payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مدرن می‌دانست. فرانسه ۱۹۲۳–۱۹۴۱. مارک شاگال و بلا روزنفلد در سال ۱۹۲۳ بالاخره کشور خود را ترک کردند و به پاریس برگشتند. در آن زمان نام شاگال در دنیای هنر اروپا و مدیترانه مطرح شده بود و او در مقابل دستمزد به خلق نقاشی‌های مربوط به عهد عتیق می‌پرداخت. هم‌چنین علاوه بر کارهایی با تم یهودی مانند «ویولونیست سبز» در سال ۱۹۲۳ یا «میرخام در حال رقص» در سال ۱۹۳۱، آثاری با تم مسیحیت نیز از او به چشم می‌آمد. در این مدت علاوه بر کارهای بسیاری که او به صورت رنگ روغن بر روی بوم یا گواش انجام داد، حدود ۱۰۰ اثر تصویرسازی
روی بوم یا گواش انجام داد، حدود ۱۰۰ اثر تصویرسازی از کتاب انجیل بر روی فلز نیز از او در دست است. او در این دوران شروع به نوشتن خاطراتش کرد که اکثراً در روزنامه‌ها چاپ می‌شدند. در دوران اقامت در پاریس علاوه بر نقاشی، خلق اولین آثار گرافیکی خود را نیز آغاز کرد. به عرصه لیتوگرافی نیز وارد شد و در سال‌های بعد با گسترده‌تر شدن فعالیت‌هایش بیش از هزار اثر لیتوگرافی خلق کرد. آثاری که همان جذابیت‌های نقاشی‌های پر از رنگ و نقش او را می‌توان در آن‌ها نیز دید. ایالات متحده ۱۹۴۱–۱۹۴۸. با شروع جنگ جهانی دوم و حکومت
متحده ۱۹۴۱–۱۹۴۸. با شروع جنگ جهانی دوم و حکومت هیتلری رایش سوم، بسیاری از هنرمندان یهودی و غیر یهودی ملزم به رفتن به کشور آمریکا شدند و این در حالی بود که بسیاری از آثار شاگال در شهر ویشی فرانسه آتش زده شد و سوخت. در سال ۱۹۴۱ به مدد مسئول موزه هنر مدرن و دختر شاگال با نام آیدا، او در لیست هنرمندان پناهجوی جنگ جهانی دوم درآمد و آن‌ها در همان سال به شهر نیویورک عزیمت کردند. همسر شاگال، بلا در اواخر جنگ جهانی بر اثر عفونت شدید درگذشت. شاگال و همسرش به شدت به هم وابسته بودند و در بسیاری از تابلوهای این نقاش
هم وابسته بودند و در بسیاری از تابلوهای این نقاش می‌توان تصویر همسرش را دید که همراه با او یا به تنهایی در گوشه‌ای از تابلو ایستاده‌است. هم چنین در این زمان شهر زادگاه او بر اثر حمله آلمانی‌ها ویران گشته بود. این عوامل به ناراحتی عمیق شاگال کمک نمود و در نتیجه کارهای او کمتر شد. هرچند او همچنان به کار طراحی صحنه و لباس می‌پرداخت. فرانسه ۱۹۴۸–۱۹۸۵. شاگال مجدداً به فرانسه عزیمت کرد. او همچنان به خلق آثار نقاشی پرداخت اما این آثار مانند کارهای اولیه او نبودند و رنگ و بوی غم و فرم انتزاعی بیشتری داشتند. در
و رنگ و بوی غم و فرم انتزاعی بیشتری داشتند. در واقع بیشتر سبک هنری پست امپرسیونیسم در آن‌ها به چشم می‌خورد. بسیاری از منتقدان آثار این دوره او را فاقد تمرکز مناسب می‌دانند. کارهای برتر دو دهه آخر زندگی او بیشتر مربوط به کارهای سفارشی اوست و از آن جمله می‌توان به «شیشه‌های پنجره طرح‌دار» اشاره نمود. این شیشه‌ها به ۲۰ قبیله یهودی اشاره دارد که در مرکز درمانی هداسا در شهر اورشلیم بنا نهاده شد. هم‌چنین می‌توان به پنجره «صلح»، در سال ۱۹۴۶ برای سازمان ملل اشاره نمود؛ و «پنجره‌های آمریکا» برای مؤسسه هنری شیکاگو،
و «پنجره‌های آمریکا» برای مؤسسه هنری شیکاگو، ایلینوی در سال ۱۹۷۷. طراحی سقف اپرای پاریس در سال ۱۹۶۳ یا دیوارهای کنارهم «منابع موسیقی» و «پیروزی‌های موسیقی»، در سال ۱۹۶۶ برای اپرای متروپلیتن نیویورک از سایر آثار ارزشمند وی هستند. مرگ. شاگال در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۸۵ در منزل شخصی خودش در شهر سن پائول در جنوب فرانسه درگذشت. او در هنگام مرگ ۹۷ سال داشت و در کلیسای سن پائول در جنوب شرقی فرانسه به خاک سپرده شد. رابطه شاگال با هویت یهودی‌اش «حل نشده و غم‌انگیز» بود. او بدون انجام مناسک یهودی از دنیا رفت و حتی یک
او بدون انجام مناسک یهودی از دنیا رفت و حتی یک غریبه یهودی برای خواندن کدیش یا نماز یهودی برای مردگان بر تابوت او پا پیش ننهاد.با آنکه آثار او بینظیر است اما نتوانست در لیست بهترین نقاشی جهان قرار بگیرد. آثار شاگال در ایران. برخی از تابلوهای وی هم‌اکنون در موزه هنرهای معاصر تهران و کاخ سعدآباد تهران نگهداری می‌شوند. این آثار در زمان حکومت محمدرضا شاه پهلوی و به همت فرح پهلوی خریداری شدند. شاگال از نگاه دیگران. میرچا الیاده دربارهٔ مارک شاگال می‌گوید: طبیعت شاگال در تصاویر و استعاره‌ها و نمادهای باغ بهشت
شاگال در تصاویر و استعاره‌ها و نمادهای باغ بهشت بسیار غنی و سرشار است. در واقع دوستی میان انسان و دنیای جانوری یک نشانه بهشت است- و شاگال دوست دارد این رابطه دوستی را با حضور خر در همه جا، در تصویر توضیح دهد. می‌دانیم که تا قبل از هبوط [از بهشت]، انسان در صلح و آرامش با حیوانات به سر می‌برد و زبان آن‌ها را می‌دانست. فقط پس از بیرون رانده شدنش از باغ فردوس بود که آدم ابوالبشر، دشمن حیوانات شد و زبان‌شان را فراموش کرد؛ بنابراین می‌توانیم بگوییم که «طبیعت» شاگال با خاطره و با حسرت و غم غربت برای باغ فردوس،
با خاطره و با حسرت و غم غربت برای باغ فردوس، دگرگون گشته و روشن و درخشان شده‌است. زوج جاافتاده‌ای که در نقاشی‌های او مکرراً ظاهر می‌شوند، فرشتگانی که در اطراف روستاها در هوا معلق و شناورند هم تصاویر یا استعاره‌های بهشت است. نماد. در نقاشی‌ها و آثار چاپی این هنرمند عناصری دیده می‌شوند که تکرار آن‌ها را می‌توان در بیشتر این آثار دید. هر یک از این عناصر نمادی از یکی از تفکرات این هنرمند نقاش است. برای مثال "گاو" در نقاشی‌های او به‌عنوان نمادی از «بهترین شکل زندگی» شناخته می‌شود؛ "درخت" نماد دیگری از زندگی
زندگی» شناخته می‌شود؛ "درخت" نماد دیگری از زندگی است؛ "نوازنده ویلن"، یکی دیگر از نمادهایی است که در تعداد زیادی از آثار این هنرمند به چشم می‌خورد. نوازنده ویلن در زادگاه او نقشی محوری داشت و در لحظات حساس زندگی هر فرد (تولد، ازدواج و مرگ) حضور پیدا می‌کرد تا هم پیام‌آور شادی باشد و هم اندوه. "ساعت شماطه‌دار" یکی دیگر از این نمادهاست که آن را در آثار شاگال هم نماد زمان می‌دانند و هم زندگی متواضعانه. پنجره، نمادی از میل به آزادی و رهایی است که گاهی اوقات شاگال از به تصویر کشیدن یک "اسب" برای نشان دادن این
از به تصویر کشیدن یک "اسب" برای نشان دادن این میل استفاده می‌کرد. یکی از نکات جالب توجه در آثار این هنرمند، نشان دادن به "صلیب کشیده شدن عیسی مسیح" است که معمولاً در آثار هنرمندان یهودی به چشم نمی‌خورد. گروهی معتقدند شاگال در آثار خود از این تصویر استفاده می‌کرد تا پاسخی به جریان‌های فاشیستی در سال‌های پایانی دهه ۱۹۳۰ در اروپا داده باشد. او به غیر از استفاده از این تصاویر کار تصویرگری برای کتاب مقدس را نیز انجام داده‌است.
مسجد جامع مرند مسجدی در مرکز شهر مرند است که مطابق کتیبهٔ محراب مسجد، در سال ۷۳۱ هجری قمری در زمان سلطنت ابوسعید بهادرخان ساخته شده‌است. محراب در قسمت جنوبی مسجد واقع شده و مزین به آیات قرآنی به خط کوفی و گچ‌بری است. امروزه کف مسجد به اندازهٔ سه پله از سطح کوچهٔ مجاور پایین‌تر است و دالانی به طول ۱۲ متر با سه طاق گنبدی، ورودی را به شبستان‌ها مربوط می‌سازد. در سمت چپ این دالان، شبستان جنوبی با گنبدی کم‌خیز واقع شده‌است. توضیحات. مسجد جامع مرند در مرکز این شهر واقع شده و ظاهراً در آغاز یکی از آتشکده‌های دورهٔ
واقع شده و ظاهراً در آغاز یکی از آتشکده‌های دورهٔ ساسانی بود که بعدها با سکونت ارمنی‌ها در این منطقه به کلیسا تبدیل شد. پس از پیروزی اعراب بر بابک خرمدین در قرن سوم هجری و همزمان با اسلام آوردن مردم آذربایجان به مسجد تبدیل شده‌است. طبق کتیبهٔ محراب این مسجد در اوایل سدهٔ هشتم یعنی در سال ۷۳۱ هـ ق در زمان سلطنت ابوسعید بهادرخان و به دستور او ساخته شد. این مسجد نه صحن دارد و نه سردر، چون در اصل کلیسا بود و در زمان مغول‌ها به مسجد تبدیل شده‌است. در سال ۷۰۴، این مسجد در حالی که بیش از ۹ سال از عمر آن نمی‌گذشته
مسجد در حالی که بیش از ۹ سال از عمر آن نمی‌گذشته توسط تاج خواجه مورد مرمت قرار گرفته‌است. محوطهٔ اصلی مسجد با سقفی مشتمل بر شش گنبد فضاهای اصلی مسجد را تشکیل می‌دهد. محراب به عرض ۲.۷۵ و ارتفاع ۶ متر در قسمت جنوب مسجد واقع شده و مزین به آیات قرآنی به خط کوفی و گچ‌بری است. از جمله آثار مشهود در محیط داخلی گنبد اصلی مسجد که مبین قدمت بیش از ۱۵۰۰ سالهٔ بنا است وجود صلیب شکسته‌های متعدد است که با فواصل مشخص و منظم به صورت برجسته‌نگاری خودنمایی می‌کنند بنابراین جا دارد موضوع قدمت بنا و ابنیه‌های احتمالی موجود در
دارد موضوع قدمت بنا و ابنیه‌های احتمالی موجود در داخل ساختمان و محوطهٔ تاریخی آن مورد مطالعه و کنکاش علمی قرار گیرد.
چاندراشکر ونکتا رامان (زادهٔ ۷ نوامبر ۱۸۸۸ – درگذشتهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۷۰) فیزیک‌دانی هندی بود. او در سال ۱۹۳۰ به خاطر تلاش‌هایش در مطالعهٔ پراکندگی نور و طیف‌نمایی رامان موفق به دریافت جایزهٔ نوبل گردید. ملا سی وی رامان نخستین فرد آسیایی است که توانسته در یکی از شاخه‌های علوم مفتخر به کسب جایزه نوبل گردد. در سال ۱۹۵۴ نیز، دولت هند وی را مفتخر به دریافت بالاترین جایزه و نشان شهروندی بهارات راتنا نمود. رامان یک هندو و از والدینی با اصالت برهمین تامیل متولد شد. او در سال ۱۹۰۷ فوق‌لیسانسش را از پرزیدنسی کالج شهر
در سال ۱۹۰۷ فوق‌لیسانسش را از پرزیدنسی کالج شهر مدرس دریافت کرد و مابین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۳۳ در دانشگاه کلکته سمت استادی فیزیک را بر عهده داشت. وی توضیح ریلی را که رنگ دریا را ناشی از ذرات معلق می‌دانست قبول نداشت. او بعدها توانست توجیهی قانع‌کننده برای این پدیده بیابد. اثر رامان به افتخار خودش به همین نام شناخته شد. این اثر در مطالعات مربوط به سطوح انرژی مولکولی اهمیت بسزایی دارد. کشور هند، تلاش‌های رامان در زمینهٔ پراکندگی نور و طیف‌نمایی را که منجر به کشف پراکندگی رامان گردید، روز ملی علوم نام گذاشته و
پراکندگی رامان گردید، روز ملی علوم نام گذاشته و جشن‌هایی به همین مناسبت هم برگزار می‌گردد.
مسجد سن پترزبورگ مسجد معروفی در سن پترزبورگ، روسیه است که در هنگام پایان بنای آن در ۱۹۱۳ بزرگ‌ترین مسجد اروپا محسوب می‌شد. این مسجد با ارتفاع ۴۸ متری و ارتفاع ۳۹ متری گنبد در جنوب شهر سن پترزبورگ واقع است و به سادگی از روی پل‌های سه‌گانه بر روی رود نوا قابل رؤیت است. سنگ بنای این مسجد در ۱۹۱۰ هنگام جشن بیست و پنجمین سالگرد خلافت عبدالاحد خان بر بخارا نهاده شد. تعداد مسلمانان سن پترزبورگ در آن دوران بالغ بر ۸٬۰۰۰ نفر بود. معمار آن نیکلای واسیلیف بود. تاریخچه. در زمان حکومت شوروی، تمام مظاهر دینی تعطیل و
در زمان حکومت شوروی، تمام مظاهر دینی تعطیل و نابود می‌شدند. از جمله مسجد سن پترزبورگ که به انبار وسایل پزشکی تبدیل شد. اما بعد از جنگ جهانی دوم و به درخواست رئیس جمهور اندونزی که زمان «خروشچف» به سن پترزبورگ سفر کرده بود، مسجد به روی مسلمانان باز شد. معماری و بافت شهری سنت پترزبورگ به نحوی است که این مسجد در خیلی از مناطق شهر دیده می‌شود.
نبرد کِرامه به درگیری میان نیروهای ارتش اسرائیل با چریک‌های سازمان آزادی‌بخش فلسطین و ارتش اردن در ۲۱ مارس ۱۹۶۸ در روستای کرامه اردن گفته می‌شود. در این روز نیروهای اسرائیلی با گذشتن از رود اردن با هدف از بین بردن گروه‌های مقاومت تازه تشکیل شده میان فلسطینیان آواره ساکن دره اردن وارد روستای کرامه شدند، در جنگ تن به تن میان ۳۵۰ تا ۴۰۰ چریک فلسطینی و نیروهای اسرائیلی حدود ۳۰ سرباز اسرائیلی، ۱۰۰ تا ۲۰۰ چریک عضو ساف و ۴۰ تا ۸۴ سرباز اردنی کشته شدند و درگیری با عقب‌نشینی سریع نیروهای اسرائیلی خاتمه یافت. با
با عقب‌نشینی سریع نیروهای اسرائیلی خاتمه یافت. با اینکه شمار تلفات عرب‌ها بسیار بیشتر بود اما با توجه به عقب‌نشینی سریع اسرائیلیان از این نبرد در جهان عرب به عنوان یک پیروزی درخشان یاد می‌شود که پس از شکست سنگین اعراب در جنگ شش روزه ارزشی مضاعف می‌یافت. و قدرت سیاسی و اعتبار روانی ویژه‌ای را به جنبش فتح بخشید. با وجود تلفات بیشتر اعراب، سازمان آزادی بخش فلسطین که جنبش فتح بزرگترین و مهمترین گروه عضو آن بود خود را فاتح نبرد کرامه می‌دانست، چرا که قوای اسرائیل به سرعت از منطقه عقب‌نشینی کردند. رویارویی نظامی
به سرعت از منطقه عقب‌نشینی کردند. رویارویی نظامی فتح با نیروهای دفاعی اسرائیل آن‌هم پس از شکست یک سال پیش ارتش‌های عرب در جنگ ۶ روزه قدرت فتح را هم از نظر سیاسی و از نظر روانی افزایش داد. به این ترتیب نبرد کرامه تبدیل به یک پیروزی اسطوره‌ای برای فلسطینیان شد که ادعاهای ملی آنان را به تثبیت می‌کرد. این نبرد برخلاف انتظار اسرائیل نه تنها فتح را تضعیف نکرد، بلکه قدرت مضاعفی به آن بخشید و توجه بین‌المللی را به مسئله فلسطین برانگیخت. به ادعای مقامات فتح فقط در ۴۸ ساعت اول پس از پایان جنگ ۵ هزار فلسطینی تقاضای
۴۸ ساعت اول پس از پایان جنگ ۵ هزار فلسطینی تقاضای عضویت در این سازمان را دادند.
شهرستان سوتر شهرستانی در امتداد رودخانه ساکرامنتو در دره مرکزی، ایالت کالیفرنیا، آمریکا و در شمال مرکز ایالت کالیفرنیا، ساکرامنتو می‌باشد. مطابق با سرشماری سال ۲۰۰۶ جمعیت آن معادل ۹۳٬۱۴۲ نفر می‌باشد. بخشداری آن یوبا سیتی می‌باشد. شهرستان سوتر یکی از شهرستان‌های اصلی کالیفرنیا می‌باشد که در دوران بوجودآمدن ایالت‌ها در آمریکا در سال ۱۸۵۰ به وجود آمده‌است. بخشی از این شهرستان در سال ۱۸۵۱ به شهرستان پلاسر، کالیفرنیا داده شده‌است.
خوان میرو فرا (۲۰ آوریل ۱۸۹۳ – ۲۵ دسامبر ۱۹۸۳) نقاش و مجسمه‌ساز و سفالگر اسپانیایی بود. کارهای او بیشتر در سبک سوررئالیسم دانسته می‌شود. او با کنار گذاشتن آنچه که او هنر بورژوازی می‌دانست به خلق کارهایی آبستره پرداخت. مجسمه‌ها و تابلوهای او در بسیاری از شهرها و موزه‌های جهان نصب شده و هواخواهان بسیاری دارد. این آثار از چند صد هزار دلار تا چند میلیون دلار قیمت‌گذاری می‌شود. میرو در طول حیات هنری خویش فراز و نشیب بسیاری را تجربه کرد که برآمده از زندگی پرماجرای او بود؛ زندگی‌ای که با گریز و تبعید همراه بود و
او بود؛ زندگی‌ای که با گریز و تبعید همراه بود و در سایه جنگ و دیکتاتوری سپری شد. کتاب یادداشت‌های خوآن میرو با عنوان فرعی (بسان باغبانی، نقاشی می‌کنم) توسط یوسف نجفی جابلو در سال ۱۴۰۰ به فارسی برگردانده شده‌است، کتاب مجموعه، افکار و اندیشه‌های میرو در زمینه تفکر خلاق را بازگو می‌کند. زندگی. کودکی و نوجوانی. خوان میرو که تباری کاتالونیایی داشت فرزند پدری ساعت‌ساز و مادری زرگر بود. او از سنین نوجوانی با هنر آشنا شد، نقاشی‌هایی از میرو به جا مانده که تاریخ ۱۹۰۱ یعنی زمانی که خوان ۸ ساله بود را بر خود دارند.
یعنی زمانی که خوان ۸ ساله بود را بر خود دارند. وی تا سال ۱۹۱۰ در مدرسه هنرهای زیبای بارسلون درس خواند. پس از غلبه بر بیماری تیفوئید که در سال ۱۹۱۱ به آن مبتلا شد تصمیم گرفت که زندگی‌اش را وقف هنر کند، به این منظور تحصیلاتش را در زمینه نقاشی در مدارس هنری بارسلون ادامه داد. در سال ۱۹۱۸ اولین نمایشگاه انفرادیش را برگزار کرد. آثار میرو قبل از سال ۱۹۲۰ متأثر از جریان‌های مختلف مانند رنگ‌های درخشان سبک فوویسم، اشکال سبک کوبیسم، نقاشی دیواری کلیساهای روم و هنر کاتالان بود. پاریس. در ۱۹۲۰ به پاریس رفت و با شاعران
بود. پاریس. در ۱۹۲۰ به پاریس رفت و با شاعران و نویسندگان و هنرمندان سوررئالیست آشنا شد. او یکی از چندین هنرمندی بود که در دهه‌های نخست قرن بیستم از چهارگوشه جهان به پاریس کوچ کردند، اگرچه بسیاری از این هنرمندان پس از تجربه زیستن در پاریس ترجیح می‌دادند که شهروندی فرانسه را برگزینند ولی خوان میرو همچنان کاتالان باقی ماند. خوان اولین نمایشگاهش در پاریس را در سال ۱۹۲۱ برگزار کرد. قرار گرفتن در جریان افکار حلقه سوررئالیست‌ها و به ویژه آندره برتون، خوان را وادار به تجدیدنظر اساسی در سبک و نگاه خود کرد. آندره
به تجدیدنظر اساسی در سبک و نگاه خود کرد. آندره برتون بعدها گفت که میرو از همه ما سوررئالیست‌تر است. از سال‌های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰ خوان میرو توجهش را در قالب کولاژ به اشیا معطوف می‌کند و این مقدمه‌ای بر تجربه ساخت مجسمه‌های سوررئالیستی بود. وی همچنین اشکال و قالب‌های دیگر هنری مانند حکاکی، لیتوگرافی، آبرنگ و نقاشی بر مس را تجربه کرد. مرگ. او در ۲۵ دسامبر ۱۹۸۳ در پالما دی مایورکا از ناراحتی قلبی درگذشت. سبک. سبک او آمیزه‌ای از خیال، تاکیدات شاعرانه و برداشتی شخصی از خشونت زندگی مدرن بود. میرو در حالی‌که به
شخصی از خشونت زندگی مدرن بود. میرو در حالی‌که به سوررئالیسم وفادار است، جهان خاص خود را پی می‌ریزد که چندان شبیه به جهان دیگر نقاش‌های سوررئالیست نیست. میرو را می‌توان نقاشی به شدت شخصی خواند که تمامی کارهایش فارغ از وابستگی به هر نوع جریان و سبک، نماینده دیدگاه او دربارهٔ زندگی و احوال شخصی‌اش در دوره‌های مختلف است.
پرواز شبانه دومین رمان نویسندهٔ فرانسوی، آنتوان دو سنت‌اگزوپری است. این اثر اولین بار در ۱۹۳۱ منتشر و تبدیل به یک کتاب پرفروش در سطح جهانی شد. پیشینه. کتاب براساس تجربهٔ آنتوان دو سنت‌اگزوپری به‌عنوان یک خلبان پُست هوایی و مدیر شرکت ایروپستا ارجنتینا است. داستان. شبی فابیان، خلبان پُست هوایی، در حین پرواز در طوفان گم می‌شود. مدیر وی، ریویر، کم‌کم با وضعیت روبه‌رو می‌شود. او هم باید به همسر فابیان خبر گم‌شدن وی را بدهد و از طرف دیگر باید به ادارهٔ شرکت پُست هوایی ادامه دهد و جان خلبان‌های دیگر را به خطر
هوایی ادامه دهد و جان خلبان‌های دیگر را به خطر بیندازد... فیلم. در ۱۹۳۳ فیلمی به کارگردانی کلارنس براون و بازی کلارک گیبل، هلن هیز، میرنا لوی، جان باریمور، لیونل باریمور و رابرت مونتگومری ساخته شد. جوایز. در سال ۱۹۳۱ این کتاب جایزهٔ فمینا را برد. تا قبل از دریافت این جایزه، آنتوان دو سنت‌اگزوپری آنچنان شناخته‌شده نبود، ولی پس از دریافت این جایزه نام وی بر سر زبان‌ها افتاد.
ابراهیم مرادی فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌بردار، بازیگر و یکی از پیشگامان سینمای ایران محسوب می‌شود. مرادی یکی از سه چهار هنرمندی است که سینمای ایران با نام آن‌ها آغاز می‌شود. هنگامی که اوانس اوهانیانس آگهی‌های «مدرسه آرتیستی سینما» را در روزنامه‌های کثیرالانتشار سال ۱۳۰۹ چاپ می‌کرد، مرادی ۲۳ سال داشت. در دوره اول فیلمسازی (۱۳۰۹–۱۳۱۶) که سینمای ایران «قدم آهسته» می‌رفت، مرادی در صف گروه کم شمار اما پرذوق فعالان سینما قرار داشت. از مجموع ۹ فیلم این دوره، دو فیلم ساخته اوست: انتقام برادر
۹ فیلم این دوره، دو فیلم ساخته اوست: انتقام برادر (۱۳۱۰) و بلهوس (۱۳۱۳). زندگی‌نامه. ابراهیم مرادی در سال ۱۲۸۶ هجری خورشیدی در بندر انزلی متولد شد. او در ۱۲ سالگی به جنبش جنگل به رهبری میرزا کوچک خان جنگلی پیوسته بود و در جمهوری انقلابی گیلان نیز نقش داشت. گفته می‌شود وی در مدرسه رشدیه انزلی به آموزش گریگور یقیکیان و سالن سینما تئاتر شخصی عمید همایون، در انزلی با هنر تئاتر آشنا گردید. ابراهیم مرادی پس از شکست جنگلی‌ها برای بار نخست به شوروی گریخت و در جریان اقامت اجباری‌اش در مسکو جذب حرفهٔ عکاسی شد.
جریان اقامت اجباری‌اش در مسکو جذب حرفهٔ عکاسی شد. انتقام برادر. مرادی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۰۹ کار فیلم‌برداری برای ساخت فیلم بلندی که بعدها «"انتقام برادر"» یا «"روح و جسم"» نام گرفت را در انزلی، آغاز کرد. این فیلم نهایتاً به شکلی ناقص در همان سال در سالن ارمنی‌های شهر رشت به مدت ۵۵ دقیقه به نمایش درآمد. ویژگی مهم این فیلم ساخت مستقل آن از جریان جاری سینمای آن زمان ایران است که در تهران و هند متمرکز بود. مرادی ساخت و فیلم‌برداری این فیلم را هم‌زمان با فیلم‌برداری "آبی و رابی" توسط اوانس
را هم‌زمان با فیلم‌برداری "آبی و رابی" توسط اوانس اوهانیانس، آغاز کرد. اما از آن‌جا که سینما در ایران هنری ناشناخته بود، هیچ‌کس حاضر به کمک مالی به او نشد. چون روند تولید فیلم به شکلی نسبتاً کامل تا سال ۱۳۱۰ طول کشید، فیلم «"انتقام برادر"» سومین فیلم داستانی ایرانی است که در تهران به نمایش درآمد و از آن‌جا که تاریخ نویسان سینما زمان نمایش یک فیلم را در پایتخت ملاک داوری تاریخی خود قرار می‌دهند، نوشته‌اند مرادی سومین فیلم بلند سینمایی ایران را ساخته است که دارای ابهام است. بوالهوس. ابراهیم مرادی در
است که دارای ابهام است. بوالهوس. ابراهیم مرادی در سکانس‌های آغازین فیلم "بوالهوس" که در سال ۱۳۱۳ در لنگرود ساخته شده به بخش‌هایی از آداب و رسوم و فرهنگ توده‌های روستایی شرق گیلان اشاره می‌شود. اما این موضوع با پیگیری داستان عشقی ـ اخلاقی فیلم به بیراهه می‌رود. با این همه بوالهوس نسبت به سایر فیلم‌های مشابه‌اش در آن زمان یعنی "حاجی آقا آکتور سینما" و "دختر لر" دارای انسجام و ساختار قوی‌تری است؛ که نشان از استعداد و شناخت بیشتر ابراهیم مرادی نسبت به سینما دارد. تأسیس مدرسه کودک پا. پس از کناره‌گیری از سینما
تأسیس مدرسه کودک پا. پس از کناره‌گیری از سینما در سال ۱۳۵۱ مدرسه «کودک پاد» را با هدف کشف کودکان استثنایی و نابغه تأسیس نمود. درگذشت. وی در سال ۱۳۵۶ خورشیدی در تهران درگذشت. سایر فعالیت‌ها. از فعالیت‌ها و اقدامات ابراهیم مرادی می‌توان به: او نشان عالی مدرسه معروف اکول یونیورسال پاریس را کسب کرد.
اسلام بزرگ‌ترین دین در بنگلادش محسوب می‌شود و حدود ۹۰ درصد از جمعیت این کشور را مسلمانان تشکیل می‌دهند. پیشینه. پیشینه تماس مردم بنگال با مسلمانان، به ویژه در زمینه بازرگانی به زمان هارون الرشید باز می‌گردد. رفت‌وآمدهای تجار عرب و ایرانی از قرن ۳ تا ۷ موجب آشنایی تدریجی مردم این سرزمین با اسلام شد. در زمان محمد بن بختیار خلجی جمعیت مسلمانان مهاجر ۱۵ تا ۲۰ هزار نفر بود که در زمان پادشاهان خودمختار بنگال تعداد مسلمانان کمتر شد. در زمان تیموریان، مسلمانان از استان‌های شمالی هند و حتی از ترکستان و حبشه و دیگر
شمالی هند و حتی از ترکستان و حبشه و دیگر کشورهای دوردست به بنگال مهاجرت کردند. پس از زوال حکومت صفوی در ایران، ایرانیان زیادی روانه هند شدند و پس از مدتی مردم بومی نیز دین اسلام را پذیرفتند، چنانکه در ۱۱۸۴ دو سوم از مسلمانان بنگالی دارای نیاکان بومی بودند. جمعیت مسلمانان بر حسب منطقه. پراکندگی جمعیتی مسلمانان در مناطق مختلف به صورت زیر است: بیشتر مسلمانان بنگلادش سنی مذهب هستند و گروهی از آنان که شیعه هستند در اوربان زندگی می‌کنند.
بریکینگ بنجامین یک گروه آلترناتیو متال و پست گرانج آمریکایی است که در سال ۱۹۹۸ توسط بنجامین برنلی(خواننده) و جِرِمی هامل (درامر) تشکیل شد. نام این گروه الهام گرفته از اتفاقی است که برای بنجامین در یکی از کنسرت‌های سولو اش افتاد: میکروفون از دست او افتاد و شکست و صاحب میکروفون از پشت صحنه فریاد زد: "از این که میکروفون مرا شکستی متشکرم بنجامین" این گروه در سال ۲۰۰۱ با هالیوود رکوردز قرارداد بست. اولین آهنگ این گروه "polyamorous" نام داشت. آلبوم "phobia" در جدول آلبوم‌های دیجیتال و راک آمریکا در سال ۲۰۰۷ رتبهٔ
آلبوم‌های دیجیتال و راک آمریکا در سال ۲۰۰۷ رتبهٔ ۱ را کسب کرد. فعالیت این گروه در سال ۲۰۱۰ به علت بیماری خواننده اصلی گروه متوقف گردید اما در اواخر سال ۲۰۱۴ با اعضای جدید به به فعالیت خود ادامه داد. در سال ۲۰۱۵ آلبوم "dark before dawn توسط گروه منتشر شد" و با آهنگ "failure" در "mainstream rock" آمریکا رتبهٔ یک را کسب کرد. آخرین آلبوم گروه که در سال 2018 منتشر شد ember نام دارد که توانست برای مدتی رتبه ۱ را برای بهترین البوم هارد راک را بدست آورد
بیلی جو آرمسترانگ خواننده، گیتاریست و مؤسس گروه موسیقی آمریکایی گرین دی است. اوایل زندگی. بیلی جو، کوچک‌ترین عضو خانواده هشت نفری آرمسترانگ می‌باشد. پدرش اندی، راننده ماشین‌های سنگین و مادرش پیشخدمت یک رستوران بود. در پنج سالگی با تشویق و حمایت معلم موسیقی اش، آهنگی به نام "در جستجوی عشق" ساخت. بعد از این اتفاق، به سمت موسیقی کشیده شد. او در ده سالگی پدرش را از دست داد. رابطه او با پدرش فراتر از روابط پدر با سایر فرزندان بود، برای همین هضم این اتفاق برای او بسیار دشوار بود. پس از مرگ پدر بیلی جو آرمسترانگ،
بسیار دشوار بود. پس از مرگ پدر بیلی جو آرمسترانگ، مادرش مجبور شد که با کار مداوم در رستوران ۲۴ ساعته رادهیکوری پیت مخارج ۶ تا از فرزندانش را تأمین کند. به گفته خودش مادرش آن قدر کار می‌کرد که می‌ترسیدیم از شدت خستگی بمیرد. پس از ازدواج مجدد مادرش و درگیری و ناسازگاری او با ناپدری اش، علاقه بیلی جو به موسیقی بیشتر شد. در همین هنگام بود که آرمسترانگ، مایک درنت (Mike Dirnt) را ملاقات کرد. تأسیس گرین دی. در ۱۵ سالگی، بیلی جو آرمسترانگ به همراه مایک درنت(Mike Dirnt)، دوست دوران کودکی اش، گروهی با نام Sweet
Dirnt)، دوست دوران کودکی اش، گروهی با نام Sweet Children را در رودئو کالیفرنیا تشکیل دادند. کمی بعد، آن‌ها نام گروه را به Green Day تغییر دادند. تره کول(Tre Cool)، دیگر عضو اصلی گروه در سال ۱۹۹۰ به آن‌ها پیوست. زندگی خصوصی و حواشی. بیلی جو در سال ۱۹۹۴ با یکی از طرفدارانش ازدواج کرد و اکنون صاحب دو فرزند می‌باشد. بیلی جو در حدود سال ۲۰۱۲ در کنسرتی با جمعیت چندین هزار نفره پس از خواندن آهنگ basket case شروع به حواشی و استفاده از کلمات فوق‌العاده رکیک به هنرمندانی چون جاستین بیبر کرد و سپس گیتار خود را شکاند
چون جاستین بیبر کرد و سپس گیتار خود را شکاند که ویدیو آن توسط افرادی که در کنسرت بودند گرفته شد و در یوتیوب میلیون‌ها بازدید داشت که هم‌اکنون در یوتیوب می‌توان آن را مشاهده کرد. بیلی جو آرمسترانگ در سال ۱۹۹۶ به جرم عورت نمایی در کنسرت توسط پلیس دستگیر شد.
مسجد ستاره مسجدی در شهر داکا در کشور بنگلادش است که در بخش قدیمی شهر واقع شده.
اسلام بزرگترین اقلیت مذهبی در آلمان است. مسلمانان آلمان حدود ۵٫۴٪ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند. پیشینه. پس از آشنایی اروپای غربی با اسلام، در سده ۱۹ آلمان یکی از مهم‌ترین مراکز اسلام‌شناسی شد. در واقع تا جنگ جهانی دوم حضور مسلمانان در آلمان بسیار ناچیز بود، زیرا آلمان در جهان اسلامی مستعمره نداشت تا راه برای مهاجرت مسلمانان به آلمان باز باشد. پس از جنگ جهانی دوم مهاجران مسلمان ترک به آلمان و تا حدی از نواحی مسلمان‌نشین بالکان به آلمان رفتند. قدیمی‌ترین مسجد شهر برلین در منطقه مسکونی ویلمرزدورف
مسجد شهر برلین در منطقه مسکونی ویلمرزدورف این شهر قرار دارد. این مسجد که به فرقه اسلامی احمدیه تعلق دارد را کارل آگوست هرمان، معمار آلمانی طراحی کرده و شبیه بنای تاج محل هند ساخته‌است. مسجد احمدیه در سال ۱۹۲۸ افتتاح شد. اولین جمعیت مسلمانان در کشورهای آلمانی زبان را زندانیان جنگی پس از تصرف بالکان توسط امپراتوری عثمانی تشکیل دادند. این جمعیت جزء عامل جمعیتی مهم تا دهه ششم قرن بیستم تلقی نمی‌گردید. شهرهای بزرگی از قبیل برلین که اولین مسجد در آن، در خانه ویلمرس دورف در سال ۱۹۲۷بنا گردید، شامل ترکیبهای
ویلمرس دورف در سال ۱۹۲۷بنا گردید، شامل ترکیبهای گوناگونی از دیپلمات‌ها، دانشجویان و بازرگانان می‌شد. در سال ۱۹۵۸، دفتر مذهبی آوارگان مسلمان متشکل از پناهندگانی از شوروی و یوگسلاوی بوجود آمد. امروزه. در آلمان مسلمانان از لحاظ دینی آزادی دارند و مساجد متعددی در ۵۰ سال اخیر در سراسر این کشور ساخته شده‌است. از جمله می‌توان به مرکز اسلامی هامبورگ اشاره کرد که به دستور آیت‌الله بروجردی توسط ایرانیان بنا شده، و یکی از مراکز مهم اسلامی آلمان است. در خلال ژوئیه ۲۰۰۴ تا ژوئن ۲۰۰۵ بیش از ۴٬۰۰۰ نفر به دین اسلام
۲۰۰۴ تا ژوئن ۲۰۰۵ بیش از ۴٬۰۰۰ نفر به دین اسلام گرویدند. حمله به مسلمانان. بر اساس آمار وزارت کشور آلمان در سال ۲۰۱۷ میلادی، حدود ۹۵۰ حمله علیه ملسمانان یا مساجد در آلمان صورت گرفته‌است. همچنین در سال ۲۰۱۸ میلادی ۸۲۴، در سال ۲۰۱۹ میلادی ۸۸۴ و در سال ۲۰۲۰ میلادی ۹۰۱ حمله علیه مسلمان ثبت شده‌است. مساجد و اماکن مذهبی. اکنون در کشور آلمان ۱۸ مسجد رسمی وجود دارد که از همان زمانهای اولیه، تحت عنوان مسجد تأسیس شده بودند. محلهای مذهبی مسلمانان (همانند مسجد و دیگر اماکن مذهبی)، بین ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ مورد تخمین زده
اماکن مذهبی)، بین ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ مورد تخمین زده می‌شود. اکثر این مساجد به صورت موقت ساخته شده‌اند و عمدتاً، در محلهای اجاره ای، کارخانجات یا انبارها واقع شده‌اند بر اساس آرشیو مؤسسه مرکزی اسلام، مهمترین مساجد آلمان در شهرهایی مانند هامبورگ، برلین، مانهایم، مارل، دورتموند، کلن، فرانکفورت، وسلینگ، بن، زینگن، فورتسهایم و همچنین مساجد قرار دارند. شهرهای آخن و مونیخ از مساجد مهم آلمان هستند. این مساجد دور از مرکز شهر هستند و اغلب در مناطق صنعتی قرار دارند. آموزش‌های دینی. بحث تعلیمات دینی (اسلامی) در مدرسه‌های
دینی. بحث تعلیمات دینی (اسلامی) در مدرسه‌های آلمان، در دهه ۱۹۷۰، بصورت متقارن با مسائلی پیرو کلاسهای قرآنی و همچنین اثرات بازدارنده‌اش در ادغام نمودن محصلانِ تُرک در این کشور آغاز گردید.