payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جماآباد، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۳۶نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
ده علیشاه، روستایی از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۳نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
دهمرده، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۳۳نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
کرق شاه‌جان، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۱نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
گلزاریگن، روستایی است از توابع بخش میان‌کنگی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۶نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
ده میران، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۵نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
میرشکار، روستایی از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۰ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
داشک، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۰۱نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
صدیف، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قرقری قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۱نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
ده سرگزی، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۶۳نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.
آبیل پل‌رنده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۷۷ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
ده سلطان، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۳۴نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
کنگ امام‌داد، روستایی است از توابع بخش میان‌کنگی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲۱نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
محسن ابوالقاسمی (زادهٔ ۱۳۱۵ در ملایر – درگذشتهٔ ۱۸ بهمن ۱۳۹۷)استاد دانش‌آموختهٔ زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران و رئیس پژوهشکدهٔ فرهنگ ایران در بنیاد فرهنگ ایران (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) بود. او دانش‌آموختهٔ زبان‌های فارسی نو و باستان از دانشکدهٔ مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا در لندن و از شاگردان استادان بنامی چون هنینگ و بویس بوده‌است. به پاس خدمات او جشن‌نامه‌ای با عنوان ی"شت فرزانگی" به اهتمام سیروس نصرالله‌زاده و عسکر بهرامی در سال ۱۳۸۴ منتشر شد.
ده علی‌خان ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۵نفر (۶خانوار) بوده‌است.
ده ارجونی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴نفر (۶خانوار) بوده‌است.
جلال‌آباد، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۶نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
ده کندل، روستایی است از توابع بخش قرقری شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۵نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
شیرآباد، روستایی است از توابع بخش کورین شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کورین قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن 1560 نفر(۵۹خانوار) بوده‌است.
امپراتور جانگسو ، (زاده:۳۹۴؛ سلطنت:۴۱۲~۴۹۲ میلادی)؛ بیستمین امپراتور گوگوریو شمالی‌ترین در میان سه پادشاهی کره بود. جانگسو درسال ۳۹۴ میلادی زاده شد و فرزند نخست امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ بود. او درسال ۴۰۸ میلادی ولیعهد شد، و بعد از مرگ پدرش درسال ۴۱۳ میلادی، در ۱۹ سالگی به تخت نشست. او امپراتوری بود که عصر طلایی گوگوریو را ادامه داد. امپراتور جانگسو دستاوردهای زیادی از جمله ساخت سنگ یادبود با عظمت ۷ متری برای پدرش امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ، ترویج گسترش قلمرو به سمت جنوب(بکجه، شیلا)،منتقل کردن پایتخت به
به سمت جنوب(بکجه، شیلا)،منتقل کردن پایتخت به پیونگ‌یانگ و دیپلماسی و تصرف قلمرو از سلسله‌های چین به انجام رساند. بسیاری معتقدند جانگسو بزرگ‌ترین پادشاه تاریخ کره و گوگوریو است. امپراتور جانگسو در دوران طلایی گوگوریو امپراتوری کرد، زمانی که یک امپراتوری قدرتمند و یک قدرت بزرگ در شرق آسیا بود. او همچنان به توسعه سرزمینی پدرش از طریق فتح ادامه داد، اما همچنین به دلیل توانایی‌های دیپلماتیک خود شناخته شده بود. امپراتور جانگسو نیز مانند پدرش، امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ، به اتحاد سه پادشاهی کره دست یافت. علاوه بر
بزرگ، به اتحاد سه پادشاهی کره دست یافت. علاوه بر آن سلطنت طولانی امپراتور جانگسو شاهد تکمیل ترتیبات سیاسی، اقتصادی و سایر نهادهای گوگوریو بود. او همچنین به خاطر ساختن سنگ یادبود گوانگ‌گه‌تو بزرگ که به پدرش تقدیم شده است، مشهور است. نام پس از مرگ جانگسو به معنای «زندگی طولانی» است، بر اساس سلطنت طولانی مدت او از ۷۹ سال تا سن ۹۸ سالگی، طولانی‌ترین سلطنت در تاریخ شرق آسیا است. جانگسو در طول سلطنت خود، نام رسمی گوگوریو(Koguryŏ) را به کوتاه شده گوریو(Koryŏ) تغییر داد، که نام کره از آن گرفته شده است. اوایل
تغییر داد، که نام کره از آن گرفته شده است. اوایل سلطنت. جانگسو در طول سلطنت اولیه خود، بسیاری از تلاش‌های خود را صرف تثبیت امپراتوری کرد که در نتیجه مستقیم فتوحات پدرش، رشد ناگهانی و بزرگی را تجربه کرده بود. جانگسو مقبره ای باشکوه برای پدرش، گوانگ‌گه‌تو بزرگ، و همراه با آن سنگ قبر با ابهت ۶ متری که دستاوردهای پدرش حکاکی شده بود (که اکنون به عنوان لوح سنگی گوانگ‌گه‌تو بزرگ شناخته می‌شود) ساخت. در سال ۴۲۷، او پایتخت گوگوریو را از قلعه گونگنه (جیان کنونی در مرز چین و کره شمالی) به پیونگ‌یانگ، منطقه ای مناسب
چین و کره شمالی) به پیونگ‌یانگ، منطقه ای مناسب تر برای تبدیل شدن به یک پایتخت شهری رو به رشد، منتقل کرد. که باعث شد گوگوریو به سطح بالایی از شکوفایی فرهنگی و اقتصادی دست یابد. روابط با سلسله‌های چینی و دولت‌های عشایری. زمانی که گوانگ‌گه‌تو بزرگ بر گوگوریو حکومت کرد، سرزمین اصلی چین تحت تسلط پنج قوم چینی غیر هان بود و به چندین ایالت تقسیم شد. در زمان گوانگ‌گه‌تو بزرگ، گوگوریو به هویان حمله کرد و لیائونینگ را فتح کرد، اما زمانی که جانگسو به سلطنت رسید، هرج و مرج در شمال چین رو به پایان بود. اتحاد شمال چین
و مرج در شمال چین رو به پایان بود. اتحاد شمال چین توسط وی شمالی به یک نقطه مهم برای گوگوریو و سلسله‌های جنوبی چین تبدیل شد. با این حال، جانگسو توانست از موقعیت سیاسی چین با دستکاری ایالات شمالی و جنوبی چین به نفع خود استفاده کند. پس از سقوط هویان، هان چینی قبیله ژیان‌بی مورونگ را به سمت شمال راند و یان شمالی را به جای آن تأسیس کرد. با این حال، موجودیت یان شمالی توسط قبیله قدرتمند ژیان‌بی توئوبا از شمال وی در غرب مورد تهدید قرار گرفت و یان شمالی را وادار به ایجاد اتحاد با گوگوریو، همسایه خود در شرق کرد. از
ایجاد اتحاد با گوگوریو، همسایه خود در شرق کرد. از این رو، جانگسو جاه طلبی‌های نظامی خود را به سمت جنوب به سمت شبه جزیره کره معطوف کرد. سلسله چینی جنوبی لیو سونگ، که با وی شمالی اختلاف داشت، هم شمالی یان و هم گوگوریو را تشویق کردند تا با وی شمالی مخالفت کنند. با این حال، نقشه لیو سونگ به نتیجه نرسید، زیرا گوگوریو امپراتور یان شمالی را در سال ۴۳۸ زندانی کرد. دادگاه لیو سونگ خشمگین شد و به جانگسو هشدار داد که مرگ حاکم یان شمالی منجر به جنگ خواهد شد. با این حال، جانگسو تهدید را نادیده گرفت و او را اعدام کرد و
جانگسو تهدید را نادیده گرفت و او را اعدام کرد و به سلسله یان شمالی پایان داد. سپس نیروهای لیو سونگ به گوگوریو حمله کردند اما به راحتی شکست خوردند. صلح در سال بعد از سر گرفته شد، زمانی که جانگسو ۸۰۰ اسب را به عنوان هدیه به امپراتور لیو سونگ فرستاد تا به او در جنگ مداومش علیه وی شمالی کمک کند، و به گوگوریو اجازه داد تا نیروهای خود را علیه بکجه و شیلا در جنوب و لیو سونگ و وی شمالی متمرکز کند. از سمت غرب در برابر یکدیگر اشغال شده بودند. جانگسو بار دیگر لیو سونگ را تشویق کرد تا در سال ۴۵۹ به وی شمالی حمله کند،
را تشویق کرد تا در سال ۴۵۹ به وی شمالی حمله کند، زمانی که او بارهای کمان پولادی فرستاد و طلا و نقره تهیه کرد. دولت وی شمالی از اقدامات جانگسو ناراحت بود، اما مجبور شد برای ادامه جنگ خود علیه لیو سونگ و خاقانات روران، صلح را با گوگوریو حفظ کند. جانگسو همچنین ارتباط خود را با وی شمالی حفظ کرد و دو امپراتوری در سال ۴۳۵ یک رابطه رسمی برقرار کردند. این رابطه زمانی مفید بود که گوگوریو علیه بکجه که مخفیانه به دنبال اتحاد نظامی با وی شمالی علیه گوگوریو بود، مفید بود. وی در مسائل کشورهای کره ای دخالت نکرد. در سال
وی در مسائل کشورهای کره ای دخالت نکرد. در سال ۴۷۹، جانگسو روابط دوستانه ای با خاقانات روران برقرار کرد تا بتواند وی شمالی را تحت کنترل داشته باشد. پس از برقراری صلح با روران‌ها، جانگسو به خیتان‌ها، شاخه ای از کنفدراسیون ژیان‌بی در آن زمان، حمله کرد، و سپس با متحدانش روران به دیدویو حمله کرد. پس از اینکه خیتان‌ها به گوگوریو تسلیم شدند، جانگسو هدایایی را به وی شمالی و چی جنوبی فرستاد که پس از سرنگونی لیو سونگ در سال ۴۷۹، نیمه جنوبی چین را تصرف کرد. هم چی و هم وی سعی کردند رابطه گوگوریو را با خود محکم کنند.
وی سعی کردند رابطه گوگوریو را با خود محکم کنند. امپراتوران وی با نمایندگان گوگوریو مانند نمایندگان چین رفتار می‌کردند. تنها در زمان سلطنت امپراتور شیائوون، ۴۱ فرستاده فرستاده شد، اما از زمانی که جانگسو به مهمان نوازی با چی ادامه داد، فرکانس شروع به کاهش کرد. این کاهش نمایندگان رد و بدل شده، امپراتور شیائوون را خشمگین کرد و سرانجام دستور داد که نمایندگان گوگوریو قبل از رسیدن به پایتخت چی، دستگیر شوند. با این حال، جانگسو توجهی نکرد و به فرستادن نمایندگان به چی ادامه داد. وی شمالی نمی‌توانست گوگوریو را مسدود
ادامه داد. وی شمالی نمی‌توانست گوگوریو را مسدود کند، که نشان‌دهنده موفقیت استراتژی دیپلماتیک جانگسو بود: به حداکثر رساندن وضعیت و دستکاری جنگ قدرت بین دولت‌های رقیب چین به نفع گوگوریو. گوگوریو و ایالت‌های شمالی صلح را حفظ کردند و تا جنگ‌های گوگوریو –سویی در سال ۵۹۸ درگیری‌های بیشتری نداشتند. روابط با کشورهای جنوبی. اتحاد با ازدواج. بکجه و شیلا در مواجهه با حملات شدید گوگوریو به منطقه جنوبی شبه‌جزیره کره، بقای خود را از طریق اتحاد ازدواج یافتند که درسال ۴۳۳ میلادی آغاز شد. اتحاد میان بکجه و شیلا بیش از یک
میلادی آغاز شد. اتحاد میان بکجه و شیلا بیش از یک سده به طول انجامید و دلیل اصلی عدم توانایی گوگوریو برای فتح تمام شبه جزیره بود. گایا. گایا به دلیل مضرات جغرافیایی‌اش در ساندویچ شدن توسط بکجه و شیلا، خود را در موقعیتی نامطمئن دید و در نهایت نتوانست به یک کشور پیشرفته تبدیل شود. بکجه. در سال ۴۷۲، گون‌گه‌رو، پادشاه بکجه، نامه ای به امپراتور وی شمالی فرستاد و اظهار داشت که به دلیل مداخله مکرر گوگوریو در تعامل با او مشکل دارد، بنابراین خواستار اقدام نظامی علیه گوگوریو شد. با این حال، بکجه نتوانست فرستاده خود
گوگوریو شد. با این حال، بکجه نتوانست فرستاده خود را بازگرداند و قادر به دریافت حمایت نظامی شمال وی نبود. در پاسخ، جانگسو مخفیانه برنامه‌ریزی کرد تا به بکجه حمله کند، که علیرغم شکست‌هایش در برابر گوانگ‌گه‌تو بزرگ، همچنان پایگاه قدرت قابل توجهی در شبه‌جزیره کره داشت. به منظور خلع سلاح بکجه، او یک راهب بودایی به نام دوریم را فرستاد که با هدف مخفیانه فساد کشور به دربار پادشاه گه‌رو رفت. پادشاه گه‌رو شروع به طرفداری از دوریم کرد و هر روز با او بدوک می‌نواخت و دوریم توانست از گه‌رو صحبت کند که مبالغ زیادی را
دوریم توانست از گه‌رو صحبت کند که مبالغ زیادی را برای پروژه‌های ساختمانی خرج کند و خزانه داری ملی را تضعیف کند. در سال ۴۷۵، جانگسو یک تهاجم تمام عیار را از زمین و دریا علیه پادشاهی بی‌ثبات کنونی بکجه آغاز کرد. دوریم در به دست آوردن اطلاعات در مورد بکجه موفق بود، و در نتیجه گه‌رو اصلاً برای حمله ای که توسط جانگسو تدوین شده بود، آماده نبود. با حرکتی که اکنون به نفع او بود، جانگسو سپس به سمت پایتخت حرکت کرد و به راحتی شهر ویریه‌سونگ را تصرف کرد و گه‌رو را کشت. اندکی بعد، جانگسو پایتخت را به همراه چندین شهر
اندکی بعد، جانگسو پایتخت را به همراه چندین شهر دیگر که از بکجه فتح کرده بود، به آتش کشید. از این پس، بکجه چاره‌ای جز انتقال پایتخت خود به کوهستان اونگجین، در ۸۰ مایلی جنوب، نداشت که حفاظت طبیعی برای پادشاهی ویران شده بود. جنگ به گوگوریو کنترل کم و بیش کامل بر دره رودخانه هان، منطقه‌ای ضروری برای قدرت تجاری و نظامی در شبه‌جزیره کره، داد. بکجه صدها سال به لطف کنترل این منطقه یک قدرت مسلط در شبه جزیره بود، اما پس از از دست دادن منطقه به گوگوریو، بکجه نیز کنترل شبه جزیره را از دست داد. شیلا. پس از پایان
کنترل شبه جزیره را از دست داد. شیلا. پس از پایان موفقیت‌آمیز مبارزات انتخاباتی خود در بکجه، جانگسو توجه خود را به دومین پادشاهی شبه جزیره شیلا معطوف کرد. شیلا از زمانی که گوانگ‌گه‌تو بزرگ درسال ۴۰۰ میلادی، نیروهای بکجه و وا را که به شیلا حمله کردند، شکست داد، یک دولت تابع گوگوریو بود. برای اطمینان از وفاداری تحت الحمایه خود، جانگسو از برادر کوچکتر پادشاه نولجی شیلا خواست تا گروگان سیاسی شود. پادشاه نولجی در سال ۴۵۴ روابط خود را با گوگوریو قطع کرد. جانگسو در سال ۴۶۸ به شیلا حمله کرد و قلمرو خود را به
در سال ۴۶۸ به شیلا حمله کرد و قلمرو خود را به بخش‌هایی از استان گانگوون گسترش داد و دوباره درسال ۴۸۹ میلادی، ۷ شهر محصور شده را تصرف کرد و قلمرو خود را به بخش‌هایی از استان گیونگ سانگ شمالی گسترش داد. جانگسو با پیروزی بر شیلا، بنای یادبودی سنگی در چونجوی امروزی برپا کرد و دستاوردهای پدرش و خودش را ستود. این بنای تاریخی در همان مکان باقی مانده است و اهمیت تاریخی به عنوان تنها سنگ بازمانده گوگوریو در شبه جزیره کره دارد. مرگ و میراث. شاه جانگسو در سال ۴۹۱ در سن ۹۷ سالگی مرد. نام معبد او به معنای «زندگی
در سن ۹۷ سالگی مرد. نام معبد او به معنای «زندگی طولانی» در هانجاست. در طول سلطنت خود، گوگوریو در دوران طلایی خود بود، از مغولستان داخلی تا استان شمالی چونگچونگ کره جنوبی، در جنوب حوضه رودخانه هان. تصویرسازی مدرن. با بازی جونگ یون سوک در سریال تلویزیونی افسانه محصول سال ۲۰۰۷ شبکه ام بی سی.
یک سری مانگای ژاپنی است که توسط کن آکاماتسو نوشته و مصورسازی شده است. این مجموعه به تعداد ۱۴ جلد توسط انتشارات کودانشا از اکتبر ۱۹۹۸ تا اکتبر ۲۰۰۲ در "ویکلی شونن مگزین" به چاپ رسید. یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۲۴ قسمتی نیز بر اساس نسخه مانگا و به‌وسیلهٔ استودیوی زیبک دستمایه اقتباس قرار گرفت، که از آوریل تا سپتامبر ۲۰۰۰ در شبکه تی‌وی توکیو پخش گردید. شخصیت‌هایی که در انیمه "لاو هینا" حضور دارند به سبک شونن طراحی شده‌اند و معمولاً از پسرهای با مهارت‌های خواص و دخترهای جذاب با توانایی و ویژگی‌هایی به‌طور
و دخترهای جذاب با توانایی و ویژگی‌هایی به‌طور اغراق‌آمیز تشکیل شده‌اند. داستان. داستان مجموعه دربارهٔ زندگی "کیتارو اوراشیما" پسری دانشجو است که سه سال پشت کنکور مانده و می‌خواهد هرطور که شده وارد دانشگاه توکیو شود. دلیل حقیقی او این است که در دوران بچگی به دختری که از او جدا شده و اسمش را فراموش کرده قول داده بود که وقتی بزرگ شدند یکدیگر را در دانشگاه توکیو ببینند. مادربزرگ کیتارو که مدیر خوابگاهی دخترانه است کیتارو را می‌گمارد تا مدتی از خوابگاه مراقبت کند تا او از مسافرت برگردد. کیترو به یکی از دختران
تا او از مسافرت برگردد. کیترو به یکی از دختران خوابگاه به نام "نارو ناروسگاوا" دل بسته است. کیتارو به تدریج در می‌یابد که نارو همان دختری است که در بچگی همبازی‌اش بوده. در این اثنا نارو هم کم‌کم کیتارو را به یاد می‌آورد و در قسمت‌های نهایی سریال به او اعتراف می‌کند که به او علاقه دارد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Love_Hina
سناتور وجیه‌الله فاضل سرجویی (زاده مهر ۱۲۸۶ - درگذشته ۲ آذر ۱۳۷۷) شهر سرجوب کرج - دادستان سابق استان تهران زندگینامه. وجیه الله فاضل سرجویی، از قضات عالی رتبه ایران، در مهر ماه سال ۱۲۸۶ خورشیدی در تهران (کرج چشم به جهان گشود. وی نوه پسری عبدالله فاضل سرجوئی بزرگ، روحانی، استاد و معلم پادشاه وقت احمدشاه قاجار بود که به جهت برخورداری از تحصیلات و دانش بالا در زمان خویش، در میان مردم، با نام خانوادگی فاضل (به معنای دانشمند) شناخته می‌شد. وجیه الله که از اوان جوانی به جهت اخلاق خوش، فصاحت کلام، سخت کوشی و
جوانی به جهت اخلاق خوش، فصاحت کلام، سخت کوشی و پایبندی به اصول، محبوبیت و اعتبار خاصی در میان مردم خصوصاً اهالی شهر" سرجوب "استان کرج داشت، پس از اتمام تحصیلات ابتدائی و متوسطه و گشایش دانشگاه تهران، جزء اولین گروه دانش آموختگانی بود که درسال ۱۳۱۶ با دریافت دو لیسانس حقوق و علوم سیاسی، از دانشکده حقوق این دانشگاه فارغ التحصیل شد و به استخدام رسمی دادگستری درآمد. وی در سال ۱۳۱۸ با بانو فخری کاظم‌زاده ازدواج کرد و از سال ۱۳۴۹ به تدریس حقوق، ثبت اسناد و املاک در دانشکده حقوق دانشگاه تهران پرداخت. مسئولیت‌ها.
در دانشکده حقوق دانشگاه تهران پرداخت. مسئولیت‌ها. از جمله مهمترین مشاغل او در کنار ۴۰ سال قضاوت عادلانه در دادگستری ایران عبارت بودند از : درگذشت. وی در ۲ آذر ۱۳۷۷ در سن ۹۱ سالگی در بیمارستان پارس تهران، درگذشت.
ییندریش فلد ( Jindřich Feld) آهنگساز چک در ۱۹ فوریه ۱۹۲۵ در پراگ به دنیا آمد و در ۸ ژوئیه ۲۰۰۷ در پراگ درگذشت. برخی از آثار. فاگوت، ترومبون، آکوردئون، هارپ، ویلن، آلتو، پیانو
رَزّاق به معنی «روزی‌رسان»، از صفت‌های الله، خدای دین اسلام است. این صفت در اسلام از جمله نام‌های نیکو خداوند به‌شمار می‌آید. نام رزاق تنها برای الله به‌کار می‌رود و ویژهٔ اوست و در دیگر موارد کاربرد ندارد. واژهٔ رزاق را روزی‌دهنده، بسیار روزی‌بخش و بسیار روزی‌ده نیز ترجمه کرده‌اند. دین‌آموختگان اسلامی بر این باورند که روزی‌رسان بودن الله مستقیم نیست بلکه از طریق سبب‌ها و علت‌ها صورت می‌گیرد. این‌که آیا روزی‌رسان بودن الله به معنی دریافت روزی توسط انسان‌ها بدون کار و کوشش است یا نه، از جستارهای فقهی است.
نیروگاه هم‌جوشی لختی یا راکتورهای ICF نوعی رآکتور هسته‌ای در نیروگاه‌های هسته‌ای در جهان است که بجای شکافت متداول، از محصورسازی لیزری در همجوشی هسته ای استفاده می‌کنند. تمام این راکتورها در مرحله آزمایشی قرار دارند، اما پیشرفته‌ترین نمونه ساخته شده را می‌توان در تاسیسات ملی احتراق و علوم فوتونی یافت. طرح‌های اصلی نیروگاه‌ها. تا کنون طرح‌های زیادی برای این نوع راکتورها ارائه گردیده. دانشگاه ویسکانسین از سال ۱۹۷۱ تا کنون ۲۴ طرح مختلف برای این نوع راکتورها را مطالعه نموده. شاید بتوان طرح راکتور مخروطی CASCADE
نموده. شاید بتوان طرح راکتور مخروطی CASCADE را از طرح‌های مورد توجه این شیوه دانست که با همکاری شرکت جنرال اتومیکس عرضه گردید.
نیروی زمینی عراق نیروی زمینی و بدنه اصلی نیروهای مسلح عراق می‌باشد، که فعالیت خود را از سال ۱۹۱۷ میلادی، زمانی که عراق تحت قیمومیت بریتانیا قرار داشت، آغاز نمود. پس از اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ و سقوط حزب حاکم بعث، ارتش عراق نیز منحل شد و پس از مدتی ارتش جدیدی بر اساس نظریات نظامی آمریکایی‌ها و با کمک مشاوران نظامی این کشور تشکیل شد. با توجه به شورش‌هایی که بلافاصله پس از اشغال عراق در این کشور درگرفت، این ارتش در درجه اول به عنوان یک نیروی ضدشورش طراحی شده است. از دسامبر ۲۰۱۱ که نیروهای آمریکایی به‌طور کامل
از دسامبر ۲۰۱۱ که نیروهای آمریکایی به‌طور کامل این کشور را ترک کردند، نیروهای نظامی عراق مسئولیت کامل حفظ امنیت این کشور را برعهده دارند. در رده‌بندی قوی‌ترین ارتش‌های گلوبال فایرپاور ۲۰۲۴، نیروهای مسلح عراق رتبه ششم خاورمیانه را به خود اختصاص داد. تجهیزات و نفرات. در سال ۲۰۱۴ ارتش عراق از ۲۷۱ هزار و ۴۰۰ سرباز و افسر تشکیل شده بود، که اندکی بیش از ۱٪ از جمعیت ۳۲ میلیونی این کشور را به خود اختصاص می‌داد. به این مجموعه ۳۰۲ هزار پلیس و نیروی انتظامی نیز افزوده می‌شود. عراق در سال‌های اخیر از رهگذر افزایش
می‌شود. عراق در سال‌های اخیر از رهگذر افزایش درآمدهای نفتی بودجه نظامی خود را نیز بالا برده است. این بودجه در سال ۲۰۱۳ بر ۱۷میلیارد دلار بالغ شده است. به دلیل محدودیت‌هایی که آمریکا در صدور سلاح به عراق وضع کرده، دولت نوری مالکی بیش از پیش به خرید جنگ‌افزار از روسیه و چین روی آورد. ستون فقرات ارتش جدید (پس از فروپاشی ارتش صدام حسین) را نیروی زمینی تشکیل می‌دهد که ۱۹۳ هزار افسر و سرباز را دربرمی‌گیرد. تجهیزات این نیرو از جمله شامل ۳۳۶ تانک است که اکثراً قدیمی و خریداری‌شده از شوروی سابقند. بخش لجستیکی ارتش
و خریداری‌شده از شوروی سابقند. بخش لجستیکی ارتش نیز ۶۹۳۵۰ پرسنل دارد. بخش اعظم نیروی هوایی عراق در حمله سال ۱۹۹۰–۱۹۹۱ ائتلاف بین‌المللی آزادسازی کویت به رهبری آمریکا نابود شد و بخش بزرگی از هواپیماهای باقی‌مانده را صدام حسین سال ۱۹۹۰ به ایران فرستاد تا از حملات آمریکا در امان باشند، اما ایران آنها را پس نداد. نیروی دریایی عراق نیز تنها شامل ناوگانی کوچک برای گشت ساحلی است. سایر تجهیزات ارتش عبارتند از حدود ۱۰۰ بالگرد و شماری هواپیمای آموزشی. نیروهای مسلح عراق. نیروهای مسلح عراق از ۳ نیروی زمینی، دریایی و
نیروهای مسلح عراق از ۳ نیروی زمینی، دریایی و هوایی تشکیل می‌شود، که همچون سایر نیروهای مسلح، بدنه اصلی نیروهای مسلح عراق نیز از نیروی زمینی عراق تشکیل می‌شود. تاریخچه. جنگ عراق و کویت. عراق در این جنگ تقریباً بدون دردسر و مقاومتی موفق شد تمام خاک کویت را تصرف کند. جنگ خلیج فارس. در طول جنگ خلیج فارس، بخش قابل توجهی از امکانات و ادوات ارتش عراق آسیب جدی دید. جنگ عراق و آمریکا. در جنگ اخیر که میان نیروهای آمریکا و ناتو از یک طرف و ارتش عراق از سوی دیگر انجام گرفت، تقریباً هیچ گونه مقاومتی از سوی ارتش عراق
گرفت، تقریباً هیچ گونه مقاومتی از سوی ارتش عراق مشاهده نشد و نیروهای مهاجم ظرف چند روز تمام شهرها و خاک عراق را تصرف کردند. پاک‌سازی. یکی از مواردی که پس از ایجاد دولت و شکل‌گیری حکومت جدید عراق مطرح بوده، پاکسازی ارتش عراق از درجه‌داران و افسران وابسته به حزب بعث و رفع خطر کودتا توسط ارتش عراق می‌باشد.
گردن‌بند نوعی از زیورآلات است که همان‌طور که از نامش پیداست به عنوان زینت گردن از آن استفاده می‌شود و گاهی به آن سینه‌ریز یا گلوبند نیز می‌گویند و شاید از اولین انواع زیورآلات مورد استفاده بشر بوده است. شواهد تاریخی استفاده از گردن‌بند به بیش از ۵۰۰۰۰ سال پیش برمیگردد. گردن‌بندها به مدل‌های مختلفی هستند: زنجیر با یا بدون آویز (نگین)، گردن‌بند طوقی (که مانند دستبند به دور گردن بسته می‌شود و آویزان نیست)، گردن‌بندهای بلند که می‌توان یک‌لا یا دولا انداخت و… تاریخچه. انسان‌های ماقبل تاریخ اغلب از مواد طبیعی
تاریخچه. انسان‌های ماقبل تاریخ اغلب از مواد طبیعی مانند پر، استخوان، صدف و مواد گیاهی برای ساخت گردن‌بند استفاده می‌کردند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در دوران پالئولیتیک بالایی در جنوب و شرق آفریقا، گردن‌بندهایی ساخته می‌شدند که به ۵۰٬۰۰۰ سال پیش برمی‌گردد. تا عصر برنز، زیورآلات فلزی جایگزین زیورآلات غیرفلزی شدند. برای اولین بار، گردن‌بندها بر روی مجسمه‌ها و در هنر خاور نزدیک باستان به تصویر کشیده شدند و اولین گردن‌بندهای فلزی قیمتی با سنگ‌های قیمتی در اروپا ساخته شدند. در بین‌النهرین باستان، مهره‌های
اروپا ساخته شدند. در بین‌النهرین باستان، مهره‌های سیلندری به‌صورت نخ کشیده می‌شدند و به‌عنوان زیورآلات استفاده می‌شدند. در بابل باستان، گردن‌بندها از سنگ‌های کارنلیان، لاجورد، عقیق و طلا ساخته می‌شدند که از آن‌ها زنجیرهای طلایی نیز ساخته می‌شدند. سومریان باستان گردن‌بندها و مهره‌هایی از طلا، نقره، لاجورد و کارنلیان می‌ساختند. در مصر باستان، چندین نوع گردن‌بند مختلف مورد استفاده قرار می‌گرفت. اشراف مصر باستان گردن‌بندهایی از مواد ارگانیک یا نیمه‌قیمتی و قیمتی را به‌منظور اهداف مذهبی، جشن و دفن می‌پوشیدند.
را به‌منظور اهداف مذهبی، جشن و دفن می‌پوشیدند. این گردن‌بندها اغلب با سنگ‌های نیمه‌قیمتی، شیشه‌ای، سرامیکی و مهره‌های توخالی تزئین می‌شدند. مهره‌هایی که از مواد مختلف قیمتی و نیمه‌قیمتی ساخته می‌شدند نیز غالباً برای ایجاد گردن‌بندها نخ کشیده می‌شدند. در یونان باستان، گردن‌بندهای طلایی ظریفی ساخته می‌شدند که با روتوش و نخ‌های طلایی بافته شده طراحی شده بودند. این گردن‌بندها عمدتاً با رزت‌های میناکاری شده آبی یا سبز، فیگورهای حیوانی یا آویزهایی به شکل گلدان که اغلب با حاشیه تکمیل می‌شدند، تزئین می‌شدند.
که اغلب با حاشیه تکمیل می‌شدند، تزئین می‌شدند. همچنین استفاده از زنجیرهای طلایی بلند با کامیوهای آویزان و بطری‌های کوچک عطر رایج بود. در دوره هِلِنیستی، عناصر جدیدی ظاهر شدند: سنگ‌های رنگی امکان ساخت محصولات چندرنگ را فراهم می‌کردند و بر روی زنجیرها سرهای حیوانات و آویزهایی به شکل نیزه یا غنچه آویزان بودند. تأثیر مدل گردن‌بند. امروزه مدل‌های مختلفی برای گردن‌بند وجود دارد که استفاده از آنها به مدل صورت و بالاتنه و لباس شخص مرتبط است. گردن‌بند طوقی برای گردن‌های بلند مناسب است ولی برای گردن‌های کوتاه مناسب
بلند مناسب است ولی برای گردن‌های کوتاه مناسب نیست. البته گردن‌بندهای طوقی خیلی باریک برای گردن‌های خیلی بلند و باریک مناسب نیستند. برای گردن‌های کوتاه گردن‌بند دوتایی ظریف خوب است (که باید با لباس یقه هفت یا یقه باز پوشیده شود و بلندی گردن‌بند تا بالای سینه‌ها باشد) گردن‌بندهای بزرگ و بلند سینه‌ها را بزرگ‌تر نشان می‌دهند. برای افرادی با سینه بزرگ آویزهای کوچ چندتایی مناسب است این آویزها باید بالای چاک سینه قرار بگیرد. برای افرادی با شانه‌های مایل یا چاق، گردن‌بندهای ظریف رشته‌ای مهره دار یا مدل‌های هندسی