payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کانُن شرکت صنایع الکترونیکی و تجهیزات پزشکی چندملیتی ژاپنی است، که در طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع دوربین‌ها و تجهیزات جانبی عکاسی و تصویربرداری تخصص دارد. ستاد مرکزی شرکت کانن در توکیو، ژاپن قرار دارد و محصولات این شرکت شامل دوربین عکاسی، دستگاه‌های فتوکپی و چاپگرهای رایانه، دوربین‌های دیجیتال و ویدئویی، دوربین‌های تک‌لنزی بازتابی و پویشگر می‌باشد. بر اساس واپسین فهرست مجلهٔ فورچون نام شرکت کانن در ردیف ۳۸۰ از ۵۰۰ شرکت برتر جهان قرار دارد. شرکت کانن در سال ۱۹۳۳ توسط «یوشیداگورو» و «اوچیدا سابورو»
در سال ۱۹۳۳ توسط «یوشیداگورو» و «اوچیدا سابورو» تأسیس شد. شرح تاریخچه کانن بدون ذکر نام «لابراتوار پریسیژن اپتیکال اینسترومنت» که کانن از آن منشعب شده کامل نیست. این لابراتوار را دوست صمیمی اوچیدا به نام «تاکشی میتارایی» تأسیس کرد. هدف از تأسیس این لابراتوار، پژوهش دربارهٔ توسعه دوربین‌های باکیفیت بود. در سال ۱۹۳۴ آن‌ها نخستین دوربین خود را به نام «کوآنن» به بازار عرضه کردند. در اواخر همین سال، نام این شرکت و تولیدات آن به کانن تغییر پیدا کرد. کانن نخستین شرکتی است که دوربین‌های خود را با لنزهای لایکا به
شرکتی است که دوربین‌های خود را با لنزهای لایکا به بازار عرضه کرد. شرکت کانن نخست از لنزهای ساخت شرکت نیکون در محصولات خود استفاده می‌کرد، اما پس از مدتی اقدام به ساخت لنزهایی با نام تجاری «سرنار» کرد. به رغم آن که دوربین‌ها و چاپگرهای رایانه‌ای کانن بازار مصرف را در دست دارند، بیشتر درآمد این شرکت از دستگاه‌های فتوکپی آنالوگ و دیجیتال تأمین می‌شود. شرکت کانن در همکاری با شرکت توشیبا به تولید تلویزیون‌های صفحه تخت، گونه جدید فناوری نمایشگرهای تلویزیون مبادرت نموده‌است. تاریخچه. شرکت کانن که در اوایل سال
نموده‌است. تاریخچه. شرکت کانن که در اوایل سال ۱۹۳۳ با نام "kawnon" به عنوان نخستین گام خود در عرصه کسب و کار قدم گذاشت، از آن زمان با داستانی پراز افتخار و توفیقات، به عنوان یکی از نامآورترین شرکت‌های جهان شناخته شده است. آغاز موفق این سفر با تمرکز بر روی اپتیک‌ها، نه تنها شناخته شد، بلکه به عنوان نمادی از کیفیت و نوآوری در عالم عکاسی و اپتیک شناخته می‌شود. در دهه‌های پسین، "کانن" تنوع محصولات خود را گسترش داده و به تولید دوربین‌های عکاسی نیز پرداخته است. این گام اساسی، "کانن" را به یکی از بزرگترین و
این گام اساسی، "کانن" را به یکی از بزرگترین و ارجمندترین شرکت‌های تولید دوربین در سطح جهان تبدیل کرده است. سفر پرشور کانن در دنیای تکنولوژی ادامه یافته و این شرکت به عنوان یک رهبر و پیشرو در زمینه‌های متعددی از جمله آوردن ویدئو به دوربین‌های عکاسی و همگام‌سازی فلاش، بازنگری شده است. ۱۹۵۴ تأسیس شرکت «چیچیبو ایکوشا» - تولید هدهای مغناطیسی ۱۹۵۸ تولید Exposure meter برای دوربین عکاسی ۱۹۶۴ نام شرکت به Canon تغییر پیدا کرد ۱۹۷۵ تولید شاتر و قطعات اصلی دوربین AE-1 ۱۹۷۶ ورود به عرصه تولید چاپگر و ماشین حساب ۱۹۷۹
۱۹۷۶ ورود به عرصه تولید چاپگر و ماشین حساب ۱۹۷۹ تولید فلاپی‌دیسک ۱۹۸۱ عرضه سهام شرکت به دسته دوم بورس توکیو ۱۹۸۴ گشایش کارخانه میساتو ۱۹۸۵ تولید تجهیزات ماکرو ۱۹۸۸ تولید چاپگرهای لیزری ۱۹۸۹ افتتاح خط تولید کانن الکترونیک در مالزی ۱۹۹۰ تولید سامانه بایگانی و ذخیره الکترونیکی ۱۹۹۶ افتتاح کارخانه کرانتان در مالزی ۱۹۹۸ توزیع سهام شرکت کانن در بورس دسته یک کالای توکیو ۱۹۹۹ افتتاح کارخانه آکاگی - افتتاح دفتر اصلی شرکت در شیبائورا بخشی از تولیدات موفق این شرکت. در رده فول فریم. کانن ئی‌اواس ۵دی کانن ئی‌اواس ۵دی
رده فول فریم. کانن ئی‌اواس ۵دی کانن ئی‌اواس ۵دی مارک ۲ کانن ئی‌اواس ۵دی مارک ۳ کانن ئی‌اواس ۵دی مارک ۴ در رده APS-C. کانن ئی‌اواس ۳۰۰دی کانن ئی‌اواس ۳۵۰دی کانن ئی‌اواس ۴۰۰دی (در ژاپن با نام به انگلیسی: &lt;bdi&gt;EOS Kiss Digital X&lt;/bdi&gt; و درآمریکا با نام به انگلیسی: &lt;bdi&gt;Rebel XTi&lt;/bdi&gt;) کانن ئی‌اواس ۴۵۰دی کانن ئی‌اواس ۷ دی (محبوب بین خبرنگاران) کانن ئی‌اواس ۵۰۰دی (در ژاپن با نام Kiss X3 و در آمریکا با نام Rebel T1i شناخته می‌شود)، (کانن ئی او اس ۷۵۰ دی)در آمریکا به‌عنوان RebelT6i شناخته
او اس ۷۵۰ دی)در آمریکا به‌عنوان RebelT6i شناخته می‌شود و معروف به قهرمان اتوفوکوس جهان لقب دارد. سازمان خدمات حرفه‌ای. سازمان خدمات حرفه‌ای کانن (CPS)، سازمانی است که به جهت ارائه خدمات به عکاسان حرفه‌ای جهان در رویدادهای معتبر خبری و ورزشی ایجاد شده است. این سازمان جدیدترین تجهیزات عکاسی را در اختیار عکاسان رسمی و تأییدشده در رویدادهایی همچون مسابقات المپیک، جام جهانی فوتبال، مسابقات فرمول یک، مراسم اسکار و غیره جهت پوشش خبری و تصویری آن رویداد می گذارد و همچنین خدمات تمیزکاری و تعمیرات جزئی دوربین آنان
همچنین خدمات تمیزکاری و تعمیرات جزئی دوربین آنان را در حاشیه آن رویداد انجام می‌دهد. رده‌بندی محصولات. دوربین‌های دیجیتال و تجهیزات عکاسی و فیلمبرداری. دوربین‌های دیجیتال کانن در دو رده کلی دسته‌بندی می‌شوند:
ایران دَرّودی (۱۱ شهریور ۱۳۱۵ – ۷ آبان ۱۴۰۰ نیشابور) نقاش ایرانی بود. او همچنین کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه رشته تاریخ هنر بود. درودی به عقیده برخی منتقدان پیرو مکتب فراواقع‌گرایی (سورئالیسم) بود. مجله ""، چاپ فرانسه، در نقد آثار درودی فضای کارهای وی را شبیه آثار سالوادور دالی و ماکس ارنست دانست. درودی در سال ۱۹۷۰ به درخواست دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به تدریس تاریخ هنر در این دانشگاه پرداخت. او از پیشگامان نقاشی نوگرای ایران و از چهره‌های شناخته شده هنر ایران در سطح بین‌المللی بود.
شناخته شده هنر ایران در سطح بین‌المللی بود. زندگی. ایران درودی در ۱۱ شهریور ۱۳۱۵ در خانواده‌ای اشرافی در نیشابور زاده شد. پدرش خراسانی و مادرش قفقازی بود. تبار پدری‌اش بازرگان بودند و مادرش به همراه خانواده پس از انقلاب اکتبر و تشکیل کشور شوروی از قفقاز به ایران مهاجرت کردند. او در کودکی با خانواده به اروپا مهاجرت کرد؛ اما با شروع جنگ جهانی دوم، خانواده او که ساکن هامبورگ بود، یک سال پس از شروع جنگ از طریق لهستان به ایران بازگشت و مدتی در مشهد و سپس ساکن تهران شد. درودی در مدرسه به دلیل علاقه به نقاشی به
شد. درودی در مدرسه به دلیل علاقه به نقاشی به کلاس‌های آزاد طراحی و نقاشی می‌رفت. وی در سال ۱۹۵۴ برای تحصیل در رشته نقاشی در دانشکده بوزار در پاریس به تحصیل مشغول شد و در سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۸ به یادگیری هنر در آموزشگاه‌ها و دانشکده‌های گوناگون از جمله مدرسه هنرهای زیبای پاریس (بوزار)، مدرسه لوور پاریس، دانشکده سلطنتی بروکسل (ویترای)، انستیتوی آر.سی.آی. نیویورک (رشته تهیه و کارگردانی برنامه‌های تلویزیون) پرداخت. پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و در اردیبهشت ۱۳۳۹ آثارش در تالار فرهنگ تهران به نمایش گذاشته
۱۳۳۹ آثارش در تالار فرهنگ تهران به نمایش گذاشته شد. فرح پهلوی در همسایگی آن‌ها زندگی می‌کرد و زمانی که درودی در فرانسه تحصیل می‌کرد فرح پهلوی مشتاق صحبت با درودی و گرفتن راهنمایی‌هایی از او در زمینه نقاشی بود. خواهرش، پوران درودی، طراح لباس بود که طراحی و دوخت شنل تاج‌گذاری فرح را انجام داد. همچنین ایران درودی در سال‌های دهه ۱۳۴۰ خورشیدی در شهرهای مختلف اروپا آثار خود را در نگارخانه‌های مختلف به نمایش گذاشت و سپس به آمریکا رفت. در آمریکا با پرویز مقدسی کارگردان تئاتر و سینما ازدواج کرد. هر چند دوران زندگی
تئاتر و سینما ازدواج کرد. هر چند دوران زندگی مشترک این دو با مرگ زود هنگام مقدسی به پایان رسید اما تأثیر بسیار عمیقی بر درودی گذاشت و او دیگر هرگز ازدواج نکرد. پس از مرگ پابلو پیکاسو، روزنامه اطلاعات در ۲۰ فروردین ۱۳۵۲ از بزرگان نقاشی ایران شامل بهجت صدر، امین‌الله رضایی، محمود فرشچیان، معصومه سیحون، فرامرز پیلارام و ایران درودی دعوت کرد و گفته‌های آن‌ها را در ویژه‌نامه خود منتشر نمود. ایران درودی در بیش از ۶۳ نمایشگاه انفرادی و بیش از ۲۵۰ نمایشگاه گروهی در ایران و سراسر جهان، آثار خود را به دید عموم
در ایران و سراسر جهان، آثار خود را به دید عموم گذاشت. او با نوشتن کتاب "در فاصلهٔ دو نقطه" به نویسندگی نیز روی آورد. سبک. برخی منتقدان، سبک او را در حد فاصل بین سورئالیسم و سمبولیسم توصیف می‌کنند و برخی دیگر هر دو را درست می‌دانند. به گمان عده‌ای دیگر اما او پیرو مکاتب متعارف نیست. بلکه به نوعی اصالت سبکی رسیده و شیوه هنری وی ایران درودیسم است. درودی از طبقه‌بندی شدن در چارچوب‌ها و سبک‌ها گریزان بود؛ زیرا ضمن ترسیم جهان، تصاویر ذهنی و رویاهای بلندپروازانه خود در میان گل‌هایی روییده و دورنماهای غریب نورانی،
در میان گل‌هایی روییده و دورنماهای غریب نورانی، مفاهیم برخاسته از فرهنگ خود را بیان می‌دارد که درک آن در هیچ قالبی نمی‌گنجد. ایران درودی تنها زن از مشرق زمین است که شاگرد مستقیم سالوادور دالی به‌شمار می‌آید؛ اگرچه سبک وی در نقاشی تا اندازه زیادی از نگره‌های مطلق‌گرا و نسبی‌گرا گذر کرده و بسوی نوعی نگاه بسیط و عمیق‌گرا در حرکت بود. بیشتر مناظر در آثار درودی، حاشیه کویر و گل‌هایی خاص با دیوارهایی شیشه‌ای و افق است که به آثار وی فضایی خاص و عمیق بخشیده‌اند. مرواریدهایی که ایران درودی در بسیاری از تابلوهایش
مرواریدهایی که ایران درودی در بسیاری از تابلوهایش می‌کشد یادگار خواهر او هستند. مرواریددوز قابلی بود و گل‌ها نیز نماد مردم هستند. درگذشت. ایران درودی در ۱۱ شهریور ۱۴۰۰ به بیماری کرونا مبتلا شد اما بهبود یافت. او سرانجام صبح ۷ آبان ۱۴۰۰ در سن ۸۵ سالگی در آی‌سی‌یو بیمارستان دی تهران، پس از یک دوره بیماری چندماهه درگذشت. وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. فرح پهلوی، در بیانه‌ای به مناسبت درگذشت ایران درّودی از نقش وی در راه‌اندازی موزه هنرهای معاصر ایران می‌گوید:هنرمند بزرگ ایران درودی در همسایگی
ایران می‌گوید:هنرمند بزرگ ایران درودی در همسایگی ما زندگی می‌کرد و من او را از جوانی می‌شناختم. روزی در نمایشگاه آثارش در تالار فرهنگ تهران، آرزوی دیرینه‌ای را با من در میان گذاشت: آرزویی که تحقق آن به تأسیس موزه هنرهای معاصر تهران انجامید. درّودی از منظر منتقدان. برای خانم ایران درّودی کوشش برای آگاه کردن انسان‌ها از عظمتی که در آنهاست و از آن بی‌خبرند. ایران درّودی عزیزم گمان می‌کنم من از جمله معدود افرادی باشم که از گم شدن در میان دالان‌های پیچ در پیچی که نقاشانی بیشمار با چشمی پر از بیم و امید در آنجا
نقاشانی بیشمار با چشمی پر از بیم و امید در آنجا به دنبال» می‌نوتور «می‌گردند ترسی ندارند. نقاش، دانسته یا ندانسته همیشه تصویر شخص خود را می‌کشد؛ زیرا شکلهای زندگی کاری با زندگی شکل‌ها ندارد، و این زندگی شکل‌ها جدا از پدیده «شبیه‌سازی» پرورده می‌شود. مدل فقط بهانه‌ای بوده‌است و نبودن مدل، نقاش را به مظهر مدل نزدیک می‌کند، که چیزی نیست مگر همان نیروی ژرف و نهفته‌ای که در درون ما جای دارد و هنرمند جز ترجمان آن، جز واسطه احضار آن نیست. خرداد ۱۳۵۲ ... آثار درّودی از نوعی اندیشه کمال یافته سرشار است. این هنرمند
از نوعی اندیشه کمال یافته سرشار است. این هنرمند با دست یافتن بر تکنیکی پر توان و مسلط به خوبی توانسته‌است لطیف‌ترین و ظریف‌ترین ارتعاشات روحی خود را بر پرده تابلوهایش ترسیم کنند… .. فرم‌ها بی‌آنکه در حالت بی‌وزنی خود به تجرید کامل گراییده باشند، در سرحد ممکن‌ها و ناممکن‌ها قرار گرفته‌اند. موج خروشان «نور» که سیاهی‌ها را می‌زداید و با قلم‌های پهن در رنگ شیری تصویر شده، از بی‌نهایت به جنبش درآمده تا مرز واقعیت عینی نزدیک شده‌است و عنصر «زمان» در جلوه‌گاه ابدی خویش همه چیز را در خود مستحیل کرده و جاودانگی
خویش همه چیز را در خود مستحیل کرده و جاودانگی یافته‌است… او با تکنیک شگفت خود، آن چنان ابعاد زمان و مکان را در قالبی رویاانگیز به تصویر می‌کشد. شاید چندان که بیمورد نباشد اگر ما او را تصویرگر ژرف‌اندیش لحظه‌های اثیری بنامیم… تیرماه ۱۳۸۰ – تهران نقاشی‌های ایران درّودی، به نور درخشان ایران وفادار مانده‌است. خاستگاه این روشنا، گاه جغرافیا است که از زاویة تند تابش آفتاب بر این اقلیم برمی‌آید، گاهی نور جنبه فرهنگی دارد به ازای روشنی‌اندیشی حکمت عرفانی ما، و از سویی درخششی تاریخی است و نور درونی زندگی جمعی اقوام
درخششی تاریخی است و نور درونی زندگی جمعی اقوام ایرانی بر این فلات را باز می‌تاباند. در شعاع تابش این مهر فروزان، می‌توان از تابلوهای دوران جدید ایران درّودی شناخت بیشتر و لذتی افزون‌تر اندوخت… ... به خاطر نوع تابش آفتاب بر این سرزمین، منظره ساکن نمی‌ماند و دایم از رنگی به رنگ دیگر تغییر و تنوع می‌یابد، این دگرگونی منظره واحد در تابش نوری که هر دم رنگ و حجم دیگری به قاب تماشا می‌دهد، نگاه ایرانی را بر نور به عنوان عنصر خلاق و نیرویی آفرینشگر متمرکز کرده‌است. از جهان اساطیری به این سو، خورشید در این سرزمین،
از جهان اساطیری به این سو، خورشید در این سرزمین، گاه در قلب آیین مهرپرستی و زمانی چون نماد آتش در کیش زردشتی، سپس در قرون تاریخی به مثابه نورالانوار عرفانی بر بینش ایرانی روشنی افکنده‌است… ایران درّودی نشانی از ایران بر آن بودم ایران یا ایرانیان را در مفهوم آزاد آن ترجمه کنم به یقین رنجی شعله‌ور اما خموش عمق اندوه خود را در انوارش ابراز نمی‌دارد. داشتن چنین نگاه نافذی به‌طور حتم مستلزم اندوختن تجربه‌ای است فراوان که‌گاه می‌بایست آن‌ها را با سعه صدر پذیرفت و حفظ کرد. بنگرید، این نگاه نافذ را در آثار این
و حفظ کرد. بنگرید، این نگاه نافذ را در آثار این نقاش والا، هنرمند واقعی و در یک‌کلام مرید واقعی هنر اصیل، که آثارش مملو از هیجان است و واژه خدایی بودن را توصیف می‌کند و من او را خانم ایران درودی می‌نامم. چگونه می‌توان یک زن ایرانی بود؟... ... گل‌هایی که در طبیعت وجود ندارند، شاخسارهایی که از مرداب‌ها سر برمی‌آورند دورنماهای وهم انگیزی که در آن‌ها اشیاء معمولی و اختراعی، غریب و بی‌مناسبت قد می‌افرازند و از می‌انشان، در جوّی محو و رؤیایی، ویرانه یا هیولایی از تخت جمشید ظاهر می‌شود. اگر هنر نقاشی تعبیر
از تخت جمشید ظاهر می‌شود. اگر هنر نقاشی تعبیر شاعرانه و انتزاعی واقعیت است، ایران درّودی یک نقاش راستین است. سورئالیسم او نیازی به دستمایه‌های فرسوده از فرط استعمال ندارد. او برای بیان خویشتنش کافی است که دست به گنج سنت نمادین ایران، ایران سعدی و بهزاد فرو برد بینش‌ها ... گوته می‌گوید: «فرایند روشی بدیع را سبک گویند» و این تعریف در خور آثار درّودی است. همین‌طور توصیف پل کله در باب برتری تراژیک اندیشه، «دل در قلمرو سر قرار دارد.» در مورد او صادق است… یک دورنما، می‌عان حضوری که بخار گونه در قارهای صامت هذیان
می‌عان حضوری که بخار گونه در قارهای صامت هذیان بصری و در شهوانیت رنگ مستحیل می‌شوند سطوحی بس راز آمیز است که با یکدیگر درآمیخته‌اند. احساسی درونی، چگونگی از هم پاشیدن پاره‌های واقعیت، به آثاری تجسمی گوناگون مبدل می‌شوند که با تضاد، خود آشفتگی و ابهام هنر در عصر کنونی، خود را متجلی می‌سازد… نقاشان بزرگ جهان در مکزیک ... اکنون یکی از نقاشان بزرگ معاصر، در مکزیک است. ایران درّودی که دیدگاه‌های متفاوتی را از فرهنگ چند هزار سالهٔ خود به ارمغان آورده‌است… ... من او را یک هنرمند» آزاد» می‌خوانم، که تصاویری از
من او را یک هنرمند» آزاد» می‌خوانم، که تصاویری از کمال و اعتلا می‌آفریند، در عین حال که رها از هر قیدی به سوی نقطه‌ای که هدف قرار داده یا آفریده‌است راه می‌پوید. جهانی اعجاب‌انگیز و جادویی که در آن شادی و غم، تهور و تواضع، خون و گل به یکدیگر جوش می‌خورند و واقعیت و رؤیا در هم می‌آمیزند… ... تصویرپردازی غنی او از فضایی غیرواقعی و تأثیرهای ظریف و گذرای موسیقی سرشار است. او بدین سان رنگ‌ها را به آواز وامی‌دارد. صوت تصاویر او از تک مضراب نرم تا غرش خوف‌انگیز و سکوت غمبار کویر را در بر می‌گیرد، در حالی که جهان
سکوت غمبار کویر را در بر می‌گیرد، در حالی که جهان غیرواقعی و تخیلی او از رؤیا به واقعیت خشن هیروشیما رو می‌کند… فعالیت‌ها. از سال ۱۹۶۴- عضو کنگرهٔ بین‌المللی هنرمندان و منتقدان ریمینی. وروکیو، و سان مارینو، ایتالیا. نمایشگاه‌های گروهی. درودی در نمایشگاه‌های گروهی فراوانی در ایران و در سطح بین‌الملل شرکت داشته که از متأخرترین آن‌ها می‌توان به نمایشگاه هنرمندان پیشکسوت اشاره کرد. این نمایشگاه در آبان ۱۳۹۸ در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد و طی آن آثار درودی در کنار آثار چهره‌های شاخصی نظیر حسین محجوبی، طاها
کنار آثار چهره‌های شاخصی نظیر حسین محجوبی، طاها بهبهانی، حسین نوری، علی فرامرزی و ناصر هوشمند وزیری به نمایش درآمد. آثار ساخته‌شده. ادبیات. احمد شاملو در ۱۴ اسفند ۱۳۵۱ شعری به‌نام «اشارتی» سروده‌است. این شعر به ایران درودی اهدا شده و در مجموعه ابراهیم در آتش منتشر شده‌است. این شعر که به نقاشی می‌پردازد در کتابی که از آثار درودی منتشر شد به عنوان مقدمه آمده‌است. تألیفات دربارهٔ ایران درّودی. ١. گفت‌وگو با ایران درّودی، مهدی مظفری ساوجی، تهران، نشر ثالث، ۱۴۰۲، چاپ هفتم. ٢. نقاشی با نور (گفت‌وگو با ایران
۱۴۰۲، چاپ هفتم. ٢. نقاشی با نور (گفت‌وگو با ایران درّودی)، مهدی مظفری ساوجی، تهران، انتشارات دیدآور، ۱۴۰۳، چاپ دوم. ٣. قصّه انسان و پایداری‌اش (شناختنامهٔ ایران درّودی)، مهدی مظفری ساوجی، تهران، انتشارات سخن، ۱۳۸۸.
جنگ‌افزار کشتارجمعی (WMD) ، نوعی جنگ‌افزار، اعم از زیستی، شیمیایی، پرتوزا، هسته‌ای و… است که می‌تواند بسیاری از افراد را کشته یا به‌طور قابل توجهی به آن‌ها آسیب زده یا به ساختارهای مصنوعی (مانند ساختمان‌ها) یا سازه‌های طبیعی (مانند کوه‌ها) و زیست‌کره، آسیب زیادی وارد کند. دامنه استفاده از این اصطلاح، تکامل یافته و مورد مناقشه قرار گرفته است، که اغلب بیشتر از لحاظ سیاسی، به معنای فنی است. در ابتدا با اشاره به بمباران هوایی با مواد منفجره شیمیایی در طول جنگ جهانی دوم ابداع شد، اما بعداً به تسلیحات مقیاس بزرگ
دوم ابداع شد، اما بعداً به تسلیحات مقیاس بزرگ فناوری‌های مربوط به جنگ، مانند جنگ‌های زیستی، شیمیایی، پرتوزا و هسته‌ای اشاره کرد.
جایزه آسترید لیندگرن یکی از جایزه‌های بسیار معتبر بین‌المللی در رشته ادبیات کودک و نوجوان است. این جایزه پس از مرگ آسترید لیندگرن در سال ۲۰۰۲ هر سال به بهترین برنامه یا برترین افراد در رشته ادبیات کودک و نوجوان اهدا می‌شود و مبلغ آن ۵۰۰۰۰۰۰ (پنج میلیون) کرون سوئد است.
کمال الملک فیلمی ایرانی از گونهٔ درام، تاریخی به کارگردانی و نویسندگی علی حاتمی در سال ۱۳۶۲ است که به زندگی نقاش برجسته ایرانی، کمال‌الملک می‌پردازد. نقش اصلی فیلم (شخصیت کمال الملک) را جمشید مشایخی بازی کرده است و عزت‌الله انتظامی نقش ناصرالدین شاه را برعهده دارد و مظفرالدین شاه با بازی علی نصیریان نقش‌آفرینی شده است. همچنین محمدعلی کشاورز نقش اتابک و داود رشیدی نقش رضا شاه را ایفا می‌کند. بازیگران. سرپرست گویندگان:ناصر طهماسب
شمارش معکوس شیوه‌ای از شمارش است که در آن اعداد از آخر به اول شمرده می‌شوند. البته در این روش باید یک عدد را به عنوان شروع شمارش انتخاب کرد. کاربرد. از شمارش معکوس بیشتر برای انتظار برای زمانی مشخص استفاده می‌شود. معمولاً این زمان مشخص دارای اهمیت زیادی است. به‌طور مثال می‌توان به شمارش معکوس روزهای مانده به سال ۲۰۲۱ بر روی برج ایفل اشاره کرد. ورزش. شمارش معکوس در ورزش برای نشان دادن زمان شروع رقابت‌ها کاربرد دارد. در ورزش معمولاً شمارش معکوس از عدد ۳ شروع می‌شود و بعد از گفتن عدد ۱ معمولاً کلمه‌ای امری چون
و بعد از گفتن عدد ۱ معمولاً کلمه‌ای امری چون «حرکت!» گفته می‌شود. منابع. Wikipedia contributors, "Countdown," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Countdown&amp;oldid=202132515 (accessed March 30, 2008).
آق‌دره، روستایی است از توابع بخش شرا شهرستان همدان در استان همدان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان جیحون‌دشت قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۴۸نفر (۱۲خانوار) بوده‌است. موقعیت. این روستا در دامنه کوههای نسبتاً کم ارتفاع قرار داردکه از کوههای معروف این روستا قزل قلعه‌است که در قلهٔ آن قلعه‌ای به همین نام وجود. ارتفاع این کوه در بلندترین نقطه ۲۱۵۰ متر از سطح دریاست. اقتصاد. آب این روستا از چشمه ای قدیمی تأمین می‌شود این چشمه متشکل از چندین حلقه چاه که به فاصله حدود صد متر از یکدیگر کنده شده و آب
که به فاصله حدود صد متر از یکدیگر کنده شده و آب روستا را تأمین می‌کند. مردم روستا به کار کشاورزی و دامپروری مشغول اند و از صنایع دستی آن‌ها به قالیبافی می‌توان اشاره کرد.
گَرِکان روستایی در بخش مرکزی شهرستان آشتیان است. جغرافیای گرکان. گرکان با مختصات جغرافیایی: ۴۵ درجه و ۵۰ دقیقه طول شرقی و ۲۴ درجه و ۲۲ دقیقه عرض شمالی. ارتفاع آن از سطح دریا تقریباً ۲۰۰۰ متر است. فاصله آن تا شهر آشتیان از راه آسفالته ۵ کیلومتر و از راه طبیعی خاکی و غیر آسفالته ۲۸۰۰ متر می‌باشد. راه آسفالته اراک – گرکان ۷۶ کیلومتر است. در جنوب خاوری شهر تفرش و شمال باختری شهر آشتیان قرار دارد. کوه نسبتاً بلندی به نام «کلاهه» (در اصطلاح معمولی اهالی گرکان کوه کله) به ارتفاع ۲۹۴۰ متر در شمال شرقی گرکان و در
کله) به ارتفاع ۲۹۴۰ متر در شمال شرقی گرکان و در نزدیکی آن کوهی بنام میرآب قرار دارد. قنات‌های چندی در دامنه جنوبی کوه کلاهه در گرکان حفر شده است که برخی از آن‌ها امروز نیز دایر هستند. آب اصلی گرکان از چشمه سارهایی که در جنوب شرقی کوه کلاهه جاری هستند (تورک، گله گشگا، کیلان) تشکیل شده است و از مجاری به نام سُفت عبور کرده و سپس از دره معروف به درهٔ آسیاب‌ها گذشته، باغات و دشت عمده گرکان را مشروب می‌کند. آب اصلی گرکان به اندازه‌ای است که تا سال ۱۳۰۵ تعداد ۱۹ آسیاب آبی که در مسیر آن قرار داشتند در تمام ایام
آسیاب آبی که در مسیر آن قرار داشتند در تمام ایام سال دایر بودند. اما پس از پیدایش آسیاب‌های موتوری از اهمیت آن‌ها کاسته شد و امروز همه آن‌ها خراب و حتی آثار خرابه‌های آن‌ها نیز در حال از بین رفتن و محو شدن است. قدمت گرکان. در "جغرافیای مفصل ایران" – جلد دوم (سیاسی)، تألیف مسعود کیهان، استاد دارالمعلمین عالی که در سال ۱۳۱۱ شمسی در مطبعه مجلس به چاپ رسیده است، صفحه ۳۸۸ آمده است: شهر گرکان بسیار قدیمی و در دوره قاجاریان محل معتبر و بزرگی بوده است؛ ولی در این باره در کتاب دلیلی ذکر نشده است. (کتاب گرکان، ص ۱۱)
در کتاب دلیلی ذکر نشده است. (کتاب گرکان، ص ۱۱) در فرهنگ دکتر معین – صفحه ۱۶۹۰ آمده است «گرکان قصبه‌ای است جزو دهستان آشتیان، بخش، طرخوران، شهرستان اراک، واقع در ۱۵ کیلومتری جنوب خاوری طرخوران، کوهستانی و سرد سیر، دارای ۲۱۷۸ تن سکنه، محصول غله، انگور، قلعه خرابه به نام «حاجی عبدالله» و دیگری به نام «سر پل» از آثار باستانی آن می‌باشد». از نظر معنایی کلمه گرکان از دو بخش گر به معنای کوه (لغت‌نامه دهخدا) و کان به معنای معدن (لغت‌نامه دهخدا) تشکیل شده شده است و شاید معنای کلمه ای گرکان را کوه معدن ترجمه شود، از
معنای کلمه ای گرکان را کوه معدن ترجمه شود، از قدیم نیز معدن نوعی سنگ مرمر سبز رنگ به همراه معدن زغال سنگ نیز در گرکان واقع بوده و شاید این مفهوم کوه معدن را واقعی تر نشان می‌دهد اما بین مردم گرکان نیز روایتی دیگر از نام گرکان روایت می‌شود با این شرح که بعد از حمله اعراب این روستا گبرمکان نامیده شد. گبر این عنوان را پس از ساسانیان قوم غالب جهت استخفاف به ایرانیان زرتشتی داده و همچنان در اذهان و ادبیات مانده است. در زبان‌های بلوچی و کردی نیز این واژه دیده شده که به معنی مرد است. در کردی ، گور به معنی بزرگ و
که به معنی مرد است. در کردی ، گور به معنی بزرگ و گورگارکان یعنی بزرگ بزرگان یا پهلوان‌است. گبره در زبان آرامی به معنی مطلق مرد است و در مقابل زن به کار می‌رود. کاربرد این واژه درباره مسیحیان و ترک‌ها به مفهوم کافر هم دیده شده است. زرتشتیان خود را بهدین یا زرتشتی یا وَهدین نامند. لهجهٔ زرتشتیان را گبری خوانند که پورداوود این لهجه را بجای گبری بهدینی نامیده است. لهجهٔ گبری را اردشیر مهربان یزدی گردآوری کرده که با یک ترجمهٔ انگلیسی توسط ادوارد براون انتشار یافته است. زرتشتیان خود، مرد را گوره گویند که توسط
است. زرتشتیان خود، مرد را گوره گویند که توسط اعراب معنای بی‌دین یا بی‌خرد که به عنوان توهین به استفاده می‌شده. روایات دیگر جبرمکان، مکانی که به جبر/زور مسلمان شدند. پارس‌ها جبر را گبر تلفظ کردند. از دیگر آثار تاریخی گرکان به بازمانده آتشکده قلعه خرابه است که در بالای قله کوه «دیدگاه» قرار دارد نیز می‌توان اشاره داشت. در فرهنگ جغرافیایی ایران، جلد دوم، استان یکم، از انتشارات سازمان جغرافیایی کشور در سال ۱۳۵۵، در صفحه ۲۵۳ آمده است: «آثار قلعه خرابه، معروف به آتشکده» روی قله کوه (کوه دیدگاه) مجاور قصبه است.
آتشکده» روی قله کوه (کوه دیدگاه) مجاور قصبه است. دلایل بسیار دیگری در دست است که گرکان در دوره پیش از اسلام شهر بوده و وسعت و دامنهٔ شهری آن نیز بسیار وسیع بوده است و همه آشتیان و روستاهای تفرش را که روی به رُستاق (معرب روستا و ده است) ورّه (به فتح اول و تشدید و ضم دوم و سکون سوم) معروف بوده است، شامل می‌شده است. در تاریخ قم (تاریخ قم، تألیف حسین بن محمد بن محمد بن حسن قمی در سال ۳۷۸ قمری نوشته شده و به وسیله حسن بن حسن بن عبدالملک قمی در سال ۸۰۵–۸۰۶ قمری به فارسی نوشته شده است و به وسیله سید جلال الدین
به فارسی نوشته شده است و به وسیله سید جلال الدین طهرانی در سال ۱۳۱۳ خورشیدی تصحیح و تحشیه شده است) همه جا نام گرکان به صورت معرب «جرکان» نوشته شده است. هر رُستاق عبارت است از چند طسوج بوده است و گرکان را طسوجی از رُستاق «ورّه» نوشته است. طسوج به مجموعه‌ای از چند روستا گفته می‌شده است و به دیگر سخن: هر چند روستا یک طسوج را تشکیل می‌داده است. آثار تاریخی گرکان. آثار فرهنگی که تاکنون از گزند حوادث گوناگون مصون مانده‌اند و از طرف سازمان میراث فرهنگی کشور مورد تأیید قرار گرفته‌اند به قرار زیر است: در گرکان
تأیید قرار گرفته‌اند به قرار زیر است: در گرکان حمام‌های کهنه و نو و غسالخانه‌ای که در مظهر قنات کیوار با طاق آجری ساخته شده بود بر اثر بی‌توجهی سازمان میراث فرهنگی دراین چند سال اخیر در گرکان خراب و به کلی آثار آن‌ها از میان رفته است. لازم است ذکر شود چهار بنای تاریخی که ذکر گردید توسط استاد دکتر عبدالکریم قریب و بانوشتن نامه‌هایی به مراجع مختلف موجب حفظ آن‌ها شده است و در حراست آن‌ها توسط سازمان میراث فرهنگی کوشش نموده‌اند. محل دیگری در گرکان (که تقریباً در شمال شرقی) وجود دارد به نام «درهٔ پی امامان» این
شمال شرقی) وجود دارد به نام «درهٔ پی امامان» این دره به ویژه قسمتی از آن که جزو تختان (Terrace) رودخانه فصلی گرکان است از ماسه و سنگ تشکیل شده است از گذشته‌ای بسیار دور برای اهالی گرکان، محلی متبرک و مقدس مورد توجه بوده است و در آنجا برای برآورده شدن حاجات خود نذرهایی می‌کردند. آتشکده‌های گرکان. وجود آتشکده‌هایی در گرکان و روستاهای مجاور آن مانند آثار آتشکده «آذرکشسب» در ناحیه «فردجان» فراهان، که تا سال ۲۸۲ هجری قمری دایر بوده و قبرهایی از سفال که در گرکان و روستاهای دیگر یافت شده‌اند، ثابت می‌کند که پس از
روستاهای دیگر یافت شده‌اند، ثابت می‌کند که پس از استیلای عرب بر ایران، زرتشتیان ایران، مدت‌ها در مقابل آنان پایداری کرده‌اند و دست از مذهب و مراسم مذهبی خود برنداشته‌اند. این موضوع را کوزه‌های سفالینی که در بسیاری از نقاط گرکان و نواحی اطراف به دست آمده است تأیید می‌کند. آیین و مراسم سنتی. مراسم ویژه‌ای در گرکان تا این اواخر به نام «آب پاشانک» انجام می‌گرفت. این مراسم بدین ترتیب بود که هر سال در روز اول تابستان (اول تیرماه) اهالی گرکان کاسه یا جامی از آب تمیز را به سر و روی هر کسی که از جلو خانه‌اشان عبور
را به سر و روی هر کسی که از جلو خانه‌اشان عبور می‌کرد می‌پاشیدند و این عمل را شگون و فال نیک می‌پنداشتند و هیچ‌کس، چه پیر و چه جوان، زن یا مرد از این عمل ناراحت نمی‌شدند و با خوشرویی با «پاشنده» آب (یا چانندهٔ آب) برخورد می‌کردند. از طرفی می‌دانیم این مراسم، یعنی «آب پاشانک» یکی از مراسم سنتی زرتشتیان و آیین دوره ساسانیان است که در روز اول تیرماه اجرا می‌شده و «تیر» به عقیده زرتشتیان نام فرشته‌ا ی بوده است که نگهبان باران است. از دیگر مراسم جالب توجه مراسمی است که اهالی گرکان و روستاهای دیگر نزدیک به