payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نشان بند جوراب از نشان‌های درباری و اشرافی انگلستان است که توسط پادشاه (ملکه) انگلستان اعطا می‌شود. تاریخچه. پیدایش این نشان به این شکل بوده‌است که یکی از شب‌های سال ۱۳۴۸ میلادی، کنتس سالزبری در حال رقص با ادوارد سوم پادشاه انگلستان، بند جورابش پایین آمده و چون درباریان خندیدند، پادشاه در حالی که بند جوراب او را می‌بست، گفت: بدین ترتیب خنده بر لبان درباریان خشکید. فردای آن شب، هیئتی ۲۶ نفره به نام انجمن بند جوراب (گارتر) تشکیل شد که شاه ریاست آن را بر عهده داشت. دریافت‌کنندگان. انگلستان در قرن چهاردهم
داشت. دریافت‌کنندگان. انگلستان در قرن چهاردهم میلادی، هنوز درگیر جنگ‌های صلیبی بود و نشان بند جوراب نشانی صرفاً مسیحی به حساب می‌آید. با این حال تاکنون دو پادشاه از ایران (ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه)، دو سلطان عثمانی و یک امپراتور ژاپن از میان غیر مسیحیان این نشان را دریافت کردند. ناصرالدین‌شاه دومین غیر مسیحی‌ای بود که این نشان را از ملکه ویکتوریا دریافت کرد. پیش از وی سلطان عبدالعزیز عثمانی این نشان را دریافت نموده بود. ناصرالدین‌شاه در سفرنامه‌اش دربارهٔ این نشان مفصلاً شرحی نوشته‌است. او با ظرافت
این نشان مفصلاً شرحی نوشته‌است. او با ظرافت نقل می‌کند که ملکه «گونه‌اش را بوسیده‌است». ملکه ویکتوریا نیز در خاطراتش وقایع روز اعطای نشان را به‌طور مبسوط شرح داده‌است. ناصرالدین‌شاه در سفرنامه خود چنین آورده‌است که: توصیف نشان. نشان شامل یک بند جوراب جواهرنشان (که به پا بسته می‌شود، حمایل آبی گل گندم که به صورت مورب بر سینه قرار می‌گیرد، نشان ستاره الماس که بر سینه و روی حمایل نصب می‌شود و جعبه نقره شکاف دار که برای حمل نشان استفاده می‌گردد است. نشان بندجوراب توارثی نیست و الزاماً پس از فوت صاحب آن به دولت
توارثی نیست و الزاماً پس از فوت صاحب آن به دولت انگلستان بازمی‌گردد.
ماترهورن (به آلمانی: Matterhorn، ایتالیایی: چروینو Cervino، فرانسوی: Cervin) کوهی با ۴٬۴۷۸ متر بلندا و از بلندترین قله‌های آلپ است که در بخش غربی این رشته‌کوه، موسوم به آلپ پنین، و روی خط‌الرأس مرزی سوئیس-ایتالیا قرار دارد. ماترهورن هرمی شکل است و چهار وجه آن به طرز جالبی دقیقاً رو به جهات اصلی جغرافیایی هستند و چهار یال اصلی‌ای که این وجوه را احاطه کرده‌اند مسیرهای عادی صعود به قله را تشکیل می‌دهند. جبههٔ شمالی ماترهورن به بلندای ۱٬۲۰۰ متر (ترکیبی از یخچال و دیواره) از بلندترین و دشوارترین جبهه‌های شمالی
و دیواره) از بلندترین و دشوارترین جبهه‌های شمالی در آلپ به‌حساب می‌آید. کوه ماترهورن از خطرناک‌ترین کوه‌ها برای کوهنوردان آلپ بوده است. از سال ۱۸۶۵ -که نخستین صعودها به قلۀ ماترهورن صورت گرفت- تا سال ۱۹۹۵ بیش از ۵۰۰ کوهنورد بر روی این کوه کشته شده‌اند. کوه ماترهورن از سوی شمال خاوری مشرف بر شهر زرمات در بخش واله سوئیس و از سوی جنوب مشرف به شهر کوچک واقع در درهٔ آئوستا در ایتالیا است. بااین‌که کوه ماترهورن بلندترین کوه سوئیس نیست ولی نمادین‌ترین کوه این کشور و به‌طور کلی و از دید خیلی‌ها نماد کوه‌های آلپ
و به‌طور کلی و از دید خیلی‌ها نماد کوه‌های آلپ به‌شمار می‌رود. برای دسترسی آسان‌تر به منطقه، خط راه‌آهن و تله‌کابین در پیرامون این کوه ساخته شده است. راه‌آهن گورنرگرات در نزدیکی کوه، در سال ۱۸۹۸ گشایش یافت. موزه ماترهورن در زرمات تاریخ کوهنوردی منطقه را بازگو می‌کند. نام. نام ماترهورن در آلمانی از دو جزء Matte به معنی چمنزار و Horn به معنی شاخ (یا قله) تشکیل شده و معنای «شاخ چمنزار» می‌دهد. نام‌های ایتالیایی و فرانسوی آن از نام لاتین آن یعنی Mons Silvinus گرفته شده است. واژهٔ silva در لاتین به معنای جنگل
گرفته شده است. واژهٔ silva در لاتین به معنای جنگل است. زمین‌شناسی. ماترهورن به همراه باقی آلپ حاصل فرایند موسوم به کوه‌زایی است که از برخورد دو صفحهٔ آفریقا و اورآسیا از پوستهٔ زمین ایجاد شده است. چینش خاص صفحات پوستهٔ زمین در محل این کوه، از قله (شکل گرفته از صفحهٔ آفریقا) تا دامنه، کوهپایه و درهٔ زرمات (لایه لایه از صفحات اوراسیا و اقیانوسی)، امکان کاوش همزمان سه دورهٔ تاریخ زمین، از پالئوزوئیک تا به اکنون، یعنی بیش از ۴۰۰ میلیون سال را برای زمین‌شناسان فراهم کرده است. همچنین، ایجاد هرم منفرد ماترهورن در
کرده است. همچنین، ایجاد هرم منفرد ماترهورن در نتیجهٔ فرایند فرسایشی است که طی میلیون‌ها سال پس از کوه‌زایی اولیه به‌وقوع پیوسته و تا اکنون ادامه یافته است (ترکیبی از خراشیده شدن توسط یخچال‌های احاطه‌کنندهٔ آن و فرایند هوازدگی). مجموعۀ این ویژگی‌ها باعث شده است تا ماترهورن جذابیت خاصی برای زمین‌شناسان داشته باشد. جنس سنگ‌ها در کوهپایهٔ ماترهورن عمدتاً رسوبی ناپایدار و بالاتر از حدوداً ۳۴۰۰ متری، که عمدهٔ مسیر فنی صعود را شامل می‌شود، گنَیس یا سنگ جرقه است (در آلمانی Gneis، احتمالاً برگرفته از آلمانی میانه
آلمانی Gneis، احتمالاً برگرفته از آلمانی میانه با معنای لغوی جرقه به دلیل درخشان بودن آن). این نوع سنگ که حاصل فرایند دگرگونی سازندهایی از سنگهای آذرین یا رسوبی در دما و فشار بالاست، ساختاری دانه‌ای و لایه‌ای دارد. در مقایسه با گرانیت (که سنگ محبوب صخره‌نوردان محسوب می‌شود)، گنَیس اگر چه معمولاً دانه درشت‌تر است (اصطکاک خوب برای تسهیل صعود، همانند گرانیت) اما به دلیل لایه‌ای بودن، در معرض هوازدگی بیشتری قرار دارد (شکستن و ریزش بیشتر در مقایسه با گرانیت). تاریخچهٔ صعودها. قلهٔ ماترهورن از جمله آخرین قله‌های
صعودها. قلهٔ ماترهورن از جمله آخرین قله‌های مهم آلپ بوده که صعود شده‌اند (قریب ۸۰ سال پس از نخستین صعود به مون‌بلان). نیمهٔ قرن نوزدهم دورانی بود که نخستین صعودها به قلل مهم آلپ از مسیرهای مختلف به اوج خود رسید. این صعودها که اغلب توسط کوهنوردان بریتانیایی (از جمله زنان کوهنورد) با همراهی راهنمایان محلی سوییسی و فرانسوی صورت می‌گرفت، لقب عصر طلایی صعودهای آلپاین () را به آن دوران داده است. در همین مقطع بود که توجه بهترین کوهنوردان اروپا بر صعود به ماترهورن متمرکز شد و رقابتی بین‌المللی به‌ویژه بین
متمرکز شد و رقابتی بین‌المللی به‌ویژه بین ایتالیایی‌ها و بریتانیایی‌ها برای نخستین صعود به قله شکل گرفت. تلاش ایتالیایی‌ها بیشتر بر یال جنوب‌غربی (یال Leone، مسیر ایتالیایی) متمرکز بود که گمان می‌رفت یالی کوتاه‌تر و با دشواری کمتر است؛ تا اینکه تیمی ۵ نفره از بریتانیا با همراهی دو گاید از زرمات (پدر و پسر با نام خانوادگی Taugwalder) و سرپرستی کوهنورد ماجراجوی ۲۵ ساله، ادوارد ویمپر (Edward Whymper)، در ۱۴ ژوئیه ۱۸۶۵ موفق شدند از یال شمال‌شرقی به قله برسند (یال Hörnli، مسیر سوییسی). البته این صعود به فاجعه
Hörnli، مسیر سوییسی). البته این صعود به فاجعه ختم شد چرا که ۴ نفر از آنها (همهٔ بریتانیایی‌ها به جز ویمپر) در مسیر فرود از یال به جبههٔ شمالی سقوط کرده و کشته شدند. همین تراژدی بود که نقطهٔ پایانی بر عصر طلایی آلپینیزم گذاشت. از دیگر صعودهای شاخص به ماترهورن می‌توان به این موارد اشاره کرد: مسیرهای صعود. مسیر اصلی: مسیر اصلی صعود به ماترهورن یال شمال‌شرقی آن موسوم به هورنلی است (Hörnli، مسیر سوییسی) که در نمای قله از زرمات به‌طور کامل دیده می‌شود (یال میانی در عکس اصلی ابتدای مقاله). این مسیر از بالای زرمات
عکس اصلی ابتدای مقاله). این مسیر از بالای زرمات (ارتفاع ۱۶۵۰ متری) آغاز شده و با گذر از کنار برکه‌ای به نام Schwarzsee در ارتفاع ۲۵۵۲ متر، به پناهگاه هورنلی (به آلمانی ) در ارتفاع ۳۲۶۰ متری می‌رسد. فاصلهٔ زرمات تا Schwarzsee را می‌توان با تله‌کابین طی کرد و ادامهٔ مسیر تا پناهگاه نیز پاکوبی مشخص و علامت‌گذاری‌شده است که هر کجا لازم بوده با سیم بکسل، طناب، راهرو و پلکان فولادی ایمن‌سازی و تسهیل شده است. مسیر فنی صعود بلافاصله بالای پناهگاه آغاز می‌شود و همواره توصیه شده است که کوهنوردان بدون همراهی (guide،
توصیه شده است که کوهنوردان بدون همراهی (guide، راهنمای کوه با مجوز رسمی و معتبر) عازم قله نشوند. مسیر امروزی یال هورنلی در چندین نقطه با انحراف جزیی از گردهٔ یال (عمدتا به سمت وجه شرقی، و درانتها با چرخش به سمت دیوارۀ شمالی) چند بخش دیواره‌ای از مسیر نسبتاً مستقیمی که تیم ویمپر طی کردند را دور می‌زند و همین، صعود را نسبت به مسیر حماسی آنها اندکی آسان‌تر کرده است؛ به‌طوری که هم‌اکنون در بین چهار یالی که هرم ماترهورن را احاطه کرده‌اند، پایین‌ترین درجۀ سختی به یال هورنلی اختصاص یافته: از لحاظ سنگ/صخره‌نوردی
یال هورنلی اختصاص یافته: از لحاظ سنگ/صخره‌نوردی درجه سختی III (درجه‌بندی UIAA، فدراسیون بین‌المللی کوهنوردی از حداکثر XII) و از جنبهٔ کوهنوردی آلپاین یا mountaineering درجه AD (Fairly hard = Assez difficile، درجه‌بندی فرانسوی). بااین‌حال، همواره باید خطرات خاص این کوه (و یال هورنلی) را جدی گرفت، از جمله هوای بسیار ناپایدار (پنجرۀ هوایی محدود در اول صبح)، مسیر نه چندان مشخص (در میان مسیرهای متعدد فرعی کور یا نیمه‌تمام)، طولانی بودن روز صعود به قله و خطر ریزش سنگ و یخ (به‌خصوص در روزهای پرازدحام و در هوای
سنگ و یخ (به‌خصوص در روزهای پرازدحام و در هوای نسبتا گرم‌تر). دومین مسیر پرصعود ماترهورن، یال جنوب‌غربی آن است (یال لئونه، Leone، مسیر ایتالیایی) که از چروینیا در ارتفاع ۲۰۲۵ متری آغاز می‌شود و با گذر از پناهگاه Abruzzi روی یال جنوب‌غربی به سمت قله ادامه می‌یابد. این مسیر نسبت به یال هورنلی اندکی طولانی‌تر است و امکانات ایمنی کمتری روی آن نصب شده (طناب ثابت، میله حمایت،...). همچنین احتمال بالاتری از ریزش سنگ و یخ در آن وجود دارد. برای این مسیر، درجه سختی III (صخره‌نوردی) و AD+ (کوهنوردی) درنظرگرفته شده
III (صخره‌نوردی) و AD+ (کوهنوردی) درنظرگرفته شده است. بااین‌حال، وجود جانپناه قابل استفاده برای شب‌مانی در ارتفاع ۳۸۳۰ متری این یال (به نام جانپناه کارِل، Rifugio Carrel)، روز قله را نسبت به مسیر هورنلی چند ساعتی کوتاه‌تر می‌کند. برای صعود مسیر ایتالیایی و استفاده از جانپناه کارل توصیه می‌شود که با دفتر راهنمایان کوه چروینیا هماهنگی به عمل آید.
پارسیان یا پارسی‌زبانان مردمان ایرانی‌تباری هستند که زبان بومی‌شان فارسی است. پارسیان ممکن است به موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
استان جاگانگ یا چاگانگ (به کره‌ای: 자강도) یکی از استان‌های شمالی کشور کره شمالی می‌باشد که در مرز این کشور با چین قرار دارد جمعیت آن نزدیک به یک و نیم میلیون نفر می‌باشد و مساحت آن نزدیک به بیست هزار کیلومتر مربع است. مرکز این استان شهر گانگ‌گیه می‌باشد.
باراک اوباما (به انگلیسی: Barack Hussein Obama) چهل و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا است وی در بین سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ رئیس جمهور بود. در زمانی که باراک اوباما به‌ مقام ریاست جمهوری رسید، کشور آمریکا با یکی از بزرگ ترین بحران‌های اقتصادی تاریخ خود روبرو بود. او در ابتدای ریاست جمهوری او یک طرح ۷۸۷ میلیارد دلاری را به مجلس ارائه داد. این طرح برای ایجاد یا حفظ ۳٫۵ میلیون شغل تصویب شد که اوباما اجرای صد روزه آن را با ایجاد یا حفظ ۱۵۰ هزار شغل، کاهش مالیات ۹۵ درصد خانواده‌ های کارگری و افزایش پرداخت‌
۹۵ درصد خانواده‌ های کارگری و افزایش پرداخت‌ های تأمین اجتماعی برای ۵۴ میلیون شهروند سالمند موفق می داند. سیاست خارجی در دوران ریاست باراک به نحوی عمیق عوض شد و بیشتر به سمت سیاست چراغ خاموش حرکت کرد و از آن سیاست چماق به دست دور شد و تمایل بیشتر به مذاکره گرایید هرچند این سیاست به دلیل ضعف بنیادی در جذب حزب رقیب با شکست مواجه شد و ناچار به انجام سیاست‌های جمعی که موافق سیاست چماق و هویچ است شد. مخالفت با انتشار تصاویر شکنجه زندانیان. پس از آنکه اتحادیه آزادی‌های شهروندی آمریکا خواستار انتشار عکس‌ های
آزادی‌های شهروندی آمریکا خواستار انتشار عکس‌ های زندانیان در عراق و افغانستان شد. دولت آمریکا از دادگاه فدرال آمریکا خواست از انتشار آن جلوگیری کند. اوباما اعلام کرد که ۲۲ عکس مورد بحث در مقایسه با تصاویر ناراحت‌ کننده‌ای که از زندان ابو غریب به یاد داریم کمتر تأثر برانگیز هستند. او با طرح این موضوع که انتشار تصاویر بد رفتاری نیروهای آمریکایی با زندانیان می‌تواند باعث افزایش افکار ضد آمریکایی شود و نیروهای این کشور را در عراق و افغانستان به خطر اندازد و به عنوان وسیله‌ای به سود طالبان مورد استفاده قرار
به عنوان وسیله‌ای به سود طالبان مورد استفاده قرار گیرد، انتشار این تصاویر را ممنوع کرد. این تغییر موضع آشکار در حالی است که وی بر لزوم شفاف سازی و آزادی تأکید کرده بود و دستور داده بود یادداشت قانونی که تلاش دولت بوش برای توجیه بازجویی‌های خشن که به‌ طور وسیعی همانند شکنجه بوده را منتشر کنند. همچنین چند روز بعد از این اقدام آنتونیو تاگوبا ژنرال بازنشسته آمریکایی به روزنامه دیلی تلگراف گفت که بیشتر این تصاویر حاوی انواع تجاوز های جنسی نظامیان آمریکایی به شهروندان عراقی بوده‌است. وزارت دفاع آمریکا و سخنگوی
عراقی بوده‌است. وزارت دفاع آمریکا و سخنگوی کاخ سفید این گزارش دیلی تلگراف را کاملاً رد کردند.
سَلَخ، روستایی در دهستان سلخ بخش حرا شهرستان قشم در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳٬۱۰۹ نفر (۷۷۷ خانوار) بوده‌است.
کوبی بین برایانت (زادهٔ – درگذشته )بسکتبالیست فقید آمریکایی و تاجر بود. او همۀ ۲۰‌سال دوران بازی‌اش را در تیم لس آنجلس لیکرز در اتحادیه ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) گذراند. کوبی برایانت قهرمانی ۵ دوره رقابت‌های ان‌بی‌ای را کارنامه دارد. برایانت در ۱۳ آوریل ۲۰۱۶ از دنیای حرفه‌ای بسکتبال خداحافظی کرد؛ او در آخرین بازی خود با یوتا جاز ۶۰ امتیاز به‌دست آورد. برایانت ۱۰ سال اول دوران حرفه‌ای خود را با شماره ۸ و ۱۰ سال دوم را با شماره ۲۴ بازی می‌کرد. به‌ همین علت باشگاه لیکرز به افتخار کوبی ، هر دو شماره ۸ و ۲۴ را برای
لیکرز به افتخار کوبی ، هر دو شماره ۸ و ۲۴ را برای همیشه بایگانی کرد. سبک بازی کوبی، بسیار شبیه مایکل جردن افسانه‌ای بود. تا جایی که مایکل معتقد بود که کوبی تمام حرکاتش را از او تقلید کرده‌است. شوت‌زنی عالی، دانک، پرش‌های زیبا و دفاع فوق‌العاده از مهارت‌های کوبی برایانت بود. او با کسب ۳۳۶۴۳ امتیاز پس از لبران جیمز، کریم عبدالجبار و کارل مالون، در رتبه چهارم بیشترین امتیازآوران تاریخ ان‌بی‌ای قرار دارد. لبران جیمز همیشه برایانت را ستوده و از او به عنوان الگوی خود در دوران دبیرستان نام برده که بعدها مهم‌ترین
خود در دوران دبیرستان نام برده که بعدها مهم‌ترین رقیب و هم‌چنین نزدیک‌ترین دوست او شد. کوبی جز ۱۰ بازیکن تاریخ بسکتبال و یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ ان‌بی‌ای به‌شمار می‌آید و همواره یکی از ارکان مهم تیم ستارگان آل استار بود. او به‌‌همراه شکیل اونیل، با تیم لیکرز به ۳ قهرمانی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ دست یافت. بعد از جدا شدن شکیل اونیل از تیم لیکرز (فصل ۰۴–۲۰۰۳)، کوبی پایهٔ اصلی تیم لیکرز به حساب می‌آمد و موفق شد در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ تیم لیکرز را به مقام قهرمانی برساند. کوبی در سال ۲۰۰۶ در بازی مقابل
قهرمانی برساند. کوبی در سال ۲۰۰۶ در بازی مقابل تیم تورنتو رپترز، با ۸۱ امتیاز، بعد از ویلت چمبرلین، بیشترین امتیاز در یک بازی را به دست آورد. کوبی برایانت در فصل ۰۸–۲۰۰۷ به عنوان بهترین بازیکن ان‌بی‌ای انتخاب شد و جایزه باارزش‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای را از آن خود کرد و در همان سال، تیم لس آنجلس را به فینال این رقابت‌ها رساند و همچنین با تیم بسکتبال ایالات متحده آمریکا، قهرمان المپیک شد. وی دوازده بار در بازی ستارگان یا آل‌استارز شرکت داشت و در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ به عنوان بهترین بازیکن این رقابت‌ها
۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ به عنوان بهترین بازیکن این رقابت‌ها انتخاب شد. وی همچنین در سال ۲۰۱۰ به عنوان بازیکن اول از لحاظ کسب امتیاز در تاریخ باشگاه لیکرز معرفی شد. او ۸ بار در تیم اول منتخب ان‌بی‌ای و ۸ بار در تیم اول دفاعی ان‌بی‌ای قرار گرفت. همچنین در نظرسنجی سال ۲۰۰۹ که توسط دو شبکه ورزشی تی‌ان‌تی و اسپورتینگ‌نیوز انجام گرفت، توانست بالاتر از پنج رقیب دیگر خود و با آمار ۵۴٪ از کل نظرات، عنوان بهترین بازیکن دهه اخیر بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ را از آن خود کند. او به‌عنوان بازیکن، پنج‌بار قهرمانی ان‌بی‌ای و دوبار عنوان
بازیکن، پنج‌بار قهرمانی ان‌بی‌ای و دوبار عنوان بهترین بازیکن فینال ان‌بی‌ای را کسب کرد. کوبی برایانت در نودمین مراسم اسکار در سال ۲۰۱۸ موفق شد، یکی از برندگان جایزه اسکار باشد. کوبی این جایزه را برای ایفای نقش در یک فیلم کوتاه پویانمایی به نام بسکتبال عزیز کسب کرد. اسم مستعار او "مامبای سیاه" است. برایانت در ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۰ همراه با دخترش جیانا برایانت و ۷ نفر دیگر بر اثر سقوط هلیکوپتر، در نزدیکی کالاباساس درگذشت. سال‌های اولیه و تحصیل. کوبی برایانت در فیلادلفیا، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او کوچک‌ترین از بین
پنسیلوانیا به دنیا آمد. او کوچک‌ترین از بین سه فرزند جو برایانت، بازیکن بسکتبال سابق ان‌بی‌ای و پاملا کاکس برایانت است. بین، میان‌نام او برگرفته از لقب پدرش «جلی‌بین» است. برایانت در خانواده‌ای کاتولیک رومی بزرگ شد. هنگامی که کوبی شش ساله بود، پدرش ان‌بی‌ای را ترک کرده و همراه با خانواده‌اش به شهر ریتی در ایتالیا رفت تا فعالیت خود به عنوان بسکتبالیست حرفه‌ای دهد. و کوبی در این مدت به شیوه زندگی جدیدش عادت کرده و به زبان ایتالیایی تسلط یافت. کوبی هر تابستان به آمریکا برمی‌گشت تا در لیگ تابستانی بسکتبال شرکت
آمریکا برمی‌گشت تا در لیگ تابستانی بسکتبال شرکت کند. او از سه سالگی بسکتبال را آغاز کرد و در همان کودکی تیم مورد علاقه‌اش لیکرز بود. در مدت زمانی که در ایتالیا زندگی کرد، به فوتبال هم روی آورد و تیم مورد علاقه‌اش آ ث میلان است. پس از بازنشسته شدن جو برایانت از بسکتبال در سال ۱۹۹۱، خانوادهٔ برایانت به آمریکا بازگشت. دوران دبیرستان. درخشش کوبی برایانت در تیم دبیرستان لوِر مِریان، در فیلادلفیا، باعث شناخته شدن وی در آمریکا شد. مربی تیم سال دوم او پدرش، جو برایانت بود. کوبی در کمپ آدیداس در کنار هم تیمی آیندهٔ
بود. کوبی در کمپ آدیداس در کنار هم تیمی آیندهٔ خود یعنی لمار اودم بازی کرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیکن کمپ در سال ۱۹۹۵ شد. او دوران حرفه‌ای خود در دبیرستان را با جوایز بسیاری از جمله؛ بهترین بازیکن رقابت‌های دبیرستانی و جایزهٔ ال آمریکن مک دونالدز به پایان رساند. معدل کوبی برای راهیابی به بهترین دانشگاه‌های آمریکا مناسب بود ولی او، تصمیم گرفت که به لیگ حرفه‌ای ان‌بی‌ای بپیوندد. دوران حرفه‌ای. درفت ان‌بی‌ای ۱۹۹۶. برایانت نخستین گاردی بود که مستقیماً از دبیرستان درفت می‌شد و او در دور سیزدهم درفت سال ۱۹۹۶
درفت می‌شد و او در دور سیزدهم درفت سال ۱۹۹۶ توسط شارلوت هورنتز انتخاب شد. بنا به صحبت‌های آرن تلم مدیر برنامهٔ وقت برایانت، بازی کردن برایانت برای شارلوت هورنتز «امکان‌ناپذیر» بود. با این حال بیل برانچ رئیس بخش استعدادیابی شارلوت هورنتز اعلام کرد که شارلوت هورنتز با لس آنجلس لیکرز بر سر ترید درفتشان پیش از انتخاب برایانت به توافق رسیده بودند. دو تیم یک روز پیش از درفت بر سر این ترید توافق کرده بودند و پنج دقیقه پیش از انتخاب، لیکرز به شارلوت هورنتز اعلام کرده بود که چه کسی را برگزیند. سرانجام لس آنجلس
کرده بود که چه کسی را برگزیند. سرانجام لس آنجلس لیکرز، او را در عوض مدافع قدرتمند خود یعنی ولید دیواچ به عضویت خود درآورد. سازگاری با ان‌بی‌ای - ۱۹۹۹–۱۹۹۶. برایانت نخستین بازی‌اش را در لیگ حرفه‌ای تابستانه در لانگ بیچ، کالیفرنیا و توانست ۲۵ امتیاز بگیرد. مدافعان در مقابله با او تقلا می‌کردند و عملکرد او سرمربی وقت لیکرز و کنفرانس غرب را به وجد آورد. او در اوایل سال اول چندان به بازی گرفته نشد اما با گذشت زمان، او به تیم اول لس آنجلس لیکرز راه یافت و به عنوان جوان‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای معرفی شد (بعدها هم
جوان‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای معرفی شد (بعدها هم تیمی او اندرو باینم این رکورد را شکست). کوبی در سال ۱۹۹۷ با پیروزی در مسابقات اسلم دانک، طرفداران زیادی پیدا کرد. او با از دست دادن موقعیت‌های حساس در بازی‌های مهم، فصل را با ناکامی به پایان رساند ولی هم تیمی وقت کوبی، شکیل اونیل از او حمایت کرد؛ شکیل در این باره می‌گوید: «کوبی تنها کسی بود که جرأت پرتاب توپ را در شرایط حساس داشت.» فصل دوم برای کوبی بهتر آغاز شد. او در این فصل بیشتر به کار گرفته شد و با بازی‌های درخشانش، به تیم آل استار (ستارگان) راه پیدا کرد.
درخشانش، به تیم آل استار (ستارگان) راه پیدا کرد. بدین ترتیب نام کوبی به عنوان جوان‌ترین بازیکن تیم آل استار (ستارگان) در تاریخ ان‌بی‌ای به ثبت رسید. کوبی برایانت در فصل سوم در همهٔ بازی‌های تیم لس آنجلس لیکرز حاضر بود. کادر فنی تیم که از بازی وی بسیار راضی بودند، با کوبی قراردادی شش ساله به ارزش ۷۰ میلیون دلار به امضا رساندند. نحوهٔ بازی کوبی فوق‌العاده بود چون به بازی بزرگانی چون مایکل جردن و مجیک جانسون شباهت زیادی داشت. کوبی به همراه تیم لس آنجلس لیکرز به پلی آف (نیمه نهایی) مسابقات ان‌بی‌ای راه یافت
به پلی آف (نیمه نهایی) مسابقات ان‌بی‌ای راه یافت ولی این تیم در مصاف با تیم سن انتونیو سپرز مغلوب شد. سال‌های قهرمانی - ۲۰۰۲–۱۹۹۹. با به روی کار آمدن سرمربی جدید، فیل جکسون افسانه‌ای، تیم لس آنجلس لیکرز متحول شد. کوبی برایانت و شکیل اونیل زوج غیرقابل مهاری و قدرتمندی را تشکیل داده بودند و همین باعث قهرمانی لیکرز در سه سال پیاپی یعنی سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ شد. کوبی فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ را با مصدومیت آغاز کرد. او در یکی از بازی‌های پیش فصل (آمادگی)، مقابل تیم واشینگتن ویزاردز، از ناحیهٔ سر دچار مصدومیت شد و به
ویزاردز، از ناحیهٔ سر دچار مصدومیت شد و به همین دلیل، شش ماه از میادین دور بود اما با بازگشت او تیم لس آنجلس لیکرز به ۶۷ برد دست یافت و رکورد جدیدی در تاریخ لیگ ان‌بی‌ای ثبت کرد. در این فصل، شکیل اونیل ام وی پی (بهترین بازیکن سال) ان‌بی‌ای شناخته شد. کوبی برایانت در بازی دوم فینال سال ۲۰۰۰ از ناحیهٔ مچ پا مصدوم شد و تا بازی چهارم تیم لس آنجلس لیکرز را همراهی نکرد ولی بازگشت طوفانی او منجر به قهرمانی تیم لس آنجلس لیکرز شد. این نخستین قهرمانی این تیم بعد از دوازده سال به‌شمار می‌آمد. کوبی در فصل ۲۰۰۱–۲۰۰۰
دوازده سال به‌شمار می‌آمد. کوبی در فصل ۲۰۰۱–۲۰۰۰ بهتر از فصل پیش بازی کرد. تیم لس آنجلس لیکرز به راحتی به بازی‌های حذفی راه یافت و برای دومین سال پیاپی قهرمان ان‌بی‌ای شد. به گفتهٔ شکیل اونیل، کوبی بهترین بازیکن آن فصل ان‌بی‌ای بود. تیم لس آنجلس لیکرز در فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۱ باز هم به فینال مسابقات ان‌بی‌ای راه یافت و با درخشش کوبی برایانت، برای سومین بار پیاپی قهرمان شد. کوبی در مجموع ۸۰ بازی برای این تیم انجام داد و با وارد سبد کردن توپ‌ها در شرایط فوق‌العاده حساس، بازیکن کلاچ زن (بازیکنی که در شرایط حساس
حساس، بازیکن کلاچ زن (بازیکنی که در شرایط حساس بتواند توپ‌های سرنوشت ساز را وارد سبد کند) لقب گرفت. سال‌های پس از قهرمانی ۲۰۰۴–۲۰۰۲. فصل ۲۰۰۳–۲۰۰۲ یکی از بهترین فصل‌ها برای کوبی برایانت بود. او در ۹ بازی پیاپی بیشتر از ۴۰ امتیاز گرفت و تیم لس آنجلس لیکرز به راحتی به مسابقات حذفی ان‌بی‌ای راه پیدا کرد اما در نیمه نهایی مقابل تیم سن آنتونیو اسپرز که در آن سال قهرمان ان‌بی‌ای شد، شکست خورد. کوبی در این فصل در بازی مقابل تیم سیاتل سوپرسونیکس موفق شد با وارد کردن دوازده پرتاب سه امتیازی درون سبد رکورد بیشترین
دوازده پرتاب سه امتیازی درون سبد رکورد بیشترین پرتاب سه امتیازی در یک بازی را تا چهارده سال بعد از آن خود کند. تیم لس آنجلس لیکرز برای جبران ناکامی فصل پیش، کارل مالون و گری پیتون، دو بازیکن از بهترین بازیکنان آن زمان لیگ ان‌بی‌ای را به خدمت گرفت تا بتواند بار دیگر برای قهرمانی تلاش کند. قبل از شروع فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳، کوبی برایانت به تجاوز جنسی متهم و دستگیر شد. به همین دلیل بسیاری از بازی‌های شروع فصل را از دست داد اما با وجود این تیم لس آنجلس لیکرز به فینال مسابقات ان‌بی‌ای راه یافت. در بازی فینال که در
مسابقات ان‌بی‌ای راه یافت. در بازی فینال که در مقابل تیم دیترویت پیستونز انجام شد، در نهایت تیم لس آنجلس لیکرز با یک برد و چار باخت مغلوب شد. در پایان این فصل، فیل جکسون قرارداد خود را تمدید نکرد و در ادامه راه مربیگری تیم لس آنجلس لیکرز به رودی تامجاناوچ واگذار شد. شکیل اونیل به خدمت تیم میامی هیت درآمد و در عوض، لمار اودم، کرول باتلر و برایان گرنت از تیم میامی هیت به لس آنجلس لیکرز پیوستند. کوبی برایانت از طرف تیم لس آنجلس کلیپرز پیشنهادهایی داشت اما در نهایت باعقد قراردادی هفت ساله در تیم لس آنجلس لیکرز
باعقد قراردادی هفت ساله در تیم لس آنجلس لیکرز باقی‌ماند. پس از جدا شدن شکیل اونیل از تیم - ۲۰۰۷–۲۰۰۴. در فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۴، کوبی برایانت به دلیل اتفاقات فصل پیش، مورد انتقاد شدید قرار گرفت. یکی از این منتقدان، مربی پیشین او، فیل جکسون بود. فیل در کتاب خود؛ "فصل پیش: تیمی در جستجوی روح خود"، کوبی برایانت را بازیکنی آموزش ناپذیر خواند و همین موضوع کمی از محبوبیت او کاست. مربی جدید تیم لس آنجلس لیکرز، رودی تامیانوویچ، در اواسط فصل، به دلیل مشکلات جسمانی، از سمت خود کناره‌گیری کرد و ، کمک مربی تیم لس آنجلس لیکرز،
کناره‌گیری کرد و ، کمک مربی تیم لس آنجلس لیکرز، هدایت تیم را برای ادامهٔ فصل بر عهده گرفت. در این فصل با وجود درخشش کوبی برایانت و تلاش تیم لس آنجلس لیکرز، این تیم به مسابقات پلی آف ان‌بی‌ای راه پیدا نکرد. فیل جکسون در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵، به تیم لیکرز بازگشت. کوبی و فیل گذشته را فراموش کردند و به کمک دیگر بازیکنان، تیم لس آنجلس لیکرز را به مسابقات حذفی رساندند اما آنها در دور اول مغلوب تیم فونیکس سانز شدند. او در بازی چهارم مقابل تیم فونیکس و در شرایطی که بازی مساوی بود و کمتر از یک ثانیه به پایان بازی
بازی مساوی بود و کمتر از یک ثانیه به پایان بازی باقی‌مانده بود با شوت زنی از میان چهار مدافع توپ را وارد سبد کرد وباعث پیروزی تیم لیکرز شد. هر چند که تیم لیکرز با نتیجه ۴ بر ۳ مغلوب فینیکس شد اما کارشناسان و تحلیلگران ان‌بی‌ای بازی این دو تیم را در دور اول مسابقات حذفی، حساس‌ترین و جذاب‌ترین بازی دور اول در تاریخ مسابقات حذفی دانسته‌اند. در پایان فصل، کوبی شماره پیراهن خود را از ۸ به ۲۴ تغییر داد. او به دلیل عمل جراحی زانو، به مسابقه‌های ملی (فیبا) نرسید. او در این فصل در بازی مقابل تیم تورنتو رپترز با
او در این فصل در بازی مقابل تیم تورنتو رپترز با بدست آوردن ۸۱ امتیاز بعد از ویلت چمبرلین رکورد بیشترین امتیاز در یک بازی را از آن خود کرد کوبی همچنین در بازی مقابل تیم دالاس مَوریکس موفق شد در سه کوارتر ۶۲ امتیاز را بدست آورد. کوبی در این فصل آمار خیره‌کننده ۴/۳۵ امتیاز در هر بازی را بدست آورد که هشتمین معدل امتیاز در تاریخ ان‌بی‌ای به‌شمار می‌آید. او در این فصل برای نخستین بار امتیاز آورترین بازیکن شد. در پایان این فصل کارشناسان ورزش بسکتبال او را یکی از بهترین‌های تاریخ ان‌بی‌ای اعلام کردند. کوبی در
از بهترین‌های تاریخ ان‌بی‌ای اعلام کردند. کوبی در فصل۲۰۰۷–۲۰۰۶ بارها و بارها محروم شد. او در بازی مقابل تیم سن آنتونیو اسپرز (۲۸ ژانویه) هنگامی که برای پرتاپ یک توپ به هوا بلند شد، با دست خود به صورت مانو جینوبلی، بازیکن سن آنتونیو اسپرز زد. بعد از چند بار مرور حادثه توسط لیگ ان‌بی‌ای، کوبی مقصر شناخته و از یک بازی محروم شد. تقریباً دو ماه بعد، حادثه‌ای شبیه به حادثهٔ پیشین رخ داد و بار دیگر کوبی برایانت از یک بازی محروم شد. او در نخستین بازی بعد از محرومیتش با آرنج به صورت کایل کورور کوبید ولی این بار
با آرنج به صورت کایل کورور کوبید ولی این بار محروم نشد و داوران فقط این حرکت را یک خطای سخت در نظر گرفتند. در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶، پیراهن کوبی برایانت پرفروش‌ترین پیراهن در رشتهٔ بسکتبال شناخته شد. تیم لس آنجلس لیکرز بار دیگر در دور اول مسابقات حذفی، در مقابل تبم فونیکس سانز شکست خورد. آمار او در این فصل ۶/۳۱ امتیاز در هر بازی بود. کوبی برای دومین سال پیاپی امتیاز آورترین بازیکن ان‌بی‌ای شد. کوبی برایانت در این فصل توانست در ۴ بازی پیاپی حد اقل ۵۰ امتیاز (به ترتیب:۶۵٬۵۰٬۶۰٬۵۰)کسب کندو نام خود را در کنار بزرگانی