payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است، سه خواهر به نام‌های الیزابت، برنادت و روزلین دارد. او از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ در کالج سنت پاتریک، بالیمنا شرکت کرد و بعداً اشاره کرد که عشق او به نمایش در این مدرسه شروع شد. او بیان کرده‌است که بزرگ شدن به عنوان یک کاتولیک در یک شهر عمدتاً پروتستان او را محتاط کرده‌است، و یک بار گفت که در آنجا احساس می‌کند «شهروند درجه دوم» باشد، اما همچنین گفته‌است که هرگز به او احساس «حقارت یا حتی متفاوت بودن»، در کالج فنی شهر که عمدتاً پروتستان هستند، داده نشده‌است. نیسون دربارهٔ نحوه تربیتش گفته‌است: «تصور این که من
دربارهٔ نحوه تربیتش گفته‌است: «تصور این که من یک پیشینهٔ رنگارنگ ایرلندی سرکش و پر سر و صدا داشته باشم… اما واقعیت‌ها بسیار خاکستری‌تر بودند. ایرلندی، بله. اما تمام آن چیزهای ملی‌گرایانه، گریه‌کردن به گینس و خواندن ترانه‌های شورشی - هرگز برای من نبود.» او تا زمانی که از اعتراضات دانشجویان پس از یکشنبه خونین، کشتاری که در دری، در سال ۱۹۷۲، در جریان درگیری‌های ایرلند شمالی رخ داد، خود را «بی ارتباط» با سیاست و تاریخ ایرلند شمالی توصیف می‌کرد. این تجربه او را تشویق کرد تا تاریخ محلی را بیشتر بیاموزد. او در
تشویق کرد تا تاریخ محلی را بیشتر بیاموزد. او در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۹ گفت: «من هرگز از فکر کردن به [مشکلات] دست نمی‌کشم. من دختر و پسری را می‌شناسم که مرتکب خشونت و قربانی شده‌اند. پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها. این بخشی از دی‌ان‌ای من است.» در سن نه سالگی، نیسون درس‌های بوکس را در کلوپ جوانان آل سینتس شروع کرد و سپس تعدادی از عناوین منطقه‌ای را به دست آورد و در ۱۷ سالگی به آن پایان داد. او در دوران نوجوانی در تولیدات مدرسه ایفای نقش می‌کرد. علاقهٔ او به بازیگری و تصمیم برای بازیگر شدن نیز تحت تأثیر ایان پیزلی،
و تصمیم برای بازیگر شدن نیز تحت تأثیر ایان پیزلی، بنیانگذار حزب اتحادگرای دموکراتیک ("DUP") قرار گرفت، که او به صورت مخفیانه به کلیسای پروتستان آزاد اولستر می‌رفت. او گفت: «[پیزلی] حضور باشکوهی داشت و تماشای او که آموزه‌های کتاب مقدس را به شیوه ای تهاجمی انجیلی توضیح می‌داد، باورنکردنی بود… این برای من بازیگری بود. اما همچنین نوعی بازیگری فوق‌العاده و هیجان‌انگیز.» در سال ۱۹۷۱، قبل از اینکه برای کار در کارخانه آبجوسازی گینس ترک کند، به یک دوره فیزیک و علوم کامپیوتر در دانشگاه کوئینز بلفاست پیوست. در
علوم کامپیوتر در دانشگاه کوئینز بلفاست پیوست. در کوئینز، او استعدادی برای فوتبال کشف کرد و توسط شان توماس در باشگاه فوتبال بوهمیان مشاهده شد. یک جلسهٔ آزمایشی باشگاهی در دوبلین برگزار شد و نیسون یک بازی به عنوان یار تعویضی در مقابل باشگاه فوتبال شامروک روورز انجام داد، اما به او پیشنهاد قرارداد ندادند. زندگی هنری. او مدت زمان زیادی را به عنوان معلم در کالج سنت مری در نیوکاسل فعالیت کرده‌است. با این حال در سال ۱۹۷۶ او در تئاتر نمایشی بلفاست حضور یافت و اولین فعالیت حرفه‌ای اش را در نمایش مردم برخاسته، به
فعالیت حرفه‌ای اش را در نمایش مردم برخاسته، به ثبت رساند. نیسون بعد از دو سال به تئاتر دوبلین ابی پیوست، جایی که در آنجا نقش‌های کلاسیک بازی می‌کرد. در آنجا بود که نظر کارگردانی به نام جان بورمن را جلب کرد و در فیلم اکس کالیبور محصول ۱۹۸۱، نقش سر گوین به او داده شد که این نقش، اولین کار جدی سینمایی وی محسوب می‌شود. نیسون بیشتر به خاطر ایفای نقش اسکار شیندلر در فیلم فهرست شیندلر (۱۹۹۳) ساخته استیون اسپیلبرگ شهرت دارد همچنین وی در اقتباسی از بینوایان یکی از ماندگارترین نقش‌های ژان والژان را ایفا کرده‌است. از
نقش‌های ژان والژان را ایفا کرده‌است. از دیگر فیلم‌های معروف او می‌توان به مرد تاریکی (۱۹۹۰)، مایکل کولین (۱۹۹۶)، (۱۹۹۹)، کینزی (۲۰۰۴)، بتمن آغاز می‌کند (۲۰۰۵)، ربوده شده (۲۰۰۸)، ناشناس (۲۰۱۱)، خاکستری (۲۰۱۲) و سکوت (۲۰۱۶) ساخته مارتین اسکورسیزی اشاره کرد. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۰۰، به نیسون «افتخار آزادی شهر بالیمنا» از بالیمنا شورای بارو پیشنهاد شد، اما به دلیل مخالفتی از سوی اعضای حزب اتحادگرای دموکراتیک در مورد نظر او که گفته بود او در حال رشد به عنوان یک کاتولیک در آن شهر خودش را همانند یک «شهروند
یک کاتولیک در آن شهر خودش را همانند یک «شهروند درجه دوم» احساس می‌کرد، او جایزه را به دلیل تنش رد کرد. در پی این جنجال، نیسون نامه‌ای به شورا نوشت و در آن بیان کرد. «من همیشه به تربیت و ارتباط با شهر و کشورم که در هر فرصتی به ترویج آن ادامه خواهم داد، مفتخر خواهم ماند. در واقع، من حمایت پایدار از سوی تمام بخش‌های جامعه در بالیمنا در طول این سال‌ها را به‌عنوان شناخت کافی برای هر موفقیتی که ممکن است به عنوان یک بازیگر به دست آورده باشم، می‌دانم.» متعاقباً، در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۳، نیسون در مراسمی نشان «آزادی بارو»
۲۸ ژانویه ۲۰۱۳، نیسون در مراسمی نشان «آزادی بارو» را از شورای شهر بالیمنا دریافت کرد. نیسون توسط ملکه الیزابت دوم در سال ۲۰۰۰ به عنوان افسر والا مقام امپراتوری بریتانیا () منصوب شد. صندوق ایرلند آمریکا از نیسون با جایزه هنرهای نمایشی خود به دلیل تمایز بزرگی که در جشن شام سال ۲۰۰۸ در شهر نیویورک برای ایرلند به ارمغان آورد تجلیل کرد. در سال ۲۰۰۹، در مراسمی در نیویورک، دکترای افتخاری توسط دانشگاه کوئینز بلفاست به نیسون اعطا شد. در ۹ آوریل ۲۰۱۶ جایزهٔ مشارکت برجسته در سینما توسط مایکل دی هیگینز رئیس‌جمهور
برجسته در سینما توسط مایکل دی هیگینز رئیس‌جمهور ایرلند و از سوی آکادمی فیلم و تلویزیون ایرلند () در خانه عمارت دوبلین به او اعطا شد. نیسون در سال ۲۰۱۷ توسط شرکت بریتانیایی ریچ‌توپیا در رتبه ۷۴ در فهرست ۲۰۰ نیکوکار و کارآفرین اجتماعی تأثیرگذار در سراسر جهان قرار گرفت. او در ژانویه ۲۰۱۸ جایزهٔ خدمات برجسته را برای جایزهٔ ایرلندی در خارج از کشور از مایکل دی هیگینز، رئیس‌جمهور ایرلند، که این جایزه را «برای ایرلندی‌های خارج از کشور که به بشریت کمک می‌کنند» توصیف کرد، دریافت کرد. زندگی شخصی. نیسون در اوایل دهه
کرد، دریافت کرد. زندگی شخصی. نیسون در اوایل دهه ۱۹۸۰ با بازیگر هلن میرن زندگی می‌کرد. آن‌ها هنگام همکاری در فیلم "اکس‌کالیبور" (۱۹۸۱) با یکدیگر آشنا شدند. نیسون در مصاحبه‌ای با جیمز لیپتون در برنامه "درون اکتورز استودیو" گفت که میرن نقش مهمی در پیدا کردن یک مدیر برنامه برای او داشت. او حدوداً نه ماه بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ با باربارا استرایسند رابطه داشت. او سرانجام با ناتاشا ریچاردسون، بازیگر تئاتر و سینمای آمریکا و بریتانیا در سال ۱۹۹۴ ازدواج کرد. آن‌ها یک زوج ایدئال بودند. در ۱۵ سال زندگی آن‌ها هیچ
یک زوج ایدئال بودند. در ۱۵ سال زندگی آن‌ها هیچ رسوایی و شایعه‌ای ایجاد نشد. در سال ۱۹۹۵ اولین پسرشان مایکل به دنیا آمد. در سال بعد دومین پسرشان دنیل به دنیا آمد. در سال ۲۰۰۹ ریچاردسون در پیست اسکی دچار ضربه مغزی شد. لیام تا آخرین لحظه در بیمارستان در کنار او بود تا اینکه همسرش از دنیا رفت. وی اعضای بدن همسرش را اهدا کرد. پس از درگذشت ریچاردسون، نیسون به مدت دو سال با فرِیا سنت جانستون رابطه داشت. او از زمان جدایی‌شان دیگر وارد رابطه‌ای نشده و در سال ۲۰۲۴ گفته بود که «از همهٔ این مسائل گذشته‌ام.»
اُ‌و وی اِی که هم‌چنین به صورت OAV نیز شناخته می‌شود، یک واژه ژاپنی برای انیمه‌هایی است که مستقیماً بر روی ویدئو و رسانه خانگی منتشر شده‌اند، بدون اینکه برای اولین بار بر روی تلویزیون یا در سینماها نمایش داده شوند. عنوان‌های اُوی‌اِی برای اولین بار بر روی وی‌اچ‌اس در دسترس بودند و بعدها با محبوب شدن بر روی دیسک‌های لیزری و سرانجام بر روی دی‌وی‌دی در دسترس قرار گرفتند. اُوی‌اِی‌ها معمولاً دارای کیفیت بالاتری نسبت به سریال‌های تلویزیونی می‌باشند، به دلیل بودجه بالا و زمان بیشتری که برای تولید انیمه اختصاص
بالا و زمان بیشتری که برای تولید انیمه اختصاص داده می‌شود. به جز تعداد معدودی استثناء، تمام انیمه‌های شهوت‌انگیز به علت محتویاتشان که برای سینما و تلویزیون مناسب نیستند، به صورت اُوی‌اِی منتشر می‌شوند. از تابستان ۲۰۰۸ عبارت اُواِی‌دی نیز منسوب گردید که به اُوی‌اِی‌هایی گفته می‌شد که بر روی دی‌وی‌دی به همراه مانگای آن‌ها منتشر می‌گردید. مثال‌هایی برای انیمه‌های اُوی‌اِی می‌توان به "بایبل بلک"، "انیماتریکس" و "فولی کولی" اشاره داشت.
فضای رودریگز-فرانک به فضای متشکل از بردارهای رودریگز که توسط فرانک توسعه داده‌شده گفته می‌شود که برای نشان دادن عیوب جهت‌گیری بلوری (مثلاً در مرزدانه‌ها) بکار می‌رود. رشته‌های مبتنی بر محورهای ثابت، در فضای رودریگز-فرانک بر خلاف فضای اولر همواره خطوط مستقیم هستند.
خسرو ناقد ( شیراز، ایران) فرهنگ‌نگار، نویسنده و مترجم ایرانی ساکن آلمان است. کتابشناسی. تألیف‌ها: ترجمه‌ها: منابع. آثار خسرو ناقد
مهیار منشی‌پور (متولد ۱ فروردین ۱۳۵۴ در بم) بوکسور ایرانی-فرانسوی است که دارای چند دوره قهرمانی در مسابقات جهانی بوکس حرفه‌ای خروس وزن جهان است. وی از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ قهرمان دسته خروس‌وزن اتحادیه جهانی بوکس بود تا این‌که عنوان خود را به سومساک سیتچاتچاوال بوکسور تایلندی واگذار کرد. او بوکس را از ۱۷ سالگی آغاز کرده و ملقب به تایسون کوچولو است. مهیار منشی‌پور سال ۱۳۸۲ برای همدردی با زلزله‌زدگان بم و کمک به بازماندگان زلزله بم به ایران آمد.
هانس هاینریش شدر (زاده ۳۱ ژانویه ۱۸۹۶ در گوتینگن آلمان، درگذشت ۱۳ مارس ۱۹۵۷ در گوتینگن) شرق‌شناس، ایران‌شناس و تاریخ‌شناس ادیان اهل آلمان بود. او استاد دانشگاه‌های کونیگزبرگ، لایپزیگ، برلین و گوتینگن بود. هانس هاینریش شدر از مهمترین ایران‌شناسان آلمان بود و فعالیت‌های بسیاری در شناخت و معرفی ایران داشت. از جمله آثار او در مورد ایران، «بررسی ایران» (۱۹۳۰) و «ایرانیکا» (۱۹۳۴) در معرفی این کشور است. فعالیت‌ها. شدر کرسی ایران‌شناسی را میان سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۴ در دانشگاه برلین در اختیار داشت. پژوهش‌های
۱۹۴۴ در دانشگاه برلین در اختیار داشت. پژوهش‌های ایران‌شناسی و تحقیقات پیرامون امپراتوری مغول‌ها در زمره فعالیت‌های او به‌شمار می‌آید. مقاله‌هایی دربارهٔ کتیبه‌ها و زبانهای ایران باستان، زرتشت، آیین مانی و پیامبر اسلام از جمله آثار اوست. همچنین مطالعاتی دربارهٔ «تاریخ زبان‌های ایرانی» و «کتیبه‌های ایران باستان»، مقاله «نام‌های ترکی ایرانیان»، مقاله «آیا دقیقی زرتشتی بود؟»، «ایزد و انسان در آیین زرتشت»، «پژوهشی پیرامون زروان"، «آیین مانی و مسیحیت» و ایراد سخنرانی در ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۴ در برلین به‌مناسبت هزاره
در ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۴ در برلین به‌مناسبت هزاره فردوسی با عنوان «فردوسی و آلمانی‌ها» از دیگر فعالیت‌های تحقیقی او به‌شمار می‌آید. آشنایی شدر با آثار نویسنده و شاعر آمریکایی، تی اس الیوت در سال ۱۹۴۶ و مطالعه و بررسی کتاب‌های او، تنها سرگرمی شدر در واپسین سال‌های زندگی‌اش بود. شدر با همکاری همسرش کتاب «راهی به‌سوی الیوت» را منتشر کردند. او همچنین «دربارهٔ دانته» نوشته الیوت را نیز به آلمانی ترجمه کرد که در سال ۱۹۵۰ در برلین منتشر شد. کتابشناسی. und Religionswissenschaft, Jahrgang 50, 3, 1934. L. Curtius).
Jahrgang 50, 3, 1934. L. Curtius). Stuttgart 1937. Morgenländischen Gesellschaft. Bd. 95, 1941. zum Gedächtnis Firdosis. Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft. Neue Folge, Bd. 12-Heft 2 (Band 88) Leipzig 1943.
حسین فکری (متولد ۲۴ اسفند ۱۳۰۲ – در گذشتهٔ ۱۰ تیر ۱۳۸۲) مربی سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه تهران جوان و مدیر سازمان تربیت بدنی بود. وی همچنین در دوره‌های گوناگونی رئیس انجمن فوتبال آموزشگاه‌های کشور، دبیر فدراسیون فوتبال، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، مؤسس باشگاه تهران جوان و دبیر کانون باشگاه‌های ایران بود. زندگی ورزشی. حسین فکری در سال ۱۳۴۰ با رای حسین سرودی به سمت سرمربی تیم ملی ایران رسید واین مسئولیت را تا پنج سال بعد به عهده داشت. در زمان مسئولیت او تیم ملی فوتبال ایران برای نخستین بار به المپیک
او تیم ملی فوتبال ایران برای نخستین بار به المپیک ۱۹۶۴ توکیو صعود کرد. فکری در سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۱ لباس تیم ملی را به تن داشت. حسین فکری که در دهه ۴۰ به‌طور متناوب سرمربیگری تیم ملی را برعهده داشت لیسانسه ادبیات از دانشگاه تهران بود. وی مربی بیش از ۲۰ تیم فوتبال در زمان‌های مختلف بود: تیم ملی، تیم تهران، تیم باشگاه‌های بزرگی چون دارائی، پرسپولیس، عقاب، تهران جوان، تراکتورسازی تبریز و ابومسلم مشهد. پیش و پس از انقلاب رئیس کمیته آموزش و مربیان بود. او در سال ۱۳۴۹ همزمان سرمربی پرسپولیس و عقاب بود. فکری
سال ۱۳۴۹ همزمان سرمربی پرسپولیس و عقاب بود. فکری سال‌ها در کیهان ورزشی قلم زد و در مجموع به «مربی‌محوری» اعتقاد داشت. حسین فکری چندی تمرینات تیمش را به زمین چمن ورزشگاه شهید پناهی که در ضلع شمال غربی محله تیردوقلو تهران قرار گرفته، انتقال داده بود و به این خاطر چندی نام این محل، سر زبان مردم تهران و حتی شهرهای دیگر افتاد و بسیاری از روزنامه‌ها اخبار تیم ملی را از محله تیردوقلو گزارش می‌کردند. او پس از انقلاب به‌طور موقت مدیر سازمان تربیت بدنی و ورزشگاه آزادی شد.
آری "آدریانوس" هان (۱۶ نوامبر ۱۹۴۸) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال هلند در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ آرژانتین و همچنین سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس بود. برخی معتقدند با حضور او در پرسپولیس، روح فوتبال نوین عمیقا در کالبد این تیم دمیده شد و باید از آن دوران به عنوان دوران رنسانس به سمت فوتبال مالکانه و تماشاگرپسند یاد کرد کاری که بعدها افشین قطبی و مصطفی دنیزلی تقویت نموده برانکو ایوانکوویچ و یحیی گل محمدی ضمن تقویت قوای تدافعی، به اوج رساندند. این بازیکن در هفت فینال رقابت‌های باشگاهی اروپا شرکت کرد که حاصل آن پنج
رقابت‌های باشگاهی اروپا شرکت کرد که حاصل آن پنج پیروزی و دو شکست بود. او همچنین به خاطر گل‌هایش از راه دور شهرت داشت. در سطح ملی، ۳۵ بار برای تیم ملی هلند بازی کرد و در دو فینال جام جهانی در تیم بازنده قرار داشت. پس از بازنشستگی از فوتبال، او هدایت تیم‌های باشگاهی متعددی در اروپا و چین، و همچنین تیم‌های ملی چین، کامرون و آلبانی را بر عهده داشت.
مهران غفوریان (زادهٔ ۳ شهریور ۱۳۵۳) بازیگر و کارگردان ایرانی است. وی فارغ‌التحصیل رشتهٔ نقاشی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی است و با بازی در مجموعه "لبخند سوم" (۱۳۷۳) وارد عرصهٔ بازیگری شد. وی در سال ۱۳۸۰ مجموعهٔ "زیر آسمان شهر" را کارگردانی کرد. زندگی. مهران غفوریان در ۳ شهریور ۱۳۵۳ از پدری تهرانی و مادری تبریزی در خیابان مولوی تهران متولد شد. خسرو غفوریان، پدر مهران، افسر نیروی دریایی ارتش بود. او که در محلهٔ تهرانسر و دریا رشد کرد، یک برادر بزرگتر به نام مهدی دارد که آهنگساز است. غفوریان،
بزرگتر به نام مهدی دارد که آهنگساز است. غفوریان، فارغ‌التحصیل رشتهٔ نقاشی عمومی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی است. او در سال ۱۳۷۳ وارد دانشگاه شد. او با آرزو کمالی ازدواج کرده و یک فرزند دختر به‌نام هانا دارد. او بازیگری را به کارگردانی مسعود رشیدی با مجموعهٔ طنز "لبخند سوم" آغاز کرد و خیلی زود به عرصهٔ کارگردانان تلویزیونی پیوست. از سال ۱۳۷۶، برنامهٔ "گل‌ها" و پس از آن، "حرف تو حرف" را ساخت و سپس در سال ۱۳۷۷، با مهران مدیری هم بازی شد. سپس "این چند نفر" را کارگردانی کرد که در بین مردم به نام
چند نفر" را کارگردانی کرد که در بین مردم به نام «هژیرها» معروف شده بود. بعد از آن، "زیر آسمان شهر" را ساخت که آغازی برای پخش هر شب سریال در تلویزیون شد. با موفقیت این مجموعه، وی اقدام به ساخت سری دوم و سوم آن کرد. غفوریان، سپس در سال ۱۳۸۲ شروع به ساخت یک سریال نود شبی دیگر به نام «ورود ممنوع» کرد که ساخت این مجموعه پس از پخش چند قسمت از سوی مدیر وقت گروه فیلم و سریال شبکه پنج سیما متوقف شد. پس از آن، وی بیشتر به بازی در فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی مشغول شد و تنها یک فیلم ویدئویی به نام "من پلیس
مشغول شد و تنها یک فیلم ویدئویی به نام "من پلیس نیستم" ساخت. تا اینکه در سال ۱۳۹۵، در هنگام ساخت سریال "همسایه‌ها" پس از شکستن پای آرش معیریان، کارگردان سریال، و انصراف او از ادامه کار، غفوریان کارگردانی کار را بر عهده گرفت و فیلمبرداری را از اول آغاز کرد. غفوریان، سال ۱۳۹۴ در جریان مسابقات "خنداننده برتر" در برنامه "خندوانه"، توانست به مرحله نهایی راه پیدا کند و همراه با امیرمهدی ژوله جایگاه اول را بدست آورد. غفوریان در ۲۶ مهر ۱۴۰۰، در سر صحنهٔ سریال "نیسان آبی" دچار سکته قلبی شد و پس از انتقال به
"نیسان آبی" دچار سکته قلبی شد و پس از انتقال به بیمارستان، روز بعد تحت عمل جراحی قلب باز قرار گرفت.
مرد دوهزارچهره نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی است که در نوروز ۱۳۸۸ هرشب ساعت ۲۳ از شبکه سه پخش می‌شد. این مجموعه دنباله‌ای بر مجموعه تلویزیونی "مرد هزارچهره" است که در نوروز ۱۳۸۷ از همین شبکه پخش گردید. کارگردانی این اثر را مهران مدیری به عهده داشت و علاوه بر بازیگران مشترک سال گذشته حدود ۴۰ بازیگر جدید نیز به مجموعه اضافه شدند. این سریال در ۱۳ قسمت ۴۰ دقیقه ای تولید شده‌است. مهران مدیری باز هم در نقش «مسعود شصت‌چی» در موقعیت‌های مختلف با افراد دیگری از جمله یک خلبان، یک رمال، یک سرمربی فوتبال و مهران مدیری
یک خلبان، یک رمال، یک سرمربی فوتبال و مهران مدیری (شخصیت واقعی خود مدیری) اشتباه گرفته می‌شود. نویسندگان این مجموعه مهران مدیری، خشایار الوند و امیرمهدی ژوله بودند. مرد دوهزارچهره اولین کار مهران مدیری بعد از جدا شدن پیمان قاسم‌خانی از تیم نویسندگی آثارش می‌باشد. اخیرا شایعه شده است که مهران مدیری می خواهد مرد سه هزار چهره را بسازد که نسبت به این خبر واکنشی نشان نداده است.
ایل بختیاری یکی از کهن‌ترین ایل‌های فلات ایران است، که در جنوب‌غربی ایران زندگی می‌کنند. از نظر تقسیمات استانی، طایفه‌های ایل بختیاری اغلب در چهارمحال و بختیاری، خوزستان، جنوب لرستان و غرب استان اصفهان پراکنده می‌باشند. تا پیش از این، تمام محل زندگی بختیاری‌ها به عنوان سرزمین بختیاری یا ناحیه بختیاری و کوهستان بختیاری شناخته می‌شد.ایل بختیاری دارای تقسیمات خاص طایفه‌ای است، که پیشینه آن به اواخر سده پانزدهم و اوایل سده شانزدهم میلادی بازمی‌گردد و به‌عنوان نمودار اجتماعی ایل بختیاری شناخته می‌شود و بر پایه
اجتماعی ایل بختیاری شناخته می‌شود و بر پایه آن، طایفه‌های بختیاری به دو شاخه هفت‌لنگ و چهارلنگ تقسیم می‌شوند. هر یک از این دو شاخه، از چندین باب تشکیل شده و هر باب از چند طایفه، هر طایفه از چند تیره و هر تیره از چند تش و هر تش، از چند اولاد و هر اولاد نیز از چندین خانوار تشکیل شده است. خانوار کوچک‌ترین بخش، در تقسیمات و ساختار اجتماعی ایل بختیاری محسوب می‌شود. تقسیمات ایلی. ایل بختیاری به دو شاخه اصلی هفت‌لنگ و چهارلنگ تقسیم می‌شود. محاسبه مالیات. در گذشته در زمان میرجهانگیر خان آسترکی بختیاری، گردش حکومت
در زمان میرجهانگیر خان آسترکی بختیاری، گردش حکومت ایلیاتی به‌وسیله مالیات سرانه‌ای بوده است که از دامداران می‌گرفتند و اقتصادِ حکومت خان‌ها بر اساس همین مالیات بود. این مالیات بر اساس میزان تولید فرآورده‌های دامی به نوع مراتع و وسعت آن و شمار دام و شمار نفراتی که در ایل، قدرت کارایی در امر تولید دام و پرورش آن را داشته‌اند، بستگی داشته است. همه بختیاری از لحاظ گرفتن مالیات به دو بخش عمده تقسیم می‌شد: از یک بخش که دام زیادتر و مراتع بهتر داشته‌اند، مالیات بیشتری دریافت می‌شد و از بخش دیگر مالیاتِ کمتر. واحد
دریافت می‌شد و از بخش دیگر مالیاتِ کمتر. واحد گرفتن مالیاتِ دامی در ایل، بر حسب مادیان تعیین می‌شد. برای هر رأس مادیان، سالانه مقداری پول، ۳۰–۱۰ ریال؛ به معیار آن زمان دریافت می‌کردند. جدول اخذ مالیات چهارلنگ‌ها، به شرح زیر بوده است: چون یک رأس مادیان، برابر واحد گرفتن مالیات دامی به معنی چهار لِنگ (چهار پا) محسوب می‌شده، افراد این منطقه که مشمول پرداخت این نوع مالیات بودند، به چهارلنگ معروف شدند. گروه دیگر، که جمعیتی بیشتر داشتند، مقدار مالیات را به اندازه هفت لِنگ مادیان، یعنی ۲ رأس مادیان (=هشت لنگ)،
هفت لِنگ مادیان، یعنی ۲ رأس مادیان (=هشت لنگ)، منهای یک لِنگ، یعنی هفت لنگ مادیان می‌داده‌اند. روی این اصل، مردم این منطقه، به نام هفت لنگ معروف شدند. جدول اخذ مالیات هفت لنگ‌ها، به شرح زیر بوده است: یک مادیان = ۱۰ریال مالیات در مورد همین مالیات گرفتن، خان‌ها به دلایل سیاسی در خود ایل و نزدیکی و دوری طایفه‌ها به خان‌ها، بین طایفه‌ها فرق می‌گذاشتند و به بعضی‌ها امتیازاتی می‌دادند. گرفتن مالیات توسط کلانتران ایل انجام می‌گرفت و در عوض خود این کلانتران از پرداخت مالیات معاف بودند. سازمان اجتماعی. یکی از
پرداخت مالیات معاف بودند. سازمان اجتماعی. یکی از ویژگی‌های سازمان اجتماعی ایل بختیاری، وجود واحدهای متعددِ اجتماعی و در هم تنیده در داخل ایل است که درجه بسیار بالایی از گروه‌بندی عمودی، در سطوح مختلف درآن جلوه‌گر است. ساختارِ اجتماعی از یک "سیاه چادر" آغاز گشته و تا "ایل" ادامه می‌یابد. در تقسیمات سنتی عشایر بختیاری، هر تَش به چند اولاد تقسیم می‌گردد، که در گویش بختیاری، بدان کُربَو (پسر و پدر) نیز می‌گویند. هر اولاد از حدود ده‌ها خانوار تشکیل می‌گردد و به‌طور متوسط هر خانوار، داری یک بُهُون (سیاه چادر)
متوسط هر خانوار، داری یک بُهُون (سیاه چادر) است، که واحد مسکونی عشایر بختیاری به حساب می‌آید. هر چادر مأوای یک خانوادهٔ بختیاری است که به آن مال نیز می‌گویند. هر "اولاد" مشتمل بر سه تا دوازده سیاه چادر یا بیشتر است که خانوادهٔ گسترده‌ای است و اردو نیز خوانده می‌شود. مجموع چند اولاد، تش نامیده می‌شود. سرپرستیِ هر تش را فرد کاردان و فعالی از همان تَش به‌عهده دارد که به "ریش‌سفید" مشهور است. درطوایفِ مختلف بختیاری هر تیره به چند "تش" تقسیم می‌گردد. در کوچ‌ها، اردوهایی که با هم خویشاوندند به صورتِ واحدهای
اردوهایی که با هم خویشاوندند به صورتِ واحدهای کوچنده (تیره) -که جمعیت هر کدام به چند صد نفر بالغ می‌شود- گرد هم می‌آیند، بنابراین مجموع چند تش، که همگی با هم خویشاوند هستند را یک تیره می‌نامند. از ترکیبِ تیره‌ها، طایفه به وجود می‌آید که جمعیتِ بزرگترینِ آنها (مانند:اورک، زراسوند، بامدی و جانکی) به ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار نفر می‌رسد. باب یا "بلوک"، نتیجهٔ ترکیبِ چند طایفه است. (مانند: بختیاروند، کیان ارثی، دورکی، محمود صالح) ولی هیچ نسبت خویشاوندی بین طایفه‌های یک باب وجود ندارد و به مجموع چند طایفه که از نظر
یک باب وجود ندارد و به مجموع چند طایفه که از نظر جغرافیایی نزدیک به هم زندگی کرده‌اند، باب گفته می‌شود. چند باب با هم یک "شاخه" می‌سازند. ایلِ بختیاری در کل دو شاخهٔ اصلی دارد که "چهارلنگ بختیاری" و "هفت‌لنگ بختیاری" هستند.
نادر رجب‌پور (زادهٔ ۱۳۳۱، تهران) بازیگر، سینما و تلویزیون است. زندگی‌نامه. او پس از دریافت مدرک فوق دیپلم هنر وارد عرصه هنر شد و فعالیت خود را در زمینه کارهای سینمایی، تلویزیونی و تئاتری آغاز نمود. او به موازات حرفه بازیگری، در چندین پروژهٔ سینمایی و تئاتری مسئولیت طراحی حرکات موزون را نیز به عهده داشته‌است.
قلعه بمپور مربوط به دوره زندان بلوو دوره ی اشکانی میرشاد. دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و شهرستان بمپور جای گرفته‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. "قلعه بمپور" یکی از قلعه‌های نظامی مهم آسیا است که در در شهر بمپور و در یک کیلومتری شمال شهر و بر روی یک تپه مصنوعی بلند به ارتفاع ۸۰ متر قرار گرفته‌است که بهترین زمان بازدید از آن، فصل پاییز و زمستان است. وجه تسمیه. در برخی از افسانه‌های محلی بمپور را مربوط به بهمن (پسر اسفندیار) می‌دانند که اول بهمن پور
به بهمن (پسر اسفندیار) می‌دانند که اول بهمن پور بوده و به مرور زمان به بمپور تبدیل گشته‌است و همچنین بر طبق اظهار نظر بسیاری از فضلای ایران و به استناد کتب تاریخی در قدیم الایام این محل را بن پهل می‌نامیده‌اند که به معنی شهر آخر است و با بررسی آثار مکتوب گذشتگان نام باستانی این محل بن پهل بوده که با گذشت زمان به بن فهل، بن فول، بن‌فور، بن‌پور، و به بم پور (Bompour) تغییر نام پیدا کرده‌است که امروزه فارسی زبانان به اشتباه آن را بم‌پور(bam pour) می‌خوانند. قدمت بنا. این قلعه که معروفترین قلعه بلوچستان است
قدمت بنا. این قلعه که معروفترین قلعه بلوچستان است زمانی بسیار طولانی مرکز حکومت کرمان و بلوچستان بوده‌است بنا بر تحقیق باستان شناسان قدمت آن به دوره‌های ساسانی واشکانی بر می‌گردد. این قلعه در زمان سلاجقه مورد استفاده بوده‌است. هرچند مردم بلوچستان بر این باورند که این قلعه توسط نادرشاه افشار ساخته شده و با وجود اینکه نادر اجازه ساخت قلعه یی را در منطقه بمپور به نصیر خان براهویی داد، اما بنای قلعه بمپور بسیار کهن تر از آن است و در سال ۱۹۶۰میلادی خانم بئاتریس دیرینه‌شناس انگلیسی بخشی از سراشیبی تپه زیر قلعه
دیرینه‌شناس انگلیسی بخشی از سراشیبی تپه زیر قلعه بمپور را مورد کاوش قرار داد و آثاری از دوران آغازین تاریخ به دست آورد. معماری بنا. این قلعه به صورت دو تکه ساخته شده که این دو بخش به لحاظ ارتفاع با هم یکسان نیستند، صحن پایین در ورودی دیواره شرقی قلعه قرار گرفته و چند برج نیز آن را احاطه کرده‌است که مصالح بکار رفته در آن خشت و گل است. اسلام کاظمیه در سفرنامه سیستانش که در کتابی با عنوان «جای پای اسکندر» در سال 1350 منتشر شده است درباره قلعه بمپور نوشته است: «قلعه که بر پشت تپه سوار است، از این فاصله پانصد
«قلعه که بر پشت تپه سوار است، از این فاصله پانصد قدمی، درست‌وحسابی چشم را پر می‌کند. شکوه بعضی بناها در ویرانی آن‌هاست، که اگر چنین باشد قلعه بمپور این شکوه را به کمال دارد. از باد و باران گزندش نرسیده است.»
مهدی خزعلی (زادهٔ ۴ آذر ۱۳۴۴) پزشک و سیاستمدار اهل ایران است. وی فرزند ابوالقاسم خزعلی، مدیر انتشارات حیان ، بنیان‌گذار مؤسسهٔ فرهنگی انتشاراتی اباصالح و دبیرکل جبهه آزادی است. او به‌دلیل مطالبی که در انتقاد از دولت منتشر ساخته‌است چندین بار بازداشت شده و صلاحیت وی در انتخابات ریاست‌جمهوری دورهٔ دوازدهم، مجلس شورای اسلامی و سازمان نظام پزشکی رد شده است. فعالیت‌ها. انتشار کتاب هویت. مهدی خزعلی در دههٔ ۷۰ در انتشارات حیان متن برنامهٔ هویت ساخته سعید امامی و حسین شریعتمداری را همراه با مقدمه‌ای از خود منتشر و
شریعتمداری را همراه با مقدمه‌ای از خود منتشر و بارها تجدید چاپ کرد. در این برنامه، نویسندگانی نظیر عبدالحسین زرین‌کوب، احمد شاملو و محمود دولت‌آبادی «خائن به ملت» معرفی شدند و اعترافات تلویزیونی سعیدی سیرجانی پژوهش‌گر، نویسنده، فعالِ سیاسی منتقد نظام جمهوری اسلامی و نظریه ولایت فقیه و نیز عزت‌الله سحابی فعال ملی مذهبی که تحت زندان و شکنجه تولید شده بود، برای نخستین بار پخش شد. در مقدمهٔ کتاب، مهدی خزعلی بر تئوری توطئه «شبیخون فرهنگی»، تئوری محبوب علی خامنه‌ای، تأکید کرد. در این مقدمه آمده: برخی معتقدند
تأکید کرد. در این مقدمه آمده: برخی معتقدند برنامه «هویت» یک زمینه‌چینی تبلیغاتی برای اجرای طرح عملیاتی «قتل‌های زنجیره‌ای» بود که در نیمه راه افشا شد. به گفته فرج سرکوهی برنامه «هویت» با هدف آماده‌سازی افکار عمومی برای حذف منتقدانی که به گفته رهبر جمهوری اسلامی «عوامل تهاجم فرهنگی» بودند، ساخته شد. خزعلی بعدها ارتباط خود با سعید امامی را تکذیب کرد و در اظهاراتی انتشار این کتاب را توجیه کرده، و گفته قسمت های بعدی این برنامه قرار بود به نقد مسئولان نظام بپردازد. فرج سرکوهی اظهارات خزعلی درباره این کتاب و
فرج سرکوهی اظهارات خزعلی درباره این کتاب و برنامه را ضدونقیض دانسته است. نسبت یهودی دادن به احمدی نژاد. مهدی خزعلی در سال‌های ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد ، انتقادات تندی را علیه وی در وبلاگ شخصی خود مطرح ساخت که در پاره‌ای اوقات بازتاب‌هایی در رسانه‌های جهانی و داخلی داشته‌است. او احمدی‌نژاد را متهم به تغییر نام خانوادگی، به دلیل تبار یهودی اش کرده‌است. خزعلی پس از سخنرانی عباس پالیزدار، جزء معدود افرادی بود که به پیگیری پروندهٔ وی پرداخت. ثبت نام انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶. مهدی خزعلی در اولین روز ثبت
ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶. مهدی خزعلی در اولین روز ثبت نام کاندیداها برای شرکت در انتخابات ریاست‌جهوری ۱۳۹۶ ثبت نام کرد، اما در پایان رد صلاحیت شد. پس از رد صلاحیت خود او در آخرین هفته انتخابات از حسن روحانی با ذکر این مطلب که (با توجه به حضور رییسی و قالیباف در این دوره از انتخابات و حضور روحانی اصولگرا و عضو جامعه روحانیت مبارز و این‌که در تمرین دموکراسی و برای این‌که در مقابل گزینه اول جناح حاکم بایستیم، از آخرین گزینه حاکمیت حمایت خواهم کرد) به حمایت از حسن روحانی و لیست شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح طلبان برای