payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که همگی از مدارج علمی بالا بر خور دارند ،داشتن 5000 دانشجو ،کتابخانه مجهز، سایت کامپیوتری ،آزمایشگاهها و سالن های ورزشی و مقاطع تحصیلی دکتری ،و کارشناسی ارشدو کارشناسی در همه رشته های اصلی علوم انسانی سبب شده که این دانشکده جامع ترین محیط آموزشی علوم انسانی در استان باشد. دانشکده مهارت وکارآفرینی. دانشکده مهارت و کارآفرینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان پیرو ابلاغ نظام جامع آموزش فنی، حرفه‌ای و مهارتی دانشگاه آزاد اسلامی همراه با ادغام ‌آموزشکده فنی و حرفه‌ای سما در واحد زنجان به عنوان یکی از دانشکده های
سما در واحد زنجان به عنوان یکی از دانشکده های واحد در شهریورماه 1400تأسیس شد و بلافاصله آغاز به کار کرد. این دانشکده در حال حاضر با بیش از 400 دانشجو در مقاطع مختلف کاردانی پیوسته و ناپیوسته و نیز برگزاری دوره‌های تخصصی و کاربردی کوتاه‌مدت آزاد با هدف توسعه علمی در حوزه های مهارتی و کارآفرینی درصدد است تا با تربیت نیروی انسانی ماهر در ایجاد پویایی در فضای کسب و کار استان مؤثر باشد و با راه‌اندازی سه مدرسه عالی مهارتی سهم خود را در توسعه زیرساخت‌های آموزش‌های مهارتی استان ادا نماید. معاونت پژوهش وفناوری.
مهارتی استان ادا نماید. معاونت پژوهش وفناوری. معاونت پژوهشی واحد زنجان طی سال‌های متمادی بالاخص از سال ۱۳۸۴ همواره توانسته است رتبه‌های برتر کشور و منطقه را به دست آورد و در ارزیابی سال ۱۳۷۸ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، معاونت پژوهشی واحد به عنوان مدیر پژوهشی برتر کشور در بین دانشگاههای دولتی و غیردولتی شناخته و موفق به دریافت لوح تقدیر از دست ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران شد. مجموعه مقالات چاپ شده واحد زنجان در کنگره‌های داخلی از ۸۳ مقاله در سال ۱۳۸۴ به بیش از 2447 مقاله در سال ۱402، مجموعه مقالات چاپ
بیش از 2447 مقاله در سال ۱402، مجموعه مقالات چاپ شده در کنگره‌های خارجی از ۲۷ مقاله در سال ۱۳۸۴ به 243 مقاله در سال ۱402 و طرح‌های پژوهشی از ۶۹ طرح در سال ۱۳۸۴ به ۲۹۵ طرح در سال ۱۳۸۹ و طرح‌های برون دانشگاهی در سال ۱۳۸۴ از ۱۱ طرح به 25 طرح در سال ۱402 افزایش پیدا کرده‌است. مجموعه مقالات چاپ شده در مجلات معتبر علمی و همایش‌های ملی و بین‌المللی از ۹۴ مقاله در سال ۱۳۸۴ به 5593 مقاله در سال ۱402 افزایش یافته‌است که نشان از رشد هزار درصدی مقالات واحد زنجان طی هجده سال گذشته دارد. تعداد مقالات ISI زنجان از ۲۷
هجده سال گذشته دارد. تعداد مقالات ISI زنجان از ۲۷ مقاله در سال ۲۰۰۴ به 904 مقاله تاکنون رسیده است.تعداد کتب چاپ شده واحد زنجان حدود 120 عنوان کتاب درسی است. تعداد کتب موجود کتابخانه واحد زنجان از ۷۰ هزار جلد در سال ۱۳۸۴ به بیش از 127 هزار جلد افزایش پیدا کرده‌است. حوزه عمرانی. طی پنج سال گذشته ظرفیت فضای آموزشی و رفاهی واحد از ۴۵ هزار مترمربع به بیش از ۱۳۵۲۰۰هزار مترمربع افزایش پیدا کرده‌است. واحد زنجان با سه مجتمع بزرگ خوابگاهی، بزرگ‌ترین مجتمع خوابگاه دانشجویی کشور را دارد. مجتمع خوابگاهی الزهرا، مجتمع
کشور را دارد. مجتمع خوابگاهی الزهرا، مجتمع خوابگاهی حضرت معصومه و مجتمع خوابگاهی شهید آوینی از مجهزترین خوابگاه‌های منطقه و کشور به لحاظ امکانات و تجهیزات هستند. حوزه مجتمع آموزشی و فرهنگی سما. مجتمع فرهنگی و آموزشی سمای زنجان با بیش از ۱۰۴۸ دانشجو در مقطع کاردانی و بیش از ۱۰۵۰ دانش آموز بزرگ‌ترین مجتمع غیرانتفاعی استان است و مدارس این معاونت بیش از ۲۵ درصد دانش آموزان مدارس غیر انتفاعی استان را در خود جای داده‌اند. انتقال به سایت امام. این دانشگاه چند سال پس از راه اندازی فعالیت خود را در دو سایت علامه
پس از راه اندازی فعالیت خود را در دو سایت علامه (اعتمادیه) و سایت امام انجام می‌داد. از مهر ماه ۹۸ تمام فعالیت‌های دانشگاه به سایت امام انتقال یافت. پیوند به بیرون. دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان در فیسبوک دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان در گوگل پلاس واحد علوم تحقیقات زنجان پورتال کنفرانسها و همایشهای دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان
آنپلاگد ام‌تی‌وی در نیویورک نام آلبوم آنپلاگد گروه گرانج نیروانا است. آلبوم آنپلاگد نیروانا در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۳ در استودیوی سونی در نیویورک و برای سری تلویزیونی آنپلاگد ام‌تی‌وی ضبط شده‌است. این اجرا توسط بث مک‌کارتی کارگردانی شد و اولین بار در تاریخ ۱۴ دسامبر ۱۹۹۳ از شبکهٔ کابلی تلویزیون ام‌تی‌وی پخش شد. برخلاف روال برنامه‌هایی از این دست، نیروانا در این اجرا بیشتر به کارهای کم‌تر شناخته شدهٔ گروه و چند کاور از وزلینز، میت پاپتس، دیوید بووی و لیدبلی پرداخت. "آنپلاگد ام‌تی‌وی در نیویورک" نخستین آلبوم
"آنپلاگد ام‌تی‌وی در نیویورک" نخستین آلبوم نیرواناست که پس از خودکشی مشکوک کرت کوبین در آوریل ۱۹۹۴ روانهٔ بازار شد. آلبوم به سرعت به رتبهٔ نخست بیلبورد ۲۰۰ دست یافت و با فروش بیش از ۵ میلیون نسخه در آمریکا (تا سال ۱۹۹۷) تبدیل به موفق‌ترین آلبوم نیروانا پس از فروپاشی گروه شد. آنپلاگد نیروانا در زمان انتشارش در بریتانیا هم برای یک هفته در صدر جدول پرفروش‌ترین آلبوم‌ها جای گرفت و به‌مدت ۳۹ هفته (غیر پیوسته) در آن جدول حضور داشت. آلبوم به خاطر توانایی گروه در اجرای موفق قطعات، در ژانری متفاوت از آنچه که تا به
موفق قطعات، در ژانری متفاوت از آنچه که تا به آن زمان اجرا کرده بودند مورد تحسین قرار گرفت. در نسخهٔ پخش شده در ام‌تی‌وی دو آهنگ «Something in the Way» و «Oh, Me» حذف شد و فقط ۱۲ آهنگ روی آنتن رفت. "آنپلاگد ام‌تی‌وی در نیویورک" در سال ۱۹۹۵ موفق شد جایزهٔ گرمی بهترین اجرای آلترنتیو سال را از آن خود کند. نسخه کامل این اجرا در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۷ بر روی دی وی دی منتشر شد.
ماکِیْ‌ماکِیْ (نماد: ) یا ماکی‌ماکی ۱۳۶۴۷۲ یا ۲۰۰۵ اف‌وای۹ با نام پیشین و مستعار و غیررسمی ایستربانی ، سومین سیارهٔ کوتولهٔ بزرگ منظومهٔ خورشیدی پس از اریس و پلوتو و پیش از هاومیا و سرس است و در طبقهٔ پلوتوئیدها، اجسام فرانپتونی و اجسام کمربند کویپر نیز جای دارد. این سیارهٔ کوتوله نخستین بار در ۳۱ مارس ۲۰۰۵ و پیش از عید پاک توسط مایکل براون، چد تروهیو و دیوید رابینوویتز در رصدخانهٔ پالومار دیده‌شد و نام غیررسمی ایستربانی را به خود گرفت. در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۸، به تصمیم اعضای اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی در
به تصمیم اعضای اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی در کنواسیون نام‌گذاری اخترشناسی و گروه کاری نام‌گذاری سیستم سیاره‌ای، به صورت رسمی نام ماکی‌ماکی بر روی این سیارهٔ کوتوله نهاده‌شد. در اساطیر جزیرهٔ ایستر، ماکی‌ماکی خدای باروری و خدای آیین تانگاتا مانو (به معنای پرنده‌باز) است. ماکی‌ماکی به‌طور میانگین ۶٫۸۵ میلیارد کیلومتر (۴٫۲۶ میلیارد مایل) از خورشید فاصله دارد و در فاصله‌ای دورتر از پلوتو نسبت به خورشید قرار دارد. اوج آن ۵۲٫۷۷ واحد نجومی و حضیض آن ۳۷٫۹۱ واحد نجومی است و یک بار گردش آن پیرامون خورشید ۳۱۰ سال
نجومی است و یک بار گردش آن پیرامون خورشید ۳۱۰ سال طول می‌کشد و °۲۹٫۰۱ نسبت به دائرةالبروج تمایل دارد. ماکی‌ماکی ۷۷ درصد از نوری که توسط خورشید به آن تابیده می‌شود را منعکس می‌کند و دومین شیء درخشان کمربند کویپر پس از پلوتو است. قطر ماکی‌ماکی حدود ۱٬۴۳۰ کیلومتر است و اندازهٔ آن تقریباً دو سوم اندازهٔ پلوتو است. دورهٔ چرخش آن نیز ۷٫۷۷ ساعت و ۰٫۳۲۳۷۵ روز زمینی است. سطح ماکی‌ماکی از نیتروژن، اتان و متان یخ‌زده ساخته شده است. به باور ناسا، نیتروژن یخ‌زده بر روی این سیارهٔ کوتوله وجود دارد، اما گروه پژوهشی خوزه
این سیارهٔ کوتوله وجود دارد، اما گروه پژوهشی خوزه لوئیس اورتیز مورنو بر این باور است که سطح ماکی‌ماکی فاقد نیتروژن است. این سیارهٔ کوتوله جو قابل توجهی ندارد و تلسکوپ فضایی اسپیتزر احتمال وجود متان در جو آن را تشخیص داده است. ماکی ماکی یک قمر دارد که در سال ۲۰۱۶ با استفاده از تصاویر ارسالی از تلسکوپ هابل کشف شد. این قمر که MK2 نام دارد که قطر آن ۱۶۰ کیلومتر و با فاصله ۲۰ هزار کیلومتری از ماکی ماکی قرار دارد. کشف و نام. ماکی‌ماکی نخستین بار در ۳۱ مارس ۲۰۰۵ و پیش از عید پاک توسط مایکل براون (از مؤسسهٔ فناوری
پیش از عید پاک توسط مایکل براون (از مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا)، چد تروهیو و دیوید رابینوویتز در رصدخانهٔ پالومار دیده‌شد و نام غیررسمی ایستربانی (Easterbunny) را به خود گرفت. نام جایگزین ماکی‌ماکی، «"۲۰۰۵ اف‌وای۹"» و نام ریزسیاره‌ای آن «"ماکی‌ماکی ۱۳۶۴۷۲"» است. به مدت دو سال، این سیارهٔ کوتوله در محافل علمی با نام ۲۰۰۵ اف‌وای۹ شناخته می‌شد، در حالی که مایکل براون نام مستعار «"ایستربانی"» را بر آن نهاده بود. در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۸، اعضای کمیتهٔ اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی در کنواسیون نام‌گذاری اخترشناسی و گروه
اخترشناسی در کنواسیون نام‌گذاری اخترشناسی و گروه کاری نام‌گذاری سیستم سیاره‌ای تصمیم گرفتند که نام ماکی‌ماکی را بر روی این پلوتوئید جدید که پیش از آن با نام غیررسمی ایستربانی خوانده می‌شد، بگذارند. در اساطیر جزیرهٔ ایستر، ماکی‌ماکی خدای باروری است. جزیرهٔ ایستر جزیره‌ای در شرق اقیانوس آرام و تابع شیلی و شرقی‌ترین مرز جزایر پلی‌نزی است و به خاطر داشتن مجسمه‌های سنگی غول‌پیکر، مشهور است. ماکی‌ماکی خدای آیین تانگاتا مانو (به معنای پرنده‌باز) بود و در شکل پرندگان دریایی که تجسم او بود، پرستش می‌شد و نماد مادی
دریایی که تجسم او بود، پرستش می‌شد و نماد مادی او مردی با سر پرنده بود. مایکل براون دربارهٔ این نام‌گذاری گفته است: طبقه‌بندی. در دههٔ نخست سدهٔ ۲۱، اکتشافات بسیاری صورت گرفت و ستاره‌شناسان را به بررسی تعریف یک سیاره واداشت. بنابراین در ماه اوت سال ۲۰۰۶، در تعریف سیاره تجدید نظر شد. در این سال، اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی تعریف تازه‌ای از سیاره ارائه داد و طبق آن تعریف، سیاره جسم آسمانی است که ویژگی‌های زیر را داشته‌باشد: از سوی دیگر، عنوان تازه‌ای به نام سیارهٔ کوتوله به وجود آمد که به جسم آسمانی گفته
سیارهٔ کوتوله به وجود آمد که به جسم آسمانی گفته می‌شود که دارای ویژگی‌های زیر باشد: تنها تفاوت بین سیارات و سیارات کوتوله، مناطق پیرامون آن‌هاست. اجرام آسمانی دیگری پیرامون سیارات کوتوله وجود دارند، اما پیرامون سیارات وجود ندارند. سرانجام در سال ۲۰۰۸، اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی پنج سیارهٔ کوتولهٔ سرس، پلوتو، هاومیا، ماکی‌ماکی و اریس را به رسمیت شناخت. در ماه ژوئن سال ۲۰۰۸، اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی عنوان تازه‌ای به نام پلوتوئید به وجود آورد و آن را این‌گونه تعریف کرد: «"پلوتوئیدها سیارات کوتوله‌ای
این‌گونه تعریف کرد: «"پلوتوئیدها سیارات کوتوله‌ای هستند که نسبت به نپتون فاصلهٔ بیشتری با خورشید دارند و بزرگ‌ترین اجرام کمربند کویپر هستند."» این اجسام فرانپتونی یا کوتوله‌های یخی هستند و انتظار می‌رود با پیشرفت علم تعداد بیشتری از آن‌ها کشف و نامگذاری شوند. پلوتو، هاومیا، ماکی‌ماکی و اریس همگی پلوتوئید هستند. اما سرس پلوتوئید نیست، چون پلوتوئیدها در مداری فراتر از نپتون می‌گردند. مدار. مدار ماکی‌ماکی در فاصله‌ای دورتر از پلوتو نسبت به خورشید قرار دارد. میانگین این فاصله ۶٫۸۵ میلیارد کیلومتر (۴٫۲۶ میلیارد
این فاصله ۶٫۸۵ میلیارد کیلومتر (۴٫۲۶ میلیارد مایل) است. ۳۱۰ سال طول می‌کشد تا ماکی‌ماکی یک بار پیرامون خورشید بگردد. این سیارهٔ کوتوله °۲۹٫۰۱ نسبت به دائرةالبروج انحراف دارد. مسافتی که این سیارهٔ کوتوله برای یک بار گردش پیرامون خورشید می‌پیماید، ۱۰۱۰×۴٫۲۳۳ کیلومتر است. اوج ماکی‌ماکی ۱۰۹×۷٫۸۹۴۷۶ کیلومتر (۵۲٫۷۷ واحد نجومی) و حضیض آن ۱۰۹×۵٫۶۷۱۹۳ کیلومتر (۳۷٫۹۱ واحد نجومی) است. سرعت متوسط این سیارهٔ کوتوله در مدار خود ۱۵٬۸۱۶ کیلومتر بر ساعت است و خروج از مرکز مداری آن ۰٫۱۶۳۸۴۴۹۶۴ و طول روز آن ۰٫۹۳۷ روز زمینی و
آن ۰٫۱۶۳۸۴۴۹۶۴ و طول روز آن ۰٫۹۳۷ روز زمینی و ۲۲٫۴۸ ساعت است. در سال ۲۰۳۳، ماکی‌ماکی به حالت اوج خود خواهد رسید. کمربند کویپر. کمربند کویپر ناحیه‌ای از منظومه خورشیدی و فراسوی سیارات است که از مدار نپتون، فاصله ۳۰ واحد نجومی از خورشید، شروع شده و تا فاصله حدود ۵۰ واحد نجومی از خورشید ادامه دارد. کمربند کویپر شبیه کمربند سیارک‌ها، اما ۲۰ بار عریضتر و ۲۰ تا ۲۰۰ بار بزرگتر از آن است. و مثل کمربند سیارک‌ها به‌طور عمده از اجرام کوچک و باقی‌مانده‌های تشکیل منظومه خورشیدی شکل گرفته است. برخلاف سیارک‌ها که بیشتر
خورشیدی شکل گرفته است. برخلاف سیارک‌ها که بیشتر از سنگ و فلز هستند، بیشتر اجرام کمربند کویپر از مواد یخ‌زدهٔ فراری مثل متان، آمونیاک و آب تشکیل شده‌اند. سه سیارهٔ کوتولهٔ که به‌طور رسمی مورد تأیید قرار گرفته‌اند یعنی :پلوتو، هاومیا، و ماکی‌ماکی در کمربند کویپر قرار دارند. ماکی‌ماکی دو سوم پلوتو قطر دارد و کمی دورتر از آن در مدارش به دور خورشید می‌گردد. روشنایی، اندازه و چرخش. ماکی‌ماکی پس از پلوتو دومین شیء درخشان کمربند کویپر است و تنها کمی کم‌نور تر از پلوتو است و می‌توان آن را با استفاده از یک تلسکوپ
پلوتو است و می‌توان آن را با استفاده از یک تلسکوپ آماتور (غیر حرفه‌ای) مشاهده کرد. البته چون اریس فاصلهٔ بیشتری نسبت به ماکی‌ماکی به خورشید دارد، درخشندگی ظاهری پلوتو و ماکی‌ماکی از آن بیشتر است. پژوهشگران تشخیص داده‌اند که ماکی‌ماکی ۷۷ درصد از نوری که توسط خورشید به آن تابیده می‌شود را منعکس می‌کند. ماکی‌ماکی یکی از بزرگ‌ترین اجسام بخش بیرونی منظومهٔ خورشیدی است که تاکنون کشف شده است اندازهٔ آن تقریباً دو سوم اندازهٔ پلوتو است. ماکی‌ماکی پس از اریس و پلوتو، سومین سیارهٔ کوتولهٔ بزرگ منظومهٔ خورشیدی است و
سومین سیارهٔ کوتولهٔ بزرگ منظومهٔ خورشیدی است و هم‌چنین هاومیا و سرس در رتبه‌های چهارم و پنجم قرار دارند. اندازهٔ دقیق ماکی‌ماکی نامشخص است، اما از داده‌های تلسکوپ فضایی اسپیتزر و شباهت‌های طیفی آن با پلوتو، ستاره‌شناسان برآورد کرده‌اند که قطر ماکی‌ماکی حدود ۱٬۵۰۰ کیلومتر است. و دو سوم پلوتو است. اخیراً، گذر ستاره از جلوی ماکی‌ماکی فرصت فوق‌العاده‌ای برای اندازه‌گیری اندازه و شکل به‌وجود آورد. اندازه‌گیری‌های حاصل از گذر این ستاره نشان می‌دهد که قطر استوایی ماکی‌ماکی ۱۴±۱۴۳۴ کیلومتر و قطر قطبی آن ۱۴±۱۴۲۲
ماکی‌ماکی ۱۴±۱۴۳۴ کیلومتر و قطر قطبی آن ۱۴±۱۴۲۲ است. دورهٔ چرخش ماکی‌ماکی ۷٫۷۷ ساعت است که این عدد با استفاده از نورسنجی به دست آمده است. اندازه‌گیری دیگری نیز دورهٔ چرخش ماکی‌ماکی را ۱۱٫۴۱ ساعت شناسایی کرده است، اما همان ۷٫۷۷ ساعت درست است. سطح و جو. دمای سطحی ماکی‌ماکی حدود °۲۴۰- سانتی‌گراد است گرانش سطحی این سیارهٔ کوتوله حدود ۰/۵ متر بر مجذور ثانیه (m/s۲) و چگالی آن حدود ۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب (g/cm۳) است. تلسکوپ فضایی اسپیتزر با قابلیت‌های فروسرخ، ماکی‌ماکی را مورد مطالعه قرار داد و نشان داد که
ماکی‌ماکی را مورد مطالعه قرار داد و نشان داد که احتمالاً متان در جو این سیارهٔ کوتوله وجود دارد. در این شرایط، هنگامی که یخ متان حرارت داده شود، به گاز تبدیل می‌شود. اما از آن‌جا که اکنون ماکی‌ماکی تقریباً در دورترین فاصلهٔ خود از خورشید قرار دارد، به باور اورتیز هنوز سطح این سیارهٔ کوتوله یخ‌زده است. حتی اگر متان تبدیل به گاز شود، تنها ۱۰ درصد از ماکی‌ماکی را پوشش می‌دهد. مدارکی وجود دارد که نشان می‌دهد نیتروژن یخ‌زده بر روی سطح ماکی‌ماکی وجود دارد. هم‌چنین اتان و متان یخ‌زده بر روی سطح این سیارهٔ کوتوله
اتان و متان یخ‌زده بر روی سطح این سیارهٔ کوتوله شناسایی شده است. هم‌چنین مولکول‌های تولین که حاصل تعامل پرتوهای فرابنفش خورشید با موادی مانند اتان و متان است، بر روی سطح ماکی‌ماکی یافت شده است. تولین‌ها منجر به ایجاد رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز می‌شوند و در مشاهدات دیده می‌شود که یک رنگ مایل به قهوه‌ای را به این سیارهٔ کوتوله داده‌اند. ماکی‌ماکی دارای دو قطب صاف و مسطح است و عمدتاً با یخ‌های بسیار سفید متان پوشیده شده است. هم‌چنین مدارکی نشان می‌دهد که در برخی نقاط ماکی‌ماکی، مواد آلی وجود دارد. این مواد آلی
نقاط ماکی‌ماکی، مواد آلی وجود دارد. این مواد آلی معمولاً بسیار قرمز رنگ است و درصد کمی از سطح این سیارهٔ کوتوله را پوشانده است. به باور ناسا، نیتروژن یخ‌زده بر روی سطح ماکی‌ماکی وجود دارد، اما گروه پژوهشی خوزه لوئیس اورتیز مورنو بر این باور است که سطح این سیارهٔ کوتوله فاقد نیتروژن است و بنابراین گازی وجود ندارد که خورشید به آن حرارت دهد و آن را به گازی در جو ماکی‌ماکی تبدیل کند. اورتیز می‌گوید: «"ماکی‌ماکی جرم کمتر و میدان گرانشی ضعیف‌تری نسبت به پلوتو دارد. معنای این چنین است که طی میلیون‌ها سال، نیتروژن
معنای این چنین است که طی میلیون‌ها سال، نیتروژن قادر به چسبیدن به این سیارهٔ کوتوله نبوده است."» در آوریل ۲۰۱۱، ماکی‌ماکی میانگین زمین و ستاره‌ای بسیار دوردست قرار گرفت و از آن‌جا گذشت و ستاره‌شناسان با استفاده هفت تلسکوپ به مطالعه و بررسی دربارهٔ چگونگی تغییر نور ستاره پرداختند. خوزه اورتیز در این باره می‌گوید: «"ماکی‌ماکی از مقابل ستاره گذشت و به جای این‌که محوشدن و روشن شدن ستاره به تدریج صورت گیرد، ستاره ناپدید و دوباره به‌طور ناگهانی پدیدار شد. معنای این چنین است که ماکی‌ماکی جو قابل توجهی ندارد."»
این چنین است که ماکی‌ماکی جو قابل توجهی ندارد."» سامانه قمری. ماکی‌ماکی در سامانه قمری خود یک قمر شناخته شده دارد که در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ کشف شده است. قطر این قمر احتمالاً کمتر از ۲۰۰ کیلومتر است.
بَهجَت الرّوح رساله‌ای دربارهٔ موسیقی است که توسط شخصی با نام "عبدالمومن بن صفی‌الدین گرگانی" نوشته شده‌است. اهمیت این رساله از آن جهت است که از معدود رسالات موسیقی مربوط به سده‌های دهم و یازدهم هجری قمری است. تاریخچه. "بهجت الروح" به احتمال زیاد در قرن دهم یا یازدهم ه‍.ق و به زبان فارسی نوشته شده‌است. پرویز ناتل خانلری بر نسخه‌ای از این اثر که به صورت یک کتاب در سال ۱۳۴۶ ه‍.خ منتشر شد مقدمه‌ای نوشته‌است و در آن شرح داده که یکی از اعضای مجلس سنای ایران به طور تصادفی نسخه‌ای دستنویس از "بهجت الروح" را در یک
تصادفی نسخه‌ای دستنویس از "بهجت الروح" را در یک کتابفروشی در اروپا پیدا می‌کند و به ایران می‌آورد و بنیاد فرهنگ ایران (که در سال ۱۳۴۳ بنیانگذاری شده بود و خانلری دبیرکل آن بود) نسبت به عکسبرداری، سنجش اصالت و نهایتاً چاپ آن اقدام می‌کند. این نسخه از کتاب، به تصحیح دو خاورشناس مشهور بوده: هنری جورج فارمر که مصحح و مترجم رسالهٔ موسیقی کبیر فارابی و چندین مقاله در مورد موسیقی اسلام و ایران بود، و یاسنت لویی رابینو که کتاب‌های بسیاری در مورد تاریخ و جغرافیای ایران و به ویژه گیلان و مازندران منتشر کرده بود. این
و به ویژه گیلان و مازندران منتشر کرده بود. این نسخه به انگلیسی بود و رابینو در مقدمه‌اش نوشته بود که به درخواست فارمر دو نسخهٔ خطی از اصل اثر را مقابله و تصحیح کرده بوده و سپس به انگلیسی ترجمه کرده بوده و برای نشر به فارمر فرستاده بوده اما مدت کوتاهی پس از آن خود درگذشته بوده‌است. فارمر نیز یادداشت‌هایی بر آن افزوده بوده اما پیش از آن که موفق به چاپ آن بشود درگذشته بوده و خانلری حدس می‌زند که وراث او این اثر چاپ نشده را به کتابفروشی فروخته بودند. نویسنده. نام نویسندهٔ این رساله در خود آن به صورت "عبدالمومن
نویسندهٔ این رساله در خود آن به صورت "عبدالمومن بن صفی‌الدین بن عزالدین بن محی‌الدین بن نعمت بن قابوس بن وشمگیر" آمده‌است، که یعنی نویسنده خود را از نسل پنجم نوادگان قابوس وشمگیر (از امیران پادشاهی زیاری که در قرن چهارم ه‍.ق می‌زیست) برشمرده‌است. به عقیدهٔ خانلری، این نام احتمالاً ساختگی است و روشن است، پدرش صفی‌الدین به طور یقین صفی‌الدین ارموی (نظریه‌پرداز بزرگ سدهٔ هفتم ه‍.ق) نبوده‌است. همچنین تاریخ رساله با این مدعا که وی نوادهٔ پنجم قابوس وشمگیر باشد سازگار نیست و متن آن هم با سبک متون قرن چهارم و
سازگار نیست و متن آن هم با سبک متون قرن چهارم و پنجم ه‍.ق مطابقت ندارد. به گفتهٔ خانلری این مدعا در نسخه‌های خطی متعددی که از این اثر موجود است تکرار شده‌است. فارمر نیز در مقدمه‌ای که بر این کتاب نوشته، در مورد هویت نویسندهٔ اثر تشکیک کرده‌است، تاریخ نگارش اثر را قرن هفدهم میلادی یا پس از آن دانسته‌است و از این رو آن را به عنوان یکی از معدود رساله‌های موسیقی این دوره حائز اهمیت برشمرده‌است. تاریخ نگارش. نویسنده در متن رساله اشاره می‌کند که آن را برای سلطان محمود غزنوی (درگذشته در سدهٔ پنجم ه‍.ق) نوشته و از
غزنوی (درگذشته در سدهٔ پنجم ه‍.ق) نوشته و از ملکشاه سلجوقی نیز نام می‌برد. در عین حال وی به سخنانی از فریدالدین عطار، ابن سینا، سعدی و خاقانی هم اشاره کرده و نغمه‌هایی را نیز از عبدالقادر مراغه‌ای (مؤلف جامع‌الالحان که در سدهٔ نهم ه‍.ق درگذشت) نقل کرده‌است. گسترهٔ زمانی این موارد با هم سازگار نیست و صحت ادعای وی در خصوص نوشتن اثر در دورهٔ غزنویان را دچار تردید می‌کند. همچنین در رساله به علی بن ابی‌طالب با تعابیری که بین شیعیان رایج است اشاره شده که این با نگاشتن آن برای سلطان محمود (که سرسختانه از مذهب
نگاشتن آن برای سلطان محمود (که سرسختانه از مذهب تسنن جانبداری می‌کرد) ناسازگار است. نسخه‌ها. بنا بر مقدمه‌ای که رابینو بر نسخهٔ انگلیسی نوشته‌است، دست کم سه نسخهٔ خطی فارسی از این اثر در کتابخانه‌هایی خارج از ایران نگهداری می‌شده‌است، از جمله در کتابخانه بادلین، کتابخانهٔ دانشگاه کمبریج و کتابخانهٔ دانشگاه آکسفورد. نسخهٔ دانشگاه کمبریج به اشتباه «بهجت الرواج» نامگذاری شده و توسط ادوارد براون به آن دانشگاه وقف شده بوده‌است. نسخهٔ دانشگاه آکسفورد نیز در سال ۱۰۳۶ هجری (برابر سپتامبر ۱۶۲۷ میلادی) و به خط "قاسم
هجری (برابر سپتامبر ۱۶۲۷ میلادی) و به خط "قاسم بن نظرعلی" در اصفهان نوشته شده‌است. خانلری نیز در مقدمه‌ای که بر ترجمهٔ فارسی این نسخهٔ انگلیسی نوشته، از وجود نسخهٔ فارسی دیگری خبر داده‌است که پیش از چاپ کتاب توسط بنیاد فرهنگ ایران مورد استفاده قرار گرفته تا متن فارسی با کمک آن تصحیح گردد، اما اشاره‌ای به محل نگهداری این نسخه نکرده‌است. محتوا. نویسندهٔ رساله تأکید کرده که آن را بر اساس منابع عربی و یونانی نوشته‌است. محتویات این رساله شامل بخش‌های زیر است: نقد. محتویات رساله اگر چه به آثار عبدالقادر مراغه‌ای
محتویات رساله اگر چه به آثار عبدالقادر مراغه‌ای و صفی‌الدین ارموی شباهت‌هایی دارید، اما حاوی نکاتی افسانه‌ای، غیر علمی و مبالغه‌آمیز و گاه بدیع است، از جمله حلول روج به جسم آدمی در پی آواز خواندن جبرئیل در مقام راست، یا الهام‌پذیری نغمه‌های از صدای حیوانات مثلاً بوسلیک از موش، دوگاه از گربه، و چهارگاه از حمار. همچنین برخلاف رساله‌های موسیقی دیگر هم‌عصر خود، این رساله به تقسیم وتر (نحوهٔ دستان‌بندی سازها) اشاره‌ای نکرده‌است. با این حال، از آنجا که این اثر از معدود آثار مربوط به موسیقی است که پس از قرن نهم
معدود آثار مربوط به موسیقی است که پس از قرن نهم ه‍.ق نگارش شده، آن را حائز اهمیت می‌دانند. همچنین در این رساله پیدایش برخی مقام‌ها به برخی پیامبران نسبت داده شده (مثلاً مقام راست به آدم، مقام عشاق به موسی، مقام عراق به یوسف و رهاوی به اسماعیل) که در دیگر رساله‌های موسیقی سابقه ندارد.
هاومیا (نماد: ) یا هومیا یا هاومیا ۱۳۶۱۰۸ یا ۲۰۰۳ ال‌ای (۶۱ یا ) با نام پیشین و مستعار و غیررسمی سانتا سومین سیارهٔ کوتولهٔ دور از خورشید در منظومهٔ خورشیدی پس از سرس و پلوتو و پیش از ماکی‌ماکی و اریس است و در طبقهٔ پلوتوئیدها، ریزسیاره‌ها، اجسام فرانپتونی و اجسام کمربند کویپر نیز جای دارد. کاشف اصلی هاومیا مبهم است. مایکل براون می‌گوید که این سیارهٔ کوتوله را در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۴ و چند روز پیش از کریسمس کشف کرده است. در ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۰۵ نیز خوزه لوئیس اورتیز مورنو ادعا کرد که این جسم آسمانی را کشف کرده است و
ادعا کرد که این جسم آسمانی را کشف کرده است و کاشف اصلی آن مشخص نیست. براون پس از یافتن این جسم آسمانی، نام سانتا (به معنای بابا نوئل) را بر آن نهاد. سرانجام به پیشنهاد گروه براون و به انتخاب دیوید رابینوویتز و با موافقت اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی، نام هاومیا بر این سیارهٔ کوتوله نهاده‌شد. در اساطیر هاوایی، هاومیا ایزدبانوی زایمان و باروری است. اوج هاومیا ۵۱٫۴۶۵ واحد نجومی و حضیض آن ۳۴٫۶۵۲ واحد نجومی است و یک بار گردش آن پیرامون خورشید ۲۸۳ سال طول می‌کشد و °۲۸٫۱۹ نسبت به دائرةالبروج تمایل دارد. هاومیا
و °۲۸٫۱۹ نسبت به دائرةالبروج تمایل دارد. هاومیا ۷۵–۷۰ درصد از نوری که توسط خورشید به آن تابیده می‌شود را منعکس می‌کند و سومین شیء درخشان کمربند کویپر پس از پلوتو و ماکی‌ماکی است. این سیارهٔ کوتوله بیضی‌شکل و قطرهای آن ۹۹۶×۱٬۵۱۸×۱٬۹۶۰ کیلومتر است و دورهٔ چرخش آن ۳٫۹۱۵۴ ساعت و ۰٫۱۶۳ برابر روز زمینی است. هاومیا از سنگ ساخته‌شده و لایه‌ای از یخ بلوری و کریستالی روی آن را پوشش می‌دهد. نقطهٔ تیرهٔ مایل به قرمز بر روی سطح این سیارهٔ کوتوله در تضاد با رنگ سفید آن و مرموز است و می‌تواند یک منبع غنی‌تر از یخ
آن و مرموز است و می‌تواند یک منبع غنی‌تر از یخ کریستالی نسبت به بقیهٔ سطح آن باشد. هاومیا دارای دو ماه بسیار کوچک به نام‌های هئیاکا (بزرگ‌تر) و ناماکا (کوچک‌تر) است که هر دو در سال ۲۰۰۵ توسط گروه براون کشف‌شدند. خانوادهٔ هاومیا نخستین خانوادهٔ برخوردی است که شامل هاومیا، دو ماه آن و پنج شیء دیگر است. اشیاء خانوادهٔ هاومیا از برخورد جسمی بزرگ به هاومیا به وجود آمده‌اند. طی یک میلیارد سال آینده، هاومیا تبدیل به یک دنباله‌دار و ۱۰٬۰۰۰ بار روشن‌تر از دنباله‌دار جذاب و دیدنی هیل-باپ خواهد شد و مانند ماه کامل در
جذاب و دیدنی هیل-باپ خواهد شد و مانند ماه کامل در آسمان قابل مشاهده خواهد بود. کشف. گروهی به رهبری خوزه لوئیس اورتیز مورنو از مؤسسهٔ اخترفیزیک اندلس در گرانادا، اسپانیا ادعا کردند که هاومیا را در سال ۲۰۰۵ کشف کرده‌اند. اما این ادعا مورد مناقشه و اختلاف است و برخی می‌گویند که گروه اورتیز، هاومیا را با بررسی سیاههٔ رصدهای گروهی دیگر به رهبری مایکل براون از مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا پیدا کرده است. محل کشف این سیارهٔ کوتوله، رصدخانهٔ سیرا نوادا در اسپانیا است. برایان مارسدن، دبیر کمیتهٔ نام‌گذاری اجسام کوچک که
مارسدن، دبیر کمیتهٔ نام‌گذاری اجسام کوچک که یکی از دو کمیتهٔ نام‌گذاری سیارات کوتوله است، در این باره گفته است: «"کاشف جسم (هاومیا) مبهم است و ما نمی‌خواهیم که موجب ایجاد یک حادثهٔ بین‌المللی شویم."» این سیارهٔ کوتوله میان مارس ۲۰۰۳ تا ژوئیهٔ ۲۰۰۵ کشف شده است. مایکل براون می‌گوید که هاومیا را در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۴ و چند روز پس از کریسمس کشف کرده است. در ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۵، براون گزارش کشف هاومیا از داده‌های گردآوری‌شده در ۶ مه ۲۰۰۴ را در اینترنت گزارش داد. هم‌چنین در ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۰۵، اورتیز اعلام‌کرد که هاومیا را
در ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۰۵، اورتیز اعلام‌کرد که هاومیا را کشف کرده است. اما شواهد سرور نشان‌داد که دو روز پیش از آن، شخصی در مؤسسهٔ اخترفیزیک اندلس، سیاههٔ رصدهای آنلاین مایکل براون را دیده است. اورتیز گفت که یک دانشجوی فارغ‌التحصیل نگاره‌های بایگانی‌شده از جسمی که در مارس ۲۰۰۳ گرفته شده است را به او نشان‌داد. دانشجوی فارغ‌التحصیل گفت که آن‌ها جسمی مشابه جسمی که گروه براون چند روز پیش دربارهٔ آن فرستاده‌ای به صورت آنلاین فرستاده است را پیدا کرده‌اند. اما براون در این زمینه به اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی شکایت‌کرد
زمینه به اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی شکایت‌کرد و پرسشی داشت که آیا گروه اسپانیایی پیش از دیدن فرستادهٔ آنلاین و سیاههٔ تلسکوپ او، هاومیا را شناسایی کرده است؟ تعدادی از اعضای اتحادیهٔ بین‌المللی به این مسئله نگاه‌کردند، اما هیچ پژوهش و تحقیق رسمی انجام نگرفت. با وجود همهٔ این پرسش‌ها، هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان‌دهد گروه اورتیز با بهره‌گیری از سیاههٔ رصدهای براون، هاومیا را کشف کرده است. اورتیز که پس از این تصمیم در دسترس نبود، گفت: «"من خوش‌حال نیستم، من فکر می‌کنم که تصمیم اتحادیهٔ بین‌المللی
نیستم، من فکر می‌کنم که تصمیم اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی مایهٔ تأسف است و این یک سنت بد است."» براون نیز در مورد این تصمیم گفت: «"من از این تصمیم خشنودم و این قطعنامهٔ خوبی است."» نام. نام جایگزین این سیارهٔ کوتوله «"۲۰۰۳ ای‌ال۶۱"» و نام ریزسیاره‌ای آن «"هاومیا ۱۳۶۱۰۸"» است. جسم کشف‌شدهٔ جدید، توسط گروه براون «"سانتا"» (Santa) نام گرفت که همان بابا نوئل است؛ زیرا گروه براون این جسم را نخستین بار در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۴ و چند روز پس از کریسمس دیدند. بابا نوئل شکل افسانه‌ای پاسدار و نگهبان سنتی کریسمس در ایالات