payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیر ۱۳۶۰، مجروح شد. پس از توقف فعالیت حزب جمهوری اسلامی، روزنامه جمهوری اسلامی به عنوان یک روزنامه خصوصی و با صاحب امتیازی سید علی خامنه‌ای منتشر می‌شد و مسیح مهاجری تا امروز، مدیرمسئول این روزنامه است.او هم‌چنین در دولت هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی، مشاور رئیس‌جمهور بوده است. پس از استعفای عطاالله مهاجرانی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از مهاجری به عنوان یکی از گزینه‌های جایگزینی وی نام برده می‌شد. حجت الاسلام مهاجری از یکم آذر ۱۳۸۳ به عنوان رئیس هیئت مدیره خبرگزاری قدس (اولین خبرگزاری رسمی حوزه فلسطین
خبرگزاری قدس (اولین خبرگزاری رسمی حوزه فلسطین در ایران) منصوب شده است. مسیح مهاجری هم‌چنین عضو هیئت امنا و استاد دانشگاه مذاهب اسلامی و از ۲۸ شهریور ۱۳۹۲ با حکم حسن روحانی، نماینده رئیس‌جمهور در این دانشگاه است. او علاوه بر این، با انتصاب رهبری، رئیس هیئت امنای مؤسسه فرهنگی خراسان است و سابقه عضویت در شورای نظارت بر صدا و سیما، هیئت منصفه دادگاه مطبوعات و هیئت منصفه دادگاه مطبوعات ویژه روحانیت را در کارنامه خود دارد. از او آثار مکتوب متعددی از جمله "سنت‌ها از دیدگاه قرآن"، "جهان مسیحیت"، "اسلام در ژاپن"،
از دیدگاه قرآن"، "جهان مسیحیت"، "اسلام در ژاپن"، "درخشش زیر تیغ تخریب" و "به کجا می‌رویم؟" منتشر شده است. حاشیه‌ها. سه ماه قبل از پایان زندگی سید مرتضی آوینی در شرایطی که او تحت هجمه جریان‌های گوناگون بود روزنامه جمهوری اسلامی مقاله‌ای با تیتر «آقای سردبیر، به خدا هم فکر کنید!» علیه وی منتشر کرد. این مقاله با اسم مستعار "وحید عرفانی" اما به قلم مسیح مهاجری به چاپ رسید. در بخشی از این مقاله آمده است: «مجله سوره و از آن مهم‌تر حوزه هنری در پی چیست؟ گم‌کرده‌اش کیست؟ هنری سیاه و بدسیما که خود پیشتاز مبارزه با
کیست؟ هنری سیاه و بدسیما که خود پیشتاز مبارزه با آن بود؟ هنری که حتی امروز غرب هم بر ابتذالش پی برده است؟ هنری که جز تفاخر و تظاهر به هنر چیز دیگری برای صاحبانش ندارد؟ ثمره این بازی‌ها چیست؟ جای گرفتن در قلوب هنرمندان بازنشسته طاغوتی یا همسو شدن با سیاست فرهنگی حال کشور که کم‌حساسیتی را می‌طلبد؟ فکر کنید اصلاً این مجله، گل سرسبد مجله‌های حاضر شد؛ بهای آن چیست؟ فدا کردن اعتقاداتتان و اعتقاداتمان و رنجاندن دوستانمان و بغض به گلو نشاندن بچه‌هایی که دیوارهای حوزه هنری خیلی بهتر از شما به خاطر دارندشان؟ ترا به
هنری خیلی بهتر از شما به خاطر دارندشان؟ ترا به خدا و ترا به جان همان ولی فقیهی که منشأ تمام اصولتان می‌دانید کمی به دور از جبهه‌گیری و خصم‌انگاری، به گذشته و حال نگاه کنید و مطمئن باشید این تغییرات که گاهی با افتخار از آن یاد می‌کنید هیچ در قاموس توجیه عوام‌فریبانه "حسب زمان" نمی‌گنجد.» پیش از انتخابات، شایعه شده‌بود که مهاجری در اردیبهشت ۱۳۸۸ از شورای نگهبان درخواست کرده است تا محمود احمدی‌نژاد را به دلیل دروغ‌گویی رد صلاحیت کند. گفته می‌شد او از این‌که در دولت احمدی‌نژاد دروغ گفتن حکم «مستحب مؤکد» و حتی
دولت احمدی‌نژاد دروغ گفتن حکم «مستحب مؤکد» و حتی «واجب» پیدا کرده انتقاد کرده و روزنامه‌های کیهان، ایران و بخش خبری ۲۰:۳۰ صدا و سیما را امکانات رسانه‌ای دولت نهم برای تخریب و «بی‌آبرو کردن» افراد توصیف کرده است. پیرو انتشار این اظهارات به نقل از مسیح مهاجری، مدیرمسئول روزنامه «جمهوری اسلامی»، دربارهٔ رد صلاحیت احمدی‌نژاد طی یک سخنرانی، وی اعلام کرد در هفته‌های اخیر هیچ‌گونه سخنرانی در کشور نداشته است.
دانشگاه مونتانا یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در میزولا واقع در ایالت مونتانا آمریکا است که در سال ۱۸۹۳ میلادی بنیان‌گذاری شده‌است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Montana-Missoula پیوند به بیرون. وبگاه رسمی دانشگاه
سید ولی‌رضا نصر (متولد ۱۳۳۹ تهران) اسلام‌شناس، استاد دانشگاه، متفکر سیاسی و مفسر مسائل بین‌المللی ایرانی-امریکایی است او استاد کرسی مجید خدوری در روابط بین‌الملل در مدرسهٔ مطالعات بین‌المللی پیشرفته دانشگاه جانز هاپکینز است، و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۹ ریاست این مدرسه را برعهده داشته‌است. نصر عضو پیوستهٔ ارشد مؤسسهٔ بروکینگز است. ولی نصر، مشاور ریچارد هولبروک در کابینهٔ باراک اوباما بود. وی از مدعوین کاخ سفید و رسانه‌های عمومی آمریکایی در موضوعات جهان اسلام بوده و مقالات و کتب زیادی را به چاپ رسانده‌است. وی فرزند
مقالات و کتب زیادی را به چاپ رسانده‌است. وی فرزند سید حسین نصر است. سوابق. ولی نصر هم‌اکنون استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه تافتس و عضو شورای روابط خارجی آمریکا و عضو وابستهٔ مدرسه جان اف کندی دانشگاه هاروارد است. وی دکترای خود را از دانشگاه اِم‌آی‌تی و دانشگاه تافتس دریافت نمود و تاکنون در چندین دانشگاه از جمله دانشگاه استنفورد و دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو تدریس نموده‌است. وی مشاور باراک اوباما طی انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ بود و از جمله متنفذترین صاحب نظران مسائل خاورمیانه در آمریکا محسوب می‌شود.
نظران مسائل خاورمیانه در آمریکا محسوب می‌شود. نصر از اعضای هیئت امنای بنیاد مطالعات ایران است. آثار. او مؤلف چندین کتاب و مقاله دربارهٔ اسلام و سیاست در هند و پاکستان است. از جمله: او با پدر خود سید حسین نصر نویسنده‌های کتب زیر بوده‌است: کتاب‌های متأخر وی «"دموکراسی در ایران"» ("Democracy in Iran: History and Quest for Liberty)" با همکاری علی قیصری"، «احیای تشیع» (The Shia Revival: How Conflicts Within Islam Will Shape Our World) و «نیروی مکنت: پدیداری طبقه متوسط جدید در دنیا اسلام و تأثیر آن بر جهان ما»
متوسط جدید در دنیا اسلام و تأثیر آن بر جهان ما» (Forces of Fortune: The Rise of a New Muslim Middle Class and What It Means for Our World)" اخیراً توجه کارشناسان بسیاری از مسائل خاورمیانه را به خود جلب گردانیده‌است.
مدرسه عالی نیروی دریایی از دانشگاه‌های آمریکا و متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. این دانشگاه در مونته‌ری، کالیفرنیا واقع است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Naval_Postgraduate_School
دریاچه بَختِگان، دومین دریاچه بزرگ ایران بعد از دریاچه ارومیه و بزرگ‌ترین دریاچه مرکزی ایران می‌باشد و به طول ۱۲۰ کیلومتر در شهرستان‌های نی ریز، استهبان، بختگان و خرامه و ارسنجان در استان فارس است. این دریاچه زیستگاه زمستانه پرندگانی است که از روسیه و دشت‌های سیبری به ایران مهاجرت می‌کنند. منشأ آب دریاچه. منبع اصلی تأمین آب دریاچه بختگان، رودخانهٔ کر و رودخانه سیوند است. رودخانهٔ سیوند در نزدیکی شهر مرودشت و در محل معروف به پل خان به رود کر می‌پیوندد. جریان ترکیبی این دو رود پس از عبور از دشت کربال، وارد
ترکیبی این دو رود پس از عبور از دشت کربال، وارد دریاچه می‌شود. علاوه بر این، چشمه‌های متعدد اطراف دریاچه و سیلاب‌های فصلی نیز در تأمین آب آن نقش دارند. با این حال، در سال‌های اخیر به‌دلیل عوامل طبیعی مانند خشکسالی و عوامل انسانی نظیر سدسازی و برداشت‌های بی‌رویه، جریان رود کر به‌شدت کاهش یافته و در برخی مقاطع کاملاً خشک شده است. این وضعیت موجب کاهش شدید سطح آب دریاچه و در مواردی خشک‌شدن کامل آن شده است. خشک شدن دریاچه. خشک‌شدن دریاچه بختگان یکی از پیامدهای جدی مداخلات انسانی در چرخهٔ طبیعی آب منطقهٔ استان
جدی مداخلات انسانی در چرخهٔ طبیعی آب منطقهٔ استان فارس است. ساخت سد درودزن در سال ۱۳۵۱ خورشیدی نخستین گام در کاهش ورودی آب رودخانهٔ کر به این دریاچه بود. در ادامه، با احداث سد سیوند بر روی رود سیوند در منطقهٔ تنگه بلاغی، جریان سیلاب‌های رودخانهٔ سیوند نیز از رسیدن به رود کر بازماند. سومین سد، سد ملاصدرا، در منطقهٔ تنگ براق و در بالادست سد درودزن ساخته شد که عملاً مانع رسیدن آب به دریاچه شد. به گفتهٔ کارشناسان، وجود این سه سد در بالادست دریاچه بختگان بر روی رودخانه‌های کر و سیوند که منابع اصلی تأمین آب
روی رودخانه‌های کر و سیوند که منابع اصلی تأمین آب دریاچه هستند، موجب خشک‌شدن کامل این حوضهٔ آبی شده است. اثرات زیست‌محیطی. خشک‌شدن دریاچه بختگان پیامدهای گسترده‌ای بر اکوسیستم منطقه و زندگی جوامع محلی داشته است. یکی از نخستین اثرات آن، قطع پیوستگی میان دریاچه طشک و بختگان بود که موجب تسریع روند خشک‌شدن طشک شد. طبق گزارش‌ها، شوری آب دریاچهٔ طشک به بیش از ۱٬۲۰۰ واحد رسیده که حدود چهار برابر میزان معمول در سال‌های گذشته است. پیش‌بینی‌های زیست‌محیطی نشان داده‌اند که خشک‌شدن دریاچه موجب شور و سپس تلخ‌شدن
داده‌اند که خشک‌شدن دریاچه موجب شور و سپس تلخ‌شدن چاه‌های اطراف شده است. این تغییرات کیفیت آب زیرزمینی را به‌شدت کاهش داده و موجب ناباروری خاک‌های کشاورزی در مناطق پیرامونی از جمله نی‌ریز، استهبان، خرامه، فسا و ارسنجان شده است. به‌عنوان نمونه، چشمهٔ معروف قمپ آتشکده در شمال فسا که حدود ۲۰ کیلومتر با دریاچه فاصله دارد، پس از خشک‌شدن بختگان دچار کم‌آبی و نهایتاً خشکی شد. افزایش زمین‌های شوره‌زار در محل دریاچه، موجب وزش نمک بر سطح مزارع شده است. این نمک‌ها نه‌تنها مانع رشد محصولات کشاورزی هستند، بلکه برای
نه‌تنها مانع رشد محصولات کشاورزی هستند، بلکه برای سلامت انسان‌ها و جانوران نیز زیان‌آورند و موجب افزایش بیماری‌های پوستی، ریوی و چشمی در منطقه شده‌اند. از دیگر پیامدهای خشک‌شدن دریاچه، اختلال در مسیر کوچ پرندگان مهاجر است. بسیاری از گونه‌ها از جمله فلامینگوها دیگر به بختگان بازنمی‌گردند. در سال‌های اخیر، گزارش‌هایی از مرگ هزاران جوجهٔ فلامینگو در نمک‌زارهای خشک‌شدهٔ دریاچه منتشر شده است. این پرندگان به‌دلیل وجود آب در فصل زمستان به منطقه مهاجرت می‌کنند، اما تا زمان جوجه‌آوری، آب تبخیر شده و جوجه‌ها در
اما تا زمان جوجه‌آوری، آب تبخیر شده و جوجه‌ها در برهوت جان می‌دهند. برخی کارشناسان معتقدند احداث سد سیوند ضرورتی نداشت، زیرا آب رود سیوند به مناطق بی‌حاصل مانند کویر لوت نمی‌رفت و می‌توانست در دریاچهٔ بختگان ذخیره شود. انتقال آب به پشت سد، موجب محرومیت کشاورزان محلی از منابع آبی و تغییرات شدید در اکوسیستم منطقه شده است. احیای دریاچه. در پی خشک‌شدن دریاچه بختگان، تلاش‌هایی برای احیای این پهنهٔ آبی آغاز شده است. یکی از اقدامات مردمی، راه‌اندازی کمپینی با عنوان «ما صدای بختگان هستیم» توسط سعید خادمی، فعال
«ما صدای بختگان هستیم» توسط سعید خادمی، فعال اجتماعی و محیط‌زیستی، بوده است. این کمپین با استقبال گستردهٔ هزاران نفر از ساکنان منطقه مواجه شد و هدف آن جلب توجه مسئولان و تسریع روند احیای دریاچه است. بر اساس اعلام سازمان حفاظت محیط زیست استان فارس، احیای کامل دریاچه بختگان در شرایط کنونی و با توجه به شدت خشکسالی، نیازمند تأمین حداقل ۲۵۰ میلیون مترمکعب حق‌آبه است. با پیگیری‌های صورت‌گرفته، در سال‌های اخیر حدود ۲۰ تا ۵۰ میلیون مترمکعب آب به دریاچه تخصیص داده شده است، اما این میزان به گفتهٔ کارشناسان، برای
شده است، اما این میزان به گفتهٔ کارشناسان، برای احیای اکولوژیکی دریاچه کافی نیست. آثار سینمایی. خشک‌شدن دریاچه بختگان و پیامدهای زیست‌محیطی و اجتماعی آن، دست‌مایهٔ ساخت آثار مستند در حوزهٔ سینمای محیط‌زیست قرار گرفته است. مستند سینمایی آبفروش به کارگردانی محمد ناصری‌راد یکی از این آثار است که به بررسی عوارض خشک‌شدن دریاچه و مهاجرت اجباری ساکنان اطراف آن پرداخته است. این مستند با نگاهی آسیب‌شناسانه، تأثیر نابودی تالاب‌های استان فارس از جمله بختگان، پریشان، کافتر و طشک را بر زندگی مردم منطقه به تصویر کشیده
کافتر و طشک را بر زندگی مردم منطقه به تصویر کشیده است. همچنین مستند دیگری با عنوان کتایون به تهیه‌کنندگی رضا دانش‌پژوه و کارگردانی محمد ناصری‌راد، در چهل و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران به نمایش درآمد. این اثر به مهاجرت ساکنان پیرامون دریاچهٔ بختگان به حاشیهٔ شهر شیراز و مشکلات معیشتی و اجتماعی آنان می‌پردازد. مستند کتایون با حضور کارشناسان محیط‌زیست از جمله محمد درویش، به بررسی دلایل خشک‌شدن دریاچه و پیامدهای آن بر اکوسیستم منطقه پرداخته است.
باشگاه فوتبال فِنِرباهچه (به ترکی استانبولی: Fenerbahçe Spor Kulübü)، که در ایران آن را فنرباغچه می‌نامند، یکی از پر افتخارترین و پر هوادارترین باشگاه‌های فوتبال در ترکیه است. نام این باشگاه از نام محله فِنِرباهچه استانبول گرفته شده است. این باشگاه هیچ‌وقت به دسته‌های پایین سقوط نکرده و در حال حاضر در سوپرلیگ ترکیه رقابت می‌کند. فِنِرباهچه در سطح ملی ۱۹ قهرمانی لیگ، ۶ قهرمانی جام حذفی و ۹ قهرمانی سوپر جام کسب نموده است. تاریخچه. فنرباغچه با نام مکتب امید فعالیت می‌کرد در دوره حکومت عثمانی در سال ۱۹۰۷ تأسیس
می‌کرد در دوره حکومت عثمانی در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد. این تیم تاکنون ۱۹ بار قهرمان سوپرلیگ ترکیه شده که آخرین آن در سال ۲۰۱۴ است. این تیم یک‌بار هم پیروز جام بالکان شده و در سال ۲۰۰۷–۲۰۰۸ در لیگ قهرمانان اروپا تا مرحله یک چهارم پایانی پیش رفت، ولی در آن مرحله، دربرابر چلسی بازی را واگذار کرد. ورزشگاه. نام ورزشگاه آن ورزشگاه شوکرو سراج اوغلو است که ۵۰۵۴۹ نفر گنجایش دارد و در ناحیه کادی کوی شهر استانبول ترکیه واقع شده است. این ورزشگاه برای برگزاری فینال جام یوفا در سال ۲۰۰۹ برگزیده شد. شکری سراج‌اوغلو. شکری
در سال ۲۰۰۹ برگزیده شد. شکری سراج‌اوغلو. شکری سراج‌اوغلو سیاست‌مدار و پنجمین نخست‌وزیر ترکیه بود. او طرفدار فِنِرباهچه بود و از سال ۱۹۳۴ تا سال ۱۹۵۰ رئیس باشگاه بود؛ وی طولانی‌ترین دوره ریاست در تاریخ باشگاه را دارد. او در تاریخ ۲۷ دسامبر ۱۹۵۳ درگذشت. بازیکنان نامی. این تیم تاکنون بازیکنان بزرگی را در خود داشته است. کسانی مانند مسعود اوزیل هارالد شوماخر دروازه‌بان آلمانی و جی-جی اوکوچای نیجریه‌ای و آریل اورتگا، مامه بابا تیام، میلان راپاییچ، کنت آندرسون، پیر ون هویدونک، نیکولا آنلکا، استیفن آپیای غنایی،
پیر ون هویدونک، نیکولا آنلکا، استیفن آپیای غنایی، روبرتو کارلوس، میلوش کراسیچ، کلودیو تافارل برزیلی، رابین فان پرسی مهاجم هلندی، آلکس دسوزا برزیلی، دیگو لوگانو کاپیتان وقت اروگوئه، ماتئا کژمان صرب، دانیل گوییزا بازیکن تیم ملی اسپانیا و آقای گل وقت لالیگا و … از این بازیکنان می‌باشند.
اَنگَنه نام یکی از روستاهای شهرستان ارومیه در شمال غربی ایران است. این روستا در نزدیکی کرانه‌های غربی دریاچهٔ ارومیه قرار دارد. در پیرامون انگنه معدن نمک قرار دارد که سالانه مقدار زیادی نمک از آن به دست می‌آید. در انگنه تپه‌ای باستانی به نام تپه انگنه وجود دارد. این ده در تقسیمات پیشین کشوری جزو بخش حومه شهرستان ارومیه به‌شمار می‌آمد چنان‌که لغتنامه دخدا به نقل از فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۴ می‌نویسد: انگنه دهی از بخش حومهٔ شهرستان ارومیه‌است که ۵۵۱ تن سکنه دارد. آب آن از نازلوچای و چشمه و محصول آنجا غلات،
دارد. آب آن از نازلوچای و چشمه و محصول آنجا غلات، توتون، چغندر و حبوب است.
ابو جعفر محمد بن علی شلمغانی معروف به "ابن ابی العزاقری" و "ابن ابی العزاقیر" یا ابوجعفر محمد بن علی الشلمغانی (وفات در سال ۳۲۲ ه‍.ق/ ۹۳۳ م) از روحانیان و نویسندگان شیعه برجسته زمان غیبت صغری بوده‌ است. او دستیار حسین بن روح نوبختی (سومین نایب امام دوازدهم شیعه) و مأمور او در بغداد بود. شلمغانی ادعا کرد که او سفیر واقعی و برحق حجت بن الحسن است؛ البته او بعداً به‌کل قضیه وجود امام غایب را انکار کرد. با نفوذی که خاندان نوبختی داشتند، توسط دولت عباسی اعدام شد. زندگی‌نامه. او از مردم روستای شلمغان از حومه‌های
زندگی‌نامه. او از مردم روستای شلمغان از حومه‌های واسط بود. او از اصحاب حسن عسکری امام یازدهم شیعیان بود. در زمانی که سومین نایب امام زمان مورد غضب وزیر عباسی قرار گرفت و برای مدتی پنهان شد، او شلمغانی را به‌عنوان واسطه بین خود و شیعیان تعیین کرد. گفته شده که شلمغانی از آغاز مورد توجه شیعیان بود. هنگامی که ابوجعفر عمری، حسین بن روح را در حضور سایر وکلا به‌عنوان نایب خاص بعدی تعیین نمود، شلمغانی در جلسه غایب بود ولی بعد از آن رهبران شیعه و سایر وکلا به خانه او شتافته و شلمغانی را از واقعه با خبر نمودند. در
او شتافته و شلمغانی را از واقعه با خبر نمودند. در سال ۳۱۲ حسین بن روح بخاطر نپرداختن یک سری وجوهات به دارالخلافه مقتدر خلیفه عباسی مدتی به زندان افکنده شد. در این زمان شلمغانی نه‌تنها ادعا نمود که باب امام زمان است بلکه بعدها ادعا کرد که خود امام زمان شیعیان است. رقابت بر سر نیابت امام زمان بین حسین بن روح و شلمغانی حتی در زمان زندانی بودن حسین بن روح بسیار بالا گرفت. حتی حسین بن روح نامه‌ای منسوب به امام زمان منتشر نمود که شلمغانی را لعن کرده بود. سرانجام شلمغانی به زندان خلیفه عباسی افکنده و در سال ۳۲۲
شلمغانی به زندان خلیفه عباسی افکنده و در سال ۳۲۲ اعدام شد. عقاید و پیروان. شلمغانی می‌کوشید تا برخی از وکلای امامیه و خاندان ایشان را به پذیرش ایدئولوژی شبه‌حلولیه و تناسخ ملکی ارواح متقاعد سازد؛ لذا پس از مدتی اعلام داشت که حقیقت نور در بدنه دوم (انسانیت)، و حقیقت عقل در بدنه سوم (صبر) و حقیقت حیا در بدنه متقی (بدنه چهارم) حلول کرده‌ است. شلمغانی در نزد خاندان بنی‌بسطام جایگاه ویژه‌ای داشت. خاندان بسطام یکی از خاندان‌های نامدار قدیم بود که در دستگاه خلفای بغداد و امرای اطراف مدتی پاره‌ای از مشاغل مهم
بغداد و امرای اطراف مدتی پاره‌ای از مشاغل مهم دیوانی را برعهده داشتند. از آن خانواده، ابوالعباس احمد بن محمد بن بسطام و پسرانش ابوالقاسم علی و ابوالحسن محمد به آل‌فرات وابستگی داشتند و ابوالحسن محمد داماد حامد بن عباس وزیر بود. این طایفه ابتدا مثل آل‌فرات از مذهب امامیه طرفداری می‌کردند ولی پس از اثبات حقانیت شلمغانی پیرو عقاید او شدند. به‌همین جهت خلیفه در سال ۳۲۲ق مأمورین مخصوص گذاشت تا خانه‌های ابوالقاسم علی و ابوالحسین محمد را تحت نظر بگیرند. انحراف شلمغانی. شلمغانی از شیعیان بود، اما کم کم دچار انحراف
شلمغانی از شیعیان بود، اما کم کم دچار انحراف شد و پیروی از شیطان را پیشه خود ساخت و افکار نادرست را در نوشته ها و گفته های خود وارد کرد. پیروان و شاگردانش به انحراف و بدرفتاری راهنمایی میکرد. به گفته نجاشی، در اثر حسادت نسبت به حسین بن روح، مذهب شیعه را ترک کرد و به بیان عقاید پوچ پرداخت. او برای اینکه افکار شیطانی خود را پسندیده و مشروع جلوه دهد، هر چیزی می گفت و به حسین بن روح نسبت داده منتشر می کرد و به همین دلیل، مردم بسطام و دیگر پیروانش سخنان او را پذیرفتند و آن را جزء شریعت می دانستند. شلمغانی به
پذیرفتند و آن را جزء شریعت می دانستند. شلمغانی به دروغ ادعا کرد نماینده حجت بن الحسن است و گفت که روح الله در بدنش حلول کرده و خود را «روح القدس» می نامید و برای پیروانش کتابی به نام الحاسة السادسة نوشته ، که در آن از لغو احکام شرعی دفاع و مباح بودن لواط را عنوان کرده است. او همچنین ادعای وهیت کرد و گفت که مردگان را زنده می کند و به تناسخ ارواح و حلول آنها معتقد است. فرجام. حسین بن روح به تمام شیعیان نامه نوشت و ابو جعفر شلمغانی را لعنت کرد و مردم را از معاشرت با وی و دوستداران او، کسانی که گفته او را قبول
با وی و دوستداران او، کسانی که گفته او را قبول کردند یا با وی سخن می‌گفتند، بر‌حذر داشت، تا چه رسد که او را دوست بدارند. بعد توقیعی منسوب به صاحب‌الزمان خطاب به نایبش و در لعن شلمغانی و دوری از او و پیروان او و کسانی که به گفته او رضایت داده و بعد از این توقیع به دوستی او باقی می‌مانند، منتشر شد و نسخه‌های آن در دیگر شهرها و بلاد دست به‌دست گردید. آل‌بسطام در اختلافات میان ایشان و شلمغانی، جانب شلمغانی را گرفتند و تا مرگ شلمغانی در سال ۳۲۲ق جزو هواداران او بودند و از آن پس نیز همچنان نام وابستگان به آنها
بودند و از آن پس نیز همچنان نام وابستگان به آنها در صفوف فرقه «عزاقریه» دیده می‌شود. طرفداران شلمغانی به‌نام فرقه «عزاقریه» شناخته شده و حداقل تا سال ۳۴۰ق در بغداد حضور داشتند.
جنبش سرخ جامگان یا جنبش خرمدینان از جنبش‌های مهم اجتماعی مذهبی پیش و پس از اسلام در ایران بود. پیش از ظهور اسلام و در اواخر عمر شاهنشاهی ساسانی این جنبش با قیام مزدک آغاز شد و پس از اسلام نیز با جنبش جاویدان پور شهرک اواخر قرن دوم هجری قمری (۱۹۲–۲۰۱) بود که بعدها بابک خرمدین معروف به خرمدین رهبری آن را به‌دست گرفت به اوج رسید و بیش از ۲۲ سال ۲۰۱–۲۲۳ هجری قمری برابر با ۸۱۶–۸۳۸ میلادی در ناحیه آذربایجان و مناطق مرکزی ایران علیه نیروهای عرب و خلفای عباسی (علیه ستم عباسیان) جنگید، ولی عاقبت توسط معتصم خلیفه
ستم عباسیان) جنگید، ولی عاقبت توسط معتصم خلیفه عباسی با نیرنگ به دام افتاد و کشته شد. آغاز جنبش خرم دینان. جنبش خرمدینان با فعالیت های اصلاح طلبانه مزدک در عصر شاهنشاهی ساسانی آغاز گردید و جنبشی بود با اعتقادات برابری خواهانه با تاکید بر جدایی دین از سیاست که علیه نفوذ موبدان زرتشتی در اداره کشور و نیز علیه ساختار سنتی طبقاتی جامعه ساسانی مبارزات گسترده ای را انجام داد. این جنبش در زمان پادشاهی قباد یکم مورد حمایت شخص شاه که قصد کاستن از نفوذ روحانیون را داشت همراه شد و در میان مردمان ایرانشهر نیز پیروان
همراه شد و در میان مردمان ایرانشهر نیز پیروان فراوانی یافت. بنا بر روایت فردوسی در شاهنامه پس از گرویدن قباد به آیین مزدک بر تعداد مزدکیان هر روز افزوده شد. با مرگ قباد یکم، خسرو انوشیروان که شاهزاده ای ضد مزدک بود به پادشاهی رسید و اینچنین بخت مزدکیان در ایرانشهر ساسانی غروب کرد. انوشیروان تعقیب و مجازات ایشان را دستور داد، مزدک نیز بنا بر روایت سیاست نامه جهت مذاکره صلح به همراه عده ای از پیروانش به دیدار با انوشیروان دعوت شد و در ضیافت شام به تمامی ایشان سم خورانده شده و این گونه خرمدینان در زمان ساسانی
سم خورانده شده و این گونه خرمدینان در زمان ساسانی تقریبا سرکوب شدند گرچه پیروان مردمی آنان در جای جای ایرانشهر می‌زیسته اند. رهبری بابک و مازیار. جنبش سرخ جامگان تقریباً شبیه جنبش سپیدجامگان بود، منتها با یک تفاوت که بابک رهبر این جنبش بر عکس المقنع، هیچ وقت خودش ادعای پیامبری یا خدایی نکرد و برای جلب توجه پیروانش، نه ماه نخشب از چاه بیرون آورد و نه وسیلهٔ انعکاس نور خورشید به‌عنوان تجلی نور خدا داشت و نه فرصت یافت که خود را به تنور آتش بیفکند که پیروانش بیشتر به بازگشت او اعتقاد پیدا کنند، آن گونه که حکیم
به بازگشت او اعتقاد پیدا کنند، آن گونه که حکیم هاشم مقنع انجام داد، بلکه اکثریت مردم زحمتکش او را به خاطر مقاومتش در مبارزه، بی‌باکی و دلیری و توانایی معجزه‌آسا و مردم‌داریش، به حد پرستش ستایش می‌کردند و به فرمانش گوش فرا می‌دادند. مطهر بن طاهر مقدسی گر چه یکی از دشمنان سر سخت خرمدینان بود، اما در وصف مرام و مردانگی و نیکو کاری بابکیان چنین نگاشته‌است: «از ریختن خون جز به هنگامی که علم طغیان برافرازند، خودداری می‌کنند، به پاکیزگی بسیار مقیدند. میل دارند با نرمی و نکوکاری با مردم دیگر آمیزش کنند و اشتراک
نرمی و نکوکاری با مردم دیگر آمیزش کنند و اشتراک زنان را با رضایت خود آنان جایز می‌دانند». قابل ذکر است، این نیش زهرآگین آخر جمله مقدسی، منحصر به این تاریخ‌نویس اسلامی نبوده، بلکه آن گونه که انصاف‌پور در نهضت‌های ملی و مذهبی آورده‌است، این سلاح همهٔ تاریخ‌نگاران علیه مخالفان عقیدتی بوده‌است. او می‌گوید: «در آن روزگاران چون حکام، ولی‌نعمت اهل قلم و روشنفکران بودند و بر زندگانی و روزی دبیران و خبرنویسان و تاریخ نگاران و شاعران غیر آزاد خداوندگاری داشتند؛ هر آنچه از امور مصالح خویش را بر مراد می‌دیدند به آن
آنچه از امور مصالح خویش را بر مراد می‌دیدند به آن تقریر می‌کردند چنان‌که دبیران از بیم جان و خانمان نه فقط نمی‌توانستند سخنان شورشگران و مخالفان را منعکس سازند بلکه برای تحکیم موقعیت خود و گاه برای خوشایند خداوندان دولت و ولی‌نعمت خود به توده‌های قیام‌کننده ناسزا هم می‌گفتند و برای‌شان اتهام‌های ناروا و دور از حقیقت وارد می‌کردند و درباره‌شان سخنان خلاف واقع می‌نوشتند». به هر صورت پس از مرگ جاویدان که در جنگی زخمی شده بود و پیش از فوت به همسرش وصیت نموده بود که روح او در بابک حلول خواهد کرد و او باید بابک
که روح او در بابک حلول خواهد کرد و او باید بابک را به عنوان جانشینش به مردم معرفی نماید؛ لذا بنا به این وصیت بابک پرچم مبارزه جاویدان را به دست گرفت و همان گونه که گفته شد، بیش از ۲۲ سال علیه خلفای عباسی جنگید. خرمدینان در بیزانس. بر اساس منابع یونانی، خانواده نصر به اشراف ایرانی تعلق داشت. نصر تعمید یافت و نام تئوفوبوس (به معنای خداترس) را برگزید. امپراتور حامی او شد، او را به مقام پاتریسین منصوب کرد و او را با خواهر امپراتریس تئودورا ازدواج داد. منابع بیزانسی به‌طور مبهم ادعا می‌کنند که جنگجویان نصر نیز
به‌طور مبهم ادعا می‌کنند که جنگجویان نصر نیز به مسیحیت گرویدند و فرمانی امپراتوری به خرمی‌ها اجازه داد با زنان محلی ازدواج کنند. احتمالاً گرویدن آن‌ها به مسیحیت ظاهری بود، هرچند نسل‌های بعدی آن‌ها مسیحیت را پذیرفتند. تئوفیلوس از وفاداری خرمی‌ها بهره‌مند شد و آن‌ها را در فهرست پرداخت منظم نظامی قرار داد، که احتمالاً شامل دسترسی به مالکیت زمین نیز می‌شد. جدای از نفرت ادعایی آن‌ها از اعراب، این جنگجویان قدرت عددی ارتش بیزانس را به میزان یک‌ششم افزایش دادند. امپراتور آن‌ها را در یک واحد نظامی منعطف به نام
امپراتور آن‌ها را در یک واحد نظامی منعطف به نام تورمای پارسی سازمان‌دهی کرد و فرماندهی آن‌ها را به نصر-تئوفوبوس سپرد. در تابستان ۸۳۷، تئوفیلوس با حدود ۷۰,۰۰۰ سرباز به شمال‌غرب بین‌النهرین لشکرکشی کرد که در آن تورمای پارسی (رِکایا، ص ۶۴؛ راسر، ص ۲۶۸) نقش برجسته‌ای ایفا کرد. پس از غارت سوزوپترا (زابترا)، ارتش بیزانس به منطقه ملیتنه حمله کرد، اسیران بسیاری گرفت و شهر آرساموساتا را فتح کرد. سپس تئوفیلوس جنوب ارمنستان را غارت کرد، به‌طوری که تئودوسیوپولیس و دیگر شهرها برای جلوگیری از تخریب بیشتر، خراج پرداختند.
شهرها برای جلوگیری از تخریب بیشتر، خراج پرداختند. پس از کسب تسلیم ظاهری ملیتنه، امپراتور و ارتشش به بیزانس بازگشتند. در سپتامبر ۸۳۷، موج دوم حدود ۱۶,۰۰۰ خرمی از ارتش شکست‌خورده بابک وارد قلمرو بیزانس شدند. این جنگجویان نیز به مسیحیت گرویدند و به تورمای پارسی پیوستند، به‌طوری که این واحد اکنون حدود ۳۰,۰۰۰ سرباز باتجربه را در بر می‌گرفت. اما با وجود این تقویت قابل‌توجه، در ۲۱ ژوئیه ۸۳۸، ارتش تئوفیلوس در نبرد دانزیمون (آنزن) توسط ارتش کوچک‌تر عباسی با حدود ۳۰,۰۰۰ جنگجو به فرماندهی ژنرال ایرانی افشین خیدر بن
جنگجو به فرماندهی ژنرال ایرانی افشین خیدر بن قاووس (درگذشت ۸۴۱) شکست خورد. منابع یونانی گزارش می‌دهند که بسیاری از خرمی‌ها امپراتور را ترک کردند و ابتدا به آماستریس در دریای سیاه و سپس به سینوپ در منطقه آرمنیاکون گریختند. با این حال، این منابع درباره اینکه آیا نصر-تئوفوبوس یا افسر یونانی و متهم به دوجانبه‌بازی مانوئل جان تئوفیلوس را در میدان نبرد نجات داد، مبهم هستند. شکست بیزانس فتح آموریوم توسط معتصم در اوت ۸۳۸ را تسهیل کرد و هرج‌ومرج را در آسیای صغیر بیزانس به دنبال داشت. منابع یونانی استدلال می‌کنند که
به دنبال داشت. منابع یونانی استدلال می‌کنند که خرمی‌ها از انتقام امپراتور می‌ترسیدند و به همین دلیل نصر-تئوفوبوس را به‌عنوان امپراتور جدید بیزانس اعلام کردند، هرچند احتمالاً او را در سینوپ بر اساس سنت ساسانی پیش از اسلام تاج‌گذاری کردند. نقش نصر-تئوفوبوس در این شورش و دلایل او مبهم است. او یک سال در سینوپ ماند، در حالی که خرمی‌ها منطقه آرمنیاکون را تحت کنترل داشتند. بر اساس منابع یونانی، در تابستان ۸۳۹، نصر-تئوفوبوس مخفیانه با تئوفیلوس مذاکره کرد و عفو کامل برای خرمی‌ها را تضمین نمود. اگرچه امپراتور تورمای
برای خرمی‌ها را تضمین نمود. اگرچه امپراتور تورمای پارسی را بازسازی کرد و واحدهای ۲,۰۰۰ نفره را در چندین منطقه پراکنده ساخت، اما فرماندهی برخی واحدها را دوباره به نصر-تئوفوبوس سپرد که او نیز به‌عنوان ژنرال برجسته ارتش امپراتور به کار خود ادامه داد. در حالی که تجزیه تورمای پارسی انعطاف‌پذیری بیشتری به ارتش بیزانس بخشید، وحدت خرمی‌ها را تضعیف کرد، اما با این حال آن‌ها را با موفقیت در دفاع از مرزهای شرقی بیزانس علیه تهاجمات عباسی به کار گرفت. برای دهه‌ها، خرمی‌ها به دلیل این اهمیت استراتژیک ارزشمند بودند که در