payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برخورددهندهٔ هادرونی بزرگ (به انگلیسی: Large Hadron Collider) (LHC)، بزرگ‌ترین برخورددهنده ذرات با بالاترین انرژی در جهان است. این برخورددهنده توسط سازمان اروپایی برای تحقیقات هسته‌ای (CERN) بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۸ میلادی در همکاری با ۱۰٬۰۰۰ دانشمند و صدها دانشگاه و آزمایشگاه از بیش از ۱۰۰ کشور جهان ساخته شد. این برخورددهنده در تونلی با محیط ۲۷ کیلومتر و در عمق ۱۷۵ متری زیر مرز سوئیس-فرانسه نزدیک ژنو قرار دارد. اولین برخوردها در ۲۰۱۰ در انرژی ۳٫۵ ترا الکترون‌ولت (TeV) به ازای هر اشعه ثبت شد که حدود چهار
(TeV) به ازای هر اشعه ثبت شد که حدود چهار برابر رکورد جهان تا پیش از آن بود. پس از ارتقائاتی انرژی آن به TeV ۶٫۵ به ازای هر اشعه رسید (در مجموع TeV ۱۳ انرژی برخورد، رکورد کنونی جهان). در پایان ۲۰۱۸ میلادی این سامانه را به مدت سه سال جهت ارتقاء بیشتر خاموش کردند. این برخورددهنده چهار نقطه تقاطعی دارد که در آن مکان‌ها ذرات با هم برخورد می‌کنند. هفت شناساگر، هرکدام به گونه‌ای طراحی شده‌اند تا پدیده‌های متفاوتی را تشخیص دهند که حول تقاطع تقاطع واقع شده‌اند. LHC در وهله اول پرتوهای پروتونی را برخورد می‌دهد، اما
در وهله اول پرتوهای پروتونی را برخورد می‌دهد، اما همچنین قادر است اشعه‌هایی از یون‌های سنگین همچون سرب را شتاب داده تا برخوردهای سرب-سرب و پروتون-سرب را اغلب به مدت یک ماه در سال انجام دهد. هدف LHC این است تا امکان آزمایش پیش‌بینی‌های مرتبط با نظریات مختلف در فیزیک ذرات را به فیزیکدانان دهد که شامل این موارد است: سنجش خواص بوزون هیگز، جست و جو برای خانواده بزرگی از ذرات جدید پیش‌بینی شده توسط ابرتقارن و سایر مسائل لاینحل در فیزیک ذرات. پس‌زمینه. اصطلاح "هادرون" به ذرات مرکب زیراتمی اشاره دارد که متشکل از
به ذرات مرکب زیراتمی اشاره دارد که متشکل از کوارک‌ها است که توسط نیروی قوی به هم چسبیده‌اند (مشابه روشی که اتم‌ها و مولکول‌ها با کمک نیروی الکترومغناطیس به هم چسبیده‌اند). شناخته شده‌ترین هادرون‌ها شامل باریون‌هایی چون پروتون‌ها و نوترون‌هاست؛ همچنین هادرون‌ها شامل مزون‌هایی چون پیون‌ها و کائون‌هاست که طی آزمایش‌های پرتوهای کیهانی در اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل ۱۹۵۰ میلادی کشف شدند. "برخورددهنده" نوعی شتاب‌دهنده ذرات است که دو پرتوی ذرات را در جهت مخالف چنان به سوی هم می‌آورد که با یکدیگر برخوردکنند. در فیزیک
سوی هم می‌آورد که با یکدیگر برخوردکنند. در فیزیک ذرات، گرچه که ساخت برخورددهنده‌ها سخت‌تر اند، اما ابزار تحقیقاتی قدرتمندی اند، چرا که نسبت به چیدمان‌های «هدف ثابت» دارای مرکز ثقل انرژی بالاتری می‌باشند. تحلیل محصولات جانبی چنین برخوردهایی به دانشمندان شواهد خوبی از ساختار جهان زیراتمی و قوانین طبیعت حاکم بر آن‌ها را ارائه می‌نماید. بسیاری از این محصولات جانبی تنها در برخوردهایی با انرژی بالا تولید شده و پس از بازه‌های زمانی بسیار کوتاهی واپاشی می‌نمایند. ازین رو مطالعه بسیاری از آن‌ها به طرق دیگر سخت یا
ازین رو مطالعه بسیاری از آن‌ها به طرق دیگر سخت یا تقریباً غیرممکن است. اهداف. بسیاری از فیزیک‌دانان امیدوارند که برخورددهنده هادرونی بزرگ به یافتن پاسخ برخی از سؤالات بنیادین باز در فیزیک کمک کند، سؤالاتی در رابطه با قوانین پایه‌ای حاکم بر برهمکنش‌ها و نیروهای بین اشیاء بنیادی، ساختار عمیق فضا و زمان و بخصوص روابط درونی بین مکانیک کوانتومی و نسبیت عام. همچنین برای فهمیدن این که احتمال درستی کدام نسخه از مدل‌های علمی کنونی وجود دارد به داده‌های بیشتری از آزمایش‌های ذرات پرانرژی نیاز است، بخصوص برای انتخاب
ذرات پرانرژی نیاز است، بخصوص برای انتخاب بین مدل استاندارد و مدل بدون هیگز و ارزیابی پیش‌بینی‌هایشان و نتیجتاً توسعه نظری بیشتر. مسائلی که در برخوردهای LHC مورد کاوش قرار گرفته شامل این موارد اند: سایر سؤالات بازی که ممکن است با استفاده از برخورد ذرات پر انرژی مورد کاوش قرار گیرد ازین قرارند: پیوند به بیرون. مستندات کاملی در رابطه با طراحی و ساخت LHC و شش شناساگرش (۲۰۰۸):
کوه نور، با وزن ۱۰۵٫۶ قیراط (۲۱٫۱۲ گرم)، یکی از بزرگ‌ترین الماس‌های تراش‌خوردهٔ جهان است. این الماس در گذشته ۱۸۶٫۰۶۲۵ قیراط برابر ۳۷٫۲۱ گرم وزن داشت که در تراش سال ۱۸۵۴ وزن آن کاهش یافت. این الماس امروزه بر روی تاج الیزابت، ملکه مادر قرار دارد. کوه نور مشهورترین الماس غیرقابل ارزش‌گذاری جهان است. الماس کوه نور هم‌اکنون بخشی از جواهرات سلطنتی پادشاهی بریتانیا است که بعد از سرقت از ایران به انگلستان رفت و نمونه جایگزین و بدل آن در برج لندن در بریتانیا به نمایش درآمده است. این الماس جفتِ الماس پرآوازه دریای
درآمده است. این الماس جفتِ الماس پرآوازه دریای نور است که هر دو از کهن‌ترین جواهرات شناخته شده در جهان هستند. این الماس درشت سال‌ها میان حاکمان هند، مغولستان، افغانستان، ایران و بریتانیا دست به دست شده‌است. الماس کوه نور که در ابتدا بر روی تخت طاووس بود، پس از جنگ ایران و هند به همراه جفت آن یعنی الماس دریای نور توسط نادرشاه از هند به ایران آورده شد. بعد از مرگ نادرشاه از روی تخت کنده و دزدیده شد و از ایران خارج گردید. پس از الحاق پنجاب در سال ۱۸۴۹، در زمان سلطنت ۱۱ ساله ماهاراجه امپراتوری سیک، دولیپ سینگ،
سلطنت ۱۱ ساله ماهاراجه امپراتوری سیک، دولیپ سینگ، که تحت تأثیر سایه حکومت می‌کرد. متحد کمپانی، گلاب سینگ، اولین مهاراجه جامو و کشمیر که قبلاً این سنگ را در اختیار داشت، توسط کمپانی هند شرقی به ملکه ویکتوریا داده شد. تاریخچه. این سنگ قیمتی از ناحیه قلعه باستانی گلکنده در نزدیکی حیدرآباد در ایالت آندرا پرادش هند در سال ۱۶۵۶ میلادی به دست آمد و توسط میرزا محمد میر جمله وزیر مشهور ایرانی عبدالله قطب‌شاه به شاه جهان پادشاه گورکانی هند تقدیم شد و در آنجا ماند. در سال ۱۷۳۹ میلادی نادرشاه پس از تسخیر هند، این
در سال ۱۷۳۹ میلادی نادرشاه پس از تسخیر هند، این الماس را که بر تاج محمدشاه گورکانی می‌درخشید، دید و گفت: «این کوهی از نور است» و از آن تاریخ نام کوه نور بر آن ماند. او این الماس را به همراه دو قطعه الماس دیگر دریای نور (در موزه جواهرات ملی ایران) و مغول کبیر (که جواهرشناسان دنیا معتقدند همان الماس اورلف است که بر روی گرز امپراتوری کاترین دوم روسیه در مجموعه الماس‌های کاخ کرملین نگهداری می‌شود) به عنوان غنائم جنگی از هند بیرون آورد. الماس کوه نور پس از مرگ نادرشاه، توسط احمدشاه درانی به افغانستان انتقال
نادرشاه، توسط احمدشاه درانی به افغانستان انتقال یافت و در حدود ۷۰ سال در افغانستان نگهداری گردید. در جایی آمده‌است که الماس کوه نور از طرف دولت هند بریتانیا به ملکه انگلیس هدیه داده شده‌است. در پی جنگ دوم انگلیس و سیک‌ها، دولیپ سینگ، مجبور به قبول «سندِ پنج ماده‌ای ۱۸۴۹ لاهور» شد که بر اساس بند سوم، الماس کوه نور را به کمپانی هند شرقی بریتانیا «تسلیم» کند. هنگامی که ملکه ویکتوریا در سال ۱۸۷۷ امپراتوریس هند شد، کمپانی هند شرقی آن را به ملکه هدیه کرد هنگامی که کوه نور به بریتانیا برده شد، وزن آن ۱۹۰/۳ قیراط
کوه نور به بریتانیا برده شد، وزن آن ۱۹۰/۳ قیراط بود. محل نگهداری. پس از آنکه این الماس سال‌ها بین حاکمان هندی، ایرانی، افغان، مغول و بریتانیایی دست به دست شد از ۱۵۰ سال پیش تاکنون جزئی از جواهرات سلطنتی بریتانیا بوده‌است. این الماس ۱۰۵ قیراطی آخرین بار بر تاج الیزابت، همسر جرج ششم، شهبانوی مادر قرار داشت. اکنون الماس کوه نور، همراه با دیگر جواهرات سلطنتی بریتانیا در محل خاصی در برج لندن، قصری تاریخی در ساحل شمالی رود تیمز نگهداری می‌شود. ارزش. الماس‌ها بر اساس چهار معیار قیراط، برش، رنگ و شفافیت ارزش‌گذاری
چهار معیار قیراط، برش، رنگ و شفافیت ارزش‌گذاری می‌شوند. هرچند کوه نور هرگز در یک حراجی قیمت‌گذاری نشده است اما گمان می‌رود چنان گرانبهاست که غیرقابل ارزش‌گذاری باشد. این ارزشمندی بی‌نظیر نه تنها ناشی از قیراط و کیفیت بالای این الماس بلکه ناشی از اهمیت فوق‌العاده بالای تاریخی و فرهنگی آن است که کوه نور را به ارزشمندترین جواهر جهان بدل کرده است. ادعاهای مالکیت الماس کوه نور در حال حاضر. افزون بر بریتانیا که الماس کوه نور را در اختیار دارد، کشورهای هند، پاکستان، افغانستان و ایران نیز مدعی مالکیت آن هستند.
افغانستان و ایران نیز مدعی مالکیت آن هستند. کشور هند در مورد مالکیت الماس کوه نور ادعا کرده و گفته‌است که کوه نور به‌طور غیرقانونی تصاحب شده و باید به این کشور پس داده شود. در سال ۱۹۹۷ هنگامی که ملکه الیزابت دوم در سفری رسمی به هند به مناسبت پنجاهمین سالگرد استقلال این کشور بود بسیاری از هندی‌ها در هند و بریتانیا خواستار بازگشت الماس کوه نور به هند شدند. با این وجود و با اینکه شماری از نهادهای فرهنگی هند می‌کوشند دولت هند را وادار کنند که از بریتانیا بخواهد که الماس کوه نور را پس بدهد اما بنابر گزارش
که الماس کوه نور را پس بدهد اما بنابر گزارش خبرگزاری هند (پی‌تی‌آی)، وی نارایاناسامی، وزیر مشاور در امور برنامه‌ریزی هند در پاسخ به سؤال مجلس عوام (لوک‌سابا) گفت که دولت هند تصمیمی برای بازپس گرفتن الماس کوه نور و تخت طاووس (نادری) ندارد. دیوید کامرون، نخست‌وزیر بریتانیا، در سال ۲۰۱۰ با اشاره به معاهده سال ۱۹۷۰ یونسکو که به اعاده میراث فرهنگی مربوط است گفت: «اگر به یکی [از این درخواست‌ها] بله بگویید ناگهان می‌بینید که موزه بریتانیا خالی شده‌است. متأسفانه باید بگویم که کوه نور همان‌جا که هست می‌ماند.» او
باید بگویم که کوه نور همان‌جا که هست می‌ماند.» او همچنین در ۲۱ فوریه ۲۰۱۳ در حالی که از هند بازدید می‌کرد، دربارهٔ کسانی که خواهان بازپس گرفتن الماس هستند به سادگی گفت «کسی پشتیبان آنها نیست». در دسامبر ۲۰۱۵، یک وکیل پاکستانی به نام جاوید اقبال جعفری با ثبت دادخواستی در دادگاه، خطاب به ملکه الیزابت دوم به‌عنوان خوانده و پاسخگو برای بازپس گرفتن الماس کوه نور اقدام کرد. جعفری مدعی شد که الماس کوه نور متعلق به ایالت پنجاب پاکستان بود اما انگلیسی‌ها در میانه سده ۱۹ میلادی که هند مستعمره آن‌ها بود این الماس را
۱۹ میلادی که هند مستعمره آن‌ها بود این الماس را به زور گرفتند. اما پاکستان نمی‌تواند به‌سادگی این الماس را برگرداند چون مقامات هند نیز بارها یادآور شده‌اند که این الماس متعلق به آنهاست و ایران و افغانستان نیز دلایلی برای مطرح کردن ادعای مالکیت این الماس گران‌بها دارند. در آوریل ۲۰۱۶ دولت هند اعلام کرد این کشور دیگر ادعایی بر الماس کوه نور ندارد. مشاور عالی حقوقی دولت هند به دیوان عالی این کشور گفت که این الماس «نه دزدیده شده و نه به زور برده شده‌است.» "رانجیت کومار" گفت: این الماس توسط زمام‌داران سابق
کومار" گفت: این الماس توسط زمام‌داران سابق پنجاب، به کمپانی هند شرقی بریتانیا «هدیه داده شده بود.» افسانه‌ها و حقیقت‌ها. پس از این که در سال ۱۸۴۹ کوه نور به دست لرد دالهوسی، فرماندار کل هند افتاد او تصمیم گرفت این الماس را همراه با تاریخچه رسمی آن برای ملکه ویکتوریا بفرستد؛ بنابراین یک دادرس جزء به نام «تئو متکالف» را در دهلی (که به قمار و خوش‌گذرانی علاقه زیادی داشت) مأمور کرد دربارهٔ تاریخچه کوه نور تحقیق کند. اطلاعاتی که او جمع‌آوری کرده بود از شایعات جذاب کوچه و بازار فراتر نرفتند. پانویس. تاج
جذاب کوچه و بازار فراتر نرفتند. پانویس. تاج امپراتوری Imperial State Crown حامل الماس کولینان ۲ هست و تاج ملکه الیزابت Crown of Queen Elizabeth The Queen Mother حامل کوه نور koh-i_noor هست. خبرگزاریها اشتباه عکس کولینان ۲ را به جای کوه نور منتشر می‌کنند.
کتابخانه لورنس کتابخانه‌ای تاریخی در شهر فلورانس ایتالیا که شامل بیش از ۱۱۰۰۰ نسخه خطی و ۴۵۰۰ کتاب چاپی اولیه است. معماری ساختمان. این دهلیز توسط میکل‌آنژ طراحی و ساخته شده‌است. نقشه این ساختمان از وظیفه خاص کتابخانه و زمین نسبتاً محدودش متأثر بود و میکل‌آنژ می‌باید در دو فضای یکی دراز و افقی کتابخانه و دیگری فضای عمومی دهلیز آن کار می‌کرد. در فضای دوم، همه چیز عظیم و تجسمی است، ولی در فضای نخست، سطوح و برجستگی‌های تالار مطالعه یکنواخت و کم عمق تر شده‌اند برای آنکه حواس مطالعه کنندگان پرت نشود، ارتفاع
برای آنکه حواس مطالعه کنندگان پرت نشود، ارتفاع پله‌ها و نرده‌های طرفین آن طوری کار شده‌است ک حرکت بر روی آن را آسان می‌سازد (جنسن، ۱۳۶۸:۳۶۲). ستون‌نماها و تاق‌نماهایی که به صورت جفتی و گاه به صورت منفرد در این بنا به کار گرفته شده، متأثر از معماری روم باستان است. (ش، ۱۳) پانویس. ه.و. جنسن، تاریخ هنر، ترجمه پرویز مرزبان، تهران ۱۳۶۸ , ۳–۱۳۲
رَپیدشِیر یک وب‌گاه آلمانی برای میزبانی پرونده‌ها با یک کلیک با خدمات پولی و رایگان (با محدودیت و شرایطی خاص) بود که در سوئیس اداره می شد و به وسیلهٔ پرداخت کاربران مشترک حمایت مالی می‌شد. رپیدشیر یکی از بزرگترین وب‌گاه‌های میزبانی پرونده‌ها بود، با میزبانی ۱۰ پتابایت پرونده در کارساز‌های خودش و اداره تا سه میلیون کاربر به‌طور همزمان. تاریخچه. رپیدشیر در ۱۹ اکتبر٬۲۰۰۶ به وجود آمده. متوقف سازی سرویس. طبق اطلاعیه در صفحه اصلی سایت رپیدشیر، سرویس رپیدشیر در ۳۱ مارس ۲۰۱۵ برای همیشه غیرفعال شد.
«جاذبهٔ عشق» ، ترانه‌ای خلق‌شده به وسیلهٔ پروژهٔ موسیقی انیگما و محصول سال ۱۹۹۹ است. این تک‌آهنگ اولین از دو تک‌آهنگی بود که از آلبوم صفحه پشت آینه عرضه می‌شد. این ترانه، شامل آوازهای میهمان از روت-ان بویل، خوانندهٔ گروه انگلیسی آلیو و نمونه‌هایی از کارمینا بیورانا اثر کارل ارف است. ضرب‌آهنگ این ترانه در اصل از بازپرداختی (میکس) از ترانهٔ وقتی سیل‌بند بشکند از لد زپلین می‌باشد که در ترانهٔ بازگشت به معصومیت نیز استفاده شد. در موزیک ویدئوی این ترانه، که در سال‌های دههٔ 1930 میلادی می‌گذرد، در عمارتی بزرگ جشن
دههٔ 1930 میلادی می‌گذرد، در عمارتی بزرگ جشن بالماسکه در حال انجام گرفتن است، درحالی که شهوت برای بعضی از شرکت‌کنندگان بالا می‌گیرد. این ویدئو در لوکیشنی در وینای اتریش تهیه شده است. کارگردان این ویدئو، توماس جاب می‌باشد. منابع. Wikipedia contributors, "Gravity of Love," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Gravity_of_Love&amp;oldid=172870587 (accessed November 24, 2007).
کاسکان (قیصری) روستایی تاریخی و چند هزار ساله در سه کیلومتری جنوب غرب شهرستان کازرون می‌باشد که از شرق به روستای مشتان و از غرب به روستای حسن‌آباد کاسکان و از شمال به شهر کازرون و از جنوب به کوه کاسکان منتهی می‌باشد. منابع. کازرون نما
جاودانگی، نامیرایی یا انوشگی، مفهوم زندگی ابدی است. برخی گونه‌های زیستی دارای «نامیرایی زیستی» به دلیل فقدان ظاهری حد هایفلیک هستند. حداقل از زمان ادیان میانرودان باستان این اعتقاد وجود داشته است که خدایان ممکن است از نظر جسمی جاودانه باشند و این نیز حالتی است که خدایان در مواقعی به انسان ارائه می‌دهند. در مسیحیت اعتقاد به این که خداوند ممکن است جاودانگی جسمانی را با رستاخیز جسم در آخرالزمان عرضه کند، به‌طور سنتی در مرکز اعتقادات آن قرار داشته است. یک زندگی بی پایان انسانی چه شکلی به خود خواهد گرفت یا اینکه
پایان انسانی چه شکلی به خود خواهد گرفت یا اینکه آیا یک زندگی غیر مادی روح وجود دارد که دارای جاودانگی است، کانون اصلی دین، و همچنین موضوع حدس و گمان و بحث بوده است. در زمینه‌های دینی، جاودانگی اغلب به عنوان یکی از وعده‌های الوهیت به انسان‌هایی است که فضیلت یا قانون الهی را انجام می‌دهند. برخی از دانشمندان، آینده‌پژوه و فیلسوفان دربارهٔ جاودانگی بدن انسان نظریه‌پردازی کرده‌اند و برخی معتقدند جاودانگی انسان ممکن است در چند دهه اول قرن بیست و یکم با کمک برخی گمانه‌زنی‌ها محقق شود. مانند بارگذاری ذهن
برخی گمانه‌زنی‌ها محقق شود. مانند بارگذاری ذهن (فناناپذیری دیجیتال). بررسی اجمالی. عبارت است از زندگی ابدی، معاف بودن از مرگ؛ وجودِ بی‌پایان. مفهوم جاودانگی به دوران اساطیری بازمی‌گردد که مردم خدایان خود را بی‌مرگ می‌دانستند. برخی از گونه‌های جانوری ممکن است دارای نامیرایی زیستی باشند. برخی از دانشمندان، آینده پژوهان و فلاسفه دربارهٔ جاودانگی بدن انسان نظریه‌پردازی کرده‌اند، برخی معتقدند که ممکن است جاودانگی انسان در چند دهه اول قرن ۲۱ محقق شود. طرفداران دیگر معتقدند که ادامه زندگی در کوتاه مدت، هدفی قابل
معتقدند که ادامه زندگی در کوتاه مدت، هدفی قابل دستیابی است و جاودانگی در انتظار دستیابی به موفقیت بیشتر در تحقیقات است. عدم پیری، جاودانگی بیولوژیکی را برای انسان فراهم می‌کند، اما در مقابل بیماری یا ضربه جسمی آسیب‌پذیر نیست. اگر امکان بارگذاری ذهن وجود داشته باشد می‌تواند آن را حل کند. اینکه فرایند جاودانگی داخلی طی سالهای آینده تحویل می‌شود، از نظر اولی عمدتاً به تحقیق (و در تحقیقات نورون در مورد جاودانگی داخلی از طریق یک رده سلولی جاودانه) بستگی دارد و شاید در مورد دوم یک هدف منتظر باشد. نخستین اشاره به
در مورد دوم یک هدف منتظر باشد. نخستین اشاره به انسانِ انوشه را می‌توان در داستانی سومری یافت که بعداً به اساطیر بابل هم راه یافت. در این داستان اوتنپیشتی انسان پرهیزگاری بود که خدایان به او مأموریت دادند از هر جانوری جفتی برگزیند و درون کشتی ببرد تا از طوفان بزرگ که برای نابودی بددینان به راه می‌افتاد جان به درد ببرند. خدایان او را برای یادبود این واقعه جاودان کردند. گیلگمش، شاه اساطیری بابل بعدها پس از مرگ دوستش انکیدو به پویشی پا نهاد تا او را ببیند و راز جاودانگی را در یابد. اشارهٔ قدیمی دیگر، داستانی
جاودانگی را در یابد. اشارهٔ قدیمی دیگر، داستانی در اساطیر یونان است که در آن زئوس کوزه‌ای آب حیات به انسان‌ها داد تا بنوشند و جاودان شوند و از فرسودگی جاودانی عذاب بکشند. در اساطیر یونان همسر ائوس هم به خواست او جاودانه شد. اما ائوس تنها بی‌مرگی خواسته بود و نه جوانی جاودان و همسرش آن قدر فرسوده شد که ائوس او را به زَنجره بدل کرد. اشارهٔ متأخرتر مربوط به داستان سفرهای گالیور اثر جاناتان سوییفت است. گالیور در بخش سوم این داستان به سرزمین لاپوتا می‌رود و شوربختانی را می‌بیند که جاودان زاده شده‌اند.
مسجد جامع گراش در محله (پاقلعه) شهرستان گراش، استان فارس واقع است که بعلت نداشتن سنگ لوح، تاریخ ساخت و بانی آن، مشخص نیست، ولی بنابر اقوال، این مسجد که در زمان حکمرانی دهباشی کربلایی، علیرضا گراش کلانتر و ضابط بیشتر نواحی لارستان (متوفی ۱۲۷۹ هجری قمری در سن ۱۱۸ سالگی) فرسوده شده بود، به همت وی به طور کامل تخریب و به شکل امروزی آن ساخته شد که در این مدت، یکبار توسط آقای سید حبیب الله، سید افقهی (روحانی محل) و باردیگر نیز توسط حاج حسین رضا زاده (نواده‌های دهباشی و متولی کنونی مسجد جامع) تعمیرات و تغییرات جزئی
و متولی کنونی مسجد جامع) تعمیرات و تغییرات جزئی بر روی آن صورت گرفته است. این بنا شاما: یک حیاط، سالن اصلی، شبستان، حیاط خلوت چند اتاق انباری و حوضخانه است. سالن بنا دارای سیزده ستون وچهار پنجره سنگی مشبک، در سمت محراب است و سقف آن با طاق‌های تیزه‌دار شرقی و غربی در قسمت جلوی سالن و طاق‌های شمالی و جنوبی، در قسمت‌های عقب قرار گرفته است. در سه ضلع بنا نیز طاق نماهایی به همان اندازه ساخته شده، و در ضلع غربی آن به تعداد طاق‌ها، درهای بزرگی که رو به حیاط باز می‌شود، در نظر گرفته شده است. حیاط حوضخانه و اتاق
می‌شود، در نظر گرفته شده است. حیاط حوضخانه و اتاق های‌ انباری در جلو ساختمان و در سمت غربی بنا واقع شده است و حیاط خلوت که به بیرون از ساختمان نیز راه می‌یابد، در سمت شمالی آن، قرار دارد.
کاروانسرای بِرِمیر در غرب شهر گراش واقع در شهرستان گراش استان فارس در مسیر جاده کاروان‌رو گراش- لامرد واقع شده‌است. با توجه به معماری بنا، ساخت آن، متعلق به دروه قاجاریه است.نام این کاروانسرا به دلیل مجاورت با برکه میر به کاروانسرای بر میر مشهور شده‌است. مصالح ساخت کاروانسرا شامل: سنگ و ملات و گچ است. ایوان (سردر ورودی) بنا، در سمت شمال واقع شده‌است. ضلع جنوبی و ضلع شمالی فاقد ساخت و ساز بوده و تنها به وسیله یک دیوار محصور شده‌است. ساخت و ساز کاروانسرا در ضلع شرقی و غربی آن است. دیوارهای خارجی بنا، دارای
ضلع شرقی و غربی آن است. دیوارهای خارجی بنا، دارای پشتیبان‌هایی است که از خطر ریزش بنا جلوگیری می‌کند. این پشتیبانها در بدنه شمالی و جنوبی و غربی دو تایی و در بدنه شرقی سه تایی است. در بدنه شرقی، فضای مرکزی آن دارای طاق و تویزه‌است که یک ورودی آن را به دو اتاق تو درتو با پوشش گنبدی شکل متصل می‌سازد. در بخش جنوبی آن نیز یک فضای مرکب از فضای گنبد دار که پشت آن فضا با پوشش طاق و تویزه ساخته شده‌است. این تغییر ات در این بناً به دلیل نوع کابردی فضاها بوده‌است. قسمت غربی کاروانسرا، پوشش یکسانی دارد به نحوی که
قسمت غربی کاروانسرا، پوشش یکسانی دارد به نحوی که فضای مرکزی دارای پوشش گنبدی شکل بوده و در دو طرف آن، در شمال و جنوب دو اتاق گنبددار، ساخته شده‌است. دو اتاق مجاور اتاق مرکزی دو در ورودی جهت دسترسی به حیاط کاروانسرا دارند. طاقهای ورودی‌ها به صورت تیزه‌دار است قطر دیواره‌های بنا ۵۰ سانتیمتر و فقط دیوار بیرونی ضلع شرقی ۸۰ سانتیمتر است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تایفون که تایفوئیوس () هم نامیده می‌شود نام هیولایی در اساطیر یونان بوده‌است که در مورد منشأ آن روایت‌های گوناگونی وجود دارد. تایفون، اژدهایی با نفس آتشین، صدسر و خستگی‌ناپذیر بوده‌است. گایا، در اوج ناامیدی او را به دنیا آورد تا از تایتانها در مقابل المپیان محافظت کند. او تا حد زیادی موفق می‌شود و تعدادی از خدایان المپ را فراری داده و زئوس را به بند می‌کشد. هرمس به نجات زئوس می‌آید و زئوس هم با استفاده از تیرهای آذرخش، تایفوئیوس را از بین می‌برد. گفته می‌شود که تایفوئیوس زیر کوه اتنا (Etna) در سیسیل دفن
که تایفوئیوس زیر کوه اتنا (Etna) در سیسیل دفن شده‌است. روایت هزیود. روایت هزیود که راجر لنسین گرین هم در کتاب اساطیر یونان خود به آن اشاره کرده‌است، تایفون زادهٔ گایا بود. گایا او را پس از رانده‌شدن تیتان‌ها و بندی کردن آن‌ها، بدون یاری اورانوس از خود پدیدآورد تا انتقامی از خدایانی که فرزندان او را رانده بودند بگیرد. روایت هومری. هرا در برابر این امر که زئوس به‌تنهایی آتنا را پدیدآورده بود (آتنا فرزند زئوس و همسر دیگر وی متیس بود) بسیار خشمناک شد و اراده کرد که او نیز بی‌یاری زئوس فرزندی پدیدآورد. هرا
کرد که او نیز بی‌یاری زئوس فرزندی پدیدآورد. هرا می‌خواست این فرزند هماورد زئوس باشد، او با کمک تیتان‌ها محبوس، زمین و آسمان در شکل مینوی خود او را پدیدآورد که در کارش به هیچ عنوان موفق نشد و تیفون را زاد که نه به ایزدان و نه به آدمیان شبیه بود، بلکه تازیانه ابناء بشر به‌شمار می‌رفت. توصیف تایفون. حدفاصل میان یک موجود بشری و یک حیوان بود، از حیث قامت و قدرت بر همه فرزندان زمین فزونی داشت و از همه کوهستان‌ها بزرگ‌تر بود و سر او اغلب به ستارگان برمی‌خورد و وقتی دست‌هایش را باز می‌کرد یکی به مشرق و دیگری به
دست‌هایش را باز می‌کرد یکی به مشرق و دیگری به مغرب می‌رسید و به‌جای انگشتان یکصد سر اژدها داشت، از کمر به پایین بدن او از افعی‌ها پوشیده شده و دارای بال بود و از چشمانش آتش بیرون می‌زد و تیفون آن‌قدر وحشتناک بود که وقتی خدایان متوجه حمله او به آسمان شدند از ترس همه به مصر گریخته و شکل حیوان‌ها را به خود گرفتند. او تا حد زیادی موفق می‌شود و تعدادی از خدایان المپ را فراری داده و زئوس را به بند می‌کشد و پی‌های مفصل‌های او را بیرون می‌کشد و او را رها می‌کند تا پس از استراحت، او را از بین ببرد. هرمس به نجات
تا پس از استراحت، او را از بین ببرد. هرمس به نجات زئوس می‌آید، به صورت نوازنده‌ای دوره‌گرد نزدیک او می‌شود و تایفون را فریب می‌دهد و پی‌ها را برای تعمیر سازش از او می‌گیرد؛ و زئوس هم با استفاده از تیرهای آذرخش، تایفوئیوس را از بین می‌برد. در روایتی دیگر آپولوست که هیولا را می‌فریبد.
مسجد آخوند گراش یکی از قدیمی‌ترین مسجدهای به‌جامانده در محله ناساگ (NASAG) شهرستان گراش، استان فارس واقع شده‌است که توسط شیخ عبدالحسین و برادرش شیخ محمد باقر، بنا شده‌است. این مسجد دارای دو سنگ لوح می‌باشد یکی مربوط به بنای مسجد که سال ساخت این بنا با توجه به تاریخ ذکرشده درنوشته سال ۱۰۴۵ ه‍.ق) بوده و توسط حاج زینل آخوند و پسرش ابراهیم بنا شده‌است. سالن این بنا، دارای طاق‌های تیزه دارای است که بر روی چهارستون حمال در چهار بر آن قرار گرفته‌است و در چهار ضلع سالن طاق نماهایی در مقابل هر کدام از طاق‌ها ساخته
سالن طاق نماهایی در مقابل هر کدام از طاق‌ها ساخته شده‌است. شبستان مسجد نیز دارای چهارستون دایره‌ای شکل با طاق‌های هلالی در جهت شرقی، غربی و سقفی هلالی شکل است و حیاط آن در جهت شرق بنا ساخته شده‌است، این بنا شامل:سالن اصلی، حیاط و شبستان است. مسجد آخوند (گراش) در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است. قدمت. با توجه به صحبت‌های افراد ساکن در محل و نیز کتیبه ای که بر بالای محراب مسجد موجود است تاریخ این بنا به زمان نادرشاه افشار می‌رسد. تاریخ بنای این مسجد با توجه به تاریخ مذکور در سنگ نوشته سال (۱۰۴۵
با توجه به تاریخ مذکور در سنگ نوشته سال (۱۰۴۵ ه‍.ق) می‌باشد. مرمت. در سال ۱۳۹۴ طی بازدید کارشناسان اداره کل میراث فرهنگی فارس اعلام گردید مرمت این مسجد غیراصولی بوده و نیاز به مرمت اصولی دارد. آسمانه شبستان اصلی بعد از مرمت از تیرچه بلوک استفاده شده‌است که به گفته هیئت امنا مسجد قبل از مرمت آسمانه آن از تنه درخت نخل بوده‌است. در سال ۱۳۹۹ این مسجد توسط گروهی از معماران و مرمت‌گران محلی با حمایت مالی خیرین بومی مرمت شد. از تغییرات انجام شده در این مرمت می‌توان به مواردی همچون، بازگردانی پلان قدیمی، تقویت
به مواردی همچون، بازگردانی پلان قدیمی، تقویت پی‌های تاریخی، بازگردانی سقف چوبی (تیر و مَر) و همچنین احیای زیرزمین مسجد (شبستان) اشاره کرد. حاج علی علیپور، یکی از خیرین شهرستان، مبلغ مرمت را ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان برآورد کرده است. فضای داخلی مسجد. این مسجد به شیوه شبستانی حیاط‌دار و بدون ایوان ساخته شده‌است. تاقهای سردر ورودی و نیز تاقهای نما از نوع شاه عباسی کار شده‌است. ارتفاع آسمانه (سقف) مسجد در شبستان اصلی قبل از مرمت بیشتر بوده‌است که به دلیل خنکی و کوران هوا این امر انجام می‌شده ولی بعد از مرمت
و کوران هوا این امر انجام می‌شده ولی بعد از مرمت ارتفاع آسمانه را پایین‌تر آورده‌اند. بار سقف نیز بر روی چهار عدد ستون انتقال داده می‌شود که مقطع این ستون‌ها قبل از مرمت چهارگوش و بعد از مرمت به صورت دایره تغییر پیدا کرده‌است. این مسجد دارای دو محراب، یکی در شبستان اصلی و دیگری در زیرزمین می‌باشد، که بر بالای محراب اصلی کتیبه‌ای سنگی نقش بسته‌است که ساخت این مسجد را به دوره نادرشاه افشار می‌رساند. تاق‌های فضای شبستان اصلی از نوع تیزه‌دار و شاه عباسی است. در قسمت شمالی شبستان اصلی نیز دری زیبا و چوبی قرار
قسمت شمالی شبستان اصلی نیز دری زیبا و چوبی قرار دارد که به انباری وصل می‌شود. دسترسی به شبستان زمستانه مسجد یا زیرزمین از طریق پله‌هایی با ارتفاع زیاد است که این امر مطمئناً مشکلی در جهت رفت آمد مردم به وجود می‌آورده‌است. ارتفاع آسمانه (سقف) شبستان زیرزمین یا شبستان زمستانه مسجد به دلیل خنک‌تر بودن در فصول گرم سال و گرم‌تر بودن در فصول سرد سال کمتر از شبستان اصلی است. آسمانه این شبستان نیز از تاق گهواره‌ای استفاده شده‌است، بر عکس آسمانه شبستان اصلی که تخت بوده‌است.
مدیر ارشد فناوری اطلاعات (به اختصار "سی‌آی‌اُ ") بالاترین مقام تصمیم‌گیرندهٔ حوزهٔ فناوری اطلاعات و ارتباطات یک سازمان و یکی از مهمترین مدیریت های اجرایی سازمان هاست. این مدیر به مدیر عامل (مدیر ارشد اجرایی: CEO) گزارش می‌دهد. این مدیر معمولاً عضو هیئت اجرایی ارشد سازمان نیز می‌باشد. مهارت‌های فنی مورد نیاز این مدیر برای همهٔ سازمان‌ها یکسان نیستند و هر سازمانی نسبت به مأموریت و شرح وظایف خود، مهارت‌های فنی ویژه‌ای را برای این سمت تعریف می‌کند. در گذشته نیاز به مهارت‌های فنی عمومی همچون علوم انفورماتیک،
به مهارت‌های فنی عمومی همچون علوم انفورماتیک، مهندسی نرم‌افزار و سیستم‌های اطلاعاتی برای این سمت ذکر می‌شد که امروزه به هیچ وجه همگانی نیست. به‌تازگی توانایی‌های مدیریتی مورد نظر برای CIO را تیزهوشی تجاری و چشم‌اندازهای استراتژیک، مقدم بر مهارت‌های فنی شخص ذکر می‌کنند. نقش CIO گاهی به مدیر ارشد دانش یا CKO بسط داده می‌شود (مدیری که نه‌تنها با اطلاعات بلکه با دانش نیز سروکار دارد). همچنین نقش CIO گاهی با مدیر ارشد تکنولوژی یا CTO تعویض می‌شود (مدیر chief technical officer معمولاً بیشتر با توسعه و بهبود