payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و جدی دارد: سپس در سومین گام از روند تحریم مسکرات، آیه ۲۱۹ سوره بقره نازل می‌شود و می‌گوید مشروبات الکلی هم منافع( مانند خرید و فروش) و هم معایبی دارد ولی بدی آن از خوبی‌ آن بیشتر است: بعد از مدتی آخرین گام برای تحریم مشروبات الکلی و سایر مست کننده‌ها برداشته شد و آیه ۹١و۹۰ سوره مائده نازل شد که شراب را از کارها و وسایل شیطان می‌دانست که با آن بین مسلمانان دشمنی و اختلاف ایجاد می‌کرد و آنها را از یاد خدا و نماز بازمی‌داشت: خون. بنا بر آیه ۳ سوره مائده خون حرام است: گوشت خوک. مصرف گوشت خوک و محصولات ناشی از
است: گوشت خوک. مصرف گوشت خوک و محصولات ناشی از آن در اسلام شدیداً نهی شده است. منشأ این باور در ۱۷۳ سوره بقره:
ریچارد آرمیتاژ (۲۶ آوریل ۱۹۴۵ - ۱۳ آوریل ۲۰۲۵) سیاستمدار آمریکایی و سیزدهمین معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵، در دوره اول ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش بود.
مرکز بین‌المللی فیزیک نظری عبدالسلام (به اختصار ICTP) نام مرکزی علمی-آموزشی است که عبدالسلام دانشمند پاکستانی و برنده جایزه نوبل فیزیک، در سال ۱۹۶۴ در ده کیلومتری شهر تریسته ایتالیا تأسیس کرد. این مرکز تحت توافقنامه سه جانبه میان دولت ایتالیا، یونسکو و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) فعالیت می‌کند. هدف این مرکز توسعه و ایجاد انگیزه در تحقیق و تحصیل رشته‌های پیشرفته به ویژه در کشورهای در حال توسعه است. با وجود این‌که نام اولیه مرکز کماکان حفظ شده است، فعالیت‌های آن اکثر جنبه‌های علم فیزیک و کاربردهای آن
آن اکثر جنبه‌های علم فیزیک و کاربردهای آن را در بر می‌گیرد. موسسات همکار. فعالیت‌های علمی در این مرکز در ارتباط تنگاتنگ با موسسات منطقه تریسته انجام می‌پذیرد:
قدیس توماس آکویناس (ح. ۱۲۲۵–۱۲۷۴)، معروف به حکیم آسمانی، فیلسوف ایتالیایی و متالِّه مسیحی بود. او سعی داشت فلسفه ارسطو را با مسیحیت تلفیق کند یا به‌عبارتی دیگر آمیزه‌ای از علم و ایمان بسازد. او اعتقاد داشت که هیچ تضادی میان فلسفه و عقل با اعتقادات کلیسایی وجود ندارد و فلسفه و مسیحیت در واقع یک چیز می‌گویند. هنر بزرگ توماس آکوئیناس این بود که ثابت کرد ایمان و منطق باهم تعارضی ندارند، زیرا در زمان او جمعی معتقد بودند که ارسطو و اعراب بی‌دینند و باید نفوذ خطرناک این ملحدین را ریشه‌کن کرد. این عده می‌گفتند که
این ملحدین را ریشه‌کن کرد. این عده می‌گفتند که هرگونه استدلال عقلی دربارهٔ دیانت، شکلی از ضعف و فُتور است؛ اما آکوئیناس ثابت کرد که با منطق و استدلال عقلانی نمی‌توان ایمان و دیانت را به خطر انداخت، همین امر برای عقلا آزادی عمل ایجاد کرد تا به اندیشه و تعقل بپردازند. در قیاس فلسفه مسیحیِ آکوئیناس با دنیای اسلام، همین بس که در جهان اسلامی عقیده بر آن بود که خلفای راشدین، قرآن را به طرزی شایسته و صحیح تفسیر کرده‌اند و بدین نحو به قول مسلمین «این باب بسته شده بود» و از این رو درخت تنومند و بارور حکمت عرب که
بود» و از این رو درخت تنومند و بارور حکمت عرب که چند قرن در اعتلا بود خشکید. فلسفه او از ۱۸۷۹ تا اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی فلسفه رسمی کلیسای کاتولیک بود. نام. نام او در زبان لاتین به معنی توماس اهل آکوئینو (شهر کوچکی در ایالت لاتزیو در جنوب ایتالیا) است. در متن‌های فارسی، نام او را گاه با اقتباس از تلفظ فرانسه آن «توماس داکن»، «توماس آکوین»، «طماس آکوین» و جز آن آورده‌اند. فلسفه او را نیز در فارسی با اقتباس از نام آن در انگلیسی یا فرانسه «تومیسم» نامیده‌اند. تومیسم یا رئالیسم خداباورانه (واقع‌گرایی الهی)، در
یا رئالیسم خداباورانه (واقع‌گرایی الهی)، در قرون وسطا به‌عنوان فلسفه‌های نو صورت‌بندی شد و از قرن سیزدهم تاکنون به صورت جهان‌بینی مهمی درآمده که اندیشهٔ غربی را شکل بخشیده است. در تاریخ اندیشه، واقع‌گرایی خداباورانه نمودار تلفیق افکار تعقلی یونان، به نمایندگی ارسطو، و الهیات مسیحی است. هرچند که مسیحیت پیش‌تر، در عصر رومیان، وارد جهان غرب شده بود، متفکران مسیحی یا مدرسیون (اصحاب اسکولاستیک) مانند توماس آکویناس، بعدها تلاش کردند که برای تعالیم دینی سازمانی عقلانی صورت‌بندی کنند تا آن‌ها را از نظم و معنای
عقلانی صورت‌بندی کنند تا آن‌ها را از نظم و معنای فلسفی برخوردار سازند. زندگی. توماس آکویناس در حدود سال ۱۲۲۵ در ارگ روکازکا در هشت کیلومتری شهر کوچک آکوئینو در خانواده‌ای از اشراف ناحیه لاتیوم (لاتزیوی کنونی) به دنیا آمد. پدرش تیول‌دار فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم بود و برادران و خواهرانش در برخوردهای کلیسا و امپراتوری نقش‌هایی داشتند. این سابقهٔ خانوادگی توماس در برخی آثارش پیداست. برای مثال او ریاضت‌های زاهدان را با تمرینات نظامی تازه‌سربازها مقایسه می‌کند و گاه از آثار فرماندهان نظامی رومی نقل قول
می‌کند و گاه از آثار فرماندهان نظامی رومی نقل قول می‌کند. هرچند به وضوح از ورود به ماجراهای سیاسی دوران خود دوری می‌کند و برای مثال به جنگ‌های صلیبی که در زمان او رخ می‌داد اشاره نمی‌کند. یا به نزاع میان کلیسا و امپراتوری که برادرانش در آن دخیل بودند نیز نمی‌پردازد و از اظهار نظر در مورد نسبت دولت و کلیسا اجتناب می‌کند. در مونته‌کاسینو و ناپل تحصیل کرد. از جوانی خواستار آن بود که به راهبان فرقه دومینیکن ملحق شود. علت علاقهٔ زیاد توماس به این فرقه فعالیت‌های علمی و وعظی ایشان بود. خانوادهٔ توماس با ملحق شدن
علمی و وعظی ایشان بود. خانوادهٔ توماس با ملحق شدن او به طریقهٔ دومینیکی‌ها مخالف بودند ولی توماس در جامع الهیات می‌گوید اگر کسی حس کرد از سوی خداوند به سوی خدمت فراخوانده شده، لازم نیست به مخالفت‌های والدین گوش فرا دهد. در برهه‌ای گروهی از سربازان امپراتور به دستور مادر توماس او را ربودند و یک سال محبوس کردند، اما عزم توماس سرانجام غلبه یافت و توانست تصمیم خود را عملی کرده و به راهبان فرقه دومینیکی‌ها بپیوندد. در ۱۲۴۵ در پاریس زیر نظر آلبرت کبیر به تحصیل پرداخت. در ۱۲۴۸ با آلبرت کبیر به کلن رفت و در ۱۲۵۲
در ۱۲۴۸ با آلبرت کبیر به کلن رفت و در ۱۲۵۲ به پاریس بازگشت و استاد الهیات شد. در ۱۲۶۵ مأمور شد مدرسه‌ای دومینیکی در رم تأسیس کند. در همان‌جا نگارش جامع در ردّ کافران و مدخل الهیات را آغاز کرد. در زمان توماس تردید زیادی در مورد آثار ارسطو وجود داشت و خصومت‌هایی بین استادان دانشگاهی و کلیسا بر سر آثار ارسطو ایجاد شده بود. توماس به این نتیجه رسید که می‌توان آموزه‌های ارسطو را با آموزه‌های مسیحی تلفیق کرد و الهیات مسیحی ارسطویی را پدیدآورد. او نوشت «هر چند حقیقت دین مسیح فراتر از ظرفیت عقل است، اما عقل بشری
دین مسیح فراتر از ظرفیت عقل است، اما عقل بشری نمی‌تواند با حقیقت دین مسیح در تضاد باشد.» او همچنین آثار زیادی در شرح ارسطو و فلسفهٔ نوافلاطونی نوشت و تفاسیری از کتاب ایوب و انجیل یوحنا بر جای گذاشت. توماس سال‌های پایانی عمر خود را در ناپل گذراند. در ششم دسامبر ۱۲۷۳ در حین مراسم عشای ربانی مکاشفه‌ای برایش رخ داد و نوشت «هر آنچه تا کنون نوشته‌ام در مقایسه با آنچه دیده‌ام، همچون پر کاهی می‌ماند.» و تصمیم گرفت پس از آن دیگر دست به قلم نبرد. برخی مورخان جدید احتمال می‌دهند که شاید او سکتهٔ مغزی کرده باشد. در ۷
می‌دهند که شاید او سکتهٔ مغزی کرده باشد. در ۷ مارس ۱۲۷۴، هنگام سفر به شهر لیون برای شرکت در شورای عام کلیسای کاتولیک به دعوت پاپ گرگوریوس دهم، در دیر سیسترسی فوسانوا فوت کرد. فلسفه. آکویناس علم و حکمت را در خدمت دین و جدا از آن می‌داند. انسان به قدرت خداوند و به میانجی‌گری عیسی مسیح از وجود خدا آگاه می‌شود و ناچار به او ایمان می‌آورد. کار فلسفه در این میان رفع شک و شبهه است. براهین پنج‌گانه او در اثبات وجود خدا شهرت خاصی در تاریخ فلسفه غرب دارند. به اعتقاد نیک زنگ‌ویل، آکویناس تأثیر زیادی از ابن سینا گرفت.
زنگ‌ویل، آکویناس تأثیر زیادی از ابن سینا گرفت. بسیاری از کارهای توماس بر موضوعات فلسفی است، و از این نظر است که ممکن است به‌عنوان فیلسوف شناخته شود. اندیشه فلسفی او تأثیر عظیمی بر الهیات بعدی مسیحی، به ویژه کلیسای کاتولیک، اعمال کرده است و به‌طور کلی به فلسفه غرب گسترش یافته است. دیدگاه او دربارهٔ حکومت. وی اعتقاد داشت که دولت، محصول قانون طبیعی و نتیجه گسترش خانواده است. وی قالب‌های فکری ارسطو را حفظ کرده بود. خداوند بهره‌ای از قدرت خود را به مردم داده است و مردم آن را به دولت. پس میان مردم و دولت توافق
و مردم آن را به دولت. پس میان مردم و دولت توافق ضمنی برقرار شده است. حکومت در برابر مردم مسئول است. چنانچه به تکلیف اصلی خود یعنی عدالت عمل نکند، مردم حق دارند دولت را سرنگون کنند. بهترین شکل حکومت، سلطنت محدود است. وضع قوانین باید با اجماع مردم باشد. قیام بر دولت جایز، اما تخلف از امر دولت باید با اجازه دین باشد.
رقصنده با گرگ‌ها فیلمی حماسی وسترن محصول سال ۱۹۹۰ آمریکا به تهیه‌کنندگی و کارگردانی کوین کاستنر است که بر اساس رمانی به همین نام نوشته مایکل بلیک ساخته شده‌است و داستان سربازی در ارتش اتحادیه را روایت می‌کند. این فیلم به دنبال رفع ممنوعیت اکران فیلم خارجی در داخل کشور ، در پاییز سال ۱۳۷۱ در ایران به نمایش درآمد و طبق آمار فصلنامه فارابی با فروشی بیشتر از فروش ۳۰۵ میلیون تومانی فیلم دیگه چه خبر، عملا به تنها فیلم خارجی پس از انقلاب بدل گشت که پرفروشترین فیلم سال شده است. داستان. کوین کاستنر در نقش یک ستوان
سال شده است. داستان. کوین کاستنر در نقش یک ستوان آمریکایی بعد از شرکت در جنگ و نشان دادن شجاعت خود به مأموریت در سرزمین سرخ پوستان غرب آمریکا می‌رود، به مرور زمان با سرخ‌پوست‌ها ارتباط برقرار می‌کند و عامل این ارتباط هم زنی سفیدپوست است که چند سرخ‌پوست خشن در زمان کودکی پدر و مادرش را به قتل رساندند و حال وضعیت روانی مناسبی ندارد. نقش اول این فیلم را در زمان تنهایی یک گرگ همراهی می‌کند و در اواخر فیلم این گرگ توسط سفیدپوستان کشته می‌شود. این فیلم گویای یک زندگی پاک و عمیق در طبیعت است و مقایسهٔ سرخ‌پوستان
پاک و عمیق در طبیعت است و مقایسهٔ سرخ‌پوستان با سفیدپوستانی که هیچ چیز جز تصرف و قدرت برایشان مهم نیست. سرخ‌پوستانی که یک سفید را در خود حل می‌کنند و به خاطر وجود فرهنگ و اخلاق نیک او را جذب خود می‌کنند ولی در مقابل سربازان سفیدپوست مردی از نژاد خودشان (کوین کاستنر) که یک سرخ‌پوست شده را شکنجه می‌کنند. جوایز و افتخارات. "رقصنده با گرگ‌ها" یک فیلم وسترن حماسی محصول ۱۹۹۰ با بازی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی کوین کاستنر در اولین کارگردانی بلند خود است. این فیلم اقتباسی از رمان ۱۹۸۸ با گرگ‌ها می‌رقصد اثر مایکل
اقتباسی از رمان ۱۹۸۸ با گرگ‌ها می‌رقصد اثر مایکل بلیک است که داستان ستوان ارتش اتحادیه جان جی. دونبار (کاستنر) که برای پیدا کردن یک پست نظامی به مرز آمریکا سفر می‌کند و با گروهی از لاکوتاها ملاقات می‌کند. (کاستنر) فیلم را با بودجه اولیه ۱۵ میلیون دلار توسعه داد. بیشتر دیالوگ‌ها به زبان لاکوتا با زیرنویس انگلیسی گفته می‌شود. از ژوئیه تا نوامبر ۱۹۸۹ در داکوتای جنوبی و وایومینگ فیلمبرداری شده و توسط دوریس لیدر شارژ از گروه مطالعات لاکوتا در دانشگاه سینت گلسکا ترجمه شده‌است. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی
گلسکا ترجمه شده‌است. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان و تماشاگران دریافت کرد که کارگردانی، بازی‌ها، فیلمنامه، موسیقی متن، فیلمبرداری و ارزش‌های تولید کاستنر را تحسین نمودند. این فیلم با فروش ۴۲۴٫۲ میلیون دلار در سراسر جهان پرفروش شد و چهارمین فیلم پرفروش سال ۱۹۹۰ و پرفروش‌ترین فیلم برای اوریون پیکچرز است. این فیلم در شصت و سومین دوره جوایز اسکار نامزد ۱۲ جایزه اسکار شد و برنده هفت جایزه از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی برای کاستنر، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین تدوین، بهترین فیلمبرداری، بهترین
اقتباسی، بهترین تدوین، بهترین فیلمبرداری، بهترین موسیقی متن و بهترین میکس صدا شد. این فیلم همچنین برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم درام شد. این یکی از چهار فیلم وسترن است که برنده اسکار بهترین فیلم شده‌است، سه فیلم دیگر سیمارون (۱۹۳۱)، نابخشوده (۱۹۹۲) و جایی برای پیرمردها نیست (۲۰۰۷) هستند. این فیلم به عنوان اثری پیشرو برای احیای ژانر وسترن فیلمسازی در هالیوود شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۷، "رقصنده با گرگ‌ها" برای حفظ در فهرست ملی فیلم ایالات متحده توسط کتابخانه کنگره به عنوان «از نظر فرهنگی، تاریخی، یا
کنگره به عنوان «از نظر فرهنگی، تاریخی، یا زیبایی شناختی مهم» انتخاب شد.
قادر میزبانی ایرانق معروف به قادر میزبانی(زادهٔ ۱۵ شهریور ۱۳۵۴ در تبریز، ۶ سپتامبر ۱۹۷۵) دوچرخه‌سوار تیم ملی ایران و از راه‌یافتگان به المپیک ۲۰۰۸ پکن و المپیک ۲۰۱۶ ریو است. او قهرمان دوچرخه‌سواری جاده بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ در بانکوک است که از سال ۲۰۰۲ دوچرخه‌سواری جاده را به‌طور حرفه‌ای آغاز کرده‌است. میزبانی در تور دوچرخه‌سواری ۲۰۰۵–۲۰۰۶ لانگ کاوی مالزی همراه با تیم جیانت تایوان در میان دوچرخه‌سواران آسیایی موفق به کسب مقام قهرمانی شد. او اکنون عضو تیم دوچرخه‌سواری باشگاه شهرداری تبریز است. او با قهرمانی در
باشگاه شهرداری تبریز است. او با قهرمانی در هفت دور از تور ایران (آذربایجان) پر افتخارترین ورزشکار در این تور به حساب می‌آید. میزبانی مسن‌ترین ورزشکار ایرانی حاضر در رقابت‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو برزیل بود. او در رقابت‌های تیمی جاده «درحالی‌که نیمی از مسیر مسابقه را در المپیک ریو طی کرده بود، ناگهان تعادل خود را از دست داد و از مسیر خارج شد و به دیواره کنار جاده برخورد کرد تا نقش بر زمین شود» و عبور از خط پایان این مسابقات را از دست داد. او در رقابت‌های تایم‌تریل انفرادی توانست مقام سی‌ویکم را کسب کند.
تایم‌تریل انفرادی توانست مقام سی‌ویکم را کسب کند. او در مصاحبه با روزنامه شرق عنوان کرد که «هشت دقیقه» پس از زمین‌خوردن «خود را به گروه رساند اما کمک داور مانع از ادامه حرکت او شد».
آسیمو یک روبات انسان‌نما است که توسط شرکت هوندا ساخته شده‌است. آسیمو ۱۳۰ سانتیمتر قد و ۵۴ کیلوگرم وزن دارد و می‌تواند بر روی دو پا با حداکثر سرعت ۶ کیلومتر بر ساعت (۴٫۳ متر بر ثانیه) بدود. آسیمو توانایی خواندن (ترجمه) حرکات و حالات چهرهٔ انسان‌ها را دارد و می‌تواند ببیند. در حال حاضر ۴۵ واحد آسمیو در جهان وجود دارد. تولید هر یک از این واحدها ۶۳۸٬۱۸۶ یورو هزینه دارد. آسیمو در تحقیقات و توسعه هوندا، «مرکز تحقیقات بنیادی تکنیکی واکو»، در ژاپن ساخته شده‌است. نام این ربات برگرفته از نام ایکزن اسیموف گرفته
نام این ربات برگرفته از نام ایکزن اسیموف گرفته شده‌است پیشینه. هوندا سری E، مجموعه‌ای از روبات‌های انسان‌نما بود که توسط مارک فولر طراحی و توسط شرکت هوندا بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ ساخته شد. این مجموعه بعداً تحت عنوان هوندا سری P گسترش داده شد. دانش و تجربه به دست آمده از این ربات‌های آزمایشی منجر به ساخت روبات پیشرفته آسیمو توسط هوندا شد. تجهیزات و توانایی‌ها. در داخل سر آسیمو ۳ میکروفون جاسازی شده‌است که به آسیمو امکان دریافت پیام‌های صوتی و همچنین امکان تشخیص جهت صدا را می‌دهد. آسیمو محیط اطراف خود را با
جهت صدا را می‌دهد. آسیمو محیط اطراف خود را با دو دوربین می‌بیند. به واسطه این دوربین‌ها آسیمو توانایی تشخیص عمق و فاصله را نیز دارد. چشمان آسیمو در محلی قرار گرفته‌اند که هم سطح چشمان یک انسان بالغ در هنگام نشستن بر روی صندلی باشند. ۵ حس‌گر فراصوت در پائین کوله‌پشتی آسیمو تعبیه شده‌است. این حس‌گرها آسیمو را قادر می‌سازد که اجسام ثابت یا متحرک را در کناره‌ها و پشت خود تا فاصلهٔ ۳ متری تشخیص دهد. باتری لیتیوم-یون ۵۱٫۸ ولت، که در پشت آسیمو قرار گرفته او را قادر می‌سازد که با ۴ ساعت شارژ یک ساعت فعالیت کند.
می‌سازد که با ۴ ساعت شارژ یک ساعت فعالیت کند. حس‌گر فراصوتی، لیزرهای فروسرخ و دوربین‌هایی که در قسمت میانی بدن آسیمو قرار دارند با تشخیص اشیا تا فاصله ۳ متری به او کمک می‌کنند تا به راحتی در محیط حرکت کند. آسیمو تنها روبات انسان‌نما است که می‌تواند مستقل و بدون کمک از پله بالا و پائین رود. اندازه آسیمو به گونه‌ای در نظر گرفته شده‌است که به راحتی بتواند در محیط زندگی انسان به فعالیت بپردازد. پیوند به بیرون. وب‌گاه رسمی
باغان، روستایی است از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی استان بوشهر ایران. روستای باغان در بخش شنبه و طسوج قرار دارد. این روستا دارای رودخانه آب شیرین، آثار باستانی، قنوات، زمین کشاورزی، باغات لیمو، نخیلات وغیره است. روستای باغان در زمین‌لرزه‌ای که در سال ۱۳۸۰ رخ داد باعث تخریب همه منازل مسکونی در این روستا شد؛ و در تاریخ ۲۰ فروردین ۱۳۹۲ بر اثر زمین‌لرزه دشتی، این روستا دچار خسارات شدید شد. روستای باغان در زمین‌لرزه‌ای که در سال ۱۳۸۰ رخ داد باعث تخریب همه منازل مسکونی در این روستا شد؛ و در تاریخ ۲۰ فروردین
مسکونی در این روستا شد؛ و در تاریخ ۲۰ فروردین ۱۳۹۲ بر اثر زمین‌لرزه دشتی، این روستا دچار خسارات شدید شد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ آمار رسمی جمعیت روستا ۱۵۷۴ نفر (۴۱۵ خانوار) می‌باشد.
دهستان تنگ نارک نام یکی از دهستان های استان فارس و شهرستان خنج می‌باشد. مرکز این دهستان روستای بیغرد می باشد. این دهستان در بخش مرکزی شهرستان خنج واقع شده‌است.
کشتن مرغ مقلد یا کشتن مرغ مینا رمانی نوشته هارپر لی، نویسنده آمریکایی در سال ۱۹۶۰ میلادی است. وی برای نوشتن این رمان در سال ۱۹۶۴ میلادی، جایزه پولیتزر را به دست آورد. از زمان اولین انتشار تاکنون، بیش از ۴۰ میلیون نسخه از این کتاب به فروش رفته و به بیش از ۴۰ زبان بین‌المللی ترجمه شده‌است. تیراژ نخستین چاپ رُمان "کشتن مرغ مقلد" ۵ هزار نسخه بود. با وجود برخورد با مسائل جدی مانند تجاوز به عنف و نابرابری نژادی، این رمان برای گرما و طنز آن مشهور است. پدر راوی، اتیکاس فینچ، به عنوان یک قهرمان اخلاقی برای بسیاری از
فینچ، به عنوان یک قهرمان اخلاقی برای بسیاری از خوانندگان و به عنوان یک مدل از یکپارچگی برای وکلا نشان داده شده‌است. به عنوان یک رمان گوتیک جنوبی و رمان تربیتی، تم اولیه کشتن مرغ مقلد شامل بی عدالتی نژادی و کشتار بی گناهی است. محققان اشاره کرده‌اند که لی همچنین مسائل مربوط به طبقات اجتماعی، شجاعت، محبت و نقش‌های جنسیتی در جنوب آمریکا را به خوبی به مخاطب منتقل کرده‌است. داستان. رمان "کشتن مرغ مقلد" از زبان دختری به نام اسکات فینچ روایت می‌شود که دختر وکیل سفیدپوستی به نام اتیکاس فینچ است که دفاع از جوان
سفیدپوستی به نام اتیکاس فینچ است که دفاع از جوان سیاه‌پوستی به نام تام رابینسون را که به اتهام ناروای تجاوز به یک دختر سفیدپوست در شهر کوچکی به نام مِیکوم، آلاباما محاکمه می‌شود، به عهده می‌گیرد. مردم این شهر در رمان، مردمی خودپسند و نژادپرست معرفی شده‌اند. اتیکاس فینچ، وکیلی انسان‌دوست، جسور و شجاع و پدری مهربان و دوست‌داشتنی است. او با قدرت و بی‌باکی از عدالت و انسانیت دفاع می‌کند و در مقابل تعصب، نفرت و خشونت نژادی و ریاکاری مردم می‌ایستد. تم اصلی رمان، معصومیت و قربانی‌شدن آن در برابر بی‌عدالتی و تعصب
معصومیت و قربانی‌شدن آن در برابر بی‌عدالتی و تعصب نژادی است و عنوان آن برگرفته از صحنه‌ای است که در آن اتیکاس تفنگ بادی‌ای به‌عنوان هدیهٔ کریسمس برای فرزندانش می‌خرد و از آنها می‌خواهد که به خاطر داشته باشند که هیچ‌گاه به مرغ مقلد شلیک نکنند، چون کشتن مرغ مقلد «گناه» است. اقتباس. در سال ۱۹۶۲ میلادی، رابرت مولیگان فیلمی را با همین نام از روی آن ساخت. در نظرخواهی‌های عمومی، همواره از فیلم " کشتن مرغ مقلد" به عنوان یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های تمام عمر تماشاگران سینما نام برده می‌شود.
موهن‌جو دارو به معنای تپه مردگان، نام یک محوطه باستانی در ناحیه لارکانه، ایالت سند، پاکستان است. این مکان، پایتخت تمدن دره سند در ۲۶۰۰ پیش از میلاد بوده‌است. موهن جودارو از سال ۱۹۸۰، میراث جهانی یونسکو است.
تُرکمَنی (لاتین: Türkmençe، سیریلیک: түркменче، عربی: تۆرکمنچه) زبان مردم ترکمن و زبان رسمی کشور ترکمنستان است. ترکمنی از زبان‌های ترکی‌تبار و از شاخهٔ اغوز است. حدود۸,۵میلیون گویشور این زبان بیشتر در ترکمنستان، شمال شرقی ایران و نواحی شمالی افغانستان ساکن هستند. زبان معیار ترکمنی ترکمنستان بر پایه گویش ایل تکه است ‌که شباهت بسیاری به گویش ایل گوکلان دارد؛ درحالی که در ایران گویش ایل یموت و در افغانستان گویش ایل ارساری پایه‌های گویش معیار را تشکیل می‌دهند. نزدیک‌ترین خویشاوند ترکمنی ترکی آذربایجانی است و از
خویشاوند ترکمنی ترکی آذربایجانی است و از دیگر زبان‌های نزدیک به آن می‌توان گاگائوزی، قشقایی، تاتاری کریمه، ترکی استانبولی و ترکی آذربایجانی را نام برد. زبان ترکمنی، برخلاف سایر زبان‌های شاخه اوغوز، بسیاری از ویژگی‌های منحصر به فرد و باستانی زبان ترک‌های اوغوز نخستین را، مانند تلفظ واکه‌های بلندتر یا کوتاهتر با توجه به واژگان متناظر یا ویژگی‌های واژگان، حفظ کرده‌است. ترکمنی همچنین به‌دلیل داشتن همخوان‌های سایشی دندانی (همانند th در انگلیسی) مشهور است؛ باشقیری تنها زبان ترکی دیگر است که از این ویژگی برخوردار
تنها زبان ترکی دیگر است که از این ویژگی برخوردار است. دسته‌بندی. ترکمنی از خانواده زبان‌های ترکی و از گروه زبان‌های زبان‌های اوغوز و زیرگروه زبان‌های اوغوز شرقی است. ترکمنی با زبان‌های تاتاری کریمه و سالار و ترکی استانبولی، ترکی آذربایجانی و ازبکی مرتبط است. ترکمن‌ها و گویندگان بیشتر این زبان‌ها تاحدودی زبان یکدیگر را می‌فهمند. زبان ترکمنی را می‌توان حد وسط زیرمجموعه‌های غربی (ترکی استانبولی و ترکی آذری) با زیرمجموعه‌های شرقی (قزاقی، ازبکی، قرقیزی و اویغوری) دانست. گویش‌ها. ترکمنی دارای گویش‌های بسیاری است
دانست. گویش‌ها. ترکمنی دارای گویش‌های بسیاری است که به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند. دسته اول گویش‌های بزرگ است که شامل گویش‌های یموت، تکین، گوکلنسکی، سالیر و ارساری می‌شود و دسته دوم گویش‌های کوچک و کم‌اهمیت را، همچون نخورلی، آناولی، حصارلی و نرزیم در بر می‌گیرد. با توجه به ترکیب آوایی، گویش‌های گروه اول به‌طور تقریبی بطورکامل همگن هستند. گویش‌های گروه دوم به‌دلیل تفاوت‌های فراوان در زمینه آوایی، از گروه اول جدا هستند؛ به عنوان مثال، در بیشتر این گویش‌ها واج /ک/ در پایان کلمات به صورت /ث/ و /ذ/ تلفظ می‌شود؛
/ک/ در پایان کلمات به صورت /ث/ و /ذ/ تلفظ می‌شود؛ کامی‌شدگی که برای ترکمنی بطورکلی غیرمعمول است، یافت می‌شود و قوانین هماهنگی واکه‌ای نیز گاه نقض می‌شوند. گاهی گویش تکه (به‌ویژه در افغانستان) به نام «جغتایی» یا «چغتایی» خوانده می‌شود؛ این نام ارتباطی با زبان باستانی جغتایی که عضو خانواده دیگری از زبان‌های ترکی است، ندارد و فقط تأثیر محدود آن را بر ترکمنی نشان می‌دهد. گویشی از ترکمنی در سرزمین استاوروپول روسیه یافت می‌شود که به نام ترخمنی شناخته می‌شود. تاریخچه. در قرون ۸ و ۹ میلادی، قبایل اوغوز، که
تاریخچه. در قرون ۸ و ۹ میلادی، قبایل اوغوز، که ترکمن‌ها بخشی از آن‌ها بودند، در منطقه‌ای میان کوه‌های اورال و دریاچه آرال مستقر شدند و نخستین بار در این دوره بود که نام اوغوزها به میان آمد. یکی از مهم‌ترین حوادثی که سرنوشت ترکمن‌ها را تغییر داد، حمله مغول بود که در پی آن، برخی از قبایل اغوز به سمت غرب و آناتولی حرکت کردند و گروهی دیگر در همان مناطق باقی ماندند. امروزه ترکمن‌ها در ترکمنستان بازمانده ترکان اوغوزی هستند که در دومین موج بزرگ مهاجرت به غرب شرکت نکردند. اوج شکوفایی کلاسیک شعر ترکمن به سده ۱۸ و
نکردند. اوج شکوفایی کلاسیک شعر ترکمن به سده ۱۸ و ۱۹ برمی گردد. زبان ترکمنی در این دوره با اشعار آزادی، سیدی، مخدوم‌قلی، کامیاب، ملانفس، کمینه و دیگران شناخته می‌شود. مخدوم‌قلی فراغی بزرگترین شاعر ادبیات ترکمنی به‌شمار می‌رود. آثار ترکمنی گفتاری پیش از انقلاب روسیه کمابیش به‌طور دقیق حفظ نشده‌است و فقط غیرمستقیم و با کمک فولکلور می‌توان به آن دست یافت. در آغاز سده بیستم، زبان ادبی ترکمنی شکل گرفت. اگرچه بسیاری از منابع بیان می‌کنند که پایه زبان ادبی یکی از دو گویش تکه یا یموت بوده‌است، اما بیشتر به نظر
از دو گویش تکه یا یموت بوده‌است، اما بیشتر به نظر می‌رسد که زبان ادبی نوین ترکیبی از ویژگی‌های هر دو گویش است. ایوان الکساندروویچ بلیائف در سال ۱۹۱۳، نخستین «فرهنگ روسی-ترکمن» و در ۱۹۱۵ «دستور زبان ترکمنی» را منتشر کرد. در دوران شوروی گام‌های مهمی در مطالعه ترکمنی برداشته شد. پس از سال ۱۹۴۰ و تغییر زبان اسناد رسمی، آموزش عالی و علوم در جمهوری‌های شوروی از زبان بومی به روسی، بسیاری از ترکمن‌زبانان زبان ترکمنی را کنار گذاشتند. در دوره ۱۹۴۰ تا ۱۹۹۱، زبان ترکمنی واژگان زیادی را از زبان روسی وام گرفت که بسیاری
واژگان زیادی را از زبان روسی وام گرفت که بسیاری اصل هماهنگی واکه‌ای را نقض می‌کند. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، ترکمنی به عنوان زبان رسمی کشور ترکمنستان اعلام شد و خط آن از سیریلیک به لاتین تغییر کرد. از سال ۲۰۰۰، اسناد رسمی و سایر حوزه‌های فعالیت‌های زبانی در ترکمنستان فقط به زبان ترکمنی انجام می‌شود. در سال ۲۰۱۶، برای نخستین بار در سال‌های استقلال ترکمنستان، «فرهنگ توضیحی زبان ترکمنی» (حدود ۵۰ هزار واژه) و «فرهنگ املایی زبان ترکمنی» (حدود ۱۱۰ هزار واژه) منتشر شد. واج‌شناسی. واکه‌ها.
۱۱۰ هزار واژه) منتشر شد. واج‌شناسی. واکه‌ها. سامانه واکه‌ای زبان ترکمنی شامل ۹ واکه است. در این زبان واکه‌های کوتاه و بلند وجود دارد و درازا گاه معنای واژه را تغییر می‌دهد. واکه‌های ترکمنی عبارتند از: در ترکمنی هماهنگی واکه‌ای وجود دارد؛ به این معنا که واکه‌های کشیده (مثل آ-ای-او) و کوتاه (مثل اَ-اِ-اُ) همزمان در یک واژه نمی‌توانند بیایند. این ویژگی محدودیت‌هایی در تلفظ و گویش واکه‌ها ایجاد می‌کند و به همین دلیل است که در این زبان صالِح به صالیح و اَلله به آللاه تبدیل می‌شود. هماهنگی واکه‌ای دارای
به آللاه تبدیل می‌شود. هماهنگی واکه‌ای دارای استثناهایی، به خصوص در وام‌واژه‌هاست و قواعد آن بسته به منطقه تفاوت چشمگیری دارد. همخوان‌ها. سامانه همخوانی زبان ترکمنی شامل ۲۶ همخوان است. ترکمنی در کنار باشقیری یکی از دو زبان ترکی است که دارای همخوان‌های سایشی دندانی است و در این زبان واج‌های /س/ و /ز/ همواره به صورت /ث/ و /ذ/ تلفظ می‌شوند (به ترتیب مانند تلفظ think و father در انگلیسی). دستور. ترکمنی زبانی پیوندی و دارای هماهنگی واکه‌ای است که واژگان آن با هم‌چسبی ریشه‌های اسمی و کنونی ساخته می‌شوند. این
هم‌چسبی ریشه‌های اسمی و کنونی ساخته می‌شوند. این زبان دارای جنس دستوری نیست و ترتیب واژگان در آن به صورت نهاد-مفعول-فعل است. نوشتار. زبان نوشتاری ترکمنی در قرون ۱۳ و ۱۴ بر پایه خط فارسی شکل گرفت. در ترکمنستان تا سال ۱۹۲۸ خط فارسی رایج بود و پس از آن خط لاتین جایگزین آن شد و در سال ۱۹۴۰ خط سریلیک جای آن را گرفت. در ۱۹۹۱ خط لاتین بر پایه خط ترکی (استانبولی، اما با تفاوت‌های عمده‌ای) دوباره جایگزین خط سریلیک شد. ترکمنی در ایران و افغانستان هنوز هم با خط فارسی نوشته می‌شود. الفبای لاتین ترکمنی به شرح زیر است:
نوشته می‌شود. الفبای لاتین ترکمنی به شرح زیر است: ادبیات. ادبیات ترکمنی شامل آثار گفتاری و نوشتاری به زبان‌های ترکی اوغوز و ترکمنی است. ترکمن‌ها نوادگان مستقیم غزها هستند که گروهی از مردمان ترک غربی بودند و به شاخه اغوز خانواده زبان‌های ترکی سخن می‌گفتند. پیشرفت‌های نخستین ادبیات ترکمنی با ادبیات ترک‌های اغوز رابطه تنگاتنگی دارد. ترکمن‌ها ادعای انتساب آثار ادبی بزرگی از زبان‌های اغوز سایر کشورها را، به‌ویژه جمهوری آذربایجان و ترکیه، به خود دارند. ازجمله این آثار دده قورقود، کوراوغلو و غیره است. با این وجود
آثار دده قورقود، کوراوغلو و غیره است. با این وجود اتفاق نظر کلی وجود دارد که ادبیات متمایز ترکمن نوین در سده هجدهم با آثار مختومقلی فراغی، پدر ادبیات ترکمن، آغاز شد. نوشته‌های او در مرحله میان زبان جغتایی کلاسیک و ترکمنی امروزین قرار دارند. از دیگر شعرای ترکمن می‌توان به محمدولی کمینه، دولت‌محمد آزادی، مسکین قلیچ، ملانفس، ذلیلی، امیرعلی شیرنوایی و از شاعران معاصر ستار سوقی، منصور طبری، عبدالقهار صوفی‌راد و نازمحمد پقه در ایران و کریم قربان نفس و قربان نظر عزیزف در ترکمنستان اشاره نمود. بردی کربابایف پدر
عزیزف در ترکمنستان اشاره نمود. بردی کربابایف پدر داستان‌نویسی نوین ترکمنستان است. رمان او با نام انسان ثابت‌قدم (Qati adim) نخستین رمان ترکمن محسوب می‌شود. خود نویسنده اشاره داشته که ۲۰ سال از عمرش را صرف نوشتن این رمان کرده‌است. کربابایف فعالیت ادبی خود را از سال ۱۹۲۳ میلادی آغاز کرد و بیش از ۳۰ اثر ادبی در ژانرهای مختلف به چاپ رسانید؛ چند نمایشنامه، اشعار کوتاه و بلند، فیلمنامه، چندین اثر منثور و همچنین ترجمه آثاری از پوشکین، لرمانتوف، گوگول، تولستوی و ماکسیم گورکی به زبان ترکمنی از او بر جای مانده‌است.