payamvha/North_RAG huggingface dataset:
التهاب انجام داد. در مورد ناخنک‌های بزرگتر که از لحاظ ظاهری و زیبایی اهمیت دارند یا با ایجاد آستیگماتیسم باعث تاری دید شده‌اند می‌توان با جراحی ناخنک را برداشت البته اگر ناخنک به صورت ساده برداشته شود احتمال عود آن زیاد است و به خصوص در افراد جوان و افرادی که ناخنک ملتهب دارند در نیمی از مواد عود دیده می‌شود. در این افراد بهتر است علاوه بر برداشتن ناخنک از روش‌های تکمیلی مثل پیوند ملتحمه یا استفاده از داروهای خاص (مثلاً میتومایسین) در حین جراحی استفاده شود. برخی مطالعات نشان داده که مصرف میتومایسین حین و
برخی مطالعات نشان داده که مصرف میتومایسین حین و بعد از عمل ناخنک شانس عود ناخنک را کاهش می‌دهد. در ناخنک‌های خیلی بزرگ که وسط قرنیه را هم درگیر کرده‌اند ممکن است لازم باشد علاوه بر اقدامات فوق از پیوند قرنیه لایه‌ای برای اصلاح شکل قرنیه استفاده شود. یافته‌های تازه. (دی پیریدامول) موجب مهار نسخه برداری و مشابه سازی کاردیو ویروس در درون سلول میزبان می‌شود. قطره دی پیریدامول موجب کاهش و بهبود ناخنک (زائده) چشم و (خشکی چشم) می‌شود. https://www.karger.com/Article/FullText/362113
https://www.karger.com/Article/FullText/362113 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1193570 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3995373 منابع. ناخنک ملتحمهٔ چشم در اثر کمبود ویتامین ب۷ (بیوتین) به‌وجود می‌آید. بامصرف روزانه ۱کپسول ۳۰۰میکروگرمی بیوتین در مدت ۳۰روز به‌طور قابل ملاحظه بهبود حاصل می‌گردد.
دانشگاه سنت لوئیس یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در سنت‌لوئیس واقع در ایالت میزوری آمریکا است که در سال ۱۸۱۸ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است.
دانشگاه میزوری–سنت لوئیس یکی از چهار دانشگاه در نظام دانشگاهی میزوری ایالات متحده آمریکا بوده و در شهر سنت لوییس در ایالت میزوری واقع است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Missouri–St._Louis
اکبرآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۱ نفر (۶۸ خانوار) بوده است.
بند قراء به گویش کوهسرخی: بَندِ قَرَ نام روستایی تاریخی در بخش بررود شهرستان کوهسرخ استان خراسان رضوی است. این روستا در مرز بین دو شهرستان بردسکن و کوهسرخ قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵۶ نفر (۱۶۴ خانوار) بوده است.
تَوَنْدَر روستایی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و این روستا در دهستان تکاب قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۸۴۶ نفر است.
داغی روستایی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و این روستا در دهستان تکاب قرار دارد. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲۵ نفر (۷۶ خانوار) است.
خضربیگ نام روستایی تاریخی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و این روستا در دهستان تکاب قرار دارد. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۵۸ نفر (۲۸۹ خانوار) بوده است.
ده‌میان به گویش کوهسرخی: دِه مَیُ یا دِه مییَن روستایی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و این روستا در دهستان تکاب قرار دارد. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۴۳ نفر (۲۲۵ خانوار) بوده است.
قراچه به گویش کوهسرخی: قَرچَ نام روستایی تاریخی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان بررود قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۹۰ نفر (۱۸۰ خانوار) بوده است.
قصون روستایی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و این روستا در دهستان تکاب قرار دارد. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹۶ نفر (۱۳۰ خانوار) است.
کریز یا کاریز نام روستایی تاریخی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان بررود قرار گرفته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۹۶ نفر (۳۱۱ خانوار) است.
خضرآباد شهری در بخش خضرآباد شهرستان اشکذر استان یزد ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۳۵ نفر (۱۶۳ خانوار) بوده‌است؛ که با این حساب، این شهر جزو ۱۰ شهر دارای کمتر از ۱۰۰۰ نفر جمعیت در ایران است.
خضرآباد نام روستایی تاریخی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و این روستا در دهستان تکاب قرار دارد. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۲۳ نفر (۷۰ خانوار) بوده است. از جاذبه‌های گردشگری این روستا می‌توان از قلعه خضرآباد نام برد. و همچنین نام رودخانهٔ خضرآباد از این روستا گرفته شده است.
خِرْو نام روستایی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان بررود قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۹ نفر (۳۰ خانوار) است.
کلاته پایین‌دره روستایی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و این روستا در دهستان بررود قرار دارد. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۱ نفر (۸۵ خانوار) است.
کلاته تیمور روستایی از توابع بخش بررود شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و در دهستان بررود قرار دارد. و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۳۸ خانوار) است.
کوشه‌نما روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان برکوه قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۸ نفر (۱۱۲ خانوار) است.
نامَق روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان برکوه قرار دارد. و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۸۳۷ نفر بوده است. در لغت‌نامه دهخدا در سال ۱۳۴۵ در مورد نامق چنین نوشته شده است: نامق دهی است از دهستان برکوه بخش ریوش شهرستان کاشمر، در ۳۶ هزارگزی جنوب شرقی ریوش بر سر راه مالرو عمومی ریوش به حصار. در منطقهٔ کوهستانی معتدل هوائی واقع است و ۲۰۶۸ تن سکنه دارد. آبش از قنات تأمین می‌شود. محصولش غلات، انواع میوه‌ها و ابریشم است. شغل اهالی زراعت و مالداری و صنعت دستی
ابریشم است. شغل اهالی زراعت و مالداری و صنعت دستی آنجا قالیچه بافی است. شیخ احمد جامی نامقی، از عارفان سده ششم قمری در این روستا به‌دنیا آمد و مزار پدر شیخ احمد جامی نامقی ترشیزی در نزدیکی این روستا قرار دارد. همچنین روستای نامق راه‌هایی دارد که از دل کوه می‌گذرد و به روستاهای نای و فرشه منتهی می‌شود.
کوشه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است و این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد. فاصله روستا تا ریوش ۳ کلیومتر است و بر اساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۲۵۱ نفر (۳۷۰ خانوار) بوده است. اماکن دیدنی روستای کوشه، قنات کوشه، آبکوه، آیشک کوشه است.
موشک یا میچک؛ نام روستایی تاریخی از توابع دهستان برکوه، بخش مرکزی شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۳۱ خانوار) ۱٬۱۷۱ نفر بوده است. و همچنین بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۹۰۳ نفر شامل ۴۵۳ مرد و ۴۵۰ زن (۳۰۱ خانوار) بوده است. وجه تسمیه. بنا به نظر افراد محلی احتمالاً وجه تسمیه موشک، به خاطر این باشد که قبلاً شغل اکثر مردم در موشک کشاورزی بوده و علی‌رغم کوهستانی بودن آن سرزمین سختی نمی‌باشد و برای پرورش میش مناسب بوده است لذا به این نام معروف شده است. و همچنین از
است لذا به این نام معروف شده است. و همچنین از طرفی نظریه و نقلی دیگر به این شکل است که موشک ابتدا «میچک» بوده است و برای آن فامیل‌های خانوادگی موجود در روستا را اشاره می‌کنند که هم‌اکنون فامیل بعضی از اهالی یا می‌چکی است یا پسوند می‌چکی دارد.یکی از شاخه‌های کورد و لور هستند، جهت اطلاع از تاریخ موشکان یا میچکان یا موروان به کتاب شرفنامه مهروی مراجعه شود. موقعیت و ره‌آورد. در ۱۵کیلومتری شمال‌شرق شهر ریوش، روستایی پرسابقه و کهن بنام موشک وجود دارد که نسبت به سایر روستاهای منطقه از ویژگی‌های خاصی برخوردار است.
روستاهای منطقه از ویژگی‌های خاصی برخوردار است. شرایط خاص جغرافیایی این روستا نسبت به سایر روستاهای منطقه خصوصیات خاصی را برای اهالی آن به ارمغان آورده است. شغل قریب به اتفاق آن‌ها کشاورزی و دامداری است. محصولات عمده کشاورزی آن در بخش زراعت می‌توان از گندم، جو، سیب‌زمینی، نخود و در قسمت باغبانی می‌توان از بادام به عنوان محصول اصلی که بیشتر به صورت دیم کاشت می‌شود نام برد. موشک دهکدهٔ قنات‌ها. نکته جالب و قابل توجه در این روستا این است که این نقطهٔ سرشار از منابع آب زیرزمینی است که در بدو ورود به روستا اصلاً
آب زیرزمینی است که در بدو ورود به روستا اصلاً قابل تشخیص و مشاهده نیست. به خاطر وفور و فراوانی آب چند «النگ» پرآب و سر سبز دارد که معروف‌ترین آن‌ها «النگ سر مرغ» است. در این روستا حدود ۴۲ رشته قنات وجود دارد.
فوگِ بزرگ یک قطعهٔ تک‌موومانی برای کوارتت زهی (دو ویولن، یک ویولا، و یک ویولنسل) از لودویگ فان بتهوون است. شهرتش به خاطر طبیعت بی‌رحم و درون‌گرایانهٔ آن و همچنین دشواریِ اجرا از نظر تکنیکی، حتی با توجه به معیارهای دورهٔ پایانیِ آثار اوست. بتهوون "فوگ بزرگ" را در سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۲۶ تصنیف کرد، زمانی که آهنگساز کاملاً ناشنوا بود. این اثر، به‌تنهایی، تجلی ماهیت ژرف و پیچیدهٔ آثار متأخر بتهوون است. اکثر منتقدان قرن نوزدهم این اثر را رد کردند. دانیل گرگوری میسون آن را «زننده» می‌خواند. لویس اسپور، همراه آثار
آن را «زننده» می‌خواند. لویس اسپور، همراه آثار متأخر بتهوون، آن را «غیرقابل کشف و درک‌نکردنی» می‌خواند. تئودور هلم می‌نویسد: «آثار بتهوون همیشه زیبا و شکوهمند است، ولی در اینجا از زیبایی و شکوه چیزی نمی‌بینم؛ زیرا او در این فوگ به‌یک‌باره به هوس‌بازی‌های دیوِ پنهانِ نفس تسلیم شده، به خشونت روی آورده، و به همین دلیل کسالت‌بار می‌نماید.» هرچند نظرات نکوهندهٔ منتقدان در مورد این اثر بیشتر در اوایل قرن بیستم شکل گرفت، در حال حاضر این اثر به‌عنوان بزرگ‌ترینِ دستاوردهای بتهوون شناخته می‌شود. ایگور استراوینسکی در
بتهوون شناخته می‌شود. ایگور استراوینسکی در مورد آن گفته است: «قطعه‌ای کاملاً معاصر که تا ابد معاصر خواهد ماند.» او معتقد است که این اثر بزرگ‌ترین اثر موسیقایی تاریخ موسیقی است. تاریخچه. بتهوفن "فوگ بزرگ" را در اصل به‌عنوان موومان پایانیِ "کوارتت زهی شماره ۱۳ اپوس ۱۳۰" تصنیف کرده بوده؛ ولی به خاطر طبیعت نامأنوس و دشواریِ اجرای آن، ناشرش، آرتاریا، از او خواست تا پایان (فینالهٔ) دیگری برای این کوارتت بسازد. بتهوفن به خاطر شخصیت سرسختش و نیز بی‌تفاوتی‌اش نسبت به نظر عموم مشهور بود، ولی در مقابل اصرار و پافشاری
نظر عموم مشهور بود، ولی در مقابل اصرار و پافشاری آرتاریا و دیگران تسلیم شد و این فوگ را جداگانه منتشر کرد (با اپوس ۱۳۳). یک سال بعد، یعنی در پاییز ۱۸۲۶، روندوی فینالهٔ فعلی را، که ملایم‌تر و وابستگی بیشتری به سایر موومان‌های کوارتت دارد، برای آن ساخت. امروزه اجراکنندگان این کوارتت، هر دو فیناله را برای آن اجرا می‌کنند. اولین طرح‌های این فوگ در کنار مقدمهٔ "کوارتت شمارهٔ ۱۵" در دفترچه‌های سال ۱۸۲۴ روی کاغذ آمده؛ یعنی پیش از تولد ایدهٔ خودِ "کوارتت شمارهٔ ۱۳". (شماره‌گذاری آخرین کوارتت‌های بتهوفن با تاریخ
(شماره‌گذاری آخرین کوارتت‌های بتهوفن با تاریخ تنظیم آن‌ها نمی‌خوانَد. ایدهٔ کوارتت‌های شمارهٔ ۱۳ و ۱۵ تقریباً با هم در ذهن بتهوفن نشسته بودند و در کنار هم پیش رفته‌اند؛ ولی "کوارتت ۱۳" را بیش از ۳ ماه پس از اتمام "کوارتت شمارهٔ ۱۵" به اتمام رساند) آنالیز. کوارتت با یک پیش‌درآمد ۲۴میزانه شروع می‌شود، که یکی از دو تِم اصلی فوگ را معرفی می‌کند. لحن آن ارتباط نزدیکی با پیش‌درآمد "کوارتت زهی شمارهٔ ۱۵ اپوس ۱۳۲" دارد. سپس بتهوفن به یک فوگ دوتاییِ ناموزون و سخت، با مضمون ثانویه‌ای از نواهای جهشیِ دراماتیک، پرش
با مضمون ثانویه‌ای از نواهای جهشیِ دراماتیک، پرش می‌کند. به‌دنبال این پیش‌درآمد، قسمت فوگال آغاز می‌شود، که از چند بخش دنباله‌ای در ریتم و میزان سرعتی متفاوت تشکیل شده‌است. بخش‌های فوگ، برای به‌وجودآوردن ساختاری بریده‌بریده و شگفت‌انگیز، بارها و بدون هیچ مقدمه‌ای قطع می‌شوند. قسمت پایانی ملایم، با مکث‌های طولانی و خلاصه‌ای از پیش‌درآمد است، که با فینالی پرشتاب به انتها می‌رسد. همانند پایان اکثر کارهای متأخر بتهوفن، همانند چکامهٔ شادی از "سمفونی شمارهٔ ۹" و موومان پایانیِ سونات "هامرکلاویر"، "فوگ بزرگ" را
موومان پایانیِ سونات "هامرکلاویر"، "فوگ بزرگ" را به‌عنوان یک فرم چندموومانی که در یک موومان بزرگ‌تر ادغام شده، می‌توان در نظر گرفت. هر بخش کوچک‌تر دگرگون‌شدهٔ تم اصلی است. "فوگ بزرگ" نمونهٔ یک روند ترکیبی است که بتهوفن در آثار متأخر خود به کار برده: ترکیبی از عناصر فرم واریاسیون، فرم سونات و فوگ. البته برخی از مفسران، کل "گروسو فوگ" را به‌عنوان یک «سونات» ملاحظه کرده‌اند. تنظیم برای پیانو چهاردست. پس از اینکه بتهوفن را مجبور کردند که "فوگ بزرگ" را از "کوارتت شماره ۱۳" جدا کند، آرتاریا که انتشار اثر را به
شماره ۱۳" جدا کند، آرتاریا که انتشار اثر را به عهده گرفته بود، در نظر داشت که این فوگ را با تغییراتی برای پیانو چهاردست تنظیم کند و به چاپ برساند. انجام این کار را به آنتون هالم، از شیفتگان بتهوفن، واگذاشت. هالم در ضمن این کار چنان مجذوب آن شده بود که در هر میزانِ آن به حال جذبه دچار می‌شد و احساس می‌کرد که قدرت هارمونی و پربار بودن بیان هنری‌اش مانند موجی آدمی را می‌گیرد و همراه خود می‌برد. بتهوفن از این کار راضی نبود و موافق نبود که فوگ به صورت چهاردست اجرا شود. هالم به‌ناچار برای نواختن آن با دو دست
اجرا شود. هالم به‌ناچار برای نواختن آن با دو دست تلاش‌های بسیار کرد و گاهی مجبور می‌شد با دست راست قسمتی از وظایف دست چپ را هم انجام دهد. بتهوفن کار او را زیرنظر داشت و تصحیح می‌کرد. با آنکه آرتاریا برای تنظیم فوگ به صورت جدید پولی به هالم پرداخته بود، ولی در تنظیم جدید بیشتر خودِ بتهوفن سهیم بود. این تنظیم در دهم مارس ۱۸۲۷ با اپوس ۱۳۴ منتشر شد. اجرا و ویژگی‌های فرهنگی. در اولین اجرای "کوارتت زهی شمارهٔ ۱۳" به رهبری ایگناتس شوپاینتسیگ در ۲۱ مارس ۱۸۲۶، حضار درخواست اجرای دوبارهٔ فقط دو موومان میانیِ این
درخواست اجرای دوبارهٔ فقط دو موومان میانیِ این کوارتت را کردند، که خشم بتهوون را برانگیخت. او غرولندکنان گفت: «پس چرا اجرای دوبارهٔ فوگ را درخواست نکردند؟! آن به‌تنهایی باید تکرار می‌شد. باید تنقلات در آخورِ این گاو و خرها ریخت. این‌ها از فوگ چیزی سر درنمی‌آورند. فوگ به دردِ اینها نمی‌خورَد!» "فوگ بزرگ" از آن دسته تصنیفات بتهوون است که کمتر در لحظهٔ اول مورد قبول شنونده قرار می‌گیرد؛ علت آن، ترکیب دیسونانسی و پیچیدگی کُنترپوانیِ آن است. منتقدی در اولین اجرای آن نوشت: «غیرقابل درک همانند زبان چینی!» ژوزف دو
آن نوشت: «غیرقابل درک همانند زبان چینی!» ژوزف دو مارلیاو در راستای درک قطعه نوشته‌است: «نگرش ذهنیِ اکثر مردمی که موسیقی مجلسی گوش می‌دهند، باید دستخوش تغییری بنیادی شود.» ماهیت مبهم و دشوار قطعه در رمانِ "منفی پنجاه درجهٔ" کیم استنلی رابینسون به نمایش گذاشته شده‌است: در صحنه‌ای از آن، شخصیت اصلی به صورت جنون‌آمیزی مشغول تمیزکردن خانهٔ خود است، در حالی که به "فوگ بزرگ" و موومان چهارم "سونات هامرکلاویر" به صورت همزمان گوش می‌دهد، به طوری که هر کدام با صدای بسیار بلند از دو دستگاه پخش جداگانه در حال پخش
بسیار بلند از دو دستگاه پخش جداگانه در حال پخش هستند.
آداب بی‌قراری نام رمانی از یعقوب یادعلی است. این رمان که برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان سال ۱۳۸۳ بنیاد گلشیری شده‌است موجب بازداشت نویسنده به اتهام توهین به قوم لر شد. خلاصه داستان. از آن‌جا که رمان در روایتی واقعی و وهم‌آلود در نوسان است نمی‌توان خط داستانی سرراستی از آن بازگو کرد. رمان با این جمله شروع می‌شود: «خیلی ساده، مهندس کامران خسروی در یک سانحهٔ رانندگی کشته می‌شود.» این جمله از خاطر "مهندس کامران خسروی" می‌گذرد. او در ادارهٔ کشاورزی واحد آب‌خیزداری در شهری نزدیک دنا احتمالاً یاسوج به هم‌راه همسرش،
در شهری نزدیک دنا احتمالاً یاسوج به هم‌راه همسرش، "فریبا"، زندگی می‌کرده‌است فریبا بعد از چهار سال زندگی در جایی دورافتاده او را ترک می‌کند و به خانهٔ پدرش در اصفهان می‌رود و از "کامران" می‌خواهد که انتقالی بگیرد و به اصفهان برود. "کامران" موفق می‌شود انتقالی بگیرد و خانه‌شان در یاسوج را به قیمت سی‌وپنج میلیون تومان بفروشد و در آغاز داستان با ساکی پر از پول و یک دست لباس و دبه‌ای بنزین سر راه کارگری افغان، به نام گلشاه، را به منظور انجام کاری اجیر می‌کند و به سمت اصفهان حرکت می‌کند. اما او نقشهٔ شیطانی
و به سمت اصفهان حرکت می‌کند. اما او نقشهٔ شیطانی کشیده‌است می‌خواهد در چای "گلشاه" مواد خواب‌آور بریزد و وقتی خواب‌اش برد لباس‌های خود را تن او کند و ماشین را به آتش بکشد و ته دره بفرستد تا همه گمان کنند او مرده‌است و بعد زندگی جدیدی را شروع کند. تمام رمان در همین جاده می‌گذرد با مرور خاطرات وهم‌گونه‌ای از گذشته و آیندهٔ کامران در این گذشته صحنه‌های نسبتاً اروتیک ارتباط "کامران" با "تاجماه" همسر "علی‌سینا"، یکی از کارگران واحد کامران، مرور می‌شود. کامران وقتی به بالای گردنه می‌رسد تغییر عقیده می‌دهد و از
به بالای گردنه می‌رسد تغییر عقیده می‌دهد و از "گلشاه" می‌خواهد که او را آتش بزند و ته دره بیندازد و پول‌ها را بردارد که "گلشاه" موافقت نمی‌کند و "کامران" پنج هزارتومان به او می‌دهد و او می‌رود. "کامران" بقیه مسیر را به سمت اصفهان تنهایی طی می‌کند با مرور وهم گونهٔ خاطراتی که معلوم نیست واقعاً برای او اتفاق افتاده‌است یا در تصورات‌اش مرور می‌شود در یکی از این خاطرات که ظاهراً تصورات "کامران" از زندگی بعد از انجام نقشه‌اش است با زنی عجیب به نام "ناهید" آشنا می‌شود "ناهید" یک شب برهنه در خانهٔ او می‌خوابد
می‌شود "ناهید" یک شب برهنه در خانهٔ او می‌خوابد بدون این که اتفاقی بین‌شان بیفتد و صبح که "کامران" بیدار می‌شود او رفته‌است. در بخش پنجم فصل میانی رمان، "تکبال"، "کامران" به جستجوی "ناهید" می‌رود و وقتی او را می‌یابد با اتومبیلی تصادف می‌کند و وقتی به هوش می‌آید متوجه می‌شود "ناهید" او را به بیمارستان آورده‌است. اما شخصیت "ناهید" کاملاً خیالی به‌نظر می‌رسد. او غیب‌گوست و از هر چه "کامران" می‌کند با اطلاع است. در فصل پایانی رمان وقتی "کامران" با گله‌ای گوسفند تصادف می‌کند. (پسرک هم‌راه گله برادر "تاجماه"
تصادف می‌کند. (پسرک هم‌راه گله برادر "تاجماه" است که کامران را نمی‌شناسد اما از مهندسی که شوهرخواهرش "علی‌سینا" پیش او کار می‌کند حرف می‌زند) و ماشین‌اش به درختی برخورد می‌کند، ناهید با تلفن او تماس می‌گیرد: در پایان کامران با همسرش فریبا تلفنی صحبت می‌کند و می‌گوید حوالی ظهر به اصفهان می‌رسد. دادگاه. حدود یک سال پس از انتشار رمان آداب بی‌قراری در ۲۴ اسفند ۱۳۸۴ "یعقوب یادعلی" بازداشت شد و پس از تحمل دو ماه زندان در اردیبهشت سال ۱۳۸۵ از زندان آزاد شد و چند ماه بعد در شهریور ۱۳۸۵ دادگاه او در شعبه ۱۰۴ دادگاه
بعد در شهریور ۱۳۸۵ دادگاه او در شعبه ۱۰۴ دادگاه جزایی یاسوج برگزار شد. در این دادگاه «بر اساس کیفرخواست صادر شده، آقای یادعلی به «توهین به یکی از اقوام ایرانی، افترا و نشر اکاذیب» متهم شده‌است.» حکم صادره از این قرار بود: یک سال حبس که در صورت نوشتن چهار مقاله در مورد شخصیت‌های فرهنگی و هنری استان کهگیلویه و بویراحمد ۹ ماه از محکومیت‌اش به حالت تعلیق در می‌آید. با اعتراض صالح نیک‌بخت، وکیل مدافع یادعلی، پس از سپری شدن حدود یک سال دادگاه تجدید نظر در یاسوج تشکیل شد اما برخلاف قوانین قضایی ایران که دادگاه
تشکیل شد اما برخلاف قوانین قضایی ایران که دادگاه تجدید نظر صرفاً می‌توان حکم را تأیید کند یا آن را نقض کند حکم صادره تشدید شد و ۹ ماه زندان تعلیقی به زندان تعزیری تبدیل شد. صالح نیکبخت، وکیل یعقوب یادعلی می‌گوید: «دادگاه تجدید نظر برخلاف روال قانونی که باید فقط در مورد انطباق حکم با موازین قانونی و رعایت تشریفات آئین دادرسی اظهارنظر کند و حق تشدید مجازات را ندارد، ۹ ماه مجازات تعلیقی این نویسنده را به مجازات تعزیری تبدیل کرده و جمعاً او باید یک سال زندان را سپری کند.» اعتراض به دادگاه. صدور حکم زندان برای
سپری کند.» اعتراض به دادگاه. صدور حکم زندان برای یادعلی واکنش فراگیری در داخل و خارج کشور داشت و نویسندگان و گروه‌های زیادی به این حکم اعتراض کردند. کانون نویسندگان ایران چهار روز قبل از دادگاه یادعلی با انتشار بیانیه‌ای زندانی و محاکمه او را محکوم کرد. از جمله کیومرث پوراحمد، مدیا کاشیگر، امیرحسین چهل‌تن، حسین سناپورانجمن جهانی قلم (پن) نیز به حکم صادره برای یادعلی اعتراض کرده‌است و پروندهٔ ویژه‌ای برای حمایت از او تشکیل داده‌است. بی‌بی‌سی فارسی در این باره می‌نویسد: «انجمن جهانی قلم (پن) پرونده ویژه‌ای
می‌نویسد: «انجمن جهانی قلم (پن) پرونده ویژه‌ای را به عنوان یکی از پنج پرونده ویژه امسالِ خود، برای یعقوب یادعلی تشکیل داده و وضع او را به‌طور اختصاصی پیگیری می‌کند.» بخشی از رمان. این بخش از رمان و چند پاراگراف کوچک دیگر که به ارتباط کامران و تاجماه، زنی ایلیاتی، می‌پردازد به عنوان توهین به قوم لر و زنان شریف‌شان شناخته شده‌است و موجب صدور کیفرخواست و محکومیت یادعلی شده‌است: جوایز. این رمان به‌طور مشترک با رمان "آبی‌تر از گناه"، نوشتهٔ محمد حسینی برندهٔ بهترین رمان دورهٔ پنجم جایزهٔ هوشنگ گلشیری شد. در
بهترین رمان دورهٔ پنجم جایزهٔ هوشنگ گلشیری شد. در مراسم اهدای این جایزه عبدالله کوثری دلایل برنده شدن این جایزهٔ را از نظر داوران بنیاد هوشنگ گلشیری اعلام کرد:
شعبان دیوشلی گیلانی معروف به آیه‌الله گیلانی (۱۲۷۵ق- ۱۳۴۸ ق)، از اعلام مراجع تقلید در عصر خود بود. وی معروف به فقاهت و زهد و صلاح بود و همین امر باعث شد که هزاران نفر در تقلید به وی مراجعه کنند. دیوشل از مناطق لنگرود است و از این رو ایشان اهل لنگرود بوده‌اند. استادان عتبات عراق. وی در جوانی به نجف رفت و در درس میرزا حبیب‌الله رشتی، محمدحسن ممقانی، عبدالله مازندرانی، ملا محمد شربیانی و ملا محمد ایروانی شرکت جست و به درجه اجتهاد رسید. او شاگردان بسیاری نیز تربیت کرده‌است. تالیفات. به غیر از رساله توضیح
تربیت کرده‌است. تالیفات. به غیر از رساله توضیح المسائل ایشان می‌توان از دیگر تالیفاتشان احکام الخلل، شرح عروه، مباحث الفاظ و.. را نام برد. فرزندان. عبدالحسین فقیهی ساکن قم و متولد ۱۳۲۱ ق و ابوالحسن خطیب ساکن گیلان و مرتضی گیلانی سه فرزند وی هستند. درگذشت. شعبان در سال ۱۳۴۸ ق در نجف درگذشت و پس از نماز توسط علی زاهد قمی در نزدیک مقبره صالح و هود در وادی‌السلام دفن شد.
برق‌نما یا الکتروسکوپ (به انگلیسی: Electroscope) وسیله‌ای است که با استفاده از آن می‌توان باردار بودن، نوع بار و مقدار بار جسم از نظر الکتریکی را شناسایی کرد. برای تشخیص باردار بودن از الکتروسکوپ بدون بار مثبت و برای تشخیص نوع بار از الکتروسکوپ که بار مشخّص دارد، استفاده می‌شود. همچنین، برای تشخیص رسانا یا نارسانا بودن اجسام هم می‌توان از جسم باردار استفاده کرد و هم می‌توان از الکتروسکوپ باردار استفاده کرد. اجزای الکتروسکوپ. یک الکتروسکوپ ساده دارای 4 جز اصلی است: الکتروسکوپ برای آشکارسازی وجود بار الکتریکی
است: الکتروسکوپ برای آشکارسازی وجود بار الکتریکی از دو ورقهٔ طلا یا آلومینیم، تشکیل می‌شود که به یک سر میلهٔ رسانای فلزی متصل شده‌اند و میله به وسیلهٔ گیرهٔ عایقی نگه داشته می‌شود، وقتی که میله و ورقه‌ها بار الکتریکی کسب کنند، ورقه‌ها بر اثر نیروی رانش متقابل حاصل از بارهای همنام از یکدیگر دور می‌شوند و بالعکس چگونگی کارکرد الکتروسکوپ. اول باید الکتروسکوپ‌ها دارای بار الکتریکی معین باشد. برای مثال الکتروسکوپ دارای بار مثبت است. جسمی باردار را نزدیک کلاهک الکتروسکوپ می‌کنیم و اگر دو ورقه از هم باز شدند یعنی
می‌کنیم و اگر دو ورقه از هم باز شدند یعنی بار جسم و دستگاه هم‌نام است (طبق مثال، نتیجه می‌گیریم جسم، دارای بار مثبت است) و اگر به هم نزدیک شوند یعنی بار دستگاه و جسم ناهم‌نام است (طبق مثال، جسم دارای بار منفی است). تعیین مقدار بار الکتریکی یک جسم توسط الکتروسکوپ.. برای تعیین دقیق نمی‌توان از این نوع الکتروسکوپ استفاده کرد برای همین از الکتروسکوپ‌های دیجیتالی و قوی استفاده می‌شود. اما برای تعیین از مقدار افزایش زاویه بین دو ورقه نسبت به زاویهٔ قبلی و با توجه به هم‌نامی یا غیر هم‌نامی بار استفاده می‌شود.
محمدعلی فیض لاهیجی گیلانی (زادهٔ ۱۳۰۳ – درگذشتهٔ ۵ شهریور ۱۴۰۰) از اعضای جامعه مدرسان حوزه علمیه قم بود. وی در روستای دموچال لاهیجان به دنیا آمد. او پس از دوره مقدمات حوزه علمیه قم برای فراگیری دروس سطح از آموزش‌های مرتضی مطهری (درس اصول) محمدصدوقی (لمعتین) سید محمد باقرسلطانی طباطبایی (رسائل، مکاسب و کفایه) و حسینعلی منتظری (شرح منظومه سبزواری) بهره‌ جست. آنگاه خود را آماده فراگیری سطح عالی علوم و معارف اسلامی کرد و در این راه از استادانی چون خمینی (فقه و دو دوره درس اصول) و سید حسین طباطبایی بروجردی (خارج
دوره درس اصول) و سید حسین طباطبایی بروجردی (خارج فقه) استفاده نمود. او از خمینی و محمدتقی بهجت فومنی در امور حسبیه اجازه دارد. فیض لاهیجی از اعضای جامعه مدرسان حوزه علمیه قم بود. او در دوره‌های اول و دوم عضو مجلس خبرگان رهبری بود. او نمایندهٔ روح‌الله خمینی در دانشگاه الزهرا بود. وی همچنین ۸ سال رئیس و قائم مقام دیوان عدالت اداری ایران بود. پس از رد صلاحیت اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲، فیض در نامه‌ای به او نگرانی خود را از این پیشامد اعلام کرد. فیض برای انتخابات پنجمین دوره مجلس
اعلام کرد. فیض برای انتخابات پنجمین دوره مجلس خبرگان در ۱۳۹۴ کاندیدا و رد صلاحیت شد. او در ۸ آبان ماه ۱۳۹۷ همزمان با اربعین با سید محمد خاتمی دیدار کرد. درگذشت. محمدعلی فیض لاهیجانی در ۵ شهریور ۱۴۰۰ براثر کهولت سن در سن ۹۷ سالگی در تهران درگذشت.
قجرآبادروستایی در دهستان جوقین بخش جوقین شهرستان شهریار ایران است. منطقه ای بسیار خوش آب و هوا دارای باغات عالی و میوه های صادراتی به سراسر کشور و درختان فراوانی است. قجرآباد روستایی در نزدیکی وحیدیه شهریار است. این روستا با مرکز شهر فاصله ی ۱۰ کیلومتری دارد. جمعیت. قجرآباد دارای ۲۶۹ خانوار بوده که جمعیت کل آن ۸۶۰ نفر می‌شود. از این جمعیت ۴۳۹ نفر مرد و ۴۲۱ نفر زن هستند. اکثر ساکنین این روستا به شغل کشاورزی و دامپروری می‌پردازند که محصولات کشاورزی این روستا سردرختی مانند گوجه سبز و زردآلو شابلون گیلاس و
سردرختی مانند گوجه سبز و زردآلو شابلون گیلاس و آلبالو و انگور و... می‌باشد . راه های ارتباطی. قجرآباد با روستاهای یبارک، بکه، مهرآذین، مجاورت داشته و از طریق یبارک، کردامیر و بردآباد با شهریار ارتباط دارد و از طرف مهرآذین به قشلاق و شهر ملارد و سپس به کرج مرتبط می‌گردد. اخیراً با ساخته شدن بلوار امام حسین، دسترسی قجر آباد در مسیر، یبارک - شهرک جعفریه - شهریار بسیار آسان شده‌است و احداث این بلوار تاثیر مستقیم بر تغییرات جغرافیای منطقه خواهد داشت.
محمد مارمادوک پیکتال (۱۸۷۵-۱۹۳۶) اسلام‌شناس و یکی از اولین مترجمین قرآن به زبان انگلیسی است. زندگی. او در سال ۱۸۷۵ میلادی در یک خانواده مسیحی در یکی از روستاهای انگلستان به دنیا آمد. پدر و پدربزرگ وی هر دو کشیش بودند و خود او نیز تحت نظر آنان آموزش‌های مقدماتی مسیحیت را دیده بود. او در کودکی در مدرسه کشیش‌های مسیحی "چیلز فورد" تحصیل کرد. پس از فوت پدرش در ۱۸۸۱ میلادی به همراه مادرش به شهرکی در نزدیکی لندن مهاجرت کرد. آموزش ابتدایی او در سالهای ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ میلادی در هاروهیل بود. او برای تقویت زبان ایتالیایی
در هاروهیل بود. او برای تقویت زبان ایتالیایی و فرانسوی مدتی به فلورانس و نوشاتل رفت. سپس مادرش برای آشنایی با ادیان مختلف، او را به فلسطین فرستاد. در آنجا با زبان عربی آشنا شد، و زبان و ادبیات عربی را فراگرفت. در آنجا با مسلمانان زیادی آشنا شد و با آن‌ها به سفر و سیاحت در لبنان و سوریه پرداخت. در همان سال‌ها در حالیکه او ۲۰ ساله بود، وزارت امور خارجه انگلستان پیشنهاد سرکنسولی شهر حیفا را به او داد، اما پس از مدتی او از این کار منصرف شد. نویسندگی. او در طول اقامتش در فلسطین، علاقه‌مند به اسلام شد و در یکی