payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گردید. جوزف بلک گاز کربنیک را از تکلیس آهک به‌دست آورد و آن را هوای ثابت نامید. او ثابت کرد که هوای ثابت همان گازی است که انسان هنگام بازدم خارج می‌کند یا از احتراق زغال ایجاد می‌شود. دانشکده‌های شیمی در دانشگاه‌های گلاسگو و ادینبرا هر دو به افتخار جوزف بلک به نام او نامیده شده‌اند. زندگینامه. جوزف بلک در سال ۱۷۲۸ در شهر بوردو در کشور فرانسه زاده شد. برای تحصیل به ادینبورگ رفت، در دانشگاه همین شهر به مقام استادی رسید و در سال ۱۷۵۷ یعنی در ۲۹ سالگی موفق به کشف گاز کربنیک شد.
«خدا مرده است» (آلمانی: ؛ همچنین شناخته‌شده به مرگ خداوند) جمله مشهور و به‌شدت نقل قول شده و گاهی بد تفسیر شدهٔ فیلسوف آلمانی، فریدریش نیچه است. این جمله اولین بار در کتاب "حکمت شادان" وی در بخش ۱۰۸ (کشمکش‌های تازه) ٫ بخش ۱۲۵ (دیوانه) و برای بار سوم در بخش ۳۴۳ (مفهوم خوشیِ ما) نمایان شد. همچنین این جمله را می‌توان در اثر کلاسیک وی، "چنین گفت زرتشت" نیز پیدا کرد که بیشترین تأثیر را در شهرت این عبارت داشته است. این اندیشه در بخش «دیوانه» کتابِ "دانش طربناک" بدین‌گونه بیان می‌شود: خدا مرده است. خدا مرده باقی
بیان می‌شود: خدا مرده است. خدا مرده باقی می‌مانَد و ما او را کشته‌ایم. چگونه خود را تسلی خواهیم داد، جنایتکاران تمامِ جنایتکاران را؟ آنچه مقدس‌ترین و مقتدرترین چیز بود که تاکنون جهان به خود دیده است، بر اثر خون‌ریزی بسیار حاصل از چاقوهای ما مرده است. چه کسی ما را از این خون پاک خواهد کرد؟ چه آبی برای ما موجود است تا خود را بشوییم؟ چه اعیادی بهر کفاره، چه مناسک مقدسی را از خود ابداع خواهیم کرد؟ آیا عظمت این عمل بیش از اندازه برای ما عظیم نیست؟ آیا نبایستی تنها خود خدایانی دیگر شویم تا شایسته این کار باشیم؟
خود خدایانی دیگر شویم تا شایسته این کار باشیم؟ تفسیر. عبارت «خدا مرده است» به این معنا نیست که نیچه به خدایی واقعی اعتقاد داشته، یا به عبارت لفظی در ابتدا وجود داشته است و بعداً مرده؛ بلکه انتقال‌دهنده این دیدگاه است که خدای مسیحیت دیگر منبع معتبری از اصولِ مطلق اخلاقی به‌شمار نمی‌رود. نیچه بحرانی را که مرگ خدا برای فرضیات اخلاقی موجود ایجاد می‌کند، تشخیص داده است: «وقتی فرد ایمان مسیحی را رها می‌کند، حقانیت اخلاق مسیحی را نیز از خود سلب می‌کند؛ این اخلاق به هیچ وجه خود-آشکار نیست… با فرو شکستن یک مفهوم
به هیچ وجه خود-آشکار نیست… با فرو شکستن یک مفهوم بنیادین در درون مسیحیت یعنی ایمان به خدا، شخص تمام آن را در هم می‌شکند؛ هیچ چیز الزام‌آور دیگری در دستان او باقی نمی‌ماند.» از همین رو است که در «دیوانه» که در آغاز به خداناباوران اشاره دارد، مسئله اصلی نگاهداشت هر گونه سیستم ارزشی، در نبود انتظام و دستگاه ارزشی الهی است. «مرگ خدا» شیوه‌ای است برای بیان این مفهوم که بشر دیگر نمی‌تواند به چنین نظام‌های کیهانی‌ای اعتقاد داشته باشد، چرا که دیگر آن را به رسمیت نمی‌شناسد. نیچه بیان می‌کند که مرگ خدا نه تنها منجر
نیچه بیان می‌کند که مرگ خدا نه تنها منجر به انکار ایمان به یک نظام کیهانی می‌شود، بلکه انکار ارزش‌های مطلق حاصل از آن را نیز در پی خواهد داشت؛ یعنی پس زدن ایمان و اعتقاد به یک قانون اخلاقی بیرونی (غیرشخصی) و جهان‌شمول که برای همه الزام‌آور باشد. در این حالت، فقدان یک بنیان مستحکم و مطلق برای اخلاق، منجر به نیهیلیسم (هیچ‌انگاری) می‌شود. پوچگرایی همان چیزی است نیچه در پی راه‌حلی برای آن است، آن هم بر اساس ارزیابی دوباره ارزش‌های بشری. این کار برای نیچه بدان معنا است که به دنبال بنیان‌های عمیق‌تر از آنچه
معنا است که به دنبال بنیان‌های عمیق‌تر از آنچه ارزش‌های مسیحی و ادیان عرضه می‌کند، باشیم. یکی از بنیان‌هایی که او بدان دست می‌یابد، «ارادهٔ قدرت» است که نیچه آن را به عنوان «جوهره حقیقت» تعریف می‌کند. نیچه معتقد است اکثریت مردم این مرگ را به دور از عمیق‌ترین ترس‌ها و اضطراب‌ها به رسمیت نمی‌شناسند. بدین‌گونه وقتی این مرگ به‌طوری گسترده می‌خواهد تشخیص داده شود و مورد تأیید همگانی قرار بگیرد، مردم دچار یاس می‌شوند و نیهیلیسم به‌طور فزاینده‌ای گسترش پیدا می‌کند. تا حدودی به همین دلیل است که نیچه مسیحیت را پوچ
تا حدودی به همین دلیل است که نیچه مسیحیت را پوچ گرایانه می‌داند. صدای نیچه. هر چند نیچه عبارت «خدا مرده است» را در کتاب "دانش طربناک" از دهان یک «دیوانه» بیان می‌کند، اما از زبان خود نیز این عبارت را در بخش‌های ۱۰۸ و ۳۴۳ همان کتاب به کار می‌گیرد. در بخش دیوانه، مردی توصیف می‌شود که به سوی بازار می‌دود، در حالی که فریاد می‌زد: «من خدا را جستجو می‌کنم! من خدا را جستجو می‌کنم!» اما او تنها باعث خنده و سرگرمی دیگران می‌شود و کسی به او توجه نمی‌کند. دیگران به استهزاء پاسخ می‌دهند که شاید به سفرِ دریا رفته باشد،
پاسخ می‌دهند که شاید به سفرِ دریا رفته باشد، و راه خویش را همچون یک کودک گم کرده؟ شاید از ما (بی‌اعتقادها) می‌ترسد و خود را پنهان می‌کند؟ - خنده‌های بیشتر. دیوانه، عاجز و ناتوان، فانوس خود را بر زمین می‌زند و فریاد می‌کشد: «خدا مرده است، و ما او را کشته‌ایم، من و شما!» «اما من خیلی زود آمده‌ام» او فوراً متوجه می‌شود کسانی که تا یک دقیقه پیش به طعن و استهزاء او مشغول بودند، با شگفتی به او خیره شده‌اند: مردم هنوز نمی‌توانند بفهمند که خدا را کشته‌اند. او ادامه می‌دهد: این واقعهٔ بهت‌آور هنوز فرانرسیده است،
می‌دهد: این واقعهٔ بهت‌آور هنوز فرانرسیده است، هنوز در حرکت است، هنور به گوش انسان‌ها نرسیده است. رعد و برق نیازمند زمان است، نور ستارگان نیازمند زمان است، اعمالی که گر چه انجام گرفته‌اند، اما هنوز نیازمند زمان‌اند تا دیده و شنیده شوند. این عمل هنوز از آنان دور از دورترین ستارگان است – اما با وجود این، آنان خود انجامش داده‌اند. پیش از آن، در همان کتاب (بخش ۱۰۸)، نیچه می‌نویسد: خدا مرده است؛ اما با توجه به مرام بشر، ممکن است برای هزاران سال غارهایی وجود داشته باشد که سایه او در آن‌ها نمایش داده شود و ما- ما
باشد که سایه او در آن‌ها نمایش داده شود و ما- ما هنوز باید سایه او را نیز محو کنیم. شخصیت اول کتاب "چنین گفت زرتشت" نیز این عبارت را پس از دیدار با قلندری که هر روز نغمه سرایی می‌کند و زندگانی را در بزرگداشت و تحمید خدای خویش به سر می‌برد، با خود بیان می‌کند: «و این قدیس در این جنگل چه می‌کند؟» زرتشت پرسید. قدیس پاسخ داد «من نغمه‌ها می‌سازم و آن‌ها را می‌سرایم؛ و آنگاه که نغمه‌ها می‌سرایم، می‌خندم و می‌گریم و زمزمه می‌کنم: و بدین‌گونه خدا را ستایش می‌کنم. با نغمه‌سرایی، خندیدن، گریستن و زمزمه کردن خداوند
با نغمه‌سرایی، خندیدن، گریستن و زمزمه کردن خداوند را که خدای من است، ستایش می‌کنم. اما تو برای ما چه رهاورد آورده‌ای؟» آنگاه که زرتشت این سخنان را شنید، با قدیس وداع کرد و گفت «چه می‌توانم بهر تو آورده باشم؟ لیک اجازه بده هر چه زودتر بروم، مبادا چیزی از تو بگیرم!» و بدین‌گونه آنان از یکدیگر جدا شدند، آن سالخورده و آن مرد، در حالی که همچون دو پسربچه می‌خندیدند. اما آنگاه که زرتشت تنها شد، اینگونه با خویش گفت که «مگر می‌شود؟ این قدیس در این جنگل چیزی از این نشنیده که خدا مرده است.» افزون بر این، زرتشت بعداً
که خدا مرده است.» افزون بر این، زرتشت بعداً نه تنها به مرگ خدا اشاره می‌کند، بلکه می‌گوید «همه خدایان مرده‌اند». تنها یک سیستم اخلاقی نیست که مرده است، بلکه تمام آن‌ها چنین گشته‌اند تا «ابرمرد»، انسان جدید، جایگزین آن‌ها شود. همه‌ی خدایان مرده‌اند؛ ما هم‌اکنون خواهان زیستن ابرمرد هستیم. نیچه و هایدگر. مارتین هایدگر این بخش از فلسفه نیچه را با در نظر گرفتن آن به عنوان مرگ متافیزیک فهمیده است. از این منظر، سخنان نیچه تنها به این شکل قابل فهم است که اشاره به دیدگاه الهیاتی یا انسان‌شناسانه خاصی نداشته باشد،
دیدگاه الهیاتی یا انسان‌شناسانه خاصی نداشته باشد، بلکه فی نفسه به پایان فلسفه نظر داشته باشد. در کلام هایدگر، فلسفه به عنوان متافیزیک به حداکثر توان بالقوه خود دست یافته است و سخنان نیچه هشداری است دربارهٔ فرو شکستگی آن و هر جهان‌بینی متافیزیکی دیگر. هایدگر گوشزد می‌کند که اگر خدا مرده است، به آغاز آن که همان انجام آن بود، بازمی‌گردد. (سرنوشت) نیچه و دیگران. پل تیلیش (Paul Tillich) و ریشارد شاخت (Richard Schacht) تحت تأثیر نیچه، به‌خصوص عبارت «خدا مرده است»، قرار داشتند. تامس جی. جی آلتایزر (Thomas J.J.
قرار داشتند. تامس جی. جی آلتایزر (Thomas J.J. Altizer) یکی از الهیون «مرگ خدا» ("Death of God") می‌نویسد که تنها مسیحی‌ها می‌توانند آتئیست (خداناباور: atheists) واقعی باشند و مرگ خدا را جار بزنند. وی می‌نویسد که بین «خدا نیست» (There is no God) و «خدا مرده است» (God is Dead) تفاوت وجود دارد. ویلیام همیلتون (الهیدان) دربارهٔ نظرگاه نیچه اینگونه می‌نویسد که: آلتایزر در حل مسئله مرگ خدا، زبان عرفانی را به زبان اخلاقی ترجیح می‌دهد؛ و آنچنان که خود تشریح می‌کند، مسیر کار را از کفرآمیز به قدسی طراحی کرده است. هر
مسیر کار را از کفرآمیز به قدسی طراحی کرده است. هر چند ترکیب کی‌یرکگور و الیاده توسط آلتایزر خوانش مضطرب و مغلقی را عرضه می‌کند، اما موضع او در پایان به نسبت ساده‌تر است. در اینجا خلاصه‌ای از اهمّ دیدگاه‌های او را بیان می‌کنیم: اگر الهیات هم‌اکنون می‌بایست شیوه پرسش و پاسخ را بپذیرد، به تبع آن، می‌بایستی معنی تامّ آری گفتن و نه گفتن را نیز بیاموزد؛ باید احتمال یک آری را که می‌تواند یک نه بشود یا یک نه را که می‌تواند آری بشود، درک کند. کوتاه سخن آنکه باید به یک پرسش و پاسخ با ضریب احتمال پنجاه-پنجاه نظر
به یک پرسش و پاسخ با ضریب احتمال پنجاه-پنجاه نظر داشته باشد. . بگذارید الهیات شاد باشد از آنکه ایمان بار دیگر «رسوایی» به بار آورده است. نه فقط یک رسوایی اخلاقی و توهینی به غرور و پرهیزگاری انسان، بلکه بسیار عمیقتر از آن، رسوایی وجودی؛ چرا که یک ایمان آخرت‌شناسانه در تضادی آشکار با عمیق‌ترین واقعیتی که آن را با عنوان تاریخ و کیهان می‌شناسیم، قرار دارد. از طریق بازگشت جاودانه نیچه می‌توانیم آن آزادسازیِ وجدآمیز را که با نابود کردن ماوراءالطبیعه حاصل می‌شود، درک کنیم. … با توجه به تصویری که نیچه از مسیح
درک کنیم. … با توجه به تصویری که نیچه از مسیح ارائه می‌دهد، الهیات می‌بایست از قدرت یک ایمان آخرت‌شناسانه که می‌تواند مؤمن را از آنچه توسط ادراک معاصر به عنوان واقعیت گریزناپذیر تاریخ شناخته می‌شود، آزاد سازد. اما این آزادسازی در نهایت می‌بایست به وسیله تصدیق به مرحله عمل در آید. پیوند به بیرون. متن کامل «دیوانه» از کتاب "دانش طربناک"
کلیسای جامع سالزبری در سده سیزدهم در شهر سالیسبوری واقع در جنوب انگلستان ساخته شد. صدها سنگ‌تراش و درودگر میان‌سده‌ای با مهارت زیاد برای آفرینش این بنا کار کردند. ساروم قدیم. داستان این کلیسا بر فراز تپهای در نزدیکی استون هنج آغاز می‌گردد. ابتدا در این مکان در زمانی که عصر آهن نامیده می‌شود، اردوگاهی برپا شده بود که بعدها محل اسکان رومی‌ها گردید. در سال ۱۰۷۵ میلادی، نورمن‌ها در این محل یک دژ و یک کلیسای کوچک بنا کردند. آنها این کلیسا را ساروم نامیدند. اما بین ساکنان دژ و کلیسا سازگاری وجود نداشت. تا این که
ساکنان دژ و کلیسا سازگاری وجود نداشت. تا این که سرانجام هربرت پور، اسقف کلیسا تصمیم گرفت کلیسای جدیدی بر تپه‌ای در جنوب که خود مالک چمن زارهای آن بود بسازد. در ساروم قدیمی آب فراوانی وجود نداشت اما کلیسای تازه در موقعیت بهتری واقع بود. پی محکم. اسقف، پیش از آغاز بنای ساختمان در گذشت. پس از وی برادرش ریچارد پور اسقف شد و پاپ اجازهٔ ساختن این بنا را به وی داد. او تصمیم گرفت کلیسا را از سنگ چیلمارک بسازد. این سنگ از معدنی به فاصلهٔ تقریبی ۲۰ کیلومتر دورتر با گاری به آنجا حمل می‌شد. سنگهای پی این ساختمان در
گاری به آنجا حمل می‌شد. سنگهای پی این ساختمان در سال ۱۲۲۰ میلادی نصب شد. پی‌های این کلیسا کمی بیش از یک متر عمق دارند؛ چون بر روی یک پی طبیعی وسیع یعنی لایه‌ای از سنگ‌ریزه‌های سنگ چخماق قرار دارد. تکمیل کلیسا. در سال ۱۲۲۵ میلادی اولین محراب از ۳ محراب کلیسا تکمیل و به کلیسا هدیه شد. نمازخانهٔ تکمیل شده برای بهره‌برداری و ارائه خدمات روزانه به مردم از بقیهٔ ساختمان جدا گردید. تکمیل ساختمان اصلی ۳۳ سال دیگر طول کشید و کلیسا در سال ۱۲۵۸ میلادی تقدیس شد. جماعتی که ساروم جدید خوانده می‌شدند اطراف کلیسا گرد
که ساروم جدید خوانده می‌شدند اطراف کلیسا گرد آمدند و افزایش یافتند، امروزه این مکان به نام شهر سالیسبوری معروف است. برج و مناره. بین سالهای ۱۲۸۵ تا ۱۳۱۵ میلادی یک برج و یک مناره به کلیسا اضافه شد. مقدار حیرت‌انگیز ۶۵۰۰ تن سنگ برای ساخت این دو بنا به کار رفت. این وزن اضافی را چهار ستون که برج و مناره را نگاه می‌دارند تحمل می‌کنند. حایل‌های سنگی دیوار و گنبدها برای کمک به تحمل این وزن اضافی، ساخته شدند. تقریباً چهار قرن بعد که کریستوفر ورن وضعیت مناره را بررسی کرد و متوجه شد که مناره ۷۵ سانتی‌متر نسبت به
کرد و متوجه شد که مناره ۷۵ سانتی‌متر نسبت به مرکز خود خمیدگی پیدا کرده‌است. برای محکم تر کردن آن، میله‌های آهنی به کار گرفته شد و از آن زمان تا کنون مناره حرکت نکرده‌است. مناره ۱۲۳ متر ارتفاع دارد و بلندترین مناره در انگلستان است.
جنگ روسیه و گرجستان در سال ۲۰۰۸، جنگی بین روسیه و جمهوری‌های خودخوانده اوستیای جنوبی و آبخاز مورد حمایت روسیه، علیه گرجستان بود. این جنگ در ماه اوت، به دنبال یک بحران دیپلماتیک بین روسیه و گرجستان، از جمهوری‌های تشکیل‌دهنده اتحاد جماهیر شوروی سابق و در منطقه مهم و استراتژیک قفقاز جنوبی رخ داد که نخستین جنگ اروپایی قرن بیست و یکم بود. پس از سال‌ها جدال سیاسی روسیه و گرجستان و دخالت‌های روسیه، گرجستان سرکوب استقلال‌طلبان اوستیای جنوبی را آغاز کرد اما یک آتش‌بس اعلام شد. پس از اعلام آتش‌بس، در تاریخ ۷ اوت ۲۰۰۸
اعلام شد. پس از اعلام آتش‌بس، در تاریخ ۷ اوت ۲۰۰۸ نیروهای ارتش گرجستان در یک عملیات غافلگیرانه، شهر تسخینوالی را تصرف کردندو به درگیری نظامی روسیه و گرجستان منجر شد. فردای آن روز یعنی در ۸ اوت ۲۰۰۸ میلادی، روسیه در واکنش به حملهٔ ارتش گرجستان، بخشی از نیروهای خود را در مرز با اوستیا قرار داد. سپس تانک‌های روسیه وارد شهر تسخینوالی شدند. دمیتری مدودف، رئیس‌جمهور وقت روسیه، این اقدام روسیه را در جهت دفاع از شهروندان روسی ساکن در اوستیای جنوبی عنوان کرد. میخیل ساآکاشویلی رئیس‌جمهور گرجستان اعلام کرد: گرجستان
ساآکاشویلی رئیس‌جمهور گرجستان اعلام کرد: گرجستان از خود در برابر حملات روسیه دفاع خواهد کرد. گرجستان همچنین اعلام کرد که هواپیماهای جنگی روسیه فرودگاه بین‌المللی تفلیس را بمباران کرده‌اند. روسیه همچنین ناوهای جنگی خود را به بندرهای گرجستان در حاشیه دریای سیاه اعزام کرد. همچنین چهار افسر روسی نیز توسط گرجستان دستگیر شدند. روسیه و نیکاراگوئه پس از پیروزی استقلال‌طلبان، به ترتیب در ۲۶ اوت و ۳ سپتامبر ۲۰۰۸ استقلال اوستیای جنوبی را به رسمیت شناختند. اما اعضای ناتو، اتحادیه اروپا و اکثر کشورهای دیگر آن را بخشی
اتحادیه اروپا و اکثر کشورهای دیگر آن را بخشی از گرجستان می‌دانند. مقامات گرجستان، اوستیای جنوبی را یک سرزمین اشغال شده توسط روس‌ها می‌دانند. از سوی دیگر شایعاتی در مورد پیوستن احتمالی اوستیای جنوبی به فدراسیون روسیه وجود دارد. پیش‌زمینه. اهالی اوستیا، یک اقلیت قومی مجزا از گرجی‌ها هستند که در کنار رودخانه دون زندگی می‌کنند. اوست‌ها یا آسی‌ها در زبان خود، قوم خود را ایرنی می‌نامند. نیای آن‌ها آلان‌ها بودند و زبان آسی نیز از زبان‌های ایرانی شاخه خاوری است. آسی‌ها پس از حمله نیروهای مغولی در سدهٔ سیزدهم
آسی‌ها پس از حمله نیروهای مغولی در سدهٔ سیزدهم میلادی، از دیگر سرزمین‌های قفقاز رانده شده و به اوستیای کنونی آمدند بخشی از آنها در اوستیای شمالی و گروهی دیگری در اوستیای جنوبی مستقر شدند. اوستیای جنوبی در بیشتر کشورهای جهان به عنوان قسمتی از گرجستان شناخته می‌شود. اوستیای جنوبی حدود ۷۰ هزار نفر جمعیت دارد که از این تعداد (حدود ۱۴ هزارنفر) از آن‌ها را اقلیت گرجی‌تبار تشکیل می‌دهند. وسعت این منطقه از لحاظ مقایسه ۱٫۵ برابر کشور لوگزامبورگ است. در سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۱ درگیری‌های گوناگونی برای استقلال از گرجستان
درگیری‌های گوناگونی برای استقلال از گرجستان در اوستیای جنوبی رخ داد که منجر به مرگ دو هزار نفر شد. علت این درگیری‌ها تلاش مردم اوستیای جنوبی برای اتحاد با منطقه خویشاوند خود، (اوستیای شمالی) بود. در سال ۱۹۹۲ میلادی و پس از رسیدن به یک توافق‌نامه صلح، هر کدام از کشورهای روسیه و گرجستان ۵۰۰ نیرو را برای تأمین صلح به اوستیای جنوبی اعزام کردند. سپس گرجستان نیروهای حافظ صلح روسیه را متهم به جانبداری از جدایی‌طلبان اوستیای جنوبی کرد. دولت روسیه این اتهام را رد کرد. پس از برقراری صلح، بار دیگر درگیری‌های
را رد کرد. پس از برقراری صلح، بار دیگر درگیری‌های پراکنده‌ای بین نیروهای گرجستان و جدایی‌طلبان آغاز شد. میخائیل ساکاشویلی به مردم اوستیای جنوبی وعده اختیارات خاص به این منطقه را در قالب یک دولت فدرال داد، ولی جدایی‌طلبان خواستار استقلال کامل این منطقه از گرجستان شدند. برخی از منابع خبری اعلام کردند که بیش از نیمی از جمعیت اوستیای جنوبی، گذرنامه روسی دارند دمیتری مدودف این رقم را در حدود ۹۰ در صد از ساکنان اوستیا دانست و آمادگی روسیه را برای حمایت از شهروندان خود اعلام کرد. جنگ سایبری. درگیری‌های دوطرف به
خود اعلام کرد. جنگ سایبری. درگیری‌های دوطرف به جنگ سایبری نیز کشیده‌شد. وبگاه اینترنتی بانک ملی گرجستان مورد حمله هکرها قرار گرفت و صفحه اصلی آن حذف شد و صفحه‌ای حاوی نگارخانه دیکتاتورهای قرن بیستم جایگزین آن شد. وبگاه‌های خبری گرجستان نیز مورد حملات اینترنتی قرار گرفتند. به وبگاه وزارت دفاع گرجستان نیز نفوذ شد. در ابتدا هر دو وبگاه بانک ملی گرجستان و وزارت امور خارجه گرجستان به ناچار خاموش شدند ولی دوباره آغاز به کار کردند. در مقابل، دولت گرجستان از پخش برنامه‌های تلویزیونی روسیه جلوگیری کرد. همچنین
برنامه‌های تلویزیونی روسیه جلوگیری کرد. همچنین وبسایت وزارت دفاع و وزارت انرژی روسیه، توسط هکرهای گرجی هک شد و پرچم وزارت دفاع گرجستان بروی صفحه قرار گرفت. چندین وبگاه اینترنتی حامی روسیه نیز در گرجستان مسدود شد. پس از صلح این وبگاه‌ها دوباره به حالت فعال بازگشتند. این حملات اینترنتی دارای سابقه بود. در آوریل سال ۲۰۰۷ میلادی حمله هکرهای روسی به وب‌سایت‌های جمهوری‌های خودمختار، سیستم‌های انتقال داده در این جمهوری‌ها را با اختلالات گسترده‌ای مواجه کرد. دلیل این امر ناراحتی و اعتراض این هکرها به برداشتن بنای
امر ناراحتی و اعتراض این هکرها به برداشتن بنای یادبود جنگ جهانی دوم شوروی سابق از مرکز شهر تالین پایتخت جمهوری استونی بود. واکنش بین‌المللی. با وجود آغاز این جنگ دبیرکل ناتو اعلام داشت که تعهد این سازمان مبنی بر عضویت آتی گرجستان در این سازمان همچنان به قوت خود باقی است. وی افزود ناتو، به درخواست‌های گرجستان برای کمک، به صورت اضطراری رسیدگی می‌کند. دولت روسیه با تمایل گرجستان برای پیوستن به ناتو به شدت مخالف است. همچنین ناتو به علت حمله روسیه به گرجستان از پذیرفتن یک کشتی روسیه برای شرکت در مانور نظامی
از پذیرفتن یک کشتی روسیه برای شرکت در مانور نظامی بین‌المللی در دریای مدیترانه خودداری کرد. دولت روسیه آمریکا را متهم به آموزش و حتی شرکت در این جنگ کرد ولی آمریکا ضمن رد این اتهامات اعلام کرد که مستشاران نظامی آمریکا برای آموزش آن دسته از سربازان گرجی که طبق برنامه قرار است به عراق اعزام شوند، در گرجستان بوده‌اند. همچنین پس از رسیدن به آتش‌بس شکننده در این جنگ شماری از اعضای اتحادیه اروپا خواهان اعزام نیروهای پاسدار صلح به اوستیای جنوبی، در چارچوب واحدی از پاسداران بین‌المللی صلح شدند. با شدت گرفتن درگیری
پاسداران بین‌المللی صلح شدند. با شدت گرفتن درگیری روسیه و گرجستان دونالد تاسک، نخست‌وزیر لهستان اعلام کرد که اقدامات روسیه در گرجستان احتمال امضای توافق‌نامه موشکی این کشور با آمریکا را تقویت می‌کند. در نهایت دولت لهستان این توافقنامه را امضا نمود که بر اساس آن به آمریکا اجازه ایجاد سپر موشکی در درون مرزهای این کشور داده می‌شود امضای این قرار داد خشم روسیه را برانگیخت. در این بین دولت اکراین نیز اعلام کرد که کشتی‌ها ناوگان دریایی روسیه که بندر سواستوپل در کرانه‌های دریای سیاه و در خاک اوکراین را به منظور
کرانه‌های دریای سیاه و در خاک اوکراین را به منظور جنگ میان روسیه و گرجستان ترک کرده‌اند، برای ورود مجدد باید از دولت این کشور اجازه بگیرند دولت روسیه این موضوع را ناقض توافقنامه دوطرف دانست آنگلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان ضمن آنکه خواهان خروج نیروهای روسی از خاک گرجستان شد به نشانه همبستگی با گرجستان اعلام کرد که از عضویت گرجستان در ناتو حمایت خواهد کرد. تلاش‌ها برای ایجاد صلح. پس از آنکه دولت فرانسه پیشنهاد صلحی را به دوطرف درگیری‌ها پیشنهاد کرد میخائیل ساکاشویلی، رئیس‌جمهور گرجستان اعلام کرد که او این طرح
رئیس‌جمهور گرجستان اعلام کرد که او این طرح آتش‌بس را امضاء کرده است. علاوه براین روسیه نیز قرارداد صلح پیشنهادی فرانسه برای صلح با گرجستان را امضا کرد. طبق این قرارداد صلح، نیروهای روسیه باید خاک گرجستان را ترک کنند اما سرگی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه اعلام کرد که که نیروهای روسیه، تا زمانی که لازم باشد در گرجستان می‌مانند و از تعیین جدول زمانی برای خروج نیروهای روسی از خاک گرجستان خودداری کرد. مطابق با این توافقنامه که دارای ۶ بند بوده و توسط دوطرف درگیری امضاء شده است نیروهای روسیه باید به پایگاه‌ها و
امضاء شده است نیروهای روسیه باید به پایگاه‌ها و مواضعی بازگردند که پیش از آغاز درگیری‌های در آن‌ها مستقر بودند، دیمتری مدودیف، رئیس جمهوری روسیه نیز اعلام کردکه نیروهای روسیه در ۱۸ اوت ۲۰۰۸ خروج از خاک گرجستان را آغاز خواهند کرد. این توافقنامه آتش‌بس شش ماده‌ای پیشنهاد شده توسط فرانسه شامل توقف فوری جنگ، احترام به حاکمیت گرجستان در منطقه مورد مناقشه و برقراری مجدد وضعیت پیشین حاکم بر منطقه می‌شود. بر اساس این توافقنامه، نیروهای صلح بان روسی، و نه نیروهای اعزامی این کشور پس از شروع درگیری‌ها، اجازه خواهند
این کشور پس از شروع درگیری‌ها، اجازه خواهند داشت که در مناطق اوستیای جنوبی و ابخازیا حضور داشته باشند. در ۱۹ اوت تبادل اسیران بین گرجستان و روسیه آغاز شد در اولین مرحله از این تبادل پانزده سرباز گرجستانی با ده سرباز روسی مبادله شدند. با وجود آنکه روسیه طرح صلح پیشنهادی فرانسه را پذیرفت و خروج از خاک گرجستان را آغاز کرد ولی اعلام کرد که دو منطقه جدایی طلب اوستیای جنوبی و آبخازیا، دیگر به هیچوجه نمی‌خواهند بخشی از خاک گرجستان باشند. در پی فرایند صلح روسیه اعلام کرد که برای پذیرش یک‌صد ناظر اروپایی برای سفر
کرد که برای پذیرش یک‌صد ناظر اروپایی برای سفر به گرجستان و نظارت بر عقب‌نشینی نیروهای روسی از گرجستان آمادگی ندارد. در همین حال، الکساندر بورتنیکوف، رئیس سرویس امنیت فدرال روسیه، گرجستان را به توطئه برای انجام حملات تروریستی در این کشور متهم کرد. اثرات. استقلال اوستیا و آبخازیا. پس از رسیدن به صلحی ناپایدار و پایان درگیری‌ها، دیمتری مدودف در نطقی تلویزیونی، استقلال جمهوری‌های اوستیای جنوبی و آبخازیا را به رسمیت شناخت. دوما روسیه نیز پس از این سخنان مدودف، رأی به استقلال این دو منطقه داد. روسیه همچنین اعلام
به استقلال این دو منطقه داد. روسیه همچنین اعلام کرد که به این دو منطقه کمک نظامی خواهد کرد. همزمان شورای امنیت سازمان ملل درخواست نمایندگانی از اوستیای جنوبی و ابخازیا، برای سخنرانی در نشست این شورا را نپذیرفت اعضای گروه هفت نیز این اقدام روسیه را تقبیح کردند. کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای نیز از این اقدام روسیه حمایت نکردند و بر یکپارچگی خاک گرجستان تأکید کردند. اتحادیه اروپا نیز طی بیانه‌ای ضمن تقبیح این اقدام روسیه، اعلام کرد که آینده روابط روسیه و اتحادیه اروپا به سرنوشت آتش‌بس بین روسیه و گرجستان
اروپا به سرنوشت آتش‌بس بین روسیه و گرجستان وابسته است. اثرات اقتصادی. دولت گرجستان اعلام کرد که آسیب وارده از این جنگ به گرجستان یک میلیارد دلار بوده است؛ این درحالیست که بودجه گرجستان تنها سه میلیارد دلار می‌باشد. این جنگ باعث کاهش رشد اقتصادی گرجستان شد. رشد اقتصادی این کشور در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ بین ۱۰ تا ۱۲ درصد بود. پس از تشدید تنش‌ها میان روسیه و غرب بر سر درگیری‌های گرجستان، روسیه اعلام کرد آماده است که برخی توافق‌ها ازجمله واردات گوشت مرغ و خوک را که در چارچوب مذاکرات برای پیوستن به سازمان تجارت
که در چارچوب مذاکرات برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی حاصل شده بود را قطع کند. همچنین در پی اجازهٔ ترکیه برای ورود ناوهای آمریکا به دریای سیاه روسیه و ترکیه علیه یکدیگر محدودیت‌های گمرکی وضع کردند. تلفات. براساس گزارش‌ها ۱۷۰ نظامی، ۱۴ پلیس و ۲۲۸ غیرنظامی گرجستان کشته شدند و ۱۷۴۷ نفر زخمی شدند. روسیه هم مدعی شد ۶۷ نظامی کشته و ۲۸۳ نفر زخمی شدند. اوستیای جنوبی ادعا کرد ۳۶۵ نفر نظامی و غیرنظامی اش توسط نیروهای گرجستان کشته شدند. در مجموع حدود ۸۵۰ نفر از هر دوطرف جان خود را از دست دادند. محکومیت گرجستان برای
جان خود را از دست دادند. محکومیت گرجستان برای آغاز جنگ، انتقاد از روسیه بخاطر تحریک. در گزارشی که به دستور اتحادیه اروپا دربارهٔ جنگ گرجستان و روسیه تهیه شد، گرجستان در شروع جنگ با گلوله‌باران اوستیای جنوبی در تاریخ ۷ اوت ۲۰۰۸، مقصر شناخته شده است؛ ولی هم‌چنین گفته‌شده که اقدام گرجستان در پی یک دوره طولانی اقدامات تحریک‌آمیز و فشار مداوم از جانب روسیه بوده است.
هوزوم (به آلمانی: Husum) شهری در شمال ایالت شلسویگ-هولشتاین آلمان است. این شهر جزء شمالی‌ترین شهرهای آلمان محسوب می‌شود. از نظر آب و هوایی نیز در منطقه‌ای با آب و هوای ساحلی و مرطوب واقع شده‌است. خصوصیات. هوزوم ۲۲٬۳۳۸ نفر جمعیت دارد و شهرهای اشچیانکا، کیدرمینستر و هایلباد هایلیگن‌اشتات خواهرخوانده‌های هوزوم هستند.
دسائو (به آلمانی: Dessau) شهری در شمال شرق آلمان و در ایالت زاکسن-آنهالت است. از نظر جغرافیایی این شهر در تلاقی دو رود البه و مولده قرار دارد. این شهر در منطقه‌ای کوهپایه‌ای واقع است. از سال ۲۰۰۷ این شهر بخشی از دسائو-روسلائو قرار دارد. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
بحیه بن پقوده. به انگلیسی و عبری: Bahya ben Joseph ibn Paquda (also: Pakuda, Bakuda, Hebrew: בחיי אבן פקודה) در ساراگوسا و در نیمه دوم قرن یازدهم میلادی می‌زیسته‌است. وی علاوه بر سرودن اشعار دینی یهودی، رساله‌ای فلسفی با عنوان الهدایة الی فرائض القلوب در حدود سال ۱۰۹۰ تألیف کرد. این کتاب در سال ۱۱۶۱ توسط یهودا بن طیبون به عبری ترجمه گردید. نوشته‌های بن‌پقوده عرفانی و زهدگرایانه‌است. ترجمه دیگری را نیز یوسف قیمحی انجام داد و پس از آن ترجمه‌های عربی، اسپانیولی، پر تغالی، ایتالیایی، ایدایی انجام شد؛ بعداً این
پر تغالی، ایتالیایی، ایدایی انجام شد؛ بعداً این اثر به انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، هلندی و ژاپنی نیز ترجمه شد. منابع. Wikipedia Contributors, "Bahya Ibn Pakudu" Wikipedia, The Free Encyclopedia
ناومبورگ ناومبورگ شهری در جنوب ایالت زاکسن-آنهالت آلمان است. از این شهر رود ساله می‌گذرد و این شهر در منطقه‌ای کوهپایه‌ای واقع شده‌است و از نظر آب و هوایی منطقه‌ای خوب محسوب می‌شود. خصوصیات. ناومبورگ ۳۴٬۸۹۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر آخن خواهرخواندهٔ ناومبورگ هست.
لافلش شهری در شرق ایالت پی دولالوار فرانسه است. از این شهر رود سارت می‌گذرد. لافلش شهری کم جمعیت و کوچک است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
برژراک شهری در شمال شرق ایالت آکیتن فرانسه است. از این شهر رود وزر نیز می‌گذرد. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
ابراهیم بن عزرا فیلسوف، شاعر، اخترشناس، مفسر، طالع‌بین، پزشک و خاخام یهودی اهل تودلا بود که در قرن یازدهم میلادی می‌زیست. او تا سال ۱۱۴۰ در اسپانیا زیست و در آن‌جا با یوسف بن صدیق، ابراهیم بن دائود، موسی بن عزرا و یهودا هلوی آشنا شد. او به مصر، فلسطین، بغداد و هند سفر کرد. بیشتر آثارش را در بین سال‌های ۱۱۴۰ و ۱۱۴۶ نگاشت؛ در طی این دوره سفرهایی به لوکا، مانتوآ، ورونا داشته‌است. وی سپس به پروانس و پس از آن به دروکس و روئن سفر کرد و در فرانسه با ربی‌تام نواده راشی، دیدار نمود. او در سال ۱۱۶۴ در رم درگذشت. پسر
دیدار نمود. او در سال ۱۱۶۴ در رم درگذشت. پسر او اسحاق بن ابراهیم، به اسلام گروید و آثاری در تفسیر قرآن نوشت. نوشته‌های ابن عزرا، عموماً تفاسیر کتاب مقدس است؛ ابن عزرا رساله‌هایی در مورد دستور زبان، نجوم و علم حساب نیز نوشته‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Abraham ibn Ezra," Wikipedia, The Free Encyclopedia