payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سده ۱۹ (میلادی) یکی از علمای برجسته پیرو مکتب شاه ولی‌الله، به نام محمدقاسم نانوتوی در سال ۱۲۴۸ قمری (۱۸۶۷ میلادی) مدرسه دیوبندی را در ایالت اوتار پرادش بنیاد کرد. آنها با راه‌اندازی مدرسه دارالعلوم در شهر دیوبند تلاش کردند جلوی تماس فرزندان مسلمانان با علوم نامسلمانان را بگیرند و با تمرکز بر علوم سنتی بر تقویت هویت دینی تلاش کنند. این جنبش با ضیاء الحق به دنبال تحقق نظام راستین اسلامی در پاکستان بود. جنبش دیوبندی به رغم داشتن جنبهٔ صوفیانه، از تأثیر وهابی‌گری عربستان سعودی بی‌تاثیر نماند. در ایران به
عربستان سعودی بی‌تاثیر نماند. در ایران به واسطه پیوندهای قومی و مذهبی میان اقوام بلوچ ایرانی و پاکستانی، مدارس مذهبی نزد اقوام بلوچ ایرانی از همان ابتدا از تفکرات بیگانه ستیزی و استعمارستیزی دیوبندی در هندوستان الهام گرفت. موضع دیوبندی‌ها نسبت به مذهب شیعه. به پیروی از باورهای شاه ولی‌الله دهلوی، پسر او، شاه عبدالعزیز (۱۷۴۶ – ۱۸۲۴) کتابی به نام "تحفه اثناعشریه" نوشت که پس از کتاب "منهاج السنة النبویة" نوشته ابن تیمیه، دومین ردیه بر مذهب شیعه و به زبان فارسی است. دیگر علمای دیوبندیه نیز به پیروی از
فارسی است. دیگر علمای دیوبندیه نیز به پیروی از بزرگانشان کتاب‌هایی علیه شیعه نوشته‌اند. برخی از این کتاب‌ها "تحفة اثنی عشریة" از عبدالعزیز دهلوی، "هدیة الشیعه" از ملامحمد قاسم نانوتوی، "هدایة الشیعة الرشیدیه" از رشید احمد کنگوهی، "مطرقة الکرامه" از خلیل احمد سهارنپوری، و "مقالات مختلفه مقام صحابه پر" از حسین احمد مدنی هستند. ارتباط با سلفیگری. در دوران معاصر، گروه‌های سپاه صحابه و طالبان برآمده از مدارس مذهبی دیوبندی در شمال پاکستان دیده می‌شوند. جهاد افغانستان نیز که پایِ بخشی از کشورهای عربی را به این
نیز که پایِ بخشی از کشورهای عربی را به این صحنه باز کرد، فرصتی پدیدآورد که عناصر بنیادگرای سلفی و غیر سلفی در افغانستان را اجرا کند. پس از خروج نیروهای اتحاد شوروی، بخشی از آنان با طالبان در هم آمیختند و این جریانِ دیوبندیِ محافظه‌کار، عناصری از افکار گروه‌های یاد شده را نیز جذب کرد. نقطه اشتراک در میان آنها، مقابله با تشیع بود. در ایران، گفته شده‌است که عبدالمالک ریگی تحت تأثیر و برآمده از مکتب دیوبندی در پاکستان بود. عقاید. بزرگان مدرسه دارالعلوم دیوبند، شاه ولی‌الله دهلوی را بزرگ عرفان خود می‌دانند و در
ولی‌الله دهلوی را بزرگ عرفان خود می‌دانند و در اصول عقاید از شیخ محمدقاسم نانوتوی، و در فروع از شیخ رشید احمد گنگوهی تقلید می‌کنند. دیوبندیان، در اعتقادات، ماتریدی و در فقه حنفی مذهب‌اند و عرفان چشتیه را عرفان خود قرار داده‌اند و به طرق نقشبندیه، قادریه، و سهروردیه ارادت دارند. باور دیوبندی بر این است که تنها علم نافع، علوم دینی هستند و سایر علوم نه تنها سودمند نیستند بلکه بیشتر آنها باعث ضلالت و گمراهی نیز می‌شوند. نقد. مذهب دیوبندی هرگز دیدگاه محافظه‌کارانه خود را کنار نگذاشت و تلاش نکرد تغییرات جهان و
خود را کنار نگذاشت و تلاش نکرد تغییرات جهان و ویژگی‌های پایه تمدن مدرن را دریابد. پیروان دیوبندی هرگز تلاش نکردند در رابطه خود با دیگر مسلمانان، مانند شیعه، معتزله، اسماعیلیه، و اخوان الصفا بازنگری کنند یا آثار فیلسوفانی مانند فارابی، ابن سینا، و ابن رشد یا عارفانی مانند ابن عربی، مولوی، و سهروردی، یا متکلمانی مانند ابوبکر باقلانی و فخر رازی و دیگران را بخوانند. حتی هنگامیکه دانشمندان مسلمانی مانند سید احمد خان هندی، اقبال لاهوری، و سیدابوالاعلی مودودی، در اثر آشنایی با جهان امروز، دیدگاه‌های متفاوتی در
اثر آشنایی با جهان امروز، دیدگاه‌های متفاوتی در فهم دین عرضه کردند دیوبندی‌ها به تندی به آنها حمله‌ور شدند. منابع. Metcalf, Barbara D. Islamic Revival in British India: Deoband, 1860–1900. Princeton University Press, 1982. Zaman, Muhammad Qasim. The Ulama in Contemporary Islam: Custodians of Change. Princeton University Press, 2002 Barbara Metcalf, Islamic Revival in British India: Deoband, 1860–1900. Princeton University Press, 1982. Muhammad Qasim Zaman, The Ulama in Contemporary Islam: Custodians of
The Ulama in Contemporary Islam: Custodians of Change. Princeton University Press, 2002. Gilles Dorronsoro, Revolution Unending: Afghanistan, 1979 to the Present. Columbia University Press, 2005.
ملاده یکی از روستاهای طبری‌زبان شهرستان مهدیشهر در استان سمنان است. این روستا در ۷۰ کیلومتری شمال شهر مهدیشهر و در دهستان پشتکوه واقع است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت ملاده ۵۹ نفر (۲۴ خانوار) بوده است. آثار تاریخی. مهمترین اثر تاریخی روستای ملاده شکارگاه ملاده و عمارت ابراهیم خان است که در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسیده است .
توپ مرواری رمانی نوشته صادق هدایت است. این کتاب در سال ۱۳۲۶ نوشته شد، اما در زمان حیات نویسنده اجازه چاپ نیافت، نخستین چاپ کتاب کامل به سال ۱۳۵۸ برمی‌گردد که به صورت زیرزمینی چاپ و منتشر شد. این کتاب در ابتدا تحت نام مستعار هادی صداقت منتشر شد.احتمالا این کتاب آخرین کار داستانی صادق هدایت بوده است.همچنین این کتاب بلندترین کار داستانی صادق هدایت بعد از بوف کور است. داستان. این کتاب حکایت توپی جنگی است به نام «مرواری» (در برخی نسخه‌ها به اشتباه «مروارید» آمده‌است) این توپ جنگی پس از طی مسیری چند صد ساله به
این توپ جنگی پس از طی مسیری چند صد ساله به قرن معاصر رسیده‌است. صادق هدایت با بیان گذشته و تاریخچهٔ این توپ و شرح گذر این توپ از دریچهٔ تاریخ، از تاریخ جهان سخن رانده و زمین و زمان از تیغ تند انتقادش در امان نمانده‌است. توپ مرواری طی مسیری عجیب که زاییدهٔ تخیّل قوی نویسنده است به حکومت شاهنشاهی -در زمان زیست نویسنده- رسیده‌است. انتقاداتی تند به شاهان این سرزمین و همچنین به امامان در بخشی از این کتاب سبب شد تا کتاب توپ مرواری در هیچ‌یک از حکومت‌های پس از صادق هدایت مجوز چاپ پیدا نکند. مشخصه‌های کتاب. توپ
هدایت مجوز چاپ پیدا نکند. مشخصه‌های کتاب. توپ مرواری را را می‌توان کتابی فارسی-عربی دانست و در برخی از قسمت‌های این کتاب، خواننده به ناچار بر تسلط صادق هدایت بر زبان عربی صحه خواهد گذاشت و صدالبته بازنویسی آیات قرآن به زبان طنز بدین گونه تنها از این نویسنده بر می‌آید. این کتاب از نظر زبان بیان، بی پرده و صریح بوده و الفاظ خارج از عرف در آن موج می‌زند. الزاماً این کتاب از نظر پژوهشی تأیید شده نیست و صرفاً به بیان عقاید شخصی هدایت بر می‌گردد و ممکن است در برخی از موارد به زیاده‌گویی افتاده باشد. شایان ذکر
از موارد به زیاده‌گویی افتاده باشد. شایان ذکر است به دلیل عدم چاپ رسمی،نسخه اصلی توپ مرواری سرشار از ایرادات چاپی و غلط‌های املایی ست که هیچ‌گاه در چاپ‌های زیرزمینی خود تصحیح نشده‌ و در نهایت تاسف به همان گونهٔ پراشتباه هم‌اکنون در دسترس خوانندگان است. در سال ۱۳۹۷ این کتاب توسط انتشارات آوای بوف به همت آقای قاسم قره داغی بصورت کتاب الکترونیک و کتاب صوتی تصحیح، روخوانی و نشر یافته است. دلیل نامگذاری کتاب. توپ مرواری، یک توپ نظامی بزرگی واقع در میدان ارگ تهران قدیم، روبروی نقاره‌خانه قدیم. وجه تسمیه این توپ
قدیم، روبروی نقاره‌خانه قدیم. وجه تسمیه این توپ معلوم نیست اما برخی (کتیرائی، ۱۳۷۸) علت نام‌گذاری را چند رشته مروارید ذکر کرده‌اند که به دهانه توپ آویزان بوده‌است. نوشته حک شده روی توپ نام سازنده آن را اسماعیل اصفهانی و سال ساخت آن را ۱۲۳۳ (به امرفتحعلی شاه قاجار (حکومت: ۱۲۱۲–۱۲۵۰)) ذکر کرده‌است. این توپ هم‌اکنون در ورودی ساختمان شماره هفت وزارت امور خارجه (باشگاه افسران وزارت جنگ) قرار دارد. این توپ در فرهنگ عامه حائز اهمیت بوده‌است به نحوی که در دوران قاجار خرافات بسیاری پیرامون آن شکل گرفت و مردم برای
خرافات بسیاری پیرامون آن شکل گرفت و مردم برای گرفتن حاجتهای خود به آن توسل می‌جستند. صادق هدایت کتاب توپ مرواری را در انتقاد از خرافات رایج میان مردم دربارهٔ این توپ با توجه به اوضاع سیاسی و اجتماعی آن دوره نوشت. چگونگی انتشار. محمدعلی همایون کاتوزیان نحوهٔ به طبع رسیدن توپ‌مرواری را چنین بیان می‌کند: «هدایت این نوشته را برای چاپ – دست‌کم چاپ در ایران – ننوشته بود. وقتی که این کتاب را می‌نوشت، دوست نزدیک و یار غارش، دکتر حسن شهید نوراییِ اقتصاددان (۱۲۹۱–۱۳۳۰) بود که، بنا به اشارهٔ خود هدایت در یکی از
بود که، بنا به اشارهٔ خود هدایت در یکی از نامه‌هایش به او، در نگارش این کتاب به نحوی مشارکت داشت. البته روشن است که نوشته نوشتهٔ هدایت است، ولی چیزهایی از گفت‌وگوهای شهیدنورایی را با خود در آن آورده که واضح‌ترین نمونه‌اش اشاره به مکتب اقتصادی مرکانتیلیسم است. وقتی شهیدنورایی در مقام وابستهٔ اقتصادی ایران به پاریس رفت، توپ‌مرواری هنوز تمام نشده بود. هدایت بعداً متن ماشین‌شدهٔ آن را برای او فرستاد که در صورت امکان آن را – البته بدون ذکر نام واقعی نویسنده – به چاپ برساند. اما وقتی هدایت در سفر بدون بازگشتش به
چاپ برساند. اما وقتی هدایت در سفر بدون بازگشتش به پاریس رفت، این کار هنوز انجام نشده بود و شهیدنورایی دچار بیماری سختی بود که منجر به مرگ او شد. هدایت متن کتاب را از او پس گرفت و در سفر کوتاهی که ابوالقاسم انجوی شیرازی (۱۳۰۰–۱۳۷۲) از ژنو به پاریس کرد، آن را به او داد. انجوی پس از بازگشت به ایران بخش‌های کمی از آن را در روزنامه‌اش، آتشبار، به چاپ رساند که پس از ۲۸ مرداد توقیف شد.» نقد. این کتاب حاصل طبع فوق‌العادهٔ صادق هدایت در نویسندگی بوده و می‌توان اظهار داشت نقطه قوت کتاب قدرت بیان صادق هدایت و چگونگی
داشت نقطه قوت کتاب قدرت بیان صادق هدایت و چگونگی استعمال لغات است. سجع‌های متعدد، متن‌های عربی دستکاری شده، اشعاری مندرآوردی، تخیل داستان‌نویسی، بی‌آلایشی بیان، گستاخی در کلام تنها بخشی از نکات این کتاب است. همچنین کتاب فوق به سبب نقدهای تند به دین اسلام، شاید در ابتدای امر ذوق خوانندهٔ مسلمان را کور کند اما باید به خاطر داشت که قدرت بیان نویسنده فارغ از محتوای کتاب بوده و دنبال کردن ماجراهای کتاب لزوماً دلیلی برهم فکری و هم رایی با نویسنده نیست. این کتاب بسیار صریح بوده و هدایت در استفاده از هر لفظی در
بسیار صریح بوده و هدایت در استفاده از هر لفظی در این کتاب ابایی نداشته‌است. از نام بردن صریح آلت تناسلی گرفته تا برگرداندن آیات قرآن و تعبیر و تفسیرهای خاص خودش. توپ مرواری از آخرین آثار او و نشانهٔ ادامهٔ نقدش به سنت و آداب است که به همین علت نیز مدت‌ها ممنوع بود. هیجان ممنوعیت به جذابیت آن خواهد افزود. در حالی که برای هدایت شاید هدف از به‌کارگیری آن، همان‌طور که خودش آشکارا می‌گوید نوشتن خرافات و موهومات برای براندازی آن‌هاست. پس هدف اسطوره‌زدایی بوده‌است. اما این براندازی خرافات در جهت تغییر نگرش بود نه
اما این براندازی خرافات در جهت تغییر نگرش بود نه حذف فیزیکی نگرنده - هدایت با بهره از زبان توده و تیپ‌سازی از این اشخاص، حضور آنان در جامعه را به‌رسمیت شناخته، اما بینش و منش آن‌ها را تأیید نکرد و این خود نوعی بینش اگزیستانسیالیستی هدایت را می‌رساند: تحمل دیگری.
ایران‌دخت تیمورتاش (۱۲۹۱-۱۳۷۰) از شاعران مشهور بجنورد و وابسته فرهنگی و مطبوعاتی سفارت ایران در فرانسه بود که با کینه ورزی و نفوذ بسیار، مخالفین پدرش عبدالحسین تیمورتاش، یعنی دکتر احمدی و فعالان دیگر زمان رضاشاه را به محاکمه کشاند. زندگی. ایران‌دخت فرزند اول عبدالحسین تیمورتاش است که در سال ۱۲۹۱ خورشیدی در نردین زاده شد. وی در تهران رشد کرد و در دوران تحصیل از دانش آموزان ممتاز مدرسه «ناموس» بود سپس برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و از دانشگاه سوربن این کشور دکترای فلسفه گرفت. وی در سال ۱۳۵۵ به سمت وابسته
دکترای فلسفه گرفت. وی در سال ۱۳۵۵ به سمت وابسته فرهنگی و مطبوعاتی سفارت ایران در فرانسه منصوب شد. ایراندخت از شاعران مشهور بجنورد محسوب می‌گردید و سرانجام در سال ۱۳۷۰ ه‍.ش در پاریس درگذشت. عمه او «دکتر بدری تیمورتاش» اولین بانوی دندان پزشک ایران است که تحصیلاتش را در بلژیک در رشتهٔ دندان پزشکی به پایان برد و سال‌ها در ایران در رشته خود به فعالیت پرداخت و از بنیانگذاران دانشکده دندانپزشکی مشهد است. خون خواهی پدر. مسعود بهنود در کتاب سه زن شرح زندگی «مریم فیروز»، «اشرف پهلوی» و «ایران تیمورتاش» می‌نویسد:
فیروز»، «اشرف پهلوی» و «ایران تیمورتاش» می‌نویسد: یگانه دختر عبدالحسین تیمورتاش برخلاف پسرانش، علی‌رغم اصرارهای «محمدرضا پهلوی» در جهت دلجویی از آنها، نه تنها رغبتی برای حضور مجدد در دربار از خود نشان نداد که حتی برادرانش را نیز به بی غیرتی متهم و آنها را سرزنش می‌کرد. در شهریور ۱۳۲۰ که اوضاع دگرگون شد پزشک احمدی (از معروفترین چهره‌های شکنجه‌گر در دوران حکومت پهلوی بود که با تزریق آمپول هوا و آمپولهای سمی مخالفان و منتقدان حکومت را به قتل می‌رساند) به کشور عراق گریخت ولی به وسیله مأمورین عراقی دستگیر و به
عراق گریخت ولی به وسیله مأمورین عراقی دستگیر و به مقامات ایران تحویل گردید. به گفته مسعود بهنود: "پس از سرنگونی رضاخان و فرار پزشک احمدی، «ایران تیمورتاش» در جهت گرفتن انتقام خون پدرش به صورت ناشناس به بغداد رفت و جلاد رضاخان، معروف به پزشک احمدی - که در این شهر به شغل رمالی و دعا نویسی مشغول بود - را پیدا کرد، سرانجام نیز با ممارست بسیار از طریق سفارت ایران در بغداد، «پزشک احمدی» را به ایران آورده و به محاکمه کشاند". همبازی‌های ایران‌دخت. اگر چه بنا بر روایت «حسین فردوست» عبدالحسین تیمورتاش با بهره‌گیری
«حسین فردوست» عبدالحسین تیمورتاش با بهره‌گیری از موقعیت شغلی اش فرزندان خود را به دربار پهلوی برد تا به عنوان دوست و همبازی در خدمت فرزندان رضاشاه باشند. آنان در سال‌های آغازین سلطنت رضاخان همین نقش را ایفا می‌کردند. اما با بزرگتر شدن بچه‌های رضاخان و آغاز دوران بلوغ آنان، بچه‌های تیمورتاش نیز که پا به دوران بلوغ گذاشته بودند، صاحب نقشی پر رنگ تر در زندگی محمدرضا و اشرف پهلوی شدند، به طوری که ایران تیمورتاش، دختر عبدالحسین تیمورتاش مورد توجه محمدرضا پهلوی قرار می‌گیرد و اشرف پهلوی نیز دل به پسرش، یعنی
قرار می‌گیرد و اشرف پهلوی نیز دل به پسرش، یعنی هوشنگ تیمورتاش می‌بندد. اما با فروپاشی اقتدار عبدالحسین تیمورتاش و بازداشت و محاکمه او به اتهام جاسوسی برای شوروی و سرانجام محاکمه و قتل وی در زندان قصر، پای فرزندان تیمور تاش از دربار پهلوی بریده شد و تنها یاد و خاطره آنان در ذهن محمدرضا و اشرف ماند. به طوری که محمدرضا پهلوی در خاطرات خود «ایران تیمورتاش» را اولین زنی که به او دل بسته بود و آرزوی دستیابی به وی را داشت، معرفی می‌کند. پانویس. یادداشت های علم ، یادداشت مورخ ۵۳/۲/۴
نوین ویلیام اندروز (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۶۹) یک بازیگر انگلیسی است که نامزدی جوایز امی و گولدن گلوب را داشته‌است. او به خاطر نقش خود در فیلم‌های بیمار انگلیسی (در سال ۱۹۹۸)، گریندهاوس (در سال ۲۰۰۹) و سریال تلویزیونی لاست (در نقش سعید جراح) مشهور است. دوران کودکی. اندروز در شهر لندن کشور انگلستان از یک مادر روانشناس به نام نیرمالا و یک تاجر به نام استنلی اندروز که هر دو مهاجرهای کرالای هندوستان بودند، زاده شد. او بزرگ شدهٔ وندزورث در جنوب لندن کنار رودخانه تمز است و به گفتهٔ خودش یک تربیت سخت سرکوب گرایانه
است و به گفتهٔ خودش یک تربیت سخت سرکوب گرایانه داشته‌است. اندروز در فرقهٔ متدیست کلیسای پروتستان بزرگ شده‌است. در سن شانزده سالگی وقتی هنوز در دبیرستان امانوئل بود، عاشق دبیر ریاضی خود، جرالدین فیکینز شد که۷ سال بعد از او صاحب یک پسر به نام جیسل شد. اندروز در مصاحبه‌ای پس از آن عنوان کرد که «پدرش او را هرزه صدا می‌کند» زیرا بخاطر بیرون رفتن با یک دبیر ریاضی در دوران مدرسه معروف شده بود. زندگی حرفه‌ای. اندروز به راه خود ادامه داد و در هنرآزمون مدرسهٔ تئاتر شرکت کرد. او در مدرسهٔ موسیقی و تئاتر گیلدهال لندن
کرد. او در مدرسهٔ موسیقی و تئاتر گیلدهال لندن به همراه ایوان مک گرگور و دیوید تولیس پذیرفته شد. تحصیلات او وقتی به بار نشست که برندهٔ نقشی در فیلمی از هنیف کورشی به نام لندن من را نابود می‌کند در سال ۱۹۹۱ شد. معروفیت اصلی خود را مدیون بازی خود در نقش کیپ (Kip) در فیلم بیمار انگلیسی (در سال ۱۹۹۶) و نقش سعید در سریال تلویزیونی گمشده (سال ۲۰۰۴) است. در سال ۲۰۰۶ او در رای‌گیری مجلهٔ پیپل (People) جزو منتخبین زیباترین مردم جهان شد. زندگی شخصی. اندروز با باربارا هرشی بازیگری که ۲۱ سال از خودش بزرگ‌تر است، ارتباط
بازیگری که ۲۱ سال از خودش بزرگ‌تر است، ارتباط دارد و باهم در لس آنجلس زندگی می‌کنند. این زوج برای مدت کوتاهی در سال ۲۰۰۵ از هم جدا شدند که در این مدت، اندروز یک پسر به نام نوین جاشوا از زن دیگری به نام النا اوستاش داشته‌است. او و هرشی بعد از آن آشتی کردند. در ژولای ۲۰۰۶ عکسی از اندروز در حین بوسیدن زنی گمنام در ساحل منهتن گرفته شد، ولی وکیل او اظهار کرد که او و هرشی کماکان باهم زندگی می‌کنند. اندروز همچنین یک پسر به نام جیسل (متولد ۱۹۹۲) از جرالدین فیکینز دارد. اندروز دربارهٔ اعتیاد خود به الکل و اعتیاد
دارد. اندروز دربارهٔ اعتیاد خود به الکل و اعتیاد دوساله‌اش به هروئین در اواسط سال‌های ۹۰ صحبت کرده‌است. اندروز همچنین گیتار می‌نوازد و آواز می‌خواند.
ماگنزی در سیپیلوم نام یکی از شهرهای لودیه در ۶۵ کیلومتری شمال خاوری ازمیر و در مسیر رود گدیز کنونی بود. امروزه این مکان در مانیسای ترکیه جای‌گرفته‌است. در ۱۹۰ (پیش از میلاد) این شهر صحنهٔ نبرد ماگنزی میان آنتیوخوس سوم با کنسول رومی اسکیپیو آسیاتیکوس بود که به شکست سخت آنتیوخوس از رومیان انجامید. منابع. Wikipedia contributors, "Magnesia ad Sipylum," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Magnesia_ad_Sipylum&amp;oldid=195716890 (accessed June 4, 2008).
سورتمه، نوعی وسیله نقلیه بدون چرخ است که بیشتر در مناطق سردسیر، به‌وسیله سگ، اسب یا گوزن شمالی بر روی برف کشیده می‌شود. این وسیله از دوران باستان به کار می‌رفته و در سطوح پوشیده از برف و یخ، که حرکت وسیله چرخ‌دار به کندی صورت می‌گرفته‌است سورتمه با داشتن تیغه (از جنس چوب، استخوان و بعدها فلز) به جای چرخ، از اصطکاک کمتری برخوردار و بدینسان کشیدن آن آسان‌تر بوده‌است. از این وسیله هنوز هم برای نقل و انتقال در نواحی لاپ‌لند، یوکان (شمال غرب کانادا)، آلاسکا و توندرای آسیا استفاده می‌شود و در مکان‌های دیگر بیشتر
آسیا استفاده می‌شود و در مکان‌های دیگر بیشتر برای تفریح و سرگرمی به کار می‌رود.
لوئی برَیْ ؛ (۴ ژانویه ۱۸۰۹ – ۶ ژانویه ۱۸۵۲) مربی و معلم اهل فرانسه و مخترع یک سیستم خواندن و نوشتن برای استفاده نابینایان بود. سیستم او با نام خط بریل به‌طور گسترده‌ای در دنیا توسط نابینایان برای خواندن و نوشتن استفاده می‌شود. نابینایی. لوئی بریل در سال ۱۸۰۹ در دهکده کوچکی در نزدیکی پاریس به دنیا آمد. پدرش زین‌ساز بود و لوئیس هم از همان کودکی دوست داشت مثل پدرش باشد، اما سه ساله بود که به دلیل فرورفتن درفش سوزنی[نوعی ابزار کار شبیه پیچ گوشتی با سر سوزنی] به هنگام بازی در کارگاه پدرش چشمش آسیب دید. نخست کم
هنگام بازی در کارگاه پدرش چشمش آسیب دید. نخست کم بینا و سپس از هر دو چشم نابینا شد. لوئی هیچ‌وقت پیامدهای ناشی از این حادثه را قبول نکرد و همیشه معتقد بود که او هم می‌تواند مثل هر انسان عادی دیگری زندگی کند. او با کمک و راهنمایی یک کشیش محلی آرام آرام به سوی تحصیل سوق داده شد و تصمیم گرفت برای فراگیری خواندن و نوشتن خانه و خانواده‌اش را ترک کند و به مؤسسه نابینایان پاریس برود. اختراع خط بریل. خواندن و نوشتن با حروف برجسته برای نابینایان بسیار مشکل و وقت گیر بود و از همان ابتدا لوئی به صورت شبانه‌روزی تلاش
بود و از همان ابتدا لوئی به صورت شبانه‌روزی تلاش می‌کرد که سیستم خواندن و نوشتنی درست کند که قابل دسترسی برای تمام نابینایان باشد و سرانجام در سن ۱۵ سالگی با الهام از تاسی که یادگار پدرش بود و با اصلاح و مناسب سازی خط ابداعی یک نظامی فرانسوی(کاپیتان شارل باربیه)توانست الفبای شش نقطه‌ای خود را اختراع کند که موسوم به خط بریل گشت. ابداع لوئی نخست با مخالفت مسؤولین مدرسه نابینایان پاریس روبرو شد و به خاطر سخت‌گیری‌های مقامات دولتی اختراع بریل تأیید نشد و بودجه‌ای به آن تعلق نگرفت. با این حال لوئی تسلیم نشد و
به آن تعلق نگرفت. با این حال لوئی تسلیم نشد و به راه خود برای آموزش خواندن و نوشتن به نابینایان و همچنین تبدیل کتاب‌ها به خط ابداعی خودش ادامه داد. اما بعدها با یاری معاون مدرسه خط بریل به‌طور رسمی به جهان معرفی گردید. لوئی در سن بیست سالگی به عنوان معلم در مؤسسه نابینایان پاریس شروع به کار کرد و شاگردان مؤسسه همگی به فراگیری خواندن و نوشتن با استفاده از خط ابداعی لوئیس بریل پرداختند. خطی که امروزه در سرتاسر دنیا به عنوان خط بریل شناخته شده‌است. لوئی بریل خط خودش را به نگارش نت موسیقی و ریاضیات هم بسط داد
خودش را به نگارش نت موسیقی و ریاضیات هم بسط داد و در کنار فعالیت‌هاش در مؤسسه نابینایان موسیقی‌دان قابلی هم شد که در کلیساهای پاریس در روزهای یکشنبه به نواختن ارگ می‌پرداخت. او درضمن نوازنده ویولنسل خیلی خوبی هم بود. بیماری و مرگ. لوئی بریل در میانه راه زندگی با بیماری سل روبرو شد که به خاطر شرایط بد زندگی در مؤسسه نابینایان بود و سر انجام او در ۴۳ سالگی، در ۶ ژانویه ۱۸۵۲ میلادی در پاریس چشم از جهان فروبست. لوئی بریل عمر کوتاه اما بسیار پرثمری داشت و با اختراع خودش زندگی میلیون‌ها انسان در سرتاسر دنیا را
خودش زندگی میلیون‌ها انسان در سرتاسر دنیا را عوض کرد. خط ابداعی بریل بیش از شصت سال بعد از مرگش به عنوان خط رسمی نابینایان شناخته شد؛ و پس از گذشت صد سال از زمان مرگش اختراع بریل از طرف دولت فرانسه به رسمیت شناخته شد و جسد وی از دهکده‌اش به پانتئون، آرامگاه بزرگ مردان تاریخ فرانسه انتقال داده شد و در کنار بزرگانی همچون ولتر، ویکتور هوگو، امیل زولا و دیگر بزرگان به خاک سپرده شد.
در تئوری احتمالات و آمار، توزیع دوجمله‌ای منفی یک توزیع احتمال گسسته است که تعداد موفقیت‌هایی را که در یک دنباله از آزمایش‌های مستقل و با توزیع یکسان برنولی (با احتمال ثابت p) پیش از تعداد مشخص (غیر تصادفی) r شکست رخ می‌دهد مدل می‌کند. به عنوان مثال اگر آمدن عدد ۶ در پرتاب یک تاس را به عنوان شکست و آمدن بقیه اعداد (۱، ۲، ۳، ۴ و ۵) را به عنوان موفقیت تعریف کنیم می‌توانیم بپرسیم قبل از اینکه سومین شکست (r=۳) را ببینیم چند پرتاب موفقیت‌آمیز رخ خواهد داد. در این حالت توزیع احتمال عدد غیر ۶ (بقیه اعداد تاس)
این حالت توزیع احتمال عدد غیر ۶ (بقیه اعداد تاس) توزیع دوجمله‌ای منفی خواهد بود. به‌طور مشابه می‌توانیم از توزیع دوجمله‌ای منفی برای مدل کردن تعداد روزهایی استفاده کنیم که یک دستگاه خاص قبل از اینکه خراب شود (r=۱) به‌طور درست کار می‌کند. موفقیت و شکست الفاظی اختیاری هستند که گاهی با هم جابجا می‌شوند. به همین دلیل به راحتی می‌توان گفت توزیع دوجمله‌ای منفی توزیعی است از تعداد شکست‌ها قبل از r موفقیت. نتایج موفقیت و شکست در قیاس با مسائل دنیای واقع ممکن است همان نتایجی نباشند که به عنوان خوب و بد انتظار داریم
نتایجی نباشند که به عنوان خوب و بد انتظار داریم بنابراین خواننده باید دقت کند که کدام نتیجه می‌تواند تعداد رخدادهای متفاوتی داشته باشد (متغیر تصادفی) و کدام نتیجه دنبالهٔ آزمایش‌ها را متوقف می‌کند (با رسیدن به تعداد r). \!&lt;/math&gt;| kurtosis =formula_1| entropy =| mgf =formula_2| char =formula_3
لاپ‌لَند یا ساپمی (به فنلاندی: "Lappi" و به سوئدی: "Lappland") نام منطقه و مرز فرهنگی ای در اروپای شمالی می‌باشد که بیشتر آن در مدار قطبی شمال واقع شده‌است. این منطقه، نواحی شمالی نروژ، سوئد و فنلاند را دربر گرفته و تا شبه‌جزیره کولا در روسیه امتداد می‌یابد. لاپ‌لند از سمت غرب، توسط دریای نروژ، از شمال به‌وسیله دریای بارنتز و از شرق توسط دریای سفید، احاطه شده‌است. این منطقه به خاطر اقوام شمال اسکاندیناوی که به «لاپ» معروفند و به‌طور پراکنده برای چند هزار سال در آن ساکن هستند، "لاپلند" نامیده شده‌است. بسیاری
در آن ساکن هستند، "لاپلند" نامیده شده‌است. بسیاری از اقوام لاپ، زندگی یکنواخت و ساکنی دارند و با سایر مردم اسکاندیناوی و فنلاند، پیوند برقرار نموده‌اند. این منطقه، همچنین محل زیست صدها هزار رأس گوزن شمالی است. ساکنین لاپ‌لند. حدود ۳٫۵٪ از جمعیت کل فنلاند در لاپلند زندگی می‌کنند. زبان مردم لاپلند، بسیار شبیه به زبان فنلاندی است.
به علت شرایط خاص زمین‌شناختی در دامنه‌های البرز به ویژه اطراف قله دماوند، آب‌های معدنی با خواص مختلف درمانی وجود دارد که مهم‌ترین آنها در روستای آبگرم مجموعه‌ای جذاب را پدیدآورده‌است. روستای ییلاقی و خوش آب‌وهوای آب‌گرم در دامنهٔ قله دماوند قرار دارد. جاده دسترسی به آن پس از طی ۷۰ کیلومتر در مسیر توریستی هراز که شهر آمل را به تهران متصل می‌کند در محل گزنک بخش لاریجان از راه اصلی جدا شده و به سمت غرب در مسیر کوهستانی و آسفالته ادامه یافته و پس از عبور از روستای ییلاقی گزانه به آبگرم می‌رسد. آبهای گرم معدنی
ییلاقی گزانه به آبگرم می‌رسد. آبهای گرم معدنی این روستا با حرارتی در حدود ۶۲ درجه سرشار از مواد گوگردی بوده و به همین دلیل برای درمان انواع بیماریهای پوستی، دردهای استخوان، مفاصل و روماتیسم مفید می‌باشد. تأسیسات آب درمانی. برای بهره بردن از آب گرم چشمه معدنی رینه لاریجان تأسیساتی مجهز به حوضچه‌های جکوزی و واحدهای اقامتی تأسیس شده‌اند که برای اسکان به صورت خانوادگی و تفریح نیم روزه هم علاوه بر اسکان شبانه مورد استفاده قرار می‌گیرند. تأسیسات اقامتی. واحدهای مجهز اقامتی با امکان استفاده از حوضچه‌های اختصاصی
مجهز اقامتی با امکان استفاده از حوضچه‌های اختصاصی خانوادگی از آبگرم چشمه در منطقه برای اسکان مسافر با سوییت‌های کامل مبله وجود دارند.
امامزاده ابراهیم یکی از دو امامزادهٔ معروف شهر آمل و از امامزادگان متبرک و خاص ایران است و هم‌اکنون از بناهای تاریخی شهر آمل و مازندران محسوب می‌شود. این امامزاده به دلیل آثار نفیس چوبی از قبیل در، صندوق و همچنین تزئینات و کتیبه‌های زیبای قاجاری اهمیت هنری و تاریخی دارد. موقعیت و معماری بنا. این بنا با پلان مربع شکل و بدنهٔ آجری و گنبد هرمی‌شکل در قرن نهم هجری در شهر آمل ساخته شده‌است. از ویژگی‌های خاص این بنا می‌توان به ارتفاع بلند آن، دیوارهای محصور کننده‌اش، برج مکعب شکل و گنبد هشت ضلعی آن اشاره کرد. این
برج مکعب شکل و گنبد هشت ضلعی آن اشاره کرد. این بنا در سال ۹۲۵ هجری قمری به وسیلهٔ خواجه عبدالله نامدار، فرزند درویش حاج کفشگر، ساخته شده و بانی آن عبدالله ابن شاه حسین قاضی بوده‌است. سازندهٔ مقبره آن نیز محمد حسین نجار است. چهار چوبهٔ این مقبره از شاهکارهای نجاری باستانی است که آیات قرآنی در آن حک شده‌است. در خارج دیوار محوطهٔ گنبد امامزاده ابراهیم آب انباری موجود است که در سال ۱۳۱۵ قمری توسط امیر مکرم لاریجانی اسکی ساخته شد. این بقعه از سمت غرب به خیابان طالب آملی و از سمت شرق به قادی محله وگرجی محله
طالب آملی و از سمت شرق به قادی محله وگرجی محله محدود است. انتساب. بر روی در و صندوق چوبین روی مرقد، کتیبه‌های زیبایی به خط رقاع حک شده که طبق مفاد آن‌ها، مزار متعلق به ابو محمد ابراهیم از فرزندان موسی کاظم و برادرش ابولمعلی یحیی و مادر ایشان می‌باشد. مسجدی ضمیمهٔ امامزاده است و در قسمت شرقی مسجد اتاقی دیده می‌شود. مشهور است دو نفر به نام‌های یعقوب وابراهیم که امامزاده ابراهیم و برادرانش را شستند و دفن نمودند در آن اتاق مدفونند. کتاب‌خانهٔ امامزاده ابراهیم. با توجه به عنایت خاص مردم به امامزاده ابراهیم و
بنای امامزاده قاسم متعلق به قرن هشتم هجری قمری است و در محله پایین‌بازار آمل و در مجاورت بلوار شهید بهشتی قرار دارد. از لحاظ شکل و پلان دارای ویژگیهایی است که آن را منحصربه‌فرد نموده، بطوریکه نظیر آن در مازندران دیده نمی‌شود. بنای ۸ ضلعی با گنبدی کوتاه بر روی یک صفحه قرار دارد که با ملاط بر روی آجر، تزئیناتی روی آن صورت گرفته‌است.بالای طاق‌نماها، سه قرنیس سینه کفتری دیده میشود. بام بنا سفال‌پوش است و ورودی آن در جهت شرقی بنا قرار دارد. سه پنجره نورگیر چوبی، در اضلاع شمالی و جنوبی و غربی تعبیه شده است.در
در اضلاع شمالی و جنوبی و غربی تعبیه شده است.در کنار این برج کوتاه یک مسجد و یک حیاط که قبرستان است وجود دارد.