payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انرژی ورودی در اختیار ما نیست بلکه برای کنترل شرایط بایستی از وضعیت پره‌ها استفاده کنیم. اتاقک یا ژنراتور می‌تواند ۳۶۰ درجه به دور خود گردش کند و کابل ارتباط دهنده آن طوری است که می‌تواند تا ۴ دور به دور خود بپیچد و پس از آن به‌طور اتومات بازمی‌گردد. تمام فرمان‌های اجرایی به واحد توسط واحد کنترلی کوچکی که در بالای اتاقک است انجام می‌گیرد و از سنسورهای مختلفی تشکیل شده‌است و پارامترهای مختلف را تحت کنترل دارند. در هنگام طوفان که سرعت باد بسیار زیاد است واحد کنترل به یاو موتورها فرمان داده و آن‌ها با چرخش
کنترل به یاو موتورها فرمان داده و آن‌ها با چرخش ژنراتور به حول خود باعث می‌شوند تا ژنراتور در حالت پشت به باد قرار گیرد و از طوفان در امان باشد. تمام قسمت‌های کنترلی به صورت اتومات انجام می‌گردد و اپراتور فقط بر کارکرد قسمت‌ها نظارت دارد و تمام اطلاعات به‌طور لحظه‌ای ثبت می‌گردد و در حافظه کامپیوتر ذخیره می‌گردد. تغییر دور ژنراتور بین ۱۵۰۰ تا ۱۶۵۰ دور است و تغییر دور پره بین ۲۸ تا ۳۰ دور است. پیگیری آسیب‌های توربین های بادی. بازرسی‌های سنتی تجهیزات انرژی تجدیدپذیر از جمله توربین های بادی بسیار دشوار
تجدیدپذیر از جمله توربین های بادی بسیار دشوار پرهزینه و زمان‌بر است‌. در نتیجه شرکت هایی که از روش های قدیمی استفاده می کنند گاهاً فقط می‌تواند سالانه این تجهیزات را چک کنند. اما با وجود کوادکوپترها و تصویربرداری هوایی انجام این بازرسی ها بسیار آسان تر و کم هزینه تر می شود به گونه ای که می توان هر ماه یا هر سه ماه یکبار بازرسی‌های منظمی از توربین‌های بادی انجام داد تا در صورت تخریب های احتمالی به دلایل مختلف به کل مجموعه آسیبی وارد نشود و سایر تجهیزات به دلیل ماندگاری طولانی یک نقص در سیستم آسیب نبیند. عدم
ماندگاری طولانی یک نقص در سیستم آسیب نبیند. عدم انجام بررسی های دوره ای می تواند تا ۷۵ درصد راندمان کار را کاهش دهد.
عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر، قراردادی میان کشورهای ایران و عراق با وساطت الجزایر بود که خط مرزی ایران و عراق در آب‌های اروند رود را تعیین کرده است. به دلیل انتشار اعلامیه مشترک دو کشور در ۱۵ اسفند ۱۳۵۳ (۶ مارس ۱۹۷۵) در الجزیره پایتخت الجزایر که پیش‌زمینهٔ امضای پیمان‌نامه شد به «پیمان الجزایر» معروف شد، محل امضای تمام پیمان‌ها و پیوست‌ها و موافقتنامه‌های مرتبط در الجزایر بوده است. این قرارداد در اوج اختلافات مرزی میان ایران و عراق بر سر مالکیت آب‌های اروندرود با میانجیگری هواری بومدین رئیس‌جمهور وقت الجزایر بین
میانجیگری هواری بومدین رئیس‌جمهور وقت الجزایر بین عباسعلی خلعتبری و سعدون حمادی، وزیران خارجه وقت ایران و عراق و در حضور عبدالعزیز بوتفلیقه از جمهوری الجزایر و محمد داوندیه عضو هیئت مجلس ایران و عضو شورای انقلاب و وزیر امور خارجه وقت الجزایر امضا شد. این پیمان در زمان حکومت محمدرضاشاه و احمد حسن البکر بسته شد. مقامات وقت ایران از قرارداد الجزایر به عنوان «پیروزی ملی» و «موفقیت بزرگ سیاست خارجی ایران» نام بردند. نسخه اصلی این پیمان هم‌اکنون به عنوان یکی از اسناد سازمان ملل متحد در مقر آن نگهداری می‌شود. در
سازمان ملل متحد در مقر آن نگهداری می‌شود. در این معاهده مرز دو کشور اروند رود، بر پایه خط‌القعر تعیین شد. دو کشور موافقت کردند که از «رخنه اخلال‌گران» در مرزهای دو کشور جلوگیری کنند و قرار شد ارتفاعات میمک به عراق داده شوند. حکومت ایران تا سال ۱۹۸۰ از تحویل ارتفاعات میمک به عراق خودداری کرده بود و نیر حکومت جدید انقلابی از ۱۹۷۹ شروع به حمایت از شیعیان عراق و کردهای عراقی کرده بود این دو مورد نقض پیمان از بهانه‌های عراق برای جنگ شدند. اعلامیه الجزایر. در پایان نشست سران اوپک در الجزیره در تاریخ ۱۵ اسفند
پایان نشست سران اوپک در الجزیره در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۵۳، برابر با ۶ مارس ۱۹۷۵ اعلامیه مشترکی از سوی ایران و عراق در خصوص نحوه حل اختلافات دیرینه دو کشور منتشر شد. در این اعلامیه مشترک مقرر شده بود که مرزهای زمینی دو کشور بر اساس پیمان قسطنطنیه ۱۹۱۳ و صورتجلسه‌های کمیسیون تعیین مرز ۱۹۱۴ و مرزهای آبی بر اساس خط‌القعر مشخص شود و دو کشور در مرزهای خود کنترل دقیقی برای جلوگیری از نفوذ خرابکاران به داخل خاک یکدیگر به عمل آورند. پیمان‌نامه ۱۹۷۵. دیدارهای وزیران امور خارجه ایران، عراق و الجزایر در الجزیره، تهران و
خارجه ایران، عراق و الجزایر در الجزیره، تهران و بغداد در پایان به امضای این اسناد در ۲۳ خرداد ۱۳۵۴ در دارالسلام بغداد انجامید: «عهدنامه مربوط به مرز دولتی و حسن همجواری بین ایران و عراق»، «توافق راجع به تعیین مرز رودخانه‌ای بین ایران و عراق»، «توافق راجع به علامت‌گذاری مجدد مرز زمینی بین ایران و عراق» و «توافق مربوط به امنیت در مرز بین ایران و عراق». در ۵ دی ۱۳۵۴ نیز الحاقیه‌ای برای اصلاح و تکمیل ماده ۵ در مورد شیوه انتخاب داوران، به عهدنامه ضمیمه گردید و چند موافقت‌نامه در مورد کلانتران مرزی، چراگاه
و چند موافقت‌نامه در مورد کلانتران مرزی، چراگاه دامها، استفاده از آب رودهای مرزی، کشتیرانی در اروندرود و مسافرت اتباع دو کشور برای زیارت اماکن مقدسه هم در همین روز به امضا رسید. اسناد قرارداد در ۱ تیر ۱۳۵۵ در تهران مبادله شده و از همان تاریخ لازم‌الاجرا شد. اسناد تصویب و صورت جلسات نیز به دبیرکل سازمان ملل متحد تحویل داده شد و با شماره‌های ۱۴۹۰۳ تا ۱۴۹۰۷ در دبیرخانه سازمان ملل متحد به ثبت رسید. علاوه بر بحث بر سر مسائل مرزی دو کشور، ایران متعهد شد که از ادامه اعطای کمکهای نظامی به شورشیان کردستان عراق
ادامه اعطای کمکهای نظامی به شورشیان کردستان عراق خودداری نماید. ایران این کمکها را از سال ۱۳۵۳ به شورشیان کرد اعطا می‌کرد. تغییرات سرزمینی. پیش از جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۳۷ ایران و عراق اولین پیمان مرزی خود را امضا کردند. بر اساس آن پیمان مرز دو کشور در امتداد ساحل شرقی رودخانه بود و اروندرود درون خاک عراق قرار داشت، اما یک قسمت لنگرگاهی چهار مایلی در کنار آبادان به ایران اختصاص داده شده و در این قسمت خط‌القعر مرز دو کشور را مشخص می‌کرد. ایران بلافاصله پس از کودتای بعثی‌ها در سال ۱۹۶۹، هیاتی را به جمهوری
از کودتای بعثی‌ها در سال ۱۹۶۹، هیاتی را به جمهوری عراق اعزام کرد و هنگامی که عراق از ادامه مذاکرات پیرامون یک معاهده جدید امتناع ورزید، پیمان ۱۹۳۷ توسط پادشاه ایران به صورت یکطرفه ملغی شد. ابطال معاهده ۱۹۳۷ توسط ایران باعث آغاز دوره‌ای از تنش‌های شدید و درگیری نظامی بین عراق و ایران شد و در نهایت پس از کشته شدن بیش از صدها نفر، توافق ۱۹۷۵ با میانجیگری الجزایر، بین ایران و عراق انجام شد. پس از قرارداد شرق اروند رود و ۸۸ کیلومتر از خاک عراق به ایران ضمیمه می‌شود. پس از انقلاب - عدم پایبندی ایران به معاهده.
پس از انقلاب - عدم پایبندی ایران به معاهده. صادق طباطبایی، معاون وزارت کشور در مصاحبه خود با روزنامه اطلاعات که در ۲۹ خرداد ۱۳۵۸ منتشر شد اعلام کرد: پس از قرارداد الجزایر شاه متعهد شد از حمله کردها به عراق جلوگیری کند و کردها نتوانند از امکانات ایران استفاده کنند. حالا مسئله عوض شده و دولت ایران دیگر به آن قرارداد پایبند نیست بنابراین رژیم عراق هم از جانب کردها از شمال و هم از جانب شیعیان از جنوب احساس خطر می‌کند در حقیقت مانند یک گازانبری دولت مرکزی تحت فشار قرار دارد. جنگ ایران و عراق. مقاله اصلی: جنگ
فشار قرار دارد. جنگ ایران و عراق. مقاله اصلی: جنگ ایران و عراق صدام حسین در سخنرانی خود در اجلاس سران اسلامی رباط در ژانویه ۱۹۸۱ گفت: در ۴ سپتامبر ۱۹۸۰ نیروهای ایرانی با استفاده از توپخانه سنگین ۱۷۵ مم آمریکایی شهرهای بیدفاع زرباطیه و مندلی و خانقین و میدان نفتخانه را به‌طور وحشیانه ای کوبیده‌اند که باعث خسارتهای مالی و جانی زیادی شده است. آنها این عملیات را از زین الکش و ارتفاعات میمک و سیف ابوعبیده انجام داده‌اند که طبق معاهده الجزایر باید به عراق پس داده می‌شدند. عراقی‌ها این را شروع یک جنگ دانستند و
می‌شدند. عراقی‌ها این را شروع یک جنگ دانستند و صدام در ۱۷ سپتامبر یا ۲۶ شهریور اقدام به لغو عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر نمود و اعلام کرد که شط العرب متعلق به عراق است و در ۳۱ شهریور دست به حمله گسترده علیه ایران زد. صدام حسین پس از اشغال کویت در سال ۱۹۹۰ میلادی که باعث شکل‌گیری اجماعی بین‌المللی علیه آن شد، با ارسال نامه‌ای به رهبران وقت ایران، قرارداد الجزایر را به عنوان سندی رسمی برای تعیین مرز ایران و عراق پذیرفت. متن کامل قرارداد. ماده ۱ طرفین معظمین متعاهدین، تأیید می‌نمایند که مرز زمینی دولتی بین ایران و
تأیید می‌نمایند که مرز زمینی دولتی بین ایران و عراق همان است که علامتگذاری مجدد آن بر اساس و طبق مقررات مندرج در توافق مربوط به علامت گذاری مجدد مرز زمینی و ضمایم توافق مذکور که به این عهدنامه ملحق می‌باشند انجام یافته است. ماده ۲ طرفین معظمین متعاهدین، تأیید می‌نمایند که مرز دولتی در اروندرود همان است که تحدید آن بر اساس و طبق مقررات مندرج در توافق مربوط به تحدید مرز رودخانه‌ای و ضمایم توافق مذکور که به عهدنامه حاضر ملحق می‌باشند، انجام یافته است. "ماده ۳" طرفین معظمین متعاهدین، متعهد می‌شوند که بر اساس و
طرفین معظمین متعاهدین، متعهد می‌شوند که بر اساس و طبق مقررات مندرج در توافق مربوط به امنیت در مرز و ضمایم آن که ملحق به این عهدنامه می‌باشند، در طول مرز به‌طور مداوم کنترل دقیق و مؤثر به منظور پایان دادن به هر نوع رخنه اخلال‌گرانه، صرف نظر از منشأ آن، اعمال دارند. ماده ۴ طرفین معظمین متعاهدین، تأیید می‌نمایند که مقررات سه توافق و ضمایم آنها، مذکور در مواد ۱٬۲ و ۳ عهدنامه حاضر که توافق‌های یادشده بدان ملحق و جزء لایتجزای آن می‌باشند، مقرراتی قطعی و دائمی و غیرقابل نقض بوده و عناصر غیرقابل تجزیه یک راه حل
غیرقابل نقض بوده و عناصر غیرقابل تجزیه یک راه حل کلی را تشکیل می‌دهند. نتیجتاً خدشه به هر یک از عناصر متشکله این راه حل کلی اصولاً مغایر با روح توافق الجزیره خواهد بود. در قالب غیرقابل تغییر بودن مرزها و احترام کامل به تمامیت ارضی دو دولت، طرفین معظمین متعاهدین تأیید می‌نمایند که خط مرز زمینی و رودخانه‌ای آنان لایتغیر و دایمی و قطعی می‌باشد. ماده ۶ ۱- در صورت اختلاف دربارهٔ تفسیر یا اجرای عهدنامه حاضر و سه پروتکل و ضمایم آنها، این اختلاف با رعایت کامل مسیر خط مرز ایران و عراق، مندرج در مواد ۱ و ۲ فوق
مسیر خط مرز ایران و عراق، مندرج در مواد ۱ و ۲ فوق الاشعار و نیز با رعایت حفظ امنیت در مرز ایران و عراق، طبق ماده (۳) یادشده، حل و فصل خواهد شد. ۲ - این اختلاف در مرحله اول طی مهلت دو ماه از تاریخ درخواست یکی از طرفین از طریق مذاکرات مستقیم دو جانبه بین طرفین معظمین متعاهدین، حل و فصل خواهد شد. ۳- در صورت عدم توافق، طرفین معظمین متعاهدین ظرف مدت سه ماه، به مساعی جمیله یک دولت ثالث دوست توسل خواهند جست. ۴- در صورت خودداری هر یک از طرفین از توسل به مساعی جمیله یا عدم موافقیت مساعی جمیله، اختلاف طی مدت یک ماه
یا عدم موافقیت مساعی جمیله، اختلاف طی مدت یک ماه از تاریخ رد مساعی جمیله یا عدم موفقیت آن، از طریق داوری حل و فصل خواهد شد. ۵- در صورت عدم توافق بین طرفین معظمین متعاهدین نسبت به آیین یا نحوه داوری، هر یک از طرفین معظمین متعاهدین می‌تواند ظرف پانزده روز از تاریخ احراز عدم توافق، به یک دادگاه داوری مراجعه نماید. برای تشکیل دادگاه داوری و برای حل و فصل هر یک از اختلافات، هر یک از طرفین معظمین متعاهدین یکی از اتباع خود را به عنوان داور تعیین خواهد نمود و دو داور یک سرداور انتخاب خواهند نمود. اگر طرفین معظمین
یک سرداور انتخاب خواهند نمود. اگر طرفین معظمین متعاهدین ظرف مدت یک ماه پس از وصول درخواست داوری از جانب یکی از طرفین از دیگری به تعیین داور مبادرت نمایند ویا چنانچه دوران قبل از انقضای همین مدت در انتخاب سرداور به توافق نرسند طرف معظم متعاهدی که داوری را درخواست نموده است حق خواهد داشت از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تقاضا نماید. تا طبق مقررات دیوان دایمی داوری داورها یا سرداور را تعیین نماید. ۶- تصمیم دادگاه داوری برای طرفی معظمین متعاهدین الزام‌آور و لازم الاجرا خواهد بود. طرفین معظمین متعاهدین هر کدام
الاجرا خواهد بود. طرفین معظمین متعاهدین هر کدام نصف هزینه داوری رابه عهده خواهند گرفت. ماده ۷ این عهدنامه حاضر و سه پروتکل و ضمائم آنها طبق ماده (۱۰۲) منشور ملل متحد به ثبت خواهد رسید. ماده ۸ عهدنامه حاضر و سه پروتکل و ضمائم آنها، طبق مقررات داخلی به وسیله هر یک از طرفین معظمین متعاهدین به تصویب خواهد رسید. عهدنامه حاضر و سه پروتکل و ضمائم آنها از تاریخ مبادله اسناد تصویب که در تهران انجام خواهد شد، به موقع اجرا در خواهند آمد. بنا به مراتب، نمایندگان تام‌الاختیار طرفین معظمین متعاهدین عهدنامه حاضر و سه
طرفین معظمین متعاهدین عهدنامه حاضر و سه پروتکل، و ضمائم آنها را امضا نمودند. بغداد ۱۳ ژوئن ۱۹۷۵ عباسعلی خلعتبری، وزیر امور خارجه ایران***سعدون حمادی، وزیر امور خارجه عراق عهدنامه حاضر و سه پروتکل و ضمائم آنها با حضور جناب عبدالعزیز بوتفلیقه، عضو شورای انقلاب و وزیر امور خارجه الجزایر به امضا رسید. این عهدنامه که دارای ۸ ماده و سه پروتکل و ضمائم آن می‌باشد در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۵۵ و ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۵ به ترتیب یه تصویب مجلسین شورای ملی و سنای وقت رسیده است. موضع جلال طالبانی. در دسامبر ۲۰۰۷ میلادی روزنامه
موضع جلال طالبانی. در دسامبر ۲۰۰۷ میلادی روزنامه الحیات مدعی شد که جلال طالبانی رئیس‌جمهور عراق که پس از سقوط رژیم صدام حسین به این مقام برگزیده شد، در گفتگویی با این روزنامه، اعتبار قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر را که خط مرزی ایران و عراق در آب‌های اروندرود را تعیین کرده است را ملغی دانسته و تأکید کرده که این قرارداد نه بین عراق و جمهوری اسلامی بلکه بین صدام حسین و نظام شاهنشاهی ایران منعقد شده است. برخی این اظهار نظر را تحت تأثیر تلقین‌های مشاور امنیتی وقت طالبانی می‌دانند. مقام‌های وزارت خارجه ایران، اظهار نظر
می‌دانند. مقام‌های وزارت خارجه ایران، اظهار نظر جلال طالبانی را غیر حقوقی و بی‌اعتبار دانسته‌اند. در همین حال دفتر رئیس‌جمهور عراق در بیانیه‌ای اعلام کرد که وی همچنان پیمان ۱۹۷۵ الجزایر را معتبر می‌داند. توافقنامه ۱۹۷۵، معروف به پیمان الجزایر، در سال ۱۹۷۵(۱۳۵۳) در الجزیره میان عباسعلی خلعتبری و سعدون حمادی، وزیران خارجه وقت ایران و عراق امضا شد و مبنای حل اختلافات مرزی ایران و عراق قرار گرفت. عباسعلی خلعتبری در فروردین ۱۳۵۸، از جمله به اتهام امضای همین توافقنامه، به حکم دادگاه انقلاب اسلامی اعدام شد.
هِنری هشتم (؛ ۲۸ ژوئن ۱۴۹۱ – ۲۸ ژانویهٔ ۱۵۴۷) از ۲۲ آوریل ۱۵۰۹ تا هنگام مرگش در ۱۵۴۷ پادشاه انگلستان بود. او بابت شش ازدواج و کوشش‌هایش به‌منظور فسخ‌سازی نخستین ازدواجش (با کاترین آراگون) شناخته شده است. اختلاف نظر او با پاپ کلمنت هفتم در خصوص چنین فسخ‌سازی منجر به آغاز اصلاحات انگلستان شد، به‌طوری که کلیسای انگلستان از اقتدار پاپ جدا گردید. او خودش را رئیس معظم کلیسای انگلستان منصوب کرد و صومعه‌سراها را برچید که به موجب آن، از سوی پاپ تکفیر شد. هنری تغییراتی بنیادی در قانون اساسی انگلستان به وجود آورد،
بنیادی در قانون اساسی انگلستان به وجود آورد، قدرت سلطنتی را گسترش داد و نظریهٔ حق الهی پادشاهان را در مخالفت با اقتدار پاپ مطرح کرد. او مخالفان را بارها به اتهام خیانت و بدعت سرکوب می‌کرد و متهمان اغلب بدون محاکمهٔ رسمی با استفاده از لوایح محرومیت از حقوق مدنی اعدام می‌شدند. او از طریق وزرای ارشدش به بسیاری از اهداف سیاسی خود دست یافت؛ برخی از این وزیران هنگامی که مورد تأیید نبودند، تبعید یا اعدام شدند. تامس وولسی، تامس مور، تامس کرامول و توماس کرنمر همگی نقش برجسته‌ای در دستگاه حکومتی او داشتند. هنری شخص
برجسته‌ای در دستگاه حکومتی او داشتند. هنری شخص ولخرجی بود و درآمدهای حاصل از انحلال صومعه‌سراها و لایحه‌های مجلس اصلاحات را مصرف می‌کرد. او پولی که پیش‌تر به رم پرداخت می‌شد را به خزانه سلطنتی برگرداند. با وجود پول حاصل از این منابع، او غالباً بابت ریخت‌وپاش شخصی و جنگ‌های هزینه‌بردار و تا حد زیادی بی‌حاصل (به‌ویژه با پادشاه فرانسه فرانسوای یکم، امپراتور روم مقدس کارل پنجم، پادشاه اسکاتلند جیمز پنجم و نیابت‌السلطنه اسکاتلند تحت سلطهٔ ارل آران و ماری گیز) در آستانهٔ نابودی مالی قرار داشت. او نیروی دریایی
در آستانهٔ نابودی مالی قرار داشت. او نیروی دریایی سلطنتی را توسعه داد که شاهد ضمیمه‌سازی ولز به انگلستان بود. او نخستین فرمانروای انگلیسی بود که به‌عنوان پادشاه ایرلند حکمرانی کرد. معاصران هنری، او را پادشاهی جذاب، تحصیل‌کرده و ماهر می‌دانستند. او را «یکی از کاریزماتیک‌ترین حاکمانی که بر تخت انگلستان نشسته» دانسته‌اند و پادشاهی او «مهم‌ترین» دورهٔ پادشاهی در تاریخ انگلستان توصیف شده است. او همچنین مؤلف و آهنگساز بود. با بالا رفتن سن، هنری به‌شدت اضافه وزن پیدا کرد و سلامتی‌اش دچار آسیب شد. او در اواخر عمر
کرد و سلامتی‌اش دچار آسیب شد. او در اواخر عمر خود غالباً فرمانروایی شهوتران، خودپرست، بدگمان، و خودکامه توصیف شد. پسرش ادوارد ششم جانشین او شد. زندگی. وی در سال ۱۵۰۹ میلادی بعد از مرگ پدرش هنری هفتم به سلطنت رسید. هنری در موضوع طلاق کاترین آراگن و جستجوی همسری که بتواند برای او یک ولیعهد به دنیا آورد، خود را با کلمنت هفتم پاپ و کلیسای کاتولیک روم درگیر کرد و مذهب مردم انگلستان را از کاتولیک به پروتستان تغییر داد و در نتیجه هنری به سلطهٔ مذهبی پاپ در انگلستان پایان بخشید و کلیسای انگلستان را مستقل کرد و خود
پایان بخشید و کلیسای انگلستان را مستقل کرد و خود را رهبر آن معرفی کرد. این موضوع کاملاً به نفع انگلیس تمام شد، زیرا اولاً سیاست روحانی پاپ با سیاست ملی انگلستان مخالفت داشت و ثانیاً هر ساله مبلغ هنگفتی پول به عنوان خزانهٔ پاپ از کشور خارج می‌گشت. هنری اولین پادشاه انگلیسی است که تحت تأثیر و نفوذ رنسانس تربیت شد. جان اسکلتن شاعر معروف انگلیسی یکی از مربیان و معلمان وی بود. هنری مردی فاضل و ادیب و زبانشناس و موسیقیدان بار آمد. وی بیشتر به خاطر ۶ بار ازدواج پی در پی اش مشهور شده است که در دو مورد آنها، او
پی در پی اش مشهور شده است که در دو مورد آنها، او همسر خود را اعدام کرد. ماجرای ازدواج نخست هنری. هنری هشتم، پسر دوم هنری هفتم، پادشاه انگلستان بود. هنری هفتم، پادشاه انگلستان، برای آن که بتواند از حمایت سیاسی اسپانیا بهره‌مند شود (آن زمان اسپانیا، پرتغال و هلند ابرقدرت‌های اروپا و جهان به‌شمار می‌رفتند) مصر بود که ازدواجی سیاسی ترتیب بدهد. وی کاترین دختر پادشاه اسپانیا را به عقد ولیعهدش آرتور درآورد. وقتی کاترین جوان قدم به انگلستان گذاشت، متوجه شد ولیعهد (در واقع داماد) پسری علیل و بیمار است که تمام عمرش
واقع داماد) پسری علیل و بیمار است که تمام عمرش را در رختخواب سپری کرده. اما کاترین جرئت اعتراض نداشت و در دربار انگلستان ماند و در میان مردم به کاترین آراگون معروف شد. خیلی زود ولیعهد بیمار درگذشت و کاترین عزم بازگشت به کشور خودش را کرد. پادشاه که حاضر نبود این موقعیت را از دست بدهد، اصرار کرد که کاترین را به عقد خودش دربیاورد. این موضوع اعتراض کلیسا و مردم را برانگیخت زیرا ازدواج پدرشوهر و عروس را نامشروع می‌دانستند ولی پادشاه مدعی شد چون میان کاترین و پسرش هیچ مقاربتی صورت نگرفته، پس ازدواج او با عروسش
هیچ مقاربتی صورت نگرفته، پس ازدواج او با عروسش مشکلی ندارد. اما به هرحال او نتوانست در برابر اعتراضها پایداری کند و تصمیم گرفت کاترین را به عقد پسر دیگرش هنری درآورد که چندین سال کوچکتر از کاترین بود. هنری به اجبار با همسر برادر متوفایش ازدواج کرد درحالی که هیچ علاقه‌ای به او نداشت. این ازدواج منجر به تولد دختری به نام ماری شد که بعدها ماری خونین لقب گرفت. هفت بارداری بعدی کاترین نتیجه‌ای جز سقط نداشت و این موضوع وقتی مهم شد که هنری به تخت نشست و همه منتظر تولد یک ولیعهد بودند. به این ترتیب هنری بر آن شد
تولد یک ولیعهد بودند. به این ترتیب هنری بر آن شد تا از او جدا شود. کلیسا اجازه جدایی به پادشاه نمی‌داد زیرا عدم تولد فرزند ذکور را دلیلی بر طلاق نمی‌دانست. پس هنری بر آن شد تا پیمان زناشویی خود با کاترین را باطل کند. این کار نیز از دید کلیسا مجاز نبود؛ بنابراین با لایحه‌ای که تامس کرامول، منشی و پس از چندی نخست‌وزیر پادشاه به شورای اعیان برد، هنری با ایجاد اصلاحاتی خود را رهبر دینی نیز نامید تا به هدف خود برسد. دلیل تغییر مذهب هنری هشتم انگلستان. کاترین آراگن پس از چند سقط و بچهٔ مرده نتوانسته بود وارث پسر
پس از چند سقط و بچهٔ مرده نتوانسته بود وارث پسر به دنیا آورد. او دختری به دنیا آورده بود بنام ماری. اما هنری وارث مرد می‌خواست و در نتیجه تصمیم گرفت کاترین را طلاق دهد. هنری به ندیمهٔ کاترین بنام آن بولین دل بست. ابتدا هنری از آن خواست تا معشوقه‌اش شود اما آن موافقت نکرد و هنری تصمیم گرفت با آن ازدواج کند. پاپ وقت، کلمنت هفتم، با طلاق کاترین و ازدواج مجدد هنری موافقت نکرد و هنری که چنین دید در سال ۱۵۳۴ میلادی در پارلمان انگلستان خود را رئیس کل کلیسای این کشور اعلام داشت و پاپ را از این سمت در قلمرو
این کشور اعلام داشت و پاپ را از این سمت در قلمرو انگلستان خلع کرد و مذهب کشور انگلستان را از کاتولیک به پروتستان تغییر داد. نمایندگان پارلمان بر این تصمیم صحه گذاردند و از همان زمان کلیسای انگلستان از دستگاه پاپ جدا شده و دارای سراسقف (اسقف کانتربوری) از آن خود گردیده و طلاق و ازدواج مجدد آزاد شده است. ماجرای دومین همسر و خانواده بولین. پس از ماجرای نازایی کاترین، تمام خانواده‌های معروف انگلستان تلاش کردند تا دخترانشان را به پادشاه معرفی کنند. هنری که مردی زنباره و عیاش بود، با زنان بسیاری ارتباط برقرار
زنباره و عیاش بود، با زنان بسیاری ارتباط برقرار کرد و حتی صاحب اولاد پسر نیز شد ولی از آنجا که هیچ‌کدام از این فرزندان حاصل یک ازدواج رسمی و شرعی نبودند، نمی‌توانستند ولیعهد باشند. یکی از این خاندان‌ها، خاندان بولین بود که در تلاش بود دخترشان، آن بولین را به پادشاه عرضه کند. اما هنری برخلاف تصور، دلباخته خواهر متأهل وی، ماری شده و با پرداخت پول به همسرش، زن جوان را در اختیار گرفت. اما حتی تولد پسر نیز دردی از دربار دوا نکرد. آن بولین بالاخره توانست نظر شاه را جلب کند و باردار شود. هنری پس از بارداری آن، به
جلب کند و باردار شود. هنری پس از بارداری آن، به سرعت مراسم عقد را برگزار کرد و او را همسر قانونی خود نامید. صد روز بعد آن بولین دختری به دنیا آورد و او را الیزابت نامید. کسی که بعدها با نام الیزابت اول برتخت نشست. تولد دختر پادشاه را ناامید کرد اما آن بولین همچنان در دربار ماند. او خیلی زود مجدداً باردار شد ولی جنین را بر اثر سقط شبانه از دست داد. او که مطمئن بود این بار شاه به او رحم نخواهد کرد و به سراغ زنان دیگر خواهد رفت، موضوع سقط را مخفی کرده و از برادرش خواست با آن نزدیکی کند تا مجدداً باردار شده و
خواست با آن نزدیکی کند تا مجدداً باردار شده و ادامه بارداری قبلی‌اش قلمداد شود. اما درباریان به‌طور اتفاقی شاهد روابط نامشروع آن بولین با برادرش شدند و خبر را به هنری رساندند. البته گمان می‌رود که موضوع رابطه نامشروع او با برادرش تهمتی از طرف پادشاه و دشمنان آن بولین برای نابودی او بوده و صحت نداشته باشد. چراکه خاندان بولین با به اوج رسیدن ناگهانی خود پس از ازدواج آن با پادشاه، دشمنان زیادی در دربار پیدا کرده بودند. همچنین هنری هشتم که به بی بندوباری مشهور بود، بهانه‌ای برای رهایی از ازدواج با آن می‌خواست
بود، بهانه‌ای برای رهایی از ازدواج با آن می‌خواست تا با معشوقه جدید خود جین سیمور ازدواج کند، پس تهمت‌های علیه آن را به راحتی پذیرفته و دستور گردن زدن او را صادر کرد. آن بولین به سرعت محاکمه شده و به جرم زنای با محارم گردن زده شد. مرگ. پس از مرگ وی در سال ۱۵۴۷ ابتدا پسر او ادوارد ششم و شش سال بعد ماری اول انگلستان دختر او از همسر اولش، کاترین آراگن به حکومت رسیدند. پس از ماری اول که بر اثر بیماری فوت کرد، الیزابت اول به حکومت رسید.
دایناسورها گروهی متنوع از خزندگان از کلان‌راستهٔ «دایناسورسانان» هستند که برای نخستین بار در طول دوره تریاس، حدود ۲۴۳ تا ۲۳۳ میلیون سال قبل ظهور کردند. البته پژوهش‌ها دربارهٔ خاستگاه و زمان دقیق ظهور و تکامل دایناسورها همچنان ادامه دارد. این جانوران پس از وقوع رویداد انقراض تریاس٫‌ژوراسیک در حدود ۲۰۱٫۳ میلیون سال پیش، مهره‌داران غالب بر روی خشکی شدند. تسلط آن‌ها بر خشکی، در سرتاسر دوره‌های ژوراسیک و کرتاسه ادامه داشت. شواهد به‌دست‌آمده از سنگواره‌ها بیانگر آن است که پرندگان امروزی گونه‌ای تغییریافته از
آن است که پرندگان امروزی گونه‌ای تغییریافته از دایناسورهای پردار هستند که از تکامل تروپودها (دَدپایان) اولیه در دوران ژوراسیک پسین پدید آمده‌اند. بدین ترتیب، پرندگان تنها بازماندگان از نسبهٔ دایناسورها بودند که پس از رویداد انقراض کرتاسه٫‌پالئوژن که حدود ۶۶ میلیون سال پیش رخ داد، زنده ماندند؛ بنابراین می‌توان دایناسورها را به دو گروه دایناسورهای پرنده‌سان یا همان پرندگان و دایناسورهای غیرپرنده‌سان که شامل دیگر دایناسورها می‌شوند، تقسیم‌بندی کرد. آشنایی با فهرست. در حال حاضر هیچ فهرست رسمی و شناخته‌شده‌ای
فهرست. در حال حاضر هیچ فهرست رسمی و شناخته‌شده‌ای از تمام گونه‌های «دایناسورهای غیرپرنده‌سان» در دسترس نیست. یکپارچه‌ترین فهرست موجود، فهرست «Dinosaur Genera» است که متخصص نام‌گذاری زیست‌شناسی، «جورج اولشِفسکی» آن را تنظیم کرده است، که برای نخستین بار در سال ۱۹۹۵ میلادی به‌صورت آنلاین منتشر شد و به‌طور مرتب به‌روزرسانی می‌شود. معتبرترین منبع عمومی در این زمینه، نسخهٔ دوم کتاب «The Dinosauria»، چاپ سال ۲۰۰۴ میلادی است. بخش عمدهٔ فهرست پیشِ رو با استناد به «فهرست اولشِفسکی» تنظیم شده است، درعین‌حال، تمام
«فهرست اولشِفسکی» تنظیم شده است، درعین‌حال، تمام اصطلاحات انتزاعی (مانند اسامی مترادف یا موارد غیردایناسور) بر اساس کتاب «Dinosauria» است، مگر در مواردی که با گفته‌های ابتدایی در تضاد باشد که به این موارد استثنا اشاره شده است.فهرست پیشِ رو یک فهرست جامع از تمام گونه‌هایی است که تاکنون، به‌عنوان «دایناسورهای غیرپرنده‌سان» در نظر گرفته شده‌اند. البته گونه‌هایی که هنوز طبقه‌بندی آن‌ها در دستهٔ «پرنده‌سان» یا «غیرپرنده‌سان»، مورد بحث هست، نیز مشمول این فهرست هستند. اگرچه این فهرست، همهٔ گونه‌های پذیرفته‌شده را
اگرچه این فهرست، همهٔ گونه‌های پذیرفته‌شده را در خود جای داده است، بااین‌حال، مواردی را که هنوز نام آن‌ها به‌طور رسمی منتشر نشده‌اند (اسامی خام) یا در حال حاضر به‌عنوان گونهٔ نامعتبر و مشکوک (اسامی مبهم) در نظر گرفته می‌شوند یا دارای اسامی مترادف هستند، نیز دربرگرفته است. همچنین شامل برخی گونه‌هایی هم می‌شود که دیگر در گروه دایناسورها قرار ندارند. این فهرست شامل ۱۶۶۷ عنوانِ نام می‌باشد که تعداد ۱۳۳۲ عدد از آن‌ها به‌عنوان اسامی معتبر و نیز اسامی مبهم در نظر گرفته می‌شوند. آشنایی با اصطلاحات. تمامی اصطلاحات
گرفته می‌شوند. آشنایی با اصطلاحات. تمامی اصطلاحات و قواعد نام‌گذاری از قوانین جهانی نام‌گذاری برای جانوران تبعیت می‌کند. اصطلاحات فنی عبارتند از: راهنمای کاربرد. به‌منظور دسترسی کامل و جامع کاربران در یک نگاه، این فهرست طبق الگوی زیر تنظیم و تدوین شده است: معادل تلفظ فارسی (معنای نام) نگاره[ / ]توضیحات توجه: ویژگی‌های فهرست هنوز به‌طور کامل در دسترس نیست و در دستِ ساخت است. لطفاً صبر پیشه کنید. A. A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z B. A - B
- Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z B. A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z C. A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z D. A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z E. A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z F. A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L -