payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روستا، وجود قنوات بزرگ و طولانی به نام‌های پرج، پرجو، دره، سراب و... است. شغل و محصولات. متناسب با آب و هوای آن شغل بیشتر افراد کشاورزی، باغداری و سبزیکاری است و محصولات زراعی اصلی گندم، جو، زعفران، ارزن، عدس و نخود می‌باشد. در کنار این‌ها محصولات باغی مثل بادام و گردو و میوه‌هایی مانند توت، زرد آلو، آلو، شفتالو، انگور، انجیر، انار، سیب و... پرورش می‌یابد (به جز مرکبات و خرما هر نوع میوه‌ای یافت می‌شود). اغلب میوه‌های این روستا به صورت خشکبار عرضه می‌شود. روستای گل استعدادهای زیادی دارد به طوری که از نظر
روستای گل استعدادهای زیادی دارد به طوری که از نظر کشاورزی، محل تولید محصولات باغی، غلات، حبوبات آبی و دیمی، گلخانه‌ای و غیره‌است و ۵ قنات معتبر به نام‌های پرچ، پرچو، دره، استینج، سراج و غسالخانه با میزان آب دهی بالا دارد. در صورت حمایت کشاورزان و هدایت سرمایه گذاران این روستا می‌تواند به عنوان یکی از مراکز مهم بخش شهرستان و استان در بعد صنایع دستی، بسته‌بندی و تبدیلی باشد. جمعیت و هرم سنی. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۲۳۰ خانوار و ۶۵۰ نفر بوده‌است. با توجه به مهاجرت جوانان به
و ۶۵۰ نفر بوده‌است. با توجه به مهاجرت جوانان به شهرها و عدم وجود امکانات، جمعیت آن پیوسته کم می‌شود و در حال حاضر جمعیت آن تقریباً سالخورده‌است. راه‌های ارتباطی. راه ارتباطی اصلی روستای گل آسفالته‌است از غرب به شرق و از شهر خوسف به این روستا کشده شده‌ و تا روستای شرقی عیلکی امتداد یافته‌است. علاوه بر این راه‌های دیگری هم از این روستا به بیرجند وجود دارد (راه رکات) که به دلیل سخت‌گذر بودن و تخریب سالانه در اثر سیل کمتر استفاده می‌شود ولی مسافت آن کمتر از ۲۵ کیلومتر است لازم به ذکر است که این راه در حال حاضر
است لازم به ذکر است که این راه در حال حاضر آسفالت میباشد و حدودا ۲۰ تا ۳۰ دقیقهتا شهر بیرجند فاصله زمانی دارد. امکانات. مردم این روستا از آب، برق، تلفن خانگی، سیستم مخابراتی تلفن همراه و پست بانک برخوردارند. همچنین امکانات آموزشی از دبستان تا دبیرستان برای دختران و پسران وجود داشته و کتابخانه عمومی مجهز به کتاب‌های جدید نیز در اختیار مردم این روستا می‌باشد. فضای سبز و پارک نیز در مرکز این روستا ساخته شده‌است. فرهنگ. در زمان‌های قدیم در این روستا مدرسه طلاب بوده و سال‌های سال روحانیان در آن درس خوانده‌اند و
و سال‌های سال روحانیان در آن درس خوانده‌اند و استادان برجسته‌ای مثل مرحوم آخوند ملاحسین علی، ملامحمد حسن، حاج آخوند، شیخ فضل ا...، شیخ مقدسی، شیخ مکی، شیخ مرتضوی، محمد طه توحیدی، شیخ ابوالقاسم اسدی و آخوند محمد صالح را می‌توان نام برد که در این مدرسه تحصیل و تدریس کرده‌اند. این مدرسه پس از تعطیلی کم کم تخریب شد و حدود ۲ سال قبل با هماهنگی اداره اوقاف و امور خیریه، تبلیغات اسلامی و بخشداری تخریب و تصمیم گرفته شد پس از تأمین اعتبار مجدد این بنا در ۲ طبقه ساخته شود اما تاکنون هیچ اقدامی در این محل صورت نگرفته
شود اما تاکنون هیچ اقدامی در این محل صورت نگرفته و مراجعه و مکاتبه‌های شورای اسلامی و دهیاری محل به نتیجه نرسیده‌است. از علما، شعرا و نویسندگان مشهور گل می‌توان به مرحوم دکتر قوامی طبیب و عالم برجسته، مرحوم ارجمند و مرحوم فرزین اشاره کرد. ضمناً اصلیت آقای داریوش ارجمند بازیگر به این روستا می‌رسد. با وجود قدمت چند هزار ساله و جمعیت زیاد این روستا، حدود ۷۰ سال پیش اداراتی از جمله مالیه، امنیه، نظمیه و علمیه داشته که به دلایلی تعطیل شده‌است. از افراد مشهور این روستا که در عمران آبادانی روستا بسیار کار و کوشش
روستا که در عمران آبادانی روستا بسیار کار و کوشش کرده است حسن یاوری گل نام دارد که متولد همین روستا است، از جمله کارهای اساسی انجام داده توسط ایشان را اجرای طرح هادی میتوان نام برد که بر پیشرفت و آبادانی روستا افزوده است. در مورد سابقه آموزش و پرورش نیز گرچه روستای گل مدرسه علمیه و حدود ۱۰ مکتب خانه داشته ولی به صورت رسمی از سال ۱۳۱۲یکی از اولین دبستان‌های شهرستان بیرجند در این روستا دایر شده و قبل از انقلاب نیز دارای مدرسه راهنمایی و دبستان بوده که حدود ۵ سال قبل از طریق کمک‌های مردمی مدرسه راهنمایی به
۵ سال قبل از طریق کمک‌های مردمی مدرسه راهنمایی به صورت شبانه روزی دایر شد و از سال ۱۳۸۰ به بعد با احداث ساختمان خوابگاه، مهد کودک و کتابخانه، این آموزشگاه به صورت شبانه روزی دولتی اداره می‌شود. خوابگاه شبانه روزی دخترانه نیز احداث و به صورت مستقل تا پایان سال ۸۶ دایر بود که به دلیل آمار پایین دانش آموز به خوسف منتقل شده‌است. آثار تاریخی- مذهبی وجاذبه‌های گردشگری. مسجد جامع. از اماکن تاریخی و مذهبی روستای گل می‌توان به مسجد جامع اشاره کرد که قدمتی چند صد ساله داشته و دارای ماذنه و شبستانی زیباست و ثبت آثار
داشته و دارای ماذنه و شبستانی زیباست و ثبت آثار ملی شده‌است. از لحاظ سبک معماری جزو نمونه‌های قابل توجه در منطقه به شمار می‌آید. این بنا شامل سردر ورودی، دهلیز شبستان ستوندار، صحن، پایاب و دو ایوان می‌باشد ورودی بنا که از لحاظ معماری وتزئینات وابسته مهم‌ترین و با ارزشترین بخش بنا محسوب می‌شود دارای تزئینات انبوه گچبری و با طرحهای اسلیمی و رسمی بندی می‌باشد. شبستان بنا دارای چهار ستون چهار ضلعی به قطر حدود سیزده سانتیمتر و نه گنبد می‌باشد. در دو طرف جنوب غرب و شمال شرق صحن دو ایوان قرار دارد که دارای قوس
و شمال شرق صحن دو ایوان قرار دارد که دارای قوس کلیل می‌باشد. براساس سنگ لوح موجود، تاریخ ساخت این بنا سال ۱۱۷۷ هجری قمری و بانی آن ((محمد حسین بن حاج محسن)) مشهدی است و دو سنگ نوشته مربوط به سال‌های ۱۱۷۷ و ۱۱۹۱ هجری قمری در ایوان ورودی آن نصب شده‌است. ورودی این بنا را می‌توانید در این عس مشاهده کنید (ورودی بنا) مزار شیخ شمس الدین. از دیگر آثار تاریخی روستای گل مزار شیخ شمس الدین خلوتی گلی است، بنای تاریخی مزار ((شیخ شمس الدین)) موسوم به مزار گل در دامنه تپه‌ای در حاشیه جنوبی روستای گل قرار دارد. این بنا
در حاشیه جنوبی روستای گل قرار دارد. این بنا شامل یک ایوان در وسط و دو حجره در دو طرف است. دیوارهای حجره غربی از سنگ ساخته شده و از استحکام بیش تری برخوردار است. این حجره مقبره شمس الدین است و با یک گنبد آجری پوشش یافته‌است. از تزیینات این بخش می‌توان به کاربندی‌های سنگی فیل پوش‌ها، قسمت بالای طاق نماها و زیر ساقه گنبد اشاره کرد. سنگ نوشته آن مربوط به سال ۹۹۵ هجری قمری است و در بهارستان آیتی به آن اشاره شده و در کتاب تاریخ سیستان در زمان پادشاهی سلطان حسین بایقرا عارف مشهوری به نام شمس الدین خلوتی در این
بایقرا عارف مشهوری به نام شمس الدین خلوتی در این روستا زندگی می‌کرده که عبادت و اخلاق او زبانزد خاص و عام بوده‌است. مزار شیخ ابوسعید. مزار شیخ ابوسعید خلوتی گلی، مزار سلیمان و مزار ملک جبرئیل را از دیگر مکان‌های مذهبی به شمار می‌رود و مردم به این مکان اعتقادات خاصی دارند. حجره شرقی مزار گل، محل دفن ((شیخ ابوسعید)) بوده و از خشت ساخته شده‌است. این حجره به دلیل عدم استحکام، آسیب بیشتری دیده‌است، قسمت‌هایی از ایوان بنا نیز فرو ریخته‌است. این ایوان در گذشته دارای طاق‌های جناغی بود، ولی امروزه فقط قسمتی از پایه
طاق‌های جناغی بود، ولی امروزه فقط قسمتی از پایه طاق‌ها که بر روی دیوار حجره غربی قرار دارند، باقی مانده‌است. بر اساس اسناد مکتوب و سنگ لوحی که در درون مزار قرار دارد، این بنا در دوران تیموری ساخته شده‌است. نمایی از این مکان مسیرها و کانال‌های زیر زمینی. این مسیرها قبلاً برای پنهان شدن و در امان ماندن از حملات غارتگران حفر شده‌است و گفته می‌شود به قلعه‌هایی که روی کوه‌های اطراف برپا شده بوده‌اند منتهی می‌شوند. اصطلاحات قدیمی. خاشاک به معنی نخود، کشمش و خوردنی‌ها. خلیطه، وسیله‌ای که نخود و کشمش و غیره داخل
خلیطه، وسیله‌ای که نخود و کشمش و غیره داخل آن می‌گذاشتند. آزگیند در، یعنی جلوی در اتاق. جرجوک، یعنی چیزی که اتو نشده و چین و چروک دارد. کنجول، چیزی که جمع شده یا به کسی که بر اثر سرما خوردن خود را جمع و جور می‌کند کنجول می‌گویند. دالزخ، در واقع همان دار زخم می‌باشد که به تبری که لبهٔ برندهٔ آن موازی دسته آن می‌باشد، گفته می‌شود. قابل ذکر است که تبری که لبهٔ آن عمود بر دستهٔ آن باشد همان تبر گفته می‌شود. مرجع اصلی: سایت روزنامه خراسان
تقی‌آباد روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۱۲ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
ماژان شهری در بخش جلگه ماژان، شهرستان خوسف، استان خراسان جنوبی ایران و مرکز بخش جلگه ماژان است. براساس مصوبه وزارت کشور در تاریخ ۱۳۹۹/۰۸/۲۰ به شهر تبدیل گردید. شهرداری ماژان در سال ۱۴۰۰ افتتاح شد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۷۶ نفر (۱۵۱ خانوار) بوده‌است.
قلعه یابرزو اندکی دورتر از کاروانسرای مشهور نیستانک در مدخل روستا دژی کوچک اما بسیار مستحکم قرار دارد که یکی از دلایل ادعای مردمان مبنی بر تعلق این روستا به برزو نبیرهٔ رستم دستان است. این قلعه دارای پی و دیوارهای بسیار قطوری است چندان که نیمی از حجم آن پی‌ها و دیوارها تشکیل می‌دهند. این دژ از بیرون یک مکعب مستطیل عظیم و از درون یک هشت ضلعی کوچک و مدور است. بنای دژ در سه طبقه ساخته شده که طبقه اول آن یک هشتی با سه اتاقک و یک راهرو کوتاه با یک دیوار سنگی است. طبقات دوم و سوم فضای گسترده‌تری هستند که با
است. طبقات دوم و سوم فضای گسترده‌تری هستند که با پله‌های تو در تو به هشتی راه می‌یابند. دژ علاوه بر ورودی کوتاه و در سنگی عظیم، دارای راهی مخفی است که خروج آن گم شده است یا فعلاً نا معلوم است.
روستای خور ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف ، که دو روستای نوغاب و سروباد جزو آن هستند ، واقع در استان خراسان جنوبی ۸۵ کیلومتری بیرجند که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۸۱۳ نفر بوده‌است. بافت تاریخی روستای خور متأثر از شرایط اقلیمی و جغرافیایی محیط خود است. خانه‌های گلی، پوشش گنبدی، حیاط مرکزی، بادگیرها، اتاق‌های دور تا دور حیاط، هشتی‌ها و دهلیزها، دیوارهای قطور، حوض و باغچه وسط حیاط به صورت هماهنگ و یکنواخت از ویژگی‌های معماری خانه‌های روستای خور بوده که مطابق با
معماری خانه‌های روستای خور بوده که مطابق با اقلیم منطقه به وجود آمده‌است. تراکم خانه‌ها و کوچه‌های پرپیچ و خم و همچنین بادگیرها از شاخص‌های عمده روستایی خور بوده که جهت مقابله با اوضاع اقلیمی منطقه به وجود آمده‌است، در بافت خور بناهایی همچون قلعه، آب انبار، مسجد، حسینیه، حمام و خانه‌های قدیمی وجود دارد که اکثراً متعلق به دوره صفویه‌است. قلعه خور از قلعه های بسیار قدیمی استان خراسان جنوبی است ، و نبرد های زیادی را به چشم خود دیده است.
روستای سیوجان(siojan)، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۷۸۷ نفر بوده‌است. این روستا در ۲۳ کیلومتری غرب شهر بیرجند و در مسیر جاده بیرجند - خوسف قرار دارد. بیشتر مردم روستا سادات موسوی (از نسل موسی بن جعفر) هستند. کار این مردم کشاورزی و دامداری است؛ آب کشاورزی از چاه‌های عمیق زیادی که دراین روستا وجود دارد، تأمین می‌شود. دامداری هم بیشتر شامل گاوداری‌هایی است که ایجاد شده‌اند و در حال ایجادند. روستا دارای دو
که ایجاد شده‌اند و در حال ایجادند. روستا دارای دو اثر باستانی به ثبت رسیده می‌باشد که عبارتند ازحمام و آب‌انبار سیوجان. البته بر اثر سهل انگاری میراث فرهنگی و حرکت نابخردانهٔ بعضی اشخاص، قسمتی از حمام تاریخی سیوجان تخریب شده‌است. (حمام خورشیدی سیوجان جایگزین حمام قدیمی که گفته شد گردیده‌است) مسجد جامع سیوجان نیز یکی از آثار بسیار قدیمی سیوجان بود که معماری بسیار زیبا یی داشت و شامل شبستان‌هایی جذاب بود که باز هم بر اثر کم‌کاری و بی‌فکری تخریب شد ومسجد جدید که شامل گنبدنیز هست جایگزین آن گردید. سیوجان دارای
شامل گنبدنیز هست جایگزین آن گردید. سیوجان دارای مدرسهٔ دبستان (شهید مقری) و راهنمایی (شهید رضازاده) است؛ نام قدیم مدرسهٔ راهنمایی، شهید رجایی بود که به شهید رضازاده-یکی از شهدای روستا – تغییر یافت. سیوجان دارای دو مسجد بزرگ به نام مسجد جامع و مسجد صاحب الزمانی می‌باشد. حسینیهٔ موسی بن جعفر (ع) در کنار و همراه مسجد جامع قرار گرفته‌است و حسینیهٔ صاحب الزمانی همراه مسجد صاحب الزمانی. هردو مسجد دارای کانون فرهنگی هستند که کانون فرهنگی آل الله مربوط به مسجد جامع و کانون فرهنگی هنری پیامبر اعظم (ص) مربوط به مسجد
و کانون فرهنگی هنری پیامبر اعظم (ص) مربوط به مسجد صاحب الزمانی است؛ ضمناً هر دو شامل کتابخانه می‌باشند. علت جدا بودن امکانات، دور بودن مساجد از یکدیگر است تا مردم بتوانند براساس نزدیکی به مسجدی که دارند نماز جماعت را در آن مسجد انجام داده و از امکانات معنوی، فرهنگی، جلسات ماه رمضان، محرم و جشن‌های مختلف استفاده نمایند. هر چند مراسم ماه رمضان در دو مسجد جداگانه انجام می‌شود اما در ماه محرم دو هیئت موسی بن جعفر (ع) و صاحب الزمانی با همکاری هم مراسم عزاداری باشکوهی را بر پا می‌نمایند. محصولاتی که در سیوجان
باشکوهی را بر پا می‌نمایند. محصولاتی که در سیوجان وجود دارد عبارتند از: گندم، جو، پنبه، عناب، چغندر، انگور، زرد آلو، پسته، هندوانه و خربزه (به صورت دیم و آبی)، گوجه فرنگی، بادمجان و… از بین محصولاتی که گفته شد گندم، جو، پنبه و عناب مهم‌ترین محصولات سیوجان هستند که شاید سیوجان از لحاظ تولید عناب (باکیفیت و مرغوبیت) یکی از روستاهای مهم خراسان جنوبی باشد. سیوجان از نعمت آب شیرین، برق، تلفن (۰۵۶۳۲۴۷)و مخابرات همراه با پست بانک بر خوردار می‌باشد. وجود سیستم دیجیتال مخابراتی نیز، امکان اتصال به شبکهٔ گستردهٔ
مخابراتی نیز، امکان اتصال به شبکهٔ گستردهٔ اینترنت را برای این روستا فراهم کرده‌است.
شاه زیله ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۴۶۵ نفر بوده و زادگاه بزرگانی همچون محمد بارانی از سفره داران قدیم میباشد. در سال ۱۳۸۶ بنا به درخواست اهالی این روستا نام آن به مهدیه تغییر یافت.
کلاته ملک روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰۰ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
نوغاب روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۵۶۷ نفر (در ۱۷۵ خانوار).
همند روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱۸۶ نفر (در ۵۵ خانوار) بوده است. امرار معاش مردم این روستا از طرق دامپروری و کشاورزی می باشد. از جاذبه های این روستا قلعه تاریخی واقع در مرکز روستاست که مشرف به دشت برمنج می باشد. اکثر روستاییان از طایفه نخعی می باشند.
بصیران روستایی در دهستان قلعه زری بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۷۳ نفر (در ۸۵ خانوار) بوده است.
روستای علی آباد زارعین ، روستایی است در دهستان قلعه زری از توابع بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی ایران. جمعیت. که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۲۶۰ نفر بوده است .
پل قطور پلی است که در مسیر راه‌آهن ایران و ترکیه در نزدیکی خوی ساخته شده‌است. ساخت این پل در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) به پایان رسید. این پل از نوع زیر قوسی است و تا مدت‌ها بزرگ‌ترین دهانه قوسی را در بین پل‌های ایران داشت. همچنین این پل در زمان جنگ ایران و عراق مورد اصابت راکت‌های عراقی قرار گرفت. اما راکتهای عراقی با خود پل اصابت نکردند و به اطراف پل برخورد کردند. گفته شده که مهندس طراح این پل یک خانم سوئدی است. این پل در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی شهر خوی و در ناحیهٔ سرحدی شهر قطور از توابع استان آذربایجان غربی
سرحدی شهر قطور از توابع استان آذربایجان غربی می‌باشد. امروزه پل قطور به‌عنوان یک جاذبهٔ گردشگری هم مورد توجه است. ویژگی‌های پل. این پل در سال ۱۳۴۷ توسط دو شرکت ایرانی (رانکین) و شرکت اتریشی (پور) پی ریزی و پایه‌های بتنی آن اجرا و اسکلت فلزی و شاسی آن توسط امریکایی‌ها انجام گرفت. طول این پل ۴۴۸ متر، طول قوس فلزی پل ۲۲۳ متر و ارتفاع آن از سطح رودخانه قطور ۱۱۸٫۲۸ متر دارای ۱۰ عدد پایه بتن مسلح بوده که ۶ عدد از این پایه‌ها به طرف خوی و ۴ عدد از پایه‌های بتنی به سمت رازی می‌باشد و در مجموع دارای ۸ دهانه که به
سمت رازی می‌باشد و در مجموع دارای ۸ دهانه که به صورت محور به محور در امتداد هم گسترش یافته‌اند. رنگ این پل فلزی در گذشته به رنگ قرمز بود و در زمان جنگ ایران و عراق جهت استتار از حمله هوائی عراق، به رنگ خاکی رنگ آمیزی شده‌است. جنگ ایران و عراق. عراق به اهمیت استراتژیک این پل به‌عنوان پل ریلی ایران و اروپا پی برده بود، در نتیجه اقدام به ۹ حملهٔ هوایی و ۶ دفعه بمباران این پل کرد، آسیب‌های وارده بر پل به شرح زیر می‌باشد: میزان خسارت وارده بر این پل در کل ۳۰٪ برآورد گردید و در تاریخ ۱۳۶۴/۱۲/۲۵ عملیات بازسازی آن
گردید و در تاریخ ۱۳۶۴/۱۲/۲۵ عملیات بازسازی آن توسط مهندسان راه‌آهن شروع شد و در اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۴ بازسازی آن پایان و مرمت کامل گردید.
پَدمه آمیدالا نابری () شخصیتی تخیلی در فرنچایز "جنگ ستارگان" است که در سه‌گانهٔ پیش‌درآمد حضور داشته و توسط ناتالی پورتمن به تصویر کشیده شده‌است. ابتدا به‌صورت غیر مستقیم در "بازگشت جدای" (۱۹۸۳) به او اشاره شد. او در ' (۱۹۹۹) در نقش ملکهٔ جوان سیارهٔ نابو معرفی و سپس به سناتور و سخنگوی ضد جنگ در مجلس سنای کهکشانی تبدیل شد. پدمه نماینده و حامی زادگاهش، نابو در سنای کهکشانی بوده و به‌عنوان سیاست‌مداری نافذ، همواره به قوانین و مقررات سنا احترام می‌گذارد. او مخفیانه با شوالیهٔ جدای، آناکین اسکای‌واکر ازدواج کرد
با شوالیهٔ جدای، آناکین اسکای‌واکر ازدواج کرد و سپس دوقلوهای لوک اسکای‌واکر و لیا اورگانا را به دنیا آورد. پَدمه در دهکده‌ای کوهستانی در سیاره نابو متولد می‌شود. نام اصلی او پدمه نابری است، اما همواره او را با عنوان سلطنتی ملکه آمیدالا یا سناتور آمیدالا می‌شناسند. پدمه به عنوان عضوی مخالف جنگ، در طی بحران جدایی‌طلبان و جنگ کلون‌ها، دشمنان زیادی پیدا می‌کند. نظر منتقدان دربارهٔ این شخصیت متفاوت بوده‌است. برخی منتقدان انگیزه‌های شخصی و سیاسی این شخصیت را ستودند و که برخی دیگر از عقب‌نشینی او برای سقوط
ستودند و که برخی دیگر از عقب‌نشینی او برای سقوط اسکای‌واکر به سمت تاریک نیرو انتقاد کردند. نقش‌آفرینی پورتمن نیز با نقدهای متفاوتی روبرو شد، اگرچه برخی کارگردانی و فیلم‌نامهٔ لوکاس را عامل این نقش می‌دانند. علیرغم واکنش‌های متفاوت، این نقش به پورتمن کمک کرد تا شهرت بین‌المللی دست یابد. پدمه علاوه بر اینکه یکی از سه شخصیت اصلی سه‌گانه پیش‌درآمد است، در دیگر رسانه‌های "جنگ ستارگان" مانند "" نیز حضور داشته‌است. حضور در داستان. در میان فیلم‌ها، اولین بار در به‌عنوان مادر لوک و لیا به او اشاره می‌شود، اما اسمی
مادر لوک و لیا به او اشاره می‌شود، اما اسمی از او به میان نمی‌آید. زمانی که در ماه جنگلی سیاره اندور، لوک به لیا اطلاع می‌دهد که آن دو خواهر و برادر هستند، لیا خاطراتی از مادرشان به یاد می‌آورد و او را به این صورت توصیف می‌کند: «وقتی من خیلی کوچک بودم، او مرد... او زیبا، مهربان، اما غمگین بود...». لوک اعتراف می‌کند که خاطراتی از مادرش به یاد ندارد و سپس سیاره را ترک کرده و می‌رود تا با دارت ویدر روبرو شود. تهدید شبح. اولین حضور پدمه در فیلم‌ها، در است که ۳۲ سال قبل از ماجراهای می‌گذرد. او ملکهٔ چهارده
۳۲ سال قبل از ماجراهای می‌گذرد. او ملکهٔ چهارده سالهٔ سیارهٔ نابو بوده و سیاره او تحت محاصرهٔ فدراسیون تجاری است. پدمه به کمک یک شوالیه جدای به نام کوای‌گان جین و پاداوان (شاگرد) او اوبی‌وان کنوبی، می‌گریزد. اما آن‌ها مجبور به فرود اضطراری روی سیارهٔ بیابانی تاتوئین می‌شوند. در آنجا پدمه که به‌صورت یک خدمتکار تغییر قیافه داده‌است، آناکین نه ساله را ملاقات می‌کند و شاهد اولین پیروزی او در «مسابقات بونتا ایو» و در نتیجه رهاییش از بردگی می‌شود. پس از رسیدن به مرکز جمهوری یا سیاره کوروسانت، سناتور پالپاتین او
مرکز جمهوری یا سیاره کوروسانت، سناتور پالپاتین او را ترغیب می‌کند تا از سنا برای حل مشکل نابو درخواست کمک کرده و پیشنهاد برکناری رئیس سنای فعلی را بدهد. پدمه خبر ندارد که پالپاتین، همان دارت سیدیوس، یک لرد سیت است و فدراسیون تجاری، پنهانی توسط او اداره می‌شود. عاقبت پدمه به نابو بر می‌گردد و به کمک کوای‌گان، اوبی‌وان و دیگر همرزمانش، موفق می‌شوند تا ارتش درویدهای مهاجم فدراسیون را از کار بیندازند. حمله کلون‌ها. دومین حضور آمیدالا، در است که یک دهه بعد از ماجراهای قسمت اول رخ می‌دهد. او اکنون یک سناتور فعال
قسمت اول رخ می‌دهد. او اکنون یک سناتور فعال نابو در سنای کهکشانی و سردسته فعالان مخالف جنگ است. در حالی که کهکشان بر اثر تحرکات روزافزون جدایی طلبان تهدید می‌شود، پدمه هدف گروهی از آدم‌کشان مزدور قرار می‌گیرد که توسط جدایی طلبان استخدام شده‌اند، و از آن جان سالم به‌در می‌برد. آناکین اسکای‌واکر جوان که اکنون پاداوان اوبی‌وان کنوبی است، وظیفه پیدا می‌کند تا از او محافظت کند. آن دو به پیشنهاد پالپاتین به نابو می‌روند و به رغم احساس علاقهٔ مشهودی که نسبت به یکدیگر دارند، سعی می‌کنند تا آن را از دید همه مخفی
دارند، سعی می‌کنند تا آن را از دید همه مخفی نگاه دارند. زمانی که آناکین تصویری هولناک از مرگ مادرش را در رؤیا می‌بیند، پدمه تا تاتوئین با او همراهی می‌کند. اما آناکین در نجات جان مادرش که توسط عده‌ای از قبایل بدوی موسوم به مهاجمان تاسکن اسیر شده بود، ناکام می‌ماند. او با جسد مادرش برمیگردد و در حالی که اشک می‌ریزد برای پدمه اعتراف می‌کند که همه تاسکن‌های آن قبیله را قتل‌عام کرده‌است. گرچه این موضوع پدمه را بسیار می‌آزارد ولی آناکین را میبخشد. سپس پیامی از اوبی‌وان به دست آن‌ها می‌رسد که نشان می‌دهد او به
اوبی‌وان به دست آن‌ها می‌رسد که نشان می‌دهد او به دست رهبر جدایی طلبان، کنت دوکو اسیر شده‌است. آناکین و پدمه برای کمک به او به سیاره جئونوسیس می‌روند. اما خودشان هم به دست جدایی طلبان، اسیر می‌شوند. هر سه آن‌ها به مرگ محکوم شده و برای این منظور در نمایشی هراس‌آور، آن‌ها را در میدانی بزرگ به ستونهای سنگی می‌بندند، تا طعمه چند جانور عظیم‌الجثه شوند ولی در آخرین لحظه آن‌ها به کمک دو استاد جدای، مِیس ویندو و یودا و گروهی از سپاهیان کلون‌ها نجات پیدا می‌کنند. در آخر این داستان، آناکین و پدمه در مراسمی پنهانی در
آخر این داستان، آناکین و پدمه در مراسمی پنهانی در سیاره نابو ازدواج می‌کنند و تنها شاهد آنها، دو دروید وفادارشان آر تو-دی تو و سی تری پی او هستند. انتقام سیت. آخرین حضور پدمه آمیدالا، در است که سه سال بعد از ماجراهای اپیزود پیشین رخ می‌دهد. اکنون پدمه باردار است و این موضوع را با آناکین که به تازگی از نبردی بازگشته‌است در میان میگذارد. آناکین کابوسی مشابه آنچه دربارهٔ مادرش دیده بود، در مورد پدمه و مرگ او در هنگام زایمان میبیند و این رؤیا او را سخت به فکر فرو می‌برد. پالپاتین که اکنون روابط دوستانه و
فکر فرو می‌برد. پالپاتین که اکنون روابط دوستانه و نزدیکی با آناکین برقرار کرده برای او افسانه‌ای قدیمی را بازگو می‌کند، او از پلاگیوس خردمند یک جدای تاریک می‌گوید، که موفق شده بود، با استفاده از نیرو راهی برای غلبه بر مرگ پیدا کند، و آموختن این راز، مستلزم دانستن همه زوایای نیرو و جنبه تاریک آن است. اینجا آناکین پی می‌برد که پالپاتین به فنون جدای‌ها و جنبه اهریمنی نیرو آشناست و یک لرد سیت است. نخست او را تهدید کرده و این موضوع را با «میس ویندو» استاد جدای، درمیان میگذارد. ولی از آنجا که در نظر دارد تا جان
درمیان میگذارد. ولی از آنجا که در نظر دارد تا جان پدمه را به هر قیمتی نجات دهد، در مبارزه ویندو با پالپاتین، موجب کشته شدن ویندو می‌شود. به این ترتیب او به جنبه تاریک نیرو کشیده شده و به انسانی شیطان صفت یا همان دارت ویدر، تغییر میابد. اوبی‌وان با ناباوری صحنه‌هایی از اعمال وقیح آناکین، مثل کشتن تمام نوآموزان معبد جدای به دستور پالپاتین را میبیند و پدمه را از این موضوع خبردار می‌کند. پدمه برای کشف حقیقت ماجرا، به سیاره آتشفشانی موستافار سفر می‌کند؛ آن هم در حالی که اوبی‌وان در انبار سفینه او پنهان شده‌است.
حالی که اوبی‌وان در انبار سفینه او پنهان شده‌است. وقتی آناکین اوبی‌وان را می‌بیند، با این تصور که پدمه به او خیانت کرده و اوبی‌وان را برای نابود کردن او، آورده است، خشمگین شده و با استفاده از نیروی تاریک، پدمه را تا سرحد از هوش رفتنش می‌آزارد. پس از آنکه اوبی‌وان، آناکین را در نبرد با شمشیر لیزری شکست می‌دهد، پدمه را به پایگاهی پزشکی می‌رساند، اما پدمه بعد از به دنیا آوردن دو قلوهایی به نام لوک و لیا، با وجود کمک درویدهای پزشکی، به خاطر از دست دادن امیدش به زندگی، می‌میرد و قبل از مرگش، به اوبی‌وان کنوبی
زندگی، می‌میرد و قبل از مرگش، به اوبی‌وان کنوبی می‌گوید: «هنوز در وجود آناکین خوبی هست... من این را میدانم...» جنازهٔ پدمه برای به خاک سپردن در مراسمی باشکوه، به نابو بازگردانده می‌شود. طراحی لباس. جامه‌های پدمه آمیدالا در فیلم" تهدید شبح" توسط هنرمند طرحهای انتزاعی، «ایان مک‌کِیگ» و طراح لباسی به نام «تریشا بیگار» طراحی و دوخته شده‌اند. طراح دیگری نیز به نام «درموت پاور» در زمان آماده‌سازی فیلم "حمله کلونها" به آن‌ها پیوست. در ساخت بسیاری از جامه‌ها از لباسهای سلطنتی و قدیمی فرهنگهای دیگر الهام گرفته شد.
سلطنتی و قدیمی فرهنگهای دیگر الهام گرفته شد. برای مثال در فیلم تهدید شبح، جامه‌ای که پدمه هنگام حضورش در سنا به تن دارد، بر اساس جامه‌های تاریخی سلطنتی مغولستان که امپراطوریس «بورته»، همسر «چنگیزخان» میپوشید و همچنین سایر سلاطین حاکم تا اوایل سده بیستم، ساخته شد. جامه مسافرتی پدمه در فیلم "حمله کلونها" نیز با الهام از اسلوب لباسهای نفیس روسیه در قرن هفدهم طراحی گردید. از آنجا که جورج لوکاس تمایل داشت تا در افسانه‌اش، مردم کهکشان را در زمان فیلم‌های سه‌گانه جدید، فرهیخته‌تر و بافرهنگ‌تر از سه‌گانه قبلی
جدید، فرهیخته‌تر و بافرهنگ‌تر از سه‌گانه قبلی (دوران تاریک سلطه امپراطوری) نشان دهد، در سه فیلم جدیدش از لباسها و تزئینات بسیار بیشتری استفاده نمود.
کشور ایران از جمله کشورهایی است که از منابع فراوان انرژی برخوردار است و بعد از سال ۱۹۱۳، همواره به عنوان یکی از صادر کننده‌های اصلی نفت محسوب می‌شده است. با توجه به این که ایران در میان دو منبع بزرگ انرژی جهان، یعنی دریای خزر در شمال و خلیج فارس در جنوب قرار گرفته است، از جایگاه ویژه‌ای در سطح بین‌المللی برخوردار است. از جمله موارد اهمیت این می‌باشد که یکی از دو کشوری است که قادر است به‌طور مستقل و مستقیم، نفت و گاز استحصال شده از منبع عظیم دریای خزر را صادر کند، که البته از این منظر نیز به دلیل کوتاهی
صادر کند، که البته از این منظر نیز به دلیل کوتاهی مسافت از رقیب صادراتی خود که روسیه می‌باشد، می‌تواند پیشی گیرد. با وجود آن، نشان‌ها ادعاهایی مبنی بر دستکاری داده‌های اقتصادی در جمهوری اسلامی ایران است. میانگین تولید نفت روزانه ایران در سال ۲۰۰۵ رقمی در حدود ۴ میلیون بشکه در روز و در سال ۲۰۲۳ کمی بیشتر ۳ میلیون بشکه در روز بوده است. البته حداکثر میزان تولید روزانه ایران به سال ۱۹۷۴ و با رقمی بالغ بر ۶ میلیون بشکه بازمی‌گردد که پس از وقوع انقلاب سال ۱۳۵۷ بر طبق سیاست کاهش تولید این مقدار کاهش پیدا کرد و از
طبق سیاست کاهش تولید این مقدار کاهش پیدا کرد و از طرفی با شروع جنگ ایران و عراق و آسیب دیدن تأسیسات استخراج این میزان بیش از پیش کاهش یافت. در آستانه دهه ۲۰۰۰ روند تولید نفت در ایران به‌طور فزاینده غیر مؤثر عمل کرد که از دلایل اصلی آن می‌توان به کمبود تکنولوژی لازم در این زمینه اشاره کرد. به همین جهت تعداد اندکی چاه در سال ۲۰۰۵ برای اکتشاف منابع جدید حفر شدند. ایران دارای ۱۰٪ از منابع کشف شده نفت جهان است. ایران به جز منابع متمرکز نفت در سواحل خلیج فارس دارای منابعی نیز در شمال کشور است. ایران همچنین با