payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تهران-شمال. این مسیر حدفاصل پل زنگوله - سه‌راهی دشت نظیر و مرزن آباد به طول تقریبی ۵۱کیلومتر براساس مطالعات جدید است (طبق مطالعات قبلی طول این قطعه۴۷کیلومتر بوده‌است). مسیر دارای دو خط رفت و دو خط برگشت است و در قسمت‌های فراز، یک خط کندرو به مسیر اضافه می‌گردد. مطالعات مرحله اول این قسمت به پایان رسیده و مسیر به سه قطعه B3,A3 و C3 تقسیم شده و جبهه های کاری آن نیز مشخص شده است و به زودی بعد از تجهیز کارگاه، عملیات اجرایی این قطعات آغاز خواهد شد. قطعهٔ چهار آزادراه تهران-شمال. قطعهٔ چهار آزادراه تهران - شمال
تهران-شمال. قطعهٔ چهار آزادراه تهران - شمال حدفاصل سه‌راهی دشت نظیر مرزن‌آباد - چالوس به طول حدود ۲۰ کیلومتر است. مسیر دارای دو خط رفت و دو خط برگشت است و در قسمت‌های فراز، یک خط کندرو به مسیر اضافه می‌گردد. اجرای این قطعه از سال ۱۳۷۵ آغاز شد و در اسفند سال ۱۳۹۱ به‌طور آزمایشی زیر بار ترافیک رفت و در ۲۱ فروردین ۱۳۹۲ توسط رئیس‌جمهور وقت به بهره‌برداری رسمی رسید. پیشینه. پادشاهی پهلوی. آزادراه تهران-شمال یکی از پروژه‌های کشوری ایران است که طرح آن به دوران پادشاهی پهلوی و سال ۱۳۵۳ بازمی‌گردد. چنین آزادراهی،
پهلوی و سال ۱۳۵۳ بازمی‌گردد. چنین آزادراهی، بخشی از آزادراه سراسری شمال-جنوب ایران در نظر گرفته شده‌است و به‌عنوان کوتاه‌ترین راهی که دریای مازندران را به خلیج فارس پیوند می‌دهد، در ترانزیت و ترابری منطقه برایش نقش بزرگی در نظر گرفته شد. در سال ۱۳۵۳ مطالعات ساخت آزادراهی از تهران به شمال ایران و شهر چالوس آغاز شد. جمهوری اسلامی. پروژه آزادراه تهران - شمال در سال ۱۳۷۳ در دولت هاشمی رفسنجانی به تصویب شورای عالی معماری و شهرسازی رسید و عملیات اجرایی آن از سال ۱۳۷۶ آغاز شد. کار ساخت ازادراه به دلایل گوناگون
۱۳۷۶ آغاز شد. کار ساخت ازادراه به دلایل گوناگون سالها مسکوت ماند. به شکل کلی، این پروژه تا سال ۱۳۹۴ در اختیار پیمانکاران چین بوده‌است. پس از چینی‌ها نیز در دستان بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی و با عنوان «پیمانکاران ایرانی» بوده‌است؛ به گزارش بی‌بی‌سی فارسی، بنیاد مستضعفان، سرمایه‌گذار نیمی از آزادراه بوده‌است و نیم دیگر را نیز دولت ایران، با وزارت راه تأمین اعتباری کرده‌است. همچنین بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی، قرار شد برای بیست سال نیز عوارض این بزرگراه را در اختیار بگیرد. اینها در حالی است که حسن روحانی،
در اختیار بگیرد. اینها در حالی است که حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، گفته بود که «مردم بدانند که هر مقداری در اینجا پرداخت می‌کنند ما برای قطعه دوم صرف می‌کنیم». در سپتامبر ۲۰۱۶ (۱۳۹۵) دو کارگر معترض آزاد راه تهران-شمال با شکایت کارفرمای پروژه، بازداشت شدند؛ این خبر پس از این بود که نزدیک ۷۰ تن از کارگران آزاد راه تهران-شمال، در اعتراض به پرداخت‌نشدن حقوقشان از نخستین دوره سال تا ماه شهریور، برای یک هفته، از کار کردن خودداری کردند. رئیس‌جمهوری ایران، حسن روحانی در مراسم ۲۲ بهمن سال ۱۳۹۸ دستور بهره‌برداری
در مراسم ۲۲ بهمن سال ۱۳۹۸ دستور بهره‌برداری آزمایشی از قطعه یک آزادراه تهران شمال را از تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۹۸ داد. چند روز بعد، در روز ۶ اسفند ۱۳۹۸، قطعه ۱ آزادراه تهران شمال رسماً گشایش یافت. در ۱ خرداد ۱۴۰۰، هلال احمر از کشته‌شدن دو تن پس از ریزش تونلی در این آزادراه، در نزدیکی روستای کوشک شهرستانک گزارش داد. ریزش بخشی از آزادراه در سال ۱۳۹۸. در ۱۸ اسفند ۱۳۹۸ بخشی از آزادراه تهران-شمال فرو ریخت. معاون وزیر راه و شهرسازی ایران در گفت‌وگو با اقتصادآنلاین گفت: «در پی ریزش قسمتی از دیواره حافظ باند شمال به جنوب
پی ریزش قسمتی از دیواره حافظ باند شمال به جنوب قطعه چهار آزادراه تهران-شمال در محدوده ازارک شهرستان چالوس، این محور مسدود شد». بر اساس گفته‌های او، حجم این ریزش‌ها بالا بوده و یک تیم برای بررسی به محل ریزش‌ها ارسال شده‌است. همچنین وی اعلام کرد که این ریزش‌ها به دلیل رانش زمین رخ داده‌است. ۹٫۵ کیلومتر مسیر جدید در منطقه‌دوم آزادراه تهران- شمال. در تیر ماه ۱۴۰۰ معاون وزیر راه و شهرسازی از تکمیل ۹۷ درصدی تونل البرز واقع در منطقه دوم آزادراه تهران- شمال خبر داد و افزود: این تونل جاده‌ای به طول ۶٫۵ کیلومتر به
و افزود: این تونل جاده‌ای به طول ۶٫۵ کیلومتر به همراه جاده‌های دسترسی به آن به طول ۹٫۵ کیلومتر به زودی افتتاح خواهد شد که در ۷ مرداد ۱۴۰۰ مسیر رفت تونل البرز به‌طور آزمایشی افتتاح شد. پیشینهٔ عوارض. بر اساس گزارش‌هایی از خبرگزاری‌های داخلی ایران، قطعه نخست این آزادراه به طول ۳۲ کیلومتر، در ۶ اسفند ۱۳۹۸ باز شد و عوارض این قطعه برای خودروهای سواری در روزهای عادی ۲۰ هزارتومان و در روزهای پیک و آخر هفته، ۳۰ هزار تومان تعیین شد و در حال حاضر این عوارض در روزهای عادی به ۳۰ هزار تومان و روزهای پیک و آخر هفته به
عادی به ۳۰ هزار تومان و روزهای پیک و آخر هفته به ۴۰ هزار تومان افزایش یافته‌است. همچنین نرخ عوارض عبور برای وانت ۳۵ هزار تومان، مینی‌بوس ۴۰ هزار تومان و اتوبوس ۴۵ هزار تومان تعیین بود. محیط زیست. فعالان محیط زیست دربارهٔ ساخت این آزادراه، دارای دغدغه‌هایی جدی بوده‌اند؛ جای اجرای این پروژه با توجه به گفتهٔ ناصر محرم‌نژاد معاون سازمان حفاظت محیط زیست ایران (در دورهٔ دولت پنجم و ششم) نزدیک به ۴۰۰ هزار هکتار در مناطق حفاظت شدهٔ ایران را دربر گرفته‌است. از سوی دیگر، اثرهای این آزادراه بر جانوران کمیاب و در معرض
اثرهای این آزادراه بر جانوران کمیاب و در معرض انقراض ایران که در جنگل‌هایی در بلندی‌های البرز وجود دارند نیز از دیگر نگرانی‌های فعالان محیط زیست بود. برای ساخت این آزادراه همچنین بخشی از جنگل‌ها و کوه‌های پیرامون در جادهٔ چالوس، برش داده شد. در خرداد ۱۳۹۲ اعلام شد که «خساراتی که احداث آزادراه تهران–شمال به جنگل‌ها به ویژه در منطقه چالوس وارد کرد، بالغ بر ده‌ها میلیارد است که شرکت پیمانکار هنوز آن را پرداخت نکرده‌است». همچنین در همین اعلامیه گفته شد که شرکت‌های ایران، نمی‌توانند پروژه را با تخریب کم محیط
ایران، نمی‌توانند پروژه را با تخریب کم محیط زیست، اجرا کنند. در سال ۱۳۹۶، قائم مقام سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری ایران نیز ساخت آزادراه تهران-شمال را برای محیط زیست و منابع طبیعی ایران، خسارت‌زا برشمرد و اعلام کرد که این پروژه، هیچ‌گونه ارزیابی زیست‌محیطی ندارد. نقدها و دیدگاه‌های پیرامون. طولانی‌شدن پروژه. با توجه به تأخیر طولانی ساخت این آزادراه، نقدهای بسیاری نیز به دولت‌های دوران مختلف، انجام شده‌است و هر کدام نیز، چرایی‌هایی چون مشکل آب‌وهوای منطقه، مشکل در خرید زمین در مسیر آزادراه، نبود
منطقه، مشکل در خرید زمین در مسیر آزادراه، نبود سرمایه‌گذار خارجی و در پایان، کارشکنی شرکای چینی اعلام کرده‌اند؛ تا جایی که فیلم‌های مستند مهمی چون مستند «آزادراه» به کارگردانی محسن خان‌جهانی که در بخش مستند جشنواره فیلم فجر حضور داشت.در مورد این موزه راه ساخته شد. مواردی که نشانی از مشکلات مدیریتی و وجود نداشتن اراده‌ای کافی برای پایان پروژه دانسته شده‌اند. مزاحمت برای مناطق مسکونی. در برخی از نقاط مسیر، میان آزادراه و منطقه‌های مسکونی، فاصله‌ای کم گذاشته شده‌است که آلودگی صوتی را برای چنین مناطقی، به
شده‌است که آلودگی صوتی را برای چنین مناطقی، به همراه داشته‌است. در مسیر آزادراه تهران–شمال، گروهی از روستاهای کوهستانی و کوهپایه‌ای ایرانی نیز قرار گرفته‌اند که احتمال افتادن خودروها با توجه به نبود نشانه‌گذاری، وسایل ایمنی و حفاظتی در این مناطق آزادراه، باعث نگرانی اعلام شده‌است. به‌ویژه از نخستین دورهٔ دههٔ ۱۳۹۰، مردم روستاهایی از جمله «سنگان»، «سولقان»، «طالون» و «شهرستانک» که در کنار این پروژه خانه و سکونت داشته‌اند، با مسائل فراوانی روبرو شده‌اند. در گزارشی وابسته، اشاره شد که «رها شدن سنگ‌های چند تنی
وابسته، اشاره شد که «رها شدن سنگ‌های چند تنی در بالادست یک روستا درست در بخش‌هایی که آزادراه از آن عبور می‌کند اهالی را نگران کرده‌است». در ادامه، همچنین توسط یک دهیار محلی اعلام شد که: «از مشکلات پیش از بهره‌برداری بگویم یا پس از آن. از بین رفتن میوه و محصولات باغداران یا خسارت‌هایی که به خانه‌های اهالی در زمان ساخت آزادراه وارد شد و همچنین آلودگی‌های صوتی و تجمع آب‌های سطحی که اکنون گریبانمان را گرفته‌است. ۶ کیلومتر از آزادراه تهران-شمال، از بالای روستای سنگان می‌گذرد… به سبب مهارنشدن اصولی آب‌های سطحی
سنگان می‌گذرد… به سبب مهارنشدن اصولی آب‌های سطحی در این آزادراه، پس از بارش باران، آب، معابر اصلی و فرعی روستا را به رودخانه تبدیل می‌کند». کیهان لندن: «سفرهٔ دیگر جمهوری اسلامی برای چین». کیهان لندن در گزارشی در سال ۲۰۲۱ با عنوان «سفرهٔ دیگر جمهوری اسلامی برای جمهوری خلق چین: پروژهٔ پولخوار و بی‌پایان آزادراه تهران- شمال» به این آزادراه پرداخت. این رسانه با چند اشاره به طولانی‌شدن پروژه، اعلام کرد که در دوران جمهوری اسلامی، ساخت آزادراه به «پروژه‌ای بی‌پایان برای پولخواری» تبدیل شد. این رسانه در بخشی
برای پولخواری» تبدیل شد. این رسانه در بخشی دیگر، نوشت که در چنین شرایطی که در این دوره بوده‌است، چشم‌اندازی روشن برای پروژه وجود ندارد و در این مورد، اشاره داشت به اینکه مسائل محیط زیستی منطقه، در این آزادراه، از معادلات (توجه) حذف شده‌اند.
مهرداد ششم، پادشاه پنتوس یا مهرداد کبیر، از سال ۱۲۰ تا ۶۳ پیش از میلاد، پادشاه حکومت مهردادیان واقع در شمال آناتولی بود و از مخالفان جدّی و مصمّم جمهوری روم به شمار می‌رفت. مهرداد پادشاهی جاه‌طلب و توانمند بود که قصد داشت بر تمام آسیای کوچک و سرزمین های کنار دریای سیاه چیرگی یابد و در این جهت، چندین جنگ بزرگ و سخت اما ناموفق (جنگ‌های مهردادی) برای شکستن سلطه روم بر آسیا انجام داد. او را بزرگ‌ترین پادشاه پونتوس لقب داده‌اند و پس از مرگ وی را «مهرداد بزرگ» نامیدند. او مدعی بود که از نوادگان داریوش بزرگ است.
او مدعی بود که از نوادگان داریوش بزرگ است. نام. نام او به زبان فارسی امروزی «مهرداد» است، که در پارسی باستان «میثره‌داتَه» به معنای «دادهٔ میثره (مهر)» بوده است. یونانیان و رومیان او را «میتراداتس» خوانده‌اند. تبار. مهرداد ششم از تبار ایرانی_پارسی بود و تبارش به کوروش بزرگ و داریوش بزرگ شاهان هخامنشی می‌رسد. همچنین برخی از مورخان مدعی هستند که تبار یونانی‌اش به آنتیپاتر که یکی از سرداران اسکندر مقدونی بود و سلوکوس یکم پادشاه سلوکی بازمی‌گردد. دوران سلطنت. وی که از حدود سال ۱۲۰ تا ۶۳ پیش از میلاد سلطنت
وی که از حدود سال ۱۲۰ تا ۶۳ پیش از میلاد سلطنت نمود، بزرگ‌ترین دشمن امپراتوری روم در طول یک قرن پیش از میلاد به‌شمار می‌آمد. مهرداد بزرگ به تدریج بر کاپادوکیه، پافلاگونیا، بیثونیا و تقریباً تمامی کرانه‌های دریای سیاه تسلط یافت. مخالفت وی با شاهان بیثونیا و پیشروی نیروهای روم به مدیترانه شرقی، دولت روم را در برابر وی قرار داد و موجب شد تا سه بار با رومیان بجنگد و این جنگها در تاریخ به نام «جنگ‌های مهردادی» معروف است. مهرداد در نخستین جنگ که از ۸۹ تا ۸۴ پیش از میلاد به طول انجامید، تمامی نواحی سرزمین آسیای
از میلاد به طول انجامید، تمامی نواحی سرزمین آسیای کوچک را فتح نموده و ساکنان رومی این نواحی را کشت و حتی یونان را به چنگ آورد، تا اینکه سردار وی در یونان از دست سولا، سردار رومی شکست خورد و مهرداد ناچار به صلح شد و غرامت زیادی پرداخت. در دومین جنگ (۸۳ تا ۸۱ پیش از میلاد) پس از یک رشته کشمکش‌های جزئی، مهرداد با شکست سپاهیان رومی پونتوس را مورد حمله قرار داد، اما رومیان به پیروزی دست یافته و او را تا ارمنستان عقب راندند. در سومین جنگ (۷۴ تا ۶۴ پیش از میلاد) مهرداد بیثونیا را متصرف شد و پونتوس را از نو فتح
مهرداد بیثونیا را متصرف شد و پونتوس را از نو فتح کرد (۶۸ تا ۶۷ پیش از میلاد) امّا از پومپه سردار رومی در سال ۶۶ پیش از میلاد شکست خورد و به کریمه گریخت. در اینجا بود که او طرح نقشه بزرگ و بلندپروازانه‌ای مبنی بر حمله به روم را در سر می‌پروراند امّا فرزندش با خیانت به او، وی را از سلطنت خلع کرده و مهرداد ناخرسند از این عمل سرانجام خودکشی نمود. مصونیت در برابر سم. گفته می‌شود که او در جوانی پس از کشته شدن پدرش مهرداد پنجم در ۱۲۰ پیش از میلاد، هفت سال در بیابان زندگی کرد و خود را به سختی آزار داد. در زمان
زندگی کرد و خود را به سختی آزار داد. در زمان حضور در بیابان و پس از به سلطنت رسیدن با مصرف منظم دوزهای زیر کشنده از سموم به ویژه آرسنیک که عامل مرگ پدرش بود، در برابر سموم مصونیت ایجاد کرد. مهرداد ششم پونتوس (تولد حدوداً ۱۳۴ پیش از میلاد) بر یک دولت وسیع در دریای سیاه فرمانروایی می‌کرد و در سلسله جنگ‌هایی که چندین دهه به طول انجامید، با جمهوری روم در رقابت بود. مهرداد ششم به عنوان خطرناک‌ترین دشمن روم تا زمان مرگش در سال ۶۳ قبل از میلاد، به عنوان «اولین سم‌شناس تجربی» به دلیل پژوهش های گسترده اش در مورد
تجربی» به دلیل پژوهش های گسترده اش در مورد تعداد زیادی از سموم و پادزهرها شناخته می‌شود. او از ترس ترور توسط سم، تیمی از گیاه شناسان، پزشکان و شمنها را گردهم آورد تا به دنبال ایجاد یک «پادزهر جهانی» باشند که از او در برابر همه سموم محافظت کند. آزمایش‌های مهرداد تحت تأثیر نظریه‌های سنتی و محققان قبلی و با دسترسی به منابع طبیعی غنی، منجر به فرمول‌بندی بیش از ۵۰ ماده تشکیل‌دهنده ترکیبی از سموم حیوانی، گیاهی و معدنی با پادزهر شد. او خود را در برابر مقادیر کشنده آرسنیک مصون ساخت و از سلامتی قوی برخوردار بود تا
آرسنیک مصون ساخت و از سلامتی قوی برخوردار بود تا اینکه در ۷۰ سالگی مجبور به خودکشی شد. مهردادگری که از نام مهرداد منشأ گرفته است تمرین محافظت از خود در برابر سم با تجویز تدریجی مقادیر غیر کشنده خود به خود است. مهرداد ششم، به قدری از مسموم شدن می‌ترسید که به‌طور مرتب دوزهای کوچک سم را می‌خورد و هدفش تقویت ایمنی بود. افسانه‌ها حاکی از آن است که مهرداد با استفاده از سم تلاش کرد تا خودکشی کند، اما به دلیل مصونیتش نتوانست و وادار شد به یک مزدور متوسل شود که او را با شمشیر بکشد. مرگ. او پس از سال‌ها جنگ و مقاومت
با شمشیر بکشد. مرگ. او پس از سال‌ها جنگ و مقاومت در برابر روم، نهایتاً در سال ۶۳ پیش از میلاد خودکشی کرد. دلایل این خودکشی ترکیبی از شکست نظامی، خیانت داخلی و شرایط سیاسی بودند. در اواخر عمر، مهرداد برای بازپس‌گیری تاج و تخت و مقابله مجدد با روم، در حال طرح‌ریزی حمله‌ای از طریق اسکیتیا و شمال دریای سیاه بود. اما پسرش فرناسس دوم علیه او شورش کرد و خودش را به روم تسلیم نمود. مهرداد می‌دانست که اگر زنده دستگیر شود، رومی‌ها او را در یک رژه پیروزی به روم خواهند برد، که در آن شاهان شکست‌خورده را به‌صورت
خواهند برد، که در آن شاهان شکست‌خورده را به‌صورت تحقیرآمیز در خیابان‌های روم نمایش می‌دادند. او نمی‌خواست چنین سرنوشتی داشته باشد. او ابتدا تلاش کرد با زهر خودکشی کند، اما اثر نکرد. در نهایت از یک سرباز یا گلادیاتور خواست تا او را با شمشیر بکشد.
دهستان ذوالبین یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده است.
دهستان چاراویماق شمال شرقی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است.این دهستان قبلا عضو شهرستان چاراویماق بوده و بعد به شهرستان هشترود فروخته شد. روستاها و شهر ها. در حال حاضر این دهستان هیچ شهری ندارد اما از روستا های آن می توان به:بایزید ، دانقاران ، عزیزکندی ، عربلو، محوته باستانی بایزید و ... اشاره کرد. این دهستان در قدیم یک باغی بسیار بزرگ بوده که در اطراف قلعه ضحاک واقع شده است.
بایقرارود یکی از روستاهای آذری زبان استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سلوک بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است ، بیشتر شغل مردم آن را باغداری و دامپروری است،نام این روستا از دو بخش بایقرا+رود تشکیل شده است و دلیل نامگذاری آن به بایقرارود این است که در گذشته یک رود از داخل روستا عبور میکرده است ولی امروزه این رود خشک شده است ، مردم این روستا با لهجه خواستی صحبت میکنند که بسیار شبیه به لهجه مردم شهرستان هشترود است ، این روستا همچنین امام زاده کوچکی به نام پیر دارد که مقبره امامزاده اجاق پیر در آن واقع
پیر دارد که مقبره امامزاده اجاق پیر در آن واقع شده است.
بیگ‌بلاغی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سلوک بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است. این روستا یکی از زیباترین روستاهای منطقه میباشد.این روستا دارای باغات سیب، هلو،گلابی،گیلاس و محصولات زیاد دیگری است. دارای آب و هوای بی نظیر در اواخر فصل بهار و اوایل فصل تابستان میباشد.
خلیفه‌کندی حاتم یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سلوک بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است. منابع. این روستادریک دره بسیارزیباواقع شده است ۴۰خانوار جمعیت دارد
سلوک روستایی است درشمال غرب شهرستان هشترود، که از شرق با روستای بایقرارود و از شمال شرق با روستای سلطانگه، از شمال با روستای چراغچی از غرب با روستاهای قره آغاج و بره‌ده و از جنوب غربی با روستای آغچه کندی، از طرف جنوب با روستای گله‌ده رود همسایه است. سلوک یا سلوح یا سولوخ (سولوق) به جای پرآب در زبان ترکی گفته می‌شود. و جود چشمه‌های جوشان در غرب روستا و چشمه جوشانی در جنوب شرق روستا (دره آینالی) و تا چهل سال پیش به دلیل آب زیاد فاقد کشاورزی بود، این فرضیه را به واقعیت نزدیک می‌کند. اسامی زمین‌های کشاورزی
را به واقعیت نزدیک می‌کند. اسامی زمین‌های کشاورزی دره‌ها و کوه‌های اطراف، مثل اویوقلولار، بیلاق اوستو، آرپا دره سی، بویاق چی دره سی، قوم دره، اوو داغی، و… .، که همه به زبان ترکی هستند، ترکی بودن اسم سلوک را بدیهی تر می‌کند. همه اهالی سلوک از قوم ترک و به ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. دینشان اسلام و مذهب‌شان شیعه دوازده امامیست. البته اقلیت اهل حق در سلوک زندگی می‌کردند که اکنون شیعه شدند. سلوک تا دهه سی به یوز ائولی (صد خانوار) سلوک معروف بوده ولی بعدها بزرگ شده وبه سیصد خانوارهم رسید. بیشترین تعداد جمعیتش
شده وبه سیصد خانوارهم رسید. بیشترین تعداد جمعیتش در دهه شصت بوده تا جایی که در سال ۶۴ مدرسه ابتدایی اش مدتی سه شیفت شد. اولین مهاجرت از سلوک دراوایل دهه بیست به قزوین بوده‌است بیشترین مهاجرت از سلوک در دهه هفتاد و هشتاد صورت گرفت. کوچ هفتاد خانوار در بیست سال. سلوک همراه نصیرآباد از بزرگ‌ترین روستاهای هشترود هستند. وسعت سلوک شصت و پنج هکتاراست ولی جمعیتش کم است. از اولین روستاهاست در آذربایجان شرقی که صاحب تلفن، مهدکودک، درمانگاه، حمام عمومی، مدارس سه‌گانه و آب لوله‌کشی شده‌است. بزرگ‌ترین طوایف ساکن در
و آب لوله‌کشی شده‌است. بزرگ‌ترین طوایف ساکن در سلوک به ترتیب آغ علی، ممدلی، مسلم لی، اجاق وئردی لی، داداشلی، خمسه لی، شاممدلی، از طوایف اهل حق، مهاجرانی از شمال رود ارس، مهاجران از چرتقلی، مهاجران از تیکمه داش، مهاجرانی از مراغه، قره آغاج، سعادتلو و یساول، چراغچی، مهاجرانی از طوایف قره پاپاق آذربایجان غربی. محله‌ها جنوب سلوک: محله آغ علیها، محله بیلاق باشی، محله قوچلار میدانی، محله قهوه قاباغی، محله خیردا دره نین اوتایی است. اجاق‌های روستای سلوک: اجاق قره داش، اجاق آرمیدلیق و آرامگاه سید عزیز (میر محمدعلی)
اجاق آرمیدلیق و آرامگاه سید عزیز (میر محمدعلی) در قبرستان سلوک است. مکان‌های تاریخی بورج دیبی، مخروبه قوچ داشی به غارت رفته‌است. غارهای زیر زمینی (ماغارا یا کوول) و خرابه شهر دره‌های غربی سلوک با طبیعت بکر از جاهای بسیار دیدنی هشترود و سلوک هستند. اسم طوایف به گویش اهالی نوشته شده‌است. اسمی از حافظ جعفری که یکی از بزرگان و خادمان به سلوک بوده، نیاورده باشیم بی انصافی است. منبع: تحقیق از ساکنان سلوک@kalghanchay@Solukian منابع. آدرس پایگاه مقاله مورد نظر دربارهٔ دهستان سلوک
آدرس پایگاه مقاله مورد نظر دربارهٔ دهستان سلوک https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=197649
صیدبیگ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سلوک بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است. منابع. در راستای معرفی روستای صیدبیگ که یکی از روستاهای زیبای و توریستی هشترود به حساب می رود در خدمت شما عزیزان هستم، بنده عادل حبیبی یکی از ساکنین این روستا هستم که قصد دارم این روستارا برای شما عزیزان بیشتر توضیح بدهم روستای صیدبیگ پنج کیلومتر از اتوبان تهران تبریز فاصله دارد. و خوشبختانه مسیر کاملا اسفالت میباشد در بدو ورود به روستا با یک. رودخانه بزرگ و زیبا رو به رو خواهید شد دارای پل بتنی میباشد
و زیبا رو به رو خواهید شد دارای پل بتنی میباشد که جلوی زیبایی به رودخانه بخشیده در هر دو دست رودخانه باغ های سر سبز و درختان سرو قامتی وجود دارد که نگاه هر بیننده رابه خودش جلب میکند هوای مساعد وخنک و محیط ارام دنج و امن که سالانه مسافر زیادی را به سوی خود میکشد از همه مهمتر مهمان نوازی اهالی مثال زدنیست
قره‌آغاج‌رود یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سلوک بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است.
اغبلاغ حسن کندی / اغبلاغ/، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هشترود در استان آذربایجان شرقی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان علی‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
حسن کندی رود روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هشترود در استان آذربایجان شرقی ایران است.این روستا حدودا در ۲۵ کیلومتری شهرستان هشترود و ۵۰ کیلومتری شهرستان میانه قرار دارد. و توابعی همچون روستای دلمه و رود قرانقوچای که به دربند ضحاک نیز معروف است به طرف رود قزل اوزن و شهر میانه سرازیر میشود این رود زیستگاه ماهی های مختلف همچون قزل آلا و ماهی سفید و ... می باشد؛ کوهنواردان مجهز میتوانند از طریق روستای دلمه نیز به قلعه ضحاک برسند و عبور از تونل توصیه نمیشود. لازم به ذکر است برای رسیدن به طبیعت روستای دلمه و
لازم به ذکر است برای رسیدن به طبیعت روستای دلمه و رودخانه و همچنین سنگ گنبدی شکل که معروف است به سنگ عروس باید از روستای حسن کندی عبور کنید. روستا دارای تاریخ و فرهنگ غنی و مردمی مهمان نواز و طبیعت به یاد ماندنی است و در بهار و تابستان شاهد چند برابر شدن جمعیت روستا هستیم زیرا اکثر اهالی روستا مقیم شهر بوشهر و تهران هستند . جمعیت. این روستا در دهستان علی‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸۳ نفر در ۲۲۰خانوار بوده‌است.
عجمی یا عجمی اوچ تپه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان علی‌آباد بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده است.
عربلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان علی‌آباد بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است. این روستادر ۲۰ کیلومتری جنوب شرق هشترود، شرق ایستگاه راه‌آهن خراسانک ودرمجاورت قلعه تاریخی ضحاک که یادگار ارزشمند از تاریخ وفرهنگ ایران است قرار دارد .از آنجا که این روستا در دل طبیعت بکر منطقه است هم تاریخ دوستان وهم طبیعت گردان برای گشت وگزار راهی این منطقه می شوند.7 خانوار دراین روستا سکونت دارند,جاده روستا آسفالت می باشد وانشعابات گاز وبرق وتلفن برای این روستا مهیا شده است.مشاغل مردم این روستا
برای این روستا مهیا شده است.مشاغل مردم این روستا کشاورزی ,دامداری,تولید عسل ارگانیک می باشد که برای سوغاتی می توان از زنبورداران این روستا عسل طبیعی تهیه کرد.
تاریخ ارمنستان یا تاریخ ملت ارمنی در سرزمینی جریان یافته‌است که در جغرافیا به نام سرزمین کوهستانی ارمنستان یا فلات ارمنستان معروف است که ارمنستان امروزی در بخش کوچکی از آن سرزمین واقع است. تاریخ ارمنستان به ترتیب زمانی به پنج دوره تقسیم شده‌است؛ این تقسیم‌بندی به شرح زیر است: خاستگاه. دیدگاه نخست چنین است که این قوم در اثر ادغام تدریجی اقوام مهاجر هند و اروپایی (قوم آرمن) با اقوام بومی قدیمی تر ساکن در فلات ارمنستان مانند :هوری، اورارتویی، لوویان و هایاسا به وجود آمده‌است. بر پایه دیدگاه دیگر ارمنیان از
به وجود آمده‌است. بر پایه دیدگاه دیگر ارمنیان از آغاز در موطن اصلی خود فلات ارمنستان می‌زیستند لیکن از ادغام اقوام گوناگون پدید آمده‌اند. ارمنیان خود را «های» و کشورشان را هایک یا «هایاستان» می‌نامند. در مورد پیدایش و نام ارمنیان موسس خورناتسی در کتاب خود این‌گونه می‌نویسد که: در متون کهن ارمنی، هایک را یکی از نوادگان نوح و از دودمان یافث دانسته‌اند. در کتاب مؤسس خورناتسی آمده‌است که هایک پس از کشتن بل و در هم شکستن سپاه وی در محل نبرد ملکی بنا کرد و آن را «هایخ» نامید. از این رو تا زمان مؤسس خورناتسی (سده
نامید. از این رو تا زمان مؤسس خورناتسی (سده ۵ میلادی) نیز این ناحیه «هایوتس – دزور» نامیده می‌شد. هایوتس در زبان ارمنی به مفهوم «ارمنیان» و دزور به معنای «دره» است. تنی چند از دانشمندان نام «های» را با واژه «هاتی» که نام حتیان بوده مربوط دانسته‌اند. پیوتروفسکی این نظریه را مستدل و استوار دانسته‌است. پاتکانوف بر آن بود که «های» در آغاز نام قومی جداگانه بوده که بر دیگر اقوام مجاور برتری داشته و نام خود را به همه آن‌ها داده‌است. در آسیای صغیر به هنگام کاوش‌های باستان‌شناسی در ناحیه هتوشش تختگاه کهن دولت
باستان‌شناسی در ناحیه هتوشش تختگاه کهن دولت حتیان، کتیبه‌ای متعلق به هزاره دوم قبل از میلاد کشف شده و این قدیم‌ترین منابعی است که در آن از کشور هایاسا و مردم آن یاد شده‌است. با کشف کتیبه «حِتی» سده ۱۴ قبل از میلاد معلوم شد که سرزمین شمال غرب ارمنستان، هایاسا نام داشته‌است. «کاپانتسیان» یادآور شده که (سا) و (شا) در زبان‌های اقوام آسیای صغیر صورت پسوندی را داشته که مشخص‌کننده نام سرزمین و محل معینی بوده‌است. چنین نتیجه‌ای حاصل شده‌است که وجود دو قوم در تشکیل مردم ارمنستان مؤثر بوده‌است که یکی از آن‌ها ساکن
مردم ارمنستان مؤثر بوده‌است که یکی از آن‌ها ساکن ارمنستان شرقی و شامل اتحاد قومی «ارمنیا» و دیگری ساکن ارمنستان غربی و شامل اتحاد قومی «هایاسا» بوده‌است. نام. نام بومی این کشور در زبان ارمنی هایک می‌باشد که در سده‌های میانه با افزودن پسوند فارسی "ستان" (به معنای "سرزمین") به هایاستان تغییر یافت. این نام به‌طور سنتی از نام هایک، بنیان‌گذار ملت ارمنی و نتیجهٔ نوح پیامبر، گرفته شده‌است که بر اساس نوشتهٔ موسس خورناتسی، تاریخ‌نویس ارمنی، در سال ۲۴۹۲ قبل از میلاد «بل» پادشاه بابل را شکست داد و ملت ارمنی را در
«بل» پادشاه بابل را شکست داد و ملت ارمنی را در منطقهٔ آیرارات بنیان گذاشت. زبان ارمنی، زبان رسمی کشور ارمنستان است. برخی از همسایگان، ارمنستان و ارمنیان را با نام‌های دیگری نیز شناخته‌اند. مردم گرجی ارمنیان را «سُمخِبی» (درحالت مفرد: سُمِخی) و ارمنستان را «سُمخِتی» می‌گویند. ملت‌ها و کشورهای دیگر نیز از دیر باز تاکنون ارمنیان و ارمنستان را با تلفظ‌های مختلف کلمهٔ «آرمن» شناخته و می‌شناسند. آنان این کشور را (آرمِنیا، آرمانی، آرمینا، ارمنستان، آرمِنین، اِرمنستان) و به اسامی ای دیگر نامیده و ملت ارمنی را نیز
و به اسامی ای دیگر نامیده و ملت ارمنی را نیز (آرامان، آرمینیان، آدمیانین، آرمِنیر، اِرمَنی و اَرمنی) خوانده‌اند. نام «ارمنیا» نخستین بار در سطر ۱۵ ستون اول متن پارسی کتیبه داریوش اول بر کوه بیستون آمده‌است. در متن عیلامی کتیبه مزبور نام این سرزمین به صورت «هارمی نویا» در متن اکدی «اوراشطو» و در متن آرامی «اررط» آمده‌است. محققان «اوراشطو» را همان اورارتو دانسته‌اند. در کتیبه‌های آشوری که به خط میخی است، این نام به صورت اورارتو آمده‌است. در کتاب مقدس به صورت آراراط آمده‌است. دولت اورارتو به نام «پادشاهی وان»
آمده‌است. دولت اورارتو به نام «پادشاهی وان» نیز نامیده می‌شود. بابلیان ساتراپ‌نشین ارمنستان را «اوراشطو» و «اورالط» [Oralt] می‌نامیدند. حال آنکه پارسیان آن را «آرمینا» می‌خواندند. بر سنگ نوشته داریوش در شوش و نیز در نقش رستم به صورت «اررمن» آمده‌است. نام ارمنستان در متون یونانی به گونه‌های «ارمنیا» و مردم آنجا «ارمنیوی» [Armenioi] آمده‌است. گزنفون از ارمنستان و مردم آن به صورت «ارمنیون» یاد کرده‌است. هرودت و استرابون ارمنیان را «ارمنییوی» [Armenion] آورده‌اند. موسس خورناتسی نام ارمنیا را با نام «آرام»
موسس خورناتسی نام ارمنیا را با نام «آرام» مربوط می‌داند که ششمین نسل از فرزندان هایک بود. وی به نقل از گذشتگان می‌نویسد که آرام در پیکارها، پیروزی فراوان کسب کرد و از محدوده ارمنستان فراتر رفت. از این رو دیگر اقوام سرزمین ارمنستان را به نام او نامیده‌اند که یونانیان آن را «آرمن» و ایرانیان و سوریاییان «آرمنیک» می‌نامند. گیراگوس گاندزاکتسی می‌نویسد که مردم ارمنستان به سبب رشادتهای آرام، «ارمن» نامیده شده‌اند. در نوشته‌های مؤلفان عهد اسلامی چون بلاذری، دینوری، یعقوبی و ابن خردادبه نام این سرزمین «ارمینیه»