payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مساویه (Johannes Mesue) متوفی به سال ۲۳۶ هـ. ش نوعی درخت آسیایی. Mezereon انگلیسی میانه mezerion، از لاتین میانه mezereon، از عربی «مازریون»، از فارسی. گیاه مازریون. Mirza فارسی «میرزا». Mithra ایزد ایرانی «میترا». Mithraeum ایزد ایرانی «میترا». Mithraism آیین «مهرپرستی». ایزد ایرانی «میترا». Mobed فارسی «موبد». روحانی زرتشتی. Mogul فارسی «مغول». Mohur هندی muhur/muhr، از فارسی «مُهر». سکهٔ طلا در زمان حکومت مغولان بر هند، تبت و نپال. Mummy انگلیسی میانه mummi، از فرانسوی میانه momie، از لاتین میانه mumia،
از فرانسوی میانه momie، از لاتین میانه mumia، از عربی «مومیاء» (مومیایی)، از فارسی «موم». Murra ریشه‌شناسی: لاتین، احتمالاً از ریشهٔ ایرانی مانند یونانی morrhia/murra؛ وابسته با فارسی «مُر/مور» گلوله شیشه‌ای کوچک. مادهٔ پرسلین برای ساختن ظروف چینی در روم. Musk از فارسی میانه musk، از سنسکریت muska «تخم» کوچک‌شدهٔ mus «موش». مُشک. Musth هندی mast، از فارسی «مست». هم‌ریشه با سنسکریت madati «او خوشی می‌کند». ماده‌ای بدبو که فیل در زمان جفت‌گیری در حالت شهوانی از بالای گوش‌های خود تراوش می‌کند. Mussulman از
از بالای گوش‌های خود تراوش می‌کند. Mussulman از فارسی «مسلمان». «مسلم» (عربی)+ «- ان». N. Nakhuda ریشه‌شناسی:فارسی «ناخدا» ناو «+» خدا (از فارسی میانه khutāi). ☆Name بسیار مهم ریشه‌شناسی: همان نام است Namaz ریشه‌شناسی:فارسی «نماز». هم‌ریشه با سنسکریت namas «کرنش و احترام». Naphtha از لاتین، از یونانی، از منشأ ایرانی. اوستایی napta «نمناک»، فارسی «نفت». شاید هم‌ریشه با یونانی nephos «تاریک». Nargil ترکی nargile، فارسی «نارگیلِه» از «نارگیل». Nauruz فارسی «نوروز». Nay ریشه‌شناسی:فارسی «نای». آلتی موسیقی.
«نوروز». Nay ریشه‌شناسی:فارسی «نای». آلتی موسیقی. Neftgil ریشه‌شناسی:آلمانی، از فارسی «نفتاگِل». New از نو، نوین، نوآیین Noوnot نه، نا (گویش طبری و اوستایی) Now از نُون (فرهنگ پهلوی)، نوُ (افغانی). همین‌طور در اکنون گا نون را می‌بینیم اکنون (اک+نون) Numdah ریشه‌شناسی: هندی namda، از فارسی «نَمَد»، از فارسی میانه namat، اوستایی namata. زیراندازی که در هند و ایران با پوست بز درست می‌شود. Naan ریشه‌شناسی:هندی و اردو nan، از فارسی «نان»، بلوچی nayan، سغدی nyny. نان هندی. Nuristani ریشه‌شناسی:فارسی «نورستانی».
نان هندی. Nuristani ریشه‌شناسی:فارسی «نورستانی». «نور» + «-ستان». ناحیه‌ای در شمال افغانستان. O. orange از میلانی narans، از عربی «نارنج»، از فارسی «نارنگ»، از سنسکریت nāraṅga، از زبان‌های دراویدی مانند تامیلی و مالایالام. P. Padishah از فارسی «پادشاه»، از فارسی میانه pādishah، از فارسی باستان pati+xshay-. شاه در ایران، سلطان در ترکیه و حاکم انگلیسی در هند. Pahlavi ریشه‌شناسی:فارسی میانه «پهلوی». زبان فارسی در زمان ساسانیان. Pajama از هندیpaajaama، از فارسی «پای جامه». Paneer هندی/اردوpanir، از فارسی
فارسی «پای جامه». Paneer هندی/اردوpanir، از فارسی «پنیر». پنیر نرم هندی. Papoosh از papouch، از فرانسوی، از فارسی «پاپوش». بنگرید به babouche. Para ریشه‌شناسی: ترکی، از فارسی «پاره». واحد پولی در ترکیه. Paradise از یونانی paradeisos(باغ چینه بسته)، از فارسی باستان paradaida «دورتادور دیواربندی شده». Parasang لاتین parasanga، از یونانی parasanges، از ریشهٔ ایرانی، فارسی «فرسنگ». واحدی به درازای ۶ ک‌م. Pargana ریشه‌شناسی: هندی pargana، از فارسی (پرکاله؟). مجموعه شهرک‌های اجرایی در هند. Parsee ریشه‌شناسی: از
شهرک‌های اجرایی در هند. Parsee ریشه‌شناسی: از فارسی باستان parsi «پارسی». زرتشتیان هند که در سدهٔ ۷ م پس از هجوم اعراب به ایران، به هند مهاجرت کردند. Parthia از لاتین، از فارسی باستان parthava- «پارت». در ریشه با «پارس» هم‌معنی است. Parthian بنگرید به Parthia. Parting Shot از Parthian Shot، تاکتیک پارتیان برای پرتاب تیرهای آتشین به سوی دشمن حتی هنگام عقب‌نشینی. Pasar مالایی، از فارسی «بازار». بازار عمومی در اندونزی. Pasha ترکی paşa، احتمالاً از فارسی «پادشاه». Pashm ریشه‌شناسی: از فارسی «پشم»؛ پشمینه در
Pashm ریشه‌شناسی: از فارسی «پشم»؛ پشمینه در کشمیر و پنجاب برای بافت قالیچه و شال که از محصولات صادراتی این مناطق است. Pashmina از فارسی «پشمینه». پارچهٔ پشمی محصول شمال هند. Pashto فارسی «پشتو»، از افغانی. بنا بر نظر Morgenstein این نام با پارت و پهلو هم‌ریشه است. Peach از واژهٔ لاتین Persicum «پارسی»، هلو در روم به نام‌های malum Persicum(سیب پارسی)، prunum Persicum(آلوی پارسی) یا مختصراً persicum, persici نامیده می‌شد. Percale فارسی «پرگال/پرگاله». پارچهٔ چیت در صنایع پارچه بافی، ملافه و غیره کاربرد دارد.
در صنایع پارچه بافی، ملافه و غیره کاربرد دارد. Percaline فرانسوی، از فارسی «پرگاله». Peri فارسی «پری»، از فارسی میانهٔ parik. Persepolis از فارسی باستان pârsa+ یونانی polis «شهر». Persia از فارسی باستان pârsa. Persis از فارسی باستان pârsa. Peshwa هندی و مرآتی pesva، از فارسی "پیشواً. نخست‌وزیر شاهزادهٔ Maratha. Physic ریشه: از پارسی باستان گیتیک (گیتی+ایک) بمعنی طبیعی و راه‌یافته به یونایی و رومی. Pilaf ترکیpilâv، از فارسی «پلو». غذایی در خاور میانه که از برنج، روغن و گوشت درست می‌شود. Pir ریشه‌شناسی:
از برنج، روغن و گوشت درست می‌شود. Pir ریشه‌شناسی: فارسی «پیر». آموزگار در آیین‌های عرفانی. Pistachio از لاتینpistâcium، از یونانی (pistàkion) πιστάκιον، از فارسی «پسته». Post از پُست هخامنشی. اولین سیستم پستی جهان در زمان هخامنشیان و به فرمان کوروش بزرگ ساخته شد. Posteen فارسی «پوستین». پوشش پوستین. Popinjay از فرانسوی باستان papegai، از اسپانیایی papagayo، از عربی «بَبَغاء»، از فارسی "ببغاً) طوطی). Prophet Flower برگردان واژهٔ فارسی «گلِ پیغمبر». گلی در هند شرقی با گلبرگ‌های زرد و پنج خال که پس از ساعتی
شرقی با گلبرگ‌های زرد و پنج خال که پس از ساعتی پژمرده می‌شود. Punjab از هندی Panjab، از فارسی «پنج آب» (پنجاب). Purwannah هندی parvana، از فارسی «پروانه». اجازهٔ ثبت و نوشتن. Pyke هندیpâyik, pâyak، از فارسی «پیک» فرستاده. R. roc از فارسی «رُخ» (پرنده‌ای افسانه‌ای). rook از انگلیسی میانهrok، از فرانسوی میانهroc، از عربی «رخّ»، از فارسی «رخ». rose از لاتینrosa، احتمالاً از یونانی باستان rhodon، از فارسی باستانvarda-. فارسی «وَرد». roxanne نامی زنانه، از فرانسوی، از لاتینRoxane، از یونانیRhoxane، از ریشه
از لاتینRoxane، از یونانیRhoxane، از ریشه ایرانی، اوستایی raoxšna- «روشن، درخشان». S. sun=ریشه‌شناسی فارسی به معنی خورشید Sabzi ریشه‌شناسی:هندیsabz، از فارسی «سبزی» (سبزیجات خوردنی). Saffian ریشه‌شناسی: روسی saf'yan، از ترکی sahtiyan، از فارسی «سختیان» پوست بز دباغی شده. Samosa ریشه‌شناسی:هندیsamosa، از فارسی «سمبوسه». Sandal عربی «صندل»، از فارسی «صندل»، درخت صندل/چندل. Saoshyat ریشه‌شناسی: «سوشیانت» نجات دهنده (از اوستایی). بنا بر آیین زرتشتی، یکی از سه ناجی که در ۳۰۰۰ سال پایان دنیا هر کدام در هر هزار
ناجی که در ۳۰۰۰ سال پایان دنیا هر کدام در هر هزار سال ظهور می‌کنند و جهان را از بدی پاک می‌کنند. Sapindales از فارسی «اسپند». Sarangousty ریشه‌شناسی: فارسی «سر انگشتی». گچ ضدآب و ضد رطوبت. Sard از فارسی «زرد». Sarod ریشه‌شناسی: هندی sarod، از فارسی. Sarwan ریشه‌شناسی: فارسی «ساربان». Satrap از لاتین satrapes، از یونانی satrapes، از فارسی باستان xshathrapavan- «شهربان». scarlet از فارسی «سقرلات/سقرلاطون». پارچه و جامه‌ای به رنگ سرخ کبود. Scimtar ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه cimeterre، از ایتالیایی باستان
فرانسوی میانه cimeterre، از ایتالیایی باستان scimitarra، شاید از فارسی «شمشیر». Sebesten ریشه‌شناسی: انگلیسی میانه، از عربی «سبستن»، از فارسی «سپستان» گیاه سپستان. Seer ریشه‌شناسی: هندیser، شاید از فارسی «سیر». واحدی در وزن. Seerpaw ریشه‌شناسی: فارسی "سر، پاً. سر به پا. Seersucker از هندیsirsakar «پارچه راه راه»، از فارسی «شیر و شکر». Sepoy ریشه‌شناسی:از پرتغالیsipai, sipaio، از هندیsipah، از فارسی «سپاه». فردی هندی که برای نیروی ارتش انگلیس استخدام می‌شد. Serai ریشه‌شناسی: از فارسی «سَرای». Seraglio از
Serai ریشه‌شناسی: از فارسی «سَرای». Seraglio از فارسی «سَرای». Serang ریشه‌شناسی: از فارسی «سرهنگ». ناخدای لنج در هند. Serdab فارسی «سرد آب». اتاقی خنک و تابستانی در خانه‌های خاورمیانه. Serendipity از افسانهٔ پریان فارسی The Three Princes of Serendip «سه شاهزادهٔ سراندیپی». از فارسی «سراندیپ» (سریلانکا). Sesban ریشه‌شناسی: فرانسوی، از فارسی sisabaan. گیاه سِس. Setwall ریشه‌شناسی:از فارسی «زادوَر». Shabundar/Shabandar ریشه‌شناسی: از فارسی «شاه بندر». Shah ریشه‌شناسی: فارسی «شاه»، از فارسی باستان χšāyaþiya
فارسی «شاه»، از فارسی باستان χšāyaþiya «شاه». اسم فعل به معنای «حکومت کردن». Shahi ریشه‌شناسی: فارسی «شاهی». واحدی در ایران به اندازهٔ ۲۰/۱ قران نقره. Shahidi ریشه‌شناسی: «شهید» (عربی)+ «-ی» (پسوند فارسی). Shahin ریشه‌شناسی: فارسی «شاهین». شاهین هندی. Shahzada ریشه‌شناسی: هندی shah-zada، از فارسی «شاهزاده». Shamiana ریشه‌شناسی: هندی shamiyana، از فارسی shamyanah. پارچهٔ سایبان. Shawl ریشه‌شناسی: از فارسی «شال». Sherristar ریشه‌شناسی:از هندیsarrishtadr، از فارسی «سررشته دار». ثبت‌کننده. Sherry بنابر نظریهٔ
«سررشته دار». ثبت‌کننده. Sherry بنابر نظریهٔ ت.ب. ایروینگ: از اسپانیایی Jerez، از فارسی «شیراز» در زمان امپراتور رستمیان در اسپانیا. Sherryvallies ریشه‌شناسی: از لهستانی szarawary، از روسی sharavary، از یونانی sarabara شلوار آزاد، احتمالاً از ریشهٔ ایرانی؛ فارسی «شلوار». شلواری برای اسب سواری. Shikar ریشه‌شناسی: هندی sikar، از فارسی «شکار»، فارسی میانه shkaar. Shikargah ریشه‌شناسی: هندی sikaargaah، از فارسی «شکارگاه». Shikari ریشه‌شناسی:از فارسی «شکاری». حیوان شکاری. Shikasta ریشه‌شناسی: فارسی «شکسته».
حیوان شکاری. Shikasta ریشه‌شناسی: فارسی «شکسته». Shikra ریشه‌شناسی: از فارسی «شکاره» پرندهٔ شکاری. شاهین شکاری کوچک هندی. Simurgh ریشه‌شناسی: از فارسی «سیمرغ»، از پهلوی sinmurgh (شاهین+ پرنده)، اوستایی saeno merego «شاهین»، سکایی syenah «شاهین»، ارمنی cin «غلیواج». Sipahis بنگرید به Sepoy. Sircar ریشه‌شناسی: هندی sarkaar، از فارسی «سرکار». استاندار در دورهٔ امپراتوری مغول در هند. Sitar ریشه‌شناسی: هندی sitar، از فارسی «ستار». «سه» (فارسی باستان thri-)+ «تار». عود هندوایرانی که در ایران، افغانستان و شبه
عود هندوایرانی که در ایران، افغانستان و شبه قاره به کار می‌رود. Softa ریشه‌شناسی: ترکی، از فارسی «سوخته»، برافروخته (با عشق یا دانش). Sogdian ریشه‌شناسی: لاتین sogdianus، از فارسی باستان Sughudha، فارسی «سغد». Soorki ریشه‌شناسی: هندیsurkh، از فارسی «سرخ»، از فارسی میانه sukhr، اوستایی suXra- «درخشان»، سنسکریت sukra. Sowar ریشه‌شناسی:فارسی «سوار»، از فارسی میانه asbar, aspwar، از فارسی باستان asabra-. Spahi ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه spahi، از ترکی sipahi، از فارسی «سپاه»، از پهلوی spāh، از فارسی باستان
از فارسی «سپاه»، از پهلوی spāh، از فارسی باستان taxma spāda، از اوستایی spādha. سپاهی الجزایری در ارتش فرانسه و سپاهی ینی چری در ارتش ترکیه. Spinach ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه espinache, espionage، از اسپانیایی باستان espinaca، از عربی «اسفناج/اسبناخ»، از فارسی «اَسپَناخ». Squinch ریشه‌شناسی: از فارسی «سکنج» (=سه + کنج) معادل سکنج یا گوشه یا گوشواره یا فیلگوش در معماری. -Stan به معنای «جایگاه»، در نام‌های افغانستان، پاکستان و… از فارسی «-ستان»، از هندو ایرانی stanam «جایگاه»، «جای نشیمن». Star از اَستَر
stanam «جایگاه»، «جای نشیمن». Star از اَستَر پارسی به معنی ستاره و هم آوای اَختَر (صورت فلکی) Subahdar ریشه‌شناسی: «صوب» (عربی: ناحیه)+ «دار». کاپیتان و والی در ارتش بریتانیایی هند. Sugar ریشه‌شناسی: واژه‌ای از سنسکریت از شاخهٔ هندوایرانی از زبان هندوآریایی؛ اما فارسی نقش پراکنده کردن آن را بازی کرد. انگلیسی میانه sugre, sucre، از آنگلو-فرانس sucre، از لاتین میانه saccharum، از ایتالیایی باستانzucchero، از عربی «سُکر»، از پهلوی shakar، سرانجام از سنسکریت sarkara. Suclat ریشه‌شناسی: هندی suqlaa، از فارسی
sarkara. Suclat ریشه‌شناسی: هندی suqlaa، از فارسی «سقلات/سقلاطون». بنگرید به Scarlet. Surma ریشه‌شناسی:فارسی «سرمه». در هند و ایران استفاده می‌شود. Surnay ریشه‌شناسی: فارسی «سورنای». قره نی آسیای مرکزی و خاورمیانه. syagush فارسی «سیاه گوش». Samosa ریشه‌شناسی: هندی samos و اردو samosa, sambas از فارسی «سمبوسه». Sneeze به معنای عطسه از شنوسه در زبان پهلوی ساسانی Stable از واژه استوبار (استوار) در زبان پهلوی ساسانی T. Tabasheer ریشه‌شناسی: هندی tabshr، از فارسی «تباشیر». خیزران هندی که در پزشکی کاربرد دارد.
«تباشیر». خیزران هندی که در پزشکی کاربرد دارد. Tabor ریشه‌شناسی: انگلیسی میانه tabur، از فرانسوی باستان، از «تنبور». بنگرید به tambour. Taffeta ریشه‌شناسی: از فارسی «تافته». Tahsildar ریشه‌شناسی: هندی tahsildar، از فارسی «تحصیلدار». «تحصیل» (عربی)+ «دار». مأمور درآمدی در هند. Taj ریشه‌شناسی:عربی «تاج»، از فارسی «تاج». کلاه در کشورهای مسلمان. مخصوصاً کلاه مخروطی درویشان. Taj Mahal از فارسی «تاج محل». «تاج» + «محل» (عربی). Tajikistan تاجیک+ -ستان (جایگاه). به معنای «سرزمین تاجیکان». takht به معنای تخت
به معنای «سرزمین تاجیکان». takht به معنای تخت پادشاهی که ریشه پارسی دارد Talc از فارسی «تلک» (طلق). Tambour ریشه‌شناسی: فرانسوی، از فرانسوی میانه، از عربی «تنبور»، از فارسی «تبیره». Tambourine بنگرید به Tambour. Tanbur بنگرید به Tambour. Tangi ریشه‌شناسی:فارسی «تنگی». گلوگاه تنگ. Tandoori فارسی «تنوری». Tapestry احتمالاً از ریشه‌ای ایرانی (فارسی «تافتن/تابیدن»). Tar ریشه‌شناسی: فارسی «تار». عود شرقی. Tarazet از فارسی «شاهینِ ترازو». Tarragon گیاه ترخون (گیاهشناسی)، Tass ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه tasse، از
Tass ریشه‌شناسی: فرانسوی میانه tasse، از عربی «طاس»، از فارسی «تشت». Team «تیم» لغت فارسی اصیل (موجود در لغت‌نامهٔ اوستایی) Tebbad ریشه‌شناسی: شاید از فارسی «تب» + «باد» (از فارسی میانه vat، اوستایی vata-، سنسکریت vata) Temacha ریشه‌شناسی: فارسی «تَماخَره» شوخی و مسخره. نمایش خنده‌دار دوره‌گردان ایرانی. Thanadar ریشه‌شناسی: هندی thandar، از than+ «دار». رئیس پلیس خان‌ها. Tiara از لاتین tiara، از فارسی «تارَه»(tara). Timar ریشه‌شناسی: ترکی timar، از فارسی «تیمار». نظامی ترک تیماردار. Time از تُوم (فرهنگ
«تیمار». نظامی ترک تیماردار. Time از تُوم (فرهنگ کوچک)، تُومُن، تِمَن (گویش تبری). بسنجید با tepPus در لاتینی و temps در فرنگی. کلمه توم واژه اوستایی است. Tiger یونانی tigris، از ریشهٔ ایرانی. فارسی «تیز». Tigris از فارسی میانه Tigr «تیر»، از فارسی باستان Tigra «تیز نوک». Toque از فارسی باستان taqبه معنای «چادر، شال». Trabant ریشه‌شناسی: آلمانی trabant, drabant، از چکی drabant، از فارسی «دربان». Tranky ریشه‌شناسی: فارسی tranki. عرشهٔ کشتی که در خلیج فارس استفاده می‌شود. Trehala ریشه‌شناسی: احتمالاً از
استفاده می‌شود. Trehala ریشه‌شناسی: احتمالاً از فرانسوی tréhala، از ترکی tgala، از فارسی «تیغال». Tulip ریشه‌شناسی: از فرانسوی tulipe، از فارسی «دُلبند/دولبند». (دولابند؟) Turan از فارسی «توران». Turanian ریشه‌شناسی: فارسی «توران» (ترکستان، سرزمینی در شمال سیحون)+ ian- (پسوند نسبت در انگلیسی). اقوام سکایی که آریایی‌های کوچ‌نشین بودند و بعداً سرزمینشان ترک‌نشین شد. Turanite ریشه‌شناسی: از فارسی «توران» + -it'/-ite (روسی). نام ماده‌ای شیمیایی از ترکیبات مس و وانادیوم. Turanose ریشه‌شناسی: آلمانی turanos، از
وانادیوم. Turanose ریشه‌شناسی: آلمانی turanos، از فارسی «توران» +-os/-ose (آلمانی)؛ نام ماده‌ای شیمیایی. Turban از فارسی «دُلبند/دولبند». (دولابند؟). Turkmenistan ترکمن + -ستان (جایگاه). به معنای «سرزمین ترکمنان». U. Uzbekistan ازبک + -ستان (جایگاه). به معنای «سرزمین ازبکان». V. Vispered اوستایی vispa ratavo «همهٔ اربابان». فارسی «ویسپرد»، بخشی از اوستا. vizier ریشه‌شناسی: برخی گویند از عربی «وزیر»(:کسی که حمل می‌کند) از «وَزَرَ» (:حمل کردن)، اما به احتمال زیاد از عربی «وزیر»، که از فارسی میانه vichir، از
زیاد از عربی «وزیر»، که از فارسی میانه vichir، از اوستایی vicira (:میانجی، قاضی). Vice به معنای گناه این واژه از شکل دیرین واژه گناه در زبان پهلوی (ویناس) گرفته شده‌است. X. Xerxes یونانی از فارسی باستان Khshayarshan- «پهلوانی در میان شاهان».khshaya- (شاه) + arshan (پهلوان). Y. Yarak ریشه‌شناسی: از فارسی «یارِگی» (:نیرو داشتن). اصطلاحی در شکار با پرندگان شکاری. Yasht فارسی نو «یشت» از اوستایی yashtay «ستودن». بخشی از اوستا که به ستایش ایزدان می‌پردازد. Yuft ریشه‌شناسی: روسی yuft', yukht'، شاید از فارسی
ریشه‌شناسی: روسی yuft', yukht'، شاید از فارسی «جفت». Z. Zamindar ریشه‌شناسی:هندی zamindar، از فارسی «زمیندار». حاکم مالیات جمع کن در زمان حکومت اسلامی هند. Zamindari ریشه‌شناسی: از فارسی «زمینداری». Zanza ریشه‌شناسی: از فارسی «سنج». آلت موسیقایی. Zarathushtra or Zarathustra فارسی پیامبر «زرتشت» Zedoary ریشه‌شناسی: انگلیسی میانه zeduarie، از لاتین میانه zeduria، از عربی «زادور»، از فارسی «زادُور». داروی تهییج‌کننده در هند شرقی. Zenana ریشه‌شناسی: از فارسی «زنانه». قسمتی از خانه که زن خانواده در آن
فارسی «زنانه». قسمتی از خانه که زن خانواده در آن گوشه‌نشینی می‌کند. در هندوایرانی. Zena جنس زن از فارسی «زن». Zerda ریشه‌شناسی: عربی «زِرداو»، از ریشهٔ ایرانی. گیاه رازیانه. Zircon از فارسی «زرگون» (به رنگ طلا). Zirconate Zircon + ate (پسوندی انگلیسی از لاتین –atus) Zirconia Zircon + ia (پسوندی از لاتین نو) Zirconium Zircon + -ium(پسوندی از لاتین نو) Zoroaster از اوستایی zarathushtra، فارسی «زرتشت». Zoroastrianism آیین و دین «زرتشتی» Zumbooruk از فارسی «زنبوره».
چَکاوَک هُدهُدی یا شبان‌فریب پرندهای دانه‌خوار و حشره‌خوار با منقاری بلند و خمیده، دشتی و بومی، به‌ویژه در مناطق نیمه‌بیابانی که مملو از درختچه‌است و تلماسه‌ها، و احیاناً در تلماسه‌های ساحلی، و دره‌های کوهستانی و مناطق باز و سنگلاخی دیده می‌شود. شبان‌فریب اندکی از چکاوک بزرگ‌تر است. این پرنده در فصل‌های مختلف در دشت و صحراهای ایران زیاد دیده می‌شود. عموماً پرنده‌ای بومی است و در قطر و سایر مناطق شبه جزیره عربستان نیز وجود دارد. در برهان قاطع در وصف این پرنده آمده‌است که: «گویند چنان بر روی زمین نشیند که
آمده‌است که: «گویند چنان بر روی زمین نشیند که هرکس او را ببیند پندارد که قوت برخاستن و پریدن ندارد و همین که پیش او روند برخاسته اندک راهی پرواز کند و باز بنشیند.» در فرهنگ انجمن‌آرا دربارهٔ این پرنده نوشته شده‌است که «مرغی است که صفیر بسیار زند و شبیه به باشه (بازهای کوچک) است چون بر زمین نشیند چنان نماید که قوت برخاستن و پریدن نیارد چون شبان یا دیگری نزدیک او رود برخیزد و اندک دورتر رود و نشیند و هر چند بیشتر روند او همچنین کند و از این روی بدین نام معروف شده‌است و آن را به بیغو شکار کنند. شُبان فریو؛ و
شده‌است و آن را به بیغو شکار کنند. شُبان فریو؛ و شُبان فریوک نیز گویند.». به گفته زمخشری: «مکاء صفیری باشد بر لحن مرغی سفید که به حجاز باشد آن را مکاء گویند و به پارسی آن را شبان‌فریب می‌گویند.» در مناطق مرکزی ایران به آن «ابله دوون» می‌گویند که به معنی پرنده‌ای است که ابلهان را به دویدن (برای گرفتن آن) می‌دارد. ویژگی‌ها. طول تقریبی شبان‌فریب ۲۰ سانتیمتری است با بدنی نسبتاً لاغر، سطح پشتی شبان‌فریب به رنگ خاکی مایل به خرمایی با لکه‌های سیاه، باکناره‌های سیاه که شهپرهای آن رفته رفته از وسط به کنار کوتاهتر
که شهپرهای آن رفته رفته از وسط به کنار کوتاهتر است. در کنار گردنش لکه‌ای مرکب از رگه‌های سفید وسیاه تو هم است. قسمت زیر بدنش مایل به سفید و پر زیر دمش به رنگ سیاه‌است. منقاری دراز وکمی خمیده، وطول منقارش ۴ سانتیمتر می‌باشد. بالهایش مانند بالهای هدهد مخطط سیاه وسفید و پاهایش بلند است. از منقارش برای حفر در زمین برای ایجاد لانه، وکسب غذا استفاده می‌کند. پرنده نر. پرنده نر آوازی کشیده مانند صدای (نای) از خود صادر می‌کند، به هدف اینکه توجه پرنده ماده به خود جلب کند. در ارتفاع ۲۰ متری پرواز می‌کند، هنگام پرواز
کند. در ارتفاع ۲۰ متری پرواز می‌کند، هنگام پرواز با بال‌های باز و کشیده اش حرکاتی بندبازانه ایجاد می‌کند و به سرعت از بالای به سوی زمین می‌آید، بالهایش هنگام پرواز به ۴۱ سانتیمتر می‌رسد. در تلماسه‌ها بیشتر دویدن به پرواز ترجیح می‌دهد. پاهای بلندش به وی کمک می‌کند که شکمش به ریگ گرم صحرا نخورد، چون این پرنده در تلماسه می‌دود، و باز می‌ایستد و به پرامون خود نگاه می‌کند، و دوباره به دویدن ادامه می‌دهد. موسم تخم‌گذاری. موسم تخم‌گذاری و جفت‌گیری شبان‌فریب معمولاً از پایان فصل بهار و اعتدال بهاری آغاز می‌شود و
از پایان فصل بهار و اعتدال بهاری آغاز می‌شود و تا اواخر پاییز ادامه دارد. پرنده ماده از ۲ تا ۳ تخم می‌گذارد، مدت یک هفته روی تخمها می‌خوابد سپس جوجه‌ها از تخم بیرون می‌آیند. تا مدت ۴ روز توانایی بینایی ندارند. اگر احساس خطر کرد، ویا عابری به لانه‌اش نزدیک شد، از لانه بیرون می‌جهد برای حفاظت از لانه وجوجه‌های و به مسافت کوتاهی جلو آن شخض عابر می‌دود و توجه عابر به خود جلب می‌کند، و بدین گونه آن را از لانه دور می‌سازد.
اضطراب، پریشانی، تشویش یا دلشوره عبارت است نوعی هیجان شدید همراه با حالت ناخوشایند و آشفتگی درونی است، که به فرد دست می‌دهد و شامل عدم اطمینان، درماندگی و برانگیختگی فیزیولوژیکی است. وقوع مجدد موقعیت‌هایی که قبلاً استرس‌زا بوده‌اند یا طی آن‌ها به فرد آسیب رسیده است باعث اضطراب در افراد می‌شود. همهٔ انسان‌ها در زندگی خود دچار اضطراب می‌شوند، ولی اضطراب مزمن و شدید غیرعادی و مشکل‌ساز است. تحقیقات و بررسی‌ها نشان می‌دهند که اضطراب در طبقات کم‌درآمد و افراد میان‌سال و سال‌خورده نسبت به بقیه افراد بیشتر دیده
و سال‌خورده نسبت به بقیه افراد بیشتر دیده می‌شود. اضطراب عبارت است از ترس یا شرمی که از تعادل و تناسب خارج شده باشد. اضطراب جنبه پاتولوژیک هیجان شرم و ترس است. واژه‌شناسی. واژه اضطراب از عربی به معنی جنبیدن و موج زدن و تحرک آمده است. برابر آن در فارسی پریشانی و ناآرامی است. تنیدگی (استرس) یا اضطراب. استرس و اضطراب در لغت جنبیدن، لرزیدن، تپیدن، پریشان‌حال شدن، یکدیگر را با چیزی زدن، به هم واکوفتن، آشفتگی، بی‌تابی، ناآرامی است؛ این‌ها کلماتی هستند که در زندگی روزمرّه، برای توصیف حالات، احساسات و هیجانات
روزمرّه، برای توصیف حالات، احساسات و هیجانات استفاده می‌شوند. به‌طور مثال: هنگام سخنرانی در برابر جمع، هنگام امتحان، به خاطر مشکلات مالی، به دلیل تاُخیر سر یک قرار و …. امّا هنگامی که از این دو کلمه استفاده می‌کنیم، توجّه چندانی به تفاوت موجود میان آن دو نداریم؛ به عنوان مثال: هنگام سخن گفتن از مشکلات روانیِ شایع در کودکان و نوجوانان، باید دقیق بود و تفاوت میان استرس و اضطراب را به خوبی درک کرد. در روان‌شناسی، اضطراب مرحلهٔ پیشرفتهٔ استرس مزمن است و هنگامی به صورت یک مشکل بهداشت روانی در می‌آید که مثلاً
به صورت یک مشکل بهداشت روانی در می‌آید که مثلاً برای فرد یا اطرافیانش رنج و ناراحتی به وجود آورد یا مانع رسیدن شخصی به اهدافش شود و همچنین مواقعی که انجام کارهای روزانه و عادّی مختل شوند. اضطراب هنگامی در فرد بروز می‌کند که شرایط استرس‌زا در زندگی او بیش از حد طولانی شود یا به‌طور مکرّر رخ دهد، همچنین اگر دستگاه عصبی بدن نتواند به مرحلهٔ مقاومت تنیدگی پایان دهد و بدن برای مدّتی طولانی همچنان بسیج باقی بماند، در این صورت بدن فرسوده و در برابر بیماری‌های جسمی و روانی (مانند اضطراب) آسیب‌پذیر می‌شود. وقتی فرد
و روانی (مانند اضطراب) آسیب‌پذیر می‌شود. وقتی فرد به تهدید غیرواقعی و ذهنی پاسخ هیجانی می‌دهد. وقتی فرد پیش‌بینی تهدید آینده را دارد. علل اضطراب. به‌طور کلی علل اضطراب به چهار عامل زیر برمی‌گردد: در افراد مضطرب، میزان بعضی از هورمون‌های موجود در خون غیرعادی است؛ بنابراین هر آنچه که باعث اختلال در سیستم هورمونی شود، برای بدن خطر محسوب می‌شود. بارداری، کم‌کاری یا پرکاری تیروئید، پایین بودن قند خون، وجود غده‌ای در غدد فوق‌کلیوی غده آدرنال که هورمون اپی‌نفرین تولید می‌کند و بی‌نظمی ضربان‌های قلب از این عوامل
تولید می‌کند و بی‌نظمی ضربان‌های قلب از این عوامل هستند. عوامل اجتماعی و ارتباطی بسیاری باعث به‌وجود آمدن اضطراب در افراد می‌شود، مانند مشکلات خانوادگی، احساس جدایی، مشکلات درسی، طردشدگی و… از عوامل محیطی می‌توان تغییرات ناگهانی و غیرمنتظره را، همچون زلزله، بیماری، مرگ یکی از نزدیکان،... نام برد. یکی از مهم‌ترین عوامل اضطراب ژنتیک است و احتمال اضطراب در فرزندان افراد مضطرب بسیار بالا است. البته الگو قرار دادن رفتار پدر و مادر و یادگیری و تکرار کارهای آنان نقش مهمی در اضطراب فرزندان دارد (عامل اجتماعی)، ولی
مهمی در اضطراب فرزندان دارد (عامل اجتماعی)، ولی تحقیقات و بررسی‌های انجام‌شده بر روی حیوانات و دوقلوهایی که با هم یا جدا از هم زندگی می‌کنند و از والدین مضطرب به دنیا آمده‌اند، نشان می‌دهند که عوامل ژنتیکی نیز بسیار مؤثرند. با این وجود باور نمی‌رود که ژن به خصوصی در این مورد نقش داشته باشد، بلکه ترکیب بعضی از ژن‌ها چنین پیامدی را به دنبال دارد. طبق آخرین تحقیقات به نظر می‌رسد که عوامل ژنتیکی در بعضی انواع اضطراب مانند اختلال هراس و ترس از مکان‌های باز نقش زیادی دارد. در ابتدا فروید، در ۱۹۲۶ اضطراب را
نقش زیادی دارد. در ابتدا فروید، در ۱۹۲۶ اضطراب را واکنشی به تراکم تنشهای غریزی در نظر گرفت. در این منظر اضطراب گرایش سیستم عصبی به کاهش، یا حداقل ثابت نگاه داشتن کمیت هیجان غرایز متراکم شده است. نظریه اول فروید در خصوص اضطراب بر مبنای مفهوم‌سازی کاهش-تنش در انگیزش استوار است که در آن انگیزه در جهت کاهش یا تخلیه تنش‌های غریزی عمل می‌کند و اضطراب محصول این تنش است. فروید، بعدها در خصوص ارتباط مستقیم بین اضطراب و تنش متراکم حاصل از غرایز ارضا نشده تردید کرد. وی با انتشار بازداری، نشانه مرضی و اضطراب،
کرد. وی با انتشار بازداری، نشانه مرضی و اضطراب، مفهوم‌سازی جدید خود را را به میان آورد. بر این اساس، اضطراب علامت خطری به من در خصوص احتمال قریب‌الوقوع یک ضربه تجربه آسیب زا است. ضربه، بر اساس نظر فروید، «جدایی از موضوع عشق یا عشق موضوع است». انواع اختلال‌های اضطرابی. به‌طور کلی اختلالات اضطرابی شش نوع هستند که هر کس می‌تواند به یک یا چند نوع از آن دچار شود. اختلال اضطراب فراگیر. این حالت در افرادی دیده می‌شود که به‌طور مداوم نگران وقوع اتفاقی هستند. موضوع این نگرانی‌ها می‌تواند بسیار متنوع باشد: نگرانی از
نگرانی‌ها می‌تواند بسیار متنوع باشد: نگرانی از بیمار شدن فرزندان، نگرانی از مرگ یکی از آشنایان، نگرانی از ته‌گرفتن غذا،... این حالت به مرحلهٔ مقاومت استرس شباهت دارد و خطر چندانی ندارد. از علایم آن می‌توان تپش قلب، بی‌قراری، خستگی، بی‌خوابی، تنگی نفس، اختلال در تمرکز و حافظه را نام برد. اختلال هراس. این افراد دچار حملات اضطرابی ناگهانی می‌شوند که معمولاً چند دقیقه یا گاهی بیشتر به طول می‌انجامد. این حملات بسیار اتفاقی، و طوری رخ می‌دهند که عامل تحریک‌کنندهٔ اصلی مشخص نیست. افراد مبتلا به این نوع اضطراب
اصلی مشخص نیست. افراد مبتلا به این نوع اضطراب اغلب جوان هستند. احساس تنگی و فشردگی در قفسهٔ سینه، تپش شدید قلب، عرق کردن، لرزش، گیجی، احساس از دست‌دادن تعادل،... از علایم آن هستند؛ ولی این علایم آنقدر گسترده هستند که افراد فکر می‌کنند دچار سکتهٔ قلبی شده‌اند و می‌ترسند که بمیرند. ترس‌های ساده یا اختصاصی. ترس‌های خاص شایع‌ترین نوع ترس مرضی است که طی آن فرد از مواجهه با بعضی موقعیت‌ها، فعالیت‌ها یا اشیاء اجتناب می‌کند، مانند بعضی از حیوانات (عنکبوت، موش، مارمولک،...)، بلندی، دریا، خون، مرگ،... هر چیزی