payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است اندازه ثابتی را در کل طول سوراخ حفظ کند و در عین حال اثر ساعت شنی را به حداقل برساند. سوراخ‌های بعد از برقو زنی معمولاً ممکن است سطحی بین 10 تا 25 µin Ra را داشته باشند. راه اندازی و تجهیزات. به طور کلی، برقوزنی با استفاده از دریل انجام می شود. اما می توان از ماشین های تراش، مراکز ماشینکاری و ماشین های مشابه نیز استفاده کرد. قطعه کار توسط گیره، چاک یا فیکسچر محکم در جای خود ثابت می شود در حالی که ریمر پیشروی می کند. جنس ابزار. مانند سایر ابزارهای برش، دو دسته از مواد برای ساخت برقو استفاده می شود: مواد
دسته از مواد برای ساخت برقو استفاده می شود: مواد عملیات حرارتی شده توسط فولادهای مختلف، به ویژه کربن ساده (بدون آلیاژ، که امروزه منسوخ شده است) و فولادهای تندبر تشکیل شده‌اند. متداول‌ترین ماده سخت کاربید تنگستن (جامد یا نوک‌دار) است، اما دستگاه‌هایی با لبه‌هایی از نیترید بور مکعبی (CBN) یا الماس نیز وجود دارد. تفاوت اصلی بین هر دو دسته این است که مواد سخت معمولاً تحت تأثیر حرارت تولید شده توسط فرآیند ماشینکاری قرار نمی گیرند جنبه منفی این است که آنها معمولاً بسیار شکننده هستند و برای جلوگیری از شکستگی به
بسیار شکننده هستند و برای جلوگیری از شکستگی به لبه های برش کمی نیاز دارند. این باعث افزایش نیروهای درگیر در ماشینکاری می شود و به همین دلیل معمولاً مواد سخت برای ماشین آلات سبک توصیه نمی شود. از طرف دیگر، مواد عملیات حرارتی شده معمولاً بسیار سخت‌تر هستند و مشکلی برای نگه‌داشتن لبه‌های تیز بدون بریدگی در شرایط کمتر مساعد (مانند ارتعاش) ندارند. این باعث می شود آنها برای ابزارهای دستی و ماشین های سبک مناسب باشند. جنس قطعه کار. آلومینیوم و برنج قطعات کار معمولی با درجه ماشینکاری خوب تا عالی هستند. چدن، فولاد
با درجه ماشینکاری خوب تا عالی هستند. چدن، فولاد ملایم و پلاستیک رتبه بندی خوبی دارند. فولاد ضد زنگ به دلیل چقرمگی آن دارای رتبه ضعیفی است و در حین ماشینکاری تمایل به سفت شدن دارد. روان ساز. در طی فرآیند ریمینگ اصطکاک باعث گرم شدن قطعه و ابزار می شود. روغن کاری مناسب باعث خنک شدن ابزار می شود که باعث افزایش طول عمر ابزار می شود. یکی دیگر از مزایای روانکاری سرعت برش بالاتر است. این باعث کاهش زمان تولید می شود. روانکاری همچنین تراشه ها را از بین می برد و به پایان بهتر قطعه کار کمک می کند. روغن‌های معدنی،
پایان بهتر قطعه کار کمک می کند. روغن‌های معدنی، روغن‌های ترکیبی و روغن‌های محلول در آب برای روان‌کاری استفاده می‌شوند و از طریق غرقاب کردن یا پاشش استفاده می‌شوند. در مورد برخی از مواد فقط هوای سرد برای خنک کردن قطعه کار مورد نیاز است. این توسط جت هوا اعمال می شود. یا با لوله گردابی "استانداردهای مرتبط" استانداردهای ملی و بین‌المللی برای استاندارد کردن تعاریف و طبقه‌بندی‌های مورد استفاده برای ریمرها (چه بر اساس ساخت و چه بر اساس روش نگهداری یا رانندگی) استفاده می‌شود. انتخاب استاندارد مورد استفاده توافقی
می‌شود. انتخاب استاندارد مورد استفاده توافقی بین تامین کننده و کاربر است و در طراحی ریمور اهمیت دارد. در ایالات متحده، ASME استاندارد B94.2 را توسعه داده است که روش های الزامی را برای تعیین طبقه بندی ریمرزها ایجاد می کند.
هوگو فیلیپ یاکوب ولف آهنگساز اتریشی اسلوونی‌تبار در ۱۳ مارس ۱۸۶۰ در ویندیشگرِتز (Windischgrätz) به دنیا آمد و در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۰۳ در وین درگذشت. زندگی. پدرش دباغ و موسیقی‌دانی آماتور بود که ویلن و پیانو را از همان دوران کودکی به او آموخت، خانواده‌اش تمایل نداشتند که او تحصیلاتش را در زمینهٔ موسیقی ادامه دهد، اما او علاقه وافری به موسیقی داشت و چون دروس معمولی مدرسه‌اش را دوست نداشت، سه بار از مدرسه اخراج شد، در سال ۱۸۷۵ پدرش به وی اجازه داد که نزد عمه‌اش به وین برود و در کنسرواتور وین به تحصیل بپردازد، اما پس
برود و در کنسرواتور وین به تحصیل بپردازد، اما پس از دو سال، به خاطر بی‌انضباطی و مشاجرهٔ لفظی با مدیر کنسرواتوار از آنجا اخراج شد، او زندگی بسیار سختی داشت و از نظر مالی در مضیقه بود، پس از مدتی، منتقد موسیقی در روزنامهٔ «وینتر سالن بلات» شد که به خاطر مقاله‌های تند و اهانت‌آمیزش علیه برامس، نظر همگان را به خود معطوف کرد، اما در عوض واگنر را می‌ستود و همین رفتار او باعث برآشفته شدن موسیقی‌دانان حرفه‌ای شد و سخنان نیشدار آنها، ولف را به شدت رنجاند، او بیش از حد عصبی و پرخاشگر بود و این رفتارش سبب شد تا او
حد عصبی و پرخاشگر بود و این رفتارش سبب شد تا او نتواند کاری مناسب و ثابت برای خودش دست‌وپا کند. آثار. ولف آهنگ‌های بسیاری برای ارکستر و اپرا ساخت. بیشترین شهرتش برای لیدهای زیبایش بود و تعدادی لید بر روی ۴۳ شعر از موریک و ۵۰ شعر از گوته ساخت، او عمدهٔ آثارش را در میان سال‌های ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۶ پدیدآورد. لیدهای او شباهت زیادی به آثار شوبرت و شومان دارد از برخی آثار مشهور او به پوئم سمفونیک پانتزیلیا، مانوئل ونگاس (اثر ناتمام ۱۸۹۷)، حدود بیست کُرال و بیش از ۳۰۰ لید بر روی اشعار گوته، موریک، آیزندورف، لنو و هاینه
بر روی اشعار گوته، موریک، آیزندورف، لنو و هاینه می‌توان نام برد، در ۱۸۹۷ سلامتش را کاملاً از دست داد و در تیمارستان بستری شد و پس از چهار ماه، پزشکان تصور کردند که او بهبود یافته و او را مرخص کردند، اما یک سال بعد دست به خودکشی زد، ولی او را نجات دادند و دوباره در بیمارستان روانی وین تحت مراقبت شدید قرار گرفت. در چهل‌وسه‌سالگی کاملاً روانی و فلج شد و در نهایت در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۰۳ زندگی را بدرود گفت.
گلوتامیک اسید یکی از بیست اسید آمینه اصلی یاخته‌های زنده است. امکان دارد L–گلوتامیک اسید به سلول‌های عصبی کمک کند اطلاعات را به سلول‌های دیگر ارسال یا دریافت نمایند. در انتقال پیام‌های نوروتیک مؤثر می‌باشد. گلوتامیک اسید (Glu) در سال ۱۸۶۶ توسط شیمیدان آلمانی Karl Heinrich Ritthausen زمانی که تحت درمان با گلوتن گندم بود برای اولین بار کشف شد. این آمینواسید ساختار زنجیری و دو گروه کربوکسیلیک اسید دارد که منجر شده pka برابر با ۴٫۱ داشته باشد که در نتیجه آن معمولاً گروه‌های کربوکسیلیک به‌طور یون منفی کربوکسیلات
گروه‌های کربوکسیلیک به‌طور یون منفی کربوکسیلات در ساختار اصلی دیده می‌شوند. گلوتامات به ویژه در نورون‌های نخاعی به عنوان میانجی عصبی تحریکی عمل می‌کند. مسیرهای سوخت و ساز. در انسان این اسید آمینه غیرضروری است یعنی بدن خود می‌تواند آن را از ترکیبات دیگر (مانند آسپارتات و آلانین) تولید کند. خصوصیات. انتقال‌دهنده عصبی محرکی است که باعث افزایش تحریک رشته‌های عصبی موجود در دستگاه اعصاب مرکزی می‌شود. این اسید انتقال‌دهنده عصبی محرک و عمده‌ای در مغز و نخاع و ماده سازنده اولیه گاما آمینو بوتیریک اسید می‌باشد. نقش
سازنده اولیه گاما آمینو بوتیریک اسید می‌باشد. نقش این اسید آمینه در سوخت‌وساز قندها و چربی‌ها مهم است، و به انتقال پتاسیم در سرتاسر سد مغزی-خونی کمک می‌نماید. هر چند این اسید نمی‌تواند به راحتی گلوتامین از سد مغزی-خونی عبور کند، اما به میزان بالایی در خون یافت می‌شود و ممکن است مقدار کمی از آن در مغز نفوذ کند. مغز انسان می‌تواند از اسید گلوتامیک به عنوان سوخت استفاده کند. اسید گلوتامیک با برداشتن اتم‌های نیتروژن، در جریان ساختن اسیدآمینه دیگری به نام گلوتامین، آمونیاک را سم‌زدایی می‌کند. تبدیل اسیدگلوتامیک
آمونیاک را سم‌زدایی می‌کند. تبدیل اسیدگلوتامیک به گلوتامین تنها راهی است که به وسیله آن می‌توان آمونیاک موجود در مغز را برطرف نمود. اسید گلوتامیک به درمان بیماری‌های شخصیتی کمک می‌کند و برای معالجه اختلال‌های رفتاری دوران کودکی مفید می‌باشد. از این آمینواسید برای درمان بیماری صرع، عقب‌ماندگی ذهنی، رخوت عضلانی، زخم‌ها و اغمای هیپوگلیسمیک (مشکلی که در هنگام درمان دیابت و در اثر مصرف انسولین به وجود می‌آید) استفاده می‌کنند.
کیم سونگ سو (; زادهٔ ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. از نقش‌ آفرینی‌ های برجسته او می‌توان به ایفای نقش شاهزاده تسو در سریال افسانه جومونگ و همینطور ایفای نقش مورونگ اون در گوآنگ گائتو فاتح بزرگ اشاره کرد.
ارتش شمالی مهدی یا گروه سعید نام گروهی شیعه در جمهوری آذربایجان است. رهبر این گروه سعید داداش بیگی است. این گروه از سوی دولت آذزبایجان متهم به جاسوسی برای ایران شده و بااینکه هیچ‌گاه اتهامشان به اثبات نشد، ۱۵ نفر از آنها به زندان بلند مدت محکوم شدند. وزارت امور خارجه ایران هرگونه رلبطه با این گروه را تکذیب کرده‌است. فهرست متهمان. فهرست نهایی متهمان که در بیایه وزارت امنیت باکو در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۸۶ منتشر شد:
چَمچَمال نام شهری در اقلیم کردستان است. این شهر در خاور شهر کرکوک و در جاده کرکوک به سلیمانیه در استان سلیمانیه واقع شده‌است. در شمال شهر چمچمال رشته‌کوه دربند بازیان و در خاور آن رود باسَره قرار دارد. جمعیت این شهر ۷۵۶۳۴ نفر است. منطقه شهرستان چمچمال در ۴۸ کیلومتری شرق کرکوک واقع می‌باشد و ۸ شهرستان و حدود ۴۰۰ روستا از توابع این شهرستان می‌باشند. پیشهٔ بیشتر مردم این شهر کشاورزی است. بیشتر داد و ستد مردم این شهر با کرکوک است. در پیرامون این شهر معادن گاز طبیعی وجود دارد. وجه تسمیه. احتمال می‌رود که نام این
وجود دارد. وجه تسمیه. احتمال می‌رود که نام این شهر نیز همانند دشت هم‌نام آن در استان کرمانشاه ایران از دو واژه چَم (در کردی به معنای رود) و جمال (نام شخص) تشکیل شده‌باشد. پیشینه. برخی آثار از دوره ساسانی در این شهر و پیرامونش موجود است. این شهر در زمان فرمانروایان محلی بابان از توابع سلیمانیه بود و از زمان حکمرانی بریتانیا بر عراق، چمچمال در بخش کرکوک قرار گرفت. یکی از قائم‌مقام‌های عثمانی در سال ۱۸۰۱ میلادی منطقه چمچمال را به شهرستان ارتقاء داد. این منطقه پس از آن از توابع ناحیه بازیان شد و در سال ۱۹۲۲ از
از آن از توابع ناحیه بازیان شد و در سال ۱۹۲۲ از نو تبدیل به شهرستان شد. بر پایهٔ نتایج اولیه یک نظرسنجی که در سال ۲۰۰۹ میلادی انجام شد، ۵۱ درصد از مردم شهرستان چمچمال خواستار الحاق شهرستان چمچمال به استان کرکوک هستند. یازده درصد مردم این شهر در این نظرسنجی، امنیت شهر را مطلوب توصیف کردند. محله‌ها. نام محلات شهر چمچمال. در نام این محله‌ها واژه‌های کردی، عربی، ترکی و فارسی دیده می‌شود.
گوتلاند یک شهر و استان از کشور سوئد است و بزرگترین جزیره در دریای بالتیک می‌باشد که دارای مساحت ۳٫۱۴۰ کیلومتر مربع است و کمتر از یک درصد از خاک سوئد را تشکیل می‌دهد. این استان همچنین شامل چند جزیرهٔ کوچک در شمال و غرب جزیره اصلی است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۶، جمعیت این استان ۵۷٫۳۱۷ نفر است؛ که از این تعداد ۲۲٫۶۰۰ نفر در منطقه شهری زندگی می‌کنند و منبع درآمد اصلی مردم کشاورزی و تولید بتن از سنگ آهک استخراجی از معادن جزیره است.
سیاست خارجی ایران به رابطه‌های اقتصادی و دیپلماتیک میان حکومت ایران و حکومت‌های کشورهای دیگر اشاره دارد. به‌طور کلی، می‌توان سیاست خارجی این کشور را به دو بازهٔ زمانی پادشاهی پهلوی و جمهوری اسلامی بخش‌بندی کرد. آخرین حکومت‌های ایران، سیاست خارجی متفاوتی را دنبال کرده‌اند. محمدرضا پهلوی، در سیاست خارجی به دنبال دوری از تنش بود و با وجود روابط نزدیک با آمریکا، با اتحاد جماهیر شوروی نیز روابط مناسبی ایجاد کرد؛ در همین حال، با بسیاری از کشورهای جنبش عدم تعهد، روابط گرمی را حفظ کرد. با وجود روابط دوستانه با
روابط گرمی را حفظ کرد. با وجود روابط دوستانه با جهان، وی همواره نیروی نظامی ایران را تقویت می‌کرد. اما با پدیداری جمهوری اسلامی، ایران تبدیل به کشوری تجدیدنظرطلب، مخاصمه‌جو، رادیکال و مذهبی شد. استکبارستیزی و صدور انقلاب از سیاست‌های مورد توجه ایران در این دوره هستند. در زمینهٔ غرب‌ستیزی، جمهوری اسلامی همچنین کوشش کرد که با رژیم‌های کمونیستی روابط نزدیکی برقرار کند. سیاست خارجی ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷، بیشتر بر اساس ارزش‌گذاری‌های نظام دینی شکل گرفت و تغییر ماهیت داد. پایه‌گذاری نظام جمهوری اسلامی بر اساس
ماهیت داد. پایه‌گذاری نظام جمهوری اسلامی بر اساس قانون و احکام اسلامی و برنامه‌های هسته‌ای و موشکی ایران را مهم‌ترین چالش‌های این کشور در روابط خارجی‌اش برمی‌شمارند. در سال‌های اخیر مذاکراتی با گروه ۱+۵ صورت گرفت اما نه تنها نتیجه مثبتی در سیاست‌های خارجی و تحریم‌های آمریکا علیه ایران نداشت بلکه پس از خروج آمریکا با چرایی نقض برجام توسط جمهوری اسلامی، تحریم‌های شدید و سنگین‌تری علیه ایران ایجاد شد. پادشاهی پهلوی. رضاشاه. به‌قدرت رسیدن رضاشاه، مصادف شد با دورهٔ پس از جنگ جهانی اول؛ هنگامی که انگلیس و شوروی
پس از جنگ جهانی اول؛ هنگامی که انگلیس و شوروی تضاد قابل توجهی بر سر مسائل ایران داشتند. رضاشاه از این تضاد پیش‌آمده میان قدرت‌های جهانی بهره برد و به گسترش روابط سیاسی و اقتصادی ایران با کشورهای دیگر، همچون کشورهای همسایه پرداخت. ایران برای انگلستان از چند جهت، همچون داشتن نفت، حفاظت از هندوستان و پیش‌گیری از نفوذ دیگر ملل در خاورمیانه، دارای اهمیت بود. پس از روی کار آمدن رضاشاه، سرکوب شورشی‌های شمال ایران و ایستادگی در برابر نفوذ کمونیسم، به آسانی قابل لمس بود تا انگلستان وی را تحمل کند اما این کشور
لمس بود تا انگلستان وی را تحمل کند اما این کشور به‌طور کلی نسبت به اقدامات رضاشاه، بدگمان بود. رضاشاه نیز دریافته بود که نفت برای انگلیسی‌ها جنبه‌ای حیاتی دارد و آنان از نفت به هیچ وجه، حتی به قیمت تجزیه‌شدن ایران، نخواهند گذشت. با این حال، نخستین اقدام قابل توجه وی پس از کودتا در اسفند ۱۲۹۹، پایان دادن به هرج و مرج و نابودی قدرت حکام محلی ایران بود؛ چیزی که دقیقاً برعکس و ضد آنچه بود که انگلستان برای ایران می‌خواست. وی در جهت عکس و ضد استراتژی استعماری (اروپایی یا غربی) حرکت می‌کرد. در دورهٔ زمامداری
(اروپایی یا غربی) حرکت می‌کرد. در دورهٔ زمامداری رضاشاه همچنین ایران رابطهٔ نزدیکی با کشور آلمان برقرار کرد، به‌گونه‌ای که این کشور به بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران تبدیل شد و بیش از سه هزار کارشناس آلمانی در ایران استقرار یافتند. این افزایش رابطه با آلمان، باعث تیرگی روابط با بریتانیا و شوروی شد. در سال ۱۳۰۷ (۱۹۲۸ م)، رضاشاه برای پس‌گیری شماری از جزایر خلیج فارس، به ویژه بحرین با انگلستان وارد مذاکراتی شد. هرچند که نتوانست برای ایران موفقیتی کسب کند و مذاکرات در این مورد، شکست خورد تا روابط ایران و انگلیس،
در این مورد، شکست خورد تا روابط ایران و انگلیس، تیره گردد. پس از این، رضاشاه فرمان فرستادن نیروها به جزایر بحرین را داد و طرف انگلیسی، نیروی دریایی خود را جهت مقابله با نیروهای ایرانی، به خلیج فارس فرستاد. ایران این دوره، نیروی دریایی مجهزی نداشت و پی برد که درگیری نظامی با یک قدرت جهانی، سودی ندارد. نهایتاً، ایران تصمیم به شکایت به جامعه ملل گرفت تا بحرین استرداد گردد؛ اما فقط توانست جزایر کوچکی در خلیج فارس را پس بگیرد و نفوذ انگلستان در این سازمان، اجازهٔ بازگشت بحرین به ایران را نداد. با این حال، ایران
بازگشت بحرین به ایران را نداد. با این حال، ایران خود را بر بحرین، دارای حق حاکمیت می‌دانست. درگیری‌ها با انگلستان ادامه‌دار بود. با عدم اجرای مفاد قرارداد دارسی از سوی انگلیسی‌ها و عدم دست‌یابی به توافقی تازه، رضاشاه به تقی‌زاده، وزیر دارایی ایران، فرمان لغو این قرارداد را داد. پس از این لغو یک‌سویه قرارداد، نیروهای نظامی انگلیس در نزدیکی مرزهای ایران مستقر شدند و تهدیدهای نظامی و سیاسی علیه ایران، آغاز شد و شکایتی نیز از ایران در جامعه ملل، تنظیم گردید. در نهایت، قرارداد تازه‌ای بسته شد که با اینکه از چند
نهایت، قرارداد تازه‌ای بسته شد که با اینکه از چند جهت به سود ایران بود، هنوز هم از جهاتی به ضرر این کشور بوده‌است. در ۶ دی ۱۳۱۳، در دوران رضاشاه، حکومت ایران به شکل رسمی از کشورهای دیگر خواست که در مکاتبات رسمی، از واژهٔ "ایران" به جای واژه‌هایی همچون "پرشیا"، "پرس" و "پرسه" استفاده کنند. در این دوران، در اروپا، "ایران" تنها یک اصطلاح جغرافیایی بود و برای اشاره به این کشور به کار نمی‌رفت. در تیرماه ۱۳۱۶، پیمان سعدآباد با درون‌مایهٔ اتحاد، میان ایران، افغانستان، ترکیه و عراق نوشته شد. منش سیاسی رضاشاه،
ترکیه و عراق نوشته شد. منش سیاسی رضاشاه، تبلیغات منفی قدرتمندی علیه او ایجاد کرد و بریتانیا که از دیرباز به شخص رضاشاه بدبین بود، روابط ایران با ایتالیا، فرانسه و آلمان را نیز سبب نگرانی دانست؛ تبلیغات رسانه‌ای علیه رضاشاه، پس از روابط ۱۹۳۹ ایران با ژاپن، شدت گرفت. با رخ دادن جنگ جهانی دوم، با وجود اعلام بی‌طرفی، بریتانیا و شوروی ایران را اشغال کرده و رضاشاه را با اعمال فشار برکنار کردند. بریتانیا در هنگام اشغال ایران توانست چند تهدید دیگر هم از بین ببرد؛ برای مثال، ناوگان دریایی ایران که در حال شکل‌گیری
برای مثال، ناوگان دریایی ایران که در حال شکل‌گیری بود را به همراه دریادارانی همانند غلامعلی بایندر، از میان برداشت. پس از اشغال ایران، بریتانیا و شوروی به محمدعلی فروغی پیشنهاد دادند که رسماً جمهوریت را اعلام کند که وی مخالفت کرد. کمی بعد، آشکار شد که بریتانیا و شوروی خواستار کنار زدن رضاشاه هستند و این دو، در نهایت از سلطنت پسر او، محمدرضا پهلوی حمایت کردند. محمدرضا پهلوی. آغاز پادشاهی محمدرضا پهلوی، با اشغال ایران در جنگ جهانی دوم هم‌زمان شد. کمی پس از پادشاهی وی، در آغاز دههٔ ۱۳۲۰، ایران پذیرفت که رسماً
وی، در آغاز دههٔ ۱۳۲۰، ایران پذیرفت که رسماً در کنار متفقین قرار گیرد و متفقین اعلام کردند، به استقلال و یکپارچگی سرزمین ایران احترام خواهند گذاشت. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، ایران رویکرد امنیتی خود در منطقه را در ائتلاف با غرب و به‌ویژه ایالات متحده آمریکا تعریف کرده بود. همچنین ایران در طول عمر ۷۲ ساله شورای امنیت سازمان ملل متحد، فقط یک‌بار برای مدت دو سال (۱۹۵۵–۱۹۵۶) به عضویت موقت شورای امنیت انتخاب شد و پس از آن هیچ‌وقت برای چنین جایگاهی برگزیده نشد. جمهوری اسلامی. آخرین حکومت‌های ایران، سیاست خارجی
جمهوری اسلامی. آخرین حکومت‌های ایران، سیاست خارجی متفاوتی را دنبال کرده‌اند. محمدرضا پهلوی، در سیاست خارجی به دنبال دوری از تنش بود و با وجود روابط نزدیک با آمریکا، با اتحاد جماهیر شوروی نیز روابط مناسبی ایجاد کرد؛ در همین حال، با بسیاری از کشورهای جنبش عدم تعهد، روابط گرمی را حفظ کرد. با وجود روابط دوستانه با جهان، وی همواره نیروی نظامی ایران را تقویت می‌کرد. اما با پدیداری جمهوری اسلامی، ایران تبدیل به کشوری تجدیدنظرطلب، مخاصمه‌جو، رادیکال و مذهبی شد و به سرعت جهان را با سیاست‌های تازهٔ خود آشنا ساخت.
به سرعت جهان را با سیاست‌های تازهٔ خود آشنا ساخت. استکبارستیزی و صدور انقلاب از سیاست‌های مورد توجه ایران در دهه‌های اخیر هستند. در زمینهٔ غرب‌ستیزی، جمهوری اسلامی کوشش کرد که با رژیم‌های کمونیستی روابط نزدیکی برقرار کند و با کشورهایی همانند رومانی، کره شمالی و کوبا به روابطی موفق رسید. در دهه‌های اخیر، ایران با بلاروس، نیجریه و ونزوئلا نیز روابط قابل توجهی داشته‌است. مارک گازیوروسکی، عالم سیاسی، حکومت جمهوری اسلامی ایران را یک حکومت مطرود برای بسیاری از کشورهای جهان می‌داند. اساس سیاست خارجی جمهوری اسلامی
جهان می‌داند. اساس سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نیز، بر شعار «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» استوار شد و اولویت روابط، با کشورها و حرکت‌های اسلامی و کشورهای منطقه بوده‌است؛ اگرچه، چنین سیاستی با گذشت زمان تغییر کرد و روابط به سوی اروپا، روسیه، انگلستان، ایالات متحده و در پایان، کشورهای عربی تغییر کرد. جمهوری اسلامی از روسیه، چین، سوریه و ونزوئلا به عنوان مهم‌ترین کشورهای متحد خود یاد می‌کند. همچنین این نظام، روابط خوبی نیز با حزب‌الله لبنان، حماس و مبارزان حوثی داشته‌است. برنامه‌های هسته‌ای و موشکی
حوثی داشته‌است. برنامه‌های هسته‌ای و موشکی ایران و نوع روابط با اسرائیل، تنش‌ها و تحریم‌هایی را برای این کشور به همراه داشته‌است. در تیر ۱۳۹۴، ایران با گروه ۱+۵ به توافقی مهم با عنوان برنامه جامع اقدام مشترک، دست یافت که پیرامون برنامهٔ هسته‌ای این کشور بود و تحریم‌های اقتصادی را پایان می‌داد. اگرچه خروج آمریکا از برجام و تحریم‌های مجدد، این توافق را به هم ریخت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پس از اعلام خروج این کشور از برجام، از ناکارآمدی برجام در پیشگیری از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی و
پیشگیری از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی و ادامه‌دار بودن پشتیبانی این نظام از تروریسم و خطر برنامه موشکی بالستیک ایران گفت. اوایل انقلاب و جنگ با عراق. به‌طور دقیق‌تر، در بررسی رخدادهای مهم این دوره، دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ به گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا دست زدند و خمینی، رهبر انقلاب ۱۳۵۷، این عمل را «انقلاب دوم» دانست؛ این رویداد، روابط دیپلماتیک تهران و واشینگتن را پایان داد. کمی بعد، جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، با هدف‌گیری غرب ایران توسط عراق، رسماً آغاز
۱۳۵۹، با هدف‌گیری غرب ایران توسط عراق، رسماً آغاز شد و در اوایل، نیروهای صدام توانستند پیشروی‌های فراوانی انجام دهند. ارتش ایران نیز با رخ‌دادن انقلاب، فرماندهان و نیروهای با تجربهٔ خود را از دست‌داده بود و در عملیات‌های بسیاری شکست خورد. اما از سال ۱۳۶۱، با آزادسازی خرمشهر، نیروهای ایرانی شروع به عقب‌راندن ارتش دشمن کردند. در همان سال، ایران آغاز به انجام عملیات‌هایی در خاک عراق کرد که در پایان، با پیروزی طرف های ایرانی و بعضا در بعضی موارد عراقی همراه شدند. از پایان عملیات کربلای پنج در اسفند ۱۳۶۵، تا
از پایان عملیات کربلای پنج در اسفند ۱۳۶۵، تا آغاز عملیات والفجر ۱۰ ایران در اواخر زمستان سال بعد، برای حدود یک سال، ایران و عراق پیشروی خاصی در خاک یکدیگر نداشتند. سرانجام، در تیرماه ۱۳۶۷، قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت توسط ایران و عراق پذیرفته شد تا افزایش و کشته‌شدگان این جنگ، پس از حدود ۸ سال پایان یابد. دوران روحانی. ایران که برای چهار دهه با انواع تحریم‌های بین‌المللی روبرو بود، تلاش کرد به اقتصاد خود جان تازه‌ای دهد؛ برنامه جامع اقدام مشترک از مهم‌ترین توافقات جمهوری اسلامی با دیگر ملل بوده‌است که پس از
جمهوری اسلامی با دیگر ملل بوده‌است که پس از آن، با ورود سرمایه به کشور، پیشرفت اقتصادی قابل توجهی در ایران صورت گرفت. هرچند که خروج آمریکا از برجام و تحریم‌های مجدد، این توافق را به هم ریخت و افزون بر سرمایهٔ خارجی، سرمایهٔ داخلی ایران نیز به خروج از کشور شتافت. محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در گفتگویی، با اشاره به کارشکنی‌های روسیه در مذاکرات برجام، اعلام کرد که: «هدف روس‌ها این بود که توافق هسته‌ای انجام نشود. آن‌ها وقتی دیدند ما داریم به توافق می‌رسیم، شروع کردند به ایجاد مانع. چرا روسیه
می‌رسیم، شروع کردند به ایجاد مانع. چرا روسیه در حالی که می‌توانست از روی مدیترانه خاک سوریه را بزند اما از روی ایران زد… این اتفاق‌ها همه مال بعد از برجام است. روسیه و فرانسه می‌خواستند خطرناک‌ترین متن ممکن را به برجام اضافه کنند، همین روسیه می‌خواست هر ۶ ماه یک بار برجام در شورای امنیت بررسی شود». بر پایهٔ اعلام همین طرف ایرانی، لاوروف در این هنگام، پافشاری می‌کرده‌است که مذاکره متوقف شود و به ظریف گفت: «تو که دستورالعمل نداری؛ برو دستورکار بگیر و برگرد». در بخشی دیگر، ظریف اعلام کرد که سفر قاسم سلیمانی،
در بخشی دیگر، ظریف اعلام کرد که سفر قاسم سلیمانی، فرماندهٔ نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب به روسیه با اراده و خواست مسکو انجام شد و نه با ارادهٔ ایران. وی اعلام کرد که «ارادهٔ روسیه به آن بود که دستاورد وزارت خارجه ایران را نابود کند؛ روسیه زمانی پذیرفت آقای سلیمانی به روسیه برود که برجام امضا شد… پوتین وارد جنگ شد اما با نیروی هوایی، اما نیروی زمینی ایران را هم به جنگ کشید». سید جلال ساداتیان از کارکنان پیشین وزارت خارجه ایران، دربارهٔ روابط با روسیه اعلام کرد که روس‌ها به دنبال سود خودشان بوده‌اند و
کرد که روس‌ها به دنبال سود خودشان بوده‌اند و هنگامی که به نتیجهٔ کار رسیده‌اند، به گونه‌ای به منافع ایران، بی‌اعتنایی‌هایی داشتند. او همچنین گفت که یورش‌های اسرائیل به مواضع ایران در سوریه، با سکوت از سوی روسیه یا با تأیید این کشور بوده‌اند. روسیه که در این دوران رسماً متحد ایران شناخته شده‌است، در مناطق عملیات‌ها، دارای سامانه‌های دفاع موشکی زمین به هوا بوده‌است و این توان را داشته‌است که به آسانی از یورش‌های اسرائیل پیشگیری کند اما آسمان سوریه و لبنان را به‌روی این سری یورش‌ها، باز نگه داشت. کشته شدن
را به‌روی این سری یورش‌ها، باز نگه داشت. کشته شدن قاسم سلیمانی، حمله موشکی ایران به نیروهای آمریکایی در عراق و ادامه‌یافتن بحران خلیج فارس، ایران را در آغاز دههٔ ۲۰۲۰ میلادی، با تنش‌های تازه‌ای روبرو ساخت. در اصول قانون اساسی. سیاست خارجی ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷، بیشتر بر اساس ارزش‌گذاری‌های نظام دینی شکل گرفت و تغییر ماهیت داد. در اصول قانون اساسی ایران اعلام شده‌است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، بر اساس نفی سلطه‌جویی و سلطه‌پذیری، حفظ استقلال همه‌جانبه و یکپارچگی کشور، دفاع از حقوق تمام مسلمانان و
و یکپارچگی کشور، دفاع از حقوق تمام مسلمانان و عدم تعهد در برابر قدرت‌های سلطه‌گر و روابط صلح‌آمیز با دول غیرمحارب استوار است؛ جمهوری اسلامی ایران، سعادت انسان در کل جامعه بشری را آرمان خود دانسته و استقلال، آزادی و حکومت حق و عدل را از حقوق مردم جهان می‌داند. همچنین هر قراردادی که سلطهٔ بیگانه بر منابع، فرهنگ، ارتش و دیگر شئون ایران را فراهم آورد، ممنوع اعلام شده‌است. شعار «نه شرقی نه غربی، جمهوری اسلامی» نیز به عنوان فلسفهٔ سیاسی این کشور، در نظر گرفته شده‌است. روابط ایران و جهان بر پایه کشور. ایران
شده‌است. روابط ایران و جهان بر پایه کشور. ایران هم‌اکنون با بیش از ١٠٠ کشور جهان روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌است.
وستریوتلاند (؛ تلفظ) یکی از استان‌های سوئد است که در جنوب غربی این کشور قرار دارد. در ادبیات کهن‌تر ممکن است با نام (Westrogothia) برای این استان روبرو شوید. این استان با استان‌های اوستریوتلاند، نرکه، ورملاند، دالسلاند، بوهوسلن، اسملاند و هاللاند مرز مشترک دارد. همچنین دو دریاچه بزرگ سوئد هم در مرزهای این استان قرار دارد. وسترگوتلاند خط کوتاه ساحلی نیز دارد. در این خط ساحلی کوچک بزرگ‌ترین شهر این استان یعنی یوتبری واقع شده‌است.
اسمُلَند یکی از استان‌های سوئد است که در جنوب این کشور واقع شده‌است. استان‌های بلکینگه، اسکونه، هالند، وسترگُتلَند، اُسترگُتلَند و جزیره اُلَند در دریای بالتیک با این استان مرز مشترک دارند. اسمُلَند به معنی سرزمین کوچک است. بلندترین قله در این استان ۳۷۷ متر است. اسمُلَند از ۳ شهرستان کَلمار، یونشُپینگ و کِرُنُبِری تشکیل شده‌است و تا سال ۲۰۰۷ جمعیت آن در حدود ۷۱۶٫۱۰۶ نفر بوده‌است. بیشتر مناطق استان را اراضی جنگلی تشکیل داده‌است و البته بخش‌های برای کشاورزی و همچنین مناطق ساحلی هم وجود دارد.
پرچم ملی سوئد (به ) متشکل از یک صلیب نوردیک زرد یا طلایی (یعنی یک صلیب افقی که تا لبه‌ها امتداد می‌یابد، با میله متقاطع نزدیک‌تر به بالابر تا بالا) روی یک پس‌زمینه آبی روشن. طرح صلیب نوردیک به‌طور سنتی نشان‌دهنده مسیحیت است. باور بر این است که طرح و رنگ پرچم سوئد از نشان ملی کنونی سوئد در سال ۱۴۴۲ الهام گرفته شده است که هر سه ماه یکبار به رنگ آبی با یک صلیب پاتی تقسیم شده است. آبی و زرد حداقل از زمان نشان سلطنتی مگنوس سوم در سال ۱۲۷۵ به عنوان رنگ‌های سوئدی استفاده شده است.
متودیست هلت‌کیر سیستم یا سامانه بهداشت و درمان متودیست تأسیس ۱۹۶۳، واقع در مرکز درمانی جنوب تگزاس در سن آنتونیو، بزرگترین مرکز درمان خصوصی در جنوب تگزاس است. این شبکه درمانی خصوصی مجهز به ۱۹ مرکز درمانی در منطقه جنوب تگزاس است. این مرکز ۶۰۰۰ نفر در استخدام دارد که ۲۰۰۰ نفر از آنان پزشک هستند.
اداره کل بهداشت سربازان بازنشسته تأسیس ۱۹۴۶، نام یک شبکهٔ درمان و بهداشت دولتی در ایالات متحده‌است که خدمات پزشکی در اختیار سربازان بازنشسته نیروهای مسلح آمریکا قرار میدهد. بیمارستان‌های این شبکه به بیمارستان وی‌ای شهرات دارند. این مراکز بیمارستانی زیر نظر وزارت امور سربازان بازنشسته ایالات متحده آمریکا اداره می‌شوند، و ۲۳۹٬۰۰۰ نفر در ۱٬۴۰۰ شعبه در سرتاسر آمریکا در استخدام دارند.