payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که بستگی به پارامترهای مختلف از جمله ابعاد هندسی تفنگ الکترونی دارد. V همان ولتاژ آند است که در حدود چند هزار ولت می‌باشد. تفنگ الکترونی با توان بالا قابلیت تبخیر اجسام دیرگداز را دارد. تنگستن که در حدود 3400 ºC ذوب می‌شود به وسیلهٔ یک تفنگ الکترونی 2KW قابل تبخیر است. انواع تفنگ الکترونی. تفنگ‌های الکترونی با توان‌های بالاتر نیز ساخته شده‌اند. تقریباً تمام تفنگ‌های الکترونی نیاز به یک سیستم چرخان آب برای سرد کردن بوته حاوی ماده تبخیر شونده دارد زیرا در غیر اینصورت بوته نیز بر اثر گرمای زیاد ذوب می‌شود.
اینصورت بوته نیز بر اثر گرمای زیاد ذوب می‌شود. برای آنکه پرتوهای الکترونی پرانرژی با سطوح جانبی بوته و سرد کردن برخورد نکنند و انرژی آن‌ها هدر نرود از سیستم‌های مختلف برای متمرکز کردن آن‌ها روی ماده تبخیر شونده استفاده می‌شود. یک سیستم ساده استفاده از محافظ الکتریسیته ساکن است که به‌طور ساده از یک توری استوانه‌ای تشکیل شده و بوته را احاطه می‌کند. این محافظ الکترون‌های اولیه پرتاب شده را جذب کرده و ولتاژ منفی بالایی پیدا می‌کند بطوری که بقیه الکترون‌ها را از خود دفع کرده و در محل بوته متمرکز می‌کند و به این
خود دفع کرده و در محل بوته متمرکز می‌کند و به این ترتیب طرح تفنگ الکترونی مفیدتر و سبب افزایش کارایی سیستم می‌شود. کاربرد تفنگ الکترونی. تفنگ‌های الکترونی در توان‌های مختلف ساخته می‌شوند. سپس مواد دیرگدازی که، به روش‌های دیگر قابل تبخیر نیستند با تفنگ‌های الکترونی توان بالا، قابل تبخیر می‌باشند. زیرا ماده به‌طور مستقیم به وسیلهٔ پرتو الکترونی گرم می‌شود و نیاز به بوته دیرگداز نیست علاوه بر آن بوته با آب خنک می‌شود. همین مطلب یعنی گرمایش مستقیم به وسیلهٔ الکترون‌ها سبب می‌شود لایه‌های نازک ایجاد شده عاری از
سبب می‌شود لایه‌های نازک ایجاد شده عاری از هر نوع آلودگی باشند که در کارهای حساس اپتیکی و فیلترهای اپتیکی از تفنگ الکترونی برای تبخیر مواد استفاده می‌شود. ادوات الکترونیک، حافظه مغناطیسی و اپتیکی استفاده می‌شود. این روش یکی از متداولترین روش‌های نشاندن لایه‌های رسانا و دی‌الکتریک در محصولات الکترونیکی مانند مدارات مجتمع MCM , VLSI است. منابع. ویکی انگلیسی
سِـر دیوید کورتنی سوشِـی (؛ "تلفظ صحیح نام‌خانوادگی": ) که نام‌خانوادگی‌اش در ایران به‌اشتباه ساچِت هم گفته‌شده، بازیگر بریتانیایی تئاتر، سینما و تلویزیون و دارای نشان «فرماندهٔ والامقام امپراتوری بریتانیا» است. او نقش ادوارد تلر را در مجموعهٔ تلویزیونی "اوپنهایمر" ایفا نمود و جایزهٔ انجمن سلطنتی تلویزیون و اتحادیهٔ مطبوعاتی صدا و سیما را بابت هنرنمایی در سریال "راه و رسم زندگی ما" دریافت نمود. از جمله معروف‌ترین کارهای وی، ایفای نقش هرکول پوآرو در سریال "پوآرو" از ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۳ است که برای او شهرت
سریال "پوآرو" از ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۳ است که برای او شهرت بین‌المللی را به ارمغان آورد و در سال ۱۹۹۱ نامزدِ دریافت جایزهٔ بَـفتا شد. اوایل زندگی و خانواده. دیوید در لندن زاده شد. مادرش «جون پاتریشیا» یک هنرپیشه بود و پدرش جک سوشی نام داشت که در سال ۱۹۳۲ از آفریقای جنوبی به انگلستان مهاجرت کرده و ضمن تحصیل در دانشکده پزشکی بیمارستان سنت مری از سال ۱۹۳۳، متخصص پزشکی زنان و زایمان شد. پدر او از تبار یهودیان لیتوانی و فرزند «ایزیدور سوخه‌دوویتس» بود که در شهر کرتینگا واقع در قلمروی اسکان در امپراتوری روسیه زندگی
واقع در قلمروی اسکان در امپراتوری روسیه زندگی می‌کرد. در گذشته، نام‌خانوادگی آنها «شوهِـت» (یک واژهٔ ییدیش برگرفته از واژهٔ عبری «شوخِـت») و معرفِ شغلِ خانوادگیِ آنها (قصاب کوشر) بود. پدر او در زمانی که در آفریقای جنوبی زندگی می‌کرد، نام‌خانوادگی‌شان را به «سوشِـی» تغییر داد. مادر دیوید در انگلستان زاده شده و پیرو کلیسای انگلستان بود (که پدرش از تبار یهودیان روسیه و مادرش انگلیسی و انگلیکان بود). دیوید سوشی را بدون هیچ دین و مذهبی بزرگ کردند، اما خودش در سال ۱۹۸۶ پیروی از آموزه‌های انگلیکان را آغاز نمود و
۱۹۸۶ پیروی از آموزه‌های انگلیکان را آغاز نمود و در سال ۲۰۰۶ رسماً به این آئین مذهبی گروید. دیوید و برادرانش جان و پیتر به مدرسهٔ گرنهام هاوس در بیرچینگتون آن سی واقع در کنت رفتند. دیوید پس از تحصیل در یک مدرسهٔ مستقل دیگر در شهرستان سامرست به نام مدرسهٔ ولینگتون، به بازیگری علاقمند شد و در سن ۱۶ سالگی به سازمان خیریه تئاتر ملی جوانان رفت. وی تحصیلات پیشرفته خود را در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن پی گرفت و اینک یکی از اعضای هیئت امنای آن است. برادر بزرگ او جان سوشِـی، مجری تلویزیون و گویندهٔ پیشین
بزرگ او جان سوشِـی، مجری تلویزیون و گویندهٔ پیشین اخبار در شبکهٔ آی‌تی‌اِن بود. برادرزاده‌اش ریچارد سوشِـی نیز یک گویندهٔ تلویزیونی است. حرفه. تئاتر. دیوید سوشی، بازیگری حرفه‌ای را از تئاتر واترمیل در بگنر بارکشر آغاز نمود. در سال ۱۹۷۳ میلادی به رویال شکسپیر کامپنی پیوست. در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲، وی نقش بولینگبروک را در نمایش "ریچارد دوم" در مقابل آلن هاوارد بازی کرد. او همچنین ایفاگر نقش «جان» در نمایشنامهٔ "اولئانا" در سالن نمایش رویال کورت در سال ۱۹۹۳ بود که توسط هارولد پینتر کارگردانی شد و در آن لیا
بود که توسط هارولد پینتر کارگردانی شد و در آن لیا ویلیامز نقش «کارول» را بازی کرد. نخستین اجرای دیوید در «وست اِند»، در نقشِ مقابل ساسکیا ریوز در نمایشنامهٔ «"جدایی"» اثر تام کمپینسکی بود که در سال ۱۹۸۷ در سالن نمایش «کامدی تیئتر» صورت پذیرفت. در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ او نقشِ مقابل دایانا ریگ را در نمایشنامهٔ چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟ اجرا نمود و مابین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ نیز نقش آنتونیو سالییری را در نمایشنامهٔ "آمادئوس" در تئاتر برادوی ایفا کرد. در سال ۲۰۰۷، در «سالن نمایش چیچستر فستیوال»، او در
سال ۲۰۰۷، در «سالن نمایش چیچستر فستیوال»، او در نقش جووانی بنلی در نمایش "آخرین اعتراف" ظاهر شد که دربارهٔ مرگ پاپ ژان پل یکم بود. در سال ۲۰۱۴ نیز، وی در همان نقش در یک تور تئاتر در استرالیا هنرنمایی نمود. او از ژوئن ۲۰۱۵ میلادی، در نقش «لیدی براکنل» در نمایشنامهٔ "اهمیت جدی بودن" اثر اسکار وایلد در تئاتر وودویل لندن هنرنمایی کرده‌است. سینما و تلویزیون. نخستین نقش تلویزیونی او در سال ۱۹۷۰ بود و در سال ۱۹۷۱ در یک قسمت از سریال «"در معرض دید عموم"» ظاهر شد. در سال ۱۹۸۰ او در تله‌فیلم "داستان دو شهر" بازی
در سال ۱۹۸۰ او در تله‌فیلم "داستان دو شهر" بازی کرد. در همان سال، نقش ادوارد تلر در سریال تلویزیونی "اوپنهایمر" را ایفا کرد که دربارهٔ پروژه منهتن بود. دیوید سوشی در سال ۱۹۸۳ در سریال "رایلی، تک‌خال جاسوس‌ها"، نقش یک پلیس چینی‌تبار دسیسه‌گر را بازی کرد که دستور داشت سیدنی رایلی را به قتل برساند. وی همچنین ایفاگر نقش زیگموند فروید در مینی‌سریال "فروید" بود که توسط بی‌بی‌سی در سال ۱۹۸۴ تهیه شد. سپس در سال ۱۹۸۵، دیوید در نقش «بلات» در سریال تلویزیونی "بلات در چشم‌انداز" و در نقش «استنلی آدامز» (که یک
در چشم‌انداز" و در نقش «استنلی آدامز» (که یک گزارش‌دهندهٔ تخلف بود) در سریال «"ترانه‌ای برای اروپا"» بازی کرد. جالب آنکه، دیوید سوشی در نقش بازرس جپ در تله‌فیلم "سیزده در شام" هم ایفای نقش کرده است که در آن، پیتر یوستینف نقش هرکول پوآرو را بازی می‌کرد. دیوید سوشی در کتابش تحتِ عنوان «"پوآرو و من"» نوشته‌است که یک روز یوستینف نزد او آمده و به وی گفت که او می‌تواند به‌خوبی از عهدهٔ نقش پوآرو برآید. پس از آن سوشی با برایان ایستمن در آی‌تی‌وی صحبت کرد: در سال ۱۹۸۸ دیوید سوشی نقش لئوپولد بلوم (یکی از شخصیت‌های
دیوید سوشی نقش لئوپولد بلوم (یکی از شخصیت‌های رمان اولیس) را در مستند کانال ۴ با نام «"دنیای مدرن: ۱۰ نویسنده بزرگ"» بازی کرد. در همان هنگام، او روزهای متمادی مشغول خواندن رمان‌های آگاتا کریستی دربارهٔ هرکول پوآرو بود: دیوید سوشی در سال ۱۹۸۸ در آخرین قسمت مجموعه تلویزیونی "داستان‌های باورنکردنی" نیز ظاهر شد. او در قسمتِ «زمانی برای مُردن» در نقش «ایو دروآر»، یک مرد فاسق شیاد، بازی کرد. در سال ۱۹۸۹ وی نقش اصلی سریال "پوآرو" هنرنمایی نمود. در سال ۲۰۰۱ او نقش اصلی سریال "راه و رسم زندگی ما" به کارگردانی دیوید
سریال "راه و رسم زندگی ما" به کارگردانی دیوید ییتس را به عهده گرفت و در آوریل ۲۰۰۲، نقش وکیل دعاوی جرج کارمن را در سریال درام «"کارمن را خبر کنید: دادگاه‌های جرج کارمن، مشاور حقوقی ملکه"» بازی نمود. سوشی در سال ۲۰۰۳، در نقش کاردینال بلندپرواز تامس وولسی در درام دو قسمتی شبکهٔ آی‌تی‌وی به نام «"هنری هشتم"» در کنار ری وینستون (در نقش هنری هشتم) و هلنا بونهام کارتر (در نقش آن بولین) ظاهر شد. در ماه مه ۲۰۰۶، او نقش سرمایه‌دار رسانه‌ای کشته‌شده، رابرت مکسول را در سریال تلویزیونیِ شبکهٔ بی‌بی‌سی دو تحت عنوان
در سریال تلویزیونیِ شبکهٔ بی‌بی‌سی دو تحت عنوان "مَـکسوِل" ایفا کرد که ۱۸ ماه آخر زندگی رابرت مکسول را به‌تصویر می‌کشید. در همان سال، وی صداپیشگی شخصیت پوآرو را در بازی ماجراجویی ویدئویی "" به عهده گرفت. در کریسمس ۲۰۰۶، سوشی نقش شکارچیِ خون‌آشام، آبراهام ون هلسینگ را در اقتباس تلویزیونی شبکهٔ بی‌بی‌سی از رمان "دراکولا" اثر برام استوکر اجرا کرد. او همچنین در نقش معاون نخست‌وزیر انگلستان در فیلمی با ژانر فاجعه تحت عنوان "سیل" بازی کرد که در اوت ۲۰۰۷ منتشر شد و ماجرای سیل فاجعه‌بار لندن را به تصویر می‌کشید.
و ماجرای سیل فاجعه‌بار لندن را به تصویر می‌کشید. دیوید سوشی در ۶ فوریه ۲۰۰۸ در برنامه گفتگوی روزانه تلویزیونی "زنان رها" ظاهر شد تا دربارهٔ نقشش «لو ووگل» در فیلم "دزدی بانک" صحبت کند که در کنار جیسون استاتهام و سافرون باروز بازی کرده بود. در سال ۲۰۰۸، او در مجموعه مستند تبارشناسی "فکر می‌کنی کی هستی؟" حضور یافت و حقایقی را در مورد تاریخچه خانوادگی خود کشف کرد. دیوید در سال ۲۰۰۹ در فیلم تلویزیونی شبکهٔ سی‌بی‌سی تله‌ویژن با نام "منحرف‌شده از مسیر" بازی کرد. او ایفاگر شخصیت منفی اصلی در سریال "به سیم آخر زدن
ایفاگر شخصیت منفی اصلی در سریال "به سیم آخر زدن تری پرچت" بود که اقتباس تلویزیونی شبکهٔ اسکای تی‌وی از یکی از رمان‌های تری پرچت به همین نام است. دیوید در تله‌فیلم «"کار خدا"» نیز در نقش بنیامین سیسکو حضور یافت. در سال ۱۹۸۷، وی در فیلم "هری و خانواده هندرسون" در نقش یک شکارچی پاگنده بازی کرد. سوشی در دو فیلم مایکل داگلاس به نام‌های "قتلی بی‌نقص" و "بستگان سببی" نیز بازی کرد. در سال ۱۹۹۷، او در فیلم مستقل «"یکشنبه"» ایفای نقش نمود. در نوامبر ۲۰۱۱، سوشی و شبکهٔ آی‌تی‌وی اعلام کردند که وی بازی در نقش پوآرو را
آی‌تی‌وی اعلام کردند که وی بازی در نقش پوآرو را در مجموعه رمان‌های پوآرو، با ایفای نقش در فصل سیزدهم و آخر "پوآرو" پایان می‌دهد. قسمت آخر سریال تحت عنوانِ «پرده» در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۳ ازشبکهٔ آی‌تی‌وی پخش شد. در طول زمان فیلم‌برداری قسمت آخر، دیوید سوشی ناراحتی و غم خود را در وداع با شخصیتی که عاشقش بود، چنین ابراز داشت: سوشی در نقش هرکول پوآرو در تمامی رمان‌ها و داستان‌های آگاتا کریستی که این شخصیت در آنها وجود داشت، بازی کرد. مابین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، سوشی راوی دو برنامهٔ مستند شبکهٔ بی‌بی‌سی بود و سیاحتی
راوی دو برنامهٔ مستند شبکهٔ بی‌بی‌سی بود و سیاحتی حماسی را در امتداد دریای مدیترانه انجام داد که از زندگی و سفرهای پطرُسِ حواری و پولس رسول الهام گرفته شده بود. در سال ۲۰۱۶، سوشی راوی یک نمایش زندهٔ بی‌بی‌سی بود، تحت عنوان «"پیتر پن دچار مشکل می‌شود"» که در آن، تنها فرد حرفه‌ای در میان هنرمندان محسوب می‌شد. در مقطعی در حین پخش برنامه، یکی از بازیگران دچار برق‌گرفتگی می‌شود و از سوشی می‌خواهند تا حواس تماشاگران را پرت کند. او هم سبیل «کاپیتان هوک» را گرفته و شروع به ایفای نفش پوآرو می‌کند و حتی متن مربوط به
شروع به ایفای نفش پوآرو می‌کند و حتی متن مربوط به خود را، با لهجهٔ بلژیکی پوآرو می‌گوید. این کار باعث شد تا کارگردان (که خود نقش کاپیتان هوک را بازی می‌کرد) مداخله کند و سبیل را پس گرفته و سوشی را از این وظیفه فرعی خلاص کند. در سال ۲۰۱۷، سوشی در نقش «دکتر فیگن» در اقتباس تلویزیونی بی‌بی‌سی از رمان «زوال و سقوط» اِوِلین وو هنرنمایی کرد و بازیگر میهمان در نقش «صاحبخانه» در یکی از قسمت‌های فصل دهم "دکتر هو" به نام «"تق، تق"» بود. رادیو. نخستین اجرای رادیویی دیوید، خواندن یک «قصهٔ صبحگاهی» برای تهیه‌کنندهٔ
دیوید، خواندن یک «قصهٔ صبحگاهی» برای تهیه‌کنندهٔ برنامهٔ «گفتگوهای پبل میلز»، دیوید شوت بود. این دو یکدیگر را در یک مهمانی سالیانه شهرداری استراتفورد ملاقات کرده بودند که برای خوش‌آمدگویی به هنرمندان رویال شکسپیر کامپنی و آغاز فصل جدیدی از فعالیت‌شان ترتیب داده شده بود. سوشی همچنین صداپیشگی شخصیت اصلان را در اقتباس رادیویی «تمرکز بر خانواده» (یک سازمان بنیادگرای مسیحی) از رمان "سرگذشت نارنیا" اثر سی. اس. لوئیس بر عهده داشت. او همچنین صداپیشهٔ شخصیت «جولیوس نو» در اقتباس رادیویی "دکتر نو" در شبکهٔ بی‌بی‌سی
نو» در اقتباس رادیویی "دکتر نو" در شبکهٔ بی‌بی‌سی ۴ بود. دیوید در یک برنامهٔ مستندگونهٔ رادیویی بی‌بی‌سی ۳، نقش هنریک ایبسن را در کنار مارتین شا (در نقش آوگوست استریندبری) ایفا نمود که دربارهٔ ملاقات این دو نویسندهَ بزرگ بود. کانال تراست و اتحادیهٔ تیمز ریور. دیوید سوشی قائم‌مقام تراست کانال‌های آبی لیچفیلد و هیثرتون است که بزرگترین موفقیت‌شان تا به امروز، تأمین بودجه برای ساخت یک مسیر جدید برای آزادراه ام۶ تول در آن بخش‌هایی می‌شود که کانال‌های آبی لیچفیلد و هیثرتون را قطع می‌کند و تراست یادشده، امیدوار
و هیثرتون را قطع می‌کند و تراست یادشده، امیدوار است تا این کانال‌های آبی با اینکار، بازگشایی و قابل عبور و مرور شوند. سوشی همچنین در نوامبر ۲۰۰۵ به‌عنوان رئیس هیئت مدیره «اتحادیهٔ تیمز ریور» انتخاب شد. در اجلاس عمومی سالیانه این اتحادیه در ژوئیه ۲۰۰۶ سوشی پذیرفت یک سال دیگر نیز در این سِـمَـت باقی بماند. وی از حامیان «پروژه قایق‌های رودخانه تیمز» است. جوایز، افتخارها و مقام‌های شغلی. نخستین جایزهٔ مهم سوشی، جایزهٔ «انجمن سلطنتی تلویزیون» بابت بهترین بازیگر نقش اول مرد در «"ترانه‌ای برای اروپا"» در سال ۱۹۸۵
اول مرد در «"ترانه‌ای برای اروپا"» در سال ۱۹۸۵ بود. او بابت هنرنمایی در نقش هرکول پوآرو در مجموعهٔ تلویزیونی "پوآرو" در سال ۱۹۹۱ نامزد دریافت جایزهٔ بفتای تلویزیونی شد. وی برای ایفای این نقش، تمامی رمان‌ها و داستان‌های آگاتا کریستی دربارهٔ این شخصیت را خوانده بود و پروندهٔ مبسوطی دربارهٔ او درست کرده بود. دیوید همچنین در سال ۱۹۹۴ میلادی، بابت هنرنمایی در نمایشنامهٔ "اولئانا" اثر دیوید مَمِت در سالن نمایش رویال کورت لندن، برندهٔ جایزهٔ ورایتی کلاب برای بهترین بازیگر مرد شد. او بعدها یک جایزهٔ ورایتی کلاب
بازیگر مرد شد. او بعدها یک جایزهٔ ورایتی کلاب دیگر (به‌علاوهٔ نامزدی جایزه تونی در سال ۲۰۰۰ بابت بهترین بازیگر نقش اصلی در یک نمایشنامه) برای ایفای نقش آنتونیو سالییری در "آمادئوس" دریافت داشت. دیوید سوشی یک بار دیگر در سال ۲۰۰۲، نامزد دریافت جایزهٔ بفتای تلویزیونی، بابت بازی در نقش آگوستوس ملموت در سریال "راه و رسم زندگی ما" شد. در همان سال، وی افسرِ والا مقامِ امپراتوری بریتانیا شد. در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸، سوشی بابت مشارکت‌های هنری‌اش، از دانشگاه چیچستر مدرک افتخاری دریافت نمود. این مدرک را معاون آموزشی
افتخاری دریافت نمود. این مدرک را معاون آموزشی «چیچستر فستیوال تیئتر» اهدا نمود. در نوامبر ۲۰۰۸ در نیویورک، سوشی بابت ایفای نقش سرمایه‌دار رسانه‌ای معروف، رابرت مکسول در سریال تلویزیونی "مَـکسوِل" برندهٔ «جایزهٔ بین‌المللی امی برای بهترین بازیگر مرد» شد. در ۷ ژانویهٔ ۲۰۰۹، وی به مقام افتخاری «فریدام آو سیتی» شهر لندن رسید که در گیلدهال به او اهدا شد. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۰، دیوید سوشی در کلیسای جامع کنتربری، یک مدرک افتخاری از دانشگاه کنت دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۱ بابت «خدمت به تئاتر»، لقب فرماندهٔ والا مقام
۲۰۱۱ بابت «خدمت به تئاتر»، لقب فرماندهٔ والا مقام امپراتوری بریتانیا گرفت. در ۱۸ مارس ۲۰۱۴، انجمن سلطنتی تلویزیون جایزهٔ یک عمر دستاورد را باب هنرنمایی بی‌نظیرش در سریال "پوآرو" به وی اهدا کرد. وی همچنین در فهرست افتخاری جشن تولد ملکه در سال ۲۰۲۰، بابت مشارکت‌هایش در تئاتر و خیریه، لقب شوالیه گرفت. زندگی شخصی. خانواده. در سال ۱۹۷۲، سوشی برای نخستین بار با همسرش شیلا فِـریس در سالن نمایش بلگرید در کاونتری آشنا شد. هر دو در آن مکان، کار می‌کردند و سوشی می‌گوید در نگاه اول عاشق او شد و مدتی طول کشید تا بتواند
در نگاه اول عاشق او شد و مدتی طول کشید تا بتواند وی را متقاعد کند با او به رستوران بروند. این دو در ۳۰ ژوئن ۱۹۷۶ ازدواج کردند و حاصل ازدواجشان یک پسر به نام رابرت (زادهٔ ۱۹۸۱ و سروان پیشین نیروی دریایی سلطنتی) و یک دختر به نام کاترین (زادهٔ ۱۹۸۳، فیزیوتراپیست) است. دیوید برادر جان سوشی گویندهٔ اخبار در فایو نیوز و مجری برنامهٔ برکفست شو در شبکهٔ کلاسیک اف‌ام (ژانویهٔ ۲۰۱۱) است. وی همچنین عموی ریچارد سوشی است که پسرِ برادرِ کوچکترش، «پیتر سوشی» و یک گویندهٔ تلویزیون است. پدربزرگ مادری دیوید، جیمز جارشی عکاس
است. پدربزرگ مادری دیوید، جیمز جارشی عکاس مشهور خیابان فلیت بود که نخستین عکس‌ها را از ادوارد هشتم، والیس سیمپسون، لویی بلریو و وقایع مربوط به محاصره خیابان سیدنی گرفت. دیوید نخستین بار هنگامی به عکاسی علاقمند شد که پدربزرگش یک دوربین تک‌لنزی غیربازتابی ۳۵ میلیمتری لایکا ام۳ به او هدیه داد. خانوادهٔ جارشی در آغاز «ژارچی» نامیده می‌شدند و از تبار یهودیان روسیه بودند. پدربزرگ پدری دیوید، «ایزیدور شوهِـت» از تبار یهودیان لیتوانی بود که در شهر کرتینگا واقع در قلمروی اسکان در امپراتوری روسیه زندگی می‌کرد که تا
اسکان در امپراتوری روسیه زندگی می‌کرد که تا سال ۱۷۹۱ بخشی از سرزمین مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی بود و اینک در خاک لیتوانی واقع شده‌است. در زبان ییدیش، «شوهِـت» به معنای قصاب کوشر و برگرفته از واژهٔ عبری «شوخِـت» است. پدربزرگش به‌منظور فرار از آزار و اذیت‌های یهودیان در امپراتوری روسیه، آن طرف‌تر، به کلایپدا در امپراتوری آلمان نقلِ مکان کرد و نام‌خانوادگی‌اش را به واژهٔ اسلاوی-آلمانی «سوخه‌دوویتس» تغییر دارد که اجزای آن شبیه واژه‌های لهستانی، ییدیش و آلمانی است. بعدها پدرش این نام‌خانوادگی را در پس از رفتن
است. بعدها پدرش این نام‌خانوادگی را در پس از رفتن به کیپ‌تاون یه سوشِـی تغییر داد. جد مادربزرگِ مادری دیوید، جرج جزارد دریانورد کارکُشته و فرماندهٔ کشتی بود. وی ناخدا و سروانِ تیپ دریایی «هانا» بود که در ۱۴ کیلومتری ساحل سافک و در جریان توفان سهمگین ۲۸ مه ۱۸۶۰ منهدم شد که طی آن، ۱۰۰ قایق و کشتی و بیش از ۴۰ نفر مفقود شده یا از بین رفتند. در آن فاجعه جرج جزارد و ۶ تن از خدمهٔ کشتی است توسط امدادگران محلی و دقیقاً پیش از غرق شدن کامل کشتی‌شان نجات یافتند. عقاید مذهبی. دیوید بدون دین و مذهب خاصی بزرگ شد، اما
مذهبی. دیوید بدون دین و مذهب خاصی بزرگ شد، اما در سال ۱۹۸۶ پس از خواندن «رومیان ۸» (فصل هشتم از نامه به رومیان در عهد جدید در کتاب مقدس) در اتاق هتلش، تغییر مذهب داد و اندکی بعد، در کلیسای انگلستان تعمید یافت. او در گفتگویی با مجله استرند گفت: «من یک مسیحی معتقد هستم و دوست دارم فکر کنم که این اعتقاد در بسیاری از مراحل زندگی، مرا پیش می‌برد. من به اصول مسیحیت و در واقع به اصول بیشتر ادیان الهی اعتقاد دارم - که شخص باید به‌خاطر یک خیر بالاتر و مهم‌تر، از خود بگذرد.» در سال ۲۰۱۲، دیوید سوشی یک مستند
از خود بگذرد.» در سال ۲۰۱۲، دیوید سوشی یک مستند تلویزیونی از قهرمان شخصی و محبوبش پولس رسول برای تلویزیون بی‌بی‌سی ساخت تا با ترسیم سفرهای بشارت‌دهنده‌اش در اطراف دریای مدیترانه، دریابد که او چگونه انسانی بود. دیوید دو سال بعد یک مستند دیگر دربارهٔ پطرُسِ قدیس ساخت. در ۲۲ نوامبر، ۲۰۱۲ میلادی، انجمن انجیل بریتانیایی و خارجی اعلام کرد دیوید سوشی و پائولا گودر، نایب‌رئیس‌های جدید این انجمن هستند. آنها به جمع چند نایب‌رئیس پیشین پیوستند: جان سنتامو (اسقف اعظم یورک)، وینسنت نیکولز (اسقف اعظم وست‌مینستر)، بَری
یورک)، وینسنت نیکولز (اسقف اعظم وست‌مینستر)، بَری مورگان (اسقف اعظم ولز)، دیوید اف. فورد (استاد الهیات در دانشگاه کمبریج)، جوئل اِدواردز (رئیس هیئت مدیره میکا چلنج) و لُرد دیوید آلتون (سیستمداری از لیورپول). وی پس از خداحافظی از نقش هرکول پوآرو، به رویای ۲۷ ساله‌اش دربارهٔ ساخت یک کتاب صوتی از نسخهٔ جدید بین‌المللی انجیل جامعه عمل پوشاند و آن را در ۲۴ آوریل ۲۰۱۴ منتشر کرد. دیدگاه‌های سیاسی. در اوت ۲۰۱۴، سوشی یکی از ۲۰۰ چهرهٔ معروفی بود که در نامه‌ای به "گاردین"، ابراز امیدواری کرد که ساکنان اسکاتلند در
ابراز امیدواری کرد که ساکنان اسکاتلند در همه‌پرسی استقلال اسکاتلند، رأی به ماندن آن کشور به عنوان بخشی از بریتانیا بدهند.
پویانمایی سنتی روشی است که در آن اغلب تصویر شخصیت ها و اشیای متحرک، روی طلق شفاف و بی رنگ اجرا و رنگ‌آمیزی شده و سپس روی پس زمینه مجزا قرار گرفته و از آن عکسبرداری میشود. با این روش دیگر نیازی به کشیدن چندباره پس زمینه برای هر قاب نیست. پس زمینه یک بار کشیده شده و فقط عناصری که قرار است بر روی پس زمینه حرکت کنند، روی طلق های جداگانه کشیده می شوند. با به کارگیری این روش، در وقت و انرژی انیماتور صرفه جویی خواهد شد. سل یا طلق؟. کلمه سل در "سل انیمیشن" در حقیقت کوتاه شده‌ی لغت سلولوئید Celluloid نام اولین ماده
کوتاه شده‌ی لغت سلولوئید Celluloid نام اولین ماده پلاستیکی موفق تجاری بود که در سال ۱۸۶۹ ابداع شد.
پویانمایی کات‌اوت یا بریده‌جنبانی یا پویانمایی با بریدۀ مقوا (به انگلیسی: Cutout Animation) پرسوناژ با بریدۀ مقوا ساخته می‌شود و مفصل‌گذاری می‌شود و گاه به صورت تکه‌چسبانی یعنی با بریده‌های مواد دیگری مانند پارچه، نخ‌های مختلف، کاموا، کاغذهای گوناگون روزنامه یا عکس شکل می‌گیرد و زیر دوربین، کادر به کادر حرکت داده می‌شود و فیلمبرداری می‌شود. اولین فیلم‌های پویانماییِ شناخته‌ شدۀ جهان پویانمایی کات‌اوت (ساخته شده در آرژانتین توسط: کوئیرینو کریستیانی) بودند. این تکنیک به صورت کات اوت سایه‌ای نیز اجرا می‌شود.
تکنیک به صورت کات اوت سایه‌ای نیز اجرا می‌شود. با این ترتیب که اشکال لازم را از مقوای سیاه می‌سازند و از پشت به آن نور می‌تابانند. در این صورت بینده می‌تواند تصویر را به صورت سایه‌های بسیار مشخصی که حرکت می‌کنند، ببیند. یکی از مهم‌ترین مزایای استفاده از تکنیک بریده‌جنبانی، رابطۀ مستقیم و تنگاتنگ کارگردان با کار و در نتیجه تلفیق قوی احساسات عمیق کارگردان با کار می‌باشد. منابع. تاریخچه انیمیشن در ایران. مهین جواهریان. دفتر پژوهش‌های فرهنگی. ۱۳۷۸
پیکسیلیشن یکی از تکنیک‌های استاپ موشن است که در آن پرسوناژ زنده، بازیگر نقش اصلی است و مقاطعی از حرکت پرسوناژ انتخاب شده و چند کادر عکسبرداری می‌شود. حاصل، حرکت منقطع بازیگر است که با سرعت‌های متفاوت و مناسب موضوع فیلم، حالتی تازه و بدیع را القا می‌کند. پیکسیلیشن انیمیشن به صورت فریم به فریم تصویربرداری می‌شود و دو ویژگی بارز و وجه تمایز آن با تکنیک‌های دیگر وجود موجودات زنده به عنوان سوژهٔ اصلی و همچنین اعجاز و جادو می‌باشد. در سال ۱۹۵۳ این تکنیک توسط نورمن مک لارن در فیلم کوتاه همسایه‌ها (یا همسایه ات را
مک لارن در فیلم کوتاه همسایه‌ها (یا همسایه ات را دوست بدار) به کار گرفته شد و کاراکترهای وی که انسان بودند در فیلم به پرواز درآمدند بسیار پیش از ورود پرده‌های سبز و سایر تکنیک‌های جلوه‌های ویژه به سینما و تلویزیون.این تکنیک را نورمن مک لارن به امیل کوهل و فیلم فانتاسماگوری ۱۹۰۸ نسبت داده است. منابع. تاریخچه انیمیشن در ایران. مهین جواهریان. دفتر پژوهش‌های فرهنگی. ۱۳۷۸
پین اسکرین یا تخته سنجاق: برای اجرای این تکنیک، هزاران سوزن در یک صفحه جاسازی شده و با تغییر ارتفاع این سوزن‌ها و نیز نورپردازی از یک زاویه به خصوص، تصاویری به وجود می‌آید که حاصل انعکاس نور بر مقطع سوزن‌ها می‌باشد. در این روش پویانما در پشت و جلو صفحه عمودی (pin screen) قرار می‌گیرند و سوزن‌ها را به حرکت درمی‌آورند. منابع. تاریخچه انیمیشن در ایران. مهین جواهریان. دفتر پژوهش‌های فرهنگی. ۱۳۷۸
روتوسکپی فرایندی است که در ساخت پویانمایی، به وسیله ترسیم تصاویر از روی فیلم واقعی استفاده می‌شود. تاریخچه. روش روتوسکوپی برای نخستین‌بار در سال ۱۹۱۵ توسط مکس فلایشر در مجموعه تلویزیونی Out of the Inkwell با هدف دستیابی به یک جنبش واقع‌بینانه در یک زمان کوتاه تر مورد استفاده قرار گرفت. این روش بعدها برای شخصیت‌های واقعی و انسانی به ویژه هنگامی که حرکات بسیار پیچیده ای مانند صحنه‌های رقص نیاز بود مورد استفاده قرار گرفت. از هنرمندان تأثیرگذار در این زمینه می‌توان از کب کلووی نام برد. از آغاز دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
از کب کلووی نام برد. از آغاز دهه ۱۹۹۰ (میلادی) کشیدن دوباره تصویر، چه در برنامه های مبتنی بر پیکسل با دست و چه به صورت نیمه اتوماتیک از طریق بردار سازی (مانند دو فیلم مربوط به ریچارد لینکلاتر) با رایانه انجام شد. برخلاف ضبط حرکت، روتوسکوپی یک فرایند دو بعدی است. مشکلی که در فناوری پویانمایی وجود دارد این است که گرچه داده‌های زمینه‌ای به وضوح از مبدأ طبیعی برخوردار هستند اما پذیرش عاطفی حرکات ایجاد شده با روتوسکوپی از سطح مشخصی از جزئیات کاهش می‌یابد. این روش را می‌توان دره وهمی نیز نامید. کاربرد. از
این روش را می‌توان دره وهمی نیز نامید. کاربرد. از روتوسکوپی برای تصحیح خطا استفاده نیز می‌شود. علاوه بر این، هم‌اکنون از روتوسکوپی به طور گسترده در ترکیب جلوه‌های بصری نیز استفاده می‌شود. امروزه از آن به عنوان گزینه جایگزین برای فناوری کروما کی (صفحه نمایش معمولاً سبز یا آبی) استفاده می‌شود تا از تنظیم مجدد شرایط روشنایی در استودیو جلوگیری شود و فیلم‌برداری صحنه‌هایی مانند حرکت شدید دوربین آسان باشد. روتوسکوپی همچنان در جلوه‌های بصری بیشتر فیلم‌های بلند استفاده می‌شود.
در تروکاژ داینامیشن با استفاده از روش نمایش از پشت، صحنه‌های عروسکی، با طبیعت و تصاویر واقعی از موجودات زنده پیوند زده می‌شوند و دنیای خیالی با دنیای واقعی در هم می آمیزند. ابتدا هنرپیشه‌ها به کمک تخیل و دکوپاژ دقیقی که کارگردان بر مبنای سناریو در دست دارد، با موجودات خیالی که وجود خارجی ندارند، حرف می‌زنند یا به ایفای نقش می‌پردازند. منابع. تاریخچه انیمیشن در ایران. مهین جواهریان. دفتر پژوهش‌های فرهنگی. ۱۳۷۸
در دیاگرام پویانمایی از همه امکانات پویانمایی استفاده نمی‌شود، بلکه فقط شکل‌های ساده، خطوط یا فلش‌ها برای نشان دادن بعضی از موضوعات بسیار ساده استفاده می‌شود که غالباً کاربرد آموزشی دارند. منابع. تاریخچه انیمیشن در ایران. مهین جواهریان. دفتر پژوهش‌های فرهنگی. ۱۳۷۸
روب گُلدبِرگ (Rube Goldberg - ۱۸۸۳-۱۹۷۰) کارتونیست (کاریکاتوریست) امریکایی، بیشتر برای سری کارتون‌هایش «ماشین‌های روب گلدبرگ» شناخته می‌شود. ماشین‌های پیچیده و جالبی که با نوعی هنرمندی مبتکرانه برای انجام عملیاتی ساده طراحی شده‌اند. واژه «یک روب گلدربرگ» (a Rube Goldberg) در فرهنگ اصطلاحات امریکایی برای بیان طرح یا وسیله‌ای فوق العاده پیچیده اما غیر عملی و ناکارآمد، استفاده می‌شود. روب ل. گلدبرگ در سال ۱۸۸۳ در سان‌فرانسیسکو به دنیا آمد. بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه کالیفرنیا در سال ۱۹۰۴، او تا سال ۱۹۰۷
از دانشگاه کالیفرنیا در سال ۱۹۰۴، او تا سال ۱۹۰۷ برای روزنامه‌های سانفرانسیسکو کارتون‌هایی در زمینه ورزشی می‌کشید، و از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۱ برای نیویورک ایونینگ میل (the New York Evening Mail) هم کار می‌کرد. وی از سال ۱۹۱۵ کارتون‌هایی نظیر «سوالات ابلهانه» (Foolish Questions) و «اختراعات احمقانه» (Crazy Inventions) را در کارهایش گسترش داد. از سال ۱۹۳۸ او سردبیر بخش کارتون «نیویرک سان» (New York Sun) و سپس «نیویورک ژورنال امریکن» (New York Journal American) شد. از مهم‌ترین جوایزی است که دریافت کرده، جایزه
شد. از مهم‌ترین جوایزی است که دریافت کرده، جایزه پولیتزار (Pulitzar Prize) در سال ۱۹۴۸ برای کارتون‌های سیاسی و جایزه روبِن (Reuben) در سال ۱۹۶۸ از انجمن کارتونیست‌های ملی (the National Cartoonist Society) می‌باشد. از سال ۱۹۶۴ او زندگی اش را به پیکر تراشی (مجسمه سازی) اختصاص داد. ماشین روب گُلدبِرگ. یکی دیگر از ابداعات روب گلدبرگ ماشین روب گُلدبِرگ است که ماشینی پیچیده و جالب است که با نوعی هنرمندی مبتکرانه برای انجام عملیاتی ساده طراحی شده است.