payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گومز به ریاست جمهوری می‌رسد و باتیستا او را بعد از دوازده ماه برکنار و فدریکو لاردو برو را جایگزین او می‌کند. بعد در سال ۱۹۴۰ باتیستا به ریاست جمهوری می‌رسد. در سال ۱۹۴۸ کارلوس پریو سواکاراس به ریاست جمهوری برگزیده می‌شود. در سال ۱۹۵۲ باتیستا در ۳ هفته قبل از انتخابات از دو نفر دیگر عقب افتاد. نفر اول دکتر روبرتو آگرومانت از حزب ارتدوکس و نفر بعدی دکتر آئورلیو اویا از حزب آئوتنتیکو است بنابراین او تصمیم می‌گیرد کودتا کند. در سحرگاه ۱۰ مارس ۱۹۵۲ باتیستا و تعدادی از افسران ان همراهش وارد پادگان کلمبیا در
تعدادی از افسران ان همراهش وارد پادگان کلمبیا در هاوانا بزرگترین قرارگاه ارتش کوبا شدند و مهار ارتش کوبا را به دست گرفتند. باتیستا، با پشتیبانی ارتش، در زمان کوتاه ۷۷ دقیقه پریو (رئیس‌جمهور آن موقع کوبا که زمامداری اش بعد از انتخابات به پایان می‌رسید) را از ریاست جمهوری ساقط کند. در این کودتا تنها دو نفر کشته شدند و به نظر می‌رسید که ملت بی‌تفاوت نه توجهی دارد و نه اهمیتی می‌دهد تا آنجا که به شهروندان کوبایی مربوط می‌شد این هم ماجرایی بود مثل همیشه. چند ساعت بعد پریو از کشور می‌گریزد و سرنوشت کوبا را به
بعد پریو از کشور می‌گریزد و سرنوشت کوبا را به دست باتیستا می‌سپارد. باتیستا بعد از کودتای ۱۰ مارس گفت: من و مردم دیکتاتور هستیم، سرنوشت من این است که به انقلاب‌های بدون خونریزی دست بزنم. در کریسمس سال ۱۹۵۹ (زمان انقلاب کوبا) باتیستا در مجلس جشن بود او چند ساعت بعد همراه خانواده‌اش از کشور فرار کرد و حکومت را به انقلابیون سپرد.
قصه‌های مجید یک مینی‌سریال ایرانی محصول سال ۱۳۶۹ به تهیه‌کنندگی، کارگردانی و نویسندگی کیومرث پوراحمد بر پایهٔ کتابی به همین نام از هوشنگ مرادی کرمانی است. این مجموعه داستان نوجوانی بازیگوش به نام مجید (مهدی باقربیگی) را روایت می‌کند که پدر و مادرش را از دست داده و همراه با مادربزرگش بی‌بی (پروین‌دخت یزدانیان) در اصفهان زندگی می‌کند. "قصه‌های مجید" اوایل دههٔ ۱۳۷۰ در ۱۵ قسمت از برنامهٔ کودک و نوجوان شبکه یک پخش شد. داستان اصلی "قصه‌های مجید" در کرمان می‌گذرد؛ اما در مجموعهٔ تلویزیونی محیط قصه به اصفهان تغییر
اما در مجموعهٔ تلویزیونی محیط قصه به اصفهان تغییر یافته است. "قصه‌های مجید" در زمان پخش خود از محبوبیت خاصی در میان کودکان و نوجوانان و حتی بزرگسالان برخوردار شد. داستان. داستان سریال روایتگر لحظاتی از زندگی نوجوانی به نام مجید و مادربزرگش بی‌بی است. هر قسمت از سریال براساس یکی از داستان‌های کتاب ساخته شده که از آن جمله می‌توان به ملخ دریایی، امتحان ورزش، زنگ انشاء، اردو و… اشاره کرد. قسمت‌ها. سریال قصه‌های مجید در ۱۵ قسمت پخش شده است. تولید. این مجموعهٔ تلویزیونی در مدرسه آلیانس اصفهان (راهنمایی حلبیان
تلویزیونی در مدرسه آلیانس اصفهان (راهنمایی حلبیان امروزی) فیلم‌برداری شده است. فیلم‌های سینمایی. فیلم‌های سینمایی "شرم" (۱۳۷۰)، "صبح روز بعد" (۱۳۷۰) و "نان و شعر" (۱۳۷۲) هر سه براساس داستان‌های دیگری از کتاب "قصه‌های مجید" و به کارگردانی پوراحمد ساخته شده‌اند.
آذر شیوا (زاده در تهران) هنرپیشه سینمای اهل ایران است. زندگی. آذر شیوا در سال ۱۳١٩ در تهران زاده شد.او در خانواده‌ای فرهنگی پرورش یافت و از همان کودکی علاقه‌مند به هنر و ادبیات بود. این علاقه او به هنر از خانواده‌اش نشأت می‌گرفت، زیرا پدرش یکی از دوستداران تئاتر و سینما بود و او را از سنین کودکی به دیدن نمایش‌ها و فیلم‌ها می‌برد. او پس از گرفتن مدرک دیپلم متوسطه در ۱۸ سالگی به استخدام رادیو تهران درآمد و یک سال بعد فعالیت دوبله را آغاز نمود. وی در سال ۱۳۴۰ در فیلم "آهنگ دهکده" ساخته مجید محسنی برای نخستین
در فیلم "آهنگ دهکده" ساخته مجید محسنی برای نخستین بار مقابل دوربین قرار گرفت. او در یک دهه در بیست و یک فیلم بازی کرد که از میان آن‌ها "سلطان قلب‌ها" و "روسپی" جزو آثار سرشناس او هستند. او در طول فعالیت سینمایی خود با بازیگرانی چون محمدعلی فردین، ناصر ملک‌مطیعی، رضا بیک ایمانوردی و بهروز وثوقی همبازی بوده‌است. آذر شیوا در سال ۱۳۵۰ و در اوج شهرت به دلیل اعتراض به وضع سینمای آن روز ایران، با هنرپیشگی خداحافظی کرد و برای اعتراض به در سایه قرار گرفتن خود در چنین شرایطی، مدتی مقابل دانشگاه تهران به فروختن آدامس
شرایطی، مدتی مقابل دانشگاه تهران به فروختن آدامس پرداخت. برخی دلیل اعتراض وی را فساد و ابتذال حاکم در سینمای آن دوران می‌دانند. وی در این اقدام به در خواست هواداران بسیار خود که دور او جمع شده بودند بسته‌های آدامس را امضا می‌کرد و به آنها می‌داد. رفعت هاشم‌پور در بیشتر فیلم‌های آذر شیوا بجای او صحبت کرده است.
خان یونس شهری در جنوب نوار غزه و مرکز استان خان یونس است. پیشینه. شهر خان یونس در سال ۱۳۸۷ (میلادی) بر روی ویرانه های دژ باستانی جنیس توسط «یونس نوروزی دوادار» از امرای ممالیک بنیان شده‌است. بناهای تاریخی زیادی از دوران عثمانی در آن به جای مانده‌است. پس از جنگ جهانی اول از حاکمیت عثمانی خارج و در قلمرو فلسطین تحت سرپرستی بریتانیا قرار گرفت. در قطعنامه تقسیم فلسطین سازمان ملل قرار بود بخشی از کشور عرب‌نشینی باشد که هرگز تشکیل نشد. این شهر در جریان جنگ ۱۹۴۸ اسرائیل و اعراب به تصرف مصر درآمد. اردوگاه آوارگان
و اعراب به تصرف مصر درآمد. اردوگاه آوارگان خان یونس در این سال ساخته شد و در ابتدا ۳۵ هزار نفر جمعیت داشت. در جنگ ۱۹۵۶ کانال سوئز مدتی به اشغال اسرائیلی‌ها درآمد که پس از آتش‌بس از آن عقب نشستند. در جنگ ۶ روزه سال ۱۹۶۷ اسرائیل دوباره آن را اشغال کرد و نهایتاً با تشکیل حکومت خودگردان فلسطین اداره آن بر عهده این دولت قرار گرفته‌است. جغرافیا. این شهر در ۴ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، جنوب شهر رفح و شمال شهر دیرالبلح واقع شده و دومین شهر پرجمعیت و پهناور نوار غزه پس از شهر غزه است. جمعیت آن به همراه اردوگاه
غزه پس از شهر غزه است. جمعیت آن به همراه اردوگاه آوارگان و حومه بر اساس آمار سال ۲۰۰۶ اداره مرکزی آمار فلسطین حدود ۱۸۰ هزار نفر بوده‌است. با وجود همجواری با دریای مدیترانه آب و هوایی نیمه‌خشک دارد و میانگین بارندگی سالانه آن ۲۶۰ میلی‌متر است.
خورش کرفس یک خورش است که از گوشت خرد شده ران گوسفند یا گوساله یا گوشت ران مرغ و بوقلمون، کرفس، نعنا و جعفری تهیه می‌شود. برخی بنا به ذائقه لوبیا هم اضافه می‌کنند. برای جا افتادن خورش کرفس نسبت به خورش‌های دیگر زمان زیادی لازم است. آنالیز خورش کرفس. محتویات این خورش در مجموع تقریباً ۱۱۹۰ کیلوکالری انرژی دارد و تقسیم آن میان ۴ نفر، مقدار کالری دریافتی را برای هر نفر به حدود ۳۰۰ کیلوکالری خواهد رساند. البته از آنجا که این غذا با برنج سرو می‌شود، مقدار انرژی دریافتی به ازای هر ۵ قاشق غذاخوری (برنج پخته) ۸۰
دریافتی به ازای هر ۵ قاشق غذاخوری (برنج پخته) ۸۰ کیلوکالری دیگر نیز اضافه خواهد شد. این غذا گزینه مناسبی برای وعده سحری است زیرا هم آبدار است و هم بوی اشتها آوری دارد. طرز تهیه. خورش کرفس با گوشت. خورش کرفس را می‌توان به دو روش آب‌پز (برای کسانی که محدودیت خوردن چربی دارند) و به روش سرخ کردن تهیه نمود. ساقه‌های کرفس را از هم جدا کرده و خوب می‌شویند، سپس ساقه‌های کرفس را به اندازه‌های دو سانتیمتری خرد کرده و برگ‌های کرفس را هم جداگانه با کارد خرد می‌کنند. ابتدا پیاز خرد شده را در ۲ قاشق غذاخوری روغن کانولا
پیاز خرد شده را در ۲ قاشق غذاخوری روغن کانولا تفت داده و وقتی به رنگ طلایی درآمد، گوشت‌های تکه شده را اضافه می‌کنند، این مخلوط باید ۵ دقیقه روی حرارت باقی بماند، سپس به آن زردچوبه اضافه می‌کنند. در ظرفی دیگر، سبزی‌های این خورش از کرفس گرفته تا نعناع و جعفری را در ۴ قاشق غذاخوری روغن به مدت ۸دقیقه تفت داده. و پس از حرارت دادن گوشت و پیاز، رب گوجه، ادویه‌ها و ۴ لیوان آب به آن اضافه کرده و در قابلمه را می‌گذارند تا گوشت نیم پز شود. پس از گذشت این مرحله، سبزی‌ها را نیز اضافه کرده و اجازه می‌دهند خورش جا بیفتد.
را نیز اضافه کرده و اجازه می‌دهند خورش جا بیفتد. آبلیمو یا آبغوره غذا را ۱۰ دقیقه مانده به برداشتن خورش، به آن اضافه می‌کنند. روش دوم (با لوبیا) لوبیای قرمز یا لوبیا چشم بلبلی را از قبل خیسانده و دوبار پخته و آب آنرا می‌گیرند. سپس مقداری روغن را در قابلمه ریخته و روی آتش گذاشته و پیاز را با حرارت ملایم در آن سرخ می‌کنند. پس از سرخ شدن پیاز، گوشت را روی پیاز ریخته و شعله را کمی بیشتر کرده و چند دقیقه‌ای با افزودن نیم قاشق چای خوری زردچوبه سرخ می‌کنند. سپس کرفس‌ها را روی گوشت ریخته و شعله را کمی بیشتر کرده و
را روی گوشت ریخته و شعله را کمی بیشتر کرده و تقریباً ۱۰ دقیقه با گوشت سرخ کرده و در تمام مدت آن را هم می‌زنند تا هم نسوزد و هم خوب سرخ شود. پس از سرخ شدن سه لیوان آب سرد روی آن ریخته به همراه لوبیا و لیمو عمانی. البته بدون اینکه آن را از هم جدا یا خرد کنند، در شعله کم می‌پزند. مدت طبخ گوشت خورش بستگی به گوشت انتخابی دارد به همین خاطر پس از تقریباً ۴۵ دقیقه گوشت را با چنگال امتحان می‌کنند، اگر خوب پخته شده بود نمک را به آن افزوده و می‌گذارند چند دقیقه‌ای بجوشد. خورش کرفس بدون گوشت (گیاهی). لوبیا چیتی (یک
خورش کرفس بدون گوشت (گیاهی). لوبیا چیتی (یک پیمانه) را از شب قبل خیس کرده و جداگانه حدود ۱۵ دقیقه می‌پزند، سپس ساقه کرفس‌ها را نگینی، نعناع و جعفریها را نیز کاملاً ریز خورد می‌کنند، قارچها (۵ عدد متوسط) را حلقه حلقه کرده با کرفس و سبزیهای خورد شده درون قابلمه ریخته و همراه دو لیوان آب و نمک، ادویه ی کاری، گلپر، زیرهٔ سبز و فلفل قرمز و با حرارت ملایم حدود یک ساعت و نیم می‌پزند تا خورش کاملاً جا بیفتد سپس با روغن زیتون سرو می‌کنند. این خورش با برنج سرو می‌شود. خورش کرفس با مرغ. برای تهیه خورش کرفس با مرغ
خورش کرفس با مرغ. برای تهیه خورش کرفس با مرغ ابتدا لوبیا رو از شب قبل خیس کرده و بعد می‌پزند. سبزی و ساقه کرفس را شسته و خرد کرده و هر کدام را جداگانه سرخ می‌کنند. مرغ را همراه پیاز تفت داده و بعد از سرخ شدن، سبزی و ساقه کرفس را اضافه کرده به همراه لیموعمانی و لوبیا پخته. اجازه می‌دهند تا خورش بپزد و جا افتاده شود.
سِر ویلیام رمزی (زادهٔ ۲ اکتبر ۱۸۵۲ گلاسگو - ۲۳ ژوئیه ۱۹۱۶ های وایکوم، باکس) شیمی‌دان اسکاتلندی و برنده نوبل شیمی ۱۹۰۴ است. وی کاشف نئون، آرگون، زنون، هلیوم و کریپتون است. به‌جز رادون، همه گازهای بی اثر(گاز نجیب) را او کشف کرد.
تِریستور (درست‌تر: تیریستور) یا تایریستور (Thyristor)، یک نیمه‌رسانای قدرت است که به صورت یک قطعهٔ چهارلایه‌ای P-N-P-N ساخته می‌شود. تریستور سه پایانهٔ آند، کاتد و گِیت دارد. پایهٔ آند با A، کاتد با K، و گیت با G نمایش داده می‌شوند. آند و کاتد به مدار قدرت متصل می‌شوند و گیت به مدار کنترل وصل شده و جریان به مراتب کمتری می‌کشد. از تریستور در دو حالت پایدار روشن و خاموش استفاده می‌شود. طرز کار تریستور. تریستور مشابه رله عمل می‌کند. همانگونه که در رله با اعمال ولتاژ به سیم‌پیچ، کنتاکتِ بازِ رله بسته می‌شود، در
به سیم‌پیچ، کنتاکتِ بازِ رله بسته می‌شود، در تریستور نیز با اعمال ولتاژ به پایه‌های کاتد و گِیت، جریان بین پایه‌های آند و کاتد برقرار می‌شود. از تفاوت‌های تریستور و رله این است که رله یک کلید الکترومکانیکی است اما تریستور یک کلید الکترونیکی که صدا و جرقه تولید نمی‌کند. از طرف دیگر تریستور یک کلید یک‌جهته است و جریان در آن همیشه از آند به کاتد برقرار می‌شود و اگر بخواهیم جریان دوطرفه داشته باشیم باید دو تریستور را، یکی برعکس دیگری، با هم موازی کنیم. تفاوت دیگر تریستور و رله در این است که بر خلاف رله‌ها که
تریستور و رله در این است که بر خلاف رله‌ها که با قطع ولتاژ سیم‌پیچ، رله خاموش می‌شود، تریستور با قطع ولتاژ گیت خاموش نخواهد شد و باید آن را خاموش کرد. روشن‌شدن تریستور. برای اینکه تریستور در وضعیت هدایت قرار بگیرد باید شرایط زیر برقرار باشد: مداری که پالس جریان گیت را تولید می‌کند "مدار آتش" می‌نامند. پس از روشن‌شدن تریستور ولتاژ آند-کاتد بسیار ناچیز خواهد شد به طوری که در مقاصد عملی VAK≈۰ در نظر می‌گیرند و می‌توان گفت که تریستور در هنگام هدایت تقریباً مانند یک اتصال‌کوتاه عمل می‌کند. تریستور بسیار سریع
یک اتصال‌کوتاه عمل می‌کند. تریستور بسیار سریع روشن می‌شود، به مدت‌زمان لازم برای روشن کردن تریستور "زمان روشن‌سازی" می‌گویند که با ton نمایش داده می‌شود و حدود ۱ تا ۳ میکروثانیه است. پهنای پالس جریان اعمالی به گیت که برای روشن‌شدن تریستور استفاده می‌شود حدود ۱۰ تا ۵۰ میکروثانیه است و دامنه‌ای حدود ۲۰ تا ۲۰۰ میلی‌آمپر دارد. زاویهٔ آتش. برای موج‌های متناوب ورودی می‌توان محور افقی که بیان‌گر فازِ موج است را برحسب درجه از صفر تا ۳۶۰ تقسیم‌بندی کرد (معادل صفر تا formula_1 رادیان). اگر شرط مثبت‌بودن آند نسبت به
formula_1 رادیان). اگر شرط مثبت‌بودن آند نسبت به کاتد برقرار باشد، می‌توان پالس اعمالی به گیت را به گونه‌ای تنظیم کرد که در لحظه‌ای به‌خصوص از شکل موج ورودی تریستور روشن شود که این لحظه معادل زاویه‌ای معین خواهد بود. به این زاویه، زاویهٔ آتش تریستور می‌گویند. با تعیین زاویهٔ آتش مناسب می‌توان مقدار مؤثر ولتاژ خروجی را تغییر داد که از آن در مدارهای کنترل دور موتورهای جریان مستقیم، یکسوکننده‌های کنترل‌شده و راه‌اندازهای نرم استفاده می‌شود. روشن‌شدن با تغییر ناگهانی ولتاژ. اگر به صورت ناگهانی ولتاژ مستقیم
ناگهانی ولتاژ. اگر به صورت ناگهانی ولتاژ مستقیم زیادی به تریستور اعمال شود، حتی بدون وجود جریان گیت، تریستور ممکن است روشن شود، این پدیده را روشن‌سازی dv/dt می‌نامند که ممکن است در عملکرد مدارها مشکل ایجاد کند. برای جلوگیری از این اتفاق از یک مدار حفاظتی RC (اسنابر مقاومتی-خازنی) به همراه تریستور استفاده می‌شود. خاموش‌شدن تریستور. به روش‌های خاموش‌کردن تریستور "کموتاسیون" می‌گویند. در مدارهای جریان متناوب به علت تغییر خودکار پلاریتهٔ دو سر آند و کاتد، تریستور به صورت خودکار خاموش می‌شود که به این حالت
به صورت خودکار خاموش می‌شود که به این حالت "کموتاسیون طبیعی" می‌گویند. در مقابل اگر جریان بالاجبار صفر شود "کموتاسیون اجباری" رخ داده‌است. برای خاموش‌کردن تریستوری که روشن‌شده‌است باید یکی از شرایط زیر برقرار شود: اگر تریستور روشن شده باشد، با به صفر رسیدن جریان گیت، خاموش نخواهد شد. در روش اول خاموش کردن تریستور، دو پیوند از سه پیوند آن در گرایش معکوس قرار می‌گیرند و پیوند سوم گرایش مستقیم خواهد داشت، در این حالت تریستور جریان نشتی کمی از خود نشان می‌دهد. اگر ولتاژ معکوس بیش از حد زیاد شود و مقدار آن به
اگر ولتاژ معکوس بیش از حد زیاد شود و مقدار آن به ولتاژ فروپاشی معکوس برسد، پدیدهٔ بهمنی در تریستور رخ خواهد داد که در صورت محدودنشدن، بر اثر تلفات توان ممکن است به تریستور آسیب برسد. در روش دوم، به جریان بحرانی آند که اگر از آن عبور کنیم تریستور خاموش می‌شود "جریان نگهدارنده" می‌گویند و آن را با Ih نمایش می‌دهند؛ در این حالت تریستور به حالت سدکنندهٔ مستقیم بازمی‌گردد. مدار کموتاسیون. اگر بخواهیم به صورت ناگهانی جریان تریستور را در یک لحظهٔ مشخص قطع کنیم، باید آن را در گرایش معکوس قرار دهیم (VAK منفی شود).
آن را در گرایش معکوس قرار دهیم (VAK منفی شود). برای انجام این کار که به آن کموتاسیون اجباری می‌گویند، از مدار کموتاسیون استفاده می‌شود. در بیشتر مدار کموتاسیون خازنی از پیش شارژشده وجود دارد که ولتاژ آن به دو سر تریستور اعمال می‌شود تا در گرایش معکوس قرار بگیرد. پس از اعمال این ولتاژ جریان آند تریستور به سرعت کاهش یافته تا اینکه صفر می‌شود و برای لحظاتی جریان معکوس نیز برقرار می‌گردد. مدتی طول می‌کشد تا تریستور بتواند دوباره ولتاژ مستقیم را سد کند. مدت زمان بین صفرشدن جریان آند تا لحظهٔ آماده شدن تریستور
بین صفرشدن جریان آند تا لحظهٔ آماده شدن تریستور برای سد ولتاژ مستقیم را "زمان خاموش‌شدن" تریستور می‌گویند. زمان خاموش‌شدن. اگر بلافاصله پس از صفرشدن جریان آند تریستور، ولتاژ گرایش مستقیم به آن اعمال شود، حتی با وجود صفر بودن جریان گیت، تریستور ممکن است دوباره هدایت کند. برای آنکه تریستور بتواند ولتاژ گرایش مستقیم را سد کند، باید برای مدتی معین تریستور را در حالت گرایش معکوس قرار داد. این مدت را که با toff نمایش می‌دهند، "زمان خاموش‌شدن" تریستور می‌گویند. به عبارت دیگر زمان خاموش‌شدن تریستور، حداقل زمانی
به عبارت دیگر زمان خاموش‌شدن تریستور، حداقل زمانی است که از لحظهٔ صفرشدن جریان آند تا آمادگی تریستور برای سد ولتاژ مستقیم طول می‌کشد. اگر formula_2 تریستور در دستهٔ کلیدهای بطئی قرار می‌گیرد و اگر formula_3 تریستور در دستهٔ کلیدهای سریع قرار می‌گیرد. زمان قطع مدار. به فاصلهٔ زمانی بین لحظهٔ صفرشدن جریان آند تا لحظهٔ اعمال دوبارهٔ ولتاژ مستقیم به دو آند و کاتد، "زمان قطع مدار" می‌گویند و با tq نمایش می‌دهند. در مدارهای عملی باید طراحی به گونه‌ای انجام شود که زمان قطع مدار از زمان خاموش‌شدن دیود بیشتر باشد
زمان قطع مدار از زمان خاموش‌شدن دیود بیشتر باشد یعنی tq&gt;toff باشد، در غیر این صورت تریستور، ناخواسته روشن خواهد شد که به این حالت "کموتاسیون ناموفق" می‌گویند. مشخصهٔ ولتاژ-جریان. اگر جریان گیت تریستور (ig) صفر و ولتاژ آند بیشتر از کاتد باشد، دو پیوند از سه پیوند نیمه‌هادی‌های موجود در تریستور در گرایش مستقیم قرار می‌گیرند، اما یکی از پیوندها در گرایش معکوس است و تریستور در مقابل جریان مقاومت زیادی از خود نمایش می‌دهد. اگر افزایش ولتاژ آند نسبت به کاتد ادامه پیدا کند، به ولتاژ بحرانی خواهد رسید و تریستور
پیدا کند، به ولتاژ بحرانی خواهد رسید و تریستور به مرحلهٔ هدایت قوی می‌رسد. این ولتاژ بحرانی را در تریستور "ولتاژ شکست مستقیم" یا "ولتاژ فروپاشی" می‌گویند. در شکل رو به رو این ولتاژ با VBO نمایش داده شده‌است. با اعمال جریان به پایانهٔ گیت می‌توان ولتاژ فروپاشی مستقیم را کاهش داد و در صورتی که این افزایش به اندازهٔ کافی زیاد باشد ناحیهٔ سد مستقیم به کلی از بین خواهد رفت و تریستور مشابه یک دیود عمل خواهد کرد. اگر نرخ تغییرات جریان تریستور (di/dt) زیاد باشد، تریستور می‌سوزد. برای حفاظت تریستور در برابر تغییرات
می‌سوزد. برای حفاظت تریستور در برابر تغییرات ناگهانی جریان از یک اندوکتانس (سلف) قبل از آن استفاده می‌کنند. میزان مجاز di/dt توسط کارخانه‌های سازندهٔ تریستور اعلام می‌شود. انواع تریستور. تریستورهای قدرت را معمولاً به دو صورت دیسکی و اِستاد (Stud) می‌سازند. تفاوت این دو نوع تریستور در این است که نوع استاد سرعت قطع و وصل پایین‌تری نسبت به نوع دیسکی دارد و معمولاً در مدارهای یکسوکنندهٔ کنترل‌شده به کار می‌رود. نوع دیسکی در اینورترها کاربرد دارد و حتماً باید با گرماگیری که گیت آن را تحت فشار قرار می‌دهد
با گرماگیری که گیت آن را تحت فشار قرار می‌دهد استفاده شود در غیر این صورت گیت تریستور تحریک‌پذیر نخواهد بود. تریستور خاموش‌شونده با گیت. تریستور خاموش‌شونده با گیت یا جی‌تی اُ (Gate turn off, GTO) یک گونهٔ خاص از تریستور است که همانند تریستور معمولی با اعمال پالس جریان مثبت به گیت روشن می‌شود و می‌توان با اعمال پالس جریان منفی به گیت آن را خاموش کرد. تریستور کنترل‌شده با نیمه‌رسانای اکسید-فلز. تریستور کنترل‌شده با نیمه‌رسانای اکسید-فلز یا اِم‌سی‌تی، نوعی تریستور است که ویژگی‌های ترانزیستورهای اثر میدان و
است که ویژگی‌های ترانزیستورهای اثر میدان و تریستور را هم‌زمان در خود دارد. این تریستورها را می‌توان مانند ماس‌فت‌ها خاموش و روشن نمود.
دیمِر ، یک مدار الکترونیکی است که روشنایی یک لامپ را تغییر می‌دهد. بنابراین با دیمر می‌توان روشنایی یک لامپ را کنترل کرد و به دلخواه تغییر داد. البته از دیمر نمی‌توان برای لامپ مهتابی استفاده کرد. این وسیله با دریافت ولتاژ منبع، می‌تواند ولتاژی نزدیک صفر ولت تا ولتاژ منبع را به عنوان خروجی فراهم کند. دیمر بر حسب کاربرد انواع گوناگونی دارد. منابع. ویکی انگلیسی
تمدن زاینده‌رود نام یک تمدن پیشاتاریخی است که در اطراف رودخانهٔ زاینده‌رود ایران قرار داشته‌است. رودخانهٔ زاینده‌رود که در قسمت مرکزی ایران قرار دارد، دارای مساحت ۴۲۰۰۰ ک.م. می‌باشد که ۸۷٪ آن در اصفهان و بقیه در استان‌ چهارمحال قرار دارد. نخستین کاوش‌های باستان‌شناسی که در سال ۱۳۴۴ آغاز شد، حاکی از آن است که شهری به خاک سپرده‌شده در نزدیکی شهرستان تاریخی ورزنه در یکی از خرده‌رودهای زاینده‌رود به نام تالاب گاوخونی در گذشته وجود داشته‌است. بر پایهٔ فرهنگ محلی، در گذشته شهری باشکوه و باصفا به نام کاوخانه وجود
در گذشته شهری باشکوه و باصفا به نام کاوخانه وجود داشته‌است. تپهٔ تاریخی چادگان مربوط به هزارهٔ پنجم پیش از میلاد و تپهٔ تاریخی شمال تالاب گاوخونی مربوط به هزارهٔ سوم پیش از میلاد است.
سلول‌های مخروطی یا مخروط‌ها، یکی از سه نوع سلول گیرنده نور شبکیه چشم پستانداران می‌باشند (به‌عنوان نمونه چشم انسان). وظیفه این سلول‌ها - برخلاف سلول‌های استوانه‌ای که در نور کم کارایی بهتری دارند – دید رنگی و عملکرد بهتر در نور نسبتاً درخشان است. این یاخته‌ها به صورت فشرده‌ای در گوده مرکزی بسته‌بندی شده‌اند؛ منطقه‌ای به قطر ۰٫۳ میلی‌متر خالی از سلول میله‌ای با مخروطی‌هایی با ضخامت بسیار کم و فشرده بسته‌بندی شده که با پیشروی به سمت محدوده شبکیه چشم به سرعت از تعدادشان کاسته می‌شود. تقریباً ۶ تا ۷ میلیون
از تعدادشان کاسته می‌شود. تقریباً ۶ تا ۷ میلیون مخروطی در چشم یک انسان وجود دارند و با پیشروی در جهت لکه زرد به شدت متمرکز می‌شوند. این تقریب در سال ۱۹۳۵توسط فردی بنام Osterberg کشف شد. دفتر یادداشت Oyster ۱۹۹۹ با اشاره به همکاری با (Curcio (1995 رقمی متوسط حدود ۴٫۵ میلیون سلول مخروطی و ۹۰ میلیون سلول استوانه‌ای در شبکهٔ چشم انسان را نشان می‌دهد. مخروطی‌ها نسبت به سلول‌های استوانه‌ای شبکیه چشم (که از دید در شرایط کم نور پشتیبانی می‌کنند) کمتر به روشنایی حساس اند، اما ادراک رنگ را ممکن می‌کنند. همچنین
حساس اند، اما ادراک رنگ را ممکن می‌کنند. همچنین مخروطی‌ها قادر به درک جزئیاتِ بهتر و تغییرات سریع تصاویر هستند، زیرا نسبت به استوانه‌ای‌ها پاسخگویی و واکنش سریعتری به محرک‌ها دارند. به‌طور معمول مخروطی‌ها یکی از سه نوع سلول‌های فتوگرامتراند که هر یک، رنگدانهٔ متفاوتی دارند: مخروطی‌های M ,S و L. بنابراین هر مخروطی به ترتیب به موج نور قابل رویت با طول‌موج کوتاه، طول‌موج متوسط و طول‌موج بلند حساس‌اند. از آن‌جایی که چشم انسان سه نوع مخروطی با طول‌موج‌های متفاوت دارد -که هر یک منحنی واکنش متفاوتی دارند و به
دارد -که هر یک منحنی واکنش متفاوتی دارند و به تغییر رنگ‌ها با طول‌موج متفاوت واکنش نشان می‌دهند – بنابراین دید سه رنگی دارد. کور رنگی می‌تواند این امر را تغییر دهد. گزارش‌هایی از افرادی با تعداد مخروطی‌های ۴ یا بیشتر نیز تأیید شده‌است که دید چهار رنگی داشته‌اند. برای این افراد، سه رنگ‌دانه مسئول شناسایی روشنایی به سبب جهش ژنتیکی در ترکیب شیمیایی مشابه، متفاوت بوده‌است. افراد متفاوت، مخروطی‌هایی با حساسیت رنگ متفاوتی خواهند داشت. در ضمن، تخریب سلول‌های مخروطی به سبب بیماری موجب کور رنگی می‌شود. ساختار.
به سبب بیماری موجب کور رنگی می‌شود. ساختار. انواع. به‌طور معمول انسان سه نوع مخروطی دارد. اولین آن‌ها بیشتر به نور با طول‌موج بلند با طول تقریبی ۵۶۰ نانومتر واکنش نشان می‌دهد؛ از حرف L برای نمایش آن استفاده می‌شود. دومین آن‌ها بیشتر به نور با طول‌موج متوسط با طول تقریبی ۵۳۰ نانومتر واکنش نشان می‌دهد؛ از حرف اختصار M برای نمایش آن استفاده می‌شود. سومین آن‌ها بیشتر به نور با طول‌موج کوتاه با طول تقریبی ۴۲۰ نانومتر واکنش نشان می‌دهد؛ از حرف S برای نمایش آن استفاده می‌شود. هر سه نوع به ترتیب طول‌موج‌های تقریبی
می‌شود. هر سه نوع به ترتیب طول‌موج‌های تقریبی بین ۵۶۴ تا ۵۸۰ نانومتر، ۵۳۴ تا ۵۴۵ نانومتر و ۴۲۰ تا ۴۴۰ نانومتر دارند. با وجودی که نوعی ترکیبی از سلول‌های دوقطبی کشف شده‌است که به هر دو سلول میله‌ای و مخروطی متصل است، سلول‌های دوقطبی غالباً ورودی خود را از سلول‌های مخروطی دریافت می‌کنند. شکل و ترتیب. سلول های مخروطی از سلول‌های میله‌ای کمی کوتاه‌ترند، اما عریض‌تر و باریک‌تر بوده و در بیشتر نقاط شبکیه بسیار کمتر از سلول‌های میله‌ای می‌باشند. اما تعداد میله ای‌ها در گوده بیشتر است. ساختاراً، سلول‌های مخروطی،
در گوده بیشتر است. ساختاراً، سلول‌های مخروطی، ظاهری شبیه به مخروط در انتهایی که رنگدانه نور ورودی را فیلتر می‌کند دارند که به آن‌ها منحنی‌های واکنش متفاوتی می‌دهد. طول معمول آن‌ها بین ۴۰ تا ۵۰ میکرومتر است و قطرشان از ۰٫۵ تا ۴٫۰ میکرومتر متغیر است که همین امر سبب شده که کوچک‌ترین و فشرده‌ترین بسته‌های مرکز چشم در گوده باشند. فاصله مخروط S کمی بزرگتر از بقیه است. نوررنگ‌بری را می‌توان برای شناسایی ترتیب مخروطی‌ها بکار برد. این امر با آشکارسازی بخش سازگار با تاریکی شبکیه روی یک طول‌موج مشخص از روشنایی انجام
تاریکی شبکیه روی یک طول‌موج مشخص از روشنایی انجام می‌شود که بخش مشخصی از مخروطی را که به آن طول‌موج حساس است به مدت ۳۰ دقیقه از قابلیت سازگاری با تاریکی بیحس می‌کند که این عمل زمانی که عکس‌برداری از شبکیه صورت می‌گیرد باعث پدیداری آن به رنگ سفید در تضاد با مخروطی‌های سازگار با تاریکی خاکستری می‌شود. نتایج حاکی از آن هستند که مخروطی‌های S به صورت اتفاقی قرار گرفته‌اند و کمتر به کرار مخروطی‌های M و L ظاهر می‌شوند. نسبت مخروطی‌های M و L بین افراد با دید عادی و نرمال به‌طور عظیمی متنوع اند (به‌عنوان مثال
و نرمال به‌طور عظیمی متنوع اند (به‌عنوان مثال مقادیر % L ۷۵٫۸ با % M ۲۰٫۰ در برابر مقادیر % L ۵۰٫۶ و % M ۴۴٫۲در دو مورد مذکر). همانند میله ای‌ها، هر سلول مخروطی یک ترمینال سیناپسی، که یک بخش داخلی است، یک بخش بیرونی بعلاوه هسته داخلی و میتوکندری‌های مختلف دارد. ترمینال سیناپسی یک سیناپس با نورون را همانند یک سلول دوقطبی شکل می‌دهد. بخش‌های داخلی و بیرونی توسط یک مژک بهم متصل‌اند. بخش داخلی شامل اندام‌ها و سلول‌های هسته است و بخش بیرونی – که به جهت پشت چشم اشاره می‌کند – شامل مواد جذب روشنایی می‌باشد.
چشم اشاره می‌کند – شامل مواد جذب روشنایی می‌باشد. برخلاف میله ای‌ها، بخش‌های بیرونی مخروطی‌ها در هم گیرکردگی غشاء سلولی‌شان را دارند که توده دیسک‌های غشایی را ایجاد می‌کنند. Photopigment-ها به‌عنوان پروتئین‌های ترانس مغناطیسی درون دیسک‌ها وجود دارند که سطح منطقه بیشتری را برای نور فراهم می‌کنند تا روی رنگدانه‌ها تأثیر بگذارند. در مخروطی‌ها، این دیسک‌ها به غشاء بیرونی وصل اند درحالی‌که در میله‌ای‌ها خارج از غشاء و مجزا می‌باشند. نه میله‌ای‌ها و نه مخروطی‌ها جدا نمی‌شوند، اما دیسک‌های غشاییشان، در انتهای بخش
نمی‌شوند، اما دیسک‌های غشاییشان، در انتهای بخش بیرونی فرسوده و سابیده می‌شود تا توسط سلول‌های بیگانه‌خوار مصرف و بازیافت شوند. عملکرد. تفاوت سیگنال‌های دریافتی از سه نوع مخروطی به مغز اجازه می‌دهد تا توسط پروسه مخالف دید رنگی یک بازه پیوسته از رنگ‌ها را درک کند. (سلول‌های میله‌ای سطح حساسیت ۴۹۸ نانومتر دارند که به سختی به نصف سطح حساسیت مخروطی‌های S و M می‌رسد) تمامی گیرنده‌ها شامل پروتئین فوتوشاپ می‌شوند که با تغییرات در ترکیباتشان سبب تفاوت‌های طول‌موج‌های بهینه جذب شده می‌شوند. به‌عنوان نمونه رنگ زرد،
بهینه جذب شده می‌شوند. به‌عنوان نمونه رنگ زرد، زمانی درک می‌شود که مخروطی‌های L کمی بیشتر از مخروطی‌های M تحریک شوند، و رنگ قرمز زمانی درک می‌شود که مخروطی‌های L به‌طور قابل ملاحظه‌ای بیشتر از مخروطی‌های M تحریک شوند. به‌طور مشابهی، رنگ‌های آبی و بنفش زمانی درک می‌شوند که گیرنده‌های S بیشتر تحریک شوند. مخروطی‌ها بیشتر به نور طول‌موج‌هایی در محدوده ۴۲۰ نانومتر حساس‌اند. با این حال، لنز و قرنیه چشم انسان به‌طور فزاینده‌ای جذب طول‌موج‌های کوتاهتر می‌شود و این امر حد طول‌موج کوتاه نور قابل رویت انسان را
و این امر حد طول‌موج کوتاه نور قابل رویت انسان را تقریباً به ۲۸۰ نانومتر می‌رساند که بنابراین نور فرابنفش نامیده می‌شود. افراد با آفاکیا، شرایطی که چشم فاقد لنز است، بعضاً گزارشی مبنی بر قابلیت دیدن درون بازه فرابنفش را می‌دهند. به‌طور متوسط برای سطوح نور روشن که مخروطی‌ها عمل می‌کنند، چشم بیشتر به نور سبز مایل به زرد حساستر از بقیه رنگ‌هاست زیرا این نور دو نوع مخروطی متداول (M و L) از سه مخروطی را تقریباً به‌طور برابر تحریک می‌کند. در سطوح پایینتر نور، که تنها سلول‌های میله‌ای عمل می‌کنند، حساسیت در