payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای همه اهل معارف و فرهنگ افغانستان ضایعهٔ بزرگ دانست. به نظر پوهاند دکتور مجاور احمد زیار، استاد عبیدی نه تنها یکی نخستین کسانی بود که با اصول نوین و معاصر تعلیم و تربیه آشنا گردید و در عصری سازی معارف افغانستان نقش شایسته یی ایفا نمود، بل وی از نخستین کسانی است که نوشتن داستان کوتاه به هر دو زبان دری و پشتو را آغاز نمود. پروفسور دکتر عنایت الله شهرانی که خود از شاگردان استاد عبیدی و سپس هم همکار وی بود، عبیدی را از شخصیت‌های بارز و نمونهٔ معارف و فرهنگ افغانستان دانسته و وی را مرد آزاده، با شهامت، با
افغانستان دانسته و وی را مرد آزاده، با شهامت، با غیرت، راستگو، پاکنفس، وطندوست و مدافع حق و عدالت تعریف می‌نماید که در برابر زورمندان نترس و در برابر زیردستان مهربان بود و از هر گونه تعصب قومی، سمتی، زبانی و مذهبی مبری بود. هیئت رهبری وزارت معارف در حالی که وفات «این شخصیت عالیقدر علمی و فرهنگی کشور را ضایعه بزرگ و فقدان ایشان را برای معارف و مطبوعات کشور جبران ناپذیر» تعریف نمود از خدمات وی برای معارف و فرهنگ کشور، در طول بیش از چهار دهه تقدیر به عمل آورد. رئیس جمهور کرزی، مرحوم عبیدی را شخصیت غریبنواز و
رئیس جمهور کرزی، مرحوم عبیدی را شخصیت غریبنواز و مهربان توصیف نموده ضمن قدردانی از خدمات وی برای فرهنگ و معارف افغانستان، وفاتش را یک ضایعه خواند.
بیزه، روستایی است از توابع بخش داورزن و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران. سرو ۲۵۰۰ ساله بیزه در این روستا قرار دارد. علاوه بر این روستای بیزه، به تندترین روستای ایران یا روستای فلفلی ایران شهرت دارد. حدود ۴۰٪ مردم این روستا به شغل فلفل كوبي(كار در آسياب)، حدود ۵۰٪ به شغل تجارت ادويه و ۱۰٪ ديگر نیز به مشاغل كشاورزي و دامداری اشتغال دارند. از این رو این روستا یکی از بزرگ‌ترین منابع تولید فلفل کل ایران و اولین صادر کنندهٔ فلفل به هند می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۵۷ نفر (۳۳۰ خانوار) بوده‌است.
ده‌نو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۵ خانوار) بوده است.
علی‌آباد بالا روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۲۳ خانوار) بوده است.
مور، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۶۲ خانوار) بوده است.
نهالدان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵۴ نفر (۱۶۵ خانوار) بوده‌است.
آبرود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۲۹ نفر (۱۶۰ خانوار) بوده است.
بَلَنجَر یا برنجر نام شهری سدهٔ میانه‌ای در قفقاز شمالی بود. این شهر میان شهرهای دربند و سمندر جای‌داشته‌است. شکوفایی این شهر میان سده‌های هفتم تا دهم میلادی بوده‌است. تاریخچه. تاریخنویسانی مانند ابن فقیه، سمعانی و ابوالفدا بنیادگذار این شهر را چهره‌ای اسطوره‌ای به نام بلنجر بن یافث دانسته‌اند. در دهه ۶۳۰ (میلادی) این شهر پایتخت برنجرها بوده‌است. در زمان پادشاهی خسرو انوشیروان این شهر به دست ساسانیان افتاد. سپس در حدود ۶۵۰ بخشی از خزرستان گشت تا اینکه در دهه ۷۲۰ (میلادی) پایتخت خزرها شد. عرب‌های مسلمان به
۷۲۰ (میلادی) پایتخت خزرها شد. عرب‌های مسلمان به فرماندهی عبداالرحمان بن ربیه در نبرد بلنجر در دههٔ ۶۵۰ شکست خوردند و از دستیابی بدین شهر ناکام ماندند. در حدود ۷۲۲ میلادی باز عرب‌ها و این بار امویان لشکری را به فرماندهی جراح بن عبدالله حکمی از قفقاز گذراندند و به بلنجر تاختند و سرانجام بر این شهر دست یازیدند و بیشتر مردمان آن را کشتند و کسانی که جان به در بردند به دیگر شهرها گریختند. عرب‌ها از این شهر غنیمت‌های بسیاری به دست‌آوردند. پس از آن شهر بازسازی شد ولی دیگر پایتخت خزرستان نبود. با این همه تا پایان
ولی دیگر پایتخت خزرستان نبود. با این همه تا پایان عمر دولت خزرها این شهر اهمیت خود را نگاه‌داشت تا اینکه در حدود ۱۱۰۰ میلادی از صحنهٔ تاریخ محو گشت. جای راستین آن هنوز به درستی آشکار نیست.
رقابت‌های تنیس در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن، از ۱۰ اوت تا ۱۷ اوت در کانون سبز تنیس المپیک برگزار شد. تقویم. نکته: "به خاطر بارش باران، بازی‌های تک‌نفرهٔ زنان یک روز به تعویق افتاد."
فرهنگ مردم یا فولکلور یا باور مردمی را می‌توان گروهی دربرگیرنده افسانه‌ها، داستان‌ها، موسیقی، تاریخ شفاهی، ضرب‌المثل‌ها، هزلیات، پزشکی، باورهای مردمی دربارهٔ بخت و شگون و چشم زخم، لالایی مادران، پایکوبی بومی، آیین‌ها، شیوه‌ها و سنّت‌ها دانست. فولکلور از دو واژه انگلیسی فولک (دنباله روی از واژه Volk در زبان آلمانی و برابر با Folc در انگلیسی باستان) برابر با مردم، مردان، مردم کوچه بازار، انبوه و لور (lar در انگلیسی کهن) برابر با یادگیری، آموخته، آگاهی، دانش تشکیل شده است. فولکلور را بیشتر در بررسی توده‌های
تشکیل شده است. فولکلور را بیشتر در بررسی توده‌های نیاموخته و درس ناخواندهٔ مردم می‌جویند؛ معمولاً در میان اقوام قدیمی به‌ویژه آنها که شهرنشین نبودند نمونه‌های بیشتری از فولکلور یافت می‌شود. واژه فولکلور را برای نخستین بار ویلیام توماس عتیقه‌شناس انگلیسی در مقاله‌ای که زمینه آن گفتار دربارهٔ دانش مردمی و آداب و آیین‌های کهن بود به کار برد. این واژه از نیم سده پیش نیز در ایران و ادبیات آن راه یافته است و رفته رفته این واژه برابر دانش عامیانه و دانستنی‌های تودهٔ مردم رواج یافت و «فرهنگ عامه»، «فرهنگ عامیانه»،
مردم رواج یافت و «فرهنگ عامه»، «فرهنگ عامیانه»، «فرهنگ توده» و «فرهنگ مردم» نامیده شد. اساساً واژهٔ "فولک" (folk) به معنی «مردم» و واژهٔ "لور" (lore) به معنی «فرهنگ و دانش بومی سنتی مردم» است. داستان‌های مردمی در ایران. ایران از دیدگاه دیرینگی، باورها و آیین‌های کهنی دارد و از همین رو دارای باورهای مردمی سرشار است. افسانه‌سرایی و داستانسرایی از آیینهای دیرباز ایرانیان شمرده می‌شود. گرچه نوشتارها دراین باره بسیار است ولی ردپای این گونه داستان‌ها را بیشتر باید درمیان روستاییان ایران و نانوشته‌ها_ ویژگی
باید درمیان روستاییان ایران و نانوشته‌ها_ ویژگی بنیادی فولکلور_ جست. از این میان چهره‌هایی سربرآورده‌اند که کاربردهای سرگرمی، آموزشی یا ترساننده داشته‌اند، مانند لولو و دیگ به سر. از نمونه‌های نوشتاری شناخته‌شده‌تر این دست داستانها هزارویکشب، داستانهای سندباد دریانورد، امیر ارسلان نامدار، حسین کرد شبستری و سمک عیار است. هزاران قصه و افسانه و داستان نیز سینه به سینه در روستاها، شهرها و کوهپایه‌های این مرزوبوم رایج بود که در قهوه‌خانه‌ها کسانی به نام داستان‌گو یا نقال یا شب‌ها در خانه‌ها بزرگترها بازگو
یا نقال یا شب‌ها در خانه‌ها بزرگترها بازگو می‌کردند. شاید تا بیست سال پیش در هر خانواده دست‌کم یک تن که بهتر داستان می‌گفت و ده‌ها داستان می‌دانست بود و زندگی و آداب و آیین کهن ما رنگ ویژه و پربار فرهنگ مردمی خود را داشت. داستانهای جن و پری نیز بخش بزرگی از باورهای مردمی و سرگرمی شبهای دراز زمستان و خستگی در کردن تابستانی پس از کار روزانه بودند. ضرب‌المثل (زبانزد). خرد و دانش مردمان کوچه و بازار و آموزگار ندیده، بسته و وابسته به همین گونه برجسته از فرهنگ بومی است. ضرب‌المثل‌ها آینه زندگی روزانه و راهکار
بومی است. ضرب‌المثل‌ها آینه زندگی روزانه و راهکار سختی‌های آن و رهنمود پسند و ناپسند رفتارهای همه گیر برای مردمان گاهی نادان، گردنکش، گستاخ، تنگ‌چشم، گیج، تندخو، ساده دل و سختگیر است. پایکوبی بومی (رقص سنتی). فرهنگ مردمی و بومی از ویژگیهای رنگارنگی برخوردار است که در میان آنها پایکوبی و دست افشانی به بهانه بزرگداشت رویدادهای گوناگون، جایگاه ویژه‌ای در پاسداری از یکپارچگی مردم، تندرستی، بهداشت روانی و بالا بردن آمادگی مردم برای نبرد داشته و دارد. از ویژگی‌های نمایان و فراگیر پایکوبی بومی، داشتن بخشی گروهی و
نمایان و فراگیر پایکوبی بومی، داشتن بخشی گروهی و هماهنگ بودن حرکت‌ها و نمایش حالت یگانگی در میان رقصندگان است که یادآور انگیزه و ریشه این گونه پایکوبی هاست. این نکته به‌ویژه در پایکوبی کردی روشن است و نمونه‌هایی در یونان (زوربا)، روسیه (گروه بیریوزکا) و ایرلند (گامه) و دیگر جاها از آن دیده می‌شود. ترانه‌ها و آهنگ‌های بومی. ترانه‌های بومی بخش جدایی ناپذیر از فرهنگ بومی و مردمی را می‌سازند. آنها یادآور اندوه و امید و رنج و شادی یک تیره و تبار و گروهی هستند که در یک زیست‌بوم زندگی می‌گذرانند. شایان یادکرد است
در یک زیست‌بوم زندگی می‌گذرانند. شایان یادکرد است که ترانه‌های مردمی تنها به ترانه‌های کهن و سرایندگان نیاموخته و آموزش ندیده مرزبندی نمی‌شود. شاعران بزرگ نیز گاهی ترانه‌هایی مردم پسند و با درون مایه‌های مردمی و کوچه بازاری می‌سرایند. لالایی مادران. در این باره، سیما بینا، از هنرمندان پیشگام، کاری ارزشمند در دسترس گذاشته است که فراگیر چهل لالایی از سرتاسر ایران است. باورهای مردمی. چشم زخم. در این باره باورهای دینی هم مهر پذیرش زده‌اند به گونه ای که در دین اسلام در قرآن نیز بخشی به این زمینه پرداخته است. در
در قرآن نیز بخشی به این زمینه پرداخته است. در زبان مردم ایران آن را «وان یکاد» می‌خوانند. حافظ نیز می‌گوید: حضور خلوت انس است و دوستان جمعند و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید
فرهنگ مردمی یا فرهنگ عامه (انگلیسی: Popular culture) اصطلاحی است که در سال ۱۸۴۶ از سوی ویلیام تامس (william Thams) عتیقه‌شناس انگلیسی ابداع شد و به نحوهٔ زندگی انسان‌ها در طبیعت، رفتارها و همچنین معناهای مشترکی گفته می‌شود که عامه مردم جامعه در زندگی روزمره با آن سر و کار دارند. چند نظریه کلی پیرامون فرهنگ عامه وجود دارد:
ساسول شرکتی از آفریقای جنوبی است، که در زمینه معدن، انرژی، صنایع شیمیایی و سوخت‌های سنتتیک فعالیت دارد. ساسول به‌ویژه توانایی تولید بنزین و گازوئیل از گاز طبیعی و زغال سنگ را طی فرایند فیشر–تروپش دارد. ساسول دارای چند کارخانه در ساسولبرگ و سکوندا، در آفریقای جنوبی است و در چند پروژه در کشورهای دیگر، مانند پتروشیمی آریاساسول در ایران، اوریکس جی‌تی‌ال در قطر و اسکراووس جی‌تی‌ال در نیجریه مشارکت دارد.
توسکاچال، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران. این روستا دارای منطقه زیبا وسرسبز می باشد،محصولات کشاوزی این روستا گندم،جو،توتون می باشد.این روستا جزء برترین تولید کننده توتون در کشور می باشد که تولیدات توتون این روستا جزء صادرات هم محسوب می شود.کشت محصول باسما توتون در این روستا به‌صورت سنتی انجام می شود،در این روستا چشمه ای به نام محلی(قل قلان)وجود دارد که به گفته اهالی روستا برای درمان بیمارهای پوستی مفید می باشد. یکی از جذاب ترین مکان این روستا جنگل زیبای آن می باشد
از جذاب ترین مکان این روستا جنگل زیبای آن می باشد جمعیت. این روستا در دهستان کوهسارات قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۶ نفر (۱۳۷ خانوار) بوده است.
ایزو 19011 یک استاندارد بین‌المللی می‌باشد که مجموعه‌ای چهار بخشی را برای: در نظر می‌گیرد و توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی گسترش داده شده‌است. پیشنهادهای چهارگانه استانداردسازی منابع برای ذخیره زمان، تلاشها و پول شامل: جستارهای وابسته. https://web.archive.org/web/20140717022817/http://www.dasiran.com/private/page13.aspx?lang=Fa کتاب ISO 19011:2011 استاندارد راهنمای ممیزی سیستم‌های مدیریتی
ایزو ۱۰۰۰۶:۲۰۰۳ مربوط به مدیریت کیفیت - راهنمایی‌هایی برای مدیریت کیفیت در پروژه‌ها می‌باشد که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی گسترش داده شده‌است. این استاندارد برای تمام پروژه‌ها صرف نظر از طول و مدت زمان و همچنین میزان گستردگی محیطی و جغرافیایی قابلیت کاربرد دارد و همچنین می‌تواند برای انواع مختلف محصولی و خدماتی نیز به کار برود . این ایزو راهنمایی برای مدیریت پروژه نمی‌باشد، بلکه در غالب مدیریت کیفیت به مبحث مدیریت پروژه پرداخته و راهنمایی‌هایی برای مدیران مسئول پروژه برای حفظ کیفیت در طول انجام
مدیران مسئول پروژه برای حفظ کیفیت در طول انجام پروژه ارائه می‌دهد . البته باید به این امر نیز اشاره کرد که ایزو ۱۰۰۰۶ تنها یک راهنما است و نمی‌تواند به عنوان مدرک یا گواهی به کسی اعطا گردد.
نوش‌آفرین انصاری استاد دانشگاه، نویسنده و پژوهشگر علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی اهل ایران است. او، که پدرش از دیپلمات های وزارت امور خارجه بود، در پاییز ۱۳۱۸ در شیملا، هندوستان زاده شد. تحصیل در رشتهٔ کتابداری را تا مقطع کارشناسی در مدرسهٔ عالی کتابداری ژنو و مقطع کارشناسی ارشد را در دانشگاه مک‌گیل، کانادا ادامه داد و به ایران بازگشت. انصاری دبیر شورای کتاب کودک است. او از اعضای هیئت علمی کتابداری دانشگاه تهران بوده و راه‌اندازی بخش فنی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و ریاست کتابخانهٔ دانشکده ادبیات دانشگاه
تهران و ریاست کتابخانهٔ دانشکده ادبیات دانشگاه تهران از فعالیت‌های اوست. انصاری چند دوره در ایفلا، نمایشگاه دوسالانهٔ تصویرگران براتیسلاوا و چندین نمایشگاه بین‌المللی دیگر شرکت کرده‌است. همسر وی مهدی محقق، استاد زبان و ادبیات فارسی، عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی، رئیس هیئت مدیرهٔ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران است و آن دو، دو فرزند دارند. دوران کودکی. او دوران کودکی و نوجوانی خود را به سبب پیشه پدرش در کشورها و شهرهای گوناگون از جمله سوئد، افغانستان، هلند، بلژیک، پاکستان، شوروی، انگلستان، سوئیس،
هلند، بلژیک، پاکستان، شوروی، انگلستان، سوئیس، رشت، تهران، اصفهان، شیراز سپری کرد و دوره دبستان و دبیرستان و دانشگاه را در این کشورها و شهرها گذراند. دوره کودکی‌اش همزمان با ناآرامی‌های جنگ دوم جهانی بود. پدر نوش آفرین به خاطر پیشه اش و نیز دوران پرتنش جنگ، بیشتر وقت خود را بیرون از خانه می‌گذراند و مادرش نیز بخشی از روز را به فعالیت‌های اجتماعی می‌پرداخت. هر دو آن‌ها به آداب و سنت‌های ایرانی پایبند بودند و به پرورش و آموزش نوش آفرین، که اولین فرزندشان بود، بسیار اهمیت می‌دادند. رفت و آمد شخصیت‌های نامدار
بسیار اهمیت می‌دادند. رفت و آمد شخصیت‌های نامدار سیاسی، فرهنگی و ادبی به خانهٔ آن‌ها و نیز دیدار و بهره‌گیری از دانش و تجربهٔ بزرگان کشورهایی که در آن‌ها زندگی می‌کرد، همچون راد کریشنان، نهرو، ایندیرا گاندی، یوری گاگارین، وزیر فرهنگ شوروی، محمد علی جمال زاده، سعید نفیسی، غلامرضا تختی و محمود نامجو، به او امکان داد تا به بینشی گسترده از جهان دست یابد و به دگرپذیری و انعطاف در برابر دشواری‌ها خو کند. خود او می‌گوید: «گوناگونی فرهنگ‌ها و باورها همیشه شگفت زده اش می‌کرد.» او در افغانستان و در مدرسه ای کاتولیکی
می‌کرد.» او در افغانستان و در مدرسه ای کاتولیکی در هلند، زبان فرانسه آموخت و در انگلستان زبان انگلیسی را که نخست برایش دشوار بود، در یک مدرسهٔ دینی و از راه کتابخوانی با پدرش یادگرفت. نوش آفرین با خواندن کتاب «شاهزاده خوشبخت» اسکار وایلد همراه پدرش، شیفتهٔ این کتاب شد و آموختن زبان انگلیسی را با علاقه و پیگیری بیشتری ادامه داد. در یکی از سفرهای خانواده به تهران با مهدی محقق، که به او زبان فارسی و عربی درس می‌داد، آشنا شد که بعدها به ازدواج آن دو انجامید. بعد از بازگشت به ایران در مجلهٔ «راهنمای کتاب» ایرج
از بازگشت به ایران در مجلهٔ «راهنمای کتاب» ایرج افشار به کار الفبایی کردن نامه‌ها و فرم‌های اشتراک پرداخت. دانشگاه. پس از بازگشت خانواده به مسکو، پدر و مادرش، نوش آفرین را برای خواندن رشته مترجمی همزمان به سوئیس فرستادند. اما او به جای این رشته، کتابداری خواند (سال ۱۳۳۸) و پس از سه سال، فوق دیپلم کتابداری گرفت. در همین زمان با دکتر کراوس، یکی از بزرگ‌ترین مجموعه داران کتاب جهان آشنا شد و با او در حراج‌های بزرگ کتاب شرکت کرد. مدتی هم در کتابخانه تخصصی یکی از چشم پزشکان شناخته شدهٔ سوئیس به کار پرداخت. در
از چشم پزشکان شناخته شدهٔ سوئیس به کار پرداخت. در مسکو از شبکهٔ کتابخانه‌های عمومی شوروی دیدار کرد. با این دیدار، ایدهٔ «کتاب برای همه» در ذهن انصاری شکل گرفت. پس از بازگشت دوبارهٔ خانواده به هند به سبب مأموریت جدید پدر، تصمیم گرفت به کار داوطلبانهٔ کتابداری در کتابخانه ای عمومی در مرکز دهلی کهنه بپردازد. در همان آغاز ورود به هند با جواهر لعل نهرو دیدار کرد و او که خانوادهٔ انصاری را می‌شناخت، برایش یادداشتی نوشت که بتواند هر جا که می‌خواهد کار کند. او به کتابخانه ای که تصمیم گرفته بود در آن کار کند رفت،
کتابخانه ای که تصمیم گرفته بود در آن کار کند رفت، در بخش نابینایان آن کار کرد و با اتوبوس برای روستاهای پیرامون کتابخانه کتاب برد. بازگشت به ایران و پایه‌گذاری شورای کتاب کودک. نوش آفرین انصاری پس از بازگشت به ایران، در سال ۱۳۴۲ برای جمعی از پایه‌گذاران شورای کتاب کودک، از جمله توران میرهادی، در مدرسه روش نو کارگاه کتابداری برگزارکرد و از همین هنگام سرنوشت او با توران میرهادی و شورای کتاب کودک گره خورد. در همین دوره بود که با همراهی عباس بنی آدم کتابخانه سیاری را به یک بیمارستان روانی می‌برد و در آنجا برای
را به یک بیمارستان روانی می‌برد و در آنجا برای بیماران کتاب می‌خواند. پس از شکل‌گیری طرح کتابخانه در روستا، انصاری برای آشنایی با وضعیت واقعی روستاها به بازدید روستاهای پیرامون تهران رفت و سپس دستورالعمل ایجاد کتابخانه‌های روستایی را نوشت که از نخستین نوشته‌های او به زبان فارسی است. او در سال ۱۳۴۳ راه اندازی بخش فنی کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران را به عهده گرفت. از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۰، پس از بازگشت از کانادا و گرفتن مدرک کارشناسی ارشد کتابداری، به تدریس دو درس «آشنایی با کتابخانه و کتابداری» و «مرجع» پرداخت و
«آشنایی با کتابخانه و کتابداری» و «مرجع» پرداخت و پس از تشکیل گروه کتابداری در دانشگاه تهران مدیریت این گروه به او واگذار شد. فرهنگ‌نامه کودکان و نوجوانان. نوش‌آفرین انصاری به همراه توران میرهادی در آغاز کار فرهنگ‌نامه سهم عمده‌ای داشت و تا کنون به همراه بیش از ۲۰۰ داوطلب در تهیه این تنها فرهنگنامه تألیفی جامع برای کودکان و نوجوانان کوشیده‌است. او اکنون عضو شورای مدیریت فرهنگنامه کودک و نوجوان است. لوح افتخار دفتر بین‌المللی کتاب (IBBY). در سی و دومین کنگره دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان (IBBY) در سال
دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان (IBBY) در سال ۲۰۱۰ نوش‌آفرین انصاری، دبیر شورای کتاب کودک به عضویت افتخاری دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان درآمد و از سوی هیئت مدیره این دفتر لوح افتخار دریافت کرد. این لوح به افرادی که یک عمر در راستای اهداف IBBY تلاش کرده‌اند اهدا می‌شود. پایبندی به استانداردهای کیفی کتاب‌های کودکان و نوجوانان، توجه به کودکان در حاشیه (پناهنده، زندانی، خیابانی، معلول و…)، تأثیر ماندگار و همه‌جانبه بر فعالیت‌های دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان، تعهد به اصول اخلاقی و ترویج فرهنگ صلح
نسل جوان، تعهد به اصول اخلاقی و ترویج فرهنگ صلح از سبب‌های برگزیدن نوش آفرین انصاری برای عضویت افتخاری در دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان بوده‌است. انصاری همچنین در پنجمین جشنواره کتاب کودک جزیره نامی در کره‌جنوبی در سال ۲۰۱۰، به عنوان عضو کمیته بین‌الملل این جشنواره برگزیده شد. نکوداشت نوش‌آفرین انصاری. در سال ۱۳۹۴ در هفته کتاب نکوداشت نوش‌آفرین انصاری در خانه کتاب برگزار شد. در این مراسم هوشنگ مرادی کرمانی، مهدی محقق، شهرام اقبال زاده و محمود دعایی سخنرانی کرده و در انتها هدایا ویژه‌ای تقدیم نوش‌آفرین
کرده و در انتها هدایا ویژه‌ای تقدیم نوش‌آفرین انصاری شد. در لوح یادبودی که در این مراسم به او هدیه شد نوشته شده‌است: «به پاس خدمات ارزشمند علمی شما استاد گرانمایه که با کوشش، تلاش و دلسوزی و انس با کتاب و قلم، آثار گرانسنگ و ماندگاری از خود بر جای گذاشته‌اید، به عنوان استاد پیشکسوت و برجسته کتابداری قدردانی می‌نماییم» بزرگداشت در شب‌های بخارا. در سال ۱۳۹۶ دویست و نود و چهارمین شب از مجموعه شب‌های مجلهٔ بخارا به شب نوش‌آفرین انصاری اختصاص یافت. بزرگداشت در سالروز هشتاد سالگی. در تابستان ۱۳۹۸ به پاس بیش از
سالروز هشتاد سالگی. در تابستان ۱۳۹۸ به پاس بیش از پنجاه سال تلاش برای ترویج کتابخوانی، گسترش کتابخانه‌ها و نهادسازی در حوزه کتاب کودک مراسمی در آستانه هشتاد سالگی او به همت شورای کتاب کودک که او اکنون دبیر هیئت مدیره آن است برگزار شد. در این مراسم انجمن کتابداران و انجمن علمی کتابداری که او از پایه‌گذار آن است از او قدردانی کرده و لوح یادبودی را تقدیم کردند. پیوند به بیرون. کتابک همشهری نکوداشت نوش‌آفرین انصاری
تاریخ بخارا که با نام مزارات بخارا هم شناخته می‌شود، مهم‌ترین و قدیمی‌ترین تاریخ محلی بر جای مانده دربارهٔ بخارا به زبان فارسی است. این کتاب را ابتدا ابوبکر محمد بن جعفر نرشخی به زبان عربی و به نام نوح یکم سامانی نوشته و در ابتدای سدهٔ ۶ قمری ابونصر احمد بن محمد نصر قُباوی به خواهش برخی از دوستانش به فارسی ترجمه کرده است. در تاریخ ۵۷۴ ه‍.ق هم، محمد بن زُفَر بن عُمَر، ترجمهٔ قباوی را تلخیص کرد و آن را به نام برهان‌الدین عبدالعزیز بن عُمَر بن عبدالعزیز بن مازه از صدور آل مازه بخارا درآورد. به سبب ترجمه و
مازه از صدور آل مازه بخارا درآورد. به سبب ترجمه و تلخیص و اضافاتی که در متن اصلی "تاریخ بخارا" راه یافته، اختلاف‌هایی از لحاظ تاریخ و محتوای حوادث در روایات مکرر کتاب دیده می‌شود. "تاریخ بخارا" از حیث گردآوری اطلاعات منحصر به فرد از اوضاع پایتخت و تاریخ سامانیان، اهمیتی ویژه دارد. این اثر همچنین شامل اطلاعات گران‌بهایی است که از نظر زبان‌شناسی، سکه‌شناسی، باستان‌شناسی و تاریخی مورد استفاده محققان نوین قرار گرفته است. نمونه‌هایی از متن کتاب. ذکر بنای مسجد جامع بخارا. قتیبة بن مسلم، مسجد جامع بنا کرد اندر
جامع بخارا. قتیبة بن مسلم، مسجد جامع بنا کرد اندر حصار بخارا، به سال نود و چهار [قمری] و آن موضع [قبل‌تر] بتخانه بود؛ مر اهل بخارا را فرمود تا هر آدینه در آنجا جمع شدندی چنان‌که هر آدینه منادی فرمودی: «هر که به نماز آدینه حاضر شود دو درم بدهم.» و مردمان بخارا به اول اسلام، در نماز قرآن به پارسی خواندندی و عربی نتوانتستندی آموختن، و چون وقت رکوع شدی، مردی بود که در پس ایشان بانگ زدی «بکنیتانکنیت» و چون وقت سجده خواستندی کردن بانگ کردی «نگونبانگونی». سوگ سیاوش. در فصل ذکر بنای ارگ بخارا، نخست کشته‌شدن سیاوش
در فصل ذکر بنای ارگ بخارا، نخست کشته‌شدن سیاوش به‌دست افراسیاب از کتاب "خزاین‌العلوم" نوشته ابوالحسن نیشابوری نقل می‌شود: «مردمان بخارا را در کشتن سیاوش نوحه‌هاست، چنانکه که در همهٔ ولایت‌ها معروف‌ است و مطربان آن‌ را سرود ساخته‌اند و قوّالان (سرودخوانان) آن را گریستن مغان خوانند و این سخن، زیادت از سه‌هزار سال است...»
راز فال ورق نام کتابی نوشته یوستین گوردر نویسنده نروژی است. این کتاب در ۵۳ فصل نوشته شده و هر یک از فصل‌های آن به نام یکی از برگ‌های ورق نام‌گذاری شده‌است. ماجرای کتاب در مورد سفر پسری‌ست به نام هانس توماس به همراه پدرش در جستجوی مادر . این کتاب همچون کتاب دیگر این نویسنده، دنیای سوفی به طرح مسایل فلسفی می پردازد . این کتاب را مهرداد بازیاری و عباس مخبر به فارسی ترجمه کرده‌اند. درباره نویسنده. یوستین گردر، در۱۹۵۲ در نروژ به دنیا آمد. او رمان‌نویس و خالق داستان‌های کوتاه است که اکثراً دارای اطلاعات فلسفی
کوتاه است که اکثراً دارای اطلاعات فلسفی برای مخاطبین جوانش می‌باشد. یوستین گردر در رشته فلسفه، الهیات و ادبیات از دانشگاه اسلو فارغ‌التحصیل شد و سپس به مدت ده‌سال به‌تدریس تاریخ عقاید در دبیرستان‌ها پرداخت . او پیوسته در فکر متن فلسفی ساده‌ای بود که به درد شاگردان جوانش بخورد و چون متن مناسبی نیافت نهایتاً خودش کتاب دنیای سوفی را در سال ۱۹۹۱ نوشت. کتاب دنیای سوفی با استقبال بسیاری روبه رو شد و در همان چند سال اول انتشار به بیش از سی زبان ترجمه شد. این کتاب تاکنون به ۵۰ زبان دنیا ترجمه شده‌است و میلیون‌ها
تاکنون به ۵۰ زبان دنیا ترجمه شده‌است و میلیون‌ها نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رفته‌است. یوستین گردر مهارت بسیاری در ساده‌نویسی و ایجاز دارد تا جاییکه توانسته‌است تاریخ فلسفه سه هزار ساله را در ۶۰۰ صفحه در کتاب دنیای سوفی بگنجاند، وی از قول گوته می‌گوید: وی مباحث پیچیدهٔ فلسفهٔ غرب را به زبانی ساده و شیوا و همه فهم بیان کرده‌است. آثار او اغلب دارای مشابهت های بسیاری هستند برای مثال برخی دیالوگ ها و جملات یک داستان در کتاب های دیگر او عینا تکرار شده اند. برخی صاحب نظران تلاش او و دیگر نویسندگان را در
برخی صاحب نظران تلاش او و دیگر نویسندگان را در راستای همه فهم کردن فلسفه ، مبتذل کردن فلسفه می دانند و برخی دیگر نوشتن اینگونه آثار را تلاش ارزشمند در راستای افزایش سطح آگاهی عمومی می خوانند . داستان. داستان در مورد سفر پدر و پسری به نام هانس توماس است که از شمال اروپا به یونان می‌روند تا به دنبال همسر (و مادر) خود که چندین سال پیش برای تبدیل شدن به یک مدل مدف، زادگاه خود را به شکلی عجیب ترک کرده‌است، بگردند و او را بیابند. پدر هانس توماس فرزند نامشروع یک افسر آلمانی است که به صورت تصادفی با مادربزرگ هانس
آلمانی است که به صورت تصادفی با مادربزرگ هانس توماس ( لاین ) آشنا می شود ولی با شروع جنگ، مجبور به ترک او می شود . هزینه این سفر را پدر طی یک بخت آزمایی برنده شده‌است و بخشی از مسافرت با اتومبیل فیات شخصی قرمز و بخشی از آن با کشتی کروز صورت می‌گیرد. در طول سفر هانس توماس با ماجراهای عجیبی رو‌به‌رو می‌شود و پی به رازهای عمیقی می‌برد که نه تنها به وی بلکه به سرنوشت همه انسان‌ها مربوط می‌شود. ابتدا مردی ریز جثه و بسیار عجیب به او یک عینک ذره‌بینی می‌دهد و می‌گوید که به آن نیاز خواهد داشت. سپس در در روستا در
که به آن نیاز خواهد داشت. سپس در در روستا در کوه‌پایه‌های آلپ، پیرمردی نانوا به او کلوچه‌ای می‌دهد که در آن کتابی بسیار کوچک وجود دارد و کتاب یک داستان موازی دیگر در داستان اصلی ایجاد می‌کند. کتاب دوم که کتاب نان شیرمالی( یا کلوچه ای ) نام دارد خاطراتِ شخصی سه نانوا ست . اول بیکر هانس که کشتی‌اش در راه نیویورک در دریا شکسته و بعد به ساحل یک جزیره بسیار عجیب با موجوداتی به شکل کارت‌های ورق بازی و یک نفر انسان به نام فرود می‌رسد. دوم آلبرت که در کودکی مادرش را از دست می‌دهد و پس از مرگ مادر ، پدرش به شراب
را از دست می‌دهد و پس از مرگ مادر ، پدرش به شراب اعتیاد پبدا می‌کند و سپس خواهر و برادران آلبرت ،حانه را ترک می‌کنند . آلبرت همواره مورد آزار و اذیت همسن و سالانش قرار می گرفت . او در دوازده سالگی با بیکر هانس آشنا می شود . سوم لودویگ که افسر آلمانی در جنگ جهانی دوم بود و پس از پایان جنگ با البرت آشنا می‌شود. هانس توماس اندک اندک متوجه می‌شود، در این دنیا چیزهایی شگفت وجود دارد و برایش سؤال‌هایی فلسفی دربارهٔ ماهیتِ وجودیِ انسان، هدفِ ما روی این کرهٔ خاک و «از کجا آمده‌ام، آمدنم بهر چه بود» مطرح می‌شود. او
کجا آمده‌ام، آمدنم بهر چه بود» مطرح می‌شود. او سعی می‌کند با ذهنِ کودکانهٔ خود پاسخ این معماها را پیدا کند و هم‌زمان از پدرش هم کمک بگیرد. آن‌ها مراحل مختلفی را در جاده و کشتی پشت سر می‌گذارند و تا در نهایت مادر هانس توماس را که به مدلی برای عکاسی حرفه‌ای تبدیل شده‌است می‌یابند و با هم به محل زندگیشان بر می‌گردند. البته در کنار داستان اصلی، داستان موازی دوم نیز جریان خود را دارد و پسر آن را از روی همان کتاب نان شیرمالی مطالعه می‌کند. و در پایان این دو داستان موازی به وحدتی ارگانیک می‌رسند . درباره داستان.
موازی به وحدتی ارگانیک می‌رسند . درباره داستان. اگرچه هم دنیای سوفی و هم راز فال ورق به لحاظ عناصرِ داستانی و درون‌مایه، تا حدی نزدیک به سبک فانتزی هستند، اما مضمونِ اصلیِ هر دو کتاب، فلسفی است. دنیای سوفی به شکلی خیلی واضح‌تر به فلسفه می‌پردازد و در واقع یک دوره تاریخ فلسفه غرب به‌طور خلاصه و ساده‌ است. اما راز فال ورق، خیلی داستانی‌تر و روان‌تر از قبلی است و نویسنده در قالبِ یک داستان فانتزی عقیدهٔ فلسفی مذهبیِ خاص خود که در دیگر آثارش هم آشکارا به آن پرداخته، بیان می‌کند. نویسنده، با بهره‌گیری از عناصر