payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دوربین نقشه‌برداری پیشرفته در اول مارس سال ۲۰۰۲ توسط سفینه فضایی کلمبیا به فضا پرتاب شد و بر روی تلسکوپ هابل نصب شد. این دوربین وضوح تصاویر هابل را تا ۱۰ برابر افزایش داد. این دوربین دارای مزایایی از قبیل وضوح بسیار زیاد، بازده کوانتومی و فیلترهای امولسیوندار پرقدرت است. عکس‌های گرفته شده پس از نصب این دوربین نقاطی از جهان را نشان دادند که قبل از آن هرگز دیده نشده بودند. یک نمونه معروف عکسHUDF است که سحابی به فاصله ۱۳٫۵ میلیارد سال نوری را نشان می‌دهد. همچنین این دوربین پدیده‌های مختلفی از ستاره‌های
همچنین این دوربین پدیده‌های مختلفی از ستاره‌های دنباله‌دار در منظومه شمسی تا دورترین اخترنماها را برای بشر روشن کرد. کانال‌ها و ردیاب‌ها. این دوربین شامل سه کانال مختلف با وظایف متفاوت است. WFC. این کانال پر استفاده‌ترین کانال است که ردیابش شامل دو دستگاه جفت‌کننده بار ۲۰۴۸×۴۰۹۶ است که در جمع ۱۶٫۷ مگا پیکسل کیفیت دارد. این کانال توسط(SIT) ساخته شده‌است همچنین این کانال از رنج طیف سنجی به میزان ۳۵۰-۱۱۰۰ نانومتر دارد. این کانال هم‌اکنون به دلیل برخی مشکلات الکترونیکی غیر فعال است. منابع. Wikipedia
مشکلات الکترونیکی غیر فعال است. منابع. Wikipedia contributors, «Advanced Camera for Surveys,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Advanced_Camera_for_Surveys&amp;oldid=200006906 ۱
وِیسپَرَد یکی از شش بخشِ اوستا و از ماخذِ اوستایی است. ریشه واژه. واژه ویسپَرَد واژه‌ای ترکیبی است و از دو واژه اوستاییِ "ویسپِ" (ویسپِه) و "رَتو" ساخته شده و معنای آن همه ردان یا همه سران است. درون‌مایه ویسپرد. ویسپرد ۲۳ کرده (بخش) و ۴۰۰۰ واژه دارد و در بارهٔ آیینِ شش گهنبار و نمازهای وابسته به آن است. در متنِ وسپرد از ایزدان، جهانِ مینوی و آسمان و هر چه در آن است و زمین با هر چه بر او است، یاد و ستوده شده‌است. در ویسپرد، همه جشن‌های دینی مزدیسنا و هنگام‌های ستایش و نماز از بامداد و نیمروز و شب و نمازهای
ستایش و نماز از بامداد و نیمروز و شب و نمازهای افزوده برشمرده شده‌است و هر چه با ستایش و نیایش‌های دینی مزدیسنا پیوستگی دارد، همچون هوم و بَرسم، زُور و مَیزَد و بوی ستوده شده و خشنودیِ "رد" یا بزرگ مینویِ هر یک از آنان خواسته شده‌است.
پروتکل انتقال ابرمتن (HTTP)، یک پروتکل لایه کاربرد در مدل مجموعه پروتکل اینترنت برای سامانه‌های اطلاعاتی توزیع‌شده، مشارکت‌گرا و ابررسانه است. HTTP شالودهٔ ارتباط اطلاعاتی برای وب جهان‌گستر است که در آن مستندات ابرمتن شامل ابرپیوند به سایر منابعی اند که کاربر به راحتی می‌تواند به عنوان مثال با یک کلیک ماوس یا با تپ بر روی صفحه نمایش در یک مرورگر وب به آن‌ها دسترسی داشته باشد. توسعه HTTP توسط تیم برنرز-لی در ۱۹۸۹ میلادی در سرن کلید خورد و در یک سند ساده رفتار کلاینت و سرور را با استفاده از اولین نسخه از
کلاینت و سرور را با استفاده از اولین نسخه از پروتکل HTTP که نام نسخه ۰٫۹ بر آن نهاده شد توصیف نمود.&lt;ref name="HTTP/0.9-specifications"&gt;&lt;/ref&gt; HTTP/3 آخرین نسخه از این پروتکل است که در ۲۰۲۲ میلادی منتشر شده و تا کنون در حدود %۲۵ از وبسایت‌های پیشگام در استانداردسازی به کار رفته‌است. HTTP/3 برای صفحات وب جهان واقعی تأخیر پایین‌تری داشته و اگر بر روی سرور فعال گردد سریع تر از HTTP/2 و حتی سریع‌تر از HTTP/1.1 خواهد بود و در برخی از موارد سرعت آن سه برابر HTTP/1.1 است (که اغلب تنها نسخه فعال است).
برابر HTTP/1.1 است (که اغلب تنها نسخه فعال است). یکی از دلایل آن این است که دیگر همچون استانداردهای قدیمی‌تر در این استاندارد از TCP (از TCP/IP) استفاده نشده. اولین نسخه از پروتکل HTTP خیلی زود به نسخه‌های پیشرفته‌تری تکامل یافت که نقش اولین پیش‌نویس برای نسخهٔ ۱٫۰ که در آیندهٔ دور ایجاد شد را داشت.&lt;ref name="HTTP/1.0-first-unofficial-draft"&gt;&lt;/ref&gt; توسعه اولین درخواست توضیحات (RFCهای) HTTP چند سال بعد شروع شد که تلاشی هماهنگ از سوی کارگروه مهندسی اینترنت (IETF) و ائتلاف وب جهان‌گستر (W3C) بود
اینترنت (IETF) و ائتلاف وب جهان‌گستر (W3C) بود که بعدها کارگروه به IETF منتقل شد. HTTP/1 در ۱۹۹۶ میلادی به عنوان نسخه ۱٫۰ نهایی‌سازی و کاملاً مستندسازی شد. این پروتکل در ۱۹۹۷ میلادی به نسخه ۱٫۱ تکامل یافت و سپس مشخصات آن در ۱۹۹۹ و ۲۰۱۴ بروزرسانی شدند. گونهٔ امن آن به نام HTTPS توسط بیش از %۷۹ وبسایت‌ها مورد استفاده واقع شده‌اند. HTTP/2 تجلی کارآمدتری از معانی «روی سیم بودن» HTTP است که در ۲۰۱۵ میلادی منتشر شد و توسط بیش از %۴۶ درصد وبسایت‌ها استفاده شده و اکنون تقریباً توسط تمامی مرورگرها (%۹۶ کاربران) و
اکنون تقریباً توسط تمامی مرورگرها (%۹۶ کاربران) و اکثریت سرورهای وب روی امنیت لایه انتقال (TLS) با استفاده از پروتکل توسعه دهندهٔ «مذاکره پروتکل لایه کاربرد» (ALPN) حمایت شده که در آن به TLS 1.2 یا نسخه جدیدتر آن نیاز است. HTTP/3 خلف و جانشین HTTP/2 است که در ۲۰۲۲ میلادی منتشر شد و توسط %۲۵ وبسایت‌ها استفاده شده و اکنون توسط بسیاری از مرورگرها (%۷۳ کاربران) حمایت می‌شود. HTTP/3 از QUIC به جای TCP به عنوان پروتکل انتقال زیربنایی خود استفاده می‌کند. این پروتکل همچون HTTP/2، نسخه‌های اصلی قبلی خود را منسوخ
همچون HTTP/2، نسخه‌های اصلی قبلی خود را منسوخ نمی‌کند. پشتیبانی از HTTP/3 ابتدا به کلودفلر و گوگل کروم و سپس فایرفاکس افزوده شد. تاریخچه. اصطلاح ابرمتن توسط تئودور هولم نلسون در ۱۹۶۵ میلادی در پروژه زاندو خلق شد که آن هم به نوبه خود از رؤیاپردازی‌های بازیابی و مدیریت اطلاعات میکروفیلم-مبنای سامانه «ممکس» دهه ۱۹۳۰ ونیوار بوش الهام گرفته شده بود که آن را در مقاله ۱۹۴۵ خود با عنوان «"آنگونه که ما فکر می‌کنیم"» توصیف شده بود. اختراع اصل HTTP همراه با HTML و فناوری‌های مرتبط با آن برای سرور وب و یک رابط کاربری
مرتبط با آن برای سرور وب و یک رابط کاربری کلاینت به نام مرورگر وب را به تیم برنرز-لی و تیمش در سرن می‌دهند. برنرز لی HTTP را به منظور کمک برای شکل‌گیری ایدهٔ دیگرش یعنی پروژه «WorldWideWeb» می‌خواست، پروژه‌ای که اولین بار در ۱۹۸۹ میلادی پیشنهاد شد و اکنون به آن وب جهان‌گستر می‌گویند. اولین وب سرور در ۱۹۹۰ میلادی زنده شد. پروتکلی که مورد استفاده قرار گرفت فقط یک متد داشت که نام آن GET بود و کارش درخواست یک صفحه از یک سرور بود. پاسخ این درخواست از سرور همیشه یک صفحه HTML بود. ساختار کلی. پروتکل انتقال ابرمتن
صفحه HTML بود. ساختار کلی. پروتکل انتقال ابرمتن یک پروتکل درخواست و پاسخ در مدل کلاینت–سرور می‌باشد. برای مثال یک مرورگر وب می‌تواند یک "کلاینت" و نرم‌افزار موجود بر روی سرویس‌دهندهٔ وبسایت، یک "سرور" باشد. شروع این پروتکل از طرف کلاینت است که با ارسال یک درخواست HTTP به سمت سرور گفتگو را آغاز می‌کند. سرور بر اساس درخواست ارسالی یا منبعی مانند یک فایل را در اختیار کلاینت می‌گذارد یا عملیات خاصی را انجام می‌دهد. نتیجهٔ این عملِ سرور در بستهٔ پاسخ HTTP برای کلاینت ارسال می‌شود. بستهٔ پاسخ شامل اطلاعات وضعیت
ارسال می‌شود. بستهٔ پاسخ شامل اطلاعات وضعیت و احتمالاً محتویات منبع درخواست شده می‌باشد. مرورگر وب یک نمونه از عامل کاربر است. از دیگر عوامل کاربر می‌توان به خزندهٔ وب، نرم‌افزارهای تلفن‌های همراه و نرم‌افزارهای دیگری که به وب متصل شده و از اطلاعات آن استفاده یا صفحه‌ای را نمایش می‌دهند، اشاره کرد. پروتکل انتقال ابرمتن یک پروتکل لایهٔ کاربرد است که در مجموعه پروتکل اینترنت طراحی شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پروتکل با فرض اینکه لایهٔ حمل (Transport Layer) زیرین آن قابل اعتماد است طراحی شده و معمولاً
زیرین آن قابل اعتماد است طراحی شده و معمولاً از پروتکل هدایت انتقال (TCP) به عنوان لایهٔ زیرین استفاده می‌کند. با این حال از این پروتکل بر روی لایه‌های غیرقابل اطمینان نیز استفاده می‌شود؛ مثلاً در پروتکل SSDP، پروتکل انتقال ابرمتن بر روی پروتکل داده‌نگار کاربر (یک پروتکل غیر امن) مورد استفاده قرار می‌گیرد. منابع HTTP همگی با یک شناسانهٔ یکنواخت منبع (URI) یا به‌طور مشخص‌تر با یک نشانی وب (URL) آدرس‌دهی و مشخص می‌شوند. تمامی این آدرس‌ها با نشانهٔ http یا https آغاز می‌گردد. از این آدرس‌ها در زبان
یا https آغاز می‌گردد. از این آدرس‌ها در زبان نشانه‌گذاری ابرمتن به صورت گسترده برای انتقال بین صفحات مختلف استفاده می‌گردد و از آن تحت عنوان پیوند یا لینک یاد می‌شود. نسخهٔ ۱٫۱ این پروتکل برخلاف نسخهٔ ۱٫۰ قابلیت استفاده از یک اتصال برای چندین درخواست را دارد؛ مثلاً می‌تواند عکس‌ها، فایل‌های اسکریپت و … موجود در یک صفحه را با همان اتصال اولیه دریافت کند؛ لذا سرعت آن به دلیل حذف شدن برقراری ارتباط مجدد TCP نسبت به نسخهٔ ۱٫۰ افزایش یافته‌است. جلسه. در پروتکل انتقال ابرمتن به دنباله‌ای از درخواست‌ها و پاسخ‌ها
ابرمتن به دنباله‌ای از درخواست‌ها و پاسخ‌ها جلسه گفته می‌شود. کلاینت با ایجاد یک اتصال هدایت انتقال (TCP) بر روی یک درگاهِ از پیش تعیین شده بر روی سرور (معمولاً درگاه شماره ۸۰؛ فهرست عددهای درگاه تی‌سی‌پی و یودی‌پی)، جلسه را آغاز می‌کند. سرور وب همواره بر روی درگاه در انتظار درخواست‌های کلاینت‌ها می‌باشد. بعد از دریافت درخواست ارسال شده، سرور با ارسال یک خط وضعیت و بدنه، پاسخ کلاینت را به او بازمی‌گرداند. بدنه بستهٔ پاسخ معمولاً حاوی منبع درخواست شده‌است؛ با این حال از آن برای ارسال خطا و اطلاعات دیگر نیز
این حال از آن برای ارسال خطا و اطلاعات دیگر نیز استفاده می‌شود. یک نمونه از "خط وضعیت" در پاسخ به یک درخواست مجاز: HTTP/1.1 200 OK روش‌های درخواست. پروتکل انتقال ابرمتن روش‌هایی را برای درخواست تعریف کرده‌است که هر کدام از آن‌ها باعث انجام عمل خاص در سمت سرور می‌شوند. نسخهٔ ۱٫۰ روش‌های درخواست GET, POST و HEAD را دارا بود.[بخش ۸] در نسخهٔ ۱٫۱ پنج روش جدید افزوده شد[بخش ۹]: OPTIONS, PUT, DELETE, TRACE و CONNECT. از آنجایی که عملکرد این روش‌ها به‌طور کامل تعریف و شرح داده شده‌است، لذا تمامی مرورگرها و سرورها
و شرح داده شده‌است، لذا تمامی مرورگرها و سرورها به راحتی می‌توانند این روش‌ها را پیاده‌سازی و استفاده نمایند. اگر روشی برای سرور تعریف نشده باشد، با آن به عنوان یک روش غیرِامن برخورد خواهد کرد. در تعداد روش‌ها هیچ محدودیتی وجود ندارد. این نکته باعث می‌شود که گسترش احتمالی این پروتکل در آینده به زیرساخت‌ها فعلی آن آسیبی نرساند و آن‌ها را تغییر ندهد. برای مثال در حال حاضر پروتکل WebDAV هفت روش جدید درخواست را تعریف کرده‌است. سرورهای وب موظف هستند حداقل روش‌های GET و HEAD را پیاده‌سازی نمایند.[بخش ۵٫۱٫۱]
GET و HEAD را پیاده‌سازی نمایند.[بخش ۵٫۱٫۱] وضعیت جلسه. پروتکل انتقال ابرمتن یک پروتکل Stateless می‌باشد. بدین معنی که سرور در یک جلسه هیچ ردی از کاربر ذخیره نمی‌کند. به‌طور مثال، "سرور وب هیچگاه نمی‌تواند به یاد بیاورد که شما در این وبسایت لاگین کرده‌اید یا نه!" اما به دلیل نیاز شدید نرم‌افزارهای تحت وب به ثبت وضعیت، با استفاده از تکنیک‌ها زیر این عمل انجام می‌گیرد: کدهای وضعیت. از نسخهٔ ۱٫۰ پروتکل انتقال ابرمتن به بعد، خطِ اولِ پاسخِ سرور تحت عنوان "خط وضعیت" شناخته شده‌است. این خط حاوی یک کد عددی (مانند
شناخته شده‌است. این خط حاوی یک کد عددی (مانند ۴۰۴) که به عنوان "کد وضعیت" شناخته می‌شود و یک پیام متنی (مانند "یافت نشد" یا "Not Found") که با عنوان "علت وضعیت" شناخته می‌شود، می‌باشد. نحوهٔ برخورد عامل کاربر با پاسخ، بستگی کامل به کد وضعیت و فیلدهای سرآیند بستهٔ پاسخ دارد. با این حال استفاده از کدهای سفارشی (که در پروتکل اصلی موجود نیستند) نیز بلامانع می‌باشد؛ زیرا عوامل کاربر در برخورد با کدهای تعریف نشده، از رقم اول عدد آن‌ها برای شناسایی نوع کلی کد استفاده می‌کنند.[بخش ۶٫۱] کدهای وضعیت پروتکل انتقال
می‌کنند.[بخش ۶٫۱] کدهای وضعیت پروتکل انتقال ابرمتن به ۵ دستهٔ کلی تقسیم می‌شوند: "علت وضعیت"هایی که در متن تعریف پروتکل آمده‌اند پیشنهادی بوده و می‌توانند با متون دیگر، به صلاحِ دید توسعه دهنده، تغییر پیدا کنند. این عبارت می‌تواند توسط عامل کاربر به عنوان توضیحات اضافی به کاربر نمایش داده شود. مثال. در زیر مثالی از یک جلسه بین یک کلاینت HTTP و یک سرور HTTP که بر روی www.wikipedia.com قرار دارد، ارائه شده‌است. درخواست کلاینت. GET /index.html HTTP/1.1 Host: www.wikipedia.com 35.545325,51.238591 در درخواست
www.wikipedia.com 35.545325,51.238591 در درخواست کلاینت، خط اول روش، نشانی و نسخهٔ پروتکل استفاده شده در درخواست را مشخص می‌کند. از خط دوم هر خط حاوی یک فیلد سرآیند می‌باشد و این فیلدها با یک خط خالی به پایان می‌رسند. پایان هر خط در این پروتکل با ۲ حرف Carriage Return و Line Feed پشتِ‌سرهم مشخص می‌شود. (r\n\) پاسخ سرور. HTTP/1.1 200 OK Date: Mon, ۲۳ مه ۲۰۰۵ ۲2:38:34 GMT Server: Apache/1.3.3.7 (Unix) (Red-Hat/Linux) Last-Modified: Wed, ۰۸ ژانویه ۲۰۰۳ ۲3:11:55 GMT Content-Type: text/html; charset=UTF-8
GMT Content-Type: text/html; charset=UTF-8 Content-Length: 131 Connection: close &lt;html&gt; &lt;head&gt; &lt;title&gt;An Example Page&lt;/title&gt; &lt;/head&gt; &lt;body&gt; Hello World, this is a very simple HTML document. &lt;/body&gt; &lt;/html&gt; در پاسخ سرور، خط اول، که خط وضعیت نامیده می‌شود، یکی از وضعیت‌های تعریف شده در پروتکل را مشخص می‌کند. در اینجا کد وضعیت ۲۰۰ به معنای صحیح و مجاز بودن درخواست می‌باشد. از خط دوم، هر خط حاوی یک فیلد سرآیند پاسخ است. این فیلدها با یک خط خالی به پایان می‌رسند.
است. این فیلدها با یک خط خالی به پایان می‌رسند. پایان هر خط نیز مانند بستهٔ درخواست با ۲ حرف Carriage Return و Line Feed پشتِ‌سرِهم مشخص می‌شود. بعد از یک خط خالی (که به معنای پایان فیلدهای سرآیند است)، بدنه پاسخ آغاز می‌شود. طول بدنهٔ پاسخ معمولاً در فیلد سرآیند Content-Length توسط سرور مشخص می‌شود. در صورتی که این فیلد مشخص نشود، اطلاعات ارسالی تا بسته شدن کامل ارتباط، بدنهٔ پاسخ محسوب خواهند شد.
منار شیکاگو یک طرح معماری و مهندسی بود که به صورت منار مخروطی شکل در شهر شیکاگو ایالات متحده آمریکا قرار داشت. این برج در هنگام ساخته شدن به مشکلات مالی برخورد کرده و به‌طور کلی کنسل گردید. منار شیکاگو با ۱۵۰ طبقه و ارتفاع ۲۰۰۰ فیت (برابر با ۶۱۰ متر) بلندترین برج در ایالات متحده و آمریکای شمالی می شد. مراحل عملیات ساخت برج شیکاگو می باید تا سال ۲۰۱۰ میلادی پایان یافته و به بهره‌برداری می‌رسید، اما مشکلات مالی، تکمیل پروژه را به حالت نیمه تعلیق درآورد و نهایتا به‌طور همیشگی متوقف شد. طراحی و معماری برج «منار
به‌طور همیشگی متوقف شد. طراحی و معماری برج «منار شیکاگو» برعهده طراح صاحب نام اسپانیایی سانتیاگو کالاتراوا بود.
شَکی (به ترکی آذربایجانی: Şəki) شهری در شمال غربی جمهوری آذربایجان نزدیک به سرحد داغستان و گرجستان است. شهر شکی با جمعیت ۶۸٬۵۰۰ نفر در ۳۲۵ کیلومتری شمال غرب باکو قرار دارد. این شهر تا ۱۸۱۳ میلادی یکی از شهرهای ایران بود و توسط قرارداد گلستان از ایران جدا شد. جاهای دیدنی. از جمله مهم‌ترین آثار تاریخی شهر شکی می‌توان به کاخ خانان شکی، کاروانسرای یوخاری، کاروانسرای آشاغی، مسجد جامع شکی، مسجد گله‌لی، مسجد امام علی، مسجد عمر افندی، کلیسای کیش، معبد نوخا، عمارت فرهاد بیگُو، کاخ شکیخانُوها، حمام آغوانلار و… اشاره
بیگُو، کاخ شکیخانُوها، حمام آغوانلار و… اشاره کرد. غذاها و شیرینی‌جات. باقلوای شکی، قیرمابادام، حلوای پشونگ، حلوای تل، نقل و شیرینی گردویی جزء مهم‌ترین شیرینی‌های سنتی شهر شکی می‌باشند. از غذاهای سنتی رایج در این شهر نیز می‌توان به پیتی، جوجه پلو و غذاهای خمیری نظیر خینگال و گورزه اشاره کرد. آموزش. این شهر دارای یک شاخه از دانشگاه دولتی جمهوری آذربایجان و همچنین ۸۴ مدرسه عمومی و حرفه‌ای است. ترابری. روزانه یک قطار شبانه به باکو و از باکو در مسیر باکو-بالاکن در این شهر وجود دارد. جستارهای وابسته. رقص شکی
در این شهر وجود دارد. جستارهای وابسته. رقص شکی منابع. http://fr.wikipedia.org/wiki/Shaki
کتاب اِستِر که به عبری مگیلا نیز نامیده می‌شود کتابی در بخش سوم تنخ (عهد عتیق) و همچنین کتاب مقدس یهودیان است. اِستِر با نام «هدسه»، زاده شد ولی به نام استر مشهور شد. شخصیت‌های کلیدیِ این کتاب اخشورش، ملکه وشتی، مردخای و هامان هستند. روایت کتاب اِستِر را برخی (ازجمله راوی خود داستان) به دوران خشایار و برخی دیگر (ازجمله ترجمه یونانی کتاب) به زمان خشایارشا هخامنشی نسبت می‌دهند. داستان یهودی پوریم است که همه ساله در سیزدهم آدار (تقریباً اسفند در تقویم شمسی) برگزار می‌شود. کتاب استر تنها کتابی در عهد عتیق است
می‌شود. کتاب استر تنها کتابی در عهد عتیق است که نام مقدس خداوند (یهوه) در آن ذکر نشده است. پیش زمینه. داستان استر در پایتخت امپراطوری هخامنشیان در شوش باستان در زمان حکومت اخشوروش اتفاق می‌افتد. نام اخشوروش امکان دارد معادل خشایار (Xerxes) است که هر دو از ریشه نام خشایارشا به زبان پارسی هستند. ولیکن بعضی محققان دیگر نظیر یوسفوس فلاویوس، کتاب استر رباه و محقق مسیحی بارهبرائوس و همچنین ترجمه یونانی کتاب مقدس وی را با خشایارشا اول (که بین ۴۶۵ و ۴۲۴ قبل از میلاد حکومت کرد) یا خشایارشا دوم (که بین ۴۰۴ و ۳۵۸ قبل
حکومت کرد) یا خشایارشا دوم (که بین ۴۰۴ و ۳۵۸ قبل از میلاد حکومت کرد) یکی می‌دانند. بر اساس نظر بیشتر محققان اتفاقات کتاب استر از سال ۴۸۳ قبل از میلاد شروع گردیده است و در ماه مارس ۴۷۳ قبل از میلاد پایان یافته است. خلاصهٔ داستان. داستان با اخشورش حاکم امپراطوری عظیم پارس شروع می‌شود. اخشورش جشن بسیار بزرگی در پایتخت امپراطوری خود در شهر شوش برگزار کرده است. در روز هفتم این جشن اخشورش به همسرش ملکه وشتی دستور می‌دهد که زیبایی خود را در برابر مهمانان به نمایش بگذارد. وشتی از این دستور سرباز می‌زند. اخشورش
بگذارد. وشتی از این دستور سرباز می‌زند. اخشورش بسیار خشمگین شده و دستور می‌دهد او از ملکه بودن خلع شود و زمینه برای انتخاب دختر دیگری از دختران امپراطوری پارس به عنوان ملکه فراهم گردد. یکی از دختران به نام استر، دختری یتیم است که توسط عموی خود مردخای سرپرستی می‌شود. زیبایی استر اخشورش را تحت تأثیر قرار می‌دهد و او استر را به همسری می‌گیرد. کمی بعد مردخای به توطئه دو نفر از افراد دربار به نام بیغتان و طرش برای کشتن اخشورش پی می‌برد. مردخای این امر را به شاه اطلاع می‌دهد و توطئه گران اعدام می‌شوند. کمک
شاه اطلاع می‌دهد و توطئه گران اعدام می‌شوند. کمک مردخای مورد توجه شاه قرار می‌گیرد. اخشورش هامان را به عنوان وزیر انتخاب می‌کند. مردخای که در دربار زندگی می‌کند مورد خشم‌هامان قرار می‌گیرد زیرا در برابر او تعظیم نمی‌کند. هامان متوجه یهودی بودن مردخای می‌شود و تصمیم می‌گیرد نه تنها او، بلکه تمامی یهودیان را قتل‌عام کند. او اخشورش را متقاعد می‌کند که این کار را انجام دهد و به عنوان ده هزار کیسه سکه نقره پرداخت می‌کند. او برای انجام توطئه خود قرعه (پور) می‌اندازد و روز سیزدهم آدار را انتخاب می‌کند. وقتی
و روز سیزدهم آدار را انتخاب می‌کند. وقتی مردخای متوجه این توطئه می‌شود از استر می‌خواهد نظر شاه را تغییر دهد. استر از حضور در نزد شاه بدون خواسته شدن می‌هراسد زیرا حضور سرزده در نزد شاه دارای مجازات مرگ است. او از مردخای می‌خواهد که به یهودیان بگوید که سه روز روزه بگیرند و در روز سوم او سرزده به نزد شاه می‌رود. شاه از حضور او خشمگین نشده و او را مجازات نمی‌کند. شاه استر را به شرکت در جشن‌هامان دعوت می‌کند. در هنگام جشن، شاه از استر می‌خواهد که در جشن روز بعد نیز شرکت کند. هامان دوباره از دست مردخای خشمگین
نیز شرکت کند. هامان دوباره از دست مردخای خشمگین می‌شود و دستور انجام مقدمات برای اعدام او را می‌دهد. آن شب اخشورش دچار بی‌خوابی می‌شود و دستور می‌دهد که اتفاقات دربار برای او خوانده شوند. او به یاد می‌آورد که مردخای توطئه دشمنانش را خنثی کرده بود و برای اینکار نیز پاداشی دریافت نکرده بود. در همین زمان، هامان به نزد شاه می‌آید که اجازه اعدام مردخای را بگیرد. شاه ازهامان می‌پرسد که به نظر او به شخصی که شاه می‌خواهد پاداش دهد چه پاداشی باید داده شود. هامان که تصور می‌کند شاه می‌خواهد او را پاداش دهد می‌گوید
تصور می‌کند شاه می‌خواهد او را پاداش دهد می‌گوید که او باید لباس‌های گرانقیمت پوشیده و بر اسب‌های شاه تکیه زند. شاه‌هامان را شوکه کرده و دستور می‌دهد که این کار برای مردخای انجام شود. در همین زمان، شاه و استر در جشن دوم شرکت می‌کنند. در این زمان استر اعلام می‌کند که او یهودی است وهامان تصمیم دارد قبیله او را نابود کند. اخشورش خشمگین شده و دستور مجازات‌هامان را می‌دهد. هامان به پای استر افتاده و از او تقاضای بخشش می‌کند. در همین زمان اخشورش دوباره به نزد آنان آمده و فکر می‌کند که‌هامان قصد تعرض به ملکه او
آمده و فکر می‌کند که‌هامان قصد تعرض به ملکه او را داشته است. اینکار باعث خشم بیشتر او شده و دستور اعدام‌هامان را می‌دهد. شاه دستور قبلی خود را لغو می‌کند و به یهودیان اجازه می‌دهد از دشمنان خود انتقام بگیرند. در ۱۳ آدار ۵۰۰ دشمن یهودیان و پسران‌هامان در شوش به دار آویخته می‌شوند. یهودیان در سراسر امپراطوری پارس ۷۵َ٫۰۰۰ نفر از دشمنان خود را قتل‌عام می‌کنند ولی اموال آنان را نمی‌دزدند. استر نامه‌ای به یهودیان می‌فرستد و اعلام جشن می‌کند. اخشورش به حکومت خود ادامه می‌دهد و مردخای در دربار او قدرتمند می‌شوند.
می‌دهد و مردخای در دربار او قدرتمند می‌شوند. یهودیان از آن تاریخ، به یاد این رویداد که به موجب آن از یک توطئه بزرگ نسل‌کشی رهایی یافتند، هر سال در ماه عبری آدار جشن می‌گیرند و آن وقایع را پوریم می‌نامند. زمان نگارش. از نظر شاکد، تاریخ نگارش کتاب استر نامشخص است اما معمولاً بین محققین اتفاق‌نظر وجود دارد که نگارش کتاب کمی بعد از سقوط هخامنشیان، احتمالاً در دوره اشکانیان و حدود قرن دو یا سه قبل از میلاد بوده است. نویسنده کتاب نیز ناشناخته است. اما معمولاً چنین پنداشته می‌شود که توسط فردی از میان اقلیت یهودی
پنداشته می‌شود که توسط فردی از میان اقلیت یهودی ایران و بابل نوشته شده است. نسخه یونانی کتاب مقدس دارای تفاوت‌هایی با نسخه عبری آن است. در این نسخه اخشورش با خشایارشا یکی دانسته می‌شود. این کتاب در زمان قرن دوم یا اول قبل از میلاد نوشته شده است. از نظر تاریخی. کتاب استر بخشی از کتوبیم که یکی از سه بخش کتاب مقدس یهودی است می‌باشد. بر اساس نظر برخی محققان این کتاب یک داستان تاریخی برای بیان کردن ریشه جشن پوریم است. بعضی محققان نظیر مایکل دی. کوگان اشاره کرده‌اند که کتاب استر دارای بخش‌هایی در مورد تاریخ
که کتاب استر دارای بخش‌هایی در مورد تاریخ امپراطوری پارس است که در آن اطلاعات غلط ذکر شده‌اند. همچنین کتاب دارای تضادهای تاریخی است. کوگان اشاره می‌کند که به‌طور مثال در بخش استر ۲:۵ مردخای به عنوان فردی که اسارت یهودیان در بابل را تجربه کرده است ذکر می‌شود. اگر این توصیف صحیح باشد او باید بیش از یک قرن عمر کرده باشد تا وقایع کتاب استر را تجربه کرده باشد؛ ولیکن ممکن است که این بخش کتاب مربوط به اسارت جد مردخای، کیش بوده باشد. آدل برلین محقق کتاب مقدس اعتقاد دارد که کتاب استر به صورت عمدی نه به صورت کتابی
دارد که کتاب استر به صورت عمدی نه به صورت کتابی دقیق از نظر تاریخی، بلکه به صورت یک داستان تاریخی نوشته شده است. بعضی قسمت‌های کتاب استر از نظر تاریخی بسیار دقیق هستند. به‌طور مثال نویسنده زمان اتفاق را در زمان اخشورش که خشایار است ذکر می‌کند. نویسنده کتاب استر دارای معلومات دقیق از سنتها و رسوم پارسیان است؛ ولیکن همانگونه که کوگان ذکر کرده است در متن آن تضادهای تاریخی وجود دارد که نشاندهنده این است که نویسنده قصد نداشته است آن را به صورت یک کتاب تاریخی بنویسد. ادوین ام. یامایوچی معتقد است که ممکن است که
ادوین ام. یامایوچی معتقد است که ممکن است که کتاب استر صحیح بوده باشد و نوشتارهای هرودت دارای ایراداتی باشد؛ زیرا تنها منبع تاریخی در مورد تاریخ هخامنشیان نوشتارهای هرودت است و معمولاً تصور می‌شود که نوشتار هرودت دقیقتر از کتاب استر است که ممکن است این پیش فرض صحیح نباشد. ابهامات در مورد کتاب استر. دانشنامه بریتانیکا در نوشتار مربوط به عید پوریم می‌نویسد: حقیقت تاریخی این واقعه کتاب مقدس، معمولاً مورد سؤال است. در مورد جشن پوریم نیز هرچند مشخص است که عید پوریم تا حدود قرن دوم میلادی به سنتی تثبیت شده در
پوریم تا حدود قرن دوم میلادی به سنتی تثبیت شده در میان یهودیان تبدیل شده بوده، ریشه تاریخی این جشن ناشناخته است. در این دانشنامه در هنگام بررسی تأثیرات تمدن ایران زمین بر یهودیت چنین آمده است که ماجرای پوریم از کتاب استر در واقع یکی از قصه‌های ایرانی در مورد زیرکی و خدعه‌های ملکه‌های ایرانی در درون اندرونی‌های پادشاهان است و خود عید پوریم نیز به نوعی اقتباس یهودیان از جشن نوروز می‌باشد. به گفته تاریخچه دنیای کتاب مقدس دانشگاه آکسفورد، اگرچه برخی بنیادگرایان کتاب استر را تاریخی می‌پندارند ولی ژانر ادبی کتاب
کتاب استر را تاریخی می‌پندارند ولی ژانر ادبی کتاب استر، همانند اکثر کتاب دانیال از نوع رمان بوده است. نه نویسندگان این کتاب قصد بازگو کردن حوادث گذشته را داشتند و نه انتظار داشتند که خوانندگان آن را به عنوان تاریخ قلمداد کنند؛ شخصیتی به نام استر وجود خارجی نداشته است. با توجه به ژانر ادبی کتاب چند سؤال در ذهن مخاطب مطرح می‌شود از جمله: «چه کسی این کتاب را نوشته؟ قصد آن‌ها از نوشتن این کتاب چه بوده و تا چه حدی به آن رسیده‌اند؟ مخاطبان این کتاب چه کسی بوده؟ از مقایسه این کتاب و مخاطبان آن با موارد مشابه در
از مقایسه این کتاب و مخاطبان آن با موارد مشابه در دنیای یونانی-رومی چه نتایجی حاصل می‌شود؟» شائول شاکد، استاد دانشگاه عبری اورشلیم اعتقاد دارد که در نوشتار مربوط به پوریم در دانشنامه ایرانیکا، گواهی بر صحت این داستان از دیدگاه تاریخی وجود ندارد و معمولاً در مورد واقعیت تاریخی داستان با شک و تردید نگریسته می‌شود. نظریه‌هایی وجود دارد که داستان بر مبنای اساطیر ایلامی یا بابلی است. هرچند چنین نظری را نمی‌توان با اطمینان پذیرفت. این کتاب را بیشتر می‌توان نمونه‌ای از ژانر معروف دسیسه‌های درون دربار و نجات
از ژانر معروف دسیسه‌های درون دربار و نجات یافتن‌های معجزه‌آسا نامید. بگفته مک‌کولوگ شاید ذراتی از حقیقت در پشت داستان استر باشد ولی کتاب در وضع حاضرش دارای اشتباهات و تناقضاتی است که باید به عنوان یک افسانه تاریخی (نه روایت تاریخی) قلمداد شود. نام همسر خشایارشا به استناد هرودوت، آمستریس دختر اتانس بوده درحالی که هیچ اثری از وشتی یا استر در تاریخ هرودوت نیست. طبق دانشنامه ایرانیکا، کتاب استر یک رمان تاریخی است که سرنوشت یهودیان تبعیدی را در قرن پنجم پیش از میلاد تحت حاکمیت اخشورش (یعنی خشایارشا) روایت
از میلاد تحت حاکمیت اخشورش (یعنی خشایارشا) روایت می‌کند. موضوع رمان در دربار هخامنشی در شهر شوش رخ می‌دهد. نویسنده آشنایی خوبی نقشه‌برداری شهر و نقل نام‌های پارسی (مموکن،...)، ایلامی (هامان)، و بابلی (مردخای) دارد. وشتی، زن خشایارشا، از دستور شوهر برای ظاهر شدن در برابر مهمانان سرپیچی می‌کند و در نتیجه، از مقام ملکه‌ای خویش خلع می‌شود و استر یهودی، دختر برادر مردخای، جایش را می‌گیرد. مردخای بر طبق رمان، در بابل توسط نَبوکَدنَصَر (کسی که بیش از ۱۰۰ سال پیش از خشایارشا زیست) به اسارت گرفته می‌شود. گرچه به
از خشایارشا زیست) به اسارت گرفته می‌شود. گرچه به نظر می‌رسد این رمان در قرن دوم پیش از میلاد رخ داده و کمی جزئیات تاریخی دارد، در قسمت مختلفی روایت‌های مورد اطمینان ارائه می‌کند: جزئیات نحوه زندگی دربار سلطنتی و کارایی روحانیون و توصیف سنت‌های پارسی که در کتاب استر آمده است، توسط منابع مستقل تأیید شده است. تاریخچه یهودیت کمبریج می‌نویسد نویسنده کتاب استر ممکن است نام‌های ایرانی یا ایلامی برای کتابش را می‌دانسته، اما نشان داده نشده که نویسنده اطلاعات دست اولی راجع به وضعیت جغرافیایی قصر در شوش یا فضای حاکم
راجع به وضعیت جغرافیایی قصر در شوش یا فضای حاکم در دربار ایران داشته است. اگر چه تاریخی بودن کتاب به دلیل وجود غیر محتملات زیر سؤال می‌رود، اما افسانه بودن داستان به معنی این نیست که از داخل خلأ زاده شده است. بدون شک داستان بر پایه اتفاقی تاریخی که در شوش افتاده بنا شده است، هرچند تشخیص ماهیت این اتفاق سخت می‌باشد. همچنین عید پوریم قبل از نوشتن شدن کتاب استر جشن گرفته می‌شده و این داستان سعی در توجیه این جشن کرده است. طومارهای دریای مرده. در قرن بیستم میلادی طومارهایی در منطقه قمران فلسطین کشف شد که به