payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوماتسو شرکت صنایع سنگین چندملیتی ژاپنی است، که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع تجهیزات سنگین، موتورهای دیزل، ماشین‌آلات صنعتی، الکتروموتورها و خودروهای نظامی فعالیت می‌کند و به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین سازندگان بولدوزر، بیل‌مکانیکی و لودر در جهان شناخته می‌شود. کوماتسو صاحب یک کارخانه بزرگ تولید موتورهای دیزل، قطعات هیدرولیک و اکسل به‌نام Oyama است، که نیازهای کوماتسو را تأمین می‌نماید. همچنین این کارخانه موتورهایی را نیز با طراحی کامینز، در قالب سرمایه‌گذاری مشترک کوماتسو و کامینز برای
در قالب سرمایه‌گذاری مشترک کوماتسو و کامینز برای به‌کارگیری در ماشین‌آلات تولید کوماتسو، تولید می‌کند. کوماتسو به‌علاوه صاحب کارخانه‌ای برای تولید گیربکس و اکسل به‌نام کارخانهٔ Awazu است که به‌جز تولید این دو مجموعه، ساخت گریدر، بیل‌مکانیکی، بولدوزر و لودر نیز در این کارخانه انجام می‌شود اما مهندسی و تولید گیربکس‌های کوماتسو تنها در این کارخانه انجام می‌شود. در این واحد تولیدی به‌علاوه، تولید بویلرهای ویژهٔ سوزاندن زیست‌توده نیز انجام می‌گیرد. این شرکت ، پس از کاترپیلار، بزرگ‌ترین سازنده ماشین‌آلات
، پس از کاترپیلار، بزرگ‌ترین سازنده ماشین‌آلات راه‌سازی و استخراج معادن در جهان، به‌شمار می‌آید. کوماتسو در سال ۱۹۱۷ در حومه شهر توکیو پایتخت ژاپن، بنیان گذاشته شد. اکنون سهام این شرکت در بازار بورس توکیو دادوستد می‌شود و به‌عنوان جزئی از شاخص‌های نیکی ۲۲۵ و (که به ۱۰۰ شرکت برتر ژاپن اشاره دارد) محسوب می‌شود.
قوم‌نگاری یا اِتنوگرافی به مطالعه نظام‌مند مردم و فرهنگ‌ها گفته می‌شود. طراحی آن به صورتی است که پژوهشگر در آن پدیده فرهنگی را در جامعه از زاویه دید موضوع مطالعه بررسی می‌کند. قوم‌نگاری ابزاری است که فرهنگ یک گروه را به صورت مکتوب و مصور بازنمایی می‌کند؛ بنابراین بسته به اینکه به عنوان یک مورد قابل شمارش یا اسم از آن یاد شود این عبارت معنای متفاوتی خواهد یافت. نتیجه یک مطالعه میدانی یا گزارش یک مورد نمایانگر دانش و نظام معنایی در زندگی یک گروه فرهنگی است. قوم‌نگاری یکی از مهم‌ترین روش‌های پژوهش در مطالعات
یکی از مهم‌ترین روش‌های پژوهش در مطالعات مردم‌شناسی است. در اواخر قرن ۱۸ به منظور شناخت شیوه زندگی مردم قاره‌های دیگر به وسیله اروپائیان به کار برده شد و در قرن ۱۹ رونق گرفت. بر مشاهده همراه با مشارکت در زندگی جامعه مورد مطالعه، مصاحبه و توصیف مبتنی است و با روش‌های کمی، پرسشنامه‌ای و مبتنی بر آمار در سایر علوم انسانی تفاوت دارد. در پژوهش مردم نگاری، زمینه پژوهش و گروه انسانی باید محدود و کوچک باشد تا تعداد محدودی پژوهشگر از این طریق بتوانند منطقه را مورد مطالعه قرار دهند. از این روست که مطالعه مونوگرافی
مطالعه قرار دهند. از این روست که مطالعه مونوگرافی (تک نگاری) در حوزه مطالعات مردم‌شناسی اهمیت بسیار دارد. تحلیل مردم شناسانهٔ جنبه‌های مختلف گروه‌های انسانی مبتنی بر مطالعه مردم نگاری حوزه مورد بررسی است که به ویژگی‌های اقلیمی، اقتصادی، معیشتی، اجتماعی، خانوادگی، مذهبی، سیاسی، حکومتی، آیین‌ها و مراسم، اعتقادات و باورها، هنر، ادبیات شفاهی و سایر شئون و جزئیات و جنبه‌های زندگی می‌پردازد. تعریف. مردم نگاری عبارت است از مطالعه دقیق و همه جانبهٔ تظاهرات مادی و غیر مادی فعالیت‌های انسانی در جامعه‌ای محدود. این
غیر مادی فعالیت‌های انسانی در جامعه‌ای محدود. این تعریف و خصوصاً اصطلاحات «دقیق» و «همه‌جانبه»، باعث شده است که مردم نگاری و مردم‌شناسی اشتباه شود. اما عبارت «تظاهرات مادی و غیر مادی فعالیت‌های انسانی»، قلمرو مردم نگاری را محدود می‌کند. به تعبیری دیگر، مردم نگاری را می‌توان مطالعهٔ توصیفی مردم نامید. منتهی این توصیف دارای آن چنان نظم و ضوابط حساب شده‌ای است که می‌تواند جوابگوی مطالعات و تجزیه و تحلیل‌های بعدی قرار گیرد. مردم نگاری، معمولاً به طرح فرضیه و نظریه نمی‌پردازد؛ زیرا مردم‌نگاری‌ها به منزلهٔ
و نظریه نمی‌پردازد؛ زیرا مردم‌نگاری‌ها به منزلهٔ گزارش‌هایی توصیفی برای به دست آوردن اطلاعات است و در نتیجه مقایسه، فرضیه و اظهار نظر یا نظریه در مراحل بعدی قرار دارد. هدف. هدف مردم‌نگاری، تهیهٔ مونوگرافی و گزارش‌های نسبتاً کاملی از همه مسائل مربوط به یک واحد اجتماعی و قابل تفکیک است و نیز سبب می‌شود، مردم‌شناسی با روش «مقایسه‌ای» و ترکیب آن‌ها به نتیجه‌گیری کلی برسد. ارتباط با مردم‌شناسی. مردم‌شناسی و مردم‌نگاری دو رشته فرعی از انسان‌شناسی فرهنگی هستند. مردم نگاری صرفاً جنبه توصیفی داشته و فقط اطلاعاتی از
نگاری صرفاً جنبه توصیفی داشته و فقط اطلاعاتی از فرهنگ‌ها را بدون هر نوع تفسیری ارائه می‌کند. مردم‌شناسی اطلاعات به دست آمده را طبقه‌بندی می‌کند و از دیدگاه انسان‌شناختی که مبتنی بر جریان تکامل انسان و رفتار انسانی است، ارائه می‌دهد و به تحلیل داده‌ها می‌پردازد تا صحت و سقم آن‌ها را که بیانگر روابط و کارکرد عوامل مختلف آن فرهنگ ویژه است، به دست دهد. شاخه‌های قوم‌نگاری. قوم‌نگاری تصویری قوم‌نگاری تصویری به هنر ثبت و ضبط نشانه‌ها و ظواهر مادی و غیرمادی زندگی انسان‌ها در جغرافیای زیستی آن‌ها گفته می‌شود.
انسان‌ها در جغرافیای زیستی آن‌ها گفته می‌شود. معمولاً در این نوع عکاسی رویکردهای هنری دخالت کمتری دارند و عکاسی به عنوان یک رسانهٔ وفادار و صادق، آنچه که وجود دارد را بازتاب می‌دهد. این فرم عکاسی نباید از سر اتفاق و کار لحظه‌ای انجام شود؛ بلکه داشتن یک برنامه و هدف درازمدت لازم است. حضور در اجتماعی که سوژهٔ عکاسی هستند و تأمل در فعالیت‌های روزانه، نوع پوشاک، علاقه‌مندی‌ها، آیین و آداب و رسوم، از اصول موفقیت در عکاسی مردم‌نگاری است و می‌بایست همانند تحقیقات میدانی که براساس عینیت نگاری انجام می‌شود، مورد
میدانی که براساس عینیت نگاری انجام می‌شود، مورد توجه قرار بگیرد. از سوی دیگر باید توجه داشت که قوم‌نگاری تصویری براساس حضور معنا پیدا می‌کند. در واقع توجه به جهان‌بینی و ایدئولوژی جمعی که سوژه عکاسی هستند، کمک مؤثری به عکاس می‌کند. گفتمان، بحث و صحبت با جمع هم از نکات مهم است که باعث تبدیل اطلاعات تئوری به اطلاعات تصویری می‌شود. در ایران قوم‌نگاری تصویری هنوز به عنوان یک حرفه و رشتهٔ رسمی آنطور که باید و شاید شناخته شده نیست و در دانشگاه‌ها و موسسات تحقیقاتی بیشتر به خود مقولهٔ قوم‌نگاری پرداخته می‌شود و
بیشتر به خود مقولهٔ قوم‌نگاری پرداخته می‌شود و عمده فعالیت‌های انجام شده در حوزهٔ قوم‌نگاری تصویری جنبه فردی یا بین رشته‌ای دارد. در واقع نزدیک‌ترین رشته‌های دانشگاهی در ایران به شاخه قوم‌نگاری تصویری همانا رشتهٔ مطالعات قوم‌نگاری و رشته عکاسی می‌باشند. تکنیک‌ها و سلسله مراتب. مردم نگاری در نظام تحقیقات خود رعایت تکنیک‌ها و سلسله مراتبی را پیشنهاد می‌کند و توجه به آن‌ها بررسی را آسان و منطقی می‌کند و احیاناً از حشو و زواید و نارسایی‌هایی که ممکن است بر اثر پیچیدگی و کلی بودن مطالب ایجاد شود جلوگیری می‌کند:
و کلی بودن مطالب ایجاد شود جلوگیری می‌کند: تکنولوژی. انسان برای این که محیط طبیعی پیرامون خود را برای زندگی آماده کند از آب، خاک، سنگ، چوب، گیاهان و حیوانات استفاده می‌کند تا بتواند از آن‌ها ابزار و ادوات تهیه کند، یعنی ابزار و ادواتی که حیات فرهنگی جوامع به آن‌ها وابسته است. اشکال اجتماعی، فعالیت‌های تکنیکی را عرضه می‌کنند و با توجه به وظیفه‌ای که در سلسله مراتب خدمت به انسان به عهده دارند، می‌توان آن‌ها را تقسیم‌بندی کرد. اکولوژی. وسایلی که انسان به کمک آن‌ها محیط پیرامون خود را برای زندگی مساعد می‌کند
آن‌ها محیط پیرامون خود را برای زندگی مساعد می‌کند در سرزمین‌های مختلف و بر اساس خصوصیات طبیعی هر منطقه، متفاوت و متغیرند. شناخت روابط انسان و فعالیت‌های تکنیکی جامعه، با مطالعه محیط طبیعی و جغرافیایی وی که اکولوژی نامیده می‌شود، بررسی را معنادار می‌کند. زندگی اقتصادی. هر جامعه‌ای در تلاش معاش، از امکانات طبیعی معینی برخوردار است که با مقتضیات اقلیمی و جغرافیایی آن منطقه مناسبت دارد. در مردم نگاری، تقسیم‌بندی، شناخت، نحوه تولید و توزیع و مصرف و خصوصیات هر یک از این مراحل مورد مطالعه قرار می‌گیرد. این
هر یک از این مراحل مورد مطالعه قرار می‌گیرد. این مطالعات زمینه‌ای برای تکمیل اسناد و مدارک مردم‌شناسی اقتصاد فراهم می‌کند. سازمان‌های اجتماعی. هر جامعه یا گروه اجتماعی دارای قواعد و مقرراتی است که ضامن ادامه حیات آن جامعه یا گروه است. مطالعه این مجموعه، که شامل روابط خویشاوندی، مقررات قضایی، نحوهٔ اداره جامعه و نظایر آن‌هاست و بالطبع با سایر نهادهای اجتماعی در ارتباط است، از موضوعات مردم نگاری به‌شمار می‌آید و بر اساس تقسیم‌بندی‌های علمی مکاتب کشورهای انگلوساکسون «انسان‌شناسی اجتماعی» را تشکیل می‌دهد.
«انسان‌شناسی اجتماعی» را تشکیل می‌دهد. اعتقادات و هنر و ادبیات. دید جامعه نسبت به زندگی دینی و هنری و بالاخره زبان و ادبیات نیز از جمله مسائلی است که مردم‌نگاری در سلسله مراتب مطالعه و تحقیق به آن‌ها می‌پردازد. روش تحقیق. آنچه را که تحت عنوان روش تحقیق مردم نگاری بیان می‌کنیم اشاره‌ای کلی به خطوط اصلی تحقیق است، زیرا روش تحقیق مردم‌شناسی مستلزم مطالعه نظرات و تحقیقات و تجربیات گوناگون مردم نگاران و شناخت مکاتب مختلف است و تنظیم یک فرمول یا دستورالعمل به عنوان روشی که به اصطلاح مختصر و مفید باشد، نمی‌تواند
روشی که به اصطلاح مختصر و مفید باشد، نمی‌تواند در تحقیقات مردم‌شناسی سرمشق کار قرار بگیرد؛ بنابراین به برخی از مفاهیم و نظرات مردم نگاران در مورد روش تحقیق اشاره می‌نماییم: قلمرو جغرافیایی. باتوجه به ژرفا نگر بودن روش مردم نگاری، محدود کردن قلمرو مطالعه ضروری است؛ زیرا فقط در قلمرو محدود امکان ژرفا نگری وجود دارد. برای این که امکان شناسایی کامل وجود داشته باشد، جامعه مورد مطالعه، محدود در نظر گرفته می‌شود. بدین ترتیب محقق می‌تواند مانند عضوی از اعضای گروه، به مشاهده و مصاحبه بپردازد و خانه به خانه، آداب و
به مشاهده و مصاحبه بپردازد و خانه به خانه، آداب و اعمال و رفتار فرهنگی را ثبت و ضبط نماید. قلمرو موضوعی. محدود کردن صوری و کمی، اولین قدم روش تحقیق است. ولی هر قدر هم که جامعه‌ای محدود و کوچک باشد اهمیت کیفی تکنیک‌ها، ضوابط، روابط و بالاخره خصوصیات فرهنگی جامعه محدود نمی‌شود؛ بنابراین برای احتراز از کلی‌نویسی و تحقیقات سطحی، پژوهشگران الزاماً یک نهاد اجتماعی و حتی محدود تر، یک موضوع را انتخاب می‌کنند و بالطبع با انتخاب یک موضوع، فرصت و امکان بررسی آن را در ابعاد مختلف و در ارتباط با نهادهای دیگر فراهم
در ابعاد مختلف و در ارتباط با نهادهای دیگر فراهم می‌کنند. مونوگرافی، که به معنی تحقیق و نگارش یک واحد است، در واقع «واحد موضوعی» را شامل می‌شود و نه واحد جغرافیایی را. با این محدود کردن واحد، محقق می‌تواند در آن زمینه‌ای که تبحر دارد به تحقیق و مطالعه بپردازد. زمان تحقیق. از آنجا که تکیه مردم نگاری بر مشاهده است، حداقل زمانی که محقق بتواند شاهد فعالیت‌های به هم پیوسته زندگی اجتماعی در همه فصول و تمامی روزها باشد «یک سال» است و معمولاً همین مدت را برای انجام تحقیق توصیه می‌کنند. بدیهی است که با مشکلات
انجام تحقیق توصیه می‌کنند. بدیهی است که با مشکلات اقتصادی، اجتماعی، اداری و خانوادگی، توقف یک سالهٔ محقق در جامعهٔ مورد تحقیق آسان نیست و معمولاً تحقیقات متناوباً و در فصول مختلف صورت می‌گیرد. تعداد محقق. در تحقیقات مردم‌نگاری، کثرت افراد نه تنها مشکلی را حل نمی‌کند بلکه خود ممکن است مانعی برای تحقیق باشد. بدین منظور توصیه می‌شود که حتی المقدور تعداد محقق کم و حداکثر از سه نفر تجاوز نکند و آن هم در صورتی که هر یک از سه نفر از نظر تخصص و ویژگی‌های فردی مکمل یکدیگر باشند. با این وجود، تجربه نشان داده است که
یکدیگر باشند. با این وجود، تجربه نشان داده است که در هر حال تحقیقات انفرادی ثمره و نتیجه‌ای بهتر و بیشتر داشته است. اخیراً تحقیقات دسته جمعی با برنامه‌های چند ساله بر اساس روش ژرفانگر و برای مطالعه یک منطقه متداول شده است که علاوه بر شناخت، آبادانی منطقه را نیز مورد نظر دارد. بدین ترتیب که یک مؤسسه یا سازمان با همکاری جغرافی‌دان، زمین‌شناس، باستان‌شناس، پزشک، اقتصاد دان، جامعه‌شناس و مردم نگار به تحقیق می‌پردازد تا سرانجام بتواند با هماهنگی جنبه‌های مختلف تحقیق، برای منطقه برنامه‌ریزی کند. حال آن که در
تحقیق، برای منطقه برنامه‌ریزی کند. حال آن که در چنین مواردی نیز موضوعات تحقیق عملاً از یکدیگر مجزا هستند و ماحصل کار، مجموعه‌ای است از تحقیقات و نه یک تحقیق دسته جمعی. روش جمع‌آوری اطلاعات. برای این که اطلاعات مربوط به زندگی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی یک جامعه به دست آید از روش‌های پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده، و مطالعه اسناد و مدارک استفاده می‌شود. پرسشنامه. پرسشنامه یکی از وسایل مطالعه کمی و آماری جامعه‌شناسی است که به جواب‌های رسمی و استخراج مقدار درصد منتهی می‌شود. روش پرسشنامه‌ای و خصوصاً اطلاعات نسبی و
می‌شود. روش پرسشنامه‌ای و خصوصاً اطلاعات نسبی و رسمی و مقدار درصد به ندرت در تحقیقات مردم نگاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. مصاحبه و مشاهده. اطلاعات مورد نظر مردم‌نگاری با گفتگو، «گپ زدن»، درد دل و مشاهده به دست می‌آید و مستلزم حوصله و تبحر پرسشگر و جلب اعتماد پاسخگو است. این روش می‌تواند محقق را به ارزش‌ها و عوامل ناآشکاری، که هیچگاه با پرسشنامه میسر نیست، آشنا کند. مطالعه اسناد و مدارک. مهم‌ترین اسناد و مدارکی که معمولاً در مطالعه و تحقیق مردم‌شناسی مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:
موزه‌های واتیکان از بزرگترین و پربارترین موزه‌های جهان هستند. موزه واتیکان یکی از دیدنی‌های اصلی شهر واتیکان است. این موزه که آثار هنری تاریخی بی‌نظیری را که مرتبط با مسیحیت و مذهب کاتولیک است را در خود جای داده سالانه پذیرای حدود چهار میلیون بازدید کننده است. این موزه در سال ۱۵۰۶ میلادی توسط پاپ ژولیوس دوم بنیان نهاده شد. گفتنی است که در داخل موزه واتیکان بیش از هر جای دیگری در جهان آثار خاص وجود دارند. از سال ۲۰۲۱، موزه‌های واتیکان امکان بازدید مجازی از گالری‌های اصلی، از جمله اتاق‌های رافائل و کلیسای
گالری‌های اصلی، از جمله اتاق‌های رافائل و کلیسای سیستین را برای کاربران سراسر جهان فراهم کرده‌اند.
شین‌یانگ (به چینی: 信阳 به انگلیسی: Xinyang) یکی از شهرهای کشور جمهوری خلق چین است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۱،۷۸۳،۷۱۸ نفر تخمین زده شده است . جمعیت آن با حومه بیش از هفت میلیون و چهارصد هزار نفر است . شین‌یانگ در استان هنان در شرق چین قرار گرفته است.
لودر یکی از ماشین‌آلات راه‌سازی و ساختمان‌سازی است که به دو صورت چرخ لاستیکی و زنجیری می‌باشد. شرکت‌های بسیاری از جمله کاترپیلار، کوماتسو، ولوو، هپکو، هیتاچی و کاوازاکی در ساخت لودر فعالیت دارند. لودر یکی از کاربردی‌ترین ماشین‌آلات ساختمانی و عمرانی است. این ماشین که در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود به دلیل عملکرد و انعطاف‌پذیری زیادی که دارد و نیز با کمک تغییر جام می‌تواند بسیاری از کارها را انجام دهد. لودر موارد استفاده بسیاری دارد که برخی از آن‌ها عبارتند از: ایجاد خاکریزها، حفاری زیرزمین بناها، پرکردن
از: ایجاد خاکریزها، حفاری زیرزمین بناها، پرکردن خندقها، خاکریزی اطراف لوله‌های کارگذاشته شده در کانال‌ها، بارکردن کامیون‌ها، حمل بتن به محل قالب‌ها و بلند کردن و حمل مصالح ساختمانی. به ماشین لودر می‌توان انواع ملحقات نظیر برف‌روب، کانال‌کن، لوله‌بر، لوله‌گذار و جرثقیل و لیفتراک را نصب کرد و کاربردهای دیگری از آن گرفت. انواع لودر. لودر چرخ لاستیکی. این لودرها در اقسام کوچک خیلی بزرگ ساخته می‌شود چرخهای بزرگ لاستیکی به این نوع لودرها قدرت تحرک و سرعت فراوانی می‌بخشد فشار وارده برزمین توسط این لاستیک‌ها کم
می‌بخشد فشار وارده برزمین توسط این لاستیک‌ها کم بوده و می‌توان این فشار را با تغییر میزان باد لاستیک‌ها تغییر داد باین همه در زمین‌های دارای سنگ‌های تیز امکان آسیب این لاستیک‌ها وجود دارد درضمن در زمین‌های خیس و گل آلود نیز کار کردن با لودر چرخ لاستیکی مشکل است البته زنجیرهای سیمی مخصوص جهت حفاظت لاستیک‌ها وجود دارد که می‌توان برای ازدیاد اصطکاک لاستیک‌ها باسطح زمین آن‌ها رابه کاربرد نوعی از لاستیک‌های جدید ساخته شده‌اند که دارای عاج‌های خیلی ضخیمی هستند و می‌توانند درمناطق سنگی کار کنند این لودرها بر دو
می‌توانند درمناطق سنگی کار کنند این لودرها بر دو نوع معمولی و کمرشکن هستند. نوع کمرشکن که بیشتر در لودرهای بزرگ بکاربرده می‌شوند و دارای نوعی شاسی هستند که قسمت عقب لودر را به قسمت جلو توسط یک مفصل متصل می‌کنند این حالت مفصلی قدرت مانور و شعاع گردش ماشین را نسبت به شاسی‌های ثابت (غیر مفصلی) زیاد می‌کند درانواع مدرن این ماشین آلات از سیستم‌های فرمان و کنترل هیدرولیکی و الکتریکی جهت راحتی و عملکرد بهتر راننده استفاده شده‌است سیستم فرمان این ماشین‌ها به دونوع است در لودرهای معمولی سیستم فرمان به وسیلهٔ فرمان
است در لودرهای معمولی سیستم فرمان به وسیلهٔ فرمان و حرکت چرخ‌ها عمل می‌کند اما در نوع کمرشکن سیستم فرمان به وسیله دو جک هیدرولیکی عمل می‌نماید. لودرهای چرخ زنجیری. لودرهای چرخ زنجیری مانند لودرهای چرخ لاستیکی عمل می‌کنند با این تفاوت که فشار کمی که بر زمین وارد می‌کنند باعث می‌شود که لودرهای با چرخ زنجیردار بتوانند در زمین‌هایی کار کنند که قابل استفاده برای لودرهای لاستیک در نیستند اصطکاک زیاد آن‌ها با زمین باعث می‌شود که بتوانند نهایت استفاده را از قدرت موتور درکندن زمین بنمایند و چون زنجیر دارند هنگام
موتور درکندن زمین بنمایند و چون زنجیر دارند هنگام کار در مناطق دارای سنگ‌های تیز خطر پاره شدن لاستیک وجود ندارد لودرهای زنجیردار قادر به حرکت بر روی سطحهای باشیب جانبی ۳۵٪می‌باشند در صورتی که این رقم برای لودر چرخ لاستیکی ۱۵٪ است همچنین لودر زنجیردار می‌تواند از شیب ۶۰٪ بالا برود درحالی‌که این رقم برای لودر لاستیک دار به حدود ۳۰٪ محدود می‌شود سرعت لودر زنجیردار خیلی کمتر از لودر لاستیک داربوده به همین علت در مواردی که فاصله حمل مواد و بازگشت به محل بارگیری زیاد باشد راندمان این ماشین نسبت به نوع لاستیک دار
باشد راندمان این ماشین نسبت به نوع لاستیک دار پایین است. بکهو لودر. این ماشین آلات در واقع لودرهای کوچکی هستند که در پشت خود یک بیل مکانیکی دارند و برای کارهای سبک استفاده می‌شوند کلیه مشخصات عمومی آن‌ها مانند لودرها و بیل‌های مکانیکی است به دلیل دوکاره بودن این ماشین در بسیاری از پروژه‌های کوچک از این وسیله استفاده می‌شود به‌خصوص اگر پروژه مربوط به کندن خندق باشد. همانطورکه گفته شد در بخش پشتی این ماشین یک بیل مکانیکی وجود دارد قدرت این بیل نیز بر اساس زاویه آن با زمین و شعاع عملکرد بازوها فرق می‌کند
زاویه آن با زمین و شعاع عملکرد بازوها فرق می‌کند شرکت‌های سازنده بر اساس نوع ماشین آلات نمودارهایی مبنی بر قدرت بیل در حالات مختلف ارائه می‌دهند. دیگر مشخصات لودر. ظرفیت جام یا باکت لودر به طریقی غیر از جام جرثقیل و دراگلاین تعیین می‌ شود . ظرفیت اسمی جام در مورد لودر عملاً مساوی با حجم مواد حفاری کود شده (heaped volume) در جام لودر در نظر گرفتن استاندارد های مؤسسه Engineers (SAE) Society of Automotive است. بار مجاز لودر در حین عملیات های بار مجاز لودر با چرخ لاستیکی در حین عملیات باید هیچگاه از ۵۰٪ بار
چرخ لاستیکی در حین عملیات باید هیچگاه از ۵۰٪ بار استاتیک واژگونی در حالتی که در حال گردش کامل است تجاوز کند . این مقدار برای لودر با چرخ زنجیری ۳۵٪ بار استاتیک واژگونی می‌ باشد . البته بار واژگونی را می‌ت وان با استفاده از سربار یا افزودن ملحقات به انتهای ماشین بالا برد و لذا مشاهده می‌ شود که وزن ماشین هم علاوه بر قدرت بالا بردن بار در تعیین حجم جام مؤثر است .
گروه سومیتومو شرکت خوشه‌ای ژاپنی است، که در سال ۱۶۳۰ توسط ماساتومو سومیتومو تأسیس شد. امروزه این گروه صنعتی همچنان بر پایه خط‌مشی که بنیان‌گذار شرکت در قرن ۱۷ میلادی تعیین نمود، مدیریت و کنترل شرکت‌های تابعه، زیرمجموعه و فرعی گروه سومیتومو را برعهده دارد و در زمینه‌های گوناگون و صنایع مختلف فعالیت می‌کند. شرکت‌های تابعه، زیرمجموعه و فرعی سومیتومو در حوزه‌هایی چون: استخراج معادن و فلزات، صنایع شیمیایی و پتروشیمی، خدمات مالی، بانکداری و بیمه، صنایع داروسازی، ساخت تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی، صنایع سنگین،
ساخت تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی، صنایع سنگین، فناوری اطلاعات، ساخت‌وساز املاک و مستغلات، کارخانجات تولید سیمان و سرامیک، فولادسازی، بازرگانی و تجارت، تولید، توزیع و انتقال برق، خدمات لجستیک و ترابری فعالیت می‌کنند. این شرکت‌ها شامل: مزدا، ان‌ای‌سی، بانک سومیتومو میتسویی، سومیتومو کمیکال، داینیپون سومیتومو فارما، سومیتومو الکتریک، سومیتومو رابر، سومیتومو کورپوریشن، سومیتومو لایف، سومیتومو متال، سومیتومو میتسویی تراست، صنایع سنگین سومیتومو، گروه مالی سومیتومو میتسویی، میتسویی سومیتومو و نیپون شیت گلس
میتسویی، میتسویی سومیتومو و نیپون شیت گلس می‌باشند. تاریخچه. گروه سومیتومو ریشه‌های خود را به یک کتابفروشی در کیوتو که حدود سال ۱۶۱۵ توسط ماساتومو سومیتومو، یک راهب بودایی، تأسیس شد، می‌رساند. حتی امروزه، مدیریت گروه تحت راهنمایی «پندنامه بنیان‌گذار» او که در قرن ۱۷ میلادی نوشته شده، قرار دارد. تصفیه مس شرکت را معروف ساخت. ریمون سوگا، برادرزن ماساتومو سومیتومو، روش‌های تصفیه مس غربی را آموخت. در سال ۱۵۹۰، او یک کسب‌وکار ذوب به نام "ایزومی‌یا" تأسیس کرد که به معنای واقعی «فروشگاه چشمه» است. ریمون تکنیک‌هایی
معنای واقعی «فروشگاه چشمه» است. ریمون تکنیک‌هایی را بهبود داد که استخراج نقره از سنگ معدن مس را ممکن ساخت، چیزی که فناوری ژاپنی قبلاً قادر به انجام آن نبود. کسب‌وکار ذوب و آهنگری تا اواخر قرن ۱۷ از کیوتو به اوساکا منتقل شد. سوگا کنترل شرکت را به پسرش توموموچی سپرد که در دوره ادو آن را به یک خانه تجاری بزرگ تبدیل کرد. سومیتومو شروع به صادرات مس کرد، ابریشم وارد کرد، و خدمات مالی ارائه داد. تا سال ۱۶۹۱، معدن‌کاری مس به فعالیت‌های شرکت اضافه شد. بازسازی مِجی به سومیتومو این امکان را داد تا ماشین‌آلات و
مِجی به سومیتومو این امکان را داد تا ماشین‌آلات و تکنیک‌های غربی را در معادن خود وارد کرده و استفاده کند. سومیتومو خیلی زود به حوزه‌های کسب‌وکار بیشتری وارد شد و در صنایع ماشین‌آلات و زغال‌سنگ، همچنین صنایع جنگل‌داری، بانکداری و انبارداری فعال شد و به یک "زایباتسو" تبدیل گردید. پس از جنگ جهانی دوم، کنگلومراهای ژاپنی "زایباتسو"، از جمله سومیتومو، توسط فرماندهی عالی نیروهای متفقین و دولت ژاپن منحل شدند. این گروه به عنوان یک "کیرِتسو" بازسازی شد، یک گروه از شرکت‌های مستقل که حول بانک سومی‌تومو سازماندهی شده و
مستقل که حول بانک سومی‌تومو سازماندهی شده و توسط مالکیت متقابل سهام به هم پیوسته بودند. بسیاری از شرکت‌ها همچنان از کلمه "سومیتومو" در نام‌های شرکتی خود استفاده می‌کنند. بیشتر آنها به‌طور مستقل مدیریت می‌شوند و در بورس اوراق بهادار توکیو (TSE) و دیگر بورس‌ها با سهامداران پراکنده به ثبت می‌رسند. برای برخی، این نام تنها نشان‌دهنده منشأ تاریخی آنها است و دیگر به عنوان بخشی از گروه سومیتومو محسوب نمی‌شوند. در سال ۱۹۸۲، سومیتومو گزارشی از یک برنامه صرفه‌جویی در انرژی منتشر کرد. آرم. علامت "ایگتا" به شکل لوزی
انرژی منتشر کرد. آرم. علامت "ایگتا" به شکل لوزی شبیه به نوعی قاب است که در ژاپن پیش از مدرن بر روی چاه‌ها قرار می‌گرفت و لوگوی شرکت "ایزومی‌یا" ریemon سوگا بود.
چینگ‌دائو و نیز سینگ دائو (به چینی: 青島 به پین‌یین: Qingdao) یکی از شهرهای کشور جمهوری خلق چین است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۱،۶۹۱،۱۰۱ نفر تخمین زده شده است . جمعیت آن با حومه بیش از هفت میلیون و سیصد هزار نفر است . چینگ دائو در استان شاندونگ در شرق چین قرار گرفته است. این شهر، از نظر اداری مستقل و جزور مناطق نیمه استانی چین به حساب می‌آید و در مقایسه با سایر شهرهای چین از بالاترین استانداردهای زندگی برخوردار است..
تانگ‌شان (به چینی: 唐山 به انگلیسی: Tangshan) یکی از شهرهای کشور جمهوری خلق چین است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۱،۶۰۹،۱۸۴ نفر تخمین زده شده‌است . جمعیت آن با حومه بیش از هفت میلیون و صد هزار نفر است . تانگشان در استان هِبهِ یی در شرق چین قرار گرفته‌است. زمین لرزه ویرانگری در سال ۱۹۷۶ میلادی، این شهر را با خاک یکسان کرد. این زمین لرزه که ۷٫۸ ریشتر قدرت داشت باعث کشته شدن دست کم دویست و پنجاه هزار نفر شد. پس از آن این شهر به صورت کامل بازسازی شد و از مراکز توریستی و صنعتی چین شد.
در کاربرد امروزی، به عنوان یک اصطلاح اسلامی، به پوشش‌های گوناگونی اطلاق می‌شود که از سوی بسیاری از زنان مسلمان مقید به حجاب شرعی پوشیده می‌شود. منظور از حجاب پوشاندن همهٔ موها و بدن به استثنای چهره و دست است. در بعضی فرق اسلامی چهره و دست نیز واجب است. در دوره مدرن این پوشش زنان در برخی کشورهای با اکثریت مسلمان از وجود و ماهیت خود خارج شده و تبدیل به یک موضوع سیاسی گردیده و با توجه به تغییرات پوشش در کشورهای غربی، حجاب به عنوان یک موضوع مهم مورد بحث قرار گرفته و آنها را به سه دسته (موافقان قانون اجباری شدن
و آنها را به سه دسته (موافقان قانون اجباری شدن حجاب، موافقان قانون منع حجاب و موافقان قانون اختیاری شدن حجاب) تقسیم کرده است. پوشیدن حجاب و سایر لباس‌ها - مانند نقاب، چادر یا بُرقَع - اغلب به‌عنوان عرف مورد نیاز اسلام اشتباه گرفته می‌شود ولی چنین نیست و این پوشش به اصطلاح یکی از ارکان پنج‌گانه اسلام هم نیست و هم آیات حجاب در قرآن (کتاب مقدس اسلام) و هم حدیث (روایات یا سخنان محمد و دیگر شخصیت‌های مقدس) در مورد پوشش مناسب تا حدودی مبهم هستند. عمل به حجاب در سراسر جهان بر اساس قوانین و آداب و رسوم محلی متفاوت
جهان بر اساس قوانین و آداب و رسوم محلی متفاوت است. بر اساس گزارش ۲۰۱۲ پیو، ۴۹ کشور دارای اکثریت مسلمان هستند که از این میان در حال حاضر، حجاب طبق قانون برای زنان در ایران و افغانستان الزامی و اجباری است. کشورهای دیگر، چه در اروپا و چه در جهان اسلام، قوانینی را تصویب کرده‌اند که برخی یا همه انواع حجاب را در ملاء عام یا در انواع خاصی از مناطق ممنوع می‌کند. زنان در نقاط مختلف جهان نیز فشارهای غیررسمی برای داشتن یا نداشتن حجاب را تجربه کرده‌اند. با توجه به دیدگاه‌های مختلف آورده شده، قانون حجاب اجباری در ایران
مختلف آورده شده، قانون حجاب اجباری در ایران یا مناطق دیگر جهان به هیچ وجه، وجهه و ضرورت دینی، تاریخی، سلامتی، حقوقی، جامعه شناختی، حقوق بشری، فلسفی، آماری و … ندارد. به‌طور مثال تنها بر مبنای دیدگاه فلسفی و اعتقادی شیعیان در بحث عدل الهی و جبر و اختیار نسبت به اعمال دینی، جمهوری اسلامی و دیگر افراد و مناطق در موضوع اجبار حجاب، فراتر از الله عمل می‌کنند. در ایران، حکومت جمهوری اسلامی به عنوان تنها حکومت از نوع خود در زمینه قوانین حجاب، بیش از چهل سال است که بر خلاف فقه، سنت و قرآن و حقوق بشر و بسیاری از
که بر خلاف فقه، سنت و قرآن و حقوق بشر و بسیاری از کشورهای مسلمان دیگر، قوانینی عجیب و متعصبانه و بدون مبنای حقوقی و منطقی در جهت اجبار حجاب برای همه زنان ساکن در ایران (حتی کودکان نابالغ دبستانی و زنان غیر مسلمان) از اول دبستان تا پایان عمر دارد و همچنین کسانی که از کشور دیگر به عنوان دیپلمات یا گردشگر وارد ایران می شوند ملزم به رعایت حجاب اند و این موضوع تبدیل به یکی از نمادها و ابزارهای سیاسی و ظاهری مهم این حکومت گردیده است اما طبق آمارهای مختلف، اکثریت زنان (حتی زنان با حجاب یا موافق حجاب) و حتی مردان،
(حتی زنان با حجاب یا موافق حجاب) و حتی مردان، با قانون حجاب اجباری مخالف اند به همین دلیل این شرایط،خشم و اعتراض زنان و مردان را به همراه داشته است. لغت‌شناسی. کلمه عربی حجاب (به عربی: حجاب) اسم لفظی است که از فعل حَجَبَ (حجابه) از ریشه سه لفظی ح ج ب (H-J-B) نشات می‌گیرد که دسته بزرگی از کلمات را تشکیل می‌دهد که بیشتر به مفاهیم پنهان کردن چیزی مربوط می‌شود. حجاب: [حِ] (ع مص) در پرده کردن. حجب. || بازداشتن از درآمدن. (منتهی الارب). بازداشتن. (دهار) (زوزنی). || روگیری. عفاف. حیا. شرم کردن حجاب: پوششی برای مو