payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کانخایار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۵۰۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۷٫۰۸ کیلومتر مربع است.
کانتوریا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۵۶۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۹٫۰۳ کیلومتر مربع است.
کاربونراس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۷۲۶۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۵٫۵۳ کیلومتر مربع است.
کاسترو د فیلابرس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۶۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۸٫۹۹ کیلومتر مربع است.
چرکُس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۹۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳٫۵۷ کیلومتر مربع است.
چیریبل دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۸۴۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۹۶٫۶۷ کیلومتر مربع است.
کوئباس دل آلمانسورا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۱۴۸۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۶۴٫۷۵ کیلومتر مربع است.
کُبدار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۱۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۱٫۸۳ کیلومتر مربع است.
دالیاس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۷۷۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۴۲٫۱۹ کیلومتر مربع است.
ال اخیدو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. این دهستان جمعیتی بالغ بر ۸۵ هزار نفر و مساحتی حدود ۲۲۷ کیلومترمربع دارد. بزرگ‌ترین مجموعهٔ گلخانه‌ای اروپا در این منطقه واقع شده‌است. از دههٔ ۱۹۸۰، دشت ساحلی کوچکی، حدود ۳۰ کیلومتری جنوب غربی شهر آلمریا، بزرگ‌ترین تمرکز گلخانه‌ها در جهان را تشکیل داده است و بیش از ۳۰ هزار هکتار را پوشش می‌دهد. در این مجموعهٔ بزرگ، سالانه بیش از چندین تن سبزیجات و میوه‌های گلخانه‌ای مانند گوجه‌فرنگی، فلفل، خیار و کدو تولید می‌شوند، که تأمین‌کنندهٔ بیش از نیمی از تقاضای اروپا
که تأمین‌کنندهٔ بیش از نیمی از تقاضای اروپا برای میوه‌ها و سبزیجات تازه است، و ۱٫۵ میلیارد دلار درآمد سالانه را برای منطقهٔ آلمریا به‌همراه دارد.
انیکس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۲۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۷ کیلومتر مربع است.
فلیکس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۵۳۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۱ کیلومتر مربع است.
فینس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۰۳۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۳ کیلومتر مربع است.
فینیانا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۴۴۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۵ کیلومتر مربع است.
فوندون دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۹۳۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۲ کیلومتر مربع است.
گاروچا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۸۶۲۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸ کیلومتر مربع است.
گادور دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۹۳۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۸ کیلومتر مربع است.
خرگال دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۰۵۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۲۸ کیلومتر مربع است.
اوئسیخا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۵۳۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۹ کیلومتر مربع است.
اوئرکال د آلمریا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۱۱۲۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۱ کیلومتر مربع است.
اوئرکال-اُورا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۶۱۵۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۱۸ کیلومتر مربع است.
اییار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۴۵۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۹ کیلومتر مربع است.
اینستینسیون دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۵۲۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۳ کیلومتر مربع است.
لا مُخُنِرا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۷۹۰۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۴ کیلومتر مربع است.
لُس گایاردُس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۸۸۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۵ کیلومتر مربع است.
لوبرین دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۶۷۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۸ کیلومتر مربع است.
لاوخار د آنداراکس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۸۳۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۲ کیلومتر مربع است.
لیخار دهستانی در استان آلمریا در بخش خودمختار اندلس در کشور اسپانیا است. در این دهستان ۵۰۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۸ کیلومتر مربع است. در لیخار به علت اهانت مردم پاریس به آلفونسو دوازدهم پادشاه اسپانیا در سفرش به این شهر و کوتاهی دولت اسپانیا در پاسخ دادن به این اهانت، علیه کشور فرانسه اعلان جنگ کرد. سائز، شهردار وقت لیخار که به کشور فرانسه اعلام جنگ داده بود به یک قهرمان محلی تبدیل شد و مجسمه‌هایی از او در شهرهای اسپانیا به پا شد. در طول صد سال آینده لیخار در وضعیت جنگی به سر می‌برد و سنت
سال آینده لیخار در وضعیت جنگی به سر می‌برد و سنت دشمنی با فرانسه به صورت سینه به سینه به نسل بعد منقل گشت ولی با این حال زدوخوردی بین لیخار و فرانسه شکل نگرفت. در سال پس از استقبال شکوهمند مردم پاریس از پادشاه اسپانیا خوان کارلوس، شهردار لیخار به دولت فرانسه پیشنهاد صلح داد، ولی فرانسه به این پیشنهاد واکنشی نشان نداد. در نهایت در سال و در زمان ریاست جمهوری فرانسوا میتران سفارت فرانسه در مادرید یک هیئت دیپلماتیک به لیخار فرستاد. عهدنامه صلح بین فرانسه و لیخار صد سال پس از اعلان جنگ به تاریخ امضا شد. سند
صد سال پس از اعلان جنگ به تاریخ امضا شد. سند اعلان جنگ لیخار به فرانسه و عهدنامه صلح در تالار فرمانداری این شهر به نمایش گذاشته شده است.
لوکار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۸۲۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۵ کیلومتر مربع است.
ماکائل دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۶۲۱۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۴ کیلومتر مربع است.
ماریا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۵۶۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۲۵ کیلومتر مربع است.
موخاکار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۷۷۴۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۲ کیلومتر مربع است.
ناسیمینتو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۴۶۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۱ کیلومتر مربع است.
نیخار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۹٬۳۳۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۰۱ کیلومتر مربع است.
اُهانس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۷۶۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۲ کیلومتر مربع است.
اُلولا د کاسترو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۸۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۴ کیلومتر مربع است.
اُلولا دل ریو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۶٬۱۴۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۳ کیلومتر مربع است.
اُریا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲٬۱۶۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۳۵ کیلومتر مربع است.
پادولس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۴۶۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۷ کیلومتر مربع است.
پارتالُئا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۹۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۳ کیلومتر مربع است.
پاترنا دل ریو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. جمعيت اين دهستان در سال 2018 برابر با 362 نفر و مساحت این دهستان ۴۵ کیلومتر مربع مي‌باشد.
پچینا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲٬۹۱۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۶ کیلومتر مربع است.
پولپی دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۶٬۴۹۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۶ کیلومتر مربع است.
پورچنا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱٬۶۵۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۷ کیلومتر مربع است.
ریوخا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱٬۲۱۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۶ کیلومتر مربع است.
رکتاس د مار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۵۰٬۹۵۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۰ کیلومتر مربع است.
راگُل دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۹۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۷ کیلومتر مربع است.
سانتا کروس د مارچنا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۰۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۰ کیلومتر مربع است.
سانتافه د مندوخار (به ) دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۴۵۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۵ کیلومتر مربع است.
سنس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۱۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۰ کیلومتر مربع است.
سِرُن دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲٬۴۸۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۶۷ کیلومتر مربع است.
معرفی منطقه ای در اسپانیا سیرو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۴۵۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۸ کیلومتر مربع است.
سُمُنتین دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۵۰۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۹ کیلومتر مربع است.
سُرباس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲٬۷۳۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۴۹ کیلومتر مربع است.
سوفلی دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۵۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۰ کیلومتر مربع است.
تابرناس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳٬۲۱۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۸۱ کیلومتر مربع است.
تابرنو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱٬۰۱۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۴ کیلومتر مربع است.
تاهال دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۷۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۵ کیلومتر مربع است.
ترکه () دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۴۶۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۶ کیلومتر مربع است.
توره دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲٬۴۵۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۰۸ کیلومتر مربع است.
تورییاس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۴۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۹ کیلومتر مربع است.
تیخُلا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳٬۸۱۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۰ کیلومتر مربع است.
اولِیلا دل کامپو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱٬۰۰۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۹ کیلومتر مربع است.
اوراکال دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۳۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۵ کیلومتر مربع است.
بلفیکه دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۱۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۵ کیلومتر مربع است.
برا () دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۷٬۹۷۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۸ کیلومتر مربع است.
بیاتر دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳٬۶۱۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۱ کیلومتر مربع است.
بلس-بلانکو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲٬۰۰۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۴۱ کیلومتر مربع است.
بلس-روبیو دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۶٬۵۹۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۸۲ کیلومتر مربع است.
بیکار () دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۶٬۴۶۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۴ کیلومتر مربع است.
لارویا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۲۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۱ کیلومتر مربع است.
لاس ترس وییاس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۵۸۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۵ کیلومتر مربع است.
لوکایننا د لاس تُرِس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۶۶۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۳ کیلومتر مربع است.
«با تگزاس در نیفتید» یا «با تگزاس شوخی نکنید» شعاریست دولتی در ایالت تگزاس در آمریکا. این شعار در سال ۱۹۸۶ توسط سازمان راه و ترابری ایالت تگزاس ابداع شد، و تا به امروز مورد استفاده‌است. هدف از آن تشویق به کاهش ریختن زباله در اماکن و بزرگراه‌های عمومی ایالت تگزاس بود. این شعار باعث کاهش ریختن زباله در اماکن عمومی تگزاس به میزان ۷۲٪ در میان سالهای ۱۹۸۶–۱۹۹۰ شد. این شعار تدریجاً استفاده‌های عمومی تری پیدا نمود، و امروزه توسط اهالی تگزاس به‌عنوان یک شعار کلی در حمایت و تمجید از ایالتشان مورد استفاده می‌باشد.
حمایت و تمجید از ایالتشان مورد استفاده می‌باشد. این شعار تا حدی محبوبیت پیدا نمود که بر روی نشان زیردریایی هسته‌ای USS Texas (کد SSN-۷۷۵) نیز مورد استفاده قرار گرفت.
دهستان بَرَغان دهستانی در بخش چندار شهرستان ساوجبلاغ، استان البرز در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲۴ نفر (۵۱۸ خانوار) بوده‌است. امامزاده عبدالقهار روستای ورده از مهمترین زیارتگاه‌های دهستان برغان است و حسینیه اعظم برغان از مهم‌ترین مراکز تاریخی دهستان برغان است. آلوهای این دهستان به نام آلوی برغانی در تهران و اطراف معروف است. پیشینه. برغان در برهه‌ای از تاریخ تحت تأثیر حکومت گیلان، ملوک کیائیه بود. مرکز فرمانروایی این ملوک شرق گیلان و مؤسس آنها سید علی کیا از اعقاب زید
شرق گیلان و مؤسس آنها سید علی کیا از اعقاب زید علوی پسر امام حسن مجتبی بوده‌است. در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۸۷ مناطق طالقان ،سیبان‌دره ،و روستای تاریخی ورده در برغان از سوی هیئت وزیران به عنوان مناطق نمونه گردشگری در سطح ملی تعیین شدند.
بارنی (نام هنگام تولد:برنارد بوش) ( ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰ - فوریه ۲۰۱۳) در نیوجرزی، سگ رئیس جمهور سابق ایالات متحده آمریکا، جرج دبلیو بوش و همسرش لورا بوش بود. این سگ تریر اسکاتلندی، تا کنون در فیلم های زیادی دیده شد و در میان کارکنان کاخ سفید دارای محبوبیت زیادی بود. بارنی یک همبازی ماده بنام خانم بیزلی داشت و به بازی با توپ فوتبال علاقه وافر نشان می‌داد. او در فوریه ۲۰۱۳ بر اثر لنفوم درگذشت. از او همسرش، سگ دیگر بوش‌ها یعنی خانم بیزلی برجای مانده است.
بَرَغان روستایی واقع در استان البرز ایران است. روستای برغان در دهستان برغان بخش چندار شهرستان ساوجبلاغ در غرب استان البرز و در کوه‌های البرز و در میان کرج و هشتگرد واقع شده‌است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵روستای برغان دارای ۵۱۸ خانوار و ۱۶۲۳نفر جمعیت است. زبان. مردم برغان به گویش کرجی از زبان فارسی که از گویش‌های کهن البرز است سخن می‌گویند، این گویش شباهت‌هایی با گویش‌های منطقه مازندران دارد. سوغات. از سوغات معروف روستای برغان می‌توان به آلوی برغان، عسل، توت، گردو، سماق و لبنیات محلی
به آلوی برغان، عسل، توت، گردو، سماق و لبنیات محلی اشاره کرد. گردوی پوست کاغذی از دیگر سوغات معروف برغان می‌باشد.
سنج روستایی است در استان البرز ایران. مردمش فارسی‌زبان هستند و به زبان پهلوی اشکانی گویش کرجی صحبت می‌کنند. روستای سنج در دهستان برغان بخش چندار شهرستان ساوجبلاغ در غرب استان تهران و در کوه‌های البرز و در میان کرج و هشتگرد واقع شده است. جمعیت. روستای سنج ۱۶۲ نفر (۵۰ خانوار) جمعیت دارد که از آن ۱۲ نفر بی‌سوادند. گردشگری. این روستای زیبا دارای باغات میوه شامل گردو ، گیلاس ، آلبالو ، گوجه سبز یا همان ( گوجه برغانی) می‌باشد ، همچنین دارای بافتی زیبا و نیمه جنگلی در حد فاصل حریم رودخانه می‌باشد . ضمناً منطقه ای
در حد فاصل حریم رودخانه می‌باشد . ضمناً منطقه ای زیبا و بکر بنام توکوه در حدود ۱۵ کیلومتر بالاتر از روستا وجود دارد که مسیر آن از انتهای روستا و در حاشیه رودخانه به سمت شمال می‌باشد و محلی کاملاً ییلاقی می‌باشد و به‌خصوص در فصل بهار زیبایی‌های منحصر به فردی دارد.
نیکول تادئوسی فریدنی ( زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۳۶ – درگذشته ۶ فوریه ۲۰۰۸) عکاس و طبیعت‌نگار مشهور ارمنی‌تبار اهل ایران بود. وی پدر عکاسی نوین و سلطان عکاسی طبیعت ایران لقب گرفته است. زندگی‌نامه. نیکول فریدنی در ۲۵ ژانویه ۱۹۳۶ (۴ بهمن ۱۳۱۴) در شیراز به دنیا آمد و در دو سالگی به همراه خانواده به اصفهان نقل مکان می‌کنند. دورهٔ دبستان را در مدرسهٔ شاه عباس واقع در محله جلفا گذرانده و سپس با خانواده به تهران آمدند از ۱۴ سالگی دوربین دست گرفت و عکاسی کرد و دست روزگار او را در سن ۱۴ سالگی به کرمان کشاند؛ جایی که قرار بود
در سن ۱۴ سالگی به کرمان کشاند؛ جایی که قرار بود استعداد عکاسی او آنجا شکوفا شود. خودش ماجرای زندگی‌اش را این‌گونه تعریف می‌کند؛ پدر من در طرح معروف «ترومن» شاغل بود و شخصی به نام «حسین شریفی» هم متصدی عکاسی «اصل چهار» بود. او گاهی از من می‌خواست در خشک‌کردن عکس‌ها کمکش کنم. در آن چهاردیواری تاریک، تمام عشق و علاقه من به عکاسی زاده شد. پس از مدتی با اصرار از حسین آقا خواستم اجازه دهد تا عکاسی کنم. ابتدا مخالفت کرد و گفت: «تو عکاسی بلد نیستی». راست می‌گفت بلد نبودم اما قول دادم زود یاد بگیرم. او هم سرانجام
نبودم اما قول دادم زود یاد بگیرم. او هم سرانجام یک دستگاه دوربین «زایسی ایکون ۶×۶» و یک حلقه فیلم «ارتوکروماتیک گورت» به من داد و من که می‌خواستم از ابرهای درهم پیچیده در زمینه آسمان آبی عکس بگیرم، روی لنز دوربین فیلتر قرمز گذاشتم؛ غافل از اینکه فیلم ارتوکروماتیک در مقابل نور قرمز حساسیت ندارد و در نتیجه کل فیلم‌ها خراب از آب درآمد. پدرم وقتی علاقه مرا به عکاسی دید، یک دوربین ۳۵ میلی‌متری آرگوس برایم خرید؛ بعدتر هم یک نیکون اس-۲. شب و روزم شده بود عکاسی؛ با چند تا از دوستان‌ام، سوار دوچرخه می‌شدیم و
با چند تا از دوستان‌ام، سوار دوچرخه می‌شدیم و رکاب‌زنان فاصله ۶ فرسنگی کرمان – ماهان را طی می‌کردیم. بعد از ظهر خسته و خاک‌آلود به تاریکخانه (عکاسی) کوچکم می‌رفتم و فیلم‌ها را ظاهر می‌کردم. آن تاریکخانه را با خون دل از مقوای ضخیم درست کرده بودم و چند تشک و یک تانک ظهور کوچک و یک دستگاه آگراندیسور هم برایش تهیه کرده بودم. همان ابتدای کار یکی از دوستان پدرم به نام سمبات در کیورغیان به دیدار ما آمد؛ عکس‌های مرا که به در و دیوار آویزان کرده بودم دید و از عکاس آنها سؤال کرد. وقتی پدر گفت آنها را من گرفته‌ام،
آنها سؤال کرد. وقتی پدر گفت آنها را من گرفته‌ام، سمبات سفارش کرد که موضوع را سرسری نگیرد و روی من سرمایه‌گذاری کند. این موضوع را مرحوم سهرابی – عکاس زرتشتی (دهه ۱۳۳۰) - هم به پدرم گفته بود. او در آن سال‌ها در خیابان شاپور (شریعتی فعلی) مغازه داشت. هر وقت برای انجام بعضی کارها به او مراجعه می‌کردم، سفارش می‌کرد که عکاسی را جدی بگیرم. سفارش اطرافیان باعث شد که پدرم ۲ حلقه فیلم رنگی نگاتیو رنگی آگفا از مؤسسه آگفا در تهران – که تازه کارِ رنگی را آغاز کرده بود – بیاورد و من با وسواس، آنها را از آثار و طبیعت
– بیاورد و من با وسواس، آنها را از آثار و طبیعت کرمان و اطراف آن پر کردم. بعد آنها را به فرودگاه بردم و به افسری که با هواپیمای نظامی به تهران می‌رفت دادم و گفتم بی‌زحمت آنها را به فروشگاه آگفا در چهارراه استانبول برسانید. بعد از مدتی، یک روز به دفتر پدرم در «اصل چهار» رفتم و عکس رنگی امامزاده دهستان (اختیارآباد، ۱۸ کیلومتری کرمان) را روی میزش دیدم؛ گفتم «این عکس را من گرفته‌ام». گفت نه، این عکس را یک آمریکایی گرفته و به من داده که روی میزم بگذارم. گفتم مطمئنم این عکس را من گرفته‌ام؛ این دوربین من است، از
این عکس را من گرفته‌ام؛ این دوربین من است، از همین زاویه، همین موقع روز خودم با دوچرخه رفته بودم! بالاخره پدرم کشوی میزش را باز کرد و تمام عکس‌هایی که من گرفته بودم و چاپ شده بود را بیرون آورد و به من داد. با ولع آنها را نگاه کردم، به خانه رفتم و آنها را به مادرم نشان دادم. روز بعد هم عکس‌ها را به دبیرستان بردم و به مدیر دبیرستان نشان دادم، او هم دستور داد که آنها را روی پانل زیر ویترین تابلوی اعلانات مدرسه بگذارند. آن روز بهترین روز عمرم بود. بچه‌ها برای دیدن عکس‌ها از سر و کول هم بالا می‌رفتند و این نقطه
عکس‌ها از سر و کول هم بالا می‌رفتند و این نقطه شروع کار عکاسی من بود. بیشتر عکس‌های او با دوربین قطع متوسط گرفته شده است. با اینکه در سال‌های آخر عمرش تکنولوژی دیجیتال به بازار آمده بود ولی وی ترجیح می‌داد به صورت آنالوگ عکاسی کند. درگذشت. نیکول فریدنی، در ۶ فوریه ۲۰۰۸ (۱۷ بهمن ۱۳۸۶) درگذشت و پیکر وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد. نمونه آثار. از آثار وی مجموعه عکس‌های مناظر طبیعی ایران در کتابی با عنوان «مناظر طبیعی ایران» و هم چنین مجموعه عکسهای بناهای دیدنی شهر یزد در کتابی مجزا چاپ
عکسهای بناهای دیدنی شهر یزد در کتابی مجزا چاپ شده است.
مسجد رایا بیت‌الرحمن مسجد بزرگی است در مرکز شهر باندا آچه در آچه کشور اندونزی. ساخت این مسجد در ۱۸۷۹ آغاز شد و در ۱۸۸۱ به اتمام رسید. با وجود تسونامی سال ۲۰۰۴ در اندونزی، که موجب تخریب بخش عمده‌ای از شهر شد، این مسجد باقی ماند.
رابرت جرارد ساندز مشهور به بابی ساندز (۹ مارس ۱۹۵۴–۵ مه ۱۹۸۱) مبارز ایرلندی و عضو ارتش آزادی‌خواه ایرلند بود. او رهبری اعتصاب غذای سال ۱۹۸۱ زندانیان جمهوری‌خواه ایرلندی را در اعتراض به رعایت نشدن حقوق‌شان برعهده داشت. ساندز پس از ۶۶ روز در اثر اعتصاب درگذشت. خیابان ضلع غربی سفارت بریتانیا در تهران به منظور تجلیل از او به نام خیابان بابی ساندز نام‌گذاری شده‌است. زندگی‌نامه. بابی ساندز در سال ۱۹۵۴ میلادی در شهر بلفاست مرکز ایرلند شمالی در یک خانواده کاتولیک ایرلندی به دنیا آمد. او در ۱۶ سالگی به کار مکانیکی
به دنیا آمد. او در ۱۶ سالگی به کار مکانیکی مشغول و عضو اتحادیه کارگری ایرلند شد. در سال ۱۹۷۲ (که ۱۳ کاتولیک در تظاهرات به دست سربازان انگلیسی کشته شدند) در سن ۱۸ سالگی به ارتش آزادی‌خواه ایرلند پیوست. او همواره خواستار خروج ارتش بریتانیا از شمال ایرلند بود. وی یک سال بعد به جرم حمل اسلحه دستگیر و به ۵ سال زندان محکوم شد. ۶ ماه پس از آزادی در ۱۹۷۷ دوباره به همین جرم و این بار به ۱۴ سال زندان محکوم شد، ولی به محض ورود به زندان در اعتراض به رفتار دولت از پوشیدن لباس زندانیان امتناع کرد و خواستار این شد که او
لباس زندانیان امتناع کرد و خواستار این شد که او را به عنوان یک زندانی سیاسی بشناسند نه زندانی جنایی. اعتصاب غذا و مرگ. در مارس ۱۹۸۱ بابی ساندز اعتصاب غذای تاریخی خود را با این خواست‌ها آغاز کرد: کمی پس از آغاز اعتصاب غذای بابی ساندز، یکی از نمایندگان محلی ایرلندی درگذشت و بابی در حالی که زندانی سیاسی بود، از طرف مردم به جای وی انتخاب شد. دولت بریتانیا حاضر به پذیرش این انتخابات نشد و حتی قانون انتخابات را به نحوی تغییر داد که دیگر زندانیان جمهوری‌خواه نتوانند داوطلب شرکت در آن شوند. دولت وقت بریتانیا حاضر
داوطلب شرکت در آن شوند. دولت وقت بریتانیا حاضر به پذیرش خواست‌های بابی ساندز و دیگر زندانیان جمهوری‌خواه نشد. کلیسا خواهان دست کشیدن از اعتصاب شد. ساندز در پاسخ از کلیسا خواست از «دولت انگلیس بخواهید که دست از سر ما بردارد. به دولت انگلیس فشار بیاورید.» مرگ. سرانجام بابی ساندز پس از ۶۶ روز اعتصاب غذا در سن بیست و هفت سالگی در ۵ می ۱۹۸۱ در زندان بلفاست درگذشت. گزارش اصلی پزشکی قانونی مرگ او را «خودکشی» و ناشی از «گرسنگی خودتحمیلی» اعلام کرد که بعداً با اعتراض خانواده‌های اعتصاب‌کنندگان علت را به «گرسنگی»
خانواده‌های اعتصاب‌کنندگان علت را به «گرسنگی» تغییر داد. واکنش‌ها. چند مبارز دیگر ایرلندی علیه سیاست‌های دولت محافظه‌کار مارگارت تاچر دست به اعتصاب غذا زدند و ده نفرشان در این راه جان خود را از دست دادند. روندی که سرانجام با پادرمیانی کلیسا متوقف شد و اعتصاب غذای زندانیان پایان یافت. سیاستمداران انگلیسی هر یک موضعی متفاوت دربارهٔ مرگ او اتخاذ کردند. همفری اتکینز وزیر وقت ایرلند شمالی در کابینهٔ انگلیس گفت «این قبیل اعمال بی‌مورد یک جنبهٔ خودآزاری بیهوده دارد و امید من آن است که مردم ایرلند شمالی به عبث
دارد و امید من آن است که مردم ایرلند شمالی به عبث بودن این خشونت‌ها واقف شوند و از آن روی برگردانند.» جیمی هاپکینز عضو حزب حاکم محافظه‌کار نیز طی نطقی در پارلمان تأکید کرد که «برای دولت انگلیس، بابی ساندز عضو ارتش سری ایرلند یک جنایتکار است!». نخست‌وزیر جمهوری ایرلند طی اعلامیه‌ای از مرگ بابی ساندز ابراز تاسف کرد و آن را «فاجعه دیگری در رشته فجایعی که در ایرلند صورت می‌گیرد» خواند. وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که از مرگ بابی ساندز عضو ارتش سری جمهوری‌خواه ایرلند که در نتیجه اعتصاب غذا جان خود را از دست
ایرلند که در نتیجه اعتصاب غذا جان خود را از دست داد، بسیار متأسف است و پیفلین دبیرکل سندیکای خدمات عمومی دوبلین طی مصاحبه‌ای اوج‌گیری بحران ایرلند شمالی را نتیجهٔ «سیاست اختناق‌آمیز دولت بریتانیا» توصیف کرد. گروه زیادی از جوانان با شنیدن خبر مرگ ساندز به خیابان‌های بلفاست ریختند، در خیابان‌ها سنگر بسته و با پلیس درگیر شدند. همزمان با این واکنش‌ها، صدها تن از مردم در مقابل دفتر شرکت هواپیمایی بریتانیا در نیویورک به حمایت از اعضای زندانی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند دست به تظاهرات زدند و خواستار خروج فوری ارتش
دست به تظاهرات زدند و خواستار خروج فوری ارتش بریتانیا از خاک ایرلند شدند. ابوالحسن بنی‌صدر رئیس‌جمهور وقت جمهوری اسلامی ایران در نامه‌ای به خانواده ساندز تسلیت گفت. دولت ایران همچنین خواهان حضور نماینده‌ای در مراسم خاکسپاری ساندز شد اما این درخواست با عدم صدور ویزا از سوی بریتانیا، محقق نشد. شورای نامگذاری شهر تهران در ۱۳۶۰ خیابان ضلع غربی سفارت انگلیس را به منظور تجلیل از جانباز چریک مبارز ارتش جمهوری‌خواه ایرلند از خیابان محمد همایون به نام خیابان بابی ساندز نام‌گذاری کرد و نام محمد همایون برای خیابان
ساندز نام‌گذاری کرد و نام محمد همایون برای خیابان زمرد واقع در شرق حسینیه ارشاد برگزیده شد. این کار موجب شد سفارت انگلیس برای دوری‌گزیدن از ذکر نام بابی ساندز در نامه‌نگاری‌ها در اصلی سفارت را ببندد و دری دیگر را که به خیابان فردوسی باز می‌شود، محل اصلی ورود و خروج قرار دهد.
مسجد استقلال در جاکارتا، در اندونزی، بزرگترین مسجد جنوب شرق آسیا است. پیشینه. دولت اندونزی در ۱۹۷۵ برای ساخت مسجد ملی اقدام کرد و مسجد استقلال را بنا کرد. این مسجد گنجایش ۱۲۰٬۰۰۰ نفر را در یک زمان دارد. معماری. بر روی شبستان اصلی مسجد یک گنبد با قطر ۴۵ متر قرار گرفته‌است که این گنبد توسط ۱۲ ستون نگه‌داشته شده‌است.
مسلمانان پس از سال ۱۹۲۹ بیشترین جمعیت کشور آلبانی را تشکیل می‌دهند. پیشینه. تغییر دین تا ۷۰ درصد جمعیت آلبانی به اسلام، یکی از میراث‌های حکومت عثمانی بود. پس از استقلال آلبانی از حکومت عثمانی، این کشور به صورت تنها دولت اسلامی در اروپا ظهور کرد. توسعه اسلام در مناطق کوهستانی شمال این کشور با مخالفت شدید کاتولیکهای رومی مواجه شد. اما به تدریج مقاومت مسلمانان کاهش یافت تا جایی که در بعضی مواقع مجبور به تغییر دین خود شدند. در پایان قرن هفدهم کاتولیک‌ها همچنان از نظر تعداد در شمال آلبانی بر مسلمانان فزونی
از نظر تعداد در شمال آلبانی بر مسلمانان فزونی داشتند. بر اساس قانون اساسی مصوب سال ۱۹۹۸ این کشور هیچ دینی، دین رسمی این کشور نیست و همه ادیان مساوی هستند. با این وجود تمامی مذاهب موجود در این کشور (مسلمانان سنی، بکتاشیه، مسیحیان ارتدکس و کاتولیک رومی) هر یک خواستار درجه بالاتری برای به رسمیت شناخته شدن از سوی دولت این کشور هستند.
بِکتاشیه طریقتی است که خود را منسوب به حاجی بکتاش ولی زاهد خراسانی می‌دانند. بسیاری پیدایش این مذهب را به‌دست فردی به نام بالیم سلطان می‌دانند. این طریقه از آناتولی شروع شد و با برخورداری از حمایت رسمی دولت عثمانی و در پی کشورگشایی‌های آن، به شبه جزیره بالکان و از آنجا به آلبانی راه یافت. بعدها خانقاه‌های بکتاشیه در آنجا ساخته شدند. راهیابی این طریقت به شبه جزیره بالکان، در اسلام آوردن ساکنان آنجا سهم عمده‌ای داشت. امروزه بکتاشیه علاوه بر آلبانی و به‌طور محدود در ترکیه، در میان مردم سوریه، مصر، و