payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ذکر شده است ) ولی تعصبات مذهبی نسبتاً رایج است . زبان مردم هم مانند مذهب تنوعی ندارد و همان زبان ترکمنی (همهٔ اهالی ) رایج در منطقه می باشد. وضعیت اقتصادی. تفکیک بخش‌های سه گانه و منابع درآمد. براساس آمار سرشماری 1375 از کل جمعیت فعال روستای چپاقلی 32 درصد شاغل و 30,8 درصد بیکار هستند. ساختار اقتصادی روستا وابسته به کشاورزی است، به نحوی که 97 درصد از شاغلین روستا کشاورز هستند، 2,2 درصد در بخش خدمات و 0,8 درصد در بخش صنعت فعالیت می کنند. همان طور که اشاره شد توسعهٔ این روستا بستگی زیادی به فعالیت صیادی
شد توسعهٔ این روستا بستگی زیادی به فعالیت صیادی داشته و دارد، بنابراین واضح است که عمده‌ترین فعالیت اقتصادی در آن، فعالیت صیادی باشد.. درآمد و معشیت بسیاری از ساکنین وابسته به این فعالیت است و مناظر روزانه داخل روستا به طور واضحی نشانگر این مسئله است . حدود 200 (به علت عدم وجود آمار، این آمار غیر رسمی بوده و با مشاهدات و مصاحبه بدست آمده است.) نفر (عموماً سرپرستان خانواده) به طور رسمی و قانونی از طریق فعالیت در شرکت‌های تعاونی صیادی وابسته به شیلات امرار معاش می کنند . اما به دلیل محدودیت و شرایط این صورت
می کنند . اما به دلیل محدودیت و شرایط این صورت از فعالیت صیادی، عدهٔ زیادی از مردم به صیادی خارج از چارچوب قانونی این شرکت‌ها می پردازند، که به دو صورت کوچک و محدود روزانه یا گروهی و وسیع و دوره‌ای انجام می‌شود . البته ریسک حالت دوم زیاد است، به طوری که تاکنون - به ویژه در چند سال اخیر - چندین نفر از همین روستا در این راه جان خود را از دست داده‌اند (غرق شدن در دریا، تصادف در تعقیب و گریز با ماموران حراست دریا، درگیری در دریا با ماموران حراست دریایی کشور همسایه - به دلیل صید در آبهای کشور همسایه - و نیز
همسایه - به دلیل صید در آبهای کشور همسایه - و نیز درگیری با ماموران داخلی و...) زیرا صید ماهی مخصوصا ماهیان خاویاری در این دریا به جز از از طریق تعاونی‌های شیلات معمولاً ممنوع می‌باشد، با وجود این بازهم به علت بیداد بیکاری در روستا و کل منطقه، فشار معشیت مردم را به این کار وا می دارد . در ظاهر امر چنین شیوهٔ صیادی مذموم به نظر می رسد ولی بدون در نظر گرفتن شرایط منطقه و آشنایی با آن نمی توان در مورد این فعالیت اظهار نظر کرد . اما سایر فعالیت‌های اقتصادی؛ بعد از صیادی، عمده‌ترین فعالیت اقتصادی، دامداری و
بعد از صیادی، عمده‌ترین فعالیت اقتصادی، دامداری و زراعت است . البته دامداری در مقیاس وسیع (گله‌ای یا دامداری‌های بزرگ) در داخل بافت روستا به چشم نمی‌آید و عمدتاً به صورت نگهداری تعداد محدودی دام در حیاط منازل است . البته در اطراف روستا چند واحد دامداری صنعتی وجود دارد که وابستگی و اثر خاصی بر روستا ندارد . دام‌های موجود شامل گاو، گوسفند، طیور و تعدادی بز و شتر می‌باشد . این دام‌ها عمدتاً به صورت دستی تغذیه می شوند و فقط در مواقعی از سال برخی از آنها به صورت روزانه در مراتع (زمین‌های کشاورزی برداشت شده یا
روزانه در مراتع (زمین‌های کشاورزی برداشت شده یا کشت نشده ) یا زمین‌های خالی سرسبز تعلیف می شوند (در کنار تغذیه دستی ). از این دام‌ها فر آورده‌هایی چون شیر و لبنیات، گوشت، پشم، تخم مرغ و کود حیوانی بدست می آید که مکان مصرف و عرضه آنها عمدتاً شهر بندر ترکمن و نیز داخل خود روستاست .البته چند سالی است که شیر توسط شرکت هایی جمع آوری می‌شود و میزان شیر عرضه شده و نیز لبنیات در خود روستا کاهش یافته است . فعالیت دیگر قالی بافی است . هیچ گونه فعالیت باغداری در روستا و اطراف آن انجام نمی‌شود و درختان موجود در بافت
و اطراف آن انجام نمی‌شود و درختان موجود در بافت مسکونی روستا، درختان باغچه هستند که جهت تزیین و استفادهٔ خانگی از میوه‌هایشان کشت می شوند . اما فعالیت قالی بافی، از دو جهت اهمیت دارد، به لحاظ اقتصادی و هم به لحاظ فرهنگی که این دو جنبه با یکدیگر عجین شده‌اند . فعالیت قالی بافی کاملاً توسط زنان و دختران انجام می گیرد و بافت آن با سه هدف عمده صورت می گیرد : فروش (در آمد)، جهزیه عروس و استفاده در منزل . در زبان ترکمنی به نوع اول « ساتلیق» و به نوع دوم و سوم «توتلیق» می گویند. قالی‌ها و قالیچه‌های فروشی توسط
می گویند. قالی‌ها و قالیچه‌های فروشی توسط افراد مشغول در کار خرید و فروش قالی (واسطه ها) سفارش شده و با تامین مواد اولیه (انواع نخ قالی) توسط آنها، در نهایت به خود ایشان فروخته می‌شود، یا اینکه عده‌ای که نیاز به قالی برای جهیزیه عروس دارند، به بافندگان سفارش می دهند . عمدهٔ قالی‌های و قالیچه‌ها بدون الگو و نقشه بافته می شوند ( به جز قالی هایی با نقش‌های جدید کم کاربرد ).دختران از کودکی این الگو و نقش‌ها را که به آنها« گل» می گویند، می آموزند و در ذهن خود حفظ می کنند . فعالیت‌های بخش‌های دیگر محدود است .
حفظ می کنند . فعالیت‌های بخش‌های دیگر محدود است . این فعالیت‌ها شامل : کارگاه‌های نجاری، آلومینیوم کاری، ساخت و تعمیر قایق‌های موتوری و خدمات بقالی، نانوایی، شرکت و فروشگاه تعاونی و آرایشگاه است.
ملیبو یک شهر ساحلی در حومه غربی لس آنجلس، کالیفرنیا در آمریکا می‌باشد. این شهر ویلانشین به طول ۳۴ کیلومتر در امتداد اقیانوس آرام قرار گرفته و به دلیل داشتن آب و هوای معتدل، سواحل شنی و ویلاهای بسیاری از ستاره‌های هالیوود و دیگر سرشناسان صنعت سرگرمی، شهرت پیدا کرده‌است. این شهر از شمال به کوههای سانتا مونیکا، از شرق به توپانگا، از غرب به سورومار و از جنوب به اقیانوس محدود می‌شود. این شهر به خاطر «۲۱ مایل زیبایی منظره» که داراست همواره خود می‌بالند. در سال 2017، این منطقه از 27 مایلی (43 کیلومتری) ساحل مالیبو
این منطقه از 27 مایلی (43 کیلومتری) ساحل مالیبو که از کانیون تونا در جنوب شرقی تا پوینت موگو در شهرستان ونتورا در شمال غربی را در بر می‌گیرفت، محدوده خود را گسترش داد.این شهر دارای چندین مراکز تجاری نیز است که بسیار کاربردی هستند. ریشه کلمه. مالیبو به خاطر سکونتگاه Ventureño Chumash Humaliwo نامگذاری شده است که به معنای "آوای موج سواری با صدای بلند" است. این روستای قبل از استعمار در کنار تالاب مالیبو قرار داشت و اکنون بخشی از پارک ایالتی این منطقه است.
نیوپورت بیچ یکی از شهرهای کوچک ایالت کالیفرنیا در کشور آمریکا است و در جنوب غربی کلانشهر لس آنجلس واقع شده‌است. متوسط درآمد و قیمت املاک این شهر نسبت به رده‌بندی ملی به‌طور بارزی بالا است. گزارش سال ۲۰۱۰ نشان می‌دهد درآمد سالیانهٔ بیش از یک چهارم از خانوار بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ دلار و متوسط قیمت یک خانه در آنجا یک میلیون دلار است. این شهر ساحلی اسکله و بندرگاه تفریحی مشهوری دارد و به جهت سواحل زیبایش، تابستان هرسال میزبان گردشگران زیادی است. ساحل ایالتی کورونا دل مار نیز در این شهر قرار دارد.
ساحل ایالتی کورونا دل مار یکی از سواحل ایالتی کالیفرنیا است. این پارک ساحلی در جنوب نیوپورت بیچ، کالیفرنیا واقع است.
توز یا توج که همچنین طاووس هم نامیده شده در فارس قدیم و از توابع شاپورخوره در ۳۲ فرسنگی شیرازو بین شهر دالکی کنونی و روستای نظر آقا دشتستان واقع بوده است که برطبق اسناد محل دقیق این شهر باستانی را می‌توان دو روستای بنه جاموشی و سده و منطقه هوره در پشت رودخانه دالکی عنوان نمود زیرا براساس داستان‌های تار یخی محلی و نوع شغل ها و نام‌های بجا مانده از این تمدن کهن و خانه‌های کشف شده(در روستای سده) بیشتر به چشم می خورد. شهر توز همزمان با دیگر تمدن‌های دیگر جنوب همچون شهر‌های باستانی دالکی ،آز ،زیراه ،جطوط،سنا در
شهر‌های باستانی دالکی ،آز ،زیراه ،جطوط،سنا در زلزله سال 576 شمسی به تخریب 90 درصدی همراه می گردد و صنعت پارچه و عطر سازی از خرما به‌طور کامل از بین می رود. یاقوت حموی در آنجا که از پارچه‌های توزی اطلاعاتی می‌دهد که دارای بعضی نکات تازه است «جامه‌هایی است نازک با بافت لطیف به غربال شباهت دارند اما دارای رنگ‌هایی زیبا و حاشیه دوزی طلا هستند. اهالی خراسان به خصوص به این جامه‌ها علاقه‌مند بودند و به همین علت مقدار زیادی از این جامه‌ها به آنجا صادر می‌شد.» نام این شهر در گزارش‌های مربوط به حرکت سفاین اسکندر
این شهر در گزارش‌های مربوط به حرکت سفاین اسکندر مقدونی به صورت تائوکه هم آمده‌است. اصطخری نوشته‌است «توج شهری است بسیار گرم، در گودی جای دارد. خانه‌های آن از گل ساخته شده و شهر دارای نخل‌های فراوان است.» اصطخری از نظر وسعت آن را در ردیف شهر شاپور، اصطخر، کثه، جور و نوبندجان ذکر می‌کند. در پارسی میانه این شهر "توژک" خوانده می‌شده‌است. آب و هوای این شهر را گرم و خود توج را دارای نخلستان‌های فراوان نوشته‌اند. تاریخچه. در هنگام چیرگی عرب‌ها بر ایران توج دو بار گشوده‌شد که بار دوم آن در پی شورش مردمان آن سامان
گشوده‌شد که بار دوم آن در پی شورش مردمان آن سامان و راندن عرب‌ها زا درون شهر بوده‌است. در دورهٔ اسلامی این شهر رونقی می‌یابد که اوج شکوفایی آن به سدهٔ دهم میلادی برمی‌گردد. در این زمان توج در میان راه گناوه به کازرون جای داشته و خود فراورندهٔ پارچه‌های کتانی بوده که این هر دو عامل سبب توانگری مردمان این سامان گشته‌است. در روزگار شورش قرمطیان توج در برابر آنان ایستادگی نمود و اندکی پس از آن به سرزمین‌های زیر فرمان بوییان پیوسته‌شد. عضدالدوله دیلمی گروهی از عرب‌های شام را در توج جاگیر نمود. پایان کار توج به
شام را در توج جاگیر نمود. پایان کار توج به سدهٔ دوازدهم میلادی بازمی‌گردد که در این زمان توج رو به ویرانی نهاد. حمدالله مستوفی که دو سده پس از این تاریخ از حدود توج گذر کرده در نوشته‌هایش از ویرانه‌های توج یاد می‌کند.
چشتیه یکی از سلسله‌های تصوف است که بیشتر در افغانستان و شبه‌قاره هند گسترش داشته‌است. در افغانستان علاقه خراسان هرات یک دهات بنام چشت شریف است - در پنجم و ششم سده ی هجری چندتن از بزرگان دین در خراسان قصبه چشت یک سلسلهٔ رشد و هدایت را ابتدا کردن این خانقاهی نظام بنامی چشتیه دوام گرفت- بزرگان این شاخه از سلسله چشتیه هستند او از یکی با دیگری خرقه ارادت را گرفتن- این سلسله را یکه بزرگی که به یکه روایتی از ایشیاهی کوچک آمده بود و نامیش ابو اسحاق بود این سلسله چشتیه را ابتدا کرد- به یک دیگر روایتی این بزرگ از
چشتیه را ابتدا کرد- به یک دیگر روایتی این بزرگ از علاقه شام تعلق داشت او معروف بنامی ابو اسحاق شامی شد- بزرگان تاریخ طریقت چشتیه. در تاریخ این فرقه نام بزرگانی چون خواجه ابو احمد ابدال چشتی (م ۳۵۵)، [برخی از منابع خواجه ابدال چشتی را مؤسس طریقهٔ چشتیه دانسته‌اند و فقط طریقه را به خواجه معین به علت شهرت وی و تبلیغات گستردهٔ او که به سادگی از کنار آن نمی‌توان گذشت، منسوب کرده‌اند؛ و گرنه مؤسس اصلی طریقهٔ چشتیه را همین خواجه ابو احمد ابدال چشتی می‌دانند که در بارهٔ وی نوشته‌اند که: شرف الدین ابو اسحاق شامی،
بارهٔ وی نوشته‌اند که: شرف الدین ابو اسحاق شامی، از مشایخ بزرگ صوفیه (اواخر ۳ و اوایل ۴ق.) معروف به خواجهٔ اهل چشت، که جامع میان علوم ظاهر و باطن و در ریاضت ممتاز بود و از شاگردان ممشاد دینوری محسوب می‌شد. پس از بشارت به تولد او، در بارهٔ وی گفته‌است که از وی (خواجه ابدال) خاندان عظیمی ظاهر خواهد شد، ۱۸]، خواجه محمد بن ابی احمد چشتی، پسر خواجه احمد (م ۴۱۱)، خواجه یوسف بن محمد سمعان (م ۴۵۹) ـ خواجه مودود چشتی (م ۵۲۷)، خواجه احمد مودود چشتی (م ۵۹۷ ق)، شیخ احمد چشتی و برادرش خواجه اسماعیل چشتی [که مدفن تمامی
چشتی و برادرش خواجه اسماعیل چشتی [که مدفن تمامی این بزرگان واقع در چشت شریف است]، به چشم می‌خورد. سلسله طریقت چشتیه. از خواجه ابواسحاق شامی خرقه ارادت چشتیه به خواجه ابواحمد ابدال رسید و از خواجه ابو احمد ابدال خرقه ارادت به خواجه ابو محمد چشتی رسید بعد ازخواجه ابو محمد چشتی خرقه ارادت به خواجه ابو یوسف چشتی رسید بعد از خواجه ابو یوسف چشتی خرقه ارادت به خواجه قطب الدین مودود چشتی رسید بعد از وفات خواجه قطب الدین مودود چشتی این خرقه به سلسله اولیاء چشتیه هندوستان منتقل شد. شجره نسب و طریقت مودودیه. از خواجه
منتقل شد. شجره نسب و طریقت مودودیه. از خواجه قطب الدین مودود چشتی یکه دیگر سلسلهٔ بنام سلسله مودودیه ابتدا شد - این سلسله بزریعه پسری اولاد خواجه قطب الدین مودود چشتی از چشت به طرف بلوچستان آمد به این سلسله خرقهٔ ارادت از خواجه مودود به فرزندش خواجه نجم الدین احمد مشتاق رسید- سلسلهٔ این بزرگانی مودودی به قومای افغان، براهوهی و بلوچ تبلیغی دین داد- این سلسله بنامی مودودیه چشتیه معروف شد. تولّد ۴۳۰ هجری درگذشت ۵۲۷ هجری بمطابق (تولّد ۱۰۳۸ ء درگذشت ۱۱۴۲ ء) مدفن در چشت هرات افغانستان خواجه قطب الدین مودود چشتی
در چشت هرات افغانستان خواجه قطب الدین مودود چشتی فرزند سید خواجه ابو یوسف ناصرالدین بود خواجه نجم الدین احمد مشتاق فرزند خواجه قطب الدین مودود چشتی بود. تولّد ۵۴۵ هجری درگذشت ۶۳۵ هجری بمطابق (تولّد ۱۰۹۸ ء درگذشت ۱۱۸۱ ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدخواجه نجم الدین احمد مشتاق مودودی چشتی فرزند سیدخواجه قطب الدین مودود چشتی بود سیدخواجه رکن الدین حسین فرزند سیدخواجه نجم الدین احمد مشتاق بود. تولّد ۴۹۲ هجری درگذشت ۵۷۷ هجری بمطابق (تولّد ۱۱۵۰ ء درگذشت ۱۲۳۷ ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سید خواجه رکن الدین
ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سید خواجه رکن الدین حسین مودودی چشتی فرزند سیدخواجه نجم الدین احمد مشتاق بود سید قدودین خواجه محمد فرزند سید خواجه رکن الدین حسین بود. تولّد ۵۸۴ هجری درگذشت ۶۲۴ هجری بمطابق (تولّد ۱۱۸۸ء درگذشت ۱۲۲۶ ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سید قدودین خواجه محمد مودودی چشتی فرزند سید خواجه رکن الدین حسین بود سید خواجه قطب دین محمد فرزند سید قدودین خواجه محمد بود. تولّد ۶۰۲ هجری درگذشت ۶۸۰ هجری بمطابق (تولّد ۱۲۰۵ ء درگذشت ۱۲۸۸ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدخواجه قطب دین محمد مودودی چشتی
هرات افغانستان سیدخواجه قطب دین محمد مودودی چشتی فرزند سید قدودین خواجه محمد بود سیداودالدین خواجه ابواحمد فرزند سیدخواجه قطب دین محمد بود. تولّد ۶۳۵ هجری درگذشت ۷۱۰ هجری بمطابق (تولّد ۱۲۳۷ ء درگذشت ۱۳۰۷ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سیداودالدین خواجه ابواحمد مودودی چشتی فرزند سید خواجه قطب دین محمد بود سیدتقی الدین خواجه یوسف فرزند سیداودالدین خواجه ابواحمد بود. تولّد ۶۶۲ هجری درگذشت ۷۴۵هجری بمطابق (تولّد ۱۲۶۳ء درگذشت ۱۳۵۳ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدتقی الدین خواجه یوسف مودودی چشتی فرزند سیداودالدین
الدین خواجه یوسف مودودی چشتی فرزند سیداودالدین خواجه ابواحمد بود سید نصرالدین خواجه ولید فرزند سید تقی الدین خواجه یوسف بود. تولّد ۷۲۷ هجری درگذشت ۸۲۰ هجری بمطابق (تولّد ۱۳۲۶ء درگذشت ۱۴۱۷ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سید نصرالدین خواجه ولید مودودی چشتی فرزند سید تقی الدین خواجه یوسف بود فرزندانش: سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا، سید خواجه نظام الدین علی، مدفن در دهات منزکی پشین بلوچستان پاکستان- سید خواجه ابراهیم المعروف پیر یکپاسی مدفن در مستونگ بلوچستان پاکستان بودند. دوران حیات ۱۴۲۱ء مدفن در
بلوچستان پاکستان بودند. دوران حیات ۱۴۲۱ء مدفن در کویته بلوچستان سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا مودودی چشتی فرزند سید نصرالدین خواجه ولید بود سید خواجه ولی کرانی فرزند سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا بود. دوران حیات ۱۴۷۰ء مدفن در قبرستان کرانی کویته بلوچستان سید خواجه ولی کرانی مودودی چشتی فرزند سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا بود سید خواجه میر شهداد دوران حیات ۱۵۱۹ء فرزند سید خواجه ولی کرانی بود مدفن در قبرستان کرانی کویته بلوچستان است.
جاده‌های کیارستمی یک فیلم مستند کوتاه ایرانی محصول ۱۳۸۵ به کارگردانی عباس کیارستمی است. این فیلم که با نام جاده‌ها نیز شناخته می‌شود، ترکیبی از تصویر و شعر و موسیقی است که با دیزالو عکس‌ها یا فیلمهای سیاه و سفید ساخته شده‌است. تصویر پایانی فیلم شامل انفجاری مهیب است که به همه آثار زندگی پایان می‌دهد. کیارستمی درباره پلان آخر این فیلم گفته است: حقیقت این است که من داشتم فیلمی می ساختم و اواسط آن فیلمی دیگر را از جشنواره گرین فیلم سفارش گرفتم. آنها می خواستند در این فیلم به پنجاهمین سال انفجار بمب اتمی
در این فیلم به پنجاهمین سال انفجار بمب اتمی هیروشیما نیز اشاراتی شود. من هم چون اواسط کار این فیلم بودم به آنها پیشنهاد دادم فیلمی که من دارم می سازم به سوژه شان نزدیک است. برای آنکه به موضوع اشاره شده آنها درباره بمب اتمی نیز پرداخته شود، پلان آخر را به فیلم اضافه کردم. کیارستمی این فیلم را بر پایه برخی از قطعه‌های مجموعه عکس‌هایی با نام "«جاده‌ها»" که خودش طی سال‌های متمادی با گذر از جاده‌های گوناگون گرفته، ساخته‌است. مجموعه عکس‌های جاده‌ها پیش از ساخت فیلم در نمایشگاه‌های گوناگون داخلی و خارجی به نمایش
در نمایشگاه‌های گوناگون داخلی و خارجی به نمایش گذاشته شده بودند. کیارستمی این فیلم مستند را یک تجربهٔ سینمایی خوب دانسته که با اعتماد کامل به بازیگر کلید دوربین را در اختیار او گذاشته و با قرار دادن دوربین به همراه بازیگر در یک اتاق به او اعتماد کرده است. او گفته است که حتی بعد از خروج وی از اتاقی که دوربین در آن است برای کنترل امور نیز دیگر وارد آنجا نمیشد. وی افزود: «این تجربه ها در سینما بسیار خوب است که اگر به درد فیلمسازی نخورد، لااقل برای خودشناسی چیز خوبی است.» جاده‌ها در ایران به صورت اختصاصی و نیز
خوبی است.» جاده‌ها در ایران به صورت اختصاصی و نیز در چند جشنواره خارجی اکران شد و در جشنواره فیلم ترایبکا نامزد جایزه هیئت داوران برای بهترین فیلم کوتاه و مستند شد. نقد و نظر. شادمهر راستین در نشستی در خانه سینمای ایران دربارهٔ این فیلم گفت: «در این فیلم ما با سینمایی رو به رو هستیم که با عکس شکل می گیرد. دوربین کاشته می شود و حتی تعاریف سینمای کلاسیک نیز در آن صدق می کند.»
جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی از تشکل‌های سیاسی اصول‌گرا در نظام جمهوری اسلامی ایران است که در سال ۱۳۷۵ تأسیس شد و فعالیت رسمی خود را از سال ۱۳۷۸ آغاز کرد. محمود احمدی‌نژاد رئیس دولت نهم و دهم عضو این حزب بوده‌است. در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۴)، این جمعیت از نامزدی محمدباقر قالیباف حمایت کرد. حسین فدایی از ابتدای تأسیس تا سال ۱۳۹۶ دبیر کلی این جمعیت را عهده‌دار بود. در حال حاضر محمدجواد عامری شهرابی دبیرکل این حزب و محمدصابر باغ‌خانی‌پور قائم‌مقام آن است. تاریخچه. با پایان یافتن جنگ ایران و عراق و
است. تاریخچه. با پایان یافتن جنگ ایران و عراق و آغاز دوران بازسازی و سازندگی کشور، شرایط ویژه‌ای در ایران حاکم شد، به‌گونه‌ای که فضای سیاسی کشور به دو جناح عمده سیاسی موسوم به چپ و راست تقسیم شده بود. در این زمان جمعی از نیروهای انقلابی و رزمندگان دوره جنگ که مایل به انجام کار تشکیلاتی و سیاسی بودند و نمی‌خواستند در دسته‌بندی رایج چپ و راست قرار گیرند، دست به فعالیت تشکیلاتی زدند. این گروه بین سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۱ به فعالیت فرهنگی روی آورد، سپس فعالیت سیاسی را آغاز کرد و به‌طور غیررسمی در انتخابات پنجمین
را آغاز کرد و به‌طور غیررسمی در انتخابات پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی با نام جمعی از ایثارگران انقلاب اسلامی، اقدام به انتشار لیست انتخاباتی نمود. هیئت مؤسس این جمعیت در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۷۵ با عنوان جمعی از ایثارگران انقلاب اسلامی اعلام موجودیت کرد و در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۷۸ از کمیسیون ماده ۱۰ احزاب با عنوان جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی مجوز فعالیت دریافت کرد. جمعیت ایثارگران همواره به عنوان یکی از گروه‌های اصلی اصولگرایان در انتخابات مجلس حضور داشته و به‌عنوان یکی از پایه‌گذران جبهه متحد اصولگرایان مطرح
یکی از پایه‌گذران جبهه متحد اصولگرایان مطرح بوده‌است. کمیته اقتصادی جمعیت ایثارگران که الیاس نادران و سید امیر سیاح دو تن از اعضای شاخص آن هستند، همواره به عنوان یکی از منتقدین سیاست‌های اقتصادی دولت احمدی‌نژاد مطرح بوده‌است. نهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری. جمعیت ایثارگران در ابتدا قصد داشت که مانند انتخابات‌های شوراها و مجلس، با شورای هماهنگی نیروهای انقلاب اسلامی همراهی کند و در ابتدا نیز قدم‌هایی در این راستا برداشت ولی بعد از مدتی، با شورای هماهنگی اختلاف پیدا کرد. شورای هماهنگی از دو بخش غیررسمیِ
اختلاف پیدا کرد. شورای هماهنگی از دو بخش غیررسمیِ «احزاب» و «اقشار اجتماعی» تشکیل یافته بود که بخش احزاب آن را جبهه پیروان خط امام و رهبری هدایت کرده و رهبری بخش اقشار اجتماعی آن را نیز جمعیت ایثارگران به عهده داشت. این شورا در سال ۱۳۸۳ برای انتخاب نامزد نهایی اصول‌گرایان، یک گروه متشکل از علی‌اکبر ناطق نوری رئیس شورای هماهنگی، حبیب‌الله عسگراولادی دبیرکل جبهه پیروان خط امام و رهبری، محمدرضا باهنر دبیرکل جامعه اسلامی مهندسین، سید رضا تقوی عضو جامعه روحانیت مبارز، و حسین فدایی دبیرکل جمعیت ایثارگران را
مبارز، و حسین فدایی دبیرکل جمعیت ایثارگران را تشکیل داد و مقرر شد که پنج نفر از اعضای شورای هماهنگی —محمود احمدی‌نژاد، احمد توکلی، محسن رضایی، علی لاریجانی و علی‌اکبر ولایتی— وارد رقابت‌های انتخاباتی شوند تا سرانجام طبق نتایج نظرسنجی‌ها، کاندیدای نهایی اصول‌گرایان برای ریاست‌جمهوری انتخاب شود. احمدی‌نژاد به عنوان کاندیدای جمعیت ایثارگران، معتقد بود که ناطق نوری و جناح راست پیشاپیش تصمیمشان را برای حمایت از ولایتی یا لاریجانی گرفته‌اند؛ بنابراین چارچوب مدنظر شورای هماهنگی را نپذیرفت. در اوایل اسفند ۱۳۸۳، در
شورای هماهنگی را نپذیرفت. در اوایل اسفند ۱۳۸۳، در حالی که شورای هماهنگی از تصمیم قطعی‌اش در حمایت از لاریجانی خبر می‌داد، زمزمه‌های حضور محمدباقر قالیباف نیز به گوش می‌رسید. بدنهٔ اجتماعی شورای هماهنگی که در انتخاب لاریجانی نقشی نداشتند، به علت تأمین نشدن رأی آن‌ها و عدم دخالت در تصمیم‌گیری، تصمیم اتخاذشده را نپذیرفتند و لاریجانی فقط نامزد منتخب بخش احزاب شورای هماهنگی شد. بخش اجتماعی شورای هماهنگی موسوم به «شورای هماهنگی ۲» شده و از چارچوب تعهدات قبلی خود خارج شد. احمدی‌نژاد، قالیباف، توکلی و رضایی با
خارج شد. احمدی‌نژاد، قالیباف، توکلی و رضایی با امضای میثاق‌نامه‌ای متعهد شده بودند که هرکدام از نامزدها که در اردیبهشت ۱۳۸۴ رأی بیشتری داشت، بماند و سایران به نفع وی کناره‌گیری کنند. اما این میثاق نیز ناموفق ماند تا قالیباف، رضایی و احمدی‌نژاد هر سه برای شرکت در انتخابات آماده شوند و تنها توکلی به نفع قالیباف کناره‌گیری کرد. جمعیت ایثارگران که از حامیان احمدی‌نژاد بود، به فاصلهٔ چند روز مانده به ثبت‌نام نامزدهای انتخابات، به جمع حامیان قالیباف پیوست. جمعیت ایثارگران در مرحلهٔ دوم تصمیم گرفت که از هم‌حزبی
ایثارگران در مرحلهٔ دوم تصمیم گرفت که از هم‌حزبی خود یعنی محمود احمدی‌نژاد حمایت کند. حزب در بیانیهٔ حمایت از احمدی‌نژاد که چهار روز پیش از مرحلهٔ دوم انتخابات منتشر نمود، احمدی‌نژاد را کاندیدای اختصاصی حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری دانسته و دلیل عبور از احمدی‌نژاد به منظور حمایت از قالیباف در مرحلهٔ نخست را پای‌بندی به میثاق جمعی مبتنی بر نتایج نظرسنجی‌ها عنوان کرد. با این حال، احمدی‌نژاد در مصاحبه‌های مختلف پیش و پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری، بارها اعلام کرد که کاندیدای حزبی نیست. خبرگزاری
بارها اعلام کرد که کاندیدای حزبی نیست. خبرگزاری دانشجویان ایران در همان زمان، حمایت جمعیت ایثارگران از قالیباف را به دلیل اصرارهای برخی از اعضای هیئت مؤسس آن یاد کرد. امیر محبیان، از اعضای وقت شورای هماهنگی، دلیل این چرخش را اعتقاد برخی از اعضای شورای مرکزی جمعیت ایثارگران به «برگ برنده» بودن قالیباف در انتخابات، به دلیل داشتن وجههٔ مثبت بین مردم در دوران فرماندهی نیروی انتظامی توصیف کرده‌است. دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری. در جریان این انتخابات، ایثارگران به حمایت از احمدی‌نژاد پرداخت. حسین فدایی در
به حمایت از احمدی‌نژاد پرداخت. حسین فدایی در بیان علت چرایی این حمایت گفت: «در تمام سنجش‌های صورت گرفته مقبولیت احمدی‌نژاد قابل قبول و فاصله وی با سایر نامزدها بسیار زیاد است.» لطف‌الله فروزنده که در ۲۵ فروردین به عنوان رئیس ستاد انتخاباتی جمعیت ایثارگران معرفی شده بود در ۳ اردیبهشت از حمایت رسمی حزب متبوع خود از احمدی‌نژاد خبر داد. یازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری. ایثارگران در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نیز در بیانیه‌ای حمایت خود از علیرضا زاکانی، غلامعلی حداد عادل و سعید جلیلی را اعلام کرد.
غلامعلی حداد عادل و سعید جلیلی را اعلام کرد. شورای مرکزی. شورای مرکزی جمعیت ایثارگران دارای اعضای ثابت و متغیر است. هیئت مؤسس حزب، اعضای ثابت شورای مرکزی هستند و سایر اعضای شورای مرکزی طی انتخابات کنگرهٔ سراسری حزب به مدت دو سال انتخاب می‌شوند. اعضای منتخب کنگره. نکته: منتخبان اصلی و علی‌البدل کنگره‌های پنجم و ششم تفکیک نشده‌اند.
سیاههٔ کدهای بین‌المللی جی‌اس۱ برای کشورها. کد شماره ۹۵۰ (دفتر مرکزی) به عنوان ساختاری جانبی برای قراردادها و درخواست‌های بین‌المللی به کار برده می‌شود، مانند ۹۵۰۹۹۹۹ که برای سازمان دارویی بین‌الملل طراحی شده است. کدهای ذخیره شده. این دسته از کدها برای استفاده در آینده و برای کشورهای تازه‌وارد رزرو شده‌اند.
لیو روندگرن تایلر (؛ زادهٔ لیو روندگرن؛ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۷۷) بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای به تصویر کشیدن نقش آرون در مجموعه فیلم‌های "ارباب حلقه‌ها" (۲۰۰۱–۲۰۰۳) معروف است. تایلر حرفهٔ خود را در ۱۴ سالگی به عنوان مدل آغاز کرد. او سپس به بازیگری روی آورد و برای نخستین بار در فیلم "سقوط خاموش" ایفای نقش کرد؛ سپس با ایفای نقش اصلی در "سنگین" و "سوابق امپراتور" (هر دو در ۱۹۹۵) و همچنین "آن کاری که می‌کنی!" و "زیبایی ربوده‌شده" (هر دو در ۱۹۹۶) به شناخت بیشتری از سوی منتقدان دست یافت. او سپس در فیلم‌هایی نظیر
از سوی منتقدان دست یافت. او سپس در فیلم‌هایی نظیر "اختراع ابوت‌ها" (۱۹۹۷)، "آرماگدون" (۱۹۹۸)، "اقبال کلوچه" و "آنگین" (هر دو در ۱۹۹۹)، "دکتر تی و زنان" (۲۰۰۰) و "یک شب در مک‌کول" (۲۰۰۱) ظاهر شد. به دنبال موفقیت در "ارباب حلقه‌ها" تایلر در فیلم‌های گوناگونی نظیر "دختر جرسی" (۲۰۰۴)، "جیم تنها و بیکس" (۲۰۰۵)، "بر من حکمرانی کن" (۲۰۰۷)، "غریبه‌ها"، "هالک شگفت‌انگیز" (هر دو در ۲۰۰۸)، "سوپر" (۲۰۱۰)، "ایستگاه فضایی ۷۶" (۲۰۱۴)، "وحشی" (۲۰۱۸) و "به‌سوی ستارگان" (۲۰۱۹) ظاهر شد. غیر از فعالیت سینمایی، او در
(۲۰۱۹) ظاهر شد. غیر از فعالیت سینمایی، او در مجموعه‌هایی نظیر درام "بازماندگان" (۲۰۱۴–۲۰۱۷) از اچ‌بی‌او و مجموعهٔ درام دوره‌ای "باروت" (۲۰۱۷) از بی‌بی‌سی وان ایفای نقش کرده‌است. تایلر از سال ۲۰۰۳ به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف در ایالات متحده و سخنگوی خط عطر و لوازم آرایشی و بهداشتی ژیوانشی مشغول به کار بوده‌است. او دختر استیون تایلر و ببه بیول است؛ اگرچه او رابطه بسیار نزدیکی با پدرخواندهٔ خود، تاد راندگرن، نیز دارد. زندگی هنری. تایلر در ۱۴ سالگی وارد حرفهٔ مدل شد، اما تنها پس از یک سال تصمیم گرفت که بر
مدل شد، اما تنها پس از یک سال تصمیم گرفت که بر بازیگری تمرکز کند. نخستین حضور او در یک فیلم در سال ۱۹۹۴ در "سقوط خاموش" بود. پس از آن در نقش‌های مکمل در "اثرهای امپراتوری" (۱۹۹۵) "سنگین" (۱۹۹۶) و "آن چیزی که تو انجام دادی" (۱۹۹۶) ظاهر شد. تایلر بعدها به خاطر بازی در نقش اصلی "سرقت زیبایی" (۱۹۹۶) از نگاه منتقدان شناخته شد. او این رویه را با بازی در نقش‌های مکمل شامل "اختراع ابوت‌ها" (۱۹۹۷) و "شانس شیرینی" (۱۹۹۹) ادامه داد. تایلر در نتیجهٰ بازی در نقش آرون (یک دوشیزه الف) در سه‌گانه ارباب حلقه‌ها در جهان
(یک دوشیزه الف) در سه‌گانه ارباب حلقه‌ها در جهان شناخته شد. او در یک سری از فیلم‌ها متفاوت مانند کمدی سال ۲۰۰۴، "دختر جرسی"، فیلم مستقل "جیم دلتنگ" (۲۰۰۵)، درام "بر من حکمرانی کن" (۲۰۰۷) و فیلم‌های استودیویی پرفروشی مانند "آرماگدون" (۱۹۹۸)، "غریبه‌ها" (۲۰۰۸) و هالک شگفت‌انگیز" (۲۰۰۸) به ایفای نقش پرداخته‌است. از سال ۲۰۰۳ تایلر به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف برای ایالات متحده، و سخنگوی ژیوانشی (عطریات و لوازم آرایشی) فعالیت کرده‌است. زندگی شخصی. تایلر از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ با واکین فینیکس، هم‌بازی خود در فیلم
۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ با واکین فینیکس، هم‌بازی خود در فیلم "اختراع ابوت‌ها" در رابطه بود. در سال ۱۹۹۸، تایلر رابطه خود را با رویستون لانگدان، موزیسین بریتانیایی از گروه "اسپیس‌هاگ" آغاز کرد. آن‌ها در فوریه سال ۲۰۰۱ نامزد شدند و در تاریخ ۲۵ مارس سال ۲۰۰۳ در باربادوس ازدواج کردند. تایلر در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۰۴ پسرش مایلو ویلیام لانگدان را به دنیا آورد. در تاریخ ۸ مه سال ۲۰۰۸، این زوج از طریق نمایندگان، تأیید کردند که قصد جدا شدن دارند. در ژوئن ۲۰۱۰، تایلر اعلام کرد که برای دوستی‌های معمولی و گذرا «بیش از حد حساس» است