payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Nitinol بر اساس ترکیب حروف اختصاری نیکل (Ni)، تیتانیوم (Ti) و آزمایشگاه نیروی دریایی (NOL) انجام گرفته‌است. گریدهای مهم نایتینول، نایتینول ۵۵ و نایتینول ۶۰ است. نایتینول ۵۵ آلیاژ نیکل-تیتانیوم با ۵۵ درصد نیکل و ۴۵ درصد تیتانیوم و نایتینول ۶۰ آلیاژ نیکل-تیتانیوم با ۶۰ درصد نیکل و ۴۰ درصد تیتانیوم است. نایتینول دارای خواص الکتریکی و مکانیکی عالی، طول عمر بالا و مقاوم در برابر خستگی است. مقاومت به خوردگی بالایی دارد. بسیار سازش‌پذیر بوده و برای محکم کنار هم قرار گرفتن مواد متجانس/نامتجانس که به طریق دیگری
قرار گرفتن مواد متجانس/نامتجانس که به طریق دیگری قادر به چسبیدن به یکدیگر نیستند، بسیار مناسب می باشد. تقاضا برای نایتینول در استنت‌های قلبی-عروقی مورد استفاده در انژیوپلاستی و سایر ایمپلنت ها و وسایل جراحی، محبوبیت این آلیاژ را نسبت به سایر آلیاژهای دارای حافظه شکلی نمایان می کند. خواص. آلیاژ حافظه دار خواص متفاوتی دارند. دو خاصیت معمول در این آلیاژ می‌باشد. تصویر شماتیک این دو اثر را در شکل زیر ملاحظه می‌فرمایید: آلیاژهای حافظه دار یک طرفه، حالت تغییرشکل یافته خود را پس از حذف نیروی خارجی حفظ می کنند و
یافته خود را پس از حذف نیروی خارجی حفظ می کنند و به محض گرمایش و تشکیل فاز آستنیت از مارتنزیت، به شکل اولیه خود باز می گردند. این آلیاژها فقط شکل خود را در فاز آستنیت می‌توانند بازیابند. اگر آلیاژ حافظه دار علاوه بر فاز آستنیت، بتواند شکل خود را در فاز ماتنزیت نیز بازیابد، به این خاصیت اثر حافظه داری برگشت‌پذیر یا اثر حافظه داری دو طرفه می‌گویند. آلیاژهای حافظه دار دارای توانایی به خاطرسپاری شکل خود در هر دو دمای بالا و پایین می باشند و می‌توانند با تغییر دما شکل‌های مختلفی را به خود بگیرند. متأسفانه
دما شکل‌های مختلفی را به خود بگیرند. متأسفانه پاسخگویی اثر حافظه داری دوطرفه از ویژگی‌های ذاتی آلیاژهای حافظه دار نیست، بلکه نیازمند تکرار فرایندهای ترمومکانیکی در طول یک مسیر با بارگذاری معین می باشد؛ بنابراین در آلیاژهای د وطرفه، شکل‌های دائمی و موقتی نگه داشته شده در دماهای متفاوت، نیازمند برنامه‌ریزی توسط یک پروفیل حرارتی می باشد. این آلیاژها ویژگی‌های زیر را دارند: رفتار سوپرالاستیسیته در آلیاژهای حافظه دار. خاصیت سوپرالاستیسیته یا شبه کشسانی در آلیاژهای حافظه دار، پدیده ای است که به موجب آن، پس از
حافظه دار، پدیده ای است که به موجب آن، پس از بارگذاری آلیاژ حافظه دار، کرنش هایی بزرگ به محض باربرداری بازیابی می‌شود. در آلیاژهای حافظه دار، خاصیت سوپرالاستیسیته را می توان تحت عنوان اثر حافظه داری فعال شونده با تنش تعریف کرد. فاز مارتنزیت در آلیاژهای حافظه دار با اعمال تنش در دمایی بالاتر از Ms، به صورت هم دما قابل حصول می باشد، که این مارتنزیت تحت عنوان مارتنزیت ناشی از تنش شناخته می شود. به محض حذف تنش، شکل موقتی حذف و شکل اولیه به صورت الاستیکی حاصل می‌شود. به موجب این پدیده، اثر حافظه داری مکانیکی به
به موجب این پدیده، اثر حافظه داری مکانیکی به جای اثر حافظه داری حرارتی نمایان می‌شود. آلیاژهای حافظه دار به دو علت، خاصیت سوپرالاستیسیته را از خود به نمایش می گذارند: تشکیل مارتنزیتِ برگشت پذیرِ ناشی از تنش به محض بارگذاری آلیاژ در فاز آستنیتی آن و دیگری استحاله به فاز آستنیت به محض باربرداری. اثر حافظه شکلی در آلیاژهای حافظه دار. حتی پس از این که آلیاژهای حافظه دار در دمای اتاق تحت کرنش های پلاستیک قرار می گیرند با گرمایش تا دمای انتقال قادر به برگشت به شکل اولیه خود هستند، از این رو به آنها آلیاژهای
شکل اولیه خود هستند، از این رو به آنها آلیاژهای حافظه دار گفته می‌شود. شکل زیر فرایندهای کریستالوگرافی درگیر در تغییرات فازی مربوط به اثر حافظه داری را نشان می دهد. آلیاژهای حافظه دار در دمای بالا وارد فاز آستنیت و در دماهای پایین وارد فاز مارتنزیت می شوند. به دلیل این که استحاله مارتنزیتی یک دگرگونی بدون نفوذ و برشی بوده و به موجب آن یک ساختار دوقلویی در دماهای پایین شکل می گیرد، به آن مارتنزیت دوقلویی می گویند. لازم است ذکر شود که تغییرات شکلی به صورت ماکروسکوپی قابل مشاهده نیست، چرا که حجم اشغالی توسط
قابل مشاهده نیست، چرا که حجم اشغالی توسط مارتنزیت دوقلویی و فاز آستنیت برابر با یکدیگر می باشد. در نتیجه تشکیل مارتنزیت، تحت عنوان مارتنزیت خودسازگار معرفی می شود. با اعمال تنش به مارتنزیت دوقلویی، مارتنزیت تغییرشکل یافته حاصل می شود. با گرمایش این آلیاژ تا دماهای بالاتر، مجدداً فاز آستنیت تشکیل می‌شود. در حین فرایند گرمایشِ آلیاژ حافظه دار، کرنش باقیمانده در مارتنزیت تغییر شکل یافته، به‌طور کامل بازیابی شده و آلیاژ مجدداً شکل اولیه خود را به دست می‌آورد. این فرایند «اثر حافظه شکلی» نامیده شده و معرف رفتار
فرایند «اثر حافظه شکلی» نامیده شده و معرف رفتار آلیاژهای حافظه دار می باشد. آلیاژها مستقیماً یا توسط گرمای ژول (یا گرمایش مقاومتی؛ گرمایش توسط القاء/جریان الکتریسیته از داخل یک رسانا) تا دمای انتقال، به منظور انجام استحاله آستنیت-مارتنزیت حرارت می بینند. انجام استحاله آستنیت به مارتنزیت ممکن است در غیاب تنش‌های داخلی و خارجی، موجب پیدایش مارتنزیت دوقلویی شده و در هنگام وجود این تنش‌ها تا سطح معین، مارتنزیت‌های غیردوقلویی حاصل شود. آلیاژهای حافظه داری مغناطیسی. مشابه با آلیاژهای حافظه دار پاسخگو به حرارت،
مشابه با آلیاژهای حافظه دار پاسخگو به حرارت، به آلیاژهای حافظه داری که در پاسخ به میدان‌های مغناطیسی اعمالی خارجی، دچار تغییر شکل و ایجاد تنش می شوند، آلیاژهای حافظه دار مغناطیسی می گویند. این مواد، مغناطوکشسان (magneto strictive) بوده و عموماً آلیاژهایی از نیکل، منیزیم و گالیوم می باشند. در مواد فرو مغناطیس، بازآرایی مجدد مغناطیسی در نتیجه هم راستا شدن ممان های مغناطیسی میکروسکوپی، در جهت میدان اعمالی می باشد. آلیاژهای حافظه دار مغناطیسی، هنگامی که حرکات دقیق و سریع نیاز باشد، مانند ربات ها، ابزارهای
دقیق و سریع نیاز باشد، مانند ربات ها، ابزارهای بیومدیکال، سوپاپ های حساس، دمپ کننده ها و … کاربرد دارند. ساختارهای کریستال. بسیاری از فلزات دارای ساختارهای کریستالی مختلف با ترکیب مشابه هستند، اما اکثر فلزات این اثر حافظه شکل را نشان نمی‌دهند. خصوصیات خاصی که اجازه می‌دهد آلیاژهای حافظه شکل به شکل اصلی خود پس از گرمایش بازگردند تغییر شکل بلوری آن‌ها کاملاً برگشت‌پذیر است. در اغلب تحولات کریستال، اتم‌های موجود در ساختار به وسیله انتشار، از طریق فلز عبور می‌کنند و ترکیبات را به صورت محلی تغییر می‌دهند، هرچند
و ترکیبات را به صورت محلی تغییر می‌دهند، هرچند فلز به‌طور کلی از همان اتم ساخته شده‌است. تحول برگشت‌پذیر این انتشار اتم‌ها را شامل نمی‌شود، بلکه تمام اتم‌ها در یک زمان تغییر می‌یابند تا ساختار جدیدی را شکل دهند، به طوری که می‌توان از یک مربع با یک فشار بر روی دو طرف متضاد ساخته شود. در دماهای مختلف، ساختارهای مختلف ترجیح داده می‌شوند و زمانی که ساختار از طریق دمای انتقال سرد می‌شود، ساختار مارتنزیتی از فاز آستنیت تشکیل می‌شود. سیستم‌های معمول. تاکنون خواص حافظه‌داری در چند سیستم آلیاژی دیده شده‌است اما
حافظه‌داری در چند سیستم آلیاژی دیده شده‌است اما اکثر آن‌ها هنگام فعالسازی نیرو یا کرنش بالایی ایجاد نمی‌کنند. دو سیستم آلیاژ حافظه‌دار عمده که هنگام فعالسازی توانایی ایجاد نیروی بالایی در آن‌ها مشاهده شده‌است، عبارتند از سیستم‌های بر پایه مس (مثلاً Cu-Sn, Cu-Zn, Cu-Al) و سیستم‌های بر پایه Ni-Ti (مثلاً نایتینول). خواص حافظه‌داری سیستم‌های سه‌تایی بسیاری بر پایه این سیستم‌های دوتایی بررسی شده‌است. زمان پاسخ و تقارن پاسخ. محرک‌های SMA معمولاً به صورت الکتریکی عمل می‌کنند، جایی که جریان الکتریکی به حرارت جول
عمل می‌کنند، جایی که جریان الکتریکی به حرارت جول برسد. غلط کردن معمولاً به وسیله انتقال حرارت گرما آزاد به محیط محیط انجام می‌شود. در نتیجه، حرکت SMA معمولاً نامتقارن است، با زمان فعال شدن نسبتاً سریع و زمان غیرفعال شدن آهسته است. تعدادی از روش‌ها برای کاهش زمان غیرفعال کردن SMA، از جمله اجباری مجبور، و کاهش مقدار SMA با مواد رسانا برای دستکاری سرعت انتقال حرارت پیشنهاد شده‌است. روش‌های نوین برای افزایش امکان اجرای SMA شامل استفاده از «عقب مانده» هدایت می‌شود. این روش از پودر حرارتی برای انتقال حرارت از
این روش از پودر حرارتی برای انتقال حرارت از SMA به وسیله هدایت استفاده می‌کند. سپس این گرما به راحتی به محیط زیست منتقل می‌شود، زیرا شعاع بیرونی (و منطقه انتقال حرارت) به‌طور قابل توجهی بیشتر از سیم سیم لخت است. این روش باعث کاهش قابل ملاحظه ای در زمان غیرفعال کردن و یک فعالیت فعال متقارن می‌شود. به عنوان یک نتیجه از افزایش سرعت انتقال حرارت، جریان مورد نیاز برای دستیابی به نیروی محرکه داده شده افزایش می‌یابد. خستگی ساختاری و خستگی عملکردی. SMA مستلزم خستگی ساختاری است - حالت شکست که توسط آن بارگذاری چرخه
ساختاری است - حالت شکست که توسط آن بارگذاری چرخه ای باعث آغاز و انتشار یک کرک می‌شود که در نهایت منجر به از دست رفتن عملکرد فاجعه بار توسط شکست می‌شود. فیزیک در این حالت خستگی، تجمع آسیب‌های میکرو سازنده در هنگام بارگذاری سیکل است. این حالت شکست در اغلب مواد مهندسی، نه فقط SMAها مشاهده می‌شود. SMA نیز به خستگی عملکردی منجر می‌شود، حالت شکست در انواع مواد مهندسی معمول نیست، بدین معنی که SMA به صورت ساختاری شکست نمی‌خورد، اما در طول زمان ویژگی‌های شکل / حافظه فوق‌العاده اش را از دست می‌دهد. در نتیجه بارگذاری
فوق‌العاده اش را از دست می‌دهد. در نتیجه بارگذاری چرخه ای (هر دو مکانیکی و حرارتی)، ماده از توانایی خود برای تبدیل یک فاز برگشت‌پذیر به دست می‌آید. به عنوان مثال، جابه جایی کار در یک محرک با افزایش تعداد چرخه کاهش می‌یابد. فیزیک پشت این تغییرات تدریجی در ریزساختار است، به‌طور خاص، ایجاد اختلالات لغزش محل اقامت. این اغلب با تغییر قابل توجهی در دماهای تغییرات همراه است. [۲۰] طراحی سازندهای SMA همچنین ممکن است بر خستگی ساختاری و عملکردی SMA، مانند تنظیم پله در سیستم SMA-Pulley، تأثیر بگذارد. راه اندازی
پله در سیستم SMA-Pulley، تأثیر بگذارد. راه اندازی ناخواسته. محرک‌های SMA معمولاً توسط جول حرارت دادن الکتریکی عمل می‌کنند. اگر SMA در محیطی که درجه حرارت محیط کنترل نشده‌است استفاده شود، ممکن است ناخواسته از طریق گرمای محیط رخ دهد. مواد حافظه دار. گری بااستفاده از کوره‌های القایی و کوره‌های مقاومتی صورت می‌گیرد. درشت‌شدن دانه‌ها و به‌وجود آمدن رسوبات، مهم‌ترین مشکلات تولید به‌روش ریخته‌گری است که می‌توانند باعث کاهش خواص حافظه‌داری و خواص مکانیکی گردند.
سامنیت‌ها گلادیاتورهایی بودند رمی که از پوشش و تجهیزاتی مانند رزماوران سامنیوم بهره می‌برده‌اند. اینان دارای شمشیری کوتاه به نام گلادیوس، سپری مستطیل شکل‌ به نام اسکوتوم، ساق‌بندی به نام اوکرئا و کلاهخود بودند. شیوه گلادیاتوری سامنیت پس از پیروزی روم بر سامنیوم در سدهٔ چهارم پیش از میلاد و به منظور پوزخند سامنیومی‌ها باب‌شد. سامنیت‌ها در آغاز بسیار محبوب بودند. تا اینکه در زمان امپراتور آگوستوس سامنیوم با روم همپیمان شد و به روم پیوست. در این زمان گلادیاتوری سامنیت از رونق افتاد، زیرا دیگر به ریشخند گرفتن
سامنیت از رونق افتاد، زیرا دیگر به ریشخند گرفتن همپیمانان روم رفتاری پسندیده شمرده نمی‌شد. پس اسلوب‌های گلادیاتوری دیگری چون هوپلیت و سکوتور جای‌گزین آن شد. منبع. Wikipedia contributors, "Samnite (gladiator type)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Samnite_%28gladiator_type%29&amp;oldid=205315256 (accessed June 19, 2008).
سرخرگ‌های کرونری رگ‌های تغذیه قلب هستند که از ابتدای آئورت منشعب می‌شوند. مدخل آنها در حدود ۳ تا ۴ میلی‌متر قطر دارد. کالبدشناسی. سرخرگ‌های کرونری از روی سطح قلب عبور می‌کنند و در پشت قلب به یکدیگر متصل می‌شوند و تقریباً یک مسیر دایره‌ای را ایجاد می‌کنند. وقتی پزشکان قدیم چنین الگویی از رگ‌های خونی قلب دیدند، آن را به تاج تشبیه کردند، به همین دلیل به این شریان‌ها، تاجی (Coronary /) گفتند که امروزه نیز از این کلمه استفاده می‌شود. از آنجایی‌که سرخرگ‌های کرونری قلب دارای اهمیت زیادی هستند، پزشکان، تمام شاخه‌ها
قلب دارای اهمیت زیادی هستند، پزشکان، تمام شاخه‌ها و تغییراتی را که ممکن است در افراد مختلف وجود داشته باشد، شناسایی کرده‌اند. سرخرگ اصلی چپ (LM) دارای دو شاخه اصلی است که به آن‌ها نزولی قدامی (LAD) و سرخرگ سیرکومفلکس (LCX) یا چرخشی می‌گویند. شریان ladaدر اپیکال ناچ باpdaآناستوموز می‌کند. شاخه‌های سرخرگ LAD را دیاگونال و سِپتال و شاخه‌های شریان LCX را (Obtuse Marginal (OM گویند. سرخرگ اصلی راست (RCA) معمولاً به دو شاخه انتهایی اصلی به نام‌های نزولی خلفی (PDA) و خلفی بطن چپ (PLV) تقسیم می‌شود. سایر شاخه‌های
و خلفی بطن چپ (PLV) تقسیم می‌شود. سایر شاخه‌های RCA شامل کونوس، شاخه RV و acute marginal است. شاخه SA node گاهی از RCA و گاهی از LCX منشأ می‌گیرد. در تعداد کمتری از افراد شاخه‌های PDA و PLV از LCX جدا می‌شود. کارکرد. رگ کرونری چپ بیشتر عضله بطن چپ را خون‌رسانی می‌کند. بطن چپ موظف است خون را به تمام قسمت‌های مختلف بدن پمپ کند بنابراین نسبت به بطن راست دارای عضلات بیشتری است. سرخرگ اکلیلی راست، معمولاً کوچک‌تر بوده و قسمت زیرین قلب و بطن راست را خون‌رسانی می‌کند. بطن راست خون را به شُش‌ها پمپ می‌کند.
می‌کند. بطن راست خون را به شُش‌ها پمپ می‌کند. سرخرگ‌های اکلیلی دارای ساختمانی مشابه تمام سرخرگ‌های بدن هستند با این تفاوت که فقط در زمان بین ضربان‌های قلب (حالت استراحت قلب)، خون در این سرخرگ‌ها جریان می‌یابد. عملکرد و ویژگی‌های شریان‌های کرونری. شریان کرونری چپ (LCA). شریان کرونری چپ (Left Coronary Artery) که از سینوس والسالوا چپ آئورت صعودی منشأ می‌گیرد، سیستم خونرسانی اصلی برای قسمت قدامی و جانبی قلب را تشکیل می‌دهد. این شریان پس از خروج از آئورت، به مدت کوتاهی به عنوان تنه اصلی کرونری چپ (Left Main
مدت کوتاهی به عنوان تنه اصلی کرونری چپ (Left Main Coronary Artery) ادامه می‌یابد که طول آن معمولاً بین ۱۰ تا ۲۵ میلی‌متر متغیر است. این شریان سپس به دو شاخه اصلی تقسیم می‌شود: ۱. شریان نزولی قدامی چپ (LAD): که در شیار بین بطنی قدامی به سمت پایین امتداد یافته و خونرسانی به موارد زیر را بر عهده دارد: - دیواره قدامی بطن چپ - دو سوم قدامی سپتوم بین بطنی - اپیکس قلب - بخشی از دیواره قدامی بطن راست ۲. شریان سیرکومفلکس (LCx): که در شیار دهلیزی-بطنی چپ به سمت عقب امتداد یافته و مسئول خونرسانی به: - دیواره جانبی
امتداد یافته و مسئول خونرسانی به: - دیواره جانبی بطن چپ - دیواره خلفی بطن چپ (در موارد غالبیت چپ) - دهلیز چپ - در ۴۰٪ موارد، گره سینوسی-دهلیزی بطن چپ به دلیل وظیفه خطیر پمپاژ خون به تمام بدن در سیستم گردش خون سیستمیک، دارای دیواره عضلانی بسیار ضخیم‌تر (۸–۱۵ میلی‌متر) نسبت به بطن راست (۳–۵ میلی‌متر) است (منبع: Cardiovascular Physiology, 10th Edition, 2023). این تفاوت ضخامت نیاز به شبکه عروقی بسیار غنی‌تری دارد که توسط شریان کرونری چپ و شاخه‌های آن تأمین می‌شود. در شرایط استراحت، حدود ۷۰–۸۰٪ از برون ده قلبی
در شرایط استراحت، حدود ۷۰–۸۰٪ از برون ده قلبی از طریق شریان کرونری چپ توزیع می‌شود. شریان کرونری راست (RCA). شریان کرونری راست (Right Coronary Artery) که از سینوس والسالوا راست آئورت صعودی منشأ می‌گیرد، عمدتاً مسئول خونرسانی به قسمت‌های زیر از قلب است: ۱. ساختارهای دهلیزی و بطنی راست: - دیواره آزاد بطن راست - بخشی از دیواره خلفی بطن چپ (در موارد غالبیت راست) - دو سوم خلفی سپتوم بین بطنی ۲. ساختارهای هدایتی قلب: - گره سینوسی-دهلیزی (در ۶۰٪ افراد) - گره دهلیزی-بطنی (در ۹۰٪ افراد) - بخش ابتدایی دسته هیس ۳.
(در ۹۰٪ افراد) - بخش ابتدایی دسته هیس ۳. سایر ساختارها: - دریچه سه لتی - دریچه پولمونری - بخشی از دریچه آئورت بطن راست که خون را به سیستم گردش خون ریوی پمپ می‌کند، در مقایسه با بطن چپ به نیروی کمتری نیاز دارد زیرا مقاومت عروقی در گردش خون ریوی بسیار کمتر از گردش خون سیستمیک است (حدود ۱۰٪ مقاومت سیستمیک). این تفاوت عملکردی توضیح می‌دهد که چرا شریان کرونری راست معمولاً قطر کوچک‌تری داشته و خونرسانی محدودتری را ارائه می‌دهد. ویژگی‌های منحصر به فرد شریان‌های کرونری. ۱. الگوی جریان خون دو فازی: شریان‌های کرونری
۱. الگوی جریان خون دو فازی: شریان‌های کرونری برخلاف سایر شریان‌های بدن، جریان خون دو فازی نشان می‌دهند): - در فاز دیاستول (استراحت قلب)، فشار داخل بطنی کاهش یافته و جریان خون کرونری به حداکثر می‌رسد (حدود ۷۰–۸۰٪ جریان کل) - در فاز سیستول (انقباض قلب)، فشار بالای داخل بطنی (به ویژه در بطن چپ) باعث فشرده شدن شریان‌های داخل عضلانی و محدودیت جریان خون می‌شود ۲. تراکم مویرگی استثنایی: سیستم میکروسیرکولاسیون کرونری دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است: - نسبت مویرگ به فیبر عضلانی حدود ۱:۱ است - تراکم مویرگی حدود
به فیبر عضلانی حدود ۱:۱ است - تراکم مویرگی حدود ۳۰۰۰–۴۰۰۰ مویرگ در میلی‌متر مربع - طول کل مویرگ‌های کرونری در یک قلب بالغ حدود ۱۰۰۰ کیلومتر - مساحت سطح تبادلی حدود ۵۰۰ متر مربع ۳. مکانیسم‌های اتورگولاسیون پیشرفته: شریان‌های کرونری توانایی تنظیم جریان خون را بر اساس نیازهای متابولیک قلب دارند (منبع: Circulation Research, 2023): - در شرایط استراحت: جریان خون حدود ۲۵۰ میلی‌لیتر در دقیقه (۵٪ برون ده قلبی) - در فعالیت شدید: می‌تواند تا ۱۰۰۰ میلی‌لیتر در دقیقه افزایش یابد - مکانیسم‌های اصلی تنظیم شامل: پاسخ به
یابد - مکانیسم‌های اصلی تنظیم شامل: پاسخ به اکسیژن متابولیت‌های موضعی (آدنوزین، پروستاسیکلین، NO) کنترل عصبی (عمدتاً سمپاتیک) ۴. تنوع آناتومیک قابل توجه: الگوی خونرسانی کرونری بین افراد مختلف بسیار متغیر است (منبع: Anatomical Variations in Coronary Arteries, 2023): - غالبیت راست (۸۵٪ افراد): RCA خونرسانی به دیواره خلفی را تأمین می‌کند - غالبیت چپ (۱۰٪ افراد): LCx خونرسانی به دیواره خلفی را بر عهده دارد - غالبیت متعادل (۵٪ افراد): خونرسانی خلفی بین RCA و LCx تقسیم شده است - انواع مسیرهای غیرمعمول شاخه‌ها در
تقسیم شده است - انواع مسیرهای غیرمعمول شاخه‌ها در ۲۰–۳۰٪ افراد اهمیت بالینی و پاتولوژیک. ۱. بیماری‌های ایسکمیک قلب: اختلال در خونرسانی کرونری می‌تواند منجر به طیفی از شرایط بالینی شود: - آنژین صدری پایدار - سندرم حاد کرونری (آنژین ناپایدار، انفارکتوس بدون بالا رفتن ST، انفارکتوس با بالا رفتن ST) - ایسکمی خاموش ۲. روش‌های تشخیصی: - آنژیوگرافی کرونری (استاندارد طلایی) - CT آنژیوگرافی کرونری - MRI قلب - تست استرس اکوکاردیوگرافی ۳. درمان‌های مدرن: الف) درمان‌های دارویی: - ضدپلاکت‌ها (آسپرین، مهارکننده‌های
دارویی: - ضدپلاکت‌ها (آسپرین، مهارکننده‌های P2Y12) - استاتین‌ها - مسدودکننده‌های بتا - مهارکننده‌های ACE ب) مداخلات تهاجمی: - آنژیوپلاستی با بالون - استنت گذاری (دارویی/غیردارویی) - جراحی بایپاس کرونری (CABG) ج) درمان‌های نوظهور: - درمان با سلول‌های بنیادی - آنژیوژنز درمانی - داروهای هدفمند مولکولی ۴. تحقیقات آینده: - توسعه استنت‌های بیولوژیک قابل جذب - استفاده از هوش مصنوعی در پیش‌بینی ریسک - درمان‌های ژنتیکی شخصی‌سازی شده - فناوری‌های تصویربرداری با وضوح فوق‌العاده بالا بیماری. تنگ و باریک‌شدن سرخرگ
فوق‌العاده بالا بیماری. تنگ و باریک‌شدن سرخرگ اکلیلی (استنوزیس) یکی از نشانه‌های بیماری سرخرگ اکلیلی و نتیجه آترواسکلروز است. در این صورت مواد غذایی کافی به قلب نمی‌رسد و باعث سکتهٔ قلبی می‌شود. تشخیص می‌تواند با سی‌تی آنژیوگرافی یا رگ‌نگاری رگ‌های اکلیلی (آنژیوگرافی) انجام پذیرد. برای رفع گرفتگی سرخرگ‌های اکلیلی از درمان دارویی یا روش آنژیوپلاستی با بالن یا جراحی کنارگذر سرخرگ اکلیلی استفاده می‌شود. پیش‌گیری. برای پیش‌گیری از گرفتن رگ‌های اکلیلی و ابتلا به سکته قلبی باید از خوردن مواد با چربی بالا دوری
به سکته قلبی باید از خوردن مواد با چربی بالا دوری کرد، زیرا روغن‌ها، به خصوص روغن‌های اشباع، در رگ‌ها رسوب می‌کنند. جستارهای وابسته. بیماری شریان‌های کرونری
سّحابی آمریکای شمالی , (NGC 7000 یا Caldwell 20) یک سحابی گسیلشی در صورت فلکی ماکیان است که نزدیک به دنب (دم قو و درخشان‌ترین ستاره آن) قرار دارد. این سحابی به این دلیل نامگذاری شده است که شکل آن شبیه آمریکای شمالی است. سحابی آمریکای شمالی نزدیک به سحابی مرغ سقا است. تاریخچه. در ۲۴ اکتبر ۱۷۸۶، ویلیام هرشل که از اسلاو، انگلستان، انگلستان رصد می‌کرد، متوجه «سحابی شیری رنگ کم‌نوری که در این فضا پراکنده شده بود و در بعضی جاها بسیار روشن بود» شد. برجسته‌ترین منطقه این سحابی توسط پسرش جان هرشل در ۲۱ اوت ۱۸۲۹
منطقه این سحابی توسط پسرش جان هرشل در ۲۱ اوت ۱۸۲۹ فهرست‌بندی شد. این منطقه در کاتالوگ عمومی جدید به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، که در آن به عنوان «سحابی کم‌نور، بسیار بزرگ و پراکنده» توصیف شده است. در سال ۱۸۹۰، ماکس ولف، عکاسی نجومی پیشگام آلمانی، متوجه شکل مشخصه این سحابی در یک عکس با نوردهی طولانی شد و آن را سحابی آمریکای شمالی نامید. در مطالعه خود در مورد سحابی‌ها بر روی صفحات Palomar Sky Survey در سال ۱۹۵۹، ستاره‌شناس آمریکایی استوارت شارپلس متوجه شد که سحابی آمریکای شمالی بخشی از همان ابر
متوجه شد که سحابی آمریکای شمالی بخشی از همان ابر میان‌ستاره‌ای یونش هیدروژن (منطقه اچ ۲) مانند سحابی مرغ سقا است که توسط یک نوار تاریک از غبار جدا شده است و این دو سحابی را در فهرست دوم خود از ۳۱۳ سحابی درخشان به عنوان Sh2-117 فهرست کرد. ستاره‌شناس آمریکایی بورلی تی. لیندز ابر غبار پنهان کننده را به عنوان L935 در مجموعه سحابی‌های تاریک خود در سال ۱۹۶۲ فهرست‌بندی کرد. ستاره‌شناس رادیویی هلندی گارت وسترهوت منطقه HII Sh2-117 را به عنوان یک ساطع کننده قوی رادیویی با قطر ۳ درجه تشخیص داد و در فهرست سال ۱۹۵۸ خود
با قطر ۳ درجه تشخیص داد و در فهرست سال ۱۹۵۸ خود از منبع رادیویی در اخترشناسی در باند راه شیری به عنوان W80 ظاهر می‌شود. اطلاعات عمومی. سحابی آمریکای شمالی منطقه‌ای بیش از ده برابر مساحت ماه کامل را پوشش می‌دهد، اما روشنایی سطح آن کم است، بنابراین معمولاً با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود. دوربین دوچشمی و تلسکوپ‌هایی با میدان دید بزرگ (تقریباً ۳ درجه) آن را به صورت تکه‌ای مه آلود از نور در زیر آسمان به اندازه کافی تاریک نشان می‌دهند. با این حال، با استفاده از فیلتر UHC، که برخی از طول موج‌های ناخواسته نور را
فیلتر UHC، که برخی از طول موج‌های ناخواسته نور را فیلتر می‌کند، می‌توان آن را بدون بزرگنمایی در زیر آسمان تاریک مشاهده کرد. شکل و رنگ مایل به قرمز آن (از هیدروژن Hα خط طیف نوری) فقط در عکس‌های این منطقه دیده می‌شود. بخشی از سحابی که شبیه مکزیک و آمریکای مرکزی است به نام دیوار ماکیان شناخته می‌شود. این منطقه بیشترین میزان ستاره‌زایی را نشان می‌دهد. در طول موج‌های نوری، سحابی آمریکای شمالی و سحابی مرغ سقا (کاتالوگ عمومی جدید ۵۰۷۰) به‌طور مشخص جدا به نظر می‌رسند زیرا توسط شبح نوار تاریک غبار کیهانی L935 از هم
زیرا توسط شبح نوار تاریک غبار کیهانی L935 از هم جدا شده‌اند. با این حال، این ابر تاریک برای امواج رادیویی و تابش مادون قرمز شفاف است و این طول موج‌ها مناطق مرکزی Sh2-117 را که برای یک تلسکوپ معمولی قابل مشاهده نیستند، از جمله بسیاری از ستارگان بسیار درخشان، آشکار می‌کنند. فاصله و اندازه. فاصله تا سحابی‌های آمریکای شمالی و مرغ سقا بحث‌برانگیز بود، زیرا روش‌های دقیقی برای تعیین فاصله یک منطقه HII وجود ندارد. تا سال ۲۰۲۰، اکثر ستاره‌شناسان مقدار ۲۰۰۰ سال نوری را پذیرفتند، اگرچه تخمین‌ها از ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال
را پذیرفتند، اگرچه تخمین‌ها از ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال نوری متغیر بود. اما در سال ۲۰۲۰، گایا فاصله تا ۳۹۵ ستاره واقع در منطقه HII را اندازه‌گیری کرد و به سحابی‌های آمریکای شمالی و مرغ سقا فاصله ۲۵۹۰ سال نوری (۷۹۵±۲۵ پارسک) داد. تخمین زده می‌شود که کل منطقه HII Sh2-117 به اندازه ۱۴۰ سال نوری وسعت داشته باشد و سحابی آمریکای شمالی ۹۰ سال نوری از شمال به جنوب امتداد داشته باشد. ستاره یونیزه‌کننده. مناطق HII می‌درخشند زیرا گاز هیدروژن آنها توسط فرابنفش از یک ستاره داغ یونیده می‌شود. در سال ۱۹۲۲، ادوین هابل پیشنهاد کرد
می‌شود. در سال ۱۹۲۲، ادوین هابل پیشنهاد کرد که دنب ممکن است مسئول روشن کردن سحابی آمریکای شمالی باشد، اما به زودی مشخص شد که به اندازه کافی داغ نیست: دنب دمای سطحی ۸۵۰۰ کلوین دارد، در حالی که طیف سحابی نشان می‌دهد که توسط ستاره‌ای داغ‌تر از ۳۰۰۰۰ کلوین گرم می‌شود. علاوه بر این، دنب به خوبی از وسط مجموعه کامل سحابی آمریکای شمالی/مرغ سقا (Sh2-117) فاصله دارد و در سال ۱۹۵۸ جورج هوارد هربیگ متوجه شد که ستاره یونیزه کننده باید پشت ابر تاریک مرکزی L935 قرار داشته باشد. در سال ۲۰۰۴، ستاره‌شناسان اروپایی فرناندو
باشد. در سال ۲۰۰۴، ستاره‌شناسان اروپایی فرناندو کومرون و آنا پاسکوالی با استفاده از داده‌های بررسی دو میکرون همه آسمان، به دنبال ستاره یوننده (یونیزه‌کننده) در پشت L935 در طول موج‌های فروسرخ بودند و سپس رصدهای دقیقی از مظنونان احتمالی با تلسکوپ ۲٫۲ متری در رصدخانه کالار آلتو در اسپانیا انجام دادند. یک ستاره که با نام J205551.3+435225 فهرست شده است، تمام معیارها را برآورده می‌کند. این ستاره که درست در مرکز Sh2-117 قرار دارد و دمای آن بیش از ۴۰۰۰۰ کلوین است، تقریباً مطمئناً ستاره یونندهٔ سحابی‌های آمریکای
تقریباً مطمئناً ستاره یونندهٔ سحابی‌های آمریکای شمالی و مرغ سقا است. مشاهدات بعدی نشان داده است که J205551.3+435225 یک ستاره رده‌بندی ستارگان O3.5 است که یک ستاره داغ دیگر (نوع O8) در مدار آن قرار دارد. J205551.3+435225 درست در کنار "ساحل فلوریداً سحابی آمریکای شمالی قرار دارد، بنابراین به‌طور راحت‌تر به نام ستاره باهامار ("Islas de Bajamar" به معنای "جزایر جزر و مد" در اسپانیایی است، نام اصلی باهاما بود زیرا بسیاری از آنها فقط در هنگام جزر و مد از یک کشتی به راحتی دیده می‌شوند) نامگذاری شده است. اگرچه نور
راحتی دیده می‌شوند) نامگذاری شده است. اگرچه نور ستاره باهامار توسط ابر تاریک L935 به میزان ۹٫۶ قدر (تقریباً ۱۰۰۰۰ برابر) کم‌نور می‌شود، اما در طول موج‌های نوری با قدر ۱۳٫۲ به‌طور ضعیف قابل مشاهده است. اگر این ستاره را بدون کم‌نور شدن می‌دیدیم، با قدر ۳٫۶ می‌درخشید، تقریباً به اندازه منقار ماکیان، ستاره‌ای که سر قو را مشخص می‌کند.
سیاه خوله ، روستایی است از توابع بخش صالح آباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی. این روستا در دهستان جنت آباد قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۸۰خانوار) ۳۹۰نفر بوده‌است.
جنت‌آباد ، نام شهری از توابع بخش جنت‌آباد شهرستان صالح‌آباد در استان خراسان رضوی است. این شهر در بخش جنت‌آباد قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۷۷خانوار) ۱٬۶۵۱نفر بوده‌است. جمعیت در سال 1403، 984 نفر بوده است.
سولون آتنی (زادهٔ ۶۳۸ - مرگ ۵۵۸ پیش از میلاد) دولت‌مرد، قانون‌گذار و غزل‌سرای آتنی بود. او را پدر شهر آتن خوانده‌اند. وی قانون اساسی شهر را نوشته و در پایه‌ریزی مردم‌سالاری آتنی نقش مهم و تأثیرگذاری داشت. یونانیان او را در شمار فرزانگان هفتگانه آورده‌اند و با تالس فیلسوف دوست بود. زندگی شخصی. سولون حوالی دهه ۶۳۰ پیش از میلاد زاده شده است. خانواده وی از قبیله اوپاترید و در شهر سرشناس بودند. به گفته پلوتارک خانواده سولون با حاکمان پیش از دموکراسی آتن بستگی خونی داشتند و وی در جوانی به تجارت مشغول شد که برای
داشتند و وی در جوانی به تجارت مشغول شد که برای خانواده‌های اشراف آتنی شغل غیرمعمولی بود. زندگی سیاسی. قدرت‌گیری سولون را باید در فعالیت‌های نظامی‌اش جست‌وجو کرد. در اطراف آتن جزیره‌ای هست به نام سالامیس که مدتی توسط شهر مگارا اشغال شده بود. مصادف با دوران حکومت پسیستراتوس، سولون نیروهای دریایی آتن را در عملیات نظامی رهبری کرده و موفق به بازپس‌گیری جزیره شد. امری که به شهر و محبوبیت وی افزود. اصلاحات حقوقی. قانون اساسی سولونی مجموعه‌ای از اصلاحات و قوانین بود که توسط سولون در اوایل قرن ششم پیش از میلاد