payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این شهر تبدیل شده‌است.[74] جغرافیا. مکان. شهر گرانادا در وگا د گرانادا ، یکی از فرورفتگی‌ها یا دشت‌های واقع در رشته‌کوه‌های باتیک قرار دارد که در غرب با کوه‌های آرکیدونا و و در شرق توسط ، و هوئسکار ادامه دارد. خاک حاصلخیز دشت وگا که برای کشاورزی بسیار مناسب است، توسط جریان‌های آبی که از سیرا نوادا سرچشمه می‌گیرند، آبیاری می‌شود؛ همچنین از کوهساران فرعی کوچکتر که همگی در حوزهٔ آبریز رود خنیل قرار دارند، که این رود از مرکز شهر در جهت شرق به غرب عبور می‌کند. رود موناچییل، یکی از شاخه‌های چپ‌رود خنیل، نیز از
رود موناچییل، یکی از شاخه‌های چپ‌رود خنیل، نیز از شهر عبور کرده و در غرب مرکز شهر به رود خنیل می‌پیوندد. جمعیت شناسی. مناطق شهری. در شهرداری گرانادا پنج منطقه شهری وجود دارد: شهر گرانادا، آلکوریا دل فارگ، بوبادیلا، سریلو د ماراسنا و لانچا دل جنیل. با توجه به گسترش شهر گرانادا، کرللیلو ده ماراسنا - Cerrillo de Maracena در آن ادغام شده است. آب و هوا. گرانادا دارای آب و هوای مدیترانه ای تابستان گرم ( "Csa" ) نزدیک به آب و هوای سرد نیمه خشک ( "BSk" ) است. تابستان‌ها گرم و خشک با دمای روزانه است در گرمترین ماه
گرم و خشک با دمای روزانه است در گرمترین ماه (ژوئیه)؛ با این حال، دما به بیش از می رسد در ماه های تابستان غیر معمول نیستند. زمستان ها خنک و مرطوب است و بیشتر بارندگی از نوامبر تا ژانویه متمرکز است. سردترین ماه ژانویه با دمای روز در نوسان است و به حدود کاهش می یابد در طول شب. یخبندان رایج است زیرا دمای هوا معمولاً در اوایل صبح به زیر صفر می رسد. برف نادر است و هر چند سال یک بار اتفاق می افتد. بهار و پاییز غیرقابل پیش بینی هستند و دمای آن از ملایم تا گرم متغیر است. اوایل تابستان سال ۲۰۱۷ شهر را با دو موج
است. اوایل تابستان سال ۲۰۱۷ شهر را با دو موج گرمای عظیم روبرو کرد که از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷، رکوردهای طولانی مدت دما را شکست، و بالاترین حداکثر جدید ماه را ۴۰.۶ کرد. درجه سانتی گراد (رکورد قدیمی ۴۰.۰)، که سه بار در بازه زمانی چهار روزه به ۴۰.۹ رسید. درجه سانتی گراد در ۱۴ ژوئن، ۴۱.۳ (۱۵ ژوئن) و، در نهایت، ۴۱.۵ (۱۷ ژوئن). دومین افزایش شدید دما تقریباً یک ماه بعد رخ داد که ضرایب به ۴۵.۷ و ۴۵.۳ رسید. درجه سانتیگراد در ۱۲ و ۱۳ جولای به ترتیب، رکورد قدیمی جولای را با تقریبا ۳ درجه پشت سر گذاشت. هرم جمعیت. طبق ثبت‌نام
۳ درجه پشت سر گذاشت. هرم جمعیت. طبق ثبت‌نام شُهویِ ساکنان، در سال ۲۰۲۱ شهرداری گرانادا دارای ۲۳۱٬۷۷۵ نفر جمعیت بوده که از این تعداد ۱۰۶٬۹۸۷ نفر مرد (۵۳٫۸٪) و ۱۲۴٬۷۳۸ نفر زن (۴۶٫۲٪) بودند. از دههٔ ۹۰ کاهش جزئی در جمعیت شهر گرانادا به نفع شهرهای کوچک‌تر در منطقهٔ شهری وجود داشته است. بر اساس هرم جمعیت: منبع: Agencia Estatal de Meteorología منبع: Agencia Estatal de Meteorología منابع.
سن سباستین (اسپانیایی: San Sebastián) مرکز استان گوئیپوسکوای اسپانیا است. جمعیت آن ۱۸۲٬۹۳۰ نفر و مساحتش ۶۱ کیلومتر مربع است. این شهر که در شمال باسک و در قسمت ساحل جنوبی خلیج کوچک بیزکی هست، در فاصله حدوداً صد کیلومتری شهر بیلبائو قرار گرفته و صاحب یکی از معروفترین ساحل‌های اروپاست. شانه باد. در طرف مقابل ساحل سن سباستین یعنی سمتی که شهر کوچک Igeldo بر روی کوه Igeldo واقع شده، در کوهپایه و محل برخورد موج‌های دریا به کوه، سازه‌ای طراحی شده به نام «شانه باد» که باد حاصل از برخورد امواج دریا به کوه را به نحوی
باد حاصل از برخورد امواج دریا به کوه را به نحوی شانه کرده و به بالا هدایت می‌کند. سمبلی از شانه باد توسط Eduardo Chillida نیز تراشیده شده که از شهره خاصی برخوردار است. هر چند ثانیه فضای هیجان انگیزی به واسطه حرکت موج‌ها که بدنبالش باد با وزش تندی از دریچه‌های زمینی آن خارج می‌شود، به وجود می‌آید. فرهنگ. سن سباستین در ایران را شاید بخاطر فستیوال بین‌المللی فیلم سن سباستین که در سپتامبر برگزار می‌شود می‌شناسند و در همین حال، شهر سن سباستین یکی از کاندیداهای دریافت عنوان "پایتخت فرهنگی اروپا ۲۰۱۶" در نظر
دریافت عنوان "پایتخت فرهنگی اروپا ۲۰۱۶" در نظر گرفته شده و بخش‌های مختلف این شهر به همراه روستاهای اطرافش که بعضاً در کوه قرار گرفته، جلوه خاص و زیبایی به این شهر بخشیده‌است. اقتصاد. آکواریوم سن سباستین به همراه آکواریوم بارسلونا جزء معروفترین‌ها در اسپانیا و اروپا محسوب می‌شوند و جانوران بدیع دریایی در آن از همه نوع و قسم دیده می‌شود. علاوه بر آن، طراحی و معماری داخلی آکواریم در نوع خودش بی‌نظیر محسوب می‌شود. از زیباترین بخش آکواریم می‌توان به راهروی شیشه‌ای اون اشاره کرد که از همه جهات امکان به تماشا
اون اشاره کرد که از همه جهات امکان به تماشا نشستن دنیای زیبای زیر دریاها در این راهرو وجود دارد. ورزش. همیشه مردم بیلبائو و سن سباستین در یک حس رقابت سازنده با هم قرار داشته‌اند و تا آنجایی که ممکن بوده، سعی کرده‌اند تا از هم در هر زمینه پیشی بگیرند. به همین دلیل هم اگر به عنوان مثال بیلبائو در فوتبال نام «اتلتیک» را به یدک کشیده‌است، سن سباستین هم تیم «رئال سوسیداد» رو معرفی کرده که یکی از تیم‌های پایه‌گذار لالیگای اسپانیا بوده‌است.
پالما () یا پالما دِ مایورکا () بزرگ‌ترین شهر و پایتخت بخش خودمختار جزایر بالئاری در پادشاهی اسپانیا و مهم‌ترین شهر و بندر جزیرهٔ مایورکا است. جمعیت آن ۴۰۱٬۲۷۰ نفر (۲۰۰۹) و مساحتش ۲۱۳ کیلومتر مربع است. مترو. متروی پالما در سال ۱۹۹۵ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۱۶ ایستگاه می‌باشد.
یِیدا یا لِریدا یا لارده (؛ ) شهری در غرب کاتالونیا واقع در اسپانیا است. این شهر، پایتخت استان لریدا است. لارده یکی از قدیمی‌ترین شهرهای کاتالونیا است که زمان مستقر شدن در آن به عصر برنز بر می‌گردد. تا زمان هیسپانیا، این منطقه اقامتگاهی برای ایبریایی‌ها بود. این شهر در زمان سلطنت آگوستوس تبدیل به شهرداری شد. در سال ۱۱۴۹ و پس از چندین سده، این شهر در جریان بازپس‌گیری اندلس از موروها، که آن را در قرن هشتم تصرف کرده بودند، پس گرفته شد. در سال ۱۲۹۷، دانشگاه لارده تأسیس شد که سومین دانشگاه قدیمی در اسپانیا است.
تأسیس شد که سومین دانشگاه قدیمی در اسپانیا است. در طول سده‌های بعد، این شهر در چندین جنگ مثل جنگ داخلی اسپانیا در قرن بیستم آسیب دید.
پامپلونا (اسپانیایی: Pamplona) مرکز استان نابارای اسپانیا است. جمعیت آن ۲۱۰٬۰۰۰ نفر و مساحتش ۲۴ کیلومتر مربع است. پامپلونا پایتخت ناحیه خودگردان نِوَرّا در شمال شرقی اسپانیاست که به زبان باسکی (یکی از زبان‌های رایج اسپانیا در منطقه باسک) ایرونیا Iruña نامیده می‌شود. شهرت این شهر به واسطه فستیوال گاوبازی سن فرمین هست که هر ساله از ۶ تا ۱۴ ژوئن در آن برگزار می‌شود.
تروئل (اسپانیایی: Teruel) مرکز استان تروئلی اسپانیا است. جمعیت آن ۳۴٬۲۴۰ نفر و مساحتش ۴۴۰ کیلومتر مربع است. فرهنگ. کلیسای سان پدرو در آن است و در دوران جنگ داخلی اسپانیا این شهر نقش موثری داشت و جنگ‌های شدیدی در آن روی داد.
تولدو، اسپانیا (به اسپانیایی: Toledo, Spain) مرکز استان تولدوی اسپانیا است که در استان تولدو واقع شده‌است. خصوصیات. تولدو ۸۴٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد و ۵۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. تاریخ. تاریخ این شهر به سده هفتم میلادی برمی گردد. زمانی که تولدو از یک قریه(دهکده یا روستا) کوچک کم کم گسترش یافت و به یک شهر مهم بعدها در امپراتوری اسپانیا تبدیل شد که بیش از ۱۰۰ سال پایتخت این دولت ملی بسیار بزرگ از حیث قلمرو و قدرت سیاسی در سده های بیشتر چهاردهم و پانزدهم بود. ادبیات تولدو از ادبیات معمول کشور اسپانیا
بود. ادبیات تولدو از ادبیات معمول کشور اسپانیا کمی جدا و متفاوت است و هنر نیز در این آبادی از دیردست آنچنان رونقی نداشته است. فرهنگ. قلعه بزرگ تاریخی شهر تولدو که از ۵۰۰ سال پیش قدمت دارد امروزه گردشگران زیادی را تنها به همین بهانه به تولدو می کشاند. مردم تولدو از لحاظ مذهبی کمی تندرو و محافظه‌کار و سنگین تر نسبت به مناطق دیگر اسپانیا می باشند. اقتصاد. تولدو تقریباً دقیق از لحاظ موقعیت جغرافیایی وسط اسپانیا است. این مهم باعث شده این شهر از شهرهای راهبردی یا استراتژیک اسپانیا باشد که از هر سوی اسپانیا
یا استراتژیک اسپانیا باشد که از هر سوی اسپانیا مسافران تجاری اقتصادی اکثرا از میانه تولدو نیز عبور می کنند.
لوگُرونیو (اسپانیایی: Logroño) مرکز استان لاریُخای اسپانیا است. جمعیت آن ۱۴۷٬۰۳۶ نفر و مساحتش ۸۰ کیلومتر مربع است.
الکساندر دوما (پسر) (۲۷ ژوئیه ۱۸۲۴ – ۲۷ نوامبر ۱۸۹۵) نویسنده و نمایش‌نامه‌نویس و رمان‌نویس فرانسوی فرزند الکساندر دوما (پدر) بودند که پا جای پای پدر گذاشت. زندگی. او در پاریس به دنیا آمد و فرزند نامشروع الکساندر دوما (پدر) بود. در سال ۱۸۳۱ دومای پدر وی را به عنوان فرزند قانونی خود قبول کرد. او در ۱۸۴۵ اولین کتاب خود را با نام "گناهان دوره جوانی" (peches de Jeunesse) منتشر کرد. از نمایشنامه‌های وی می‌توان "مسئله پول" و "فرزند نامشروع" را نام برد. جستارهای وابسته. الکساندر دوما (پدر)
الکساندر دوما (پدر) (۲۴ ژوئیه ۱۸۰۲–۵ دسامبر ۱۸۷۰) رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس فرانسوی بود که به او لقب «سلطان پاریس» را داده بودند. دوما به خاطر رمان‌های ماجراجویانه فراوانش یکی از مشهورترین نویسندگان فرانسه به‌شمار می‌رود. بسیاری از رمان‌های او، از قبیل «سه تفنگدار»، «ملکه مارگو» و «گردنبند ملکه» رمان‌هایی دنباله‌دار و سریالی هستند. او علاوه بر رمان‌نویسی، مقاله‌نویس، نمایشنامه‌نویس و خبرنگار پر توانی بود. دوران کودکی. الکساندر دوما در روستایی به نام ویله-کتره در نزدیکی شهر پاریس به دنیا آمد. پدر او، توماس
در نزدیکی شهر پاریس به دنیا آمد. پدر او، توماس الکساندر دوما داوی دولا پاتریه و مادرش ماری لوئی الیزابت لابوره نام داشتند. پدر الکساندر، که ژنرالی در ارتش ناپلئون بود، مورد غضب ارتش قرار گرفت و همین امر او را به سمت فقر سوق داد. زمانی که الکساندر دوما به دنیا آمد، خانواده او ثروت و موقعیت خود را از دست داده بودند و مادر او که با مرگ ژنرال دوما در ۱۸۰۶ (در چهار سالگی الکساندر)، بیوه شده بود، جهت ایجاد موقعیت تحصیلی مناسب برای فرزندش به سختی تلاش می‌کرد. هرچند «ماری لوئیس» در تأمین هزینه‌های تحصیلی برای
هرچند «ماری لوئیس» در تأمین هزینه‌های تحصیلی برای فرزندش ناتوان بود، اما این مسئله در شوق و علاقه الکساندر به مطالعه تأثیری نداشت و او هر کتابی را که به دست می‌آورد می‌خواند. هم‌زمان با رشد الکساندر کوچک، داستان‌هایی که «ماری لوئی» از شجاعت و رشادت پدرش در زمان اوج اقتدار ارتش ناپلئون برای او تعریف می‌کرد، به وی دید روشن و واضحی از ماجراجویی و قهرمان‌پروری می‌بخشید. هرچند که سایه فقر بر خانواده الکساندر سنگینی می‌کرد، اما هنوز شهرت پدر و ارتباطات اشرافی سابق برای آن‌ها باقی‌مانده بود و همین عوامل باعث شد
برای آن‌ها باقی‌مانده بود و همین عوامل باعث شد که پس از استقرار رژیم سلطنتی، الکساندر ۲۰ ساله در ۱۸۲۲ به پاریس برود و با کمک اقوام پدری، به سمت منشی مخصوص لوئی فیلیپ، دوک دو اورلئان درآید. نویسندگی. هم‌زمان با کار در پاریس، دوما به نوشتن مقاله برای مجلات و نمایش‌نامه برای تئاتر می‌پرداخت. در ۱۸۲۹ نمایش‌نامه "هنری سوم و دربارش" ارائه شد و با استقبال خوبی روبرو گشت. سال بعد نمایش‌نامه بعدی او "کریستین" شهرت بیشتر و به موازات آن موقعیت مالی خوبی برایش به ارمغان آورد و او را قادر ساخت که تمام وقت به نویسندگی
آورد و او را قادر ساخت که تمام وقت به نویسندگی بپردازد. در ۱۸۳۰ وی در انقلابی سهیم گردید که منجر به براندازی حکومت شارل دهم و تفویض قدرت به کارفرمای او «دوک دو اورلئان (یا همان لوئی فیلیپ)» شد. تا نیمه‌های دههٔ ۱۸۳۰ زندگی در فرانسه به علت شورش‌های پراکنده مختل بود. هم‌زمان با بهبود اوضاع اقتصادی و اجتماعی موقعیت برای بروز استعداد الکساندر دوما فراهم شد. پس از نوشتن چند نمایش‌نامه موفق دیگر، او به نوشتن رمان تغییر جهت داد. به این ترتیب که با افزایش علاقه‌مندی روزنامه‌ها به رمان‌های دنباله‌دار در سال ۱۸۳۸
روزنامه‌ها به رمان‌های دنباله‌دار در سال ۱۸۳۸ دوما با بازنویسی یکی از نمایش نامه‌هایش اولین رمان سریالی خود با نام "کاپیتان پامفیل" را ارائه کرد و این شروعی بود برای تبدیل ذهن الکساندر دوما به یک «استودیوی داستان پردازی» که صدها داستان و شخصیت در آن ساخته و پرداخته شد. در سال‌های ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۱ دوما به همراه تنی چند از دوستانش رمان "جنایات مجلل" (Celebrated Crimes) را ساخته و پرداخته کرد. این رمان ۸ قسمتی به شرح جنایات مشهور اروپا می‌پردازد. در اول فوریه ۱۸۴۰ دوما با هنرپیشه‌ای به نام ایدا فریه (Ida Ferrier
دوما با هنرپیشه‌ای به نام ایدا فریه (Ida Ferrier ،۱۸۵۹–۱۸۱۱) ازدواج کرد. اما علیرغم این ازدواج او دارای فرزندی غیرقانونی از زنی به نام ماری کاترین لابای است که همان الکساندر دومای پسر است. این فرزند دوما راه پدر را ادامه داد. وی یکی از نویسندگان شهیر فرانسه است. نویسندگی برای دوما درآمد زیادی به همراه داشت، اما نوع زندگی اشرافی و ولخرجی و دست و دلبازی دوما نهایتاً باعث ورشکستگی او گردید. زمانی که سلطنت لوئی فیلیپ با شورشی به پایان رسید، دوما از جانب حاکم منتخب مورد توجه قرار نگرفت. وی در سال ۱۸۵۱ برای
منتخب مورد توجه قرار نگرفت. وی در سال ۱۸۵۱ برای رهایی از دست طلبکارانش به روسیه گریخت و دو سال از زندگی‌اش را در آنجا سپری کرد. پس از آن دوما با تأسیس روزنامه‌ای به نام "ایندیپندت" وارد جریانات سیاسی ایتالیا شد و از اتحاد ایتالیا حمایت کرد و سرانجام در سال ۱۸۶۴ به پاریس بازگشت. پایان زندگی. الکساندر دوما دارای نژادی «آفریقایی- فرانسوی» بود و علی‌رغم ارتباطات اشرافی موفقی که داشت، تأثیر این ترکیب نژادی گاهی در آثار و گفتار او دیده می‌شود. او یک بار به شخصی که به پیشینهٔ نژادی او توهین کرده بود گفت: «پدر من
به پیشینهٔ نژادی او توهین کرده بود گفت: «پدر من یک دورگهٔ اروپایی است، پدربزرگ من یک سیاه‌پوست است و پدر پدربزرگ من یک میمون! می‌بینی مرد، شروع خاندان من همچون پایان خاندان توست!» فرانسه نویسندگان برجستهٔ زیادی به خود دیده اما گسترهٔ خوانندگان هیچ‌یک از آن‌ها به الکساندر دوما نمی‌رسد. او از پیشگامان مکتب رمانتیسیسم بود و گاهی رگه‌هایی از مکتب واقع‌گرایی نیز در نوشته‌هایش یافت می‌شود. وی بیش از سیصد عنوان کتاب دارد که حاکی از پرکاری این نویسنده بزرگ است. کتاب‌های او تقریباً به تمام زبان‌های زندهٔ دنیا ترجمه
او تقریباً به تمام زبان‌های زندهٔ دنیا ترجمه شده و تاکنون بیش از ۲۰۰ فیلم براساس کتاب‌هایش ساخته‌اند. هم اینک محل زندگی او در کاخ مونت کریستو در حومهٔ پاریس پذیرای مسافران و علاقه‌مندان به اوست. همچنین در سال ۱۹۷۰ یکی از ایستگاه‌های متروی پاریس برای بزرگداشت او به نام ایستگاه الکساندر دوما نام‌گذاری شد و در سال ۲۰۰۲ میلادی دولت فرانسه به مناسبت دویستمین سالگرد تولد الکساندر دوما بقایای جسد او را در پانتئون پاریس محل دفن مفاخر ملی فرانسه جای داد. دوما در پنجم دسامبر سال ۱۸۷۰ در حالی که ۶۸ بهار از زندگی‌اش
دسامبر سال ۱۸۷۰ در حالی که ۶۸ بهار از زندگی‌اش می‌گذشت درگذشت. آثار. الکساندر دوما کتاب‌های زیادی در وصف اوضاع این سلسله نوشته است؛ ولی منظور از «سری ماجراهای سلسله والوآ» که معمولاً گفته می‌شود داستان زندگی ملکه مارگریت می‌باشد؛ که شامل سه کتاب زیر است. ولی الکساندر دوما چهار کتاب دیگر نیز تألیف کرده است که در زمان این سلسله اتفاق می‌افتد و شخصیت‌های مشابه دارد: کتابی که با عنوان گروه یا ارتش آهنین در ایران به چاپ رسیده ترجمهٔ کل یا قسمتی از این سه‌گانه می‌باشد.
لاس پالماس (اسپانیایی: Las Palmas de Gran Canaria) مرکز استان لاس پالماس اسپانیا است. این شهر واقع در جزیره گران کاناریا از سری مجمع الجزایر قناری می‌باشد. جمعیت آن ۳۸۳٬۳۰۸ نفر و مساحتش ۱۰۰ کیلومتر مربع است. تاریخ. این شهر توسط خوان رجون در ۲۴ ژوئن ۱۴۷۸ با نام "لاس پالماس " تأسیس شد. رجون رئیس ارتش مهاجم کاستیل بود، که سپس با مردم محلی درگیر جنگ شد. جنگ در دهانه دره گینیگوادا آغاز شد، جایی که او به همراه ۳۰ سرباز خود در منطقه وگتا است، مستقر شدند. این مبارزه به مدت پنج سال به طول انجامید و جان بسیاری را
به مدت پنج سال به طول انجامید و جان بسیاری را گرفت، به ویژه در طرف بومیان، که فاقد ابزار کافی برای دفاع از خود در برابر ارتش‌های اعزامی توسط فرمانروایان کاتولیک بود. با وجود این، مقاومت شدید بود. پایان فتح در سال ۱۴۸۳، با ادغام جزیره در تاج کاستیا توسط پدرو د ورا، که توانست بومیان گولدار را در شمال غربی جزیره تسلیم کند. ۲۰ نوامبر ۱۴۸۵ اسقف نشین از ال روبیکون (لانزاروته) به رئال لاس پالماس منتقل شد. با تأسیس اسقف اعظم جزایر قناری، اولین دادگاه تفتیش عقاید مقدس، دربار سلطنتی جزایر قناری و محل اقامت کاپیتان
دربار سلطنتی جزایر قناری و محل اقامت کاپیتان کل جزایر قناری، اهمیت شهر به تدریج افزایش یافت. اگرچه پایتخت، همان‌طور که از قرن ۱۹ به بعد فهمیده شد، در مجمع الجزایر به این صورت وجود نداشت، با توجه به اینکه محل اقامت کاپیتان ژنرال در لاس پالماس بود، می‌توان در نظر گرفت که این پایتخت جزایر قناری در بخشی از قرن شانزدهم بوده‌است. و قرن هفدهم؛ پس از آن، اگرچه بدون اهمیت حقوقی یا واقعی، همچنان به عنوان پایتخت افتخاری مجمع الجزایر قناری در نظر گرفته شد. در سال ۱۴۹۲، کریستف کلمب (به اسپانیایی: Cristóbal Colón) برای
کریستف کلمب (به اسپانیایی: Cristóbal Colón) برای تعمیر سکان کشتی خود پینتا در بندر لاس پالماس لنگر انداخت و مدتی را در اولین سفر خود به قاره آمریکا در جزیره همسایه گذراند. او همچنین در راه بازگشت به اسپانیا در آنجا توقف کرد. کولون خانه یک موزه در Vegueta [ES] منطقه از شهرستان - بعد از او نام. در سال ۱۵۹۵، فرانسیس دریک سعی کرد شهر را غارت کند، که منجر به نبرد لاس پالماس شد. حمله هلندی تحت فرمانده دریاسالار پیتر وان در دور در ۱۵۹۹ تنها کمی موفق تر بود. برخی از شهر ویران شد، اما مهاجمان دفع شدند. بندر لاس
از شهر ویران شد، اما مهاجمان دفع شدند. بندر لاس پالماس، "پورتو د لا لوز" (بین‌المللی به عنوان شناخته شده "لا پورت لوز")، تا حد زیادی از بسته شدن بهره‌مند کانال سوئز در طول بحران سوئز. در آن زمان بسیاری از کارگران خارجی به این شهر مهاجرت کردند. مناطق و ناحیه‌ها. لاس پالماس به پنج ناحیه اداری تقسیم می‌شود که به نوبه خود به ناحیه‌هایی تقسیم می‌شوند که لزوماً با محله‌های سنتی سازگار نیستند. پانویس. باشگاه فوتبال لاس پالماس
لاسپالماس (Las Palmas) استانی در اسپانیا است که از قسمتهای شرقی بخش خودمختار جزایر قناری تشکیل شده‌است. مرکز استان شهر لاسپالماس است. جمعیت و مساحت. ۱٬۰۱۱٬۹۲۸ نفر (۲۰۰۵) در لاسپالماس زندگی می‌کنند که از این میان ۳۹٪ در شهر لاسپالماس ساکن هستند. مساحت استان ۴٬۰۶۶ کیلومتر مربع است و ۳۴ دهستان دارد که از این میان بیش از نیمی دهکده‌های با کمتر از ۲۰۰ نفر جمعیت هستند.
این مقاله فهرستی از شهرهای پرجمعیت ایالات متحدهٔ آمریکا است. فهرست. پایتخت‌های ایالات پررنگ ذکر شده‌اند.
بوستان اَلمَهدی بوستان است تازه‌ تأسیس که در شهر تهران و در ضلع جنوب شرقی میدان آزادی واقع شده‌است. این بوستان که ساخت و تجهیزش مدت‌های طولانی به درازا کشید، دارای امکاناتی همچون قایق‌رانی، وسایل پرورش اندام و محل بازی کودکان می‌باشد. به دلیل نزدیکی این بوستان به ترمینال غرب تهران، آلاچیق‌هایی نیز برای استراحت و خواب مسافران و رهگذران نیز در آن ساخته شده‌است.
خلیج گوایاکوئیل پهنه بزرگی از آب در بخش غربی آمریکای جنوبی است. این خلیج بخشی از اقیانوس آرام است. نقطهٔ شمالی این خلیج، شهر سالیناس در اکوادور و جنوبی‌ترین نقطهٔ آن پونتا پارینیاس (Punta Pariñas) در پرو است.
هوشنگ انصاری (زادهٔ ۱۳۰۵ اهواز) سیاست‌مدار و دیپلمات سابق، سرمایه‌دار، نیکوکار و مدیر اجرایی ایرانی-آمریکایی است. وی فعالیت شغلی خود را به عنوان عکاس و خبرنگار، در شهرهای اهواز و تهران آغاز نمود. انصاری از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۵ سفیر ایران در پاکستان بود، سپس برای مدت یک سال تا ۱۳۴۶ به‌عنوان وزیر اطلاعات و جهانگردی فعالیت نمود. او در فاصله سال‌های ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۸ سفیر ایران در آمریکا بود. انصاری از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ وزارت امور اقتصاد و دارایی را برعهده داشت. آخرین سمت وی در ایران، مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران از ۱۳۵۶
وی در ایران، مدیرعاملی شرکت ملی نفت ایران از ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۷ بود. زندگی. هوشنگ انصاری در سال ۱۳۰۶ در اهواز زاده شد، نام خانوادگی پیشین آن‌ها مستمند شیرازی بود. پدر او عبدالرسول انصاری در بانک ملی ایران، سمت تحویل‌داری داشت. پسر خود را به مدرسه آمریکایی‌ها در اصفهان فرستاد. او از خانواده‌های متنفذ نبود و خانواده‌اش در کودکی با تنگناهای اقتصادی مواجه بود. انصاری در انگلستان قدری تحصیل کرد که میزان آن مشخص نیست. بعضی از منابع گفته‌اند او فوق لیسانس دریافت کرد، در حالی که برخی دیگر گفته‌اند او تنها چند درس گذراند
حالی که برخی دیگر گفته‌اند او تنها چند درس گذراند و بیشتر وقتش را به عکاسی گذراند. و بعد از آمدن به ایران در کنار یکی از بازرگانان معروف، به نام نمازی مشغول به کار شد. در سال ۱۳۳۴ به نمایندگی تجارتخانه نمازی که دفتری در ژاپن داشت، به توکیو رفت و همسری ژاپنی اختیار کرد و در آنجا زبان ژاپنی را فرا گرفت. او ضمن کار در دفتر نمایندگی نمازی، با سفارت ایران نیز ارتباط داشت و در پی آن، با سفیر وقت ایران در ژاپن؛ غلام‌عباس آرام آشنا شد. این آشنایی باعث شد که وی به عنوان مترجم و راهنما در سفارت ایران در ژاپن مشغول
عنوان مترجم و راهنما در سفارت ایران در ژاپن مشغول بکار شود و افرادی را که برای مأموریت یا کار به ژاپن می‌رفتند را همراهی نماید. او با زنی ژاپنی ازدواج کرد و نزدیکی او به آرام هم باعث شد که غلام‌عباس آرام وی را به محمدرضا پهلوی معرفی نماید. محمدرضا پهلوی در سفری که به ژاپن داشت، از طریق غلام‌عباس آرام با انصاری که در آن زمان، به عنوان وابسته اقتصادی سفارت ایران در ژاپن فعالیت می‌کرد، آشنا شد، که در پی آن، انصاری مسئولیت تنظیم روابط اقتصادی خارجی و سرمایه‌گذاری‌های خارجی کشور را برعهده گرفت. اندکی پس از
خارجی کشور را برعهده گرفت. اندکی پس از بازگشت محمدرضا پهلوی از ژاپن، انصاری به ایران فرا خوانده شد و به سفارش او سریعاً وارد مشاغل مهمی شد؛ از جمله عضویت شورای هواپیمایی کشوری، رئیس کمیسیون نظارت بر ذخایر عمومی، معاونت ضمانت صنعتی، عضویت شورای سرمایه‌گذاری، نیابت ریاست اتاق بازرگانی و صنایع تهران به او واگذار شد. او در کنار تمام این‌ها به صورت تمام وقت در کارخانه خصوصی «فخر ایران» - بخشی از شرکت نمازی- فعالیت می‌کرد و توانست به یکی از شرکای با نفوذ آن کارخانه تبدیل شود و پس از تبدیل آن به یک شرکت سودده آن
تبدیل شود و پس از تبدیل آن به یک شرکت سودده آن را به دولت بفروشد. وی سپس معاون فنی وزیر اقتصاد شد و از آنجا به وزارت خارجه منتقل گردید. سفیر ایران در پاکستان. غلامعباس آرام وزیر امور خارجه آن موقع انصاری را برای یک مأموریت کوتاه سیاسی، به عنوان سفیر فوق‌العاده به کشورهای آفریقایی فرستاد، که سفرش بیش از دو ماه طول نکشید و از آنجا بود که به مقام سفارت ایران در پاکستان منصوب شد. در همان روزها بود که جنگ هند و پاکستان شروع شده بود. او در این جریان نقش مهمی به عهده داشت و واسطه مذاکرات بین ایوب خان و شاه شد و
عهده داشت و واسطه مذاکرات بین ایوب خان و شاه شد و هفته‌ای دو بار با هواپیمای خصوصی به تهران می‌آمد و مستقیماً با شاه ملاقات و آخرین اطلاعات مربوط به اوضاع جنگ را گزارش می‌داد و پیغام‌های محرمانه ایوب خان؛ ریس جمهور پاکستان را به شاه بازگو می‌کرد. وزیر اطلاعات و جهانگردی. هوشنگ انصاری در سال ۱۳۴۵ به ایران احضار شد و در پی استعفای حسن پاکروان از وزارت اطلاعات و جهانگردی، انصاری به عنوان وزیر اطلاعات و جهانگردی منصوب شد. اندکی بعد به عنوان سفیر ایران در آمریکا معرفی گردید. سفیر ایران در آمریکا. دوران سفارت
معرفی گردید. سفیر ایران در آمریکا. دوران سفارت هوشنگ انصاری در آمریکا؛ مانند وزارتش در اطلاعات و جهانگردی زود به پایان رسید؛ یعنی کمتر از دو سال از ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ تا ۲۵ تیر ۱۳۴۸ در این جایگاه فعالیت نمود. اما این دوره برای ایران و خود او بسیار اثرگذار بود. هیچ بحران عمده ای در این دوره به وقوع نپیوست. این دورانی بود که شاه تلاش می‌کرد بریتانیا به عنوان نیروی هژمون در ایران را جایگزین کند. انصاری سعی می‌کرد آمریکا را متقاعد کند ایران را به عنوان ابزار منتخب خود در منطقه برگزینند. در همان زمان، به سرسختانه
خود در منطقه برگزینند. در همان زمان، به سرسختانه در حال تقویت ارتباطات سطح بالای خود بود. همسر او مریم و ارتباط با سطوح بالای قدرت در آمریکا، نقش مهمی در تلاش او برای برقراری پیوندهایش بود. بعدها در دوران تبعید، این پیوندها هنگامی که او سعی داشت حرفه جدیدی برای خود دست و پا کند به کارش آمد. وزیر امور اقتصاد و دارایی. انصاری در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۴۸ در کابینه امیرعباس هویدا، به عنوان وزیر امور اقتصادی که حوزه‌های صنایع و بازرگانی را مدیریت می‌نمود، معرفی شد. در اردیبهشت ۱۳۵۳ به‌منظور ترمیم کابینه هویدا، دو
در اردیبهشت ۱۳۵۳ به‌منظور ترمیم کابینه هویدا، دو وزارتخانه امور اقتصادی و دارایی در هم ادغام شدند، که وزارتخانه جدید تحت عنوان وزارت امور اقتصاد و دارایی تشکیل گردید و در پی آن، هوشنگ انصاری در رأس این وزارتخانه منصوب گردید. انصاری تا ۵ شهریور ۱۳۵۷ بیش از ۹ سال در این جایگاه فعالیت نمود، که در دوران وزارت وی، کشور پیشرفت محسوسی را در حوزه صنعت و بازرگانی تجربه نمود. این دوره ای است که سیا از آن به عنوان «عیاشی قرض دهی شاه» یاد می‌کند، و ایران در سال ۱۹۷۳ متعهد شد ۱٬۳ میلیارد دلار کمک مالی بدهد -از جمله
متعهد شد ۱٬۳ میلیارد دلار کمک مالی بدهد -از جمله میلیون‌ها دلار برای سیستم آبرسانی لندن. انصاری نقش مهمی در توزیع این دلارهای نفتی ایران در سطح جهان داشت. او در این دوره یکی از دو رئیس کمیسیون مشترک اقتصادی ایران و آمریکا که به پیشنهاد هنری کیسینجر تشکیل شده بود، نیز بود. از مهم‌ترین اقدامات انصاری در این سمت می‌توان به امضای قرارداد ۱۵ میلیارد دلاری با هنری کیسینجر وزیر امور خارجه وقت آمریکا، به‌منظور ساخت ۸ نیروگاه هسته‌ای در ایران، اشاره نمود. ایران هم میلیاردها دلار در شرکت‌های اغلب مشکل دار اروپایی و
دلار در شرکت‌های اغلب مشکل دار اروپایی و آمریکایی سرمایه‌گذاری کرد و انصاری که برادرش مسئول سرمایه‌گذاری‌های خارجی بود نقشی مهم و گاه مجادله برانگیز در این تصمیم سازی‌ها ایفا کرد. کاندیدای نخست‌وزیری. انصاری از سال ۱۹۶۸ از کاندیداهای اصلی پست نخست‌وزیری بود و به این دلیل بین او و جمشید آموزگار اختلاف پیش‌آمد و از هم انتقادات زیادی می‌کردند. در سال ۱۳۵۶ که شاه زیر فشارهای خارجی و داخلی ناچار شد، خود را با برنامه‌های کارتر رئیس‌جمهور آمریکا همراه کند و در ایران فضای باز سیاسی به وجود آورد، دو نفر کاندیدای
فضای باز سیاسی به وجود آورد، دو نفر کاندیدای اجرای این برنامه بودند و با استعفای هویدا همه او را نخست‌وزیر آینده ایران می‌دانستند؛ ولی در لحظات آخر جمشید آموزگار از رقیب خود پیش افتاد و انصاری در کابینه آموزگار در همان سمت وزیر اقتصاد باقی ماند و در حزب رستاخیز رهبری جناح سازنده که اپوزیسیون جناح پیشرو به رهبری آموزگار بود را نیز عهده‌دار شد. بعضی از حامیان انصاری معتقدند در صورت گزینش او به نخست‌وزیری جلوی انقلاب در ایران گرفته می‌شد. حتی مریم پناهی زن سابق انصاری گمارده نشدن او را یکی از دو اشتباه شاه
انصاری گمارده نشدن او را یکی از دو اشتباه شاه منتج به انقلاب می‌داند. مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران. آموزگار در مقابله با فساد، انصاری را مجبور به کنار رفتن از وزارت اقتصاد و عهده‌دار شدن سمت مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران کرد که مدیر عامل قبلیش منوچهر اقبال در سال ۱۳۵۶ درگذشته بود. در ابتدا کارشناسان بر این باور بودند، که وی در رأس شرکت ملی نفت، قراردادهای بزرگی با شرکت‌های نفتی جهان منعقد خواهد کرد؛ اما ابتکار او در مورد بستن قرارداد با شرکت نفتی آمریکایی اکسون، با شکست رو به رو شد. ریشه‌های
آمریکایی اکسون، با شکست رو به رو شد. ریشه‌های انقلاب ۱۳۵۷ در حال شکل‌گیری بود و شرکت‌های خارجی اعتمادی به ثبات وضع ایران نداشتند. انصاری در اوایل سال ۱۳۵۷ در خانه شخصی خود در حصارک شمیران زندگی می‌کرد و در آن روزها از بیماری قلبی رنج می‌برد. در آبان ۱۳۵۷ درحالی‌که به‌منظور امضای قراردادی نفتی در پاریس به‌سر می‌برد، به‌علت عارضه قلبی در بیمارستان بستری شد، سپس برای ادامه معالجه به آمریکا نقل مکان کرد. مهاجرت به آمریکا. در پی وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، انصاری در ایالات متحده ماندگار شد. وی در سال ۱۹۸۶ به‌طور