payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موسیقی او به طور مداوم دگرگون شد و این دگردیسی به شیوه‌ای چنان قوی و خالص انجام می‌گرفت که در میان هیچ یک از هم‌عصران وی دیده نمی‌شد. زندگی. مری پس از پایان دبیرستان به گروه لانا سیسترز پیوست که شامل سه خواننده بود. پس از عرضهٔ چند قطعه و منحل شدن این گروه، مری با برادرش دیون و دوستش تیم فیلد در سال ۱۹۶۰ یک تریو موسیقی فولک به نام اسپرینگفیلدز تشکیل دادند و خود نام هنری "داستی اسپرینگفیلد" را برگزید. این گروه به زودی با ترانه‌هایی چون Breakaway ، Bambino و Say I Won't Be There به پرفروش‌ترین گروه در
و Say I Won't Be There به پرفروش‌ترین گروه در بریتانیا تبدیل شد. در سال ۱۹۶۲، پس از اینکه گروه اسپرینگفیلدز توانست با ترانه Silver Threads and Golden Needles وارد فهرست Top 20 آمریکا شود، گروه به ایالات متحده رفت تا در آنجا به ضبط موسیقی بپردازد. در آن زمان گروه‌های موسیقی دختران به تازگی در آمریکا شکل گرفته بودند و تماس و آشنایی با آنها و موسیقی موتاون چنان داستی را تحت تأثیر قرار داد که در سال ۱۹۶۳ گروه اسپرینگفیلدز را در اوج شهرتش ترک کرد تا به کار سولو (تک نفره) بپردازد و در این کار بسیار موفق شد، به
(تک نفره) بپردازد و در این کار بسیار موفق شد، به طوری که جوایز بسیاری را نصیب خویش کرد. او در سال ۱۹۶۴ به آفریقای جنوبی سفر کرد ولی در یک اجرای زنده از اجرای موسیقی در برابر تماشاچیانی که به دلیل تبعیض نژادی در ردیفهای جداگانه نشسته بودند سرباز زد و از این کشور اخراج شد. این اقدام، موجب برانگیخته شدن خشم سیاسی فراوانی شد. اسپرینگفیلدز پس از بازگشت به انگلستان در سال ۱۹۶۵ مجری یک ویژه برنامه تلویزیونی به نام آوای موتاون شد که به خاطر معرفی خوانندگان جوان آمریکایی به همتایان انگلیسی آنها، از اعتبار فراوانی
به همتایان انگلیسی آنها، از اعتبار فراوانی برخوردار بود. در ۱۹۶۶، داستی اسپرینگفیلدز با اجرای بالاد بسیار احساساتی You Don't Have to Say You Love Me به بزرگ‌ترین موفقیت جهانی خود دست یافت که در چارت‌های بریتانیا به رتبه نخست رسید و در میان ۵ ترانه روز آمریکا جا گرفت. ترانه All I See Is You نیز ترانه‌ای غم انگیز درباره عشقی یک جانبه بود که در صدر جدولهای بریتانیا جای گرفت. با این وجود در سال ۱۹۶۸ اقبال تجاری داستی رو به کاهش نهاد زیرا با آغاز اوج‌گیری هیپیها و تابستان عشق، دختران خواننده در بسیاری از موارد
و تابستان عشق، دختران خواننده در بسیاری از موارد چندان جدی گرفته نمی‌شدند. واکنش داستی به این شرایط، بستن قراردادی با کمپانی American label Atlantic و سفر به ممفیس بود تا در آنجا با جری وِکسلر ، تام داود و عَریف مَردین به کار ضبط موسیقی بپردازد. نتیجه این همکاری آلبوم Dusty in Memphis بود که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد و آمیزه‌ای از سبک‌های پاپ و سول بود که با پیچیدگی احساسی و زیبایی دنیوی‌اش، شاهکار او باقی‌ماند. داستی اسپرینگفیلدز از سال ۱۹۹۵ به سرطان سینه مبتلا بود و سرانجام در ۲ مارس ۱۹۹۹ میلادی، در سن ۵۹
بود و سرانجام در ۲ مارس ۱۹۹۹ میلادی، در سن ۵۹ سالگی درگذشت.
مه فیلمی در ژانر علمی–تخیلی و وحشت به کارگردانی فرانک دارابونت است که براساس داستان کوتاهی به همین نام اثر استیون کینگ در سال ۲۰۰۷ ساخته شده‌است. پس از فيلم‌های "رستگاری در شاوشنک" و "مسیر سبز" این سومین فیلمی است که فرانک دارابونت فیلمنامه‌اش را بر اساس یکی از رمان‌های استیون کینگ نوشته و آن را کارگردانی کرده‌است. پایان فیلم نسبت به پایان کتاب به‌طور کلی فرق کرده‌است و چند شخصیت هم توسط خود دارابونت به فیلم‌نامه اضافه شدند؛ در حالی که در داستان وجود نداشته‌اند. کینگ در مصاحبه‌ای اعلام کرد که فیلم به مراتب
کینگ در مصاحبه‌ای اعلام کرد که فیلم به مراتب قوی‌تر و تأثیرگذارتر از خود کتاب درآمده‌است. داستان فیلم. طوفانی سهمگین باعث می‌شود تا زندگی مردم شهر کوچکی به‌نام «مین» که در نزدیکی کوهستان قرار دارد به هم بریزد. تلفن‌ها قطع می‌شود و تقریباً اکثر وسایل الکتریکی از کار می‌افتد. دیوید که یک نقاش است و برای فیلم‌های هالیوودی پوستر درست می‌کند بعد از وقوع طوفان به همراه پسرش و همسایه‌ای که دل خوشی از او ندارد به سوی شهر می‌روند تا از فروشگاه کمی خرید کنند. طوفان افراد زیادی را برای خرید به فروشگاه کشانده و این
افراد زیادی را برای خرید به فروشگاه کشانده و این مکان را شلوغ‌تر از همیشه کرده‌است. ابتدا همه چیز طبیعی به نظر می‌رسد اما بعد از مدتی صدای مهیب آژیر خطر به صدا درآمده و مه غلیظی همه جا را می‌پوشاند. همان‌طور که این مه مرموز کل آن ناحیه را دربرمی‌گیرد، گروهی از مردم، که دیوید و پسرش هم در بین آن‌ها هستند، در فروشگاه زندانی می‌شوند و این در حالی است که دنیای پیرامون این انسان‌ها به تدریج به جهنمی واقعی تبدیل می‌شود...
فرانک دارابونت کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است که ۳ بار برای جایزه اسکار و ۱ بار برای جایزه گلدن گلوب نامزد شده‌است. او فیلم‌های "رستگاری در شاوشنک"، "مسیر سبز" و "مه" را کارگردانی کرده که هر سه آن‌ها بر اساس داستان‌هایی از استیون کینگ ساخته شده‌اند. وی در سال ۲۰۱۰ تهیه‌کنندگی و کارگردانی اولین قسمت از مجموعه تلویزیونی "مردگان متحرک" برای شبکه تلویزیونی ای‌ام‌سی را بر عهده داشت. زندگی. در ۲۸ ژانویه سال ۱۹۵۹ در یک اردوگاه پناهندگان در مونبلیار (Montbéliard) فرانسه به دنیا آمد. خانوادهٔ او
(Montbéliard) فرانسه به دنیا آمد. خانوادهٔ او از مجارستان بعد از انقلاب ۱۹۵۶ میلادی فرار کرده بودند. او در کودکی به همراه خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کرد. فعالیت هنری. دارابونت در سن ۲۰ سالگی وارد حیطه فیلم‌سازی شد. یکی از اولین کارهایش، اقتباسی از داستان کوتاه از استیون کینگ بود که به فهرست نیمه نهایی برای جایزه اسکار در سال ۱۹۸۳ راه یافت. او اولین فیلم بلندش به نام "رستگاری در شاوشنک" را نیز در سال ۱۹۹۴ بر اساس داستانی از کینگ ساخت که برای آن، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی و شش جایزه
جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی و شش جایزه دیگر در مراسم اسکار سال ۱۹۹۵ گردید. بعد از یک وقفه ۵ ساله، دارابونت دومین فیلم بلند خود به نام "مسیر سبز" را که آن نیز بر اساس داستانی از استیون کینگ بود در سال ۱۹۹۹ ساخت. این فیلم، نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم و بهترین فیلم نامه اقتباسی شد. فیلم بعدی دارابونت "مجستیک" بود که با با بازی جیم کری در ۲۰۰۱ ساخته شد و علاوه بر نقدهای نه‌چندان مثبت منتقدان، در باجه فروش هم موفق ظاهر نشد و فقط توانست به اندازه نیمی از هزینه ساخت ۷۲ میلیون دلاری‌اش فروش داشته باشد.
از هزینه ساخت ۷۲ میلیون دلاری‌اش فروش داشته باشد. در ۲۰۰۷ فیلم "مه" را این بار بر اساس داستانی ترسناک از استیون کینگ در ژانر وحشت ساخت. او همچنین سعی کرده اقتباس‌های سینمایی از رمان‌های "من" اثر رابرت آر. مک کامون و "فارنهایت ۴۵۱" نوشته ری بردبری را تولید کند. دارابونت همچنان امیدوار است که روزی هردو فیلم را بسازد.
لک‌لک‌سانان راسته‌ای از پرندگان هستند. لک‌لک‌سانان پرندگان آبزی هستند که در اندازه‌های متوسط تا بسیار بزرگ دیده می‌شوند. پرندگان این راسته، پرندگانی بزرگ‌جثه، با پاها و گردن دراز، نوک بلند و راست هستند که آهسته به پرواز در می‌آیند و در حال پرواز پاها و گردن را کشیده و اندکی رو به پایین نگه می‌دارند. آرام و کند راه می‌روند. روی درختان، صخره‌ها یا ساختمان‌ها آشیانه می‌سازند. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ciconiiformes»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۷).
بادخورک یا بادقُپَک یا به لری (بادکپو) پرنده‌ای است از خانوادهٔ بادخورکان (Apodidae)، از راستهٔ بادخورک‌سانان (کوچک‌پاییان) . بادخورک‌ها از نظر ظاهری با پرستوها شباهت دارند ولی خویشاوندی نزدیکی با پرستوها ندارند. بادخورک‌ها بدنی باریک با بال‌های دراز داسی‌شکل دارند. دم و پاهای آن‌ها کوتاه است. دارای پرواز سریع و به‌طور معمول اجتماعی‌اند و لانه خود را از آمیختن آب دهان با مواد گیاهی در سوراخ‌ها می‌سازند. گونه‌های ایران. در ایران چهار گونه از بادخورک‌ها ثبت شده‌اند: منابع. Wikipedia contributors, "Swift,"
شده‌اند: منابع. Wikipedia contributors, "Swift," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Swift&amp;oldid=178341749 (accessed February 13, 2008).
حدیث سلسلةالذهب عنوان احادیثی است که به اعتقاد شیعیان، امامان آن‌ها، آن حدیث را از پدرانشان از پیامبر اسلام نقل می‌کنند. اما به‌طور خاص حدیث سلسلةالذهب، حدیثی است که از علی بن موسی الرضا به هنگام ورودش به نیشابور نقل شده و عده کثیری از محدثان و راویان شیعه و سنی آن را ثبت کرده‌اند. این حدیث به «حدیث حصن» معروف است. سلسلةالذهب به معنی زنجیرهٔ طلا است. در منابع حدیثی پیرامون سند و دیدگاه‌های عالمان و محدثان شیعی و سنی دربارهٔ این حدیث گزارش‌هایی آمده‌است که از میان خصوصیات آن به حدیث قدسی، متواتر، مسلسل و
از میان خصوصیات آن به حدیث قدسی، متواتر، مسلسل و مسند بودن آن اشاره کرده‌اند. معرفی. از میان احادیث سلسلةالذهب دو روایت مشهور از علی بن موسی الرضا وجود دارد که یکی از آنها به نام «حدیث حِصن» معروف است و دیگری را «حدیث ایمان» نامیده‌اند. محل صدور این دو حدیث، در جریان سفر علی بن موسی به مرو و در شهر نیشابور عنوان شده‌اند. تعداد گزارش‌گران این ماجرا در منابع مختلف حدیثی؛ ده هزار، بیست هزار و سی هزار نفر گزارش شده است که روایت بیست هزار نفر مشهورتر است. بنا به گفته طبسی از پژوهشگران شیعه، از بررسی احادیثی که
گفته طبسی از پژوهشگران شیعه، از بررسی احادیثی که از علی بن موسی صادر شده‌اند؛ معلوم می‌شود که روش او روایت الأبناء مِن الآباء — پسران از پدران — بوده‌است. مجموع این روایات در صحیفه‌ای با عنوان "مسند الرضا" جمع آوری گردیده‌است. این مجموعه در نزد اهل سنت نیز معتبر و به لحاظ سند صحیح می‌باشد. حدیث حصن. در منابع اسلامی دو روایت با نام حدیث سلسلةالذهب از علی بن موسی گزارش شده‌است که این دو روایت از نظر دلالت مختلف ولی از لحاظ سند یکسان هستند. بنا به عقیده ابن حجر هیثمی شافعی حدیث حصن و حدیث ایمان دو واقعه
حجر هیثمی شافعی حدیث حصن و حدیث ایمان دو واقعه جداگانه بوده‌اند و در دو مرحله از اقامت علی بن موسی در نیشابور صادر شده‌است. با توجه به قراین و شواهدی که در منابع اهل سنت موجود است؛ حدیث ایمان در زمان ورود او به نیشابور و حدیث حصن هنگام خروج از آن شهر گفته شده‌است. به جهت اینکه در سلسله سند این حدیث از علی بن موسی تا پیامبر اسلام، امامان شیعه قرار دارند، این حدیث در نزد شیعه «سلسلة الذهب» و در میان اهل سنت به «حدیث مسلسل بالاشراف» شهرت یافته‌است. «حدیث حصن» از نظر محتوا دربردارنده دو مطلب است: شناخت کلمه لا
نظر محتوا دربردارنده دو مطلب است: شناخت کلمه لا اله الا الله و اقرار به توحید که علی بن موسی آن را به قلعه و حصاری ایمن از عذاب خدا توصیف می‌کند. دیگری مقام ولایت و معرفتِ به امامت که به عنوان شرط لازم برای ورود به این قلعه معرفی گردیده‌است. متن حدیث حصن. «حدیث حصن» در سال ۲۰۰ هجری توسط علی بن موسی الرضا هنگامی‌ که به دستور مأمون از مدینه به مرو سفر می‌کرد؛ در شهر نیشابور بیان شده‌است. زمانیکه کاروان علی بن موسی به نيشابور و در محله‌ای از آن رسید، گروهی از عالمان و محدثان نیشابور از آمدن او باخبر شدند.
از عالمان و محدثان نیشابور از آمدن او باخبر شدند. آنها به همراه عده زیادی از مردم در وسط بازار نیشابور و بر سر چهار راهی که به آن مَربعَه می‌گفتند؛ جمع شدند و از علی بن موسی درخواست کردند از احاديثى‌ كه‌ از پدر خود شنيده‌‌است‌؛ برای آنها بگوید. او نیز پس از توقفی کوتاه، چنین بیان کرد: شنیدم از پدرم، از پدرش جعفر بن محمد، از پدرش محمد بن علی، از پدرش علی بن الحسین، از پدرش حسین بن علی، از پدرش علی بن ابی‌‌طالب که او به نقل از پیامبر اسلام از جبرئیل که او گفت شنیدم از خداوند: «جمله لا اله الّا الله دژ من
گفت شنیدم از خداوند: «جمله لا اله الّا الله دژ من است. پس هر کس آن را بگوید، در دژ و حصار من داخل شده و از عذابم در امان خواهد بود.» به نقل از محمد خواجه پارسای بخاری حنفی، در ادامه حدیث آمده‌است که مرکب به حرکت درآمد و مسافتی را طی کرد. پس علی بن موسی سر از خرگاه بیرون آورد و گفت: «آگاه باشید، شروطی دارد و من از شروط آن هستم.» او همچنین در پایان روایت می‌آورد که گفته شده‌است از شروط کلمه اخلاص، اقرار به واجب بودنِ اطاعت از اوست. معتبرترین گزارشی که از توقف علی بن موسی در نیشابور وجود دارد؛ روایتی از
توقف علی بن موسی در نیشابور وجود دارد؛ روایتی از عبدالسلام بن صالح ابوصلت هروی است. او در این روایت صدور «حدیث حصن» از علی بن موسی را با بیانی دقیق و با توجه به کوچک‌ترین جزئیاتش ثبت کرده‌است. در روایت او با اندکی اختلاف در متن با روایت پیشین چنین آمده است: شیخ صدوق در ادامه همان روایت، به نقل از اسحاق بن راهویه آورده‌است که علی بن موسی پس از حرکت مرکب و پیمودن قدری راه، عبارت «بِشُروطِها وَ اَنَا مِنْ شُروطِها» را در تاکید جمله قبلش گفته‌است. همچنین شیخ طوسی گزارش هر دو مضمون حدیث حصن را درحالی آورده‌است
گزارش هر دو مضمون حدیث حصن را درحالی آورده‌است که در پایان متن روایت اباصلت هروی، پرسش و پاسخی از جانب راویان و علی بن موسی مطرح شده‌است. بنا به این نقل، علی بن موسی الرضا در جواب به پرسش از معنای شهادت در اخلاص، آن را به طاعت از خدا و پیامبر او و ولایت اهل بیت پیامبر تعبیر کرده‌است. در نقل سوم این حدیث، علی بن عیسی اربلی در کتابش این حدیث را از حاکم نیشابوری گزارش کرده‌است که در این خبر به توصیفاتی از کجاوه علی بن موسی، مکان بیان حدیث، مدت زمان توقف در آن مکان، نام درخواست کنندگان و حالات مردم در دیدار با
نام درخواست کنندگان و حالات مردم در دیدار با علی بن موسی به تفصیل اشاره شده‌است. تفاوت این نقل قول با سایر اقوال در این است که محدثان نیشابور، علاوه بر درخواست بیان حدیث، از او خواستند که چهره خود را به مردم نشان دهد. حاکم نیشابوری تعداد نویسندگان را بیست و چهار هزار نفر عنوان می‌کند که درمیان آنها از ابو زرعه رازی و محمد بن اسلم نام برده شده‌است. سند حدیث حصن. با وجود اینکه ماجرای ورود علی بن موسی به نیشابور و «حدیث حصن» را بیش از ده هزار تا سی هزار نفر نوشته‌اند، ولی اسناد این حدیث در طول تاریخ به دلایل
ولی اسناد این حدیث در طول تاریخ به دلایل مختلفی مفقود شده‌است و در میان منابع اهل سنت فقط روایت پنجاه نفر از آنان — قرن سوم تا زمان معاصر — باقی مانده‌است. روایت اباصلت هروی از معروف‌ترین اقوال درباره این حدیث است. علاوه بر اباصلت هروی افراد دیگری نیز از راویان این حدیث به‌شمار می‌آیند. به گزارش طبسی پژوهشگر شیعی، نام تعدادی از این افراد عبارتند از: محمد بن علی الجواد، احمد بن عامر طائی، احمد بن عیسی علوی، احمد بن علی بن صدقه، محمد بن عمر واقدی، ابو زرعه رازی، محمد بن اسلم طوسی، اسحاق بن راهویه مروزی، محمد
محمد بن اسلم طوسی، اسحاق بن راهویه مروزی، محمد بن رافع قشیری، احمد بن حرب نیشابوری، یحیی بن یحیی. این روایت به دلیل اهمیت موضوعش، مورد توجه بسیاری از نویسندگان و محدثان در طول تاریخ بوده‌ و به تواتر گزارش‌های مختلفی از آن در منابع اولیه و قدیمی، منابع جدید، تذکره‌ها و کتاب‌های تاریخی و نیز کتاب‌هایی که به شرح زندگی پیشوای هشتم شیعیان پرداخته، آمده‌است. این حدیث را محمد بن علی بن بابویه، معروف به شیخ صدوق در کتاب‌های "عیون اخبار الرضا" و "توحید" و "معانی الاخبار" نقل کرده و اسنادش تا امامان شیعه را بیان
الاخبار" نقل کرده و اسنادش تا امامان شیعه را بیان کرده‌است. شیخ طوسی نیز آن را با دو سند و دو مضمون در کتاب "امالی" خویش آورده‌است. به گفته عرفان منش پژوهشگر شیعی، کلینی در "اصول کافی"، شیخ مفید در "الارشاد"، اربلی در کشف الغمّة فی معرفة الائمة، مجلسی در "بحارالانوار"، عطاردی در "مسند الامام الرضا"، محدث قمی در "منتهی الآمال"، مقدس اردبیلی در "حدیقة الشیعة"، فتال نیشابوری در "روضة الواعظین"، بحرانی در "مدینة المعاجز"، ابن صباغ در "الفصول المهمة" و حاکم نیشابوری در "تاریخ نیشابور" از جمله افرادی هستند که
در "تاریخ نیشابور" از جمله افرادی هستند که این حدیث را آورده‌اند. "زندگانی سیاسی هشتمین امام"؛ تالیف جعفر مرتضی عاملی و "حیات فکری و سیاسی امامان شیعه" نوشته رسول جعفریان، از کتاب‌های معاصری است که در ضمن شرح زندگی علی بن موسی به حدیث حصن در آنها اشاره شده‌است. حدیث ایمان. علی بن موسی این حدیث را به هنگام ورود به نیشابور به نقل از پدران خویش از پیامبر اسلام بیان کرده‌است. مانند حدیث حصن به حدیث سلسلةالذهب معروف و مشهور است. گزارش این حدیث در منابع حدیثی اهل سنت با پنجاه و هفت طریق آمده‌است. نام اباصلت هروی
سنت با پنجاه و هفت طریق آمده‌است. نام اباصلت هروی نیز در میان راویان این حدیث ذکر شده‌است. علی بن موسی در این حدیث به تعریف ایمان پرداخته و سه رکن اساسی آن را با حفظ ترتیب به باور و شناخت قلبی، اقرار به زبان و عمل با اعضا منحصر کرده‌است. متن حدیث. بر اساس گزارش محدثان و مورخان هنگامیکه علی بن موسی سوار بر استری خاکستری رنگ وارد نیشابور شد. بسیاری از علما و محدثان اهل سنت به استقبال او رفتند. آنها از علی بن موسی که چهره خود را پوشانده بود؛ خواستند که صورت خود را به مردم نشان دهد و از اجدادش حدیثی را بگوید.
را به مردم نشان دهد و از اجدادش حدیثی را بگوید. او نیز به درخواستشان توجه کرد و این حدیث را به این مضمون بیان کرد: «از پدرم، از پدرش جعفر بن محمد، از پدرش محمد بن علی، از پدرش علی بن الحسین، از پدرش حسین بن علی، از پدرش علی بن ابی‌طالب و او از پیامبر اسلام که گفت: «ایمان شناخت قلبی، اقرار به زبان و عمل با اعضاست.» سند حدیث. این حدیث یکی از احادیث جامعی است که در نزد عام و خاص مقبول و پذیرفته‌شده‌است. بسیاری از بزرگان اهل سنت به گزارش این حدیث در کتاب‌های خویش پرداخته‌اند. ابو نعیم اصفهانی در کتاب "تاریخ
خویش پرداخته‌اند. ابو نعیم اصفهانی در کتاب "تاریخ اصبهان"، حاکم نیشابوری در "تاریخ نیشابور" و هیتمی در "الصواعق المحرقه" در گروه افرادی هستند که شرح حدیث ایمان را نقل کرده‌اند. از میان راویانی که حدیث ایمان را از علی بن موسی نقل کرده‌اند، فقط روایت چهل و هشت راوی تا زمان معاصر باقی مانده‌ و در منابع حدیثی موجود است. از این گروه راویان، اباصلت هروی، محمد بن سهل بن عامر بجلی، محمد بن زیاد سلمی، محمد بن اسلم کندی، داود بن سلیمان قزوینی، علی بن ازهر سرخسی، هیثم بن عبدالله، احمد بن عباس صنعانی، احمد بن عامر
بن عبدالله، احمد بن عباس صنعانی، احمد بن عامر طائی، اسحاق بن راهویه، محمد بن رافع، احمد بن حرب، یحیی بن یحیی و ابوزرعه رازی چهارده نفری هستند که این حدیث را به‌طور مستقیم از علی بن موسی گزارش کرده‌اند. در منابع شیعی اسناد حدیث به شکل متواتر آمده‌است و از نظر رجال شیعه سند این حدیث صحیح یا دست کم موثق محسوب می‌شود. از بین عالمان شیعه شیخ صدوق حدیث ایمان را با شش طریق در "امالی" و با چهار طریق در "الخصال" آورده‌است. شیخ طوسی حدیث مذکور را با چهار طریق غیر از طرق حدیث شیخ صدوق بیان می‌کند. این حدیث در آثار
طرق حدیث شیخ صدوق بیان می‌کند. این حدیث در آثار متأخر شیعی مانند "بحارالانوار" مجلسی ذکر شده‌است. طبسی پژوهشگر شیعی، از موسی بن جعفر و جعفر بن محمد از امامان شیعه و بعضی از صحابه و تابعین از گویندگان حدیث ایمان نام برده‌است که این روایات از نظر متنی با هم یکسان هستند. او این مطابقت متنی را نشان‌دهنده جعلی نبودن و صحت این حدیث می‌داند. کاربرد و اهمیت حدیث. حدیث ایمان دارای اسناد متعدد و معتبر می‌باشد و از طریق راویان زیاد و به طرق مختلفی نقل شده‌است که نشان‌دهنده درجه اعتبار و شهرت این حدیث در میان اهل سنت
درجه اعتبار و شهرت این حدیث در میان اهل سنت است. لذا برخی از بزرگان اهل سنت در موردش گفته‌اند: «این حدیث در میان گذشتگان مشهور و یکی از روایاتی است که معصومین از پدران مطهر خود نقل کرده‌اند و از بعضی از محدثان شایسته گذشته آمده‌ که اگر بر دیوانه خوانده شود؛ عافیت یابد.» ابو القاسم قشیری نیز درباره این حدیث می‌گوید: «وقتی این حدیث با سلسله سندش به یکی از شاهان سامانی رسید؛ دستور داد که حدیث را با طلا بنویسند و هنگام مرگ با او دفن کنند.»
آنتیوخوس سوم که با عنوان آنتیوخوس بزرگ (به یونانی Μέγας Ἀντίoχoς) نیز شناخته می‌شود، ششمین شاه سلوکی و جوانترین پسر سلوکوس دوم بود. وی متولد 241 پیش از میلاد در شهر شوش است و از 223 تا 187پ. م به مدت بیش از سه دهه سلطنت کرد. درابتدای سلطنتش مولون ساتراپ ماد و الکساندر ساتراپ پارس و همین‌طور ساتراپی‌های رخچ و گدروزیا شوریدند. پارتها نیز در حمایت از شورشی‌ها با آراخوزیا و گدروزیا پیمان اتحاد بستند و کار به جایی رسید که مولون شهر سلوکیه را فتح کرد. پس از مدتی آنتیوخوس سوم با سپاه خود سلوکیه را فتح و به ماد
آنتیوخوس سوم با سپاه خود سلوکیه را فتح و به ماد لشکر کشید و مولون را در نبردی خونین شکست داد و سپس به پارس حمله کرد اما الکساندر که می‌دانست کاری از پیش نمی‌برد دست به خودکشی زد و بدین ترتیب ساتراپی پارس نیز فتح شد. سال بعد پادشاه پارتها اردوان به رگ (ری) و سپس ماد لشکر کشید و این دو سرزمین را متصرف شد آنتیوخوس لشکر خود را از سلوکیه راهی ماد و رگ (ری) کرد ساتراپ‌های منصوبی اردوان را شکست داد. سپس به سمت پایتخت پارتها هکاتوم پولیس رفته و آن را فتح کرد او زمانی که داشت خود را برای فتح هیرکانی آماده می‌کرد
که داشت خود را برای فتح هیرکانی آماده می‌کرد خبردار شد که پادشاه باکتریا به سرزمین‌های سلوکی در شرق حمله کرده و آن‌ها را متصرف شد بنابراین آنتیوخوس که نمی‌توانست در دو جبهه بجنگد از هیرکانی صرف نظر کرد با اردوان صلح کرد بدین شرط که پادشاهی اردوان را به رسمیت بشناسد. پس از صلح به باکتریا حمله‌ور شد علاوه بر سرزمین‌های خود سرزمین‌های بسیاری از باکتریا متصرف شد و پایتخت آن را محاصره کرد اما نتوانست آن را فتح کند و محاصره دو سال طول کشید سرانجام با پادشاه باکتریا صلح کرد وپادشاهی باکتریا را به رسمیت شناخت
صلح کرد وپادشاهی باکتریا را به رسمیت شناخت همین‌طور قبول کرد با او اتحادی نظامی با باکتریا ببندد. سپس به سوی ساتراپی شورشی آراخوزی شد از کوه‌های هندوکوش گذشت و ساتراپی را تحت کنترل درآورد. پس از این وقایع تصمیم به بازگشت به پایتخت از ساتراپی گدروزی گرفت در حین بازگشت این سرزمین را آرام کرد و به پایتخت خود انطاکیه بازگشت در این زمان پادشاهی دراوج قدرت خود بود. زندگی. آنتیوخوس سوم از اعضای سلسله هلنیستی سلوکی بود. او فرزند سلوکوس دوم و ملکه لائودیس دوم بود و در حدود سال ۲۴۲ پیش از میلاد در نزدیکی شوش در
و در حدود سال ۲۴۲ پیش از میلاد در نزدیکی شوش در ایران به دنیا آمد. او پس از کشته شدن برادرش سلوکوس سوم در آناتولی به پادشاهی رسید. آنتیوخوس به هنگام مرگ برادرش در بابل اقامت داشت. وی در آغاز شرایط متزلزلی داشت و بسیار به وزیر خشن اش هرمیاس متکی بود. در همان ابتدای کار پسر عموی خودش آخائوس را برای مقابله با پرگامون گسیل کرد ، اما مورد خیانت قرار گرفته و آخائوس پس از اشغال سارد خود را پادشاه نامید. وی سپس با شورش مولون ساتراپ مغدونی ماد و برادرش اسکندر که ساتراپ پارس بود روبرو شد. در این میان هرمیاس مخالف
پارس بود روبرو شد. در این میان هرمیاس مخالف عزیمت شاه به مقابله بود اما آنیتوخوس سوم در راس لشگری بزرگ از اقلیم آشور به سوی میانرودان رفت. مولون پس از درگیری نا منظمی با شاه جوان و خیانت لشگریانش خودکشی کرد و جنازه اش را در زاگرس بر سر چوب زدند. آنتیوخوس آنگاه به سلوکیه دجله رفت و آنجا به امور ساتراپی ها سامان داد. اما خشونت هرمیاس و خطر روز افزون او سبب شد که وی را به قتل برساند و سپس برای شروع کمپین سوری خودش عازم انطاکیه شد. در آنجا در طول جنگ چهارم سوری بیشتر بخش های از دست رفته قلمروی سلوکیان در
سوری بیشتر بخش های از دست رفته قلمروی سلوکیان در سوریه، از جمله دمشق را باز پس گرفت. اما سر انجام در 217 پیش از میلاد در جنگ رفح (نزدیکی غزه) شکست نزدیکی از بطلمیوس فیلوپاتر خورد و راضی به صلح شد. جنگ رفح یکی از سنگین ترین درگیری های نظامی دوران هلنی بوده و در لشگر سلوکی اقوام مختلف از جمله پارسیان و گول ها نیز حضور دارند. لشگر کشی علیه پارت و باختر. آنتیوخوس لشکر کشی عظیمی به نواحی شرقی ایران دارد که از آن به "آناباسیس" یاد میشود. طی این لشکر کشی ها نخست به ناحیه پونتوس رفت و پس از آن برای نخستین بار به
به ناحیه پونتوس رفت و پس از آن برای نخستین بار به عنوان یک حاکم مغدونی قدم به ارمنستان گذاشت. هنگام ورود آنتیوخوس ما نخستین گزارش ها از ارمنستان را می شنویم که گویی در زمان هخامنشیان باقی مانده و اقلیمی قدیمی تر و دست نخورده تر است. شاه ارمنستان خشایارشا نام دارد و از خاندان الوندی (اورونتس) است که از روزگار داریوش کبیر بر آن سرزمین حاکم اند. خشایارشا به کوه های اطراف می گریزد. آنتیوخوس پایتخت وی را محاصره می کند و در این هنگام خشایارشا که شهر را در آستانه سقوط می یابد در خواست مذاکره می دهد. اطرافیان شاه
سقوط می یابد در خواست مذاکره می دهد. اطرافیان شاه به وی توصیه می کنند که وی را دستگیر کرده و به قتل برساند اما آنتیوخوس این پیشنهاد را رد می کند. طی مذاکرات آنتیوخوس قبول می کند که در ازای دریافت بهای سنگینی بلافاصله و کمک غیر نقدی بزرگی از آذوغه و اسب و نیز خراج مشخص سالانه با ارمنستان مانند یک ساتراپی مطیع رفتار کند. در ناحیه آذربایجان کتیبه هایی معاصر با این زمان یافت شده اند که به خط مغدونی اند. اشاره ای به لشکر کشی آنیوخوس به آذربایجان که در آن زمان هنوز توسط خاندان آتروپاتس (ساتراپ داریوش سوم) اداره
توسط خاندان آتروپاتس (ساتراپ داریوش سوم) اداره میشود نیست. آنتیوخوس پس از ارمنستان به سوی اکباتان حرکت می کند. در اکباتان وی معبد آناهیتا را که هنوز دست نخورده بود غارت می کند و با ذوب کاشی های نقره آن سکه ضرب کرده و حقوق سربازان را می دهد. پس از آن آنتیوخوس مطلع میشود که ارشک دوم برای جلوگیری از حمله سلوکیان به قلمروی پارت در حال تخریب چاه های آب در حد فاصل قزوین امروزی تا سمنان است. وی گروهی سواره نظام را گسیل می کند که جلوی این تخریب را بگیرند و با موفقیت آنها راه برای حرکت لشکر حدودا شصت هزار نفره
آنها راه برای حرکت لشکر حدودا شصت هزار نفره سلوکی به سمت سمنان امروزی (شهر هکاتومپیلوس) باز میشود. آنتیوخوس به سمت هکاتومپیلوس حرکت کرده و آنجا را از اشغال پارتیان خارج می کند. پس از آنجا از ناحیه نا معلومی در نزدیکی کوه "لبوس" (که نمی دانیم کجاست) قصد عبور به مازندران را می کند. این عبور چند روز طول کشیده و مسیر بسیار سخت و صعب العبور بود. پارتیان نیز با اشغال مواضع فرادست به خوبی به لشکر سلوکی آسیب می زدند. اما آنتیوخوس با فرستادن قوای سبک اسلحه اش در پیش و امن کردن مسیر بقیه لشکر را به چند بخش تقسیم
پیش و امن کردن مسیر بقیه لشکر را به چند بخش تقسیم کرده و اینگونه از راه عبور کرد. درگیری قابل توجهی در نزدیکی کوه "لبوس" رخ می دهد که پارتیان در جنگ زمینی با فالانکس مغدونی شکست خورده و می گریزند. آنتیوخوس قدم به مازندران گذاشته و نخست به شهر "تامبراکس" و سپس به سمت "سیرینکس" (ساری) می رود و آنجا را محاصره می کند. ساری دارای دیواری بزرگ و سه خندق بوده است که آنتیوخوس با حفر تونلی از زیر دیوار سبب تخریب بخشی از آن شده و به شهر راه پیدا می کند. هرچند که درگیری قابل توجهی رخ می دهد. پارتیان تنها پس از سقوط
قابل توجهی رخ می دهد. پارتیان تنها پس از سقوط دیوار شهر دست به کشتار مردم هلنی داخل ساری می زنند و تا آن زمان این مردم به زندگی خود مشغول بودند. باقی قوای پارتی به صورت سواره نظام از شهر می گریزند. آنتیوخوس مدت چند ماه در ناحیه هیرکانی می ماند و پارتیان به دشت های شمالی تر عقب نشینی می کنند. پس از آن با شنیدن خبر لشکر کشی شاه پادشاهی یونانی باختر به نزدیکی هرات، نیرو های خود را به سمت آن سرزمین می برد. در جنگ سواره نظام ها شخص آنتیوخوس زخمی میشود اما سلوکیان موفق به شکست قوای باختر می شوند و شاه پادشاهی
موفق به شکست قوای باختر می شوند و شاه پادشاهی یونانی باختر از میدان می گریزد. در مذاکراتی که پس از آن صورت می گیرد نهایتا آنتیوخوس راضی میشود که با دریافت خراج سالانه و چندین زنجیر فیل جنگی باختر را به عنوان حکومت دست نشانده به رسمیت بشناسد. پس از آن با وصلت میان دو خانواده آنتیوخوس به سمت مرز هندوستان راهی شده و در آنجا نیز اتحاد قدیمی سلوکیان و پادشاهی مائوریا را تجدید کرده و فیل جنگی خریداری می کند. بعد از آن از مسیر سیستان و کرمان به سمت انظاکیه پارس (بوشهر امروزی) حرکت کرده و مدتی در آنجا بود. مردم