payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد». ابوتراب از محضر میر بهرهٔ بسیار برد و شیوهٔ خط او را به خوبی آموخت و از استادان کتابت قلم نستعلیق و برجسته‌ترین شاگرد میر شد. نصرآبادی می‌نویسد: «خط جوانی‌های او هیچ کم از مشاهیر نیست». وی تا پایان زندگی میر در خدمت وی به سر برد و خلیفهٔ مکتب او بود و میر او را «فرزندی» خطاب می‌کرد. پس از کشته شدن میرعماد (۱۰۲۴ق) که کسان او از بیم متواری شدند. ابوتراب تنها کسی بود که جرأت کرد به کفن و دفن جسد بر خاک ماندهٔ استادش اقدام کند، اما سنگی که او برای آرامگاه میر تدارک دیده بود، همچنان بر جای ماند تا بر گور
میر تدارک دیده بود، همچنان بر جای ماند تا بر گور خودش نهادند. با قتل میر، ابوتراب جانشین او شد. نوشته‌اند «دست مبارکی داشت، هرکس از او تعلیم گرفت. خوشنویس شد» و این به سبب توانایی او در خوشنویسی و آگاهی بر آداب و روش تعلیم و نیک‌سرشتی و حسن رفتار او بوده است. وجود فرزندانی چون نورالدین محمد و محمدصالح اصفهانی و شاگردی چون محمد محسن امامی ، نوشتهٔ نصرآبادی و سخن مؤلف ریاض الشعرا را که می‌گوید: «شاگردانش از مشاهیر خوشنویسان شدند»، تأیید می‌کند. شعر. اوتراب اصفهانی شاعر هم بود وی به شیوهٔ متقدمان شعر می‌سرود،
شاعر هم بود وی به شیوهٔ متقدمان شعر می‌سرود، شعر را خوب می‌فهمید و «ترابا» تخلص می‌کرد. از اشعار او یک دوبیتی در تذکرهٔ نصرآبادی و دوبیتی دیگری در مرآه العالم نقل شده، اما میرزای سنگلاخ قصیده‌ای در سوک میرعماد با مطلع زیر: و قطعات و غزلیات دیگری نیز به او نسبت می‌دهد. از جمله این شعر آثار. آثار شناخته شدهٔ او عبارتند از: القاب. چنانچه گفته شد در اشعارش «ترابا» تخلص می‌کرد و با همین لقب شهرت دارد. اما میرزای سنگلاخ به روش همیشگی خود به او نیز چون دیگر خوشنویسان لقب بخشیده و وی را «رئیس‌الخطاطین» خوانده و
لقب بخشیده و وی را «رئیس‌الخطاطین» خوانده و کتابت دیوانهای شماری از شعرای نامدار و گمنام و مرقعات نفیس متعدد موجود در «ایران و روم» و قطعات خط بسیار به او نسبت داده که هیچ‌یک از این آثار تاکنون دیده نشده است.
علی خاوری (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۰۲ در مشهد – درگذشتهٔ ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ در برلین) دبیر اول حزب توده ایران بود که از سال ۱۳۶۲ تا [۱۳۸۲] در صدر حزب توده بوده است. علی خاوری ششمین دبیر اول حزب توده ایران بود. خاوری در دوران حکومت محمدرضاشاه پهلوی زندانی و به اعدام محکوم شد، اما با یک درجه تخفیف محکوم به حبس ابد شد و مدت پانزده سال را از ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷ در زندان سپری کرد. علی خاوری در آستانهٔ انقلاب ۱۳۵۷ همراه با دیگر زندانیان سیاسی از زندان آزاد شد. او از اولین کسانی بود که برای سازماندهی مجدد حزب توده در ایران اقدام
که برای سازماندهی مجدد حزب توده در ایران اقدام کرد و پیش از بازگشت رهبری حزب توده به ایران در فروردین و اردیبهشت ۱۳۵۸، انتشار روزنامهٔ مردم را آغاز نمود. پلنوم هفدهم حزب توده ایران وی را به عضویت هیئت دبیران کمیتهٔ مرکزی انتخاب کرد. پس از یورش به حزب توده در بهمن ۱۳۶۱ و دستگیری عدهٔ کثیری از رهبران و اعضای حزب از جمله صدر حزب نورالدین کیانوری، خاوری که ابتدا مسئول «کمیته برون مرزی حزب توده ایران» و پس از دستگیری‌های گسترده تنها عضو باقی‌مانده از هیئت سیاسی و هیئت دبیران بود، در پلنوم هجدهم کمیته مرکزی حزب
و هیئت دبیران بود، در پلنوم هجدهم کمیته مرکزی حزب توده ایران در آذر ۱۳۶۲، به عنوان دبیر اول حزب توده ایران انتخاب شد. علی خاوری ششمین دبیر اول حزب توده ایران محسوب می‌شد. پس از یورش سال‌های ۱۳۶۱–۱۳۶۲ به حزب تودهٔ ایران، علی خاوری بازسازی رهبری حزب را سازمان داد. علی خاوری در ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ بر اثر ایست قلبی در برلین درگذشت. اهدای کتابخانه. پس از درگذشت علی خاوری کتابخانهٔ شخصی وی که کتاب‌ها، نشریات و اسناد کمیابی را در بر می‌گرفت توسط خانوادهٔ وی و اعضای حزب تودهٔ ایران از طریق دانشگاه هومبولت برلین به سه
تودهٔ ایران از طریق دانشگاه هومبولت برلین به سه دانشگاه و نهاد مختلف (دانشکدهٔ مطالعات خاورمیانهٔ دانشگاه کارل در پراگ، در شهر برن سوئیس، در برلین) اهدا شد. مسئولان این سه نهاد با ارسال پیام‌هایی از اهدای این کتاب‌ها سپاسگزاری کردند.
پلیاس، در اسطوره‌های یونان، پسر پوسیدون و تورو است. وی پادشاهی یولکوس را از آیسون غصب کرد. یاسون، پسر آیسون نجات یافت و سال‌ها بعد نزد پلیاس رفت تا پادشاهی را پس بگیرد. پلیاس او را به دنبال یافتن پشم زرین فرستاد. یاسون برخلاف تصور پلیاس به سلامت و همراه مدیا بازگشت. مدیا دخترانش را قانع کرد که برای بازگرداندن جوانی پدر، او را قطعه قطعه کنند و بجوشانند.
عبدالحکیم مراد زاده شده با نام تیموثی وینتر در سال ۱۹۶۰، اندیشمند، فیلسوف و مترجم بریتانیایی مسلمان است. او در سال ۱۹۸۳ از دانشگاه کمبریج فارغ‌التحصیل شد و برای مطالعه علوم سنتی اسلامی به دانشگاه الازهر در مصر رفت. پس از آن به جده در عربستان سعودی رفت و به ترجمه آثار عربی پرداخت. وی در سال ۱۹۸۹، به انگلستان بازگشت و دو سال در دانشگاه لندن به مطالعه زبان ترکی و فارسی مشغول شد. او مقالات و کتاب‌های بسیاری به زبان انگلیسی در مورد اسلام نوشته‌است.
محمدعلی بنی‌اسدی (زادهٔ ۵ آذر ۱۳۳۴) نقاش، تصویرگر کتاب و مجسمه‌ساز ایرانی است. او همچنین در رشته‌های کاریکاتور و انیمیشن فعالیت داشته‌است. او عضو هیئت علمی دانشکدهٔ هنرهای تجسمی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران و از اعضای هیئت مؤسس انجمن تصویرگران کتاب کودک و نوجوان و رئیس هیئت مدیرهٔ نخستین دورهٔ آن بوده است. به پاس چند دهه فعالیت در زمینهٔ تصویرگری کتاب کودکان، وی در سال ۲۰۱۲ به عنوان یکی از پنج تصویرگر بزرگ جهان نامزد فینالیست جایزهٔ هانس کریستیان آندرسن موسوم به "نوبل کوچک" و همچنین از سال ۲۰۱۳ چهار سال
به "نوبل کوچک" و همچنین از سال ۲۰۱۳ چهار سال پیاپی نامزد جایزهٔ آسترید لیندگرن شد. شروع فعالیت و تحصیلات. بنی‌اسدی پس از پایان دبیرستان در سمنان، برای ادامهٔ تحصیل به تهران آمد و سال ۱۳۵۳ از هنرستان کمال‌الملک تهران (منطقهٔ ۱۲) مدرک مجسمه‌سازی گرفت. او که از نوجوانی در سمنان عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود، سال ۱۳۵۳ در تهران به عنوان مربی کانون استخدام و تا ۱۳۵۹ در کانون پرورش فکری وحیدیهٔ تهران‌نو مشغول به کار بود. در کانون از همان سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵ دورهٔ انیمیشن دید و مدرک گرفت. دورهٔ کارشناسی
دورهٔ انیمیشن دید و مدرک گرفت. دورهٔ کارشناسی نقاشی را در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران، زیر نظر آموزگارانی ازجمله محسن وزیری‌مقدم، جلال شباهنگی، مارکو گریگوریان و مرتضی ممیز گذراند و در ۱۳۵۹ کمی پیش از انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها توانست فارغ‌التحصیل شود. او کارشناسی ارشد خود را در ۱۳۸۰ در رشتهٔ تصویرسازی از دانشکدهٔ هنرهای زیبا گرفت. تصویرگری. در سالهای دههٔ شصت با توجه به نبود فضا برای گذران زندگی از راه نقاشی، به تصویرگری کتاب و تدریس روی آورد و علاوه بر آن به عنوان تصویرگر با مجله‌هایی
آورد و علاوه بر آن به عنوان تصویرگر با مجله‌هایی مانند باران، کیهان بچه‌ها و سروش کودکان و نوجوانان نیز کار کرد. همین‌طور او سه مرتبه در سال‌های مختلف به تصویرسازی داستان‌های هزار و یک شب پرداخته‌است که نتیجهٔ آن چیزی بیشتر از صد تصویر است. «بادکنک و اسب آبی» اثر محمدرضا شمس، «رنگین‌کمانی که همیشه رخ نمی‌داد» از احمدرضا احمدی، «باغ رنگارنگ و گل‌های قشنگ» از ناصر کشاورز و «پس از عرض سلام» اثر مژگان کلهر و «بانوی هزارقصه» از فریبا کلهر و «پرنده‌ها و آسمان» با نویسندگی فریده فرجام عناوین چند اثر از صد کتابی
نویسندگی فریده فرجام عناوین چند اثر از صد کتابی است که با تصویرگری بنی‌اسدی در سال‌های مختلف چاپ و منتشر شده‌اند. نقاشی. بنی‌اسدی بسیار به فرهنگ تصویری و ادبیات ایرانی وفادار است. او که در سال‌های دهه شصت یکبار به قصد مهاجرت کشور را ترک کرده، اما بازگشته است، مهم‌ترین ویژگی آثارش پیوند با هویت ایرانی است. در چیدمان، کاراکترسازی و رنگ گذاری متأثر از فرهنگ غنی تصویری کشور در دوره‌های مختلف ایران از تمدن کهن تا قاجار است. همچنان که این هنرمند در خلق آثارش، پیوند عمیقی با فرهنگ ایرانی دارد، به دنبال آزمودن
پیوند عمیقی با فرهنگ ایرانی دارد، به دنبال آزمودن فضاهای نو در عرصه هنرهای تجسمی است و در طی مسیر، از توجه به جریان تاریخ هنر غرب بی‌بهره نبوده و درصدد کشف و خلق راه‌های بصری متنوع در آثارش و در نتیجه پاسخ‌دادن به تاریخ هنر بوده‌است. از دههٔ ۷۰ خورشیدی سوژهٔ غالب نقاشی‌های او ترکیبی از انسان و حیوان بوده است، که بعدها در دههٔ ۸۰ با نوعی خوشنویسی خاص خودش همراه شدند. در دوره‌های اخیر آثارش، انسان‌ها و پرتره‌ها از صورت مثالی دور، و به واقعیت نزدیکتر شده‌اند. کریم نصر دربارهٔ این هنرمند می‌گوید: «بنی‌اسدی را
کریم نصر دربارهٔ این هنرمند می‌گوید: «بنی‌اسدی را سال‌هاست که می‌شناسم. در کیهان‌بچه‌ها با او آشنا شدم. بسیاری دیگر را نیز که امروز شناخته شده‌اند، در همان‌جا دیدم، اما بنی‌اسدی چیز دیگری بود: پرشور، درگیر و مغرور. حق هم داشت. بسیار می‌خواند و پرکار بود. تصویرگری و نقاشی را خوب می‌فهمید و تحلیل می‌کرد. اما برای من وجهی از نقاشی‌هایش تا مدت‌ها نامکشوف بود. نمی‌دانستم چطور عناصر بصری‌اش را سازماندهی می‌کند. چیزی در آثارش بود که از محاسبه خارجش می‌کرد، غیر محاسباتی بود. عناصری در کارهایش وارد می‌شوند که
محاسباتی بود. عناصری در کارهایش وارد می‌شوند که نمی‌دانی از کجا آمده‌اند. تا این‌که… تا این‌که به خانه‌اش رفتم. اتاقش انباشته از کتاب، مجله، کاغذ، وسایل نقاشی و خرت و پرت بود و محل حکمرانی او هم جایی وسط همین اشیا. اتاقش به هم ریخته به نظر می‌رسید، اما مطمئن بودم برای یافتن آنچه که در میان انبوه اشیا «گم» شده بود لحظه‌ای وقت صرف نمی‌کرد. به سرعت احضارش می‌کرد و به خدمتش می‌گرفت و این درست مثل نقاشی‌هایش بود.»
احمد بن مصطفی علاوی، شاعر و صوفی نامدار قرن بیستم بود. وی در سال ۱۸۶۹، در مستغانم کشور الجزایر زاده شد، او تحصیلات ابتدایی را نزد پدرش تمام کرد. پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۶۶ او تا ۱۸۹۴، در مستغانم کار می‌کرد. او نخست پیرو طریقه عیساویه بود. در سال ۱۸۹۴، احمد علاوی به مراکش سفر کرد، و پیروی محمد بوزیدی را نمود. پس از وفات شیخ بوزیدی در سال ۱۹۰۹، شیخ علوی به مستغانم بازگشت و شاخه‌ای از طریقه شاذلیه به نام علاویه را بنیان نهاد. این طریقه به سبب انتسابش به علی بن ابی طالب (که به گفته شیخ علاوی، در رؤیای صادقه به
ابی طالب (که به گفته شیخ علاوی، در رؤیای صادقه به او ظاهر شد) علاویه یا علویه خوانده می‌شود. طریقه علویه نخست در الجزائر و سپس در دیگر ممالک شمال آفریقا و به خصوص مراکش گسترش یافت. احمد العلاوی، در سراسر جهان اسلام، تا نواحی مالایی و اندونزیایی‌زبان نیز شاگردان و مقدّمانی داشت. شیخ علاوی خود در سال ۱۹۲۶ به کشور فرانسه مسافرت کرد و نخستین نماز جماعت در مسجد پاریس را امامت نمود. همچنین، شاخه‌ای از طریقت او در اروپا گسترش یافت؛ و برایِ نخستین بار تصوف را به نحوی پایدار در اروپا مستقر ساخت. احمد علاوی در ژوئیه
پایدار در اروپا مستقر ساخت. احمد علاوی در ژوئیه ۱۹۳۴ درگذشت.
آخوند دَرویزه نَنگَنهاری از فارسی‌نویسان افغانستان بود که در موضوعات دینی تألیف می‌کرد. وی تبار خویش را به سید علی تِرمِذی می‌رساند. نام درویزه، شکل دیگری است از واژهٔ دریوزه.اوازتبارسیدعلی نبود بلکهازشاگردان اوبودودرویزه احتمالاازلغت درویش گرفته شده نه دریوزه از او کتابی به نام ارشادالطالبین در دست است که در چهار باب تألیف شده. وی دلیل بخش‌بندی کتاب به چهار باب را مانندگی با چهار جوی بهشت عنوان کرده‌است. بخش‌ها و موضوعات این کتاب عبارتند از:
لئو فندر (زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۰۹ – درگذشتهٔ ۲۱ مارس ۱۹۹۱) ابداع‌کننده سازهای تو پُر و بنیان‌گذار شرکت لوازم موسیقی فندر، میوزیک‌من و جی اند ال بود. آشنایی لئو فندر با گیتار الکتریک از زمانی آغاز شد که برخی نوازندگان برای تعمیر پیکاپ سازهای‌شان به او (که متخصص الکترونیک و تعمیرکار رادیو بود) مراجعه می‌کردند. پس از مدتی با مشاهده اشکالاتی که برای بدنه و متعلقات گیتارهای توخالی پیش می‌آمد، ایده ساخت سازهایی با بدنهٔ تو پُر ساده و مقاوم به ذهن وی رسید. او در سال ۱۹۴۸ موفق به ساخت اولین ساز توپُر شد و نام برودکستر را
موفق به ساخت اولین ساز توپُر شد و نام برودکستر را بر آن نهاد که دو سال بعد به تلکستر تغییر یافت. تلکستر، استرتوکستر، جز بیس و آمپلی‌فایرهای فندر نام‌های شناخته شده موسیقی راک و مورد علاقه بسیاری از نوازندگان برجسته نیم قرن اخیر بوده‌اند. بسیاری از شرکت‌های معتبر تولیدکننده آمپلی‌فایر از جمله مارشال، از اَمپ‌های فندر در تولید محصولات‌شان الگوبرداری کرده‌اند. در سال ۱۹۹۲ فندر به‌عنوان ابداع‌کنندهٔ اولین گیتار بدنه تُوپر و تحولی که اختراع‌اش در موسیقی راک اند رول به‌وجود آورد به‌عنوان عضو جدید تالار مشاهیر
رول به‌وجود آورد به‌عنوان عضو جدید تالار مشاهیر راک اند رول معرفی شد.
نسبی‌گرایی نام آموزه‌ای واحد نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از دیدگاه‌هایی را شامل می‌شود که رأی اصلی در آن‌ها این است که بعد محوری تفکر، تجربه، ارزیابی و حتی واقعیت وابسته به چیزی دیگر است. نسبی چیزی است که تعلق به غیر دارد و خود از روابط تشکیل می‌شود.
آلفونسو د آلبوکرکی (زاده ۱۴۵۳ در آلهاندرا، پرتغال- مرگ: ۱۶ دسامبر ۱۵۱۵ در گوا، هند) کاشف و دولت مرد پرتغالی بود. او یک نجیب‌زاده، جنگجو و سرهنگ دریایی پرتغالی بود که فعالیت‌های نظامی و اجرایی وی، موقعیت دولت استعماری پرتفال را در اقیانوس هند برقرار گرداند. از او به خاطر استراتژی موفقیت آمیزش به عنوان نابغهٔ فاتح نظامی یاد می‌شود. او چندی قبل از مرگش از طرف مانوئل اول، پادشاه وقت اسپانیا، لقب دوک گوا را به خود اختصاص داد. او اولین دوک پرتغالی بود که به خانوادهٔ سلطنتی تعلق نداشت. همچنین او اولین کسی بود که
سلطنتی تعلق نداشت. همچنین او اولین کسی بود که لقب دوک را برای منطقه‌ای خارج از خاک پرتغال می‌گرفت. او تلاش کرد تا تمامی راه‌های آبی دریایی به اقیانوس اطلس، دریای سرخ، خلیج فارس و اقیانوس آرام را ببندد تا آنجا را تحت سلطه پرتغال درآورد. او اعتقاد داشت که پرتغال باید افزون بر هند، بر مهم‌ترین گذرگاه‌های مشرق زمین مسلط شود. او بر منطقه گوا درهند و تنگه عدن چیره شد و در سال‌هایی که شاه اسماعیل صفوی، سلسله صفویان را در ایران پایه‌گذاری کرده و درحال افزایش قدرت خود بود، به تنگه هرمز حمله کرد و جزیره هرمز را هم
خود بود، به تنگه هرمز حمله کرد و جزیره هرمز را هم تصرف کرد. شاه اسماعیل که نیروی دریایی در اختیار نداشت، واکنشی در برابر پرتغالی‌ها نشان نداد و پرتغالی‌ها تا ۱۱۶ سال بعد که شاه عباس صفوی با همکاری انگلیسی‌ها آنها را از آنجا بیرون راند در آنجا ماندگار شدند. او نیز ماکائو در نزدیکی سنگاپور و مالاکا در نزدیکی کانتن چین را تصرف کرد و تجارت با ژاپنی‌ها را آغاز کرد. او در آفریقا از شمال موریتانی تا قلب کنیا دژهای نظامی متعددی بنا کرد و در آخرین تلاش تصمیم گرفت که مسیر رودخانه نیل را تغییر دهد تا تجارت مصر را
که مسیر رودخانه نیل را تغییر دهد تا تجارت مصر را نابود سازد تا از حاکمان و تاجران مسلمان انتقام بگیرد. زندگی. او در دربار آفونسو ی پنجم پرورش یافت. در سال ۱۴۸۰، به یک ناوگان پیوست تا به عنوان معاون و دستیار فرناندو د ناپولس که در آن زمان با ترک‌ها در جنگ بود او را همراهی کند؛ و در سال ۱۴۸۶ به گروه دیگری برای دفاع از نیروی چیستوسا در نزدیکی شهر لاراچه پیوست. در ۱۴۷۶ در جنگ با کاستیا، خوان دوم همراهی کرد. در سال ۱۵۰۳ با ۳ ناو به مقصد هندوستان و با همراهی پسر عمویش فرانسیسکو د آلبوکرک در جنگ‌ها ی زیادی شرکت
عمویش فرانسیسکو د آلبوکرک در جنگ‌ها ی زیادی شرکت کرد و روابط خود را با کولومبو (پایتخت تجاری سری لانکا) گسترش داد؛ و اما مانوئل دوم بار دیگر او را به همراه تریستوا د کونها به مشرق زمین فرستاد تا بتواند
یوام‌دی (Universal Media Disc) نوعی لوح نوری متوقف شده جهت انتقال اطلاعات می‌باشد؛ که در کنسول پلی‌استیشن همراه (پی‌اس‌پی) و پلتفرم‌های چندرسانه‌ای توسط شرکت سونی به کار برده می‌شد. دیسک‌های یوام‌دی در حالت دو لایه قابلیت نگهداری ۱٫۸ گیگابایت اطلاعات را دارند. یوام‌دی، اولین وسیلهٔ نوری برای انتقال بازی‌های کنسول‌های دستی است. منطقه بندی. کدگذاری منطقه‌ای دی‌وی‌دی در اکثر دیسک‌های یوام‌دی نیز به‌کار برده شده است که عبارتند از: کاربرد. کاربرد اصلی یوام‌دی نگهداری بازی‌های کنسول بازی دستی پلی‌استیشن همراه، و
بازی‌های کنسول بازی دستی پلی‌استیشن همراه، و در درجه دوم نگهداری فیلم‌های سینمائی و برنامه‌های تلویزیونی می‌بود. همچنین شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی تعدادی از برنامه‌های معروف خود را بر روی یوام‌دی انتشار داد. در ژاپن نیز تعدادی فیلم بزرگسالان بر روی یوام‌دی عرضه شد که سونی نسبت به این کار واکنش نشان داد.
مادام ارفع، معلم و سرپرست دوران کودکی محمدرضا پهلوی (ازسال ۱۳۰۵ تا سال ۱۳۱۰ خورشیدی) بود. نامبرده پیش از ازدواج در استانبول بالرین بود و مورد توجه حاجی حسن خان ارفع، یکی از وابستگان سفارت ایران در استانبول (از اقوام شاهزاده ارفع سفیر) قرار گرفت و با وی ازدواج نمود و به ایران آمد. با قدرت گرفتن تدریجی رضاخان از فرماندهی بریگاد قزاق به سردارسپهی، او به اهمیت نقش آینده محمدرضا پی برد و در نتیجه به سبک خود به تربیت او همت گماشت. از این رو، مادام ارفع را به استخدام درآورد. اشرف پهلوی ساعات تدریس وی را بی شباهت
درآورد. اشرف پهلوی ساعات تدریس وی را بی شباهت به کلاسهای درس واقعی می‌داند و معتقد است که او فقط با سخنانش، دریچه‌ای سحرآمیز و نا آشنا (دنیای غرب) را به روی آنان می‌گشوده‌است و فرزندان شاه را مشتاق غرب می‌کرده‌است. مادام ارفع آموزش‌های آکادمیکی برای محمدرضا ترتیب نداد (احتمالا خودش هم از آن‌ها بی بهره بود) ولی او را با زندگی اروپایی و آداب معاشرت غربی و همچنین زبان فرانسه به خوبی آشنا نمود. اندرو اسکات کوپر در کتابش به نام سقوط بهشت اینچنین از مادام ارفع شرح میدهد : او به محمدرضا پهلوی بدون خبر رضا شاه ،
میدهد : او به محمدرضا پهلوی بدون خبر رضا شاه ، درس های دموکراسی و آزادیخواهی میداد و همواره به محمدرضا پهلوی یاد آور میشد که یک پادشاه علاوه بر سلطنت کردنش ، میتواند به حرف مردمانش خوب گوش فرا دهد و آزادیخواه باشد و اصل دموکراسی را رعایت کند . محمد رضا پهلوی بسیار تحت تاثیر آموخته های مادام ارفع قرار گرفت. مادام ارفع، در اداره کردن کاخ ولیعهد، کاملاً مختار بود. او در هفته فقط دو بار به رضاشاه گزارش می‌داد. با این وجود او حق داشت که هرزمان که مایل باشد به دیدن رضاشاه برود و رضاشاه او را تماما قبول داشت. با
رضاشاه برود و رضاشاه او را تماما قبول داشت. با آغاز دوران نوجوانی محمدرضا پهلوی و سفر او به سوئیس، مأموریت مادام ارفع خاتمه یافت. او ابتدا به فرانسه رفت و مدتی دو هتل را در آنجا (به کمک دخترش فیروزه) اداره کرد. او سرانجام در ایران در گذشت و در باغ شخصی در لارک اراج (حوالی مینی سیتی فعلی) به خاک سپرده شد. مادام ارفع را نباید با هیلدا ارفع، همسر انگلیسی سرلشکر حسن ارفع اشتباه نمود.
واسیلی گریگوریویچ زایتسف (Vasily Grigoryevich Zaytsev) در ۲۳ مارس ۱۹۱۵ در منطقه یلِنینسکوی در روسیه تزاری به دنیا آمد. وی یکی از ماهرترین تک تیراندازان ارتش سرخ بود. زایتسف در مدت خدمتش یعنی سالهای ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ توانست بیش از ۴۰۰ نفر از نظامیان ارتش ورماخت آلمان و نیروهای محور از جمله ۱۱ تک تیرانداز دشمن را از پای درآورد. او داوطلبانه به جبهه‌های جنگ رفت و از نمادهای میهن‌پرستی روسیه است؛ و سر انجام در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۱ در اثر بیماری در شهر کیف درگذشت. سینما. فیلم سینمایی دشمن پشت دروازه‌ها به کارگردانی ژان-ژاک
سینمایی دشمن پشت دروازه‌ها به کارگردانی ژان-ژاک آنو گوشه‌ای از حوادث دوران زندگی وی را به تصویر می‌کشد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Vasily_Grigoryevich_Zaitsev مجلهٔ جنگ‌افزار شمارهٔ ۲۲ صفحهٔ ۱۲ و ۱۳.
مقررات ملی ساختمان، در کشور ایران یک شیوه نامه فنی، اجرایی و حقوقی بایسته در طراحی، نظارت و اجرای عملیات ساختمانی همچون تخریب، نوسازی، بازسازی، بهسازی، تغییر کاربری یا بهره‌برداری از ساختمان است؛ که برای تأمین ایمنی، آسایش، بهداشت، بهره‌وری انرژی و اقتصادی فرد و جامعه نوشته شده‌است. مقررات ملی ساختمان در قالب ۲۳ جلد کتاب تدوین شده است که جلد اول آن به تعاریف مرتبط با سایر ۲۲ جلد کتاب پرداخته است؛ و در جلد های ۲ تا ۲۳ هر یک به موضوع خاصی مرتبط با مهندسی ساختمان پرداخته شده است. این مباحث از جمله منابع اصلی
پرداخته شده است. این مباحث از جمله منابع اصلی آزمون‌های نظام مهندسی هستند. تنظیم مقررات ملی ساختمان. پس از ادغام وزارت مسکن و شهرسازی و وزارت راه و ترابری با یکدیگر در خرداد ۱۳۹۰ هجری شمسی،وزارت راه و شهرسازی طبق مادهٔ ۳۳ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان وظیفهٔ تدوین مقررات ملی ساختمان را به عهده دارد. این وزارتخانه با تشکیل شورایی تحت عنوان «شورای تدوین مقررات ملی ساختمان» با عضویت استادان و صاحب‌نظران برجستهٔ کشور به منظور نظارت بر تهیه و هماهنگی بین مباحث از حیث شکل، ادبیات، واژه‌پردازی، حدود و دامنهٔ
از حیث شکل، ادبیات، واژه‌پردازی، حدود و دامنهٔ کاربرد و همچنین با تشکیل دادن «کارگروه‌های تخصصی»، شرایط لازم برای تدوین این مقررات را به وجود آورده‌است. سلسله مراتب تنظیم مقررات ملی ساختمان. پس از تهیهٔ پیش‌نویسِ مقدماتی مبحث مورد نظر، کارگروه‌های ویژه هر مبحث مستقر در مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، این پیش‌نویس را بررسی و بازنگری کرده و با انجام رایزنی با مراجع مربوط پیش نویس ها جهت نظر سنجی و ایجاد تغییرات برای سازمان های نظام مهندسی تمامی استان ها ارسال و به نظرخواهی مهندسان دارای پروانه اشتغال در
و به نظرخواهی مهندسان دارای پروانه اشتغال در سراسر کشور گذاشته می‌شود. پس از بررسی تمامی نظرها و پیشنهادها و در صورت نیاز انجام ویرایش های نهایی، متن پایانی پس از تأیید شورای تدوین مقررات ملی ساختمان برای تصویب به وزیر راه و شهرسازی پیشنهاد می‌شود. وزیر راه و شهرسازی طی یک ابلاغیه قانونی به نهاد های ذیربط؛ لازم الاجرا بودن ویرایش جدید مبحث و نیز تاریخ انقضای ویرایش قبل را ابلاغ کرده و این ابلاغیه به تمامی ارگان های مربوط از جمله بنیاد مسکن انقلاب اسلامی؛ سازمان نظام مهندسی ساختمان ، سازمان نظام کاردانی
سازمان نظام مهندسی ساختمان ، سازمان نظام کاردانی ساختمان ارسال خواهد شد. پس از این ابلاغیه قانونی وزیر راه و شهرسازی، مراحل چاپ و انتشار مقررات ملی ساختمان به صورت کتاب توسط مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی انجام شده و روانه بازار خواهدشد. انتشار مقررات ملی ساختمان. مقررات ملی ساختمان در قالب بیست و سه جلد کتاب تدوین شده است؛ که هر جلد به یک جستار یا مبحث خاص در موضوعات مرتبط با ساختمان می‌پردازد. مباحث مقررات ملی ساختمان با فرمت PDF نیز منتشر می‌شوند و قابل دانلود هستند. این ۲۳ مبحث عبارتند از: پیوند به
دانلود هستند. این ۲۳ مبحث عبارتند از: پیوند به بیرون. دفتر تدوین مقررات ملّی ساختمان مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی دانلود فرمت PDF مباحث مقررات ملی ساختمان منابع. مقررات ملی ساختمان، شابک: ۷-۵۷-۷۵۸۸-۹۶۴، نشر توسعه ایران، چاپ ۱۳۹۷
پیتر وِر هیگز (؛ – ) فیزیک‌دان نظری انگلیسی و دانش‌آموخته دانشگاه کینگز لندن، استاد و استاد برجسته دانشگاه ادینبرو بود. هیگز ارائه‌دهندهٔ نظریهٔ شکست تقارن در برهمکنش الکتروضعیف و پیشنهاددهندهٔ ذره بنیادی بوزون هیگز بود. او در سال ۲۰۱۳ به همراه فرانسوا انگلرت بلژیکی جایزه نوبل فیزیک را در رابطه با جرم ذرات زیراتمی از آن خود کرد. آغاز زندگی. هیگز در ناحیهٔ الزویک نیوکاسل انگلستان در خانوادهٔ توماس ور هیگز (۱۸۹۸–۱۹۶۲) و همسرش گرترود ماود، کوگیل (۱۸۹۵–۱۹۶۹) چشم به جهان گشود. پدرش به‌عنوان صدابردار برای
چشم به جهان گشود. پدرش به‌عنوان صدابردار برای بی‌بی‌سی کار می‌کرد. در نتیجهٔ آسم دوران کودکی، هیگز همراه با خانواده به دلیل کار پدر و سپس جنگ جهانی دوم در حال جابجایی بودند. هیگز دورهٔ اولیه مدرسه را از دست داد و در خانه به او آموزش داده شد. هنگامی که پدرش به بدفورد نقل مکان کرد هیگز با مادرش در بریستول ماند و تا حد زیادی در آنجا بزرگ شد. او از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۶ در مدرسه گرامر کاتام (Cotham) در بریستول درس خواند. او در آنجا از کار یکی از فارغ‌التحصیلان آن مدرسه، پل دیراک بنیانگذار رشتهٔ مکانیک کوانتومی
مدرسه، پل دیراک بنیانگذار رشتهٔ مکانیک کوانتومی الهام گرفت. زندگی حرفه‌ای. هیگز پس از پایان دکترای خود از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ به عنوان پژوهشگر ارشد در دانشگاه ادینبورو منصوب شد. او سپس پست‌های مختلف در امپریال کالج لندن و کالج دانشگاهی لندن (جایی که او همچنین به عنوان مدرس موقت ریاضیات تبدیل شد) کار کرد. او در سال ۱۹۶۰ به دانشگاه ادینبورو بازگشت تا پست مدرس مؤسسه فیزیک ریاضی تایت را بر عهده بگیرد و توانست در شهری که در سال ۱۹۴۹ در حین سفر به ارتفاعات غربی از آن لذت می‌برد مستقر شود. پیتر هیگز در آنجا به Reader
لذت می‌برد مستقر شود. پیتر هیگز در آنجا به Reader ارتقاء یافت و در سال ۱۹۷۴ عضو انجمن سلطنتی ادینبرو (FRSE) شد. او در سال ۱۹۸۰ به صاحب کرسی شخصی فیزیک نظری ارتقا یافت. وی در سال ۱۹۹۶ از دانشگاه ادینبورو بازنشسته افتخاری شد. هیگز در سال ۱۹۸۳ به عنوان همکار انجمن سلطنتی (FRS) و در سال ۱۹۹۱ به عضویت مؤسسه فیزیک (FInstP) انتخاب شد. او در سال ۱۹۸۴ مدال و جایزه رادرفورد را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۷ مدرک افتخاری را از دانشگاه بریستول دریافت کرد. در سال ۲۰۰۸ هیگز یک کمک هزینه تحصیلی افتخاری از دانشگاه سوانسی برای
کمک هزینه تحصیلی افتخاری از دانشگاه سوانسی برای کار خود در فیزیک ذرات دریافت کرد. بوزون هیگز. در دههٔ ۱۹۶۰ هیگز پیشنهاد کرد که شکست تقارن در نظریهٔ الکتروضعیف می‌تواند منشأ جرم ذرات بنیادی را به طور کلی، و بوزون‌های دبلیو و زد «W و Z» را به‌طور خاص، توضیح دهد. هیگز گفته بود که بوزون تنها ایده خوبی بوده که در زندگی داشته است. او در آغاز گمان می‌کرد که نظریه‌ای که در ذهن دارد چیزی جز محاسبه بی‌فایده نیست. اما خیلی زود پی برد که محاسبات او درست هستند. سازوکار هیگز که توسط چندین فیزیکدان دیگر نیز تقریباً
هیگز که توسط چندین فیزیکدان دیگر نیز تقریباً به‌طور همزمان ارائه شد وجود ذرهٔ جدیدی به نام بوزون هیگز را پیش‌بینی می‌کرد که تشخیص آن به یکی از اهداف بزرگ فیزیک تبدیل شد. در ۴ ژوئیه ۲۰۱۲ سازمان اروپایی پژوهش‌های هسته‌ای (سرن) کشف بوزون را در برخورددهنده هادرونی بزرگ اعلام کرد. سازوکار هیگز به‌طور کلی به عنوان یک عنصر مهم در مدل استاندارد فیزیک ذرات پذیرفته شده است که بدون آن ذرات خاصی جرم ندارند. کشف بوزون هیگز مدل استاندارد را کامل کرد. کشف بوزون هیگز استیون هاوکینگ را که فیزیکدان همکار او بود برانگیخت تا
هاوکینگ را که فیزیکدان همکار او بود برانگیخت تا یادآور شود که به باور او هیگز برای کاری که انجام داده بایستی جایزهٔ نوبل فیزیک را دریافت کند. سرانجام این امر صورت پذیرفت و هیگز در ۲۰۱۳ این جایزه را مشترک با فرانسوا انگلرت دریافت کرد. زندگی شخصی و دیدگاه‌های سیاسی. در سال ۱۹۶۳ هیگز با جودی ویلیامسون، یک مدرس آمریکایی زبان‌شناسی در ادینبورو و مانند او، یکی از فعالان کمپین خلع سلاح هسته‌ای (CND) ازدواج کرد. اولین پسر آنها در اوت ۱۹۶۵ زاده شد.هیگز دو پسر داشت. یکی از آنها کریستوفر، دانشمند کامپیوتر و دیگری
یکی از آنها کریستوفر، دانشمند کامپیوتر و دیگری جانی، نوازندهٔ جاز بود. او دو نوه نیز داشت. هیگز و ویلیامسون در سال ۱۹۷۲ طلاق گرفتند. اما تا زمان درگذشت جودی در سال ۲۰۰۸ دوستان هم باقی ماندند. درگذشت. پیتر هیگز در ۸ آوریل ۲۰۲۴ پس از یک دوره کوتاه بیماری در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
نمایش‌پردازی یا دراماتورژی (به آلمانی و فرانسوی: Dramaturgie) فن و هنر نگارش نمایشنامه است. واژه نمایش‌پردازی در معنی مطالعه و تحلیل و تفسیر نمایشنامه برای اجراهای جدید با توجه به مخاطب و زمان و مکان نیز به کار می‌رود. نمایش‌پردازی یکی از تخصص‌های مربوط به نمایش‌های تئاتری است. صرف نظر از تاریخچه این واژه، امروزه نمایش‌پرداز به مشاور ادبی و تئاتری گفته می‌شود که با یک گروه تئاتری کار می‌کند و با کارگردان همکاری نزدیکی دارد. واژه‌شناسی. این واژه نخستین بار در زبان آلمانی و توسط منتقد آلمانی، گوتهولد افرایم
زبان آلمانی و توسط منتقد آلمانی، گوتهولد افرایم لسینگ در مجموعه مقالات مهم وی، «دراماتورژی هامبورگی» (انتشار از سال ۱۷۶۷ تا ۱۷۶۹) استفاده شده است. مارتین اسلین در تعریف درام و در پاسخ به این سؤال که "درام چیست و مرز آن کدام است؟"، تعاریفی ارائه می‌دهد که طبق گفتهٔ خودش تعاریف دقیقی نیست و در نهایت می‌گوید که برای درام تعریف جامع و مانعی نمی‌توان ارائه داد. اما اسلین با وسواس و محافظه کاری زیاد عنوان می‌کند "هر دو هنر سینما و تئاتر زیر بنای مشترکی دارند و آن درام است." و در اثبات نظرش نمونه‌هایی می‌آورد: