payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهر به دست مسلمانان پرهیز ناپذیر است، پس امپراتور ناچار شد تصمیم سختی گیرد و بعد از تصمیم سختش به فرماندار خود دستور داد تا شهر را تخلیه نماید. اورهان در دوم جمادی الثانی ۷۲۶ هجری قمری / ۶ آوریل ۱۳۲۶ میلادی وارد بورسا شد و مردم آن پس از به رسمیت شناختن حاکمیت عثمانی و عهد و پیمان بستن به پرداخت جزیه به آنان صدمه ای وارد نکنند. و سرانجام سروز، فرمانده سربازخانه بورسا، تسلیم اورهان شد و با پدرش عثمان بیعت نمود. و سرانجام او نیز به اسلام گروید و به احترام شجاعت و صبرش در زمان طولانی محاصره لقب «بیگ» به او
و صبرش در زمان طولانی محاصره لقب «بیگ» به او داده شد. به گفته برخی منابع، عثمان درست پیش از سقوط بورسا درگذشت، در حالی که دیگران آنگونه بیان می‌کنند که عثمان آنقدر زنده بود که در بستر مرگش خبر پیروزی را شنید. همسران و فرزندان. عثمان یکم در طول زندگی اش دارای دو همسر با نام‌های ذیل بود: منابع. Korobeĭnikov, Dimitri (2014). "Byzantium and the Turks in the Thirteenth Century". Oxford University Press. p. 284. ISBN &lt;bdi&gt;978-01-98-70826-1&lt;/bdi&gt;. Retrieved 1۲ اوت ۲۰۲۰
اورخان یکم یا اورهان یکم معروف به "اورخان غازی" یا "اورخان بیگ" پسر عثمان یکم و نوه ارطغرل، دومین حاکم بیگ‌نشین عثمانی بود که بین سال‌های ۱۳۲۴ تا ۱۳۶۲ میلادی حکومت کرد. ایشان با اقتدار تمام و پیروی از رسوم دین اسلام همچون پدرش پا در عرصهٔ جهاد نهاد. اورخان با ضرب سکه و خواندن خطبه‌های نماز جمعه به نام خود، حکومتش را اعلام نمود. اورخان پس از رسیدن به سلطنت به سوی دریای مرمره حرکت کرد و با آندرونیکوس سوم، امپراتور بیزانس وارد جنگ شد. در این جنگ سپاه بیزانس در نبرد پلکانون، که نخستین تقابل عمده مستقیم بین
در نبرد پلکانون، که نخستین تقابل عمده مستقیم بین طرفین بود، شکست خورد. اورخان سپس بخش عمده شبه‌جزیره نباره و سواحل خلیج نیکومدیا را تا یالووا در جنوب که شهرهای گبزه و اسکی‌شهر را شامل می‌شدند، تسخیر کرد و نیقیه را در سال ۱۳۳۱ میلادی، محاصره و تصرف نمود. اورخان سرزمین‌های باقی‌مانده بیزانس در شمال غرب آناتولی را به زیر سلطه خود درآورد که مهم‌ترین آن‌ها تصرف نیکومدیا (ازمیت کنونی) در سال ۱۳۳۷ میلادی و استیلا بر سکوتاری در سال ۱۳۳۸ بود. اورهان همچنین با تسلط بر قلمرو عمرخان در حوالی گوینوق در دریای مرمره و
بر قلمرو عمرخان در حوالی گوینوق در دریای مرمره و همچنین بر تمامی امیرنشین قراسی در غرب موقعیت خود را تحکیم کرد. سال‌های ابتدایی زندگی. اورخان حوالی سال ۱۲۸۱ میلادی به عنوان اولین پسر عثمان یکم در سوگوت چشم به جهان گشود. گفته می‌شود نام او توسط ارطغرل، پدربزرگش برگزیده شد. دوران کودکی و سال‌های اولیه بلوغ او چندان روشن نیست اما آنچه که معلوم است قرابت زیاد او به پدرش بود. برخی منابع از حکمرانی او در سن بیست سالگی بر بخش کوچکی از متصرفات پدر سخن به میان آورده‌اند. سلطنت. در سال ۱۳۲۳ یا ۱۳۲۴ میلادی (۷۲۶ هجری)
سلطنت. در سال ۱۳۲۳ یا ۱۳۲۴ میلادی (۷۲۶ هجری) عثمان در بستر مرگ زمین‌گیر شد. اورخان فرزند ارشد وی همراه ۶ تن از بزرگان هم‌رزم عثمان بر بالین وی حاضر شدند. عثمان که مردی دین‌دار و علاقه‌مند به عرفان بود در حضور این افراد به اورخان وصیت کرد از شریعت اسلام دفاع و به عدل با مردم رفتار کند. او سپس وصیت کرد بعد از مرگش جسدش را به شهر تازه فتح‌شده بورسا منتقل و آنجا دفن کنند. اندکی بعد با درگذشت عثمان، اورخان قدرت را به دست گرفت و به روایت تاریخ نگاران عثمانی قصد داشت برادر ناتنی مورد علاقه خود علاءالدین را در
داشت برادر ناتنی مورد علاقه خود علاءالدین را در حکومت شریک کند که او برای جلوگیری از تفرقه آن را نپذیرفت. اورخان از برادرش خواست دست کم مقام وزارت را عهده‌دار شود که مورد موافقت قرار گرفت. علاءالدین سلطان را به خروج از سلطه و خراج‌گذاری سلاجقه ترغیب کرد. از آن پس دیگر خطبه و سکه به نام سلجوقیان زده نشد. برخی این تغییرات را مربوط به دوره عثمان دانسته‌اند درحالیکه اغلب آن را به سلطنت اورخان منتسب می‌کنند. او همچنین ارتشی دائمی پدیدآورد. تشکیل نیروهای ینی‌چری را نیز از اقدامات او دانسته‌اند. ینی‌چری.
ینی‌چری را نیز از اقدامات او دانسته‌اند. ینی‌چری. پایه‌گذاری‌های نظامی علاءالدین پاشا در شکل دهی به یک ارتش دائم با مواجب ثابت شامل نیروی زمینی و سواره منظم را می‌توان یکی از مؤثر عوامل وفوق خاندان عثمانی در قرون بعد از او انگاشت. گفته می‌شود پانزده تیپ ثابتی که شارل هفتم، پادشاه فرانسه در کشورش ایجاد کرد که نخستین ارتش مدرن دائمی جهان خوانده می‌شود، یک قرن بعد از ارتش دائم عثمانی پدید آمد. نیروهایی که ارطغرل و عثمان در اقدامات نظامی خود به کار می‌گرفتند شامل داوطلبان، مزدوران یا رعایا تیولی بودند که به
شامل داوطلبان، مزدوران یا رعایا تیولی بودند که به صورتی موردی جمع‌آوری شده زیر پرچم خان خود جنگیده و پس از پایان جنگ به خانه‌های خود بازمی‌گشتند. علاءالدین رمز موفقیت را در گردآوری نیروهایی دائم با مواجبی ثابت عموماً به شکل پیاده می‌دید که همواره در حالت آماده باش نگاه داشته شوند. این نیروها که «یایا» خوانده می‌شدند به واحدهای تن نفره، صد نفره و هزار نفره تقسیم شده هر یک دارای فرمانده مخصوص خود بودند. مخارج این نیروها زیاد بود و عظمت خلق شده در آن‌ها موجب به وجود آمدن نگرانی در سران حاکمیت شد. اورهان این
به وجود آمدن نگرانی در سران حاکمیت شد. اورهان این مسئله را با وزیر و سایر مقامات در میان گذاشت که خلیل چَنداری برای حل این مشکل طرح پی ریزی نیرویی موسوم به "ینی‌چری" را مطرح کرد. در این طرح چنداری پیشنهاد کرد به واسطه حقی که حاکمیت برای خود قائل است، کودکان سرزمین‌های تازه به تصرف درآمده را وارد ارتش کنند تا آن‌ها نیز شرایط زندگی بهتری بیابند. این مدعی بود این کار سایر افراد را نیز به پیوستن به ارتش عثمانی به صورت داوطلبانه تشویق خواهد کرد. بر طبق این توصیه اورخان هزاران تن از بهترین پسران خانواده‌های
اورخان هزاران تن از بهترین پسران خانواده‌های مسیحی را برگزید. این افراد بر اساس استعدادهای خود آموزش داده شدند و در مقام مختلف از جمله مرابط بالای حکومتی به کار گماشته شدند. این رویه برای قرن‌ها پس از اورخان ادامه پیدا کرد. کشورگشایی. اورخان به کمک نیروهای جهادگر و در راس سواره نظام سبک خود شروع به تهاجمات در شمال غربی آناتولی کرد. در ابتدا شهر مودانیا که بندر شهر بورسا به حساب می‌آمد، در ساحل دریای مرمره در سال ۱۳۲۱ میلادی به کنترل او درآمد. اورخان سپس نیروهای خود به در غالب سه لشکر به نواحی مختلف اعزام
خود به در غالب سه لشکر به نواحی مختلف اعزام کرد. با مذاکراتی که صورت گرفت حاکم بیزانسی بورسا فرمانبری او را پذیرفت و با تسلیم شهر، خود و فرزندانش به صفوف ارتش اورخان پیوستند. با انقیاد بورسا، اورخان نیروهای خود را بر تنگه بوسفور و تصرف شهرهای ساحلی آن متمرکز کرد. آندرونیکوس سوم، امپراتور بیزانس با احساس خطر از تحرکات ترکان، ارتشی متشکل از مزدوران، گردآوری و روانه آناتولی کرد. این لشکر در محلی به نام پلکانون در غرب نیکومدیا با سپاهیان اورخان روبرو شد. اورخان از درگیر شدن در نبردی تمام عیار اجتناب و بخشی از
از درگیر شدن در نبردی تمام عیار اجتناب و بخشی از کمانداران خود را جهت حمله به بیزانسی‌ها گسیل کرد. با مشاهده عدم عزم ترکان در نبرد، آندرونیکوس قصد عقب‌نشینی نمود. با بروز تأخیر در این امر، بیزانسی مجبور به بازگشت و تقابل با مهاجمان شدند. با وجود زخم برداشتن شخص امپراتور، در نهایتاً این نبرد بدون نتیجه به پایان رسید. زین پس امپراتور با صرف نظر از آناتولی هیچگاه دیگر اقدام مشابهی را تکرار نکرد. نیقیه، دومین شهر بزرگ بیزانس پس از یک محاصره سه ساله نهایتاً در سال ۱۳۳۱ میلادی به دست نیروهای اورخان سقوط کرد.
سال ۱۳۳۱ میلادی به دست نیروهای اورخان سقوط کرد. گفته می‌شود بسیاری از جمعیت این شهر پیش از سقوط آن، این مکان را به مقصد قسطنطنیه ترک کرده بودند به وجهی که ابن بطوطه، تاریخ‌نگار عرب هفت ماه بعد شهر را «در حال اضمحلال و خالی از سکنه جز با حضور تعداد اندکی در خدمت سلطان» توصیف می‌کند. با از دست دادن نیقیه آندرونیکوس به این اطمینان رسید که او دیگر لزوماً با ابزار نظامی نمی‌تواند بقای امپراتوری و مخصوصاً حفظ قسطنطنیه را تضمین کند. از همین رو جهت انجام ملاقات به شکلی تحقیر آمیز سال ۱۳۳۳ میلادی خود را به اردوگاه
شکلی تحقیر آمیز سال ۱۳۳۳ میلادی خود را به اردوگاه اورخان در محاصره نیکومدیا رساند. این دیدار که نخستین ارتباط دیپلماتیک بین طرفین به حساب می‌آمد، به پذیرش پرداخت خراج از سمت امپراتور شوکت باخته، در قبال واگذاشته شدن اراضی اندک باقی مانده در آناتولی به او انجامید. شهر نیکومدیا سال ۱۳۳۷ میلادی به مناطق تحت حاکمیت اورهان ملحق شد و او سلیمان، پسر ارشدش را که رهبری مهاجمان به شهر را بر عهده داشت، به فرمانداری آن گمارد. با تصرف اسکوتاری (امروزه اوسکودار) بیشتر شمال غرب آناتولی به انقیاد اورخان درآمد. با این حال
غرب آناتولی به انقیاد اورخان درآمد. با این حال بیشتر خط ساحلی این منطقه همچنان در کنترل امپراتوری بیزانس بود که آن نیز مشکل و تهدید چندانی برای خاندان عثمانی به حساب نمی‌آمد. از سال ۱۳۴۵ میلادی راهبرد اورخان درگرفتن اراضی از غیر مسلمانان به حمله به سرزمین‌های اسلامی تحت حاکمیت امرای ترک تغییر یافت. این اقدام اورهان نیازمند به مشروعیت بود. در این زمان با مرگ حاکم امیرنشین قراسی و پدیداری جنگ داخلی بین دو پسر او جهت جانشینی پدر، اورهان به بهانه بازگرداندن صلح و آرامش اقدام به مداخله کرد. با ورود نیروهای
صلح و آرامش اقدام به مداخله کرد. با ورود نیروهای عثمانی به میدان نبرد هر دو مدعی حاکمیت درون قلعه شهر پرگامیوم (امروزه پرگاما) به محاصره درآمدند. در جریان درگیری‌ها یکی از آن‌ها کشته و دیگری به اسارت درآمد. با این پیروزی، پرگامیوم و مناطق اطراف آن زیر سلطه اورخان قرار گرفت. سلطه بر این امیرنشین اراضی عثمانی را با امیرنشین چناقلعه هم‌مرز کرد. تا این زمان مناطق تحت کنترل بیگ‌نشین عثمانی به چهار منطقه تقسیم می‌شد: دوران تحکیم. با سلطه بر قراسی، قریب به بیست سال از حاکمیت اورهان در صلح و آرامش سپری شد. در این
از حاکمیت اورهان در صلح و آرامش سپری شد. در این مدت اورخان به تشکیل یا گسترش نهادهای نظامی و غیرنظامی در مناطق تحت سلطه خود پرداخت. او در این بیست سال، حاکمیت نظم و ثبات داخلی را تضمین کرد، مدارس و مساجد متعددی ساخت و سازمان‌های خدمات عمومی گسترده‌ای تأسیس نمود. اورخان از آن پس جز تصرف آنکارا دیگر دست به توسعه اراضی خود نزد. او برای حفظ این صلح و آرامش با وجود نبردهای اولیه، روابط حسنه‌ای با آندرونیکوس سوم، امپراتور بیزانس و جانشینان او بر قرار کرد. با این حال پدیداری جنگ داخلی در بیزانس و استفاده از
این حال پدیداری جنگ داخلی در بیزانس و استفاده از نیروهای ترک به عنوان مزدور در این درگیری‌ها، پای اورخان را که از جانب ژان ششم، امپراتور جدید بیزانس به عنوان قدرتمندترین حکمران ترک در آناتولی به‌شمار می‌رفت، نیز به این میدان کشید. امپراتور به امید به‌کارگیری از نیروهای عثمانی در جهت منافع خود، ثئودورا، یکی از دخترانش را با وجود اختلافی سنی زیاد و تفاوت مذهب به عقد اورخان درآورد. شرح مراسم عروسی این دو تن که در سلیمبریا (سیلیوری کنونی) برگزار شد، به تفصیل توسط نویسندگان بیزانسی به ثبت رسیده است. مدتی بعد
توسط نویسندگان بیزانسی به ثبت رسیده است. مدتی بعد اورخان و امپراتور حوالی کنستانتینوپولیس با یکدیگر دیدار نمودند و جشن بزرگ دیگری بر پا کردند. در این بین حملات غارت گرانه عده ای از ترکمانان به شهرهای بیزانسی در جانب غربی تنگه داردانل، موجب برخورد قهر نیروی‌ها بیزانسی با آن‌ها و بروز تنش و به تیرگی گرویدن روابط امیر عثمانی و حکام بیزانسی گردید. اضمحلال امپراتوری بیزانس. بروز جنگ داخلی و هدف قرار گرفتن توسط ترکمن‌ها از یک طرف و دست اندازی دولت-شهرهای تاجر ایتالیایی همانند ونیز و جنوا نسبت به منافع و اراضی
همانند ونیز و جنوا نسبت به منافع و اراضی امپراتوری بیزانس، این امپراتوری در سراشیبی سقوط قرار گرفت. دولت بیزانس به اندازه‌ای ضعیف شده بود که دیگر نمی‌توانست در مقابل تجاوز دریایی دولت-شهرهای ایتالیایی مقاومت کند. شرایط به اندازه ای تشدید شد که جمهوری جنوا توانست بخشی از ساحل کنستانتینوپول را که "گالاتا" نامیده می‌شد، به کنترل خود درآورد. حضور پر رنگ تجاری و سلطه ناوگان دریایی جنوا بر منطقه، امپراتوری بیزانس را که تقریباً تمامی ذخایر و منابع مالی خود را پس از یک جنگ داخلی شش ساله از دست داده بود، تحت فشار
از یک جنگ داخلی شش ساله از دست داده بود، تحت فشار اقتصادی مضاعفی قرار داد. تلاش بیزانسی‌ها برای جذب تاجران خارجی با کاهش تعرفه‌های مالی، به دو جنگ این دولت و جمهوری جنوا در سال‌های ۱۳۴۸ و ۱۳۵۲ انجامید که با وجود بهره‌گیری از اتحاد با ونیزی‌ها، با از بین رفتن نیروی دریایی بیزانس به نتیجه خاصی نرسید. گفته می‌شود در این کشاکش، اورخان که از حضور ونیزی‌ها در منطقه و اقدامات آن‌ها ناراضی بود، به جنوایی‌ها کمک رسانی کرد و حتی نیروهایی نیز در اختیار آن‌ها قرار داد. در تب‌وتاب این اوضاع و با بهره‌گیری از ضعف و
داد. در تب‌وتاب این اوضاع و با بهره‌گیری از ضعف و استیصال بیزانسی‌ها، سلیمان پاشا، فرزند ارشد اورخان با گذر از تنگه داردانل در اقدامی جسورانه قلعه "زیپ" (Tzympe) را در سال ۱۳۵۶ به تصرف خود درآورد تا جای پای محکمی برای عثمانی در جانب اروپایی تنگه باز کند. البته برخی بر این باورند که امپراتور خود این قلعه را به ترکان سپرد. پس از زلزله مخرب سال ۱۳۵۴ و تخلیه سکنه منطقه، سلیمان موفق شد با پیشروی هر چه بیشتر خود را به گلیبلو به برساند. او با رد پیشنهادهای متعدد مادی امپراتور ژان ششم برای پس دادن قلعه و شهر
مادی امپراتور ژان ششم برای پس دادن قلعه و شهر گلیبولو، ترکان مهاجر را در آن سکنا داد. ژان برای تحقق خواسته خود به اورخان که داماد او به حساب می‌آمد، نیز متوسل شد اما مجدداً به نتیجه‌ای نرسید. سال‌های پایانی عمر. عمر اورخان بلندترین و طول دوران حاکمیت او یکی از بلندترین سلطنت‌ها بین تمامی سلاطین عثمانی به حساب می‌آید. در سال‌های آخر زندگانی اورخان معاشی منزویانه در شهر بورسا پیش گرفت و بیشتر امور حکومتی را به پسر دوم خود، مراد سپرد. خلیل، پسر اورخان از ثئودورا در سال ۱۳۵۶ در سواحل ازمیت توسط یک کشتی تجاری
در سال ۱۳۵۶ در سواحل ازمیت توسط یک کشتی تجاری جنوایی که در کنار تجارت به دزدی دریایی نیز مشغول بود، ربوده و به جزیره فوکایا در دریای اژه منتقل شد. نهایتاً از طریق امپراتوری بیزانس و با پرداخت باج ۱۰۰ هزار سکه طلا خلیل به خانه بازگشت. این درحالی بود که بیزانسی‌ها برای ساخت نیروی دریایی برای جنگ در مقابل جنوا تنها از ۵۰ هزار سکه طلا استفاده کرده بودند. سلیمان پاشا، فرزند اورخان که احتمالاً قرار بود بر منصب پدر تکیه بزند، در سال ۱۳۵۷ در اثر جراحات حاصل از سقوط از پشت اسب پیش از پدر درگذشت. مرگ سلیمان ضربه
از پشت اسب پیش از پدر درگذشت. مرگ سلیمان ضربه روحی سنگینی به اورخان وارد کرد. اورخان که گفته می‌شود غم از دست دادن فرزند او را به شدت متأثر کرده بود، در سال ۱۳۶۲ و احتمالاً با دلایل طبیعی در بورسا، در سن هشتاد سالگی و پس از ۳۶ سال حکمرانی چشم از جهان فروبست و در همان‌جا در مقبره‌ای اختصاصی به خاک سپرده شد.
سورس‌فورج یک خدمت (سرویس) وب است که برای مشتریان نرم‌افزارها یک محل مرکزی برخط برای کنترل و مدیریت پروژه‌های نرم‌افزاری متن‌باز و نرم‌افزارهای تجاری پژوهشی تهیه می‌بیند. در این سایت، میزبانی مخزن کد منبع، ردیابی اشکال‌ها، آینه دانلودها برای بارترازی، یک ویکی برای مستندات، لیست ایمیل کاربران و توسعه‌دهندگان، تالار گفتگوی کاربران، بازخوردهای و نرخ‌دهی، یک قسمت برای خبر فوری، همچنین بلاگ‌نویسی کوچک برای انتشار بروزرسانی پروژه، و دیگر ویژگی‌ها تدارک دیده شده است. سورس‌فورج یکی از اولین سایت‌های ارائه دهنده این
سورس‌فورج یکی از اولین سایت‌های ارائه دهنده این نوع خدمت (سرویس) رایگان برای پروژه‌های متن‌باز است. از سال ۲۰۱۲، این وبگاه روی نرم‌افزار اجرا می‌شود. سورس‌فورج میزبانی رایگان و نیز دسترسی رایگان به ابزارهای به‌خصوص برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز فراهم می‌کند. سایت سورس‌فورج در سپتامبر سال ۲۰۲۰ اعلام کرد که در مخزن خود بیش از ۵۰۲٬۰۰۰ پروژه را میزبانی کرده‌ و اینکه بیش از ۳٫۷ میلیون کاربر ثبت‌نام شده دارد. سورس فورج امکان دسترسی رایگان برای میزبانی وب و ابزارهایی برای توسعه دهندگان
برای میزبانی وب و ابزارهایی برای توسعه دهندگان نرم‌افزارهای آزاد/متن‌باز فراهم می‌کند و در این زمینه با سایت‌هایی مانند: گیت‌هاب Ruby Forge , Tigris.org, BountySource, Launchpad, BerliOS, JavaForge, GNU Savannah, و Gitorious در رقابت است.
یهودیان جمعیت نسبتاً کوچک اما پرنفوذی در ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۰۱ جمعیت این گروه بالغ بر ۴ میلیون نفر برآورد شده اما تحقیقات دانشگاه برندایس این رقم را بیش از ۷ میلیون نفر برآورد می‌کند. شهرهای نیویورک، میامی، لس‌آنجلس و فیلادلفیا به‌ترتیب بیشترین تعداد ساکنین یهودی را دارا هستند. در سال ۱۹۸۶ یک سوم کل روسای انجمنهای دانشجویی دانشگاه هاروارد را یهودیان تشکیل می‌دادند. بر طبق برآوردهای مؤسسه هیلل امروزه بیش از یک پنجم دانشجویان دانشگاه‌های برتر ایالات متحده آمریکا (مانند موسسات آیوی
برتر ایالات متحده آمریکا (مانند موسسات آیوی لیگ) را یهودیان تشکیل می‌دهند. این درحالی است که یهودیان فقط ۲٪ کل جمعیت آمریکا را تشکیل می‌دهند. به‌طور نمونه در صد جمعیت یهودیان در دانشگاه هاروارد و دانشگاه پنسیلوانیا هر کدام ۳۰٪، در دانشگاه جرج واشینگتن ۳۱٪، و در دانشگاه کرنل ۲۵٪ می‌باشد. بسیاری از صاحب نامان علمی، اقتصادی و صنعتی آمریکا را یهودیان تشکیل می‌دهند. یهودیان آمریکا سهم زیادی در پیشرفت علمی ایالات متحده آمریکا داشته و دارند. از ریچارد فاینمن گرفته تا آلبرت اینشتین این گروه ۳۷٪ برندگان جوایز نوبل
تا آلبرت اینشتین این گروه ۳۷٪ برندگان جوایز نوبل در این کشور و نزدیک به ۸٪ کل رؤسای شرکت‌های بزرگ آمریکایی را تشکیل می‌دهند. همچنین یهودیان ایالات متحده آمریکا نقش مهمی در اقتصاد آمریکا و همچنین در صحنه سیاسی و رسانه‌ای آمریکا را به خود اختصاص داده‌اند.
مدیریت محتوا (CM) مجموعه‌ای از فرایندها و فناوری‌هاست که جمع‌آوری، مدیریت و انتشار اطلاعات را در هر شکل یا به هر روش، پشتیبانی می‌کند. در سال‌های اخیر این اطلاعات معمولاً محتوا، یا به‌طور دقیق، محتوای دیجیتالی نامیده می‌شود. محتوای دیجیتالی ممکن است به شکل متن (مانند اسناد الکترونیکی)، فایل‌های چندرسانه‌ای (مانند فایل‌های صوتی یا تصویری)، یا هر نوع فایل دیگری باشد که از چرخهٔ عمر محتوا (که نیاز به مدیریت دارد)تبعیت می‌کندواستانداردهای آن را داشته باشد. فرایند مدیریت محتوا. شیوه‌ها و اهداف مدیریت محتوا بر
مدیریت محتوا. شیوه‌ها و اهداف مدیریت محتوا بر اساس مأموریت و ساختار نظارت سازمانی متفاوت است. سازمان‌های خبری، وب‌سایت‌های تجارت الکترونیکی و مؤسسات آموزشی، همگی به شیوه‌های مختلف از مدیریت محتوا استفاده می‌کنند. این امر، تفاوت در واژگان و نام‌ها و تعداد مراحل فرایند را نشان می‌دهد. مثلاً، نمونه‌ای از محتوای دیجیتالی توسط یک یا چند نویسنده ایجاد می‌شود. با گذر زمان ممکن است آن محتوا ویرایش شود. یک یا چند نفر ممکن است بعضی غلط‌های ویرایشی را تذکر دهند که محتوا را برای انتشار بهبود بخشد. انتشار می‌تواند
محتوا را برای انتشار بهبود بخشد. انتشار می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد؛ می‌تواند عمل انتقال محتوا به دیگران، یا اعطای حق دسترسی دیجیتالی به یک محتوای مشخص برای یک فرد مشخص یا گروهی از افراد باشد. بعدها ممکن است محتوا توسط شکل دیگری از محتوا جایگزین، و در نتیجه حذف، یا غیرقابل استفاده شود. مدیریت محتوا یک فرآیند ذاتاً مشترک است که اغلب شامل نقش‌ها و مسئولیت‌هایی به شرح زیر است: جنبهٔ حیاتی مدیریت محتوا، توانایی مدیریت نسخه‌های مختلف محتوای منتشرشده است. نویسندگان و ویراستارها اغلب نیاز دارند نسخه‌های
نویسندگان و ویراستارها اغلب نیاز دارند نسخه‌های قدیمی ویرایش‌شده را به دلیل شکست فرایند یا یک سلسله ویرایش‌های نامطلوب، بازیابی کنند. جنبهٔ دیگر مدیریت محتوا که به اندازهٔ قبلی مهم است، ایجاد محتوا، نگهداری و استفاده از استانداردهای بررسی است. هر بخش از فرایند ایجاد و بررسی محتوا نقش منحصر به فرد و مجموعه‌ای مسئولیت در توسعه و/یا انتشار محتوا دارد. هر عضو از تیم بررسی نیاز به استانداردهای روشن و مختصری دارد که باید همیشه برقرار باشد تا ثبات طولانی‌مدت و سلامت پایگاه دانش را تضمین کند. یک سیستم مدیریت محتوا
پایگاه دانش را تضمین کند. یک سیستم مدیریت محتوا مجموعه‌ای از فرآیندهای خودکار است که ممکن است ویژگی‌های زیر را پشتیبانی کند: سیستم‌های مدیریت محتوا شکل‌های زیر را به خود می‌گیرند: آقای Marc Feldman، کارشناس مدیریت محتوا، سه ساختار نظارتی اصلی در مدیریت محتوا را چنین بیان می‌کند: محلی‌سازی، متمرکزسازی و متحدسازی، که هر کدام نقاط ضعف و قوت خود را دارند. "نظارت از طریق محلی‌سازی": مدل‌های نظارت از طریق محلی‌سازی، با قرار دادن کنترل در دست کسانی که بیش از همه با محتوا سر و کار دارند، یعنی کارشناسان محتوا، به
با محتوا سر و کار دارند، یعنی کارشناسان محتوا، به آن‌ها قدرت می‌دهند و موجب بروز خلاقیت در ایشان می‌شوند. این فواید به قیمت از دست رفتن نسبی کنترل و نظارت مدیریتی حاصل می‌شود. "نظارت از طریق متمرکزسازی": وقتی اهرم‌های کنترل به شدت متمرکز می‌شوند، سیستم‌های مدیریت محتوا می‌توانند پیام خود را با نام تجاری متحد و بسیار واضح، ارائه کنند. علاوه بر این، ساختار نظارتی متمرکزسازی در مدیریت محتوا فرصت‌های زیادی برای صرفه‌جویی در هزینه‌های سازمان‌ها ایجاد می‌کند، مثلاً ۱) پرهیز از تلاش‌های موازی در ایجاد، ویرایش،
۱) پرهیز از تلاش‌های موازی در ایجاد، ویرایش، قالب‌بندی، هدف‌گذاری مجدد و بایگانی محتوا، ۲) از طریق مدیریت فرآیند و ساده‌سازی تمام فعالیت‌های مربوط به محتوا، یا ۳) از طریق گسترش منظم یا به روز رسانی سیستم مدیریت محتوا. "نظارت از طریق متحدسازی": مدل‌های نظارت از طریق متحدسازی، به‌طور بالقوه فواید هر دو مدل کنترل محلی‌سازی و متمرکزسازی را محقق می‌کنند، و در عین حال نقاط ضعف هر دو را نیز دارند. اگرچه نرم‌افزار سیستم‌های مدیریت محتوا ذاتاً برای توانمندسازی مدل‌های نظارت از طریق متحدسازی ایجاد شده‌اند، اما تحقق
نظارت از طریق متحدسازی ایجاد شده‌اند، اما تحقق بخشیدن به این مزایا می‌تواند سخت باشد، چون مثلاً نیازمند مذاکرهٔ مرزهای کنترل با مدیران محلی و سازندگان محتوا است. دربارهٔ شرکت‌های بزرگ، به‌طور خاص، شکست در پیاده‌سازی کامل یا تحقق بخشیدن به ساختار نظارتی متحدسازی، برابر است با شکست در تحقق کامل بازگشت سرمایه و صرفه‌جویی در هزینه‌هایی که با سیستم‌های مدیریت محتوا حاصل می‌شوند. مراحل مختلف در مدیریت محتوا عبارتند از: پیاده‌سازی. پیاده‌سازی مدیریت محتوا باید بتواند توزیع محتوا و قوانین دیجیتالی در چرخهٔ عمر
بتواند توزیع محتوا و قوانین دیجیتالی در چرخهٔ عمر محتوا را مدیریت کند. معمولاً سیستم‌های مدیریت محتوا با مدیریت قوانین دیجیتالی به منظور کنترل دسترسی کاربران و قوانین دیجیتالی درگیر هستند. در این مرحله سیستم‌های مدیریت قوانین دیجیتالی با ساختارهای فقط‌خواندنی، بعضی محدودیت‌ها را در پیاده‌سازی مدیریت محتوا اعمال می‌کنند، که به افراد اجازه نمی‌دهد محتویات محافظت‌شده را در چرخهٔ عمرشان تغییر دهند. ایجاد مطلب جدید با استفاده از یک محتوای مدیریت‌شده (محافظت‌شده) نیز مسئله‌ای است که دسترسی به محتویات محافظت‌شدهٔ
نیز مسئله‌ای است که دسترسی به محتویات محافظت‌شدهٔ خارج از مدیریت سیستم‌های کنترل را میسر می‌کند. موارد کمی از پیاده‌سازی مدیریت محتوا وجود دارد که تمام این مسائل را پوشش دهد.
تنگهٔ برینگ به پیکره آبی گویند که آلاسکا را از منتهی‌الیه شرقی سیبری جدا می‌کند. عرض این تنگه در حدود ۸۲ کیلومتر (51 mi) است. دو جزیره دایمید بزرگ (متعلق به روسیه) و دایمید کوچک (متعلق به آمریکا) تقریباً در میان این تنگه قرار دارند. نام این تنگه به افتخار دریانورد دانمارکی ویتوس برینگ که در خدمت دربار روسیه تزاری بود و آلاسکا را کشف نمود انتخاب شد. دماغه دژنف در طرف سیبری و دماغه پرینس آو ویلز در طرف آلاسکای این تنگه قرار دارد. این تنگه دریای چوکچی (بخشی از اقیانوس منجمد شمالی) در شمال را با دریای برینگ
از اقیانوس منجمد شمالی) در شمال را با دریای برینگ (بخشی از اقیانوس آرام) در جنوب به هم می‌پیوندد.) گفته شده، معمولاً در زمستان یک پل یخی فاصلهٔ بین جزایر دایمید را طی (متصل) می‌کند؛ در این مواقع، از نظر تئوری (اگرچه قانونی نیست، زیرا سفر بین دو جزیره ممنوع است.) می‌توان پیاده بین ایالات متحده و روسیه رفت.
جرزی سیتی (به انگلیسی: "Jersey City") شهری است در ایالت نیوجرسی از کشور ایالات متحده آمریکا. شهری ساحلی با جذابیت‌های توریستی فراوان که همه ساله توریست‌های فراوانی را به این شهر می‌کشاند. جرزی سیتی بین رودخانه هادسون و خلیج بالای نیویورک و در فاصله کمی از منهتن قرار گرفته است. براساس سرشماری سال ۲۰۱۰ ایالات متحده، جمعیت این شهر ۲۴۷۵۹۷ می‌باشد که دومین شهر پرجمعیت در ایالت نیوجرزی است. بر اساس گزارش اداره آمار آمریکا، وسعت این شهر ۵۴۵۹۶ کیلومتر مربع و ارتفاع آن ۶ متر است.
نیوآرک (Newark) بزرگترین شهر ایالت نیوجرزی در کشور ایالات متحده آمریکا است. فرودگاه بین‌المللی لیبرتی نیوآرک در این شهر قرار دارد. دفتر مرکزی چندین شرکت مهم از جمله پرودنشال فایننشل، پابلیک سرویس، پاناسونیک آمریکای شمالی و آی‌دی‌تی در این شهر قرار دارد.
دانشگاه نیومکزیکو یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شهر آلبوکرکی واقع در ایالت نیومکزیکو آمریکا است. این دانشگاه، بزرگترین دانشگاه ایالت نیومکزیکو و یکی از بزرگترین مؤسسات استخدام‌کننده در این ایالت است. دانشگاه نیومکزیکو مقاطع کارشناسی، کارشناسی‌ارشد، و دکترا را در زمینه‌های هنر، علوم و مهندسی ارائه می‌دهد. پردیس اصلی آن در آلبوکرکی در مساحتی بالغ بر ۲٫۴ کیلومترمربع است. موری گل-مان از برندگان جایزه نوبل فیزیک ۱۹۶۹ در زمینه تحقیقات بر روی ذرات بنیادی، در این دانشگاه تدریس می‌کرد.
دانشگاه ایالتی نیومکزیکو یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در لاس کروسس واقع در ایالت نیومکزیکو آمریکا است که در سال ۱۸۸۸ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است.
سانتافه مرکز ایالت نیومکزیکو آمریکاست. سانتافه سومین شهر بزرگ ایالت نیومکزیکو است و جمعیت آن ۱۴۳٬۹۵۷ نفر است (سال ۲۰۱۷). شهر سانتافه با ۲۱۳۲ متر ارتفاع از سطح دریا، مرتفع‌ترین مرکز ایالت در ایالات متحده آمریکا است. کاپیتول ایالت نیومکزیکو مرکز سیاسی ایالت است. نام. نام سانتافه (Santa Fé) اسپانیایی و به معنی «ایمان مقدس» است. نام کامل این شهر «لا ویلا رئال دلا سانتا فی دسان فرانسیسکو آسیس» (La Villa Real de la Santa Fé de San Francisco de Asís) است که «شهر پادشاهی ایمان مقدس فرانسیس مقدس آسیس» معنی می‌دهد.
ایمان مقدس فرانسیس مقدس آسیس» معنی می‌دهد. منابع. Wikipedia contributors, "Santa Fe, New Mexico," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Santa_Fe,_New_Mexico&amp;oldid=199745946
رازوِل از شهرهای ایالات نیومکزیکو آمریکا است. براساس آمار اعلام شده در سال ۲۰۰۵ جمعیت این شهر معادل ۴۸٬۳۶۶ نفر بوده‌است که بدین ترتیب پنجمین شهر پرجمعیت ایالت نیومکزیکو محسوب می‌گردد. دمی مور زادهٔ این شهر است. حادثهٔ رازول. مهمترین و جنجالی‌ترین حادثهٔ مربوط به رویت شیء ناشناس پرنده یا بشقاب پرنده‌ها در سال ۱۹۴۷ است که در حوالی این شهر اتفاق افتاد. حادثهٔ رازول، اسرارآمیزترین و معروف‌ترین رویت بشقاب پرنده‌ها و بیگانگان در عصر حاضر است. هنوز هم بعد از گذشت نزدیک به ۷۴ سال، بومیان منطقه و یوفولوژیست‌ها بر
نزدیک به ۷۴ سال، بومیان منطقه و یوفولوژیست‌ها بر این باورند که دولت آمریکا، جسد فرازمینی‌ها را بعد از حادثه ربوده و لاشهٔ بشقاب پرندهٔ معروف رازول را هم در منطقهٔ ۵۱ نگهداری می‌کند. منابع. Wikipedia contributors, "Roswell, New Mexico," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Roswell,_New_Mexico&amp;oldid=223076355
لاس کروسس (به انگلیسی: Las Cruces) از شهرهای ایالات نیومکزیکو آمریکا و دومین شهر بزرگ این ایالت است. این شهر که به «شهر صلیب‌ها» نیز شهرت دارد مرکز شهرستان دونیا آنا است و ۹۷٬۶۱۸ نفر جمعیت دارد. دانشگاه ایالتی نیومکزیکو در این شهر قرار دارد. لاس کروسس مرکز جغرافیایی و اقتصادی دره حاصلخیز مسیا است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.