payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به اصرار مادر و دوستانش در آزمون ورودی دانشگاه افسری شرکت نمود. او که به سادگی در این آزمون رتبه بالایی بدست آورده بود سرانجام متقاعد شد تا بخت خود را به عنوان یک نظامی بیازماید و در سال ۱۳۴۳ با اخذ درجه لیسانس فارغ‌التحصیل شد. در خاطرات شخصی اش به وضوح عدم رضایتش از این تصمیم‌گیری را می‌توان دید. او حتی باور داشت که سالهای بسیاری از دست رفتند و او آنچه را قلباً دوست می‌داشت، نتوانست انجام دهد اما دانش عمیق اجتماعی و سیاسی که او از گذر این سالها کسب نمود بعدها در شعرش تأثیر بسزا و منحصر بفردی گذاشت. از سال
در شعرش تأثیر بسزا و منحصر بفردی گذاشت. از سال ۱۳۵۹ کار جدی بر روی شعر را آغاز کرد. از زاویه‌ای جدید به اوزان شعر فارسی نگاه کرد و حاصل آن کتاب کوچکی شد که برای شاعران جوان بسیار آموزنده و عملی است. اولین شعری که از او به چاپ رسید (همزاد) نام دارد و در سال ۱۳۶۹ در مجله آدینه چاپ شد. آدینه از معدود نشریات معتبر ادبی آن سالها بود. پس از آن نشریاتی چون ماهنامه گزارش، دنیای سخن، گردون و سپس ماهنامه چیستا، فصلنامه گوهران، کارنامه (ماهنامه)، ماهنامه بایا، کلک (مجله) و بخارا (مجله) اشعار و مقالات او را به چاپ
(مجله) و بخارا (مجله) اشعار و مقالات او را به چاپ رسانده یا می‌رسانند. از او سه کتاب شعر به نامهای لابیرنت (شعر نو)، تنهاییت را به دوش من بگذار (شعر نو) و یک شاخه شعر سرخ (مجموعه غزلها، چند دوبیتی، چند رباعی و یک مثنوی) به چاپ رسیده‌است. کتاب لابیرنت پس از انتشار توجه بسیاری را به خود جلب نمود. از جمله می‌توان به نقدی بر لابیرنت که روزنامه ایران در آن زمان چاپ نمود اشاره کرد. از آثار دیگر او به شعر درآوردن منشور جهانی حقوق کودک به درخواست شورای کتاب کودک است. سازمان اسناد ملی ایران در سال ۱۳۷۹–۱۳۸۰ اقدام
سازمان اسناد ملی ایران در سال ۱۳۷۹–۱۳۸۰ اقدام به ضبط گفتگوهایی با او نمود که حاوی نکات بسیار قابل توجهی در مورد تاریخ شهر کرمانشاه، خاطرات و مسایل مربوط به شعر و ادبیات دیروز و امروز ایران است (۱۱ ساعت گفتگو) که در آرشیو آن سازمان نگهداری می‌شود. او همچنین دستی در تحقیق داشت و مقالاتی در سیاست، جامعه‌شناسی و هنراز او به جا مانده. شماری از این مقالات در همایش‌ها و مطبوعات آمده است و شماری به تبع شرایط خاص ایران مورد بی مهری قرار گرفته‌اند. تعدادی از مقالات او در همایش «تدوین برنامه سوم توسعه کشور»، «نقش و
او در همایش «تدوین برنامه سوم توسعه کشور»، «نقش و جایگاه دولت در توسعه فرهنگی»، ”مهاجرت نخبگان علمی و متخصصان" مورد استفاده بوده است. سه شعر نیزاز او به زبان ترکی استانبولی در ترکیه توسط «بهروز دیجوریان» ترجمه و چاپ گردیده. از نکات برجسته زندگی او در کسوت یک نظامی می‌توان به مدیریت هوشمندانه او در وقایع انقلاب ۱۳۵۷ در مرکزاستان کهگیلویه و بویراحمد، یاسوج در سمت رئیس شهربانی اشاره نمود. جلوگیری از کشتار و ضرب و شتم مردم و ایجاد یک تفاهم کم‌نظیر بین نیروهای نظامی منطقه، مردم شهر و عشایر منطقه که نمونه زیبایی
منطقه، مردم شهر و عشایر منطقه که نمونه زیبایی از یک دموکراسی محلی و واقعی بود، زمانی که مخالف مورد هجوم واقع نمی‌شود و در عین حال متقاعد شده است که بدون خشونت اعتراض کند. «شاید» یاسوج تنها مرکز استانی در ایران سال ۱۳۵۷ بود که خونریزی، درگیری و تخریب اموال عمومی را در کارنامه خود ندارد. با توجه به مسلح بودن اهالی و عشایر و اوضاع ناآرام کشور در آن موقعیت بحرانی، این مدیریت از سوی برخی سازمان‌ها و اشخاص مورد تحسین قرار گرفت و حتی به شیوه‌های متفاوتی تعبیر و تفسیر گردید. شهامت و مدیریت وی مورد قدرشناسی مردم
تفسیر گردید. شهامت و مدیریت وی مورد قدرشناسی مردم محلی واقع شد و امروز نیز در منطقه مورد نظر سرشناس و محبوب است. دفترهای شعر. لابیرنت. ۱۹۲ صفحه، چاپ اول ۱۳۷۹. این کتاب دارای ۹۸ قطعه شعر نو است. به عنوان نمونه شعر «نفرین» (صفحه ۱۴۹): تنهاییت را به دوش من بگذار. ۱۲۲ صفحه، چاپ اول زمستان ۱۳۸۰. این کتاب دارای ۸۷ قطعه شعر نو است. به عنوان نمونه شعر «برکت» (صفحه ۲۰): یک شاخه شعر سرخ. ۲۷۲ صفحه، چاپ اول ۱۳۸۳. این کتاب دارای ۱۲۳ غزل، ۱ مثنوی، ۲۱ دوبیتی و ۸ رباعی است. به عنوان نمونه شعر «کتیبه» (صفحه ۲۴۲–۲۴۳):
پائولو چزیاره مالدینی (به ؛ زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۶۸) او بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایتالیا و باشگاه آث میلان است.او پسر بازیکن فوتبال و مربی سابق تیم ملی ایتالیا و باشگاه میلان، چزاره مالدینی است. بسیاری از کارشناسان از او به عنوان بهترین مدافع تاریخ فوتبال یاد می‌کنند. او هرگز لباس تیمی باشگاهی غیر از میلان را بر تن نکرد و با ۲۵ سال حضور در لباس آ.ث. میلان رکورد دار حضور با لباس یک تیم در تاریخ فوتبال است. شماره ۳ باشگاه میلان به احترام او بایگانی شده‌است و پس از خداحافظی مالدینی به غیر از یکی از پسران او،
پس از خداحافظی مالدینی به غیر از یکی از پسران او، هیچ‌کس پیراهن شماره ۳ را بر تن نمی‌کند. مالدینی نخستین بازی خود را با لباس میلان در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۸۵ در دیدار با تیم اودینزه انجام داد. او پس از انجام بیش از ۶۰۰ بازی با لباس میلان، سرانجام در سن ۴۱ سالگی در دیدار با تیم فیورنتینا در تاریخ ۳۱ مِه سال ۲۰۰۹، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. او در هنگام خداحافظی از فوتبال، با ۲۵ سال وفاداری به باشگاه میلان و بالای سر بردن ۲۶ جام مختلف از جمله: ۵ عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، ۷ قهرمانی در سری آ، ۱
در لیگ قهرمانان اروپا، ۷ قهرمانی در سری آ، ۱ قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا، ۴ قهرمانی در سوپرجام اروپا و ۲ قهرمانی در جام بین قاره‌ای از اسطوره‌های میلان و جزء پر افتخارترین بازیکن‌های تاریخ فوتبال جهان محسوب میشود. مالدینی ۱۲۶ بازی برای تیم ملی ایتالیا انجام داد. او در ۴ دوره حضور خود در جام جهانی فوتبال و ۳ دوره جام ملت‌های اروپا هرگز نتوانست جامی را بالای سر ببرد. تنها افتخارات ملی او، نایب قهرمانی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴، سومی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ و نایب قهرمانی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ است.
و نایب قهرمانی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ است. او در جام‌های جهانی ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ در تیم ستاره‌های جام جای گرفت. همچنین در سال ۱۹۹۴، مالدینی، از سوی مجله ورلد ساکر به عنوان بازیکن سال انتخاب شد. او نخستین مدافعی بود که به این افتخار دست پیدا کرد. وی همچنین در ژانویه ۲۰۲۱ از سوی مجله "فرانس فوتبال" به‌عنوان بهترین مدافع چپ تاریخ فوتبال انتخاب شد. در سال ۱۹۹۴ در مراسم توپ طلا ، مالدینی عنوان دومین بازیکن برتر سال را از فرانس فوتبال دریافت کرد و در سال ۱۹۹۵ هم جز پنج بازیکن برتر جهان بود کودکی. پائولو چزاره
جز پنج بازیکن برتر جهان بود کودکی. پائولو چزاره مالدینی در ۲۶ ژوئن ۱۹۶۸ در شهر میلان متولد شد. او پسر چزاره مالدینی کاپیتان دهه ۱۹۶۰ تیم آث میلان بود. چزاره مالدینی کودکی پائولو را این گونه تعریف می‌کند: دوران فوتبال. عضویت در میلان. او در سپتامبر ۱۹۷۸ و در سن ده سالگی موفق به گذراندن تست تمرینی باشگاه آ.ث. میلان شد و به عضویت تیم میلان درآمد. با عضویت او در میلان، همه از نفوذ چزاره مالدینی صحبت می‌کردند. مردم اعتقاد داشتند که پائولو مالدینی به واسطه نفوذ پدر به عضویت میلان درآمده‌است و به این خاطر در زمین
به عضویت میلان درآمده‌است و به این خاطر در زمین به او توهین می‌کردند. اولین حضور در زمین. او در هفده سالگی به دعوت نیلس لیدهولم سر مربی وقت آث میلان، به تیم بزرگسالان پیوست. نخستین بازی اش را در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۸۵ برابر اودینزه انجام داد. در آن بازی پائولو جانشین باستینی مصدوم شد، بازی که با نتیجه یک بر یک خاتمه یافت. مالدینی در مورد آن بازی می‌گوید: وی در طول فصل ۱۹۸۵–۱۹۸۴ یک بازی در لیگ ایتالیا انجام داد. دوران باشگاهی. پائولو در فصل ۸۶–۱۹۸۵ بازیکن ثابت میلان شد. از آن زمان در بیشتر مواقع به عنوان
ثابت میلان شد. از آن زمان در بیشتر مواقع به عنوان مدافع چپ و برخی مواقع به عنوان مدافع وسط بازی کرده‌است. اسکودتوی فصل ۸۸–۱۹۸۷ نخستین عنوانی بود که او با باشگاهش به دست آورد. او از ارکان تیم فصل ۹۲–۱۹۹۱ میلان بود که در سری آ بدون شکست قهرمان شد. او در کنار فرانکو بارزی، مائورو تاسوتی و الساندرو کاستاکورتا نیرومندترین خط دفاعی اروپا (معروف به شکست ناپذیران) را در اوایل دهه ۹۰ شکل داده بودند. پس از بازنشستگی فرانکو بارزی، مالدینی زوج موفقی با الساندرو نستا در قلب دفاع میلان ایجاد کرد. مالدینی تا کنون هفت بار
قلب دفاع میلان ایجاد کرد. مالدینی تا کنون هفت بار با میلان قهرمان ایتالیا، یک بار قهرمان جام حذفی و پنج بار قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا شده‌است. علاوه بر این‌ها وی با میلان پنج بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، پنج بار قهرمان سوپر جام اروپا، دو بار قهرمان جام باشگاه‌های فوتبال جهان موسوم به جام تویوتا (برنده دیدار قهرمان باشگاه‌های اروپا و آمریکای جنوبی)، و یک بار قهرمان جام باشگاه‌های فوتبال جهان (مسابقاتی که بین قهرمانان باشگاهی شش قاره مختلف انجام می‌شود) شده‌است. در سال ۱۹۹۴، مالدینی که در همان سال با
شده‌است. در سال ۱۹۹۴، مالدینی که در همان سال با میلان، اسکودتو و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورده بود، از سوی مجله فوتبال «ورلد ساکر» به عنوان بازیکن سال انتخاب شد. او نخستین مدافعی است که به این افتخار دست پیدا می‌کند. او در مراسم دریافت جایزه خود گفت: پس از فصل ۹۷–۱۹۹۶ و پایان دوران فعالیت فرانکو بارزی، مالدینی کاپیتان تیم میلان شد. مالدینی شش‌صدمین بازی خود در سری آ با لباس میلان را در ۱۳ مه ۲۰۰۷ و در مقابل کاتانیا انجام داد. مالدینی پیش از آن در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۵ در بازی با تیم ترویسو، رکورد دینو زوف
۲۰۰۵ در بازی با تیم ترویسو، رکورد دینو زوف افسانه‌ای را که با ۵۷۱ بازی رکورددار بازی در سری آ بود شکسته بود. مالدینی توانست در ۱۶ فوریه سال ۲۰۰۸ در دیدار مقابل پارما در لیگ فوتبال ایتالیا، هشتصدمین بازی رسمی خود برای میلان را انجام دهد. این بازی نقطه عطفی در کارنامه پائولو مالدینی بود چرا که هزارمین بازی او در فوتبال حرفه ایی با لباس تیم آ. ث میلان و تیم ملی ایتالیا محسوب می‌شد. تا پیش از او تنها پیتر شیلتون دروازه‌بان انگلیسی توانسته بود از مرز ۱۰۰۰ بازی حرفه‌ای بگذرد. پائولو مالدینی در ۲۵ فصل حضور خود در
بگذرد. پائولو مالدینی در ۲۵ فصل حضور خود در میلان ۹۰۲ بازی رسمی برای میلان در تمام مسابقات‌ها انجام داد. او با ۶۴۷ بازی در سری آ رکورد دار بازی در سری آ محسوب می‌شود. او در مجموع ۹۰۲ بازی ۳۳ گل برای میلان به ثمر رساند که ۲۹ گل آن در سری آ بود. او در طول دوران حرفه‌ای خود هشت بار در فینال لیگ قهرمانان اروپا حاضر بوده‌است. تنها فرانسیسکو گنتو از رئال مادرید همپای او در این رکورد است. مالدینی پنج بار جام قهرمانان اروپا را بالای سر برده‌است. آخرین قهرمانی او در لیگ قهرمانان اروپا، لیگ ۲۰۰۷ اروپا بود که میلان
لیگ قهرمانان اروپا، لیگ ۲۰۰۷ اروپا بود که میلان در فینال ۲–۱ لیورپول را شکست داد. مالدینی در سال ۲۰۰۹ با پایان دوران حرفه ایی فوتبال خود، جایزه ویژه دستاوردهای یک عمر یوفا را دریافت کرد. دوران ملی. مالدینی در سال ۱۹۸۶، به تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا که مربی آن چزاره مالدینی بود دعوت شد. او در مدت دو سال، ۱۲ بازی برای تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا انجام داد و ۵ بار موفق به گلزنی شد. در سن ۱۹ سالگی نخستین حضور خود در تیم ملی بزرگسالان ایتالیا را در تاریخ ۳۱ مارس ۱۹۸۸ در مقابل تیم ملی فوتبال یوگسلاوی تجربه کرد. این بازی
مقابل تیم ملی فوتبال یوگسلاوی تجربه کرد. این بازی با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید. پس از آن، مالدینی توانست جایگاه مستحکمی برای خود در قلب دفاع و گوشه چپ ایتالیا دست و پا کند. او در جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸ در چهار بازی ایتالیا در ترکیب اصلی قرار داشت. در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ ایتالیا همراه با ایتالیا تا نیمه نهایی بالا آمد و در یک بازی دراماتیک در شهر ناپل مغلوب هنرنمایی دیگو مارادونا و تیم ملی فوتبال آرژانتین شد و از راهیابی به فینال بازماند. در این مسابقات، مالدینی با ایتالیا مقامی بهتر از سومی بدست نیاورد.
با ایتالیا مقامی بهتر از سومی بدست نیاورد. در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ آمریکا مالدینی بار دیگر در لباس آتزوری (تیم ملی فوتبال ایتالیا) درخشید و توانست تا فینال مسابقات پیش آید. اما در فینال شانس با او و ایتالیا یار نبود و ضربات پنالتی بار دیگر دست او را از جام محروم کرد. ناکامی مالدینی در جام‌های جهانی با حذف شدن در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ فرانسه توسط تیم میزبان بار دیگر با ضربات پنالتی و پس از آن ناکامی در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ کامل شد. مالدینی با ۲۳ بازی در جام‌های جهانی فوتبال پس از لوتار ماتئوس (رکورددار با
جهانی فوتبال پس از لوتار ماتئوس (رکورددار با ۲۵ بازی) در رده دوم قرار گرفته‌است. اما مالدینی با ۲٫۲۱۶ دقیقه حضور در زمین بیشترین زمان بازی در جام جهانی را به خود اختصاص داده‌است. مالدینی در ۳ دوره جام ملت‌های اروپا به سال‌های ۱۹۸۸، ۱۹۹۶، و ۲۰۰۰ همراه تیم ملی ایتالیا بود. ایتالیا در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ توانست در نیمه نهایی و در ضربات پنالتی، با وجود خراب شدن پنالتی مالدینی از سد تیم ملی فوتبال هلند بگذرد. آتزوری در حالی که ۳۲ سال از آخرین بار که به فینال اروپا رسید بود می‌گذشت به مصاف تیم ملی فوتبال
اروپا رسید بود می‌گذشت به مصاف تیم ملی فوتبال فرانسه رفت. در حالی که تا دقیقه ۹۰، با یک گل از فرانسه پیش بود، گل تساوی را دریافت کرد و در گل طلایی، تسلیم فرانسه شد تا مالدینی یک بار دیگر در آستانه دستیابی به افتخار دستش از جام کوتاه شود. مالدینی خود اتفاقات پس از گل فرانسه را اینطور تعریف می‌کند: مالدینی با ۱۲۶ بازی ملی پس از فابیو کاناوارو در رتبه دوم بیشترین بازی برای تیم ملی ایتالیا قرار دارد. او هرگز در مسابقات بزرگی با آتزوری قهرمان نشد. مالدینی در نیمی از ۱۶ سال حضور خود در تیم ایتالیا کاپیتان این
از ۱۶ سال حضور خود در تیم ایتالیا کاپیتان این تیم بود و ۷۴ بار بازوبند کاپیتان تیم ایتالیا را بر بازو بست. مالدینی در دو جام جهانی ۹۰ و ۹۴ در تیم ستاره‌های جام، جای گرفت. او این افتخار را در سه دوره حضور خود در جام ملت‌های اروپا تکرار کرد و در جام ملت‌های اروپا در سال‌های ۸۸، ۹۶ و ۲۰۰۰ با درخشش خود توانست، در تیم مسابقات جای بگیرد. بازنشستگی از فوتبال. بازنشستگی از بازی‌های ملی. مالدینی در سن ۳۴ سالگی و پس از شکست تلخ مقابل تیم ملی فوتبال کره جنوبی در مرحله یک شانزدهم جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ و با گل طلایی از
یک شانزدهم جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ و با گل طلایی از بازی‌های ملی خداحافظی کرد. مالدینی علی‌رغم خواهش مسئولین تیم ملی فوتبال مبنی بر بازگشت هرگز از تصمیم خود برنگشت. او پس از خداحافظی از تیم ملی گفت: در فوریه ۲۰۰۹ مارچلو لیپی مربی وقت تیم ملی ایتالیا پیشنهاد یک بازی خداحافظی برای مالدینی را داد. فدراسیون ایتالیا به مالدینی بازی دوستانه با تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی را پیشنهاد داد که مالدینی آن را رد کرد. بازنشستگی از بازی‌های باشگاهی. مالدینی در ۱۶ دسامبر سال ۲۰۰۷ در جریان بازی‌های جام باشگاه‌های جهان در
سال ۲۰۰۷ در جریان بازی‌های جام باشگاه‌های جهان در یوکوهاما، اعلام کرد که در سال ۲۰۰۸ از فوتبال خداحافظی می‌کند. در ۷ مارس ۲۰۰۸، دو روز پس از حذف میلان در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در مقابل باشگاه فوتبال آرسنال، در تصمیم خود تجدیدنظر کرد و گفت که می‌خواهد قراردادش را برای یک سال دیگر تمدید کند. قرارداد مالدینی تا تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹ تمدید شد. در ۱۷ آوریل سال ۲۰۰۹ مالدینی اعلام کرد که در پایان فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ به‌طور حتم از فوتبال کنار می‌رود و اضافه کرد که پس از آن در دنیای فوتبال فعالیت خواهد کرد،
کرد که پس از آن در دنیای فوتبال فعالیت خواهد کرد، البته نه به عنوان مربی. سرانجام مالدینی در بیست و پنجمین فصل حضور خود در میلان و در سن ۴۱ سالگی در حالی که به رکورد ۹۰۰ بازی رسمی برای میلان رسیده بود از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. آخرین بازی در سن سیرو. در ۲۴ مه ۲۰۰۹ مالدینی در نه‌صد ویکمین بازی خود با لباس میلان برای آخرین بار در ورزشگاه سن سیرو به مصاف آ.اس. رم رفت. این بازی با مراسم و برنامه‌هایی از سوی هواداران و باشگاه میلان برای بدرقه کاپیتان خود همراه بود. در این بازی، باشگاه میلان برای قدردانی از
بود. در این بازی، باشگاه میلان برای قدردانی از مالدینی بر پیراهن خود جمله «۳ فقط برای تو» را حک کرد. علاوه بر آن به هریک از هواداران حاضر در ورزشگاه شال با جمله «شماره ۳ برای همیشه» و آلبومی حاوی ۲۴ قطعه برچسب از دوران ۲۴ ساله فوتبال پائولو اهدا شد. در این بازی خاص، تیم رم به احترام مالدینی با تی شرت با نام مالدینی به زمین آمد. این بازی در نهایت با شکست ۳–۲ میلان خاتمه یافت تا آخرین بازی مالدینی در سن سیرو با شکست همراه باشد. حواشی بازی آخر در سن سیرو. هشتاد هزار هوادار میلان به جهت قدردانی از مالدینی در
هزار هوادار میلان به جهت قدردانی از مالدینی در سن سیرو حاضر بودند. پلاکارد و پرچم‌های زیادی در جهت تشکر از ۲۵ سال وفاداری او به میلان در ورزشگاه دیده می‌شد. اما گروهی از کوروا سودهای (هواداران اولترا) میلان در این بازی لب به انتقاد از مالدینی گشودند. آن‌ها روی یک پرچم بزرگ نوشته بودند: «متشکریم کاپیتان. توی زمین یک قهرمان پایان‌ناپذیر بودی اما به آنها که ثروتمندت کردند احترام نگذاشتی.» این نوشته اشاره‌ای به مشاجره مالدینی با این گروه در سال ۲۰۰۵ و پس از شکست در فینال اروپا بود. گروهی دیگر از طرفداران فریاد
در فینال اروپا بود. گروهی دیگر از طرفداران فریاد می‌کشیدند: «فقط یک کاپیتان هست… بارزی» و گروهی دیگر پرچمی را در دست داشتند که اسم و شماره فرانکو بارزی روی آن نقش بسته بود. این رفتار با واکنش مالدینی در پس بازی مواجه شد. او این رفتار را برنامه‌ریزی شده خواند؛ و در مصاحبه‌ای اعلام کرد: رفتار دور از انتظار این گروه از هواداران میلان با انتقاد دیگر شخصیت‌های فوتبال ایتالیا مواجه شد. آخرین بازی رسمی. در ۳۱ مه ۲۰۰۹ در شهر فلورانس و ورزشگاه فریولی مالدینی در نه‌صد و دومین بازی رسمی خود برای میلان به مصاف تیم
و دومین بازی رسمی خود برای میلان به مصاف تیم فیورنتینا رفت در این بازی که با برد ۲–۰ میلان همراه بود مالدینی در دقیقه ۹۰ تعویض شد و در حالی که از زمین خارج می‌شد به گونه‌ایی که لایق یک قهرمان جهانی بود مورد تشویق پرشور حاضران در ورزشگاه قرار گرفت. سبک بازی. مالدینی ذاتاً راست پاست و در پست مدافع چپ بازی کرده‌است. او به عنوان مدافع مرکزی هم بازی‌های درخشانی از خود نشان داده‌است. انعطاف‌پذیری تاکتیکی او در کنار سرعت بالا، تکل‌های به موقع، و مهارت در جنگ‌های هوایی و توان مثال‌زدنی او در رهبری تیم، وی را به
هوایی و توان مثال‌زدنی او در رهبری تیم، وی را به جایی رساند که برای مدت‌ها بهترین دفاع چپ اروپا لقب بگیرد او از بهترین مدافعین تاریخ فوتبال محسوب می‌شود. پائولو در فوتبال خشن و دفاعی ایتالیا با خونسردی و آرامشی که داشت کمترین کارت زرد و قرمز را در طول حضور خود در فوتبال دید. ثبات مالدینی در مدت ۲۴ سال در کنار اخلاق مداری و وفاداری خاص او به میلان او را به یکی از بی نظیرترین مدافعین جهان تبدیل کرده‌است. پس از بازنشستگی. مالدینی اعلام کرده‌است که هرگز به عنوان مربی به فوتبال برنخواهد گشت. او دلیل این تصمیم
مربی به فوتبال برنخواهد گشت. او دلیل این تصمیم را استرس و سنگینی وظایف این پست اعلام کرده‌است. او می‌گوید که فوتبال حرفه‌ای، او را از خانواده‌اش دور می‌کند. در سال ۲۰۰۹، کارلو آنچلوتی سرمربی وقت باشگاه فوتبال چلسی به مالدینی، پیشنهاد مربیگری چلسی را داد. این پیشنهاد توسط مالدینی رد شد. در ژانویه ۲۰۱۲ با حضور همزمان لئوناردو (مدیر فنی باشگاه) و کارلو آنچلوتی در پاری سن ژرمن صحبت‌هایی از پیشنهاد این باشگاه به مالدینی برای همکاری شد. مالدینی به دفعات از علاقه خود برای برگشت به تیم میلان در پستی غیر از مربی
خود برای برگشت به تیم میلان در پستی غیر از مربی صحبت کرده‌است. با وجود برخی صحبت‌ها و مصاحبه‌ها از مالکان و مدیران باشگاه میلان پیرامون استفاده از مالدینی تا کنون هیچ پیشنهاد رسمی به مالدینی برای حضور در کادر مدیریتی یا کادر فنی میلان ارائه نشده‌است. رفتار مدیران میلان موجب شده‌است که مالدینی درهای باشگاه میلان را به روی خود بسته بخواند. ورود به دنیای تنیس. مالدینی پس از بازنشستگی از فوتبال مدتی مشغول ورزش بوکس شد. اما پس آن نزدیک شش سال به تمرین حرفه‌ای تنیس پرداخت و در ژوئن ۲۰۱۷ اعلام کرد که می‌خواهد
تنیس پرداخت و در ژوئن ۲۰۱۷ اعلام کرد که می‌خواهد برای نخستین بار در «رقابت‌های آسپریا میلان» شرکت کند. او در این مسابقات، همراه با استفانو لاندونیو، مربی و دوست نزدیکش در بخش دونفره شرکت خواهد کرد. این دو، در مرحله مقدماتی این رقابت‌ها پیروز شدند و سهمیه ویژه برای شرکت در این تورنمنت چهل هزار دلاری را به دست آورند. این مسابقات، زیرمجموعه رقابت‌های «ای.تی.پی. چلنجر» تنیس است که از مسابقات «ای.تی. پی ورلد تور» یک رده پایین‌تر است. چون مالدینی، تنیس را خیلی دیر شروع کرده، از نظر تکنیک هنوز کمی مشکل دارد.
دیر شروع کرده، از نظر تکنیک هنوز کمی مشکل دارد. زندگی شخصی. مالدینی در سال ۱۹۹۴ با مدل ونزوئلایی، آدریان فوسا ازدواج کرد. حاصل این ازدواج که تا کنون پایدار مانده دو پسر به نام‌های کریستین (متولد: ۱۴ ژوئن ۱۹۹۶) و دنیل (۱۱ اکتبر ۲۰۰۱) است. در حال حاضر کریستین عضو تیم نوجوانان میلان و دنیل عضو تیم نونهالان میلان هست. کریستین مالدینی. کریستین در سال ۲۰۰۵ توانست به عضویت تیم میلان در آید. او اکنون در تیم نوجوانان میلان زیر نظر فیلیپو اینزاگی به بازی مشغول است. آندرآ راماتزوتی، کارشناس کوریره دلو اسپورت او را در
راماتزوتی، کارشناس کوریره دلو اسپورت او را در نخستین بازی خود در لباس میلان در سال ۲۰۰۵ اینگونه توصیف کرده‌است: دنیل مالدینی. در سال ۲۰۱۲ پسر ۱۱ ساله پائولو مالدینی در پست مهاجم در عضویت تیم میلان باز می‌کرد. در زمانی که دنیل پنج سال داشت تکل زیبای او در پای سیدورف مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت و صحبت از تداوم نسل مالدینی‌ها بیش از پیش شنیده شد. حرکات انسان دوستانه مالدینی. سفیر یونیسف. مالدینی از سفیران یونیسف است. تا کنون، او در برنامه‌های مختلف این سازمان، در جهت مبارزه با ایدز و فقر حاضر شده‌است. او در
در جهت مبارزه با ایدز و فقر حاضر شده‌است. او در سال ۲۰۰۶ همراه با فرانچسکو توتی بر اساس اهداف یونیسف به مبارزه با ایدز رفت. در یک برنامه تلویزیونی کاپیتان‌های رم و میلان با ارائه شماره‌ای برای ارسال پیامک از مردم برای کمک به کودکانی که در معرض خطر این بیماری در کشورهای جهان سوم بودند تقاضای کمک کردند. در همین حال یک کارتون با صدای توتی و مالدینی به نام «فقط برای کودکان» با قیمت ۵ یورو روانه بازار شد. آمار و اطلاعات. 123 افتخارات. ملی. ۱۹۹۰ ۱۹۹۴ ۲۰۰۰ عناوین شخصی. حضور در تیم منتخب ورلدساکر. مجله ورلد ساکر
شخصی. حضور در تیم منتخب ورلدساکر. مجله ورلد ساکر در سال ۲۰۱۳ در طی یک نظرسنجی، پائولو مالدینی را به عنوان بهترین مدافع چپ تاریخ در تیم منتخب تاریخ دنیای فوتبال در کنار بزرگانی چون بابی مور، فرانتس بکن‌باوئر، پله، دیگو مارادونا و کریستیانو رونالدو و لیونل مسی قرار داد.
نیوکمپ یا اسپاتیفای نیوکمپ («میدان جدید») که غالباً به‌طور اشتباه «"نوکمپ"» خوانده می‌شود (هم در انگلیسی و هم در اسپانیایی)، ورزشگاه فوتبالی است که در شهر بارسلون در کشور اسپانیا قرار دارد.در سال ۲۰۲۲ پس از به فروش گذاشتن حق اسم ورزشگاه نیوکمپ، شرکت اسپاتیفای این حق اسم به همراه تبلیغات و کارگذاری باشگاه را در قراردادی سه ساله خریداری کرد و قرار بر این شد که در فصل جدید نام ورزشگاه به نیوکمپ اسپاتیفای تغییر کند. این ورزشگاه از زمان احداثش در سال ۱۹۵۷، محل انجام بازی‌های خانگی تیم فوتبال بارسلونا است. این
انجام بازی‌های خانگی تیم فوتبال بارسلونا است. این ورزشگاه جزو ورزشگاه‌های ۵ ستاره یوفا بوده و تا کنون میزبان مسابقات بسیاری در رده‌های مختلف بین‌المللی و فینال‌های لیگ قهرمانان اروپا، که آخرینش به سال ۱۹۹۹ مربوط است، بوده‌است. گنجایش این ورزشگاه ۹۹٫۳۵۴ نفر است، که آن را تبدیل به بزرگترین ورزشگاه اروپا و یازدهمین ورزشگاه بزرگ دنیا می‌کند. اسم رسمی آن، «"استادی دل اف سی بارسلونا"» (ورزشگاه باشگاه فوتبال بارسلونا) بود که در سال ۲۰۰۰ با رای اعضای باشگاه مبنی بر تغییر نام آن به لقب محبوب "نیوکمپ"، این نام به
بر تغییر نام آن به لقب محبوب "نیوکمپ"، این نام به عنوان نام رسمی ورزشگاه انتخاب شد. با طرحی که در هیئت مدیره بارسا تصویب شده‌است باید شاهد تغییرات فراوانی در ظاهر و امکانات این ورزشگاه باشیم. طرح توسعه نیوکمپ از فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۳ آغاز خواهد شد و در فصل۲۰۲۵-۲۰۲۴ به بهره‌برداری خواهد رسید. کنار نیوکمپ، "پالائو بلوگرانا" قرار دارد، ورزشگاهی که محل انجام بازیهای داخل سالن است، و نیز در مجاورت آن «"آیس رینک"» قرار دارد که محل انجام بازیهای هاکی روی یخ و پاتیناژ است. تاریخچه. سال‌های ابتدایی دهه ۱۹۵۰ میلادی،
است. تاریخچه. سال‌های ابتدایی دهه ۱۹۵۰ میلادی، بارسلونا به دلیل افزایش شمار هواداران خود به ورزشگاهی با گنجایش بیشتر از ورزشگاه آن زمان خود، «"کمپ دی لس کورتس"» که ۶۰٬۰۰۰ نفر گنجایش داشت، نیاز داشت. نیوکمپ در خلال سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ ساخته شد، و سازنده‌های آن نیز "فرانسسک میتجانس-میرو"، "لورنزو گارسیا بارون" و "جوزپ سوتراس مائوری." بودند. بارسلونا در اولین بازی خود در نیوکمپ به مصاف "له گیا وارساو" رفت و در پایان با نمایش دل‌پذیری این تیم را ۲–۴ شکست داد. زننده اولین گل در ورزشگاه جدید، "اولوگیو مارتینز"،
اولین گل در ورزشگاه جدید، "اولوگیو مارتینز"، بازیکن بارسلونا بود. بیش از ۹۰٬۰۰۰ نفر تماشاگر این بازی تاریخی را از نزدیک دیدند. گنجایش ورزشگاه چندین بار دچار تغییر شد، در حالیکه ظرفیت اولیه آن ۹۳٬۰۵۳ نفر بود، اما به دلیل برگزاری جام حهانی ۱۹۸۲، ظرفیت آن به ۱۰۵٬۰۰۰ افزایش داده شد. به دلیل ممنوع شدن وجود قسمت‌هایی که در آن تماشاگران ایستاده به تماشای بازی می‌پرداختند، گنجایش ورزشگاه در سال ۱۹۹۰ به زیر ۹۹٬۳۵۴ کاهش یافت. همچنین این مجموعه شامل قسمتی برای اشیا قدیمی و یادبودها نیز می‌باشد، و نیز زمین کوچک تمرینی
و یادبودها نیز می‌باشد، و نیز زمین کوچک تمرینی تیم، و کلیسایی برای بازیکنان هم از بخش‌های دیگر مجموعه نیوکمپ می‌باشند. نیوکمپ همچنین دارای «"ال موزئو دل بارسا"»، پر بازدید کننده‌ترین موزه کاتالونیا نیز می‌باشد، که از آن سالانه حدود ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر بازدید می‌کنند. این موزه در سال ۱۹۸۴ گشوده شد، زمانی که "جوزپ لوئیس نونز" ریاست باشگاه را بر عهده داشت. موزه حاوی ۱۴۲۰ قطعه مربوط به تاریخ بارسلونا است که ۴۲۰ عدد آن جام‌ها و مقام‌هایی است که بارسلونا در طول سال‌ها کسب کرده‌است. مراسم افتتاحیه بازی‌های مغلوب کرد.
کسب کرده‌است. مراسم افتتاحیه بازی‌های مغلوب کرد. نیوکمپ همچنین میزبان اجراهای موسیقی و رویدادهای غیر فوتبالی دیگر نیز می‌باشد. آینده. در زمان جشن ۵۰ سالگی افتتاح نیوکمپ، باشگاه مناقصه‌ای بین‌المللی برای بازسازی نیوکمپ برگزار کرد. باشگاه در این پروژه به دنبال تغییر زیادی در صندلی‌های ورزشگاه نبود، اما پروژه حداقل ۵۰٪ صندلی‌ها را در بر می‌گیرد. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۷ نورمن فاستر، معمار بریتانیایی و شرکتش، برای بازسازی نیوکمپ انتخاب شدند. پروژه شامل افزودن ۶٬۰۰۰ صندلی اضافه (ظرفیت ورزشگاه از ۹۹هزار نفر به ۱۰۵
صندلی اضافه (ظرفیت ورزشگاه از ۹۹هزار نفر به ۱۰۵ هزار نفر افزایش پیدا کرد) به ورزشگاه است و در مجموع ۱/۵ میلیارد یورو هزینه در برخواهد داشت. با طرحی که در هیئت مدیره بارسا در سال ۲۰۱۶ تصویب شده‌است باید شاهد تغییرات فراوانی در ظاهر و امکانات این ورزشگاه باشیم. طرح توسعه نیوکمپ از فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۳ آغاز خواهد شد و در فصل ۲۰۲۵–۲۰۲۴به بهره‌برداری خواهد رسید. ویژگی‌های اصلی در نیوکمپ جدید. به گفته طراح استادیوم جدید، یعنی نورمن فاستر، منبع الهام این طرح، نوع خاص موزاییک کاری با موزاییک‌های شکسته‌ای بوده است که
موزاییک کاری با موزاییک‌های شکسته‌ای بوده است که معمار فقید مشهور اسپانیایی آنتونی گائودی در طرح‌های خود از آن استفاده می‌کرده‌است. پانویس. https://web.archive.org/web/20110203041254/http://www.visit-camp-nou.com/ Enjoy Camp Nou in Barcelona
تنها در تاریکی ۲ یک بازی ترسناک از سری تنها در تاریکی است که در سال ۱۹۹۳ عرضه شد. دنباله‌ها. سه دنباله برای این بازی ارائه شده‌است: