payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عرب رفت و در همین سال سلطان سلیمان یکم عثمانی درگذشت. شاه تهماسب یکم تصمیم گرفت نامهٔ مفصلی برای تسلیت و تبریک به سلطان سلیم دوم بفرستد و گروهی از کارکنان و نویسندگان و شاعران را مأمور کرد که در تهیهٔ این نامه شرکت جویند. قاضی احمد و پدرش در میان ادیبانی بودند که در نوشتن این نامه شرکت داشتند و خود قاضی احمد در اینباره می‌گوید: «مؤلف این نسخه در خدمت والد خود - میرمنشی - در آن مجلس بود و چون در سرعت کتابت دستی تمام دارد، اکثر آن خدمت به او محول شد». پس از مرگ شاه تهماسب یکم، قاضی احمد از سوی شاه اسماعیل
مرگ شاه تهماسب یکم، قاضی احمد از سوی شاه اسماعیل دوم مأمور شد که تاریخ صفویه را از شاه اسماعیل یکم تا شاه اسماعیل دوم بنویسد. اما این کار به دلیل مرگ شاه به تعویق افتاد و بعداً او تاریخ دورهٔ صفویه از روزگار شیخ صفی الدین اردبیلی (نیمهٔ اول سده ۸ هجری قمری) تا نخستین سال‌های پادشاهی شاه عباس یکم (اواخر سده ۱۰ ق) را با نام خلاصة التواریخ به پایان رساند. قاضی احمد قمی علاوه بر نویسندگی به کارهای دیوانی و حکومتی نیز اشتغال داشت. آخرین تاریخی که از او خبری هست، مربوط به سال ۹۸۵ خ. (۱۰۱۵ ق) می‌شود. شاگردان.
مربوط به سال ۹۸۵ خ. (۱۰۱۵ ق) می‌شود. شاگردان. قاضی احمد استاد اسکندر بیگ منشی - مؤلف نامدار تاریخ عالم آرای عباسی - بوده‌است و اسکندر بیگ با کمک او فن نوشتن و نگارش نامه‌ها و احکام را آموخته‌است و شگفت‌انگیز است که وی در هیچ جای از کتاب خود به استادش اشاره‌ای نکرده‌است. اما در برابر فروتنی قاضی احمد نسبت به استادان خویش، شاید این رباعی که برای تمجید از شاگردش - اسکندر منشی - ذکر کرده‌است، اشاره‌ای به حقوق او بر گردن دیگران باشد: آثار. از قاضی احمد قمی تاکنون ۵ اثر شناخته شده‌است که عبارتند از: منابع.
تاکنون ۵ اثر شناخته شده‌است که عبارتند از: منابع. &lt;/small&gt;
جرأت اندیشیدن داشته باش عبارتی است که در اصل توسط هوراس به‌کار رفته بود و با تأکید ایمانوئل کانت در مقالهٔ مشهور "روشن‌گری چیست؟"، به‌شعار جنبش روشنگری بدل شد. اصل این سخن از هوراس، شاعر و ادیب رومی است که در رسائل (صفحات ۱، ۲ و ۴۰) به‌کار رفت. این سخن، شعار "جمعیت دوستداران حقیقت" قرار گرفت که در سال ۱۷۳۶ با هدف گسترش فلسفهٔ لایبنیتس — ولف بنیاد گذاشته شده‌بود. کانت در ابتدای مقالهٔ «در پاسخ به پرسش: روشن‌گری چیست؟»، این جمله را شعار روشن‌گری می‌نامد: ابراهیمی دینانی در کتاب فراز و فرود فکر فلسفی دربارهٔ
دینانی در کتاب فراز و فرود فکر فلسفی دربارهٔ ترس از اندیشیدن می‌نویسد: کسانی که در اندیشیدن، خطر می‌بینند، باید توجه داشته باشند که اگر در اندیشیدن احتمال خطر وجود دارد در «نیندیشیدن» خطر سقوط در ورطه حماقت و نادانی، قطعی و تردید ناپذیر است. ضرب‌المثلی وجود دارد که می‌گوید: «دست بکش و بیندیش» حل مسئله ترس از اندیشیدن یکی از مقدمات فهم فلسفی و عمیق است. تاریخ ما را هر لحظه با مسئله تازه‌ای روبه‌رو می‌سازد و برای روبه‌رو شدن با مسئله جدید، باید از نو اندیشید؛ زیرا بدون اندیشه یا مسئله جدید پیش نمی‌آید و
زیرا بدون اندیشه یا مسئله جدید پیش نمی‌آید و تاریخ متوقف می‌ماند یا اینکه انسان در برابر آنچه آن را نمی‌شناسد، هویت خویش را از دست می‌دهد. انسان وقتی در نقش یک اندیشمند ظاهر می‌شود، غیر از آن فردی است که نمی‌اندیشد و تنها از محیط خود اثر می‌پذیرد.
لاکوئیلا نام شهری تاریخی در مرکز ایتالیا و پایتخت استان لاکوئیلا است. جغرافیا. لاکوئیلا در حوزه رودخانهٔ آترنو قرار دارد و ارتفاع ان از دریا ۷۲۱ متر می‌باشد که این شهر را در ردهٔ سومین مرکز پایتخت بلند ایتالیا، بعد از شهرهای اننا و پوتنزا قرار می‌دهد. جمعیت شهر لاکوئیلا بالغ بر ۶۸٫۲۳۵ نفر می‌شود. آب و هوا. طبق اعلام رسمی ARSSA Abruzzo بین سال‌های ۱۹۵۱-۲۰۰۰ میانگین سالانه پایین‌ترین درجهٔ هوا ۶٫۵ سانتیگراد و میانگین بالاترین درجهٔ هوا ۱۷٫۳ سانتیگراد اعلام شده در حالی که میانگین سالانهٔ هوا ۱۱٫۹ سانتیگراد
شده در حالی که میانگین سالانهٔ هوا ۱۱٫۹ سانتیگراد می‌باشد. تاریخچه. در سرزمینی که هم‌اکنون نام لاکوئیلا رو در اختیار دارد قبل از تصرف توسط امپراتوری روم، ازسال‌های بسیار دور مکانی برای مردم و قوم‌های مختلفی بود. در این سرزمین دو قوم سابین‌ها و وستینی زندگی می‌کردند. بعد از تصرف منطقه توسط امپراتوری روم، سده ۳ (پیش از میلاد)، در منطقه ای که هم‌اکنون سن ویتورینو نامیده می‌شود درغرب شهر لاکوئیلا، شهری به نام امیترنوم ساخته می‌شود که امروزه از ان یک تئاتر و یک تماشاخانه یا آمفی تئاتر باقی مانده‌است. شهر تاریخی
یا آمفی تئاتر باقی مانده‌است. شهر تاریخی لاکوئیلا در سال ۱۲۲۹ ساخته شده هست ولی به دلایل مختلف از جمله زلزله‌های ویرانگر یا طاعون چندین بار کاملاً ویران و دوباره بازسازی شده‌است. زمین‌لرزه (۲۰۰۹). در ساعت ۳ و ۳۲ دقیقه بامداد ۶ آوریل ۲۰۰۹ میلادی، زمین‌لرزهای به شدت دستکم ۸/۵ ریشتر مناطق مرکزی ایتالیا را لرزاند. کانون زلزله شهر تاریخی لاکوئیلا بود. بر اثر زمین‌لرزه، محلهٔ تاریخی شهر لاکوئیلا به کلی ویران شد. بر اثر این زمین‌لرزه، بیش از ۱۵۰ نفر کُشته، ۱۵۰۰ نفر زخمی و ۵۰ هزار نفر آواره شدند. مراکز آموزشی.
نفر زخمی و ۵۰ هزار نفر آواره شدند. مراکز آموزشی. دانشگاه لاکوئیلا، مهم‌ترین مرکز آموزش عالی در شهر لاکوئیلا محسوب می‌شود. این دانشگاه در سال ۱۹۶۴ میلادی، تأسیس شد و هم‌اکنون بیش از ۲۷٬۰۰۰ دانشجو دارد.
ایوان میکولاویچ دمیانیوک (۳ آوریل ۱۹۲۰–۱۷ مارس ۲۰۱۲ آلمان)، مکانیک بازنشسته است. وی متهم به جنایت علیه بشریت، نسل‌کشی و مشارکت در هولوکاست است. وی در ۱۲ مه ۲۰۱۱ به دلیل «مشارکت در قتل بیش از بیست و هشت هزار یهودی در لهستان در دوران جنگ جهانی دوم» در دادگاهی در مونیخ، آلمان «مجرم» شناخته‌شد. لقب او در اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها به دلیل وحشی‌گری و قساوت غیرقابل توصیف، «ایوان مخوف» بوده‌است. زندگی‌نامه. ایوان دمیانیوک در اوکراین متولد شده‌است. در جنگ جهانی دوم به عنوان سرباز ارتش سرخ شوروی به اسارت ورماخت در
به عنوان سرباز ارتش سرخ شوروی به اسارت ورماخت در می‌آید و از سال ۱۹۴۲، همکاری خود با اس‌اس را آغاز می‌کند. دمیانیوک پس از طی یک دورهٔ آموزشی، به عنوان زندان‌بان در چند اردوگاه مرگ نازی‌ها، من‌جمله اردوگاه مرگ سوبی‌بور و اردوگاه مرگ تربلینکا «خدمت» می‌کند. پس از جنگ جهانی دوم، متواری شده و برای مدت کوتاهی در مونشن اقامت می‌کند، سپس به ایالات متحده آمریکا مهاجرت می‌کند. در سال ۱۹۵۸ موفق به دریافت تابعیت این کشور می‌شود. او تا اواخر دههٔ ۱۹۷۰ به عنوان مکانیک خودرو در ایالت اوهایو کار می‌کند تا اینکه از طرف
خودرو در ایالت اوهایو کار می‌کند تا اینکه از طرف کسانی که توانسته‌اند از اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها جان سالم به‌در برند، شناسایی می‌شود. پروندهٔ ایوان مخوف در اسرائیل. دولت آمریکا در سال ۱۹۸۱، ملیت آمریکایی را از او به دلیل دادن اطلاعات دروغ در فرم مهاجرت در هنگام ورود به آمریکا و همکاری با آلمان، سلب کرد و او را در سال ۱۹۸۶ به اسرائیل، تحویل داد. دادگاه رسیدگی به "پروندهٔ ایوان مخوف" در اسرائیل ۱۴ ماه طول کشید و در نهایت دادگاه، او را به دلیل عضویت در اس‌اس به ۷ سال زندان و به جرم نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت
۷ سال زندان و به جرم نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت به اعدام محکوم کرد. در سال ۱۹۹۲، جان دمیانیوک در حال گذراندن مجازات زندان بود که مدارکی از کاگ‌ب منتشر می‌شود که نشان می‌داد، «ایوان مخوف» شخص دیگری بوده‌است. در نتیجه وکیل مدافع جان دمیانیوک با توجه به اسناد منتشر شده توسط کاگ‌ب، به دیوان عالی اسرائیل درخواست فرجام داده و نهایتاً در سال ۱۹۹۳، دادگاه عالی اسرائیل رای داد که هویت او مورد تردید است و اطمینان قاطع وجود ندارد که او همان «ایوان مخوف» باشد. در نتیجه دیوان عالی اسرائیل حکم دادگاه بدوی را باطل و جان
دیوان عالی اسرائیل حکم دادگاه بدوی را باطل و جان دمیانیوک را آزاد کرد. بازگشت به آمریکا و سلب شهروندی. پس از آزادی از زندان در اسرائیل، درخواست جان دمیانیوک برای بازپس گرفتن تابعیت آمریکایی با توجه به عدم شواهد کافی در مورد هویت وی مورد قبول قرار گرفت و در ۲۰ فوریه ۱۹۸۹، تابعیت آمریکایی وی، بازگردانده شد و در نتیجه جان دمیانیوک به ایالات متحده آمریکا بازگشت. در سال ۲۰۰۱، پروندهٔ جدیدی برای دمیانیوک گشوده می‌شود و این بار کارشناسان آمریکایی، بر مبنای کارت شناسایی‌ای که از او در زمان جنگ دوم جهانی به دست
شناسایی‌ای که از او در زمان جنگ دوم جهانی به دست آمده، ثابت می‌کنند که او همان «ایوان مخوف» است. در سال ۲۰۰۲، یک قاضی دادگاه مهاجرت آمریکا حکم داد که مدارک کافی برای اثبات این‌که جان ایوان دمیانیوک در آلمان، زندان‌بان اردوگاه‌های مرگ بوده‌است، وجود دارد و به همین علت او را برای دومین بار، از شهروندی ایالات متحده آمریکا عزل کرد. استرداد به آلمان. در ۲۰ آوریل ۲۰۰۹، وزارت دادگستری آمریکا در دستوری رسمی، خواهان آن شد که جان دمیانیوک فوراً از ایالات متحده آمریکا، اخراج و به دادستانی مونشن که برای وی به جرم
اخراج و به دادستانی مونشن که برای وی به جرم همکاری در قتل ۲۹هزار نفر قرار بازداشت بین‌المللی صادر کرده، تحویل داده شود. جان دمیانیوک در تلاش برای عدم استرداد، اقدام به درخواست فرجام‌خواهی نزد دیوان عالی ایالات متحده آمریکا کرد و عنوان کرد که وضعیت سلامتی‌اش به او اجازهٔ یک پرواز طولانی به مقصد آلمان را نمی‌دهد. نهایتاً دیوان عالی ایالات متحده، پس از بررسی وضعیت پرونده قضایی وی و عدم اثبات ادعایش مبنی بر وضعیت بد سلامتی، پرونده وی را از دستور فرجام‌خواهی خارج کرد. در ساعات آغازین صبح ۱۱ مه ۲۰۰۹، کارمندان
کرد. در ساعات آغازین صبح ۱۱ مه ۲۰۰۹، کارمندان اداره مهاجرت آمریکا، در آخرین مرحله برای اخراج جان دمیانیوک از آمریکا، با آمبولانس وی را از خانه‌اش در کلیولند، پنسیلوانیا به دفتر اداره مهاجرت منتقل کردند. و در ظهر همان روز، بوسیله هواپیما به مقصد مونشن در آلمان اخراج و در تاریخ ۱۲ مه در فرودگاه بین‌المللی مونشن، به مقامات قضایی آلمان، مسترد و بازداشت شد. پروندهٔ ایوان مخوف در آلمان. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۹ دادستانی شهر مونشن از محاکمه جان دمیانیوک، به اتهام جنایت علیه بشریت، نسل‌کشی و مشارکت در هولوکاست خبر داد. در
بشریت، نسل‌کشی و مشارکت در هولوکاست خبر داد. در ۱۲ مه ۲۰۱۱ دادگاهی در شهر مونشن، جان دمیانیوک را به دلیل «مشارکت در قتل بیش از بیست و هشت هزار یهودی در لهستان در دوران جنگ جهانی دوم» مجرم شناخت، اما سپس حکم آزادی او را به دلیل کهولت سن وی صادر کرد. او متهم بود که در طول جنگ جهانی دوم، عضو اس‌اس و زندان‌بان اردوگاه مرگ سوبیبور بوده‌است.
به آنچه که موعظه می‌رانید، خود عمل کنید سومین آلبوم استودیویی گروه ترش متال تستمنت است که در سال ۱۹۸۹ میلادی و توسط آتلانتیک رکوردز منتشر شد. در زمان انتشار آلبوم شایعه شد که آهنگ‌های آلبوم به صورت زنده(نواختن هم‌زمان همهٔ سازها و اجرای خواننده) در استودیو ضبط شده است. متن آهنگ‌ها بر خلاف دو آلبوم قبلی گروه، بیشتر حاوی مضامین سیاسی و اجتماعی است. آهنگ اول آلبوم-که هم‌نام خود آلبوم است- در زمان انتشار تا رتبهٔ ۷۷ بیلبورد ۲۰۰ صعود کرد.
نمایش آدم و حوا یا سیب و آدم و حوا در بهشت (۱۳۰۲) نخستین تئاتر زنان در ایران بود که محوریت آن آزادی زنان بود. جمعیت نسوان وطنخواه با کمک میرزاده عشقی نمایش‌نامه آن را آماده کرده و با حمایت فعالانهٔ افراد سرشناسی همچون وثوق‌الدوله، یحیی دولت‌آبادی و ادیب‌السلطنه سرداری در پارک اتابک اجرا کرد. پنج هزار زن از جمله برخی از زنان اروپایی به تماشای آن آمدند و چهارصد تومان جمع شد ولی بعداً به دلیل مخالفت شدید روحانیان تهران اجرای آن ممنوع شد. نسوان وطنخواه با اجرای این برنامه و درآمد حاصل از فروش بلیط آن مخارج
این برنامه و درآمد حاصل از فروش بلیط آن مخارج کلاس‌های اکابر برای زنان را تأمین کرد. نمایش که برای ۲۴ اردیبهشت ۱۳۰۲* برنامه‌ریزی شده بود بعد از دریافت پیغامی تهدیدآمیز مبنی بر خلع رئیس نظمیه در صورت اجرای نمایش، به دستور پلیس توقیف شد. این پیغام را واعظی پرطرفدار به نام میرزا عبدالله واعظ برای سرتیپ محمد درگاهی که رئیس پلیس قدرتمندی بود فرستاد. در پیغام آمده بود «اگر امشب نمایش را به هم نزنید فردا رئیس نخواهید بود». دو روز بعد نیز پس از پخش شایعه‌ای توسط روحانیان مبنی بر اینکه قرار است زنان بی‌حجاب تجمع
روحانیان مبنی بر اینکه قرار است زنان بی‌حجاب تجمع کنند، گروهی از اوباش خانهٔ نورالهدی منگنه را که قرار بود نمایش آنجا اجرا شود غارت کردند.
سپولترا یک گروه هوی متال برزیلی است که در سال ۱۹۸۴ در بلو هوریزونته به اسم sepultura شکل گرفت. این گروه در اواخر دههٔ ۸۰ و اوائل دههٔ ۹۰ میلادی تأثیر عمده‌ای بر دث متال و ترش متال گذاشتو در سال‌های بعد با پرداختن به هاردکور پانک، اینداستریال و اکستریم متال منشأ الهام گروه‌های سبک گروو متال شد. گروه تا به امروز ۱۵ آلبوم استودیویی منتشر کرده‌است که از برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان از "خیزش" (۱۹۹۱)، "آشوب پس از میلاد" (۱۹۹۳) و "ریشه‌ها" (۱۹۹۶) نام برد. تا سال ۲۰۱۱ حدود ۲۰ میلیون نسخه از آثار گروه در تمام دنیا
حدود ۲۰ میلیون نسخه از آثار گروه در تمام دنیا به‌فروش رسیده و بارها در کشورهای مختلف گواهی طلا و پلاتینیوم دریافت کرده‌اند که از میان آن‌ها می‌توان به فرانسه، استرالیا، اندونزی، ایالات متحده، قبرس و برزیل اشاره کرد. سپولترا یک واژه پرتغالی و به معنای گور است.
آقای دیدز به شهر می‌رود نام یک فیلم محصول سال ۱۹۳۶ میلادی می‌باشد. آقای دیدز به شهر می‌رود فیلمی محصول سال ۱۹۳۶ به کارگردانی فرانک کاپرا است. این فیلم اولین قسمت از تریولوژی کاپراست. دو قسمت دیگر به ترتیب در سال ۱۹۳۹ با نام آقای اسمیت به واشینگتن می‌رود و در سال ۱۹۴۱ با نام ملاقات با جان دو ساخته شدند. بسیاری این ۳ فیلم را از درخشانترین آثار فرانک کاپرا می‌دانند. خلاصه داستان. آقای دیدز با بازی گری کوپر مرد ساده‌ای اهل شهری کوچک، میلیون‌ها دلار ارث می‌برد و تصمیم می‌گیرد پولش را به نیازمندان ببخشد. وقتی که
تصمیم می‌گیرد پولش را به نیازمندان ببخشد. وقتی که به نیویورک می‌رود عده‌ای انگل گردش را می‌گیرند، و زنی روزنامه‌نگار با بازی جین آرتور دربارهٔ او گزارشهای مسخره چاپ می‌کند. آنها سرانجام به یکدیگر علاقه‌مند می‌شوند. توضیحات. رابرت ریسکین رفیق شفیق فرانک کاپرا بود و بسیاری از آثار عالی کاپرا به قلم اوست. فیلمنامه را ریسکین بر مبنای داستانی نوشته کلارنس بادینگتون کلند به نام کلاه اپرا به نگارش درآورد. پایان‌های خوش در این فیلم کاپرا هم وجود دارد ولی با این حال تبحر کاپرا آنقدر بالاست که هیچگاه ما هیچگاه به
تبحر کاپرا آنقدر بالاست که هیچگاه ما هیچگاه به تکراری بودن آثار او اذعان نمی‌کنیم. در تریولوژی کاپرا در هر سه فیلم انسان ساده لوح آنچنان زیبا خلق شده که حس ترحم را به سوی ما می‌کشاند و ما دوست داریم آنتاگونیستهای فیلم به اهدافشان نرسند. عشق همواره در فیلمهای کاپرا حس لطیفی دارد که قهرمان فیلم برای آن ارزش بالایی در نظر می‌گیرد گاه جانش را به خطر می‌اندازد. در این فیلم هم عشق است که در نهایت باعث سرافرازی زن روزنامه‌نگار و آقای دیدز می‌شود. یک بار دیگر این فیلم در سال ۲۰۰۲ با بازی آدام سندلر و وینونا رایدر
در سال ۲۰۰۲ با بازی آدام سندلر و وینونا رایدر با نام آقای دیدز بازسازی می‌شود ولی فیلم کاپرا برتری محسوسی نسبت به نسخه اخیر دارد. بازی گری کوپر بسیار عالیست و اکثر منتقدان به این نکته اذعان داشتند. کاراکتر انسانی ساده لوح ولی آرمان‌گرا به خوبی در گری کوپر نمود پیدا کرد. چگونگی ستاره شدن جین آرتور با این فیلم. فرانک کاپرا نام جین آرتور را به هری کوهن پدرخوانده خود ساخته کلمبیا پیکچرز برای نقش اصلی در فیلم آقای دیدز به شهر می‌رود پیشنهاد کرد. کوهن از کارگردان پرسید: جین آرتور؟ تا حالا اسمش را شنیده‌ای؟ وقتی
پرسید: جین آرتور؟ تا حالا اسمش را شنیده‌ای؟ وقتی که کارگردان گفت: نه. کوهن به یکی از مأموران تبلیغاتیش تلفن کرد و از او پرسید، که جواب او هم نه بود. کوهن با پیروزی گفت: دیدی؟ گمنام است. کاپرا اصرار ورزید: هری، ولی صدای فوق‌العاده‌ای دارد. هری کوهن خرناسی کشیدو گفت: صدای فوق‌العاده! صورتش را ندیدی؟ کاپرا: نصفش فرشته‌است و نصف دیگرش اسب؛ و بعد نه تنها در این فیلم بلکه در بهترین آثار دیگر کاپرا نقش اول جین آرتور شد. جوایز دیگر. این فیلم در سال ۱۹۳۶ جایزه بهترین فیلم منتقدان فیلم نیویورک را بدست آورد. همچنین
فیلم منتقدان فیلم نیویورک را بدست آورد. همچنین در جشنواره آمریکایی هیئت ملی بازبینی فیلم (منتقدین ملی آمریکا) جایزه بهترین فیلم سال ۱۹۳۶ را کسب کرد. در جشنواره ونیز فرانک کاپرا برای این فیلم نامزد جایزه موسولینی شد. منابع. IMdB
فریدریش ماکس مولر (زادهٔ ۶ دسامبر ۱۸۲۳ – مرگ ۲۸ اکتبر ۱۹۰۰) زبان‌شناس و خاورشناس آلمانی بود. او یکی از پایه‌ریزان هندشناسی و پژوهش‌های تطبیقی و سنجشی آیین‌ها در دانشگاه‌های غربی بود. وی خانواده بزرگ زبان‌هایی که اندکی پیش از او برای نخستین بار در ۱۸۱۰ میلادی از سوی جغرافیدان دانمارکی کنراد مالت برون به نام هندوژرمنی نام گرفت _و اندکی پس از آن، با نام‌هایی جایگزین مانند هندواروپایی، یافثی، هندی-توتی، سانسکریتی، هندوسلتی، و آریا-اروپایی خوانده شده بود_ را خانواده زبانهای آریایی نامید. همچنین خانواده زبانی را
زبانهای آریایی نامید. همچنین خانواده زبانی را که در آینده اورالی-آلتایی خواندند، خانواده زبانهای تورانی نام نهاد. او اثرهای پژوهشی و عمومی‌ای در زمینهٔ هندشناسی دارد و "کتب مقدس مشرق‌زمین" که در پنجاه جلد با راهبری او نوشته شد، از یادبودهای ارجمند پژوهشی عصر ویکتوریایی انگلستان است. در اوایل کار خود دیدگاه های قوی در مورد هند داشت و معتقد بود که باید توسط مسیحیت تغییر شکل دهد. بعدها، دیدگاه او ظریف تر شد و از ادبیات باستانی سانسکریت و به طور کلی هند حمایت کرد. او در طول زندگی حرفه ای خود درگیر جنجال های
کرد. او در طول زندگی حرفه ای خود درگیر جنجال های متعددی شد: متهم به ضد مسیحیت شد. او با تکامل داروینی مخالف بود و از تکامل خداباورانه حمایت می کرد. زندگی و کارنامه. ماکس مولر در ۶ دسامبر ۱۸۲۳ در یک خانواده فرهیخته در شهر دسائو آلمان به دنیا آمد. پدرش، ویلهلم مولر، یک شاعر غنایی بود که فرانتس شوبرت، آهنگساز مشهور اتریشی، شعرهای او را در قطعات آوازی خود به نام‌های «دختر زیبای آسیابان» (Die schöne Müllerin) و «سفر زمستانی» (Winterreise) به موسیقی درآورده بود. مادرش، آدل‌هاید مولر (با نام خانوادگی اصلی فُن
مادرش، آدل‌هاید مولر (با نام خانوادگی اصلی فُن باسدوف)، بزرگ‌ترین دختر نخست‌وزیر منطقه آنهالت-دسائو بود. کارل ماریا فُن‌ وبر نیز پدرخوانده او بود. مولر به افتخار برادر بزرگ‌تر مادرش، فردریش، و شخصیت اصلی به نام ماکس در اپرای «تیرانداز آزاد» (Der Freischütz) اثر وبر، نام‌گذاری شد. بعدها در زندگی، او نام «ماکس» را به عنوان بخشی از نام خانوادگی خود پذیرفت، زیرا معتقد بود که نام خانوادگی «مولر» بیش از حد رایج است. نام او در برخی از مدارک رسمی و افتخاراتش و همچنین در برخی انتشارات دیگر، "ماکسیمیلیان" ثبت شده
در برخی انتشارات دیگر، "ماکسیمیلیان" ثبت شده است. مولر در سن شش سالگی وارد گومنازیوم (دبیرستان) دسائو شد. در سال ۱۸۳۵، در دوازده سالگی، او به خانه کارل گوستاو کاروس فرستاده شد و در مدرسه نیکولای‌شوله در شهر لایپزیگ تحصیل کرد، جایی که به مطالعه موسیقی و ادبیات کلاسیک ادامه داد. در این دوره بود که او به طور مکرر با فلیکس مندلسون، آهنگساز بزرگ، دیدار می‌کرد. مولر برای اخذ بورسیه به جهت تحصیل در دانشگاه لایپزیگ، امتحان نهایی دبیرستان (آبیتور ) را در شهر تسربست با نمره عالی به پایان رساند. در حین آماده‌سازی
با نمره عالی به پایان رساند. در حین آماده‌سازی برای ورود به دانشگاه، متوجه شد که سرفصل‌ها با آنچه قبلاً یاد گرفته بود، متفاوت است و مجبور شد به سرعت ریاضیات، زبان‌های مدرن و علوم را نیز بیاموزد. او در سال ۱۸۴۱ برای تحصیل در رشته زبان‌شناسی تطبیقی وارد دانشگاه لایپزیگ شد و علاقه‌های اولیه خود به موسیقی و شعر را کنار گذاشت. مولر مدرک دکترای خود را در سپتامبر ۱۸۴۳ دریافت کرد. رساله نهایی او درباره «اخلاقیات» اثر اسپینوزا بود. او در زبان‌های کلاسیک استعداد داشت و زبان‌های یونانی، لاتین، عربی، فارسی و سانسکریت
و زبان‌های یونانی، لاتین، عربی، فارسی و سانسکریت را آموخت. در ۱۸۴۴ برای مطالعه به نزد فریدریش شلینگ در برلین رفت. او آغاز به ترجمهٔ اوپانیشادها نمود و پژوهش‌های سانسکریتش را زیر نظر فِرانتس بُپ — نخستین پژوهشگر روش‌مند زبان‌های هندواروپایی — پی‌گرفت. شلینگ مولر را از تاریخ زبان به تاریخ دین سوق داد. در این زمان مولر نخستین کتابش را که ترجمه‌ی آلمانی بود، به‌چاپ رساند (متنی هندی به زبان سانسکریت است که شامل افسانه‌هایی با شخصیت‌های حیوانی و انسانی است. این اثر شامل پند و اندرزهایی در مورد امور سیاسی به
اثر شامل پند و اندرزهایی در مورد امور سیاسی به زبانی ساده و شیوا است). در ۱۸۴۵ او به پاریس رفت تا آموزش سانسکریت را زیر نظر اوژن بورنوف پی‌گیرد. بورنوف او را به ترجمه ریگ‌ودا انگیزاند. در ۱۸۴۶ او برای خوانش متن‌های سانسکریت گردآوری‌شدهٔ کمپانی هند شرقی به انگلستان رفت. او در آغاز ورود به انگلستان رمانی مبتکرانه به نام «عشق آلمانی» نوشت که در آن زمان محبوبیتی بسیار یافت و تکیه‌گاهی برای خودش شد.ارتباط ماکس مولر با کمپانی هند شرقی و محققان سانسکریت در دانشگاه آکسفورد، جایگاه او را به عنوان یک متخصص برجسته
آکسفورد، جایگاه او را به عنوان یک متخصص برجسته ارتقا داد. در آن دوران که هندوستان تحت سلطه امپراتوری بریتانیا بود، او به یکی از مهم‌ترین مفسران و اندیشمندان در حوزه فرهنگ هندی تبدیل شد و ارتباطاتی با جنبش ،‌ که هدف‌اش اصلاح آیین هندو بود، برقرارساخت. در ۱۸۵۱ او عضو کلیسای مسیح آکسفورد شد و یک سری سخنرانی‌هایی دربارهٔ زبانشناسی تطبیقی آغاز کرد. در ۱۸۵۴ استاد زبانشناسی تطبیقی و دیرتر استاد خداشناسی تطبیقی در دانشگاه آکسفورد شد. پژوهش‌های مولر سبب جستجو برای یافتن رابطهٔ میان تکامل زبان با تکامل فرهنگ گردید.
رابطهٔ میان تکامل زبان با تکامل فرهنگ گردید. یافتن گروه زبان‌های هندواروپایی سبب‌شد تا همانندی‌های میان فرهنگ‌های یونانی-رومی را بیابند. چنین می‌نمود که فرهنگ ودایی هندوستان ریشه و نیای فرهنگ کلاسیک اروپا باشد و پژوهشگران تمایل داشتند به همسانی بنیادی میان زبان‌های اروپایی و آسیایی پی‌ببرند تا به زبان ریشه‌ای نخستین دست یابند. چنین می‌نمود که سانسکریت که زبان وداهاست، نخستین زبان هندواروپایی باشد. مولر بیشتر زمان خود را صرف آموختن سانسکریت کرد و این کوشش وی را یکی از بزرگ‌ترین سانسکریت‌پژوهان تاریخ نمود.
را یکی از بزرگ‌ترین سانسکریت‌پژوهان تاریخ نمود. مولر بر این باور بود که آموزه‌های ودایی به آیین‌های کفرآمیز اروپایی انجامیده‌است. ماکس مولر اثرگرفته از راماکریشنا پارامهانسا و فلسفهٔ وداییش بود. در نزد مولر آموختن زبان با آموزش فرهنگ پیوند داشت. او توسعهٔ زبانی را با باورهای مردمان منطبق می‌دانست. در آن زمان با اینکه متن‌های ودایی در غرب کمتر شناخته بودند با این همه گرایش به آشنایی با فلسفهٔ اوپانیشادها گسترش می‌یافت. او خدایان مردمان ودایی را با نیروهای طبیعی همسان می‌دید و فرهنگ ایشان را نیایش طبیعت
طبیعی همسان می‌دید و فرهنگ ایشان را نیایش طبیعت می‌دانست. این خدایان خویشکاری‌هایی فراطبیعی در فرهنگ ودایی می‌داشتند. مولر بر این باور بود که اسطوره‌ها انتقال آنچه وجود داشته و داستان‌ها هستند. به دید او خدایان برای بیان باورهای انتزاعی پدید آمده‌اند ولی در سیر انتقالی به اسطوره‌های به شخصیت‌هایی خیالی دگرش یافته‌اند. برای نمونه پدرخدای هندواروپایی را به نام‌های گوناگون زئوس، ژوپیتر، دیائوس پیتا پدیدار می‌گردد. از دید مولر همه این نام‌ها به یک نام می‌رسید: دیائوس، که از آن هم معنای درخشندگی یا درخشان
دیائوس، که از آن هم معنای درخشندگی یا درخشان برمی‌آید. از این نام نام‌های دیگر دوا، دئوس، تئوس، زئوس و ژوپیتر برمی‌آید که همگی از ساختار نخستین دئوس‌پاتر جداشده‌اند. در این راه تشبیهات و کنایه‌ها دارای شخصیت و جاندار می‌شوند. این جنبهٔ اندیشه‌های موللر همسانی بسیاری با دیدگاه‌های آیندهٔ نیچه داشت. به هر روی کارهای مولر سهم بسزایی در شکل‌گیری گرایش به فرهنگ آریایی در ضدیت با آیین‌های زبان‌های سامی داشت. این رویه در آینده به نژادگرایی می‌انجامید که البته این باور پسین از اندیشه‌های مولر دور بود. در ۱۸۸۱ او
باور پسین از اندیشه‌های مولر دور بود. در ۱۸۸۱ او نخستین ویرایش ترجمهٔ سنجش خرد ناب کانت را به چاپ رساند. او با شوپنهاور همداستان بود که این بهترین بیان از اندیشه‌های کانت است. مولر در این برگردان لغزش‌های بسیار ترجمه‌گران پیشین را تصحیح نموده بود. سخنرانی های گیفورد. در سال ۱۸۸۸، مولر به عنوان مدرس گیفورد در دانشگاه گلاسکو منصوب شد. سخنرانی‌های گیفورد اولین سخنرانی‌های سالانه بود که در چندین دانشگاه اسکاتلند برگزار می‌شد و تا به امروز ادامه دارد. مولر طی چهار سال چهار سری سخنرانی ارائه کرد. عناوین و ترتیب
سال چهار سری سخنرانی ارائه کرد. عناوین و ترتیب این سخنرانی‌ها به شرح زیر بود: خانواده. همسر او جورجینا آدلید (مرگ به سال ۱۹۱۶) بود که نوشته‌های او را — که اکنون در کتابخانه بادلین آکسفورد نگهداری می‌شوند — مرتب نمود. پسر او ویلهلم ماکس مولر نیز از پژوهشگران بنام بود. آثار. نارایانا; مولر، ماکس (ed. &amp; tr.) (1844). Hitopadesa: eine alte indische Fabelsammlung (به آلمانی). لیپزیگ: F. A. Brockhaus. OCLC 6679332. مولر، مکس، ویرایش. (1858). کلاسیک های آلمانی از قرن چهارم تا نوزدهم. لندن: Longmans. OCLC
از قرن چهارم تا نوزدهم. لندن: Longmans. OCLC 793718181. مولر، ماکس (1859). تاریخ ادبیات باستانی سانسکریت. لندن: ویلیامز و نورگیت. OCLC 2994706. مولر، ماکس (1866). سخنرانی در مورد علم زبان. لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 1070792446. مولر، ماکس؛ Bunsen, C. K. J. (1868-1875). تراشه های یک کارگاه آلمانی. London: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 700979941. 5 جلد. مولر، ماکس (1870). درآمدی بر علم دین. لندن: Spottiswoode. OCLC 58972203. مولر، ماکس (1878). سخنرانی درباره پیدایش و رشد دین. لندن: Longmans, Green
درباره پیدایش و رشد دین. لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 221232055. مولر، ماکس (tr.) (1879-1884). اوپانیشادها آکسفورد: کلرندون چاپ. OCLC 1416388926. کانت، امانوئل؛ مولر، ماکس (tr.) (1881). نقد عقل محض [Kritik der reinen Vernunft]. لندن: مک میلان. OCLC 1106845795. مولر، ماکس (1883). هند: چه چیزی می تواند به ما بیاموزد؟ لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 458768544. مولر، ماکس (1884). مقالات بیوگرافی. لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 251576949. مولر، ماکس؛ مکدونل، آرتور آنتونی (1886). دستور زبان
ماکس؛ مکدونل، آرتور آنتونی (1886). دستور زبان سانسکریت برای مبتدیان. لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 156080873. مولر، ماکس (1887). علم اندیشه. OCLC 1086677282. 2 جلد. مولر، ماکس (1888). مطالعات بودیسم. OCLC 844556126. مولر، ماکس (1888). بیوگرافی کلمات و خانه آریاها. لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 876089311. مولر، ماکس (1888). دین طبیعی سخنرانی های گیفورد لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 21342863. مولر، اف. ماکس (1890-1892). Rig-Veda-Samhita: The Sacred Hymns of the Brahmans (ویرایش دوم).
The Sacred Hymns of the Brahmans (ویرایش دوم). لندن: هنری فرود. 4 جلد مولر، ماکس (1891). دین فیزیکی. سخنرانی های گیفورد لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 1068602567. مولر، ماکس (1892). دین انسان شناسی. سخنرانی های گیفورد لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 470344671. مولر، ماکس (1893). خاطرات. لندن: A.C. McClurg &amp; Co. OCLC 679733299. مولر، ماکس (1893). تئوسوفی. سخنرانی های گیفورد لندن: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 427662759. مولر، ماکس (1897). کمک به علم اساطیر. جلد 2. لندن: Longmans، Green &amp;
به علم اساطیر. جلد 2. لندن: Longmans، Green &amp; Co. مولر، ماکس (1898). Auld Lang Syne. London: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 934825847. 2 vols. مولر، ماکس (1899). شش نظام فلسفه هند. نیویورک: Longmans, Green &amp; Co. OCLC 458768755. مولر، ماکس (1901). زندگی نامه من: یک قطعه. لندن و بمبئی: Longmans، Green &amp; Co. OCLC 606296937. منابع. Wikipedia contributors, "Max Müller," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Max_Müller&amp;oldid=275539327 (accessed April 7,
(accessed April 7, 2009). پیوند به بیرون. دربارهٔ ماکس مولر در آفتاب