payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ملک کارخانه پنبه پاک کنی را به ایشان داد. بدین طریق با خرید کارخانه پنبه پاک کنی در فوتم علیا ساکن شدند و بعدها پسرهایش که بزرگ شدند و ازدواج نمودند جمعیت روستا افزایش یافت و در سال ۱۳۴۲ ه‍.ش به علت خشکسالی چند خانوار از منطقه سرخ آّباد شهرستان سوادکوه جنوبی فعلی به فوتم علیا مهاجرت کردند و جمعیت روستا افزایش بیشتری یافت. روستای مذکور دارای یک مسجد، یک تکیه (حسینیه) و یک سقاخانه (ساقی نفار) می‌باشد که زیر سقا خانه کتابخانه قدیمی روستا قرار داشته است و در مرکز روستا جنب حمام قدیمی روستا (که در حاضر تخریب
مرکز روستا جنب حمام قدیمی روستا (که در حاضر تخریب شده است) واقع شده‌اند. در غرب روستا کنار جاده اصلی روستا و سه راه روستاهای فوتم سفلی و بیزکی، قبرستان روستا قرار دارد و در این قبرستان بقعه متبرکه درویش مصیب قرار داشته و یک باب غسال خانه در قبرستان احداث شده است. روستای مذکور دارای مدارس ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان می‌باشد که قدیمی‌ترین مدرسه آن مدرسه اوحدی فوتم علیا بوده که در سال ۱۳۳۰ توسط حاج اکبر جانبازفوتمی ساخته شدو با تلاش حاج علی جانباز مجوز آن از آموزش و پرورش اخد شد که زمینه باسواد شدن جوانان
آموزش و پرورش اخد شد که زمینه باسواد شدن جوانان روستای "کوکنده"، "میانده"، " بیزکی "، "فوتم علیا"، "فوتم سفلی"، "اسماعیل کلا"، "کله بن" و سایر روستاهای اطراف را فراهم نمود. در روستای مذکور یک خانه بهداشت وجود دارد که از سال ۱۳۵۰ ه‍.ش در این روستا احداث شده و به ارتقای بهداشت روستاهای اطراف کمک شایانی نموده است. بجه‌های روستا در اوقات فراغت از یک زمین فوتبال استاندارد استفاده می‌کنند که از دهه ۵۰ ه‍.ش برای ورزش فوتبال و سایر ورزش هااختصاص داده شده است. جغرافیای روستای فوتم علیا. روستای فوتم علیا در کنار راه
روستای فوتم علیا. روستای فوتم علیا در کنار راه اسفالته مابین شهرستان‌های سیمرغ و جویبار قرار دارد و از طرف غرب با شهر کیاکلا (مرکز شهرستان سیمرغ) ۲٫۵ کیلومتر و از طرف شمال شرقی با شهر جویبار (مرکز شهرستان جویبار) ۹٫۵ کیلومتر فاصله دارد. روستای مذکور از شمال به روستای فوتم سفلی و از جنوب به روستای کله بن و از غرب به روستای سید محله و از شرق به روستای اسماعیل کلا واقع است. روستای مذکور دارای عرض جغرافیایی ۳۶ درجه و ۳۵ دقیقه و ۲۶٫۶۱ ثانیه شمالی و طول جغرافیایی ۵۲ درجه و ۵۱ دقیقه و ۲۹٫۷۶ ثانیه شرقی می‌باشد.
۵۲ درجه و ۵۱ دقیقه و ۲۹٫۷۶ ثانیه شرقی می‌باشد. منابع. ۲- «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱.
کله‌بن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۰۰نفر (۱۴۴خانوار) بوده‌است.
بیزکی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال 1395 صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۶۸نفر (500خانوار) بوده‌است.
چلمیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۱۹نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
اسماعیل‌کلا بزرگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. این روستا دارای تالاب یا آب‌بندان بسیار وسیعی نیز می‌باشد که آبیاری زمین‌های کشاورزی اطراف آن از طریق آن انجام می‌شود. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۰۶نفر (۱۰۵خانوار) بوده‌است.
شهنه‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۷۲نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
کوکنده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. بیشتر کسب و کار در این روستا مربوط به کشت برنج می‌باشد که در ظلع غربی آن میگذرد با این وجود طی چند سال گذشته شاهد رشد قابل توجه باغات مرکبات و سیاه ریشه هستیم. این روستا به سبب وجود دو امام زاده دارای اهمیت تاریخی بسیاری می باشد،امام زاده یک تن و امام زاده چهل تن دو امام زاده این روستای زیبا می باشد که در ظلع شمالی این روستا مشرف به شالیزار های وسیع این روستا می باشد. از دیگر زیبایی های این روستای زیبا رودخانه ای است که از میان
های این روستای زیبا رودخانه ای است که از میان این روستا می گذرد که به سبب پیچ و خم بسیارش بسیار زیبا و از لحاظ کشاورزی برای اهالی با صفا این بوم از اهمیت ویژه ای برخوردار است. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۱۱نفر (۱۵۱خانوار) بوده‌است.
میانده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۲۵نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است.
فخرآباد شهری از توابع بخش مشکین شرقی شهرستان مشگین‌شهر در استان اردبیل واقع شده‌است. این شهر بیشتر روستاهای شهرستان مشکین شهر محسوب می‌شد، این شهر در مردادماه ۱۳۸۶ خورشیدی ایجاد شده‌است. مقبره امامزاده سید سلیمان. مقبره امامزاده سید سلیمان بن موسی کاظم در این شهر واقع شده‌است.
خودرو همه‌جارو یا ای‌تی‌وی که به‌طور غیررسمی به موتور چهارچرخه نیز معروف است، از نظر مؤسسه ملی استاندارد آمریکا به عنوان خودرویی تعریف می‌شود که بر روی تایرهای کم فشار حرکت می‌کند و دارای یک صندلی برای نشستن راننده و فرمان آن از نوع فرمان دوچرخه‌است. همان‌طور که از نامش پیداست، این نوع خودرو، بیش از دیگر خودروها قابلیت حرکت در انواع زمین‌ها را دارد. همچنین از این خودرو در برخی کشورها به عنوان خودروی مجاز به خیابانروی مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال این خودرو در بیشتر ایالات و استان‌های استرالیا،
این خودرو در بیشتر ایالات و استان‌های استرالیا، ایالات متحده و کانادا، مجاز خیابان روی نیست. طبق تعریف مؤسسه ملی استاندارد آمریکا، گمان می‌رود این گونه از خودروها در آینده، دو سرنشینه شود (به‌صورت پشت سر هم). این نوع خودرو همانند موتورسیکلت عمل می‌کند و تفاوت آن با موتورسیکلت این است که به علت چرخ‌های بیشتر، اِی‌تی‌وی دارای سرعت کمتر و پایداری بیشتر است.
ده ازادبن، روستایی است از پهناب و از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال صورت گرفته، جمعیت آن 1000نفر بوده‌است.
ده پهناب محله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۱۰نفر (۱۷۷خانوار) بوده‌است.
شاهرضا محله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۲نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
ده کیا محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۴۵نفر (۱۲۵خانوار) بوده‌است.
ده آستانه‌سر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۲۷۸نفر (۲۹۹خانوار) بوده‌است.
حیدرآباد، محله‌ای است واقع در خیابان بحر خزر شهر جویبار از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. حیدرآباد پیش از این روستایی جدا از شهر جویبار بود. ولی حال بخشی از شهر جویبار به‌شمار می‌آید. مردم حیدرآباد به شغل کشاورزی و باغداری مشغول هستند. جمعیت. حیدرآباد در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۸۴ نفر (۲۳۴ خانوار) بوده‌است.
گلیرد،( به انگلیسی:Gelyard) روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. نام این روستا درگذشته گُل گرد بوده‌است. گل گرد به مکانی گفته می شد که در میان چند محله دیگر قرار داشته و چندین محله یا روستا ( صفرخیل ،میارکلا، واسوکلا و ... ) رابهم متصل می‌کرده‌است.روستای گلیرد به علت مرکزیت دهستان سیاهرود پیش از روستاهای همجوار از نعمت مدرسه برخوردار بوده طوری‌که همهٔ دانش آموزان روستاهای اطراف در گلیرد دوره ی ابتدایی را میگذراندند. گلیرد با دارا بودن بیش از هفتصد هکتار اراضی شالیزاری و بیش
دارا بودن بیش از هفتصد هکتار اراضی شالیزاری و بیش از صد هکتار اراضی باغی از روستاهای پویا در عرصه کشاورزی محسوب میگردد.کشاورزی مکانیزه از دیرباز مورد توجه گلیردی‌ها بوده و امروزه تعداد ماشین آلات مدرن اعم از کمباین و تراکتور گواهی بر این مدعاست.همچنین بکارگیری انرژی برق در امر کشاورزی پیشرفت چشمگیری در چند سال اخیر داشته‌است. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۵۳نفر (420 خانوار) بوده‌است.
ده سید زین العابدین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱۲نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
ده شورکا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت و معرفی. این روستا در دهستان سیاهرود قرار دارد و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال 1390 صورت گرفته، جمعیت آن 2342 نفر (723 خانوار) است. این روستا از سمت شمال به مشک آباد از شرق به کیامحله از جنوب به پهناب و حیدر آباد و از غرب به کوهیخیل مشرف است. شغل نوعی افراد روستا کشاورزی است و از محصولات آن می‌توان به برنج، سویا، کلزا و گندم اشاره کرد. قدمت تاریخی روستا به هزاره قبل میلاد باز می‌گردد که تپه تاریخی روستا
هزاره قبل میلاد باز می‌گردد که تپه تاریخی روستا شاهدی بر این مدعاست. این روستا دارای طبیعتی زیبا است که با عبور رودخانه سیاه رود از کنار درختان کهنسال جلوه‌ای زیبا به روستا داده است. گونه شناسی درختان روستا به نسل اولیه درختان تبرستان برمی گردد. درصد باسوادی و استفاده از اینترنت در این روستا بسیار بالا می‌باشد. این روستا دارای دو حسینیه و دو مسجد و کتابخانه و سالن همایش و سالن ورزشی می‌باشد.
ده ماندی محله ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۵۱نفر (۱۲۰خانوار) بوده‌است.
ترک‌محله ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۹نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
چهارطاقبن ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. که فاصله از جاده اصلی ساری به لاریم حدود ۳کیلومتر فاصله دارد و از شهرستان جویبار حدود ۸ کیلومتر مسافتش می‌باشد. همچنین تپه جن کتی که مربوط به دوره هزاره اول قبل از میلاد می‌باشد در این روستا واقع می‌باشد. در ضلع جنوبی این روستا آب بندان محل با مساحت تقریبی ۱۰۰ هکتاری موجود می‌باشد نقش آبرسانی به شالیزارهای روستا را عهده‌دار می‌باشد. مضافاً اینکه در ضلع شرقی این ده سالن ورزشی سر پوشیده و زمین چمن طبیعی روباز جهت ورزش افراد در
پوشیده و زمین چمن طبیعی روباز جهت ورزش افراد در نظر گرفته شده. این روستا زادگاه پروفسور نادر مدانلو (زاده_۱۹۶۱، جویبار) اولین رئیس شرکت خصوصی پرتاب ماهواره واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۵۲نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است. منابع. ۳. تپه جن کتی
طالش‌محله ، روستایی بسیار زیبا از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰۸۶نفر (۲۸۸خانوار) بوده‌است.
عشیره‌سر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۵نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
درکاسر، روستایی است از مجموعه پایین رود پشت و از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران، ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۲۲نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است.
درویش محمدشاه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۷۵نفر (۷۴خانوار) بوده‌است. سیکاپل. پل تاریخی سیکاپل (سیکا که در زبان محلی مازنی به اردک گفته میشود)روایتی قدیمی است که رود سیاهرود مابین مقبره درویش محمد شاه و شهرستان جویبار قرار داشته و برای تردد آسان تر مردم روستا با جویبار پیر زنی تخم اردک های خود را جمع آوری نموده و به معماری داده تا پلی بسازد و
را جمع آوری نموده و به معماری داده تا پلی بسازد و مردم از آن رفت و آمد کنند.(به همین خاطر به این پل سیکا پل نیز گفته میشود که مردم شهرستان جویبار بیشتر این پل را به سیکا پل میشناسند) که به پل درویش محمدشاه نیز معروف است در این روستا و نزدیکی شهر جویبار و بر روی سیاهرود قرار دارد. این پل در دوره قاجار ساخته شده و احتمال می‌رود بیشتر از ۲۰۰ سال از ساخت آن گذشته باشد. مقبره امامزاده درویش محمد شاه که گفته می‌شود از نوادگان علی بن حسین از امامان شیعه می‌باشد در فاصله ۳۰۰ متری این پل قرار دارد.
زیارمحله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱۳نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.
قوشچی‌محله ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰۶نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
قادی‌محله ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱۱نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
سراج‌محله ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۵۱نفر (۱۵۴خانوار) بوده‌است.
محله‌کلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. این روستا از نظر فاصله ی جغرافیایی در مجاورت جمعه بازار باستانی و پل تاریخی جمعه بازار قرار دارد که از جنوب متصل به روستای واسوکلا و از شرق به روستای گلیرد و از غرب هم رودخانه ی سیاهرود آن را احاطه کرده است و از شمال هم متصل به سراج محله و سراج کلا می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۵۱ نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.
واسوکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۱۹نفر (۲۷۵خانوار) بوده‌است.
صفرخیل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۵۳نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
خودروی مجاز به خیابانروی، به خودروهایی از جمله خودرو، موتورسیکلت و کامیونت گفته می‌شود که برای حرکت در خیابان و جاده‌های عمومی طراحی شده و مجاز هستند. قاعدتاً این نوع خودرو باید دارای چراغ‌ها و روشنایی مناسب، چراغ‌های راهنما، تجهیزات امنیتی و دیگر چیزهایی که بودن آنها در خودرویی که فقط برای مسابقات آفرود طراحی شده است لازم نیست.
هاجر تحریری نیک‌صفت (متولد ۱۳۴۳ رشت) رئیس پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، نماینده اصولگرای رشت و نایب رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات دوره هفتم مجلس شورای اسلامی بود. او استادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت است و از گزینه‌های موجود برای وزارت آموزش و پرورش در دولت دوم محمود احمدی نژاد می‌باشد.وی اولین نماینده زن از استان گیلان بود که پس از انقلاب راهی بهارستان شد. وی متاهل است و دارای دو فرزند است.
تَیس میخیل فِروِسْت (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۶۹)، با نام هنری تییستو، دی‌جی و تهیّه‌کنندهٔ موسیقی هلندی است. در سال ۲۰۱۳، او توسط خوانندگان مجله دی‌جی به‌عنوان بهترین دی‌جی ۲۰ سال اخیر انتخاب شد. او توسط بسیاری از منابع، "پدرخوانده موسیقی رقص الکترونیک" شناخته می‌شود. تییستو پیش از سال ۱۹۹۹۷ با نام‌هایی نظیر Da Joker و DJ Limited فعالیت می‌کرد و در سال ۱۹۹۷ همکاری با دیگر لیبل‌ها را کنار گذاشت و با راه‌اندازی لیبل موسیقی "بلک هول رکوردینگز" و سری سی‌دی های خود، به‌نام "مجیک" و "در جستجوی طلوع خورشید" را در آن پخش
"مجیک" و "در جستجوی طلوع خورشید" را در آن پخش کرد. بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰، او تحت نام گوریلا با فری کورستن همکاری کرد. ریمیکس او از آهنگ "سکوت" از دلریوم، گوش شنوندگان عامه بیشتری را به او جلب کرد. در سال ۲۰۰۱، او نخستین آلبوم انفرادی خود به‌نام "In My Memory"، را منتشر کرد که او را در مسیری حرفه‌ای تری قرار داد. تییستو توانسته است رتبه نخست فهرست ۱۰۰ دی‌جی برتر سال مجله دی‌جی را بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴، برای ۳ سال متوالی کسب کند. خیلی از انتشار دومین آلبوم استودیویی‌اش به‌نام "Just Be" نمی‌گذشت که او
استودیویی‌اش به‌نام "Just Be" نمی‌گذشت که او فرصت اجرای زنده در مراسم افتتاحیه المپیک ۲۰۰۴ آتن را پیدا کرد و به اولین دی‌جی ای بدل شد که در یک مراسم المپیک اجرای زنده می‌کند. آلبوم‌شناسی. آلبوم‌های استودیویی:
دست‌نوشته‌های ووینیچ به کتاب نقاشی شدهٔ اسرارآمیزی که در اروپا یافت شده‌است گفته می‌شود. گمان می‌رود که این کتاب در میان قرن‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی نوشته شده باشد با این حال نویسندهٔ آن و همچنین زبان و الفبایی که این نوشتار به آن نوشته شده ناشناخته باقی مانده‌است. این دست نوشته منبع تلاش‌های بسیاری در رمزنگاری برای پی بردن به مفهوم آن شده‌است و از معماهای مشهور در رمزنگاری متن‌های کهن‌اند. رمزنگاران بسیاری در جنگ جهانی دوم برای رمزگشایی این نوشته‌ها دست به کار شدند ولی آن‌ها همچنان مرموز و ناشناخته‌اند.
کار شدند ولی آن‌ها همچنان مرموز و ناشناخته‌اند. شکست‌های پی در پی در دستیابی به معنای نوشتارهای این دست نوشته عده‌ای از پژوهشگران را بر این باور انداخته‌است که این نوشته‌ها یک فریب تاریخی‌اند. هم‌اکنون این کتاب جزو دارایی‌های کتابخانه دانشگاه ییل در ایالات متحده است. تاریخچه. تاریخ نگارش این دست نوشته نامعلوم است. از آنجا که زبان و الفبای نوشتار آن ناشناخته مانده تنها راه پی بردن به تاریخ تقریبی نگارش آن نقاشیهای موجود در کتاب است. پژوهشگران با بررسی نوع پوشش و آرایش موی مردمی که در نقاشی‌ها به نمایش
پوشش و آرایش موی مردمی که در نقاشی‌ها به نمایش درآمده‌اند و همچنین تصویرهایی از چند دژ در کتاب تاریخ پیدایش کتاب را میان سال‌های ۱۴۵۰ تا ۱۵۲۰ حدس می‌زنند. این دست نوشته در طول تاریخ صاحبان بسیاری به خود دید تا آنکه در سال ۱۹۱۲ ویلفرد ووینیچ آمریکایی که این نوشته‌ها نام خود را از او می‌گیرند پس از خرید آن در ایتالیا، آن را با خود به آمریکا برد. در پی مرگ او و پس از مدتی این نوشته‌ها به دانشگاه ییل اهدا شد. مفهوم و هدف کتاب. مفهوم کلی که از صفحات به جا مانده از کتاب به دست می‌آید این است که کتاب یک دستور
از کتاب به دست می‌آید این است که کتاب یک دستور داروسازی قرون وسطی است. با این حال جزئیات رمزآلود نگاره‌های کتاب دیدگاه‌های گوناگونی دربارهٔ منشأ پیدایش آن را پدیدآورده. الفبای به کار رفته در کتاب همانند هیچ‌کدام از متن‌های شناخته شده نیست با این حال بررسی‌های آماری الگوهایی در متن همانند الگوهای به کار رفته در زبان‌های طبیعی را نشان می‌دهد. برای نمونه پراکندگی واژگان این کتاب همانند متن‌های لاتین و انگلیسی است. با این حال «زبان» به کار رفته در کتاب مانند هیچ‌کدام از زبان‌های اروپایی نیست. ویژگی‌های بسیار
از زبان‌های اروپایی نیست. ویژگی‌های بسیار اسرارآمیز این دست نوشته و محتوای شک‌برانگیز نگاره‌های آن باعث شده‌است که عده‌ای از پژوهشگران دربارهٔ راست بودن این نوشته‌ها اظهار تردید کنند و آن‌ها را فریب بخوانند. در دیگر سوی متن نوشته پیچیده‌تر و راز آلوده تر از یک فریب ساده‌است. با آن که نوشته‌های فریب کارانهٔ آن دوران بیشتر مشوش و خدشه دار بودند این دست نوشته دارای ویژگی‌هایی است که تنها با ابزارهای نوین آماری می‌توان به آن پی برد. پرسشی که مطرح می‌شود این است که چرا نویسنده‌ای باید برای ساختن چنان الگوریتم
که چرا نویسنده‌ای باید برای ساختن چنان الگوریتم پیچیده‌ای به منظور فریب هم عصران خود تلاش کند. در سال ۲۰۰۷ میلادی مقاله‌ای چاپ شده بدست پژوهشگر اتریشی آندریاس شینر نگره فریب بودن دست نوشته‌های وینیش را پشتیبانی کرد. شینر نشان داد که ویژگی‌های آماری دست نوشته بیشتر همانند متنی بی‌معنی ساخته شده با الگوهای نیمه-تصادفی است. در همان سال کلود مارتین اعلام کرد که این دست نوشته‌ها بر پایه یک الگوریتم قلب‌سازی حلقوی اعداد، دروغین و ساختگی‌اند. برای نمونه عدد ۱۲۳۴ می‌تواند به گونه ۳۱۲۴ نوشته شود و متنی همانند وینیش
به گونه ۳۱۲۴ نوشته شود و متنی همانند وینیش با این روش بدست آید ولی این که چرا چنین روشی باید در آن دوران به کار گرفته می‌شده بی پاسخ می‌ماند. به گفته خود مارتین روش رمزشناسی آن‌ها با آنچه که در قرون وسطی مرسوم بوده و کاردان و راجر بیکن به کار می‌برده‌اند تفاوت داشته‌است. اوایل سال ۲۰۱۸ میلادی Greg Kondrak کارشناس پردازش زبان طبیعی دانشگاه آلبرتا اعلام کرد محققان با استفاده از هوش مصنوعی و متونی به زبان‌های مختلف، توانسته‌اند کشف کنند این دست نوشته‌ها به گونه‌ای واروواژه‌نگاری از زبان عبری هستند و توانستند
واروواژه‌نگاری از زبان عبری هستند و توانستند با این الگو جملاتی از کتاب را رمزگشایی کنند. فرضیه‌های زبانی. فرضیه‌های متعددی درباره «زبان» دست‌نوشته ووینیچ، که به آن ووینیچی (Voynichese) گفته می‌شود، ارائه شده است: رمزها. بر اساس نظریه «رمز مبتنی بر حروف»، متن دست‌نوشته ووینیچ در واقع متنی معنادار به یکی از زبان‌های اروپایی است که به عمد و از طریق نگاشت (Mapping) آن به الفبای خاص این دست‌نوشته و به وسیله نوعی رمزنگاری بر مبنای حروف، به شکل مبهم و رمزآلود در آمده است. در این نظریه، از الگوریتمی استفاده شده
آمده است. در این نظریه، از الگوریتمی استفاده شده که بر پایه حروف منفرد عمل می‌کند. این فرضیه، مبنای اکثر تلاش‌های رمزگشایی در قرن بیستم بوده است؛ از جمله گروهی غیررسمی از رمزنگاران آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) به رهبری ویلیام اف. فریدمن در اوایل دهه ۱۹۵۰. در مقابل، این استدلال مطرح است که تقریباً همه نظام‌های رمزنویسی که با آن دوره تاریخی همخوانی دارند، با آنچه در دست‌نوشته ووینیچ دیده می‌شود، مطابقت ندارند. به عنوان مثال، رمزهای جایگزینی ساده (Simple Substitution Ciphers) کنار گذاشته می‌شوند، چون توزیع
Ciphers) کنار گذاشته می‌شوند، چون توزیع فراوانی حروف در دست‌نوشته، شباهتی به هیچ زبان شناخته‌شده‌ای ندارد. از طرفی، تعداد کم اشکال مختلف حروف در دست‌نوشته باعث می‌شود رمزهای نامنکلاتور (Nomenclator) و هم‌آوایی (Homophonic Ciphers) نیز نامحتمل باشند؛ چرا که این نوع رمزها معمولاً از الفباهای رمزی بزرگ‌تری استفاده می‌کنند. رمزهای چندالفبایی (Polyalphabetic Ciphers) که توسط آلبِرتی در دهه ۱۴۶۰ اختراع شدند و بعدها به شکل رمز ویژنر (Vigenère) در آمدند، معمولاً متن رمزشده‌ای تولید می‌کنند که در آن اشکال رمزی با
رمزشده‌ای تولید می‌کنند که در آن اشکال رمزی با احتمال تقریباً برابری ظاهر می‌شوند؛ در حالی که در دست‌نوشته ووینیچ، توزیع حروف، بیشتر شبیه یک زبان طبیعی به نظر می‌رسد. با این حال، وجود گروه‌های فشرده‌ای از شکل‌های تکراری در دست‌نوشته (مانند «or»، «ar»، «ol»، «al»، «an»، «ain»، «aiin»، «air»، «aiir»، «am»، «ee»، «eee» و غیره) نشان می‌دهد که ممکن است در اینجا از نوعی رمز پرحرف (Verbose Cipher) استفاده شده باشد؛ یعنی هر حرف در متن اصلی، به گروهی از حروف ساختگی تبدیل شده باشد. برای نمونه، در دو خط اول صفحه f15v
شده باشد. برای نمونه، در دو خط اول صفحه f15v عبارت‌هایی چون «oror or» و «or or oro r» دیده می‌شود که شباهت زیادی به نحوه رمزنگاری پرحجم اعداد رومی مانند «CCC» یا «XXXX» دارند. نگارش تندنویسی (Shorthand). در سال ۱۹۴۳، جوزف مارتین فیلی (Joseph Martin Feely) پیشنهاد داد که دست‌نوشته ووینیچ ممکن است در واقع یک دفترچه علمی باشد که به زبانی مانند لاتین و به وسیله یک نظام تندنویسی خصوصی و با استفاده از اختصارات نوشته شده است. با این حال، به گفته مری دی‌امپریو (Mary D'Imperio)، "سایر پژوهشگران به‌اتفاق، خوانش‌های
D'Imperio)، "سایر پژوهشگران به‌اتفاق، خوانش‌های پیشنهادی فیلی از متن را رد کردند" و این فرضیه که متن از طریق "سیستمی از اشکال اختصاری" نوشته شده باشد نیز مورد قبول واقع نشد. استگانوگرافی (Steganography). بر اساس این نظریه، متن دست‌نوشته ووینیچ در اصل عمدتاً بی‌معناست، اما اطلاعات معنادار در جزئیات ظاهراً کم‌اهمیت پنهان شده‌اند — مثلاً در حروف دوم هر واژه، یا در تعداد حروف هر سطر. این روش که استگانوگرافی (پنهان‌نگاری) نام دارد، بسیار کهن است و نخستین بار توسط یوهانس تریتمیوس در سال ۱۴۹۹ توصیف شده است. هرچند
یوهانس تریتمیوس در سال ۱۴۹۹ توصیف شده است. هرچند گمان می‌رفت که متن آشکار (Plain Text) ممکن است با استفاده از شبکه کاردان (یعنی یک صفحه مشبک با بخش‌های بریده‌شده که متن معنادار را آشکار می‌کند) استخراج شود، اما این موضوع اندکی بعید به نظر می‌رسد؛ چرا که واژه‌ها و حروف در این دست‌نوشته مطابق یک شبکه منظم و قاعده‌مند قرار نگرفته‌اند. با این وجود، اثبات یا رد فرضیه‌های مبتنی بر استگانوگرافی دشوار است، چرا که متون پنهان‌شده (Stegotexts) می‌توانند به شکل دلخواه و به شدت پیچیده و دشوار برای کشف طراحی شوند.
و به شدت پیچیده و دشوار برای کشف طراحی شوند. همچنین پیشنهاد شده است که شاید اطلاعات معنادار در طول یا شکل برخی از حرکت‌های قلم در حروف این دست‌نوشته کدگذاری شده باشد. زبان طبیعی (Natural Language). تحلیل‌های آماری انجام‌شده بر روی متن دست‌نوشته نشان می‌دهد که الگوهای آن شباهت‌هایی با زبان‌های طبیعی دارد. برای نمونه، میزان آنتروپی واژگانی (حدود ۱۰ بیت در هر واژه) مشابه متون انگلیسی و لاتین است. استدلال شده است که دست‌نوشته ووینیچ "در بیشتر موارد با زبان‌های طبیعی همخوانی دارد و با متون تصادفی (بی‌معنا)
طبیعی همخوانی دارد و با متون تصادفی (بی‌معنا) ناسازگار است." زبان‌شناس ژاک گای (Jacques Guy) زمانی پیشنهاد داد که متن دست‌نوشته ممکن است متنی به زبانی طبیعی و کمتر شناخته‌شده باشد که به شکل متن ساده (Plaintext) و با الفبایی ابداعی نوشته شده است. او در ابتدا به شوخی زبان چینی را مطرح کرد، اما بعد از مقایسه آمار طول واژه‌ها در زبان‌های ویتنامی و چینی، این فرضیه را جدی‌تر گرفت. در بسیاری از خانواده‌های زبانی شرق و مرکز آسیا -عمدتاً خانواده زبان‌های سینوتبتی (مانند چینی، تبتی و برمه‌ای)، آستروآسیاتیک (مانند