payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنان را از درون رویاهایشان ربوده و در دنیای بیرون از خواب، این اسرار را به خریداران متقاضی عرضه می‌کند. او یک گروه چیره‌دست از روان‌کاوان و معماران زبردست دارد که همراه او مخفیانه وارد خواب‌های دیگران شده و سعی در کشف و ربودن اطلاعات دارند. سایتو (کن واتانابه) یک سرمایه‌دار بزرگ ژاپنی است که به دنبال حذف رقیبان تجاری خود، به‌خصوص خانوادهٔ رابرت فیشر (کیلین مورفی) است. سایتو خود قبلاً مورد هجوم ناموفق تیم آقای کاب قرار گرفته بود و از توانایی آن‌ها در شگفت است، پیشنهاد یک مأموریت ظاهراً ناممکن را به آقای کاب
پیشنهاد یک مأموریت ظاهراً ناممکن را به آقای کاب می‌دهد، و آن این است که به جای این که اسرار ذهن رابرت فیشر جوان را بدزدند، یک اندیشه را درون ذهن ناخودآگاه آقای فیشر بکارند و آن، اندیشهٔ متلاشی ساختن شرکت خودش و پدرش موریس فیشر (پیت پاستویت) بعد از مرگ پدرش است. سایتو در عوض قول می‌دهد که با نفوذی که در آمریکا دارد، کاب را از روی لیست سیاه دولت آمریکا بردارد، تا او بتواند به آمریکا بازگشته و دو فرزند خویش را دوباره ببیند. کاب می‌پذیرد. در روند فیلم هنگامی که کاب و آرتور در حال انتخاب و جمع‌آوری اعضای تیمشان
کاب و آرتور در حال انتخاب و جمع‌آوری اعضای تیمشان هستند، بیننده متوجه می‌شود کاب به اتهام قتل همسر سابقش مال (ماریون کوتیار) در آمریکا تحت تعقیب است، در حالی که کاب به آریادنی (اليوت پیج) توضیح می‌دهد که مال خودکشی کرده‌است، زیرا این ایده که «دنیای حقیقی نیز واقعیت ندارد و باید با خودکشی از آن بیدار شد»، او را به مرز جنون کشیده بود. سایتو، کاب، آرتور و تیم منتخبشان (یک معمار که فضای خواب را می‌سازد، یک شیمیدان که وظیفهٔ بیهوشی را بر عهده دارد، و یک جاعل هویت که قدرت تغییر چهره در خواب را دارد) جمعاً شش
هویت که قدرت تغییر چهره در خواب را دارد) جمعاً شش نفر، در یک برنامهٔ از قبل طراحی شده با استفاده از یک داروی بسیار قوی خواب‌آور، وارد خوابِ رابرت فیشر می‌شوند تا اندیشهٔ جدید را در ذهن او بکارند. اما آن چیزی که از آن خبر ندارند این است که رابرت فیشر از قبل در اصول محافظت از ضمیر ناخودآگاهِ خود تعلیم دیده بوده‌است، و لذا مقاومت سرسختانه‌ای از خود در خوابش به نمایش می‌گذارد. این مقاومت به صورت مقاومت مسلحانه در خیابان‌های لس آنجلس در خوابِ فیشر متجلی می‌شود. سایتو در این میان تیر می‌خورد و مجروح می‌شود، و
سایتو در این میان تیر می‌خورد و مجروح می‌شود، و مأموریت در خطر شکست قرار می‌گیرد، یعنی ضمیر ناخودآگاه فیشر تقریباً موفق به حذف عوامل غیر بومی از خواب خود می‌شود. اما در همین موقع، کاب برای این که موفق شود اندیشه را در ذهن فیشر با موفقیت بکارد، و همچنین از مرگ اعضای گروهش و تبعید اجباری همه به برزخ جلوگیری کند، مجبور می‌شود که خودش و بقیه را به یک لایه پایین‌تر بفرستد: یعنی در خوابِ فیشر همگی به خواب روند، و در آن رؤیای درونِ رؤیا، با داشتن زمانی بیشتر آن عملیات را ادامه دهند. در آن رؤیا (لایهٔ دوم)، که در
را ادامه دهند. در آن رؤیا (لایهٔ دوم)، که در یک هتل رخ می‌دهد، کاب این بار برای این که فیشر به چیزی شک نبرد، با او از در دوستی وارد شده و او را متقاعد می‌کند که دارد خواب می‌بیند، و این که دزدانی ماهر سعی در ربودن رمز گاوصندوق پدرش (که در آن وصیت‌نامه‌ای نیز برایش گذاشته شده) دارند. کاب فیشر را فریب داده و او را متقاعد می‌کند که از راه خواب دیدن می‌تواند وصیت‌نامه پدرش (که در واقع اندیشهٔ آغازگر یا تلقینی است که کاب آماده کرده‌است) را دیده و قبل از دزدان به آن برسد؛ بنابراین هر دو (و بقیهٔ تیم به‌طور
به آن برسد؛ بنابراین هر دو (و بقیهٔ تیم به‌طور ناشناس) باز به خواب می‌روند تا فیشر وصیت پدر خود را در خوابِ جدید ببیند (یعنی لایهٔ در واقع سوم). در لایه سوم (که در کوهستانی اتفاق می‌افتد)، فیشر تیر می‌خورد و می‌میرد، همچنین سایتو نیز به دلیل مجروحیتی که در مرحله اول خواب پیدا کرده بود در لایه سوم خواب وضعیت وخیمی پیدا می‌کند و در شرف مرگ قرار می‌گیرد. در این وضعیت کاب و آریادنی، برای بازگرداندن فیشر از مرگ به لایه سوم، وارد لایهٔ چهارم می‌شوند در حالی که کاب می‌داند در این لایه اسیر مؤلفهٔ همسر متوفای خود
می‌داند در این لایه اسیر مؤلفهٔ همسر متوفای خود خواهد شد. مال که تصویری از همسر مردهٔ کاب است، از کاب می‌خواهد تا در همان لایه بماند و به قولی که روزی به او داده بوده (زندگی مشترک تا ابد) وفا کند در عوض به آریادنی و فیشر اجازه می‌دهد که از مرحله چهارم خواب خارج شوند. در این بین کاب به مال توضیح می‌دهد (یا در واقع به ضمیر ناخودآگاه خودش توضیح می‌دهد، زیرا مال واقعی مرده‌است و این مال ساختهٔ ضمیر ناخودآگاه کاب است) که هرگز نمی‌تواند با او زندگی کند، زیرا همواره عذاب وجدان خواهد داشت به این خاطر که خودش (کاب)
عذاب وجدان خواهد داشت به این خاطر که خودش (کاب) این ایده را در ذهن مال تلقین کرده‌است که «دنیا واقعیت ندارد و باید از آن با خودکشی بیدار شد». او این ایده را در ذهن مال تلقین کرده بود زیرا از زندگی در دنیای خیالی در خواب خسته شده بود ولی مال به این زندگی علاقه داشت پس کاب راهی پیدا کرد که مال به بیدار شدن رضایت بدهد، اما هرگز تصور نمی‌کرد که اگر مال با این ایده بیدار شود هرگز نمی‌تواند از آن رهایی پیدا کند. پس در واقع دلیل خودکشی کردن مال، تلقین ایده از طرف کاب بود. کاب که حدس می‌زند سایتو اکنون در لایه سوم
بود. کاب که حدس می‌زند سایتو اکنون در لایه سوم مرده‌است، برای پیدا کردن او در لایه چهارم می‌ماند اما آریادنی را مجبور به سقوط (فرایندی که موجب بیدار شدن از خواب می‌شود) می‌کند. نهایتاً همگی (به غیر از سایتو و کاب) از لایه سوم خارج و به بالا (لایه اول) بازمی‌گردند. اما کاب در جستجوی سایتو، آنجا (در لایه سوم و چهارم) می‌ماند، و به نظر می‌رسد که راه فراری به بیرون از آن رؤیاها ندارد. در صحنهٔ نهایی فیلم، کاب (با "چهره‌ای" کهولت‌دار) با سایتو (در سنین پیری) درون یک کاخ مکدّر اما زیبا با معماری سنتی ژاپنی دیدار
یک کاخ مکدّر اما زیبا با معماری سنتی ژاپنی دیدار می‌کند، و کاب به او می‌گوید که به یاد بیاورند که زمانی دور، هر دو به این دنیا وارد شدند، و این دنیا در واقع یک رؤیا است. یکی از خواص رؤیاها در این فیلم این است که بینندگانِ درون خواب، به راحتی گذشته خود را فراموش می‌کنند، و لذا فراموش می‌کنند که در رؤیا هستند، ویا از کجا آمده‌اند. سایتو تپانچه‌ای را بلند می‌کند، اما فیلم نشان نمی‌دهد که با آن چه می‌کند. ناگهان کاب خود را بیدار (در لایهٔ ظاهراً صفر و بیرون از خواب) می‌یابد و همه چیز را پایان‌یافته می‌بیند:
خواب) می‌یابد و همه چیز را پایان‌یافته می‌بیند: کاب و سایتو طوری به یکدیگر نگاه می‌کنند که انگار بعد از قرنی از خواب بیدار شده‌اند، سپس سایتو یک تماس تلفنی برقرار می‌کند تا سابقهٔ کاب را از لیست سیاه دولت آمریکا پاک کند. پدر مالوری (بازیگری مایکل کین) در فرودگاه بین‌المللی لس‌آنجلس به استقبال او آمده و او را به نزد نوه‌هایش (فرزندان خردسال کاب و مالوری) می‌برد. در آن منزل، کاب، که هنوز باور ندارد که دارد به دیدار بچه‌هایش می‌رود، فرفره را روی میز انداخته و به چرخش درمی‌آورد، انگار شک دارد در دنیای واقعی
و به چرخش درمی‌آورد، انگار شک دارد در دنیای واقعی است. اما هنگامی که فرزندانش را می‌بیند، فرفره را به همان حال رها کرده و به سمت آن‌ها می‌رود. اما در واقع معلوم نمی‌شود که او در رؤیا به سمت فرزندانش می‌رود یا در واقعیت. بازخورد. گیشه. "تلقین" به دو صورت معمولی و آی‌مکس در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۰ اکران شد. فرش قرمز فیلم در ۸ ژوئیه ۲۰۱۰ در لندن برگزار شده بود. در ایالات متحده و کانادا ۳٬۷۹۲ سینما به صورت معمولی و ۱۹۵ سینما به صورت آی‌مکس این فیلم را اکران کردند. این فیلم در اولین روز اکرانش ۲۱٫۸ میلیون دلار فروخت و در
در اولین روز اکرانش ۲۱٫۸ میلیون دلار فروخت و در ۱٬۵۰۰ نقطه اکران نیمه‌شب داشت. در اولین آخرین هفته این فیلم ۶۲٫۷ میلیون دلار فروخت و در رتبه ۱ جدول فروش قرار گرفت. "تلقین" در جدول فروش اولین آخر هفتهٔ فیلم‌هایی که دنباله، بازسازی یا اقتباسی نیستند، بعد از "آواتار" (با ۷۷ میلیون دلار فروش) در رتبهٔ دوم قرار گرفت. این فیلم در هفتهٔ دوم و سوم اکرانش به ترتیب با فروش ۴۲٫۷ میلیون دلار و ۲۷٫۵ میلیون دلاری در صدر جدول فروش بود، تا این که در هفتهٔ چهارم فیلم "اون‌یکی‌ها" این فیلم را به رتبه دوم فرستاد. واکنش
این فیلم را به رتبه دوم فرستاد. واکنش منتقدین. راتن تومیتوز بر اساس نظرات ۳۳۱ منتقد، نوشت که ۸۶٪ از آن‌ها نظر مثبت راجع به فیلم داشته‌اند و به صورت میانگین نمرهٔ ۸٫۱ از ۱۰ به آن داده‌اند. این وبسایت همچنین اعلام کرد که بر اساس اجماع منتقدین: «"تلقین" تیزهوشانه، نوآور و دلهره‌آور است و بلاک‌باستری کمیاب است که هم در گیشه و هم از نظر فکری موفق بوده‌است.» متاکریتیک بر اساس نظرات ۴۲ منتقد به این فیلم نمرهٔ ۷۴ از ۱۰۰ داد و نظرات را «عموماً مثبت» توصیف کرد. سینمااسکور که در هفتهٔ اول اکران فیلم‌ها، از بینندگان
که در هفتهٔ اول اکران فیلم‌ها، از بینندگان نظرسنجی می‌کند، اعلام کرد که مردم به‌طور میانگین به این فیلم نمرهٔ +B داده‌اند. این فیلم عموماً نظرات مثبت منتقدان را به دنبال داشت. پیتر ترورس از "رولینگ استون"، "تلقین" را «یک بازی شطرنج مبتکرانه» خواند. جاستین چنگ از "ورایتی"، این فیلم را به عنوان «یک شاهکار قدرت» نامید. جیم ویوودا از آی‌جی‌ان فیلم را بی‌نقص خواند و در ادامه آن را «دستاوردی بی‌نظیر از فیلمسازی که فیلم به فیلم بهتر می‌شود» توصیف کرد. دیوید رورک از "مجله رلونت" این فیلم را بهترین دستاورد نولان
از "مجله رلونت" این فیلم را بهترین دستاورد نولان خواند و گفت که «"تلقین" از لحاظ بصری، فکری و عاطفی یک شاهکار است.» "مجله امپایر" در شمارهٔ اوت ۲۰۱۰، به این فیلم پنج ستاره داد و نوشت «انگار استنلی کوبریک یکی از آثار ویلیام گیبسون را ساخته‌است. نولان یک ایده غیراقتباسی ارائه داده‌است: به کشور ناشناخته خوش آمدید.»راجر ایبرت از "شیکاگو سان-تایمز" به این فیلم ۴ ستاره از ۴ داد و گفت «کل این فیلم در مورد سیر یک فرایند است؛ در مورد جنگیدن برای پیدا کردن راهتان، در میان لایه‌های پنهان واقعیت و رؤیا، واقعیت در رؤیا
میان لایه‌های پنهان واقعیت و رؤیا، واقعیت در رؤیا و رؤیا بدون واقعیت است. این نمایش یک شعبده نفس‌گیر است.» مارک کرمد "تلقین" را بهترین فیلم سال ۲۰۱۰ نامید و گفت: «"تلقین" گواهی است بر این که مردم احمق نیستند، سینما آشغال نیست و امکان این که هنر و بلاک‌باستر با هم ترکیب شوند، وجود دارد.» برخی منابع به تشابهات داستانی بین این فیلم و "رؤیای زندگی" عمو اسکروج اشاره کرده‌اند. جوایز. "تلقین" در فهرست ۱۰ فیلم برتر بیش از ۲۷۳ منتقد در سال ۲۰۱۰ قرار گرفت و در ۵۵ از آن‌ها دارای رتبهٔ ۱ بود. دومین فیلم پرتکرار در
از آن‌ها دارای رتبهٔ ۱ بود. دومین فیلم پرتکرار در رتبه ۱ و ۲ این فهرست‌ها بعد از "شبکه اجتماعی" بود و به همراه "شبکه اجتماعی"، "قوی سیاه" و "سخنرانی پادشاه" از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های سال ۲۰۱۰ بود. در بخش‌های فنی، این فیلم جوایز بسیاری را برد از جمله جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری، بهترین تدوین صدا، بهترین میکس صدا و بهترین جلوه‌های ویژه و جایزه بفتای بهترین طراحی صحنه، بهترین جلوه‌های ویژه و بهترین صداگذاری را دریافت کرد. احتمال ساخت دنباله. وقتی از نولان در مورد احتمال ساخت دنباله برای این فیلم سؤال شد،
در مورد احتمال ساخت دنباله برای این فیلم سؤال شد، وی پاسخ داد «سؤالی نیست که بلافاصله به آن پاسخ نه بدهم، ولی موضوعی هم نیست که خیلی راجع به آن فکر کرده باشم.» تام هاردی اعلام کرد که او و دیگر بازیگران فیلم، برای یک دنبالهٔ احتمالی قرارداد امضا کرده‌اند، اما مطمئن نیست که این اتفاق می‌افتد یا نه. یادداشت‌ها. [پانویس ۸] نام سرآغاز برای معادل سازی فارسی فیلم صحیح نیست و این نام برگرفته از تراوشات ذهنی نگارنده های متنی در ایران برای زیبایی فرم ادبیاتی نگارش بوده است چنانچه اگر کارگردان بر این باور ذهنی بود
بوده است چنانچه اگر کارگردان بر این باور ذهنی بود نام فیلم را beginning می‌گذاشت نه inception
رینبو نام یک گروه هارد راک انگلیسی بود. رینبو در سال ۱۹۷۵ توسط ریچارد هیو بلکمور گیتاریست و سازنده گروه دیپ پرپل شکل گرفت. اعضای دیگری که در هنگام شکل‌گیری رینبو با بلکمور همکاری کردند شامل رونی جیمز دیو خواننده و سازنده گروه بلوز راک الف، میکی لی سول نوازنده کیبورد، کریگ گرابر نوازنده گیتار باس و گری دریسکول نوازنده درامز بود. البته در طول دوران فعالیت رینبو اعضای بسیاری تغییر کردند. در رده‌بندی ۱۰۰ گروه برتر کانال VH1 نام رینبو در رده ۹۰ برترین گروه‌های هارد راک به چشم می‌خورد. درباره. موسیقی فانک/سول (یا
راک به چشم می‌خورد. درباره. موسیقی فانک/سول (یا به قول بلکمور موسیقی Shoeshine) باعث شده بود تا ریچی کم کم از گروه فاصله بگیرد. در طی تور آمریکا ریچی با دیو آشنا می‌شود و این دو به این نتیجه می‌رسند که تفاهم زیادی در موسیقی با هم دارند. بلکمور از دیپ پرپل جدا می‌شود و گروه خود را به نام رینبو تشکیل می‌دهد. نام گروه الهام گرفته شده از رینبو بار اند گریل در هالیوود است که رستوران و باری است که در آن ستارگان راک، گروه‌ها و طرفداران راک جمع می‌شدند. اولین آلبوم گروه «Ritchie Blackmore's Rainbow» بود که در سال
گروه «Ritchie Blackmore's Rainbow» بود که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. برای ضبط آلبوم دوم بلکمور تمام اعضا گروه به جز دیو را مرخص کرد و اعضای جدیدی را برگزید، کوزی پاول نوازنده درامز جف بک، جیمی بین نوازنده باس و تونی کری نوازنده کیبورد آمریکایی افرادی بودند که جایگزین نفرات قبلی شدند و بدین ترتیب گروه با اعضای جدید آلبوم "Rising" را ضبط و منتشر کرد. در ۱۹۷۸ بلکمور تصمیم گرفت تا از راجر گلوور نوازنده گیتار باس گروه دیپ پرپل برای آهنگسازی در گروه استفاده بکند. این کار با مخالفت دیو همراه بود و سرانجام دیو گروه را
کار با مخالفت دیو همراه بود و سرانجام دیو گروه را ترک کرد و جانشین آزی آزبورن در گروه بلک سبث شد. اواخر 1978 گروه بدون خواننده کارش را پی گرفت و همینطور دوباره تغییراتی در اعضای گروه صورت گرفت و تنها ریچی بلکمور و کوزی پاول از اعضای قبلی باقی‌مانده بودند. ریچی برای جایگزینی دیو ابتدا سراغ یان گیلان رفت ولی او پیشنهاد بلکمور را نپذیرفت. پس از یک سری امتحانات خوانندگی از خوانندگان مختلف سرانجام گراهام بونت توانست نظر ریچی را به خود جلب کند و به گروه بپیوندد. در 1979 راجر گلوور هم هم به گروه پیوست و علاوه بر
در 1979 راجر گلوور هم هم به گروه پیوست و علاوه بر نقش آهنگسازی، نوازندگی گیتار باس را نیز به عهده گرفت. گروه با اعضای جدید آلبوم "Down to Earth" را ضبط کرد. در 1980 گروه تصمیم به شرکت در فستیوال مانستر آو راک در قلعه دونینگتون انگلستان گرفت و این آخرین حضور کوزی پاول نوازنده درامز در رینبو بود. او پس از ترک گروه به گروه مایکل شنکر یعنی وایت اسنیک پیوست. در همان شب خروج کوزی، بونت نیز از گروه اخراج شد دلیل آن مصرف بیش از حد مشروبات الکلی توسط او بود ( او بعدها نیز به دلیل مشابهی از گروه مایکل شنکر اخراج
بعدها نیز به دلیل مشابهی از گروه مایکل شنکر اخراج شد). برای ضبط آلبوم بعدی جو لین ترنر جایگزین بونت و بابی راندینلی جایگزین کوزی پاول می‌شوند. آلبوم "Difficult to Cure" ضبط می‌شود، قطعه‌ای با همین نام در آلبوم ضبط می‌شود که ورژن راک سمفونی نهم بتهوون است، این آلبوم موفقیت‌هایی را برای گروه به ارمغان می‌آورد. پس از برگزاری تور، دون آیرلی گروه را ترک می‌کند و جای خود را به دیوید رزنتال می‌دهد. آلبوم بعدی "Straight Between the Eyes" بود که به‌خصوص در آمریکا بسیار موفق تر از آلبوم قبلی بود. قطعه "Stone Cold"
موفق تر از آلبوم قبلی بود. قطعه "Stone Cold" توانست مقام اول را در چارت آهنگ‌های راک مجله بیلبورد از آن خود کند. از هم پاشی و ملحق شدن دوباره. در آوریل 1984 مدیر گروه دیپ پرپل به ریچی بلکمور پیشنهاد بازگشت به گروه را می‌دهد، بلکمور و گلوور به دیپ پرپل می پیوندند و دیپ پرپل با اعضای جدید آلبوم "Perfect Strangers" را ضبط می‌کند و بدن ترتیب رینبو از کار می افتد. آخرین آلبوم رینبو "Finyl Vinyl" در واقع آلبومی است که از به هم چینی تک‌آهنگ‌های ضبط شده در اجراهای زنده به وجود آمده‌است. دیپ پرپل به سراغ ضبط آلبوم
زنده به وجود آمده‌است. دیپ پرپل به سراغ ضبط آلبوم "House of Blue Light" میرود و دوباره معلوم می‌شود که گیلان و بلکمور نمی‌توانند با هم کار کنند، گیلان گروه را ترک می‌کند و ریچی، جو لین ترنر را به گروه می‌آورد. ترکیب جدید دیپ پرپل موسیقی که بسیار شباهت به موسیقی رینبو دارد را پدید می‌آورد که این مسئله البته چندان برای بعضی از طرفداران گروه جذاب نیست. سرانجام پس از فشار مدیران و دیگر آهنگسازان گروه برای بار سوم از یان گیلان دعوت می‌شود تا به دیپ پرپلا بپیوندد . در 1993 دوباره بلکمور از دیپ پرپل جدا می‌شود و
. در 1993 دوباره بلکمور از دیپ پرپل جدا می‌شود و رینبو را با اعضایی جدید راه می اندازد. آلبوم "Stranger in Us All" در 1995 ضبط می‌شود و گروه عازم تور اجرای زنده در دور دنیا می‌شود. تور با موفقیت بسیاری همراه می‌شود، به ویژه اجرا در آلمان که توسط راک پالاست به صورت فیلم ضبط می‌شود. البته هیچ گاه این فیلم به صورت رسمی منتشر نشد اما به صورت قاچاقی در دست بسیاری از هواداران و مجموعه داران چرخید. ب پس از اینکه بلکمور از موسیقی آرنا راک، راک استودیومی، خسته شد به سراغ موسیقی رنسانس و قرون وسطایی رفت، سبکی که
به سراغ موسیقی رنسانس و قرون وسطایی رفت، سبکی که همیشه مورد توجه او بود. پس از کنسرت دانمارک در 1997 دوباره رینبو متوقف شد. بلکمور به همراه همسرش کندیس نایت که خواننده بود گروه بلکمورز نایت را راه انداخت، گروهی که حال و هوای موسیقی اش رنسانسی است و تا به امروز پابرجاست. در اواخر 1997 کوزی پاول به سراغ بلکمور رفت تا رینبو را با اعضای گروه آلبوم "Rising" راه بیندازد اما هیچ گاه این خواسته به سرانجام نرسید. در آوریل 1998 کوزی پاول که از او به عنوان درامرز افسانه یاد می‌شود مرد و پروژه تشکیل مجدد رینبو از کار
یاد می‌شود مرد و پروژه تشکیل مجدد رینبو از کار افتاد. از آن پس در دفعات بسیاری شایعه تشکیل مجدد رینبو با حضور بلکمور و دیو پخش شده ولی همیشه هر دوی آن‌ها این شایعات را تکذیب کرده‌اند. پس از 1997 و از کار افتادن رینبو همچنان در گوشه و کنار دنیا آهنگ‌های رینبو شنیده می‌شوند. اعضای گروه رینبو به ویژه رونی جیمز دیو، جو لین ترنر و گراهام بونت هر از چند گاهی به سراغ آرشیوشان در رینبو می‌روند و آهنگ‌هایی از رینبو را در اجراهای زندشان اجرا می‌کنند. در طی سال‌های 2002 تا 2004 هیوز ترنر پروژکت آهنگ‌های زیادی را از
تا 2004 هیوز ترنر پروژکت آهنگ‌های زیادی را از رینبو در اجراهای زنده اش اجرا کرد. در نهم اوت 2007 جو لین ترنر و گراهام بونت یک بزرگداشت به احترام رینبو در هلسینکی فنلاند راه انداختند که در این کنسرت آهنگ‌های رینبود ضبط شده در خلال سال‌های 1979 تا 1983 میلادی اجرا شدند. بالاتر از رنگین کمان. در سال 2009 چهار عضو سابق گروه یعنی جو لین ترنر، بابی راندینلی، تونی کری و گرگ اسمیٍث به همراه یورگن بلکمور پسر ریچی بلکمور گروه اور د رینبو را راه انداختند.
عبدالحسین تفتی یزدی (۱۲۸۸ ـ ۱۳۷۱ قمری /۱۲۵۰- ۱۳۳۱ - یزد) (معروف به آیتی) پسر محمد تقی آخوند تفتی بوده و متخلص به «ضیایی»، «آواره» و «آیتی»، از شعرا، محققان، نویسندگان و قرآن‌پژوهان معاصر، و از مبلغین بهائی که به او عنوان رئیس‌المبلغین داده شد وی بعد از درگذشت عبدالبهاء به امید رسیدن به ریاست در جامعه بهائی اصرار داشت که بیت العدل عمومی بلافاصله تشکیل شود. اما شوقی افندی رهبر وقت جامعه بهائی به این نتیجه رسیده بود که برای انتخاب بیت العدل اعظم که یک نهاد بین‌المللی است ابتدا باید نهادهای انتخابی بهائی در
است ابتدا باید نهادهای انتخابی بهائی در سطوح پایین‌تر (سطوح محلی و ملی) تشکیل شود. آیتی مخالف این شیوه شوقی افندی بود و شروع به مخالفت با او کرد و نامه‌هایی اعتراض‌آمیز به بهائیان نوشت و در نهایت از آئین بهائی روی گرداند و بعد از ۱۸ سال دوباره مسلمان شد. و از منتقدان آئین بهائی شد. او همچنین به مدت شش سال گاهنامه نمکدان را منتشر می‌کرد و از اعضای مؤسس انجمن ادبی یزد بود. زندگی آغازین. او در تفت از توابع یزد متولد شد. پدرش ملّائی به نام محمدتقی آخوند تفتی بود. چنان‌که خود نوشته، در جوانی به فراگیری علوم
بود. چنان‌که خود نوشته، در جوانی به فراگیری علوم دینی پرداخت. تحصیلات مقدماتی را در مکتب‌خانهٔ تفت گذراند. در سال ۱۳۰۳ به یزد رفت و پس از فراگیری صرف و نحو و علم بلاغت و منطق در ۱۳۰۵ برای ادامهٔ تحصیلات، به عتبات سفر کرد، و به فراگیری فقه و اصول پرداخت. وی در ۳۳ سالگی امام جماعت مسجد تفت را عهده‌دار بود. گرایش به آئین بهائی. آیتی که روحانی و امام جمعه تفت بود بعد از تبلیغ مبلغین بهائی به این آئین پیوست و از آنجا که در فن بیان توانایی خاصی داشت، از جمله مبلغان سرشناس آنان شد و ۱۸سال با عنوان «آواره» که عباس
سرشناس آنان شد و ۱۸سال با عنوان «آواره» که عباس افندی به او داده بود به ترویج آئین بهائی در ایران، امپراتوری عثمانی، قفقاز و مصر مشغول گشت. و از تحسین و تقدیر رهبران آن (عبدالبهاء و شوقی افندی) برخوردار شده، به رئیس‌المبلغین شهرت یافت. برای نمونه، عبدالبهاء در لوحی خطاب به آیتی می‌گوید: «ای آواره سبیل الهی، پریشانی و بی‌سروسامانی در ره عشق، کامرانی و شادمانی است. نظر به پایان کار نما زیرا عاقبت این پریشانی جمعیت است و نهایت این آوارگی پناه حضرت احدیت. اگر از قطره محروم شدی الحمدلله بحر بی‌پایان در مقابل
از قطره محروم شدی الحمدلله بحر بی‌پایان در مقابل داری و اگر از ذره محجوب شدی آفتابی روشن در پیش داری. از حق طلبم که آنچه نهایت آمال و آرزوی توست میسر گردد و علیک التحیة و الثناء.» وی یکی از معتبرترین کتب تاریخ بابی و بهائی بنام کواکب الدریه را در دو جلد نوشته و به تاریخ ۱۳۴۲ قمری /۱۳۰۲ شمسی در قاهره به چاپ رساند. بازگشت از آئین بهائی. پس از درگذشت عبدالبهاء در ۱۳۴۰ قمری (۱۳۰۰ شمسی) و با جانشینی نوه ارشد او، شوقی افندی، پس از مدتی که تلاشهای آیتی برای کسب ریاست در جامعه بهائی بی اثر بماند، او در سال ۱۳۴۳
ریاست در جامعه بهائی بی اثر بماند، او در سال ۱۳۴۳ قمری مطابق با ۱۳۰۳ شمسی تصمیم به ترک جامعه بهائی گرفته، دوباره مسلمان شد. در سال ۱۳۰۱ شمسی شوقی افندی - جانشین عبدالبهاء - آیتی و برخی دیگر از بهائیان سرشناس از کشورهای مختلف را به حیفا دعوت کرد تا دربارهٔ تشکیل بیت العدل اعظم با آنها مشورت کند. آیتی پس از پایان این جلسه مشاوره وارد شد اما فرصت‌هایی را برای محاوره با شوقی افندی درباره موضوعات مختلف پیدا کرد. بعد از این مشورتها شوقی افندی به این نتیجه رسید که نخست باید شوراهای بهائی که با نام محفل روحانی
که نخست باید شوراهای بهائی که با نام محفل روحانی شناخته می‌شوند در سطوح محلی و ملی تأسیس گردند تا زمینه برای انتخابات بیت العدل اعظم که یک نهاد بین‌المللی است و با رای مستقیم محافل روحانی ملی انتخاب می‌شود فراهم شود. آیتی از این تصمیم ناراضی بود و بر عقیده خود پافشاری می‌کرد. او حتی یک سال بعد به بهیه خانم - خواهر عبدالبهاء - تلویحاً گفته بود که اگر شوقی افندی بر طبق نظر او عمل نکند بهائیان ایران را علیه او خواهد شوراند. در این میان او به نوشتن نامه‌های اعتراض آمیز و پافشاری بر عقاید خود در ایران ادامه
اعتراض آمیز و پافشاری بر عقاید خود در ایران ادامه داد. اقدامات او که باعث بروز تشنج و دودستگی در جامعه بهائی شده بود محفل روحانی تهران را بر آن داشت تا از شوقی افندی راهنمایی بخواهد. شوقی افندی از این نهاد خواست تا بهائیان را در برابر اقدامات او محافظت کند. بعد از این او شروع به نوشتن نامه‌های توهین آمیز به شوقی افندی نمود و تهدید کرد که آئین بهائی را از بین خواهد برد. بعد از این بهائیان دیگر به او توجهی نکردند و حتی همسر او وی را ترک کرد. او بعد از گسستن از آئین بهائی در تهران ساکن شد و بقیه حیات خود را
از آئین بهائی در تهران ساکن شد و بقیه حیات خود را به آموزگاری در دبیرستان گذراند. وی در تهران کتاب کشف الحیل را در سه جلد در رد آئین بهائی تألیف کرد. خود او در باب بازگشتش از آئین بهائی و نوشتن کشف الحیل در نقد عبدالبهاء اظهاراتی نموده و به گفته خود دل از مهرشان بپرداخت و شروع به الغاء مؤلفات سابقش که در تاریخ آئین بهائی بنام الکواکب الدریه نوشته بود مشغول شد. او می‌گوید: «حقایقی … را که در مدت بیست سال یافته بودم در چند جلد کتاب کشف الحیل منتشر ساختم» وی سپس به تحقیقات ادبی روی آورد و در سال ۱۳۰۸ش،
وی سپس به تحقیقات ادبی روی آورد و در سال ۱۳۰۸ش، نشریه‌ای ادبی-انتقادی به نام نمکدان تأسیس کرد که تا چندسال به‌طور نامنظم منتشر می‌شد. در این دوران با تخلص جدید «آیتی» همچنان شعر می‌سرود. وی در سال ۱۳۵۸ق /۱۳۱۱ ش به یزد منتقل و به تدریس در دبیرستان‌ها مشغول شد و سرانجام در همان شهر درگذشت.
جاده نام یک فیلم در ژانر آخرالزمانی و بقا به کارگردانی جان هیلکات و با بازی ویگو مورتنسن محصول سال ۲۰۰۹ آمریکا است. فیلم اقتباسی است از کتابی پادآرمانشهری با همین نام نوشته کورمک مک کارتی (نویسنده تحسین شدهٔ "جایی برای پیرمردها نیست")؛ هر چند که داستان فیلم کمی با کتاب فرق دارد. خلاصهٔ داستان. فیلم جاده بر اساس رمانی جایزه‌گرفته از کورمک کارتی است. ویگو مورتنسن که در سال ۲۰۰۷ برای فیلم وعده‌های شرقی نامزد جایزه اسکار بوده، در این فیلم نقش مردی بدون نام را بازی می‌کند. داستان فیلم بسیار تاریک است و آیندهٔ
بازی می‌کند. داستان فیلم بسیار تاریک است و آیندهٔ بشریت را به چالش می‌کشد. در آینده، بر اثر فاجعه‌ای، کرهٔ زمین با وضعی وخیم روبه‌روست. گیاهان مرده‌اند و خوردنی‌ها رو به پایان‌اند. پدری به‌همراه پسرش می‌خواهد خود را نجات دهد و برای این کار دست به سفری در یک جاده می‌زند. بر اثر این بی‌غذایی، بسیاری از انسان‌ها حس هم‌نوع‌دوستی خود را از دست داده‌اند و همه برای زنده‌ماندن با هم می‌جنگند. این پدر و پسر در تلاش هستند تا خود را نجات دهند. در بین راه، هریک به‌شدت ناامید می‌شود و چند بار به فکر خودکشی می‌افتد، اما
می‌شود و چند بار به فکر خودکشی می‌افتد، اما هر بار دیگری به او امید می‌دهد که آن‌ها می‌توانند این جاده را طی کنند... جستارهای وابسته. جاده (رمان)
کوه‌های دیویس رشته کوهی است در غرب تگزاس در قاره آمریکای شمالی. این کوهها بخشی از کوه‌های راکی جنوبی بوده و بلندترین قلهٔ آن قله لیورمور (۲۵۵۵ متر) نام دارد. رصدخانه مکدونالد در این کوه‌ها قرار دارند.
آبدزدک دریایی (یا همان زیرشاخهٔ جانوری دُم‌طنابداران: Urochordata) جانورانی دریازی کوچک با پوششی سیلیسی هستند. بدن این جانور دارای یک کیسه و دو لوله برای ورود و خروج آب می‌باشد که تصفیه آب در داخل کیسه آن صورت می‌گیرد
نای‌سُنبی یا نای‌بُری یا نای‌شکافی یا تراکستومی در پزشکی به عمل جراحی‌ای گفته می‌شود که طی آن نای در قسمت زیر گلو، برش داده می‌شود.یک نوع بیومتریال است. تراکستومی به‌طور عمده برای ایجاد راه تنفسی به غیر از مجرای عادی آن (بینی و دهان) ایجاد می‌شود. گاه به منظور جستجو و درآوردن جسمی خارجی، نمونه‌برداری بافتی یا برداشتن یک ضایعهٔ موضعی از دیگر دلایل نای‌بری می‌تواند باشد. این برش می‌تواند در حالت فوریت پزشکی مانند ترومای غضروف حنجره به‌عنوان یک راه ورود هوا و تنفس مورد استفاده قرار گرفته یا در بیماران نیازمند
مورد استفاده قرار گرفته یا در بیماران نیازمند به اینتوباسیون یا لوله‌گذاری تراشه با مدت زمان بیش از یک هفته یا بیماران کما برای نصب لوله تنفسی، محل نصب لوله و تیوب تراکستومی خواهد بود. پزشکان، دام‌پزشکان، کارکنان بخش فوریت‌های پزشکی و جراحان از کارشناسانی هستند که توانایی نای‌بری را دارند. عوارض. از عمده‌ترین عوارض ناشی از تراکستومی می‌توان به پنوموتوراکس، فیستول نای به مری، خونریزی ناشی از برش اشتباه رگ‌های گلو و گردن اشاره نمود. توضیحات. نخستین توصیف درست از جراحی نای‌بری توسط ابن زُهر، دانشمند مسلمان
از جراحی نای‌بری توسط ابن زُهر، دانشمند مسلمان سدهٔ دوازده میلادی صورت گرفته‌است.
هِیت-اَشبـِری محله‌ای است در شهر سان فرانسیسکو ایالت کالیفرنیای آمریکا که به عنوان محل گرد هم آمدن هیپی‌ها مشهور است. نام این محله از تقاطع خیابان‌های هیت و اشبری گرفته شده و بیشتر با نام دهیت (The Haight) شهرت دارد. نام خیابان هیت از نام هنری هیت، از مهاجران اولیه منطقه و بانکدار مشهور گرفته شده‌است. محله هیت به دو بخش هیت بالا و هیت پایین تقسیم می‌شود. بخشی از هیت پایین محله‌های اصلی سیاهپوستان آمریکایی و ژاپنی‌های مقیم سان فرانسیسکو را در خود جای داده‌بود. محله هیت بالا به خاطر نقشی که به عنوان مرکز جنبش