payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشتار طنطوره توسط ارتش اسرائیل در سال ۱۹۴۸ (میلادی) علیه فلسطینیان واقع شد.در شب 22 و 23 می 1948، یک هفته پس از تأسیس دولت اسرائیل، دهکده ماهیگیری فلسطینی طنطوره با جمعیت 1500 نفر مورد حمله قرار گرفت و توسط گردان 33 تیپ الکساندرونی که بعداً بخشی از ارتش اسرائیل شد، اشغال شد. . این روستا، در حدود سی و پنج کیلومتری جنوب حیفا، در منطقه ای قرار داشت که با قطعنامه طرح تقسیم بحث برانگیز مجمع عمومی سازمان ملل در سال 1947 به دولت یهودی اختصاص داده شده بود. سرنوشت طنطوره در اشغال، کاهش جمعیت، ویرانی های بعدی و تصرف
در اشغال، کاهش جمعیت، ویرانی های بعدی و تصرف تمامی اراضی آن توسط اسرائیل، مشابه سرنوشت بیش از 400 روستای فلسطینی دیگر در طول جنگ 1948 بود. پیش زمینه. یک هفته پس از آنکه دیوید بن گوریون، رئیس اجرایی سازمان جهانی صهیونیستی تشکیل کشور اسرائیل را اعلام کرد، روستای کوچک ساحلی طنطوره صحنه یکی از بدترین قتل عام نیروهای استعماری صهیونیستی علیه بومیان شد. گردان سی و سوم هاگانا (گردان سوم تیپ الکساندونی) به روستا حمله کرد و 200 فلسطینی را کشت. به گفته شاهدان فلسطینی، این قتل عام در طول شب انجام شد و چندین ساعت به
این قتل عام در طول شب انجام شد و چندین ساعت به طول انجامید. گزارش های آنها از قتل عام توسط نیروهای اسرائیلی مستند شده است. به گفته برخی منابع، حدود 300 فلسطینی کشته شده اند. رخداد. در روزهای 22 تا 23 می 1948، گردان 33 تیپ الکساندرونی، به طنطوره ، دهکده ماهیگیری کوچک فلسطینی یورش برد و آن را اشغال کرد. ساختمان ها و معماری طنطوره ویران شد، ساکنان قتل عام شدند و بازماندگان به زور آواره شدند. ساکنان طنطوره که به طور سیستماتیک کشته می شدند در گورهای دسته جمعی مختلف در اطراف روستا قرار داده شدند. در سال 2023، یک
در اطراف روستا قرار داده شدند. در سال 2023، یک مطالعه توسط Forensic Architecture ثابت کرد که در واقع سه گور دسته جمعی در محل وجود دارد.که در زیر یک استراحتگاه ساحلی اسرائیل مدفون است. بازماندگان فلسطینی و مورخان مدت‌ها مدعی شده‌اند که مردان ساکن در طنطوره ، پس از تسلیم شدن به تیپ الکساندرونی اعدام شدند و اجساد آنها در یک گور دسته جمعی انداخته شدند که گمان می‌رود در زیر منطقه‌ای قرار دارد که اکنون پارکینگ برای ساحل Dor ، است برآوردها بین 40 تا 200 نفر بوده است. افشای حقیقت. در دهه 1990، یک دانشجوی فارغ
است. افشای حقیقت. در دهه 1990، یک دانشجوی فارغ التحصیل اسرائیلی که در حال مطالعه تأثیرات نکبه بر چندین روستای نزدیک حیفا بود به نام تدی کاتز، مصاحبه‌های زیادی در مورد قتل عام انجام داد که گفته می‌شد تیپ الکساندرونی اسرائیل در شهر طنطوره در فلسطین انجام داده است.تدی کاتز با حدود 135 نفر، اعم از فلسطینی و اسرائیلی، مصاحبه کرد و 140 ساعت شهادت برای پایان نامه خود در دانشگاه حیفا جمع آوری کرد.کاتز از طریق شهادت های شخصی و اظهارات شاهدان عینی مشخص کرد که سربازان اسرائیلی در طنطوره مرتکب جنایات جنگی مانند کشتن
اسرائیلی در طنطوره مرتکب جنایات جنگی مانند کشتن افراد غیرمسلح، تجاوز جنسی و غارت شدند.. کاتز شهادت تکان دهنده ای را از کهنه سربازان گرفت که متعاقباً همه ی آنها آنچه را که گفته بودند پس گرفتند. کاتز به دلیل افترا مورد شکایت قرار گرفت و اجازه شنیدن نوارهای او در دادگاه داده نشد.دانشگاه مدرک او را لغو کرد و کاتز در ابهام محو شد ایلان پاپه، مورخ، که در آن زمان استاد دانشگاه حیفا بود، از کاتز حمایت کرد و در مقاله‌ای با عنوان «پرونده تانتورا در اسرائیل: تحقیق و محاکمه کاتز» به جزئیات این ماجرا اشاره کرد. او به
محاکمه کاتز» به جزئیات این ماجرا اشاره کرد. او به بخش‌هایی از جامعه اسرائیل و به‌ویژه اقدام بخش دانشگاهی برای تحریف واقعیت نکبه اشاره کرد. در سال 2007، به دلیل اصرار به اینکه قتل عام در تانتورا رخ داده است، مجبور شد از سمت خود در دانشگاه استعفا دهد.. بیست و دو سال بعد، کارگردان آلون شوارتز برای شنیدن داستان کاتز که تا آن زمان چندین سکته مغزی را تجربه کرده بود، ملاقات کرد. کاتز به شوارتز اجازه دسترسی کامل به ضبط هایش را داد. شهادت ها در مستندی از آلون شوارتز، به نام تانتورا، در جشنواره ساندنس در یوتا به
به نام تانتورا، در جشنواره ساندنس در یوتا به نمایش درآمد. شهادت سربازان اسرائیلی را که در قتل عام شرکت داشتند ، یکی از سربازانی که در طنطوره بود در این فیلم گفت: «آنها ما را به قاتل تبدیل کردند». ما اعراب را به صف کردیم و بی دلیل به آنها شلیک کردیم.» یکی دیگر نقل می کند که چگونه پس از دستگیری 15 جوان فلسطینی، سربازان آنها را در یک بشکه فرو کردند و به سوی آنها شلیک کردند تا جایی که خون آنها در بشکه جاری شد. یکی دیگر از سربازان سابق در تنتوره اظهار می کند که "تلفات عرب زیادی وجود داشت و آنها مانند زباله
که "تلفات عرب زیادی وجود داشت و آنها مانند زباله پراکنده شدند." شاهد دیگری با ناراحتی می گوید: گفتن ممنوع است. هایم لوین نقل می کند که چگونه یکی از اعضای یگان خود به سراغ گروهی متشکل از 15 یا 20 اسیر جنگی رفت و همه آنها را کشت. یکی از شرم‌آورترین شهادت‌های این فیلم مربوط به آمیتزور کوهن، قاتل جمعی صهیونیستی بود که با افتخار از اولین ماه‌های سربازی‌اش به عنوان سرباز رژیم اسرائیل صحبت کرد.کوهن در حالی که با صدای بلند قهقهه می زد اعتراف کرد: «تعداد عرب هایی را که در سال 1948 کشتم را به خاطر نمی آورم. من هرگز
که در سال 1948 کشتم را به خاطر نمی آورم. من هرگز این تعداد را نشمارم، زیرا یک قاتل بودم و هیچ اسیری هم نگرفتم».«من حساب نکردم. من یک مسلسل با 250 گلوله داشتم. نمی توانم بگویم چند نفر.آمیتزور کوهن، "قصاب تانتورا" در سن 96 سالگی در شهرک بنیامینا که در سال 1922 تأسیس کرد درگذشت.
تئوری‌های شیشه‌سازی تئوری‌هایی هستند که علت‌ها و چگونگی ایجاد شیشه را بررسی می‌کنند و اکسیدهای شیشه‌ساز را طبقه‌بندی می‌کنند. این تئوری‌ها عمدتاً تلاش می‌کنند تا به این پرسش پاسخ دهند که کدام مواد می‌توانند شیشه تولید کنند و کدام مواد نمی‌توانند. تاکنون تئوری‌های مختلفی در مورد شیشه‌سازی مطرح شده‌است که هریک از آن‌ها رویکردهای متفاوتی دارند. به‌طور مثال برخی از تئوری‌ها با رویکرد ساختاری مواد شیشه‌ساز را مورد مطالعه قرار داده‌اند و برخی از تئوری‌ها نوع پیوند را مبنا قرار داده‌اند. تئوری‌ها با رویکرد
پیوند را مبنا قرار داده‌اند. تئوری‌ها با رویکرد ساختاری. تئوری گلدسمیت. تئوری گلدسمیت که به نام ارائه‌دهندهٔ آن "گلدسمیت" مشهور شده‌است، صرفاً مبتنی بر مشاهدات تجربی است و هیچ‌گونه دلایل علمی برای آن ارائه نشده‌است. این تئوری تنها در مورد مواد یونی می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد و در مورد موادی که دارای اتصالات بینابینی (یعنی مخلوطی از پیوندهای یونی و پیوندهای کووالانت) هستند قابل کاربرد نیست. به نظر گلدسمیت، بین توانایی شیشه‌سازی یک ماده و اندازهٔ نسبی کاتیون‌ها و آنیون‌ها رابطه وجود دارد. اکسیدهای
کاتیون‌ها و آنیون‌ها رابطه وجود دارد. اکسیدهای شیشه‌ساز، اکسیدهایی هستند که نسبت شعاع کاتیون به آنیون در آن‌ها بین ۲٫۰ تا ۴٫۰ است. بلورهایی که از این وضعیت تبعیت می‌کنند، عدد همسایگی برابر ۴ دارند؛ یعنی در اطراف هر کاتیون در ساختار آن‌ها، چهار آنیون قرار می‌گیرد. این تئوری پس از ارائه، مورد انتقاد قرار گرفت چراکه برخی از مواد مانند بریلیم اکسید که نسبت شعاع کاتیون به کاتیون در آن در محدودهٔ مورد نظر قرار دارد، از جمله مواد شیشه‌ساز محسوب نمی‌شوند. تئوری زاکاریاسن. "تئوری زاکاریاسن" یا تئوری "شبکهٔ نامنظم"،
"تئوری زاکاریاسن" یا تئوری "شبکهٔ نامنظم"، شیشه را (مانند بلور آن) متشکل از شبکه‌های سه‌بعدی گسترده می‌داند؛ با این تفاوت که شیشه دارای سلول واحدی بی‌نهایت بزرگ و دارای بی‌نهایت اتم است که هیچ‌کدام از آن‌ها از نظر ساختاری مشابه هم نیستند. بر طبق این نظریه، یک اکسید شیشه‌ساز است اگر: این تئوری علی‌رغم انتقادهای وارد بر آن، برای مدت زمان طولانی مورد پذیرش قرار داشت. اما امروزه مشخص شده‌است که شیشه‌های اکسیدی بسیاری می‌توانند ساخته شوند، بی‌آن‌که از قوانین زاکاریاسن پیروی کنند. تئوری‌ها با رویکرد نوع اتصال.
پیروی کنند. تئوری‌ها با رویکرد نوع اتصال. تئوری سمکال. "تئوری سمکال" بیان می‌کند که لازمه شیشه‌ساز بودن یک ماده، حضور پیوندهای مخلوط در آن ماده است و لذا ترکیباتی که دارای پیوندهای کاملاً کووالانت، یونی یا فلزی هستند از فهرست مواد شیشه‌ساز حذف می‌شوند. بر طبق این نظریه، مواد شیشه‌ساز در سه گروه تقسیم‌بندی می‌شوند: تئوری استانورث. در تئوری استانورث ، الکترونگاتیویته به‌عنوان معیاری برای تشخیص شیشه‌ساز بودن مواد پیشنهاد شده‌است. هرچه اختلاف الکترونگاتیویتهٔ دو عنصر کمتر باشد، پیوند حالت کووالانسی بیشتر خواهد
عنصر کمتر باشد، پیوند حالت کووالانسی بیشتر خواهد داشت و خاصیت شیشه‌سازی ماده کمتر است. با مطرح‌شدن این تئوری، گروه جدیدی از شیشه‌ها بر مبنای دی‌اکسید تلوریم (TeO2) شناسایی گردید. اما این تئوری نیز نتوانست معیار کامل و مورد اعتمادی برای شیشه‌ساز بودن مواد ارائه دهد. تئوری‌ها با رویکرد استحکام اتصال. تئوری سان. طبق این نظریه که نخستین بار توسط "سان" مطرح شد، استحکام اتصال پیوند بین اتم‌ها در اکسیدهای شیشه‌ساز، بیش از ۸۰ کیلوکالری بر مول است. این استحکام در مورد اکسیدهای دگرگون‌ساز، کمتر از ۶۰ کیلوکالری بر
مورد اکسیدهای دگرگون‌ساز، کمتر از ۶۰ کیلوکالری بر مول است. تئوری راوسون. در تئوری راوسون ، نسبت استحکام اتصال به نقطهٔ ذوب را به‌عنوان معیاری برای شناسایی اکسیدهای شیشه‌ساز معرفی می‌کند. علت استفاده از این نسبت آن است که اگرچه استحکام پیوند بین اتم‌ها بر شیشه‌ساز بودن ماده تأثیرگذار است، اما میزان انرژی گرمایی در دسترس نیز بر این ویژگی تأثیر دارد. میزان انرژی حرارتی در دسترس به نقطهٔ ذوب ماده بستگی دارد. تئوری کینتیکی. طبق این نظریه، تبدیل شدن یک ماده به شیشه، از یک سو به سرعت جوانه‌زنی و رشد بلور و از سوی
از یک سو به سرعت جوانه‌زنی و رشد بلور و از سوی دیگر به سرعت خارج کردن انرژی گرمایی از سیستم بستگی دارد. طبق این نظریه، در هر دسته از مواد با هر نوع پیوند اعم از پیوندهای یونی، کووالانت، فلزی، واندروالس و هیدروژنی می‌توان مواد شیشه‌ساز یافت؛ بنابراین طبق این نظریه، هر ماده‌ای می‌تواند تبدیل به شیشه شود به شرطی که با سرعت کافی سرد شود.
متریک رابرتسون-واکر حل دقیقی از معادلات میدان اینشتین در نسبیت عام است. این حل جهان را فضایی همگن، همسانگرد و در حال انبساط توصیف می‌کند و بر اساس تلاش چهار فیزیکدان: الکساندر فریدمان، جورج لومتر، هوارد رابرتسون و آرتور واکر توصیف شد. متریک. فرض اولیه این متریک همسانگردی و همگنی فضاست. همچنین فرض وابسته بودن مؤلفه‌های فضایی به زمان نیز اعمال می‌شود: که در آن: به طور معمول در دستگاه مختصات کروی formula_5 و formula_6 و formula_7 است. حل‌ها. این متریک حلی از معادلات میدان اینشتین formula_8 منجر به معادلات
معادلات میدان اینشتین formula_8 منجر به معادلات فریدمان می‌شود که در آن تنسور ضربه-انرژی همسانگرد و همگن فرض می‌شود. حل آن معادلات چنین است: formula_9 formula_10 این معادلات پایهٔ نظریه کیهان‌شناختی مهبانگ است. در متریک رابرتسون-واکر-لنارتی جهان در حال انبساط است و نقطه شروع آن را مهبانگ فرض می‌کنند.
«گوش به زنگ» ، آهنگی از گروه موسیقی موج نو آمریکایی بلاندی است. این ترانه در اصل آهنگی با استایل دههٔ ۱۹۶۰ و اجرا شده به وسیلهٔ نروز و نیز ترانهٔ آغازین آلبوم سال ۱۹۷۸ بلاندی، "خطوط موازی"، است. بسیاری از مردم نمی‌دانند که بلاندی هنرمند اصلی آهنگ نیست، این ترانه را جک لی نوشت و اولین بار به وسیلهٔ گروه سه‌نفرهٔ کم‌دوام پاور پاپ او، نروز، اجرا شد، کسی که ترانه را در ای‌پی سال ۱۹۷۶ خودشان و تنها عرضهٔ گروه، به عنوان آهنگ آغازین قرار داد. «گوش به زنگ» که یکی از مشهورترین ترانه‌های بلاندی است، به عنوان دومین
از مشهورترین ترانه‌های بلاندی است، به عنوان دومین تک‌آهنگ "خطوط موازی" هم در آمریکا و هم در بریتانیا عرضه شد و در انتها در نوامبر ۱۹۷۸ همراه سایر نسخه‌های تقلیدی امیدبخش به رتبهٔ ۵ در بریتانیا رسید.
فقیر نبی، بازیگر دهه‌های پنجاه و شصت افغانستان بود. او نخستین نقش‌اش را در فیلم «سیاه مو و جلالی» ایفا نمود. فقیر نبی، در سال ۱۳۳۱ خورشیدی در شهر کابل زاده شد و تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان نادریه در همان شهر به پایان رساند. در سال ۱۳۴۹ هـ.ش. برای ادامه تحصیلات عالی عازم کشور هند شد و در انستیتوی پونا بازیگری سینما آموخت. در سال ۱۳۵۵ هـ.ش. به افغانستان بازگشت و به فعالیت‌های هنری در عرصه تئاتر و سینما پرداخت. او از سال ۱۹۹۲ در کشور هند زندگی می‌کند. وی در تاریخ ۶ تیر ۱۳۹۹ به علت بیماری کرونا در
وی در تاریخ ۶ تیر ۱۳۹۹ به علت بیماری کرونا در بیمارستان واقع در کابل درگذشت. زندگی هنری. (۱۳۵۶ هـ. ش) به کارگردانی عباس شبان بازی کرد. این فیلم، نخستین فیلم به‌گونه رنگی در عرصهٔ سینمای افغانستان بود. البته بازی‌های او در فیلم‌های دیگری همچون «اختر مسخره» (۱۳۶۰ هـ. ش)، به کارگردانی انجینر لطیف که فیلمنامه آن کار نویسندگی رهنورد زریاب بود، جزو شاهکارهای تاریخ سینما افغانستان محسوب می‌شود. علاوه بر بازیگری، در میان کارگردانان افغانستان، نیز از او نام برده می‌شود که از جمله آثار او می‌توان به فیلم‌های «دختر
که از جمله آثار او می‌توان به فیلم‌های «دختر با پیراهن سپید» و «سر بند» اشاره کرد.
در علم زمین‌شناسی به شکاف‌ها و شیارهایی که به سبب جاری شدن سیل در روی زمین پدید می‌آید سیلاب‌کَند گفته می‌شود. به عبارت دیگر سیلاب‌کندها آب‌کندهای نسبتاً کوچک و جوی‌مانند هستند که پس از جاری شدن سیل پدید می‌آیند. در آفریقای جنوبی به این پدیده که در آن‌جا بیشتر منشأ فرسایش خاک دارد دونگا گفته می‌شود. در جنگ‌های بوئرها از سیلاب‌کندهای آفریقای جنوبی استفاده زیادی به عنوان سنگر شد.
مسیو ژرژ هانری ژوزف ادوار لومتر (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۸۹۴ – درگذشته ۲۰ ژوئن ۱۹۶۶) کشیش، فیزیکدان و اخترشناس بلژیکی که در بسط نظریه مهبانگ نقش داشت. زندگی. در ۱۷ ژوئیه ۱۸۹۴ (میلادی) در خانواده‌ای مذهبی در شهر شارلروا بلژیک متولد شد. پس از تحصیلات مقدماتی به خدمت کلیسا درآمد. در سال ۱۹۱۴ در جنگ جهانی اول به عنوان افسر توپخانه در ارتش بلژیک مشغول خدمت شد و در آن زمان بالاترین مدال شجاعت ارتش را دریافت کرد. در سال ۱۹۲۰ (میلادی) موفق به اخذ مدرک دکترا در مهندسی راه و ساختمان شد. در سال ۱۹۲۲ به آمریکا رفت و دکترای نجوم
شد. در سال ۱۹۲۲ به آمریکا رفت و دکترای نجوم گرفت؛ و در سال ۱۹۲۳ کشیش شد. وی بر این باور بود که صورت فعلی جهان نتیجهٔ یک انفجار بزرگ است که میلیاردها سال پیش رخ داده‌است و باعث گسترش و انبساط جهان شده‌است. با انتشار این نظریه توجه دانشمندان دیگر را برانگیخت. آزمایشها و مطالعات ایشان صحت فرضیهٔ لومتر را اثبات کرد. ادینگتن انگلیسی نظریهٔ انفجار بزرگ و فشردگی کهکشانها را با دلایل بسیار شرح داد. والتر بادهٔ آلمانی توانست زمان این اتفاق را در بیش از سیزده میلیارد سال قبل مشخص کند. همچنین تحقیقاتی که با کمک
سال قبل مشخص کند. همچنین تحقیقاتی که با کمک رادیواکتیویته صورت گرفت عمر قشر جامد زمین را بیش از دو میلیارد سال برآورد کرد. لومتر در سال ۱۹۳۳ طی نشر کتابی اظهار داشت جهان در اثر یک انفجار (مهبانگ) ساخته شده‌است. او در ۲۰ ژوئن ۱۹۶۶، در سن ۷۱ سالگی در لوون درگذشت.
مردی که زیاد می‌دانست نام فیلمی است در ژانر دلهره آور، جنایی و جاسوسی که در سال ۱۹۳۴ توسط آلفرد هیچکاک ساخته شد. از پخته ترین آثار انگلیسی استاد که نشان گر موقعیتی کاملا هیچکاکی و تکرار شونده در فیلم های بعدی اوست: قربانی بی گناه، یک باره و ناخواسته در دام شرایطی پیچیده می افتد که ظاهرا راه گریزی ندارد. خود هیچکاک فیلم را در ۱۹۵۵ به صورت رنگی در آمریکا بازسازی کرد. داستان فیلم. باب و جیل لارنس به همراه دخترشان بتی از انگلستان برای گذراندن تعطیلات به کشور سویس می‌روند. در آنجا با مردی به نام لوییس برنارد
سویس می‌روند. در آنجا با مردی به نام لوییس برنارد آشنا می‌شوند که در هتل آنها ساکن است. در یک بعد از ظهر در حالی که جیل و لوییس برنارد در حال رقصیدن هستند؛ لوییس برنارد ترور می‌شود. قبل از مرگ لوییس برنارد به جیل و باب اطلاعاتی می‌دهد تا آنها کنسولگری انگلستان را مطلع کنند. در این هنگام آبوت (پیتر لوره) برای ساکت نگه داشتن باب و جیل، بتی را می‌دزدد و این دو را مجبور به سکوت می‌کند. باب و جیل که فایده‌ای در مطلع ساختن پلیس نمی‌بینند به لندن بازمی‌گردند و در آنجا متوجه می‌شوند اطلاعاتی که برنارد به آنها
در آنجا متوجه می‌شوند اطلاعاتی که برنارد به آنها داده، در مورد تروریست‌هایی است که قصد دارند سفیر یکی از کشورهای اروپایی را در جریان کنسرتی در سالن رویال آلبرت هال لندن ترور کنند. جیل با رفتن به کنسرت درست در لحظه‌ای که یک نفر قصد تیراندازی به سمت سفیر را می‌کند با جیغ کشیدن مردم را متوجه این فرد می‌کند و تلاش برای قتل سفیر ناکام می‌ماند. در نهایت با کشته شدن آدمکشان توسط پلیس؛ آبوت لحظاتی پیش از دستگیر شدن خودکشی می‌کند و بتی نجات پیدا می‌کند.
واژهٔ عرب یا عربی به چند معنی گوناگون ولی با آوایی یکسان در متون باستانی و کلاسیک دیده شده‌است که الزاماً ریشه یا مبدأی یکسان نمی‌دارند. ریشه‌شناسی واژه بی‌شک در پیوند با «مکانی با نام عرب» یا «سرزمین عرب» بوده‌است. [گرونیباوم] (.Grunebaum, G. E) در کتابش به نام "اسلام کلاسیک" (Classical Islam) گفته‌است که ترجمهٔ تقریبی آن «رهرو» یا «کوچ‌گر» می‌باشد. ویل دورانت در کتاب "تاریخ تمدن" آورده‌است که «عرب» به معنی «خشک و بایر» می‌باشد. با این حال، از آن‌جایی که منشأ اعراب را یمن کاملاً حاصل‌خیز می‌دانند، اظهارنظر
اعراب را یمن کاملاً حاصل‌خیز می‌دانند، اظهارنظر فوق مبنی بر این‌که «کوچ‌نشین» معنای کلمه عرب است، بی‌اساس و مغرضانه است و هدف از آن نمایش تصویری منفی از اعراب است. با ادعای این‌که آن‌ها «بدوی» هستند، درحالی‌که در واقعیت، آن‌ها از یمن آمده‌اند، کشوری که در ابتدا نزدیک‌ترین نوع ساختمان را به آسمان خراش‌های امروزی در شبام 500 سال قبل از غرب اختراع کرد. ریشه کلمه عرب ع-ر-ب است نه ع-ب-ر به معنای مسلط بودن یا آگاه بودن به احکام که ریشه کلمه اعراب است. ریشه‌شناسی سامی. هرگونه کاوش تاریخیِ زبان‌شناسی، از جمله
سامی. هرگونه کاوش تاریخیِ زبان‌شناسی، از جمله ریشه‌شناسی واژهٔ «عرب» به‌ناچار باید بر پایهٔ گمانه‌زنی -دانایی یا سیاسی- باشد چراکه هیچ فرهنگ ریشه‌شناختی کاملی برای عربی یا زبان‌های سامی وجود ندارد. افزون بر این به دلیل کمبود بنیادی دانش یا کنجکاوی راستین، هیچ تبیین دستورزبانیِ مقایسه‌ایِ تاریخی‌ای از زبان‌های سامی هرگز نمودار نشده‌است. ریشهٔ واژه در زبان‌های سامی معانی گوناگونی دارد که شامل «غرب/غروب»، «بیابان»، «آمیختن»، «بازرگان» و «غراب» است و همهٔ این‌ها که به درجات گوناگونی نسبت به منشاء واژه مرتبط
که به درجات گوناگونی نسبت به منشاء واژه مرتبط می‌باشند، دریافتنی هستند. همچنین ممکن است که شکل مقلوب از «ع-ب-ر» به معنای پیمودن یا حرکت به اطراف باشد که بنابراین منتسب به «چادرنشینان» می‌باشد. این چندگانگی معانی تا اندازه‌ای ناشی از یکی‌شدن «غ» نیاسامی (سامی بدوی) با «ع» در برخی زبان‌هاست. در عبری واژهٔ «عَرَوْ» (ʿarav) نیز ریشهٔ سه‌صامتی است، که ریشهٔ واژهٔ به کار رفته برای غرب یعنی «مَعرَوْ» (maʿarav) و غروب که «مَعریوْ» یا «عِرِوْ» (maʿariv, ʿerev) می‌باشد. هم‌ریشهٔ مستقیم عربی این واژه، به جای آن که
هم‌ریشهٔ مستقیم عربی این واژه، به جای آن که «عرب» باشد، «غرب» (به معنای خاور/غرب) است. اما در زبان اوگاریتی، که «غ» سامی بدوی را حفظ کرده‌است، این ریشه با «ع» دیده شده‌است که بر پیچیدگی ماجرا می‌افزاید.
محمد تیجانی سماوی، اسلام‌پژوه تونسی و یکی از علمای تیجانیه مذهب بود که شیعه شد. زندگی و تحصیلات. در ۲ فوریه ۱۹۴۳ (میلادی) برابر ۱۳۲۲ خورشیدی) در شهر «قفصه» در جنوب تونس زاده شد. خانواده او اصالتاً از شهر «سماوه» عراق بودند که بعدها به تونس مهاجرت کردند. تحصیلات ابتدایی را در یکی از شعبه‌های دانشگاه زیتونه گذراند و پس از استقلال تونس و به مدارس فرانسوی عربی رفت و نهایتاً مدارج دبیرستان پیش‌دانشگاهی را گذراند. سپس استادیار مؤسسه پیش‌دانشگاهی یوبسای شد. پس از ۱۷ سال تدریس با مرخصی از آموزش و پرورش تونس، وارد
۱۷ سال تدریس با مرخصی از آموزش و پرورش تونس، وارد دانشگاه سوربن شد. بیش از ۸ سال به بررسی و تطبیق میان ادیان، ادیان توحیدی سه‌گانه پرداخت و پس از گرفتن لیسانس تحقیقات تخصصی در این زمینه از دانشگاه سوربن فارغ‌التحصیل شد و همچنین در رشته" فلسفه و علوم انسانی" و پس از آن در رشته تخصصی "تاریخ و مذاهب اسلامی" از این دانشگاه دکترای درجه ۳ و سپس دکترای بین‌المللی را اخذ کرد. وی مردادماه ۱۴۰۱ در دیدار با محمود احمدی‌نژاد، از او به عنوان «اولین شکاف انداخته در نظمِ ظالم حاکم بر جهان» یاد کرد. اسلام. در ۱۰ سالگی
ظالم حاکم بر جهان» یاد کرد. اسلام. در ۱۰ سالگی نیمی از قرآن را حفظ بود. تیجانی در ۱۹۶۴ (میلادی) هنگامی که در کنفرانس مربوط به عرب‌های مسلمان در مکه شرکت کرده بود تحت تأثیر اهل سنت قرار گرفته و به سوی تفکرات آنان گرایش پیدا کرد و چنان‌که خود می‌گوید: «آرزو می‌کرد که ای کاش همهٔ مسلمانان این عقیده را داشتند». از این روی تصمیم سفر به لیبی، مصر، لبنان، سوریه، اردن و عربستان و انجام حج عمره گرفت. در مصر با عبدالباسط عبدالصمد و برخی علما ملاقات کرد و در آنجا پیشنهاد اقامت در دانشگاه الازهر به وی شد. در حین سفر
اقامت در دانشگاه الازهر به وی شد. در حین سفر به بیروت، در کشتی، با «منعم» یکی از اساتید دانشگاهی در عراق که شیعه مذهب بود آشنا می‌شود. تشیع. وی در نجف اشرف به محضر آیت‌الله خوئی و محمدباقر صدر رسید، و بعد از مناظره و گفتگو و همچنین پس از بررسی‌های فراوان، در سن ۲۴ سالگی شیعه شد. تیجانی پس از شیعه شدن کتابی را با عنوان ثم اهتدیت (آن گاه که هدایت شدم) تألیف کرد و مطالب فراوانی بر ضد اهل سنت نوشت و به اثبات حقانیت شیعه پرداخت تأسیس مرکز نشر معارف اهل بیت در ایران. وی به منظور آگاهی بخشی و نشر معارف اهل بیت و
وی به منظور آگاهی بخشی و نشر معارف اهل بیت و مذهب تشیع ویژه گردشگران بین‌المللی و مستبصرین در مشهد، مرکز نشر معارف اهل بیت را تأسیس خواهد کرد. آثار. تاکنون، او ۱۱ کتاب پیرامون مذهب تشیع نگاشته‌است از معروف‌ترین آنهاست:
آرتور کستلر (زاده ۵ سپتامبر ۱۹۰۵ در بوداپست – درگذشته ۱ مارس ۱۹۸۳ در لندن) داستان نویس، وقایع‌نگار و روزنامه‌نگاری از یهودیان مجارستان بود که در سال ۱۹۴۵ تابعیت انگلیس را به‌دست‌آورد. کستلر در جوانی از طرفداران سرسخت کمونیسم بود و در ۱۹۳۱ به حزب کمونیست آلمان پیوست، اما هفت سال بعد در بحبوحه دادگاه‌های مسکو از حزب جدا شد و در باقی عمر خود به یکی از مخالفان آشتی‌ناپذیر استالینیسم و یکی از فعالان ضد کمونیست تبدیل شد. شاهکار او رمان ظلمت در نیمروز است که به پرده آهنین و محاکمات فرمایشی در شوروی دوران استالین
آهنین و محاکمات فرمایشی در شوروی دوران استالین می‌پردازد. زندگی. آرتور با نام (در نام‌های مجاری نام خانوادگی در ابتدا قرار می‌گیرد) در بوداپست (امپراتوری اتریش - مجارستان آن هنگام) در یک خانواده آلمانیزبان از یهودیان اشکنازی متولد شد. پدرش "هنریک" یک مخترع و صنعت‌گر موفق بود، مهم‌ترین محصول او یک صابون بهداشتی بود که از ترکیب چند صابون دیگر و چربی‌های حیوانی ایجاد می‌شد. صابون در دورن جنگ اول جهانیبسیار کمیاب شده بود. آرتور چهارده ساله بود که خانواده‌اش به وین رفتند. گویا در این سن اتفاقات اسرارآمیزی برای
وین رفتند. گویا در این سن اتفاقات اسرارآمیزی برای او افتاده بود که علاقه و اعتقاد او به ماوراءالطبیعه را برانگیخت. کستلر در دانشگاه وین روان‌شناسی خواند و رئیس یک گروه دانشجویان صهیونیست شد. یک ماه قبل از پایان تحصیل، کتاب‌های درسی خود را سوزاند و در امتحانات شرکت نکرد و به فلسطین رفت (آن زمان تحت قیمومیت بریتانیا بود) ابتدا در یک کیبوتس در دره عزریل و بعد در تل‌آویو و اورشلیم ساکن شد. جایی که از گرسنگی تقریباً در حال مرگ بود. پس از مدتی اسرائیل را هم ترک کرد و به‌عنوان خبرنگار "اولستین" (اتحادی از چند
کرد و به‌عنوان خبرنگار "اولستین" (اتحادی از چند روزنامه آلمانی) به پاریس رفت. یک سال بعد سردبیر "اولستین" شد و به برلین رفت. او در ۱۹۳۱ به حزب کمونیست آلمان پیوست، در ۱۹۳۸ پس از مشاهده استبداد استالینی و دادگاه‌های نمایشی مسکو از حزب جدا شد. در این هفت سال او سفرهای زیادی به شوروی داشت و از نقاط مختلف این کشور دیدن کرد. در این سفرها قله آرارات در ترکیه را فتح کرد و در ترکمنستان با لنگستن هیوز نویسنده انگلیسی که سال‌ها در عشق آباد ساکن بود، ملاقات کرد. با شروع جنگ دوم جهانی مقامات فرانسوی او را به عنوان یک
جنگ دوم جهانی مقامات فرانسوی او را به عنوان یک بیگانه در اردوگاهی در رشته‌کوه پیرنه زندانی کردند. او پس از آزادی به لژیون "بیگانگان فرانسه" پیوست. چندی بعد از مسیر مراکش و پرتغال به انگلیس گریخت و از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲ برای ارتش بریتانیا و پس از آن برای بی‌بی‌سی کار کرد. کستلر در ۱۹۴۵ شهروند بریتانیا شد و با پایان جنگ به فرانسه برگشت و ارتباط نزدیکی با سیمون دو بوار و ژان پل سارتر برقرار کرد. (گویا یکی از شخصیت‌های کتاب ماندرین‌های دوبوار براساس شخصیت آرتور کستلر نوشته شده‌است). او چند سال بعد به لندن برگشت و
نوشته شده‌است). او چند سال بعد به لندن برگشت و بیشتر عمر خود را به مقاله‌نویسی و سخنرانی گذراند. در ۱۹۸۳ در حالی که به سرطان خون مبتلا شده و پارکینسون نیز زمین‌گیرش کرده بود به همراه همسر سومش "سینتیا" داوطلبانه خودکشی کرد. او سال‌ها از طرفداران اوتانازی (مرگ خودخواسته) بود و در ۱۹۸۱ نایب رئیس "جامعه اتانازی داوطلبانه بریتانیا" شد. به او همچنین کرسی فراروان‌شناسی دانشگاه ادینبورگ در اسکاتلند را اعطا کرده بودند. مخالفت با نازیسم. در دوران جنگ دوم جهانی کستلر دشمنی عمیق خود را با فاشیسم و حکومت نازی‌ها در
دشمنی عمیق خود را با فاشیسم و حکومت نازی‌ها در آلمان نشان داد. با توجه به رشد او در یک خانواده یهودی در اروپای مرکزی که در آن هنگام صحنه نمو اندیشه‌های ناسیونالیستی بود، کستلر لطمات زیادی را از سوی ناسیونالیست‌ها دریافت کرده بود. کستلر به همراه اقلیتی از نویسندگان و روزنامه‌نگاران آن زمان اعتقاد داشتند که رسانه‌ها باید جنایاتی که در اروپا اتفاق می‌افتد را انعکاس دهند تا از رشد آن جلوگیری کنند و افکار عمومی را علیه خشونت‌طلبان بشورانند. تلاش ناموفقی که باعث شده بود کستلر خود و همفکرانش را جیغ جیغو بنامد.
شده بود کستلر خود و همفکرانش را جیغ جیغو بنامد. کستلر و جیغ جیغوها تلاش نه چندان خوش فرجامشان را تا انتهای جنگ ادامه دادند. چند زبانگی. کستلر علاوه بر زبان مادری‌اش آلمانی و زبان سرزمینش مجاری به انگلیسی و فرانسوی هم مسلط بود و عبری و روسی و اسپانیایی را هم تا حدی می‌دانست. او همچنین از پدربزرگش کمی ییدیش هم آموخته بود. یادگیری زبان‌های گوناگون حاصل زندگی در نواحی مختلف دنیا؛ مجارستان، اتریش، آلمان، فرانسه، اسرائیل و انگلیس و سفرهای متعددش به شوروی و اسپانیا بود. سه اثر مهم کستلر به سه زبان متفاوت نوشته
بود. سه اثر مهم کستلر به سه زبان متفاوت نوشته شده‌است؛ ظلمت در نیمروز به آلمانی، گلادیاتورها به مجاری و ورود و خروج به انگلیسی. او به چهار زبان انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و عبری روزنامه‌نگاری کرده و اولین جدول کلمات متقاطع به زبان عبری را هم طراحی کرده بود. همسران. آرتور کستلر سه بار ازدواج کرد؛ "دوروتی آشر" (۱۹۳۵–۱۹۵۰)، "مامن پاژه" (۱۹۵۰–۱۹۵۲) و "سینتیا جفریز" از ۱۹۶۵ تا پایان عمرشان در ۱۹۸۳. خودکشی او و همسرش شایعاتی را دامن زد. کستلر در آن هنگام کاملاً مریض بود اما سینتیا سالم بود. به همین جهت این فرضیه
بود اما سینتیا سالم بود. به همین جهت این فرضیه مطرح شد که ممکن است او همسرش را به خودکشی ترغیب کرده باشد. او در هنگام اقامت در فرانسه ارتباط نزدیکی هم با سیمون دوبوار داشت. تحقیقات علمی. کستلر یکی از اولین مصرف‌کنندگان ال‌اس‌دی بود. او در سال ۱۹۶۰ در آزمایش‌های تیموتی لروی در دانشگاه هاروارد بر روی مشتقات پسیلوسیبین شرکت کرد. چارلز اولسن، یکی از شرکت‌کنندگان دیگر این آزمایش، گفته‌است که کستلر پس از مصرف دارو به شدت افسرده شد و خود را در اتاق خوابش محبوس کرده بود. او یک بار دیگر در همان سال در دانشگاه