payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که تحت عنوان سواران سیاه وارد شایر شده بودند، فرار کنند. سواران سیاه فرودو را دنبال می‌کردند به گونه‌ای که نزدیک بود او را دستگیر کنند اما ناکام ماندند. در مسافرخانه پرنسینگ پونی در دهکدهٔ بری، فرودو با آراگورن، یکی از شمشیرزنان شمال و کسی که بعدها راهنمای هابیت‌ها در راه ریوندل شد، ملاقات کرد. این رویداد، توجه مأموران سائورون را جلب کرد؛ و به همین خاطر در شب به اتاق هابیت‌ها حمله کردند. هابیت‌ها به سرعت و تحت نظر آراگورن از میان باتلاق‌های میج‌واتر فرار کردند و دوباره از سواران سایه گریختند. وقتی آن‌ها در
و دوباره از سواران سایه گریختند. وقتی آن‌ها در آمون سول بودند، پادشاه جادوپیشهٔ آنگمار، فرمانروای نزگول با تیغهٔ مورگول توانست فرودو را زخمی‌کند. بخشی از شمشیر در شانهٔ او نزدیک به قلبش فرورفت و متوجه شدند که او به به زودی به روحی در کنترل ویچ‌کینگ تبدیل خواهد شد. هنگامی که به ریوندل رسیدند تقریباً زخم بر فرودو چیره شده بود. اما توسط الروند بهبود یافت. گفته می‌شود که زخم فرودو هیچ‌گاه به صورت کامل بهبود نیافت، چرا که این زخمی غیرمادی و روحی بود. در ریوندل، شورای الروند بر آن شدند تا حلقه را در کوه هلاکت در
الروند بر آن شدند تا حلقه را در کوه هلاکت در موردور، که در قلمرو سائورون است، بیندازند و آن را نابود کنند. فرودو دریافت که سرنوشت، او را برای این کار برگزیده‌است و باید حامل حلقه تا موردور باشد. او که با هشت نفر دیگر، یک گروه نه نفرهٔ یاران حلقه تشکیل داده بودند، از ریوندل خارج شدند. فرودو با یک خنجر، شمشیر الفی بیلبو و پوشیدن زره زنجیری دورف‌ها که از جنس میتریل در زیر لباس‌هایش آماده و مسلح شد. فرودو و یارانش مسیرشان را از معادن موریا با رهبری گندالف ادامه داد. گندالف در آنجا، درحالی که با یک بالروگ در
داد. گندالف در آنجا، درحالی که با یک بالروگ در ستیز بود به درون گودال عمیقی سقوط کرد. فرودو که به خاطر ازدست دادن گندالف رنجیده شده بود، به همراه بقیهٔ گروه سفرشان را از مسیر لوتلورین ادامه دادند، جایی که گالادریل، بانوی جنگل، یک باشلق الفی و یک قطعهٔ شیشه‌ای که نور ایرندیل را درون خود داشت برای کمک به فرودو در ادامهٔ سفر و ماموریتش هدیه داد. گروه هنگامی که به آمون‌هن رسید از هم پاشیده شد. بورومیر شیفتهٔ نیروی حلقه شد، و تلاش کرد تا آن را به زور از فرودو بگیرد؛ ولی فرودو با دست کردن حلقه و ناپدید شدن از
بگیرد؛ ولی فرودو با دست کردن حلقه و ناپدید شدن از چشمان بورومیر، از دست او فرار کرد. چندی بعد بورومیر در حالی که داشت از مری و پی‌پین در برابر یورش اورکها دفاع می‌کرد، کشته شد. یادبود قهرمانانه‌ای توسط یاران باقی‌مانده برای او گرفته شد. سپس فرودو تصمیم گرفت به تنهایی سفرش را ادامه دهد. اما سم، ارباب خود را دنبال کرد و در سفر به موردور، بار دیگر به او پیوست. دو برج. فرودو و سام توسط موجودی به نام گالوم تعقیب می‌شدند. گالوم برای به دست آوردن حلقه‌ای که برای چندین قرن در اختیارش بوده و اکنون نزد فرودو بود،
چندین قرن در اختیارش بوده و اکنون نزد فرودو بود، مدام در حال جستجو بود. این دو هابیت گالوم را دستگیر کردند و فرودو او را رام کرد تا تجربه‌اش در حمل حلقه و نیروی اغواکننده‌اش را با اینکه گالوم راهنمای آن‌ها تا موردور باشد، همراه کند. او مدت زیادی به‌طور پیوسته به فرودو وفادار ماند، تا اینکه سرانجام بعد از آن که فرودو به‌طور فرضی او را تسلیم فارامیر، فرمانده سپاه گاندور و برادر کوچکتر بورومیر، کرد، بخش ملعون طبیعت و شخصیت گالوم بازگشت. گالوم نمی‌دانست که فرودو درحقیقت او را از مرگ نجات داده‌است. گالوم، بعد
درحقیقت او را از مرگ نجات داده‌است. گالوم، بعد از منازعه غم‌انگیز درونی‌ای که با خود داشت، سرانجام به آن‌ها خیانت کرد و آن‌ها را به کیریت اونگول برد. قصد داشت در آن جا فرودو را به عنکبوت عظیم‌الجثه شلوب تحویل دهد و از باقی‌مانده‌های او حلقه را دوباره به دست آورد. شلوب فرودو را نیش زد و او را بی هوش کرد اما شلوب توسط سام رانده شد. بعد از تلاش ناموفق برای به هوش آوردن فرودو، سام به این نتیجه رسید که فرودو مرده‌است. سام حلقه را از گردن او برداشت تا مأموریت را ادامه بدهد. اما اورکها از یک برج نزدیک جسد فرودو
ادامه بدهد. اما اورکها از یک برج نزدیک جسد فرودو را بیدا کردند و فهمیدند او دچار بی حالی و رخوت و بی هوشی شده و نمرده‌است؛ و تصمیم گرفتند که بعد از به هوش آمدنش از او بازجویی کنند. پس او را به برج کیریت‌اونگول که در بالای آن گذرگاه بود، انتقال دادند. بازگشت پادشاه. سام فرودو را از دست اورک‌ها نجات داد. هر دو شروع به طی مسیری که به کوه هلاکت منتهی می‌شد، کردند، مسیری که توسط گالوم نیز دنبال می‌شد. فرودو همزمان با افزایش قدرت نفوذ حلقه، به‌طور چشمگیری ضعیف شد. هنگامی که به قلهٔ آن کوه آتش‌فشان رسیدند، فرودو
هنگامی که به قلهٔ آن کوه آتش‌فشان رسیدند، فرودو در نهایت در برابر قدرت حلقه سر فرود آورد و مدعی شد که حلقه از آن اوست. (و آن را در انگشت کرد) در حالی که به نظر می‌رسید همه چیز از دست رفته، گالوم به فرودو حمله کرد، انگشت او را قطع کرد و سرانجام «عزیز» خود را دوباره به دست آورد. زمانی که او در حال رقصیدن با خوشحالی و سرفرازی بود، تعادل خود را از دست داد و با حلقه به درون شکاف کوه افتاد. این گونه بود که حلقه و قدرت سائورون هر دو نابود شدند و پادشاهی او پایان یافت. زمانی که کوه هلاکت در حال فوران بود، فرودو و
زمانی که کوه هلاکت در حال فوران بود، فرودو و سام توسط عقاب‌های غول پیکر نجات داده شدند. (در تریلوژی پیتر جکسون قسمت جنگ بین فرودو و گالوم بر سر حلقه در کوه نابودی به نمایش گذاشته شده‌است که در اصل داستان وجود ندارد) هر چهار هابیت از یاران حلقه بعد از تاج‌گذاری آراگورن به شایر برگشتند. جایی که توسط گروهی از اوباش که در ابتدا به رهبری پسرعموی فرودو «لوتو ساک‌ویل بگینز» و پس از آن توسط جادوگر شکست خورده، سارومان، رهبری می‌شده‌اند، تسخیر شده‌است. این چهار هابیت مسافر، هابیت‌های دیگر را در شایر به جنبش واداشتند
مسافر، هابیت‌های دیگر را در شایر به جنبش واداشتند و رهبری آن‌ها را در بیرون راندن اوباش بر عهده گرفتند. نقش فرودو در این جنگ عمدتاً این بود که به اوباشی که محاصره شده‌اند اطمینان بدهد که آن‌ها کشته نخواهند شد. فرودو هیچ‌گاه به‌طور کامل از جراحات جسمی، روحی و روانی که در طول جنگ حلقه متحمل شده بود، رهایی نیافت. او به‌طور سالانه بر اثر جراحتش توسط نزگول‌ها و سم شلوب بیمار می‌شد. به‌طور خلاصه او قائم مقام شهردار شایر بود، (سام به عنوان شهردار شایر منصوب شده بود) اما اکثر اوقاتش را به نوشتن داستان سفرش
شده بود) اما اکثر اوقاتش را به نوشتن داستان سفرش می‌پرداخت. دو سال بعد از نابودی حلقه فرودو و بیلبو به عنوان حاملان حلقه اجازهٔ سفر به والینور را کسب کردند، با وجود اینکه همچنان میرا باقی می‌ماندند، اما می‌توانستند استراحت کنند و به زخم‌هایشان التیام بخشند. آن‌ها در ۲۹ سپتامبر ۳۰۲۱ در لنگرگاه‌های خاکستری بر کشتی‌ای سوار شدند و هر دو با گندالف، الروند و گالادریل، دارندگان سه حلقهٔ الفی، بودند. آن‌ها دریا را درنوردیدند و از سرزمین میانه گذشتند. فرودو که فرزندی نداشت، دارایی‌ها و ملک خود را همراه با «کتاب سرخ
نداشت، دارایی‌ها و ملک خود را همراه با «کتاب سرخ سرحد غربی» برای سم‌وایز گمجی باقی گذاشت. کسی که ۶۱ سال بعد، پس از مرگ همسرش به دنبال فرودو به آنسوی دریا رفت. مبارزات فرودو. قابل ذکر است که فرودو در طول ماموریتش هیچ موجودی را نکشت. هرچند که چند بار به مبارزه با دشمنانی نیرومند برخاست. او در ودرتاپ جاهلانه قصد داشت با نزگول مبارزه کند و همین‌طور در موریا پای یک ترول را زخمی کرد. او در طول ماموریتش بارها زخمی شد. بار اول، در مبارزه با نازگول، با تیغهٔ مورگول جراحت سختی برداشت. بار دیگر در موریا با یک نیزه به
سختی برداشت. بار دیگر در موریا با یک نیزه به او حمله شد اما اینبار زره میتریل، که بیلبو به او داده بود، جانش را نجات داد. در گذرگاه کریت‌آنگول توسط نیش شلوب مسموم شد و نهایتاً در کوه هلاکت، گالوم یکی از انگشتانش را برید تا حلقه را از آن خود کند. توضیحات و لوازم. تنها یک بار ظاهر فرودو آن هم توسط گندالف شرح داده شده، «فردی قوی بنیه با گونه‌های سرخ». او یک هابیت بلند قد بود، با چهره‌ای زیباتر از تمام هم نوعانش. چانه‌ای شکاف دار، چشمانی روشن، و شخصیتی جسور از دیگر مشخصات اوست. فرودو یک شمشیر کوچک الفی بنام
دیگر مشخصات اوست. فرودو یک شمشیر کوچک الفی بنام استینگ با خود داشت و زرهی از میتریل را در زیر لباس‌هایش می‌پوشید، که هردوی آن‌ها را از بیلبو دریافت کرده بود. در لوتلورین گالادریل شنلی الفی و یک بطری کوچک که نور ستاره ائارندیل را با خود داشت، به او داد. منابع. "بخش‌هایی از این نوشته ترجمه‌ای از ویکی‌پدیای انگلیسی می‌باشد."
لنفوسیت‌های بی لنفوسیتهایی از سیستم ایمنی بدن هستند که در مقابل پاتوژنهایی مثل ویروسها آنتی‌بادی تولید می‌کنند. این لنفوسیت‌ها در ایمنی هومورال نقش دارند که همراه با ایمنی سلولی، مکانیسم دفاع اختصاصی را تشکیل می‌دهند. لنفوسیت‌ها به‌طور اختصاصی عمل می‌کنند، یعنی یک نوع خاصی از عوامل بیگانه را شناسایی و از بین می‌برند. لنفوسیت‌های بی نقش بزرگی در ایمنی هومورال (در کنار آن پاسخ ایمنی سلولی قرار دارد که توسط لنفوسیت‌های تی مدیریت می‌شود) دارند. کارکرد اصلی لنفوسیت‌های بی تولید پادتن علیه آنتی‌ژن ها، ایفای نقش
بی تولید پادتن علیه آنتی‌ژن ها، ایفای نقش به عنوان سلول‌های ارائه دهندهٔ آنتی‌ژن (ای پی سی)، و در نهایت تکامل یافتن به سلول‌های بی خاطره پس از فعال شدن توسط برهم‌کنش‌های آنتی‌ژنی است. سلول‌های خاطره در برخورد مجدد با همان آنتی‌ژن پادتن بیشتری را در مدت زمان کوتاه‌تری تولید می‌کنند. لنفوسیت‌های بی جزء اساسی سیستم ایمنی تطابقی است. تکامل لنفوسیت‌های بی نارس. لنفوسیت‌های بی پس از آن که در سلول‌های بنیادین مغز استخوان به وجود آمدند، باید برای کسب ویژگی‌های لازم برای شناسایی و مبارزه با میکروب‌ها، تکامل یابند.
برای شناسایی و مبارزه با میکروب‌ها، تکامل یابند. تکامل این سلول‌ها در مغز استخوان انجام می‌گیرد (در حالی که تکامل لنفوسیت‌های تی در تیموس صورت می‌گیرد). بعد از رسیدن به مرحلهٔ نارس IgM مثبت در مغز استخوان، سلول‌های بی نارس به طحال مهاجرت می‌کنند. در این حالت به این سلول‌های مهاجرت‌کرده لنفوسیت‌های بی ترانزیشنال می‌گویند. برخی از این سلول‌ها به لنفوسیت‌های بی بالغ تمایز می‌یابند. تکامل لنفوسیت‌های بی از طریق چندین مرحله رخ می‌دهد که هر مرحله نشان‌دهندهٔ یک تغییر در محتوای ژنوم در جایگاه آنتی‌بادی است. هر
تغییر در محتوای ژنوم در جایگاه آنتی‌بادی است. هر آنتی‌بادی از دو زنجیرهٔ مشابه سبک (اِل) و دو زنجیرهٔ مشابه سنگین (ایچ) تشکیل شده‌است و ژنهای مختص آن‌ها در ناحیهٔ v (متغیر) و ناحیهٔ c (ثابت) یافت می‌شوند. در ناحیه v زنجیرهٔ سنگین سه قسمت وجود دارد: V و D و J. در فرایندی تصادفیِ نوترکیبی VDJ باز ترکیب می‌شوند تا یک حوزهٔ متغیر منحصر به‌فرد در ایمونوگلوبلین هر سلول منفرد B بسازند. بازچینی‌های مشابهی برای ناحیه V زنجیرهٔ سبک رخ می‌دهد با این تفاوت که تنها دو قسمت وجود دارد که درگیر می‌شوند (V و J). زمانی که
قسمت وجود دارد که درگیر می‌شوند (V و J). زمانی که لنفوسیت بی در هر مرحله از فرایند بلوغ شکست بخورد توسط مکانیسم آپوپتوز می‌میرد، به این فرایند حذف کلونال می‌گویند. اگر لنفوسیت بی در حین فرایند بلوغ آنتی‌ژن خودی را بشناسد، این سلول سرکوب شده (آنرژی) یا متحمل آپوپتوز (انتخاب منفی) می‌شود. سلول‌های بی دایماً در مغز استخوان تولید می‌شوند. وقتی گیرنده‌های سلول بی در سطح این سلول با آنتی‌ژن‌های موجود کشف شده در بدن جفت و جور می‌شوند، سلول بی تکثیر می‌شود و یک شکل آزاد از آن رسپتورها را(آنتی‌بادی) با مکان‌های
شکل آزاد از آن رسپتورها را(آنتی‌بادی) با مکان‌های اتصالی مشابه همانند آن‌هایی که در سطح سلول اولیه هستند ترشح می‌کند. بعد از فعال شدن این سلول تکثیر می‌شود و سلول‌های خاطرهٔ بی تشکیل می‌شوند تا همان آنتی‌ژن‌ها را بشناسند. این اطلاعات در آینده به عنوان بخشی از سیستم ایمنی تطابقی استفاده خواهد شد تا یک پاسخ ایمنی قوی تر و کارامدتر در مقابل تمام آنتی‌ژن‌های مواجه شدهٔ قبلی ایجاد شود. عملکرد لنفوسیت‌های بی. بدن انسان روزانه میلیون‌ها نوع مختلف از سلول‌های بی را تولید می‌کند که در خون و سیستم لنفی گردش کرده و
تولید می‌کند که در خون و سیستم لنفی گردش کرده و نقش نظارت ایمنی را بازی می‌کنند. آن‌ها باید کاملاً فعال شوند تا آنتی‌بادی تولید کنند. هر سلول بی یک پروتئین گیرندهٔ منحصربه فرد (گیرندهٔ سلول بیBCR) در سطح خود دارد که به یک آنتی‌ژن خاص متصل خواهد شد. BCR یک ایمونوگلوبلین متصل به غشا است، و این مولکول است که افتراق سلول بی را از سایرانواع لنفوسیت‌ها ممکن می‌سازد، همچنین این مولکول پروتئین اصلی برای فعال شدن سلول بی است. زمانی که سلول بی با آنتی‌ژن همجنس خود مواجه می‌شود و یک پیام اضافی از سلول T کمکی دریافت
می‌شود و یک پیام اضافی از سلول T کمکی دریافت می‌کند می‌تواند به یکی از سلول‌های بی (سلول بی پلاسما و سلول بی خاطره) تمایز یابد. سلول بی می‌تواند مستقیماً یکی از این سلول‌ها شود یا اینکه ممکن است متحمل یک مرحلهٔ واسطه به نام واکنش مرکز زایا شود. در این مرحلهٔ واسطه‌ای سلول بی ناحیهٔ متغیر ژن ایمنوگلوبلین خود را هایپر میوتیت می‌کند (هایپرمیوتیشن پیکری) و احتمالاً متحمل تغییر کلاس (class switching) می‌شود. کلونالیته. بی سل‌ها به صورت کلون وجود دارند. همهٔ بی سل‌ها از یک سلول خاص مشتق می‌شوند و بنابراین
بی سل‌ها از یک سلول خاص مشتق می‌شوند و بنابراین آنتی‌بادی‌هایی که توسط دودمان تمایزیافتهٔ آن‌ها تولید می‌شوند می‌توانند اجزای مشابه (اپیتوپ) یک آنتی‌ژن را بشناسند یا به ان متصل شوند. این کلونالیته نتایج مهمی دارد زیراحافظهٔ ایمونوژنیک متکی به آن است. گوناگونی بزرگی در پاسخ ایمنی به وجود می‌آید زیرابیش از۱۰ به توان ۹ کلون وجود دارند که برای شناسایی آنتی‌ژن‌های مختلف اختصاصی هستند. یک سلول بی منفرد یا یک کلون از سلول‌ها با اختصاصیت مشترک در مواجهه با آنتی‌ژن خاص خودشان برای تولید تعداد زیادی سلول بی تقسیم
خاص خودشان برای تولید تعداد زیادی سلول بی تقسیم می‌شوند. بیشتر این سلول‌های بی به پلاسماسل تمایز می‌یابند. این پلاسماسل‌ها آنتی‌بادی‌هایی به داخل خون ترشح می‌کنند تا به همان اپی توپی که در ابتدا موجب تکثیر شد متصل شوند. اقلیت کمی به عنوان سلول‌های خاطره نجات می‌یابند که می‌توانند تنها همان اپیتوپ را شناسایی کنند. علاوه بر این در هر چرخه تعداد سلول‌های خاطرهٔ نجات یافته افزایش می‌یابد. این افزایش همراه است با affinity maturation که موجب نجات یافتن بی سل‌هایی می‌شود که با نزدیکی (افینیتی) بالایی به آنتی‌ژن
می‌شود که با نزدیکی (افینیتی) بالایی به آنتی‌ژن خاص متصل می‌شوند. این تقویت متعاقب با بهبود پاسخ ایمنی، پاسخ ایمنی ثانویه نام دارد. سلول‌هایی که برای اولین بار با آنتی‌ژن مواجه می‌شوند بی سل‌های خام (naive)نام دارند. انواع سلول‌های بی. b-۱ ۴. سلول‌های b-۲ شناخت آنتی‌ژن توسط سلول‌های بی. یک تفاوت عمده بین بی سل‌ها و تی سل‌ها این است که هرکدام از این لنفوسیت‌ها چگونه آنتی‌ژن خود را می‌شناسد. بی سل‌ها آنتی‌ژن هم جنس خود را به شکل خامش شناسایی می‌کنند. آن‌ها با استفاده از bcr یا ایمونوگلوبلین متصل به غشا خود
استفاده از bcr یا ایمونوگلوبلین متصل به غشا خود آنتی‌ژن آزاد (محلول) در خون یا لنف را شناسایی می‌کنند. برعکس، تی سل‌ها آنتی‌ژن همجنس خود را به یک شکل پردازش شده، به عنوان یک قطعهٔ پپتیدی که توسط یک مولکول MHC ی سلول ارائه دهندهٔ آنتی‌ژن به گیرندهٔ سلول تی ارائه شده، شناسایی می‌کنند. فعال شدن سلول‌های بی. شناسایی آنتی‌ژن توسط تی سل تنها عامل ضروری برای فعال شدن بی سل نیست. (ترکیبی از تکثیر کلونال و تمایز انتهایی به پلاسماسل‌ها). بی سل‌هایی که در معرض آنتی‌ژن قرار نگرفته‌اند (سلول‌های بی خام) می‌توانند به یک
قرار نگرفته‌اند (سلول‌های بی خام) می‌توانند به یک شیوهٔ وابسته یا غیر وابسته به تی سل فعال شوند. 'فعال شدن وابسته به سلول تی' هنگامی که یک پاتوژن توسط یک سلول ارائه دهندهٔ آنتی‌ژن مثل ماکروفاژ یا سلول دندریتیک بلع می‌شود، پروتین‌های پاتوژن سپس به پپتیدهایی هضم شده و به پروتیین‌های MHC کلاس ۲ متصل می‌شوند. این کمپلکس سپس به خارج از غشائ سلول انتقال داده می‌شود. اکنون این ماکروفاژ فعال شده‌است تا چندین سیگنال را به یک سلول تی خاص که پپتید ارائه شده را می‌شناسد تحویل دهد. سلول تی سپس تحریک می‌شود تا اتوکرین
تحویل دهد. سلول تی سپس تحریک می‌شود تا اتوکرین ها (پیام رسانی اتوکرین) را تولید کند که این امر منجر به تکثیر و تمایز به سلول‌های تی خاطره و اثرگذار می‌شود. سلول‌های تی کمکی سپس از طریق یک پدیده به نام سیناپس ایمونولوژیکی سلول‌های بی خاص را فعال می‌کنند. سلول‌های بی فعال سپس آنتی‌بادی‌هایی تولید می‌کنند که این آنتی‌بادی‌ها به پیشگیری از پاتوژن‌ها تا زمانی که فاگوسیت ها (یعنی ماکروفاژها، نوتروفیل‌ها) یا سیستم کمپلمان میزبان را از پاتوژن‌ها پاک می‌کنند، کمک خواهد کرد. اکثر آنتی‌ژن‌ها وابسته به سلول تی هستند،
کرد. اکثر آنتی‌ژن‌ها وابسته به سلول تی هستند، به این معنی که کمک سلول تی برای تولید آنتی‌بادی حداکثر لازم است. با یک آنتی‌ژن وابسته به سلول تی، اولین سیگنال از اتصال متقاطع آنتی‌ژن با گیرندهٔ سلول بی(BCR)و دومین سیگنال از تحریک هم‌زمان به‌وسیلهٔٔ سلول تی می‌آید. آنتی‌ژن‌های وابسته به سلول‌های تی شامل پروتئین‌هایی می‌شوند که روی MHC کلاس ۲ی سلول بی به یک زیرنوع خاص از سلول تی به نام Th۲ ارائه می‌شوند. زمانی که یک سلول بی همان آنتی‌ژن را پردازش کرده و به سلول Th آماده(primed) ارائه می‌دهد، سلول تی
و به سلول Th آماده(primed) ارائه می‌دهد، سلول تی سایتوکایینهایی ترشح می‌کند که سلول بی را فعال می‌کند. این سایتوکایین‌ها تکثیر و تمایز سلول بی به پلاسموسیت‌ها را آغاز می‌کنند. تغییر ایزوتیپ(Isotype switching) به IgG, IgAو IgE و تولید سلول خاطره، در پاسخ به آنتی‌ژن‌های وابسته به تی رخ می‌دهد. این تغییر ایزوتایپ "نوترکیبی تغییر کلاس"(CSR) نام دارد. زمانی که این تغییر رخ داد سلول بی خاص دیگر نمی‌تواند ایزوتایپ‌های اولیهٔ IgM و IgD را تولید کند. فعال شدن غیر وابسته به سلول تی. بسیاری از آنتی‌ژن‌ها، غیر وابسته
به سلول تی. بسیاری از آنتی‌ژن‌ها، غیر وابسته به سلول تی هستند که می‌توانند هر دو سیگنال را به سلول بی تحویل دهند. موش‌ها بدون تیموس (موش‌های nude که هیچ‌گونه سلول تی تولید نمی‌کنند) می‌توانند به آنتی‌ژن‌های غیر وابسته به تی پاسخ دهند. بسیاری از باکتری‌ها اپی توپ کربوهیدراتی تکرار شونده دارند که سلول‌های بی را با اتصال متقاطع به گیرنده‌های آنتی‌ژنی IgM در سلول بی و پاسخ به وسیلهٔ تولید IgM در غیاب کمک سلول تی، تحریک می‌کنند. دو نوع فعال شدن غیر وابسته به سلول تی وجود دارد:نوع یک (پلی کلونال) و نوع دو (که در
تی وجود دارد:نوع یک (پلی کلونال) و نوع دو (که در آن ماکرو فاژها چندین آنتی‌ژن مشابه به شیوه‌ای ارائه می‌دهند که موجب اتصال متقاطع آنتی‌بادی‌ها در سطح سلول‌های بی می‌شود) ریشه‌های اجدادی سلول بی
کالِب بن یوفَنّا (عبری: כָּלֵב) شخصیتی است که در عهد عتیق به عنوان نماینده قبیله یهودا به او اشاره شده‌است. کالب بدون ذکر نام در قرآن نیز مورد اشاره قرار گرفته‌است. نام وی در ترجمه قدیمی کتاب مقدس به فارسی به صورت «کالیب بن یفُنَّه» آمده‌است. نام. بر اساس نوشته دائرةالمعارف یهودی نام کالب به معنی سگ می‌باشد که معادل کلب در زبان عربی است. در عهد عتیق. در عهد عتیق کالب بن یوفنا یکی از دوازده جاسوسی است که موسی برای بررسی سرزمین کنعان فرستاد. این داستان در کتاب اعداد فصل ۱۳ نقل شده‌است. در این بخش اشاره
کتاب اعداد فصل ۱۳ نقل شده‌است. در این بخش اشاره شده‌است که کالب بن یوفنا رئیس قبیله یهودا بود. در آیه ۳۰ این فصل نقل شده‌است که کالب به موسی می‌گوید: «و کالب در برابر موسی با مردم صحبت کرد و گفت بگذارید یکدفعه برویم و آن (زمین) را بگیریم زیرا ما قدرت چیره شدن بر آنان را داریم». در این قسمت کالب و یوشع بن نون مردم را به ایمان داشتن به خدا و وارد شدن به سرزمین موعود دعوت می‌کنند ولیکن ۱۰ جاسوس دیگر به مردم می‌گویند که برنده شدن در این جنگ غیرممکن است. بعد از اینکه اسراییلیها وارد سرزمین می‌شوند کالب از یوشع
اینکه اسراییلیها وارد سرزمین می‌شوند کالب از یوشع بن نون درخواست می‌کند که به او یک کوه در سرزمین یهودا بدهد و یوشع او را برکت می‌دهد که نمایانگر برکت الهی است و هبرون را به او می‌بخشد؛ ولیکن چون بعداً هبرون به لاویان بخشیده می‌شود حومه هبرون به کالب می‌رسد. کالب اعلام می‌کند که دختر خود را به هرکسی که بتواند سرزمین دبیر را بگیرد می‌دهد. اوتنیل بن کناز که خواهر زاده کالب بود این کار را انجام می‌دهد و داماد او می‌شود. در قرآن. در سوره پنجم قرآن آیه ۲۰ تا ۲۶ داستان کالب بدون ذکر نام او نقل شده‌است. دو مردی
داستان کالب بدون ذکر نام او نقل شده‌است. دو مردی که در این داستان مورد بحث قرار می‌گیرند کالب و یوشع هستند.
وَردَنه، استوانه‌ای است معمولاً از جنس چوب که دو سر آن باریک و وسط آن بزرگتر است که خمیر را با آن پهن می‌کنند. وردنه‌هایی با اندازه‌های مختلف از جنس شیشه و استیل و پلاستیک نیز ساخته شده‌اند. تاریخچه. وردنه جزو اولین ابزار قنادی ساخته شده‌است. اولین قومی که استفاده از وردنه را در نقاشی‌هایشان ثبت کردند، قوم اِتروسک Etruscans بودن. این قوم که از حدود ۷۰۰ سال پیش از میلاد تا اواسط سده اول پیش از میلاد در شبه جزیرهٔ ایتالیا زندگی می کردن، همزمان با شکوفایی جمهوری روم و با حملهٔ یونانی‌ها و گُل‌ها Gauls (نژادی
روم و با حملهٔ یونانی‌ها و گُل‌ها Gauls (نژادی از فرانسه) از بین رفتند. قوم اِتروسک بسیار در زمینه کشاورزی و تهیهٔ غذا پیشرفته بودن و ابزار زیادی در این زمینه‌ها می‌ساختند که وردنه یکی از آنهاست. از آنجا که فعالیت‌های مربوط به کشاورزی و پخت غذا در این فرهنگ جایگاه ویژه‌ای داشت، نقاشی‌هایی با مضمون مذکور روی کوزه‌ها، دیواره‌ها و حتی قبرستان‌هایشان به چشم می‌خورد. برخی از ابزارهای آشپزی این قوم نیز که یافت شده بودند، در موزه‌ها نگهداری می‌شوند. انواع وردنه. دو نوع اصلی وردنه وجود دارد: وردنه آمریکایی
دو نوع اصلی وردنه وجود دارد: وردنه آمریکایی (Roller) و وردنه فرانسوی (Rod). وردنه آمریکایی یک استوانه است که دو دسته در دو طرف آن قرار دارد. این وردنه معمولاً یک محور وسطی دارد که چرخش و استفاده از وردنه را آسان‌تر می‌کند. وردنه فرانسوی کاملاً بدون دسته است و به‌صورت یک استوانه ساده طراحی شده‌است. در برخی از وردنه‌های فرانسوی، قطر وردنه در طول کامل آن یکسان است، در حالی که در برخی دیگر در دو انتها کمی باریک‌تر می‌شود. به عبارت دیگر، وردنه آمریکایی دو دسته دارد و محور وسطی را داراست، در حالی که وردنه
دسته دارد و محور وسطی را داراست، در حالی که وردنه فرانسوی بدون دسته است و ممکن است در انتهای آن باریک‌تر شود.
استان شمال غزه یکی از ۱۶ استان تشکیلات خودگردان فلسطین است. این استان از شمال و شرق با اسرائیل، از غرب با دریای مدیترانه و از جنوب با غزه همجوار است. بر اساس آمار اداره مرکزی آمار فلسطین در سال ۲۰۰۶ این منطقه ۲۷۰٬۴۲۵ نفر و ۴۰٬۲۶۲ خانوار جمعیت داشته که در سه شهرستان جبالیا، بیت لاهیا و بیت حانون، دو دهستان البدویة و عزبة بیت حانون و یک اردوگاه آوارگان جبالیا سکونت دارند. مساحت این استان ۶۲ کیلومترمربع است که ۱۷٪ نوار غزه را شامل می‌شود. غزه شمالی ۵ کرسی در مجلس قانون‌گذاری فلسطین دارد که هر ۵ تای آن در
در مجلس قانون‌گذاری فلسطین دارد که هر ۵ تای آن در انتخابات ژانویه ۲۰۰۶ مجلس فلسطین به نامزدهای حماس رسید. مرکز این استان، شهر جبالیا است.
نهاد وزارت امور خارجه ایران از قدیمی‌ترین نهادهای حکومتیِ نوین ایران است. نخستین بار در زمان فتحعلی‌شاه قاجار تشکیلات روابط خارجی کشور «وزارت» نامیده شد. طی فرمانی به تاریخ ذیحجهٔ ۱۲۳۶ ه‍.ق (برابر با شهریور یا مهر ۱۲۰۰ ه‍.خ)، مسئولیت «انتظام مَهامّ وزارت خارجه» به عبدالوهاب نشاط اصفهانی (ملقب به معتمدالدوله) سپرده شد. پیش از انقلاب مشروطه معمولاً شاه وزیر خارجه را مستقیماً برمی‌گزید و وزیر خارجه لزوماً زیر نظر صدراعظم وقت انجام وظیفه نمی‌کرد. به دلیل فراگیر نبودن نام خانوادگی پیش از تصویب قانون سجل احوال،
نبودن نام خانوادگی پیش از تصویب قانون سجل احوال، بسیاری از سیاستمداران دوران قاجار از لقب بهره می‌بردند؛ ولی در بسیاری موارد یک لقب در دوره‌های گوناگون به چند نفر اعطا شده است که سبب سردرگمی تاریخ‌خوانان می‌شود. از این رو، پیش از لقب حتماً نام کوچک فرد ذکر شده است. در این فهرست تا جای ممکن از آوردن عنوان‌هایی همچون میرزا، خان، پرنس، شیخ و حاجی پرهیز شده است. در فهرست زیر، در صورتی که پُست وزارت امور خارجه خالی بوده و کسی آن را سرپرستی (کفالت) کرده باشد، نام او در فهرست آمده است؛ ولی چنانچه وزیر امور خارجه
او در فهرست آمده است؛ ولی چنانچه وزیر امور خارجه تعیین شده باشد و به هر دلیلی حاضر نبوده و کسی سرپرستی (کفالت) این سمت را برعهده گرفته باشد، نام این سرپرست در پانویس آمده است. دربارهٔ زمان آغاز وزارت وزیران، ذکر این نکته لازم است که در دورهٔ مشروطه نخست‌وزیر هیئت دولت را به‌ترتیب به شاه، مجلس شورای ملی و سرانجام به مجلس سنا معرفی می‌کرد که میان این معرفی‌ها گاهی چندین روز فاصله بود. در این فهرست تا جای ممکن تاریخ معرفی وزیر امور خارجه به شاه آمده است، زیرا در دوره‌های فَترت میان تشکیل مجالس - که گاهی چندین
دوره‌های فَترت میان تشکیل مجالس - که گاهی چندین سال به طول می‌انجامیده است - امکان معرفی هیئت دولت به مجلس وجود نداشته است. نخستین وزیر خارجهٔ ایران. برخی تاریخ‌نگاران همانند محمد محیط طباطبایی، نشاط را نخستین وزیر خارجهٔ ایران می‌دانند. فریدون آدمیت نیز از ابوالحسن شیرازی به‌عنوان دومین وزیر خارجهٔ ایران یاد می‌کند؛ پس چنین می‌نماید که او نشاط را نخستین وزیر خارجه دانسته است. همچنین، برابر متن فرمان فتح‌علی شاه تشکیلات روابط خارجی ایران در زمان تصدی نشاط «وزارت» نامیده شده است. ولی میرفضل‌الله خاوری
«وزارت» نامیده شده است. ولی میرفضل‌الله خاوری شیرازی در تاریخ ذوالقرنین آورده است: «[معتمدالدوله] تا اواخر کار مسمیٰ به اسم وزارت نبود ولی هموارهٔ اوقات کار وزارت را می‌نمود.» احتمالاً منظور خاوری شیرازی از وزارت، وزارت عظمی بوده است زیرا همین زمان بوده است که فتح‌علی شاه به تقلید از عثمانی‌ها عنوان «وزیر اعظم» را به «صدراعظم» دگر گرداند و نام سمتِ وزارت را که پیش از این به وزارت عظمی اطلاق می‌شد بر چند سمت جداگانهٔ حکومتی نهاد.
قالب‌سازی و طراحی قالب بخش بزرگی از مهندسی ساخت و تولید و اولین مرحله از تولید یک محصول می‌باشد. به‌طور کلی قالب ابزار شکل‌دهی هر نوع محصولی است؛ به صورتی که مانند یک الگو کمک می‌کند تا محصول شکل دلخواه کارفرما را به خود بگیرد. بنا بر همین تعریف قالب‌سازی اولین قدم از تولید محصول صنعتی در تعداد انبوه می‌باشد. ریخته‌گری در عمل به فرایند تولید محصول از طریق شکل‌دادن به مواد خام مایع یا انعطاف‌پذیر با استفاده از یک قالب سفت و سخت به نام قالب (ماتریس) است. این عمل ممکن است با استفاده از یک الگو یا مدل از شی
عمل ممکن است با استفاده از یک الگو یا مدل از شی نهایی ساخته شده باشد، که می‌تواند از طرق مختلفی مانند ریخته‌گری دقیق، پرفشار، کم فشار و … انجام شود که در تمامی این موارد نیاز به ساخت قالبی با جنس مخصوص داریم. همچنین به‌طور مشابه، فرآیندهای آهنگری، تزریق پلاستیک، پرسکاری و بسیاری دیگر از فرآیندهای تولید محصول مبنی بر قالبی اولیه می‌باشند و در نتیجه می‌توان به اهمیت علم قالب‌سازی پی برد. قالب، یک بلوک توخالی است که با مواد مایع یا انعطاف‌پذیر مانند پلاستیک، شیشه و فلز پر می‌شود؛ از این رو طراحی و ساخت دقیق
شیشه و فلز پر می‌شود؛ از این رو طراحی و ساخت دقیق سیستم‌های راهگاهی و سایر اجزای قالب یکی از ضرورت‌های تولید یک محصول با کیفیت و مقرون به صرفه می‌باشد. انواع قالب‌های صنعتی. طبقه‌بندی قالب‌ها بر اساس حجم تولید. قالب‌های صنعتی را می‌توان بر اساس حجم تولید در سه کلاس طبقه‌بندی نمود: کلاس A. این نوع قالب‌ها فقط برای تولید با نرخ بالا (تولید انبوه) به‌کار می‌روند. این نوع قالب‌ها از بهترین مواد ساخته شده و به گونه‌ای طراحی می‌شوند تا قطعاتی که به آسانی ساییده یا فرسوده می‌شوند را بتوان به راحتی و با دقت بالا