payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یهودیان مهاجر شرق اروپا شد. این یهودیان عمدتاً در صنایع نساجی پاریس مشغول به کار بودند. این مسئله باعث شد که در جریان جنگ جهانی دوم و اشغال پاریس به دست نازی‌ها این محل آماج هجوم و حضور مکرر نیروهای آلمانی قرار گیرد. با پایان جنگ و در سال ۱۹۶۹ این محله به عنوان اولین محله حفاظت شده فرهنگی تاریخی پاریس انتخاب شد. براساس این قانون در چنین محلاتی شکل ظاهری خیابان از جمله مغازه‌ها، فروشگاه‌ها و ساختمان‌ها باید به شکل تاریخی خود حفظ می‌شد و هرگونه دخل و تصرف در چهره تاریخی این محلات جرم محسوب می‌شد. با اجرای
چهره تاریخی این محلات جرم محسوب می‌شد. با اجرای این قانون در طول نزدیک به چهل سال اخیر این محله شکل خاصی به خود گرفته‌است، به طوری که نما و تابلو مغازه‌ها از ۴۰ سال پیش تاکنون تغییر نکرده اما شغل آن‌ها تغییر کرده‌است، پس به عنوان مثال مغازه‌ای به شکل نانوایی باقی‌مانده اما در آن لباس‌های زنانه به فروش می‌رسد!؟ وضعیت فعلی. هم‌اکنون نیز این محله به ویژه خیابان دروسیه به عنوان یکی از اجتماعات یهودی در پاریس مورد توجه است. به همین علت در این محله بسیاری از کتاب‌فروشی‌ها، فروشگاه‌ها و مکان‌های فروش موادغذایی
فروشگاه‌ها و مکان‌های فروش موادغذایی مخصوص یهودیان بوده و مایحتاج مورد استفاده آن‌ها را عرضه می‌کنند. رستوران‌هایی نیز در این محل وجود دارد که غذاهایی مخصوص یهودیان و با رعایت شرایط ذبح یهودی طبخ می‌کنند. در بخش شمالی محله نیز اجتماعاتی از چینیان زندگی می‌کنند. از دهه ۸۰ نیز اجتماعات همجنس‌گرایان مرد در این محله تشکیل شده به طوری که تعداد زیادی کافه، رستوران و کلوب‌های شبانه مخصوص این افراد در این محله به ویژه در جنوب محله و محدوده خیابان‌های سن کروآ و ویل دوتامپ شکل گرفته‌اند. علاوه بر آثار فوق تعدادی از
دوتامپ شکل گرفته‌اند. علاوه بر آثار فوق تعدادی از آثار دیدنی پاریس نیز به شرح زیر در این محله قرار دارند:
باباشاه اصفهانی معروف به باباشاه عراقی، ملقب به رئیس‌الرؤسا معاصر شاه عباس صفوی و از معروفترین خوشنویسان سده دهم بوده و تا آن زمان کسی به درجهٔ او نرسیده بوده‌است. از زمان سلطنت شاه طهماسب تا دوره شاه عباس کبیر در عراق و خراسان در کتابت نستعلیق استاد مسلم شناخته شده‌است. زندگی. برخی او را از مردم کوهپایه اصفهان دانسته‌اند که در اصفهان نشو و نما یافته. باباشاه در اصفهان به انزوا می‌گذرانید و جز با اهل حال با کسی تکلم نمی‌کرد مگر به حسب ضرورت و از روی کدورت. او مردی موحد و سالکی مجرد، طالب کمالات و صاحب حالات
مردی موحد و سالکی مجرد، طالب کمالات و صاحب حالات بود. به سبب اخلاق درویشانه از نزدیکی با سلاطین و امرا پرهیز می‌کرد و روزگار را در گوشه نشینی به کتابت می‌گذرانید. اجرت هر هزار سطر کتابت او، گویا سه تومان بوده‌است. باباشاه را شاگرد سید احمد مشهدی دانسته‌اند. بعضی از تذکره‌ها نیز او را شاگرد میرعلی هروی (متوفی ۹۵۲) دانسته‌اند، ولی با ملاحظه سال وفات و عمر کوتاه او این ادعا از نظر تاریخی درست به نظر نمی‌آید. باباشاه در جوانی به سال ۹۹۶ در مسافرتی که به عراق داشته در بغداد کشته شده‌است. و همان‌جا دفن گردید.
داشته در بغداد کشته شده‌است. و همان‌جا دفن گردید. اما به روایتی دیگر در سال ۱۰۱۰ق زنده بوده‌است. خوشنویسی. باباشاه در عصر خود از مشهورترین خطاطان بوده‌است و خطش را به «عذوبت» و پختگی و لطافت ستوده‌اند و نوشته‌های او را «به قیمت اعلی» می‌خریدند. بسیاری معتقدند که باباشاه پس از میرعماد بهترین نستعلیق است. در دوران خودش در خط نستعلیق سرآمد بوده‌است. رساله منثور «آداب‌المشق» که دربارهٔ خوشنویسی است و برخی آن را به میرعماد منسوب کرده‌اند اثر اوست و نسخه اصل آن در کتابخانه دانشگاه پنجاب لاهور نگهداری می‌شود.
در کتابخانه دانشگاه پنجاب لاهور نگهداری می‌شود. شعر. باباشاه شعر نیز می‌سروده و تقی اوحدی نوشته‌است که «حالی» تخلص می‌کرده‌است. نمونه‌هایی از اشعار او در برخی از تذکره‌ها آمده‌است. این بیت از اوست: این رباعی از او است: آثار. منظومه‌ای در آداب خوشنویسی بدو نسبت داده‌اند. رساله آداب المشق نیز که به خطا به میرعماد (متوفی ۱۰۲۴) نسبت داده شده از باباشاه اصفهانی است. این رساله را محمد شفیع براساس نسخه محفوظ در کتابخانه دانشگاه پنجاب چاپ کرده‌است آثار او بین سال‌های ۹۷۷ و ۹۹۴ ه‍.ق دیده شده که بیشتر به قلم کتابت و
۹۷۷ و ۹۹۴ ه‍.ق دیده شده که بیشتر به قلم کتابت و همگی در نهایت قدرت و شیوایی است. از باباشاه، که به «کتابت» بیش از «قطعه نویسی» گرایش داشت، چند قطعه در کتابخانه‌های ترکیه هست، و نسخه‌های متعددی از آثار ادبی فارسی را که به خطّ اوست در برخی از کتابخانه‌ها می‌توان یافت. پیوند به بیرون. نمونه خط باباشاه اصفهانی
ورسای یکی از شهرهای فرانسه است که به خاطر مجموع کاخ‌های ورسای معروف شده‌است. این شهر برای بیش از یک سده از ۱۶۸۲ تا ۱۷۸۹ عملاً پایتخت پادشاهی فرانسه بود. ورسای هم‌اکنون یک شهر اقماری ثروتمند پاریس، پایتخت فرانسه، به‌شمار می‌رود و به‌عنوان مرکز مهم اداری و قضایی باقی مانده‌است. این شهر در حومه غربی پایتخت و در فاصله ۱۷ کیلومتری مرکز آن جای دارد. بر پایه آمار سال ۲۰۰۶ جمعیت این شهر برابر با ۸۹٬۴۹۰ نفر بوده‌است که نسبت به بیشینه جمعیت شهر در سال ۱۹۷۵ که ۹۴٬۱۴۵ نفر بود، کاهش داشته‌است.
مولانا اظهر تبریزی یا ظهیرالدین اظهر از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان صاحب‌نام قرن نهم هجری است. او ملقب به "استاد استادان"، "استادالاساتید" و "ظهیرالدین" است و او را صاحب فضل و کمالات بسیار دانسته‌اند. اظهر تبریزی مدتی در خدمت حکیم جعفر به تحصیل علم و فضایل پرداخت. او ابتدا از تبریز به هرات رفت و ملازم سلطان ابوسعید گورکانی شد؛ سپس به کتابخانه الغ بیگ در سمرقند رفت؛ بعدها از راه اصفهان به شیراز، بصره، بغداد، حلب، شام و مکه رفت و در همانجا به سال ۸۸۰ هجری قمری درگذشت. به این ترتیب اظهر باید عمری طولانی و افزون
به این ترتیب اظهر باید عمری طولانی و افزون بر ۸۰ سال کرده باشد. اظهر تبریزی شاگرد مولانا جعفر تبریزی معروف به جعفر بایسنقری از خوشنویسان و رئیس کتابخانه شاهرخ میرزا و پسرانش الغ‌بیگ و بایسنقر میرزا بود. مولانا اظهر را سومین کسی می‌دانند که در خط نستعلیق استاد شد. نخست میرعلی تبریزی بود که او را بنیانگذار این خط نامیده‌اند و پس از او شاگردش جعفر تبریزی آمد و این شیوه را با جدیت دنبال کرد و گسترش داد و سومین نفر در این راه اظهر بود. البته چنانچه جعفر تبریزی از میرعلی که واضع خط نستعلیق بود بهتر می‌نوشت، خط
از میرعلی که واضع خط نستعلیق بود بهتر می‌نوشت، خط اظهر را هم از جعفر تبریزی بهتر دانسته‌اند. او افزون بر نگارش نستعلیق از خفی تا جلی (بسیار ریز تا بسیار درشت)، همچنین خط ثلث را به‌مانند بزرگترین خوشنویسان این خط می‌نوشته است و آثار ارزشمندی در خطوط ششگانه دارد. از شاگردان معروف اظهر سلطان‌علی قاینی، سلطان‌علی مشهدی و شیخ بایزید پورانی هستند و برخی عبدالرحیم انیسی خوارزمی، سلطان‌علی سبز مشهدی، شیخ محمد امامی و غیب‌الله امامی را نیز شاگرد او دانسته‌اند. فرزند اظهر تبریزی، مولانا میرکی بود که او هم به استادی
اظهر تبریزی، مولانا میرکی بود که او هم به استادی در نستعلیق رسید. آثار اظهر بین سال‌های ۸۲۴ تا ۸۷۷ ه‍.ق امضا دارد که هم‌اکنون بیشتر آن‌ها در موزه‌های ایران و استانبول نگهداری می‌شود. از این رو می‌توان سال ۸۸۰ را که برخی برای درگذشتش ذکر کرده‌اند صحیح دانست.
کتاب مقاصد الفلاسفه را محمد غزالی در معرفی افکار و اندیشه‌های فیلسوفان مشائی یا پیروان فلسفه ارسطو نگاشته است. محتوای کتاب. کتاب به شیوه‌ای دقیق آرائ مشائیان را شرح می‌دهد و به همین دلیل پس از ترجمه به لاتین توسط گوندسیالووس به عنوان یک اثر اصیل مشائی برشمرده شد. زمان نگارش. نگارش دقیق این کتاب که حاکی از تسلط غزالی بر فلسفه مشاء بود سبب شد فیلسوفان مشهوری همچون قدیس توماس آکوئینی و فرانسیس بیکن و آلبرت کبیر بخطا غزالی را یک فیلسوف مشایی در ردیف ابن سینا و ابن رشد بدانند. تهمت سرقت. گفته می شود غزالی این
ابن رشد بدانند. تهمت سرقت. گفته می شود غزالی این کتاب را خود ننوشته است بلکه دانشنامه علایی ابن سینا را که به فارسی بوده به عربی ترجمه کرده و اینکه محتوای کتاب از ابن سینا باشد را پنهان ساخته است.
تابع انتقال در مهندسی، (که به نام تابع سیستم، یا تابع شبکه یا تابع تبدیل هم شناخته می‌شود) برای یک مولفه الکترونیکی یا سامانه کنترلی، نوعی تابع ریاضیاتی است که به صورت نظری خروجی ابزار (افزاره) را برای هر ورودی ممکن مدل‌سازی می‌کند. در ساده‌ترین حالت، این تابع یک گراف دو-بعدی از یک ورودی نرده‌ای مستقل دربرابر خروجی نرده‌ای مستقل است که به آن منحنی انتقال یا منحنی مشخصه هم گفته می‌شود. از توابع انتقال مولفه‌ها برای طراحی و تحلیل سامانه‌های گردآوری‌شده از مولفه‌ها، مخصوصاً به کمک فن نمودار بلوکی، در علم
مولفه‌ها، مخصوصاً به کمک فن نمودار بلوکی، در علم الکترونیک و نظریه کنترل استفاده می‌شود. ابعاد و واحدهای تابع انتقال، پاسخ خروجی ابزار را برای یک محدوده از ورودی‌های ممکن مدل‌سازی می‌کند. برای مثال، تابع انتقال برای یک مدار الکترونیکی دو-درگاهی مثل یک تقویت‌کننده می‌تواند یک گراف دو-بعدی از ولتاژ نرده‌ای در خروجی به عنوان تابعی از ولتاژ نرده‌ای اعمال‌شده به ورودی باشد؛ تابع انتقال یک عملگر الکترومکانیکی می‌تواند جابجایی مکانیکی یک بازوی قابل‌حرکت به عنوان تابعی از جریان الکتریکی اعمال‌شده به ابزار باشد؛
تابعی از جریان الکتریکی اعمال‌شده به ابزار باشد؛ تابع انتقال یک حسگر نوری می‌تواند ولتاژ خروجی به عنوان تابعی از شدت نورانیت نور تصادفی از یک طول‌موج معین باشد. اصطلاح «تابع انتقال» در تحلیل حوزه فرکانس سامانه‌ها به کمک روش‌های انتقال مثل تبدیل لاپلاس نیز استفاده می‌شود؛ در اینجا این به معنی دامنه خروجی به عنوان تابعی از فرکانس سیگنال ورودی است؛ مثلاً، تابع انتقال یک فیلتر الکترونیکی، دامنه ولتاژ خروجی به عنوان تابعی از فرکانس نسبت به موج سینوسی اعمال‌شده به ورودی است. برای ابزارهای تصویربرداری نوری، تابع
ورودی است. برای ابزارهای تصویربرداری نوری، تابع انتقال نوری همان تبدیل فوریه تابع نقطه گستر (از این رو تابعی از فرکانس فضایی) است. تابع انتقال، نمایش ریاضی رابطه میان ورودی و خروجی یک سیستم خطی تغییرناپذیر با زمان (LTI) است. در ساده‌ترین شکل برای یک سیستم پیوسته‌زمان با ورودی (x(t و خروجی (y(t، تابع تبدیل نگاشت خطی تبدیل لاپلاس ورودی (X(s و خروجی (Y(s است: یا: که تابع تبدیل سیستم LTI است. در سامانه‌های گسسته‌زمان، تابع تبدیل به صورت formula_3(تبدیل زِد را ببینید) نوشته می‌شود و غالباً تابع تبدیل پالس
را ببینید) نوشته می‌شود و غالباً تابع تبدیل پالس نامیده می‌شود.
عبدالرحیم بن عبدالرحمن خوارزمی متخلص به انیسی از خوشنویسان خط نستعلیق در قرن نهم، برادر عبدالکریم خوشنویس و همنشین سلطان یعقوب آق قویونلو (۸۸۴–۸۹۶ ه‍.ق) بوده است. از او به‌عنوان کسی که حسن اخلاق، فضایل و کمالات داشته، یاد شده است. عبدالرحیم فرزند عبدالرحمن خوارزمی است که مولانا مالک دیلمی او را شاگرد اظهر تبریزی دانسته که این را کتاب مناقب هنروران نیز تأیید می‌کند. همچنین اسدالله کرمانی (درگذشت ۸۹۲ه‍.ق) نستعلیق‌نویس که در خطوط ششگانه هم تبحر داشت را در خط نستعلیق از شاگردان او می‌دانند. خطاب «انیسی» را
نستعلیق از شاگردان او می‌دانند. خطاب «انیسی» را سلطان یعقوب به او اهدا کرد و تا ۸۹۷ ه‍.ق/۱۴۹۱ م در قید حیات بوده است.
اسماعیل بن علی ابوالفداء (به‌عربی: الملك المؤيد أبو الفداء عماد الدين إسماعيل بن علي) (۱۲۷۳-۱۳۳۱م) تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان کُرد اهل سوریه عهد مملوک بود. وی مبتکر ذکر مناطق بهمراه جداول طول و عرض جغرافیایی و کاشف پدیده توهم جهانگرد است. زندگی. وی در سال ۶۷۲ ه‍.ق در دمشق زاده شد. وی از خاندان ایوبی بود و از امیران دمشق و از خدمت‌گذاران و نزدیکان شاه مصر بود که از طرف وی به لقب «ملک الموید» نایل شده بود. وی مردی بسیار عالم و دانشمند و دوستدار علم بود و حتی برای دانشمندان نزدیک خود مستمری تعیین می‌نمود. وی در
دانشمندان نزدیک خود مستمری تعیین می‌نمود. وی در سال ۷۳۲ ه‍.ق در حمات وفات یافت. آثار. وی آثار زیادی داشته‌است که بیش از چند عدد از آن‌ها در دسترس نیست: المختصر فی‌الاخبار البشر؛ این کتاب به دو قسمت تقسیم شده‌است و یک کتاب تاریخ عمومی است. قسمت اول این کتاب شامل تاریخ جاهلیت عرب و قسمت دوم تاریخ عمومی تا سال ۶۶۳ ه‍.ق و جزء چهارم تا ۷۲۹ ه‍.ق است. وی در تألیف این کتاب از بیش از بیست منبع که همگی از آثار معروف دوران وی بوده‌اند سود جسته است. کتاب وی شامل مطالب علمی، اجتماعی و ادبی می‌باشد. دانشمندان اروپایی
علمی، اجتماعی و ادبی می‌باشد. دانشمندان اروپایی اهمیت زیادی به این کتاب داده‌اند و آن را به فرانسوی و لاتین ترجمه نموده‌اند و حتی جدول‌ها و فهرست‌هایی را نیز برای آن ایجاد کرده‌اند. ابن الوردی نیز مطالب تاریخی را تا سال ۷۴۹ به این کتاب افزوده و نام آن را «تتمهة المختصر» گذاشته است. ابن شحنه حلبی (۱۳۴۸-۱۴۱۲م) نیز از مطالب این کتاب برای تدوین کتاب تاریخ خود روضة المناظر في علم الأوائل والأواخر استفاده کرده است. همچنین محمد بن ابراهیم نیز این کتاب را تخلیص نموده و نامش را «لب لباب المختصر فی‌الاخبار البشر»
و نامش را «لب لباب المختصر فی‌الاخبار البشر» نامیده است. تقویم البلدان؛ وی این کتاب را در حیطهٔ جغرافیا نگارش کرده‌است. در این کتاب وی در مورد ۶۲۳ شهر تحقیق کرده. وی در تألیف این کتاب از آثار جغرافی‌دانان بنام دیگری مانند شریف ادریسی، ابن حوقل، یاقوت حموی و دیگران سود برده است. یادبود. به پاس خدمات او به علم جغرافیا یکی از فرورفتگیهای سطح ماه و یک مسیر که از آن آغاز میشود به افتخار او بنام ابوالفدا نامگذاری شده اند. جستارهای وابسته. اختراع های دوران طلایی اسلام دارالحکمه
مطهر بن طاهر مِقْدَسی یکی از جغرافی‌دانان و تاریخ‌نگاران دوران خلافت عباسیان بوده است. وی در اسرائیل و در شهر اورشلیم زاده شد. وی بیشتر شهرهای قلمرو حکومت اسلامی را از هندوستان تا اندلس گشت. و به شرح و وصف آداب و رسوم اقوام نواحی که به آنجا مسافرت کرد که شرح وضعیت شهرهای آنان را پرداخته است. وی در نوشتن کتابش بیشتر به مشاهدات عینی خود اتکا نموده است. یکی از آثار او کتاب "البدء و التاریخ" می‌باشد که برخی آن را به ابوزید بلخی نسبت می‌دهند، اما افرادی مثل کلمان هوار فرانسوی این کتاب را نوشتهٔ مطهر مقدسی
کلمان هوار فرانسوی این کتاب را نوشتهٔ مطهر مقدسی می‌داند. او این کتاب را در ۶ جلد با ترجمه فرانسوی و متن عربی در پاریس منتشر نموده است. همچنین محمدرضا شفیعی کدکنی همهٔ مجلّدات آن را با عنوان «آفرینش و تاریخ» به فارسی ترجمه کرده و با مقدّمه و تعلیقات در نشر آگه به چاپ رسانده است. مطهر بن طاهر مقدسی در کتاب البد و التاریخ می‌نویسد:"زیباترین و پاک‌ترین و بهترین نقطهٔ زمین، ایران است… طولش از رود بلخ تا رود فرات است و عرضش از دریای آبسکون تا دریای فارس و یمن و مکران و کابل و تخارستان و آذربایجان است. پاک‌ترین
مکران و کابل و تخارستان و آذربایجان است. پاک‌ترین زمین به‌ خاطرِ اعتدال رنگ مردمش و یکنواختی بدن و سلامت عقلشان؛ چون آنان از سرخیِ رومیان، بدخویی ترکان، زشتی چینیان، کوتاه‌بالاییِ یاجوج و ماجوج ماجوج، سیاهی حبشیان و نابه‌اندامی زنگیان در امان بوده‌اند.» او همچنین می‌افزاید که این ویژگی‌ها سبب ایران نامیدنِ این ناحیه شده و واژهٔ ایران در زبان بابلی‌های کهن به‌ معنای دِل بوده است.
پولیفموس ، در اسطوره‌شناسی یونانی پسر پوزئیدون و توسا یکی از سیکلوپ‌ها‌ (به یونانی "Kuklops" به معنی چشم‌گِرد)، یک جانور افسانه‌ای نیمه‌انسان با جثه‌ای بزرگ و یک چشم در وسط پیشانی، که معمولاً او را هیولای یک‌چشم توصیف می‌کنند. پولیفموس اولین بار به عنوان یک غول وحشی آدمخوار در کتاب نهم منظومهٔ "ادیسه" ظاهر شد. جزیره‌ای که تصور می‌شود سیکلوپ‌ها در آن می‌زیستند جزئی از سیسیل است. آن‌ها در غارها زندگی می‌کردند و از هر نوع گوشت تازه (ازجمله گوشت انسان) تغذیه می‌کردند؛ گوسفند و بز نیز برای خود نگه می‌داشتند.
می‌کردند؛ گوسفند و بز نیز برای خود نگه می‌داشتند. سیکلوپ‌ها هیچ قانون و نهاد سیاسی‌ای نداشتند و هرکدامشان به‌همراه همسر و فرزندانشان در غارهای واقع در کوه‌ها می‌زیستند و با قدرت خود در آن‌جا حکومت می‌کردند. هومر، شاعر و داستان‌سرای نابینای یونانی، اظهار نداشته است که تمام سیکلوپ‌ها دارای یک چشم بوده‌اند، اما "پولیفموس"، بلندآوازه‌ترینِ آن‌ها، دارای یک چشم در میان پیشانی خود بوده است. نام او به معنی بلندآوازه و مشهور است. داستان اودیسه و پولیفموس. پولیفموس به‌خاطر نقشی که در منظومهٔ حماسی "ادیسه" اثر هومر
به‌خاطر نقشی که در منظومهٔ حماسی "ادیسه" اثر هومر دارد مشهور است، هنگامی که او اودیسئوس پهلوان یونانی را اسیر کرده بود. داستان روایت می‌کند که اودیسئوس و خدمهٔ دوازده‌گانه‌اش که در راه بازگشت به خانه از جنگ تروآ بودند، برای یافتن توشه به جزیرهٔ سیکلوپ‌ها رفتند. اودیسئوس و یارانش از جلوی غار پولیفموس رد می‌شدند و هنگامی که پولیفموس برای نگه‌داری گله‌اش بیرون از غار بود، به امید دزدیدن غذا وارد غار شدند. حس کنج‌کاوی در اودیسئوس باعث شد بخواهد ببیند سیکلوپ‌ها چه‌شکلی‌اند، بنابراین در غار مخفی شدند، تا این‌که
چه‌شکلی‌اند، بنابراین در غار مخفی شدند، تا این‌که پولیفموس بازگشت. غروب آن روز، پولیفموس گله‌های گوسفند و بز خود را به درون غار آورد و برای محافظت از آن‌ها درِ غار را با تخته‌سنگ بزرگی مسدود کرد، اما نمی‌دانست که یونانیان درون غار پنهان شده‌اند. با دیدن هیولای یک‌چشم، اودیسئوس و یارانش از روی ترس، نهان‌گاهِ خود را ترک کردند. پولیفموس هجوم آورد و دو تا از آن‌ها را کشت و به‌عنوان شام خود بلعید و سپس به‌سرعت خوابش برد. اودیسئوس فکر کشتن پولیفموس به ذهنش رسید، اما کاملاً به این مسئله واقف بود که خود و یارانش
اما کاملاً به این مسئله واقف بود که خود و یارانش توانایی جابه‌جایی تخته‌سنگِ دهانهٔ غار را ندارند، پس نقشه‌ای برای فرار کشید. صبح روز بعد، پولیفموس دو نفر دیگر را گرفت و به‌عنوان صبحانه خورد. او سپس تخته‌سنگ را به اندازه‌ای که فقط گوسفندها و بزها از آن رد شوند باز کرد و دوباره سنگ را به‌جای خود بازگرداند. اودیسئوس دستور تیز کردن چماقی از جنس درخت زیتون را به افرادش داد، تا آن را بعد از تیز شدن در جایی مخفی کنند. وقتی هوا در حال تاریک شدن بود، پولیفموس بازگشت و سنگ را جابه‌جا کرد تا گله به داخل غار
بازگشت و سنگ را جابه‌جا کرد تا گله به داخل غار بازگردند. سپس دو نفر دیگر را گرفت، کشت و خام خورد. بعد از خوردن آن‌ها رو به اودیسئوس کرد و پرسید: "نام تو چیست؟" اودیسئوس جواب داد اوتیس (Outis)، که در زبان یونانی یعنی «هیچ‌کس». بعد از این ماجرا اودیسئوس به پولیفموس شرابی را که در پوست بز بود و از مارون گرفته بود پیشنهاد کرد. هنگامی که شراب را تا قطرهٔ آخر نوشید و کمی مست شد، سریع به خواب فرورفت. این زمانی بود که اودیسئوس و یارانش باید دست‌به‌کار می‌شدند. او و یارانش چماق تیزشده را بیرون آوردند و با یک ضربهٔ
یارانش چماق تیزشده را بیرون آوردند و با یک ضربهٔ محکم در وسط پیشانی پولیفموس چشمش را کور کردند. پولیفموس از درد فریاد می‌کشید. فریادش به قدری بلند بود که سیکلوپ‌هایی که در آن حوالی بودند به آن‌جا آمدند تا ببینند مشکل چیست. یکی از سیکلوپ‌ها پرسید: چه کسی به تو صدمه زده، و پولیفموس فریاد زد «هیچ‌کس» (اودیسئوس به همین دلیل خود را هیچ‌کس خواند). سیکلوپ‌های دیگر که فکر می‌کردند فریادهای او به سبب مجازات خدایان است، آن‌جا را ترک کردند. صبح روز بعد پولیفموس تخته‌سنگ را از جلوی دهانهٔ غار برداشت تا گله بیرون
را از جلوی دهانهٔ غار برداشت تا گله بیرون بروند، اما چون نابینا شده بود و می‌دانست که یونانیان سعی در فرار از غار دارند، هر حیوانی را که از در عبور می‌داد لمس می‌کرد. اودیسئوس و یارانش نیز پوست گوسفندی را بر روی دوش خود انداختند و یکی‌یکی از غار خارج شدند. آن‌ها به‌سرعت به کشتی خود بازگشتند. وقتی کشتی آمادهٔ حرکت شد، اودیسئوس به صورت طعنه‌آمیزی هویت واقعی خود را برای هیولا آشکار ساخت. وقتی پولیفموس دریافت که فریب او را خورده، شروع به پرتاب تخته‌سنگ‌هایی به طرف کشتی آن‌ها کرد. وقتی اودیسئوس با موفقیت از
به طرف کشتی آن‌ها کرد. وقتی اودیسئوس با موفقیت از آن‌جا گریخت، پولیفموس از پدر خود درخواست کرد تا اودیسئوس را نفرین کند و چنین شد که تا انتهای سفر اودیسئوس، پوزئیدون با او دشمن شد. پولیفموس همچنین نام یکی از آرگونوت‌ها و افسانهٔ یاسون برای پیدا کردن پشم زرین است، اما هیچ ربطی به پولیفموس سیکلوپ ندارد.
بابک اطمینانی (۱۳۳۵-) نقاش معاصر ایرانی است. اطمینانی عضو شورای انتخاب و داوری ششمین بینال نقاشی تهران، مشاور کمیته داوری و آموزش انجمن نقاشان ایران بوده‌است و در دانشکده‌های هنر ایرانی نقاشی تدریس می‌کند. او در نمایشگاه‌های فردی و گروهی زیادی شرکت کرده‌است، از جمله سومین دوسالانه نقاشی داکا (بنگلادش)، و نمایشگاه نقاشان ایرانی مقیم آمریکا، دانشگاه کالیفرنیا. او جایزه اول و لوح تقدیر چهارمین دوسالانه نقاشی جهان اسلام در سال ۱۳۸۵ را دریافت کرده‌است. بابک اطمینانی در سال ۱۳۳۵ در تهران زاده شد. پیش از نقاشی
در سال ۱۳۳۵ در تهران زاده شد. پیش از نقاشی رشته‌های گوناگونی را تجربه کرد از جمله مقدمات پزشکی، مهندسی معدن و ادبیات انگلیسی. تا اینکه در ۲۸ سالگی، در زمستان ۱۹۸۴ با دیدن منظره‌ای در طبیعت و احساس کشف و شهود به نقاشی علاقمند شد. او کارشناسی ارشد خود را در رشته طراحی و نقاشی از کالج هنرهای کالیفرنیا گرفته‌است. سبک او به دوره‌های کاری گوناگونی تقسیم می‌شود: دورهٔ دانشگاهی که شامل کارهای فیگوراتیو می‌شود و کارهایی که با چند سطح ساده با تکه‌های بریده کاغذ اجرا شده‌اند، دورهٔ فی‌البداهه‌ها، دورهٔ تم‌های ایرانی
شده‌اند، دورهٔ فی‌البداهه‌ها، دورهٔ تم‌های ایرانی (پروژه فوق لیسانس او)، و دورهٔ آفرینش. او همچنین "آتلیه شیوه" را برای آموزش هنر به روشی جدید افتتاح کرده‌است.
میرزا برخوردار بن محمود ترکمان فراهی، نویسنده، شاعر و منشی دوره صفوی است. تاریخ تولد و مرگ او روشن نیست، تنها اطلاعات بدست آمده از او برگرفته از دیباچه کتاب محبوب القلوب است که در آن شرح حال خود را به دست داده‌است. او در فراه زاده شد و در همانجا به فراگیری ادب و دانش پرداخت و در جوانی به نویسندگی و شاعری روی آورد. سپس به مرو شاهجان * رفت و دو سال نزد اصلان خان، حاکم آنجا، به سر برد. چندی بعد به اصفهان رفت و منشی حسن قلی خان قورچی باشی شاملو شد. در اصفهان به محافل ادبی راه یافت و به تدوین مجموعه داستانهای
محافل ادبی راه یافت و به تدوین مجموعه داستانهای «رعنا و زیبا» پرداخت . بعدها با تشویق اهل ادب، داستانهای جدیدی به این مجموعه افزود و آن‌ها را تقسیم بندی محتوایی کرد و محفل آرا نامید (فراهی، ص ۷ـ۱۱؛ صفا، ج ۵، بخش ۳، ص ۱۸۰۲). برخوردار چندی بعد به فراه بازگشت و مدتی به منشیگری پرداخت، آنگاه به هرات و مشهد و سرانجام به اُلکای «دُرون » ـ از توابع درگز ـ رفت (فراهی، ص ۱۱ـ۱۲). و ملازم منوچهرخان قَرَچغای شد که در ۱۰۳۵ ـ سی و نهمین سال سلطنت شاه عباس ـ به حکومت خراسان رسیده بود (اسکندر منشی، ج ۳، ص ۱۰۴۰). بنابراین
رسیده بود (اسکندر منشی، ج ۳، ص ۱۰۴۰). بنابراین گفته برخی که او را از منشیان سده دوازدهم دانسته‌اند، صحیح نیست (رجوع کنید به صفا، همانجا). در یورش کردهای چَمِشْکَزَک به قلعة درون، کتاب محفل آرای برخوردار ترکمان غارت شد (فراهی، ص ۱۸ـ۱۹). او پس از چندی در خبوشان (قوچان کنونی) آن را بازنگاری کرد و محبوب القلوب نامید (همان، ص ۲۰). این کتاب در یک مقدمه، پنج باب و خاتمه تنظیم شده (همان، ص ۲۱) و به مناسبت حکایات «شمسه و قهقهه»، در باب دوم، به شمسه و قهقهه نیز شهرت یافته‌است. نثر کتاب محبوب القلوب مصنوع و دشوار
یافته‌است. نثر کتاب محبوب القلوب مصنوع و دشوار است، اما در روایت داستانها سخن نویسنده شیرینی دیگری می‌یابد و روان تر می‌شود ( رجوع کنید به صفا، ج ۵، بخش ۳، ص ۱۸۰۳). این کتاب بارها در بمبئی و تهران چاپ شده و آخرین بار در ۱۳۳۷ ش در تهران منتشر شده‌است (مشار، ج ۲، ستون ۲۹۴۳). افزون بر محبوب القلوب، کتاب تاریخی احسن السیر، منسوب به اوست که در فاصله سال‌های ۹۳۰ یا ۹۳۷ قمری نگاشته شده‌است (ایرانیکا، ذیل «برخوردار ترکمان »). به گفته استوری (ج ۱، بخش ۱، ص ۵۳۵) به نقل از ویلیامز این اثر ظاهراً در چهار جلد تألیف شده
از ویلیامز این اثر ظاهراً در چهار جلد تألیف شده بوده که تنها جلد چهارم آن در دست است و رویدادهای سلطنت شاه اسماعیل و بابر پادشاه را دربر می‌گیرد و نویسنده آن را به شاه اسماعیل صفوی تقدیم کرده‌است. زمان تألیف احسن السیر (۹۳۰ـ۹۳۷) و تحریر مجدد محبوب القلوب پس از ۱۰۳۵ (فراهی، ص ۲۰ـ۲۱) نشان می‌دهد که فاصلة نگارش این دو کتاب حدود یکصد سال است؛ ازینرو در صحت ادعای استوری باید تردید کرد؛ به ویژه آنکه برخوردار ترکمان، خود از آن یاد نکرده‌است. میرزا برخوردار شعر نیز می‌سروده و از او اشعاری، با تخلّص «ممتاز»، به
نیز می‌سروده و از او اشعاری، با تخلّص «ممتاز»، به صورت پراکنده در میان داستانهای محبوب القلوب آمده‌است . منابع. Encyclopaedia Iranica، s.v. «Bark § ¢ orda ¦ r Torkma ¦ n»، (by R. D.Mc Chesney); Charles Ambrose Storey، Persian literature: a biobibliographical survey، vol. I، Londo n ۱۹۷۰.
طاق‌نصرت، تاق پیروزی، تاق نصرت یا خوازه تاق یا سازه‌ای چوبی یا فلزی است که برای سرداران و پادشاهان پیروز هنگام بازآمدن از سفر یا جنگ آذین‌بندی کنند. همچنین به هنگام بازدید شاهان و بزرگان از منطقه‌ای گاه در جایگاه ورود آن‌ها تاق پیروزی بسته می‌شود. این کار را در قدیم خوازه‌بستن نیز می‌گفتند. در برخی کشورها به یادبود شاه یا رویدادی بزرگ گاه تاق پیروزی‌های برپا می‌کنند مانند تاق پیروزی تیتوس در رم ایتالیا و تاق پیروزی پاریس. طاق پیروزی ساختاری برجسته است که به شکل یک آرامگاه با یک یا چند گذر طاقدرا پیچیده است
شکل یک آرامگاه با یک یا چند گذر طاقدرا پیچیده است که اغلب بر روی جاده طراحی شده اند. در ساده ترین شکل، یک طاق پیروزی از دو قله عظیم متصل به یک طاق است که با انتساب مسطح یا اتاق زیر شیروانی که در آن یک مجسمه نصب می شود یا دارای کتیبه های یادبود می باشد ساخته می شود. ساختار اصلی اغلب با حکاکی، نقاشی ، مجسمه سازی و تسلیحات تزئین شده است.
ای‌تی‌پاز طبقه‌ای از آنزیم‌ها هستند که باعث تسریع در تجزیه ATP به ADP و یون فسفات می‌شوند. این واکنش فسفات‌زدایی منجر به آزاد شدن انرژی می‌شود که توسط آنزیم برای انجام واکنش‌های شیمیایی که در حالت عادی اتفاق نمی‌افتند استفاده می‌شود. چنین فرایند در اشکال مختلف حیات اتفاق می‌افتد. بعضی از این آنزیم‌ها پروتئین‌های غشائی درونی هستند که به درون غشاء سلولی متصل شده‌اند و مواد حل شدهٔ دو طرف غشاء را جابه‌جا می‌کنند. این آنزیم‌ها "ATPaseهای تراغشائی" نامیده می‌شوند. کارکرد. ATPaseهای تراغشائی مواد لازم برای سوخت و
کارکرد. ATPaseهای تراغشائی مواد لازم برای سوخت و ساز سلول را وارد سلول کرده و سموم و ضایعات و سایر موادی که مانع انجام فرایندهای سلولی می‌شود را خارج می‌کنند. یکی از مثال‌های مهم جابه‌جاگر سدیم-پتاسیم (یا ATPase سدیم/پتاسیم) است که تعادل غلظت یونی لازم برای حفظ پتانسیل سلول را ایجاد می‌کند. مثالی دیگر ATPase هیدروژن پتاسیم (K/H-ATPase یا پمپ پروتونی در معده) است که محیط داخل معده را اسیدی می‌کند. ATP سنتازهای تراغشائی. طبقه‌بندی. انواع مختلفی از ATPase وجود دارند که این تفاوت می‌تواند در کارکرد (سنتز ATP
دارند که این تفاوت می‌تواند در کارکرد (سنتز ATP و/یا آبکافت)، ساختار (F-، V-، A-ATPase دارای موتور چرخان هستند) یا در نوع یونی باشد که جابه‌جا می‌کنند. P-ATPase. به علت این که این کلاس از پمپ ها، ضمن انتقال مواد دچار فسفریلاسیون و دفسفریلاسیون می شوند، به آن ها پمپ های کلاس P می گویند. در تمام این خانواده اسیدآمینه ای که فسفریله می‌شود آسپارتیک اسید است که در تکامل حفظ شده است موتیفی که در طی تکامل در این خانواده حفظ شده موتیف DKTGT (آسپارتیک اسید، لیزین، ترئونین، گلایسین،ترئونین) است و منبع فسفات، گروه
ترئونین، گلایسین،ترئونین) است و منبع فسفات، گروه فسفات γ ،ATP است. ارگانیسم ها حدود 70 درصد از انرژی که تولید می کنند صرف مصرف این فوق خانواده ی P-Type می شود. کاری که این فوق خانواده انجام می دهد 1- انتقال موادغذایی به داخل سلول، 2- خارج کردن سموم از داخل به خارج و ایجاد گرادیان یونی با مصرف ATP. این کلاس در پمپ کردن یون ها نقش دارند و دارای دو زیرواحد A که جایگاه فعال پمپ بوده و به ATP متصل می شوند و دو زیرواحد B می باشد که نقش تنظیمی دارد. ویژگی های ساختاری این فوق خانوده : در همه ی آنها دارای یک دمین