payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بان ویزه، روستایی است از توابع شهرستان چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن 80 نفر (20خانوار) بوده است.
بگ‌بگ بان خشگ روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران. این روستا در ۴۰ کیلومتری شهر ایلام و دامنه کوه چال زرد واقع شده‌است. جمعیت. این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۵۷ نفر (۱۴ خانوار) بوده‌است.
وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران (به‌اختصار: واجا)، از وزارت‌خانه‌های دولت جمهوری اسلامی ایران است که مسئولیت گردآوری و پردازش اطلاعات امنیتی داخلی و خارجی، فعالیت‌های جاسوسی/ضدجاسوسی و مقابله با سازمان‌های اطلاعاتی خارجی و همچنین مبارزه با سازمان‌های سیاسی مخالف نظام جمهوری اسلامی برعهده دارد. از سال ۱۴۰۰ در دولت سیزدهم، سید اسماعیل خطیب به‌عنوان وزیر اطلاعات فعالیت می‌کند.همچنین در دولت چهاردهم مسعود پزشکیان؛ خطیب در این مقام ابقاء شده. این وزارت‌خانه از سوی ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا به اتهام
سوی ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا به اتهام حمایت از تروریسم، نقض حقوق شهروندان ایرانی و فعالیت‌های تروریستی مورد تحریم اقتصادی واقع شده است. از جمله سرکوب سیاسی پیامدهای انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران در سال ۱۳۸۸ و آبان خونین ۱۳۹۸. وزارت اطلاعات طی ۴۰ سال گذشته تعداد زیادی از منتقدان و مخالفان جمهوری اسلامی را در داخل و خارج ایران به شیوه‌های مختلف ربوده، ترور کرده یا به قتل رسانده است. از جمله پرونده قتل‌های زنجیره ای دهه ۷۰ هجری شمسی که طی آن غالباً متفکران، روشنفکران و ادیبان به قتل رسیدند. نیروی
متفکران، روشنفکران و ادیبان به قتل رسیدند. نیروی انسانی. تاکنون هیچ‌گونه آمار رسمی از تعداد کارمندان، افسران اطلاعاتی و پرسنل شاغل در وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران منتشر نشده است، با این حال، وزارت دفاع آمریکا، در ژانویه ۲۰۱۳ میلادی، گزارشی ۶۴ صفحه‌ای دربارهٔ وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران منتشر نمود، که در این گزارش، به نقل از شخصی بنام مگنوس رانستورپ، تعداد پرسنل این وزارت‌خانه در حدود ۳۰ هزار نفر اعلام گردید. گرچه بخش اعظم از شمار کارکنان منتسب به وزارت اطلاعات، مربوط به آمار کارکنان سازمان حراست
وزارت اطلاعات، مربوط به آمار کارکنان سازمان حراست کل کشور می‌باشد، که از نیروهای حراست ادارات سایر وزارتخانه‌ها و سازمان‌های دولتی محسوب می‌شوند. اعضای فعال این وزارتخانه در ادبیات رهبران جمهوری اسلامی، با لقب «سربازان گمنام امام زمان» شناخته می‌شوند. دفتر پیگیری وزارت اطلاعات. دفتر پیگیری وزارت اطلاعات (واقع در تهران) یکی از زیرمجموعه‌های وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران است. در سال‌های اخیر گزارش‌های زیادی مبنی بر احضار و بازجویی فعالان سیاسی، دانشجویان و خانوادهٔ زندانیان سیاسی توسط این نهاد اطلاعاتی
و خانوادهٔ زندانیان سیاسی توسط این نهاد اطلاعاتی وجود داشته است. همچنین از این محل برای نگه‌داری و بازجویی برخی از بازداشت‌شدگان استفاده می‌شود. دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی. وزارت اطلاعات دارای واحد آموزشی مستقل بنام؛ دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی است، که در سال ۱۳۶۵ به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از وزارت اطلاعات و با نام دانشگاه امام باقر فعالیت خود را آغاز نمود. این دانشگاه در سال ۱۳۹۵ به دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی تغییر نام داد. این دانشگاه در شمال شرقی تهران، منطقه ازگل، خیابان مینی سیتی قرار دارد. جایی که در
ازگل، خیابان مینی سیتی قرار دارد. جایی که در انتهای خیابان مقر فرماندهی کل ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز وجود دارد. زندان‌های پنهانی وزارت اطلاعات. فهرست برخی از زندان‌ها و بازداشتگاه‌های وزارت اطلاعات (واجا): قوه قضائیه از سال ۱۳۸۵ مجوز ایجاد و مالکیت بازداشتگاهی مستقل را در اختیار وزارت اطلاعات قرار داده است. قتل‌های زنجیره‌ای ایران. قتل‌های زنجیره‌ای، به کشتار برخی از شخصیت‌های سیاسی و اجتماعیِ منتقد نظام جمهوری اسلامی، در داخل و خارج از ایران، گفته می‌شود که به دست پرسنل وزارت اطلاعات در زمان وزارت علی
که به دست پرسنل وزارت اطلاعات در زمان وزارت علی فلاحیان و قربانعلی دری نجف‌آبادی انجام شد. در جریان این کشتارها شخصیت‌هایی همچون [[داریوش فروهر]] (رهبر حزب ملت ایران)، همسرش [[پروانه اسکندری]]، [[محمدجعفر پوینده]] (پژوهشگر و نویسنده)، [[محمد مختاری]] (نویسنده)، [[کاظم سامی]] رهبر [[جنبش انقلابی مردم ایران]] (جاما)(۲ آذر ۱۳۶۷) و … جان خود را از دست دادند. پس از تحقیقات در خصوص قتل‌های چهارگانه مشخص شد که [[سعید امامی]] [[مشاور]] وزارت و [[معاون]] سابق امنیت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی (در زمان تصدی
امنیت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی (در زمان تصدی فلاحیان)، [[مصطفی کاظمی]] معاون امنیت وزارت اطلاعات در زمان انجام قتل‌ها و [[اکبر خوش‌کوش]] رئیس گروه ضربت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در این قتل‌ها دست داشتند، و به دنبال آن [[قربانعلی دری نجف‌آبادی]] [[وزیر اطلاعات]] وقت از سمت خود استعفا داد. ترور در خارج از ایران. به موازات انجام قتل‌های زنجیره‌ای در داخل ایران در خارج از ایران نیز یکسری ترورها توسط عوامل وزارت اطلاعات ایران انجام شد، در دوره وزارت فلاحیان برخی چهره‌های سیاسی و سرشناس مخالف جمهوری اسلامی
برخی چهره‌های سیاسی و سرشناس مخالف جمهوری اسلامی همچون [[شاپور بختیار]]، [[عبدالرحمان برومند]]، [[فریدون فرخزاد]]، [[عبدالرحمان قاسملو]]، [[صادق شرفکندی]]، [[کاظم رجوی]]، [[محمد حسین نقدی]] و [[رضا مظلومان]] در کشورهای مختلف و به شیوه‌های متفاوت کشته شده‌اند. برخی از ترورهای انجام شده توسط وزارت اطلاعات ذیلاً آمده است: ستاد خبری. ستاد خبری وزارت اطلاعات [[نظام جمهوری اسلامی ایران|جمهوری اسلامی ایران]] زیرمجموعهٔ وزارت اطلاعات است. این ستاد به منظور کسب خبر از طیف مخالفین نظام [[نظام جمهوری اسلامی
کسب خبر از طیف مخالفین نظام [[نظام جمهوری اسلامی ایران|جمهوری اسلامی ایران]] فعالیت می‌کند. شماره تلفن این ستاد ۱۱۳ است. در سال‌های اخیر بسیاری از طیف آزادیخواهان و فعالان سیاسی چپ، دانشجویان، وبلاگ‌نویسان، خانوادهٔ زندانیان سیاسی و برخی از [[بهایی|بهاییان]] به دفاتر ستاد خبری وزارت اطلاعات احضار شده و مورد بازجویی قرار گرفته و در مواردی بازداشت شده‌اند. همچنین گزارش‌هایی مبنی بر نگه‌داری برخی از بازداشت‌شدگان در زندان‌های داخل ستادهای خبری شهرستان‌ها وجود دارد. وزیران. اولین وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی؛
دارد. وزیران. اولین وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی؛ [[محمد ری‌شهری]] بود، که به همراه [[سعید حجاریان]] به‌عنوان پایه‌گذاران این وزارتخانه شناخته می‌شوند. وی بعدها منصب خود را در زمان دولت اول [[اکبر هاشمی رفسنجانی]] به [[علی فلاحیان]] تحویل داد. در این دوره فعالیت‌های وزارت اطلاعات، در داخل و خارج کشور گسترش پیدا کرد. در دولت [[سیدمحمد خاتمی]]؛ [[قربانعلی دری نجف‌آبادی]] جای فلاحیان را گرفت. در این دوره از حیات وزارت اطلاعات [[قتل‌های زنجیره‌ای]] اتفاق افتاد، به گونه‌ای که دری نجف‌آبادی ناگزیر به استعفا گردید.
گونه‌ای که دری نجف‌آبادی ناگزیر به استعفا گردید. با رفتن دری نجف‌آبادی، [[علی یونسی (سیاستمدار)|علی یونسی]] رئیس وقت [[سازمان قضایی نیروهای مسلح]] پست وزارت اطلاعات را بر عهده گرفت. وی در اولین اقدام، فعالیت‌های اقتصادی وزارت اطلاعات، که در قالب بیش از ۱۰۰ شرکت و مؤسسه تجاری انجام می‌گرفت را متوقف نمود. یونسی در این باره می‌گوید: با روی کار آمدن دولت [[محمود احمدی‌نژاد]]، [[غلامحسین محسنی اژه‌ای]] که در قوه قضائیه، قاضی ویژه وزارت اطلاعات بود، به این سمت منصوب گردید. پس از برکناری اژه‌ای، مدتی [[محمود
منصوب گردید. پس از برکناری اژه‌ای، مدتی [[محمود احمدی‌نژاد]] سرپرست وزارت اطلاعات شد و در دولت بعد [[حیدر مصلحی]] به عنوان وزیر اطلاعات از مجلس رأی اعتماد گرفت. وزارت مصلحی با وجودی که وی یک بار استعفا داده بود و رئیس‌جمهور وقت، [[محمود احمدی‌نژاد]] نیز با استعفای وی موافقت کرده بود، با حمایت [[سیدعلی خامنه‌ای]] تا پایان فعالیت دولت دهم ادامه پیدا کرد. در دوران وزارت مصلحی برخی از کارکنان اصلاح‌طلب وزارت اطلاعات بازنشسته شدند (اما برخی از ان‌ها در زمان دولت یازدهم به سرکار برگشتند) این وزارتخانه رویکردی
یازدهم به سرکار برگشتند) این وزارتخانه رویکردی مانند زمان دولت اصلاحات ندارد. سید [[محمود علوی]] به‌عنوان وزیر اطلاعات در دولت [[حسن روحانی]]، در انتهای مراسم تحلیف ریاست جمهوری حسن روحانی، طی نامه‌ای به مجلس شورای اسلامی پیشنهاد شد و توانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد.[۱۱]همچنین مجدد در دولت دوازدهم به مجلس معرفی و رای اعتماد گرفت. با آغاز به‌کار دولت [[سید ابراهیم رئیسی|سیدابراهیم رئیسی]]، وی [[سید اسماعیل خطیب]] را به مجلس معرفی نمود. هم‌اکنون سید اسماعیل خطیب به عنوان هشتمین وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی،
خطیب به عنوان هشتمین وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی، تصدی این وزارتخانه را برعهده دارد. تولیدات سینمایی. در بهمن ۱۳۹۹، [[سید محمود علوی|محمود علوی]]، وزیر وقت وزارت اطلاعات، در جریان گفتگو با [[سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران|صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران]]، به محصولات نمایشی تولید شده توسط وزارت اطلاعات اشاره و برای نخستین بار به صورت رسمی نام آنها را اعلام کرد. او تأیید کرد که فیلم‌های «[[روباه (فیلم ۱۳۹۳)|روباه]]»، «[[ماجرای نیمروز (فیلم ۱۳۹۵)|ماجرای نیمروز]]»، «[[شبی که ماه کامل شد]]»، «[[سیانور
نیمروز]]»، «[[شبی که ماه کامل شد]]»، «[[سیانور (فیلم)|سیانور]]»، «[[امکان مینا]]»، «[[روز صفر (فیلم ۱۳۹۸)|روز صفر]]» و مجموعه‌های «[[گاندو (مجموعه تلویزیونی)|گاندو]]»، «[[گاندو (مجموعه تلویزیونی)|گاندو ۲]]»، «باران»، «[[پازل (فیلم تلویزیونی)|پازل]]»، «[[سارق روح (مجموعه تلویزیونی)|سارق روح]]»، «[[تعبیر وارونه یک رؤیا]]» و «[[خانه امن (مجموعه تلویزیونی)|خانه امن]]» محصول وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی هستند. در بیشتر فیلم‌ها و سریال‌هایی که علوی نام برد، [[مرتضی قبه]]، مقام امنیتی وزارت اطلاعات ایران با نام
قبه]]، مقام امنیتی وزارت اطلاعات ایران با نام مستعار [[مرتضی اصفهانی]] به عنوان نویسنده و مشاور تولید همکاری کرده است. [[رادیو فردا]] در ۳۰ بهمن ۱۳۹۹ برای نخستین بار گزارش داد که فیلم «[[روز صفر (فیلم ۱۳۹۸)|روز صفر]]» به کارگردانی [[سعید ملکان]] و با فیلمنامه [[بهرام توکلی]] محصول وزارت اطلاعات است. [[مدرسه حقانی]]. تعدادی از وزرای اطلاعات و نیز بسیاری از معاونین وزیر و مقامات ارشد وزارت اطلاعات، همچون [[محمد محمدی ری شهری]]، [[علی فلاحیان]]، [[علی یونسی (سیاستمدار)|علی یونسی]]، [[مصطفی پورمحمدی]]،
(سیاستمدار)|علی یونسی]]، [[مصطفی پورمحمدی]]، [[غلامحسین محسنی اژه‌ای]] و [[روح‌الله حسینیان]] از [[مدرسه حقانی]] فارغ‌التحصیل شده‌اند. پیوند به بیرون. [[رده:وزارت اطلاعات| ]] [[رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۳ (میلادی) در ایران]] [[رده:پلیس مخفی]] [[رده:حقوق بشر در ایران]] [[رده:سازمان‌های اطلاعاتی ایران]] [[رده:سازمان‌های اطلاعاتی]] [[رده:سازمان‌های امنیتی جمهوری اسلامی ایران]] [[رده:نقض حقوق بشر در ایران]] [[رده:وزارت‌خانه‌های اطلاعات]] [[رده:وزارت‌خانه‌های ایران]] [[رده:وزارت‌خانه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۳
[[رده:وزارت‌خانه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۳ (میلادی)]]
یارومیر بلاژک (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۷۲ در برنو) دروازه‌بان فوتبال اهل چک است که در حال حاضر برای تیم اسپارتا پراگ بازی می‌کند. او ازدواج کرده و دو بچه به نامهای یاکوب و آنتا دارد.
گاراژ راک یکی از فرم‌های ابتدایی موسیقی راک اند رول است که اولین بار حدود سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ در آمریکا و کانادا محبوبیت یافت. منشأ الهام گروه‌های اولیهٔ این سبک، موسیقی گروه‌های بریتانیایی مانند بیتلز، د کینکس و رولینگ استونز بود. از آن‌جایی که غالب هنرمندان این سبک جوانان تازه‌کار و آماتور بودند، نتیجهٔ کار معمولاً خیلی ناپخته‌تر از آن چیزی بود که ایده‌اش را داشتند، ولی همین مسئله باعث می‌شد بعضاً اصوات بدیعی ایجاد کنند. «گاراژ راک» طی دههٔ ۱۹۶۰ میلادی به‌عنوان یک سبک مستقل موسیقی شناخته نمی‌شد و برای آن
یک سبک مستقل موسیقی شناخته نمی‌شد و برای آن نامی وجود نداشت. در سال‌های آغازین دههٔ ۱۹۷۰ میلادی برخی کارشناسان موسیقی راک شیوهٔ اجرای گروه‌های این سبک بی‌نام را «پانک راک» لقب دادند. اما در اواخر دههٔ ۷۰ میلادی و برای ایجاد تمایز بین هنرمندان این سبک و گروه‌های «پانک راک» نوظهور مانند ریمُنز، سکس پیستولز و کلش، آن را «گاراژ راک» یا «پانک دهه شصتی» نام نهادند. از گروه‌های اولیه و شاخص «گاراژ راک» می‌توان از دِ شَدوز آو نایت، کاونت فایو، د سیدز و د استندلز نام برد.
مجید برزگر (زاده ۱۶ اسفند ۱۳۵۱ همدان) نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده و عکاس ایرانی است. زندگی‌نامه. مجید برزگر در ۱۶ اسفند ۱۳۵۱ همدان به دنیا آمد. وی دارای دیپلم گرافیک، لیسانس سینما (گرایش کارگردانی) و فوق لیسانس ادبیات دراماتیک است و هم‌چنین فارغ‌التحصیل دوره یک ساله فیلمسازی انجمن سینمای جوانان همدان در سال ۱۳۶۷ است. وی تاکنون چهار فیلم بلند سینمایی را کارگردانی و بیش از ده‌ها فیلمِ بلندِ سینمایی و کوتاه را تهیه کنندگی کرده‌است. فیلم‌های او تا به حال جوایز بسیاری را در جشنواره جهانی دریافت کرده‌اند.
جوایز بسیاری را در جشنواره جهانی دریافت کرده‌اند. همچنین مجید برزگر تا به حال چند نمایشگاه انفرادی و گروهی عکس و نقاشی در داخل و خارج از ایران داشته‌است. از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به طراحی تعداد زیادی پوستر برای سینما و رویدادهای مختلف و همچنین طراحی جلد برای کتاب اشاره کرد.
خُنیاگَر یا موسیقیدان یا موزیسیَن به کسی گفته می‌شود که توانایی آهنگسازی، رهبری یا اجرا را دارد. بر اساس گزارش خدمات کاریابی ایالات متحده، «موسیقیدان» اصطلاحی کلی است که برای مشخص کردن کسی که موسیقی را به عنوان حرفه دنبال می‌کند، استفاده می‌شود. موسیقیدانان عبارتند از: ترانه‌سرایانی که هم موسیقی و هم اشعار ترانه‌ها را می‌نویسند، رهبرانی که اجرای موسیقی به عهده دارند، یا کسانی که برای مخاطب اجرا می‌کنند. موسیقی‌دان به‌طور کلی یا خواننده‌ای است که آواز ارائه می‌کند یا نوازنده‌ای است که سازی از موسیقی
ارائه می‌کند یا نوازنده‌ای است که سازی از موسیقی می‌نوازد. موسیقی‌دانان ممکن است به تنهایی یا به عنوان بخشی از یک گروه، بند یا ارکستر اجرا کنند. موسیقی‌دان در یک سبک موسیقی تخصص دارند و برخی از نوازندگان بسته به فرهنگ و پیشینه در سبک‌های مختلف می‌نوازند. نوازنده. نوازنده کسی است که ساز موسیقی می‌نوازد. پیشینۀ نوازندگی در ایران. فریدون جنیدی در کتاب «نوای خوش ایران» می‌نویسد: خنیاگر در زبان پهلوی هونیاک کر، و با تخفیف هونیاکر بوده‌است، و آن نیز از یک ریشه و پسوند گر (گر نشان دهنده کار و پیشه است = آهنگر،
و پسوند گر (گر نشان دهنده کار و پیشه است = آهنگر، زرگر و…) ساخته شده‌است. ریشه آن هونیاک نیز خود دارای دو بخش است، بهر نخست آن هو، همانست که در واژه هومن به معنی اندیشه نیک هنوز بجای مانده‌است، و با تبدیل ه به خ که در زبان‌شناسی مورد پژوهش قرار گرفته از آن واژه خوب امروز ساخته شده. دیگر بخش، نیاک است، که دگرگون شده واژه نواک باشد که امروز نوا خوانده می‌شود. خنیا یا هونیاک به معنی آوازِ خوب یا نوای خوش است. از مهم‌ترین مُهرنگاره‌های خنیاگری (:موسیقی) در جهان؛ باید از آنچه که در «چوغامیش» یا خوزستان فعلی
باید از آنچه که در «چوغامیش» یا خوزستان فعلی برجای مانده، یاد کرد که در سالهای ۱۹۶۱–۱۹۶۶ میلادی، یافت شده‌است. این مهرنگاره ۳۴۰۰ ساله؛ سیمایی از بزم رامشگران را نشان می‌دهد. در این بزم باستانی، دسته‌ای خنیاگر(:نوازنده) دیده می‌شوند که هر کدام، به نواختن سازی سرگرم هستند. چگونگی نواختن و نشستن این رامشگران، نشان می‌دهد که آنها، نخستین دسته خنیاگران(:ارکستر) جهان هستند. در این گروه رامشگران، می‌بینیم که نوازنده‌ای «چنگ» و دیگری «شیپور» و آن دیگر «تنبک» می‌نوازد. چهارمین رامشگر در این میان، خواننده‌ای است که
چهارمین رامشگر در این میان، خواننده‌ای است که «آواز» می‌خواند. ما همانند این خنیاگران را در «ایلام» و در سده ۲۷ پیش از میلاد و از زمان پادشاهی « ایپوزوزن شوشیناک» در شوش می‌شناسیم. از همین گاه، مُهر و نشانه‌هایی در دست است که نشان می‌دهند، خنیاگران بسیاری در ایران می‌زیستند. نام نوازندگان. در فارسی نوازنده سازهای سنتی را با پسوند «-زن» (مانند: تارزن، نی‌زن و مانند آن) یا با پسوند «-نواز» (مانند نی‌نواز) نام می‌گذارند؛ اما نام نوازندگان سازهای غربی بیشتر به تبع از زبان فرانسه با پسوند «-یست» نام برده
به تبع از زبان فرانسه با پسوند «-یست» نام برده می‌شود. مانند ویولونیست، ساکسوفونیست و مانند آن. در زیر فهرستی از نام نوازندگان سازهای گوناگون آمده‌است:
عصر اطلاعات که با نام‌های عصر رایانه، عصر دیجیتال، عصر سیلیکون، عصر رسانه‌های جدید یا عصر رسانه نیز شناخته می‌شود، یک دوره تاریخی است که از اواسط قرن بیستم آغاز شد. این عصر با تغییر سریع از صنایع سنتی، که در طول انقلاب صنعتی شکل گرفتند، به اقتصادی متمرکز بر فناوری اطلاعات مشخص می‌شود. شروع عصر اطلاعات به توسعه ترانزیستور در سال ۱۹۴۷، تقویت‌کننده نوری در سال ۱۹۵۷ و ساعت یونیکس که در ۱ ژانویه ۱۹۷۰ آغاز شد، مرتبط است. این پیشرفت‌های فناورانه تأثیر قابل‌توجهی بر نحوه پردازش و انتقال اطلاعات داشته است. به گفته
نحوه پردازش و انتقال اطلاعات داشته است. به گفته شبکه مدیریت دولتی سازمان ملل متحد، عصر اطلاعات با سرمایه‌گذاری بر روی پیشرفت‌های مینیاتورسازی یا کوچک‌سازی رایانه شکل گرفت. این پیشرفت‌ها منجر به مدرنیزه شدن سیستم‌های اطلاعاتی و ارتباطات اینترنتی به‌عنوان نیروی محرکه تکامل اجتماعی-فرهنگی شد. مروری بر پیشرفت‌های اولیه. توسعه کتابخانه‌ها و قانون مور. گسترش کتابخانه‌ها در سال ۱۹۴۵ توسط فریمانت رایدر محاسبه شد و دو برابر شدن ظرفیت آن‌ها را در هر ۱۶ سال در صورت وجود فضای کافی پیش‌بینی کرد. او طرفدار جایگزینی آثار
فضای کافی پیش‌بینی کرد. او طرفدار جایگزینی آثار چاپی حجیم و در حال پوسیدگی با عکس‌های آنالوگ ریزفیلم بود که می‌توانستند برای مراجعه‌کنندگان کتابخانه و سایر مؤسسات به‌صورت درخواستی تکثیر شوند. بااین‌حال، رایدر فناوری دیجیتال را که چند دهه بعد با تصویربرداری دیجیتال، ذخیره‌سازی و محیط انتقال دیجیتال، جایگزین ریزفیلم آنالوگ شد، پیش‌بینی نکرد. بدین ترتیب افزایش چشمگیر در سرعت رشد اطلاعات از طریق فناوری‌های دیجیتال خودکار و فشرده‌سازی بی‌اتلاف امکان‌پذیر شد. بر این اساس، قانون مور که در حدود سال ۱۹۶۵ تدوین شد،
این اساس، قانون مور که در حدود سال ۱۹۶۵ تدوین شد، محاسبه می‌کند که عدد ترانزیستورها در یک مدار مجتمع یا آی‌سی متراکم تقریباً هر دو سال دو برابر می‌شود. در اوایل دهه ۱۹۸۰، همراه با پیشرفت در کارآیی کامپیوتر، گسترش رایانه‌های شخصی کوچک‌تر و ارزان‌تر، باعث آزادی اطلاعات شد و امکان دسترسی فوری به اطلاعات و توانایی تبادل و بازیابی اطلاعات را فراهم کرد. اتصال بین رایانه‌ها در سازمان‌ها امکان دسترسی به حجم بیشتری از اطلاعات را فراهم کرد. ذخیره اطلاعات و قانون کرایدر. ظرفیت فناوری جهان در ذخیره اطلاعات از ۲٫۶
کرایدر. ظرفیت فناوری جهان در ذخیره اطلاعات از ۲٫۶ (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) اگزابایت (EB) در سال ۱۹۸۶ به ۱۵٫۸ اگزابایت در سال ۱۹۹۳؛ بیش از ۵۴٫۵ اگزابایت در سال ۲۰۰۰؛ و به ۲۹۵ (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) اگزابایت در سال ۲۰۰۷ رسید. این معادل اطلاعاتی کمتر از یک سی‌دی-رام ۷۳۰ مگابایتی (MB) به ازای هر نفر در سال ۱۹۸۶ (۵۳۹ مگابایت به ازای هر نفر)؛ تقریباً چهار سی‌دی-رام به ازای هر نفر در سال ۱۹۹۳؛ دوازده سی‌دی-رام به ازای هر نفر در سال ۲۰۰۰؛ و تقریباً ۶۱ سی‌دی-رام به ازای هر نفر در سال ۲۰۰۷ است. تخمین زده
به ازای هر نفر در سال ۲۰۰۷ است. تخمین زده می‌شود که ظرفیت ذخیره اطلاعات جهان در سال ۲۰۱۴ به ۵ زتابایت رسیده باشد که معادل اطلاعاتی ۴۵۰۰ ردیف کتاب چاپی از زمین تا خورشید است. حجم داده‌های دیجیتال ذخیره شده به نظر می‌رسد که تقریباً به‌صورت نمایی در حال افزایش است که یادآور قانون مور است. بر این اساس، قانون کرایدر پیش‌بینی می‌کند که فضای ذخیره‌سازی در دسترس نیز به نظر می‌رسد که تقریباً به‌صورت نمایی در حال افزایش است. ظرفیت انتقال اطلاعات. ظرفیت فناوری جهان برای دریافت اطلاعات از طریق شبکه‌های پخش یک‌طرفه ۴۳۲
دریافت اطلاعات از طریق شبکه‌های پخش یک‌طرفه ۴۳۲ اگزابایت اطلاعات (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) در سال ۱۹۸۶، ۷۱۵ اگزابایت (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) در سال ۱۹۹۳، ۱٫۲ زتابایت (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) در سال ۲۰۰۰ و ۱٫۹ زتابایت در سال ۲۰۰۷ بود که معادل اطلاعاتی ۱۷۴ روزنامه به ازای هر نفر در روز است. ظرفیت مؤثر جهان برای تبادل اطلاعات از طریق شبکه‌های مخابراتی دوطرفه ۲۸۱ پتابایت اطلاعات (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) در سال ۱۹۸۶، ۴۷۱ پتابایت در سال ۱۹۹۳، ۲٫۲ اگزابایت (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) در سال
۲٫۲ اگزابایت (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) در سال ۲۰۰۰ و ۶۵ اگزابایت (فشرده‌سازی شده به‌طور بهینه) در سال ۲۰۰۷ بود که معادل اطلاعاتی شش روزنامه به ازای هر نفر در روز است. در دهه ۱۹۹۰، گسترش اینترنت باعث جهش ناگهانی در دسترسی به اطلاعات و توانایی به اشتراک گذاشتن آن در مشاغل و خانه‌ها در سراسر جهان شد. به دلیل پیشرفت سریع فناوری، یک کامپیوتری که در سال ۱۹۹۷، ۳۰۰۰ دلار قیمت داشت، دو سال بعد ۲۰۰۰ دلار و سال بعد ۱۰۰۰ دلار قیمت داشت. محاسبات. توانایی محاسباتی جهان برای محاسبه اطلاعات با رایانه‌های همه‌منظوره
جهان برای محاسبه اطلاعات با رایانه‌های همه‌منظوره به‌شدت افزایش یافته است. در سال ۱۹۸۶، رایانه‌های جهان می‌توانستند 3.0 × 108 میلیون دستورالعمل در ثانیه (MIPS) انجام دهند. در سال ۱۹۹۳ این مقدار به 4.4 × 109 (MIPS) و در سال ۲۰۰۰ به 2.9 × 1011 (MIPS) رسید و در سال ۲۰۰۷، این تعداد به 6.4 × 1012 میلیون دستورالعمل در ثانیه افزایش یافت. این بدان معنی است که رایانه‌های جهان اکنون می‌توانند بسیار سریع‌تر از مغز انسان محاسبات را انجام دهند. یک مقاله منتشر شده در ژورنال دانشگاهی Trends in Ecology and Evolution در
دانشگاهی Trends in Ecology and Evolution در سال ۲۰۱۶ گزارش داد که: حوزه الکترونیک دیجیتال به‌شدت از ظرفیت شناختی هر انسانی فراتر رفته است و این اتفاق یک دهه زودتر از موعد پیش بینی شده، انجام شده است. ازنظر ظرفیت، دو معیار مهم وجود دارد: تعداد عملیاتی که یک سیستم می‌تواند انجام دهد و مقدار اطلاعاتی که می‌تواند ذخیره شود. تعداد عملیات سیناپسی در ثانیه در مغز انسان بین 10^15 و 10^17 تخمین زده شده است. در حالی که این رقم چشمگیر است، حتی در سال ۲۰۰۷ رایانه‌های همه‌منظوره بشر قادر به انجام بیش از 10^18 دستور در
بشر قادر به انجام بیش از 10^18 دستور در ثانیه بودند. برآوردها نشان می‌دهد که ظرفیت ذخیره‌سازی مغز انسان حدود 10^12 بایت است. بر اساس سرانه، این رقم با ذخیره‌سازی دیجیتال فعلی یعنی 5x10^21 بایت به ازای 7.2x10^9 نفر مطابقت دارد. درمجموع، این بدان معناست که فناوری دیجیتال اکنون می‌تواند بسیار سریع‌تر از مغز انسان محاسبات را انجام دهد و اطلاعات بسیار بیشتری را ذخیره کند. اطلاعات ژنتیکی. اطلاعات ژنتیکی نیز بخش مهمی از انقلاب اطلاعات است. اکنون که توالی‌یابی رایانه‌ای شده است، دانشمندان می‌توانند ژنوم را به
رایانه‌ای شده است، دانشمندان می‌توانند ژنوم را به عنوان داده ارائه و دستکاری کنند. این بدان معنی است که آن‌ها می‌توانند اطلاعات ژنتیکی را برای درک بهتر نحوه عملکرد بدن انسان و ایجاد درمان‌های جدید برای بیماری‌ها استفاده کنند. این کار با توالی‌یابی دی‌ان‌ای که توسط والتر گیلبرت و آلن مکسام در سال‌های ۱۹۷۶-۱۹۷۷ و فردریک سنگر در سال ۱۹۷۷ اختراع شد، آغاز شد و با پروژه ژنوم انسان که ابتدا توسط گیلبرت مطرح شد، به‌طور پیوسته رشد کرد و درنهایت، کاربردهای عملی توالی‌یابی، مانند آزمایش ژن، پس از کشف جهش ژن سرطان
مانند آزمایش ژن، پس از کشف جهش ژن سرطان سینه (پروتئین ۱ مستعدکننده به سرطان پستان به‌اختصار BRCA1) توسط میریاد جنتیکس توسعه یافت. داده‌های توالی در ژن‌بانک از ۶۰۶ توالی ژنوم ثبت شده در دسامبر ۱۹۸۲ به ۲۳۱ میلیون ژنوم در آگوست ۲۰۲۱ افزایش یافته است. ۱۳ تریلیون توالی ناقص اضافی در پایگاه داده توالی‌یابی شاتگان در آگوست ۲۰۲۱ ثبت شده است. اطلاعات موجود در این توالی‌های ثبت‌شده هر ۱۸ ماه دو برابر شده است. مفهوم‌سازی‌های مختلف از مراحل تاریخی. در طول تاریخ بشر، دوره‌های نادری از نوآوری وجود داشته است که زندگی بشر
نادری از نوآوری وجود داشته است که زندگی بشر را متحول کرده است. عصر نوسنگی، عصر علمی و عصر صنعتی همگی در نهایت تغییرات ناپیوسته و برگشت ناپذیری را در عناصر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی زندگی روزمره اکثر مردم ایجاد کردند. به‌طور سنتی، این دوره‌ها صدها سال، یا در مورد انقلاب نوسنگی، هزاران سال به طول انجامیده‌اند، در حالی که عصر اطلاعات در عرض چند سال به همه نقاط جهان رسید. دلیل پذیرش سریع آن، سرعت در حال پیشرفت تبادل اطلاعات است. بین ۷۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ سال پیش، در دوره نوسنگی، انسان‌ها اهلی کردن حیوانات، کشت غلات و
نوسنگی، انسان‌ها اهلی کردن حیوانات، کشت غلات و جایگزین کردن ابزارهای سنگی با ابزارهای فلزی را آغاز کردند. این نوآوری‌ها به شکارچیان-گردآورنده‌های عشایر اجازه داد تا ساکن شوند. روستاها در امتداد رودخانه یانگ تسه در چین در ۶۵۰۰ پیش از میلاد، در منطقه رود نیل در آفریقا و در بین‌النهرین (عراق) در ۶۰۰۰ پیش از میلاد تشکیل شدند. شهرها بین ۶۰۰۰ پیش از میلاد و ۳۵۰۰ پیش از میلاد پدیدار شدند. توسعه ارتباطات مکتوب (خط میخی در سومر و هیروگلیف در مصر در ۳۵۰۰ پیش از میلاد و نوشتن در مصر در ۲۵۶۰ پیش از میلاد و در مینوا و
و نوشتن در مصر در ۲۵۶۰ پیش از میلاد و در مینوا و چین در حدود ۱۴۵۰ پیش از میلاد) امکان حفظ ایده‌ها برای مدت طولانی و گسترش آن‌ها را فراهم کرد. در کل، تحولات نوسنگی، همراه با نوشتن به‌عنوان یک ابزار اطلاعاتی، زمینه را برای ظهور تمدن فراهم کرد. عصر علمی در دوره بین اثبات چرخش سیارات به دور خورشید توسط گالیله در سال ۱۵۴۳ و انتشار قوانین حرکت و گرانش نیوتن در کتاب اصول ریاضی فلسفه طبیعی در سال ۱۶۹۷ آغاز شد. این عصر اکتشاف در قرن هجدهم ادامه یافت و با استفاده گسترده از دستگاه چاپ فشاری توسط یوهانس گوتنبرگ تسریع
از دستگاه چاپ فشاری توسط یوهانس گوتنبرگ تسریع یافت. عصر صنعتی در سال ۱۷۶۰ در بریتانیای کبیر آغاز شد و تا اواسط قرن نوزدهم ادامه یافت. این عصر بسیاری از جنبه‌های زندگی را در سراسر جهان تغییر داد. اختراع ماشین‌هایی مانند دستگاه بافندگی خودکار توسط ادموند كارترايت، موتور بخار با محور چرخان توسط جیمز وات و ماشین پنبه‌پاک‌کن توسط ایلای ویتنی، به همراه فرایندهای تولید انبوه، برای پاسخگویی به نیازهای جمعیت رو به رشد جهان به کار گرفته شد. عصر صنعتی از بخار و نیروی آب برای کاهش وابستگی به نیروی کار فیزیکی حیوانات و
برای کاهش وابستگی به نیروی کار فیزیکی حیوانات و انسان به‌عنوان اصلی‌ترین وسیله تولید استفاده کرد. بنابراین، هسته انقلاب صنعتی تولید و توزیع انرژی از زغال‌سنگ و آب برای تولید بخار و بعداً در قرن بیستم، برق بود. عصر اطلاعات نیز به الکتریسیته برای تأمین انرژی شبکه‌های جهانی رایانه‌هایی که داده‌ها را پردازش و ذخیره می‌کنند نیاز دارد. بااین‌حال، آنچه که به‌طور چشمگیری سرعت پذیرش عصر اطلاعات را در مقایسه با دوران‌های قبلی افزایش داد، سرعت انتقال دانش و نفوذ آن به کل خانواده بشر در چند دهه کوتاه بود. این تسریع با
کل خانواده بشر در چند دهه کوتاه بود. این تسریع با پذیرش اشکال جدیدی از قدرت به وجود آمد. از سال ۱۹۷۲، مهندسان راه‌هایی را برای مهار نور برای انتقال داده از طریق کابل فیبر نوری ابداع کردند. امروزه، سیستم‌های شبکه نوری مبتنی بر نور در قلب شبکه‌های مخابراتی و اینترنت، سرتاسر جهان را فراگرفته‌اند و بیشتر ترافیک اطلاعات را به سمت و از طرف کاربران و سیستم های ذخیره‌سازی داده منتقل می‌کنند. در مورد مفهوم‌سازی عصر اطلاعات دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد. برخی از نویسندگان این عصر را به سه دوره مجزا تقسیم می‌کنند. در