payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دارند و خود را متعلق به یک گروه قومی خاص در نظر نمی‌گیرند. بودیسم، اسلام، مسیحیت و آیین هندو محبوب‌ترین ادیان در سراسر منطقه هند شرقی هستند، در حالی که آئین‌های سیک، جین، ودین‌های سنتی چین در برخی از مناطق رواج دارند. هند شرقی دارای تنوع گسترده‌ای از خانواده‌های زبانی است و نباید با اصطلاح زبانهای هندوآریایی که اشاره به یک گروه از زبانهای هند و ایرانی در جنوب آسیا می‌کند اشتباه گرفته شوند. ناحیه گسترده هند شرقی از منظر اروپایی‌ها به دو بخش هند نزدیک (Hither India) و هند دور (Further India) تقسیم می‌شوند.
India) و هند دور (Further India) تقسیم می‌شوند. هند نزدیک هند بریتانیا است و دومی به معنای منطقه جنوب شرقی آسیا است. مناطق هند شرقی گاه با نام امپراتوری‌های استعمارگر آنها شناخته می‌شوند. به این ترتیب «هند شرقی بریتانیا» " "اشاره به مالزی می‌کند؛ هند شرقی هلند اشاره به اندونزی دارد؛ و هند شرقی اسپانیا به معنی فیلیپین است. از لحاظ تاریخی پادشاه حبشه (اتیوپی) با عنوان "یوحنای کشیش هند (شرقی)" شناخته می‌شد؛ چرا که فکر می‌شد که حبشه یکی از سه هند است. تاریخچه. اکتشاف در مناطق هند شرقی توسط قدرتهای اروپا در
اکتشاف در مناطق هند شرقی توسط قدرتهای اروپا در اواخر قرن ۱۵ و اوایل قرن ۱۶ با پیشگامی کاشفان پرتغالی انجام شد. پرتغالی‌ها کل را "هند" (ایندیز Indies) نام نهادند. در نهایت این منطقه به چند هند تفکیک شد. هند شرقی که همچنین به نام «هند قدیم» یا «هند بزرگ» هم شناخته می‌شد، متشکل از هند بود و هند غربی (یا هند جدید New Indies) نیز نام منطقه «آمریکا» یا «کارائیب» می‌شد. این مناطق منابع مهم تجارت کالا به خصوص پنبه، نیل و ادویه جات برای شرکتهای بزرگ تجاری مانند کمپانی هند شرقی بریتانیا و شرکت هند شرقی هلند در قرن
هند شرقی بریتانیا و شرکت هند شرقی هلند در قرن ۱۷ شدند. این دنیای جدید در ابتدا از سوی کریستف کلمب به عنوان شرقی‌ترین بخش از هند باشد.
فرانک (فرانسوی: franc) یکای پول کشور تونس بین سال‌های ۱۸۹۱ و ۱۹۵۸ بود. به ۱۰۰ سانتیم (صنتیم) تقسیم می‌شد و معادل فرانک فرانسه بود. تاریخ. فرانک در سال ۱۸۹۱ با نرخ (۱ ریال = ۶۰ سانتیم) جایگزین ریال تونس شد. فرانک از سکه و اسکناس تشکیل می‌شد و و مخصوص تونس منتشر می‌شد، هرچند که اسکناس‌های اولیه تولید الجزایر بود که مهر «تونس» خورده بود. دینار در سال ۱۹۵۸ با نرخ (۱۰۰۰ فرانک = ۱ دینار) جایگزین فرانک شد.
فرانک (هلندی: frank - فرانسوی: franc - آلمانی: Franken) تا قبل از جایگزینی با یورو در سال ۲۰۰۲ یکای پول کشور بلژیک بود. فرانک بلژیک به ۱۰۰ سانتیم (هلندی: centiem، فرانسوی:centime، آلمانی: Centime) تقسیم می‌شد.
ریال تا سال ۱۸۹۱ یکای پول کشور تونس بود. تاریخچه. ریال را حکمرانان عثمانی تونس منتشر کردند. ریال تونس با قوروش ترکیه یکی نبود، هر چند اروپاییان هر دو را با نام پیاستر piastre هم می‌شناختند. از سال ۱۸۵۵، ریال استاندارد دوفلزیِ ۱ ریال برابر ۰/۱۷۷۱۶ گرم طلای خالص یا ۲/۷۸۷۳ گرم نقره خالص بود. در ۱۸۸۷، از مقدار طلای موجود در سکه ۲۵ ریالی کمی کاستند تا آنرا با ۱۵ فرانک فرانسه معادل کنند. در ۱۸۹۱ نرخ تبدیل (۱ ریال = ۶۰ سانتیم) به کار رفت تا فرانک تونس جایگزین ریال شود.
سامانه‌ای برای انتقال پیام است که به آن‌ها دورنگاشت یا تلگراف می‌گویند، که از یک نقطه به نقطه دیگر، با به‌کارگیری کدهای انتقال سریع و قابل اعتماد عمل میکند . دورنگار یا تلگراف وسیله‌ای برای انتقال پیام‌ها به فواصل دور از طریق یک فناوری سیگنالی است. در تلگراف لازم است پیام به یک کد ('زبان') تبدیل شود که توسط فرد فرستنده و گیرنده شناخته‌شده باشد. این‌گونه کدها بر اساس محدودیت‌های رسانه (متوسط) سیگنالینگ طراحی می‌شوند. به‌کارگیری سیگنال‌های دود، چراغ‌ها و بازتاب نور از مثال‌های قدیمی هستند. در سدهٔ ۱۳ اختراع
نور از مثال‌های قدیمی هستند. در سدهٔ ۱۳ اختراع برق امکان انتقال سیگنال‌ها از طریق تلگراف الکتریکی را فراهم کرد. تلگراف الکتریکی توسط ساموئل مورس اختراع شد. اختراع رادیو در اوایل سدهٔ ۲۰ میلادی رادیوتلگراف و دیگر شکل‌های تلگراف بی‌سیم را پیش آورد. در عصر اینترنت، وسایل تلگرافی تا حد بسیاری در پیچیدگی و سهولت استفاده، توسعه پیدا کردند تا آنجا که دارای رابط‌هایی با زبان طبیعی هستند که کد زیرین را پنهان می‌کنند، و زمینهٔ فناوری‌های چون رایانامه و پیام‌رسانی فوری را فراهم می‌کنند. تلگرام به پیامی گفته می‌شد که
را فراهم می‌کنند. تلگرام به پیامی گفته می‌شد که توسط تلگراف الکتریکی یا تلگرافی که از کدهای مورس استفاده می‌کند ارسال می‌گردید. همچنین کیبلگرام (cablegram) یا به‌صورت‌های مختصر آن کیبل (cable) یا وایر (wire)، نام پیامی بود که توسط کابل تلگرافی زیردریایی ارسال می‌شد. در دوره‌های بعد تلکس که از شبکه تلکس بهره می‌برد مورد استفاده قرار گرفت. نخستین کابل دائمی تلگراف گذرنده از زیر اقیانوس اطلس در سال ۱۸۶۶ ارتباط میان قاره‌های آمریکا و اروپا را برقرار کرد. این طرح با حمایت دولت‌های ایالات متحده آمریکا و بریتانیا
با حمایت دولت‌های ایالات متحده آمریکا و بریتانیا و افرادی چون سایرس وست فیلد، ساموئل مورس، ویلیام تامسون و آیزامبارد کینگدام برونل محقق شد. در سال ۱۹۲۹، وسترن یونیون با ارسال ۲۰۰ میلیون تلگراف، رکورد ارسال آن را شکست که در نتیجهٔ این رکورد شکنی دوران تازه‌ای از تجارت تلگراف رونق پیدا کرد. بسیاری از مردم معتقد بودند که دریافت تلگراف به معنای دریافت یک خبر بد است چرا که تنها در موارد ضروری از آن استفاده می‌شد. تلگراف در صنعت روزنامه‌نگاری هم به سرعت پیشرفت کرد به صورتی که یکی از نخستین بهره‌برداری از آن،
کرد به صورتی که یکی از نخستین بهره‌برداری از آن، گزارش جنگ کوبا و اسپانیا در سال ۱۸۹۷ بود. شاید به همین دلیل باشد که در قرن نوزدهم بسیاری از روزنامه‌ها مانند ساندی تلگراف، تلگرام و دیلی‌تلگرام نام‌شان را از تلگراف که مترادف با سرعت در انتشار اخبار بود اقتباس کردند. تأثیرات. تلگراف زندگی بشر را دگرگون کرد و برخی از متفکران آن را حتی مهم‌تر از اینترنت می‌دانند. هارولد اینیس متفکر ارتباطات و اقتصاد سیاسی معتقد است که توسعه امپراتوری‌ها بیش از اینکه بر مهارت نظامیان متکی باشد، بر رسانه‌های ارتباطی‌ای متکی است
متکی باشد، بر رسانه‌های ارتباطی‌ای متکی است که دستورهای پایتخت را ابلاغ می‌کنند. به همین ترتیب، ساختار نظم‌های بعدی هم به فناوری رسانه‌ای موجود در آن زمان بستگی داشته‌است. برای مثال اختراع تلگراف این امکان را ایجاد کرد که کنترل موثرتری بر نقاط بسیار دور دست اعمال شود. و به این ترتیب برای نخستین بار در تاریخ بشر ارتباطات همزمان از راه دور ممکن شود. تلگراف در ایران. در تاریخ ۱۲۴۲ خورشیدی دولت بریتانیا تصمیم گرفت که ارتباط خود را با ایران از طریق تلگراف برقرار کند به همین خاطر چندی از مهندسان این امر را به
کند به همین خاطر چندی از مهندسان این امر را به سرپرستی ارنست هولتسر مأموریت داد این کار انجام دهند و خطوط تلگراف از بندرعباس تا تهران کشیده شد. عباسعلی‌خان دنبلی نخستین ایرانی بود که زبان مورس را یادگرفت و نخستین کسی بود که نسبت به ارسال پیام به وسیله تلگراف اقدام کرد. او سپس رسماً به استخدام اداره پست و تلگراف درآمد. در روز ۲۷ اسفند سال ۱۲۳۶ هجری خورشیدی نخستین پیام توسط تلگراف در ایران از مدرسه دارالفنون به کاخ ییلاقی ناصرالدین شاه ارسال شد.
بردفورد فیلیپ دلسون (۱ دسامبر ۱۹۷۷) گیتاریست آمریکایی و یکی از اعضای اصلی و بنیادگذاران گروه لینکین پارک است. اوایل زندگی. نام براد را از کلمه "براد فورد" وام گرفته‌اند. پسر یک خانواده یهودی که در اول دسامبر ۱۹۷۷ در آگورای کالیفرنیا متولد شد. «سال‌های رشد من با موسیقی آمیخته است، آن زمان تنها چیزی که می‌توانست برایم لذت‌بخش باشد قطعات موسیقی بود که از رادیو می‌شنیدم همیشه از خانه ما صدای موسیقی بلند بود» اینها را براد می‌گوید، عضو اصلی گروه که حالا در لوس آنجلس سکونت دارد. براد اولین گیتار خود را به عنوان
سکونت دارد. براد اولین گیتار خود را به عنوان هدیه تولد زمانی دریافت کرد که در کلاس ششم تحصیل می‌کرد. اگرچه بعدها به ترومپت علاقه‌مند شد. «خب، صدای ترومپت را دوست داشتم اما مانور دادن روی آن مثل گیتار نیست و به نظرم شما جای کار چندانی ندارید!» براد با همین فرضیه بعدها همان گیتار را دنبال کرد و در جستجوی همین عشق بود که تحصیلات خود را نیمه‌کاره رها کرد. دوران، دوران یک پدیده بود، گروهی سه نفره با صدایی جادویی که توانست براد را چنان تحت تأثیر قرار دهد که همیشه در آروزی تشکیل یک گروه موسیقی باشد، اولین تأثیرات
در آروزی تشکیل یک گروه موسیقی باشد، اولین تأثیرات این تصمیم در دبیرستان نمود پیدا کرد. زمانی که به عشق گروه‌های ترش متالی چون متالیکا، گانز ان رزز و دیگر گروه‌های موبلند، او هم موهای خود را بلند کرد. اما همیشه با مشکل روبرو بود، در حقیقت موهای بدفرم او را هیچ سشواری نمی‌توانست صاف نگه دارد حتی از مواد شیمیایی هم کاری بر نمی‌آمد، رنگ کردن موها گام بعدی او بود طوری که هر روز دوستان و مسئولین در مدرسه او را با ظاهری جدید و عجیب مشاهده می‌کردند و این روند تا جایی ادامه پیدا کرد که نام وی به عنوان غیرعادی‌ترین
ادامه پیدا کرد که نام وی به عنوان غیرعادی‌ترین و عجیب‌ترین و غریب‌ترین شاگرد مدرسه وارد کتاب سال شد. دوران نوجوانی براد هم با عشق به گیتار و قهرمانان محبوبش در این عرصه همچون "دیو متیوس"، "استف" از گروه دفتونز و "سونی د ر ئال استایت" گذشت. وی بلافاصله وارد دانشگاه یو.سی.ال.ای شد و در رشته ارتباطات شروع به تحصیل کرد. فارغ‌التحصیلی وی مصادف بود با قبول شدن گرایش وی در مدرسه حقوق که البته آن را به عشق کار حرفه‌ای در یک گروه موسیقی دنبال نکرد و از آن پس درس و تحصیل جایش را به موسیقی داد. «از اینکه نتوانستم درس
جایش را به موسیقی داد. «از اینکه نتوانستم درس خود را ادامه بدهم اصلاً ناراحت نیستم چون حالا به جایش به عنوان نوازنده‌ای در گروهی موفق مشغول به کارم و با اینکه می‌دانم عقیده‌ام کاملاً خودخواهانه و خودپسندانه است اما باید بگویم من واقعاً برادر بزرگه بد هستم!» این لقب را سایر اعضای گروه به او دادند، حتی امروز هوادارنش هم نام مستعار او را به صورت خلاصه بی.بی.بی صدا می‌زنند. چیز جالبی که درباره براد وجود دارد این مسئله است که او در کالج با شخصی به نام فینیکس هم اتاقی بود، پسر عشق گیتاری که آن روزها تنها یک دوست
بود، پسر عشق گیتاری که آن روزها تنها یک دوست عزیز بود و حالا یاری جدانشدنی. چون او هم از اعضای ثابت گروه به شمار می‌رود اما براد و فینیکس هیچ‌گاه با هم درباره تشکیل یک گروه کوچک موسیقی صحبتی نکردند و تا حدودی راهشان از هم جدا شد، فینیکس تحصیل را ادامه داد اما براد به گروه پریکز پیوست و با این حساب سال ۱۹۹۴ سال آغاز فعالیت‌های جدی وی شد. پریکز آنقدر کوچک و خارج از استاندارد بود که اصلاً نتوانست خودی نشان دهد چه رسد به آن که برگ برنده‌ای برای برد باشد. بنابراین به دنبال جریان تازه‌ای در این مسیر می‌گشت تا به
به دنبال جریان تازه‌ای در این مسیر می‌گشت تا به هدف اصلی‌اش نزدیک‌تر می‌شود. احتمالاً آشنایی او با راب بوردون گام اول این مسیر سرشار از کامیابی و موفقیت بود، دیگر عضو امروز لینکین پارک که آن روزگار تنها یک درامر گمنام بود که عشقش تلفیق سبک‌ها و شیوه‌های نوازندگی با هم بود. این دو نفر با هم پایه گروه "Relative Degree" را گذاشتند، گروهی که در حقیقت اجتماعی از راک، رپ و فانک بود و همان چیزی بود که هم خوشایند راب بود و هم خوشایند برد. اما با وجود همه تلاش‌های این دو و تمام تمرینات و حتی سعی‌شان در برگزاری چند
دو و تمام تمرینات و حتی سعی‌شان در برگزاری چند اجرای زندهٔ کوچک این گروه به سرانجامی نرسید و گروه از هم پاشید. رؤیای براد داشت به انتهای خود می‌رسید و همه چیز حاکی از آن بود که می‌بایست صحنه را خالی کند و به دنبال کار دیگری بگردد. در سال ۱۹۹۵، دلسون و شینودا گروهی را با نام زیرو (Xero) تأسیس کردند که نقطه شروعی برای لینکین پارک بود. لینکین پارک. در سال ۱۹۹۹، دلسون باند را گسترش داد، چستر بنینگتون جایگزین مارک ویکفیلد (Mark Wakefield) شد و بلافاصله نام گروه به هایبرید تئوری تغییر یافت. در سال ۲۰۰۰ تغییر نام
هایبرید تئوری تغییر یافت. در سال ۲۰۰۰ تغییر نام دیگری در گروه اعمال شد و نام برای همیشه به لینکین پارک تغییر کرد. لینکین پارک در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۰، توانست با آلبوم هایبرید تئوری موفقیت بسیار زیادی را به دست آورد. زندگی شخصی. در سپتامبر ۲۰۰۳ با "Elisa Boren" ازدواج کرد. آنها صاحب سه فرزند به نام‌های تایلر (متولد ۲۰۰۸) ، نوآ (متولد ۲۰۱۰) و ایون (متولد ۲۰۱۲) هستند. برد دو برادر کوچکتر از خود به نام های "گِرگ" و "جف" دارد. او همراه با پدر خود "دان دلسون" بسیاری از جنبه‌های کسب و کار لینکین پارک و دیگران را کنترل
جنبه‌های کسب و کار لینکین پارک و دیگران را کنترل می‌کند. در سال ۲۰۰۴ برد و همسرش صندوق کمک هزینهٔ تحصیلی را با نام خودشان در دانشگاه "UCLA" تأسیس کردند. از سال ۲۰۰۵ برد از اعضای افتخاری سازمان غیر انتفاعی "Little Kids Rock" است که آلات موسیقی رایگان و آموزش به کودکان در مدارس عمومی محروم در سراسر ایالات متحده فراهم می‌کند.
رخش‌آلان‌ها (از روی یونانی روکس‌آلان‌ها هم نوشته‌اند) تیره‌ای از ایرانی‌تباران سرم بودند که این نام را برای روشنی پوست یا پوشش آنان به ایشان داده بودند. این نام، گویش و نگارش لاتینِ رخش‌آلانی (روس آلان، روکاس، روگاس) است. تیره ای پرشمار و بسیار کهن از تیره باختری ایرانیان سرمتی (باختری‌ترین سکاها) بودند که در دشت‌های خاور اروپای امروزی در کنار دیگر سکاها و ماساگت‌ها و سرم‌ها می‌زیسته‌اند و به چند زبان سخن می‌گفتند. رخش‌آلان‌ها را آلان‌های سپیدروی می‌دانند (روخش: روشن). حتی وردانسکی نام روس را از آنان سرچشمه
روشن). حتی وردانسکی نام روس را از آنان سرچشمه می‌داند و نیز مردمی با نام روکاس (یا روگاس) که در نبردی از پادشاهی استروگوت‌ها شکست می‌خورند را آمیزه ای از رخش با آس (آلان‌ها همان آسی‌ها هستند) می‌داند. سکونت گاه. میهن نخستین‌شان برپایهٔ تاریخ سرزمین‌های میان رودهای دن و دنیپر بود. رخش‌آلان‌ها در سدهٔ یکم پیش از میلاد به سوی دانوب کوچیدند و در جلگه باراگان در رومانی کنونی جاگیر شدند."" تاریخ. آنان در سال ۱۰۰ پ. م به رهبری پادشاه خود تاسیوس (به گویش لاتین) در پشتیبانی از جنگ سالار سکایی پالاکوس، از دیفانتوس
پشتیبانی از جنگ سالار سکایی پالاکوس، از دیفانتوس سردار مهرداد ششم پادشاه پنتوس شکست می‌خورند و از کریمه واپس رانده می‌شوند. ژولیوس سزار نام روکسولان را در کتاب خود دربارهٔ جنگ با گیل‌ها (یا همان که به فرانسوی گُل می‌گویند؛ از تیره‌های کِلت یا سلتی) نگاشته و آنان را در جایی هم‌مرز با آلان‌ها می‌داند. جایی که میان یازیگ‌ها (باختری‌ترین سکاها) و داسی‌ها بود. آنان پیش از مهاجرت به شمال و باختر دریای سیاه، در سرزمین‌های پست کناره رود ولگا و کوهپایه‌های اورال می‌زیستند. پس آنگاه با سکاهای شمال دریای سیاه جنگیده؛
پس آنگاه با سکاهای شمال دریای سیاه جنگیده؛ سپس پس از شکست آنان در سده دوم پیش از میلاد، در کنارشان و در برابر پادشاهی بسفور و شهرهای یونانی نشین کریمه جنگیدند. استرابون که در سدهٔ یک پیش از زایش مسیح می‌زیسته از ایشان با برنام گردونه‌سوار یاد می‌کند که یادآور کوچ‌نشینی این تیره است. در سده نخست پس از زایش مسیح گروهی از آنان به سوی روددانوب و رود دنیپر رفته؛ و تا ۷۰ سال در دشت‌های امروزی رومانی تا صربستان زندگی می‌کردند، تا آنکه رومیان بر آنان تاختند و رُخش آلان‌ها بهمراه دیگر تیره‌های ایرانی این دشت‌ها
آلان‌ها بهمراه دیگر تیره‌های ایرانی این دشت‌ها همچون داسی‌ها و تراس‌ها شکست‌هایی از رومیان خوردند. برخلاف هون‌ها که وابسته به تازش بر یکجانشینان بودند، روش زندگی رخش‌آلان‌ها بیشتر بر پایه کشاورزی استوار بود. زمین‌های استپ برای کشاورزی چندان آماده نبود و خاک سرشاری نداشت، از همین رو گهگاه جنگی بر سر بدست آوردن زمینی فراهم برای کشت میان تیره‌ها پیش می‌آمد. در یکی از نبردهای رومیان با رخش‌آلان‌ها ۹۰۰۰ سوار از آنان بدست یگان ۳ گالیکا (یگان نبرد با گیل‌ها یا گُل‌ها _چنان‌که امروزه به فرانسوی می‌گویند_) و سپاه
_چنان‌که امروزه به فرانسوی می‌گویند_) و سپاه پیاده روم بود. این شکست در زمستان ۶۹ م رخ داد. این سال در تاریخ روم به سال چهار فرمانروا شناخته می‌شود. آنها می‌خواستند از این هنگامه سود ببرند که گرفتار سپاهی شدند که نخست هم پیمان اوتو و سپس ویتیلیوس شده بود و پس از آن بدنبال نبرد با ویتیلیوس و هوادار وسپاسیان بود. در زمانی که تاسیتوس تاریخ‌نگار رومی گوید: ریشه شکست آنان سنگینی زره‌شان بود و اینکه بر زمین سست افتاده و با نیزه بلندشان که جنگ‌افزار آیینی سلمی‌ها بود نمی‌توانستند دوباره از زمین برخیزند. در زمان
بود نمی‌توانستند دوباره از زمین برخیزند. در زمان دومیتیان، لژیون ۲۱ راپاکس (یگان رومی گماشته بر پانونیا) را به کینه جویی از کشتاری که از مردمان شان کرده بودند به یاری داس‌ها یکسره نابود کردند. در جنگ‌های داسی نخست سوی داسی‌ها را گرفتند و بیشتر سواران خود را به جنگ برای آنان فرستادند؛ ولی در جنگ نخست داسی به سال ۱۰۲–۱۰۱ میلادی در نیکوپولیس آد ایستروم شکست خوردند و در جنگ دوم با داس‌ها همراه نشدند تا آنکه در ۱۰۶–۱۰۵ پادشاهی داسی یکسره نابود شد و تراژان امپراتور روم، کین خواهی نمود. سپاه دانوبی روم همه شهرها
روم، کین خواهی نمود. سپاه دانوبی روم همه شهرها و روستاهای آنها را سوزاند و بسیاری از مردانشان را کشت یا به همراه زنان و کودکانشان به بردگی کشید و جابجایی‌های بزرگی را برنامه‌ریزی نمود و همه گنجینه زرین و پرگوهر پادشاهی داسی را که بوربیستا (به گویش لاتین) و پیشینیانش فراهم آورده بودند و رشک رومیان گشته بود به تاراج برد. بدین سان فرمانداری رومی داسیا را بنیاد گذاشت و رومی‌ها به مرز با رخش‌آلان‌ها در دانوب رسیدند. تراژان بسیاری از داس‌ها را به پانونیا در مرز با ژرمن‌ها کوچاند. هادریانوس برج و باروهایی برای
با ژرمن‌ها کوچاند. هادریانوس برج و باروهایی برای پیشگیری از تاخت و تاز آنان در راستای دانوب ساخت. مارکوس آئورلیوس امپراتور روم نیز که با ژرمن‌ها نبردهای بزرگی داشت، با آنان نیز در کرانه دانوب جنگید. در سال ۲۶۰ میلادی به استان رومی پانونیا تاختند و پس از اندکی بخشی از آنان در سپاه روم می‌جنگیدند. مانند سرم‌ها دیگر، سرزمین آنها در میانه سده ۴ میلادی بدست هون‌ها افتاد. واپسین بار آنان را در کناره شمالی دریای سیاه در اوکراین امروزی و شبه جزیره کریمه گزارش کرده‌اند. از آن پس آنان با مردمان بومی این سرزمین همچون
از آن پس آنان با مردمان بومی این سرزمین همچون هون‌ها، آوارها، خزرها، اسلاوها و تاتارها درآمیخته اند. سرانجام در میانه‌های سدهٔ چهارم میلادی هون‌ها بر رخش‌آلان‌ها پیروزی یافتند و دیگر نامی از تیره ایشان بجز در نام آلان‌ها و روس‌ها به چشم نمی‌خورد؛ ولی فرهنگ، تاریخ و نژادشان همچنان پابرجاست. و بازمانده این قوم بزرگ در بلوچستان پاکستان و ایران به نام رخشانی زندگی می‌کنند. بسیاری از سنگ نگاره‌های رومی از فرمانروایان بزرگ روم نقشینه‌هایی از رخش‌آلان‌ها و دلاوری‌های آنان در جنگ‌ها دارد. مارکوس آئورلیوس، فیلسوف و
آنان در جنگ‌ها دارد. مارکوس آئورلیوس، فیلسوف و فرمانروای روم، در کتاب خود گفتارها از آنان یاد کرده‌است. همچنین در سرزمین اوکراین کنونی در میان مردمان بومی آن آمیخته شده‌اند.
شرکت پالایش نفت شیراز یا پالایشگاه نفت شیراز، شرکت پالایش نفت ایرانی است، که تأسیسات پالایشی آن شرکت در ۲۲ کیلومتری شیراز و در محدوده شهرستان زرقان واقع شده‌است. ظرفیت طراحی شده این پالایشگاه ۴۰ هزار بشکه در روز می‌باشد. طبق طراحی خوراک نفت خام مورد نیاز به وسیله یک خط لوله ۱۰ اینچ به طول ۲۳۰ کیلومتر از میدان نفتی گچساران و توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب تأمین می‌شود. وی پادگان آموزشی نیروی دریایی سپاه در۲۰کیلومتری شیرازو در محدود زرقان واقع شده است ووی پاسگاه صنایع شهدای صدر شیمی شیراز در ۲۰ کیلومتری
پاسگاه صنایع شهدای صدر شیمی شیراز در ۲۰ کیلومتری شیراز و در محدوده شهرستان زرقان واقع شده است مراحل طراحی و ساخت این پالایشگاه از سال ۱۳۴۹ شروع شد و در سال ۱۳۵۲ به اتمام رسید و در همان سال مورد بهره‌برداری قرار گرفت. شرکت پالایش نفت شیراز در سال ۱۳۵۲ به صورت شرکت سهامی خاص تأسیس گردید. در سال ۱۳۷۷ بر اساس سیاستهای جاری، ساختار اداری پالایشگاه به نوع شرکتی تغییر و دوره جدید فعالیت خود را با نام شرکت پالایش نفت شیراز آغاز نموده و در سال ١٣٨٨ به شرکت سهامی عام تبدیل شد. عمده محصولات پالایشگاه شیراز شامل گاز
تبدیل شد. عمده محصولات پالایشگاه شیراز شامل گاز مایع، بنزین، بنزین جت، حلال‌ها، نفت سفید، گازوئیل، نفت کوره، وکیوم سلاپس، ایزوریسایکل، ایزوفید، قیر و گوگرد می‌باشد. محصولات این شرکت تحت استانداردهای شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران به بازار داخلی عرضه می‌گردد. شرکت پالایش نفت شیراز تقریباً با داشتن سهم ۳ درصدی در تولید فراورده های اصلی نفتی، در جایگاه هفتم در میان ۱۰ پالایشگاه کشور قرار گرفته‌است.
یونیکست یا تک پخشی، در شبکه رایانه‌ای انتقال بسته‌های اطلاعاتی است به یک و تنها یک رایانه مقصد. تک پخشی در مخابرات بین یک فرستنده و یک گیرنده است. این واژه در تضاد با چندپخشی است که در آن مخابره بین یک فرستنده و چندین گیرنده انجام می‌شود. این مفهوم همچنین در تضاد با هر پخشی است که در آن ارتباط و انتقال داده بین یک فرستنده و نزدیک‌ترین گیرنده‌های موجود در یک گروه مخابرات داده برقرار می‌شود. از طرف دیگر واژهٔ سنتی نقطه‌به‌نقطه (ارتباطات از راه دور) در ارتباطات شبکه‌ای، معنایی مشابه معنی یونیکست دارد؛ چرا که
شبکه‌ای، معنایی مشابه معنی یونیکست دارد؛ چرا که در آن ارتباط بین فرستنده و گیرنده در دو سر یک لینک مخابراتی برقرار است. پروتکل اینترنت نسخه ۶ یونیکست را به خوبی هرپخشی و چندپخشی پشتیبانی می‌کند. یونیکست با وجود محدودیت ظاهری که دارد (ارسال داده از یک مبدأ به یک مقصد)، پروتکل غالب در مسیریابی‌های شبکه‌های محلی و همچنین شبکهٔ اینترنت محسوب می‌شود. همچنین پروتکل‌های کاربردی مانند پروتکل انتقال ابرمتن، قرارداد ساده نامه‌رسانی، پروتکل انتقال فایل و تلنت چون بر پایهٔ قرارداد هدایت انتقال طراحی شده‌اند، مد انتقال
قرارداد هدایت انتقال طراحی شده‌اند، مد انتقال دادهٔ یونیکست را پشتیبانی می‌کنند. بیان مسئله به زبان ریاضی. یک شبکهٔ مخابرات داده را در نظر بگیرد که فرستنده، گیرنده و همچنین تمام رهیاب رئوس گراف را شکل می‌دهند. یال‌های گراف لینک‌های مخابراتی بین دو راس مجاور هستند و هر لینک ارتباطی یک ظرفیت مشخص دارد که محدود‌کنندهٔ نرخ ارسال اطلاعات روی آن است. قصد داریم مسیری برای ارسال اطلاعات از فرستنده به گیرنده بیابیم به گونه‌ای که بیشترین جریان داده از مبدأ به مقصد داشته باشیم به گونه ای‌که دو شرط زیر محقق شوند: شرط
باشیم به گونه ای‌که دو شرط زیر محقق شوند: شرط اول: شرط ظرفیت کانال نرخ ارسال داده روی هر لینک ارتباطینقطه‌به‌نقطه (ارتباطات از راه دور) بین دو راس مجاور از ظرفیت آن کانال بیشتر نباشد . formula_1 شرط دوم: شرط بقای جریان برای هر راس در گراف شبکه نرخ ورود اطلاعات با نرخ خروج آن برابر باشد، مگر برای رئوس فرستنده و گیرنده؛ چرا که این دو داده را تولید و مصرف می‌کنند در حالیکه گره‌های میانی صرفاً وظیفهٔ تعیین مسیر برای بستهٔ دریافتی را بر عهده دارند و داده‌ای را تولید یا مصرف نمی‌کنند. formula_2 در این صورت
را تولید یا مصرف نمی‌کنند. formula_2 در این صورت بیشترین نرخ قابل دسترسی در انتقال داده از این قرار است : formula_3 مسیریابی. یافتن جریان بیشینه و مسیر متناظر آن، از طریق الگوریتم فورد–فالکرسون انجام می‌پذیرد. استفاده از گراف مانده مسیری را برای ارسال اطلاعات از مبدأ به مقصد مشخص می‌کند که بیشترین ظرفیت ممکن را دارد. با کمک قضایای تئوری اطلاعات ثابت می‌شود که در صورت استفاده از روش‌های کدینگ شبکه نرخ ارسال اطلاعات در مسئلهٔ یونیکست افزایش نمی‌یابد. تفاوت‌های بین تک‌پخشی، چندپخشی و پخش سراسری. یونیکست
بین تک‌پخشی، چندپخشی و پخش سراسری. یونیکست (تک‌پخشی): ترافیک داده که شامل جریانی از بسته‌های IP است، درون یک شبکه از یک نقطه، مانند میزبان یک وب سایت به سمت یک نقطهٔ دیگر مانند یک کارخواه کامپیوتر شخصی جریان می‌یابد. همان‌گونه که گفته شد، این معمول‌ترین شیوهٔ انتقال داده در اینترنت است. برادکست (پخش سراسری): در اینجا ترافیک داده که شامل جریانی از بسته‌های IP است، درون یک شبکه از یک نقطه، مانند میزبان یک وب سایت به سمت تمام نقاط پایانی ارسال می‌شود. این آسانترین روش برای برای اطمینان یافتن از دریافت داده در
روش برای برای اطمینان یافتن از دریافت داده در تمامی مقاصد است. این روش بیشتر مورد بهره‌وری شبکه‌های تلویزیونی، برای توزیع ویدئو و صوت، قرار می‌گیرد. حتی اگر شبکهٔ تلویزیونی یک شبکهٔ تلویزیون کابلی باشد، سیگنال مبدأ به تمام مقاصد ممکنه می‌رسد (این دقیقاً دلیل اصلی خراب شدن سیگنال دریافتی برخی کانال‌ها است). پخش سراسری در شبکه‌های عمومی اینترنت ، به دلیل حجم بسیار زیاد داده‌های غیرضروری که به شکل بی‌وقفه به هر دستگاه کاربر می‌رسد، عملی نیست. مالتی‌کست (چند پخشی): در این روش ترافیک بین مرزهای یونیکست و
پخشی): در این روش ترافیک بین مرزهای یونیکست و برادکست جای می‌گیرد. مالتی‌کست یک روش توزیع ترافیک از «یک منبع به تعدادی مقصد» است. این بدان معناست که که تنها مقاصدی که فیلترشان را برای گرفتن داده‌های خاصی تنظیم کرده‌اند، می‌توانند داده را دریافت کنند. در یک شبکهٔ IP، مقاصد (یعنی کارخواه‌ها) معمولاً به شکل مستقیم با مبادی داده (میزبان‌ها) ارتباط ندارند، زیرا ره‌یاب‌هایی بین مبدأ و مقصد وجود دارند. بسته به روش انتقال داده این ره‌یاب‌ها عملکرد متفاوتی دارند. در حالتی‌که از روش مالتی‌کست استفاده کنیم، هر ره‌یاب
حالتی‌که از روش مالتی‌کست استفاده کنیم، هر ره‌یاب متناسب با توپولوژی شبکه، بستهٔ دریافتی‌اش را روی تعداد مشخصی از خروجی‌هایش تکثیر می‌کند. همان‌گونه که پیشتر توضیح داده شد، پخش سراسری در شبکه‌های اینترنت به معنای کلاسیکش، میسر نیست. در حالی‌که می‌دانیم پخش اینترنتی شبکه‌های تلویزیونی، سرویس‌های اشتراک فیلم و … عملکردی مشابه پخش سراسری دارند. برای رسیدن به چنین عملکرد مشابهی می‌توان دو روش عمده، که یکی مبتنی بر مسئلهٔ یونیکست و دیگری مبتنی بر مسئلهٔ مالتی‌کست است ارائه داد: ۱. حل به کمک روش یونیکست: در این
است ارائه داد: ۱. حل به کمک روش یونیکست: در این روش نسخه‌های کپی شدهٔ دادهٔ اصلی از مبدأ به تمامی مقاصدی که خواهان آن بستهٔ خاص از داده هستند، ارسال می‌شود. از آنجایی که معماری‌های می‌تنی بر یونیکست بسیار فراگیر هستند، این روش بسیار مناسب است. اما زمانی که بحث ارتباط چند-به-چند مطرح می‌شود، کارایی خود را از دست می‌دهند. یونیکست از شروط و روش‌های IP مانند قرارداد هدایت انتقال و قرارداد داده‌نگار کاربر، که اصطلاحاً پروتکل‌های مبتنی بر نشست محسوب می‌شوند استفاده می‌کند.
در شبکه رایانه ای، مخابرات و نظریه اطلاعات، همه‌پخشی یا پخش‌همگانی روشی برای انتقال پیام به تمام گیرندگان به‌طور همزمان است. پخش کردن می تواند به عنوان یک عملیات در لایۀ بالای شبکه مثلا در یک برنامه انجام شود، به عنوان مثال، پخش کردن در رابط ارسال پیام؛ یا ممکن است یک عملیات در لایۀ پایین شبکه باشد، به عنوان مثال پخش کردن در اترنت. ارتباط همه به همه یک روش ارتباطی رایانه‌ای است که در آن هر فرستنده پیام ها را به همه گیرندگان یک گروه منتقل می کند. در شبکه، این ارتباط را می توان با استفاده از پخش کردن یا
این ارتباط را می توان با استفاده از پخش کردن یا چندپخشی انجام داد. این روش، متفاوت با روش نقطه به نقطه است که در آن هر فرستنده تنها با یک گیرنده ارتباط برقرار می کند. روش‌های آدرس‌دهی. چهار روش اصلی آدرس دهی در پروتکل اینترنت وجود دارد: بررسی اجمالی. در شبکه های رایانه ای، پخش کردن به معنای انتقال یک بسته به نحوی است که توسط همه دستگاه های موجود در شبکه دریافت شود. در عمل، پخش کردن به یک دامنه پخش محدود می شود. پخش کردن عمومی ترین روش ارتباطی است، و همچنین فشرده ترین است، به این معنا که ممکن است پیام های
فشرده ترین است، به این معنا که ممکن است پیام های زیادی تقاضا شود و بسیاری از دستگاه های شبکه درگیر شوند.این روش برخلاف آدرس دهی تک پخشی است که در آن میزبان دیتاگرام ها را تنها به یک میزبان دیگر می فرستد که با یک آدرس منحصر به فرد شناسایی می شود. پخش کردن ممکن است به یکی از دو شکل توسط هر فرستنده انجام شود. در "همه پراکندگی" پیام ها برای هر گیرنده مجزا هستند، در "همه پخش ای" پیام ها یکسان هستند. روش ارسال پیام MPI که استاندارد واقعی در خوشه‌های کامپیوتری بزرگ است، شامل روش MPI_Alltoall است. همه فن آوری های