payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حسب شدت (برگرفته از تعریف هانری کوربن) «وجودشان» متغیر و متعددند (تشکیک وجود). در نتیجه ماهیت لایتغیر و قدیم نیست. مزیت این جهان‌بینی آن است که با اصول قرآنی همخوانی دارد و همچنین هیچ‌یک از فلاسفهٔ مشایی یا افلاطونی اسلامی پیش از خود را نفی نمی‌کند. بدین سان ملاصدرا تغییر نکردن را تنها به خداوند تعلق می‌دهد و همزمان وجود و ماهیت را درونا به یکدیگر ارتباط می‌دهد، و قدرت خدا را محیط بر وجود قرار می‌دهد. با این کار، ملاصدرا به خداوند بر همه چیز قدرت داده است و همزمان با آن مسئلهٔ علم خداوند بر مصادیق را،
و همزمان با آن مسئلهٔ علم خداوند بر مصادیق را، علی‌الخصوص بر مصادیق بدی بدون آنکه خود نسبت به آنها مسئول باشد، حتی سلطهٔ خداوند بر چیزهایی که زیرساخت به‌وجود آمدن بدی هستند را حل می‌کند. این راه‌حل هوشمندانه، اختیار، برتری خداوند، بی‌نهایت بودن علم خدا، وجود بدی، تعاریف وجود و ماهیت به عنوان دو حقیقت درهم تنیده هنگامی که از منظر انسان به آن نگاه می‌شود و به عنوان دو حقیقت در بنیان مجزا وقتی از منظر خداوند به آنها نگاه می‌شود را نیز تبیین می‌کند. حرکت جوهری. یکی دیگر از پایه‌های تفکر ملاصدرا نظریهٔ حرکت
یکی دیگر از پایه‌های تفکر ملاصدرا نظریهٔ حرکت جوهری (الحرکة الجوهریة به عربی) است که بر اساس این فرض است که همه چیز در طبیعت از جمله کرات آسمانی تحت تغییری در جوهر خود هستند که بواسطهٔ جریانی درونی (سریان الوجود) و رخنه‌کردن وجود در آنها (فیض) است که سهم وجود هر یک از موجودات را به آنها می‌بخشد. بر خلاف ارسطو و ابن‌سینا، که تغییر را تنها در چهار دستهٔ کمیت، کیفیت، وضعیت و مکان پذیرفته بودند، ملاصدرا تغییر را واقعیتی جهان‌شمول می‌دانست که در همه‌چیز از جمله در جواهر مادی نیز جریان دارد. حقیقت وجود. ملاصدرا
در جواهر مادی نیز جریان دارد. حقیقت وجود. ملاصدرا بر این باور بود که حقیقت، وجود است. او باور داشت که یک ماهیت به خودی خود یک لفظ کلی است و در واقعیت وجود ندارد. به قول فضل‌الرحمن در بارهٔ جهان‌شناسی وجودی ملاصدرا: وجود تنها واقعیت (حقیقت) است. بدین معنی که وجود و حقیقت یک مفهوم واحد هستند. وجود، واقعیت جهان‌شمول است و چیزی خارج از آن موجود نیست. ماهیات به یک واقعیت نیاز دارند تا وجود داشته باشند و این واقعیت همان وجود است. در نتیجه نمی‌توان منکر وجود شد. چون نمی‌توان منکر وجود شد بدیهی است که وجود همان
چون نمی‌توان منکر وجود شد بدیهی است که وجود همان خدا است. خدا را نباید در کون و مکان جستجو کرد، بلکه خداوند موجد تمام وجودات است. حقیقت همان‌طور که در قرآن نیز به آن اشاره شده یکی از اسماءالله است. می‌توان برهان وجود خدا را از دیدگاه ملاصدرا بدین گونه خلاصه کرد: علیت. ملاصدرا استدلال کرد که هر ممکن‌الوجود نیاز به علتی دارد که تعادلی که ممکن‌الوجود بین وجود و عدم دارد را به نفع وجود تغییر دهد. هیچ چیز نمی‌تواند بدون علت به وجود بیاید. به علت آنکه هستی جهان بستگی به علت‌العلل دارد، نه تنها وجود خدا ضرورت
بستگی به علت‌العلل دارد، نه تنها وجود خدا ضرورت پیدا می‌کند، بلکه خدا لزوماً مسئول اولین کنش خلقت نیز می‌باشد. همچنین ملاصدرا اعتقاد داشت که تسلسل محال است زیرا زنجیرهٔ علت و معلول تنها در صورتی ممکن است که ابتدا، میانه و انتها داشته باشد. به صورتی که در ابتدا باید به صورت علت مطلق، در انتها به صورت معلول مطلق و در میانه به صورت سلسله‌ای از علت و معلول برای یکدیگر می‌باشد. سلسلهٔ علیت ملاصدرا نوعی از هستی‌شناسی وجودی درون ساختار کیهان‌شناسی‌ای است که اسلام آن را پشتیبانی می‌کند. برای ملاصدرا غایت در علیت
آن را پشتیبانی می‌کند. برای ملاصدرا غایت در علیت همان قدر خالص است که آغاز در آن زنجیره که به صورتی کاربردی خدا را در ابتدا و انتهای خلقت قرار می‌دهد: ظرفیت خداوند برای حساب شدت یک واقعیت وجودی و ارتباط آن با مبدأ آنها به جای دانستن اثرات آنها ساختاری موافق با اسلام برای قضاوت خداوند در مورد واقعیت بدون آنکه با مصادیق آلوده شود می‌دهد. این موضوع یک راه‌حل هوشمندانه برای سؤالی بود که فلسفهٔ اسلامی را برای تقریباً هزار سال درگیر خود کرده بود: چطور خدا می‌تواند گناه را قضاوت کند بدون آن که خود گناه را بداند.
گناه را قضاوت کند بدون آن که خود گناه را بداند. قاعده اتحاد عقل و عاقل و معقول در حصول معرفت. اتحاد عاقل و معقول اصطلاحی در فلسفه است که به کیفیت ادراک مربوط می‌شود. قاعده «اتحاد عقل و عاقل و معقول» از ابتکارات فلسفی ملاصدرا است. وی معتقد است در تکوین شناخت، قوه شناخت و شخص ادراک‌کننده (مدرِک) و موضوع ادراک‌شونده (مدرَک)، سه چیز مستقل از یکدیگر نیستند. در هر عمل شناخت، وجودی پدید می‌آید که در همان حال که نوعی وجود شیء ادراک‌شونده است در ظرف ادراک، نوعی وجود برای نفس ادراک‌کننده هم هست. نفس ادراک‌کننده این
برای نفس ادراک‌کننده هم هست. نفس ادراک‌کننده این وجود را، که فعل خویش است، به وسیله قوّه فاعله ادراکی خویش آفریده است. این قوّه ادراکی، در حقیقت، خود نفس در مرتبه فعل و تأثیر است. شاگردان. با وجود زمان طولانی که ملاصدرا در شیراز، قم و اصفهان تدریس کرده است، اما تاریخ از شاگردان او جز تعداد اندکی نام نبرده است. مشهورترین آن‌ها دو دامادش ملا محسن فیض کاشانی و فیاض لاهیجی می‌باشند که توسط ملاصدرا ملقب به فیض و فیاض گردیدند. آثار. آثار ملاصدرا را بیش از پنجاه اثر دانسته‌اند که آن‌ها را بر حسب نوع تفکر موجود در
دانسته‌اند که آن‌ها را بر حسب نوع تفکر موجود در پس هریک، می‌توان در دو دسته اصلی علوم نقلی و علوم عقلی جای داد.
وب ویجت یک وبگاه یا برنامه کاربردی تحت وب است که به عنوان بخشی از وبگاه درونسازی شده‌است اما از میزبانی آن صفحه استفاده نمی‌کند و با میزبان آن صفحه هیچ ارتباطی ندارد یا ارتباط اندکی دارد. یک وب ویجت برای کاربران یک وبگاه دسترسی به محتوای دیگر وبگاه‌ها را فراهم می‌آورد. معمولاً این محتواها را نمی‌توان مستیم کپی کرد بلکه باید با رعایت یک سازوکار مبتنی بر سیاست اشتراک محتوای میان منبعی به آن دست پیدا کرد. نمونه وییجت‌های وبی شامل آکوویدر برای اطلاعات هواشناسی، و گوگل ادسنس برای تبلیغات می‌شود. ویجت. کدهای
و گوگل ادسنس برای تبلیغات می‌شود. ویجت. کدهای تعبیه شده از زمان شروع وب گسترده جهانی وجود داشته‌اند. توسعه دهندگان وب از کدهای دسته سوم در صفحات خود استفاده می‌کردند. می‌توان گفت که اصل ویجتهای وب، شمارنده‌های لینکها و بنرهای تبلیغاتی بودند که در کنار وب رشد کردند. بعدها، تبلیغات و شبکه‌های وابسته، از ویجت‌ها برای مقاصد توسعه خود استفاده کردند. یک ویجت می‌تواند هر چیز تعبیه شده در داخل یک صفحه اچ تی ام‌ال مانند صفحه وب باشد و محتویاتی را به صفحه اضافه می‌کند که استاتیک نیست. به‌طور کلی ویجت‌ها از گرایشهای
که استاتیک نیست. به‌طور کلی ویجت‌ها از گرایشهای دسته سوم هستند و به مانند ماژولها و پلاگینها شناخته می‌شوند. ویجتها می‌توانند به اچ تی م ال، جاوا اسکریپت، فلش و دیگر زبانهای اسکریپتی نوشته شوند تا بتوانند زمانیکه صفحه اجرا می‌شود، فراخوانی شوند. ویجتها معمولی هستند و توسط بلاگرها، کاربران شبکه‌های اجتماعی، سایتهای حراجی و مالکان وبگاه‌های شخصی مورد استفاده قرار می‌گیرند. آنها در صفحه اول سایتهایی مانند iGoogle, Netvibes, Pagefakse, springWidget, yourminis، استفاده شده‌اند. ویجتها امنند روش توسعه دهنده‌ای
استفاده شده‌اند. ویجتها امنند روش توسعه دهنده‌ای برای شبکه‌های تبلیغاتی مانند Google’s AdSense، توسط سایتهای مدیا مانند Flicker، توسط سایتهای ویدئو مانند یوتیوب و صدها تشکیلات دیگر استفاده شده‌اند. برنامه‌های کاربردی می‌توانند با یک وبگاه دسته سوم، توسط جابجایی قطعهٔ کوچکی از کد، مختلط بشوند. این در حال تبدیل به کانال توسعه یا بازاریابی برای بسیاری از کمپانیها است. کد محتوایات زنده‌ای مانند تبلیغات، لینکها، تصاویر- از سایتهای دسته سوم بدست آورد، بدون آنکه مالک وبگاه نیاز به آپ دیت کردن داشته باشد. مقاصد
مالک وبگاه نیاز به آپ دیت کردن داشته باشد. مقاصد ویجت. کاربران می‌توانند از ویجت وب برای بالا بردن میزبانان مبتنی بر وب یا drop target استفاده کنند.Drop Targetها شامل شبکه‌های اجتماعی، بلاگها، ویکیها یا صفحات شخصی باشند. به علاوه کاربران می‌توانند تجربیات صفحات شخصی شان یا تجربیات وب بازدید کنندگان را افزایش دهند. شرکت‌ها می‌توانند از ویجتهای وب برای بهتر کردن سایتهایشان با استفاده از محتویات صنفی و کاربردی از فراهم آورندگان دسته سوم استفاده کنند. سیستم‌های مدیریت ویجت. سیستم مدیریت ویجت، روشی را ارائه
مدیریت ویجت. سیستم مدیریت ویجت، روشی را ارائه می‌کند که بر روی هر صفحه‌ای مانند بلاگ و شبکه‌های اجتماعی کار کند.
شاهرخ پژمان از شاعران معاصر افغانستان بوده و اشعارش بیشتر سنت شکن و در راستای اصلاح فرهنگ جامعه افغان است. از او مقالات و اشعار زیادی در تارنماهای فارسی زبان به نشر رسیده است. زندگی. دکتر شاهرخ پژمان دوران آغازین دانش آموزی خود را در دبستان استاد فکر ی سلجوقی شروغ نموده بعد از ختم دوره ابتدایی شامل مکتب متوسطه (دوره رهنمایی) استاد فکری سلجوقی شد. بعد از اتمام دوره رهنمایی وارد دبیرستان سلطان غیاث‌الدین غوری، که یکی از مدارس (مکااتب) مشهور در ولایت هرات است شد. او در سال ۱۳۷۵ خورشیدی از لیسه سلطان غیاث الدین
او در سال ۱۳۷۵ خورشیدی از لیسه سلطان غیاث الدین غوری فارغ شده و بعد از سپری کردن امتحان کنکور وارد دانشکده پزشکی دانشگاه هرات شد. این زمان دقیقاً وقتی بود که از تصرف هرات توسط نیروی‌های طالبان دو سال می‌گذشت و شرایط زندگی برای همه مردم افغانستان اعم از دانشجو و کاگر و کسبه کار دشوار بود. او در کنار تحصیلات دانشگاهی مصروف شد به راه‌اندازی "برنامه توسعه جوانان " که یک انجمن از جوانان با احساس هراتی برای رشد و انکشاف سویه جوانان بود. او با تعدادی از جوانان که دلشان برای سرنوشت آینده گان شهر و کشورشان می‌سوخت
دلشان برای سرنوشت آینده گان شهر و کشورشان می‌سوخت در این راستا سخت کار کردند. دو سال پس از سرنگونی رژیم طالبان و امدن شرایط امن نسبی از دانشگاه هرات فارغ شده و نامزد بورسیه برای ادامه تحصیل در رسته اداره سیستم بهداشت (صحت عامه) توسط انستیتوت آموزش بین‌المللی IIE آمریکا شد و برای ادامه تحصیل عازم آمریکا شد. او هم‌اکنون در آمریکا در مصروف دوره مافوق تخصص در اداره سیستم صحت عامه است. نمونه اشعار. مادر مادر ای حریم امن هستی من مادر ای تکیه گاه لحظات سستی من تو خالق منی با تو از خالق همه بینیازم با خاک قدمت
تو خالق منی با تو از خالق همه بینیازم با خاک قدمت قبله می‌سازم اسم تو اسم اعظم من مهر تو کلمه قسم من با تو همیشه با عرش برابرم بی تو عین فرش روی درم لطف وجود تو، مایه وجود من نوازش نیمه شبی تو، پایه صعود من برای تو ای خدای من ای موجود برتر ای درخت همیشه پر ثمر دنیا را سراسر ا عبادتگاه میسارم کهکشان‌ها را سر بسر عرش مصلی می‌سازم روز تو روز تولد خررشید روزتو روز طلوع امید درروز تو اسمان‌ها را آذین می‌بندم با عشق تو در بر روی کین می‌بندم
عبدالباسط محمد عبدالصمد سلیم داود (۱ ژانویهٔ ۱۹۲۷ – ۳۰ نوامبر ۱۹۸۸) قاری اهل قاهره بود. او پرطرفدارترین قاری جهان اسلام است. به دلیل سبک آهنگین، قدرت صدا، لحن احساسی او را حنجره طلایی نامیدند. وی بزرگ‌ترین سفیر قرآن و مسلمانان بود. او طرفداران و مقلدان فراوانی در سرتاسر جهان دارد. وی همچنین نخستین رئیس اتحادیهٔ قاریان و حافظان قرآن در مصر بوده‌است. معمولاً از عبدالباسط، منشاوی، خلیل الحصری و مصطفی اسماعیل به سبب تأثیر بزرگی که در جهان اسلام داشته‌اند به عنوان چهار قاری مهم و بزرگ قرآن در دوران معاصر نام
چهار قاری مهم و بزرگ قرآن در دوران معاصر نام می‌برند. زندگی. عبدالباسط محمد عبدالصمد در سال ۱۹۲۷ در روستای «المزاعزه» یکی از توابع شهر ارمنت در استان قنا در جنوب مصر به دنیا آمد پدربزرگ او مدرّس حفظ و تجوید قرآن بود. عبدالباسط در ۶ سالگی به مکتب حفظ قرآن در ارمنت رفت. در ۹ سالگی حافظ کل قرآن شد. پس از اینکه عبدالباسط به سن ۱۲ سالگی رسید از هر شهر و روستا در استان قنا و مخصوصاً از جانب "اصفون المطاعنه" دعوت‌هایی به سوی او روانه شد، چراکه گواهی محمد سلیم که به عبدالباسط اعطا شده بود نقطه اطمینان همه مردم
به عبدالباسط اعطا شده بود نقطه اطمینان همه مردم بود. او در سال ۱۹۵۰ به مراسمی که برپا شده بود رفت. در آن مجلس یکی از نزدیکان عبدالباسط از مسؤلان مجلس اجازه خواست تا او ده دقیقه‌ای را به تلاوت بپردازد. عبدالباسط آیاتی از سوره احزاب را تلاوت کرد و این تلاوت عبدالباسط یک و نیم ساعت ادامه پیدا کرد و بسیار مورد استقبال مردم قرار گرفت. در سال ۱۹۵۱ عبدالباسط به رادیو مصر رفت. او پس از به دست آوردن شهرتی که در طول چند ماه به‌دست آورده بود به قاهره مهاجرت کرد. با پیوستن او به رادیو، استقبال مردم در مصر برای خرید
پیوستن او به رادیو، استقبال مردم در مصر برای خرید گیرنده‌های رادیوئی زیاد شد و در بیشتر خانه‌ها گسترش یافت. شهرت. عبدالباسط در ماه رمضان و روزهای دیگر سال به کشورهای مختلفی برای برگزاری محافل قرآنی و در پی دعوت‌هایی که از او می‌شد، رهسپار شد. او در سفر به جاکارتا، اندونزی در بزرگ‌ترین مساجد آن‌جا به تلاوت قرآن پرداخت. در یکی از مساجد بیش از ۲۵۰ هزار نفر تا صبح در حالی که سر پا ایستاده بودند به صدای او گوش می‌دادند. از مساجدی که او در آن‌ها به تلاوت پرداخته‌است، مسجدالحرام در مکه، مسجد نبوی در مدینه، مسجد
مسجدالحرام در مکه، مسجد نبوی در مدینه، مسجد الاقصی در قُدس و مسجد ابراهیمی در فلسطین بوده‌اند. عبدالباسط در اتوبیوگرافی خود می‌گوید: «من به ۱۴ ایالت از ایالات آمریکا که در آن‌ها مراکز مسلمین وجود داشت سفر کرده‌ام که تعداد زیادی از مسلمین در این مراکز هستند. از تفضل خدا، در همهٔ کشورها موفق بودم. در لس آنجلس ۶ نفر پس از شنیدن تلاوت قرآن کریم به دین اسلام روی آوردند؛ در اوگاندا ۹۲ نفر. در آن‌جا دو مجلس داشتم؛ در یکی ۷۲ نفر از آن‌ها و بقیه در مجلس دوم به دین اسلام روی آوردند. حتی یک خانم گویندهٔ تلویزیون
اسلام روی آوردند. حتی یک خانم گویندهٔ تلویزیون همراه من بود که در آخرین روز خواست دستم را ببوسد و من متأثر شدم ولی نپذیرفتم. او تقاضا کرد به حج برود. به اوگاندایی‌ها گفتم اگر اجازه بدهید، بگذارید این خانم امسال به مسافرت حج برود. پس از آن، خواست که نامش را تغییر دهد، من نام «آمنه» را برایش انتخاب کردم.» یاسر فرزند عبدالباسط نقل می‌کند: «روزهای شنبهٔ هر هفته ساعت هشت تلاوت پدر از رادیو مصر پخش می‌شد. در این ساعت همهٔ اعضای خانواده بر سر سفره و کنار هم نزد پدر می‌نشستیم و به تلاوت ایشان گوش فرا می‌دادیم.
پدر می‌نشستیم و به تلاوت ایشان گوش فرا می‌دادیم. همگی ما به مدت نیم ساعت سراپا گوش می‌شدیم، هیچ‌کس تکان نمی‌خورد و حتی صندلی را هم تکان نمی‌داد و مرحوم پدر در اثنای پخش تلاوت، سر خود را روی آستین‌اش می‌گذاشت و به فکر فرومی‌رفت. ایشان در منزل با صوت تلاوت قرآن نمی‌کرد، مگر زمانی که عده‌ای از خبرنگاران یا مجریان رادیو یا عکاسان در منزل حضور می‌یافتند. اما عادت همیشگی ایشان این بود که هر روز پس از نماز صبح در اتاق خود قرآن می‌خواند. من وقتی شش ساله بودم با ایشان به مسجد امام شافعی می‌رفتم و به تلاوت‌های ایشان
به مسجد امام شافعی می‌رفتم و به تلاوت‌های ایشان گوش می‌دادم. در برخی مراسم و محافل قرآنی و جشن‌ها که ایشان به تلاوت می‌پرداختند مردم حاضر از ایشان می‌خواستند تلاوت‌اش را تکرار کند. من دوست داشتم که در برنامه‌های تلاوت ایشان همراه پدر باشم، او همواره مرا به تلاوت قرآن تشویق می‌کرد. به یاد دارم هر وقت در اتاق، قرآن می‌خواندم و او در اتاق دیگری بود و از حضور ایشان بی‌خبر بودم، او صبر می‌کرد تا من به آخر آیه برسم آنگاه وارد اتاق می‌شد. اگر در زمان تلاوت وارد می‌شد من تلاوت را قطع می‌کردم و او برای این‌که من
می‌شد من تلاوت را قطع می‌کردم و او برای این‌که من کارم را کامل تمام کنم پس از تمام کردن آیه به نزدم می‌آمد، و این خاطرهٔ زیبایی برای من است.» آنچه که از وی برای مسلمانان باقی مانده‌است، قرائت‌های او طی بیش از نیم قرن که در نوارها ضبط شده‌است و در دنیای اسلام استفاده می‌شود. درگذشت. وی در سال های پایانی عمر دچار نابینایی بر اثر دیابت شد و در نهایت او در روز ۳۰ نوامبر ۱۹۸۸ (۹ آذر ۱۳۶۷) بر اثر بیماری دیابت و التهاب کبد در قاهره درگذشت.
شِمشاد یکی از درختان همیشه سبز است که چوب سخت آن در صنعت استفاده می‌شود. شمشاد معمولاً در مناطق مرطوب کاشته نمی‌شود ولی فقط توسط باران تغذیه می‌شود. جنگل‌های انبوهی از شمشاد در کنار سواحل شنی ایجاد می‌کنند تا از پراکندگی شن‌ها جلوگیری نمایند. شمشاد یکی از درختان ممنوع‌القطع می‌باشد و از گونه‌های گیاهی در حال انقراض است. شمشاد در طول یک سال فقط یک میلیمتر به قطرش اضافه می‌شود. از چوب شمشاد به دلیل چوب بسیار فشرده‌ای که دارد، در ساخت سه تار و آلات موسیقی دیگر استفاده می‌شود. در زبان تالشی به شمشاد کیش گفته می
می‌شود. در زبان تالشی به شمشاد کیش گفته می شود.وجود این درخت در بیشتر مناطق جنگلی برای مردم منطقه،حس مقدس بودن مکان را یادآوری میکند وبه احتمال زیاد محل یک گورستان یا زیارتگاه می باشد.مردم منطقه به راحتی این درخت را قطع نمی کنند.البته این مساله ربطی به گورستان های مسلمان وغیر مسلمان ندارد. در ایران یک جنس با یک گونه به نام شمشاد خزری (Buaxus hyrcana) به صورت بومی وجود دارد، که درختچه‌ای است همیشه‌سبز و توده‌ای از آن در پارک سی‌سنگان بین علمده و نوشهر وجود دارد. البته در اغلب مناطق جنگلی شمال دیده می‌شود و
البته در اغلب مناطق جنگلی شمال دیده می‌شود و گاهی از شاخه بریده آن در گل‌فروشی‌ها استفاده می‌شود. بیماری های گیاه شمشاد زردی برگها و افتادن آنها پوسیدگی ریشه برگهای لکه دار و قهوه ای قارچ سفید نماتدها سرطان دهان ولوتلا کنه عنکبوتی منابع. Wikipedia contributors, "Ash tree," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Ash_tree (accessed August 8, 2007).
عدس، '، ' یا نسک(به فارسی افغانستان و تاجیکستان) ، گیاهی کوچک شبیه به نخود و دانهٔ آن از دانه‌های خوراکی (حبوبات) است که معمولاً در خاک‌های فقیری که برای کاشت دیگر محصولات مناسب نیست، کاشته می‌شود. عدس در انواع و رنگ‌های گوناگونی وجود دارد که عدس قهوه‌ای، سبز، نارنجی از آن جمله‌اند. برای پختن نان، عدس را با آرد مخلوط می‌کنند. در ایران، از این گیاه، برای تهیه عدس‌پلو استفاده می‌کنند همچنین عدس برای جبران کم خونی مفید است. ریشه واژه. واژه عدس ریشه عربی دارد و از این زبان وارد فارسی شده‌است. معادل فارسی این
و از این زبان وارد فارسی شده‌است. معادل فارسی این واژه، نسک و هنوز در برخی از زبان‌های ایرانی مرکزی اسفاده میشود معنی نسک nasak در لغت نامه دهخدا نسک. [ ن َ ] (اِ): نشک (عدس ). این کلمه به صورت نرسک و نرسنگ هم آمده. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). نام غله‌ای است که به عربی عدس می گویند. (برهان قاطع). عدس. (لغت فرس اسدی ) (آنندراج ) (جهانگیری ) (اوبهی ) (دهار) (غیاث اللغات ). آنکو ز سنگ خارا آهن برون کشد نسکی ز دست تو نتواند برون کشید. گر بخواهم از کسی یک مشت نسک مر مرا گوید خمش کن مرگ و جسک.مولوی (از انجمن
نسک مر مرا گوید خمش کن مرگ و جسک.مولوی (از انجمن آرا) انواع عدس. عدس دو نوع است: عدس رسمی که دانه آن گرد و نسبتاً درشت و رنگ آن سبز مایل به زرد است. عدس ریز یا عدس قرمز که دانه‌های آن ریز و به رنگ قرمز است. انواع عدس در بازار ایران به دودسته تقسیم می‌شود عدس ایرانی و عدس خارجی عدس ایرانی عدس روس عدس کانادایی طبع عدس. عدس از نظر طب قدیم ایران معتدل و خشک است و مانند دیگر گیاهان، پوست و دانه آن دارای اثرات متضاد یکدگر است. یعنی پوست عدس گرم و خود عدس قابض است. به‌عبارت‌دیگر پوست آن ملین و مغز آن ضداسهال است.
به‌عبارت‌دیگر پوست آن ملین و مغز آن ضداسهال است. ارزش غذایی. بنا بر پایگاه اطلاعاتی کتابخانه ملی کشاورزی آمریکا، هر ۱۰۰ گرم از عدس خام شامل ۳۵۳ کالری انرژی است؛ همین مقدار عدس پخته ۱۱۶ کالری انرژی دارد. عدس خام شامل ۸٪ آب، ۶۳٪ کربوهیدرات از جمله ۱۱٪ فیبر غذایی، ۲۵٪ پروتئین، و ۱٪ چربی (در جدول). عدس منبع غنی تغذیه‌ای (۲۰٪ یا بیشتر از مقدار مواد مغذی مورد نیاز روزانه یا DV) است و از تعداد زیادی مواد مغذی، شامل اسید فولیک (۱۲۰٪ DV)، ویتامین ب۱ (۷۶٪ DV)، پانتوتنیک اسید (۴۳٪ DV)، ویتامین ب۶ (۴۲٪ DV)، فسفر (۴۰٪
اسید (۴۳٪ DV)، ویتامین ب۶ (۴۲٪ DV)، فسفر (۴۰٪ DV)، آهن (۵۰٪ DV)، و روی (۳۵٪)، می‌شود. به دلیل آهن و پروتئین موجود در آن، عدس را گوشت فقرا هم می‌نامند، البته برخلاف پروتئین‌های جانوری، عدس فاقد ویتامین ب۱۲ است. منابع. Wikipedia contributors, "Lentil," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Lentil(accessed August 8, 2007).
حاجی میروَیس‌خان هوتک یا میرویس خان نیکه (۱۰۸۶ تا ۱۱۲۷ ه‍.ق / ۱۶۷۳–۱۷۱۵ م) از افغانان غل‌زایی (غلجائی) و بنیان‌گذار پادشاهی هوتکیان بود. او در قندهار تولد یافت، پدرش سلیم خان (خالم خان پشتون) و مادرش نازو انا دختر یکی از خانهای عشیره توخی بود. وی در اواخر دولت صفویه بخاطر جور و ستم گرگین‌خان گرجی علیه دولت ایران آن زمان شورید. در ابتدای کار کلانتر قندهار بود اما هنگامی که دولت ایران حکومت قندهار را در سال ۱۱۱۹ ه‍.ق به گرگین‌خان گرجی سپرد میرویس که مورد سوءظن حاکم واقع شده بود به اصفهان تبعید شد. در اصفهان
حاکم واقع شده بود به اصفهان تبعید شد. در اصفهان میرویس به ضعف دولت صفوی پی برد و با دسیسه‌ای بزرگان دربار شاه را نسبت به گرگین‌خان بدگمان ساخت و سپس به بهانهٔ زیارت مکه از شاه اجازهٔ سفر گرفت. در آنجا از علمای سنت فتوی گرفت که محاربه با شیعیان موافق احکام شرع است. پس از بازگشت به اصفهان در ۱۱۲۱ ه‍.ق / ۱۷۰۹ م. اجازه یافت که به قندهار برگردد. افغانان غلزایی قندهار از ستمگری‌های گرگین‌خان گرجی، حاکم شهر به ستوه آمده به اغوای میرویس غلزایی کلانتر شهر بر سر او ریخته وی را کشتند. پس از کشته شدن گرگین‌خان،
او ریخته وی را کشتند. پس از کشته شدن گرگین‌خان، افغانان همگی نیروهای پادگان شهر را از دم شمشیر گذرانیده پرچم مخالفت برافراشتند. شاه سلطان حسین صفوی هنگامی از خواب بیدار شد که کار از کار گذشته بود. قندهار سر از فرمان دربار صفوی پیچیده، میرویس به حاکمی شهر رسیده بود. چون یک سال از این میان گذشت، شاه سلطان حسین پس از اینکه با فرستادن نمایندگان خود از تسلیم میرویس و فرمانبرداری غلزایی‌ها ناامید شد و کیخسروخان گرجی، برادرزاده گرگین‌خان را با ۳۰ هزار سپاهی، به خونخواهی عمویش و سرکوبی میرویس فرستاد. کیخسروخان پس
عمویش و سرکوبی میرویس فرستاد. کیخسروخان پس از یکسال محاصرهٔ شهر، کاری از پیش نبرد و تنها کاری که توانست انجام دهد این بود که عبدالله خان پسر حیات سلطان ابدالی را که در خاک هند به سر می‌برد، به فرماندهی افغانان شمالی برگماشته و در این اندیشه بود که به کمک او به شهر تاخته کار میرویس را بسازد؛ ولی در این گیرودار کسان میرویس او را غافلگیر نموده، کشتند و از همه سپاهیانش تنها ۷۰۰ تن توانستند جان سالم به در برند. پس از کیخسرو، شاه سلطان حسین، محمدزمان‌خان حاکم پیشین قندهار را از اصفهان به قندهار فرستاد ولی از دست
قندهار را از اصفهان به قندهار فرستاد ولی از دست او هم کاری ساخته نشد و به دست افغانان دستگیر و کشته شد. شاه سلطان حسین چون شورشیان را سخت پابرجا دید ناچار به آن‌ها پیشنهاد صلح نمود. میرویس پیشنهاد پادشاه ایران را به سه شرط سنگین پذیرفت که بدین‌گونه بود: بدهی است با این پیشنهادها سخت، ایالت قندهار از حکومت صفویان جدا می‌شد، از این رو به پیشنهاد میرویس پاسخی داده نشد و بدین‌گونه ۸ سال میرویس حاکم یا شاه قندهار بود تا درگذشت. راجع به اینکه آیا میرویس پیش از مرگ خود اعلان پادشاهی کرد یا به عنوان کلانتر و رئیس
خود اعلان پادشاهی کرد یا به عنوان کلانتر و رئیس قوم اکتفا نمود، غالب مورخان هم عصر وی نظریه متاخر یعنی بسنده نمودن به عنوان کلانتری را تأیید می‌کنند. اما جوناس هنوی که معاصر میرویس بود می‌نویسد: که او اعلان پادشاهی کرد و فرمان داد تا به نام او سکه ضرب کنند و ترجمه انگلیسی بیتی را که بر سکه نقر کرده بود را نیز ذکر می‌کند. مضمون بیت تا این اواخر مجهول بود تا اینکه در سال ۱۹۴۷میلادی، خلیل‌الله خلیلی مضمون بیت مذکور را چنین ذکر می‌کند: «سکه زد بر درهم دارالقرار قندهار / خان عادل شاه عالم میرویس نامدار» بیت
قندهار / خان عادل شاه عالم میرویس نامدار» بیت مذکور با عبارات انگلیسی که پیشتر هنوی نوشته بود، مطابقت دارد. میرویس دو پسر داشت که ارشد آن محمود هجده ساله بود؛ اما طبق سنت غلزاییها برادر برای جانشینی مستحق‌تر شمرده می‌شد و نیز محمود کم سن و سال بود، بنابراین مقام ریاست به برادر میرویس، عبدالعزیز در سال (۱۱۲۷ه‍.ق/ ۱۷۱۵م) رسید.
حسن فرسام (زادهٔ ۱۳۱۱ تهران درگذشت ۱۶ بهمن ۱۳۹۴) استاد شیمی دارویی دانشکده داروسازی دانشگاه تهران، عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی، عضو انجمن دانشمندان علوم دارویی آمریکا و نیز مشاور ادواری سازمان جهانی بهداشت (WHO) بود. حسن فرسام که ورود خود را به عرصه داروسازی با یک تصادف - و به عقیده خیلی تصادف نیک فرجام- عجین می‌داند، در این عرصه موفقیت‌های زیادی کسب کرده است. او علاوه بر ۱۰۰ مقاله علمی انگلیسی و فارسی و همین تعداد مقاله کوتاه برای همایش‌های خارجی و داخلی و چند کتاب و بیش از ۱۰۰ پایان‌نامه عمومی و تخصصی
و چند کتاب و بیش از ۱۰۰ پایان‌نامه عمومی و تخصصی داروسازی و چندین طرح تحقیقاتی و علاوه بر کسب عناوین مختلفی چون استاد نمونه کشوری و پژوهشگر برتر، در پرورش چند نسل از تأثیر گذارترین افراد جامعه که امروز در سمت‌های مختلفی مشغول خدمت هستند نقش اساسی ایفا کرده است. او علاوه بر اخذ عالی‌ترین مدارک در زمینه شیمی دارویی، در رشته‌های انگل‌شناسی، مالاریاشناسی و علوم آزمایشگاهی نیز تحصیل کرده است.
زیرهٔ سیاه، گیاهی دوساله از خانواده چتریان، سرده زیره و بومی غرب آسیا، اروپا و شمال آفریقا است. این گیاه، دارای دانه‌هایی معطر است که در آشپزی و تولید برخی داروها و لیکورها کاربرد دارد. گیاه‌شناسی. بوتهٔ گیاه زیره سیاه شبیه بوتهٔ هویج است. برگ‌ها ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر و ارتفاع گیاه حدود ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر است. میوه آن (که به اشتباه دانه گفته می‌شود) از نوع فندقه به‌طول حدود دو میلی‌متر و هلالی‌شکل و دارای ۵ خط برجسته و کم‌رنگ است. کِشت. این گیاه، مکان‌های گرم و آفتابی و خاک با زهکشی خوب و غنی از مواد آلی را
و آفتابی و خاک با زهکشی خوب و غنی از مواد آلی را ترجیح می‌دهد. زیرهٔ سیاه، در مناطق گرم‌تر به‌صورت یک‌ساله در زمستان و در اقلیم معتدل، به‌صورت تابستانی یک‌ساله یا دوساله کاشته می‌شود. یک گونهٔ پلی‌پلوئید (با چهار مجموعهٔ هاپلوئید=4n) و چند ساله نیز از این گیاه، یافت شده‌است. هلند، لهستان و آلمان، بزرگ‌ترین تولیدکنندگان زیرهٔ سیاه هستند. فنلاند حدود ۲۸ درصد (۲۰۱۱) از تولید زیرهٔ سیاه جهان را از حدود ۱٬۵۰۰ مزرعه تأمین می‌کند که این بازدهی بالا احتمالاً ناشی از آب و هوا و عرض‌های جغرافیایی مطلوب آن است که
از آب و هوا و عرض‌های جغرافیایی مطلوب آن است که ساعات طولانی نور خورشید را در تابستان، تضمین می‌کند. ترکیبات. دانه‌های زیرهٔ سیاه حاوی ۱۰ درصد آب، ۵۰ درصد کربوهیدرات، ۲۰ درصد پروتئین و ۱۵ درصد چربی هستند. در ۱۰۰ گرم از دانه‌های زیره، مقدار ۲۰ درصد یا بیشتر از ارزش روزانه، (DV) پروتئین، ویتامین‌های گروه ب (۲۴–۳۳٪ DV)، ویتامین ث (۲۵٪ DV) و چندین ماده مغذی معدنی، به‌ویژه آهن (۱۲۵٪ DV)، فسفر (۸۱٪ DV) و روی (۵۸٪ DV)، موجود است. مواد شیمیایی گیاهی. زیره حاوی ترکیبات گیاهی زیادی از قبیل ترپن‌ها، فنل‌ها،
حاوی ترکیبات گیاهی زیادی از قبیل ترپن‌ها، فنل‌ها، فلاونوئیدها و آلکالوئیدها است که دارای مزایای سلامتی بالقوه هستند. پودر دانه‌های زیره تا ۷٫۵ درصد اسانس، عمدتاً از نوع دی-کاروون دارد و حاوی ۱۵ درصد روغن است که اسیدهای چرب اصلی آن عبارت‌اند از اسید اولئیک، اسید لینولئیک، پتروسلینیک و پالمیتیک اسید. مواد شیمیایی گیاهی شناسایی‌شده در روغن دانهٔ زیرهٔ سیاه، شامل تیمول، سیمن، γ-ترپینن، تری‌متیلن دی‌کلراید، بتا-پینن، ۲-(۱-سیکلوهگزنیل)، سیکلوهگزانون، بتا-فلاندرن، ۳-کارن، آلفا-توجن و لینالول است. کاربردها.
۳-کارن، آلفا-توجن و لینالول است. کاربردها. به‌عنوان افزودنی غذایی. میوه‌های زیره که معمولاً به‌صورت کامل استفاده می‌شوند، طعم و عطری تند و شبیه بادیان دارند که عمدتاً مربوط به ترکیبات کاروون، لیمونن و آنتول است. زیره به‌عنوان ادویه در نان‌ها به‌ویژه نان چاودار استفاده می‌شود. زیره معمولاً در نان سودای ایرلندی نیز همراه با کشمش و مویز استفاده می‌شود. زیره را می‌توان در دسرها، مشروبات الکلی، کاسرول‌ها و سایر غذاها استفاده کرد. برگ‌های آن را می‌توان به سالاد، خورش و سوپ اضافه کرد و گاهی به‌صورت سبزی خام، خشک