payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زرقان، روستایی است از توابع ایران , استان خراسان رضوی , شهرستان جغتای , بخش مرکزی. مردم روستای زرقان به زبان فارسی خراسانی صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در بخش هایی از دهستان جغتای قرار داشته و طبق آخرین سرشماری عمومی آمار ایران، روستای زرقان با بیش از 890 خانوار و دارا بودن جمعیتی بالغ بر نزدیک ۲۰۰۰نفر، یکی از بزرگترین روستاهای جغتای محسوب می‌گردد، شغل اغلب اهالی کشاورزی و دامپروری و معدن درآمد اهالی این روستا از همین راه تأمین می‌شود. تاریخچه زرقان. قدمت تاریخی دقیقی برای روستای زرقان تخمین زده نشده‌است،
دقیقی برای روستای زرقان تخمین زده نشده‌است، اما آمار متفاوتی از روستا ارائه شده‌است، یکی از قدیمی‌ترین آثار مکتوب دربارهٔ روستای زرقان را می‌توان به سفرنامه هوتم شیندلر اشاره کرد که حدود ۱۲۷سال پیش یعنی حدود سال ۱۲۵۵هجری شمسی به دستور ناصرالدین شاه قاجار برای ایجاد خطر تلگراف از شاهرود به مشهد، گذری نیز به روستای زرقان داشته‌است و اطلاعاتی جالب دربارهٔ روستای زرقان در سفرنامه خود آورده‌است، درسفرنامه هوتم شیندلر آمده‌است زرقون۴۰خانوار جمعیت دارد و دویست و نودو شش تومان مالیات می‌دهد و جزو حکومت سبزوار
و نودو شش تومان مالیات می‌دهد و جزو حکومت سبزوار می‌باشد، زرقون دم رودخانه نوز است، خیلی زراعت دارد وبسیار درخت … مشاهده کامل متن گردو و میوه جات و سپیدار، و نزدیک زرقون یک معدن مس وجود دارد ولی ۹سال است که هیچ‌کس در این معدن کار نمی‌کند،براساس برخی از نقل قول‌ها زمانی که محمد پهلوان فرزند حیدر یکی از سرداران شاه زندیان برای در امان ماندن از خشونت آغامحمد خان قاجار به خراسان و روستای زرقان آمد. در روستای زرقان سکونت وجود داشته و محمد پهلوان با دختر یکی از اهالی ازدواج می‌کند، ولی به دلیل اینکه حرف زور خان
ازدواج می‌کند، ولی به دلیل اینکه حرف زور خان روستا نپذیرفت اسیر توطئه شده و کشته می‌شود. شعری معروف از محمد پهلوان وجود دارد که از آن سال‌ها تاکنون، سینه به سینه در بین اهالی نقل شده‌است:در خانه بودم که بر سرم جنگ آمدشیربچه بودم، گریختنم ننگ آمداز دست زن ناخلف بی ایمانخون جگرم چو لاله در رنگ آمد طبق نقل قولی دیگر؛ اهالی روستای زرقان ابتدا گَبر نشین بوده، وهمچون عشایر، کوچ نشین، که طبق برخی شواهد احشام خود را در گاودان‌ها نگهداری می‌کردند، استفاده از این گاودان‌ها تا قبل از انقلاب ادامه داشته‌است بعدها
گاودان‌ها تا قبل از انقلاب ادامه داشته‌است بعدها اهالی روستای زرقان از وضعیت گبر نشینی به ساکتان فصلی تغییر رویه دادند، یعنی فقط در فصول سرد سال برای سکونت به روستا می‌آمدند و بقیه سال را باغ نشینی می‌کردند.آثار تاریخی روستا :از جمله آثار تاریخی روستای زرقان را می‌توان برج‌های دوقلوی روستا را در قدیم اشاره کرد، که امروزه فقط یکی از خرابه‌های این دوقلوها باقی‌مانده، به گفته قدیمی‌های روستا، از این برج‌ها برای دیده‌بانی و خبر رسانی به اهالی در خصوص حمله راهزنان یا دیگر بیگانگان استفاده می‌شده‌است که این دو
یا دیگر بیگانگان استفاده می‌شده‌است که این دو برج از راهی زیرزمینی به هم متصل بوده‌اند. قلعه سِریان مکانی برای مخفی شدن اهالی در هنگام حمله راهزنان بوده‌است و به گفته سالخوردگان روستا حوضی در آن وجود داشته که اکنون فقط نامی از آن وجود دارد، هرچند در سال‌های گذشته عده‌ای سودجو برای یافتن اشیای باستانی در آن کاووش کرده بودند.فرهنگ اجتماعی اهالی زرقان قدمت دیرینه‌ای دارد که هنور بسیاری از پیشینه تاریخی روستا ناشناخته مانده‌است از جمله مساجد قدیمی روستا که هنوز آثاری از آنان باقی‌مانده و می‌توان به مسجد بالاده
آثاری از آنان باقی‌مانده و می‌توان به مسجد بالاده و مسجد کوچه باغ بالا اشاره کرد.خانه‌های گلی روستا جلوه‌ای دیگر از فرهنگ و تمدن روستا را نمایان نموده‌است. طبیعت. روستای زرقان به دلیل شرایط طبیعی و چشم‌اندازهای طبیعی و بسیار زیبای خود، ارتفاعات زیبا و آب و هوای معتدل کوهستانی که جلا دهنده روح و جسم هر انسانی است، بر روی مخروطه افکنه امتداد رشته کوه‌های جغتای قرار دارد وجود بندهای خاکی و انشعاب رودخانه، طبیعت دل‌انگیز و فرح بخشی رادر اطراف روستای زرقان فراهم نموده‌است، علاوه بر دره‌های اطراف روستا، در مسیر
نموده‌است، علاوه بر دره‌های اطراف روستا، در مسیر رودخانه‌های زرقان به طرف شمال، به دلیل تغییر جنس خاک و وجود مارون‌های آهکی، رودخانه در بستر خود با فرسایش و انحلال زمین، طبیعت زیبایی را به نمایش گذاشته‌است که در نوع خود کم‌نظیر است. طبیعت موجود در روستای زرقان با هیچ‌یک از مناطق سبزوار و بخش‌های آن قابل مقایسه نیست و مورد تعجب توریست‌ها گردیده‌است. مکان‌های دیدنی روستای زرقان عبارتست از: سد زرقان رودخانه سرآسیاب بقایای برج تاریخی روستای زرقان علی کودَر قلعه سِریان دوُری ری اِمبروتی رودخانه نِوِز رودخانه
سِریان دوُری ری اِمبروتی رودخانه نِوِز رودخانه کِلب قاسم و... محصول. گردو، مهم‌ترین محصول روستای زرقان است که به خاطر مرغوبیت بالا و کیفیت عالی که دارد شهرت بسیار فراوانی در منطقه پیدا کرده‌است. از انواع دیگر میتوان محصولات روستا به انگور، شیره‌انگور، بادام، هندوانه، عسل و سیب، اشاره کرد. غذای محلی. از جمله غذاهای محلی که می‌توان نام برد عبارتند از: فطیر، جوز و کمه (صبحانه محلی)، آش، شِروایی (سوپ محلی)، کله‌جوش، زرک جوش، لوشی جوش و بسیاری دیگر از غذاهای محلی روستا.
فریمانه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان جغتای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۶۳۶ نفر (۳۹۵ خانوار) بوده‌است.
شهرستانک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان جغتای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)،جمعیت آن ۲۵۰۰ نفر ۷۲۵خانوار) بوده‌است.
جغتای، علاوه بر مرکز شهرستان نام دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان (۲٬۶۰۵خانوار) برابر با ۱۰٬۳۷۴نفر بوده است.
زمند روستایی در دهستان جغتای بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۲۸ نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است.
کلاته میرعباس، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان جغتای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶ نفر (۴ خانوار) بوده است.
ابوچناری، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. مردم روستای ابوچناری به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان جغتای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۳۵۲ نفر (۳۰۸ خانوار) بوده است.
قائم یا چاه عمیق شماره یک زورزمند، روستایی در دهستان جغتای بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۵۲ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
دستوران، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. مرکز این دهستان روستای دستوران می باشد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان (۱٬۴۳۰خانوار) برابر با ۵٬۴۷۳نفر بوده است.
الله‌آباد، روستایی در دهستان دستوران بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۹۸ نفر (در ۱۹۰ خانوار) بوده است.
کَهنه(Kahneh) یا کاهنه، روستایی در دهستان دستوران بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۸ جمعیت این روستا ۹۶۶ نفر (در ۲۷۸ خانوار) بوده است. وجه تسمیه. در خصوص معنی واژهٔ کهنه دو نظر وجود دارد مردم روستا تا سالهای اخیر در مکالمات روز مره جهت معرفی کهنه از واژهٔ قلعه استفاده می‌نمودند و در حال حاضر نیز به سمت بالا و ضلع جنوبی روستا پشت قلعه و به سمت پایین و ضلع شمالی روستا زیر قلعه گفته می‌شود. تاریخچه روستا. روستای کهنه در دوران گذشته بوسیلهٔ
تاریخچه روستا. روستای کهنه در دوران گذشته بوسیلهٔ شش برج که در جناحین روستا(۳ برج ضلع شمال ،۳ برج ضلع جنوب) جهت ایمن بودن از خطر یورشها محصور بوده است.
روستای جاورتن: «جمعیت ۱۷۳ نفر (۵۲ خانوار)، بر مبنای سرشماری سال ۱۳۹۰. زبان فارسی؛ و پیشینهٔ تاریخی بیش از ۱۰۰۰ سال». جمعیت. این روستا در دهستان دستوران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۵۰ خانوار) بوده است.
شادمان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دستوران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷ نفر (۲۲ خانوار) بوده است.
منیدر روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. مردم این روستا به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می کنند. روستای منیدر در فاصله ۳۵ کیلومتری غرب جغتای قرار دارد. این روستا آخرین نقطه مرزی شهرستان جغتای بوده و با شهرستان میامی در استان سمنان و شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی همجوار است. وجه تسمیه: با توجه به شنیده ها و گفته‌های بومیان، نام روستا در گذر زمان از "میان‌درّه" به "منیدر" تحول یافته‌است. نامِ مناطق: از مناطق مختلف روستا میتوان به باغ‌شاه‌مراد(باغی
از مناطق مختلف روستا میتوان به باغ‌شاه‌مراد(باغی شَمِراد)، سنگ‌نبشته(سِنگی‌ نِویشتَه)، کال نی(کالی نَی)، پِشِندَر، درخت سنجد، پِ‌کال، تِغی سُم، کالی اَلو، کِمَری دوهَچَه، پِ چِنار و... اشاره کرد. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷۵۲ نفر بوده است.
کُدایگنایتر (به انگلیسی CodeIgniter) یک چارچوب نرم‌افزاری تحت وب متن‌باز است که برای ساختِ وبگاه‌های پویا به‌کار می‌رود. این فریم‌ورک که با زبان پی‌اچ‌پی نوشته شده‌است کار توسعهٔ نرم‌افزار را در سنجش با کدنویسی از آغاز شتاب می‌بخشد. این شتاب‌بخشی توسط کتابخانه‌های این فریم‌ورک انجام می‌شود که بسیاری از آن‌ها کارهای رایج را به‌سادگی انجام می‌دهند. نخستین نگارش همگانی کدایگنایتر در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۰۶ بود و واپسین نگارش آن"۳٫۰٫۰" در ۳۰ مارس ۲۰۱۵ است. ویژگی‌ها. کدایگنایتر از الگوی معماری مدل-نما-کنترل‌گر سود
کدایگنایتر از الگوی معماری مدل-نما-کنترل‌گر سود می‌برد. این فریم‌ورک در بسیاری از ویژگی‌ها و مفاهیم همانند روبی آن ریلز است. اما دیگر ویژگی‌هایی که کدایگنایتر را متمایز می‌کند، عبارتند از: همچنین دیگر ویژگی‌هایی را ارائه می‌کند که هنوز در دیگر فریم‌ورک‌ها به‌طور پیش‌گزیده ارائه نشده‌است. سرعت. کدایگنایتر نسبت به اکثر فریم ورک‌های فول استک مانند لاراول، کیک پی‌اچ‌پی و یی سرعت بیشتری دارد و یکی از فریمورک‌های سبک و سریع پی‌اچ‌پی می‌باشد. کارایی نهایی وب اپلیکیشن به عوامل مختلفی مانند پایگاه داده، وب سرور،
به عوامل مختلفی مانند پایگاه داده، وب سرور، سیستم کش، نحوهٔ کد نویسی، پیچیدگی پروژه و … وابسته است و صرفاً استفاده از یک فریمورک خاص تضمینی بر سرعت بالا نخواهد بود. به‌طور کلی، دلیل سرعت بالا و سبک بودن این فریمورک حذف امکانات غیر ضروری و ساختار ساده‌تر نسبت به سایر فریمورک‌های فول استک است.
برسل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دستوران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳ نفر (۶ خانوار) بوده است.
دستوران، روستایی در دهستان دستوران بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۹۹ نفر (در ۲۸۸ خانوار) بوده است. دستوران. دستوران یکی از روستاهای کهن شهرستان جغتای استان خراسان رضوی است، که در فاصله تقریباً ۱۴ کیلومتری ایستگاه سنخواست واقع در مسیر خط راه آهن تهران-مشهد قرار دارد. فاصله آن از شهر جغتای تقریباً ۱۱ کیلومتر می‌باشد.
جبله نو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان دستوران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰۱ نفر (۱۰۲ خانوار) بوده است.
جبله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جبله روستایی در دامنه کوه هست. این روستا لحجه و غذاهای سنتی مخصوص به خود را دارد و روستایی بسیار کوچک است. اسماعیل ابویسانی
نبرد نینوا نبرد سرنوشت‌ساز در جنگ‌های ایران و روم شرقی (۶۰۲–۶۲۸) بود. در اواسط سپتامبر ۶۲۷، هراکلیوس در یک کارزار زمستانی غافلگیرکننده و پرخطر به آسورستان ساسانی حمله کرد. خسرو پرویز، راهزاد را به عنوان فرمانده ارتشی برای مقابله با او منصوب کرد. متحدان گوک‌ترک هراکلیوس به سرعت فرار کردند، همچنین نیروهای کمکی راهزاد نیز به موقع نرسیدندو در نبرد متعاقب، راهزاد کشته شد و نیروهای باقی‌مانده ساسانی نیز عقب‌نشینی کردند. پیروزی بیزانس بعداً منجر به جنگ داخلی در ایران شد و برای مدتی امپراتوری (شرقی) روم را به
ایران شد و برای مدتی امپراتوری (شرقی) روم را به مرزهای باستانی خود در خاورمیانه بازگشت. جنگ داخلی ایران، شاهنشاهی ساسانی را به‌طور قابل توجهی تضعیف کرد، که سبب فتح ایران توسط مسلمانان شد. مقدمه. هنگامی که امپراتور موریس توسط فوکاس غاصب به قتل رسید، خسرو پرویز به بهانه انتقام مرگ حامی خود، اعلام جنگ کرد. در حالی که ایرانیان در طول مراحل اولیه جنگ موفق بودند و بیشتر شام، مصر و حتی بخشی از آناتولی را فتح کردند، اما ظهور هراکلیوس در نهایت منجر به شکست ایرانیان شد. کارزارهای هراکلیوس، کفه ترازو را به سمت رومیان
کارزارهای هراکلیوس، کفه ترازو را به سمت رومیان بازگرداند و ایرانیان را وارد فاز دفاعی کرد. ایرانیان با اتحاد با آوارها، تلاش کردند قسطنطنیه را بگیرند، اما شکست خوردند. در حالی که محاصره قسطنطنیه در جریان بود، هراکلیوس با آنچه منابع بیزانسی، خزرها تحت رهبری زئیبل می‌نامیدند، متحد شد، (امروزه آنان را با نامخاقانات ترک غربی گوک‌ترک‌ها به رهبری تونگ یابغو می‌شناسند) او گوک ترک‌ها را با هدایای شگفت‌انگیز و وعده ازدواج با دخترش پورفیروگنیتا اودوکسیا اپیفانیا فریفت. ترکان مستقر در قفقاز با فرستادن ۴۰٬۰۰۰ نفر از
ترکان مستقر در قفقاز با فرستادن ۴۰٬۰۰۰ نفر از مردان خود برای حمله به قفقاز در سال ۶۲۶ به درخواست هراکلیوس پاسخ مثبت دادند و جنگ ایران و ترکان (۶۲۷–۶۲۹) را رقم زدند. عملیات مشترک بیزانس و گوک‌ترک بر محاصره تفلیس متمرکز بود. حمله به میان‌رودان. در اواسط سپتامبر ۶۲۷، هراکلیوس، زئیبل را برای ادامه محاصره تفلیس ترک کرد و به ایران حمله کرد، و این بار بین ۲۵٬۰۰۰ و ۵۰٬۰۰۰ سرباز و ۴۰٬۰۰۰ گوک‌ترک نیرو داشت. با این حال، گوک‌ترک‌ها به دلیل شرایط سخت زمستانی به سرعت او را ترک کردند. همچنین هراکلیوس توسط ارتش ۱۲٬۰۰۰
او را ترک کردند. همچنین هراکلیوس توسط ارتش ۱۲٬۰۰۰ نفری راهزاد تعقیب می‌شد، اما موفق شد از دست راهزاد فرار کند و وارد میان‌رودان (عراق امروزی) شود. هراکلیوس غذا و علوفه را از حومه شهر تهیه کرد، بنابراین راهزاد که بدنبال هراکلیوس بود و چون پیشتر مناطق پیش رویش غارت شده بودند، نمی‌توانست به راحتی برای سربازان و حیوانات خود آذوقه پیدا کند. در ۱ دسامبر، هراکلیوس از رودخانه زاب بزرگ عبور کرد و در نزدیکی ویرانه‌های پایتخت امپراتوری آشوری یعنی نینوا در آسورستان اردو زد. برخلاف انتظار راهزاد که تصور می‌کرد هراکلیوس
زد. برخلاف انتظار راهزاد که تصور می‌کرد هراکلیوس قصد دارد پیشروی به سمت جنوب پیشروی کند اما این حرکتی از جنوب به شمال بود. این را می‌توان راهی برای جلوگیری از گرفتار شدن توسط ارتش ایران در صورت شکست دانست. راهزاد از موقعیت دیگری به نینوا نزدیک شد. خبر رسیدن ۳٬۰۰۰ نیروی کمکی ایران به هراکلیوس رسید و او را مجبور به مقابله کرد. و با عبور از دجله، تظاهر عقب‌نشینی کرد. میدان نبرد. هراکلیوس دشتی را در غرب زاب بزرگ در فاصله‌ای از ویرانه‌های نینوا پیدا کرده بود. این به بیزانسی‌ها اجازه داد تا از نقاط قوت خود در
این به بیزانسی‌ها اجازه داد تا از نقاط قوت خود در نبرد با نیزه و نبردهای تن به تن استفاده کنند. علاوه بر این، وجود مه در این نبرد، مزیت ایرانیان را در منجنیق‌ها کاهش داد و به بیزانسی‌ها اجازه داد بدون تلفات زیاد ناشی از حمله منجنیق‌ها پیشروی کنند. والتر کایگی معتقد است که این نبرد در نزدیکی رودخانه کاراملایس رخ داده است. نبرد. در ۱۲ دسامبر، راهزاد نیروهای خود را در سه دسته تقسیم و حمله کرد. هراکلیوس تظاهر به عقب‌نشینی کرد تا ایرانیان را قبل از برگرداندن نیروهایش به دشت‌ها بکشاند، که این کار باعث تعجب
نیروهایش به دشت‌ها بکشاند، که این کار باعث تعجب ایرانیان شد. پس از هشت ساعت جنگ، ایرانیان ناگهان به تپه‌های نزدیک عقب‌نشینی کردند. ۶٬۰۰۰ ایرانی کشته شدند. نیکه‌فوروس در "تاریخ مختصر" خود می‌گوید که راهزاد، هراکلیوس را به مبارزه تن به تن دعوت کرد. هراکلیوس پذیرفت و راهزاد را با یک ضربه کشت. دو رقیب دیگر نیز جنگیدند و شکست خوردند. روایت مورخ بیزانسی دیگری، بنام تئوفانس، نیز این را تأیید می‌کند. با این حال، در مورد اینکه آیا این واقعاً رخ داده است یا خیر، تردید وجود دارد. در هر صورت، راهزاد در این نبرد
تردید وجود دارد. در هر صورت، راهزاد در این نبرد درگذشت. ۳٬۰۰۰ نیروی کمکی ایران برای نبرد خیلی دیر رسیدند. پیامد. پیروزی در نینوا کامل نبود زیرا بیزانسی‌ها نتوانستند اردوگاه ایران را تصرف کنند. با این حال، این پیروزی در جلوگیری از مقاومت بیشتر ایران مؤثر بود. با نبود ارتش ایران برای مقابله با او، ارتش پیروز هراکلیوس، دستگرد، کاخ خسرو را غارت کرد و ثروت عظیمی به دست آورد در حالی که ۳۰۰ نشان بیزانسی/رومی اسیر شده را که در طول سال‌ها جنگ جمع‌آوری شده بود، را نیز پس گرفت. خسرو قبلاً به کوه‌های شوش گریخته بود تا
پس گرفت. خسرو قبلاً به کوه‌های شوش گریخته بود تا برای دفاع از تیسفون نیرو جمع کند. هراکلیوس نتوانست به خود تیسفون حمله کند زیرا کانال نهروان به دلیل فروریختن یک پل مسدود شده بود. در همین زمان ارتش ایران نیز شورش کرد و خسرو پرویز را سرنگون کرد و پسرش قباد دوم، معروف به شیرویه را به جای او بر تخت نشاند. خسرو پس از پنج روز تحمل گرسنگی در سیاه‌چال جان باخت—او در روز پنجم به آرامی با تیر کشته شد. قباد بلافاصله پیشنهاد صلح را به هراکلیوس فرستاد. هراکلیوس شرایط سختی را تحمیل نکرد، زیرا می‌دانست که امپراتوری خودش
را تحمیل نکرد، زیرا می‌دانست که امپراتوری خودش نیز نزدیک به فرسودگی است. تحت پیمان صلح، بیزانسی‌ها تمام سرزمین‌های از دست رفته خود، سربازان اسیر شده خود، غرامت جنگ، صلیب راستین و سایر آثار مقدسی که در اورشلیم در سال ۶۱۴ از دست رفته بود را پس گرفتند. این نبرد آخرین درگیری از جنگ‌های ایران و روم بود.
گَفْت روستایی خوش اب و هوا در دهستان دستوران بخش مرکزی شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۹۹ نفر (در ۱۵۹ خانوار) بوده است.
میان جوین، دهستانی از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان (۲٬۸۱۲خانوار) برابر با ۱۱٬۵۶نفر بوده است.
حجت‌آباد، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.این روستا اوایل انقلاب با اسکان عشایر میاندشت تشکیل شد ، مردم این روستا شیعه مذهب هستند، شغل اکثر اهالی این روستا کشاورزی و دامداری ست ، روستای حجت اباد دارای ۱۰حلقه چاه اب زیر زمینی می باشد جمعیت. این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۰۰ نفر (۱۲۶ خانوار) بوده‌است.
راه‌چمن روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان میان‌جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۳۷۲ نفر (۳۶۸ خانوار) بوده‌است. مردم این روستا به زبان ترکی سخن میگویند 90 درصد روستا باسواد هستند-و
ابویسان، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. زبان مردم روستا ترکی خراسانی می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۷۳۹ نفر (۱۸۵ خانوار) بوده است.
ایستگاه سنخواست، روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۳ نفر (۲۵ خانوار) بوده است.
ریواده شهری از توابع بخش هلالی شهرستان جغتای در استان خراسان رضوی ایران است. ریواده در بهمن ۱۳۹۶ از سوی وزارت کشور به شهر ارتقاء یافت. گود پهلوان ججو ریواده هر ساله در هشتم فروردین ماه میزبان عاشقان کشتی با چوخه از سراسر کشور است. ریواده در ۲۵ کیلومتری شمال جغتای و ۶۰ کیلومتری جنوب غرب اسفراین در حاشیه جاده جوین به جاجرم قرار دارد. وجه تسمیه. ریوا چنان‌که در فرهنگ لغت معین آمده به معنای تدبیر است. در گذشته به کسانی که مردم برای مشورت به آنان مراجعه می‌کرده‌اند، ریواده یا ریواگو می‌گفته‌اند. جمعیت. بر پایه
ریواده یا ریواگو می‌گفته‌اند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۴۴۷ نفر (۷۰۹ خانوار) بوده‌است. جاذبه گردشگری. از اماکن تاریخی این شهر می‌توان به برج ریواده با قدمتی ۷۰۰ ساله اشاره کرد.
سامقان، روستایی است از توابع بخش هلالی در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۴۸ نفر (۱۲۷ خانوار) بوده است.
خداشاه روستایی است از توابع بخش هلالی و در شهرستان جغتای استان خراسان رضوی ایران.که در این روستا بقعه ای هست به نام احمد ابن علی خداشاهی جمعیت. این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۹۵ جمعیت ۹۵۰ نفر (۲۷۰خانوار) بوده است.
پاکور یکم (به زبان ؛ از ۶۳ تا ۳۸ پ.م.) یک شاهزاده اشکانی بود. پس از نبرد حران در سال ۵۳ پ.م. اشکانیان تلاش کردند تا مناطق تحت کنترل رومی‌ها در غرب آسیا را به تصرف خود درآورند. در این میان، فرماندهی بخشی از این عملیات‌ها نیز برعهده پاکور بود. اگرچه در ابتدا اشکانیان در این کاراز موفق بودند، اما در نهایت این حمله توسط رومی‌ها دفع شد. پاکور نیز در جریان نبرد جندیرس شکست خورده و کشته شد. مرگ او باعث یک بحران جانشینی شد که در آن پدرش، که به شدت از مرگ پسر مورد علاقه‌اش رنج می‌برد، تاج و تخت را به پسر دیگرش فرهاد
رنج می‌برد، تاج و تخت را به پسر دیگرش فرهاد چهارم به عنوان وارث جدیدش واگذار کرد. اولین لشکرکشی به سوریه. پس از شکست سنگین مارکوس لیسینیوس کراسوس، سردار رومی و عضو اولین تریومویرات، در نبرد حران در سال ۵۳ پیش از میلاد، اشکانیان در سال ۵۱ پیش از میلاد به سوریه یورش بردند. این لشکرکشی رسماً تحت فرماندهی شاهزاده پاکور انجام شد که در آن زمان کودکی حدوداً دوازده ساله بود. رهبری عملیات میدانی در عمل بر عهده سردار ایرانی اوساکس بود. همان‌طور که مورخ رومی دیوکاسیوس گزارش می‌دهد، نیروهای اشکانی نتوانستند انطاکیه،
گزارش می‌دهد، نیروهای اشکانی نتوانستند انطاکیه، که یک دژ بزرگ رومی بود، را تسخیر کنند. اوساکس در جریان یک ضدحمله از سوی سردار رومی، گایوس کاسیوس لونگینوس، کشته شد و به این ترتیب، نیروهای اشکانی به همراه پاکور مجبور به عقب‌نشینی شدند. تلاش برای تاج‌گذاری پاکور. در ادامه، مارکوس کالپورنیوس بیبولوس، کنسول رومی و فرماندار جدید سوریه، توانست با بهره‌برداری از اختلافات داخلی اشکانیان، آن‌ها را علیه یکدیگر تحریک کند. او با ساتراپ اشکانی، اورنوداپاتس، که از پادشاه اُرد کینه داشت، متحد شد. اورنوداپاتس، پاکور جوان
اُرد کینه داشت، متحد شد. اورنوداپاتس، پاکور جوان را پادشاه اعلام کرد و با او برای لشکرکشی علیه ارد هم‌داستان شد. در این دوره کوتاه، حتی سکه‌هایی با تصویر پاکور یکم ضرب شد. اما پدر و پسر به زودی آشتی کردند و ضرب سکه‌ها متوقف شد؛ از این رو، پاکور یکم هیچ‌گاه به‌طور واقعی پادشاه امپراتوری اشکانی نشد. لشکرکشی اشکانیان به یهودیه. درگیری با اشکانیان همچنان یکی از مسائل اصلی در سیاست روم باقی ماند. گایوس ژولیوس سزار برای یک لشکرکشی انتقام‌جویانه برنامه‌ریزی کرده بود، اما کمی قبل از حرکت به شرق، به قتل رسید (۴۴
بود، اما کمی قبل از حرکت به شرق، به قتل رسید (۴۴ پیش از میلاد). پس از تشکیل تریوم‌ویرات دوم، مسئولیت این لشکرکشی به مارکوس آنتونیوس سپرده شد. اشکانیان در این دوره از پشتیبانی کوینتوس لابینوس، یک فرمانده رومی که به آن‌ها پناهنده شده بود، بهره بردند. لابینوس در سال ۴۳ پیش از میلاد به درخواست مارکوس یونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس نزد پادشاه اُرد رفته بود تا با او علیه وارثان سزار متحد شود. پس از نبرد فیلیپی، لابینوس در نزد اشکانیان ماند و اُرد را به جنگ با رومیان تحریک کرد. با توجه به وضعیت جنگ داخلی
با رومیان تحریک کرد. با توجه به وضعیت جنگ داخلی در روم، اشکانیان زمان را برای حمله مناسب دیدند. در زمستان ۴۱ یا ۴۰ پیش از میلاد، نیروهای اشکانی به رهبری ساتراپ برزافره و شاهزاده پاکور به استان رومی سوریه حمله کردند. در این حمله، لوسیوس دسیدیوس ساکسا، فرماندار رومی سوریه، در مکانی بین آپامیا و انطاکیه شکست خورد. پس از این پیروزی، ارتش اشکانی به دو بخش تقسیم شد: نیمی از نیروها به رهبری کوینتوس لابینوس به سوی آسیای صغیر حرکت کردند، در حالی که پاکور و برزافره به سمت جنوب پیشروی کردند. تصرف اورشلیم. در جریان
به سمت جنوب پیشروی کردند. تصرف اورشلیم. در جریان پیشروی، اشکانیان اغلب توسط حاکمان محلی مورد پشتیبانی قرار می‌گرفتند. همان‌طور که دیوکاسیوس گزارش می‌دهد، پاکور به دلیل "عدالت و ملایمتش" بسیار محبوب بود و مردم او را "مانند بهترین پادشاهان پیشین خود" گرامی می‌داشتند. حاکمانی مانند لیسانیاس، پادشاه نبطی‌ها، مالیکوس و به ویژه آنتیگونوس، به امید رهایی از سلطه روم، با اشکانیان همراهی کردند. آنتیگونوس برای نشستن بر تخت پادشاهی یهودیه، به پاکور هزار تالان و پانصد زن از خانواده‌های نجیب وعده داد. به گزارش فلاویوس
زن از خانواده‌های نجیب وعده داد. به گزارش فلاویوس ژوزفوس، اشکانیان برای یاری آنتیگونوس به یهودیه وارد شدند. نیروهای پاکور از سمت ساحل و برزافره از داخل سرزمین پیشروی کردند. پاکور که از شهر صور رانده شده بود، در صیدا و بطلمیه پذیرفته شد و سپس نیروی سواره‌نظام خود را به سوی اورشلیم فرستاد. آن‌ها توانستند اورشلیم را به سرعت تصرف کنند. با این حال، فرماندار رومی‌تبار، هِرُد، و برادرش فاسائل موفق شدند مهاجمان را متوقف کرده و به قلعه سلطنتی پناه ببرند. اشکانیان پیشنهاد مذاکره دادند. هیرکانوس و فاسائل به اردوگاه
مذاکره دادند. هیرکانوس و فاسائل به اردوگاه اشکانیان رفتند، اما به جای مذاکره اسیر شدند. آنتیگونوس دوم با حمایت اشکانیان به پادشاهی یهودیه رسید. او دستور داد گوش‌های عمویش، هیرکانوس، را ببرند تا از انجام وظیفه به عنوان کاهن اعظم ناتوان شود. اشکانیان هیرکانوس را به بین‌النهرین تبعید کردند و فاسائل، برادر هِرُد، برای فرار از اعدام دست به خودکشی زد. هِرُد به همراه خانواده‌اش توانست از دست نیروهای اشکانی و یهودی آنتیگونوس فرار کند و به قلعه ماسادا برسد. او سپس به سرعت از طریق مصر به ایتالیا سفر کرد. در رم، سنا
سرعت از طریق مصر به ایتالیا سفر کرد. در رم، سنا او را به عنوان پادشاه یهودیه منصوب کرد. هِرُد بلافاصله بازگشت و نبرد را علیه آنتیگونوس و اشکانیان از سر گرفت. شکست و مرگ پاکور. پوبلیوس ونتیدیوس باسوس، سردار رومی و نماینده مارکوس آنتونیوس، موفق شد در پاییز ۳۹ پیش از میلاد، اشکانیان را به آن سوی فرات عقب براند. در اوایل سال ۳۸ پیش از میلاد، پاکور پس از جمع‌آوری نیروهای جدید، قصد حمله مجدد به سوریه را داشت. ونتیدیوس باسوس با استفاده از یک استراتژی هوشمندانه، با پخش اطلاعات گمراه‌کننده، پاکور را وادار به پیمودن
پخش اطلاعات گمراه‌کننده، پاکور را وادار به پیمودن راه‌های طولانی و پرپیچ‌وخم کرد. این تاکتیک به او زمان لازم را داد تا نیروهای رومی را در بهترین موقعیت ممکن برای حمله آماده کند. در نبرد سرنوشت‌ساز گینداروس در سال ۳۸ پیش از میلاد، ونتیدیوس باسوس اجازه داد جنگجویان اشکانی به مواضع رومیان نزدیک شوند و سپس یک ضدحمله متمرکز و قدرتمند را آغاز کرد. او در این نبرد پیروز شد و پاکور نیز در آن کشته شد. با مرگ پاکور، روحیه نیروهای اشکانی در هم شکست. ونتیدیوس باسوس دستور داد سر پاکور را از بدنش جدا کرده و به عنوان