payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای تخریب تونل‌ها و تأسیسات زیرزمینی طراحی شده و برای استفاده در جنگ عراق ساخته شده بود. این بمب نوعی بمب حرارتی است. این نوع بمب‌ها در دو مرحله منفجر می‌شوند. یک انفجار کوچک ابری از مواد منفجره ایجاد می‌کند که بعد انفجار این ابر، انفجاری عظیم و موجی با فشار خردکننده تولید می‌کند. اثر مهم استفاده از «مادر همه بمب‌ها» ایجاد فشار روانی برای «دشمن» خوانده شده‌است، یعنی ایجاد وحشت با قدرت یک انفجار عظیم. این نوع بمب‌ها بر اساس بمب‌هایی ساخته شده‌اند که برای صاف کردن تکه‌ای از جنگل یا پوشش گیاهی به منظور ایجاد
کردن تکه‌ای از جنگل یا پوشش گیاهی به منظور ایجاد یک فرودگاه اضطراری هلیکوپتر طراحی شده‌است. در حال حاضر سنگین‌ترین بمب غیر هسته‌ای ارتش آمریکا نفوذگر مهمات انبوه (Massive Ordnance Penetrator) یا MOP است و حدود ۱۴ تن وزن دارد. نحوه پرتاب. نحوه پرتاب این بمب متفاوت است. به دلیل سنگینی و بزرگی، به جای بمب افکن، یک هواپیمای باربری ام‌سی-۱۳۰ آن را پرتاب می‌کند. بمب روی یک سکو یا پالت قرار می‌گیرد و با آزاد شدن یک چتر، از هواپیما بیرون کشیده می‌شود و بعد از جدا شدن، به سمت هدف شیرجه می‌زند. بمب موتور ندارد اما
شدن، به سمت هدف شیرجه می‌زند. بمب موتور ندارد اما با استفاده از بالچه‌هایی مسیرش را به سمت هدف تنظیم می‌کند. نخستین استفاده. در تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۱۷ ارتش آمریکا، با استفاده از این بمب مواضع داعش در ولسوالی اچین، در ننگرهار افغانستان را مورد هدف قرار دادند. پرتاب مادر بمب‌ها بی‌فایده بود. ران پل، نماینده سابق کنگره آمریکا با محکومیت استفاده از مادر بمب‌ها توسط آمریکا در ولایت ننگرهار، آن را بی‌فایده دانست. وی افزود: ما می‌خواهیم ببینیم در آنجا (وُلسوالی اچین) چه رخ داده‌است، اما نیروهای آمریکایی به هیچ‌کس
چه رخ داده‌است، اما نیروهای آمریکایی به هیچ‌کس اجازه ورود به منطقه را نمی‌دهند. پاپ فرانسیس. پاپ کیفرانسیس، با ناراحتی از استفاده از نام مادر بر روی این بمب گفت که از نام مادر که زندگی بخش است نباید برای تسلیحات استفاده شود. هدف آمریکا از آزمایش بمب در ننگرهار. عبدالستار خواصی (نماینده ولایت پروان در ولسی جرگه) اعلام کرد که دره مامند (منطقه‌ای که مادر همه بمب‌ها به آنجا پرتاب شده)، پیش از حمله، تخلیه شده و هیچ داعشی در آن حضور نداشته‌است. وی افزود: آمریکایی‌ها برای کشاندن پای روس‌ها در افغانستان (آزمایش
برای کشاندن پای روس‌ها در افغانستان (آزمایش پدر همه بمب‌ها، ساخته روسیه در افغانستان) و مبدل کردن کشور به سوریه دوم، دست به آزمایش بمب خود در کشورمان زده‌اند. هزینه تولید. هزینه ساخت هر بمب جی‌بی‌یو-۴۳/بی، حدود ۱۶ میلیون دلار آمریکا برآورد می‌شود. مشابه روسی. روسیه هم بمب سنگین غیر هسته‌ای خود را ساخته و نامش را «پدر همه بمب‌ها» گذاشته‌است. پس از مادر همه بمب‌ها، روسیه «پدر همهٔ بمب‌ها» را آزمایش کرد که چهار بار نیرومندتر از MOAB است و وزن و اندازه کمتری دارد.
مدرسهٔ صنایع مستظرفه را کمال‌الملک در سال ۱۳۲۹ قمری مطابق با ۱۲۸۹ خورشیدی در عمارت حوضخانه واقع در باغ نگارستان برای تدریس و توسعه نقاشی تأسیس کرد. در این مدرسه از سال ۱۳۰۲ خورشیدی، علاوه بر نقاشی، هنرهای دستی همچون منبت‌کاری، موزائیک‌سازی و قالی‌بافی هم تدریس می‌شد. چند سال بعد، زیر نظر کمال‌الملک ابوالحسن صدیقی بخش مجسمه‌سازی را نیز دایر کرد. پس از مرگ کمال‌الملک مدرسه صنایع مستظرفه به دو مدرسه دیگر یعنی هنرستان کمال‌الملک و هنرستان هنرهای سنتی تقسیم شد. تاریخچه تأسیس. در سال ۱۲۸۹ کمال الملک از وزارت علوم
تأسیس. در سال ۱۲۸۹ کمال الملک از وزارت علوم (معارف) درخواست کرد دویست ذرع از اراضی نگارستان و دو هزار تومان پول در اختیار او بگذارد تا به سلیقه خود کارگاه و کلاس نقاشی دایر کند. به پیشنهاد معاون وزارت معارف، دویست ذرع به دو هزار ذرع افزایش یافت و درخواست به عنوان لایحه ای به کمیسیون بودجه مجلس شورای ملی فرستاده شد همراه با این توضیح که: «علم نقاشی از شعبه مهم معارف و در مملکت ایران بمرور از دست رفته است. وزارت معارف درصدد بود راهی برای پیشرفت این مقصود به دست آورد. از حسن اتفاق میرزا محمد خان کمال‌الملک که
آورد. از حسن اتفاق میرزا محمد خان کمال‌الملک که در این فن از جمله اساتید و برای تکمیل در اروپا سال‌ها زحمت کشیده است به صرافت طبع مایل گردیده مدرسه ترتیب دهد». کمیسیون دو جلسه مذاکره با صنیع الدوله وزیر علوم و کمال الملک گذاشت. در این جلسه مبلغ درخواستی کمال الملک برای تأسیس مدرسه ناکافی تشخیص داده شد اما کمال الملک تقبل کرد که اثاثیه مدرسه را خودش تأمین کند و گفت که دو هزار تومن برای راه اندازی مدرسه کافی است. کمیسیون هم لایحه را «موافق صرفه و صلاح دولت» دید و در هفتم امرداد برای تصویب به صحن علنی مجلس
دید و در هفتم امرداد برای تصویب به صحن علنی مجلس برد. شیخ محمدحسین یزدی نماینده تهران در مخالفت با لایحه گفت: «امروز با این خرابیهای مملکتی و کارهای اساسی که داریم، مدرسه نقاشی دائر کردن خیلی غریب است». وکیل‌الرعایا نماینده همدان در پاسخ او گفت: «بنده آن مملکتی را خراب می‌بینم که در آن علم نیست و هر مملکتی که دارای علم است آن را نمی‌شود خراب گفت». اسدالله خان نماینده کردستان هم گفت: «اگر این مذاکرات را آقای کمال‌الملک بشنود محققاً از این اقدامی که به صراقت طبع میل کرده است بنماید دل سرد خواهد شد و یقین
طبع میل کرده است بنماید دل سرد خواهد شد و یقین می‌دانم اگر این شخصی در اروپا می‌بود یک دقیقه او را نمی‌گذاشتند بیکار بماند. این قدر هم نباید مراقبت در نکات قانونی بنماییم. باید قدری هم مواظب آن باشیم که یک کسی را که می‌بایست از علوم او بهره‌مندند و مستفیض شویم این‌طور دل سرد نکنیم با این که اسم این تصویبی که امروز می‌گذرد عطیه گذاشتند این شخص می‌دانم به واسطه این که از معلومات او بهره می‌بریم نه این که او رهین منت ما باشد». سرانجام از ۶۷ نماینده حاضر در مجلس، ۵۲ نفر رأی موافق، دو نفر رأی مخالف و سیزده نفر
۵۲ نفر رأی موافق، دو نفر رأی مخالف و سیزده نفر رأی ممتنع دادند. نمایندگانی که رأی مخالف دادند، حاج محمد اسماعیل کاشف نماینده خراسان و دکتر حیدر میرزا نماینده کرمان بودند. وزارت معارف بعداً با تقدیم لایحه ای به مجلس خواهان افزایش مبلغ دوهزار تومان به دوهزار و سیصد تومان شد که این درخواست به تصویب مجلس رسید و تنها دو تن از نمایندگان به این افزایش بودجه رأی مخالف دادند: سید حسن مدرس و شیخ علی خراسانی. هفت ماه پیشتر که اصل لایحه تأسیس مدرسه به مجلس برده شده بود، مدرس نماینده مجلس نبود. کمال‌الملک در سال ۱۳۰۱
مدرس نماینده مجلس نبود. کمال‌الملک در سال ۱۳۰۱ از وزارت معارف درخواست بودجه ای برای تأسیس رشته‌های صنایع دستی کرد. حاج محتشم‌السلطنه اسفندیاری وزیر معارف در سیزدهم دی آن سال لایحه‌ای به مجلس برد و خواستار ماهیانه یکهزار و دویست تومان از اول بهمن به بعد شد با تأکید بر اینکه، این مدرسه وقتی به راه بیفتد نه تنها هزینه‌های خود را تأمین خواهد کرد، بلکه درآمدزا نیز خواهد بود و «برای مملکت یک اساس سرمایه می‌شود». محتشم‌السلطنه در نطق خود در دفاع از این لایحه در مجلس گفت: «در این عالم حضیض صنایع و بی اعتنائی به
مجلس گفت: «در این عالم حضیض صنایع و بی اعتنائی به این امر اساسی، فقط کسی که به قلت اسباب، هنر ایرانی را به میزان معلومات امروزه ثابت کرده، استاد معظم آقای کمال‌الملک است که علم و آگاهی و مراقبت خود را در ترویج و ترقی صنایع مستظرفه صرف نموده و از تربیت شاگرد و حسن اداره این کار نمونه عالی در ایران گذارده و خواسته‌اند به همه بفهمانند که لیاقت ایرانی از دیگران کمتر نیست». رشته‌هایی که در این لایحه برای تأسیس آنها برنامه‌ریزی شده بود عبارت بودند از: ۱. ترتیب ظروف و حسن اشکال آن از پست‌ترین درجه سفال تا
ظروف و حسن اشکال آن از پست‌ترین درجه سفال تا عالی‌ترین ظروف صنعتی، ۲. کاشی سازی معرق و غیره، ۳. خاتمسازی، ۴. صنعت چوب از منبت کاری و نجاری و خراطی صنعتی، ۵. زرگری صنعتی با دستور و نقشه‌جات فنی، ۶. تذهیب، ۷. نقاشی به طرز چینی، ۸. خط، ۹. مینا، ۱۰. قالیبافی با اسلوب عالی و طرح صحیح قدیم و جدید، ۱۱. نساجی از قبیل مخمل و زری و شال و ترمه و قلمکار و غیره. ۱۲. گراور، ۱۳. ساختن چاقو و قیچی و چلنگری صنعتی، ۱۴. حکاکی، ۱۵ گلدوزی زنانه و کارهای سوزنی یدی و طرح‌ها و نقشه‌های فنی. تغییر نام به هنرستان. در نوزدهم اسفند
فنی. تغییر نام به هنرستان. در نوزدهم اسفند ۱۳۱۲ با تصویب قانونی در مجلس شورای ملی نام همه مدارس صنعتی، از جمله مدرسه صنایع مستظرفه به هنرستان و عنوان معلمان آن به هنرآموز تغییر یافت. هنرستان کمال‌الملک. اسماعیل آشتیانی (۱۲۷۱–۱۳۴۹ خورشیدی) از شاگردان کمال‌الملک در سال ۱۲۹۰ شمسی وارد مدرسهٔ صنایع مستظرفه شد، پس از کناره‌گیری کمال‌الملک (۱۳۰۷ خورشیدی) ریاست مدرسه را بر عهده گرفت. او به سال ۱۳۰۹ سفری به اروپا داشت و در بازگشت هنرستان کمال‌الملک را تأسیس کرد و تا زمان بازنشستگی (۱۳۲۸ خورشیدی) در آن هنرستان
و تا زمان بازنشستگی (۱۳۲۸ خورشیدی) در آن هنرستان مشغول به تدریس بود. ساختمان این مدرسه در ابتدا محل تجمع یهودیان بوده و اطلاعات چندانی از گذشته این ساختمان معلوم نیست. اما پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران این هنرستان برای مدت‌ها تعطیل شد و بعدها تبدیل به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و بعدها تبدیل به هنرستان موسیقی شد. پس از طی چند سال رشته موسیقی از این هنرستان حذف شد و به جای آن، رشته‌های گرافیک، معماری و نمایش جایگزین شدند. اما در سال ۱۳۸۸ به دلایل نامعلوم رشتهٔ نمایش نیز از این هنرستان حذف گردید.
نامعلوم رشتهٔ نمایش نیز از این هنرستان حذف گردید. هنرستان هنرهای سنتی. هنرستان هنرهای سنتی یا مدرسه صنایع مستظرفه سال ۱۲۸۹ توسط کمال الملک با تصویب مجلس شورای ملی تاسیس شد. در سال ۱۳۰۷ حکومت رضاخان پهلوی کمال الملک را مجبور به استعفا و به حسین آباد نیشابور تبعید کرد و سال ۱۳۱۲ نام مدرسه را با تصویب مجلس به هنرستان هنرهای سنتی تغییر داد.
۱۳۰۴ هزار و سیصد و چهارمین سال هجری خورشیدی سالی است. زادروزها. تاریخ نامعلوم
فریدون صدیقی (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۱۵ – درگذشتهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۹) مجسمه‌ساز ایرانی و فرزند ابوالحسن صدیقی بود. زندگی‌نامه. فریدون صدیقی در ۳۰ خرداد ۱۳۱۵ در محله عین الدوله خیابان ایران چشم به جهان گشود. پدرش ابوالحسن‌خان صدیقی نوه رضا صدیق الدوله بود که از شاگردان کمال الملک در نقاشی و مجسمه‌سازی بود که پدر مجسمه‌سازی ایران لقب گرفت و مادرش قدرت السادات میرفندرسکی بود که اصل و نسب وی به میرفندرسک حکیم و عارف بزرگ می‌رسید. قبل از فریدون خواهر بزرگترش بنام نوین دخت و بعد از فریدون دو خواهر دیگرش بنام نوشین دخت و
و بعد از فریدون دو خواهر دیگرش بنام نوشین دخت و زرین دخت و تنها برادرش بنام فرهاد متولد شدند. پدرش به هنر و زندگی عشق می‌ورزید، او مردی به تمام معنا خود ساخته و انسانی والا و همسری فداکار بود و همیشه بین فرزندانش تعادل را بر قرار می‌کرد. تعلیم و تربیت فرزندان به عهده مادر بود و پدر فقط نگهدارنده زنبیل زندگی بود. با وجود اینکه خانواده در مضیقه مالی بودند ولی فرزندان به بهترین مدارس آن زمان فرستاده شدند. فریدون دوران ابتدایی را در دبستان عجم در قلهک و بعد از سه سال در دبستان امیر اتابک در میدان بهارستان
از سه سال در دبستان امیر اتابک در میدان بهارستان گذراند و همیشه وسوسه ای برای نقاشی کردن داشت. سالهای تحصیل در دبیرستان که رسید به مدرسه البرز رفت. در خانواده تحصیل امر واجبی قلمداد می‌شد. فریدون به درس‌های شیمی، فیزیک، تاریخ، جغرافیا و… علاقه ای نداشت و بیشتر به هنر علاقه‌مند بود، ولی نمی‌دانست به چه هنری بیشتر علاقه‌مند است، نقاشی، مجسمه‌سازی، موسیقی، فیلم یا…. هنگامی که پدرش در فرانسه تحصیل می‌کرد ویولنی داشت که آن را با خود به ایران آورد. یک روز فریدون آن را در زیرزمین پیدا کرد و چون نواختن نمی‌دانست
آن را در زیرزمین پیدا کرد و چون نواختن نمی‌دانست با کمک دو مداد روی سیم‌های آن ضرب گرفت. این علاقه بهانه ای برای ابوالحسن خان شد تا فریدون را در هنرستان عالی موسیقی ثبت نام کند. فریدون تحصیل موسیقی را زیر نظر استادان نامداری مثل بامشاد، احمد فروتن، مصطفی پورتراب، تینا ما نتوپل، خود سیف و حشمت سنجری ادامه داد. در سال ۱۳۳۴ هنگامی‌که کلاس سوم دبیرستان بود، قبل از اینکه هنرستان موسیقی را به پایان برساند برای ادامه تحصیل به اتریش فرستاده شد. در وین یکی از دوستانش به نام لوریس چگنواریان او را به آکادمی موسیقی
به نام لوریس چگنواریان او را به آکادمی موسیقی برد و یک سال پیش پروفسور ادوارد ملکوس به فراگیری ویولن پرداخت. در سال ۱۳۳۹ با مهشید رسوخی دختر همسایه شان در ایران، که در اتریش در رشته بیولوژی تحصیل می‌کرد و تا مقطع دکترا آن را ادامه داد، ازدواج کرد. فریدون صدیقی تحصیل موسیقی را در اتریش نیز ناتمام رها کرد. پس از ترک آکادمی موسیقی به ساختن مجسمه ای از آنا تومی انسان پرداخت و آن را برای ورود به دانشکده هنرهای زیبا در وین فرستاد. هیئت ژوری بعد از آزمونی که در زمینه طراحی از او گرفتند و نسبت به تعلّق اثر به او
طراحی از او گرفتند و نسبت به تعلّق اثر به او اطمینان حاصل کردند او در ما یسترکلاس دانشکده زیر نظر پروفسور هانس آندره ثبت نام نمودند. در طی مدت تحصیل دوازده مجسمه ساخت که در ساختمان سفارت ایران در وین به نمایش گذاشته شدند. تعدادی پیکره به سفارش سفارت ایران در وین و همچنین نیم تنه‌های ابوریحان بیرونی و خواجه نصیر طوسی به مرکز کیهان‌شناسی آمریکا فرستاده شد. به علاوه نیم تنه ابن سینا که آن نیز برای یکی از دانشکده‌های پزشکی استکهلم فرستاده شد. بعد از پایان تحصیل مجسمه نیم تنه آدولف شرف که بعداً به ریاست جمهوری
مجسمه نیم تنه آدولف شرف که بعداً به ریاست جمهوری اتریش رسید را ساخت. ریاست میراث فرهنگی اتریش وقتی کارهای او را دید از او برای مرمت آثار قدیمی دعوت به همکاری کرد. اولین مرمتی که انجام داد، کار روی تابلویی به ابعاد ۴۰ در۷۰ اثر والدمولر نقاش مشهور قرن ۱۸ اتریش بود که اتمسفر جنگل‌های وین را داشت و خانمی را نشسته روی یک نیمکت نشان می‌داد، چشم راست زن آسیب دیده بود و چشم چپ او رنگ آبی خاصّی داشت که هر کاری کرد موفق به ساخت آن نشد و آخر سر هر دو را با رنگی که خود ساخته بود رنگ آمیزی کرد و مورد استقبال قرار گرفت.
ساخته بود رنگ آمیزی کرد و مورد استقبال قرار گرفت. در مرمت حدود ۲۹ کلیسا و تعدادی پیکره مشارکت داشت، از جمله یک کلیسای قدیمی متعلّق به قرن ۱۷ که در جنگ جهانی دوم از بین رفته بود و از روی عکسی که از آن باقی مانده بود با چوب گردو آن را بازسازی کرد که از آن کار بسیار تقدیر شد. در مدتی که در میراث فرهنگی اتریش بود نامه ای از طرف پروفسور آمبروزی به دستش رسید که در آن ذکر شده بود ”شنیده‌ام پسرابوالحسن خان صدیقی که در ایتالیا مجسمه‌های نادر شاه و فردوسی را در دست اجرا دارد آنجاست” و خواسته بود تا با خواهر ایشان
اجرا دارد آنجاست” و خواسته بود تا با خواهر ایشان تماس بگیرد زیرا خود وی کرولال بود. قراری گذاشته شد و فریدون یک روز به سراغش رفت، مردی چهارشانه و قوی هیکل بود و از فریدون خواست روی تکه سنگ مرمری از کارارا چهره ای برای او بتراشد. قدری که کار کرد قلم و چکش را از او گرفت و از او خواست از فردای همان روز کار در نزد وی را شروع کند. این همکاری تا ۱۳۴۹ که در اتریش بود ادامه یافت. در کنار همکاری با پروفسور آمبروزی تعداد ۱۷ مجسمه نیز از شخصیت‌های مختلف ساخت، از جمله ابوریحان، ابن سینا، خواجه نصیرالدین طوسی، کمال
ابوریحان، ابن سینا، خواجه نصیرالدین طوسی، کمال الملک، دانته، چهره ای از یک کنتس برای مقبره او و نقش برجسته ای از پدرش، چندی نیز در رم با پدرش همکاری می‌کرد. در سال ۱۳۴۹ فریدون و همسرش به همراه دو پسرشان شهاب و رامین به تهران آمدند و در خانه پدری در یوسف آباد اقامت گزیدند. یک ماه بعد نخستین قرارداد خود را برای تکمیل بنای مقبره فردوسی در طوس با انجمن آثارملی بست. چهار قطعه نقوش تمام برجسته که عرض هر کدام ۲ متر وطول آنها نزدیک به ۵ متر می‌رسید و موضوع آنها صحنه‌هایی ازشاهنامه بود. وی در کمتر از یک سال
صحنه‌هایی ازشاهنامه بود. وی در کمتر از یک سال تندیس‌ها را در آتلیهٔ ابوالحسن خان صدیقی در تهران ساخت (زال و سیمرغ، سه بخش هفت‌خوان رستم، رستم و شاه مازندران، رستم و اسفندیار، ضحاک و خسرو انوشیروان) که این تندیس‌ها بر اساس سه بخش بودن شاهنامه است (اسطوره‌ای، پهلوانی، تاریخی). با وقوع انقلاب و تا چند سالی پس از آن کمتر سفارشی برای ساخت پیکره وجود داشت. در سال ۱۳۶۴ از سوی بنیاد مستضعفان دعوت شد تا آثار دفینه را مرمت یا بازسازی کند و بعد مرمت کلیه کارهای پدرش از جمله پیکره خیام در پارک لاله، مجسمه فردوسی در
از جمله پیکره خیام در پارک لاله، مجسمه فردوسی در میدان فردوسی، مجسمه امیرکبیر در دارالفنون و کتابخانه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، ساخت نیم تنه‌هایی از مشاهیر همچون علی اکبر دهخدا، یوسف اعتصامی (پدر پروین اعتصامی)، محیط طباطبایی و ارباب کیخسرو شاهرخ را به او سفارش دادند. در سال ۱۳۸۳ از طرف سازمان زیباسازی شهر تهران سفارش ساخت نیم تنه ای از سنگ مصنوعی از پدرش دریافت کرد که در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نصب گردید. از فعالیت‌های دیگر فریدون صدیقی می‌توان به مجسمه سید جمال الدین اسدآبادی و کمال
می‌توان به مجسمه سید جمال الدین اسدآبادی و کمال الملک اشاره کرد. از سوی شهرداری نیز پیشنهاد ساخت مجسمه ای از دانته برای پارک گفتگو دریافت کرد و در حالی که کار به مراحل پایانی خود رسیده بود به بهانه این که یک پیکر ساز ایتالیایی پیکره دانته را به پارک گفتگو اهدا کرد، آن قرارداد را به‌صورت یکطرفه لغو کردند. فریدون صدیقی در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ به علت ایست قلبی درگذشت.
فرودگاه بین‌المللی میدوی شیکاگو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر شیکاگو در ایالت ایلینوی واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه در آمریکا می‌باشد. پیوند به بیرون. وبگاه فرودگاه بین‌المللی میدوی شیکاگو
فرودگاه بین‌المللی برمینگهام فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر برمینگهام در ایالت آلاباما واقع شده و از فرودگاه‌های پر رفت‌وآمد آمریکا می‌باشد. این فرودگاه بزرگترین فرودگاه ایالت است. پیوند به بیرون. وب‌گاه رسمی فرودگاه
فرودگاه بین‌المللی هونولولو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر هونولولو در ایالت هاوایی واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد. منابع. Wikipedia contributors، "Honolulu International Airport،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Honolulu_International_Airport&amp;oldid=207662842 پیوند به بیرون. وب‌گاه رسمی فرودگاه
فرودگاه بین‌المللی اورلاندو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر اورلاندو در ایالت فلوریدا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد. پیوند به بیرون. وب‌گاه رسمی فرودگاه
فرودگاه بین‌المللی میامی فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر میامی در ایالت فلوریدا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد. شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی. باری. The airport is one of the largest in terms of cargo in the United States, and is the primary connecting point for cargo between Latin America and the world. Ninety-six different carriers are involved in shifting over two million tons of freight annually and ensuring the safe travel of over 40 million passengers, according to
of over 40 million passengers, according to the Miami International Airport corporate brochure. It was first in International freight and third in total freight for 2008. In 2000, LAN Cargo opened up a major operations base at the airport and currently operates a large cargo facility at the airport. Most major passenger airlines, such as امریکن ایرلاینز use the airport to carry hold cargo on passenger flights, though most cargo is transported by all-cargo airlines. یوپی‌اس ایرلاینز and فدکس اکسپرس both
airlines. یوپی‌اس ایرلاینز and فدکس اکسپرس both base their major Latin American operations at MIA. Additional cargo carriers serving Miami پیوند به بیرون. وب‌گاه رسمی فرودگاه
فرودگاه بین‌المللی سان فرانسیسکو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر سان فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد. از طراحان این فرودگاه ویلیام پریرا را می‌توان نام برد.
فرودگاه بین‌المللی سن دییگو فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر سن دییگو در ایالت کالیفرنیا واقع شده و از پر رفت‌وآمدترین فرودگاه‌های آمریکا می‌باشد. از طراحان این فرودگاه ویلیام پریرا را می‌توان نام برد.
خیِرت ویلدرس زاده سیاستمدار هلندی و رهبر حزب برای آزادی است. او از ۱۹۹۸ عضو مجلس سفلای پارلمان هلند است. او ضد اسلام و از طرفداران سخت‌گیری برای مهاجرت مخصوصاً از کشورهای غیر غربی است. وی در خانواده‌ای کاتولیک بزرگ شده است اما اکنون دیگر هیچ گونه اعتقاد مذهبی ندارد و ندانم‌گرا است. او که کوچک‌ترین فرزند از چهار فرزند خانواده است پس از گذراندن دوران دبیرستان، به مدت دو سال برای کار به خاورمیانه سفر کرده بود. از آن پس به گفته خودش دست کم ۴۰ بار به اسرائیل سفر کرده و ارتباط خود را با آن کشور حفظ کرده است. اما
کرده و ارتباط خود را با آن کشور حفظ کرده است. اما با دیگر کشورهای منطقه رابطه‌ای ندارد و اقرار می‌کند که هیچ دوست مسلمانی ندارد. اخلاق سیاسی. او برخلاف دونالد ترامپ و نایجل فراژ (از چهره‌های اصلی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) که خود را غیرخودی و خارج از نظام سیاسی حاکم بر کشور خود می‌دانند برآمده از نظام حکومتی هلند است. او یکی از قدیمی‌ترین نمایندگان پارلمان هلند است که از ۱۹۹۸ نماینده مجلس هلند است. آغاز فعالیت سیاسی. او فعالیت سیاسی را از «حزب مردم برای آزادی و دموکراسی» آغاز کرد. اما پس از سرخوردگی
آزادی و دموکراسی» آغاز کرد. اما پس از سرخوردگی از سیاست‌های این حزب، در سال ۲۰۰۴ پس از ایجاد شورش در درون این حزب از آن اخراج شد و در سال ۲۰۰۶ حزب خود یعنی حزب برای آزادی را بنیان گذاشت. سیاست. تنها عضو رسمی این حزب، خود خیرت ویلدرس است. او فقط افراد بسیار وفادار به خود را به‌عنوان نامزدهای حزب معرفی می‌کند. وعده‌های انتخاباتی حزب آزادی، فقط در یک صفحه با دو محور ۱) اسلام‌زدایی در هلند و ۲) منع کامل مهاجرت از کشورهای اسلامی معرفی می‌شوند. او خواستار توقف کامل دادن پناهندگی در هلند است. خیرت ویلدرس مخالف
کامل دادن پناهندگی در هلند است. خیرت ویلدرس مخالف عضویت هلند در اتحادیه اروپا است. در جریان درخواست اتحادیه اروپا برای ایجاد یک قانون اساسی در سال ۲۰۰۵ او از رهبران شکست همه‌پرسی بود. در آن هنگام هلندی‌ها و فرانسوی‌ها این درخواست اتحادیه را در دو همه‌پرسی رد کردند. ترس از سوءقصد. از سال ۲۰۰۴ که نیروهای امنیتی هلند طرح ترور او را کشف و خنثی کردند، او تحت حفاظت ۲۴ ساعته پلیس است. او در خانه‌ای امن و ضد گلوله زندگی می‌کند که حتی یک پناهگاه امن هم دارد. در هنگام رفت‌وآمد نیز او را با ماشین ضد گلوله از محل
هنگام رفت‌وآمد نیز او را با ماشین ضد گلوله از محل سکونت به دفترش در پارلمان می‌برند. ویلدرس، جلیقه ضد گلوله می‌پوشد. او به گفته خودش به دلیل نفرت از اسلام از زندگی شخصی محروم شده‌است. در نتیجه این محدودیت‌ها، او تماس عادی با جامعه و زندگی روزمره مردم را کاملاً از دست داده‌است. اسلام. دیدگاه. خیرت ویلدرس برای اظهاراتش علیه اسلام و مسلمانان معروف است. او قرآن را با کتاب «نبرد من» آدولف هیتلر مقایسه کرده و خواستار ممنوعیت کامل آن در هلند شده‌است. او خواستار تعطیلی مسجد (که آنها را کاخ نفرت می‌خواند) و مدارس
مسجد (که آنها را کاخ نفرت می‌خواند) و مدارس اسلامی در هلند است. او در مصاحبه‌ای گفته‌است که محمد، پیامبر اسلام، قابل مقایسه با دیکتاتور آلمانی ست: «اگر محمد امروز زنده بود، با او مانند یک جنایتکار جنگی برخورد می‌شد که از کشورش تبعید یا زندانی می‌شد.» مسلمانان. ویلدرس معتقد است مسلمان میانه‌رو وجود ندارد. آنها که به عنوان مسلمان میانه‌رو معرفی می‌شوند یا در واقع مسلمان نیستند (چون آداب و شریعت اسلام را به جا نمی‌آورند)، یا دروغگو هستند یا قرآن را نخوانده‌اند. فیلم ضداسلامی. او به‌خاطر فیلمی ضداسلامی به نام
فیلم ضداسلامی. او به‌خاطر فیلمی ضداسلامی به نام فتنه مشهور شد. او یکبار تاریخ انتشار فیلم خود را به تأخیر انداخت. اما سرانجام آن را در ۲۷ مارس سال ۲۰۰۸ پخش کرد. پخش این فیلم واکنش‌های زیادی را در میان مسلمانان برانگیخت. او توسط مسلمانان افراطی به مرگ تهدید شده و مدتی تحت نظر پلیس به‌سر می‌برد. پیش از پخش این فیلم، وزارت امور خارجه و دولت هلند این فیلم را محکوم کرده بودند. وی می‌گوید این فیلم را به این علت ساخته‌است که ثابت کند «اسلام و قرآن بخش‌هایی از یک ایدئولوژی فاشیستی هستند و می‌خواهند تمامی عقایدی را
فاشیستی هستند و می‌خواهند تمامی عقایدی را که ما در جهان دموکراتیک غربی به آن باور داریم، از بین ببرند.» مسابقه کاریکاتور چهره محمد. در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۸ ویلدرس اعلام کرد که قرار است مسابقه ای برای کشیدن کاریکاتور محمد، پیامبر اسلام برگزار شود. از اینرو این فرد توسط یک بازیکن کریکت پاکستانی به نام خالد لطیف، تهدید به مرگ شده و برای سرش جایزه تعیین شده‌است. مهاجرت. خیرت ویلدرس بارها به دلیل اظهارات تحریک‌آمیز درباره مراکشی‌ها در دادگاه حاضر شده است. او به اتهام توهین به مردم مراکشی‌تبار به دلیل رهبری شعاری با
توهین به مردم مراکشی‌تبار به دلیل رهبری شعاری با درخواست مراکشیِ کمتر در یک راهپیمایی در سال ۲۰۱۴ محکوم شد. اما در نهایت در اتهام تحریک مجرم شناخته نشد. او خواستار بازگرداندن پناهندگان به کشورهایشان است. خارجی‌ها. ویلدرس کسانی را که در خیابان از ظاهرشان می‌توان فهمید خارجی هستند «تروریست خیابانی» می‌خواند. ایران. خیرت ویلدرس در جوانی به بسیاری از کشورهای خاورمیانه از جمله ایران سفر کرده‌است. او به عنوان یکی از نمایندگان پارلمان هلند به ایران رفته بود. اما ناگهان به دلیل احساس ترس، بلافاصله از هتل به
اما ناگهان به دلیل احساس ترس، بلافاصله از هتل به فرودگاه رفته و با اولین پرواز به هلند بازگشت. ویلدرس طرفدار حمله نظامی اسرائیل به ایران به خاطر برنامه هسته‌ای در ایران بود. اسرائیل. ویلدرس طرفدار سفت و سخت اسرائیل است. او در جوانی دو سال در کیبوتص‌های اسرائیل کار و زندگی کرده و پس از آن حدود ۴۰ بار به این کشور سفر کرده‌است. گفته می‌شود که مادربزرگ آقای ویلدرس که اهل جاوه در اندونزی بوده‌است از یهودیان سرشناس آن منطقه بوده و بر طبق قوانین آیین یهود، خیرت ویلدرس، یهودی محسوب می‌شود. رسانه. خیرت ویلدرس یکی
یهودی محسوب می‌شود. رسانه. خیرت ویلدرس یکی از متخصصان استفاده از رسانه شناخته‌ها است. او به خوبی می‌داند چگونه از رسانه‌ها برای قرار گرفتن در مرکز توجه استفاده کند. او در گذشته، دوره‌های آموزشی رسانه را گذرانده‌است. دسترسی خبرنگاران به آقای ویلدرس بسیار سخت است؛ زیرا حزب او به درخواست‌های مصاحبه یا درخواست برای تأیید یا تکذیب اخبار پاسخ نمی‌دهد و حضور خیرت ویلدرس در رسانه‌ها بسیار گزینشی و برنامه‌ریزی شده‌است. ارتباط از طریق شبکه‌های اجتماعی. محرومیت او از زندگی اجتماعی و حزب نامتعارف او که تقریباً فعالیت
زندگی اجتماعی و حزب نامتعارف او که تقریباً فعالیت مرسوم حزبی ندارد، باعث شده که بیشتر فعالیت‌های تبلیغاتی او در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی انجام شود. زندگی شخصی. اخلاق. خرت ویلدرس فردی خوش‌برخورد است و در جمع‌های خصوصی با بسیاری از رقبای خود به خوبی رفتار می‌کند. رفتار تک‌رو و بیان صریح او برای بخش زیادی از جامعه هلند جذاب است. همسر. همسر ویلدرس «کریستینا مارفای» دیپلمات پیشین اهل مجارستان است. به ترس از سوءقصد، خیرت ویلدرس فقط هفته‌ای یک بار می‌تواند همسرش را ببیند. این زوج، فرزندی ندارند. اصالت. مادر
را ببیند. این زوج، فرزندی ندارند. اصالت. مادر بزرگ ویلدرس اهل جاوه در اندونزی بوده‌است. در آن زمان اندونزی (که هند شرقی هلند نامیده می‌شد) مستعمره هلند بوده و پدربزرگ آقای ویلدرس در آنجا خدمت می‌کرده‌است. قد. قد خرت ویلدرس ۱۹۵ سانتی‌متر است. رنگ مو. یکی از ویژگی‌های آقای ویلدرس موهای سپید اوست. او را معروفترین سپید مو بعد از مریلین مونرو می‌دانند و به او لقب موتسارت می‌دهند. رنگ موی او در اصل قهوه‌ای است و او با رنگ مو، موهای خود را سفید می‌کند. گفته می‌شود که نخستین بار او به عنوان شوخی، موهایش را سفید
که نخستین بار او به عنوان شوخی، موهایش را سفید کرد اما این کار به قدری جلب توجه کرد که او تصمیم گرفت این کار را ادامه دهد.