payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نمایشگاه، پیک نیک، کنسرت، بازی‌های بیسبال، گردهمایی‌های خانوادگی، سخنرانی‌های سیاسی و مراسم، علاوه بر رویدادهای مختلف عمومی و خصوصی دیگر که تاریخ، دولت را جشن می‌گیرند، مرتبط است. و سنت‌های ایالات متحده روز استقلال روز ملی ایالات متحده است. پیش زمینه. در طول انقلاب آمریکا، جدایی قانونی سیزده مستعمره از بریتانیای کبیر در سال ۱۷۷۶ در واقع در ۲ ژوئیه رخ داد، زمانی که کنگره دوم قاره ای به تصویب قطعنامه استقلال که در ژوئن توسط ریچارد هنری لی از ویرجینیا پیشنهاد شده بود، رای داد و اتحاد را اعلام کرد. کشورهای
شده بود، رای داد و اتحاد را اعلام کرد. کشورهای مستقل از حکومت بریتانیای کبیر. پس از رای دادن به استقلال، کنگره توجه خود را به اعلامیه استقلال معطوف کرد، بیانیه ای که این تصمیم را توضیح می‌دهد، که توسط کمیته ای پنج نفره تهیه شده بود که توماس جفرسون نویسنده اصلی آن بود. کنگره به بحث و بازنگری متن بیانیه پرداخت تا نکوهش شدید تجارت برده را حذف کند، سرانجام دو روز بعد در ۴ ژوئیه آن را تصویب کرد. یک روز قبل، جان آدامز به همسرش ابیگیل نامه نوشته بود: پیش‌بینی آدامز دو روز دیگر متوقف شد. از همان ابتدا، آمریکایی‌ها
دو روز دیگر متوقف شد. از همان ابتدا، آمریکایی‌ها استقلال را در ۴ ژوئیه جشن گرفتند، تاریخی که در اعلامیه استقلال بسیار تبلیغاتی نشان داده شده‌است، نه در ۲ ژوئیه، تاریخی که قطعنامه استقلال در جلسه غیرعلنی کنگره تصویب شد. مورخان مدتها در این که آیا اعضای کنگره اعلامیه استقلال را در ۴ ژوئیه امضا کرده‌اند یا خیر، اختلاف داشتند. توماس جفرسون، جان آدامز و بنجامین فرانکلین همه بعداً نوشتند که در ۲ جونیه آن را امضا کرده بودند. اما اکثر مورخان به این نتیجه رسیده‌اند که اعلامیه تقریباً یک ماه پس از تصویب آن در ۲ اوت
که اعلامیه تقریباً یک ماه پس از تصویب آن در ۲ اوت ۱۷۷۶ امضا شده‌است و نه در ۴ ژوئیه که معمولاً تصور می‌شود. به طور کاملا اتفاقی، توماس جفرسون و جان آدامز، تنها دو امضاکننده اعلامیه استقلال که بعداً به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده خدمت کردند، هر دو در یک روز درگذشتند. ۴ ژوئیه ۱۸۲۶، که پنجاهمین سالگرد اعلامیه بود. جفرسون حتی به این واقعیت اشاره کرد. جیمز مونرو، یکی دیگر از بنیانگذاران که به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد، اگرچه امضاکننده اعلامیه استقلال نبود، همچنین در ۴ ژوئیه ۱۸۳۱ درگذشت و او را به سومین
همچنین در ۴ ژوئیه ۱۸۳۱ درگذشت و او را به سومین رئیس‌جمهور تبدیل کرد که در سالگرد استقلال درگذشت. تنها رئیس‌جمهور ایالات متحده که در روز استقلال متولد شد، کالوین کولیج بود که در ۴ ژوئیه ۱۸۷۲ به دنیا آمد. رسوم. روز استقلال یک جشن ملی است که با نمایش‌های میهنی مشخص می‌شود. مشابه سایر رویدادهای تابستانی، جشن‌های روز استقلال اغلب در فضای باز برگزار می‌شود. بسیاری از سیاستمداران در این روز حضور در یک رویداد عمومی برای تمجید از میراث، قوانین، تاریخ، جامعه و مردم کشور را مهم می‌دانند. طبق 5 U.S.C. § ۶۱۰۳، روز
کشور را مهم می‌دانند. طبق 5 U.S.C. § ۶۱۰۳، روز استقلال یک تعطیلات فدرال است، بنابراین همه موسسات غیر ضروری فدرال (مانند خدمات پستی و دادگاه‌های فدرال) در آن روز تعطیل هستند. در حالی که تعطیلات قانونی در ۴ ژوئیه باقی می‌ماند، اگر آن تاریخ در روز شنبه یا یکشنبه باشد، کارمندان دولت فدرال به ترتیب روز جمعه یا دوشنبه مجاور را تعطیل خواهند کرد. خانواده‌ها اغلب روز استقلال را با میزبانی یا شرکت در یک پیک نیک یا باربیکیو جشن می‌گیرند. بسیاری از آنها از روز تعطیل و در برخی سالها از تعطیلات آخر هفته برای دور هم جمع
در برخی سالها از تعطیلات آخر هفته برای دور هم جمع شدن با اقوام یا دوستان استفاده می‌کنند. تزئینات (به عنوان مثال، استریمر، بادکنک، و لباس) عموماً به رنگ قرمز، سفید و آبی، رنگ‌های پرچم آمریکا هستند. رژه‌ها اغلب صبح‌ها، قبل از گردهمایی‌های خانوادگی برگزار می‌شوند، در حالی که نمایش‌های آتش‌بازی بعد از تاریکی شب در مکان‌هایی مانند پارک‌ها، مکان‌های ورزشی، نمایشگاه‌ها، سواحل عمومی یا میدان‌های شهر انجام می‌شود. شب قبل از چهارمین روزی نقطه کانونی جشن‌ها بود، که با تجمعات پرشور که اغلب آتش‌افزارها را به عنوان
با تجمعات پرشور که اغلب آتش‌افزارها را به عنوان مرکز اصلی خود در بر می‌گرفت، مشخص می‌شد. در نیوانگلند، شهرها برای ساختن اهرام سر به فلک کشیده که از بشکه‌ها و چلیک‌ها مونتاژ شده بودند، با هم رقابت کردند. آنها را هنگام شب روشن کردند تا جشن را آغاز کنند. بالاترین‌ها در سالم، ماساچوست، با اهرام متشکل از چهل طبقه بشکه بود. اینها بلندترین آتش‌سوزی‌های ثبت‌شده را ایجاد کردند. این رسم در قرن ۱۹ و ۲۰ شکوفا شد و هنوز هم در برخی از شهرهای نیوانگلند انجام می‌شود.
روز یادبود نام یکی از تعطیلات رسمی فدرال در ایالات متحده آمریکا است. این روز آخرین دوشنبه ماه مه است. این روز به یاد کسانی که جان خود را در نیروی ارتش ایالات متحده امریکا از دست داده‌اند برگزار می‌شود. پیش تر این روز با نام روز دکوراسیون (به انگلیسی: "Decoration Day") شناخته می‌شد. در گذشته این روز تنها به یاد کسانی بود که جان خود را در جنگ‌های داخلی آمریکا از دست داده‌اند. طی این روز، داوطلبان ارتش مزار سربازان قربانی را به پرچم آمریکا مزین می‌کنند. درروز یادبود، پرچم‌های آمریکا در سراسر این کشور تا نیمروز
پرچم‌های آمریکا در سراسر این کشور تا نیمروز به حالت نیمه افراشته درمی آیند و بعد، برای باقی روز، به حال عادی برمی گردند. این روز همزمان با اولین روز آغاز تعطیلات تابستان است. امروزه، روز یادبود روزی برای بازدید از گورستان‌ها و یادبودها جهت سوگواری برای پرسنل نظامی است که در حین انجام وظیفه جان خود را از دست داده‌اند. داوطلبان پرچم‌های آمریکا را بر روی قبور این پرسنل نظامی در گورستان‌های ملی قرار خواهند داد. اولین گرامیداشت ملی روز یادبود در ۳۰ مه ۱۸۶۸ اتفاق افتاد. این تعطیلی که آن زمان به عنوان روز تزئین
افتاد. این تعطیلی که آن زمان به عنوان روز تزئین شناخته می‌شد و در ۳۰ مه برگزار می‌گردید، توسط فرمانده کل جان ای. لوگان از ارتش بزرگ جمهوری برای گرامیداشت سربازان اتحادیه که در جنگ داخلی آمریکا جان باخته بودند، اعلام شد. این گرامیداشت ملی پس از بسیاری از گرامیداشت‌های محلی صورت گرفت که بین پایان جنگ داخلی و اعلامیه لوگان آغاز شده بودند. بسیاری از شهرها و افراد ادعا کرده‌اند که اولین بار این روز را گرامی داشته‌اند. با این حال، اداره ملی گورستان‌ها، بخشی از وزارت امور سربازان بازنشسته، اعتبار شروع «ایده پخش
امور سربازان بازنشسته، اعتبار شروع «ایده پخش گل بر روی قبور سربازان جنگ داخلی - اتحادیه و کنفدراسیون» را به مری آن ویلیامز می‌دهد. به رسمیت شناخته شدن رسمی این روز به عنوان یک تعطیلی در میان ایالت‌ها گسترش یافت و با نیویورک در سال ۱۸۷۳ آغاز شد. تا سال ۱۸۹۰، هر ایالت اتحادیه آن را پذیرفته بود. جنگ‌های جهانی آن را به روزی برای یادبود همه اعضای ارتش ایالات متحده که در خدمت جنگیدند و جان باختند، تبدیل کرد. در سال ۱۹۶۸، کنگره گرامیداشت آن را به آخرین دوشنبه ماه مه تغییر داد و در سال ۱۹۷۱ نام آن را به «روز
ماه مه تغییر داد و در سال ۱۹۷۱ نام آن را به «روز یادبود» استاندارد کرد. دو روز دیگر نیز کسانی را که در ارتش ایالات متحده خدمت کرده‌اند یا در حال خدمت هستند، جشن می‌گیرد: روز نیروهای مسلح، که در اوایل ماه مه است، یک تعطیلی غیررسمی ایالات متحده برای گرامیداشت کسانی که در حال حاضر در نیروهای مسلح خدمت می‌کنند، و روز کهنه سربازان در ۱۱ نوامبر، که همه کسانی را که در نیروهای مسلح ایالات متحده خدمت کرده‌اند، گرامی می‌دارد. تاریخچه. شهرهای مختلف و افراد گوناگونی ادعای مبدأ روز یادبود را داشته‌اند. در برخی از این
مبدأ روز یادبود را داشته‌اند. در برخی از این موارد، این ادعاها به رویدادهای مستندی مربوط می‌شوند که قبل یا بعد از جنگ داخلی آمریکا رخ داده‌اند. برخی دیگر ممکن است از سنت‌های کلی تزئین قبور سربازان با گل سرچشمه گرفته باشند، نه از رویدادهای خاصی که منجر به اعلامیه ملی شده‌اند. قبور سربازان در ایالات متحده قبل و در طول جنگ داخلی آمریکا تزئین می‌شدند. سایر ادعاها ممکن است کمتر معتبر باشند، به نظر برخی از محققان، بدون مدرک اعتبار را به خود اختصاص می‌دهند، در حالی که رویدادها یا ارتباطات با شواهد بهتر را از بین
که رویدادها یا ارتباطات با شواهد بهتر را از بین می‌برند. در جنوب. در ۱ مه ۱۸۶۵، در چارلستون، کارولینای جنوبی، جمعیت سیاه‌پوست که به تازگی آزاد شده بودند، یک رژه ۱۰٬۰۰۰ نفری را برای گرامیداشت ۲۵۷ سرباز کشته شده اتحادیه برگزار کردند. این سربازان در یک گور دسته‌جمعی در پیست مسابقه واشنگتن دفن شده بودند، که در اردوگاه زندانیان کنفدراسیون در آنجا جان باخته بودند. پس از سقوط شهر، جمعیت سیاه‌پوست آزاد شده، سربازان را از زیر خاک بیرون آورده و به درستی دفن کردند و بر روی قبورشان گل گذاشتند. این رویداد در آن زمان در
روی قبورشان گل گذاشتند. این رویداد در آن زمان در چارلستون دیلی کورییر و نیویورک تریبیون گزارش شد. دیوید بلایت، مورخ، این یادبود را اولین روز یادبود نامیده است. با این حال، هیچ ارتباط مستقیمی بین این رویداد و اعلامیه ژنرال جان لوگان در سال ۱۸۶۸ برای یک تعطیلی ملی برقرار نشده است. تغییر نام. تا قرن بیستم، سنت‌های مختلف یادبود اتحادیه، که در روزهای مختلف جشن گرفته می‌شدند، با هم ادغام شدند و روز یادبود در نهایت برای گرامیداشت همه آمریکایی‌هایی که در خدمت ارتش ایالات متحده جنگیدند و جان باختند، گسترش یافت.
ایالات متحده جنگیدند و جان باختند، گسترش یافت. ایندیانا از دهه ۱۸۶۰ تا ۱۹۲۰ شاهد بحث‌های بی‌شماری در مورد چگونگی گسترش این جشن بود. این یک فعالیت لابی‌گری مورد علاقه ارتش بزرگ جمهوری (GAR) بود. یک کتاب راهنمای GAR در سال ۱۸۸۴ توضیح داد که روز یادبود «مهم‌ترین روز در تقویم GAR» از نظر بسیج حمایت عمومی برای حقوق بازنشستگی بود. این کتاب به اعضای خانواده توصیه می‌کرد که در هوشیار نگه داشتن کهنه سربازان «بسیار دقت کنند». سخنرانی‌های روز یادبود فرصتی برای کهنه سربازان، سیاستمداران و روحانیون شد تا جنگ داخلی
سربازان، سیاستمداران و روحانیون شد تا جنگ داخلی آمریکا را گرامی بدارند و در ابتدا، «فجایع» دشمن را دوباره مطرح کنند. آنها دین و ناسیونالیسم جشن‌آمیز را با هم آمیختند و به آمریکایی‌ها اجازه دادند تا تاریخ خود را از منظر فداکاری برای ملتی بهتر درک کنند. مردم با هر عقیده مذهبی به این جشن پیوستند، از جمله سربازان آلمانی و ایرلندی – اقلیت‌های قومی که در آن زمان با تبعیض روبرو بودند – که در «غسل تعمید خون» در میدان نبرد به آمریکایی‌های واقعی تبدیل شده بودند. در پایتخت ملی در سال ۱۹۱۳، «گردهمایی چهار روزه
در پایتخت ملی در سال ۱۹۱۳، «گردهمایی چهار روزه آبی-خاکستری» شامل رژه‌ها، بازسازی‌ها و سخنرانی‌های بسیاری از شخصیت‌های برجسته، از جمله رئیس‌جمهور وودرو ویلسون، اولین جنوبی که از زمان جنگ به کاخ سفید انتخاب شده بود، بود. جیمز هفلین از آلاباما سخنرانی اصلی را ایراد کرد. هفلین سخنوری برجسته بود؛ انتخاب او به عنوان سخنران روز یادبود مورد انتقاد قرار گرفت، زیرا او به دلیل حمایتش از تفکیک نژادی مورد مخالفت بود؛ با این حال، سخنرانی او لحنی معتدل داشت و بر وحدت ملی و حسن نیت تأکید داشت و مورد تحسین روزنامه‌ها قرار
و حسن نیت تأکید داشت و مورد تحسین روزنامه‌ها قرار گرفت. نام «روز یادبود»، که برای اولین بار در سال ۱۸۸۲ استفاده شد، پس از جنگ جهانی دوم به تدریج رایج‌تر از «روز تزئین» شد، اما تا سال ۱۹۶۷ توسط قانون فدرال به عنوان نام رسمی اعلام نشد. در ۲۸ ژوئن ۱۹۶۸، کنگره قانون تعطیلات دوشنبه یکنواخت را تصویب کرد که چهار تعطیلی، از جمله روز یادبود، را از تاریخ‌های سنتی خود به یک دوشنبه مشخص منتقل کرد تا یک تعطیلی سه روزه ایجاد شود. این تغییر، روز یادبود را از تاریخ سنتی ۳۰ مه به آخرین دوشنبه ماه مه منتقل کرد. این قانون در
مه به آخرین دوشنبه ماه مه منتقل کرد. این قانون در سطح فدرال در سال ۱۹۷۱ به اجرا درآمد. در سال ۱۹۱۳، یک کهنه سرباز ایندیانا گلایه کرد که جوانان متولد شده پس از جنگ «تمایل ... به فراموش کردن هدف روز یادبود و تبدیل آن به روزی برای بازی، مسابقه و عیش و نوش، به جای روزی برای خاطره و اشک» دارند. در سال ۱۹۱۱، برنامه‌ریزی مسابقه اتومبیلرانی ایندیاناپلیس موتور اسپیدوی، که بعدها ایندیاناپولیس ۵۰۰ نام گرفت، به شدت توسط GAR کهنه و رو به پیری مخالف بود. مجلس ایالتی در سال ۱۹۲۳ برگزاری مسابقه را در روز تعطیل رد کرد. با
۱۹۲۳ برگزاری مسابقه را در روز تعطیل رد کرد. با این حال، لژیون آمریکایی جدید و مقامات محلی خواستار ادامه مسابقه بودند، بنابراین فرماندار وارن مک کری لایحه را وتو کرد و مسابقه ادامه یافت.
لوزون بزرگترین جزیره فیلیپین است و به یکی از سه مجمع‌الجزایر اصلی کشور فیلیپین هم که در شمال کشور واقع شده، گفته می‌شود. این نام برگرفته از جزیره لوزون است. دو گروه دیگر بزرگ از جزایر فیلیپین عبارتند از جزایر میندانائو در جنوب و جزایر ویسایا در مرکز. جزیره لوزون از اهمیت اقتصادی و کشاورزی برخوردار است. مجمع‌الجزایر لوزون از ۷۱۰۷ جزیره تشکیل و ۱۰۹٫۹۶۵ کیلومترمربع مساحت دارد که جزیره لوزون ۱۰۴٬۶۸۸ کیلومتر مربع آن را تشکیل می‌دهد. جمعیت آن نیز در سال ۲۰۰۰ حدود ۳۹ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر بوده‌است. شهر مانیل
حدود ۳۹ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر بوده‌است. شهر مانیل پایتخت فیلیپین و کوئزون دومین شهر بزرگ این کشور در جنوب این جزیره قرار گرفته‌اند.
نیروهای مسلح ترکیه به اختصار TSK، سازمانی نظامی است زیر نظر وزارت دفاع ملی دولت ترکیه که وظیفه پاسداری و دفاع از کشور از هرگونه تهدید داخلی و خارجی را بر عهده دارد. طبق قانون اساسی کشور فرماندهی کل قوا، رئیس‌جمهور است. طبق آمار در سال ۲۰۲۰ تعداد کارکنان فعال نیروهای مسلح ترکیه حدود ۴۳۷ هزار نفر و ۳۸۰ هزار نفر نیروی ذخیره است. بخشی از ارتش ترکیه (حدود ۸ هزار سرباز و افسر) در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ علیه دولت رجب طیب اردوغان کودتا کرد که با واکنش طرفداران دولت ترکیه روبه‌رو شد و در نهایت این کودتا با شکست مواجه شد.
روبه‌رو شد و در نهایت این کودتا با شکست مواجه شد. دولت ترکیه اعلام کرد که این کودتا توسط جریان فتح‌الله گولن انجام شده و فتح‌الله گولن دستور انجام این کودتا را داده‌است. فتح‌الله گولن که یک روحانی ساکن آمریکا است این اتهامات را رد کرده‌است. بعد از این کودتا بر طبق جدیدترین گفته‌های خلوصی آکار وزیر دفاع ترکیه از زمان وقوع کودتای نافرجام ۱۵ ژوئیه در ترکیه، نزدیک به ۲۰ هزار نفر از نیروهای مسلح ترکیه به اتهام ارتباط با جنبش گولن دستگیر از کار برکنار یا به عبارتی تسویه شدند. نیروهای مسلح ترکیه از همان زمان
تسویه شدند. نیروهای مسلح ترکیه از همان زمان بازسازی خود را شروع کرده‌است. بعد از این کودتا به خاطر دستگیری‌های گستردهٔ افسران و درجه‌داران ارتش ترکیه قدرت ارتش ترکیه در داخل و خارج از ترکیه تا حد زیادی تحلیل رفت. اما ارتش ترکیه بعد از این کودتا با جذب سربازان جدید و به خصوص انجام عملیات برون مرزی سپر فرات بر ضد گروه دولت اسلامی (داعش) در شمال سوریه، انجام ۲ عملیات بسیار گسترده شاخه زیتون و چشمه صلح بر ضد نیروهای یگان‌های مدافع خلق (که ترکیه مدعی است وابسته به پ.ک. ک هستند) در شمال سوریه و پیروزی در این دو
به پ.ک. ک هستند) در شمال سوریه و پیروزی در این دو عملیات و انجام عملیات سنگین و خونینی به اسم عملیات سپر بهار در استان ادلب سوریه بر ضد نیروهای ارتش سوریه و متحدانش در پاسخ به حمله هوایی در بلیون سوریه که باعث کشته شدن ۳۴ سرباز ارتش ترکیه گردید و همچنین با هدف جلوگیری از پیشروی ارتش سوریه و متحدانش به طرف مرکز استان ادلب انجام شد و ادامهٔ عملیات‌های سنگین نظامی در جنوب شرق ترکیه و شمال عراق بر ضد حزب کارگران کردستان (پ.ک. ک) و نبرد با نیروهای ژنرال خلیفه حفتر در لیبی در حمایت از دولت وفاق ملی لیبی (دولت
حفتر در لیبی در حمایت از دولت وفاق ملی لیبی (دولت وفاق ملی لیبی متحد ترکیه محسوب می‌شود) دوباره توانست قدرت اولیهٔ خود را به دست بیاورد. وزیر دفاع ترکیه خلوصی آکار نیز اعلام کرد که نیروهای مسلح ترکیه با پاکسازی خائنین از آن قدرتمند تر شده‌است. خدمت سربازی در ترکیه اجباری است و مدت آن بین ۶ تا ۱۲ ماه است. طبق بررسی‌های به عمل آمده در سال ۲۰۲۱ ارتش ترکیه پنجمین قدرت اروپا و نیروی زمینی فرانسه قدرتمندترین نیرو در اروپاست و در رتبهٔ جهانی یازدهمین ارتش قدرتمند جهان است. ارتش ترکیه (نیروهای مسلح ترکیه) از نیروی
است. ارتش ترکیه (نیروهای مسلح ترکیه) از نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی دریایی تشکیل شده‌است. گارد ساحلی و ژاندارمری نیز واحدهای مستقل تحت نظر این سازمان هستند. ارتش ترکیه در رتبه‌بندی جهانی یازدهمین ارتش بزرگ دنیا و در پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) پس از آمریکا، جزو بزرگ‌ترین قدرت‌ها در بین ۳۰ عضو را دارا است. در رده‌بندی بزرگ‌ترین ارتش‌های گلوبال فایرپاور ۲۰۲۴، نیروهای مسلح ترکیه رتبه هشتم جهان و رتبه دوم خاورمیانه را به خود اختصاص داد. تاریخچه. ارتش امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول با داشتن ۲٬۸۵۰٬۰۰۰
عثمانی در جنگ جهانی اول با داشتن ۲٬۸۵۰٬۰۰۰ نفر سرباز در ۷ جبهه وارد جنگ شد. ارتش عثمانی در آن زمانی شامل ۷۰ تیپ پیاده‌نظام و ۲ تیپ سواره نظام که در کل شامل ۲۴سپاه و ۹ لشکر می‌شد. در سال ۱۹۱۸ پس از پایان جنگ جهانی اول صلح نامه‌ای مابین عثمانی و متفقین به امضا رسید که امپراتوری عثمانی را ملزم به ترخیص و کاهش جمعیت ارتش به ۵۰٬۰۰۰ نفر نمود. این معاهده آتش‌بس آغازی شد بر تجزیه امپراتوری عثمانی که قبل از این تصور می‌شد این امپراتوری غیرقابل تجزیه است. وظایف. ارتش ترکیه وظیفه پاسداری و دفاع از کشور و نظام از
ارتش ترکیه وظیفه پاسداری و دفاع از کشور و نظام از هرگونه تهدیدات داخلی و خارجی را برعهده دارد. طبق قانون اساسی ارتش ترکیه تنها نهاد مسلح و نظامی رسمی کشور است. ضمناً ارتش ترکیه با حمایت از شورشیان مسلح سوری همچون ارتش آزاد سوریه (در حال حاضر با نام ارتش ملی سوریه شناخته می‌شوند) را تجهیز کرد زیر مجموعه ارتش خود قرار داده و به این نیروها آموزش نظامی می‌دهد نشان/ آرم. نشان رسمی ارتش ترکیه به سه قسمت تقسیم می‌شود. درجه بندی نظامی. درجه بندی در بدنه ی اراش ترکیه به ۳ دسته از افسران ارشد ، افسران و درجه داران
به ۳ دسته از افسران ارشد ، افسران و درجه داران دون پایه تشکیل شده است. افسران ارشد (ژنرالان و امیران) Marşal _ مارشال Genelkurmay Başkanı _ رئیس کل ستاد ارتش Orgeneral _ ارتشبد Korgeneral _ سپهبد Tümgeneral _ سرلشکر Tüğgeneral _ سرتیپ افسران Albay _ سرهنگ تمام Yarbay _ سرهنگ دوم Binbaşı _ سرگرد Yüzbaşi _ سروان Üsteğmen _ ستوان یکم Teğmen _ ستوان دوم Asteğmen _ ستوان سوم درجه داران Ast. Kıd. Başcavuş _ استوار یکم Ast. Başçavuş _ استوار دوم Ast. Kıd. Üstçavuş _ گروهبان یکم Ast. Üstçavuş _ گروهبان دوم Ast.
_ گروهبان یکم Ast. Üstçavuş _ گروهبان دوم Ast. Kıd. Çavuş _ گروهبان سوم Ast. Çavuş _ گروهبان Yedek Astsubay _ گروهبان زخیزه یادداشت : در ارتش ترکیه (kıdem=سابقه/تجربه) هر ۳ سال یا بیشتر داده میشود ، این یک ترفیع درجه است و بعضا متعادل سازی با درجات نیرو های مسلح جمهوری اسلامی ایران امکان پذیر نمیباشد. درجه داران (کادر) Üzm. Çavuş _ گروهبان (متخصص) Üzm. Onbaşı _ سرجوخه (متخصص) یادداشت: مانند درجه داران ، متخصصین ارتش هم هر ۳ سال یک بار ترفیع داده شده و بر حسب هر ترفیع یک خط زیره درجه هایشان اضافه میشود.
حسب هر ترفیع یک خط زیره درجه هایشان اضافه میشود. ساختار. رئیس ستاد مشترک ارتش. رئیس سِتاد مشترک ارتش ترکیه مقامی نظامی در ارتش ترکیه است که مسئولیت هماهنگی میان کلیه قوای نظامی در ترکیه را عهده‌دار است. سِتاد مشترک ارتش ترکیه بالاترین مرجع نظامی نیروهای مسلح در ترکیه است. این ستاد وظیفهٔ سیاست‌گذاری و فرماندهی کلیهٔ نیروهای ارتش از جمله نیروی زمینی، هوایی و دریایی را بر عهده دارد. این ستاد به‌طور مستقیم زیر نظر ریاست جمهوری و رئیس ستاد از سوی او انتخاب می‌شود. در خلال جنگ نیز از طرف رئیس‌جمهور به عنوان
در خلال جنگ نیز از طرف رئیس‌جمهور به عنوان فرمانده کل قوا منصوب می‌شود. نیروی زمینی. نیروی زمینی ارتش ترکیه بزرگ‌ترین نیرو در بین نیروهای مسلح ترکیه است. نیروی زمینی ترکیه از ۱۴ سپاه، ۸ واحد مکانیزه، ۱۱ تیپ زره پوش، ۲۳ تیپ پیاده مکانیزه، ۱۵ تیپ موتوری، ۸ تیپ تکاور، ۴ تیپ صلح بان سازمان ملل و ۵ تیپ توپخانه تشکیل می‌دهد. علاوه بر این حدود ۶۰٬۰۰۰ پرسنل در قبرس شمالی تحت عنوان نیروهای صلح ترکیه در سطح سپاه در حال انجام وظیفه است. این نیرو توسط قانون اساسی برای تحقق وظیفه حمایت و دفاع از کشور تعریف شده‌است. در
تحقق وظیفه حمایت و دفاع از کشور تعریف شده‌است. در حال حاضر بیش از ۵۵۰٬۰۰۰ نفر سرباز (اعم از افسر وغیر افسر) در این نیرو در حال انجام وظیفه هستند. نیروی هوایی. نیروی هوایی ترکیه در سال ۱۹۱۱ تشکیل و وظیفه آن پشتیبانی از نیروهای زمینی و دریایی در زمان جنگ است. نیروی هوایی ترکیه میزبان ۱۰۰۰ هواپیمای مختلف و میدان‌های هوایی است. ژاندارمری. واحد ژاندارمری ترکیه نیرویی است که در حوزه استحفاظی مربوط و همچنین مناطق خارج محدوده شهری که در آن هیچگونه تشکیلات پلیسی تعیین نشده است به صورت نیروی مکمل نیروهای مسلح در جهت
نشده است به صورت نیروی مکمل نیروهای مسلح در جهت دفاع و برقراری امنیت و آرامش به وظایف خود عمل می‌کند. این واحد با اینکه زیر مجموعه ارتش ترکیه است، در زمان صلح وابسته و تحت نظر وزارت کشور ترکیه قرار دارد. ژاندارمری ترکیه مسئول تأمین امنیت بیش از ۹۲٪ خاک ترکیه است. نیروی دریایی. نیروی دریایی ارتش ترکیه وظیفه دفاع و پاسداری در برابر تهدیدات احتمالی از سوی دریا و رصد و نگهبانی از مرزهای آبی کشور را برعهده دارند. نیروی دریایی ترکیه دارای ۲۷ ناوچه جنگی، ۱۴ زیر دریایی، ۹ رزمناو، ۱۰۸ قایق گشت‌زنی سریع، ۲۳ قایق
دریایی، ۹ رزمناو، ۱۰۸ قایق گشت‌زنی سریع، ۲۳ قایق موشک‌انداز هجومی، ۱۰۲ کشتی گارد ساحلی و ۲۱ قایق مین ریز دریایی در دریای اژه، مدیترانه و سیاه است. در حال حاضر بیش از ۵۵٬۰۰۰ نفر سرباز (اعم از افسر وغیر افسر) در این نیرو در حال انجام وظیفه هستند. نیروی دریایی ترکیه داری سه پایگاه اصلی به شرح ذیل است: گارد ساحلی. این واحد وظیفه تأمین امنیت جان و مال افراد و کشتی‌ها در حوزه دریایی طبق قوانین ملی و بین‌المللی را بر عهده دارد.
نادر نادرپور (۱۶ خرداد ۱۳۰۸ – ۲۹ بهمن ۱۳۷۸) شاعر، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی–اجتماعی اهل ایران بود. وی از اعضای کانون نویسندگان ایران بود. زندگی. او فرزند تقی میرزا از خاندان نادری‌پور (افشار) نوادگان رضاقلی میرزا پسر ارشد نادرشاه افشار بود. نادرپور دوره متوسطه را در دبیرستان ایرانشهر تهران تمام کرد و در سال ۱۳۲۸ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. در سال ۱۳۳۱ پس از دریافت لیسانس از دانشگاه سوربن پاریس در رشتهٔ زبان و ادبیات فرانسه به تهران بازگشت. وی از سال ۱۳۳۷ به مدت چند سال در وزارت فرهنگ و هنر در
سال ۱۳۳۷ به مدت چند سال در وزارت فرهنگ و هنر در مسئولیت‌های مختلف به کار مشغول بود. نادرپور در سال ۱۳۴۶ در کنار تعدادی از روشنفکران و نویسندگان مشهور در تأسیس کانون نویسندگان ایران نقش داشت و به عنوان یکی از اعضای اولین دوره هیئت دبیران کانون انتخاب گردید. نادرپور به زبان فرانسوی آشنایی کامل داشت و شعرها و مقاله‌هایی را به زبان فارسی ترجمه کرد. نادرپور پس از انقلابِ ۱۳۵۷ به آمریکا رفت و تا پایان عمر در این کشور به سر برد. وی سرانجام در روز جمعه ۲۹ بهمن ۱۳۷۸ در لس آنجلس درگذشت. ترجمه‌ها. با همکاری بیژن
۱۳۷۸ در لس آنجلس درگذشت. ترجمه‌ها. با همکاری بیژن اوشیدری و فرناندو کاروزو، کتابهای جیبی، ۱۳۵۳ گفتگو. "طفل صدساله‌ای به نام شعر نو"، گفتگو با صدرالدین الهی
سنت وینسنت و گرنادین‌ها یک کشور جزیره‌ای کوچک در دریای کارائیب است. و یکی از اعضای کشورهای مشترک المنافع است، و واحد پول آن دلار کارائیب شرقی می‌باشد. در ۱۷۶۳ این جزایر مستعمرهٔ بریتانیا شد، در ۱۹۶۹ خودگردانی داخلی یافت، و در ۲۷ اکتبر ۱۹۷۹ به استقلال رسید. تاریخ. پیش از ورود اروپایی‌ها در قرن شانزدهم، در این جزایر توسط گروه‌های مختلفی از بومیان آمریکا، از جمله سیبونی، آرواک‌ها و کارائیب‌ها سکونت داشتند. هنگامی که کریستف کلمب در سال ۱۵۰۲ از کنار سنت وینسنت عبور کرد، احتمالاً قوم کاریب در آن ساکن بودند. ورود
کرد، احتمالاً قوم کاریب در آن ساکن بودند. ورود اروپایی‌ها. هنگامی که کریستف کلمب در اواخر قرن پانزدهم از کنار سنت وینسنت عبور کرد، وارد جزیره نشد. او در واقع بیشتر به مقادیر زیاد اشیاء قیمتی در آمریکای جنوبی علاقه داشت. اسپانیایی‌ها پس از آن از این جزایر دیدن کردند، اما هیچ قصدی برای فتح آن‌ها نداشتند. اگرچه این بریتانیایی‌ها بودند که در سال ۱۶۷۲ مدعی سنت وینسنت (بخشی از سنت وینسنت و گرنادین‌ها) شدند، فرانسه اولین استعمارگر این جزایر شد. مردم بومی این کشور تا قرن ۱۸ با موفقیت در برابر حاکمیت اروپا مقاومت
تا قرن ۱۸ با موفقیت در برابر حاکمیت اروپا مقاومت کردند، اما در سال ۱۷۱۹ به هر حال منطقه توسط فرانسوی‌ها فتح شد. با این حال، این حکومت فرانسه دیری نپایید، زیرا سنت وینسنت در صلح پاریس در سال ۱۷۶۳ بخشی از امپراتوری بریتانیا شد. اما کشمکش بر سر جزایر برای مدتی ادامه پیدا کرد: در سال ۱۷۷۹، فرانسه آن را بازپس گرفت و سرانجام در سال ۱۷۸۳ به مستعمره بریتانیا تبدیل شد. لا سوفریر، تنها آتشفشان فعال در سنت وینسنت، از سال ۱۷۱۸ تاکنون پنج بار فوران شدید کرده‌است. در سال ۱۹۰۲ بیش از هزار نفر از ساکنان جزیره جان خود را
۱۹۰۲ بیش از هزار نفر از ساکنان جزیره جان خود را از دست دادند. استقلال. سنت وینسنت و گرنادین‌ها در دوران حکومت بریتانیا برچسب‌های اداری مختلفی دریافت کردند که به تدریج آزادی بیشتری به کشور می‌داد. در ۲۷ اکتبر ۱۹۷۹ این کشور رسماً مستقل شد. این کشور عضوی از کشورهای مشترک المنافع است و رئیس دولت آن پادشاه چارلز سوم بریتانیا است. سیاست. مجلس واحد قانونگذاری متشکل است از ۶ سناتور منتصب و ۱۵ نماینده که با رأی تمامی افراد بالغ برای پنج سال انتخاب می‌شوند. پادشاه بریتانیا حکمران سنت وینسنت نیز هست و نمایندهٔ او
بریتانیا حکمران سنت وینسنت نیز هست و نمایندهٔ او فرماندار کل شخصی را به نخست‌وزیری انتصاب می‌کند که از پشتیبانی اکثریت در مجلس برخوردار است. نخست‌وزیر نیز کابینه‌ای را انتصاب می‌کند که به مجلس پاسخگوست. احزاب عمده سیاسی عبارتند از: • حزب دموکراتیک جدید • حزب کارگر. عضویت. این کشور عضو سازمان ملل متحد، سازمان کشورهای آمریکایی، بازار مشترک و جامعهٔ کارائیب، جامعهٔ کشورهای مشترک‌المنافع و اتحادیه کشورهای همسود (همسود بریتانیا) می‌باشد. جغرافیا. سنت وینسنت جزیره‌ای کوهستانی و پوشیده از درخت است. جزایر گرنادین
کوهستانی و پوشیده از درخت است. جزایر گرنادین – که شامل بکوِه و ماستیک است – زنجیری از جزایر کوچک در جنوب سنت وینسنت است. پایتخت این کشور، شهر کینگزتاون با جمعیت ۱۶٬۲۰۹ نفر (آمار سال ۲۰۰۰) است. سنت وینسنت و گرنادین‌ها حدود ۱۱۳٬۰۰۰ نفر (آمار سال ۲۰۰۲) جمعیت دارد. اقتصاد. اقتصاد این کشور عمدتاً بر اساس کشاورزی با کشتهای عمدهٔ موز و نشاسته حاصله از گیاه اروروت است.
نیروی هوایی ترکیه بخشی از نیروهای پنج‌گانهٔ مسلح ترکیه است. این نیرو از شعبه‌های اصلی مسلح این کشور بوده و نیروی هوایی ترکیه با بیش از ۹۳۰ هواپیما، پس از نیروهای هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا و پادشاهی بریتانیا، سومین نیروی بزرگ ناتو به‌شمار می‌رود. این نیرو توانایی کارکردهای بین‌الملی و مانورهای مختلف را داراست. هم‌اکنون فرماندهی نیروی هوایی ارتش ترکیه برعهدهٔ «حسن کوچوک آکیوز» است. نیروی هوایی ترکیه مابین تاریخ ژوئن ۱۹۰۹ تا ژوئن ۱۹۱۱ تأسیس شده است. پس از تأسیس این نیرو، گردان‌های پرواز آن در جنگ‌های بالکان و
این نیرو، گردان‌های پرواز آن در جنگ‌های بالکان و جنگ جهانی اول شرکت کردند؛ به‌طوری که در دسامبر سال ۱۹۱۶، نیروی هوایی ترکیه تعداد ۹۰ هواپیمای فعال را به خود اختصاص داده بود. پس از پایان‌یافتن جنگ جهانی و در سال ۱۹۱۹، بخش از این نیرو منحل شده و بعد از آن نیز توسط وزارت جنگ ترکیه بسته شد. ولی برخی از افسران و درجه‌داران ترک برای ابقای این نیروی هوایی تلاش زیادی کردند و هواپیماهای باقی‌مانده از جنگ جهانی اول را در واحدهای جدیدی سازماندهی کردند. این واحدها در شهرهای ازمیر، استانبول، الازیغ، دیاربکر و قونیه