payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بار رکورد دو ۱۰۰ متر را در ۳۱ مهٔ ۲۰۰۸ در مسابقات جایزه بزرگ ریباک در نیویورک به ۹ ثانیه و ۷۲ صدم ثانیه کاهش داد، که دو صدم ثانیه بهتر از رکورد هموطنش آسافا پاول بود. بولت در المپیک پکن توانست سه مدال طلا کسب کند و هم‌زمان رکورد دنیا و المپیک را در سه مادهٔ دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر و ۴ در ۱۰۰ متر امدادی، بشکند. او در المپیک پکن توانست رکورد دنیا را در ماده ۱۰۰ متر به ۹٫۶۹ ثانیه ترقی دهد. او همچنین موفق شد در ماده ۲۰۰ متر، رکورد ۱۲ ساله مایکل جانسون به میزان ۱۹٫۳۲ ثانیه را شکسته، ۲۰۰ متر را در ۱۹٫۳۰ ثانیه بدود.
ثانیه را شکسته، ۲۰۰ متر را در ۱۹٫۳۰ ثانیه بدود. او در رقابت چهار در صد متر المپیک ۲۰۰۸ هم، به عنوان سومین دوندهٔ تیم ملی جامائیکا دوید و با رساندن چوب به آسافا پاول، به همراه سه هم‌وطن خود رکورد خارق‌العادهٔ ۳۷٫۴۰ متعلق به تیم ملی آمریکا را به میزان ۳۰ صدم ثانیه بهبود بخشیده، به ۳۷٫۱۰ ثانیه رساندند. به این ترتیب، بولت با سه مدال طلا، سه رکورد المپیک و سه رکورد جهان از چین به جامائیکا بازگشت. او در قهرمانی جهانی برلین ۲۰۰۹ مجدداً رکورد دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ جهان را به‌ترتیب به ۹٫۵۸ ثانیه و ۱۹٫۱۹ ثانیه کاهش داد.
را به‌ترتیب به ۹٫۵۸ ثانیه و ۱۹٫۱۹ ثانیه کاهش داد. او در المپیک ۲۰۱۲ لندن هم سه مدال طلای خود را در این سه ماده تکرار کرد و ۱۰۰ متر را ظرف ۹ ثانیه و ۶۳ صدم ثانیه طی کرده و رکورد المپیک را ۶ صدم ثانیه بهبود بخشید. بولت در رقابت‌های جهانی ۲۰۱۵ پکن همچون دوره گذشته در سه ماده صاحب گردن آویز طلا شد. در دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر به ترتیب بازمان‌های ۹٫۷۹ ثانیه و ۱۹٫۵۵ ثانیه به مدال طلا دست یافت و در دوی ۴ در ۱۰۰ متر امدادی به همراه آسافا پاول، نستا کارتر و نیکل آشمید با رکورد ۳۷٫۳۶ ثانیه زودتر از سایر تیم‌ها از خط
با رکورد ۳۷٫۳۶ ثانیه زودتر از سایر تیم‌ها از خط پایان عبور کرد و مدال طلا را به خود اختصاص داد. او این قهرمانی‌ها را در سن ۲۹ سالگی به‌دست آورد یوسین بولت نخستین دوندهٔ جوان (۱۸ تا ۱۹ سال) بود که توانست ۲۰۰ متر را زیر ۲۰ ثانیه بدود. این ثبت رکورد در مسابقات قهرمانی جوانان جهان ۲۰۰۴ انجام شد که در آن بولت با زمان ۱۹٫۹۳ ثانیه، با شکستن رکورد جوانان جهان، که در اختیار روی مارتین قرار داشت، توانست رکورد این ورزشکار آمریکایی را بهبود بخشد. همچنین وی توانست در المپیک ۲۰۱۶ ریو با ثبت زمان ۹ثانیه و ۸۶ صدم ثانیه در
۲۰۱۶ ریو با ثبت زمان ۹ثانیه و ۸۶ صدم ثانیه در دو ۱۰۰متر قهرمان جهان شود. رکورد شخصی او در ۴۰۰ متر نیز ۴۵٫۲۸ ثانیه است. فوتبال. او از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ در ای-لیگ استرالیا در باشگاه فوتبال سنترال کوئست مارینرز به عنوان وینگر چپ بازی کرد. در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸، او نخستین بازی خود را در یک بازی دوستانه مقابل تیم انتخابی جنوب غربی انجام داد و دو گل در نیمهٔ دوم به ثمر رساند. بولت طرفدار تیم منچستر یونایتد است. زندگی شخصی. فیلم مستند. فیلم مستند من بولت هستم توسط بنجامین ترنر در سال ۲۰۱۶ بر پایه زندگی حرفه‌ای یوسین
ترنر در سال ۲۰۱۶ بر پایه زندگی حرفه‌ای یوسین بولت ساخته شده‌است.
سیستمی که از مفاهیم انتزاعی به صورت سمبل (نماد) در آن استفاده شده باشد، سیستمی نمادگرا یا نماد گرایی (Symbolism) شناخته می‌شود. برای نمونه دانش ریاضیات خود سیستمی است سمبل‌گرا که در آن از اعداد، عملگرها، توابع، پیکان‌ها و .. به صورت نمادی از واقعیات بیرون سود برده شده‌است.
مایکل کارلایل هال بازیگر آمریکایی است که با نقش آفرینی او به عنوان دکستر مورگان، یک قاتل سریالی و تحلیل گر آثار خون در سریال تلویزیونی دکستر و به عنوان دیوید فیشر در سریال شش فوت زیر زمین شناخته می‌شود. در سال ۲۰۱۰ هال برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای نقش او در سریال دکستر شد. هال متولد ۱ فوریه ۱۹۷۱ در کارولینای شمالی است. مادر مایکل، جنیس استیونس هال، مشاور مدرسه بود و پدرش ویلیام هال یکی از کارمندان شرکت کامپیوتری IBM بود. خواهر مایکل قبل از زاده شدن مایکل از دنیا رفت و مایکل تنها
قبل از زاده شدن مایکل از دنیا رفت و مایکل تنها فرزند خانواده شد و دیگر خواهر یا برادری را در کنار خود ندید. مایکل در این باره می‌گوید: «در خانواده ما ارتباط جالبی برقرار بود: ارتباط من و مادرم.» پدر مایکل وقتی تنها مایکل ۱۱ سال داشت، در سال ۱۹۸۲، از دنیا رفت. مایکل در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۴ اعلام کرد این اتفاق اصلاً برای او خوشایند نبوده، چون در سن ۱۱ سالگی یک بچه نمی‌تواند بی پدر زندگی کند و این اتفاق برای او سنگین بود و او را مصمم به جلو رفتن کرد، اما همیشه لحظه تلخ مرگ پدر جلوی چشمان او بوده و همیشه پدرش
لحظه تلخ مرگ پدر جلوی چشمان او بوده و همیشه پدرش را یاد می‌کند. مایکل تحصیلاتش را در مدرسه Ravenscroft شروع کرد و توانست خیلی زود پایه‌های درسی خود را محکم کند. او در سال ۱۹۸۹ وارد کالج شد و توانست در سال ۱۹۹۳ از کالج ارهالم فارغ‌التحصیل شود. مایکل که در ذهن خود، خود را یک وکیل می‌پنداشت به یک باره نظر خود را تغییر داد و به دانشگاه نیویورک و دانشکده هنرهای تیش رفت و در سال ۱۹۹۶ نیز از آنجا فارغ‌التحصیل شد. زندگی حرفه‌ای. مایکل وقتی در مدرسه Ravenscroft بود و زمانی که در کلاس دوم حضور داشت، در تئاتر “What
و زمانی که در کلاس دوم حضور داشت، در تئاتر “What Love Is” به ایفای نقش پرداخت و پس از آن در کلاس پنجم به آواز خواندن در کلاس کر موسیقی پسران روی آورد. مایکل در دبیرستان بعد از تئاتر "What Love Is" در برنامه‌های "صدای موسیقی"، "اکلاهما!" و "ویولن‌زن روی بام" حضور داشت. پس از این که مایکل از دانشکده هنرهای تیش فارغ‌التحصیل شد سریعاً بازیگری را در تئاتر آغاز کرد و با هنرنمایی در نمایشنامه‌هایی چون "هنری پنجم"، "مکبث"، "سیمبلین" در فستیوال تئاتر نیویورک چهرهٔ جدیدی از خود به نمایش گذاشت. او پس از آن در
چهرهٔ جدیدی از خود به نمایش گذاشت. او پس از آن در نمایشنامه‌های دیگری همچون "تیمون آتنی" و "معلمان انگلیسی" نیز به ایفای نقش پرداخت. او همچنان در تئاتر به شهرت می‌رسید و پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری طی می‌کرد که در سال ۱۹۹۹ سم مندس، کارگردان به نام هالیوودی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی یکی از نمایشنامه‌های وی را به عهده گرفت و مایکل را در نمایشنامهٔ کاباره به روی صحنه برد. بعد از این اتفاق بود که مایکل با آلن بال که فیلم‌نامه فیلم "زیبای آمریکایی" را برای مندس نوشته بود، آشنا شد. آلن بال، مایکل را برای
مندس نوشته بود، آشنا شد. آلن بال، مایکل را برای ایفای نقش در یکی از سریال‌های اچ‌بی‌او در نظر گرفت. آلن بال با ساخت سریال "شش فوت زیر زمین" مایکل را کاملاً از تئاتر دور و صفحهٔ جدیدی از زندگی او را رقم زد. "شش فوت زیر زمین". "شش فوت زیر زمین" داستان خانواده‌ای است که شغل آن‌ها اجرای مراسم کفن و دفن مرده هاست. داستان با مرگ پدر خانواده شروع می‌شود و شخصیت اصلی داستان، که پیتر کراوزه آن را بازی می‌کند، به طرز ناخواسته‌ای مجبور به ادامهٔ همکاری با بقیهٔ خانواده می‌شود تا این شغل را حفظ کنند. تم اصلی سریال در
می‌شود تا این شغل را حفظ کنند. تم اصلی سریال در روابط بین شخصیت‌ها و مواردی مثل مرگ، دین، خیانت زناشویی و … خلاصه می‌شود. این سریال توسط آلن بال ساخته شده و از شبکهٔ اچ‌بی‌او در سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ پخش شد که در زمان پخش تبدیل به یکی از پربیننده‌ترین سریال‌ها شد و جوایز گوناگونی را برای بازیگران و عوامل آن به همراه داشت، تا جایی که یکی از ۱۰ سریال برتر شناخته شد. به گفتهٔ روزنامهٔ "تایمز"، سریال "شش فوت زیر زمین" یکی از سریال‌هایی است که هر کسی قبل از مرگش باید آن را ببیند. مایکل در این سریال نقش دیوید فیشر،
آن را ببیند. مایکل در این سریال نقش دیوید فیشر، یکی از اعضای خانوادهٔ فیشر را به عهده گرفت، فردی خونسرد که در عین خونسردی در روابط جنسی خود نیز همجنسگرا بود و باید با مرگ پدر نیز در این سریال دست و پنجه نرم می‌کرد. مایکل با ایفای نقش در این سریال توانست در فصل جوایز، نامزدی در جوایز امی را برای ایفای نقش در این سریال دریافت کند، آن هم‌زمانی که تنها یک فصل از سریال سپری شده بود. موفقیت‌های سریال و مایکل همین‌طور ادامه داشت و سریال توانست در شش فصل خود بارها جوایز امی را در قسمت‌های مختلف دریافت کند و در یکی
امی را در قسمت‌های مختلف دریافت کند و در یکی از بزرگ‌ترین جشنواره‌های سال توانست سه جایزه گلدن گلوب به خصوص جایزه بهترین سریال درام را به دست آورد. "دکستر". مایکل بعد از به اتمام رسیدن سریال "شش فوت زیر زمین" سعی کرد نمایشنامه‌ها و فیلم‌ها و سریال‌هایی که به دستش می‌رسید را با دقت انتخاب کند. در سال ۲۰۰۵ فیلم‌نامهٔ "دکستر" به دستش رسید و با مطالعهٔ فیلم‌نامه تصمیم به ایفای نقش در این سریال گرفت و با قبول ایفای نقش در این سریال محبوبیت خاصی را برای خود رقم زد. "دکستر" یک سریال درام آمریکایی است که پخش آن از
"دکستر" یک سریال درام آمریکایی است که پخش آن از سال ۲۰۰۶ از شبکه کابلی شوتایم آغاز شده‌است. این سریال دربارهٔ فردی است به نام دکستر مورگان که در ادارهٔ پلیس شهر میامی کار می‌کند. کار دکستر تحلیل آثار خون است و در مورد چگونگی قتل افراد تحقیق و بررسی می‌کند. دکستر یک آدمکش حرفه‌ای است؛ آدمکشی که در عین حال در مرکز پلیس میامی نیز کار می‌کند. او افرادی که از دست قانون فرار کرده یا تحت تعقیب هستند و جرمی مرتکب شده‌اند را گرفته و سلاخی می‌کند. کار دکستر قتل افراد گناهکار است. این سریال که از سال ۲۰۰۶ آغاز شد،
گناهکار است. این سریال که از سال ۲۰۰۶ آغاز شد، شامل ۹ فصل است که فصل پایانی آن در سال ۲۰۲۰ با عنوان "" نمایش داده شد. این مجموعه در شهر آرام میامی روی می‌دهد و فصل اول این سریال از روی کتاب جف لیندزی نویسندهٔ کتاب دکستر اقتباس شده‌است. مایکل با ایفای نقش در این سریال به یکی از محبوب‌ترین بازیگران سریال تبدیل شد. کاراکتر دکستر با بهره‌گیری از هوش و ذکاوت در نقش یک قاتل زنجیره‌ای به یکی از محبوب‌ترین کاراکترهای سال‌های اخیر تبدیل شد. مایکل با بازی در این سریال هر ساله در جوایز گلدن گلوب نامزد بهترین بازیگر
هر ساله در جوایز گلدن گلوب نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در سریال‌های درام می‌شد که بالاخره بعد از سه بار نامزدی، در سال ۲۰۱۰، آن هم وقتی که با سرطان دست و پنجه نرم می‌کرد توانست برنده جایزهٔ گلدن گلوب شود. او در این سال با سری تراشیده به روی سن آمد و جایزهٔ خود را دریافت نمود. مایکل بعد از سال ۲۰۱۰، در سال ۲۰۱۱ نیز توانست نامزدی در جوایز گلدن گلاب را دریافت نماید و همچنین هر سال نیز توانسته‌است نامزدی در جوایز امی را نیز تجربه کند اما همچنان منتظر دریافت این جایزه است. فیلم‌ها و صداپیشگی‌ها. مایکل علاوه
این جایزه است. فیلم‌ها و صداپیشگی‌ها. مایکل علاوه بر ایفای نقش در سریال های "شش فوت زیر زمین" و "دکستر"، در فیلم‌ها و مستندهای مختلفی به ایفای نقش و صداپیشگی پرداخت. مایکل در سال ۲۰۰۳ در فیلم "دستمزد" در نقش یک کارآگاه ظاهر شد و بعد از آن در مستندهای "اسرار فراماسون‌ها" و How to Spoon with Michael C. Hall به صداپیشگی پرداخت. مایکل در سال ۲۰۰۹ در فیلم "گیمر" در کنار جرارد باتلر در نقش کن کاستل به ایفای نقش پرداخت و بعد از آن در فیلم "دردسر با بلیس" نیز نقش‌آفرینی کرد. وی همچنین صداپیشگی شخصیت تافی در
نقش‌آفرینی کرد. وی همچنین صداپیشگی شخصیت تافی در انیمیشن سریال استار علیه نیرو هایی شیطانی را در کارنامهٔ خود دارد. او در فیلم دردسر با بلیس بازی کرده است. زندگی شخصی. مایکل در ۱ می ۲۰۰۳ با امی اسپینگر، خواننده، بازیگر و رقاص هالیوودی ازدواج کرد. مایکل با امی اسپینگر در تئاتر برادوی و سر صحنه تئاتر موزیکال شیکاگو آشنا شد و بعد از آشنایی، در ۲۰۰۳ با یکدیگر ازدواج کردند. اما این ازدواج دوام چندانی نداشت و بعد از ۳ سال زندگی با یکدیگر در سال ۲۰۰۶ از یکدیگر طلاق گرفتند. مایکل بعد از طلاق با جنیفر کارپنتر آشنا
گرفتند. مایکل بعد از طلاق با جنیفر کارپنتر آشنا شد. جنیفر، که در سریال دکستر نقش خواهرخواندهٔ دکستر را به عهده داشت، با مایکل رابطهٔ عمیقی برقرار کرد که همین رابطه منجر به ازدواج این دو شد و مایکل و جنیفر در دسامبر ۲۰۰۸ با یکدیگر ازدواج کردند. اما بار دیگر این ازدواج نیز به شکست انجامید و بعد از ۳ سال زندگی در کنار یکدیگر و همکاری در سریال دکستر، در سال ۲۰۱۱ از یکدیگر جدا شدند؛ اما این جدا شدن بدان معنا نبود که این دو از سریال دکستر کنار بروند و همچنان در نقش همکار و دو دوست در کنار هم در سریال دکستر به
نقش همکار و دو دوست در کنار هم در سریال دکستر به همکاری خود ادامه دادند. سرطان. مایکل در سال ۲۰۱۰ و چند روز قبل از مراسم گلدن کلوپ به همگان گفت که او مبتلا به سرطان خون و بیماری لنفوم هاجکین شده‌است. او در همین سال، همان‌طور که در سطور بالا نیز اشاره شد، در این مراسم با کلاهی در سر و سری طاس کرده وارد سالن شد و جایزه را دریافت کرد. مایکل با سرطان و بیماری جنگید و توانست در همان سال بر آن پیروز و دوباره سریال دکستر را از سر گیرد و خود را برای فصل ۵ آماده کند.
بَزم جادُوان نام گردهمایی فرضی جادوگران است که به باور مسیحیان سده‌های میانه در شب‌های ویژه‌ای برگزار می‌شد. از حدود سال ۱۴۰۰ میلادی به این‌سو، در بسیاری از مناطق اروپا، گروه‌های مسیحی می‌پنداشتند که جادوگران در مواقع ویژه‌ای گرد هم می‌آیند تا شیطان را پرستیده و جشنی گناه‌آلود بر پا کنند و طرح کردارهای شیطانی بعدی خود را بریزند. مسیحیان که می‌پنداشتند یهودیان نیز شیطان‌پرست‌اند، این‌گونه بزم‌های جادوگرانه را نیز کنیسه و سَبَت (شنبه، روز تعطیلی یهودی) می‌نامیدند. در روایات انگلیسی باور بر این بود که خود
کیبوتص (؛ به معنی گردهمایی، خوشه‌بندی) یک جامعه هدفمند در اسرائیل است که به‌طور سنتی بر پایه کشاورزی بنا شده است. به عضوی از کیبوتص، کیبوتص‌نیک (؛ جمع: kibbutznikim یا kibbutzniks) گفته می‌شود. کیبوتص‌ها براساس جوامع آرمان‌شهری و ترکیبی از اصول سوسیالیسم و صهیونیسم تأسیس شدند. در دهه‌های اخیر، برخی از کیبوتص‌ها خصوصی شده‌اند و تغییراتی در شیوه زندگی اشتراکی ایجاد شده است. اولین کیبوتص در سال ۱۹۱۰ تأسیس شد و دگانیا آلف نام داشت. اما امروزه، کشاورزی تا حدودی با سایر شاخه‌های اقتصادی، از جمله کارخانه‌های صنعتی
سایر شاخه‌های اقتصادی، از جمله کارخانه‌های صنعتی و شرکت‌های فناوری پیشرفته جایگزین شده است. در سال ۲۰۱۰، ۲۷۰ کیبوتص با مجموع جمعیت ۱۲۶٬۰۰۰ نفر در اسرائیل وجود داشت. کارخانه‌ها و مزارع آنها ۹ درصد از تولید صنعتی اسرائیل به ارزش ۸ میلیارد دلار آمریکا و ۴۰ درصد از تولید کشاورزی آن به ارزش بیش از ۱٫۷ میلیارد دلار آمریکا را تشکیل می‌دهند. برخی از کیبوتص‌ها همچنین صنایع پیشرفته و نظامی قابل توجهی را توسعه داده‌اند. برای مثال، در سال ۲۰۱۰، کیبوتص ساسا با حدود ۲۰۰ عضو، ۸۵۰ میلیون دلار درآمد سالانه از صنعت پلاستیک
عضو، ۸۵۰ میلیون دلار درآمد سالانه از صنعت پلاستیک نظامی خود کسب کرد. در حال حاضر، کیبوتص‌ها در جنبش کیبوتص سکولار با حدود ۲۳۰ کیبوتص، جنبش کیبوتص مذهبی با ۱۶ کیبوتص و سازمان مذهبی بسیار کوچکتر پوعالی آگودات اسرائیل با ۲ کیبوتص سازماندهی شده‌اند که همه آنها بخشی از جنبش گسترده‌تر شهرک‌سازی‌های اشتراکی هستند. تاریخچه. اولین کیبوتص‌ها کیبوتص‌ها توسط اعضای جنبش بیلو که به فلسطین مهاجرت کرده بودند، تأسیس شدند. مانند اعضای علیای اول که قبل از آنها آمدند و روستاهای کشاورزی ایجاد کردند، اکثر اعضای علیای دوم قصد
کشاورزی ایجاد کردند، اکثر اعضای علیای دوم قصد داشتند کشاورز شوند. این تقریباً تنها شغلی بود که در اقتصاد کشاورزی فلسطین عثمانی در دسترس بود. اولین کیبوتص، دگانیا آلف بود که در سال ۱۹۱۰ تأسیس شد. برخی از بنیانگذاران جنبش کیبوتص در اسرائیل از آرمان‌های اسپارتای باستان، به ویژه در آموزش و زندگی جمعی، تأثیر پذیرفته بودند. یوسف باراتس، یکی از پیشگامان جنبش کیبوتص، کتابی در مورد تجربیات خود نوشت.ما به اندازه کافی از کار روی زمین خوشحال بودیم، اما بیشتر و بیشتر مطمئن می‌شدیم که شیوه‌های سکونت‌های قدیمی برای ما
مطمئن می‌شدیم که شیوه‌های سکونت‌های قدیمی برای ما نیست. این راهی نبود که ما امیدوار بودیم کشور را آباد کنیم - این روش قدیمی که یهودیان در مقام بالاتر و عرب‌ها کارگران آنها باشند. به هر حال، ما فکر می‌کردیم که اصلاً نباید کارفرمایان و کارمندی وجود داشته باشد. باید راه بهتری وجود داشته باشد.فلسطین عثمانی محیط زیست بسیار خشنی داشت. جلیل باتلاقی، کوه‌های جبال الخلیل صخره‌ای و جنوب کشور، صحرای نگب قرار داشت. برای چالش برانگیزتر کردن اوضاع، اکثر شهرک‌نشینان هیچ تجربه کشاورزی قبلی نداشتند. شرایط بهداشتی نیز ضعیف
کشاورزی قبلی نداشتند. شرایط بهداشتی نیز ضعیف و مالاریا، تیفوس و وبا همه‌گیر بود. بادیه‌نشینان به کشتزارها و مناطق مسکونی حمله می‌کردند. خرابکاری در کانال‌های آبیاری و سوزاندن محصولات نیز امری رایج بود. زندگی جمعی منطقی‌ترین راه برای امنیت در سرزمینی ناخوشایند بود. علاوه بر ملاحظات ایمنی، تأسیس یک مزرعه یک پروژه سرمایه‌بر بود. بنیانگذاران کیبوتص‌ها به‌طور جمعی منابع لازم برای ایجاد چیزی ماندگار را داشتند، در حالی که به‌طور مستقل چنین منابعی را نداشتند. در نهایت، زمین توسط جامعه بزرگتر یهودی خریداری شد. از
زمین توسط جامعه بزرگتر یهودی خریداری شد. از سراسر جهان، یهودیان سکه‌هایی را در صندوق ملی یهود معروف‌به «جعبه‌های آبی» برای خرید زمین در فلسطین می‌انداختند. در سال ۱۹۰۹، باراتس، همراه با نه مرد و دو زن در انتهای جنوبی دریاچه طبریه در نزدیکی روستای عربی ام جونی/جونی مستقر شدند. این نوجوانان تا آن زمان به عنوان کارگران روزمزد در تبدیل تالابها به زمین‌های کشاورزی قابل کشت، بنایی و کارگران ساده مشغول فعالیت بودند. رؤیای آنها اکنون کار برای خودشان و آباد کردن زمین بود. آنها جامعه خود را «کواتزت دگانیا» (به معنای
بود. آنها جامعه خود را «کواتزت دگانیا» (به معنای «جمع‌گرایی گندم» یا «جامعه حبوبات») نامیدند که اکنون دگانیا آلف نام دارد. بنیانگذاران دگانیا کارهای سخت و طاقت‌فرسایی را تحمل کردند. یکی از پیشگامان نوشته است: «بدن له می‌شود، پاها از کار می‌افتند، سر درد می‌گیرد، خورشید می‌سوزاند و ضعیف می‌کند.» گاهی، نیمی از اعضای کیبوتص نمی‌توانستند در محل کار حاضر شوند و بسیاری آنجا را ترک کردند. با وجود این سختی‌ها، در سال ۱۹۱۴، دگانیا پنجاه عضو داشت. کیبوتص‌های دیگر نیز در اطراف دریاچه طبریه و دره مرج ابن عامر در
نیز در اطراف دریاچه طبریه و دره مرج ابن عامر در نزدیکی آن تأسیس شدند. در دوران قیمومیت بریتانیا. سقوط امپراتوری عثمانی در پایان جنگ جهانی اول و پس از آن ورود بریتانیایی‌ها، سودهایی برای جامعه یهودی فلسطین و کیبوتص‌های آن به همراه داشت. مقامات عثمانی مهاجرت به فلسطین را دشوار و خرید زمین را محدود کرده بودند. افزایش یهودی‌ستیزی در اروپای شرقی بسیاری از یهودیان را به فرار از اروپای شرقی وادار کرد بود. برای فرار از کشتارها، ده‌ها هزار یهودی روسی در اوایل دهه ۱۹۲۰ در موج مهاجرتی به نام علیای سوم به فلسطین
۱۹۲۰ در موج مهاجرتی به نام علیای سوم به فلسطین مهاجرت کردند. حرکات جوانان یهودی صهیونیست در دهه ۱۹۲۰ شکوفا شد، از جنبش‌های راست‌گرا مانند بیتار تا گروه‌های سوسیالیست چپ‌گرا مانند درور، بریت هالم، کادیمه، حببونیم و هاشومر هاتزایر. برخلاف کسانی که به عنوان بخشی از علیای دوم آمدند، این اعضای گروه‌های جوانان قبل از مهاجرت، آموزش کشاورزی داشتند. اعضای علیای دوم و سوم نیز کمتر احتمال داشت که روس باشند، زیرا پس از انقلاب روسیه، مهاجرت از روسیه بسته شد. یهودیان اروپایی که بین دو جنگ جهانی در کیبوتص‌ها مستقر شدند
که بین دو جنگ جهانی در کیبوتص‌ها مستقر شدند از کشورهای دیگر اروپای شرقی از جمله آلمان بودند. در روزهای اولیه، جلسات همگانی به مسائل عملی و جدی تر محدود می‌شد، اما در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، آنها غیررسمی تر شدند. به جای ملاقات در سالن غذاخوری، گروه دور آتش می‌نشستند، جلسه با رقص گروهی آغاز می‌شد. زنی که جوانی خود را در یک کیبوتص در ساحل دریاچه طبریه به یاد می‌آورد، می‌گوید:اوه، چقدر زیبا بود زمانی که همه ما در بحث‌ها شرکت می‌کردیم، شب‌هایی بود که به دنبال یکدیگر بودیم - این همان چیزی است که من آن شب‌های مقدس
بودیم - این همان چیزی است که من آن شب‌های مقدس می‌نامم. در لحظات سکوت، به نظرم می‌رسید که از هر قلبی جرقه‌ای بیرون می‌زند و جرقه‌ها در یک شعله بزرگ متحد می‌شوند که آسمان را نفوذ می‌کند … در مرکز اردوگاه ما آتش می‌سوزد و زیر وزن هورا (نوعی رقص اسرائیلی)، زمین ناله‌ای ریتمیک می‌کشد، همراه با آهنگ‌های وحشیانه.کیبوتص‌هایی که در دهه ۱۹۲۰ تأسیس شدند، تمایل داشتند بزرگتر از کیبوتص‌هایی مانند دگانیا باشند که قبل از جنگ جهانی اول تأسیس شده بودند. دگانیا در زمان تأسیس دوازده عضو داشت، در حالی که عین هرود که فقط یک
دوازده عضو داشت، در حالی که عین هرود که فقط یک دهه بعد تأسیس شد، با ۲۱۵ عضو آغاز شد. کیبوتص‌ها در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ رشد و شکوفایی زیادی داشتند. در سال ۱۹۲۲، ۷۰۰ نفر در کیبوتص‌های فلسطین زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۲۷، این تعداد به ۲۰۰۰ نفر رسید. با آغاز جنگ جهانی دوم، ۲۴۱۰۵ نفر در ۷۹ کیبوتص زندگی می‌کردند که ۵ درصد از جمعیت یهودی فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۵۰، این تعداد به ۶۵۰۰۰ نفر رسید که ۷٫۵ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۸۹، جمعیت کیبوتص‌ها به ۱۲۹۰۰۰ نفر رسید که
سال ۱۹۸۹، جمعیت کیبوتص‌ها به ۱۲۹۰۰۰ نفر رسید که بیشترین میزان بود. تا سال ۲۰۱۰، این تعداد به حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر کاهش یافت و تعداد کیبوتص‌ها در اسرائیل به ۲۷۰ رسید. پس از تأسیس دولت. پس از تأسیس اسرائیل و سیل پناهندگان یهودی از اروپا و جهان عرب، چالش‌ها و فرصت‌هایی را برای کیبوتص‌ها به همراه داشت. موج مهاجران به کیبوتص‌ها فرصتی برای گسترش با استفاده از اعضای جدید و نیروی کار ارزان قیمت داد، اما همچنین به این معنی بود که کیبوتص‌های اشکنازی باید خود را با یهودیانی وفق دهند که پیشینه آنها بسیار متفاوت از پیشینه
وفق دهند که پیشینه آنها بسیار متفاوت از پیشینه آنها بود. تا دهه ۱۹۵۰، تقریباً همه اعضای کیبوتص از اروپای شرقی بودند که از نظر فرهنگی با یهودیان مراکش، تونس و عراق متفاوت بودند. بسیاری از کیبوتص‌ها یهودیان مزراحی را به عنوان کارگر استخدام می‌کردند، اما تمایل کمتری به اعطای عضویت به آنها داشتند. اختلافات ایدئولوژیکی نیز بسیار گسترده بود، که منجر به شکاف‌های دردناک، گاهی حتی در سطح تعاونی‌های فردی، و به قطبی‌سازی و دشمنی میان اعضای آنها شد. اسرائیل در ابتدا توسط هر دو کشور ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی به
هر دو کشور ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی به رسمیت شناخته شد. اسرائیل در سه سال اول حیات خود عضو جنبش عدم تعهد بود، اما دیوید بن گوریون به تدریج شروع به جانبداری از غرب کرد. این پرسش که اسرائیل باید کدام سمت جنگ سرد را انتخاب کند، شکاف‌هایی را در جنبش کیبوتص ایجاد کرد. مسئله اینکه اسرائیل باید کدام طرف جنگ سرد را انتخاب کند، منجر به ایجاد شکاف در جنبش کیبوتص شد. سالن‌های غذاخوری بر اساس سیاست‌ها جداسازی شدند و حتی چند کیبوتص، اعضای مارکسیست خود را از دست دادند. پس از دادگاه اسلانسکی در چکسواکی، که در آن
دادند. پس از دادگاه اسلانسکی در چکسواکی، که در آن یعقوب فوگل یکی از اعضای هاشومر هاتزایر (یک جنبش پیشگام صهیونیست بود که در اوایل قرن بیستم در شرق اروپا تأسیس شد) در پراگ به جاسوسی برای غرب و توطئه علیه دولت چکسلواکی متهم شد و محکوم به اعدام شد. محاکمه فوگل برای صهیونیست‌ها یک شوک بزرگ بود. این محاکمه نشان داد که اتحاد جماهیر شوروی، که صهیونیست‌ها آن را متحد خود می‌دانستند، حاضر است برای حفظ منافع خود، حتی متحدان صهیونیست خود را نیز قربانی کند. بحث دیگری مربوط به توافق غرامت بین اسرائیل و آلمان غربی بود.
به توافق غرامت بین اسرائیل و آلمان غربی بود. آیا اعضای کیبوتص باید درآمد حاصل از یک فقدان بسیار شخصی، مانند غرامت هولوکاست، را تحویل کیبوتص دهند؟ اگر به بازماندگان هولوکاست اجازه داده شود تا غرامت خود را نگه دارند، این چه معنایی برای اصل برابری در کیبوتص خواهد داشت؟ بسیاری از کیبوتص‌ها تصمیم گرفتند که به بازماندگان هولوکاست اجازه دهند تا تمام یا بخشی از غرامت خود را نگه دارند. این تصمیم برای حفظ اصل برابری در کیبوتص گرفته شد، زیرا غرامت هولوکاست به عنوان یک خسارت شخصی تلقی می‌شد. کیبوتص‌هایی که غرامت
یک خسارت شخصی تلقی می‌شد. کیبوتص‌هایی که غرامت هولوکاست را از اعضای خود دریافت می‌کردند، از این پول برای توسعه ساختمان و فعالیت‌های تفریحی استفاده می‌کردند. این امر به نفع همه اعضای کیبوتص، از جمله بازماندگان هولوکاست بود. انشعاب بین گروه‌های مختلف جنبش کیبوتص بین سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۵۴ رخ داد، زمانی که سرانجام سه فدراسیون کیبوتص به وجود آمد که هر کدام با یک حزب کارگر متفاوت همسو بودند: ایخود با حزب مپای، محاد با حزب آحدوت هاآوودا و آرتزی با حزی ماپام همسو بودند. هر یک از این فدراسیون‌ها دارای ایدئولوژی و
بودند. هر یک از این فدراسیون‌ها دارای ایدئولوژی و ساختار متفاوتی بودند. ایخود فدراسیونی محافظه کارتر بود که بر حفظ ارزش‌های سنتی کیبوتص تأکید می‌کرد. محاد فدراسیونی میانه روتر بود که بر توسعه کیبوتص‌ها به عنوان جوامع مدرن تأکید می‌کرد. آرتزی فدراسیونی رادیکال تر بود که بر اهمیت برابری اجتماعی و عدالت اقتصادی تأکید می‌کرد. کیبوتص‌ها در چند دهه اول پس از استقلال از پیشرفت مداوم و تدریجی در سطح زندگی خود لذت بردند. در دهه ۱۹۶۰، استاندارد زندگی کیبوتص‌ها سریعتر از جمعیت عمومی اسرائیل بهبود یافت. بیشتر استخرهای
از جمعیت عمومی اسرائیل بهبود یافت. بیشتر استخرهای کیبوتص‌ها مربوط به دهه ۱۹۶۰ است. اعضای کیبوتص‌ها نقش مهمی در دفاع از اسرائیل ایفا کرده‌اند. کیبوتص‌ها معمولاً در مناطق مرزی قرار دارند و بعضی اعضای آنها در نیروهای دفاعی اسرائیل خدمت کرده‌اند. دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، کیبوتص‌های توسط گروهی از نیروهای دفاعی اسرائیل به نام ناحال تأسیس شدند. ناحال یک گروه نظامی-میهنی است که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد. این گروه وظیفه دارد تا از مرزهای اسرائیل محافظت کند و همچنین به توسعه و آبادانی مناطق مرزی کمک کند. بسیاری از کیبوتص‌های
آبادانی مناطق مرزی کمک کند. بسیاری از کیبوتص‌های ناحال در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در مرزهای اسرائیل تأسیس شدند مرزهای که از لحاظ امنیتی ناامن و نفوذپذیر بودند. کیبوتص‌های ناحال نوع خاصی از کیبوتص هستند که به منظور توسعه و دفاع از مرزهای اسرائیل تأسیس شدند. این کیبوتص‌ها توسط سربازان وظیفه اسرائیلی تأسیس و اداره می‌شدند. کیبوتص‌های ناحال نقش مهمی در توسعه و دفاع از اسرائیل در اوایل تأسیس این کشور ایفا کردند. در جنگ شش روزه، زمانی که اسرائیل ۸۰۰ سرباز خود را از دست داد، ۲۰۰ نفر از آنها از اعضای کیبوتص بودند.
دست داد، ۲۰۰ نفر از آنها از اعضای کیبوتص بودند. اعتباری که اعضای کیبوتص‌ها در اسرائیل در دهه ۱۹۶۰ از آن برخوردار بودند در کنست منعکس شد. اگرچه تنها ۴ درصد از اسرائیلی‌ها اعضای کیبوتص بودند، کیبوتص‌ها ۱۵ درصد اعضای پارلمان اسرائیل را تشکیل می‌دادند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، به نظر می‌رسید کیبوتص‌ها از هر نظر در حال پیشرفت هستند. اعضای کیبوتص‌ها مشاغل طبقه کارگر یا حتی دهقان‌ها را انجام می‌دادند، اما از سبک زندگی طبقه متوسط لذت می‌بردند.
نبرد هُرمزدگان نبردی میان اشکانیان و ساسانیان بود که در ۲۸ آوریل ۲۲۴ میلادی روی داد و نتیجه آن پیروزی خاندان ساسانی بود. پیروزی ساسانیان در این نبرد به حدود پنج قرن حکومت اشکانیان بر ایران پایان داد و آغاز رسمی عصر ساسانی در ایران را رقم زد. در رابطه با مکان روی دادن نبرد هرمزدگان دو نظریه وجود دارد که یکی آن را در دشت هرمزدگان در نزدیکی شوشتر و یکی دیگری آن را در نزدیکی گلپایگان می‌دانند. شکست اردوان پنجم، شاه بزرگ اشکانی، به‌دست اردشیر بابکان در هرمزدگان پایان شاهنشاهی اشکانی و آغاز شاهنشاهی ساسانی در
پایان شاهنشاهی اشکانی و آغاز شاهنشاهی ساسانی در ایران را رقم زد. پس از مدتی مذاکره طرفین چاره‌ای جز آغاز نبرد ندیدند. اردشیر بابکان در بهار ۲۲۴ پس از میلاد لشکر خود را به خوزستان آورد و در نقاط راهبردی دشت هرمزدگان مستقر شد. محل استقرار او باعث شد تا کنترل منابع آبی این دشت را در دست بگیرد. اردوان، از سوی دیگر، از پایتخت اشکانیان یعنی شهر تیسفون راهی هرمزدگان شده بود اما تنها توانست در مکان‌های کم‌اهمیت‌تر دشت مستقر شده و منابع آب کمی در دست داشته باشد. تاریخ آغاز نبرد میان دو لشکر، ۲۸ آوریل ۲۲۴ م. بود.
آغاز نبرد میان دو لشکر، ۲۸ آوریل ۲۲۴ م. بود. منابع ساسانی می‌نویسند که این نبرد در همان روز به پایان رسید. منابع. https://www.academia.edu/39397724/موقعیّت_جغرافیایی_جنگ_هرمزدگان_جنوب_یا_شمال_