payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آقازمانی که او نیز از اعضای بازداشت شده حزب ملل اسلامی بود و برخی دیگر از اقوام خود، با فریب ساواک و به‌طور مخفیانه از راه زمینی، به کشور پاکستان فرار کرد. طی این فرار، آقازمانی مدت زمانی را بدون غذا و تنها با جعبه‌ای خرما، در شرایط سخت و طاقت‌فرسای بیابان‌های خشک مرز ایران و پاکستان گذراند و مسافت طولانی را با پای پیاده طی نمود، تا اینکه توانست از مرز بگذرد. وی پس از آن به مدت ۲ سال به صورت طلبه‌ای ناشناس در خارج از کشور زندگی می‌کرد. هم‌زمان در ایران نیز با مشخص شدن ارتباط وی با سازمان مجاهدین خلق، در
با مشخص شدن ارتباط وی با سازمان مجاهدین خلق، در ساواک حساسیت بیشتری نسبت به وی ایجاد شد و خانواده و منزل اطرافیان او در ایران تحت کنترل و مراقبت ساواک قرار گرفت. آقازمانی در سال ۱۳۵۴ بار دیگر به لبنان رفت و مدتی در اردوگاه‌های فلسطینی به آموزش و فعالیت نظامی مشغول شد. او که هیچگاه فکر نمی‌کرد بتواند بزودی و با سرنگونی حکومت پهلوی به ایران بازگردد، در همین سال با زنی لبنانی ازدواج کرد. وی از این زن صاحب ۲ فرزند شد. او از همسر ایرانی خود نیز ۶ فرزند دارد. آقازمانی در زمان حضور خود در لبنان، میان گروه‌های
آقازمانی در زمان حضور خود در لبنان، میان گروه‌های مبارز فلسطینی و لبنانی به لقب «ابوشریف» شهرت یافت. مواضع ابوشریف در آن زمان حمایت و همکاری با جنبش الفتح در مواجهه و مبارزه با اسرائیل بوده‌است. ظاهراً در آن زمان وی و جنبش الفتح دارای تقابلاتی نیز با برخی مسئولان وقت جنبش امل بوده‌اند. ابوشریف پس از چندی به اروپا رفت و برای تحصیل در رشته حقوق بین‌الملل با رشته فرعی تاریخ فلسفه در مقطع فوق لیسانس وارد دانشگاه فرانکفورت شد. علی‌رغم این موضوع، به دلیل فعالیت‌های سیاسی و تردد میان آلمان و خاورمیانه موفق به
سیاسی و تردد میان آلمان و خاورمیانه موفق به تکمیل تحصیلات و ارائه پایان‌نامه خود نشد. وی همچنین برای مدتی در دمشق به تحصیل علوم دینی اهل سنت (مکتب حنفی، شافعی) در دانشکده اسلامی جامع الفتح الاسلامیه پرداخت. ابوشریف در پائیز ۱۳۵۷ پس از مهاجرت روح‌الله خمینی به فرانسه، به نوفل لوشاتو رفت و به واسطه دوستی با مهدی عراقی، به گروه تأمین‌کنندگان امنیت محل اقامت روح‌الله خمینی پیوست. او در آستانه وقوع انقلاب، در ۱۵ بهمن ۱۳۵۷ درحالی‌که هنوز احتمال دستگیری توسط ساواک وجود داشت، به صورت ناشناس وارد ایران شد. وی به
وجود داشت، به صورت ناشناس وارد ایران شد. وی به توصیه سید محمد بهشتی به محل استقرار نیروهای انقلابی در مدرسه رفاه رفت و به سازماندهی آن‌ها و تأمین امنیت آن مکان مبادرت نمود و از طرف کمیته مرکزی، مسئول جمع‌آوری سلاح‌ها و سازماندهی افراد گردید و هم‌زمان امور انتظامی مدرسه رفاه را نیز اداره می‌کرد. آقازمانی پس از وقوع انقلاب در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، به سامان دادن نیروهای نظامی انقلابی پرداخت، که پس از چندی به شکل‌گیری اولین گردان‌های عملیاتی سپاه پاسداران منجر شد. تأسیس سپاه پاسداران. در آغاز انقلاب، ۳ هسته مختلف برای
سپاه پاسداران. در آغاز انقلاب، ۳ هسته مختلف برای دفاع از انقلاب شکل گرفت. عده‌ای تحت فرمان حسن لاهوتی در پادگان باغ‌شاه مستقر بودند، گروهی دیگر که نزدیکی فکری به نهضت آزادی و دولت موقت مهدی بازرگان داشتند، در ساختمان مرکزی ساواک در سلطنت‌آباد و گروهی از زندانیان سیاسی قبل از انقلاب نیز تحت فرماندهی ابوشریف در پادگان جمشیدیه مستقر بودند. در اردیبهشت ماه ۱۳۵۸ هر ۳ نیرو با مصوبه شورای انقلاب، با یکدیگر ادغام شدند و در پی آن، نهاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تأسیس گردید. با شکل‌گیری سپاه، جواد منصوری به عنوان
گردید. با شکل‌گیری سپاه، جواد منصوری به عنوان فرمانده و ابوشریف نیز از طرف شورای انقلاب به سمتِ عضو شورای فرماندهی و فرمانده عملیات سپاه پاسداران منصوب شد. با شکل‌گیری شورای فرماندهی به عنوان کادر مرکزی سپاه و مشخص شدن وظایف اولیه آن، زمینه تأسیس زیرمجموعه‌های سپاه و توسعه آن در سایر شهرهای ایران فراهم آمد. آقازمانی مدتی بعد، به فرماندهی کل سپاه پاسداران منصوب شد. فرماندهی سپاه. از زمان وقوع انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ تا اواسط سال ۱۳۶۰، نام ابوشریف ملازم با سپاه پاسداران بوده‌است. در این سال‌ها آقازمانی در مقاطعی
بوده‌است. در این سال‌ها آقازمانی در مقاطعی به عنوان عضو شورای فرماندهی، فرمانده عملیات و فرمانده کل سپاه، فعالیت می‌کرد. سوابق و تجارب نظامی و چریکی او نقش مهمی در شکل‌گیری و تثبیت سپاه پاسداران در سال‌های نخست، پس از وقوع انقلاب داشت. دوره فرماندهی آقازمانی در سپاه، هم‌زمان بود با انتخاب ابوالحسن بنی صدر به سمت رئیس‌جمهوری و انتصاب او به جانشینی فرماندهی کل قوا از سوی روح‌الله خمینی. جنگ ایران و عراق. با آغاز جنگ ایران و عراق، آقازمانی از اولین فرماندهان سپاه پاسداران بود، که وارد جبهه‌های جنگ گردید و
سپاه پاسداران بود، که وارد جبهه‌های جنگ گردید و عرصه حضور او و نیروهای تحت امرش، بیشتر در منطقه غرب کشور بوده‌است و از جمله مسئولیت‌های او در این دوره، نمایندگی شورای عالی دفاع در غرب کشور، فرماندهی عملیات غرب کشور و ریاست ستاد جنگی غرب کشور بود. سفیر ایران در پاکستان. در اواسط سال ۱۳۶۰، پس از تغییر و تحولات پیش آمده در فرماندهی سپاه پاسداران، آقازمانی از این نهاد کناره‌گیری کرد و اندکی بعد، برای تصدی مسئولیت سفارت ایران در پاکستان، عازم آن کشور شد. وی در شهریور ۱۳۶۰ به عنوان کاردار ایران در پاکستان منصوب
۱۳۶۰ به عنوان کاردار ایران در پاکستان منصوب شد و در فروردین ۱۳۶۱ به سمت سفیر ایران در پاکستان انتخاب گردید. آقازمانی تا سال ۱۳۶۳ در این جایگاه فعالیت کرد و پس از یک دوره ۳ ساله، به ایران بازگشت. حوزه علمیه قم. عباس آقازمانی بعد از بازگشت از سفارت ایران در پاکستان، در سال ۱۳۶۳ به شهر قم رفت و به تکمیل تحصیلات دینی خود تا سطح خارج فقه و اصول، در حوزه علمیه قم پرداخت. در این دوره، هنگامی که حسینعلی منتظری قائم‌مقام روح‌الله خمینی (نخستین رهبر جمهوری اسلامی) بود، نمایندگی ولی فقیه را در امور افغانستان، بر عهده
نمایندگی ولی فقیه را در امور افغانستان، بر عهده داشت. اقامت در افغانستان. آقازمانی در سال ۱۳۶۶ پس از کشمکش‌های فراوان در ایران، بار دیگر از کشور خارج شد و به افغانستان رفت. در سال‌های ابتدایی دهه ۱۳۷۰ با خروج نیروهای شوروی از افغانستان و سقوط دولت کمونیستی محمد نجیب الله توسط مجاهدین، ابوشریف به همراه گروه‌های جهادی افغان در هنگام فتح پایتخت، وارد شهر کابل شد. اقامت در پاکستان. با بروز جنگ داخلی در افغانستان و پس از تصرف کابل توسط نیروهای طالبان، وی به پاکستان رفت. آقازمانی در سال‌های دهه ۱۳۸۰ در پاکستان
رفت. آقازمانی در سال‌های دهه ۱۳۸۰ در پاکستان حضور داشت و در این دوره، به فعالیت‌های دینی اشتغال داشت. روزنامه ایران، در ۲۲ شهریور سال ۱۳۸۹، ضمن مصاحبه با ابوشریف، به تشریح سوابق مبارزاتی و مسئولیت‌های او پس از مهاجرت به خارج از ایران پرداخته‌است. در تاریخ ۱۶ تیر ۱۳۹۰ روزنامه خراسان خبر از حضور مجدد آقازمانی در ایران داد. آقازمانی اکنون (۱۴۰۲) در پاکستان زندگی می‌کند و همه ساله در مراسم روز ملی ایران (سالروز انقلاب اسلامی) در اسلام آباد شرکت می‌کند. او برخلاف ظاهر سنی گرایانه‌اش، شیعه بوده و از روحانیون و
ظاهر سنی گرایانه‌اش، شیعه بوده و از روحانیون و علمای شیعه پاکستان به حساب می‌آید؛ اما همین تغییر چهره او پس از خروج از ایران باعث ایجاد حواشی در خصوص مذهب او شد، اما به اذعان خود او از پیروان و رهروان انقلاب ایران و سید علی خامنه‌ای بوده و هست. وقایع انتخابات ۱۳۸۸. عباس آقازمانی در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۹۳ طی مصاحبه‌ای با خبرگزاری فرهنگ نیوز گفت:
خاتم می‌تواند بیان‌گر یکی از موضوعات زیر باشد: همچنین خاتم می‌تواند برای موضوعات زیر نیز بکار رود:
میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری مقاله‌ای است که به فعالیت‌ها، موضع گیری‌ها و اتفاقات درخور توجه حضور میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ می‌پردازد. وی آخرین نخست وزیر جمهوری اسلامی ایران بود که پس از ۲۰ سال کناره‌گیری از سیاست مجدداً به عرصه سیاسی کشور ایران بازگشت. اعلام حضور و نامزدی. در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۸۷، میرحسین موسوی با صدور اعلامیه‌ای، رسماً حضور خود در انتخابات را به اطلاع ملت ایران رساند. او انگیزه حضور خود در انتخابات پس از ۲۰ سال را «نگرانی از تغییر در اصول، قواعد و
پس از ۲۰ سال را «نگرانی از تغییر در اصول، قواعد و قوانین نظام» مطرح کرد. میرحسین موسوی در نخستین نشست مطبوعاتی خود که در ۱۷ فروردین ۱۳۸۸ در روزنامه اطلاعات برگزار شد، در مورد شرکت در انتخابات گفت: من به هیچ وجه این نگرانی را نداشتم که فردی از جناح راست، چپ، اصلاح طلب و… روی کار بیاید. اصل را در نظام می‌دانستم و معتقد بودم جا به جایی‌ها به صورتی باشد که قواعد بازی رعایت شود. میرحسین موسوی در حالی به صحنه انتخابات وارد شد که قبل از آن سید محمد خاتمی اعلام کرده بود که یکی از آن دو در انتخابات حضور خواهند
کرده بود که یکی از آن دو در انتخابات حضور خواهند داشت. بنابراین مدتی پس از اعلام حضور موسوی، خاتمی با وجود فشار احزاب هوادار اصلاح طلب برای باقی ماندن به عنوان کاندیدا، به نفع وی کنار کشید. فعالیت‌های انتخاباتی و هواداران. تشکیل کمیته صیانت از آرا. میرحسین موسوی و مهدی کروبی دو نامزد اصلاح طلب انتخابات در تاریخ ۱۰خرداد ۱۳۸۸ ضمن ابراز نگرانی از صحت انتخابات کمیته صیانت از آرا را تشکیل دادند. به گفته حامیان موسوی برخی از مقامات دولتی سابقه تقلب در دوره‌های قبلی انتخابت را داشته‌اند. تشکیل این کمیته با واکنش
انتخابت را داشته‌اند. تشکیل این کمیته با واکنش منفی دولت روبرو شد. انتشار روزنامه کلمه سبز. میرحسین موسوی در ۱۲ اسفند ۱۳۸۷ مجوز انتشار روزنامه کلمه سبز را دریافت کرد. این روزنامه از ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۸ آغاز به انتشار کرد. این روزنامه در ۲۴ خرداد بنا به دستور مقامات قضایی و بدون تفهیم اتهام توقیف شد. سخنرانی‌های تبلیغاتی. ۱۳ اسفند ۱۳۸۷، به مناسبت ۶۶ امین سالگرد تأسیس انجمن اسلامی دانشجویان، میرحسین موسوی در تالار شهید چمران دانشکده فنی دانشگاه تهران حضور یافته و پس از گذشت ۱۱ سال، به ایراد سخنرانی پرداخت.
و پس از گذشت ۱۱ سال، به ایراد سخنرانی پرداخت. انتقاد از سیاست خارجی افراطی دولت احمدی‌نژاد که مورد تأیید خامنه‌ای نیز هست، دولتی شدن روحانیت، توقیف و تحدید مطبوعات و همچنین توزیع نقدی پول توسط احمدی‌نژاد در سطح کشور از جمله مهم‌ترین مواضع موسوی بود. همچنین اولین نشست خبری-انتخاباتی میرحسین، در عصر روز دوشنبه ۱۷ فروردین ۸۷ و با حضور خبرنگاران داخلی و خارجی برگزار شد. این نشست، اولین نشست خبری وی پس از دوران نخست وزیری بود و چندین ساعت به طول انجامید. در سالگرد دوم خرداد میرحسین موسوی در اصفهان و محمد خاتمی
دوم خرداد میرحسین موسوی در اصفهان و محمد خاتمی (حامی وی) در اجتماع بیست هزار نفره در استادیوم آزادی سخنرانی کردند. موسوی در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۸ در جمع هوادارانش در دانشگاه حضور یافت. وی در این دیدار هرگونه ارتباط با نهضت آزادی ایران را رد کرد و اعلام کرد که از ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ با خط مشی این گروه مخالف بوده‌است. وی همچنین مدعی شد با کسانی که نظام ایران را قبول ندارند همکاری نخواهد کرد. نطق تلویزیونی. روز جمعه اول خرداد ۱۳۸۸ و در اولین روز از تبلیغات رادیو و تلویزیونی، میرحسین موسوی در برنامه‌ای نیم ساعته از
میرحسین موسوی در برنامه‌ای نیم ساعته از شبکه یک تلویزیون ایران در اولین نطق تلویزیونی خود، با شهروندان این کشور صحبت کرد. او که برای نخستین بار در طی ۲۰ سال اخیر، مقابل دوربین تلویزیون حاضر شد، در ابتدای صحبت‌های خود به ایجاد محدودیت ارتباطی برای نشان دادن او اشاره کرد و گفت: در این سال‌ها «محدودیتی برای تصویر بنده وجود داشته‌است.» او همچنین به انتقاد جدی از عملکرد اقتصادی محمود احمدی‌نژاد خصوصاً تورم، پایین آمدن ارزش پول کشور و… پرداخت. سفر میرحسین موسوی به تبریز. میرحسین موسوی در سفر به تبریز در استادیوم
تبریز. میرحسین موسوی در سفر به تبریز در استادیوم تختی این شهر سخنرانی کرد. رسانه‌های هوادار وی مجموع جمعیت استقبال‌کننده از وی در تبریز را بین هفتاد تا صدهزار نفر تخمین زدند. زنجیرهٔ انسانی در خیابان ولیعصر. روز دوشنبه ۱۸ خرداد یک زنجیرهٔ انسانی سبزپوش در دو طرف خیابان ولی عصر طولانی‌ترین خیابان تهران از میدان تجریش تا میدان راه آهن تشکیل شد. انبوه جمعیت حاضر در این برنامه به حدی بود که علاوه بر تشکیل زنجیره انسانی، در جای جای خیابان ولی‌عصر ده‌ها اجتماع دویست تا هزار نفری تشکیل شده بود. گفته می‌شود حداقل
تا هزار نفری تشکیل شده بود. گفته می‌شود حداقل ۱۴۰ هزار نفر و حدود ۱۲ هزار خودرو در جریان این برنامه در خیابان ولی‌عصر تهران حاضر شدند. تبلیغات. فیلم انتخاباتی. سه فیلم مستند انتخاباتی موسوی در روزهای ۹ خرداد (۲۱:۴۵ از شبکه یک)، ۱۶ خرداد (شبکه جام جم) و ۱۸ خرداد (۲۱:۴۵ از شبکه یک) هر کدام به مدت ۳۰ دقیقه پخش خواهند شد. مجید مجیدی فیلم‌های وی را کارگردانی کرده‌است. فیلم اول تبلیغاتی موسوی. ادعای مستند نبودن فیلم و تکذیب ادعا. طبق اعلام قبلی قرار بود که آئینه‌ای از واقعیات موجود در جامعه و اتفاقات همراه با
از واقعیات موجود در جامعه و اتفاقات همراه با میرحسین موسوی باشد. پس از پخش اولین سری از این فیلم‌ها، سایت جهان نیوز مدعی شد که در یکی از صحنه‌های این فیلم زنی که سعی داشت خود را به خودروی حامل میرحسین برساند در نهایت با ورود به جمع میرحسین و نزدیکانش با گریه و زاری از وضعیت مواد مخدر و اعتیاد گلایه کرده و دست به دامان مهندس موسوی برای حل این مشکلات شد. گریه‌های این زن و نوع بیان مشکلات و مصائب فرزندش از احساسی‌ترین لحظات این فیلم انتخاباتی بود. برخی از وبسایتهااز جمله ثانیه نیوز و رجا نیوز، مدعی شدند که
جمله ثانیه نیوز و رجا نیوز، مدعی شدند که نقش این زن را منیژه حسینیان بر عهده داشته که توسط مهدی قربان‌نژاد از شاگردان مجیدی برای این نقش در نظر گرفته شده‌است. ولی مجیدی در مصاحبه‌ای با سایت قلم نیوز ضمن رد این موضوع اعلام کرد که تمامی تصاویر، گزارش‌های کاملاً مستند بوده و بدون بازسازی است و تصاویر قبل و بعد از آن نیز وجود دارد و اگر کسی این تصاویر را بخواهد ما می‌توانیم در اختیارش بگذاریم. او در مصاحبه‌ای با خبرگزاری فارس انتشار چنین اخباری از سوی این خبرگزاری را باعث ازبین رفتن اعتبار آن در جامعه فرهنگی
را باعث ازبین رفتن اعتبار آن در جامعه فرهنگی عنوان کرد. خبرگزاری فارس اعلام کرد که این خبر را از سایت «ثانیه نیوز» منتشر کرده‌است وخبر این خبرگزاری نبوده‌است. پس از انتشار این مطالب، نهایتاً زنی که در این فیلم حضور داشت طی مصاحبه‌ای با رسانه‌ها اعلام کرد که نام وی صدیقه باصری است نه منیژه حسینیان. این زن در واکنش به این شایعه گفت: «هیچ پاسخی برای ادعای کسانی که مرا بازیگر خطاب کرده‌اند، ندارم و آنها را که از احساسات پاک و مادرانه من سوءاستفاده کرده‌اند، به خدا واگذار می‌کنم.» پیش از این رسانه‌ها اعلام کرده
واگذار می‌کنم.» پیش از این رسانه‌ها اعلام کرده بودند که در فیلم تبلیغات انتخاباتی احمدی‌نژاد دو بازیگر صداوسیما بازی کرده‌اند و فیلم مذکور مستند نیست. شایعه اعتراض مراجع به فیلم تبلیغاتی موسوی. خبرگزاری ایرنا و سپس صداوسیما ادعا کردند که آیت‌الله نوری همدانی، صافی گلپایگانی، موسوی اردبیلی و جوادی آملی (از مراجعی که در فیلم تبلیغی انتخاباتی موسوی شرکت کرده بودند) نسبت به پخش تصاویر دیدارشان با موسوی انتقاد کرده‌اند. اما دفاتر این مراجع ادعای اعتراض به فیلم موسوی را شدیداً تکذیب کرده و آیت‌الله موسوی اردبیلی
را شدیداً تکذیب کرده و آیت‌الله موسوی اردبیلی خواستار پخش تکذیبیه خود در صداوسیما شد. دفتر آیت‌الله صافی گلپایگانی نیز با صدور اطلاعیه‌ای اقدام خبرگزاری دولت و بخش خبری ۲۰:۳۰ را دروغ پردازی و جعل اخبار مرجعیت شیعه عنوان کرد و ضمن ابراز تاسف عمیق از این گونه اقدامات ضداخلاقی در رسانه‌های تأثیرگذار کشور آن را باعث ایجاد فضای بی‌اعتمادی و سوظن در میان مردم دانست و اعلام داشت: «اقدامات معدود جاهلانی که برای رسیدن به مقاصد سیاسی خود حتی از خبرسازی و دروغ پردازی پیرامون مرجعیت ابایی ندارند موجب ایجاد التهاب در
پیرامون مرجعیت ابایی ندارند موجب ایجاد التهاب در جامعه‌است.» دفتر آیت‌الله جوادی آملی نیز با صدور اطلاعیه‌ای اخبار مطرح شده مبنی بر اعتراض این مرجع تقلید نسبت به پخش مستند انتخاباتی میرحسن موسوی را تکذیب کرد و در این اطلاعیه عنوان داشت: «آنچه اخیراً درخصوص واکنش این دفتر نسبت به فیلم پخش شده در خبرگزاری‌ها آمده صحیح نیست و این دفتر مراکز مزبور و همگان را دعوت می‌نماید، نسبت به مواضع او به سایت رسمی دفتر وی مراجعه کنند.» همچنین جمعی از طلاب و روحانیون حوزه علمیه قم نیز طی نامه‌ای خطاب به عزت‌الله ضرغامی
علمیه قم نیز طی نامه‌ای خطاب به عزت‌الله ضرغامی نسبت به عملکرد سازمان صداوسیما اعتراض کردند پیوستن مسؤولان ستادهای مردمی احمدی‌نژاد به ستاد موسوی. در روز ۱۸ خرداد و چند روز پیش از برگزاری انتخابات، مسؤولان ستادهای رضوان، از ستادهای مردمی حامی احمدی‌نژاد، با صدور بیانیه‌ای در حمایت از میرحسین موسوی به ستاد مرکزی موسوی پیوستند. این اتفاق پس از مناظره موسوی و احمدی‌نژاد و موضعگیری احمدی‌نژاد در برابر هاشمی و افرادی از راست سنتی مثل ناطق نوری رخ داد. این بیانیه با سخنی از پیشوای نخست شیعیان به این مضمون آغاز
با سخنی از پیشوای نخست شیعیان به این مضمون آغاز می‌شد: حامیان. گروه‌های حامی. جبهه مشارکت ایران اسلامی؛ سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی؛ مجمع روحانیون مبارز؛ حزب کارگزاران سازندگی ایران؛ حزب اسلامی کار؛ شورای هماهنگی جبهه اصلاحات؛ حزب مردم سالاری مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها، خانه پرستار، خانه کارگر، آژانس تحلیلی خبری بنیان، سازمان معلمان، حزب زنان جمهوری اسلامی، مجمع دانش آموختگان ایران اسلامی، جامعه روشنفکر پزشکی کشور، انجمن دانش آموختگان دانشگاه تهران، شورای هماهنگی
انجمن دانش آموختگان دانشگاه تهران، شورای هماهنگی اصلاح‌طلبان کُرد، مجمع زنان اصلاح طلب، حزب همبستگی، حزب اعتدال و توسعه و ائتلاف اصلاحطلبان حامی موسوی که تحت عنوان ستادکوشک یا دفتر قیطریه فعالیت می‌کردند. روزنامه‌های حامی. اعتماد، هفته نامه عصر ارتباط، کلمه سبز، کارون، اندیشه نو، یاس نو (توقیف و پس از مدّتی رفع توقیف شد و مجدداً توقیف شد)، صدای عدالت، مردم‌سالاری، سرمایه، جمهوری اسلامی اشخاص حامی. حمید قربانی، آیت‌الله صانعی، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، علی اکبر ناطق نوری ، سید محمد خاتمی، سیدحسن خمینی ،
اکبر ناطق نوری ، سید محمد خاتمی، سیدحسن خمینی ، مولوی عبدالحمید، سیدمهدی طباطبائی، بهزاد نبوی، معصومه ابتکار، زهرا مصطفوی، سعید حجاریان، عبدالواحد موسوی لاری، بیژن زنگنه، اسحاق جهانگیری، علیرضا محجوب، یاسرمصطفوی، جلال جلالی‌زاده، فائزه هاشمی، سعید ابوطالب، محمود دولت‌آبادی، محمد هاشمی رفسنجانی، عباس آخوندی، محسن دعاگو، محمدعلی عمویی، مسعود کرباسیان، مسیح مهاجری، طهماسب مظاهری، مصطفی هاشمی طبا مصطفی کواکبیان، هادی خامنه‌ای، مرتضی محجوب، مرتضی حاجی، مصطفی معین، عاتقه صدیقی (همسر محمدعلی رجایی)، مصطفی
معین، عاتقه صدیقی (همسر محمدعلی رجایی)، مصطفی پورمحمدی، محسن آرمین، اعظم طالقانی، مصطفی تاج‌زاده، احمد پورنجاتی، سهیلا جلودارزاده، سیدرضا اکرمی، محسن کدیور، محسن صفایی فراهانی، عبدالله شهبازی، علی زندی قشقایی، شاهین نجفی هنرمندان حامی میر حسین موسوی. داریوش مهرجویی، مجید مجیدی، عزت‌الله انتظامی، علی نصیریان، محمد نوری، محمدعلی کشاورز، کیومرث پوراحمد، ناصر چشم‌آذر، فاطمه معتمدآریا، هدیه تهرانی، بهاره رهنما، مرضیه برومند، توکا نیستانی، مانا نیستانی، حسام‌الدین سراج، کمال تبریزی، گوهر خیراندیش، محمدرضا فروتن
سراج، کمال تبریزی، گوهر خیراندیش، محمدرضا فروتن محمدعلی طالبی، بهمن فرمان‌آرا، محسن نامجو، خشایار اعتمادی، جلال ذوالفنون، منیژه حکمت، مجتبی راعی داریوش ارجمند، همایون اسعدیان، مهناز افشار، سیروس الوند، پریسا بخت‌آور، امین تارخ، امیر تتلو، سیف‌الله داد، علیرضا داوود نژاد، پوران درخشنده، احمدرضا درویش، داوود رشیدی، لیلی رشیدی، اسماعیل شنگله، قطب‌الدین صادقی، یدالله صمدی، رضا عطاران، کیانوش عیاری، حسین فرح‌بخش، حمید فرخ‌نژاد، داریوش فرهنگ، اصغر فرهادی، رضا کیانیان، مسعود کیمیایی، خسرو معصومی، فرزاد مؤتمن،
کیانیان، مسعود کیمیایی، خسرو معصومی، فرزاد مؤتمن، مازیار میری، محمدعلی نجفی، مهتاب نصیرپور، رؤیا نونهالی، پگاه آهنگرانی، صابر ابر، پژمان بازغی، پانته‌آ بهرام، ماهایا پطروسیان، حسن پورشیرازی، شادمهر راستین، حبیب رضایی، سعید شهرام، بیتا فرهی، پیمان قاسم خانی، رضا کرم رضایی، علی مصفا، بیژن میرباقری، کارن همایونفر، اصغر همت، انوشیروان ارجمند، داریوش اسدزاده، رابعه اسکویی، مهناز افضلی، بیژن امکانیان، پویا امینی، رضا بابک، فرهاد بشارتی، لیلا بلوکات، محمود بنفشه‌خواه، خاطره اسدی، مسعود پاکدل، مهدی پاکدل، الهام
خاطره اسدی، مسعود پاکدل، مهدی پاکدل، الهام پاوه‌نژاد، فرهاد تجویدی، عمار تفتی، کامران تفتی، آتش تقی‌پور، سیما تیرانداز، صدرالدین حجازی، شیلا خداداد، بهزاد خداویسی، اشکان خطیبی، کامبیز دیرباز، حمیرا ریاضی، نیما رئیسی، امید زندگانی، شهره سلطانی، حنیف سلطانی سروستانی، مهراوه شریفی‌نیا، لاله صبوری، فرزاد صدیق‌شریف، شقایق فراهانی، گلشیفته فراهانی، مارال فرجاد، مونا فرجاد، جلیل فرجاد، اندیشه فولادوند، رضا فیاضی، محسن قاضی مرادی، اکبر قدمی، جمشید گرگین، لادن مستوفی، ناصر ممدوح، رامین ناصرنصیر، امیر نوری، اصغر
ناصر ممدوح، رامین ناصرنصیر، امیر نوری، اصغر بیچاره، هدیش بیگدلی شاملو، پیمان جعفری، داریوش حکمت، رضا رادمنش، امیرمهدی ژوله، سید احمد ساکت، ، بهرام رادان پرویز تناولی، آیدین آغداشلو، لیلی گلستان، بهمن جلالی، فرح اصولی، محمد احصایی، شهرزاد اصولی، بابک اطمینانی، عطاالله امیدوار، حسین پدیدار، شیده تامی، محمدعلی ترقی جاه، ساسان توکلی فارسانی، کاظم چلیپا، بزرگمهر حسین‌پور، فرزاد حسنی، حسین خسروجردی، اردشیر رستمی، زهرا رهنورد، مهران زمانی، مسعود سپهر، شجاع رضا انوری، منصور ضابطیان، آمیتیس فرهادپور، عبدالجبار
انوری، منصور ضابطیان، آمیتیس فرهادپور، عبدالجبار کاکایی، فریدون عموزاده خلیلی، فاطمه راکعی، سهیل محمودی، علیرضا کاکایی، علیرضا عطاران، محمدعلی بهمنی، مجتبی پورمحسن، شاهین فرهت، حسین علیزاده، حسن ریاحی، محمد سریر، مصطفی پورتراب، کیهان کلهر، جلال ذوالفنون، فریبرز لاچینی، تورج شعبانخانی، یغما گلرویی، بابک ریاحی پور، مهرداد پازوکی، حسین زمان، غلام کویتی‌پور، بهزاد ابطحی، حسین استیری، اهورا ایمان، روزبه بمانی، شاهکار بینش پژوه، شاهرخ پوریامین، امیر تاجیک، علی تفرشی، بابک جهانبخش، محمدرضا چراغعلی، حمید خندان،
تفرشی، بابک جهانبخش، محمدرضا چراغعلی، حمید خندان، محمدعلی خواجه نوری، امیر شهیار، کورش صنعتی، مازیار عصری، فرمان فتحعلیان، مجتبی کبیری، سروش لشگری (هیچ‌کس) شهرام ناظری ناصر تقوایی، خشایار دیهیمی، پرویز مشکاتیان، حسین محجوب، پرویز پرستویی، محمدرضا شجریان، جمشید مشایخی محسن مخملباف که از هر دو کاندیدای ریاست جمهوری میرحسین موسوی و مهدی کروبی حمایت کرده‌است. ورزشکاران حامی. هادی ساعی، کریم باقری، احمدرضا عابدزاده، ناصر حجازی، حسن روشن، خداداد عزیزی، علی دایی، علیرضا واحدی نیکبخت، فرهاد مجیدی، فرزاد مجیدی،
علیرضا واحدی نیکبخت، فرهاد مجیدی، فرزاد مجیدی، ناصر ابراهیمی، حمید درخشان، امیررضا خادم، علیرضا حیدری، مراد محمدی، فردین معصومی، بیژن ذوالفقارنسب، حسین کلانی، مجید نامجو مطلق، علی انصاریان، مهدی هاشمی‌نسب، بهزاد غلامپور، حمید علیدوستی، بهتاش فریبا، فرشاد فلاحت زاده، محمود فکری، محسن گروسی، ستار همدانی، محمد ترکاشوند، بهنام محمودی، یوسف کرمی، بهزاد خداداد، محمود میران، حسن رنگرز، نیما نکیسا، جلال طالبی، محمود خردبین، سیدمحمد پنجعلی، مهرداد میناوند، علی کریمی، نادر ثانی، مهدی مهدوی کیا دیگر حامیان. "ائتلاف
نادر ثانی، مهدی مهدوی کیا دیگر حامیان. "ائتلاف مردمی حامیان میرحسین موسوی" به ریاست مصطفی کواکبیان، ستاد "اصلاح‌طلبان حامی مهندس موسوی" معروف به ستادکوشک به ریاست محسن امین‌زاده، "جبهه اصولگرایان حامی موسوی"، انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها، خانه کارگر، رفاه کارگران تظاهرات مردمی در اعتراض به نتایج انتخابات. در پی اعلام نتایج آرا شهرهای مختلف ایران از جمله تهران شاهد اعتراضات گسترده مردمی و درگیری با مأموران بود. ستاد انتخاباتی مرکزی میرحسین موسوی با حمله گسترده به نیروهای انتظامی و استفاده از گاز اشک‌آور و
به نیروهای انتظامی و استفاده از گاز اشک‌آور و دستگاه‌های شوک الکترونیکی پلمپ شده، تلفن همراه و پیامک در تهران قطع و بسیاری از منابع خبری فیلتر شدند. جستارهای وابسته. محمود احمدی‌نژاد
سعید محسن (۱۳۱۸ – ۴ خرداد ۱۳۵۱) از بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق ایران بود که در کنار محمد حنیف‌نژاد و علی‌اصغر بدیع‌زادگان سازمان مجاهدین خلق ایران را در نیمه شهریور سال ۱۳۴۴ بنیان گذاشتند. سعید محسن در سال ۱۳۵۰ توسط ساواک دستگیر و در ۴ خرداد ۱۳۵۱، به‌همراه سایر بنیانگذاران و دو تن از اعضای مرکزیت سازمان اعدام شد. زندگی و فعالیت‌ها. سعید محسن در یک خانواده متوسط در زنجان به‌دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌اش را در همان شهر گذراند و بعد برای ادامه تحصیل به تهران آمد و در رشته مهندسی تأسیسات دانشکده فنی
به تهران آمد و در رشته مهندسی تأسیسات دانشکده فنی دانشگاه تهران، فارغ‌التحصیل شد. دوران دانشجویی سعید مصادف بود با تحولات سیاسی سالهای ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۲. سعید قبل‌از بنیانگذاری سازمان، به‌دلیل فعالیت‌های سیاسیش دوبار به زندان افتاده بود، بار دوم هنگامی بود که عضو کمیته دانشجویان نهضت آزادی بود و در شب اول بهمن سال ۱۳۴۱ دستگیر شد سعید محسن در زندان قزل‌قلعه با محمد حنیف‌نژاد آشنا و از همان‌جا رابطه‌اش با او هرچه نزدیکتر شد. پس از آزادی از زندان به خدمت نظام وظیفه در جهرم مشغول شد. وی در بازجوییهای خود پیرامون
در جهرم مشغول شد. وی در بازجوییهای خود پیرامون وضعیت زندگی مردم جنوب ایران می‌نویسد: سعید محسن پس از پایان خدمت نظام وظیفه، به تهران آمد و در کارخانه ارج و سپس کارخانه سپنتا به‌کار مشغول شد و هم‌زمان به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد. در سال ۱۳۴۱ پس از زلزله بوئین‌زهرا در قزوین سعید محسن و اصغر بدیع‌زادگان در رأس گروه‌های دانشجویی برای کمک به این منطقه رفتند و چند ‌ماه به امدادرسانی پرداختند. برادر کوچکتر سعید به نام مهدی محسن نیز سال ۱۳۵۲ در زیر شکنجه ساواک کشته شد. بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق ایران.
کشته شد. بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق ایران. سعید محسن به همراه محمد حنیف‌نژاد و علی‌اصغر بدیع‌زادگان، سازمان مجاهدین خلق را در ۱۵ شهریور سال ۱۳۴۴ پایه‌ریزی کردند. پس از سرکوب تظاهرات ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، آنها با جمعبندی مبارزات سیاسی گذشته، به این نتیجه رسیدند که مبارزات سیاسی و رفرمیستی همواره با سرکوب از سوی دیکتاتوری مواجه شده و به نتیجه مطلوب نمی‌رسند؛ بنابراین برای سرنگونی دیکتاتوری، مبارزه مسلحانه در آن مرحله، به‌عنوان شکل محوری مبارزه، یک ضرورت است. به این منظور محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و اصغر
به این منظور محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و اصغر بدیع‌زادگان در سال ۱۳۴۴ گروهی را بنیان نهادند که بعدها «سازمان مجاهدین خلق ایران» نام گرفت. آنها از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۰ به مدت ۶ سال به کار ایدئولوژیک، تشکیلاتی و تدوین استراتژی پرداختند. دستگیری و اعدام. سعید محسن در جریان ضربه شهریور سال ۱۳۵۰ توسط سازمان اطلاعات و امنیت کشور شاهنشاهی، ساواک، (چندی پیش از جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی) دستگیر و به زندان افتاد دفاعیات. سعید محسن در بخشی از دفاعیات خود در دادگاه نظامی گفت: «ملت ایران ملزم نیست از یک فکر ارتجاعی تبعیت
گفت: «ملت ایران ملزم نیست از یک فکر ارتجاعی تبعیت نماید. این قوانین اصولاً معلول دوران دیکتاتوری است و برای ملت مورد قبول نمی‌باشد. نفس تکامل ایجاب می‌کند که هر چه پوسیده است دور انداخته شود. در محیطی که حقوق مردم به‌حق پرداخته شود، مگر مردم دیوانه‌اند که اسلحه به دست گیرند. اسلحه برای ما وسیله دفاع از شرف انسان است.» اعدام. سعید محسن پس از تحمل ماه‌ها شکنجه در ۴ خرداد ۱۳۵۱، به‌همراه سایر بنیانگذاران محمد حنیف‌نژاد و علی‌اصغر بدیع‌زادگان و دو تن از اعضای مرکزیت سازمان به نام‌های عبدالرسول مشکین‌فام و محمود