payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سران حکومت محمدرضاشاه در دادگاه انقلاب به ریاست صادق خلخالی محکوم به اعدام شد. دلیل اعدام وی بنابر مدارک مختلف به دو طریق ذکر گردیده است: اتهام دروغ. مسعود بهنود می‌گوید: «یکی از چند باری که خلخالی را دیدم فرصتی دست داد که سؤالی بکنم که سالها توی گلوی من مانده بود: گفتم آقای خلخالی در دادگاه نادر جهانبانی و عباسعلی خلعتبری ما گروه آورده بودیم و فیلم می‌گرفتیم و فیلمهاش هست. در محاکمه خلعتبری معلوم شد که تفاله اتمی در ایران دفن نشده و کسی هم که پیشنهاد دفن تفاله اتمی را داده است او نبوده… شما چرا در مصاحبه
اتمی را داده است او نبوده… شما چرا در مصاحبه خود (به دروغ) گفتید سپهبد جهانبانی برای اسبهایش موزیک پخش می‌کرده است و خلعتبری در ایران تفاله اتمی دفن می‌کرده؟ جواب خلخالی این بود: یادم بود (می‌دانستم) ولی چیزهایی گفتم که (مردم) دلشان بسوزد جگرشان بسوزد. من مأمور ایجاد منطق برای سلطنت طلبان و طاغوتیان نیستم.»
کنسولِ بازی دستی یک دستگاه یا ماشین الکترونیکیِ قابل حمل و سبک برای اجرای بازی‌های ویدئویی است. این دستگاه پس از بازی الکترونیک دستی و با الهام گرفتن از آن به وجود آمد. PSP یک دستگاه شبیه به رایانک رایانک است که فقط برای بازی است و از سال ۲۰۰۵ به بعد بلوتوث و از ۲۰۰۸ به بعد از فای فای استفاده می کنند همچنین از ۲۰۱۱ به بعد از اینترنت تلفن همراه می‌کنند.
لنه مارلین (زاده ۱۷ اوت ۱۹۸۰) یک موسیقی‌دان نروژی است. او با نام اصلی لنه مارلین پدرسن در ترومسوی نروژ به دنیا آمد. زندگی‌نامه. ۱۹۹۸–۲۰۰۲: بازی کردن بازیم. مارلین اولین آهنگ نروژی خود به زبان انگلیسی را در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۸ به نام «گناهکار نابخشودنی» ارائه داد. او با این آهنگ برای مدت ۸ هفته در رده اول بود و استعداد خود را نشان داد. این آهنگ همچنین سریع-فروش‌ترین آهنگ نروژی در تاریخ نروژ بود که همچنین برای موسیقی متن فیلم نروژی «اسکاپا» نیز مورد استفاده قرار گرفت. بعد از این آهنگ، او اولین آلبوم خود را با نام
بعد از این آهنگ، او اولین آلبوم خود را با نام «Playing my Game» عرضه کرد. او جایزه ام تی وی اروپا را در سال ۱۹۹۹ برای این آلبوم برنده شد. تک‌آهنگ او با نام «"جایی که می‌روم"» که در فیلم فرانسوی استفاده شده بود توانست در صدر جداول فرانسه و ایتالیا قرار بگیرد. آهنگ «اینجا نشسته‌ام» در بریتانیا در سال ۲۰۰۰ رتبه پنجم را از آن خود کرد. ۲۰۰۳–۲۰۰۴: روز دیگری. دومین آلبوم لنه مارلین در ۲۲ سپتمبر ۲۰۰۳ عرضه شد. همراه با دو تک‌آهنگ «"تو آنجا نبودی"» و «"روز دیگری"». آهنگ «"تو آنجا نبودی"» توانست در بیست بهترین نروژ
آهنگ «"تو آنجا نبودی"» توانست در بیست بهترین نروژ رتبه اول را کسب کند و برای مدت ۱۱ هفته در همان رتبه باقی بماند. همچنین در ۵۰ بهترین ایتالیا نیز رتبه اول را گرفت و برای ۲۴ هفته در همان رتبه باقی‌ماند. البته در دیگر کشورها به این اندازه موفق نبود، در بریتانیا حتی به ۴۰ بهترین هم نرسید و رتبه ۵۹ را گرفت. آهنگ «"روز دیگری"» فقط در ایتالیا و نروژ عرضه شد و رتبه ۱۷ را در ایتالیا از ان خود کرد. او همچنین بعدها آهنگی به نام «"متاسفم"» را ارائه کرد که فقط در ایتالیا عرضه شد. ۲۰۰۵–۲۰۰۷: گم‌شده در یک آن. در جون
عرضه شد. ۲۰۰۵–۲۰۰۷: گم‌شده در یک آن. در جون ۲۰۰۵، لنه سومین آلبوم خود را عرضه کرد. اولین آهنگ از آن آلبوم با نام «"چطور این می‌تواند باشد"» در می ۲۰۰۵ عرضه شده بود که توانسته بود در ۲۰ بهترین ایتالیا و نروژ راه پیدا کند. این آهنگ همچنین توانست برای مدتی در ۱۰۰ بهترین جرمنی نیز حضور پیدا کند. با وجود اینکه لنه مارلین در دیگر کشور شهرت چندانی در آن زمان نداشت، او سفری به تایوان و چین برای تبلیغ نسخه‌ای از آلبوم «"گم‌شده در یک آن"» به زبان تایوانی ترتیب داد. این اثر شامل یک تراک اضافی به نام «"هنوز اینجا"» و
اثر شامل یک تراک اضافی به نام «"هنوز اینجا"» و کاور آهنگ با حضور خواننده مشهور چینی فی وانگ بود. رفتن او واقعاً موفق‌آمیز بود. تمامی کنسرت توسط ام‌تی‌وی تایوان تحت پوشش قرار گرفت، تلویزیونهای مختلفی وارد صحنه شدند و همچنین یک کنسرت زنده خیابانی. تمامی اینها باعث موفقیت چشمگیری شد، تا جایی که کمپانی رکورد او ای‌ام‌آی بیان کرد که این آلبوم پرفروشترین آلبوم سال آن‌ها بوده‌است. در سال ۲۰۰۶، او در آهنگ «"اِوالان"» "avalon" به همراه گروه سوئدی لاوباگز به اجرا پرداخت. این آهنگ توانست در ۱۰ بهترین سوئد راه پیدا
این آهنگ توانست در ۱۰ بهترین سوئد راه پیدا کند. لنه همچنین آهنگی برای ریانا با نام «"دختران خوب بد می‌شوند"» نوشته است. ۲۰۰۸-اکنون: حقیقت را بپیچان. در ژوئیه ۲۰۰۸، چندین شبکه نروژی اعلام کردند که لنه در سر آلبوم چهارم خود کار می‌کند. در ۱۷ فبروری، آهنگ «"ما هستیم"» عرضه شد که مربوط به همان آلبوم می‌شد. چهارمین آلبوم او در ۳۰ مارس ۲۰۰۹ با نام «"Twist the Truth"» عرضه شد. در اواخر ۲۰۰۹، مارلین در آهنگی به نام «"ارزشش را دارد"» به همراه الکساندر دنستاد ویت ظاهر شد که آهنگ رتبه سوم را از آن خود کرد. در ماه
ظاهر شد که آهنگ رتبه سوم را از آن خود کرد. در ماه مارس ۲۰۱۰ او در فیس بوک و مای اسپیس اعلام کرد که بیشتر وقتش را تاکنون در نوشتن آهنگ‌های جدید می‌گذراند و به تازگی نوشتن آهنگ «"مدتی زمانی شده"» را تمام کرده‌است. دیسکوگرافی. آلبوم‌های استودیویی: جوایز. مارلین تاکنون چهار جایزه برنده شد؛ بهترین خواننده تنهای پاپ (آهنگ "Sitting Down Here")، بهترین تازه‌وارد سال برای جایزه گرمی در نروژ در سال ۱۹۹۹، همچنین جایزه‌ام تی وی برای بهترین خواننده بخش اروپای شمالی که در سال ۱۹۹۹ در دوبلین، ایرلند برگزار شد. منابع.
در سال ۱۹۹۹ در دوبلین، ایرلند برگزار شد. منابع. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا - :لنه مارلین
نائومی کلاین (متولد ۱۹۷۰) یک روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی کانادایی است که بیشتر از همه به خاطر تحلیل‌ها و نقدهایش بر جهانی‌سازی شرکتی(corporate globalization) کرده‌است. این نقدها و تحلیل‌ها از دیدگاه سوسیال دموکرات وارد شده‌است. کلاین که در دانشگاه تورنتو در رشته روزنامه‌نگاری تحصیل کرده‌است، از فعالان بزرگ سیاسی ضد- جهانی‌سازی نئولیبرالی یا به عبارتی طرفدار تغییر جهانی‌سازی کنونی است و خواهان تغییر آن به گونه‌ای است که اثرات زیانبار اقتصادی، سیاسی و محیط زیستی آن حذف شود؛ که او را در گروه alter-
و محیط زیستی آن حذف شود؛ که او را در گروه alter- globlalization قرار می‌دهد که با anti-globalization کاملاً متفاوت است. خانواده. کلاین در شهر مونترال از ایالت کبک کانادا به دنیا آمد٬و در خانواده‌ای یهودی با پیشینهٔ فعالیت‌های صلح طلبانه٬بزرگ شد. والدینش در سال ۱۹۶۷ به دلیل مخالفت با جنگ ویتنام، از آمریکا به مونترئال نقل مکان کردند. مادرش٬بانی شر کلاین٬مستندسازی ست که شهرت خود را بیشتر وام دار فیلم «این یک داستان عاشقانه نیست» می‌باشد؛ فیلمی که بر ضد پورنوگرافی ساخته‌است. پدرش٬مایکل کلاین یک پزشک و از اعضای
ساخته‌است. پدرش٬مایکل کلاین یک پزشک و از اعضای سازمان «پزشکان دارای مسئولیت اجتماعی» است. برادرش سز کلاین٬مدیر دفتر بریتیش کلمبیا وابسته به مرکز جایگزین‌های سیاسی کانادا CCPA است. اجداد پدریش کمونیست‌هایی بودند که پس از پیمان مولوتوف-ریبن تروپ٬بر ضد اتحاد جماهیر شوروی شدند و در سال۱۹۵۶حزب کمونیسم را ترک گفتند. پدربزرگش٬فیل کلاین٬که به عنوان تصویر ساز در شرکت دیزنی کار می‌کرد بعد از اعتصاب کارکنان دیزنی٬در سال ۱۹۴۲ از آنجا اخراج شد و بعد از آن در یک کارخانهٔ کشتی‌سازی مشغول به کار شد. پدر کلاین درفضایی که
کشتی‌سازی مشغول به کار شد. پدر کلاین درفضایی که با اندیشه‌های مربوط به عدالت اجتماعی و برابری نژادی احاطه شده بود٬بزرگ شد. اما داشتن والدین کمونیست یا به اصطلاح کودک قنداق قرمز بودن را، سخت و وحشتناک یافته بود. همسر کلاین٬اَوی لویس٬روزنامه‌نگار تلویزیونی و مستندساز است. مادر لویس٬میشل لندسبرگ٬نویسنده و فعال اجتماعی و پدرش استفان لویس٬دیپلمات و سیاستمدار و پسر دیوید لویس از بنیان‌گذاران حزب جدید دموکرات کانادا ست پدر دیوید لویس نیز، موریس لویس (با نام شناسنامه‌ای «مویش لوسز»)٬یک یهودی فعال کارگری بود که
«مویش لوسز»)٬یک یهودی فعال کارگری بود که اروپای مرکزی را به مقصد کانادا در سال ۱۹۲۱ترک گفت. کلاین و همسرش در تورنتو زندگی می‌کنند. دوران نوجوانی. کلاین بیشتر دوران نوجوانی خود را در مراکز خرید گذراند و شیفتهٔ اجناس مارک‌دار بود. به عنوان یک کودک و سپس یک نوجوان، او احساس می‌کرد که «داشتن یک مادر فمینیست توان‌فرساست» و ضمن دوری از سیاست، به استقبال «مصرف‌گرایی تمام‌عیار» رفت. او تغییر در جهان‌بینی‌اش را به دو رویداد نسبت می‌دهد. یکی زمانی که ۱۷ ساله و در حال آمادگی برای دانشگاه تورنتو بود رخ داد؛ مادر او
آمادگی برای دانشگاه تورنتو بود رخ داد؛ مادر او سکته کرد و به شدت معلول شد. نائومی، به همراه پدر و برادرش، در بیمارستان و خانه از مادر او مراقبت کرد، اما به این منظور ناچار شد برخی اولویت‌های تحصیلی را فدا کند. این وقفهٔ یک‌ساله سبب شد تا او دیگر «لوس و ننر» نباشد. در سال بعد، پس از آغاز تحصیل در دانشگاه تورنتو، رویداد دوم اتفاق افتاد: کشتار سال ۱۹۸۹ دانشجویان زن مهندسی در اکول پلی‌تکنیک، که برای فمینیسم به منزلهٔ زنگ بیداری بود. کلاین با چاپ مطالبی در «ورسیتی»، یک روزنامهٔ دانشجویی، در مقام سردبیر نوشتن را
یک روزنامهٔ دانشجویی، در مقام سردبیر نوشتن را آغاز کرد. پس از سال سوم در دانشگاه تورنتو، او انصراف داد تا به شغلی پیشنهادی در «گلوب اند میل» تورنتو بپردازد و سپس سردبیری نشریهٔ «دیس» را برعهده داشت. در ۱۹۹۵، او به دانشگاه تورنتو بازگشت تا درسش را ادامه دهد اما پیش از آن‌که نمره‌های نهایی برای اخذ مدرکش را دریافت کند، دانشگاه را برای گذراندن یک دورهٔ آموزشی خبرنگاری ترک گفت. کارهای اصلی. بدون مارک (No Logo) نوشتار اصلی: بدون مارک در سال ۲۰۰۰، کلاین کتاب بدون مارک را منتشر کرد، که برای بسیاری، به جنبش ضد
مارک را منتشر کرد، که برای بسیاری، به جنبش ضد جهانی‌سازی تبدیل شد. او در این کتاب، فرهنگ مصرفی برند محور و عملکرد شرکت‌های بزرگ را مورد حمله قرار داده‌است. همین‌طور کلاین در این کتاب چندین ابر شرکت را به بهره‌کشی از کارگران در فقیرترین کشورهای جهان در جهت کسب سود بیشتر، متهم می‌کند. کلاین در این کتاب، شرکت نایک را مورد نقد قرار می‌دهد طوری‌که شرکت نایک چندین بار پاسخ‌های جزء به جزء خود را به کلاین، منتشر کرد. بدون مارک با فروش بیش از یک میلیون نسخه در بیش از ۲۸ زبان، به پرفروش‌ترین کتاب بین‌المللی تبدیل
از ۲۸ زبان، به پرفروش‌ترین کتاب بین‌المللی تبدیل شد. حصارها و پنجره‌ها (Fences and Windows). نوشتار اصلی: حصارها و پنجره‌ها در سال ۲۰۰۲ کلاین کتاب حصارها و پنجره‌ها را منتشر کرد، این کتاب مجموعه‌ای از مقالات و سخنرانی‌های اوست که در حمایت از جنبش ضد جهانی شدن، نوشته‌است. (تمام درآمد حاصل از فروش این کتاب از طریق صندوق حصارها و پنجره‌ها، به نفع سازمان‌های فعال هزینه شد) The Take نوشتار اصلی: The Take (فیلم ۲۰۰۴) در سال ۲۰۰۴، کلاین و همسرش، اوی لوییس، فیلمی مستند به نام The Take را ساختند. این فیلم در مورد
مستند به نام The Take را ساختند. این فیلم در مورد کارگرانی در آرژانتین است که به‌طور دسته جمعی، کارخانه‌ای را بستند و سپس خودشان تولید را از سر گرفتند. این رویداد اولین غربالگری آفریقایی ای بود که در جاده کندی در جنوب شهر آفریقایی دوربان، که آغازگر جنبش Abahlali baseMjondolo بود، رخ داد. حداقل یک مقاله در Z Communications این فیلم را، برای فضاسازی اش از کل آرژانتین و سیاستمدار خوآن دومینگو پرون، که احساس او را به عنوان یک سوسیال دموکرات به تصویر کشیده‌است، مورد نقد قرار داده‌است. دکترین شوک. کتاب سوم کلاین
نقد قرار داده‌است. دکترین شوک. کتاب سوم کلاین «دکترین شوک: ظهور سرمایه‌داری فاجعه» که در ۴ سپتامبر سال ۲۰۰۷ منتشر شد، در سطح بین‌المللی فروش بالایی داشت و در جدول آثار پرفروش روزنامهٔ نیویورک تایمز قرار گرفت. این کتاب به ۲۸ زبان دنیا ترجمه شده‌است کلاین در این کتاب براین باور است که سیاست‌های «بازار آزاد» که از سوی میلتون فریدمن (برندهٔ جایزهٔ نوبل اقتصاد) و «مکتب علم اقتصاد شیکاگو» ارائه شده‌اند، به شکلی برجسته در کشورهایی همچون شیلی در زمان پینوشه، روسیه تحت رهبری یلتسین، و ایالات متحد آمریکا (برای مثال،
رهبری یلتسین، و ایالات متحد آمریکا (برای مثال، طی خصوصی‌سازی مدارس عمومی نیواورلئان پس از طوفان کاترینا) اجرا شده‌است. همچنین نائومی کلاین در این کتاب مدعی‌ست، در حالی که شهروندان کشورهای نامبرده در شوک ناشی از فجایع، تحولات ناگهانی یا تهاجم‌های نظامی در کشور خود قرار داشته‌اند، طرح‌های سیاسی (برای نمونه، خصوصی‌سازی اقتصاد عراق تحت رهبری "تشکیلات ائتلاف موقت، CPA") پیاده‌سازی شده‌اند. محور مباحثه‌های کتاب پیرامون این قضیه است که کسانی که مایل به اجرای سیاست‌های بدنام «بازار آزاد» هستند، در حال حاضر این کار
بدنام «بازار آزاد» هستند، در حال حاضر این کار را با بهره‌گیری از ویژگی‌های خاصِ به وجود آمده پس از فجایع بزرگ (اقتصادی، سیاسی، نظامی یا طبیعی) انجام می‌دهند. ماجرا از این قرار است: هنگامی که یک جامعه "شوک" بزرگی را تجربه می‌کند، تمایل گسترده‌ای برای یک واکنش سریع و قاطع در جهت اصلاح وضعیت ایجاد شده وجود دارد؛ این تمایل به انجام یک عمل جسورانه و فوری، فرصتی را برای افراد سوءاستفاده‌گر فراهم می‌کند تا سیاست‌هایی را اجرا کنند که فراتر از یک واکنش مشروع و قانونی به فاجعهٔ مزبور است. نه به لوگوهای تجاری. وی در
به فاجعهٔ مزبور است. نه به لوگوهای تجاری. وی در این کتاب با اشاره به عصر شکل‌گیری برندها و برون سپاری فرایندهای تولید به شرکت‌های فعال در کشورهای در حال توسعه، پرده از سیاست‌های استعماری و تزویرگرایانه این ابرشرکت‌های تجاری و صنعتی برمی‌دارد.
آرتیفکت حرکتی و گاهی هم "آرتیفکت شبحی" نوعی آرتیفکت در ام آر آی است. این آرتیفکت را بویژه در تصویربرداری از قفسه سینه و قلب (جاهایی که حرکت بدن زیاد است) می‌توان دید. این آرتیفکت ویژهٔ دنباله پالسی خاصی و حتی ام آر آی هم نیست و مثلاً چنانچه در سی تی اسکن زمان اسکن بالای نیم ثانیه باشد، احتمال وقوع این خطای تصویر گیری وجود دارد. این آرتیفکت غالبا با کاهش قدرت تفکیک و در جهت کد گذاری فازی (PE) در تصویر قابل رویت است.
کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران (به انگلیسی: Iranian National Committee on Irrigation &amp; Drainage (IRNCID)) با هدف اشاعه علوم و دانش فنی، توسعه و کاربرد فنون در بخش آبیاری و زهکشی در سال ۱۳۴۷ در ایران ایجاد شده‌است. در ۱۰۶ کشور جهان از کشورهای پیشرفته تا در حال توسعه کمیته ملی آبیاری و زهکشی دایر می‌باشد. تاریخچه. کشور ایران در سال ۱۳۳۴ طبق پیشنهاد بنگاهٔ مستقل آبیاری سابق به عضویت کمیسیون بین‌المللی آبیاری و زهکشی درآمد ولی عملاً تا سال ۱۳۴۶ فعالیت چندانی نداشت و علت آن هم قانونی نبودن این عضویت و عدم
نداشت و علت آن هم قانونی نبودن این عضویت و عدم تشکیل کمیته ملی آبیاری و زهکشی در ایران بود، زیرا یکی از شروط مهم عضویت در این کمیسیون بین‌المللی، تشکیل کمیته در سطح ملی می‌باشد. در سال ۱۳۴۷ قانون تشکیل کمیته ملی آبیاری و زهکشی به تصویب مجلسین رسید و آئین‌نامه و سازمان کمیته مذکور پس از تصویب هیئت وزیران به وزارت آب و برق سابق ابلاغ گردید. در سال ۱۳۶۳ اساسنامه این کمیته ملی توسط هیئت دولت بازبینی و مورد تصویب مجدد قرار گرفته‌است. ارکان کمیته. ارکان کمیته شامل شورای‌عالی، هیئت اجرایی، گروه‌های کار فنی و
شامل شورای‌عالی، هیئت اجرایی، گروه‌های کار فنی و دبیرخانه کمیته می‌باشد. شورای‌عالی کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران بر اساس مفاد اساسنامه مصوب هیئت وزیران به‌عنوان بالاترین مرجع سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی این کمیته می‌باشد که اعضای آن متشکل از یک نفر از نمایندگان وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و جامعه مهندسان مشاور ایران می‌باشد. کمیته‌های منطقه‌ای. دبیرخانه این کمیته ملی در تهران مستقر می‌باشد و در استانها و مناطق گیلان، مازندران، خراسان،
و در استانها و مناطق گیلان، مازندران، خراسان، زاینده‌رود، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، کرمان، کرمانشاه، خوزستان، سمنان، قزوین و اردبیل کمیته منطقه‌ای آبیاری و زهکشی دایر می‌باشد. جايگاه‌‌ كميته ملي آبياري و زهكشي ايران در سطح‌ بين‌المللي‌. کمیسیون بین‌المللی آبیاری و زهکشی با هدف شناسایی و تقدیر از فعال‌ترین کمیته‌های ملی عضو، هر سه سال یکبار و همزمان با برگزاری کنگره‌های بین‌المللی، اقدام به ارزیابی عملکرد ۱۰۶ کمیته‌های ملی عضو می‌نماید. براساس سومین دوره ارزیابی عملکرد کمیته‌های ملی که برای سال‌های
دوره ارزیابی عملکرد کمیته‌های ملی که برای سال‌های ۲۰۰۵ لغایت ۲۰۰۸ انجام گردید، کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران برای اولین بار به‌عنوان بهترین و فعال‌ترین کمیته انتخاب شد و به همین مناسبت در حاشیه بیست و یکمین کنگره بین‌المللی آبیاری و زهکشی که در لاهور پاکستان برگزار شد، به‌طور رسمی تندیس و لوح افتخار به کمیته ملی ایران اهدا گردید. همچنین کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران برای سه بار دیگر در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳ مجدداً بعنوان كميته ملي برتر در ميان اعضا كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي انتخاب گرديد.
كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي انتخاب گرديد. كانديداهاي ايران شش بار بعنوان نايب رئيس كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي و يكبار نيز بعنوان رئيس (سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷) انتخاب گرديده است. در حال حاضر متخصصين ايراني در گروه‌های كار فني كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي عضويت دارند. یکی از رویدادهای مهم با ميزباني كميته ملي آبياري و زهكشي ايران بيست و يكمين كنگره بين‌المللي آبياري و زهكشي، هشتمين كنگره بين‌المللي آبياري ميكرو و شصت و دومين نشست سالانه كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي بود که همزمان با چند نشست
آبياري و زهكشي بود که همزمان با چند نشست بين‌المللي ديگر در آبان‌ماه ۱۳۹۰در تهران برگزار گرديد.
آبراهام هَرولد مَزلو (زاده ۱ آوریل ۱۹۰۸ – درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۷۰) روانشناس انسان‌گرای آمریکایی بود. او امروزه برای نظریه «"سلسله مراتب نیازهای انسانی"» اش ("هرم مزلو") شناخته شده‌است. مزلو همچنین به عنوان پدر روان‌شناسی انسان‌گرایانه شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۵۴ کتاب «انگیزه و شخصیت» را دربارهٔ نظریه سلسله مراتب نیازها منتشر کرد. زندگی. آبراهام مزلو ۱ آوریلِ ۱۹۰۸ در محلّه‌ای فقیرنشین در بروکلین، ایالت نیویورک، به دنیا آمد. پدرش ساموئل، یک یهودی روس بود. وقتی ساموئل مزلو، از کی‌اِف در اوکراین، به آمریکا رسید،
مزلو، از کی‌اِف در اوکراین، به آمریکا رسید، چیز زیادی با خود نیاورد به‌جز توانایی حرف زدن به زبان‌های روسی و یِدیشی. یدیشی نوعی زبان مخصوص یهودیان اروپایی است که با عبری تفاوت دارد. ساموئل یک چلیک ساز (پیت ساز) بود که بعد از یک توقف کوتاه در فیلادلفیا، به خانهٔ اقوامش در نیویورک رفت و با آن‌ها زندگی کرد. در آنجا بود که به دخترعموی خود، رُز، در کی‌اِف نامه نوشت و از او خواست تا به آمریکا آمده و با او ازدواج کند. دخترعمویش این کار را کرد، و آبراهام کوچک اولین فرزند از هفت فرزند آن‌ها بود. خانوادهٔ آن‌ها
فرزند از هفت فرزند آن‌ها بود. خانوادهٔ آن‌ها بسیار «خانه به دوش» بود؛ یعنی، هر چه کار و بار پدرش به کُندی بهتر می‌شد، آن‌ها قادر می‌شدند از آپارتمان‌هایی بدون آب گرم و بدون شوفاژ به خانه‌هایی اندکی بهتر بروند. تعداد این اسباب کشی‌ها بسیار زیاد بود. تفاوت مزلو با فروید، احساس وی نسبت به مادرش بود. رابطهٔ آن‌ها اصلاً نزدیک نبود. یک علت آن این بود که بچه‌ها با فواصل زمانی نسبتاً کوتاهی به دنیا می‌آمدند (هر دو سال)، و با تولد هر بچهٔ جدید، رُز علاقهٔ خود به قبلی را از دست می‌داد. رُز زنی خوش-زا (عاشق بچه) بود
را از دست می‌داد. رُز زنی خوش-زا (عاشق بچه) بود و به نوزادان خود خوب می‌رسید و ظاهراً فکر می‌کرد که بچه دار شدن برای سلامت زنان مفید است، اما احساسات مادری وی چندان رشد نیافته بودند. مزلو در این رابطه گفته‌است که او زنی زیبا اما بداخلاق بود. مادرش بیشتر از خانواده‌اش به یهودیت علاقه‌مند بود. او زنی نامهربان، بدجنس، خشکه مذهب، و خرافاتی بود که انگار وظیفه‌اش اذیت کردن آبراهام است. کوچکترین کار کودکانه‌ای که آبراهام می‌کرد با خشم مادرش مواجه می‌شد. مادرش می‌گفت که اگر مثلاً، به جای در، از پنچره بیرون برود،
که اگر مثلاً، به جای در، از پنچره بیرون برود، خدا او را سنگ خواهد کرد. اگر از شیشهٔ عسل، که پنهان کرده بود، بخورد، خدا زبان او را بند خواهد آورد. این تهدیدهای پی در پی از بابت انتقام خداوندی باعث شد تا نوعی حس کنجکاوی که در دانشمندان مشاهده می‌شود در آبراهام به وجود آید. او به جای در، از پنجره وارد خانه و از آن خارج می‌شد، و می‌دید که سنگ نشده‌است؛ یواشکی به سراغ شیشهٔ عسل می‌رفت و با هر انگشتی که از آن می‌خورد، اسم برادران و خواهرانش را تند تند تکرار می‌کرد و متوجه می‌شد که زبانش بند نمی‌آید. به همین
و متوجه می‌شد که زبانش بند نمی‌آید. به همین دلیل، مزلو معتقد شد که افراد مذهبی که روشن فکرانه به مطالعهٔ مذهب نمی‌پردازند، خرافاتی می‌شوند. مادرش گاهی او را مجبور می‌کرد به تعلیمات مذهبی به شیوهٔ مخصوص به وی بپردازد. او آبراهام را مجبور می‌کرد در حال انجام مراسم مذهبی مختلف، عشق و محبت خودش به او را ابراز کند. گاهی مزلو نمی‌توانست کلمات را خوب تلفظ کند و بعضی گفته‌ها را فراموش می‌کرد تکرار کند، و به همین دلیل، با گریه و دوان دوان از نزد مادرش دور می‌شد. در این حالت، مادرش می‌گفت که ببینید، آنقدر مرا دوست
این حالت، مادرش می‌گفت که ببینید، آنقدر مرا دوست دارد که حتی نمی‌تواند حرفش را تمام کند! بی‌رحمی‌های مادر مزلو بسیار زیاد و متنوع بودند. سر میز غذا، او حتماً کاری می‌کرد که به آبراهام غذای کمتری برسد. او می‌خواست که آبراهام، به عنوان پسر بزرگ خانواده در برابر دیگران کوچک شود و مقام خود به عنوان برادر بزرگتر را از دست بدهد. در اینجا یک پیام ظریف نیز وجود داشت: اگر غذا دادن به معنای ابراز محبت بود، این کار نشان می‌داد که مادرش هیچ محبتی نسبت به وی ندارد. یک روز مزلو چند دیسک موسیقی ۷۸ دوری به خانه آورد که
روز مزلو چند دیسک موسیقی ۷۸ دوری به خانه آورد که برایش بسیار عزیز بودند. او آن‌ها را در هال روی زمین گذاشت و نوشته‌های روی جلد آن‌ها را خواند و بررسی کرد. او از هال بیرون رفت در حالی که یادش رفته بود به دستور دائمی مادرش، ("همیشه آت آشغالهای خودتان را جمع کنید")، عمل کند. مزلو زمانی متوجه خطای خود شد که صدای جیغ و فریاد مادرش را شنید که می‌گفت، "چرا به حرف‌هایم گوش نمی‌دهید؟". وقتی به هال رسید، مادرش را دید که روی دیسک‌ها راه می‌رود و با پاشنهٔ کفش‌هایش آن‌ها را می‌شکست. یک بار دیگر نیز مزلو دو بچه گربه را
را می‌شکست. یک بار دیگر نیز مزلو دو بچه گربه را یواشکی به خانه آورد و آن‌ها را در زیر زمین گذاشت. اما رُز صدای میو میوی آن‌ها را شنید و حسابی آبراهام را دعوا کرد. او چطور جرأت کرده بود دو گربهٔ ولگرد را وارد خانهٔ وی کند و از ظروف آشپزخانهٔ وی به آن‌ها غذا دهد؟ او در مقابل چشمان وحشت زدهٔ آبراهام کوچک، تک تک بچه گربه‌ها را گرفت و سر آن‌ها را آنقدر به دیوار آجری زیرزمین کوبید تا مردند. مزلو، به رغم ناراحتی خواهران و برادران خود، در طول زندگی خویش نفرت از مادرش را به انظار عموم آورد. بعد از فوت رُز، او حتی
را به انظار عموم آورد. بعد از فوت رُز، او حتی سر مزارش حاضر نشد. رابطهٔ مزلو با پدرش نیز جالب نبود. وقتی که ساموئل از کارش به‌طور کلی خسته و دلزده شد، تا آنجا که می‌توانست از خانه و خانواده دوری می‌کرد. بر خلاف مادرش، پدرش در هیچ کاری دخالت نمی‌کرد و اکثر اوقات در خانه پیدایش نمی‌شد. شاید به خاطر ناراضی بودن از زندگی زناشویی‌اش بود که صبح زود از خانه می‌رفت و تا دیر وقت بیرون می‌ماند و با دوستانش گپ می‌زد و هر بار نیز بهانه‌ای می‌تراشید. وقتی هم که به خانه می‌رسید، بچه‌ها خواب بودند. در دوران کودکی، مزلو
می‌رسید، بچه‌ها خواب بودند. در دوران کودکی، مزلو هیچ رابطه‌ای با پدرش نداشت. مزلو پدرش را دوست داشت اما از او می‌ترسید. اما دوران نوجوانی وی مصادف شد با رکود اقتصادی بزرگ در آمریکا و کسب و کار پدرش با رکود مواجه شد. پدرش در خانه ماند و به این ترتیب، پدر و پسر با هم دوست شدند؛ بنابراین، مزلو نیز مثل آدلر، و برخلاف فروید یا سالیوان، پدرش را بیشتر از مادرش دوست داشت. مانند جولیان راتر، مزلو ساعات زیادی را در کتابخانه‌های بروکلین می‌گذراند. اما زندگی در بروکلین برای یک پسر بچهٔ یهودی بسیار دشوار، و دسترسی به
برای یک پسر بچهٔ یهودی بسیار دشوار، و دسترسی به کتابخانه‌ها، از آن هم دشوارتر بود. در آن زمان در نیویورک، گروه‌های گنگستری از پسران جوان خلافکار، با قومیت‌های مختلف، محله‌های مجاور را تحت کنترل خود داشتند. او یادگرفت که در محوطه محله‌های یهودی‌نشین بماند تا مبادا گیر این اراذل و اوباش بیفتد. وقتی که دل به دریازده و برای به کتابخانه رفتن از محلهٔ خود بیرون می‌رفت، از مسیرهای خاصی رد می‌شد که راه‌های فرار از آن‌ها را به خوبی می‌شناخت. او برای این که تحت حمایت قرار گیرد، از پسران جوان گنگستر یهودی خواست تا او
قرار گیرد، از پسران جوان گنگستر یهودی خواست تا او را به عضویت بپذیرند. آن‌ها شرط عضویت را چنین اعلام کردند که او باید گربه‌های ولگرد را بکشد و به دخترها سنگ پرت کند. هیچ‌یک از این دو کار، و سایر کارهای خلاف، با طبیعت مزلو سازگار نبود. به همین دلیل از عضویت در گروه‌های گنگستر یهودی صرف نظر کرد. در عوض، مخفیانه و با احتیاط تمام به کتابخانه می‌رفت و خیلی زود کلّ کتاب‌های بخش کودکان کتابخانهٔ محل را به پایان رساند و به عنوان پاداش، کارت عضویت بزرگسالان را دریافت کرد. در مدرسه نیز یهودی‌ستیزی مشکلی روزمره بود.
کرد. در مدرسه نیز یهودی‌ستیزی مشکلی روزمره بود. یک بار، هنگامی که در مسابقهٔ دیکته برنده شد، معلم نژادپرست‌اش نتیجه را قبول نکرد و آنقدر کلمات مختلف به او داد تا سرانجام، یکی از آن‌ها (کلمهٔ parallel) را غلط نوشت. بعد از این اشتباه، خانم معلم به بقیهٔ شاگردان گفت که او از اول می‌دانست که مزلو آنقدر هم زرنگ نیست. با این حال، او در مدرسه شاگرد خوبی بود، آنقدر خوب که به او لقب "یهودی زرنگ" داده بودند. یک مشکل دیگر مزلو، ظاهرش بود. او نیز مانند هورنای احساس می‌کرد زشت است. او دراز و لاغر بود و دماغ بزرگ و پت و
زشت است. او دراز و لاغر بود و دماغ بزرگ و پت و پهنی داشت و به همین دلیل مورد تمسخر دیگران قرار می‌گرفت. حتی پدر خودش همیشه از بقیهٔ اعضای خانواده می‌پرسید: "تا به حال بچه به این زشتی دیده‌اید؟" مواردی از این قبیل باعث شدند مزلو شدیداً دچار عقدهٔ حقارت شود و کودکی خود را با عنوان "دوره‌ای با نهایت بدبختی" توصیف کند. او به دبیرستانی مخصوص پسران باهوش (یا درس‌خوان) رفت و در آنجا در اکثر درس‌ها عملکرد بسیار خوبی داشت. بعد از دیپلم، از یک کالج به کالج دیگر رفت. ابتدا می‌خواست که به دانشگاه بسیار معتبر کورنل در
ابتدا می‌خواست که به دانشگاه بسیار معتبر کورنل در ایتاکای نیویورک برود. این یکی از معدود دانشگاه‌هایی بود که برای ثبت نام یهودیان محدودیت قائل نمی‌شد. پسرعموی مزلو، ویل، که بهترین دوست وی نیز محسوب می‌شد، در آنجا پذیرفته شده بود، اما مزلو اعتماد به نفس کافی نداشت تا فرم تقاضای ثبت نام را بفرستد. به این ترتیب، در زمستان ۱۹۲۵ در سیتی کالج نیویورک ثبت نام کرد. در آنجا چند پیشامد خوب و بد برایش روی داد. یکی از منابع ناراحتی وی، هندسه بود. او آنقدر از هندسه متنفر بود که در بیشتر کلاسها غایب شد. به همین دلیل، و
بود که در بیشتر کلاسها غایب شد. به همین دلیل، و با این که در امتحانات قبول شده بود، آن ترم را ردّ شد. او بر خلاف بسیاری از ما، نمی‌توانست با تحمل مشقات، به هر قیمت که شده، از مشکلات زندگی خلاص شود. اگر نمی‌توانست چیزی را تحمل کند، از انجام آن صرف نظر می‌کرد، حتی اگر انجام آن واقعاً ضروری می‌بود. در طول این دورهٔ زمانی، مزلو مدتی کوتاهی به عنوان پادو کار کرد، اما احساس کرد با وی بی‌احترامی و بد رفتاری می‌شود. بعد از آن که یک ترم دیگر هم مشروط شد، تصمیم گرفت به خواندن حقوق بپردازد. او در دانشگاهی نه چندان
به خواندن حقوق بپردازد. او در دانشگاهی نه چندان معتبر ثبت نام کرد، و به زودی حوصله‌اش سررفت. مزلو، به رغم مخالفت پدرش، که او را به خواندن حقوق تشویق کرده بود، و طبق روحیهٔ خودش، حقوق را کنار گذاشت. او که از رشته‌ای به رشتهٔ دیگر می‌رفت، مدتی را به خواندن سوسیالیسم پرداخت، اما هرگز مثل آدلر و فروم به یک فعال اجتماعی (اکتیویست) تبدیل نشد. احتمالاً او سرگرم مسائل دیگری بود، مخصوصاً علاقه‌اش به دخترعمه‌اش، برتا گودمن، احتمالاً یکی از این مسائل بوده‌است. او از نزدیک شدن به برتا می‌ترسید. از طرف دیگر دوست داشت