payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قایق دانته نام اثری بسیار مشهور از اوژن دولاکروا است که در سال ۱۸۲۲ میلادی، با رنگ روغن بر روی بوم خلق شد. از لحاظ سبک‌شناسی این اثر متعلق به دوران گذار از نئوکلاسیک به رمانتیک است. موضوع تابلو، برگرفته از کتاب کمدی الهی اثر دانته آلیگیری شاعر و نویسنده ایتالیایی است. راهنمای دانته در سفر خیالی به دوزخ و به همراه وی بر روی قایق، ویرژیل، شاعر ایتالیایی است که چند قرن پیش از دانته می‌زیسته‌است. هم‌اکنون این تابلو، تحت مالکیت موزه لوور قرار دارد.
آیین‌ها کارهای نمادین، متعارف و مرسومی می‌باشند که در جامعه‌های انسانی برای بهره گرفتن از نیروهای فراطبیعی انجام می‌شوند. رهبری و اجرای آیین‌ها می‌تواند به دست افراد خاص آن جامعه (مانند کاهنان، غیب‌گویان، جادوگران و ساحران و شمن‌ها) انجام شود یا افراد عادی نیز آن را انجام دهند. به‌طور مثال در حلقه فراهان رهبری مراسم آیینی بر عهده شعبده چیان است. همچنین ممکن است آئین‌ها به‌طور آشکار یا در خفا انجام شوند. رفتارهای آیینی برای جلوگیری از خطر. مناسک می‌تواند به افراد کمک کند تا بر انواع دیگر ترس و اضطراب غلبه
افراد کمک کند تا بر انواع دیگر ترس و اضطراب غلبه کنند. روان‌شناس فرهنگی، میشل جی. گلفاند می‌گوید ، «در مناطقی که بلایای طبیعی و بیماری رایج است و خطر خشونت و بیماری زیاد است، جوامع تمایل دارند مقیدتر شوند، به این معنی که هنجارهای اجتماعی قوی‌تر و تحمل کمتری برای رفتار انحرافی دارند. آنها همچنین تمایل بیشتری به مذهبی بودن دارند و اولویت بالایی برای رفتارهای مناسکی قائل هستند. وقتی همه ما به‌طور همزمان حرکت می‌کنیم، یا همان اعمال را به روشی قابل پیش‌بینی انجام می‌دهیم، همان‌طور که مناسک اغلب نیاز دارند،
انجام می‌دهیم، همان‌طور که مناسک اغلب نیاز دارند، می‌تواند یک حس اطمینان بخشی از با هم بودن ایجاد کند و در مواجهه با خطر، همکاری گروهی ممکن است موضوع مرگ و زندگی باشد.» انسان‌شناس هلندی، کارل ون شایک معتقد است که بسیاری از آیین‌های اجتماعی از زمانی که انسان‌ها زندگی در گروه‌های بزرگ‌تری را آغاز کردند، به‌ویژه پس از آن‌که کشاورزی باعث شد جمعیت‌های بزرگ‌تری در یک مکان زندگی کنند، سرچشمه گرفته‌اند. او می‌گوید: «این تصمیم سرنوشت‌ساز انسان‌ها را در معرض انواع خشونت‌ها، فاجعه‌ها و بیماری‌ها قرار داد، از
انواع خشونت‌ها، فاجعه‌ها و بیماری‌ها قرار داد، از درگیری‌های درون گروهی گرفته تا جنگ بین گروه‌ها تا بیماری‌های عفونی که می‌توانست به سرعت در تمام روستاها گسترش یابد. انسان تمایل داشت هر بدشانسی را به‌عنوان کاری تعبیر کند که یک روح، یک شیطان یا خدا در رابطه با او انجام می‌دهد، شاید به این دلیل که رفتار ما آنها را ناراحت و ناراضی می‌کند؛ بنابراین انسان سعی کرد راهی برای انجام کارهایی پیدا کند که از تکرار چنین بلایایی جلوگیری کند.» کریستین لگار، دانشمند شناختی از دانشگاه تگزاس، ۲۶۹ آیین مرتبط با بارداری و
از دانشگاه تگزاس، ۲۶۹ آیین مرتبط با بارداری و تولد را مستند کرده است. او می‌گوید: «بیشتر آنها تلاش‌هایی برای اجتناب از پیامدهای منفی هستند.» ادبیات و اشعار آیینی، در طول تاریخ بخش مهمی از آیین‌ها بوده است. سید محمد امین کشکولی، که به دستور شیخ فراهان از ورود به مراسم سماع منع شده بود، در قرن نهم هجری سروده است: «در حلقه فراهان مارا گذر ندادند، گر تو نمی‌پسندی تغییر ده قضا را» و همچنین اسم محمد آیین اشاره به دین محمد پیامبر مسلمانان دارد و نام محمد آیین از نظر ایرانیان نامی بسیار خوش‌یمن به حساب می آید.
اسکانیا آبه شرکت خودروسازی و صنایع سنگین چندملیتی سوئدی است که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع کامیون و اتوبوس، همچنین موتورهای دیزلی برای کاربری شناورها، دیزل‌ژنراتورها و خودروهای سنگین فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی و کارخانه تولیدی اصلی این شرکت در شهر سودرتلیه، در فاصله ۳۰ کیلومتری از جنوب استکهلم قرار دارد. اسکانیا آبه در سال ۱۹۰۰ در شهر مالمو سوئد تأسیس شد و اکنون یک شرکت تابعه از تراتون به‌شمار می‌آید. بخشی از سهام شرکت اسکانیا در بازارهای بورس اوراق بهادار استکهلم و بورس اوام‌اکس معامله
بورس اوراق بهادار استکهلم و بورس اوام‌اکس معامله می‌شود. تاریخچه. پیدایش. فیلیپ ورسن در سال ۱۸۹۱ کارخانه‌ای برای ساخت واگن‌های ترابری ریلی تأسیس نمود. او پس از انجام مقدمات کار، نام این مجموعه را وابیس به معنی کارخانه واگن‌سازی نهاد که کارخانه تولیدی آن در منطقه سودرتلیه قرار داشت. از سوی دیگر در سال ۱۹۰۰ یک کارخانه دوچرخه‌سازی توسط گوستاو اریکسون در شهر صنعتی مالمو با نام اسکانیا تأسیس شد. این شرکت به تدریج تغییر جهت داد و به سمت تولید خودرو و کامیون رفت تا اینکه در سال ۱۹۱۱ دو شرکت در هم ادغام شدند و
تا اینکه در سال ۱۹۱۱ دو شرکت در هم ادغام شدند و شرکت اسکانیا-وابیس را پدیدآوردند. نشان این شرکت یک اژدها در نظر گرفته شد که روی سر آن تاجی قرار داشت و از دهانش آتش بیرون می‌آمد. در آن سال‌ها خودروهای متفاوتی تولید شد و هم‌زمان شماری قایق، با موتور ۴ سیلندر ۱۲ اسب بخار نیز در خط تولید این شرکت تولید شد. به تدریج تولیدات شرکت گسترش یافت و در کشورهای دانمارک و نروژ نیز خطوط تولید آن، دایر شد. توسعه. اسکانیا-وابیس به زودی به سمت تولید اتوبوس ۲۴ نفره دماغ‌دار با تایر بسیار نازک، پیش رفت. کار بعدی شرکت، تولید
با تایر بسیار نازک، پیش رفت. کار بعدی شرکت، تولید کامیون‌های آتش‌نشانی با ۶۰ اسب بخار و سرعت ۴۰ کیلومتر در ساعت بود. نخستین پیشرانه ۸ سیلندر شرکت اسکانیا در سال ۱۹۱۶ تولید شد که از الکل یا بنزین تغذیه می‌کرد. اما در اوایل سال‌های دهه ۱۹۲۰ سیاست شرکت، تمرکز بر تولید کامیون و اتوبوس بود. در سال ۱۹۴۰ شرکت اسکانیا شاهد تغییرات مدیریتی گسترده‌ای بود که باعث شد شرکت با تغییر بسیاری از راهکارها و برنامه‌ها و با جذب مهندسان و نیروهای خلاق و جوان، محصولات مدرن‌تر و مطلوب‌تری را عرضه کند و به این ترتیب رتبه محبوبیت
مطلوب‌تری را عرضه کند و به این ترتیب رتبه محبوبیت خود را در بازار وسایل ترابری عمومی بهبود قابل ملاحظه‌ای دهد. پس از جنگ جهانی دوم. اما با آغاز جنگ جهانی دوم، شرکت اسکانیا با کاهش تقاضا برای کامیون و اتوبوس‌های عمومی، ظرفیت خالی کارخانجات خود را صرف تولید محصولات نظامی کرد. با پایان جنگ، اسکانیا دوباره تولید محصولات اصلی خود را از سر گرفت و توانست در رقابت با شرکت ولوو به جایگاه مناسبی دست یابد. به طوری که تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های خودروساز سوئد تبدیل شد. در کنار موفقیت‌های محلی، اسکانیا همچنین
تبدیل شد. در کنار موفقیت‌های محلی، اسکانیا همچنین موفق به حضور در بازارهای جهانی شد. ادغام دوم. در سال ۱۹۶۹ اسکانیا برای بار دوم با شرکت بزرگ سوئدی گروه ساب ادغام شد و به این ترتیب ساب-اسکانیا راه‌اندازی شد. اما معروفیت و محبوبیت نام تجاری اسکانیا باعث شد که مدیریت مجموعه ادغام شده تصمیم به عرضه محصولات تولیدی با برند اسکانیا بگیرد. دهه ۱۹۹۰. دهه ۱۹۹۰ را می‌توان دهه توسعه و تولید محصولات گوناگون سوئدی در بازار وسایل ترابری سنگین نامید. وضعیت کنونی. امروزه کامیون‌ها و اتوبوس‌های اسکانیا بازارهای گسترده‌ای
کامیون‌ها و اتوبوس‌های اسکانیا بازارهای گسترده‌ای در کشورهای مختلف جهان دارند. اکنون گروه فولکس‌واگن با در اختیار داشتن ۷۰٫۹۴٪ درصد از سهام اسکانیا، بزرگ‌ترین سهام‌دار آن به‌شمار می‌آید. مالکان و سهام‌داران. تنها سهامدار اسکانیا، گروه Traton Sweden AB است که به‌طور غیرمستقیم یک زیرمجموعه متعلق به Traton SE است. شرکت Traton SE زیرمجموعه شرکت فولکس واگن است و در بورس سهام فرانکفورت و بورس سهام نزدک (Nazdaq) استکهلم (Stockholm) ثبت شده‌است. اسکانیا و تراتون هر دو بخشی از گروه فولکس واگن هستند و در نهایت، حق
دو بخشی از گروه فولکس واگن هستند و در نهایت، حق تصمیم‌گیری سهامداران در مورد امور اسکانیا در مجمع عمومی سالانه (AGM) قابل استفاده است. در ایران. دو شرکت ایرانی شرکت عقاب‌افشان و تیتان دیزل، نمایندگان ساخت و مونتاژ محصولات این شرکت در ایران هستند که به ترتیب به ساخت اتوبوس، موتور سنگین و تریلی تحت لیسانس این شرکت در ایران می‌پردازند. تیتان دیزل. شرکت تیتان دیزل ارائه دهنده و مجری راهکارهای حمل و نقل با کیفیت بالا، متنوع و قابل اعتماد و نمایندگی انحصاری کشنده و کامیون‌های اسکانیا در ایران است. عقاب افشان. از
و کامیون‌های اسکانیا در ایران است. عقاب افشان. از سال ۱۳۸۱ فروش و خط مونتاژ محصولات اسکانیا در ایران به عهده شرکت عقاب افشان بوده‌است. در بهمن ۱۳۹۵ اسکانیا با عقاب افشان قراردادی برای تحویل ۱۳۵۰ دستگاه اتوبوس با عقاب افشان توافق همکاری امضا کرد. نخستین سری اتوبوس‌ها تا پایان سال ۲۰۱۷ میلادی در ناوگان ترابری ایران به کار گرفته شده‌اند.
اشپیگل (به معنای آینه) یک هفته‌نامهٔ معتبر خبری در کشور آلمان است که در شهر هامبورگ منتشر می‌شود. اشپیگل در حال حاضر با شمارگان ۸۴۰٬۰۰۰ نسخه، بزرگ‌ترین هفته‌نامه در اروپاست. تاریخچه. این هفته‌نامه نخستین بار در سال ۱۹۴۷ در شهر هانوفر منتشر شد و تا قبل از این سال توسط مدیریتی بریتانیایی اداره می‌شد اما پس از اختلاف با این مدیریت، به رودلف آوگشتاین به عنوان سردبیر این هفته‌نامه سپرده شد و نام آن به اشپیگل تغییر یافت. آوگشتاین از همان نسخه اول در ژانویه ۱۹۴۷ تا زمان مرگش در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۰۲ سردبیری این
تا زمان مرگش در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۰۲ سردبیری این هفته‌نامه را حفظ کرد. اشپیگل از نظر ساختار به مجلات "تایم" و "نیوزویک" شباهت دارد. در آلمان این مجله به حجم زیاد و سطح نوشتاری آکادمیک شهرت دارد. تا سال ۱۹۵۲، دفتر مرکزی اشپیگل در ساختمان ویژه خودش در بخشی قدیمی شهر هامبورگ واقع شده بود. در سپتامبر سال ۲۰۱۱ میلادی دفتر جدید این هفته‌نامه به ساختمان تازه تأسیس و مجهز در نزدیکی بندر هامبورگ منتقل گردید. نفوذ. هفته‌نامهٔ اشپیگل نقش مهمی در آموزش افکار عمومی بازی می‌کند. غالباً این هفته‌نامه به عنوان یکی از
بازی می‌کند. غالباً این هفته‌نامه به عنوان یکی از هفته‌نامه‌های تأثیرگذار در افکار عمومی آلمان شناخته می‌شود. همچنین در تاریخ نشریات آلمان، اشپیگل و مؤسس آن رودولف آوگشتاین تأثیر مهمی در اصل آزادی مطبوعات در آلمان پس از جنگ جهانی دوم داشته‌اند. یکی از این موارد ماجرای اشپیگل است که به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رسوایی‌های سیاسی در آلمان غربی شناخته می‌شود. ممنوعیت‌ها. یک نسخه ویژه اشپیگل مربوط به ۲۵ مارس ۲۰۰۸ دربارهٔ اسلام در آوریل همان سال توسط مصر ممنوع شد. مقامات این کشور بر این عقیده بودند که مطالب
شد. مقامات این کشور بر این عقیده بودند که مطالب منتشرشده در این نسخه برای اسلام و محمد توهین‌آمیز است. منابع. Artikel Der Spiegel. In: Wikipedia, Die freie Enzyklopädie. Bearbeitungsstand: 22. Juni 2008, 14:52 UTC. URL: http://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Der_Spiegel&amp;oldid=47535878 (Abgerufen: 22. Juni 2008, 20:06 UTC)
در دانش رنگ‌شناسی، به کیفیت یک رنگ که نه بر اساس درخشندگی بلکه برپایهٔ فام (پردهٔ رنگ) و اشباع تعریف شود، فام‌داری گفته می‌شود. در رنگ‌شناسی، نقطهٔ سفید یک روشنگر یا یک صفحهٔ نمایش را معیار اولیه در نظر می‌گیرند. به این معیار اولیه یک فام‌داری مشخصی نسبت می‌دهند. برای نمونه، نقطهٔ سفیدِ یک نمایشگر با استاندارد اس‌آرجی‌بی (sRGB یا استاندارد سرخ‌سبزآبی) یک فام‌داری x،y به مقدار ۰٫۳۱۲۷ ٬ ۰٫۳۲۹۰ دارد. سپس تمامیِ فام‌داری‌ها را می‌توان به‌نسبتِ این فام‌داری و با استفاده از مختصات قطبی تعیین کرد. در مطالعه مفهوم
استفاده از مختصات قطبی تعیین کرد. در مطالعه مفهوم رنگ، یکی از نخستین فضاهای رنگی که با استفاده از ریاضیات تعریف شد فضای رنگی سی‌آی‌ای ۱۹۳۱ ایکس‌وای‌زد (CIE ۱۹۳۱ XYZ) بود. این فضای رنگی در سال ۱۹۳۱ توسط کمیسیون بین‌المللی پرتوافشانی (CIE) ایجاد شد. طول موج رنگ‌های پایه در یک تلویزیون رنگی از این قرارند:
کارل مانه گئورگ زیگبان (متولد ۳ دسامبر ۱۸۸۶ – درگذشته ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۸) یک فیزیک‌دان شهیر سوئدی بود. وی در سال ۱۹۲۴ موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گردید. او این جایزه را به خاطر کشفیات و پژوهش‌هایش دربارهٔ طیف‌سنجی پرتو ایکس دریافت کرد. زندگی. زیگبان در شهر اوربرو سوئد زاده شد. او در سال ۱۹۰۶ در استکهلم فارغ‌التحصیل شد و در همان سال مطالعاتش را در دانشگاه لوند آغاز کرد. زیگبان در حین تحصیلاتش دستیار یوهانس ریدبرگ بود. او در سال ۱۹۱۱ مدرک دکترایش را از دانشگاه لوند دریافت کرد. در زمان بیماری ریدبرگ، زیگبان
لوند دریافت کرد. در زمان بیماری ریدبرگ، زیگبان مسئولیت امور او را برعهده داشت. او در سال ۱۹۲۰ به درجه استاد تمامی رسید. با این وجود در سال ۱۹۲۲ دانشگاه لوند را ترک و به دانشگاه اوپسالا پیوست. زیگبان در سال ۱۹۳۷ به عنوان رئیس دپارتمان فیزیک مؤسسه نوبل فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد انتخاب شد. در سال ۱۹۸۸ این مؤسسه به مؤسسه‌مان زیگبان تغییر نام داد. طیف‌سنجی پرتو ایکس. زیگبان مطالعاتش بر روی طیف‌سنجی پرتو ایکس را از سال ۱۹۱۴ شروع کرد. در ابتدا او از همان طیف‌سنجی استفاده نمود که هنری موزلی پیشتر از آن برای
استفاده نمود که هنری موزلی پیشتر از آن برای یافتن رابطه بین طول موج برخی عناصر و مکانشان در جدول تناوبی استفاده کرده بود. کمی بعد با اصلاح و توسعه ابزارهای آزمایشگاهی، توانست به‌طور دقیق طول موج پرتو ایکس اتمهای عناصر مختلف را اندازه‌گیری کند. او همچنین قراردادی به نام «نمادگان زیگبان» را برای نامگذاری خطوط طیفی مختلف که مشخصه عناصر در طیف‌سنجی پرتو ایکس هستند، ایجاد کرد. اندازه‌گیری‌های دقیق زیگبان سبب پیشرفت‌های زیادی در مکانیک کوانتومی و فیزیک اتمی شد. جوایز و افتخارات. زیگبان در سال ۱۹۲۴ موفق به دریافت
و افتخارات. زیگبان در سال ۱۹۲۴ موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک گردید. او در سال ۱۹۳۴ برنده نشان هیوز و در سال ۱۹۴۰ برنده نشان رامفورد شد. وی در سال ۱۹۴۴ پمپ زیگبان را ثبت اختراع نمود. زیگبان در سال ۱۹۵۴ به عنوان عضو خارجی انجمن سلطنتی انتخاب شد. زندگی شخصی. زیگبان در سال ۱۹۱۴ با کارین هوگوم ازدواج کرد. آنها دو فرزند به نام‌های بو لنارت گئورگ زیگبان (سیاستمدار، ۲۰۰۸–۱۹۱۵) و کای زیگبان (فیزیکدان، ۲۰۰۷–۱۹۱۸) داشتند. کای زیگبان خود در سال ۱۹۸۱ به دلیل مشارکتش در توسعهٔ طیف‌سنجی پرتو ایکس موفق به دریافت جایزه
در توسعهٔ طیف‌سنجی پرتو ایکس موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد.
جیمز فرانک (زاده ۲۶ اوت ۱۸۸۲ در هامبورگ – درگذشته ۲۱ مه ۱۹۶۴ در گوتینگن) یک فیزیک‌دان آلمانی بود. او و همکارش گوستاو هرتز در سال ۱۹۲۵ به خاطر کشف قوانین برخورد الکترون‌ها به اتم مفتخر به دریافت جایزه فیزیک نوبل شدند. او تحصیلاتش را در رشته شیمی در دانشگاه هایدلبرگ آغاز کرد اما سپس به فیزیک تغییر رشته داد و در دانشگاه برلین در سال 1906 از تز دکترایش دفاع کرد و دکترا گرفت. در خلال جنگ جهانی اول در دانشگاه گوتینگن کرسی درس فیزیک را در اختیار داشت. او سال‌ها بعد در پی سیاست‌های ضدیهودی نازی‌ها آلمان را ترک گفت
در پی سیاست‌های ضدیهودی نازی‌ها آلمان را ترک گفت به ایالات متحده مهاجرت کرد. او از جمله دانشمندانی بود که در طرح‌های اتمی آمریکا شرکت داشتند. وی به دولت آمریکا پیشنهاد کرد قبل از فروانداختن بمب‌ها در ژاپن آنها را در صحرایی به معرض آزمایش بگذارند؛ این گزارش بعدها گزارش فرانک نامیده شد.
زبان زنان سومین نشریه مربوط به زنان در ایران بود که توسط صدیقه دولت‌آبادی در اصفهان و تهران چاپ می‌شد. "زبان زنان" از تیر ۱۲۹۸ تا دی ۱۲۹۹، در ۵۷ شماره به چاپ رسید. نشریه در ابتدا دو هفته یک‌بار چاپ می‌شد اما پس از سال نخست، هفته‌نامه شد. اغلب مقالات و مطالب این نشریه مربوط به زنان بود اما یک رمان سریالی به نام "داستان رقت‌انگیز" نیز به چاپ می‌رساند. اهمیت تاریخی این نشریه به خاطر مواضع پیشرو و آوانگارد آن در زمینه حقوق زنان است. "زبان زنان" نخستین نشریه در ایران بود که توسط یک زن پایه‌گذاری و منتشر می‌شد،
ایران بود که توسط یک زن پایه‌گذاری و منتشر می‌شد، نویسندگان زن درباره حقوق زنان در آن مطلب می‌نوشتند و نخستین نشریه‌ای بود که کلمه «زن» در عنوان آن به کار رفته بود. "زبان زنان" از شماره ششم به بعد می‌کوشید که به جای کلمات رایج عربی، کلمات فارسی به کار ببرد اما این رویکرد منجر به استفاده از سبک سره‌نویسی نشد. برخی از معادل‌های پیشنهادی در این نشریه، عبارات ابداعی در دساتیر بود. این نشریه از بانفوذترین نشریات حقوق زنان بود و نخستین نشریه زنانه بود که مجوز انتشارش به نام خود منتشرکننده آن (صدیقه دولت‌آبادی)
به نام خود منتشرکننده آن (صدیقه دولت‌آبادی) صادر شد. "زبان زنان" به آشنا کردن زنان با حقوقی همچون آموزش، استقلال اقتصادی و حقوق خانوادگی خود می‌پرداخت. این نشریه هر هفته روزهای شنبه با تیراژ ۲۵۰۰ نسخه فروخته می‌شد و مردان بیشتر از زنان خواننده ثابت آن بودند. دولت‌آبادی در این نشریه به صراحت حجاب را نقد می‌کرد. به همین دلیل تهدید جانی نیز شد. "زبان زنان" از همان ابتدای انتشار، واکنش برخی مرتجعان متعصب را برانگیخت. این افراد در قالب شب‌نامه‌های زیرزمینی و بدون نام به نشریه و پایه‌گذار آن حمله می‌کردند، شایعه
نام به نشریه و پایه‌گذار آن حمله می‌کردند، شایعه می‌پراکندند و در روزنامه‌های دیگر علیه نشریه مقاله می‌نوشتند. هم‌خانه صدیقه دولت‌آبادی و هم دفتر نشریه بارها مورد حمله متعصبان قرار گرفت به طوری که حتی در برخی موارد سلاح گرم به همراه داشتند. صدیقه دولت‌آبادی برای حفظ جان خود به خانه جدیدی نقل مکان کرد و موفق شد انتشار نشریه را تحت حفاظت پلیس ادامه بدهد. "زبان زنان" علیه قرارداد ۱۹۱۹ بین ایران و انگلیس و سیاست‌های وثوق الدوله و جانشین او مواضع انتقادی داشت. نهایتا در ۱۵ دی ۱۲۹۹، سپهدار اعظم محمدولی‌خان
نهایتا در ۱۵ دی ۱۲۹۹، سپهدار اعظم محمدولی‌خان تنکابنی، نخست‌وزیر جدید، تلگراف شدیداللحنی به فرماندار اصفهان فرستاد و به او دستور داد که جلوی انتشار "زبان زنان" را بگیرد. تلاش‌های صدیقه دولت‌آبادی برای لغو ممنوعیت اثر نداشت. یکی از روحانیون تندرو، لغو ممنوعیت چاپ "زبان زنان" را اقدامی منافی اسلام و شریعت خواند. "زبان زنان" در چاپخانه حبل‌المتین، در چهار صفحه دو ستونه به چاپ می‌رسید. مبلغ اشتراک سالانه آن ۱۲ قران و ۳۰ قران، به ترتیب برای چاپ دوهفته و هفتگی بود و به دانش‌آموزان دختر تخفیف تعلق می‌گرفت.
بود و به دانش‌آموزان دختر تخفیف تعلق می‌گرفت. مجموعه‌های ناقصی از "زبان زنان" اکنون در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی دانشگاه اصفهان و کتابخانه ابن‌مسکویه اصفهان موجود است. مجله زبان زنان. بیست و شش ماه پس از ممنوعیت چاپ نشریه، صدیقه دولت‌آبادی شروع به انتشار مجله‌ای ماهانه به همان نام در تهران کرد. این مجله از فروردین تا آذر ۱۳۰۱ در شش شماره منتشر شد. در این مجله، مقاله و ترجمه و اخبار مربوط به زنان منتشر می‌شد اما برخلاف نشریه "زبان زنان"، به مسائل و رخدادهای سیاسی توجهی نمی‌شد. قیمت اشتراک
مسائل و رخدادهای سیاسی توجهی نمی‌شد. قیمت اشتراک سالانه مجله ۲۰ قران بود. مجموعه کامل مجله "زبان زنان" اکنون در کتابخانه ملی ایران در تهران در دسترس است. نسخه‌های پراکنده مجله نیز در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی دانشگاه اصفهان و کتابخانه مرکزی فارس موجود است.
قلعه باستیل (در فرانسوی: Bastille Saint-Antoine)، با نام رسمی باستیل سنت آنتوان، قلعه‌ای در پاریس بود. این قلعه نقش مهمی در درگیری‌های داخلی فرانسه داشت و در بیشتر تاریخش، زندان دولتی فرانسه بود. شهرت این قلعه به فتح آن در ۱۴ ژوئیه ۱۷۸۹ به‌دست انقلابیون فرانسه برمی‌گردد. در این تاریخ، مخالفان لوئی شانزدهم به این قلعه هجوم بردند، که آن را آغاز انقلاب فرانسه می‌دانند. سال پس از فتح این قلعه، جشنی برای آن برگزار شد، که روز برگزاری آن، امروزه در فرانسه «روز باستیل» نام دارد و به عنوان روز ملی جشن گرفته می‌شود و
نام دارد و به عنوان روز ملی جشن گرفته می‌شود و از تعطیلات رسمی فرانسه است. این قلعه برای دفاع از به شهر در برابر حملات احتمالی انگلیس از شرق شهر در طول جنگ صد ساله ساخته شد. ساخت و ساز قلعه تا سال ۱۳۵۷ در حال انجام بود، اما ساخت و ساز اصلی از سال ۱۳۷۰ به بعد انجام شد و یک قلعه مستحکم با هشت برج ایجاد کرد که از دروازه استراتژیک پورت سنت آنتوان که به سمت شرق می‌رفت محافظت می‌کرد. طراحی نوآورانه این قلعه در فرانسه و انگلیس تأثیرگذار بود و به‌طور گسترده از آن برای ساختن قلعه الگو برداری شد. باستیل نقش مهمی در
ساختن قلعه الگو برداری شد. باستیل نقش مهمی در درگیری‌های داخلی فرانسه داشت از جمله نبرد بین گروه‌های رقیب بورگوندی‌ها و آرمانیاک‌ها در قرن پانزدهم و جنگ‌های مذهبی در قرن شانزدهم. این قلعه در سال ۱۴۱۷به عنوان زندان دولتی اعلام شد. در دهه‌های ۱۴۲۰و ۱۴۳۰ توسط اشغالگران انگلیسی و بعد در دهه ۱۴۶۰ توسط لویی یازدهم این قلعه مورد توجه بود. در طول دهه۱۵۵۰ به منظور دفاع از برابر حملات امپراتوری مقدس روم یک سنگر دفاعی در قسمت شرقی قلعه ساخته شد. قلعه باستیل نقشی کلیدی در شورش فروند و نبرد تن انتونی(۱۶۵۲) داشت. لویی
در شورش فروند و نبرد تن انتونی(۱۶۵۲) داشت. لویی چهاردهم از باستیل به عنوان زندانی برای اعضای طبقه بالای جامعه فرانسه که با او مخالف بودند استفاده کرد. تاریخچه. قرن چهاردهم. قلعه باستیل برای دفاع از شهر در برابر حملات انگلیسی‌ها در طول جنگ صدساله ساخته شد. در اواسط قرن۱۴ شهر گسترش یافت ولی ضلع شرقی شهر در برابر حملات انگلیسی‌ها ناامن بود. وضعیت بعد از شکست و زندانی شدن شاه جان دوم در نبرد پواتیه بدتر شد. و به دنبال این شهردار پاریس، اتین مارسل اقداماتی را برای بهبود اوضاع دفاعی شهر انجام داد. در سال ۱۳۵۷
برای بهبود اوضاع دفاعی شهر انجام داد. در سال ۱۳۵۷ مارسل دیوارهای شهر را گسترش داد و باستیل را برای محافظت از پورت سنت آنتوان که دروازه شرقی پاریس بود قرار گرفت. در سال ۱۳۶۹، چارلز پنجم نگران ضعف ضلع شرقی شهر در برابر حملات انگلیسی‌ها توسط مزدوران شد. برای همین دستور داد تا استحکامات بسیار بزرگتری را در همان محل باستیل مارسل ساخته شود. پس از رویدادهای انقلاب ۱۷۸۹، پادشاهی لویی شانزدهم از راه قانون محدود شد. با تشکیل مجلس ملی و انتخاب نمایندگان آن از سوی مردم، بوربون‌ها نیز قدرت مطلقشان را از دست دادند.
جهان‌گرایی توحیدگرا (در انگلیسی: Unitarian Universalism یا به اختصار UUism) یک آیین و به نوعی دین آزاد برای پیدا کردن حقیقت زندگی است. پیروان این آیین تعصبات خاصی ندارند و تنها نقطه مشترکشان این است که همگی به دنبال هدف زندگی خود هستند. پیروان این آیین برای آثار سایر ادیان به ویژه انجیل و تورات احترام خاصی قائلند و جلسات دعا را به‌طور منظم و به سبک خاص آیین خود برگزار می‌نمایند. پیروان این آیین همچنین توجه خاصی به آثار مولانا و سایر عرفای شرقی دارند. این فرقه از ترکیب کلیسای یونیتارین یا توحیدگرا که در
فرقه از ترکیب کلیسای یونیتارین یا توحیدگرا که در ادامه حرکت پروتستانیسم ایجاد شده و با رد نظریه تثلیث خداوند را واحد و عیسی مسیح را پیامبر او می‌داند و نظریه یونیورسالیسم یا جهانشمول بودن بخشش خداوند به معنای رستگاری برای تمام نوع بشر و عدم باور جهنم پدید آمده‌است. این فرقه پیروانی در سراسر جهان دارد ولی فعالیت‌های آن در امریکای شمالی متمرکز بوده و مقر آن به نام The Church of the Larger Fellowship در بوستون ایالت ماساچوست واقع است و هر ساله یک کنگره سراسری با حضور هزاران نفر از پیروان این فرقه از سراسر
با حضور هزاران نفر از پیروان این فرقه از سراسر جهان در یکی از شهرهای ایالات متحده برگزار می‌گردد و در این کنگره رهبر این فرقه نیز در فرایندی دموکراتیک انتخاب می‌گردد. این فرقه را می‌توان اولین فرقه تأسیس شده در ایالات متحده امریکا دانست. عقاید. عقاید اصلی. افرادی که خود را جهان‌گرای توحیدگرا به حساب می‌آورند به آزادی کامل ولی مسئول در برابر این آزادی در حوزه‌های سخن، تفکر، اعتقادات، دین و گرایش‌ها اعتقاد دارند. آن‌ها اعتقاد دارند که هر فردی آزاد است تا به دنبال حقیقت زندگی خود و جواب‌هایی به مسائلی همچون
دنبال حقیقت زندگی خود و جواب‌هایی به مسائلی همچون هستی، طبیعت خدا و زندگی بعد از مرگ باشد. هدف‌ها. در حالی که جهان‌گرایان توحیدگرا هیچ عقیده ویژه و مشترکی ندارند اما بیشتر آن‌ها ۷ قانون اصلی جهان‌گرایی توحیدگرا را محترم میشمارند: خدا. با این که جهان‌گرایی توحیدگرا یک آیین است اما در آن افراد به انواع مختلفی از خدا اعتقاد دارند، بعضی به تک‌خدایی (توحید) بعضی به چندخدایی، بعضی به خدای مونث و بعضی نیز اعتقاد دارند که خدا فقط یک نشانه برای رسیدن به حقیقت و دنیای والاتر است. متن‌های مقدس. با اینکه جهان‌گرایان
والاتر است. متن‌های مقدس. با اینکه جهان‌گرایان توحیدگرا هیچ دین خاصی را قبول ندارند اما هیچ‌کدام را هم رد نمی‌کنند و ارزش هر کدام را قبول دارند. این نکته در مورد متن‌های مقدس دیگر دین‌ها هم درست است. همانطوری‌که در کتاب «سوال‌های معمول در مورد یگانگی جهانی» آمده‌است: در هر حال ما انجیل -یا هر تجربه دیگر انسان را- مصون از خطا یا تنها منبع حقیقت نمی‌دانیم. بسیاری از مطالب در انجیل افسانه‌آمیز و غیر حقیقی است، نه اینکه به این دلیل باید آن را بی‌ارزش دانست بلکه آن را باید برای آنچه که هست ارج نهاد. ما به این
آن را باید برای آنچه که هست ارج نهاد. ما به این اعتقاد داریم که انجیل را مانند بقیه کتاب‌ها باید خواند با تصور و نگاهی نقاد.
پتاسیم کربنات (K2CO3) نمکی سفید است که در آب انحلال‌پذیر است (در اتانول انحلال‌پذیر نیست) و محلولی قویاً بازی تشکیل می‌دهد. پتاسیم کربنات با نام‌های مختلفی شناخته می‌شود که عبارتند از خاکستر مروارید (pearl ash)، کربنات پتاس (carbonate of potash) و نمک تارتار (salt of tartar). تاریخچه. در گذشته نمک تارتار یا همان پتاسیم کربنات را از طریق حرارت دادن پتاس در یک کوره به منظور حذف ناخالصی‌ها تولید می‌کردند. در اواخر قرن ۱۸، قبل از اینکه پودر نانوایی کشف شود، از آن در پخت سریع نان‌ها استفاده می‌شد. امروزه تولید
آن در پخت سریع نان‌ها استفاده می‌شد. امروزه تولید کربنات پتاسیم با پتاسیم کلرید آغاز می‌شود. پس از الکترولیز کردن محلول نمک پتاسیم کلرید، پتاسیم هیدروکسید، کلرو هیدروژن به دست می‌آیند. خواص. پتاسیم کربنات خالص در دمای اتاق جامد است. این ماده برای پوست تحریک‌کننده است و در تماس با چشم آسیب‌های بیشتری را به دنبال دارد و اگر درمان نشود مشکلات بافتی را سبب می‌شود. پتاسیم کربنات غیرقابل اشتعال، غیر انفجاری و غیر سمی است، اما ماده‌ای قلیایی و خطرناک برای پوست و چشم است. مصارف. پتاسیم کربنات مصارف گوناگونی دارد و
است. مصارف. پتاسیم کربنات مصارف گوناگونی دارد و معمولاً در صنایع شیشه‌سازی، نساجی، صنایع غذایی، صنایع شوینده و بهداشتی و آرایشی، ساخت مواد شیمیایی، کود شیمیایی، صابون و شیشه کاربرد دارد. همچنین در تولید رنگ و جوهرهای چاپی کاربرد دارد. یکی از کاربردهای اصلی این ترکیب در زمینه ساخت شیشه است. پتاسیم کربنات در ساخت پرتوهای کاتدی، لامپ تلویزیون و لنزهای اپتیکال نیز کاربرد دارد. همچنین یک جایگزین بسیار امن‌تر برای پتاسیم هیدروکسیداست، که اغلب در باتری‌ها و موارد کاربردی دیگر استفاده می‌شود. کربنات پتاسیم را
کاربردی دیگر استفاده می‌شود. کربنات پتاسیم را می‌توان در تولید مواد غذایی استفاده کرد. در آشپزی‌های چینی و آسیای شرقی برای درست کردن ژله چمنی از کربنات پتاسیم استفاده می‌شود. همچنین در آلمان به عنوان عامل پخت در نان زنجبیلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در صنعت سفالگری آن را به عنوان یک ماده شیمیایی آلی برای لعاب گلدان استفاده می‌کنند. کاربرد دیگر این ترکیب کشاورزی است. پتاسیم کربنات یک کود عمده کشاورزی است که به بهبود رشد گیاهان و حفظ آب در خاک کمک می‌کند. ریشه و ساقه‌های گیاهان با استفاده از این ترکیب
ریشه و ساقه‌های گیاهان با استفاده از این ترکیب شیمیایی تقویت می‌شوند. خطرات احتمالی مسمومیت با پتاسیم کربنات. پتاسیم کربنات بیشتر در شیشه و انواع صابون از جمله صابون دست یا مواد شوینده ماشین ظرف شویی یافت می شود. هیچ نشانه ای مبنی بر سرطان زا و جهش زا بودن این ماده وجود ندارد، اما در صورت تماس با پوست و چشم، بلع یا استنشاق می تواند سمی باشد. تماس با پوست. پتاسیم کربنات پس از تماس با پوست باعث تحریک آن می شود. روش‌های کمک‌های اولیه شامل حذف موارد آلوده لباس یا کفش است که برای از بین بردن آن ١٥ دقیقه ناحیه