payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«افسانه» و «نظریات توطئه‌انگیز» اطلاق گردیده‌اند. تأسیسات مشابه در جهان. در سال ۱۹۹۹، کمیسیون روابط خارجه و امنیت و دفاع اروپا در گزارشی به پارلمان اروپا از احتمال استفاده از هارپ به‌عنوان یک سلاح ابراز نگرانی کرده و خواستار پایبندی به مفاد قطع‌نامه‌های سازمان ملل در این‌باره گردید. با این‌حال اتحادیه اروپا در نروژ، و روسیه در نیژنی نووگورود نیز تأسیسات مشابهی در حال فعالیت دارند که از هارپ پرقدرت‌تر هستند. به‌گفتهٔ روزنامه روسی پراودا در سال ۲۰۰۵، «در حالی‌که سیاستمداران روسی در مورد پروژهٔ هارپ کماکان
سیاستمداران روسی در مورد پروژهٔ هارپ کماکان ابراز وحشت می‌کنند، اما به این نکته کاملاً بی‌توجهند که روسیه تأسیسات همانندی در ۱۵۰ کیلومتری شمال نیژنی نووگورود دارد که دارای قدرت مشابه با تأسیسات هارپ است، و مدتهاست مورد استفادهٔ دانشمندان روسی بوده‌است». در مقایسه با هارپ ۳٫۶ مگاواتی، سایر تأسیسات مشابه جهان بر حسب Effective Radiated Power عبارتند از:
جهاد سازندگی نهادی انقلابی بود، که در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۵۸ با فرمان روح‌الله خمینی، و با شعار رسیدگی به مناطق محروم و دور افتاده در ایران تأسیس شد. این نهاد در ۷ آذر ۱۳۶۲ به وزارت جهاد سازندگی ارتقاء پیدا کرد و به وزارتخانه‌ای در دولت جمهوری اسلامی ایران تبدیل شد. در پی ادغام با وزارت کشاورزی، در دی‌ماه ۱۳۷۹، جهاد سازندگی فعالیت خود را تحت عنوان وزارت جهاد کشاورزی ادامه داد که هم‌اکنون نیز یکی از وزارتخانه‌های دولت به‌شمار می‌آید. در ضمن این نهاد در حال حاضر زیاد فعال نیست. دلایل تأسیس. اندیشه تأسیس جهاد
زیاد فعال نیست. دلایل تأسیس. اندیشه تأسیس جهاد سازندگی نخستین بار، با عنوان طرح اعزام گروه‌های ۱۰ نفره دانشجویی به مناطق محروم و با پیشنهاد یکی از اعضای هیئت علمی دانشکده فنی دانشگاه تهران مطرح شد. سپس طرح موضوع به رهبر جمهوری اسلامی؛ سید روح‌الله خمینی داده شد و او در ۲۷ خرداد ۱۳۵۸ فرمان تشکیل جهاد سازندگی را صادر کرد. افرادی همچون سید محمد بهشتی از حامیان نخست تشکیل این نهاد بودند. قبل از اینکه جهاد سازندگی به طور رسمی در تاریخ 16 تا 17 ژوئن به یک سازمان انقلابی تبدیل شود، اعضای بنیان‌گذار آن شعبه‌ها را
انقلابی تبدیل شود، اعضای بنیان‌گذار آن شعبه‌ها را تأسیس کرده، داوطلبان را جذب کرده و پروژه‌ها و خدماتی را در سطح پایه با تایید و تشویق دولت، اما با حمایت مالی و مادی محدود، ارائه می‌دادند. در این شرایط، اعضای جهاد سازندگی و داوطلبانی که جذب کرده بودند، ابتدا به ابتکار شخصی خود، شبکه‌های خانوادگی و منابع خصوصی تکیه می‌کردند. در مقایسه با همتایان خود از تهران و دیگر شهرها، اعضای مؤسس جهاد سازندگی که در استان‌ها و روستاها متولد و بزرگ شده بودند، توانستند از تماس‌ها و دانش محلی خود در حین تأسیس شعبه‌ها، جذب
تماس‌ها و دانش محلی خود در حین تأسیس شعبه‌ها، جذب داوطلبان و اجرای پروژه‌ها و خدمات بهره‌برداری کنند. هنگامی که در استان‌ها و روستاهای ناشناخته فعالیت می‌کردند، اعضای مؤسس جهاد سازندگی از تهران و سایر شهرها و حتی اعضای خود استان‌ها و روستاها، نیروی کار یا نیروی انسانی محلی (نیروهای بومی) را جذب و آموزش می‌دادند که دارای ارتباطات و دانش محلی بیشتری بودند – این یک شیوه سازمانی متفاوت از سپاه شاه بود. نیروی کار یا کارمندی محلی که جهاد سازندگی جذب، آموزش و به استان‌ها و روستاها اعزام کرده بود، نه تنها این
به استان‌ها و روستاها اعزام کرده بود، نه تنها این امکان را فراهم کرد که ارتباطات و دانش محلی خود را گسترش دهد، بلکه اعتماد روستاییان را نیز که به آنها خدمت می‌کرد، به ویژه در مناطق مرزی آذربایجان، خوزستان، کردستان، سیستان و بلوچستان و ترکمن صحرا که اهل تسنن و اقوام مختلف در آنجا زندگی می‌کردند و دارای مشکلات و بی‌نظمی‌های خاص خود بودند، جلب نماید. در مصاحبه‌ها و بحث‌ها، اعضای سابق جهاد سازندگی بیان کردند که به این مناطق اعزام شده‌اند به دلیل فقر شدید و توسعه نیافتگی آن‌ها. در مقایسه با مناطق فارسی‌زبان و
نیافتگی آن‌ها. در مقایسه با مناطق فارسی‌زبان و شیعه‌نشین کشور، مناطق اهل تسنن و اقوام مختلف به‌طور تاریخی توجه، سرمایه‌گذاری و کمکی از سوی دولت مرکزی دریافت نکرده بودند. علاوه بر جمعیت اهل تسنن و اقوام مختلف، این مناطق از تهران فاصله زیادی داشتند و در حاشیه کشور و در زمین‌های صعب‌العبور و شرایط جوی سخت کوه‌ها و بیابان‌ها واقع شده بودند. این امر تا حدی توضیح می‌دهد که چرا این مناطق به‌طور سنتی از سوی دولت نادیده گرفته شده و کمتر به خدمات عمومی و اجتماعی آن دسترسی داشتند. همان‌طور که به‌زودی توضیح داده خواهد
داشتند. همان‌طور که به‌زودی توضیح داده خواهد شد، دموگرافی مذهبی و قومی، دوری جغرافیایی، و شرایط نامساعد توسعه‌ای و اجتماعی-اقتصادی این مناطق، مخالفت آنها با دولت را برانگیخت. این وضعیت فرصتی را برای جهاد سازندگی فراهم کرد تا پروژه‌ها، خدمات و فعالیت‌های دیگری را در این مناطق کمتر توسعه یافته انجام دهد تا جمعیت‌های حاشیه‌نشین، بی‌بضاعت و ناراضی آن‌ها را آرام کند و جذب نماید. پیشینه‌های استانی و روستایی برخی از اعضای بنیان‌گذار جهاد سازندگی به طور شخصی آن‌ها را ترغیب کرد تا شرایط توسعه‌ای و اقتصادی اجتماعی
را ترغیب کرد تا شرایط توسعه‌ای و اقتصادی اجتماعی استان‌ها و روستاهای زادگاه خود و دیگران را بهبود بخشند. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ با توجه به ضرورت انجام اقدامات وسیع و سریع در راستای آنچه محرومیت‌زدایی و افزایش تولیدات کشاورزی و توسعه و عمران روستاها اعلام گردید، با وجود فعال بودن ارگان‌های رسمی دولتی در این حوزه‌ها، نهاد جهاد سازندگی در ۲۷ خرداد ماه ۱۳۵۸ با فرمان روح‌الله خمینی، با شعار فراهم آوردن نهضتی همه‌جانبه برای مبارزه با فقر و محرومیت بجا مانده از رژیم گذشته و توسعه و عمران روستایی، به وجود آمد. هدف
گذشته و توسعه و عمران روستایی، به وجود آمد. هدف اصلی خمینی لغو سیستم تقسیم اراضی و احیای سیستم یکپارچگی اراضی حتی تحت مالکیت مستقیم دولت بود، ولی همان‌طور که خودش در سخنرانی ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ گفت؛ این طرح ممکن است ۲۰ سال طول بکشد، تا عملی شود در حالی‌که ۴۰ سال از انقلاب جمهوری اسلامی ایران گذشته و هنوز احیاء نشده است گویا مقاومت شدید کشاورزان و نبود برنامه منسجم و پیگیر دلیل عدم موفقیت طرح مذکور بوده است. سازمان جهاد سازندگی در حال تعیین اهداف و آغاز پروژه‌های اولویت‌دار بود که عراق در شهریور ۱۳۵۹ به جنوب
اولویت‌دار بود که عراق در شهریور ۱۳۵۹ به جنوب غربی ایران حمله غافلگیرانه کرد؛ جنگ متعاقب آن هشت سال به طول انجامید و در این مدت بسیاری از اعضای جهاد در جبهه‌ها خدمت کردند. علیرغم جنگ و کمبود بودجه دولتی برای پروژه‌های غیرنظامی، جهاد در واقع بین سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ پروژه‌های زیرساختی روستایی متعددی را به اتمام رساند. فعالیت‌های آن پس از جنگ به طور قابل توجهی گسترش یافت، به ویژه در دوران ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی (۱۳۶۸-۱۳۷۶) که بازسازی پس از جنگ را به یک اولویت ملی تبدیل کرد. در حوزه زیرساخت‌ها، جهاد
یک اولویت ملی تبدیل کرد. در حوزه زیرساخت‌ها، جهاد بر ساخت جاده‌های روستایی و برق‌رسانی به روستاها تمرکز کرد. اینها هر دو پروژه‌هایی دلهره‌آور برای کشوری به بزرگی، کوهستانی بودن و توسعه‌نیافتگی ایران در سال ۱۳۵۷ بودند. به عنوان مثال، در زمان انقلاب تنها ۴۷۹۰ مایل جاده روستایی وجود داشت که بیشتر آنها آسفالت نشده بودند؛ اکثریت قریب به اتفاق روستاها از طریق مسیرهای خاکی مورد استفاده برای تردد پیاده و حیوانات به سایر نقاط پرجمعیت متصل بودند. در ۲۰ سال منتهی به اسفند ۱۳۷۷، جهاد حدود ۳۶۶۶۰ مایل جاده روستایی دو
اسفند ۱۳۷۷، جهاد حدود ۳۶۶۶۰ مایل جاده روستایی دو لاین ساخت؛ اینها شامل جاده‌های آسفالته و شن‌ریزی شده و در موارد لزوم، پل‌هایی برای عبور از بستر رودخانه‌ها و گودال‌ها و همچنین تونل‌ها بودند. این جاده‌ها هزاران روستا را به مناطق شهری و به شبکه بزرگراه‌های ملی متصل کردند؛ تا سال ۱۳۸۷ کمتر از ۱۰ درصد از کل روستاها هنوز نسبتاً غیرقابل دسترس بودند، مگر با استفاده از حیوانات بارکش. در رابطه با برق‌رسانی روستایی، در زمان انقلاب تنها ۴۳۰۰ روستا – ۶ درصد از کل کشور – برق داشتند، که اکثریت قریب به اتفاق آنها
کشور – برق داشتند، که اکثریت قریب به اتفاق آنها روستاهای نزدیک به شهرها یا مجاور خطوط برق سراسری بودند. تا اسفند ۱۳۷۹، جهاد، با همکاری وزارت نیرو، برق را به ۹۹ درصد از کل خانه‌های روستایی گسترش داده بود. سایر پروژه‌های زیرساختی جهاد در روستاها شامل نصب سیستم‌های آب لوله‌کشی (که تا سال ۱۳۷۷ به ۸۵۰,۰۰۰ خانوار روستایی از مجموع ۴.۵ میلیون خانوار، آب آشامیدنی را فراهم کرد)، کشیدن خطوط تلفن و جایگزینی خانه‌های گلی و کاهگلی با خانه‌های آجری محکم‌تر بود. جهاد سازندگی در زمینه امکانات اجتماعی، بر ساخت مدارس ابتدایی
در زمینه امکانات اجتماعی، بر ساخت مدارس ابتدایی تمرکز داشت، با این هدف که در هر روستای دارای ۱۰۰ خانوار یا بیشتر، یک مدرسه ابتدایی برای پسران و یک مدرسه برای دختران وجود داشته باشد. مدارس متوسطه پسرانه و دخترانه نیز در روستاهای بزرگتر ساخته می‌شدند؛ قرار بود گروه‌هایی از روستاهای کوچک و وزارت آموزش و پرورش در هر منطقه برای توسعه برنامه‌های حمل و نقل دانش‌آموزان متوسطه و دبیرستان به نزدیک‌ترین روستای بزرگ یا شهر برای ادامه تحصیل پس از ابتدایی همکاری کنند. از دیگر امکانات اجتماعی که جهاد در برخی روستاها
از دیگر امکانات اجتماعی که جهاد در برخی روستاها ابتکار عمل را بر عهده گرفت، می‌توان به ساخت درمانگاه‌های بهداشتی، مساجد و حمام‌های عمومی اشاره کرد. پروژه‌های کمک فنی کشاورزی جهاد متنوع بوده و برای پاسخگویی به الگوهای خاص محصولی و اقلیمی مناطق مختلف ایران طراحی شده‌اند. کمک‌های فنی شامل: تاریخچه. اولین گروه‌های اعزامی تا تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۵۷ اعزام شده و به مدت ۳ ماه در این مناطق فعالیت کردند. این گروه‌ها شامل: پس از اعزام این گروه‌ها لزوم ایجاد نهضت جهاد سازندگی با مشارکت بازی جویان در کشور احساس شد این طرح
با مشارکت بازی جویان در کشور احساس شد این طرح در اردیبهشت ۵۸ در دانشگاه‌های ایران مورد نظرخواهی قرار گرفت که با موافقت دانشجویان روبرو شد بنابراین طرح تشکیل نهضت مدون شد و توسط سید محمد بهشتی به اطلاع سید روح‌الله خمینی رسید. سید روح‌الله خمینی مهلتی یک ماه را برای تشکیل این نهضت در نظر گرفت و در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۵۸ چهار ماه بعد از انقلاب اسلامی، فرمان تشکیل جهاد سازندگی را صادر کرد. در ابتدا سید محمد حسینی بهشتی به عنوان نماینده شورای انقلاب در جهاد سازندگی تعیین و سپس علی‌اکبر ناطق نوری به عنوان نماینده
تعیین و سپس علی‌اکبر ناطق نوری به عنوان نماینده سید روح‌الله خمینی، محمدحسین بنی‌اسدی به عنوان نماینده نخست‌وزیر وقت و علیرضا افشار، جواد علیزاده کاشانی و مجتبی آلادپوش به عنوان اولین اعضای شورای مرکزی جهاد سازندگی تعیین شدند. در دی ماه ۱۳۶۰ عبدالله نوری با حکم سید روح‌الله خمینی نماینده ولی فقیه و جایگزین ناطق نوری در این نهاد شد و در ۱۸ بهمن ۱۳۶۸ جای خود را به رجبعلی حیدرزاده داد. حضور امام خمینی در روستا در پروژه جهادی. هسته های جوان و انقلابی در تشکیل جهاد سازندگی حضور می یابند و فعالیتهای مردمی برای
جهاد سازندگی حضور می یابند و فعالیتهای مردمی برای احداث ابنیه و راه (و یا دیگر مقدورات زیربنائی) در روستاها را آغاز می کنند. به عنوان نمونه، پس از احداث یک مرکز بهداشتی (خانه بهداشت) در روستای شیخ آباد در اطراف قم (محله شیخ آباد امروزین در قم)، سید روح‌الله خمینی به دعوت جوانان جهاد سازندگی برای افتتاح این بنای تازه تاسیس در محل روستا حضور می یابد (بعد از خرداد 1358 و قبل از آغاز تهاجم عراق به ایران در 1359). تبدیل به وزارتخانه. جهاد سازندگی‌ تا ۱۳۶۲ ش‌ نهادی‌ دولتی‌ محسوب‌ نمی‌شد، اما انجام‌ کار‌های‌
نهادی‌ دولتی‌ محسوب‌ نمی‌شد، اما انجام‌ کار‌های‌ زیربنایی‌ و تولیدی‌، اهتمام‌ به‌ مشارکت‌ در سیاست‌گذاری‌های‌ کشور و مهم‌تر از همه‌ تلاش‌های‌ بی‌وقفه‌ آن‌ سبب‌ شد تا به‌ وزارتخانه‌ تبدیل‌ شود. بدین‌منظور، مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌ در آذر ۱۳۶۲ لایحه‌ تشکیل‌ وزارت‌ جهاد سازندگی‌ را تصویب‌ کرد. وزارت‌ جهاد سازندگی‌ از ۱۳۶۳ ش‌ عهده‌دار وظایف‌ جدیدی‌ شد، از جمله‌ نظارت‌ و سرپرستی‌ سازمان‌ امور عشایر در ۱۳۶۳ ش‌، صنایع‌ روستایی‌ و دستی‌ در ۱۳۶۴ ش‌، شرکت‌ سهامی‌ شیر در ۱۳۶۵ ش‌ و شیلات‌ و فرش‌ در ۱۳۶۶ ش‌. حرکت‌ به‌ سوی‌
ش‌ و شیلات‌ و فرش‌ در ۱۳۶۶ ش‌. حرکت‌ به‌ سوی‌ خودکفایی‌ کشور از طریق‌ توسعه‌ کشاورزی، از اهداف‌ اصلی‌ وزارتخانه‌ محسوب‌ می‌شد. تشکیلات‌ جهاد سازندگی‌ پس‌ از دولتی‌ شدن‌، گسترش‌ یافت‌ و سیاست‌های‌ آن‌ متمرکزتر گردید. برای‌ پرهیز از تداخل‌ وظایف‌ آن‌ با وزارت‌ کشاورزی‌ و سایر وزارتخانه‌ها، تفکیک‌ وظایفی‌ صورت‌ گرفت‌. بر این‌ اساس‌ در مهر ۱۳۶۹، مسئولیت‌ دو بخش‌ گسترده‌ امور دام‌ و منابع‌ طبیعی‌ به‌ وظایف‌ جهاد سازندگی‌ افزوده‌ شد و در مقابل‌ از برخی‌ وظایف‌ کوچک‌ در زمینه‌های‌ مختلف‌ کاسته‌ شد که‌ نتیجه‌ آن‌
در زمینه‌های‌ مختلف‌ کاسته‌ شد که‌ نتیجه‌ آن‌ تغییر سیاست‌های‌ عمران‌ روستایی‌ به‌ سمت‌ امور دام‌ و منابع‌ طبیعی‌ بود. تغییر سیاست‌های‌ جهاد متأثر از عواملی‌ چون‌ افزایش‌ عرضه‌ نیروی‌ کار و کاهش‌ توان‌ اشتغال‌زایی‌ در روستا بود. دو سال‌ پس‌ از تشکیل‌ وزارت‌ جهاد سازندگی‌، لایحه‌ مقررات‌ مالی‌، اداری‌ و استخدامی‌ آن‌ به‌ تصویب‌ مجلس‌ رسید. وزارت جهاد سازندگی. نهاد جهاد سازندگی در روز ۷ آذر ۱۳۶۲ طی طرحی در ۳ فصل شامل اهداف، وظایف و مقررات عمومی در ۱۱ ماده و ۵ تبصره با تأیید مجلس شورای اسلامی، به وزارتخانه
۵ تبصره با تأیید مجلس شورای اسلامی، به وزارتخانه جهاد سازندگی تبدیل شد. این طرح ۱۰ روز بعد به تأیید شورای نگهبان رسید. وزارت جهاد سازندگی به کمیته‌های مختلف با شرح وظایف مختلف تقسیم شد، که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: موفقیت‌های کلی جهاد در کمک‌های فنی، همانند پروژه‌های زیرساختی‌اش، جایگاه ملی آن را ارتقا داد و در سال ۱۳۶۳ به وزارتخانه تبدیل شد. به عنوان یک وزارتخانه، رویکرد عملی جهاد به مشکلات بهره‌وری کشاورزی اغلب با رویکرد بوروکراتیک‌تر و حامی کسب‌وکار خصوصی وزارت کشاورزی در تضاد بود و رقابت بین این دو
وزارت کشاورزی در تضاد بود و رقابت بین این دو وزارتخانه در اواخر دهه ۱۳۶۰ شدت گرفت. جهاد به طور کلی از حمایت نخست‌وزیر میرحسین موسوی (۱۳۶۰-۱۳۶۸) برخوردار بود، که دولت او فقر روستایی را یک مسئله اولویت‌دار عدالت اجتماعی می‌دانست و فعالیت‌های جهاد را به عنوان عاملی در راستای رفع آن می‌دید. این وضعیت با دولت رفسنجانی تغییر کرد، که تمایل داشت سیاست‌های ایدئولوژیک دهه ۱۳۶۰ را مانعی برای سرمایه‌گذاری خصوصی که می‌خواست به عنوان بخشی از استراتژی کلی بازسازی خود تشویق کند، ببیند. این تأکید جدید بر سرمایه‌گذاری خصوصی
کند، ببیند. این تأکید جدید بر سرمایه‌گذاری خصوصی مطابق با ایده‌های تکنوکرات‌های توسعه اقتصادی تهران بود که به تدریج سیاست‌های اقتصادی نئولیبرالی را پذیرفته بودند که صندوق بین‌المللی پول، بانک جهانی و سایر سازمان‌های بین‌المللی در اواخر دهه ۱۳۶۰ در حال ترویج آن بودند. در مورد کشاورزی، دومی (سازمان‌های بین‌المللی و تکنوکرات‌های اقتصادی) می‌خواستند با ادغام جهاد در وزارت کشاورزی، آن را تحت کنترل خود درآورند؛ سیاستی که هر دو (جهاد و وزارت کشاورزی) در ابتدا در برابر آن مقاومت کردند. در نهایت، جهاد نتوانست از
برابر آن مقاومت کردند. در نهایت، جهاد نتوانست از ادغام خود در وزارت کشاورزی جلوگیری کند، اما هویت جداگانه و تمرکز خود را بر پروژه‌های توسعه روستایی حفظ کرده است. وزارت جهاد کشاورزی. بر اساس قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و در جهت اصلاح نظام اداری، کاهش تصدی‌های غیر ضروری، ارتقای بهره‌وری و کارایی نیروی انسانی و مدیریت دستگاه‌های اجرایی، حذف موازی کاری‌ها و تجمع امور کشاورزی، دام، توسعه و عمران روستایی، لایحه ادغام وزارت جهاد سازندگی و وزارت کشاورزی و تشکیل وزارت جهاد
جهاد سازندگی و وزارت کشاورزی و تشکیل وزارت جهاد کشاورزی توسط سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی تهیه شد و در تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۷۹ با قید یک فوریت به مجلس شورای اسلامی رفت. این لایحه در تاریخ ۶ دی ۱۳۷۹ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۷۹ توسط شورای نگهبان تأیید شد. فرمان سید روح‌الله خمینی. سید روح‌الله خمینی در ۲۷ خرداد ۱۳۵۸ چهار ماه بعد از وقوع انقلاب، در طی فرمانی نهاد جهاد سازندگی را تشکیل داد. در این فرمان از ملت ایران به عنوان ملتی فداکار یاد می‌شود و تنها راه ساخت ویرانی‌های کشور که به
یاد می‌شود و تنها راه ساخت ویرانی‌های کشور که به عقیده سید روح‌الله خمینی از آثار حکومت پهلوی بر ایران است، همکاری ملت ایران عنوان می‌شود. در بخشی از این فرمان آمده است. همچنین در انتهای این فرمان سید روح‌الله خمینی ثواب سازندگی و شرکت در این جهاد را بالاتر از زیارت مکه و مدینه می‌داند: جنگ ایران و عراق. جهاد سازندگی در طول جنگ ایران و عراق نقش پر رنگی را ایفا نمود. جهاد در جنگ حضور مهندسی داشت و با ساخت پل، سنگر، خاکریز و جاده در مناطق مختلف، باعث پیش‌روی نیروهای مسلح ایران در جنگ می‌شد، که در این زمینه
نیروهای مسلح ایران در جنگ می‌شد، که در این زمینه می‌توان به احداث پل بعثت بر رودخانه اروند اشاره کرد. جهاد در جنگ یک قرارگاه مرکزی و ۵ قرارگاه محور عملیاتی شامل قرارگاه کربلا، نوح، نجف، حمزه سیدالشهدا و رمضان داشت، همچنین از ۶ تیپ مهندسی و ۳ گردان در مناطق جنگی مانند تیپ‌های مهندسی استان خراسان، فارس، اصفهان، کرمان و سمنان تشکیل می‌شد، ضمن اینکه ۴۵ گردان مستقل نیز از استان‌های مختلف، فعالیت خدمات مهندسی و پشتیبانی ارائه می‌دادند. از اعضای جهاد سازندگی در جنگ ایران و عراق ۱٫۱۰۰ نفر کشته، ۲۲٫۰۰۰ نفر زخمی و
ایران و عراق ۱٫۱۰۰ نفر کشته، ۲۲٫۰۰۰ نفر زخمی و بیش از ۸۰۰ نفر توسط ارتش عراق اسیر شدند. سنگرسازان بی‌سنگر. لقب "سنگرسازان بی‌سنگر" توسط سید روح‌الله خمینی، به اعضای جهاد سازندگی، به دلیل نقش موثر آنها در طول جنگ داده شد. اهداف. عمده‌ترین اهدافی که تأسیس نهاد جهاد سازندگی: اردوهای جهادی. اردوهای جهاد سازندگی هر ساله در ایام تابستان و عید نوروز با حضور دانشجویان و طلاب در مناطق دورافتاده و محروم روستایی، برگزار می‌شود.
کالج سانتا مونیکا یک کالج عمومی دوساله‌است که در سنتا مونیکا کالیفرنیا قرار دارد. در حال حاضر کالج بیش از ۳۰۰۰۰ دانشجو که در بیش از ۹۰ رشته تحصیلی دارد، ضمناً کالج دارای بیشترین شاگرد خارجی در بین تمام کالج‌های آمریکا است، یعنی حدود ۳۰۰۰ دانشجو از ۱۰۰ کشور مختلف. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Santa_Monica_College
دانشگاه آزوزا پاسیفیک یک دانشگاه غیر مذهبی و خصوصی واقع در حومه «لس آنجلس» است که در سال ۱۸۹۹ تأسیس گردید. دانشگاه به‌طور غیر رسمی با چندین مرکز مذهبی مثل «کلیسای ویزلیان» و «کلیسای متدیست» آزاد «دوستان مذهبی جهانی» و «کلیسای خدا» و «دانشگاه مذهبی» و «مدرسه مذهبی هگر» ارتباط دارد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Azusa_Pacific_University
دانشگاه مریلند در بالتیمور یک دانشگاه تحقیقاتی عمومی است که در بالتیمور ایالت مریلند قرار دارد. در سال ۱۹۶۶ به عنوان قسمتی از دانشگاه مریلند به ثبت رسیده است. دانشگاه به طور خاص در رشته‌های علوم طبیعی و مهندسی شناخته شده است اگرچه دارای رشته‌های در هنرهای آزاد نیز می‌باشد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Maryland,_Baltimore_County
دهستان کلیشم در بخش عمارلو شهرستان رودبار استان گیلان است. در مجموع ۱۱ آبادی به شرح زیر دارد و مرکز آن روستای کلیشم است: انبوه - خرمکوه - دگاسر - روستای کلیشم - گردلات - لایه - ناوه - نواخان لایه - نواخان ناوه - نوده - ویه. زبان مردم. مردم بخش کلیشم عمارلو، به زبان دیلمی (گالشی) سخن می‌گویند.
پادشاه گگوکچون ، (زاده: ۱۷۶؛ سلطنت:۱۷۹~۱۹۷ میلادی)؛ نهمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین درمیان سه پادشاهی کره بود. او همچنین با نام امپراتور گوک‌یانگ نیز شناخته می‌شود. وی با حمایت مردم پادشاه شد. گگوکچون به عنوان پادشاهی بزرگ در تاریخ گوگوریو ارزیابی می‌شود که با استفاده از سیستم جین دائه بیوپ مردم را نجات داد و دستاوردهای بزرگی از خود به جا گذاشت. در سال ۱۸۴، فرماندار لیائودونگ از سلسله هان متأخر حمله کرد، بنابراین پادشاه شخصاً سربازانی را اعزام کرد و ارتش هان را در جواون عقب راند. در پاییز ۱۹۰، هنگامی که
هان را در جواون عقب راند. در پاییز ۱۹۰، هنگامی که خویشاوندان ملکه، مقامات عالی‌رتبه وزارت امور خارجه، پائجا اوبیریو، و منتقد جواگاریه، از قدرت خود سوءاستفاده کردند و از آن سوءاستفاده کردند، پادشاه تصمیم به مجازات آنها گرفت. بر این اساس، زوئو گا-ریو و دیگران، به همراه سا یئون-نا، در آوریل ۱۹۱ شورش کرده و به پایتخت حمله کردند، اما شکست خورده و سرکوب شدند. سابقه و حکومت. پادشاه گگوکچون، دومین پسر هشتمین پادشاه گوگوریو، شینده بود. با وجود اینکه برادر بزرگتر او، «گو بالگی (고발기)»، ولیعهد اصلی بود، صاحب منصبان
«گو بالگی (고발기)»، ولیعهد اصلی بود، صاحب منصبان دربار از گگوکچون حمایت کردند، او در سال ۱۷۶ میلادی ولیعهد شد. در سال ۱۸۰ میلادی، پادشاه گگوکچون با «بانو وو»، دختر «وو سو» از قبیله «جه‌نا»، جهت نیرومندتر کردن قدرت مرکزی، ازدواج کرد. «بانو وو» بعد از مرگ همسرش، با برادر پادشاه گگوکچون، پادشاه سانسانگ، ازدواج کرد و ملکه باقی‌ماند. در مدت سلطنت او، پنج قبیله قدرتمند منطقه که «بو» نامیده می‌شدند، به بخش‌هایی از امپراتوری مرکزی تبدیل شدند و یاغیان نیز توسط حکومت اشرافی سرکوب گردیدند. در سال ۱۸۲ میلادی، پادشاه
اشرافی سرکوب گردیدند. در سال ۱۸۲ میلادی، پادشاه گگوکچون، شاهزاده «گیه‌سو» را برای مقابله با نیروهای مهاجم چینی سلسله هان، که از طرف فرماندار «لیائودونگ» اعزام شده بودند، فرستاد. با وجود اینکه شاهزاده «گیه‌سو» توانسته بود، جلوی ارتش دشمن را بگیرد، پادشاه گگوکچون در سال ۱۸۴ میلادی، رهبری ارتش را مستقیماً برای مقابله با تهاجم نیروهای هان بر عهده گرفت. در سال ۱۹۱ میلادی، پادشاه گگوکچون سیستم «مریتوکراتیک» را برای انتخاب صاحب منصبان دولت، پیاده کرد. درنتیجه این تصمیم او، تعداد زیادی از افراد با استعداد در
این تصمیم او، تعداد زیادی از افراد با استعداد در سرتاسر گوگوریو کشف شدند، که مشهورترین آن‌ها «اول پاسو» بود. او توانست به مقام وزیر اعظم دست پیدا کند. بر اساس متون کهن سامگوک ساگی گفته شده است که، روزی در سال ۱۹۴ میلادی، پادشاه گگوکچون به شکار رفت و با یک روستای قحطی زده روبرو شد. او مقداری از لباسها و غذایش را به یکی از روستاییان داد، و احساس کرد که او مسئول درد و محنت آن مردم می‌باشد. پادشاه گگوکچون، برای اصلاح و بهبود زندگی کشاورزان و روستاییان در امپراتوری، اقدام کرد. قانون جین‌ده. قانون جین‌ده یک
اقدام کرد. قانون جین‌ده. قانون جین‌ده یک سیستم وام غلات است که توسط پادشاه گگوکچون در سال ۱۹۴ میلادی تصویب شد. این سیستم به مردم اجازه می‌داد که از مارس تا ژوئیه غلات وام بگیرند و در اکتبر بازپرداخت کنند. این سیستم در عصر پادشاهی چوسان تحت عنوان «هوانگوک» حفظ شد، که نشان می‌دهد این قانون بیش از هزار سال بسیار حفظ شده است مرگ و جانشین. هرچند مخالفتها با تغییر جانشینی از پدر-فرزند به برادر به خاطر ارشدیت افزایش پیدا کرد. اما او به‌واسطه برادرش پادشاه سانسانگ موفق به انجام این کار شد. محل دفن او گگوکچون وون
موفق به انجام این کار شد. محل دفن او گگوکچون وون می‌باشد.
شاه آرتور رهبر افسانه‌ای بریتانیایی بود که — مطابق تواریخ و داستان‌های قرون وسطایی — در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم میلادی از بریتانیا در برابر مهاجمان ساکسون دفاع کرد. جزئیات زندگی آرتور ترکیبی از داستان‌های عامیانه و آثار ادبی است و مورخان عصر حاضر اتفاق نظر دارند که او شخصیتی تاریخی نبوده است. آثار تاریخی پراکنده دربارهٔ آرتور از منابعی چون "تواریخ ولز"، "تاریخ بریتون‌ها" و نوشته‌های گیلداس جمع‌آوری شده است. اسم او در منابع منظوم اولیه بریتانیا چون "اگودودین" نیز ذکر شده است. آرتور شخصیت مرکزی در
"اگودودین" نیز ذکر شده است. آرتور شخصیت مرکزی در افسانه‌های ماهیت بریتن است. شخصیت اسطوره‌ای او به‌طور کلی به دلیل کتاب قرن دوازدهمی "تاریخچه پادشاهان بریتانیا" که توسط جفری مانموثی نوشته شد، توجهات بین‌المللی جذب کرد. در برخی از داستان‌های ولزی و بریتونی مربوط به قبل از نوشته‌شدن این اثر، آرتور چون مبارزی بزرگ که از بریتانیا در برابر دشمنان انسانی و فراطبیعی محافظت می‌کند یا به سان شخصیتی جادویی در داستان‌های عامیانه نمایانده شده است. گاه او را با انون، جهان بعد از مرگ در افسانه‌های ولزی، مربوط
انون، جهان بعد از مرگ در افسانه‌های ولزی، مربوط دانسته‌اند. اینکه جفری مانموثی در نوشتن "تاریخچه پادشاهان بریتانیا" تا چه اندازه به منابع قدیمی وفادار بوده، مشخص نیست. مضامین، اتفاقات و شخصیت‌های افسانه‌های آرتوری از منبعی به منبعی دیگر متفاوت بوده‌اند اما اثر جفری مانموثی نقطه آغازی برای داستان‌های بعدی به‌شمار می‌آید. او آرتور را چون پادشاه بریتانیا که ساکسون‌ها را شکست داد و امپراتوری وسیعی تأسیس کرد، می‌نمایاند. برخی عناصر و اتفاقات که امروزه به عنوان بخش‌های اساسی افسانه‌های آرتوری به‌شمار می‌روند،
بخش‌های اساسی افسانه‌های آرتوری به‌شمار می‌روند، نظیر پدرش اوتر پندراگون، مرلین جادوگر، همسرش گوئینویر، اکس‌کالیبور، بسته‌شدن نطفه او در قلعه تینتاگل، نبرد نهایی آرتور علیه موردرد در کاملا و مرگ او در آوالون در داستان جفری دیده می‌شوند. کرتین دو تروا، نویسنده قرن دوازدهمی فرانسوی، لانسلوت و جام مقدس را به داستان اضافه کرد و سبب تبدیل‌شدن افسانه‌های آرتوری به یک ژانر مهم در ادبیات قرون وسطایی گردید. در داستان‌های فرانسوی، گاه تمرکز داستان از آرتور به دیگر شخصیت‌ها، مانند شوالیه‌های میز گرد، معطوف شده است.
مانند شوالیه‌های میز گرد، معطوف شده است. حتّی زمانی برخی از پادشاهان بریتانیا مانند چارلز دوم انگلستان، فکر می‌کردند شجره‌شان به آرتور بازمی‌گردد و حتی تصور می‌کردند استون هنج را آروتور بنا کرده. محبوبیت داستان‌های آرتوری بعد از قرون وسطی کاهش پیدا کرد تا اینکه در قرن نوزدهم دوباره توجهات به آن جلب شد. در قرن ۲۱، این افسانه در ادبیات، تئاتر، سینما، تلویزیون، کمیک و دیگر رسانه‌ها کماکان محبوب است. برخی پژوهشگران ماهیت و صحت تاریخی شاه آرتور را افسانه‌ای مشابه داوود دانسته‌اند که به شکل مشابهی جد پادشاهان
داوود دانسته‌اند که به شکل مشابهی جد پادشاهان یهودا محسوب می‌شده است.
درِ اَلان که در زبان‌های گوناگون دریال نامیده می‌شود تنگه‌ای است در قفقاز در مرز روسیه و گرجستان. در الان در مرکز رشته‌کوه‌های قفقاز و در شمال تفلیس جای دارد. این تنگه که در آثار کلاسیک غربی به «دروازهٔ کاسپی» معروف است در شرق کوه کازبک و در جنوب شهر ولادی‌کاوکاز واقع شده و رود تـِـرِک از میان آن می‌گذرد. تنگه درالان نیزاحتمال داده شده که همان سدی که ذوالقرنین در برابر قوم یاجوج و ماجوج ساخت در این مکان بوده است. درِ الان در سنگ‌نبشته شاپور یکم (که فقط بخش پارتی آن خواناست) با حروف «ترعا الانن» و در کتیبهٔ
آن خواناست) با حروف «ترعا الانن» و در کتیبهٔ کرتیر «ببا الان» کنده شده‌است. دو لفظ آرامی «ترعا» و «ببا» به معنی دروازه است و در هزوارش پهلوی «در» خوانده می‌شود. در الان در زبان آسی Дайраны ком (داریانی کُم)، در روسی Дарьяльское ущелье (دایرالسکوئه اوشِله) و در گرجی დარიალის ხეობა (داریه‌لیس خِئوبا) نامیده می‌شود. نام دریال دگرگون‌شده همان نام فارسی این محل یعنی «دَرِ الان» است. که معنای آن «دروازه الان‌ها» است. الان‌ها قومی ایرانی‌تبار بودند که در بخش‌هایی از قفقاز و شمال قفقاز زندگی می‌کردند. به صورت
از قفقاز و شمال قفقاز زندگی می‌کردند. به صورت تاریخی این تنگه تنها راه زمینی قفقاز بوده‌است؛ و بسیار مستحکم بوده‌است و در ساخت ان بیش از ۴۶۳سال قبل از میلاد مسیح در ساخت ان از مس و آهن استفاد شد. بقایای دیوارهای تاریخی در آن هنوز قابل مشاهده است. پیش از ساخت جادهٔ نظامی قفقاز در سدهٔ نوزدهم، این گذرگاه به سخت‌گذر بودن شهره بود و سپاهیان را دمی از بیم شبیخون دشمن در کمین نشسته، آسوده نمی‌گذاشت. از این گذشته استحکاماتی که در هر دو جانب تنگهٔ در الان ساخته شده بود، کار عبور را دشوارتر می‌کرد. پیشینه. قباد
شده بود، کار عبور را دشوارتر می‌کرد. پیشینه. قباد یکم، شاهنشاه ایران در آران چندین شهر ساخت و سدی آجری نیز میان شیروان و دروازه الان‌ها (در الان) برپا کرد. پسر او خسرو انوشیروان، هر دو شهر راهبردی منطقه یعنی دربند و دژ در الان را بنا کرد تا امنیت راه‌های منطقه را تأمین کند. در شاهنامه فردوسی در مورد بازسازی این منطقه از سوی خسرو انوشیروان آمده‌است: و در ادامه شعر آمده‌است: