payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرار گرفت. زلزله نسبتاً شدیدی که در سال ۱۸۵۵ میلادی در شهر بورسا ترکیه رخ داد قسمت وسیعی از مجموعه کونیا به ویژه مسجد یشیل جامع را تخریب کرد. چند سال پس از این زلزله پروژه مرمت و نوسازی این مجموعه مطرح شد. مسئولیت این پروژه با معماری به نام لئون پارویلیا بود مهندس معمار احمد وفیق پاشا در اجرای این پروژه با پارویلیا همکاری نمود. احمد وفیق پاشا که فرماندار وقت بورسا بود. اجرای این پروژه با همت و همکاری احمد وفیق پاشا با موفقیت طی چند سال به پایان رسید. البته مشکلات عمده‌ای نیز در بازسازی ومرمت این پروژه وجود
عمده‌ای نیز در بازسازی ومرمت این پروژه وجود داشت که یکی از آن‌ها نبود امکانات مالی کافی و شرایط ضعیف اقتصادی ان زمان شهر بورسا و و دیگری که مهم‌ترین مشکل نیز به‌شمار می‌رفت شناخت ناکافی پارویلیا از معماری سلجوقی و بیگانگی وی با معماری اسلامی عثمانی بود که همین عامل منجر به تحولات بسیار عظیمی در مرمت این پروژه گشت که عملیات انجان گرفته را از مرمت و نوسازی سرف خارج کرده و پروژه‌ای تا حدودی متفاوت با ان چیزی که از ابتدا وجود داشت حاصل گردید. تغییرات صورت گرفته مستلزم دستکاری و تغییر در بعضی نقوش به جای مانده
مستلزم دستکاری و تغییر در بعضی نقوش به جای مانده بود که به ان منظور معمار مرمتگر بنا از دوغاب گچ و آهک جهت پوشاندن تزئینات اولیه موجود روی جداره اولیه و داخلی بنا و هموار نمودن سطح برای اجرای تزئینات جدید استفاده کرد. معماری. به صراحت مسجد یشیل جامع را می‌توان اغاز گر معماری شگفت انگیز شهر بورسا دانست. این مسجد در قلب مجموعه زیبای قونیه که از نمونه‌های ارزشمند معماری به حساب می‌اید واقع شده دارای پلانی T شکل اما به شکل معکوس رو به شمال دارا می‌باشد. مسجد یشیل جامع بورسا با پلان Tشکل خود دارای یک ورودی اصلی
جامع بورسا با پلان Tشکل خود دارای یک ورودی اصلی از سمت شمال می‌باشد. ورودی اصلی بنا عقب نشسته و با قسمت فوقانی سنگ مرمر تزئین شده‌است. این عقب نشستگی دارای دو سکو و عقب نشستگی فرعی در دو جوانح خود می‌باشد. این عقب نشستگی‌های کییوبیک امروزه به عنوان کفش کن جهت قرارگیری کفشها استفاده می‌شود. قسمت بالای سر در ورودی کتیبه‌ای بزرگ با آیه‌ای از قرآن به زبان عربی نصب شده جنس این کتیبه از برنز می‌باشد که بالای ورودی و زیر تزئینات مرمری بنا نصب شده‌است. فرم کلی تزئینات مرمری سردر نصف گنبدهایی به هم چسبیده و برجسته
مرمری سردر نصف گنبدهایی به هم چسبیده و برجسته و تاجدار می‌باشد که در کل فرمی تیزه دغار را القا می‌کند شکل اتصالات آبشاری و انتهای آن مخروطی شکل می‌باشد که همانند ستاره‌هایی بر بالای ورودی اصلی بنا می‌درخشد. این تزئینات مرمری با فرم دنده دنده‌ای و میل میل خود یادآور قندیل‌های آویزان سر در غار هاست. دهانه این ورودی دو متر و سی سانتی متر می‌باشد الگوی رومی در کنار معماری هنرمندانه اسلامی بنا و نقش نوشته‌ها و کتیبه‌های آن با خلاقیت معمار بنا یکجا کنار هم نشسته و منجر به خلق شگفتی گشته. هشتی نسبتاً بزرگی پس از
و منجر به خلق شگفتی گشته. هشتی نسبتاً بزرگی پس از سر در ورودی بنا وجود دارد که ورود به فضای مرکزی با عبور از این هشتی میسر می‌شود.پلان داخلی این مسجد از دو جناه شرقی و غربی ایوان دار بوده و یک ایوان نسبتاً بزرگ و یک محراب تو رفته ردر قسمت جنوبی بنا قرار گرفته‌است. یشیل جامع دارای چهار اتاق مجزا در دو جناه شرقی و غربی و همچنین یک آتش خانه می‌باشد. دو سری راه پله در دو جناح شرقی غربی ورودی واقع شده‌اند که ارتباط بین طبقه هم کف با طبقه بالا را میسر می‌کند. در طبقه بالای مسجد دو شاهنشین ویژه مردان و دو
در طبقه بالای مسجد دو شاهنشین ویژه مردان و دو شاه‌نشین مجزا ویژه بانوان وجود دارد. به این شاه نشینها در زبان ترکی (Hunkar mahfili) گفته می‌شود. پله‌های دو مناره اصلی این بنا نیز کنار این شاه نشینها نیز واقع شده و از طبقه بالا قابل دسترسی است. شاه‌نشین بانوان مستقیماً به تراس شمالی مسجد باز می‌شود. ایوان بزرگ دیگری نیز در طرح اولیه برای این بنا طراحی شده بود ولی هیچ وقت اجرا نشد ولی بعد از سلطان محمد کار بر روی مسجد خصوصی و نیمه تمام وی تعطیل گشت و این ایوان بزرگ اجرا نشد. راه پله که هشتی رابه شاه نشین‌ها
بزرگ اجرا نشد. راه پله که هشتی رابه شاه نشین‌ها مرتبط می‌کند روشنایی آن به وسیله پنجره کوچکی رو به شمال تأمین می‌شود.
حزب اسلامی کار یکی از احزاب اصلاح طلب ایران است که بعد از انتخابات هفتمین دوره ریاست جمهوری از بطن خانه کارگر به وجود آمد و در تاریخ ۱۳۷۷/۱۱/۵ از وزارت کشور مجوز فعالیت گرفت و در تاریخ ۱۳۷۷/۱۱/۲۹ به‌طور رسمی فعالیت خود را آغاز کرد. اولین دبیرکل این حزب ابوالقاسم سرحدی‌زاده بود. زمینه‌های شکل گیری. بنیان گذاران خانه کارگر همان فعالان صنفی و سیاسی شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی بودند. خانه کارگر به عنوان مدافع حقوق کارگران ایران در تاریخ ۱۳۷۰/۱۰/۱۵ از وزارت کشور مجوز فعالیت گرفت. در سال ۱۳۷۷ عده‌ای از اعضای
مجوز فعالیت گرفت. در سال ۱۳۷۷ عده‌ای از اعضای مرکزی تشکیلات خانه کارگر به منظور تفکیک فعالیت سیاسی و صنفی تصمیم به ایجاد حزب جدیدی به نام حزب اسلامی کار گرفتند. بدین ترتیب با ایجاد این حزب ، فعالیت سیاسی در حزب اسلامی کار و فعالیت صنفی و کارگری در خانهٔ کارگر متمرکز شد. ابوالقاسم سرحدی‌زاده (اولین دبیرکل حزب اسلامی کار) علت تشکیل این حزب و جدایی آن از هسته­‌ی اولیهٔ آن یعنی خانه­‌ی کارگر را چنین بیان می‌کند: دبیرکل. اولین دبیر کل این حزب در سال‌های ۱۳۷۷-۱۳۸۰ ابوالقاسم سرحدی‌زاده بود و پس از آن حسین کمالی
ابوالقاسم سرحدی‌زاده بود و پس از آن حسین کمالی به دبیرکلی انتخاب شد که تا امروز نیز ادامه دارد. سازمان‌های تابعه‌ی حزب. سازمان زنان حزب اسلامی سازمان جوانان حزب اسلامی کار سازمان دانشجویی حزب اسلامی کار سازمان سبز محیط زیست سازمان کارآفرینی حزب اسلامی کار
مجموعه ورزشی آریامهر تهران با نام رسمی مجموعه ورزشی آزادی بزرگترین مجموعه ورزشی ایران است که در غرب شهر تهران ساخته شده‌است و تحت مدیریت شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور متعلق به وزارت ورزش و جوانان اداره می شود. مساحت تقریبی این مجموعه ۴۶۰ هکتار است. که از این میان ۴۰۰٬۰۰۰ مترمربع به فضای ساختمان‌ها اختصاص داده شده‌است. ۱۴۵ هکتار از مجموعه را جنگل تشکیل داده‌است، ۴۵ هکتار به چمن تزئینی و ۸ هکتار نیز به زمین‌های چمن ورزشی اختصاص یافته‌است. هم‌اکنون مدیر مجموعه ورزشی آزادی محسن خمارلو است. پیشینه. این
مجموعه ورزشی آزادی محسن خمارلو است. پیشینه. این مجموعه در آغاز جهت برگزاری بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ (سال ۱۳۵۳خورشیدی) و سپس گرفتن میزبانی المپیک ۱۹۸۴ ساخته شد و در دهم شهریور ۱۳۵۳ گشوده شد. البته ورزشگاه آریامهر تهران سه سال قبل و در ۲۵ مهرماه ١٣۵٠ به بهره‌برداری رسیده‌بود. در هنگام بهره برداری، این مجموعه از بهترین و مدرن ترین ها در نوع خود در دنیا بود. پس از میزبانی موفقیت آمیز و تحسین آمیز مسابقات آسیایی ۱۹۷۴ و جام ملت های ۱۹۷۶ در مجموعه آزادی، هدف دوم، گرفتن میزبانی المپیک ۱۹۸۴ برای تهران بود و همچنین این
میزبانی المپیک ۱۹۸۴ برای تهران بود و همچنین این مجموعه خواستار و نامزد میزبانی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ در استادیوم آریامهر بود. تهران تنها رقیب لس‌آنجلس برای کسب میزبانی بود، اما پایتخت ایران با وجود شانس بیشتر از لس‌آنجلس، به خاطر حوادث سیاسی منتهی به انقلاب ۵۷ از فهرست نامزدها کنار گذاشته شده بود و لس‌آنجلس بدون رقیب دیگری به عنوان میزبان المپیک انتخاب شد. در ادامه ایران در این مجموعه توانست بازی های غرب آسیا ۱۹۹۷ و چند دوره از مسابقات بازی‌های اسلامی بانوان را برگزار کند. کشور ایران در دومین دوره بازی‌های
را برگزار کند. کشور ایران در دومین دوره بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی نیز میزبان بود که این مجموعه در کنار دیگر مجموعه های ایران یکی از مکان های آن مسابقات به شمار می رفت. امکانات. امکانات ورزشی مختلف برای اجرای ورزش‌ها و بازی‌های متفاوت است. از جمله امکانات این مجموعه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: امکانات رفاهی. این مجموعه هم چنین شامل امکاناتی چون هتل المپیک، خوابگاه، درمانگاه و آتش‌نشانی است. ساختمان‌ها اداری. مقر فدراسیون های بسکتبال، والیبال، خانه کشتی و وزنه برداری در قسمت پنج سالن این مجموعه و
کشتی و وزنه برداری در قسمت پنج سالن این مجموعه و ساختمان اداری فدراسیون های کونگ فو و تیراندازی و همچنین ساختمان انجمن ورزش‌ها هوائی و فدراسیون قایقرانی نیز در این مجموعه قرار دارد.
علی یونسی (زاده‌شده به نام مهرعلی یونسی؛ ۳ فروردین ۱۳۳۴) سیاستمدار اصلاح‌طلب ایرانی است. یونسی در محافل امنیتی معروف با نام مستعار علی ادریسی شناخته می‌شود. وی دستیار سابق رئیس‌جمهور ایران در امور اقوام و اقلیت‌های دینی و مذهبی و همچنین چهارمین وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی ایران پس از استعفای اجباری دری نجف آبادی در دولت خاتمی و رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح بوده است. زندگی شخصی. حسن، پسر یونسی، وکیل است و در سال ۱۳۹۰ به جرم شرکت در تظاهرات اعتراضی ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ به یک سال حبس محکوم شد. او از وکلای نوید افکاری
به یک سال حبس محکوم شد. او از وکلای نوید افکاری بود. زینب، دختر یونسی، مترجم کتب روسی و برنده جایزه ابوالحسن نجفی و همسر مهدی سنایی، نماینده و سفیر سابق است. مجتبی ذوالنور، جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» مدعی شد که همسر حمید باکری به «همسری دوم علی یونسی، چهارمین «وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی ایران» درآمده است که این ادعا از سوی خانواده باکری تکذیب شد. ریاست شعبه دادگاه نظامی. در پاییز و زمستان ۱۳۶۲، که بیش از یک صد نفر از اعضای شبکه مخفی و نظامی حزب توده در هشت گروه جداگانه در دو
مخفی و نظامی حزب توده در هشت گروه جداگانه در دو شعبه دادگاه نظامی به ریاست محمد محمدی ری‌شهری و علی یونسی با نام مستعار «ادریسی» محاکمه شدند، یونسی در مقام ریاست یکی از شعب دادگاه نظامی، اعضای شبکه مخفی و نظامی حزب توده ایران و اعضای سازمان فداییان، شاخه اکثریت را محاکمه و برخی از جمله بیژن کبیری فرمانده نیروهای هوابرد (کلاه‌سبزها)، و هوشنگ عطاریان از فرماندهان عالی‌رتبه جنگ و مشاور وزیر دفاع را به جوخه اعدام سپرد. وزارت اطلاعات. استعفای دری نجف آبادی پس از آن صورت گرفت که کمیته تحقیق محمد خاتمی دست داشتن
آن صورت گرفت که کمیته تحقیق محمد خاتمی دست داشتن عوامل بلندپایه وزارت اطلاعات (تا حد مشاور وزیر) در قتل‌های زنجیره‌ای را تأیید کرد. گرچه به گفتهٔ روزنامه‌های اصلاح‌طلب قتل روشنفکران و مخالفان سیاسی از آغازین روزهای دولت هاشمی رفسنجانی و با قتل دکتر سامی (وزیر بهداشت دولت موقت مهدی بازرگان) و سعیدی سیرجانی (نویسنده) شروع شد. وی رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح و رئیس کمیته تحقیق محمد خاتمی پیرامون قتل‌های زنجیره‌ای بود. در شرایطی که ۴ ماه از رخداد قتل‌های زنجیره‌ای گذشته بود و کشور در تب و تاب انتخابات ریاست
گذشته بود و کشور در تب و تاب انتخابات ریاست دور اول شوراها بود، سید محمد خاتمی، یونسی را به مجلس پنجم معرفی کرد. وی در مجلس برخی از برنامه‌های خود را به شرح ذیل اعلام کرد: دستیار ویژه رئیس‌جمهور در امور اقوام و اقلیت‌های دینی و مذهبی. علی یونسی، در ۹ مهر ۱۳۹۲ طی حکمی از سوی حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، به عنوان دستیار ویژه رئیس‌جمهور در امور اقوام و اقلیت‌های دینی و مذهبی منصوب شد. پیش از این دستیار ویژه رئیس‌جمهور در امور اهل سنت به مسائل اقلیت‌ها رسیدگی می‌کرد. او تا آذر سال ۱۳۹۷ و ابلاغ قانون منع
می‌کرد. او تا آذر سال ۱۳۹۷ و ابلاغ قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان در این سمت بود. دیدگاه‌ها. تجلیل از نماد شیر و خورشید. در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۳، علی یونسی، دستیار ویژه رئیس‌جمهور در امور اقوام و اقلیت‌ها، در پایان سفر دو روزه‌اش به شیراز اظهارات جنجالی بیان داشت که با واکنش‌های مثبت و منفی فراوانی در داخل مواجه شد. او گفت: «پرچم سه‌رنگ ایران سابقه بسیار قدیمی دارد. این یک نماد ملی است. عده‌ای خیال می‌کردند نماد شیر و خورشید در میان پرچم ایران یک نماد سلطنتی است اما این‌گونه نیست. شیر نماد حضرت علی (ع) و
است اما این‌گونه نیست. شیر نماد حضرت علی (ع) و خورشید نماد حضرت محمد (ص) است و تنها تاجش مربوط به شاه بود. اگر به من باشد، هلال احمر را تغییر می‌دهم و شیر و خورشید را جایگزین آن می‌کنم؛ البته برای هلال احمر هم احترام قائلم.» اظهارات جنجالی در رابطه با عراق. در اسفند ۹۳، علی یونسی در اظهاراتی جنجالی راجع به عراق گفت: «در حال حاضر عراق نه فقط حوزه تمدنی و تحت نفوذ ماست، بلکه هویت، فرهنگ، مرکز و پایتخت ماست و این مسئله هم برای امروز است و هم گذشته. چرا که جغرافیای ایران و عراق غیرقابل تجزیه است و فرهنگ ما
ایران و عراق غیرقابل تجزیه است و فرهنگ ما غیرقابل تفکیک است. پس ما یا باید با هم بجنگیم یا یکی شویم.» این سخنان با عکس العمل‌های بسیاری روبرو شد و در حالیکه خبرگزاری‌ها از احضار علی یونسی به دادگاه ویژه روحانیت خبر داده بودند، معاون وی این قضیه را تکذیب کرد. در نهایت احضار و صدور قرار برای یونسی از سوی محمد موحد دادستان دادگاه ویژه روحانیت تأیید شد. پیام به مناسبت تولد زرتشت. وی در ۶ فروردین ۱۳۹۹ ضمن تبریک تولد زرتشت بیان کرد «حضرت زرتشت، پیامبر ایرانیان زرتشتی، پیام آور یکتاپرستی در ایران و جهان بود که
زرتشتی، پیام آور یکتاپرستی در ایران و جهان بود که همگان را به پرستش اهورامزدا؛ پروردگارِ دانایِ بزرگِ هستی‌بخش، دعوت کرد. برای ما ایرانیان مایه مباهات است که ایران مهد یکتاپرستی در جهان است و ایرانیان کهن‌ترین مردم یکتاپرست دنیا هستند.» وی در ادامه بر تأکید آموزه‌های زرتشت به حفظ «میراث فرهنگی و آیین‌ها و جشن‌های ایرانی» همچون «نوروز، مهرگان و سده» اشاره کرد و از ثبت ششم فروردین به عنوان «روز زرتشت» در تقویم رسمی کشور قدردانی نمود. وی در سال ۱۳۹۶ هم گفته بود که «زرتشتیان اصل و اساس ملت ایران بودند».
امتیازنامهٔ رویتر توافقنامه‌ای بود که در ۱۸۷۲ میلادی میان پاول یولیوس رویتر کارآفرین مسیحی انگلیسی-آلمانی با پدر یهودی (با نام حقیقی «اسرائیل بر یوسافات») و دولت قاجار منعقد شد. به موجب این توافقنامه، امتیاز ساختن راه و راه‌آهن و سد و بهره‌برداری از معادن، ایجاد مجاری آبی و قنات و کانال‌ها؛ ایجاد بانک و هرگونه کمپانی صنعتی، حق انحصار کارهای عام‌المنفعه و بهره‌برداری از جنگل‌ها و گمرکات ایران در ازای پرداخت دویست هزار لیره در اختیار رویتر قرار گرفت. این قرارداد در سال بعد با اعتراض روحانیون و درباریان ملغی
در سال بعد با اعتراض روحانیون و درباریان ملغی شد. پیش‌زمینه. وضع اسفبار کشور و پیش‌روی‌های روسیه در ترکمنستان باعث شد میرزا حسین‌خان سپهسالار تصور کند با تحویل کلیهٔ امور کشور به یک تاجر انگلیسی می‌تواند از انگلستان تقاضا کند کشور ایران را تحت قیمومت نظامی خود قرار دهد. همچنین پول کلانی هم به کشور برسد. در عمل پس از مذاکره با مقامات انگلیسی ثابت شد اشتباه می‌کرده‌است. مفاد قرارداد. در ازای پرداخت دویست هزار لیره امتیازات ذیل به پاول یولیوس رویتر واگذار شدند: اشکالات قرارداد. به عقیدهٔ فریدون آدمیت،
شدند: اشکالات قرارداد. به عقیدهٔ فریدون آدمیت، عمده‌ترین اشکالات این قرارداد موارد ذیل بودند: رشوه‌گیری عوامل. بعداً معلوم شد که میرزا حسین‌خان سپهسالار ۵۰ هزار لیره، میرزا ملکم‌خان ۲۰ هزار لیره، معین‌الملک ۲۰ هزار لیره و مبالغی نیز اقبال‌الملک به عنوان رشوه برای عقد این قرارداد از انگلیسی‌ها دریافت کرده‌اند. روحانیون محلی بعد از شنیدن خبر عقد این قرارداد برآشفتند و شب‌نامه‌هایی در تهران پخش شد که نوشته بود شاه اختیار کشور را به یک یهودی داده‌است. این قرارداد به قدری استعماری بود که اعتراض همهٔ دنیا، حتی
به قدری استعماری بود که اعتراض همهٔ دنیا، حتی دیپلمات‌های انگلیسی (مانند لرد کرزن) را نیز برانگیخت. وی گفت: اعتراض داخلی. در راه بازگشت ناصرالدین‌شاه از اروپا در بندر انزلی تلگرافی با امضای ۸۰ نفر از درباریان با درخواست عزل سپهسالار رسید. درباریان در خانه انیس‌الدوله، زن سوگلی شاه، رفته و گروهی از مردم هم در ارگ شاهی جمع شده بودند. سپهسالار استعفا داد و شاه استعفا را رد کرد تا این‌که نامهٔ تندی از دو مجتهد نامدار پایتخت، ملاعلی کنی و سید صالح عرب رسید. سید صالح عرب، صدراعظم را واجب‌القتل دانست. شاه تسلیم
صالح عرب، صدراعظم را واجب‌القتل دانست. شاه تسلیم شده و استعفا را پذیرفت. چون رویتر دست از دعاوی خود برنمی‌داشت، ناگزیر امتیاز تأسیس بانک شاهنشاهی ایران را به او دادند.
گُلرُخسار صَفی‌اِوا (زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۴۷ در روستای یخچ در نورآباد) از شاعران پارسی‌گوی تاجیکستان است. به وی لقب «مادر ملت تاجیک» داده‌اند. او نخستین شعر خود را در دوازده‌سالگی سرود و در سن پانزده‌سالگی آن را منتشر کرد. پس از آن چندین مجموعه شعر از او منتشر شده‌است. پیشینه. خانوادهٔ او از خانواده‌های فرهنگی به‌شمار می‌آمدند و ازاین‌رو گلرخسار نیز علاقهٔ بسیار به تحصیل داشت و به همین دلیل در پنج‌سالگی به‌همراه خواهر هفت‌ساله‌اش به کلاس اول ابتدایی دبستان روستایی رفت و به گفتهٔ خودش، اولین ورق‌نوشته‌هایش
روستایی رفت و به گفتهٔ خودش، اولین ورق‌نوشته‌هایش دیوار خانهٔ پدری و قلمش زغال کورهٔ آشپزی مادرش بود. پس از به پایان بردن دورهٔ ابتدایی، مقاطع راهنمایی و دبیرستان را نیز در مدرسهٔ شبانه‌روزی ناحیهٔ «کامسامُل‌آباد» (نورآباد کنونی) به اتمام رساند و بعد از آن بود که وارد دانشگاه ملی تاجیکستان شد و پس از پنج سال رشتهٔ زبان و ادبیات را به پایان رساند. نخستین شعر گلرخسار با عنوان «خانهٔ پدر» در روزنامه‌ای محلی چاپ شد و از آن زمان بیش از پنجاه اثر از وی در زمینه‌های شعر، رمان و پژوهش منتشر شده‌است. آثار. از جملهٔ
شعر، رمان و پژوهش منتشر شده‌است. آثار. از جملهٔ دیگر آثار وی که در ایران نیز به چاپ رسیده می‌توان به این کتاب‌ها اشاره کرد: گلچین اشعار، زادروز درد، اشک طوفان، روایت‌های ناگفته، تنهاتر از تنهایی، سَکَرات. سروده‌ای درباره ایران. از باختر و سغدم، از وست ام و از زندم، رخان بدخشانم، ولکان دماوندم من هجرم و من وصلم، من نسخه نی ام، اصلم فرهنگ شرر دارم، خون رگ و پیوندم/ یک ذره ز خورشیدم یک غنچه زامیدم / یک نوده ز ده بیدم یک حلقه ز دربندم/ از میهن گلنارم ، از گلخن گلخارم ایران عزیز من! ای جان عزیز من ای میهن سبز
گلخارم ایران عزیز من! ای جان عزیز من ای میهن سبز مهر، ای شهرگ نبض شعر ای دور به جان نزدیک، ای نور دل و دیده ایران عزیز من! ای جان عزیز من قانون تو انشا کرد، قانون سعادت را جمشید تو بینا کرد، کاخ فر ملت را تیر نظر آرش، در سینه نهان دارم شهنامه عالم ساز، از فضل کیان دارم ما را به دل تنگت، ای یار به هم آور، صد بار تو را میرم، یکبار به هم آور بر گلشن گلخندت ، بر فرق دماوندت گلخار نمی زیبد، گلنار به هم آور پیوند نیاکانی، پیوند دل و جانی ایران عزیز من ای جان عزیزمن...
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (به‌اختصار: وزارت ارشاد) از وزارت‌خانه‌های دولتی جمهوری اسلامی ایران است که مسئولیت نظارت و پیشگیری محتواهای فرهنگی-هنری غیر اسلامی طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران و اعمال سانسور در حوزه فرهنگ و هنر را بر عهده دارد. شکل کنونی این وزارت‌خانه پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ با ترکیب وزارت فرهنگ و هنر با وزارت اطلاعات و جهانگردی شکل گرفت. سانسور در جمهوری اسلامی ایران تا حدود زیادی به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بستگی دارد. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان یکی از اصلی‌ترین متولیان حوزهٔ
اسلامی به عنوان یکی از اصلی‌ترین متولیان حوزهٔ فرهنگ و هنر، وظیفه سیاست‌گذاری در زمینه‌های اطلاع‌رسانی، اشاعهٔ فرهنگ اسلامی و تبلیغات برای نظام جمهوری اسلامی ایران را برعهده دارد. این وزارت‌خانه از شمار زیادی مرکز و سازمان تشکیل شده که از سازمان‌های زیرمجموعه‌های آن می‌توان به: سازمان اوقاف و امور خیریه، سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، همچنین سازمان سینمایی کشور، دفتر مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌ها و سازمان حج و زیارت اشاره کرد. وزارت ارشاد در
و سازمان حج و زیارت اشاره کرد. وزارت ارشاد در دوران رهبری علی خامنه‌ای به یکی از حساس‌ترین وزارتخانه‌ها در جمهوری اسلامی تبدیل و عرصه برای فعالیت‌های فرهنگی، هنری و ادبی در ایران شدیداً تنگ شد. سید عباس صالحی از ۳۱ مرداد ۱۴۰۳ به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت می‌کند. وی پیش از این نیز در دولت دوازدهم این سمت را به عهده داشت. تاریخچه. وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه. در سال ۱۲۶۶ نخستین وزارت‌خانهٔ فرهنگی، با انحلال "وزارت علوم" و تأسیس "وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه"، راه‌اندازی شد. این
و اوقاف و صنایع مستظرفه"، راه‌اندازی شد. این وزارت‌خانه وظایف آموزش و پرورش، فرهنگ و هنر، علوم و آموزش عالی، همچنین سازمان اوقاف را برعهده داشت. در سال ۱۳۰۰ "شورای عالی معارف" با هدف گسترش دوایر علوم، اشاعه معارف و فُنون، همچنین رفع نقایص تحصیلات علمی و فنی در ایران تشکیل گردید. وزارت فرهنگ. در سال ۱۳۱۷ به‌موجب مصوبه "فرهنگستان ایران"، واژه فرهنگ، جایگزین کلمه معارف شد و در پی آن، نام این وزارت‌خانه نیز از "وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه" به "وزارت فرهنگ" تغییر پیدا کرد. وزارت فرهنگ و هنر. در آذر ماه
تغییر پیدا کرد. وزارت فرهنگ و هنر. در آذر ماه ۱۳۴۳ "کانون هنرهای زیبای کشور"، "اداره کل باستان‌شناسی"، "کتابخانه ملی"، "دایره رایزنی فرهنگی" و "اداره تألیف و ترجمه"، از وزارت فرهنگ منفک شدند و با ادغام آن‌ها با یکدیگر "وزارت فرهنگ و هنر" تأسیس گردید. از سال ۱۳۴۴ وظیفه راه‌اندازی کتابخانه عمومی در تمامی شهرهای کشور نیز، برعهده وزارت فرهنگ و هنر گذاشته شد. در تیرماه سال ۱۳۴۶ "شورای‌عالی فرهنگ و هنر" نیز در این وزارت‌خانه راه‌اندازی شد. وزارت اطلاعات و جهانگردی. در ۱۱ تیر ۱۳۲۲ "اداره کل انتشارات و تبلیغات"،
در ۱۱ تیر ۱۳۲۲ "اداره کل انتشارات و تبلیغات"، برای انجام امور تبلیغات در داخل و خارج از کشور تشکیل شد، که پیش‌تر وظایف آن توسط بخش‌های مختلف مانند رادیو، نشریات، تئاتر، فیلم و موسیقی انجام می‌شد. در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۴۲ بر اساس مصوبه مجلس شورای ملی، "اداره کل انتشارات و تبلیغات"، به "وزارت اطلاعات" تغییر نام داد. کمتر از ۲ سال بعد و در تیرماه ۱۳۴۶ سازمان تلویزیون ملی ایران، توسط وزارت اطلاعات راه‌اندازی شد و ۴ سال بعد در پی ادغام با بخش رادیو، در خرداد ۱۳۵۰ سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران به‌عنوان
۱۳۵۰ سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از وزارت اطلاعات تأسیس گردید. در سال ۱۳۵۳ با ادغام "سازمان جلب سیاحان" در وزارت اطلاعات، نام آن به "وزارت اطلاعات و جهانگردی" تغییر یافت. وزارت ارشاد ملی. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ و در فروردین ماه ۱۳۵۸ به‌موجب مصوبه شورای انقلاب اسلامی، وزارت اطلاعات و جهانگردی به "وزارت اطلاعات و تبلیغات" تغییر نام داد و در حدود ۲ ماه بعد، در ۷ خرداد ماه ۱۳۵۸ این وزارت‌خانه به "وزارت ارشاد ملی" تغییر نام پیدا کرد. در بهمن ۱۳۵۸ امور حج و زیارت، از سازمان اوقاف که
در بهمن ۱۳۵۸ امور حج و زیارت، از سازمان اوقاف که وابسته به نهاد نخست‌وزیری بود، منتزع شد و زیرمجموعهٔ وزارت ارشاد ملی قرار گرفت و نام آن نیز به سازمان حج و زیارت تغییر پیدا کرد. وزارت ارشاد اسلامی. در سال ۱۳۵۹ "وزارت ارشاد ملی" به "وزارت ارشاد اسلامی" تغییر نام داد. در سال ۱۳۶۰، واحدهایی از وزارت فرهنگ و آموزش عالی جدا و به این وزارت‌خانه ملحق شد. این واحدها پیش‌تر زیرمجموعهٔ وزارت فرهنگ و هنر دوره پهلوی بود. (وزارت فرهنگ و آموزش عالی در اسفند ۱۳۵۷ از ادغام «وزارت فرهنگ و هنر» و «وزارت علوم و آموزش عالی»
«وزارت فرهنگ و هنر» و «وزارت علوم و آموزش عالی» تشکیل شده بود) در سال ۱۳۶۳ سازمان اوقاف به‌طور کامل از نهاد نخست‌وزیری جدا شد و در پی ادغام با "سازمان حج و زیارت"، "سازمان حج و اوقاف و امور خیریه"، وابسته به وزارت ارشاد اسلامی تشکیل شد. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۶۵ با تصویب قانون وظایف و اختیارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، این وزارت‌خانه به "وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی" تغییر نام داد و تاکنون نیز با همین نام، به‌عنوان یکی از ۱۹ وزارت‌خانهٔ فعال در دولت جمهوری اسلامی ایران، به حیات خود
فعال در دولت جمهوری اسلامی ایران، به حیات خود ادامه می‌دهد. وزارت ارشاد در زمان رهبری علی خامنه‌ای یکی از حساس‌ترین وزارتخانه‌ها در ایران شد. خامنه‌ای با طرح موضوع «تهاجم فرهنگی دشمنان» که بعدها «ناتوی فرهنگی» و «شبیخون فرهنگی» نیز به آن اضافه شد، عرصه را برای فعالیت‌های فرهنگی، هنری و ادبی در ایران شدیداً تنگ کرد. چنین دیدگاهی هنرمندان و نویسندگان را به عوامل «دشمن» تبدیل می‌کرد، و باعث شد محمد خاتمی در سال ۱۳۷۱ از مقام وزارت ارشاد کناره‌گیری کند. پس از خاتمی، علی لاریجانی و سپس مصطفی میرسلیم وزیر شدند.
علی لاریجانی و سپس مصطفی میرسلیم وزیر شدند. دوران میرسلیم شدیدترین سانسورها اعمال شد و خامنه‌ای به ستایش از او پرداخت. زمانی که محمد خاتمی در سال ۱۳۷۶ به ریاست‌جمهوری رسید، خامنه‌ای با عملکرد عطاءالله مهاجرانی، وزیر ارشاد دولت او مخالفت کرد و مهاجرانی مانند خاتمی، تحت فشارهای رهبر جمهوری اسلامی ایران از وزارت ارشاد کناره گرفت. پس از مهاجرانی، احمد مسجدجامعی وزیر شد که برای حکومت قابل تحمل‌تر بود. با انتخاب محمود احمدی‌نژاد به عنوان ریاست جمهوری، دوران هشت ساله او میان دو وزیر ارشاد اصولگرا تقسیم شد که
ساله او میان دو وزیر ارشاد اصولگرا تقسیم شد که تقریباً سانسور را به دوران پیش از ریاست‌جمهوری خاتمی بازگرداندند و اتفاقاتی چون پلمب خانه سینما رخ داد. در دولت سیزدهم رسیدگی به وبگاه‌ها و پایگاه‌های خبری بدون مجوز، جدیت بیشتر پیدا کرد و اکثر رسانه‌های دولتی نیازمند دریافت مجوز از وزارت ارشاد شدند. هک سایت‌های اینترنتی. روز دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰ شماری از سایت‌های اینترنتی و وبگاه‌های وزارت فرهنگ و ارشاد جمهوری اسلامی مورد هجوم سایبری قرار گرفت و تصاویری از از رهبران سازمان مجاهدین خلق ایران به همراه شعارهایی
رهبران سازمان مجاهدین خلق ایران به همراه شعارهایی در ضد ولایت فقیه در آن‌ها منتشر شد. معاونت‌ها. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از معاونت‌های زیر تشکیل شده است:
ابومحمد حَجّاج بن یوسف بن حَکَم بن ابی عقیل ثَقَفی (طائف ۶۶۱ – واسط ۷۱۴ (۴۰–۹۵ هجری)) که به اختصار به حجاج بن یوسف شناخته می‌شود، یکی از مشهورترین حاکمانی بود که به خلافت اموی خدمت می‌کرد. او خدمتش را با خدمتگزاری به خلیفه عبدالملک () آغاز کرد، و پس از چندی به ریاست شرطه‌های خلیفه، حاکم حجاز (عربستان غربی) در ۶۹۲–۶۹۴ و نماینده تام‌الاختیار خلیفه بر سراسر عراق و نواحی شرقی خلافت در ۶۹۴ برگزیده شد. حجاج جایگاه خود را در زمان جانشین و پسر عبدالملک یعنی ولید یکم () حفظ کرد و تا هنگام مرگش در سال ۷۱۴ توانست نقشی
() حفظ کرد و تا هنگام مرگش در سال ۷۱۴ توانست نقشی مهم و اثرگذار بر تصمیم‌گیری‌های خلیفه داشته باشد. حجاج به عنوان حاکم عراق و شرق دست به اصلاحاتی مهم زد. او از شخصیت‌های مهم در روند شکل‌گیری قرآن محسوب می‌شود، هر چند در مورد میزان تغییراتی که او بر قرآن اعمال کرد، میان پژوهش‌گران اختلاف‌نظر وجود دارد. او شروع به ضرب کردن "درهم" نقره با شمایل و طراحی تماماً مذهبی و اسلامی به‌جای سکه‌های سنتی رایج پیش از اسلامی ساسانی نمود، زبان "دیوان" (دیوانسالاری) را در عراق از فارسی به عربی تغییر داد و یک نسخه یکدست از
از فارسی به عربی تغییر داد و یک نسخه یکدست از قرآن معرفی کرد. او برای احیای کشاورزی و افزایش درآمد مالیاتی، نوکیشان مسلمان غیر عرب را از پادگان شهرهای کوفه و بصره اخراج و به مناطق روستایی که متعلق به آن بودند بازگرداند و از آنان "جزیه" گرفت که اسما مخصوص اتباع غیرمسلمان بود و بر پروژه‌های حفر کانال‌های گسترده نظارت کرد. حجاج در سال ۷۰۱، با تجدید نیرو از سوریه توانست شورش عبدالرحمن بن أشعث که از اشراف عرب کوفه بود و سربازان عرب، نوکیشان مسلمان و سران مذهبی عراق در شمار یارانش بودند را شکست دهد. در نتیجه،
عراق در شمار یارانش بودند را شکست دهد. در نتیجه، حجاج برای افزایش تسلط و کنترل خود بر منطقه، شهر واسط را پایه‌گذاری کرد تا نیروهای وفادار سوری اش که پس از آن برای اجرای حکومت خود به آنها تکیه کرد را در آنجا اسکان دهد. حجاج دولتمردی بسیار توانا و با استعداد ولی ظالم، خشن و بسیار سختگیر بود. او که همواره به دل هم عصران خود ترس می‌انداخت، تبدیل به شخصیتی عمیقاً بحث‌برانگیز و موضوع دشمنی زیاد در میان نویسندگان بعدی طرفدار عباسیان شد که آزار و اذیت و اعدام‌های دسته جمعی را به او نسبت دادند. اصل و نسب. حجاج در