payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فارسی. زبان فارسی اساساً دارای دو گونه وزن شعری متفاوت است: یکی وزن کمی یا عروضی اشعار ادبیات فارسی که مبتنی بر نظم هجاهای بلند و کوتاه در مصراع‌ها است که در شعر سنتی با وزن عددی (هجایی) نیز توأم است که کاربرد غالب دارد و دیگری وزن هجایی یا تکیه‌ای-هجاییِ اشعار عامیانه فارسی که بر مبنای تعداد هجاها و هجاهای تکیه‌بر و بی‌تکیه است.
هتل والدورف آستوریا نام هتل بسیار مجللی است که در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این هتل هم‌اکنون در مالکیت شرکتی چینی است که توسط دولت چین مصادره شده است. ساختمان قبلی هتل والدرف-آستوریا در تقاطع خیابان پنجم و خیابان سی و چهارم و در مکان کنونی ساختمان امپایر استیت قرار داشت. هم‌اکنون هتل والدرف-آستوریا در شماره ۳۰۱ خیابان پارک در منهتن قرار گرفته است. ساختمان کنونی هتل والدورف-آستوریا به سبک آرت دکو طراحی شده است و دارای ۴۷ طبقه می‌باشد. در زیرزمین هتل والدورف-آستوریا، ایستگاه اختصاصی مترو
زیرزمین هتل والدورف-آستوریا، ایستگاه اختصاصی مترو ساخته شده بود که سابقاً هتل را به ایستگاه مرکزی قطار شهری نیویورک متصل می‌کرد. ذبح گوسفند در بالکن هتل توسط حاجی واشینگتن. حسینقلی خان صدرالسلطنه نخستین سفیر ایران در آمریکا به علت آبروریزی ناشی از ذبح گوسفندی در بالکن هتل والدرف آستوریای نیویورک، در روز عید قربان به تهران احضار شد. ناصرالدین شاه خطاب به او گفته بود: «ما را نزد جوان‌ترین دولت دنیا بی‌آبرو کردی و ملت چندین هزار ساله ما را سخره عالمیان کردی. خدا از تو نگذرد». ضیافت بالماسکه برادلی مارتین.
خدا از تو نگذرد». ضیافت بالماسکه برادلی مارتین. برادلی مارتین در سال ۱۸۹۷ میلادی، جشن بالماسکه‌ای، را در هتل والدورف-آستوریا ترتیب داد که افکار عمومی جهان غرب را به حیرت انداخت. در مهمانی رقص و بالماسکه که در داخل هتل والدورف-آستوریا برگزار می‌شد، سالن جشن به صورت نسخه بدل کاخ ورسای شبیه‌سازی شده بود و پرده‌های فرش‌نمای دیوارکوب و سالن‌های مملو از گل و چراغ‌های بی‌شمار زمینه‌ای بسیار اشرافی و مؤقر برای لباس شب خانم‌ها و برای پوشندگانشان فراهم ساخته بود. در این مراسم، برادلی مارتین به لباس مری استوارت، ملکه
مراسم، برادلی مارتین به لباس مری استوارت، ملکه اسکاتلند درآمده بود و لباس شب منقش و زردوزی شده‌اش با مروارید و سنگ‌های گران‌بها آراسته شده بود. بازتاب ضیافت بالماسکه برادلی مارتین به حدی بود که ویلیام والدورف آستور، مالک هتل والدورف-آستوریا و برادلی مارتینز تحت تعقیب قضایی اداره مالیات نیویورک قرار گرفتند.
انجمن کامپیوتر ایران یک انجمن علمی است که در زمینه علوم رایانه فعالیت می‌کند. این انجمن در دی ماه ۱۳۷۳ تأسیس شده‌است. انجمن کامپیوتر ایران دارای یک نشریه علمی است و همچنین کنفرانسی به همین نام را هر ساله برگزار می نماید. این انجمن تشکیل شده از مفاخر و نابغه های کامپیوتر ایران تشکیل میشود. بر اساس ماده ۱ اساسنامه: انجمن كامپیوتر ایران (آكا) (CSI: Computer Society of Iran) به منظور گسترش و پیشبرد علوم و تكنولوژی كامپیوتر، ارتقاء كمی و كیفی نیروهای متخصص و بهبود بخشیدن به امور آموزشی، پژوهشی، فنی و حرفه‌ای در
بخشیدن به امور آموزشی، پژوهشی، فنی و حرفه‌ای در زمینه‌های مربوط تأسیس گردیده است. این انجمن، سازمانی غیرانتفاعی است که به هیچ دسته، جمعیت یا سازمان دیگری اعم از اجتماعی، سیاسی یا اجرایی وابسته نیست و صرفاً در زمینه‌های علمی فعالیت می‌کند. چگونگی شكل‌گیری و تأسیس انجمن. در سال ۱۳۷۲ قدم‌های زیر برای تأسیس انجمن كامپیوتر ایران برداشته شد: بنیانگذاران. دکتر کامبیز بدیع، دکتر حسین پدرام، دکتر امیرحسین جهانگیر، دکتر ابوالقاسم راد، دکتر محمدرضا رزازی، دکتر رضا صفاپیشه، دکتر حسن طاهری، دکتر محمود فتحی، دکتر محمد
دکتر حسن طاهری، دکتر محمود فتحی، دکتر محمد قدسی، دکتر رجعلی قندهادی، دکتر علی محمدزاده عیدگاهی، دکتر نظام‌الدین مهدوی امیری، دکتر احمدرضا میرزایی
شیرین‌بیان گیاهی خودرو از تیرهٔ سبزی‌آساها، بومی جنوب اروپا، شمال آفریقا و نواحی معتدل آسیا است. برگ‌های آن مرکب است و از ۴ تا ۷ زوج برگ به اضافهٔ یک برگچهٔ انتهایی تشکیل یافته‌است که به سبب ترشح شیره، چسبنده‌اند. گل‌هایش مایل به آبی و میوه‌اش شامل ۵ تا ۶ دانهٔ مایل به قهوه‌ای است. ریشه و ساقهٔ زیرزمینی آن مصرف دارویی دارد. ریشه‌ها و پاجوش‌های این گیاه دارای پوستی قهوه‌ای‌رنگ یا سیاه و مغز زردرنگ است. نام دیگر شیرین‌بیان در فارسی، مَهْک است. در گویش اصفهان و طب سنتی قدیم به مجو (mej-jo) نیز شهرت دارد و در
و طب سنتی قدیم به مجو (mej-jo) نیز شهرت دارد و در مناطق بختیاری به آن میجی می گویند. در متون کهن کشاورزی به شیرین‌بیان، سوس گفته می‌شود و ریشهٔ آن را اصل سوس گویند. در کتاب معرفت فلاحت می‌خوانیم که: «و اگر اصل سوس را در آب بجوشند و تخم خربزه در آن آغشته کنند و بعد از آن زراعت کنند از کرم محفوظ ماند.» در اکثر نقاط ایران نظیر لارستان، آذربایجان، بختیاری و در استان اصفهان منطقه فریدن و شهرستان اقلید و در دشت نهاوند اراضی روستای کرک به فراوانی می‌روید بیشتر ریشه اش و برای مصارف دارویی برداشت می‌شود. مشخصات.
اش و برای مصارف دارویی برداشت می‌شود. مشخصات. شیرین‌بیان از زمرهٔ گیاهان بنشنی و بومی جنوب اروپا و قسمت‌هایی از آسیاست. این گیاه از رستنی‌های علفی چندساله‌است. ارتفاع این گیاه تا یک متر و در نواحی معتدل تا دو متر می‌رسد. طول برگ‌های باریک آن از ۷ تا ۱۵ سانتیمتر است و شامل ۹ تا ۱۷ برگچه‌است. برگچه‌ها بیضوی بوده، کناره آن‌ها صاف است. گل‌های این گیاه به رنگ‌های ارغوانی، زرد یا بنفش یا آبی مایل به سفید است و به صورت مجتمع در انتهای ساقه‌های گل‌دهنده مشاهده می‌شود. زمان ظهور گل‌ها اوایل تابستان است. میوهٔ این
زمان ظهور گل‌ها اوایل تابستان است. میوهٔ این گیاه، غلافی و مستطیل شکل به طول ۲ تا ۳ سانتیمتر است و معمولاً هر میوه دارای ۳ تا ۶ عدد دانهٔ لوبیا شکل است. شیرین بیان انواع مختلف دارد: این گیاه (گونه ایرانی «G. violacca) در دشت رباط ترک و مزارع اطراف رویش دارد. ترکیبات شیمیایی. عصاره شیرین بیان حاوی ترکیبات مختلفی بوده که مهمترین آن گلیسیرریزین می‌باشد. در اثر هیدرولیز به اسیدگلیسیریتینک و دو مولکول گلوگورونیک اسید و آب تبدیل و شیرینی خود را از دست می‌دهد. همچنین فلاونوئیدها و ایزوفلاونوئیدها، تری پنوئیدها،
فلاونوئیدها و ایزوفلاونوئیدها، تری پنوئیدها، استرودل‌ها، روغن‌های فرار و مقداری نشاسته، قند شامل گلوکز و ساکاروز، لیگنین، اسیدهای آمینه، آمین‌ها و موم‌ها نیز در آن موجود می‌باشد. تاریخچه. بابلیان در حدود ۴۰۰۰ سال پیش شیرین بیان را به عنوان تقویت‌کننده بدن می‌شناخته‌اند. همچنین مصریان عهد باستان از ریشه آن عصاره تهیه می‌کرده‌اند؛ چنان‌که در سال ۱۹۲۳ میلادی از مقبره توتانخامون ریشهٔ این گیاه یافت شد. پزشکان مصر قدیم عصاره شیرین بیان را جهت کاستن از تلخی داروهای تلخ‌مزه و درمان بیماری‌های کبد و دستگاه گوارش
تلخ‌مزه و درمان بیماری‌های کبد و دستگاه گوارش به کار می‌برده‌اند. کشت و برداشت شیرین‌بیان. شیرین بیان از جمله گیاهان دارویی خودروست و کمتر مورد کشت و کار قرار می‌گیرد. این گیاه نورپسند است و در مدت رویش به هوای گرم و رطوبت متوسط نیاز دارد؛ بنا بر این شرایط مطلوب برای رشد این گیاه، خاکهای حاصلخیز در زمین‌های کم ارتفاع (از سطح دریا)است که به خوبی زهکشی شده باشد (در مناطقی که سطح آب زمین بالاست). همچنین باید از آفتاب کافی برخوردار باشد. روش تکثیر این گیاه تقسیم زمین‌ساقه و ریشهٔ آن است. در فصل پاییز
گیاه تقسیم زمین‌ساقه و ریشهٔ آن است. در فصل پاییز (آبان‌ماه) ریزوم گیاهان سه تا چهارساله را پس از خروج از خاک به قطعات ۱۵ تا ۲۵ سانتیمتری تقسیم می‌کنند. سپس این قطعات را در ردیف‌هایی با فاصلهٔ ۶۰ تا ۸۰ سانتیمتر می‌کارند. فاصلهٔ مناسب پاجوش‌ها از هم ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر است. پس از کاشت باید آبیاری انجام گیرد. با کاشت بذر نیز می‌توان به تکثیر این گیاه پرداخت. برداشت ریشه‌های این گیاه در فصل پاییز سال سوم یا چهارم صورت می‌گیرد. این عمل در سطوح کم‌وسعت با استفاده از بیل و در سطوح وسیع با ماشین‌های مخصوص انجام
از بیل و در سطوح وسیع با ماشین‌های مخصوص انجام می‌گیرد. ریشه شیرین‌بیان. عصاره شیرین بیان تقریباً حاوی ۱۰۰ کالری در هر اونس (۳۵/۲۸ گرم) است. با جوشاندن ریشهٔ گیاه و تبخیر بخش عمدهٔ آب آن، ماده‌ای سیاه‌رنگ (مایل به قهوه‌ای) به دست می‌آید. این ماده به دو صورت جامد (عصاره) و شیره (رب سس) عرضه می‌گردد. کاربرد اصلی این ماده، (در کشورهای غربی) شیرین کردن فراورده‌های غذایی است؛ چون پنجاه برابر از قند شیرین‌تر است و علاوه بر این، خواص دارویی دارد. ریشه خشکیده شیرین بیان را می‌توان به عنوان چاشنی جوید. (در کشورهای
بیان را می‌توان به عنوان چاشنی جوید. (در کشورهای غربی) طعم عصارهٔ شیرین‌بیان در انواع گسترده‌ای از تنقلات شیرین (همچون آب‌نبات) یافت می‌شود. محبوب‌ترین این شیرینی‌جات در انگلستان است. در قارهٔ اروپا (به غیر از انگلستان) آب‌نباتهایی با طعم تند و شور (فراورده با شیرین‌بیان) بر انواع دیگر ترجیح دارند. هرچند باید توجه داشت که طعم اغلب این‌گونه از تنقلات با روغن تخم انیسون (بادیان رومی) تقویت می‌شود و مقدار واقعی شیرین‌بیان در آن بسیار اندک است. به هر حال در هلند – که در آن آب‌نبات شیرین‌بیان موسوم به Drop
هلند – که در آن آب‌نبات شیرین‌بیان موسوم به Drop (قطره) یکی از پرطرفدارترین انواع آب‌نباتهاست- فقط در اندکی از انواع متعدد این تنقلات عرضه شده به بازار، تخم انیسون (بادیان رومی) به کار می‌رود. گرچه مردم ترکیب آن با نعنا، جوهر نعنا یا برگ‌بو را نیز دوست دارند و آمیختن آن با نوعی آب‌نبات نمکی می‌سازد که به زبان هلندی به معروف است. در نخستین محلی بود که ترکیب شیرین بیان با شکر به عنوان نوعی از شیرینی‌جات، به شکل امروزین مورد استفاده قرار گرفت. در اصل همان‌جا ساخته شد. شیرین بیان در محاورهٔ مردم یورکشایر با
ساخته شد. شیرین بیان در محاورهٔ مردم یورکشایر با عنوان اسپانیایی شناخته شد؛ ظاهراً به این سبب که راهبان اسپانیایی ریشهٔ شیرین بیان را در در نزدیکی پرورش دادند. چاشنی شیرین بیان همچنین در نوشابه‌های غیرالکلی به کار می‌رود و نیز ته‌مزه‌ای مطبوع به بعضی جوشانده‌های گیاهی می‌بخشد. این امر همچنین در تغییر دادن مزه‌های نامطبوع برخی داروها نیز کاربرد دارد. جوانان هلندی اغلب خودشان نوشیدنی شیرین بیان را تهیه می‌کنند. همچنین نوشابهٔ محبوب هلندی‌ها نوعی لیکور است که مادهٔ اصلی آن شیرین بیان است. مردم ایتالیا
است که مادهٔ اصلی آن شیرین بیان است. مردم ایتالیا (به‌ویژه در نواحی جنوبی) دوست دارند که از شیرین بیان به شکل طبیعی‌اش استفاده کنند؛ به این نحو که ریشهٔ این گیاه از زمین بیرون کشیده شده، پس از شسته شدن به عنوان خوشبوکنندهٔ دهان جویده می‌شود. در سراسر ایتالیا عصارهٔ خالص شیرین بیان (بدون افزودن شکر) به شکل قطعات کوچک سیاه‌رنگ مصرف می‌شود و طعم آن تلخ و تند است. در انگلستان و نیز نحوهٔ استفاده از این ماده چنین است. در آشپزی چینی شیرین بیان همچون چاشنی در پخت غذاهای مطبوع استفاده می‌شود و اغلب برای خوش‌طعم
غذاهای مطبوع استفاده می‌شود و اغلب برای خوش‌طعم کردن سوپها و غذاهایی که در سس سویا جوشانده می‌شود، به کار می‌رود. شیرین بیان در سوریه نیز بسیار خواهان دارد و به صورت نوشیدنی در بازار عرضه می‌شود. این ماده همچنین عنصر اصلی نوشابه غیرالکلی بسیار معروف مصری موسوم به است. به خصوص در ماه رمضان جهت کاهش تشنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کاربرد دارویی. قسمت مورد استفادهٔ شیرین بیان ساقه‌های زیرزمینی و ریشه‌های گیاه است که دارای ترکیبات مختلفی است. مهم‌ترین ماده اصلی که موجب شیرینی شیرین بیان است، ترکیب موجود در
که موجب شیرینی شیرین بیان است، ترکیب موجود در ریشه‌های گیاه به نام اسید گلیسریزیک است که پنجاه برابر از شکر شیرین‌تر است و مقدار آن با توجه به شرایط محیطی و گونه گیاه بین ۵ تا ۲۰ درصد است. اسید گلیسریزیک با افزایش سن گیاه افزایش می‌یابد. طعم عصاره بسته به انواع مختلف گیاه، متغیر است؛ مثلاً شیرین بیان اسپانیایی طعم ملایم دارد؛ در حالی که شیرین بیان یونانی دارای طعمی نسبتاً تلخ است. عصاره این گیاه حاوی ترکیب گلیسیریزین، اسید گلیسریزیک و نمک‌های پتاسیم و کلسیم است. اسید گلیسریزیک و گلیسیریزین برای درمان
کلسیم است. اسید گلیسریزیک و گلیسیریزین برای درمان زخم‌های گوارشی مفید است. ریشه‌های این گیاه حاوی کومارین، فلاون، روغنهای فرار و استرول گیاهی نیز هست. پودر ریشهٔ شیرین بیان (ریشهٔ خشک ساییدهٔ گیاه) خلط‌آوری مؤثر است و از زمان‌های باستان به این منظور مورد استفاده بوده‌است؛ مخصوصاً هندوها آن را در داروی Ayurvedic (برگرفته از کلمه سانسکریت ayur-veda به معنی علم حیات) به کار می‌برده‌اند (همچنین به عنوان خمیردندان) و به جاستی‌مادهو (Jastimadhu) معروف بوده‌است. ترکیبات موجود در ریشهٔ گیاه شیرین بیان در مقابله با
موجود در ریشهٔ گیاه شیرین بیان در مقابله با پوسیدگی دندان نافع است. ترکیبات موجود در ریشهٔ گیاه خاصیت ضد میکروبی دارد؛ بنا بر این می‌توان از شیرهٔ این گیاه به عنوان مادهٔ ضدپوسیدگی در محلول‌های شستشوی دهان و نیز خمیر دندان‌ها استفاده کرد. در طب سنتی از این گیاه برای درمان اسپاسم عضلات و تورم، برونشیت، روماتیسم و ورم مفاصل استفاده می‌شود. امروزه نیز عصارهٔ شیرین بیان یکی از اجزاء ترکیبی شربت سرفه به‌شمار می‌رود. این ماده به شکل طبیعی‌اش، در درمان زخمهای دهان و دستگاه گوارشی مفید است. شیرین بیان همچنین مدر
و دستگاه گوارشی مفید است. شیرین بیان همچنین مدر (ادرارآور) و ملیّن است و می‌توان آن را به عنوان عامل ضدویروس موضعی برای زخم و التهاب زونا، چشم، دهان و دستگاه تناسلی به کار برد. مهم‌ترین خاصیت شیرین بیان، تأثیر بر دستگاه گوارش است. این گیاه درمان‌کننده ورم و زخم معده و اثنی‌عشر است و بر روی سرطان معده تأثیر مطلوب دارد. همچنین برای درمان سوءهاضمه و از بین بردن نفخ شکم مفید است. شیرین بیان بر سیستم درون‌ریز بدن نیز تأثیرگذار است و مصرف آن ممکن است مقدار تستوسترون خونابه را کاهش دهد. با این حال مشخص نیست که
خونابه را کاهش دهد. با این حال مشخص نیست که آیا بر میزان تستوسترون آزاد نیز مؤثر است یا خیر. یکی از خواص دارویی شیرین بیان خاصیت ضد لک و روشن‌کنندگی آن بر پوست است که در قالب کرم‌های مراقبت از پوست ارائه شده‌است. احتیاطات مصرف. مصرف بی رویهٔ شیرین بیان یا سایر فراورده‌های آن به سبب تحریک غدد فوق کلیوی و ترشح بیش از اندازهٔ هورمون آلدسترون ممنوع اعلام گردیده‌است. این حالت سبب عوارضی چون اختلال در فعالیت‌های متابولیسمی، کاهش پتاسیم خون و بالا رفتن فشار خون می‌گردد. در صورت مصرف بیش از ۲۰ گرم در روز، بروز
می‌گردد. در صورت مصرف بیش از ۲۰ گرم در روز، بروز عوارض نامطلوب بعید نیست. استفادهٔ زیاد از شیرین بیان برای طحال نیز مضر است. مصرف بسیار بالای شیرین بیان ممکن است به بروز حالاتی خطرناک نظیر فشار خون و حتی سکتهٔ قلبی منجر شود و تهدید کننده حیات است. برخی از افراد با مصرف زیاد شیرین‌بیان دچار درد عضله و عده‌ای دیگر با کرخت شدن دست و پا و حتی فلج هر چهار اندام (کوادری پلژی) مواجه می‌شوند. مصرف زیاد این ماده سبب افزایش وزن نیز می‌شود. در صورت بالا بودن فشار خون یا ناراحتی کلیه، قلب یا کبد باید از مصرف شیرین
یا ناراحتی کلیه، قلب یا کبد باید از مصرف شیرین بیان پرهیز کرد. مصرف این گیاه و فراورده‌های آن برای زنانی که در دوران بارداری یا شیردهی‌اند، منع شده‌است. البته با رعایت میزان معقول مصرف شیرین بیان می‌توان از بروز این مشکلات جلوگیری کرده، از خواص بسیار مفید آن بهره برد. در صورت لزوم مصرف طولانی‌مدت شیرین بیان، بهتر است آن را با کتیرا ترکیب کرد.
جمال وفایی (با نام اصلی سید جمال نجفی، زاده ۱۷ خرداد ۱۳۱۹) خواننده و هنرپیشه سینما است. او آوازها و ترانه‌هایی در رادیو ایران و ارکستر گلها به یادگار گذاشته‌است. وی چند سال پس از انقلاب به خارج از کشور رفت و در شهر سانفرانسیسکو اقامت گزید. زندگی. جمال وفایی سال ۱۳۱۹ در خیابان ری تهران کوچه آصف الدوله متولد شد و دوران کودکی را زیر نظر پدرش که از صدایی خوش برخوردار بود گذراند. پدر. پدربزرگ وی یک روحانی شیعه و پدرش سید محمدعلی نجفی کرمانشاهی قاری قرآن بود که از صوت خوشی برخوردار بوده و در مجالس مذهبی به خواندن
صوت خوشی برخوردار بوده و در مجالس مذهبی به خواندن می‌پرداخت. پدر جمال اولین قاری بود که صوت قرآن وی از رادیو پخش می‌شد و نامش در رادیو «نجفی کرمانشاهی» اعلام گردید. پدر جمال که غیر از رادیو به مجالس روضه خوانی و ختم و ترحیم می‌رفت جمال را هم دنبال خود می‌برد و رموز خواندن را به وی می‌آموخت و جمال هم در هر جلسه‌ای که شرکت می‌کرد و می‌خواند، پدرش پولی جهت تشویق به وی می‌داد. سایت ایران الد لاله را این‌گونه معرفی می‌کند: تحصیلات. جمال وفایی در هفت سالگی به مدرسه ترقّی می‌رود. در این مدرسه با منوچهر نوذری
مدرسه ترقّی می‌رود. در این مدرسه با منوچهر نوذری {هنرمند شایسته تئاتر و رادیو} که فن بیان تئاتر را تدریس می‌کرد، آشنا می‌شود. وی که کودکی خردسال بود، به رهبری نوذری اولین پیش پرده به نام «بچه‌های شکمو» را در مدرسه می‌خواند که فوق‌العاده مورد توجه حضار قرار می‌گیرد و مدیر مدرسه از فردای آن روز به او تکلیف می‌کند که سر صف قرآن و دعا بخواند. بدین ترتیب او از هفت سالگی خواندن را شروع می‌کند. ورود به عرصهٔ خوانندگی. وفایی پس از مدتی که با پدرش به مجالس ترحیم می‌رفت، یک روز پس از خواندن مرثیه‌ای، شخصی به نام
می‌رفت، یک روز پس از خواندن مرثیه‌ای، شخصی به نام «عبدالرحیم اعتماد مقدم» که از کارکنان جامعه باربد بود و در ان مجلس حضور داشت، صدای وی را می‌شنود و با پدر جمال صحبت می‌کند و از وی تقاضا می‌کند که اجازه دهد جمال در جامعه باربد نزد اسماعیل مهرتاش که همه را به صورت رایگان تعلیم می‌داد، تعلیم ببیند. او می‌گفت: «حیف است این صدا از فیض چنین استادی بی‌بهره ماند.» پدر جمال با این امر موافقت می‌کند و بدین طریق جمال به کلاس اسماعیل مهرتاش راه می‌یابد. جمال به مدت دوازده سال هفته‌ای دو روز در کلاس استاد و هفته‌ای یک
سال هفته‌ای دو روز در کلاس استاد و هفته‌ای یک روز زیر نظر «دکتر نامدار»، استاد فن بیان و موسیقی رفت. جمال وفایی و عبدالوهاب شهیدی از برجسته‌ترین و قدیمی‌ترین هنرجویان مکتب مهرتاش بودند و سال‌های بعد، هنرجویانی چون محمدرضا شجریان نیز دراین کلاس‌ها شرکت کرد. اولین اجرا. اولین اجرای جمال وفایی بر می‌گردد به روزی که در یکی از کلاسها مشغول تمرین بود، «مرحوم دکتر مهدی برکشلی» وارد شد و صدای وفایی را شنید. او بلافاصله از استاد مهرتاش می‌خواهد که اجازه دهد وی در جشن دانشگاه تهران برنامه اجرا نماید. استاد می‌پذیرد
دانشگاه تهران برنامه اجرا نماید. استاد می‌پذیرد و وفایی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران اولین کنسرت خود را همراه با استادانی نظیر: فرامرز پایور، حسن کسایی، حسین تهرانی، احمد عبادی و اصغر بهاری اجرا کرد و پس از چندی در سالن هنرهای زیبای کشور، همراه با کمانچه اصغر بهاری قطعه‌ای در افشاری اجرا نمود که از رادیو و تلویزیون پخش و موجب شهرت وی گردید. دعوت به رادیو. در سال ۱۳۴۵، رسماً به رادیو دعوت شد و با آقایان عباس شاپوری، حبیب اله بدیعی، منصور صارمی، اسداله ملک، فرهنگ شریف، عباس زندی و مرحوم افتتاح همکاری خود
فرهنگ شریف، عباس زندی و مرحوم افتتاح همکاری خود را آغاز کرد. در برنامه گل‌ها اعم از گل‌های رنگارنگ، برگ سبز، شاخه گل شرکت نمود و بیشتر اهنگ‌های مهدی خالقی را که برایش می‌ساخت، اجرا می‌نمود که بهترین آن‌ها از نظر خود وفایی «جمال کعبه» نام دارد که روز عید قربان از رادیو پخش شد. وفایی پس از مدتی، با شرکت در برنامهٔ «سازهای ملی» به رهبری آقایان مهدی فلاح و حسینعلی مفتاح و به سرپرستی ضیاء مختاری به مدت ۵ سال کار خود را ادامه داد. آهنگ‌های ارکستر «سازهای ملی» را آقایان اکبر محسنی، ابراهیم خان منصوری و عبداله
را آقایان اکبر محسنی، ابراهیم خان منصوری و عبداله جهان پناه می‌ساختند و برنامه‌های مختلفی نیز همراه با آقایان منصور صارمی، اسداله ملک، جواد لشگری، بزرگ لشگری، حسین صمدی و معارفی اجرا نمود. برادران. دو برادر دیگر جمال وفایی، به نام‌های کمال وفایی (خواننده موسیقی مردمی) و عباس وفایی (با اسم هنری وفا، در سبک پاپ) در دهه ۵۰ در زمینه خوانندگی فعالیت می‌کردند. نمونه اجراها. جمال وفایی خواننده گل‌های رنگارنگ و برگ سبز دارای آواز بسیار زیبا و قابل توجهی بود. وی در بسیاری از برنامه‌های مذهبی (مخصوصاً در ماه رمضان)
بسیاری از برنامه‌های مذهبی (مخصوصاً در ماه رمضان) همراه با سید جواد ذبیحی آوازهای مذهبی در رادیو ایران اجرا می‌کرد. تقلید صدای هنرمندان توسط جمال وفایی یکی از بی‌رقیب‌ترین تقلید صداها بود. او همچون دیگر خوانندگان معروف پایش به سینما کشیده شد و در چندین فیلم بازی کرده و ترانه خوانده‌است. پس از انقلاب. او پس از انقلاب به خارج از کشور رفت و آلبوم‌های «طوطی» و «ستاره سهیل» و خواب (مشترکاً با عطا) را به بازار عرضه کرده‌است وی هم‌اکنون گهگاهی در مجالس خصوصی می‌خواند. جمال به همراه دو برادر خود کمال وفایی و عباس
جمال به همراه دو برادر خود کمال وفایی و عباس (وفا) در دهه ۱۳۵۰ بسیار معروف شدند و در چندین فیلم بازی کردند. هم‌اکنون در گذر چندین دهه بعد از انقلاب، جمال وفایی در آمریکا (سانفرانسیسکو در کالیفورنیا)‌‌ زندگی می‌کند و گاهی به تهران می‌آید. فرزندان. مژگان وفایی ، مریم وفایی ، اشکان وفایی و غزاله وفایی فیلم‌شناسی. بازیگر: (۴)مورد ترانه‌ها. خواننده: (۹)مورد
باروج یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. موقعیت جغرافیایی باروج. باروج یکی از بزرگ‌ترین روستاهای دهستان ذوالبین یامچی باروج می‌باشد؛ که در یک منطقه جلگه ای واقع شده‌است. این روستا از شمال به لیوار و مشرق به‌آبادی گلعذار و از جنوب به اربطان و از مغرب به بخش یامچی محدود شده‌است. فاصله باروج تا یامچی حدود ۵ کیلومتر است. ارتفاع باروج از سطح دریا حدود ۱۲۰۰ متر می‌باشد. میزان بارس سالانه حدود ۲۵۰ میلی‌متر باران و ۱۲۰ سانتی‌متر برف است. در طول دورة
باران و ۱۲۰ سانتی‌متر برف است. در طول دورة یخبندان حدود ۱۰۰ روز است که از آذرماه شروع و فروردین ماه پایان می‌یابد. بارش تگرگ در این روستا معمول است. اراضی آبی آن بیش از ۵۰۰ هکتار است و اراضی دیم آن ۲۰۰ هکتار و وسعت مراتع طبیعی ۲۰۰ هکتار است. قدمت و وجه تسمیه. باروج یا بارو که در تداول محلی باری نیز تلفظ می‌شود؛ در لغت به معنای حصار و دیواری است که به دور یک شهر کشیده می‌شود. بارو همیشه بابرج همراه بوده و اصطلاحاً برج و بارو گفته می‌شود. قلعه باروج در کنار این روستا واقع شده‌است. این قلعه قدیمی‌ترین تپه
این روستا واقع شده‌است. این قلعه قدیمی‌ترین تپه باستانی آذربایجان محسوب می‌شود و آثاری از دوران نئولیتیک تا دورة اسلامی در آن یافت شده‌است. در دورة افشاریان پس از مرگ نادرشاه که طایفه یکانلو در منطقه مرند ساکن شدند و صاحب کار، در صحرای روستای باروج اقدام به ساختن شهرک نمودند. و عمارت‌ها و مساجد و کاروانسراها بنا نمودند؛ ولی حکام دنبلی بعدها به منطقه مسلط شدند و این شهرک را ویران نمودند. چنان‌که میرزا ابوالحسن خان زنوزی به این مسئله تأکید نموده‌اند این رویداد را بین سال‌های ۱۲۱۰ تا ۱۲۱۷ هـ. ق اتفاق
رویداد را بین سال‌های ۱۲۱۰ تا ۱۲۱۷ هـ. ق اتفاق افتاده‌است. قلعه باری (باروج) (۱) در ده کلیومتری شمال غربی مرند (در کنار غربی جاده مرند – یامچی) و بر کناره رود زیلبیر (ذوالبین) ونزدیکی روستای باری یک تپه عظیمی آرمیده‌است که باقیماندهٔ قلعه خاکی باستانی می‌باشد، گفته می‌شود این قلعه، قدیمی‌ترین تپه باستانی آذربایجان می‌باشد که در آنصورت باید قدمتی بیش از شش هزار سال داشته باشد. می‌توان اینطور فرض کرد که این قلعه دراواخر عمرباشکوه خود می‌تواند از جمله قلاع خاکی اورارتویی باشد که همانند قلعه یالدیر مرند جزو
اورارتویی باشد که همانند قلعه یالدیر مرند جزو قلاع ۲۲گانه ای باشدکه در حمله سارگون دوم ویران گردیده‌است. این قلعه همانند دیگر قلاع باستانی مرند مورد کندوکاو علمی و باستانشناسی قرار نگرفته‌است. همه جای قلعه مورد تطاول غارتگران قرار گرفته‌است. از این قلعه سفال و جام و استخوان‌های متعدد از دوران باستانی بدست آمده‌است. برای روشن شدن تاریخ آذربایجان و بخصوص منطقه مرند کندوکاو علمی در این تپه و نیز تپه یالدیر که به گفته ولادیمیرمینورسکی آن نیز از سلسله قلاع خاکی اورارتوئی می‌باشد و نیز تپه باستانی گرگر و چندین
اورارتوئی می‌باشد و نیز تپه باستانی گرگر و چندین قبرستان باستانی منطقه ضرورت دارد. قسمتی از دیوار قلعه (شارستان) بین باغات سالم دیده می‌شود. چشمه‌ها و قناتهای قدیمی باروج. برخی از چشمه‌ها و قنات‌های قدیمی باروج عبارتند از: توسعه باروج. این روستا به تدریج گسترش می‌یابد. آثار این توسعه با ظهور محلات همراه است. با وجود آنکه دو محله شاهقلی و حاجی محمدلو از محلات قدیمی و محله مدرسه در دور و بر مدرسه، محله جدید باروح می‌باشند ولی این محلات به هیچ وجه ویژگیهای کامل یک محله را ندارند و یکپارچگی روستا محفوظ
کامل یک محله را ندارند و یکپارچگی روستا محفوظ مانده‌است.
قمیش‌آغل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. موقعیت جغرافیایی روستای قمیش آغل. این روستا از مشرق به روستای گلّه بان و از مغرب به قوش قیه و از شمال به یکان علیا و از جنوب به ارسی محدود می‌شود. ارتباط این روستا با شهر یامچی از طریق جاده گله بان می‌باشد و مسیر جاده خاکی دیگری نیز برای اتصال به شهر کشکسرای از روستای ارسی داراست. ارتفاع آن ۱۱۲۰ متر می‌باشد. طول دورة یخبندان حدود ۱۲۰ روز که از اواخر آذر ماه شروع و در اواخر فروردین ماه پایان می‌یابد.
ماه شروع و در اواخر فروردین ماه پایان می‌یابد. میزان بارش سالانه ۳۰۰ میلی‌متر باران و ۲ متر برف است. اکثریت آنها دامدارند. اراضی آبی آن ۱۰۰ هکتار و اراضی دیم آن ۸۰ هکتار وسعت دارد. وسعت مراتع طبیعی آن ۱۰۰ هکتار است. قدمت، طوایف و وجه تسمیه. از سابقه تشکیل این روستا بیش از ۱۵۰ سال نمی‌گذرد؛ چرا که مردم این روستا جزء عشایر کوچنده محسوب می‌شدند. ییلاق آنها منطقه کلاخور ورزقان محسوب می‌شد و برای قشلاق به این روستا می‌آمدند تا اینکه تصمیم می‌گیرند برای همیشه در این قشلاق ماندگار شوند. این روستا از سه طایفه
در این قشلاق ماندگار شوند. این روستا از سه طایفه اینانلو، شاهسون و قجر (قاجار) تشکیل یافته‌است. گویش این طوایف با وجود نزدیکی به گله بان به هیچ وجه شباهتی به گویش گلوانی ندارد.
گل‌زار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. نام واقعی این روستا گلعذار است که به اشتباه آنرا گل زار می نامند. این روستا از شمال و مشرق به خط راه آهن، از جنوب غربي به باروج، از جنوب به اربطان و از شمال غربي به تازه كند آخوند و ليوار و از جنوب شرقي به مرند محدود مي شود. نام اين روستا به علت شباهت تلفظي با روستاي گلجار بخش مركزي مرند اشتباه گرفته مي شود. طول دورة يخبندان 120 روز كه از آذرماه شروع، و در فروردين ماه پايان مي يابد. ميزان بارش سالانه آن
فروردين ماه پايان مي يابد. ميزان بارش سالانه آن 250 ميلي متر باران و يك متر برف است. مقدار اراضي آبي 400 هكتار و اراضي ديم آن 100 هكتار است. در اين روستا دو قنات قديمي به نامهاي بيوك و شور وجود داشته است. ارتباط اين روستا با يامچي از طريق اربطان مي باشد. نام اين روستا از دو كلمه گل و عذار تشكيل شده است. عذار در لغت به معناي چهره مي باشد.
گله‌بان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. جمعیت این روستا بیش از ۴۰۰۰ نفر می‌باشد. تاریخچه روستا به حدودا ۳۰۰ سال پیش قدمت برمی گردد. شغل اصلی مردمان این دیار کشاورزی و دامپروری و جدیدا کامیون‌داری بوده و مشکل اصلی این روستا کم‌آبی مراتع و کمبود آب آشامیدنی است. دارای دومسجد بزرگ و یک حسینیه و چهار مدرسه و یک سالن ورزشی مجهز و زمین چمن مصنوعی می باشد.ورزش هایی نظیر فوتبال و فوتسال از علاقه‌مندی های جوانان این روستا است.از محصولات زبان‌زد
های جوانان این روستا است.از محصولات زبان‌زد کشاورزی این روستا میتوان به زردآلو و یونجه گلوان اشاره کرد.کوه دمیرلی، چشمه کهلیک بلاغی، سنگ علی داشی و رودخانه فصلی گوبی از اماکن دیدنی بشمار می روند. بگواهی تاریخدانان مرند نام گله‌بان فارسی شده گلوان میباشد که برگرفته از اصالتی از کوچنده بودن از وان ترکیه را دارد و اصالت مردم این دیار به ترکیه باز می گردد.
لیوار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. دکتر احد محمدی لیواری پدر علم اندازه شناسی ایران از مفاخر این روستا میباشند