payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اعضای آن از شانگ بودند که گاهی به زور به ژو جدید منتقل می‌شدند تا اشیای تشریفاتی برنزی تولید کنند که سپس به فروش می‌رسید و در سرتاسر سرزمین‌ها توزیع می‌شد که نماد مشروعیت ژو بود. نظام فئودالی. نویسندگان غربی اغلب دوره ژو را «فئودالی» توصیف می‌کنند، زیرا سیستم فنگ‌جیان (封建) ژو با حکومت‌های قرون وسطا در اروپا قابل‌مقایسه است. شباهت‌های بسیاری میان سیستم‌های غیرمتمرکز وجود داشت. هنگامی که دودمان ژو بنیان گذاشته شد، سرزمین‌های فتح شده به زمین‌های موروثی (諸侯، zhūhóu) بخشبندی شد که در نهایت به خودی خود قدرتمند
بخشبندی شد که در نهایت به خودی خود قدرتمند شدند. در مسائل جانشینی، دودمان ژو تنها حق اولویت نخستین فرزند را قانونی می‌شناخت. به گفته تائو ، «تسونگ-فا یا سیستم تبار دارای ویژگی‌های زیر است: تبار پدری، جانشینی پدری، پدرسالاری، برون‌همسری خواهر، و نخست‌زایی». این سیستم که «تبار طبقه‌ای گسترده پدری» نیز نامیده می‌شود، توسط انسان‌شناس کوانگ چی چانگ به این صورت تعریف می‌شود که «ویژگی آن با این واقعیت است که پسر بزرگ هر نسل، اصل و نسب اصلی و اقتدار سیاسی را تشکیل می‌داد، در حالی که برادران کوچک‌تر از آنجا جابه‌جا
در حالی که برادران کوچک‌تر از آنجا جابه‌جا می‌شدند و تبار جدیدی با اختیارات کم‌تر تشکیل می‌دادند. هرچه کوچک‌تر باشد، اختیارات سیاسی کمتری می‌داشت.» اِبرِی سیستم تبار را این‌گونه تعریف می‌کند: «خط بزرگ (ta-tsung) سلسله پسران ارشد است که به طور نامحدود از یک جد بنیان‌گذار ادامه می‌یابد. خط کوچکتر، سلسله پسران کوچکتر است که بیش از پنج نسل پیش نمی‌رود. خطوط بزرگ و خطوط کوچک‌تر، پیوسته خطوط کوچک‌تر جدیدی را ایجاد می‌کنند که توسط پسران کوچک‌تر پایه‌گذاری شده‌اند». تبار غیرخطی بعداً از طریق نفوذ نئوکنفوسیوسیسم به
تبار غیرخطی بعداً از طریق نفوذ نئوکنفوسیوسیسم به الگوی خانواده کره ای تبدیل شد، زیرا ژو شی و دیگران از استقرار مجدد آن در چین حمایت کردند. سیستم و دیوان‌سالاری فنگ‌جیان. پنج رتبه پایین‌تر از درجات سلطنتی به ترتیب نزولی با برگردان‌های رایج فارسی وجود داشت: gōng 公 "حاکم"، hóu 侯 "مرزبان"، bó 伯 "فرمانروا"، zǐ 子 "نایب فرمانروا" و nán 男 "سردمدار". گاهی یک حاکم نیرومند قدرت را از اشراف خود می‌گرفت و ایالت را متمرکز می‌کرد. زمانی که ایالت‌ها شروع به جنگ بین خود کردند و تمرکززدایی به جنگ بیشتر دامن زد، تمرکز بیشتر
و تمرکززدایی به جنگ بیشتر دامن زد، تمرکز بیشتر ضروری شد. اگر یک حاکم قدرت را از اشراف خود می‌گرفت، دولت باید به صورت دیوان‌سالاری توسط مقامات منصوب اداره می‌شد. با وجود این شباهت‌ها، تعدادی تفاوت مهم با اروپای قرون وسطی وجود دارد. یک تفاوت آشکار این است که ژوها از شهرهای محصور شده به جای قلعه‌ها حکومت می‌کردند. یکی دیگر، نظام طبقاتی متمایز چین بود که فاقد روحانیت سازمان یافته بود، اما شواهد نشان می‌دهند که مردمان شانگ تبار به استادان مراسم و تشریفات، و همچنین نجوم، امور ایالتی و قوانین باستانی، معروف به
نجوم، امور ایالتی و قوانین باستانی، معروف به "رو" (儒) تبدیل شدند. هنگامی که یک حاکم‌نشین متمرکز بود، این افراد به عنوان مقامات دولتی یا افسران استخدام می‌شدند. این طبقات ارثی از نظر موقعیت و پرورش شبیه شوالیه‌های غربی بودند، اما بر خلاف معادل اروپایی، انتظار می‌رفت که آن‌ها به جای یک جنگجو، اندیشور باشند. پس از منصوب شدن، آن‌ها می‌توانستند از یک ایالت به ایالت دیگر نقل مکان کنند. برخی از ایالتی به ایالتی دیگر برای اصلاحات اداری یا نظامی سفر می کردند. کسانی که نمی توانستند شغلی پیدا کنند، اغلب به آموزش
که نمی توانستند شغلی پیدا کنند، اغلب به آموزش مردان جوان با آرزوی مقامات رسمی می‌پرداختند. مشهورترین آنها کنفوسیوس بود که نظام وظیفه متقابل بین مافوق و زیردست را آموزاند. در مقابل، قانون‌گرایان زمانی برای فضیلت کنفوسیوس نداشتند و از سیستمی با قوانین سختگیرانه و مجازات‌های سخت پشتیبانی می‌کردند. جنگ‌های ایالت‌های جنگ‌طلب در نهایت توسط قانونگراترین دولت، یعنی چین، پایان یافت. هنگامی که دودمان چین سقوط کرد و دودمان هان جایگزین آن شد، بسیاری از چینی‌ها با بازگشت به فضایل انسانی‌تر کنفوسیوس آسوده‌خاطر شدند.
به فضایل انسانی‌تر کنفوسیوس آسوده‌خاطر شدند. کشاورزی. کشاورزی در دودمان ژو بسیار متمرکز بود و در بسیاری از موارد توسط دولت اداره می‌شد. تمام زمین‌های کشاورزی متعلق به اشراف بود که زمین‌های خود را به رعیت خود می‌دادند، وضعیت شبیه به نظام ارباب‌رعیتی بود. برای مثال، یک قطعه زمین در سیستم چاه‌‌زمین به ۹ مربع تقسیم می‌شد که دانه‌های میدان میانی توسط دولت گرفته می‌شد و میدان‌های اطراف توسط کشاورزان نگهداری می‌شد. به این ترتیب دولت می‌توانست مواد غذایی مازاد را ذخیره کرده و در مواقع قحطی یا برداشت بد، توزیع کند.
کرده و در مواقع قحطی یا برداشت بد، توزیع کند. برخی از بخش‌های مهم تولیدی در این دوره شامل ذوب مفرغ بود که جزء لاینفک ساخت سلاح و ابزار کشاورزی بود. باز هم، این صنایع تحت سلطه اشرافی بودند که تولید چنین موادی را اداره می‌کردند. اولین پروژه‌های مهندسی آبی چین در زمان دودمان ژو، برای کمک به آبیاری کشاورزی آغاز شد. صدراعظم وی، سانشو آئو، که به پادشاه ژوآنگ چو خدمت می‌کرد، برای ایجاد یک مخزن آبیاری عظیم در استان شمالی آنهویی امروزی، سدی را بنا کرد. برای این کار، سانشو به عنوان اولین مهندس آبی چین شناخته می‌شود.
سانشو به عنوان اولین مهندس آبی چین شناخته می‌شود. سیاستمدار پسین وی، شیمن بائو، که به مزربان ون وی (۴۴۵-۳۹۶ پ. م) خدمت می‌کرد، اولین مهندس آبی چین بود که یک سیستم آبراهه آبیاری بزرگ ایجاد کرد. هدف اصلی پروژه بزرگ او، انحراف همه آب‌های رودخانه ژانگ به نقطه‌ای بالاتر از رودخانه زرد بود. ارتش. ژو باختری در اوایل از یک ارتش قوی پشتیبانی می‌کرد که به دو واحد اصلی تقسیم شد: "شش ارتش باختر" و "هشت ارتش چنگژو". ارتش‌ها در فلات شمالی لوئس، نینگ‌شیا امروزی و دشت سیلابی رودخانه زرد مستقر بودند. قدرت نظامی ژو در سال
رودخانه زرد مستقر بودند. قدرت نظامی ژو در سال نوزدهم سلطنت پادشاه ژائو به اوج خود رسید، در آن زمان شش ارتش به همراه پادشاه ژائو در لشکرکشی به اطراف رودخانه هان از بین رفتند. پادشاهان نخستین ژو فرماندهان کل واقعی بودند. آنها در جنگ های دائمی با بربرها از طرف زمینداران به نام "گو" بودند که در آن زمان به معنای "دولتی" یا "امیرنشین" بود. پادشاه ژائو به خاطر لشکرکشی‌های پیاپی در مناطق یانگ‌تسه مشهور بود و در آخرین اقدام خود درگذشت. لشکرکشی‌های پادشاهان بعدی کمتر مؤثر بود. پادشاه لی ۱۴ ارتش را علیه بربرها در
مؤثر بود. پادشاه لی ۱۴ ارتش را علیه بربرها در جنوب رهبری کرد، اما نتوانست به هیچ پیروزی دست یابد. پادشاه ژوآن ژو بیهوده با کوچ‌نشینان چوانرونگ جنگید. هنگام غارت هائوجینگ توسط چوانرونگ ، پادشاه یو کشته شد. اگرچه ارابه‌ها در طول دودمان شانگ از آسیای مرکزی به چین معرفی شده بودند، دوره ژو اولین استفاده عمده از ارابه‌ها را در جنگ بود. یافته‌های باستان‌شناسی اخیر شباهت‌هایی را بین تدفین اسب‌های دودمان‌های شانگ و ژو و مردمان هندواروپایی در غرب نشان می‌دهد. سایر تأثیرات فرهنگی احتمالی ناشی از تماس با هندواروپایی
فرهنگی احتمالی ناشی از تماس با هندواروپایی در این دوره ممکن است شامل سبک‌های مبارزه، تدفین سر و سم، نقوش هنری و اسطوره‌ها باشد. ارتش ژو همچنین شامل نیروهای "بربر" مانند مردم دی بود. پادشاه هوی ژو به نشانه سپاسگزاری از اهمیت نیروهای دی با شاهدخت دی سرخ ازدواج کرد. پادشاه شیانگ ژو نیز پس از دریافت پشتیبانی نظامی دی با شاهدخت دی ازدواج کرد. فلسفه. دودمان ژو، خاستگاه فلسفه بومی چین بود و مراحل اولیه توسعه آن از قرن ششم پیش از میلاد آغاز شد. بزرگترین فیلسوفان چینی که بیشترین تأثیر را بر نسل های بعدی چینی ها
چینی که بیشترین تأثیر را بر نسل های بعدی چینی ها گذاشتند، کنفوسیوس، بنیانگذار آیین کنفوسیوس، و لائوتسه، بنیانگذار تائوئیسم بودند. دیگر فیلسوفان، نظریه‌پردازان و مکاتب فکری در این عصر عبارت‌اند از: موزی، بنیانگذار موهیسم، منسیوس، کنفوسیوس‌گرا معروفی که میراث کنفوسیوس را گسترش داد، شانگ یانگ و هان فی، مسئول توسعه قانون‌گرایی چینی باستان (فلسفه اصلی دودمان چین) و شونزی، که مسلماً در زمان خود مرکز زندگی اندیشمندانه چین باستان بود، حتی بیشتر از شخصیت‌های روشنفکر نمادینی مانند منسیوس. لی. نظام آیینی لی (چینی
نمادینی مانند منسیوس. لی. نظام آیینی لی (چینی سنتی: 禮؛ چینی ساده شده: 礼؛ پین‌یین: lǐ) که در دوره‌ی ژو باختری بنیان گذاشته شد، درک آداب و رسوم را به‌عنوان بیانی از سلسله مراتب اجتماعی، اخلاق و مقررات مربوط به زندگی مادی تبدیل کرد؛ در نتیجه اعمال اجتماعی مربوط در ایدئولوژی کنفوسیوس آرمانی شد. این سیستم در کتاب آداب، ژولی و ییلی در چکیده‌های دودمان هان (۲۰۶ پیش از میلاد تا ۲۲۰ پس از میلاد) مورد تقدیس قرار گرفتند، بنابراین به قلب ایدئولوژی امپراتوری چینی تبدیل شد. در حالی که این سیستم در ابتدا بدنه محترمی از
شد. در حالی که این سیستم در ابتدا بدنه محترمی از مقررات ملموس بود، تکه تکه شدن دوره ژو باختری باعث شد این آیین به سمت اخلاقی شدن و رسمی‌سازی در رابطه با موارد زیر سوق یابد: پادشاهان. حاکمان دودمان ژو وانگ (王) نام داشتند که معمولاً در فارسی "پادشاه" ترجمه می شود و همچنین در دودمان شانگ نیز برای حاکمان استفاده می‌شد. علاوه بر این فرمانروایان، نیاکان پیشین نزدیک پادشاه وو - دانفو، جیلی و ون - با وجود اینکه زیردست پادشاهان شانگ بوده اند، به عنوان "پادشاهان ژو" نیز شناخته می شوند. توجه: تاریخ های پیش از اولین
نیز شناخته می شوند. توجه: تاریخ های پیش از اولین سال نایب‌السلطنگی گونگ‌هه در سال ۸۴۱ پ. م بحث‌برانگیز و براساس منبع متفاوت است. موارد زیر آنهایی هستند که توسط پروژه گاهشماری شیا-شانگ-ژو و "وقایع‌نگاری مطلق سلسله ژو باختری" ادوارد ال. شاگنسی چاپ شده‌اند. پژوهش‌های امروزی. هم اکنون برنامه ای در سطح کلان و کشوری در چین برای مستندسازی سه دودمان افسانه ای شیا، شانگ و ژو در آستانه گسترش است که انتقادهای فراوانی هم بدنبال داشته است. تنها منبع قدیمی از سیما چیان است که پس از کتابسوزی چین شی هوانگ، پادشاه دودمان
است که پس از کتابسوزی چین شی هوانگ، پادشاه دودمان شانزده ساله چین آنچه نگاشته با تردید نگریسته می‌شود.
علی انصاریان ( – ) فوتبالیست، مجری تلویزیون و بازیگر ایرانی بود. او کار خود را در سال ۱۳۷۵ و با بازی در باشگاه فوتبال فجر شهید سپاسی شیراز آغاز و در پرسپولیس به اوج رسید و سرانجام در سال ۱۳۹۰ از حرفهٔ فوتبال خداحافظی کرد. انصاریان پس از فوتبال در حرفه سرگرمی و تلویزیون فعال شد. او در بیش از ده فیلم و مجموعه تلویزیونی بازی کرد و چند برنامه، تلویزیونی اینترنتی را اجرا کرد. علی انصاریان همچنین در خرداد ۱۳۹۰ ترانه‌ای به نام «شدید» را به بازار موسیقی عرضه کرد. اما پس از آن خوانندگی را ادامه نداد. انصاریان در ۱۵
پس از آن خوانندگی را ادامه نداد. انصاریان در ۱۵ بهمن ۱۳۹۹ دو هفته پس از بستری شدن در بیمارستان فرهیختگان تهران بر اثر ابتلا به بیماری کووید-۱۹ درگذشت. آخرین فعالیت بازیگری وی در سریال سرزده ساخته بهادر اسدی بود. زندگی. علی انصاریان در ۱۴ تیر ۱۳۵۶ در تهران متولد شد. انصاریان فعالیت فوتبال خود را از سال ۱۳۶۹ آغاز کرد اما از سال ۱۳۷۵ با رفتن به تیم فجر سپاسی شیراز فوتبال حرفه ای را شروع کرد. او پس از خداحافظی از دنیای فوتبال در سال ۱۳۹۰ به بازیگری و اجرا روی آورد و در مدت بازیگری خود در بیش از ده فیلم و سریال
و در مدت بازیگری خود در بیش از ده فیلم و سریال نقش‌آفرینی کرد. فوتبال. علی انصاریان فوتبال خود را به‌صورت حرفه‌ای در سال ۱۳۷۵ از تیم فوتبال فجرسپاسی آغاز کرد و پس از آن در سال ۱۳۷۷ به تیم پرسپولیس رفت. در سال ۱۳۸۵ در اقدامی پرحاشیه برای فوتبال دوستان، از تیم پرسپولیس تهران به تیم استقلال تهران رفت که البته یک فصل بیشتر دراین تیم بازی نکرد. وی پیشینه بازی در تیم‌های دیگری چون باشگاه فوتبال شهرداری تبریز، سایپا، استقلال اهواز، شاهین بوشهر، استیل‌آذین، و گسترش فولاد را نیز داراست. علی انصاریان در سال ۱۳۹۰ و
فولاد را نیز داراست. علی انصاریان در سال ۱۳۹۰ و در سن ۳۴ سالگی در تیم شاهین بوشهر از دنیای حرفه‌ای فوتبال در قامت بازیکن خداحافظی کرد. جدایی مکرر از باشگاه‌ها و انتخاب تیم‌های تازه، به او لقب «یاغی» در فوتبال ایران داد. جدول عملکرد باشگاهی بازیگری. علی انصاریان در ۲۸ فیلم سینمایی، یک فیلم کوتاه و ده‌ها سریال تلویزیونی از جمله، سریال‌های نقطه‌چین و زیر آسمان شهر بازی کرد. او تهیه کنندگی سه فیلم کلاف، هدیه و حکم تیر را هم بر عهده داشته است. در سال ۱۳۹۴، انصاریان بخاطر فیلم «سوختن» کاندیدای جایزه بهترین
انصاریان بخاطر فیلم «سوختن» کاندیدای جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنواره فیلم یاس شد. علی انصاریان در سال ۲۰۱۸ میلادی با بازی در فیلم کاپیتان امیر، در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم‌های ورزشی میلان حضور یافت. او در سی و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران در سال ۱۳۹۸ با به عنوان بازیگر نقش اول مرد حاضر شد. در سال ۲۰۲۰ میلادی، در جشنواره بین‌المللی فیلم بلک برد (Blackbird) آمریکا که در نیویورک برگزار شد، علی انصاریان نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مرد به خاطر بازی در فیلم کوتاه قفل شد. او
نقش مرد به خاطر بازی در فیلم کوتاه قفل شد. او قرار بود در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر به عنوان بازیگر در فیلم رمانتیسم عماد و طوبا شرکت کند که اجل، این مهلت را از او ربود. در آیین پایانی دوازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ورزشی که ۲۱ اسفند ماه ۹۹ در تهران برگزار شد، لوح یادبود به خانواده علی انصاریان توسط وزیر ورزش و جوانان اهدا شد. ۴ ماه پس از درگذشت علی انصاریان، در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۰، او عنوان بهترین هنرپیشه مرد برای بازی در فیلم کولبرف را از جشنواره فیلم بلغارستان دریافت کرد. حواشی. اظهارات در
فیلم بلغارستان دریافت کرد. حواشی. اظهارات در برنامه ویتامین ۳. انصاریان در دی ۱۳۹۱ در برنامه زنده تلویزیونی «ویتامین ۳» در شبکه سه سیمای جمهوری اسلامی ایران به همراه مادرش حاضر شد. وی در بخشی از گفته‌هایش دربارهٔ انتقال به استقلال پس از سال‌ها حضور در پرسپولیس، انتقال به استقلال را بزرگ‌ترین اشتباه زندگی خود عنوان و تأکید کرد شرایطی به‌وجود آمد که مجبور به این کار شد. انصاریان در این برنامه گفته بود که هرگز از سوی هواداران استقلال، بدرفتاری ندیده است. حواشی برنامه زابیواکا. حواشی اصلی برنامه زابیواکا مربوط
برنامه زابیواکا. حواشی اصلی برنامه زابیواکا مربوط به علی انصاریان است که در بخشی از برنامه به نام «سخن بزرگان» با خواندن اشعاری از ترانه‌های خوانندگان قبل از انقلاب مانند شهرام شب‌پره، حسن شماعی‌زاده، مهستی و عارف، همواره حواشی زیادی ایجاد کرده است که گفته می‌شود این عملکرد او در ده روز اجرا باعث دریافت ۱۴۰ تذکر از سمت سازمان صدا و سیما شده است. یکی از قسمت‌های جریان‌ساز این برنامه نام بردن مهمان خارجی برنامه از گوگوش به عنوان خواننده مورد علاقه‌اش بود. واکنش مجریان برنامه علی انصاریان و مجید یاسر به این
مجریان برنامه علی انصاریان و مجید یاسر به این اتفاق باعث شد تا کلیپ‌های این قسمت از برنامه از پربازدیدترین کلیپ‌های صفحات مجازی باشد. این ماجرا تا جایی پیش رفت که شایعاتی در مورد ممنوع‌التصویر شدن هر دو مجری در فضای مجازی منتشر شد که با حضور دوباره آن‌ها در برنامه تکذیب شد. درگذشت. انصاریان در ساعت ۱۶:۱۵ عصر روز چهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۹ در اثر ابتلا به ویروس کووید-۱۹ (کرونا) در بیمارستان فرهیختگان تهران درگذشت. بر پایه گزارش صداوسیما، انتقال ویروس کرونا در برنامه تصویری اپلیکیشن پرسپولیس صورت گرفت که علی
برنامه تصویری اپلیکیشن پرسپولیس صورت گرفت که علی انصاریان همراه با مهرداد میناوند در آن شرکت کرده بودند و پروتکل‌های بهداشتی رعایت نشده بود. علاوه برنداشتن ماسک، حتی فاصله‌گذاری اجتماعی نیز مناسب نبود. در روند درمان بی‌نتیجه مهرداد میناوند و علی انصاریان، محمدرضا هاشمیان پزشک بیمارستان دکتر مسیح دانشوری، مصاحبه‌های فراوانی را در راهروی بیمارستان لاله و بیمارستان فرهیختگان انجام داد و پست‌هایی در همین رابطه در اینستاگرام منتشر کرد. هاشمیان در هنگام این مصاحبه‌ها و پست‌ها مواردی مانند داروهای مصرفی، سی‌تی
و پست‌ها مواردی مانند داروهای مصرفی، سی‌تی اسکن ریه و سایر مواردی را که جزء حریم بیمار است، افشا نمود که این اقدام وی انتقادات فراوانی از سوی پزشکان برانگیخت. در روزهای پیش از درگذشت وی، وضعیت جسمانی انصاریان به شکلی امیدوارکننده تغییر کرده بود، اما در ساعات آخر روز دوشنبه وضعیتش به شکلی شد که تیم پزشکی وی را به خواب مصنوعی برد. هاشمیان، پزشک معالج او که خبر بیهوشی مصنوعی علی انصاریان را اعلام کرده بود، در یک لایو اینستاگرامی با لحنی ناامیدانه دربارهٔ وضعیت او صحبت کرد تا اینکه انصاریان درگذشت. انصاریان در
او صحبت کرد تا اینکه انصاریان درگذشت. انصاریان در ۱۶ بهمن ۱۳۹۹ بنابر خواسته خودش، در قطعه ۲۲۲ بهشت زهرای تهران در کنار پدرش، اسماعیل انصاریان به خاک سپرده شد. عموی وی، حسین انصاریان بر پیکرش نماز میت خواند. مراسم خاکسپاری او با حضور خانواده، جمعی از دوستان، هنرمندان و ورزشکاران برگزار شد. همچنین بسیاری از ورزشکاران و هنرمندان دیگر نیز برای این حادثه اظهار تاسف کردند. این مسئله در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر نیز بازتاب داشت در حالی که انصاریان با یک فیلم سینمایی در آن جشنواره حضور داشت. وجود ابهامات در
سینمایی در آن جشنواره حضور داشت. وجود ابهامات در روند ابتلا و و درمان منتهی به فوت این چهره محبوب موجب ایجاد کارزاری اینترنتی توسط همسر خواهرش حامد اژدری برای جمع‌آوری امضا جهت بررسی و شفاف سازی شد که از اوایل خرداد ۱۴۰۰ تا زادروز ۴۴ سالگی علی انصاریان ۴۲۵۶۳ نفر این کارزار را امضا کردند. قبل از خبر ابتلای این دو نفر به کرونا، در برنامه تلویزیونی که شرکت کرده بودند به شدت از ساختار مدیریت کشور انتقاد کرده بودند که امکان مرگ این نفر به‌صورت عمدی را دامن زدند. همچنین به دلیل عدم شفافیت در مرگ آنها این عامل
همچنین به دلیل عدم شفافیت در مرگ آنها این عامل نیز افزایش یافت
شهرک ژاندارمری شهرکی مسکونی واقع در شمالغرب و غرب شهر تهران و در منطقه ۲ شهرداری تهران واقع است. تاریخچه. زمین‌های این شهرک که عمدتاً قطعات ۳۰۰ و ۴۰۰ متری هستند، در زمان حکومت محمدرضا شاه پهلوی به افسرها و درجه داران ژاندارمری تهران واگذار شده بود؛ که پس از انقلاب ایران به مردم عادی فروخته شد. موقعیت. این شهرک از شمال به بزرگراه آیت‌الله حکیم، از جنوب به خیابان سازمان آب، از شرق به بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری و از غرب به بزرگراه شهید اشرفی اصفهانی محدود می‌شود. تقسیم‌بندی شهرداری. این شهرک با گذر اتوبان
تقسیم‌بندی شهرداری. این شهرک با گذر اتوبان یادگار امام از وسط شهرک به دو قسمت تقسیم شده‌است. در تقسیم‌بندی شهرداری تهران قسمت غرب یادگار امام در ناحیه ۲ از منطقه ۲ شهرداری تهران قرار دارد و با نام محله خرمرودی شناخته می‌شود. قسمت شرق یادگار امام در ناحیه ۴ از منطقه ۲ شهرداری تهران و با نام محله ۱۶ شناخته می‌شود. محله خرمرودی از جنوب به بزرگراه جلال آل احمد، از شرق به اتوبان یادگار امام، از شمال به بزرگراه حکیم و از غرب به خیابان شایق منتهی می‌شود. محله ۱۶ از شرق به خیابان سرسبز و از غرب به خیابان فرشتگان،
شرق به خیابان سرسبز و از غرب به خیابان فرشتگان، از شمال به بزرگراه حکیم و از جنوب به بزرگراه جلال آل احمد منتهی می‌شود. خیابان‌های اصلی. این شهرک دارای خیابان‌های اصلی با نام‌های بلوار فرزانگان،بلوار ایثار، خیابان آریافر، خیابان میثاق، خیابان آرش، بلوار خرمرودی، خیابان شهید ابراهیمی ،خیابان ابوالفضل، خیابان لادن، سپهر، فرشتگان، البرز، سرسبز، لاله، ناهید، بهار، پردیس، بلوار مرزداران است.
بلوار مرزداران بلوار اصلی شهرک ژاندارمری (مرزداران) است به طول تقریبی ۴ کیلومتر که در شمال غرب شهر تهران واقع است. بخش مرکزی این بلوار در ناحیه ۴ از منطقه ۲ شهرداری تهران واقع است و بلواری شرقی - غربی است که بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری را به بزرگراه اشرفی اصفهانی متصل می‌کند. بزرگراه آیت‌الله حکیم در شمال این بلوار و بزرگراه جلال آل احمد که در جنوب این بلوار قرار دارند از دیگر گذرگاه‌های شرقی-غربی موجود در نزدیکی این بلوار هستند. این بلوار مرز جداکننده دو محله ۱۶ و ۱۷ شهرداری تهران است. خیابان‌های اصلی آن
۱۶ و ۱۷ شهرداری تهران است. خیابان‌های اصلی آن دانش (آریافر)، ايثار، سرسبز، سپهر، اطاعتی، گلها، ۳۵ متری لاله و ناهید است. بلوار مرزداران در طول مسیر ۴ کیلومتری خود به وسیله پل مرزداران از روی بزرگراه یادگار امام عبور می‌کند. این بلوار دارای ۲ تقاطع مهم به نام‌های ابوالفضل و دانش (آریافر) است. شهرک آزمایش که اداره مرکزی راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ در آن واقع است نیز در انتهای شرقی این بلوار قرار دارد. بلوار مرزداران در حدود سال ۱۳۶۷ آسفالت گردید که در آغاز با نام بلوار شکوفه‌های انقلاب نام گذاری گردید ولی
با نام بلوار شکوفه‌های انقلاب نام گذاری گردید ولی بعد از مدت کمی نام آن به مرزداران تغییر کرد.
بزرگراه یادگار امام با نام‌‌های پیشین بزرگراه اوین و بزرگراه ۱۰۰ و با شماره بزرگراه ۴۷ یکی از بزرگراه‌های تهران است که جهت شمالی-جنوبی دارد. این بزرگراه که در شمال غرب و غرب و مرکز تهران واقع شده، از تقاطع با بزرگراه چمران و خیابان سئول آغاز شده و قرار است به میدان فتح در تقاطع با بزرگراه‌های سعیدی و فتح منتهی شود. این بزرگراه که طولی معادل ۱۶٫۲ کیلومتر دارد از خیابان سئول در شمال تهران آغاز و به خیابان هرمزان در غرب تهران ختم می‌شود. حدود ۶ کیلومتر از این بزرگراه که در شمال تهران قرار دارد و از خیابان سئول
که در شمال تهران قرار دارد و از خیابان سئول آغاز و تا دره فرحزاد ادمه می‌یابد در جهت شرقی - غربی و بقیه ۱۰ کیلومتر باقی مانده آن شمالی - جنوبی است. سرعت مجاز آن در مقاطع شمال-جنوب و همچنین مقاطع شرق-غرب ۸۰ کیلومتر بر ساعت می‌باشد. این بزرگراه از محله‌های اوین، سعادت آباد، فرحزاد، شهرک غرب، شهرک ژاندارمری، آریاشهر(صادقيه کنونی)، خیابان ستارخان، طرشت، خیابان زنجان شمالی و جنوبی، خیابان آزادی، هاشمی، دامپزشکی و طوس عبور می‌کند. همچنین این حبزرگراه با بزرگراه‌های دیگری چون بزرگراه چمران، بزرگراه آیت الله هاشمی
دیگری چون بزرگراه چمران، بزرگراه آیت الله هاشمی رفسنجانی، بزرگراه همت، بزرگراه آیت‌الله حکیم، بزرگراه جلال آل احمد، بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری و خیابان آزادی تقاطع دارد و به وسیله پل‌های روگذر از روی آنها عبور می‌کند. پل بزرگراه یادگار امام با طول تقریبی ۲٫۵ کیلومتر بزرگترین و طولانی‌ترین پل بتنی موجود در شهر تهران است که از شهرک ژاندارمری آغاز و پس از گذر از بزرگراه جلال آل احمد، خیابان سازمان آب، خیابان ستارخان، بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری و خیابان حبیب الهی به خیابان زنجان می‌رسد. قرار است شاخه غربی
الهی به خیابان زنجان می‌رسد. قرار است شاخه غربی بزرگراه یادگار امام وارد پادگان جی شود و به صورت زیرگذر از خیابان اجتماعی بگذرد و بعد از آن به میدان فتح و سپس بزرگراه متوسلیان میرسد (ازاواخرخرداد۱۴۰۳شروع و درحال ساخت) و در ادامه وارد ۴۵ متری زرند و بعد از آن وارد خیابان بهار در منطقه ۱۸ و سپس به بزرگراه بروجردی می رسد و آن بزرگراه نیز به بزرگراه آزادگان متصل می شود. در واقع با این پروژه رینگ بزرگراهی غرب تهران تکمیل می شود. همچنین قرار است جهت کاهش بار ترافیکی این بزرگراه، بخشی از آن در آینده دو طبقه شود.
این بزرگراه، بخشی از آن در آینده دو طبقه شود. پیمانکار سازنده قسمت عمده این بزرگراه شرکت کیسون است.
تظاهرات خردادماه سال ۱۳۸۵ هجری شمسی در نقده، سلسله تجمعات، ناآرامی‌ها و درگیری‌ها در پی انتشار کاریکاتور جنجالی روزنامه ایران بود. شرح حوادث. در پی تظاهرات مردم آذربایجان در ۴ خرداد ماه سال ۱۳۸۵ تظاهرات مردم نقده، به علت شلیک مستقیم مأموران به‌ سوی تظاهرات‌کنندگان به خونین‌ترینِ آن سلسله اعتراض‌ها بدل شد. در این تظاهرات‌ بنا به برخی از منابع ده‌ها تن در شهرهای مختلف آذربایجان ایران کشته شدند. صدا و سیمای جمهوری اسلامی کشته‌شدن چهار نفر به نام‌های: توحید آذریون (۲۵ ساله)، همت اسمزاده (۳۵ ساله متأهل)، حسین
(۲۵ ساله)، همت اسمزاده (۳۵ ساله متأهل)، حسین فتحی‌پور (۱۷ ساله دانش‌آموز)، عسگر قاسمی (۳۹ ساله متأهل) را در نقده تأیید کرد. فشار بر خانواده‌های شاکی. وقتی خانواده‌های توحید آذریون، همت اسم‌زاده، حسین فتحی پور و عسگر قاسمی با تنظیم شکایت‌نامه‌ای از فرمانداری نقده، فرماندهی مقاومت بسیج منطقه، فرماندهی نیروی انتظامی و... به دادگاه مراجعه نمودند، با فشار نهادهای امنیتی مواجه گشتند. این فشارها به‌حدی بود که هیچ وکیلی در آذربایجان غربی حاضر به برعهده گرفتن وکالت آن‌ها نشد یا اینکه به وکلا چنین اجازه‌ای ندادند.
آن‌ها نشد یا اینکه به وکلا چنین اجازه‌ای ندادند. مأموران بارها و به بهانه‌های مختلف وارد خانهٔ بعضی از این خانواده‌ها شده و اقدام به بازرسی می‌نمودند. آن‌ها ولی آذریون برادر توحید را دستگیر نمودند که دادگاه او را به جریمهٔ نقدی و ۲۰ ضربه شلاق محکوم کرد. حکم بیست ضربه شلاق در مورد ولی آذریون روز ۲۶ دیماه ۱۳۸۶ اجرا شد. مراسم‌های یادبود. روز پنجشنبه سوم خردادماه ۱۳۸۶، نخستین سالگرد جان‌باختگان این اعتراضات بر سر مزار آنان در نقده برگزار شد. به گزارش کمیتهٔ دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان - آسمک، در طول حدود
از زندانیان سیاسی آذربایجان - آسمک، در طول حدود ده روز پیش از مراسم و همچنین در حین این مراسم که با عنوان «سالگرد شهدای سولدوز» برگزار شد ده‌ها نفر دستگیر شدند. خانواده‌های قربانیان در خصوص مراسم‌های بادبود نیز تحت فشار قرار داشته‌اند. ادارهٔ اطلاعات به آن‌ها اخطار داده بود که به صورت جمعی بر سر مزار فرزندان خود حضور نیابند و فقط اعضای خانواده اجازه دارند بر سر مزارها به اجرای مراسم بپردازند. علی‌رغم این فشارها شنبه ۴ خرداد ۱۳۸۷، دومین مراسم سالگرد با حضور بسیاری، در مساجد جامع و کؤهول نقده و مسجد محمدیار
بسیاری، در مساجد جامع و کؤهول نقده و مسجد محمدیار و همچنین بر سر مزار جانباختگان در نقده و محمدیار برگزار شد. توحید آذریون. توحید آذریون شاعر جوان اهل نقده بود که در جریان اعتراضات آذربایجان به کاریکاتور روزنامه ایران در روز ۴ خرداد ۱۳۸۵، با شلیک مستقیم گلوله مأموران جمهوری اسلامی ایران کشته شد. گفته می‌شود که او ساعت شش عصر پنجشنبه، چهارم خردادماه ۱۳۸۵ با اصابت گلوله به قلبش در دم جانش را از دست داده بود. وی هنگام مرگ ۲۵ سال داشت. توحید آذریون افزون بر فعالیت در زمینه‌های فرهنگ ترکی آذربایجانی، شعر نیز
در زمینه‌های فرهنگ ترکی آذربایجانی، شعر نیز می‌سروده‌است. روایت فرماندار وقت نقده. محمدامین‌فرد، فرماندار وقت نقده، در سال ۱۳۸۸ کتابی با عنوان "«گزارش مشروح حوادث نقده در خرداد ۱۳۸۵ و تحلیل فقهی و سیاسی آن»" منتشر نموده و حوادث را از دید فرمانداری شرح می‌دهد، بنا به این کتاب:
یوسِف‌آباد یکی از محله‌های اصیل، قدیمی و معروف تهران است که در منطقهٔ ۶ شهرداری تهران واقع شده‌است. این محله از غرب به بزرگراه کردستان و محلهٔ امیرآباد، از شرق به خیابان ولی‌عصر و محلهٔ عباس‌آباد، از شمال به بزرگراه شهید همت و محلهٔ ونک و از جنوب به خیابان دکتر فاطمی و دوراهی یوسف‌آباد محدود می‌شود. تاریخچه. اراضی یوسف‌آباد در دورهٔ قاجار به مالکیت به بانک استقراضی روسیه درآمد. با سقوط نظام تزاری در روسیه، دولت اتحاد شوروی این بانک و همه دارایی آن را به دولت ایران واگذار کرد که ابتدا «بانک ایران» و سپس
دولت ایران واگذار کرد که ابتدا «بانک ایران» و سپس «بانک فلاحتی» و پس از آن، بانک کشاورزی نامیده شد. در سال ۱۳۱۹ خورشیدی، وزارت دارایی زمین‌های یوسف‌آباد را به بهای ۹۳ هزار تومان از بانک کشاورزی گذاشت. از آن‌جا که زمین‌های کشاورزی یوسف‌آباد کم‌درآمد بود و درآمد سالیانهٔ دولت از آن به چند هزار تومان هم نمی‌رسید، در سال ۱۳۲۲ دکتر میلسپو مستشار آمریکایی وزارت دارایی دستور داد، این زمین‌ها به کارمندان دولت فروخته شود. زمین‌های یوسف‌آباد بر اساس مرغوبیت‌شان از متری یک تومان تا متری سه تومان به کارمندان
از متری یک تومان تا متری سه تومان به کارمندان وزارت‌خانه‌های مختلف فروخته شد. به کارمندان دارای رتبه‌های بالاتر قطعات چهارصد تا پانصد متری و به کارمندان جزء قطعات ۱۸۰ تا دویست متری فروخته شد. یکی دو قطعه هزار متری هم فروخته شد که گفته می‌شود یکی از آن‌ها را محمد ساعد مراغه‌ای نخست‌وزیر وقت خرید. واگذاری این زمین‌ها بدون طراحی شهری و نقشه‌برداری و تعیین حدود کوچه‌ها و خیابان‌ها انجام گرفت و از همین رو به مشکلات و اختلافاتی انجامید که روند واگذاری زمین‌ها را طولانی کرد. تا پایان سال ۱۳۲۹ سه هزار قطعه زمین در