payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او پس از آشنایی با جویی کینگ در یکی از همایش‌ها در نیویورک دوستی نزدیکی را با این مدل و بازیگر محبوب آغاز کرد که سرانجام در THE ACT باهم همبازی شدند. زندگی شخصی. آنا سوفیا راب پس از تست دی ان ای مشخص شد دارای نژادهای دانمارکی ایرلندی و آلمانی و انگلیسی است. او در ماه مه ۲۰۱۲ در مصاحبه‌ای اعلام کرد که در دانشگاه استنفورد پذیرفته شده است ولی بخاطر تعهداتی که برای سریال خاطرات کری داشت، تصمیم گرفت پذیرش در استنفورد را به تعویق بیندازد. وی در پاییز ۲۰۱۴ پس از ناتمام ماندن سریال مشغول به تحصیل در استنفورد شد. و
ماندن سریال مشغول به تحصیل در استنفورد شد. و در سال ۲۰۱۸ در همان دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. راب همچنین ساکن نیویورک بوده و در برنامه‌های کلیسای هیل‌سانگ این شهر شرکت می‌کند. او علاقه زیادی به خواندن کتاب دارد. و اخیراً بر اساس کتابی از شکسپیر نمایشی را با دوستانش از "انتهای دالانی تاریک" در سالن ردبول تئاتر آغاز کرده‌اند که با واکنش متبت مردم مواجه شده‌است، او تا به حال در رابطه ۳ ساله با شخصی به اسم TrevorPaul است و در خاطرات کری با یکی از بازیگران دوستی پیدا کرده بود که پس از اتمام سریال به پایان انجامید
کرده بود که پس از اتمام سریال به پایان انجامید جوایز. آناسوفیا راب در سال ۲۰۰۸ اولین جایزه خود را که جایزه هنرمند جوان بود دریافت کرد. برای این جایزه او به عنوان «بازیگر جوان پیشرو» معرفی شد. وی در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ نیز موفق به دریافت جایزه‌هایی برای بازی در فیلم‌هایش شد. SN8 فیلم‌شناسی. برخی از فیلم‌هایی که راب در آنها بازی کرده است:
زبان‌های حاشیه جنوبی دریای کاسپین یا زبان‌های کاسپین، یا زبان‌های کرانه دریای مازندران‎‎ جزو دسته زبان‌های ایرانی شمال غربی‌اند، که در شمال ایران و جنوب شرق جمهوری آذربایجان و بخش‌هایی از مرکز ایران بدانان تکلم می‌شود و به چند زیرگروه کلی گیلکی، طبری (مازندرانی) و تالشی و تاتی تقسیم شده‌اند. باید توجه کرد که نه تنها میان گیلکی و مازندرانی تفاوت‌هایی وجود دارد بلکه هر یک از این دو گونه زبانی دارای لهجه‌های فراوانند. زبان سمنانی که در شهر سمنان و استان سمنان (که در شمال ایران و مرکز ایران است) تکلم می‌شود،
(که در شمال ایران و مرکز ایران است) تکلم می‌شود، تالشی و تاتی جز این خانواده هستند. زبان‌ها، گویش‌ها یا لهجه‌هایی که امروزه در کناره دریای کاسپین به کار می‌روند علاوه بر دو گونه اصلی به نام‌های طبری (مازندرانی) و گیلکی اند. گویش کتولی شرقی‌ترین گویش زبان مازندرانی می‌باشد که توسط گویشورانش کتولی نامیده می‌شود. طبری گالشی، طبری گرگانی، طبری طالقانی، طبری دماوندی، فیروزکوهی، قصرانی، الیکایی، دیباجی، کردکویی، بهشهری، ساروی، قائمشهری، سوادکوهی، بابلی، آملی، کجوری، کلارستاقی، چالوسی، کلاردشتی، شهمیرزادی و
کجوری، کلارستاقی، چالوسی، کلاردشتی، شهمیرزادی و ولاترویی از دیگر گویش‌های زبان مازندرانی می‌باشند. گیلکی گونه‌های زیر را شامل می‌شوند: گالشی و دیلمی. گونه‌های اخیر لهجه‌ای از گیلکی است که امروزه در کوهستان‌ها به کار می‌رود. گویشوران گویش‌های گالشی در سرتاسر گیلان فهم متقابل دارند اما گالشیِ گیلان به‌طور کامل با گالشیِ مازندران تفاوت دارد. گالش‌هایی که در کوهستان مازندران و گلستان زندگی می‌کنند به گویش گالشی از زبان مازندرانی سخن می‌گویند. اقوام ساکن در منطقه‌ای که امروزه به نام گیلان و مازندران نامدار است
که امروزه به نام گیلان و مازندران نامدار است و در جنوب دریای کاسپین قرار گرفته در درازای تاریخ به نام‌های گوناگونی نامیده شده‌اند. این نام‌ها عبارتند از: کادوس (کادوش)، تپور، آمارد (مارد)، گیل، دیلم، کاس، کاس سی، کاس پی، هیرکانی، گل (جل)، گادوزی، تات، گالش، تالشی، گیلک، پهلوی، پارتی، فهلوی، مازندرانی، طبری، طبرستانی و جز آن. گلاتولوگ. گلاتولوگ زبان‌های کاسپی را به سه دسته مازندرانی-شهمیرزادی، گرگانی و گیلکی-رودباری تقسیم نموده است. گلاتولوگ زبان مازندرانی را به شش گویش زیر تقسیم نموده است: گلاتولوگ زبان
را به شش گویش زیر تقسیم نموده است: گلاتولوگ زبان گیلکی را به دو گویش زیر تقسیم نموده است: زبان رودباری: جمشید آباد، رستم‌آباد، شهران، توتکابون، جوبان، رودبار و لاکه. دونالد استیلو. زبان‌های کاسپی. دانلد استیلو گویش‌های زبان کاسپی را به چهار گروه مازندرانی، کاسپی مرکزی، گیلکی شرقی و گیلکی غربی تقسیم نموده است: زبان تاتی. استیلو زبان تاتی را جدا از زبان‌های کاسپی دانسته است و زبان تاتی را به تاتی جنوبی، تاتی مرکزی و تاتی شمالی تقسیم نموده است: گویش تاتی مانند. از نظر استیلو گویش‌های رودباری، طالقانی و الموتی
از نظر استیلو گویش‌های رودباری، طالقانی و الموتی دسته‌بندی جدیدی را با عنوان تاتی مانندها «tatoid» تشکیل می‌دهند. گویش‌های تاتی مانند به دلیل تأثیرات شدید زبان‌های کاسپی و زبان فارسی تمام ویژگی‌های زبان تاتی را از دست داده‌اند. استیلو زبان‌های تاتی مانند را به سه دسته تقسیم نموده است: زبان تالشی. استیلو زبان تالشی را جدا از زبان‌های کاسپی دانسته است و زبان تالشی را به تالشی جنوبی، تالشی مرکزی، تالشی مرکزی-شمالی و تالشی شمالی تقسیم نموده است: ارتباط با زبان‌های زازا-گورانی. زبان‌های زازا-گورانی به عنوان
زازا-گورانی. زبان‌های زازا-گورانی به عنوان زیرشاخه‌ای مستقل از زبان‌های ایرانی شمال غربی دسته‌بندی شده‌اند، اما نزدیکی‌هایی میان این زبان‌ها با زبان‌های کرانه خزر که زیرشاخهٔ دیگر زبان‌های ایرانی شمال غربی هستند مشاهده شده است. زبان‌های زازا-گورانی (به‌ویژه زبان زازاکی که خود مردم زازاکی به آن دیملی هم می‌گویند، در طول تاریخ، تحت تأثیر زبان‌های کردی (شاخه غربی زبان‌های ایرانی شمال غربی) قرار گرفته‌اند. گفته می‌شود که گویشوران این زبان از منطقهٔ کرانهٔ جنوبی دریای خزر به ترکیهٔ امروزی مهاجرت کرده‌اند. به
دریای خزر به ترکیهٔ امروزی مهاجرت کرده‌اند. به باور گارنیک آساتریان، زازاکی مرزهای همگویی متعددی را با زبان‌های جنوب دریای خزر حفظ کرده است و جایگاه این زبان در گروه گویش‌های کرانه خزر (شاخهٔ شمالی خانوادهٔ زبان‌های ایرانی شمال غربی) واضح است. رابطه مازندرانی و گیلکی. اهالی مازندران خود را گلک می‌نامند و این نام محلی تقریباً مطابق با گستره‌ای است که لغت‌شناسان زبان‌های خانواده کاسپی نامیده‌اند. با این حال، هیچ‌یک از این دو زبان دارای گونهٔ معیار و خط استاندارد نیستند و می‌توانند مجموعه‌ای از گویش‌ها تعریف
نیستند و می‌توانند مجموعه‌ای از گویش‌ها تعریف شوند. علاوه بر این دو زبان، گویش محلی منطقهٔ رامسر تا چالوس، تقریباً مطابق رویان تاریخی، را نمی‌توان ذیل مازندرانی یا گیلکی طبقه‌بندی نمود. دونالد استیلو از اصطلاح «کاسپی مرکزی» برای نامیدن این گویش استفاده کرد و فرضیه زنجیره گویشی بودن مازندرانی-گیلکی مطرح شد. حبیب برجیان با بررسی داده‌های بیش از پنجاه منطقه، این فرضیه را به ورطهٔ آزمایش گذاشت. آزمایش او پیوستگی گویش‌ها بر اساس جغرافیا را از لحاظ فونولوژی تأیید کرد ولی این پیوستگی از نظر دستور و گرامر وجود
کرد ولی این پیوستگی از نظر دستور و گرامر وجود نداشت. دو زبان مازندرانی و گیلکی از لحاظ دستوری و واژگانی متفاوت می‌باشند. در جدول زیر تفاوت‌های صرفی گویش‌های دو زبان مازندرانی و گیلکی مقایسه می‌شود.
صف، یکی از انواع داده‌ساختارهاست که از آن برای "ذخیره" و "بازیابی" داده‌ها بهره می‌برند. صف لیستی است که عمل افزودن داده‌ها درون آن از انتهای لیست و عمل حذف داده‌ها از ابتدای لیست انجام می‌شودمثل یک صف نانوایی داده‌ها به ترتیب ورود پشت سر هم در صف قرار می‌گیرند. بنابراین اولین داده ورودی اولین داده خروجی نیز خواهد بود، این به این معنی است که شیوهٔ عملکرد صف براساس سیاست FIFO است. صف در طراحی و پیاده‌سازی سیستم‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری بسیار استفاده می‌شود. توابع. در این داده ساختار، دو عمل اصلی تعریف
توابع. در این داده ساختار، دو عمل اصلی تعریف می‌شود، حذف کردن داده‌ها (Addqueue) و اضافه کردن داده‌ها (Delqueue).برای پیاده‌سازی این توابع به دو اشاره گر نیازمندیم.یکی Front که همیشه به یک عنصر قبل از عنصر ابتدایی اشاره می‌کند ودیگری rear که همیشه به آخرین عنصر اشاره دارد. دامنه تغییرات front و rear از 0 تا n است و مقادیر اولیه آن‌ها 0 قرار داده می‌شود.شرط پر بودن صف: rear=n پیاده‌سازی. مشابه پشته‌ها، صف‌ها نیز می‌توانند با انواع ساختار داده هایی مثل آرایه یا لیست پیوندی پیاده‌سازی شوند. باز هم، صرف‌نظر از
لیست پیوندی پیاده‌سازی شوند. باز هم، صرف‌نظر از این که از کدام ساختار داده استفاده می‌کنیم، پیاده‌سازی دو تابع Enqueue (صف افزایی، افزودن به ته صف) و Dequeue (صف گشایی، خروج از سر صف) ضرورت دارد. اگر فرض کنیم که صف با آرایه پیاده‌سازی شده باشد، شبه‌کد تابع‌های Enqueue و Dequeue به این صورت خواهد بود: procedure Enqueue(data d) begin endofqueue:=endofqueue+1; //"endofqueue" indicates the number of queue elements for i:=2 to endofqueue do begin queue[i]:=queue[i-1]; //shifting; here "queue" is the array that
//shifting; here "queue" is the array that stores data end; queue[1]:=d; end; function Dequeue: data begin result:=queue[endofqueue]; endofqueue:=endofqueue-1; end; البته این کدها به ساده‌ترین صورت ممکن نوشته شده‌اند و حالت‌های خاص را در آن‌ها در نظر نگرفته‌ایم. انواع صف. صف حلقوی. ایدهٔ صف حلقوی از آنجا شکل می‌گیرد که اگر ما n عنصر را وارد صف کنیم و سپس آن‌ها را یکی یکی حذف کنیم شرط پر بودن صف بر قرار می‌ماند و این در حالی است که که صف هنوز جای خالی دارد. در صف حلقوی (دوار) rear و front بعد از رسیدن به
در صف حلقوی (دوار) rear و front بعد از رسیدن به آخرین مقدار خود در صورت وجود شرایط لازم مجدداً مقادیر اولیه را می‌توانند بگیرند. صف حلقوی n عضوی را به صورت آرایهٔ 0 تا n-1 تعریف می کنیم. در این حالت وقتی rear=n-1 عنصر بعدی در [0]queue قرار می‌گیرد.در صف حلقوی front=rear به معنای خالی بودن صف است ولی شرط پر بودن صف بدین طریق تغییر می‌یابد: front=(rear+1) mode n برای اضافه کردن به صف حلقوی rear یکی اضافه می‌شود و در صورتی‌که rear=n-1 باید صفر بشود.بدین منظورrear را با رابطه زیر در هر شرایطی مقدار دهی
منظورrear را با رابطه زیر در هر شرایطی مقدار دهی می‌کنند: rear=(rear+1) mode n این مسئله برای front هم بر قرار است: front=(front+1) mode n در این نوع صف، شبه‌کد توابع اضافه و حذف به شرح زیر است: Void Addqueue(int x ) rear=(rear+1) mode n if (front==rear) Cout"the queue is empty" else queue[rear]=x{ Void Delqueue(int x ) if (front==rear) Cout"the queue is empty" return 0 else front=(front+1) mode n x=queue[front] صف اولویت دار. در صف عادی از تکنیک FIFO - مخفف First In First Out استفاده می‌شوداما در صف
- مخفف First In First Out استفاده می‌شوداما در صف اولویتی برای هر داده اولویتی - نه لزوماً منحصر بفرد - مشخص می‌شود. صف اولویت را می‌توان به اورژانس یک بیمارستان تشبیه کرد که هر بیمار با شدت بیماری بیشتر اولویت بیشتری برای رسیدگی دارد. سیستم‌عامل کامپیوتر هم برای مدیریت پردازش‌ها از صفهای اولویت استفاده می‌کند. به عنوان مثال فرض کنید پردازش‌های زیر در انتظار اختصاص CPU به خود هستند: 6 5 4 3 2 1 شماره پردازش 4 5 3 1 2 4 اولویت صف انتظار CPU یک صف اولویت دار است. در نتیجه CPU در اولین فرصت ممکن ابتدا پردازش
است. در نتیجه CPU در اولین فرصت ممکن ابتدا پردازش شماره 3 را انجام می‌دهد. سپس پردازش شماره 2 و . . . تذکر: روش‌های زمان بندی CPU جهت انجام پردازش‌های مختلف یکی از بحث‌های جذاب و در عین حال مهم مبحث سیستم‌عامل است. بررسی تمامی روش‌های زمان بندی و مزایا و معایب آن‌ها خارج از بحث فعلی ماست. پیچیدگی زمانی در پیاده‌سازی آرایه‌ای. پیچیدگی زمانی افزودن عنصری به صف در پیاده‌سازی آرایه‌ای، با پیچیدگی زمانی خروج عنصری از صف تفاوت دارد. در مورد افزودن یک عنصر، از (O(n است که n نشان‌دهندهٔ تعداد عنصرهای موجود در صف
است که n نشان‌دهندهٔ تعداد عنصرهای موجود در صف است. علت این امر آن است که با ورود هر عنصر به ته صف، همهٔ عنصرهای دیگر باید به اندازهٔ یکی جابه‌جا شوند تا جا برای این عنصر تازه باز شود. این در حالی است که خروج یک عنصر از صف دارای پیچیدگی زمانی از (O(1 است. می‌بینیم که در پیاده‌سازی آرایه‌ای، پیچیدگی زمانی افزودن و برداشتن عنصرها از صف و به صف، با هم متفاوت است. با این وجود اگر صف را با لیست‌های پیوندی پیاده‌سازی کنیم، به علت ساختار خاص این لیست‌ها، هردوی این اعمال برای هم صف (و به همین شکل برای پشته)، دارای
اعمال برای هم صف (و به همین شکل برای پشته)، دارای پیچیدگی زمانی از (O(1 خواهد بود. پیاده‌سازی تابعی محض. صف‌ها همچین می‌توانند به عنوان داده ساختار تابعی محض پیاده‌سازی شوند. دو نسخه از این پیاده‌سازی وجود دارد. اولی که در زیر توضیح داده شده‌است صف بلا درنگ نام دارد. این پیاده‌سازی این امکان را به صف‌ها می‌دهد که با پیچیدگی زمانی formula_1ماندگار باشند، اما به لیست‌های کندرو با مموایز کردن نیاز دارند. پیاده‌سازی دوم به لیست‌های کندرو و مموایز کردن نیاز ندارد و در انتهای این بخش توضیح داده شده‌است. پیچیدگی
و در انتهای این بخش توضیح داده شده‌است. پیچیدگی زمانی سرشکن پیاده‌سازی دوم اگر ماندگاری نباشد formula_1 است، اما پیچیدگی بدترین حالتش formula_3 است و formula_4تعداد عناصر موجود در صف است. فرض کنیم برای لیستی مانند formula_5، formula_6طول لیست، formula_7نشانگر لیست خالی و formula_8 نشانگر لیستی باشد که formula_9آن formula_10و formula_11آن formula_12است. لیست بلا درنگ. داده ساختار استفاده شده برای پیاده‌سازی صف‌هایمان از سه لیست پیوندی formula_13تشکیل شده‌است که formula_14جلوی صف، formula_15عقب صف در ترتیب
که formula_14جلوی صف، formula_15عقب صف در ترتیب برعکس است. ثابت formula_16نشانگر formula_16عنصر عقب formula_14بدون formula_19عنصر پشتی آن است، formula_20. formula_11صف formula_22تقریباً formula_13است و اضافه کردن عنصری مانند formula_24به formula_13تقریباً formula_26است. به این دلیل تقریبی می‌گوییم که در جفت نتیجه‌ها formula_27است. تابع کمکی formula_28برای ثابت صدا زده شود تا در فرض مساله صدق کند و خللی به وجود نیاید. بسته به اینکه formula_16لیست خالی باشد یا نه دو حالت باید در نظر گرفته شود که اگر خالی
یا نه دو حالت باید در نظر گرفته شود که اگر خالی باشد: formula_30. تعریف رسمی این گونه است formula_31و formula_32که formula_33formula_14ای است که توسط عکس formula_15 دنبال شده‌است. تابع formula_36 که خروجی آن formula_14ای دنبال شده توسط برعکس formula_15است را صدا می‌کنیم. علاوه بر آن فرض می‌کنیم formula_30، چون در حالتی است که این تابع صدا زده شده‌است. به‌طور جزئی‌تر، ما تابع کندرو formula_40را تعریف می‌کنیم که سه لیست ورودی می‌گیرد که formula_30 است و خروجی آن الحاق formula_14، برعکس formula_15و
و خروجی آن الحاق formula_14، برعکس formula_15و formula_44است. آنگاه formula_45. تعریف استقرایی تابع چرخش این چنین است که formula_46و formula_47. پیچیدگی زمانی آن formula_48است اما چون از ارزیابی کندرو استفاده شده‌است تا زمانی که نتیجه محاسبات ضروری نباشد محاسبات به تعویق می‌افتد. صف سرشکن‌شده. بدون بخش کندروی محاسباتِ پیاده‌سازی، صف بلا درنگ پیاده‌سازی غیر‌ماندگاری از صف در پیچیدگی زمانی سرشکن formula_49 خواهد بود. در این حالت، لیست formula_16 می‌تواند با عدد صحیح formula_51 جایگزین شود و تابع reverse
با عدد صحیح formula_51 جایگزین شود و تابع reverse زمانی صدا زده می‌شود که formula_16صفر باشد. کاربرد صف‌ها. از صف‌ها در کاربری‌هایی که در آن‌ها، اشیاء، پدیده‌ها و روی‌دادها در انتظارند تا پردازش شوند، بیش‌تر استفاده می‌شود. مدیریت پیام‌ها در سیستم‌عاملی مثل ویندوز، مدیریت فهرست کارهایی که باید به ترتیب انجام شوند، پیاده‌سازی الگوریتم جستجوی سطح اول و... از جمله مواردی است که در آن‌ها از صف‌ها استفاده می‌شود. توسعه. از ترکیب صف و پشته، داده‌ساختار جدیدی هم ایجاد شده‌است که هم امکان افزودن عنصرها را از دوسوی
شده‌است که هم امکان افزودن عنصرها را از دوسوی تودهٔ داده‌ها می‌دهد و هم امکان برداشتن آن‌ها را.
ضرب زنجیره‌ای ماتریس مسئله‌ای است که می‌تواند با استفاده از برنامه‌سازی پویا حل شود. وقتی یک توالی از ماتریس‌ها را داریم ما می‌خواهیم موثرترین راه را برای ضرب این ماتریس‌ها را با هم پیدا کنیم. مسئله اجرای ضرب‌ها نیست مسئله ترتیب اجرای ضرب‌ها است. ما انتخاب‌های زیادی داریم به خاطر این که ضرب ماتریس‌ها با هم در ارتباطند به عبارتی دیگر اهمیتی ندارد که ما چگونه جمله را پرانتز گذاری کنیم زیرا نتیجه یکسان خواهد بود. برای مثال اگر چهار ماتریس A،B،C،Dداشته باشیم به این صورت خواهد بود: به هر حال ترتیب پرانتز گذاری
این صورت خواهد بود: به هر حال ترتیب پرانتز گذاری جمله روی تعداد عملیات ریاضی ساده‌ای که برای محاسبهٔ نتیجه نیاز است تاثیر خواهد گذاشت. برای مثال فرض کنید A یک ماتریس ۱۰ × ۳۰ وB یک ماتریس ۳۰ ×۵ وCیک ماتریس ۵× ۶۰است سپس واضح است که اولین روش بهینه‌است. حالا که ما مسئله را شناختیم چطور ما پرانتز سازی یک نتیجه ی"n" ماتریس را مشخص کنیم. ما می‌توانیم هر کدام از پرانتز سازی ممکن را انجام بدهیم اما نیاز به زمان (O("۲" n دارد که برای "n"های بزرگ خیلی آهسته خواهد بود.راه حل همان طور که خواهیم دید مسئله ر ا به مسائل
حل همان طور که خواهیم دید مسئله ر ا به مسائل کوچکتر مرتبط بشکنیم. به وسیلهٔ حل کردن مسائل کوچکتر برای یک بار و استفاده دوباره این راه حل‌ها ما می‌توانیم به طور قابل توجهی زمان مورد نیاز را کاهش دهیم این به عنوان برنامه سازی پویا شناخته شده‌است. الگوریتم برنامه سازی دینامیک. برای شروع فرض کنید که ما می‌خواهیم کمترین هزینه یا کمترین تعداد عملیات ریاضی را که برای ضرب ماتریس‌ها نیاز داریم را بدانیم.اگر ما فقط دو ماتریس را می‌خواهیم ضرب کنیم فقط یک راه برای ضرب آنها وجود دارد بنابراین کمترین هزینه فقط هزینهٔ
آنها وجود دارد بنابراین کمترین هزینه فقط هزینهٔ انجام این عمل خواهد بود. معمولاً ما می‌توانیم برای پیدا کردن کمترین هزینه از الگوریتم بازگشتی به صورت زیر استفاده کنیم: برای مثال اگر ما چهار ماتریس ABCD داشته باشیم ما هزینه‌ای که برای هرکدام (CD)(AB) ، (BCD)(A)،(D)(ABC)نیاز هست را محاسبه می‌کنیم. از بازگشتی برای پیدا کردن کمترین هزینه برای محاسبهٔ BCD استفاده می‌کنیم. سپس بهترین را انتخاب می‌کنیم نه تنها کمترین هزینه را شامل می‌گردد بلکه بهترین راه برای نشان دادن ضرب است: آنها را طوری گروه بندی کنید که
نشان دادن ضرب است: آنها را طوری گروه بندی کنید که کمترین هزینهٔ کل را بدهد و این کار را برای هر عامل انجام بدهید متأسفانه اگر این الگوریتم را اجرا کنیم می‌فهمیم که آهسته خواهد بود مانند راه قدیمی که ما سعی کردیم تمام تبدیل‌ها را انجام دهیم.چه اشتباهی کرده ایم؟ جواب این است که ما کار تکراری را انجام داده‌ایم. اما برای اینکه بهترین هزینه را برای ABC به دست بیاوریم نیاز داریم که بهترین هزینه را برای AB به دست بیاوریم. همینطور که بازگشت عمیق تر می‌شود این نوع از تکرارها بیشتر و بیشتر اتفاق می‌افتد. یک راه حل
از تکرارها بیشتر و بیشتر اتفاق می‌افتد. یک راه حل سادهmemoization است. هر وقت ما حد اقل هزینهٔ مورد نیاز را برای ضرب یک زیر توالی‌های فرعی محاسبه می‌کنیم ما آنها را ذخیره می‌کنیم.هر وقت از ما خواسته شود دوباره آن را محاسبه کنیم به سادگی جوابی را که محاسبه کردیم را می‌دهیم و محاسبه‌ای را انجام نمی‌دهیم. وقتی که در حدود "n" ۲ /۲ (به طوری که«n» تعداد ماتریس‌ها می‌باشد).فضایی که برای این کار مورد نیاز است منطقی به نظر می‌رسد.می توان نشان داد که این حقهٔ ساده زمان را از(O("۲" n به(O("n" ۳ کاهش می‌دهد که برنامه
را از(O("۲" n به(O("n" ۳ کاهش می‌دهد که برنامه ریزی پویا از بالا به پایین می‌باشد. راه حل دیگر این است که پیش بینی کنیم که به کدام هزینه‌ها نیاز خواهیم داشت و پیش محاسبه انجام دهیم. موقعی که این را انجام دادیم ما حداقل هزینه را برای تمام آن توالی داریم.اگر چه این زیر روال به زمان ( O("n"3 نیاز دارد مزیت این روش این است که نیازی به آزمایش ندارد اگر مقدار قبلاً محاسبه شده باشد و ما می‌توانیم فضایی را به وسیلهٔ دور ریختن بعضی از نتایج فرعی که به آن نیازی نیست ذخیره کنیم این برنامه‌ریزی پایین به بالاست. به
ذخیره کنیم این برنامه‌ریزی پایین به بالاست. به سراغ برنامه‌نویسی پویا رفته و دو شرط لازم این روش برای حل مسائل بهینه‌سازی را بررسی می‌کنیم: 1- همپوشانی: برای بررسی وجود همپوشانی در تابع فوق دو روش وجود دارد. اول اینکه درخت فراخوانی‌های بازگشتی تابع را به ازای یک n کوچک رسم کرده و فراخوانی‌های تکراری را مشاهده کنید. دومین روش این است که به مرتبه تعداد فراخوانی‌ها توجه کنید. با توجه به اینکه مقادیر i و j اعداد طبیعی کوچکتر از n هستند، تعداد کل حالت‌های فراخوانی تابع Mult با پارامترهای مختلف از مرتبه ( O( n2
تابع Mult با پارامترهای مختلف از مرتبه ( O( n2 خواهد بود. در حالی که ثابت شده است تعداد کل فراخوانی‌های تابع از مرتبه ( O( 3n است. این اختلاف تنها می‌تواند ناشی از فراخوانی‌های تکراری باشد. 2- اصل بهینگی: اگر بنا باشد پرانتزبندی کل عبارت بهینه شود، پرانتزبندی زیرمسئله‌ها هم باید بهینه باشند. یعنی بهینه بودن مسئله، بهینه بودن زیرمسئله‌ها را ایجاب می‌کند. پس می‌توان از روش برنامه‌نویسی پویا استفاده کرد. یک الگوریتم موثرتر. الگوریتمی که در سال 1984 توسط هو و شینگ انتشار یافت که زمان اجرایش formula_1 است.اگر
شینگ انتشار یافت که زمان اجرایش formula_1 است.اگر چه این الگوریتم به خوبی برای مسائلی که ضرب زنجیره‌ای ماتریس‌ها اجرا می‌شود محققینی مانند جرالد بوم گاردنر فهمید که می‌توان آنرا برای حل مسائل انتزاعی هم تعمیم داد: دادن یک توالی رشته خطی از شی‌ها و عملیات دودویی مرتبط روی این شی‌ها وراهی برای محاسبه هزینهٔ اجرای آن عملیات روی هر ذو شی داده شده. منابع. www.docs.linux.cz/programming/Algorithem-Morris/mat_chain.html
۱۰۲۳ ۱۰۲۳ هزار و بیست و سومین سال هجری خورشیدی است.
شیره یا شیره قند، یا شیره نیشکر شیره‌ای غلیظ، تیره و چسبناک، و یک محصول جانبی در روند تهیه شکر از چغندر قند یا نیشکر است. کیفیت شیره نیشکر به رسیدگی نیشکر یا چغندر، مقدار شکر استخراجی، و روش استخراج بستگی دارد. در برخی نقاط دنیا ذرت خوشه‌ای شیرین را به عنوان شیره نیشکر می‌شناسند اما ذرت خوشه‌ای شیرین شیره نیشکر واقعی نیست. در کارخانه‌های ایران از شیره نیشکر برای تهیه الکل، سرکه و علوفه استفاده می‌شود. شیره نیشکر کاربردهای زیادی در آشپزی، شیرینی‌پزی نیز دارد. بر خلاف شکر تصفیه شده، شیره نیشکر همچنین شامل
بر خلاف شکر تصفیه شده، شیره نیشکر همچنین شامل برخی از ویتامین‌ها و مواد معدنی است. مواد مغذی در ۴۰ گرم یا حدود دو قاشق غذاخوری شیره نیشکر عبارتند از: ویتامین ب ۶: ۱۴ درصد از RDI. کلسیم: ۸٪ از RDI. پتاسیم: ۱۶ درصد از RDI. مس: ۱۰٪ از RDI. آهن: ۱۰٪ از RDI. منیزیم: ۲۴٪ از RDI. منگنز: ۳۰٪ از RDI. سلنیوم: ۱۰٪ از RDI. دو قاشق غذا خوری نیز حاوی حدود ۱۱۶ کالری، که همه از کربوهیدرات و عمدتاً شکر است.
مانائوس مرکز ایالت آمازوناس برزیل و بزرگترین شهر ناحیه آمازون واقع در شمال شرق کشور است. این شهر در سال ۱۶۶۹ توسط پرتغالی‌ها بر رود ریو نگرو، در نزدیکی تلاقی با رود آمازون، ساخته شد. سکنه آن در حدود دو میلیون نفر و مساحت شهرستان آن ۲۳۴۳ کیلومتر مربع است. پیشینه. مانائوس پیرامون سال ۱۶۵۰ خیمه‌گاهی بود که شکارچیان برده از آن‌جا راهی منطقه اطراف می‌شدند تا با به اسارت گرفتن سرخ‌پوست‌های محل آن‌ها را به بردگی ببرند. د ر سال ۱۶۶۹ پرتغالی‌ها در این محل دژی ساختند به نام «سائو ژوزه دا بارّا» تا از خود در برابر
به نام «سائو ژوزه دا بارّا» تا از خود در برابر حمله‌های اسپانیاییان که در راستای رود آمازون می‌آمدند حفاظت کنند. در سال ۱۸۳۲ این سکونتگاه به عنوان شهر به رسمیت شناخته شده و به افتخار قوم قبیله سرخ‌پوست مانائو، شهر مانائوس نامیده شد. در اواخر سده ۱۹ میلادی رونق شدید بازرگانی کائوچو در این منطقه باعث شد تا شهر مانائوس به ثروتی افسانه‌ای دست یابد. ساختمان اپرای شهر به نام «تئاتر آمازون» که در سال ۱۸۹۶ سبک نئوکلاسیک ساخته شده نشانه‌ای است که ثروتمندی شهر در این دوره را به نمایش می‌گذارد. سقوط قیمت کائوچو در
دوره را به نمایش می‌گذارد. سقوط قیمت کائوچو در سال ۱۹۱۳ باعث شد تا شهر رونق پیشین خود را از دست بدهد. از سال ۱۹۶۷ به این‌سو یک منطقه آزاد اقتصادی در این شهر برپا شده و صنایع مختلف به مانائوس و منطقه اطراف راه یافته‌اند. مانائوس دارای یکی از غنی ترین زیست بوم های جانوری است و از این لحاظ یکی از خطرناک ترین شهرهای دنیا محسوب میشود. ورود خزندگانی از قبیل مار و جانورانی همانند عقرب و انواع عنکبوت ها به منازل مسکونی در این شهر بسیار اتفاق می افتد.
آمازوناس ([amaˈzonɐs] ایالتی در برزیل است که در منطقه شمالی در گوشه شمال غربی این کشور واقع شده است این ایالت بزرگترین ایالت برزیل از نظر مساحت و نهمین بخش بزرگ کشور در جهان و بزرگترین در آمریکای جنوبی است که از مجموع مناطق اروگوئه، پاراگوئه و شیلی بزرگتر است این کشور که بیشتر در نیمکره جنوبی قرار دارد، سومین بخش بزرگ کشور در نیمکره جنوبی پس از ایالت‌های استرالیای استرالیای غربی و کوئینزلند است. به طور کامل در نیمکره غربی، چهارمین بزرگترین در نیمکره غربی پس از گرینلند، نوناووت و آلاسکا است. این کشور
پس از گرینلند، نوناووت و آلاسکا است. این کشور شانزدهمین کشور بزرگ از نظر مساحت، کمی بزرگتر از مغولستان خواهد بود ایالت‌های همسایه (از شمال در جهت عقربه‌های ساعت) رورایما، پارا، ماتو گروسو، روندونیا و آکر هستند. این کشور همچنین با کشور‌های پرو، کلمبیا و ونزوئلا هم مرز است. این شامل دپارتمان‌های آمازوناس، واپس و گواینیا در کلمبیا، و همچنین ایالت آمازوناس در ونزوئلا، و منطقه لورتو در پرو است آمازوناس از روی رودخانه آمازون نامگذاری شده است و قبلاً بخشی از نایب السلطنه امپراتوری اسپانیا در پرو، منطقه‌ای به نام
السلطنه امپراتوری اسپانیا در پرو، منطقه‌ای به نام اسپانیایی گویان بود. در اوایل قرن ۱۸ توسط پرتغالی‌هایی که از برزیل به سمت شمال غربی حرکت می‌کردند مستقر شدند و پس از معاهده مادرید در سال ۱۷۵۰ به امپراتوری پرتغال ملحق شدند. در سال ۱۸۸۹ به ایالتی تحت اولین جمهوری برزیل تبدیل شد بیشتر ایالت جنگل‌های استوایی است. شهر‌ها در امتداد آبراه‌های قابل کشتیرانی جمع شده‌اند و فقط با قایق یا هواپیما قابل دسترسی هستند. پایتخت و بزرگترین شهر مانائوس است، شهری مدرن با ۲. ۱ میلیون نفر جمعیت در وسط جنگل در رودخانه آمازون در
میلیون نفر جمعیت در وسط جنگل در رودخانه آمازون در ۱۵۰۰ کیلومتری بالادست اقیانوس اطلس. نزدیک به نیمی از جمعیت ایالت در این شهر زندگی می‌کنند. سایر شهر‌های بزرگ، پرینتین ها، ماناکاپورو ، ایتاکواتیرا، تفه و کواری نیز در امتداد رودخانه آمازون در نیمه شرقی ایالت قرار دارند. جمعیت شناسی. این جمعیت ۱. ۹ درصد از جمعیت برزیل را تشکیل می‌دهد شهر‌های تجاری اصلی عبارتند از: بارسلوس، بنجامین کنستان، ایرونپه، ایتاکوآتیارا، لابرا، ماناکاپورو، ‌مانیکوره، پارینتیس و تفه این ایالت در اوایل قرن بیستم به دلیل دوره طلایی
این ایالت در اوایل قرن بیستم به دلیل دوره طلایی لاستیک و پس از نصب قطب صنعتی مانائوس در دهه ۱۹۶۰ به رشد جمعیت بسیار زیادی دست یافت. این ایالت همچنان نرخ جمعیت را بالاتر از میانگین ملی حفظ می‌کند. در دهه ۱۹۵۰، رشد جمعیت این ایالت ۳. ۶ درصد در سال بود، در حالی که برزیل رشد ۳. ۲ درصدی را حفظ کرده است. در دوره بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰، آمازون ۲. ۷ درصد در سال رشد کرد در حالی که میانگین ملی در ۱. ۶ درصد باقی ماند. برای سال ۲۰۱۸، برآورد ۴، ۰۸۰، ۶۱۱ نفر است ترکیب جمعیت آمازون بر اساس جنسیت نشان می‌دهد که به ازای
جمعیت آمازون بر اساس جنسیت نشان می‌دهد که به ازای هر ۱۰۰ زن ساکن این ایالت، ۹۶ مرد وجود دارد. این عدم تعادل کوچک بین جنسیت به این دلیل است که طول عمر زنان هشت سال بیشتر از مردان است. با این حال، مهاجرت به ایالت بیشتر مردان است پایتخت، مانائوس، بزرگترین شهر در منطقه شمالی است که حدود ۲، ۱۴۵، ۴۴۴ سکنه دارد. ۵۲ درصد از جمعیت ایالت در این شهر زندگی می‌کنند.آمازوناس دومین حوزه بزرگ در شمال برزیل است، با ۲، ۴۲۸، ۰۹۸ رای دهنده، طبق دادگاه عالی انتخابات شهرنشینی: ۷۷. ۶% (۲۰۰۶)؛ رشد جمعیت: ۳. ۳٪ (۱۹۹۱-۲۰۰۰). خانه: