‌های زیادی نوشته بوده‌است؛ کتاب‌هایی راجع به آسیا و از جمله کتاب "پرسیکا"(Περσικα) که به
به آسیا و از جمله کتاب "پرسیکا"(Περσικα) که به تاریخ پارس مربوط می شده‌است. این کتاب حداقل به سه قسمت تقسیم می شده و هر یک از آن سه قسمت، شامل چند کتاب می بوده‌است. با این همه اصل آثار او به جای نمانده و بخش‌هایی از آن‌ها در آثار نویسندگان دیگر آمده‌است. با این که روایات عجیب و افسانه‌مانند در کتاب‌های او به‌ویژه دربارهٔ هند زیاد است، ولی مورخان بعد از او مانند پلوتارک، الیان (کلودیوس آلیانوس)، کرنلیوس نپوس و تروگ پمپه‌ای برای آثارش ارزش زیادی قائل بودند و از آن‌ها استفاده فراوان کرده‌اند. تاریخ او از
و از آن‌ها استفاده فراوان کرده‌اند. تاریخ او از تأسیس دولت آشور آغاز و تا تسخیر مصر به دست اردشیر سوم (اُخُس) پایان می‌یابد. سودا به اشتباه کتاب پرسیکای او را متعلق به دیو کاسیوس می‌داند. دینون پدر کلیترخوس تاریخ نگار مشهور و پرآوازهٔ اسکندر بزرگ است. دینون تاریخ شرق نزدیک را از جایی که کتزیاس رها می‌کند، ادامه می‌دهد.
آیزناخ شهری در ایالت تورینگن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
گرا شهری در ایالت تورینگن آلمان است. این شهر در شرق این ایالت واقع است. این شهر با حدود ۹۳ هزار نفر جمعیت، سومین شهر بزرگ تورینگن پس از ارفورت و ینا و همچنین شرقی ترین شهر تورینگر استادتکتت است، رشته تقریبا مستقیمی از شهرها متشکل از شش شهر بزرگ تورینگن از آیزناخ در غرب، از طریق گوتا. ، ارفورت، وایمار و ینا تا گرا در شرق. گرا بزرگترین شهر در Vogtland و یکی از پایتخت های تاریخی آن همراه با Plauen، Greiz و Weida است. این شهر در منطقه تپه تورینگن شرقی، در دره وسیع الستر سفید، بین گریز (بالا دست) و لایپزیک
وسیع الستر سفید، بین گریز (بالا دست) و لایپزیک (پایین دست) قرار دارد. گرا در منطقه شهرنشین آلمان مرکزی، تقریباً ۶۰ کیلومتری (۳۷مایل) جنوب لایپزیگ بزرگترین شهر زاکسن، ۸۰ کیلومتری (۵۰ مایل) شرق ارفورت پایتخت تورینگن، ۱۲۰کیلومتری (۷۵ مایل) غرب درسدن پایتخت زاکسن و ۹۰ کیلومتری (56 مایل) شمال شهر هوف (Saale) باواریا واقع شده است. اولین بار در سال ۹۹۵ به نامش اشاره شده و در طول قرن سیزدهم به یک شهر تبدیل شد، گرا به عنوان یکی از اقامتگاه های اصلی خاندان دوکایی رویس و متعاقباً پایتخت شاهزاده نشین رویس-گرا
رویس و متعاقباً پایتخت شاهزاده نشین رویس-گرا (۱۹۲۰-۱۸۴۸) و از اهمیت تاریخی برخوردار است. ایالت مردمی رویس (۱۹۲۰-۱۹۱۸)، یکی از بسیاری از ریزدولت های منطقه تورینگن بود، قبل از اینکه برای تشکیل تورینگن در سال ۱۹۲۰ متحد شوند. در طول قرن نوزدهم، گرا به مرکز صنعت نساجی تبدیل شد و دوره ای از رشد سریع را شاهد بود. در سال ۱۹۵۲، این شهر همچنین به عنوان یکی از پایتخت های ناحیه اداری گرا (بزیرک) به مرکز اداری در جمهوری آلمان تبدیل شد. در سال ۱۹۹۰، گرا بخشی از تورینگن شد. از دست دادن کارکردهای اداری و همچنین هسته صنعتی
از دست دادن کارکردهای اداری و همچنین هسته صنعتی آن (که هم به دلیل تغییرات ساختاری در صنعت نساجی اروپا و هم تغییر سیستم اقتصادی پس از اتحاد مجدد آلمان ایجاد شد) باعث لغزش شهر به سمت یک بحران اقتصادی پایدار شد. از سال ۱۹۹۰، بسیاری از ساختمان‌های گرا بازسازی شدند و برنامه‌های بزرگ شهری مانند نمایشگاه فدرال باغبانی ۲۰۰۷ برای تحریک اقتصادِ گرا اجرا شد. دیدنی‌ها شامل برخی ساختمان‌های حفظ‌شده دوران اقامتگاه سلطنتی و بسیاری از ساختمان‌های عمومی و خصوصی از دوران اوج اقتصادی بین سال‌های ۱۸۷۰تا ۱۹۳۰است. نقاش معروف
اقتصادی بین سال‌های ۱۸۷۰تا ۱۹۳۰است. نقاش معروف اتو دیکس در سال ۱۸۹۱ در گرا به دنیا آمد. تاریخچه. سده‌های میانه. نام مکان گرا در ابتدا به منطقه دره رودخانه الستر اشاره داشت که در حال حاضر شهر در آن قرار دارد. نام به احتمال زیاد [پژوهش اصلی؟] قبل از دوره مهاجرت اروپا سرچشمه گرفته است - مردمی که برای اولین بار در قرن هشتم در این منطقه ساکن شدند این نام را برگزیدند. اولین ذکر مستند شناخته شده از گرا به سال 995 بازمی گردد. در سال ۹۹۹ امپراتور اتو سوم «استان» گرا را به صومعه کوئدلینبورگ اختصاص داد. به نوبه خود،
را به صومعه کوئدلینبورگ اختصاص داد. به نوبه خود، کلیسا در سال ۱۲۰۹ حفاظت از این منطقه را به فوگتس ویدا (به آلمانی: Vögte von Weida) که به عنوان مدیران آن خدمت می کردند، واگذار کرد. فوگتس ویدا اجداد Reussians بودند که تا سال ۱۹۱۸ بر گرا حکمرانی کردند. اولین بار در سال ۱۲۳۷ از گرا به عنوان یک شهر یاد شد، اگرچه مشخص نیست که در چه سالی گرا قانون شهرداری را دریافت کرد. این شهر کوچک در قرن سیزدهم در زمینی به مساحت ۳۵۰×۳۵۰ متر تاسیس و قلعه شهر فوگتس در گوشه جنوب غربی در Burgstraße امروزی ساخته شد. مهر شهرداری
غربی در Burgstraße امروزی ساخته شد. مهر شهرداری برای اولین بار در سال ۱۳۵۰ مورد استفاده قرار گرفت، اولین بار این شورا در سال ۱۳۶۰ نامگذاری شد و تالار شهر در سال ۱۴۲۶ ذکر شد. وگت ها نتوانستند خود را از حکومت وتین رها کنند. در سال ۱۴۵۰، گرا در طول جنگ برادرکشی ساکسون تقریباً به طور کامل ویران شد، اما توانست به سرعت بهبود یابد، زیرا شروع تولید نساجی ثروت را برای شهر به ارمغان آورد. دوره مدرن اولیه. اصلاحات در گرا در سال ۱۵۳۳بر خلاف خواست وگت ها توسط وتین ها آغاز شد. پس از جنگ Schmalkaldic در 1546، Wettins گرا
شد. پس از جنگ Schmalkaldic در 1546، Wettins گرا را به تاج بوهمی از دست دادند، که با این حال هیچ نفوذی بر شهر نداشت، به طوری که Vogts resp. Reussians (که از Vogts در اواسط قرن 16 بوجود آمدند) به عنوان حاکمان در واقع تقویت شدند. در طول قرن شانزدهم، برخی از پارچه‌سازان از هلند اسپانیایی به دعوت کنت هنری به عنوان پناهندگان مذهبی به گرا مهاجرت کردند و تجارت نساجی را در گرا بالا بردند. در قرن هجدهم، اولین اوج در این صنعت (سیستم بیرون گذاشتن) وجود داشت که امروزه در خانه‌های بزرگ نمایندگی دیده می‌شود. در سال ۱۶۷۳،
خانه‌های بزرگ نمایندگی دیده می‌شود. در سال ۱۶۷۳، Reussians به کنت های امپراتوری ارتقا یافتند که به آنها حاکمیت کامل در امپراتوری مقدس روم اعطا شد. گرا به اقامتگاه سلطنتی آنها تبدیل شد. در سال‌های 1686 و 1780، آتش‌سوزی‌های شهرهای بزرگ بیشتر ساختمان‌های گرا را ویران کردند. این شهر در طول دهه ۱۷۸۰نسبتاً یکنواخت به سبک باروک اواخر بازسازی شد که تا به امروز نمایانگر شهر داخلی است. در سال ۱۸۰۶ناپلئون مقر امپراتوری خود را در گرا در طول جنگ ائتلاف چهارم تأسیس کرد. از اینجا، در ۱۲اکتبر ۱۸۰۶، امپراتور فرانسه عمداً
از اینجا، در ۱۲اکتبر ۱۸۰۶، امپراتور فرانسه عمداً نامه‌ای متکبرانه و تهدیدآمیز به فردریک ویلیام سوم پادشاه پروس فرستاد - نامه‌ای که پروس را به جنگ و شکست سخت در نبرد ینا چند روز بعد ترغیب کرد. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
آیسلبن شهری در ایالت زاکسن آنهالت آلمان است. از دلایل شهرت این شهر این است که هم زادگاه و هم مرگ‌گاه مارتین لوتر بوده است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
نینبورگ شهری در ایالت نیدرزاکسن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
هرکس هست سلام سلام به معنای کامل، دست نخورده، و صلح و دارای کاربرد درود است. سلام همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کورباخ شهری در ایالت هسن آلمان است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
آنسباخ شهری در ایالت بایرن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
مایسن شهری در ایالت زاکسن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
ارفورت مرکز ایالت تورینگن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است و از شهرهای مهم و پر جمعیت این ایالت به‌شمار می‌رود. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
کنگره نسوان شرق همایش زنانِ کشورهای عربی و آسیایی بود که ابتدا از ائتلاف و ادغام انجمن‌های محلی زنان در کشورهای عربی تشکیل شد. به تدریج سازمان‌هایی از کشورهای دیگر مانند هندوستان نیز به آن اضافه شدند. نخستین کنگره آن در سال ۱۹۳۰ به ریاست نورحماده در دمشق برگزار شد و هدف اصلی آن اتحاد زنان شرق از هر نژاد و فرهنگ و مذهب، و نظارت بر شرایط زنان در کشورهای شرقی بود چنان‌که تصویب کردند «کنگره حق دارد که از همه ممالک شرقی و از هر مملکتی که لازم دید اصلاحاتی که به نظرشان می‌رسد تقاضا کند.» نماینده ایران در این
به نظرشان می‌رسد تقاضا کند.» نماینده ایران در این کنگره قدسیه اشرف بود که با معرفی ژنرال کنسول ایران در آن شرکت کرد. دومین کنگره عالی نسوان شرق در آذر ۱۳۱۱ با شرکت نمایندگان زنان کشورهای ترکیه، سوریه، لبنان، یونان، مصر، ژاپن، چین، استرالیا و… در تهران برگزار شد و هدف اصلی آن تأکید بر تساوی زن و مرد در آموزش و اشتغال و دستمزد، و حقوق تضییق شده زنان بود. گزارش‌های این کنگره در نشریه‌های ایران به ویژه روزنامه ایران و آینده ایران منتشر می‌شد و چکیده آن در مجله مطالعات اسلامی شماره ۷ به زبان فرانسه چاپ شد.
مطالعات اسلامی شماره ۷ به زبان فرانسه چاپ شد. میزبانی این جلسات را جمعیت نسوان وطنخواه برعهده داشت. اهداف اصلی کنگره آنگونه که در سخنرانی شرکت کنندگان آمده است عبارت بودند از: بااین‌حال آن‌ها نیک می‌دانستند که ترویج چنین افکاری در جوامع مردسالار آن زمان، تا چه اندازه موجب مقاومت و فشار اقشار سنتی بر آن‌ها خواهد شد. ازاین‌رو تلاش داشتند ضمن جلب حمایت دولت‌ها از مواضع خود، بر اعتقادات و خواسته‌هایشان تبصره‌های بسیاری بزنند و وانمود کنند این اصول نه‌تنها منافاتی با تعریف سنتی از عفت و حیای زنان در اجتماع
با تعریف سنتی از عفت و حیای زنان در اجتماع ندارد بلکه به حفظ اقتدار مردان کمک هم خواهد کرد. چنان‌که در عموم سخنرانی‌ها با عباراتی چون: «این مرد است که عالم را اداره می‌کند و زن نیز با انجام وظایف خود مرد را برای [اداره] عالم می‌سازد. از آن جامعه‌ای مردان بزرگ بیرون می‌آید، که در آن زنان به‌خوبی وظایف خود را انجام می‌دهند، خانه خود را خوب اداره می‌کنند، در دامان بامحبت خود فرزندان سالم و مصمم و متین می‌پرورانند و …» مواجه هستیم. اظهارنظر شرکت کنندگان در کنگره نسبت به اموری چون حق رأی زنان نیز به‌خوبی گویای
نسبت به اموری چون حق رأی زنان نیز به‌خوبی گویای میزان محافظه‌کاری آن‌هاست؛ نورالحماده که خود جزو رادیکال‌ترین اشخاص کنگره شمرده می‌شد، باآنکه حق رأی زنان را مطلقاً رد نمی‌کرد اما پیگیری آن را بسیار زود می‌دانست و معتقد بود در آن اوضاع تنها زنانی می‌توانند اجازه حضور در انتخابات را داشته باشند که «اولاً عالم و دانشمند و مملو از فضایل اخلاقی و آگاه از امور سیاسی باشند و ثانیاً یکی از شروط پنج‌گانه ذیل را هم داشته باشند: سومین کنگره در واقع تشکیل نشد بلکه تبدیل به کنگره بین‌المللی زنان شد که در سال ۱۳۱۴ در
به کنگره بین‌المللی زنان شد که در سال ۱۳۱۴ در ترکیه برگزار شد. تاریخچه. نوری حماده از زنان پیشرو در تاریخ عرب، ابتدا سازمانی با ۵۰۰ عضو با نام «العصبیه المحمدیات» را در لبنان پایه‌گذاری کرد. بعدها با تغییر و تحولاتی نام آن را «المجلس الاعلی لاتحاد النسایی الشرقی العام» نهاد و از همان زمان تلاشها برای برقراری ارتباط میان کوشندگان سازمانهای زنان در کشورهای عربی و بعدها در تعریفی گشاده دستانه از شرق در کلیه کشورهای غیرغربی از بالکان گرفته تا آفریقا و اقیانوسیه را در پیش گرفت. وی به سبب همین تلاشها در هر دو
را در پیش گرفت. وی به سبب همین تلاشها در هر دو دوره این کنگره، ریاست اجلاس را بر عهده داشت. با آنکه تصمیم بر آن بود که دور بعدی دوسالانه اجلاس در استانبول برگزار گردد، اما به علت مصادف شدن زمان آن با کنگره ای جهانی با حضور سازمانها و فعالان زن از سراسر دنیا، کنگره نسوان شرق عملاً در آن ادغام شد و پس از مدت کوتاهی با وارد شدن جهان به شرایط جنگی و برخی تحولات داخلی در کشورهای عضو، سازمانهای زنان منطقه دیگر نتوانستند به صورت مجزا جلسه ای برگزار نکرد.
ینا (به آلمانی:Jena ) شهری در ایالت تورینگن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. ینا در شرق این ایالت واقع شده است. ینا یکی از شهر-دانشگاه‌های آلمان و دومین شهر بزرگ ایالت تورینگن است. این شهر به همراه شهرهای ارفورت و وایمار، منطقه شهرستانی ایالت تورینگن با تقریباً ۵۰۰۰۰۰۰ ساکن را تشکیل می‌دهد؛ این در حالی است که جمعیت خود شهر نزدیک به ۱۱۰۰۰۰ می‌باشد. ینا مرکز آموزش و پژوهش است؛ دانشگاه فریدریش شیلر در سال ۱۵۵۸ بنیاد گذاشته شده و در سال ۲۰۱۷، ۱۸۰۰۰ دانشجو داشت. گفتنی است که در همان سال، آموزش
دانشجو داشت. گفتنی است که در همان سال، آموزش عالی ارنست آبه ینا (Ernst-Abbe-Fachhochschule)، تعداد ۵۰۰۰ دانشجو را دربرداشته است. افزون بر این، مؤسسات و پژوهشکده‌های فروانی در ینا وجود دارد که آن به قطب پژوهش و دانش تبدیل ساخته است. برای نخستین بار، ینا در سال ۱۱۸۲ یاد شد و تا سده نوزدهم ترسایی به‌عنوان شهرکی سنتی شناخته می‌شد در حالی که صنایع پیشرفت کرده بودند. در سده بیستم، ینا، به مرکز صنایع نورشناختی و اپتیک مبدل گشت و شرکت‌هایی بمانند کارل زایس (Carl Zeiss)، شوت (Schott) و ینوپتیک (Jenoptik؛ از ۱۹۹۰)
شوت (Schott) و ینوپتیک (Jenoptik؛ از ۱۹۹۰) پیرامونش احداث گشتند. به عنوان یک شهر در اندازه متوسط در آلمان، ساختمان‌های بلندمرتبهٔ اندکی در مرکز شهر وجود دارد بمانند برج ین (JenTower). بیشتر این ساختمان‌ها پیشتر بخشی از کارخانه کارل زایس بوده‌اند. میان ساله‌های ۱۷۹۰ و ۱۸۵۰، ینا کانون اشاره فُرمِرتس (Vormärz) و نیز جنبش یکپارچه‌سازی و آزادی‌خواهانه دانشجویی و رمانتیسم آلمانی بود. در آن روزگار، افراد سرشناسی بمانند فریدریش شیلر، آلکساندر فون هومبولت، یوهان گوتلیب فیشته، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، نوالیس و
گوتلیب فیشته، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، نوالیس و آوگوست ویلهلم شلگل. اقتصاد شهر برپایه صنعت و پژوهش با فناوری بالاست. صنعت اپتیکی و ظریف منجر به برند شدگی و مرکزیت یافتن این شهر در میان مهندسان در سراسر جهان به‌ویژه مهندسان نرم‌افزار، داده‌پردازی و دیگر تجارت‌های دیجیتال گشته است. همچنین زیست‌فناوری نیز دارای رشد چشمگیری بوده است. افزون بر این، ینا یک مرکز خدمات برای مناطق پیرامونش نیز می‌باشد. ینا بر چشم‌اندازهای دره‌ای شرق تورینگن نهاده شده در حالی که دره رود زاله (Saale) از میانش می‌گذرد. بخاطر
که دره رود زاله (Saale) از میانش می‌گذرد. بخاطر چشم‌انداز صخره‌ای، جنگل‌های ترکیبی زیبایی در پیرامونش پدید آمده است. در آلمان شهر ینا بخاطر وردهٔ وحشی ارکیده اصیل نامور است زیرا این گونه گیاه در اطراف شهر به‌خوبی رشد می‌کند. تاریخ. اعصار میانه. تا میانه‌های قرون وسطی، رود زاله، مرز میان مناطق آلمانی (در غرب) و اسلاوی (در شرق) بشمار می‌رفت. با به‌دست آوردن گذر از رودخانه، آبادی ینا، به آسانی پدید آمد. این گذر از رودخانه چنان ارزشمند بود که مشابه چنین نهادن و احداث آبادی را می‌توان برای ناموبورگ (Naumburg)
و احداث آبادی را می‌توان برای ناموبورگ (Naumburg) در شمال و زالفلد (Saalfeld) در جنوب را متصور شد. بنابرین نهادن ینا به سده‌های میانه بازمی‌گردد. برای نخستین‌بار در سندی به سال ۱۱۸۲ نام ینا یاد شده است. نخستین حاکمان این منطقه «اربابان لوبدبورگ» (Lobdeburg) بودند که نام دودمانش برگرفته از نام دژی بنام «لوبدا» (Lobeda) در نزدیکی رودخانه زاله و در سمت جنوب مرکز ینا کنونی با فاصله جای دارد. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
نورْنْبِرْگ یا نورِمْبِرْگ ( و ) شهری با ۱۸۶ کیلومترمربع مساحت و حدود ۵۰۰ هزار نفر جمعیت در ایالت بایرن آلمان است. دومین خط آهن آلمان در ۷ دسامبر ۱۸۳۵ بین دو شهر نورنبرگ و فورت در ایالت بایرن ایجاد شد. این شهر از جمله شهرهای صنعتی و علمی آلمان است و با قرارگرفتن دو دانشگاه فریدریش-آلکساندر ارلانگن-نورنبرگ و دانشگاه صنعتی نورنبرگ در این شهر از لحاظ علمی از رتبهٔ بالایی برخوردار می‌باشد. مسلمانان زیادی در این شهر سکونت دارند و بیشتر از کشورهای ترکیه، بوسنی و عراق به این شهر مهاجرت کرده‌اند. بازار کریسمس
و عراق به این شهر مهاجرت کرده‌اند. بازار کریسمس نورنبرگ مشهورترین بازار سنتی اروپاست که همه‌ساله از اول دسامبر تا روز کریسمس پذیرای گردشگران داخلی و خارجی می‌باشد. جمعیت. نورنبرگ مقصدی برای مهاجران بوده است. ۳۹٫۵٪ از ساکنین سابقه مهاجرت در سال ۲۰۱۰ داشتند. ترابری. متروی نورنبرگ در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۳ خط و ۴۶ ایستگاه می‌باشد، همچنین تراموا این شهر نیز در سال ۱۸۸۱ تأسیس و دارای ۵ خط و ۷۶ ایستگاه است. همچنین نورنبرگ تنها شهر دارای متروی بدون راننده در آلمان است. اس-بان نورنبرگ یا راه‌آهن
راننده در آلمان است. اس-بان نورنبرگ یا راه‌آهن حومه نیز در سال ۱۹۸۷ راه‌اندازی شده و هم‌اکنون دارای ۴ خط و ۷۵ ایستگاه می‌باشد. ایستگاه راه‌آهن مرکزی نورنبرگ نیز در سال ۱۸۴۴ تأسیس شده که به راه‌آهن سراسری آلمان متصل است. فرودگاه نورنبرگ به‌عنوان یک فرودگاه بین‌المللی به کشورهای مختلف همچون یونان، سوئیس، مالت، رومانی، جزایر قناری، تونس، فرانسه، بلغارستان، اوکراین، اتریش، اسپانیا، برزیل، مقدونیه، مصر، انگلستان، بلغارستان، ترکیه و هلند را دارد.
آمبرگ شهری در ایالت بایرن آلمان است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
اوفنبورگ شهری در غرب ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
بامبرگ شهری در شمال ایالت بایرن آلمان است. نزدیکترین شهر بزرگ به بامبرگ، شهر نورنبرگ در فاصلهٔ حدود ۶۵ کیلومتری جنوب آن است. بامبرگ مساحتی در حدود ۵۴ کیلومتر مربع دارد. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۲۶۲ متر است و جمعیتی در حدود ۷۰٬۰۰۰ نفر دارد. مراکز فرهنگی و تفریحی. بامبرگ شهری دانشجویی و فرهنگی است و به دلیل داشتن بافت تاریخی، در سال ۱۹۹۳ از سوی یونسکو به ثبت میراث جهانی رسیده است. این شهر با شهرهای رودتس فرانسه، بدفورت انگلستان، ناگائوکای ژاپن، استراگم مجارستان، فلدکیرشن و ویلاخ اتریش و پراگ پایتخت جمهوری
فلدکیرشن و ویلاخ اتریش و پراگ پایتخت جمهوری چک، خواهرخوانده است. دانشگاه بامبرگ. قدمت دانشگاه بامبرگ به سال ۱۶۴۷ میلادی می‌رسد که به نام «آکادمی اتونیانا» شروع به کار کرد. اما شروع به کار مجدد این دانشگاه، به عنوان دانشگاهی مدرن با چهار دانشکده مجزا و تعداد زیادی مؤسسه در هریک، به سال ۱۹۷۹ بازمی‌گردد. تعداد دانشجویان این دانشگاه در حال حاضر حدود ۹۰۰۰ نفر به همراه ۱۴۰ استاد تمام در چهار دانشکده اصلی به شرح زیر است: - دانشکده هنر و علوم معنوی - دانشکده علوم انسانی - دانشکده اقتصاد و جامعه‌شناسی - دانشکده
انسانی - دانشکده اقتصاد و جامعه‌شناسی - دانشکده اقتصاد انفورماتیک و انفورماتیک عملی از جمله رشته‌های مربوط به دوره لیسانس، می‌توان به باستان‌شناسی، مطالعات انگلیسی، مطالعات آلمانی، فلسفه، تاریخ، جغرافیا، مطالعات اسلامی (همراه با آموزش سه زبان فارسی، انگلیسی و ترکی)، تاریخ هنر، زبان‌شناسی عمومی، روان‌شناسی و دین‌شناسی و … اشاره کرد. در دوره فوق لیسانس نیز می‌توان رشته‌هایی نظیر مرمت بناهای تاریخی، مرمت آثار تاریخی، مطالعات ساختمان، باستان‌شناسی در حوزه تمدن رمی، باستان‌شناسی پیش از تاریخ، ایران‌شناسی،
تمدن رمی، باستان‌شناسی پیش از تاریخ، ایران‌شناسی، باستان‌شناسی و تاریخ هنر دوره اسلامی، اسلام‌شناسی، زبان‌شناسی کلاسیک با گرایش لاتین و یونان، ارتباطات، تاریخ، مطالعات اسلام، ترک‌شناسی، علوم آموزش و پرورش، اقتصاد اروپا، جامعه‌شناسی، علوم سیاسی و… را نام برد. تعداد پنج کتابخانه بزرگ در دانشگاه بامبرگ وجود دارد که استفاده از آن‌ها برای عموم مردم رایگان و آزاد است. کتابخانه شماره چهار، شامل تعداد زیادی مجلات و کتاب‌های فارسی و همین‌طور کتابهایی به زبانهای انگلیسی و آلمانی و فرانسوی در مورد ایران و هنر و تمدن
و آلمانی و فرانسوی در مورد ایران و هنر و تمدن ایرانی است. در گروه زبان‌شناسی از جمله زبان‌های ایرانی تدریس می‌شود و این گروه از مراکز مهم مطالعه در زبان کردی است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
لوراخ شهری در جنوب غربی ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است و شهری مرزی به‌شمار می‌آید. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
پوتنزا ، مرکز استان باسیلیکاتا ایتالیا است. این شهر یکی از بزرگترین شهرهای ایتالیا به شمار می‌رود و به خطوط راه آهن ایتالیا متصل است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
ناکینا شهری در جنوب ایالت اونتاریو کانادا است.این شهر به خطوط راه آهن کانادا متصل است و نزدیک به دریاچه سوپریور است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی