payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌شمار می‌آید. جوایز. فیلم در جشنواره فیلم ونیز در سال ۱۹۶۴ برای سه جایزه نامزد شد که از آن جمله شیر طلایی بود، ولی تنها ۲ جایزه OCIC و جایزه ویژه هیئت داوران را از آن خود نمود. این فیلم در سال ۱۹۶۶ در ایالات متحده آمریکا منتشر شد و برای سه جایزهٔ اسکار نامزد شد: جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه، جایزه اسکار بهترین طراحی لباس (دانیلو دوناتی) و جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم.
رنه آنژلیل (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۴۲ - درگذشته ۱۴ ژانویه ۲۰۱۶) مدیر برنامه‌ها و سپس همسر سلین دیون بود که به وی در راه تبدیل شدن به یک ستاره در دنیای موسیقی کمک کرد. رنه آنژلیل در ۱۶ ژانویه ۱۹۴۲ در شهر مونترال استان کبک به دنیا آمد و پس از سرپرستی چند گروه موسیقی در کانادا، هنگامی که سلین دیون ۱۲ ساله بود، به او کمک کرد تا نخستین آلبومش را منتشر کند. آنژلیل که در سال ۱۹۹۴ با سلین دیون ازدواج کرد و با او سه فرزند داشت، در طول سال های بیماری رنه آنژلیل، سلین دیون دو بار به مدت طولانی کار خود را کنار گذاشت تا از او
بار به مدت طولانی کار خود را کنار گذاشت تا از او مراقبت کند. در پی ابتلا به سرطان حنجره در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۶ در منزلش در شهر لاس وگاس، ایالت نوادا درگذشت.
وسایل و ابزار خوشنویسی در خلق یک اثر مطلوب بسیار مؤثرند. ابزار خوب مشوق هنرمند در ادامه کار و پیشرفت اوست. ابزار اصلی خوشنویسی. مهمترین ابزار خوشنویسی عبارتند از: دوات به ظرفی که مرکب لیقه دار در آن قرار می‌گیرد دوات می‌گویند.مناسب است که از دوات مسی استفاده گردد چرا که به گفته اساتید گذشته یکی از راه های سالم ماندن مرکب استفاده از دوات مسی است. یون های مس از کپک زدن مرکب جلوگیری می کند و حتی در کشش و پوشش مرکب که امر مهمی در نزد خوشنویسان حرفه ای است تاثیر بسزایی دارد. لیقه الیافی است که درون دوات قرار
بسزایی دارد. لیقه الیافی است که درون دوات قرار داده می‌شود تا مرکب را به خود بگیرد و آمادهٔ نگارش سازد. معمولا جنس لیقه از ابریشم بوده و در میزان مرکب گیری قلم مؤثر است. تنظیم مرکب می بایست به گونه ای باشد که زمان واژگون شدن دوات مرکب از آن به بیرون نریزد و از طرفی حین مرکب برداری نگارش یک یا چند حرف میسر باشد. کتابت نویسان ترجیح میدهند تنظیم مرکب طوری باشد که بتوانند یک کلمه یا چند کلمه را با یک مرکب برداری تحریر نمایند. در اینجا اهمیت مقدار و جنس لیقه، غلظت مرکب و حجم و جنس و شکل دوات مشخص میشود. دیگر
غلظت مرکب و حجم و جنس و شکل دوات مشخص میشود. دیگر ابزارهای خوشنویسی. افزون بر آن از وسایل خوشنویسی می‌توان به‌ابزار زیر اشاره کرد: به‌غیر از وسایلی که نام برده شد چند ابزار فرعی دیگر نیز در کار کتابت استفاده می‌شود؛ مانند قیچی یا کاتر برای بریدن کاغذ، دو خط‌کش مدرّج کوچک و بزرگ و گونیا (برای کتیبه‌نویسی چند گونیا لازم است)، خط‌کش T به همراه چند مداد سیاه و قرمز، و انواع کاغذها و مقواها. بعضی از استادان پیشین، خود مرکب دلخواه را اعم از مشکی و رنگ‌های مختلف می‌ساختند و کاغذها را برای این که قابل نوشتن شود
می‌ساختند و کاغذها را برای این که قابل نوشتن شود آهار داده و مهره می‌زدند. آنان اغلب وسایل و لوازم و کارهای کتابت را خود تهیه می‌کردند؛ از قبیل تهیه سطر و جدول‌کشی، تذهیب، زرافشانی، رنگ آمیزی کاغذ حتی تجلید و صحافی و غیره؛ ولی امروزه چون انجام این امور مستلزم صرف دقت بسیار و خارج از وقت و حوصله‌است، افرادی دیگر به این خدمات مشغولند و شرکت‌های تولیدی و کارخانه‌های کاغذسازی، صحافی‌ها و غیره و نیاز را تأمین می‌کنند.
انریکه ایرازوکی (زاده ۱۹۴۴-درگذشته ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰) هنرپیشه اسپانیایی است. او به خاطر ایفای نقش مسیح در فیلم "انجیل به روایت متی" اثر پیر پائولو پازولینی مشهور گشته است. انریکه ایرازوکی روز ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰ در ۷۶ سالگی در شهر بارسلون درگذشت.
نمرود (عبری: נִמְרוֹד) از شخصیت‌های عهد عتیق است. بنا به روایت تورات، نمرود از شاهان بابل بود که دستور ساخت برج بابل را داد. بنابر نقل کتاب پیدایش (۱۰:۸) نمرود از فرزندان کوش پسر حام پسر نوح بود: «و کوش نمرود را آورد. او به جبار شدن در جهان شروع کرد. وی درحضور خداوند صیادی جبار بود. از این جهت می‌گویند: «مثل نمرود، صیاد جبار در حضور خداوند». نمرود در برابر ابراهیم. در تورات، هیچ چیز دربارهٔ ملاقات و گفتگوی بین نمرود و ابراهیم نیامده است؛ بنا به روایت تورات ابراهیم هفت نسل با نمرود فاصله دارد، نمرود پسر
ابراهیم هفت نسل با نمرود فاصله دارد، نمرود پسر نواده نوح است در حالی که ابراهیم دهمین نواده از تبار نوح محسوب می‌شود (پیدایش ۱۰:۱۱). با این حال در روایات یهودی از جمله در تلمود، محاجه بین نمرود و ابراهیم آمده‌است؛ این محاجه را عموماً نوعی رویارویی خیر و شر و ایستادگی یکتاپرستی در برابر شرک تعبیر می‌کنند. در یوبیل آمده‌است که نمرود در برابر خدا ایستاد و خود ادعای خدایی کرد و سومری (منظور کلدانیان)ها در برابرش به سجده می‌افتادند (یوبیل ۵:۳۳) داستان نخستین رویارویی ابراهیم و نمرود در میدراش ربی چنین آمده‌است:
ابراهیم و نمرود در میدراش ربی چنین آمده‌است: و او ابراهیم را به نزدیک نمرود آوردند. نمرود او را گفت که آتش را سجده کن. ابراهیم گفت تمنا این که آب را سجده کنم، که آتش را فرونشاند! نمرود گفت که آب را سجده کن. ابراهیم گفت تمنا این که ابر را سجده کنم که آب را بیاورد! نمرود گفت که ابر را سجده کن. ابراهیم گفت تمنا این که باد را سجده کنم که ابرها را در آسمان پراکنده‌سازد. نمرود گفت که باد را سجده کن. ابراهیم او را گفت که اینک مرا دستوری ده تا مگر آن انسانی را سجده کنم که تاب آن باد بیاورد. نمرود با او گفت که سخن
کنم که تاب آن باد بیاورد. نمرود با او گفت که سخن در میان سخن می‌آوری، آتش را سجده خواهم کرد و جز او کسی را سجده نکنم و در آتش تو را خواهم افکندن مگر خدایی که تو او را سجده کنی، آمده تو را از عذاب آتش من برهاند؛ و هاران برادر ابراهیم آن جا ایستاده بود. با خود گفت که من چه کنم؟ اگر ابراهیم به سلامت بیرون آید، خواهم گفت: من از پیروان ابراهیمم و اگر نمرود پیروز گردد خواهم گفت که من از پیروان نمرودم؛ و ابراهیم را در آتش افکندند و او به سلامت بیرون آمد، پس هاران را گفتند که تو از پیروان کدامین ایشانی؟ و او با
را گفتند که تو از پیروان کدامین ایشانی؟ و او با ایشان گفت که با ابراهیم. پس او را گرفته، در آتش افکندند، در آن آتش بمرد، پیش از آن که پدرش تارح بمیرد. در سفر پیدایش تورات ۱۱:۲۹ از هاران نام برده شده‌است اما از مرگ او در آتش سخنی نرفته‌است. روایات یهودی دربارهٔ نمرود پس از در آتش افکندن ابراهیم، دیدگاه متفاوتی دارند. برخی از توبه نمرود سخن به میان آورده‌اند (میدراش ربی ۴۴:۱۱)؛ و برخی سخن از جنگ نمرود و ابراهیم و کشته شدن نمرود به میان آورده‌اند (میدراش رئو ۱۱:۲). نمرود در کوش نامه. بر طبق داستان های کوش
۱۱:۲). نمرود در کوش نامه. بر طبق داستان های کوش نامه ایرانشان، کنعان و انوشین حاصل ازدواج کوش پیل دندان (برادرزاده ضحاک ماردوش) و نگارین (دختر نوشان) هستند؛ همچنین نمرود و کوش نیز نوه های کوش پیل دندان و پسران کنعان هستند. به نظر می رسد کوش پیل دندان در کوش نامه همان کوش پسر حام در تورات باشد. ایرانشان در کتاب کوش نامه عناصر سامی را به ضحاک مرتبط کرده است./ نمرود در اسلام. در قرآن، نام نمرود نیامده‌است اما از محاجه ابراهیم با پادشاهی سخن به میان رفته‌است (قرآن ۲:۲۵۸). در اکثر قریب به اتفاق روایات اسلامی،
۲:۲۵۸). در اکثر قریب به اتفاق روایات اسلامی، نام این پادشاه نمرود آمده‌است. در روایات اسلامی، همچنین نوزادکشی نمرود پیش از تولد ابراهیم و نیز سوزانیده شدن ابراهیم در آتش به فرمان نمرود آمده‌است. همچنین نمرود در روایات سنتی اسلام ("نمرود الجبار") نامیده می‌شود. به‌گزارش ابو حنیفه دینوری در اخبار الطوال: .. و او (نمرود = فریدون) تمام خویشاوندان ضحاک را در سرزمین بابل فرو گرفت و بر کشور و پادشاهی ضحاک پیروز شد و چون این خبر به ضحاک رسید به سوی نمرود آمد که نمرود بر او پیروز شد و با گرز آهنی ضربتی بر فرق ضحاک
بر او پیروز شد و با گرز آهنی ضربتی بر فرق ضحاک زد و او را زخمی ساخت. سپس او را استوار بست و در غاری در دماوند افکند و غار را مسدود ساخت. پادشاهی بر نمرود استوار و پایدار شد و نمرود همان کس است که ایرانیان او را فریدون خوانند.[۲] تاریخ طبری به گزارش محمد بن جریر طبری در تاریخ طبری: ضحاک را هفت سر بوده و هم‌اکنون در کوه دماوند در بند است، ارباب تواریخ و سیَر بر آن‌اند که او بر تمام اقطار عالم دست یافته و ساحر و فاجر بود… او در ادامه می‌نویسد: ... شنیده‌ام که ضحاک همان نمرود بابلی بوده و ابراهیم خلیل الرحمان
ضحاک همان نمرود بابلی بوده و ابراهیم خلیل الرحمان در عهد او به دنیا آمده و او همان کسی است که آهنگ سوزانیدن وی کرد… فریدون در دماوند متولد شده و هنگامی سوی که وی غایب و به هندوستان رفته بوده… چون ضحاک از ماجرا آگاه شد سوی فریدون در حرکت آمد. لیکن خداوند نیروی او سلب کرد و دولتش زوال یافت. فریدون بر او حمله کرد و دست و بازوی او را ببست… پس از ان او را به کوه دماوند برد و به چاه افکند.[۳] پانویس. ۲.https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%B7%D9%88%D8%A7%D9%84
۳.https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C
عبدالله یوسف‌علی (۱۴ آوریل ۱۸۷۲ – ۱۰ دسامبر ۱۹۵۳) از مترجمان قرآن به زبان انگلیسی بود. ترجمه قرآن او همراه با ترجمه محمد مارمادوک پیکتال از مشهورترین ترجمه‌های قرآن محسوب می‌شوند. زندگی. عبدالله یوسف‌علی در ۱۸۷۲ در شهر بمبئی، هندِ مستعمرهٔ بریتانیا، در یک خانواده تاجر و ثروتمند متولد شد. به دنیا آمد و بیشتر عمرش را در هند و انگلستان گذراند. او نیز همانند دیگر همدوره‌ای‌های خود به جمع مستخدمان دولتی هند (ICS) پیوست. او با زنی از بریتانیا ازدواج کرد، در هند و بریتانیا زندگی و کار کرد، مصایب شخصی را متحمل شد و
زندگی و کار کرد، مصایب شخصی را متحمل شد و سرانجام در ۱۹۲۹ دست به ترجمه قرآن زد و هشت سال بعد کار ترجمه پایان گرفت.
آهی ترشیزی با تخلص آهی جغتایی یکی از شاعران سدهٔ ۱۰ شمسی ایران بود. نام اصلی او سلطان قلی بیگ بود. وی از اهالی ترشیز در ناحیه خراسان بود. آهی در شعر ابتدا به نرگسی و سپس به آهی تخلص می‌کرد. اشعار وی بیشتر غزل و حاوی مضامین عاشقانه است. «دیوان غزل‌ها» و «ساقی نامه» دو کتاب شعر وی هستند که از آن‌ها نامی باقی مانده است. آهی در سال ۹۲۷ هـ. ق در تبریز درگذشت اما از مکان دفن وی اطلاعی در دست نیست آهی از شعرای دربار شاه غریب میرزا، پسر سلطان حسین بایقرا بوده است. نمونه اشعار. آرزو دارم که بیند کشته آن بدخو مرا وه
اشعار. آرزو دارم که بیند کشته آن بدخو مرا وه که خواهد کشت آخر آرزوی او مرا بر فلک هر دم رسانم برق آه خویش را تا بسوزم کوکب بخت سیاه خویش را منابع. ۲. ↑علی نظمی ادیب(۱۳۸۶)، دویست سخنور(تذکره‌الشعرای منظوم و منثور)، تبریز: انتشارات یاران، ص. ۴۹
یوسف بن محمد بن شهاب منسوب به اهلی ترشیزی؛ از شاعران دربار سلطان حسین بایقرا (۸۷۳ – ۹۱۱ ه‍.ق) و از جمله گویندگانی است که همواره مورد توجه میرنظام‌الدین علی‌شیر نوائی بوده است. خانواده او اصلالتاً تبریزی بوده‌اند که به ترشیز مهاجرت کرده‌اند و وی در ترشیز به دنیا آمد. از اشعارش چنین بر می‌آید که بیشتر به ساختن غزل می‌پرداخته است. بنا به نوشتهٔ بعضی تذکره نویسان، اهلی به فریدون میرزا، پسر سلطان حسین میرزا تعلق خاطر پیدا کرد و مثل مجنون، موی ژولیده بر سر گذاشت و داد عاشقی سر داد. وی سرانجام در سال ۹۳۴ ه‍.ق در
و داد عاشقی سر داد. وی سرانجام در سال ۹۳۴ ه‍.ق در تبریز وفات یافت. منابع. لغت‌نامه دهخدا
میر صدرالاسلام ترشیزی؛ نام شاعری اهل کاشمر بوده است. از زندگی و آثار او اطلاعی در دست نیست. مؤلف تذکرهٔ هفت اقلیم می‌نویسد: وی به صنعت فراست و کتابت، اتّصاف داشته، همواره تخم جود و احسان در زمین دل طوایف انسان می‌کاشت، تا رایت رحلت به جهان باقی برافراشت. آنچه از نتایج طبعش استماع افتاده، این است:
کوی سهند یکی از محله‌های جنوب شرقی شهر تبریز است. موقعیت. محله سهند در جنوب شرقی شهر تبریز قرار گرفته است. آب و هوایی این منطقه خوب توصیف شده و به همین جهت مورد استقبال اهالی تبریز قرار گرفته است.‌خرید‌خانه‌در‌این‌منطقه‌با‌هزینه‌کمی‌امکان‌دارد. این کوی در حوزهٔ استحفاظی شهرداری منطقهٔ ۲ تبریز قرار گرفته و به‌دلیل دوری از مرکز شهر و نزدیکی به بوستان ایل‌گلی، از آب و هوای مناسبی بهره‌مند گشته‌است. کوی سهند از سمت شمال به ویلاشهر، از سمت جنوب به بزرگراه شهید کسایی، از سمت شرق به محلهٔ ایل‌گلی و بلوار شهید
کسایی، از سمت شرق به محلهٔ ایل‌گلی و بلوار شهید باکری و از سمت غرب به شهرک دادگستری محدود شده‌است.
هوری گونه‌ای قایق کوچک است که در خلیج فارس بکار می‌رود. هوری را از تنه درخت می‌سازند. کف آن مسطح است. به سازندهٔ هوری، "جلاف" می‌گویند. منابع. اقتداری، احمد، "خلیج فارس"، شرکت سهامی کتابهای جیبی، تهران ۲۵۳۶
همیشه پای یک زن در میان است فیلمی ایرانی به کارگردانی کمال تبریزی و تهیه کنندگی محسن علی‌اکبری محصول سال ۱۳۸۶ است. ژانر فیلم از نوع فانتزی کمدی است و محل فیلمبرداری آن تهران بوده است. این فیلم اقتباسی از داستان "غیرقابل چاپ" اثر سید مهدی شجاعی است. این فیلم توسط شرکت تصویر دنیای هنر توزیع شد. اکران این فیلم را شرکت سینمایی هفت آسمان انجام داده است. پخش خانگی را هم شرکت‌ تصویر دنیای هنر و موسسه هنر هشتم به صورت مشترک در دست داشته اند. خلاصه داستان. فیلم روایتگر زن و شوهری جوان است که به رغم یک ازدواج عاشقانه
زن و شوهری جوان است که به رغم یک ازدواج عاشقانه کارشان به طلاق خصمانه رسیده و در این میان پای افراد زیادی به ماجرا باز می‌شود.
سنبوک یا به گویش محلی سمبوک یا سنبوق گونه‌ای قایق بزرگ چوبی است که در خلیج فارس بکار می‌رود. سنبوک واژه ای فارسی به معنای نوک تیز است که در گذشته به تنها قایق بادبانی خلیج فارس گفته می‌شد و دو یا سه بادبان داشت. البته امروز بیشتر سنبوک‌ها موتور دارند. نام. سنبوک را سنبوق، سمبوک، صنبوق، و چمبوری نیز می‌نامند. این واژه برگرفته از فارسی میانه سنبوک است.
توکیو بدون توقف فیلمی سینمایی به کارگردانی سعید عالم‌زاده و محصول سال (۱۳۸۱) است. خلاصه فیلم. برادری سخت گیر اما مهربان، خواهری معصوم، عمه‌ای عجیب، پسری عاشق و پررو و سفرهای پرماجرا به کیش، مایه‌های طنز این فیلم را تشکیل می‌دهند.
سیامک انصاری (زادهٔ ۱۲ مرداد ۱۳۴۷) بازیگر، کارگردان و مجری اهل ایران است. زندگی. سیامک انصاری، زاده ۱۳۴۷ که به گفته خودش در ویژه برنامه نوروزی ۱۳۹۷ شبکه سه، اصالتی تهرانی دارد. او فارغ‌التحصیل رشته کارشناسی نمایش و تلویزیون از «دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی» (واحد تهران مرکز) است. پدرش به گفته خود در برنامه اینترنتی ۳۵ تاجر فرش بوده و به کشور آلمان فرش صادر می‌کرده. وی در سال ۱۳۹۰ با طناز هادیان ازدواج کرد و در سال ۱۳۹۷ از هم جدا شدند. او به علت بازی کردن در مجموعه‌های کمدی و طنز تلویزیونی بیشتر
کردن در مجموعه‌های کمدی و طنز تلویزیونی بیشتر به عنوان کمدین شناخته می‌شود اما در آثار او فیلم‌های سینمایی غیر کمدی نیز دیده می‌شود. او در بسیاری از آثار مهران مدیری ایفای نقش کرده است. از نگاه دیگران. شقایق دهقان با انتشار پستی در اینستاگرام گفت: روز بازیگر را به سیامک انصاری تبریک می‌گویم که بیست و دو سال پیش، خبر فوت برادر نوزده ساله‌اش، پشت صحنه نمایش به او رسید اما کار را رها نکرد و رفتارش شد مهم‌ترین درس بازیگری برای همه ما و دوست‌ها و رفیقانش. فعالیت اجتماعی. سیامک انصاری یکی از سفیران انجمن اهدای
اجتماعی. سیامک انصاری یکی از سفیران انجمن اهدای عضو ایرانیان است. یک کودک گیرنده قلب آرزوی دیدن سیامک انصاری را داشت که به واسطه انجمن اهدای عضو این امر میسر شد.
شالح در عبری آن را به معنی تخته سنگ یا دادخواهی دانسته‌اند. در تورات، او بزرگ‌ترین پسر از میان پسران یهودا بوده است. روایت تورات. بنا به روایت تورات، پس از آن که یهوه، عیر و اونان دو برادر بزرگ‌تر شالح را کشت، یهودا نخواست که تامار که زن عیر بوده ، به عقد ازدواج شالح درآید. یهودا نگران بود که تامار مورد لعنت یهوه قرار داشته باشد، پس از تامار خواست تا به خانه پدرش برود و در آن جا بیوه بنشیند و تا بزرگ شدن شالح صبر کند. پس از بزرگ شدن شالح، یهودا باز هم به ازدواج آن دو تن در نداد. در کتاب تواریخ ایام، ادعا
آن دو تن در نداد. در کتاب تواریخ ایام، ادعا شده‌است که شالح نام قبیله‌ای بوده‌است و عیر به عنوان نام طایفه‌ای از آن قبیله آمده‌است. به همین دلیل است که تورات‌شناسان، عموماً این داستان را نه واقعی بلکه اسطوره‌ای در بیان علت نامگذاری طوایف تلقی کرده‌اند؛ همچنان که بر این باور دارند که عیر نخست طایفه‌ای جدا از شالح بوده‌است که قبیله شالح آن را گرفته‌است. برخی شالح را با صالح مذکور در قرآن یکسان دانسته‌اند؛ هر چند این همانندی محل تردید است.
جواد خیابانی (زادهٔ ۲۷ آبان ۱۳۴۵) گزارشگر فوتبال، تهیه‌کننده و مجری برنامه‌های ورزشی تلویزیون ایران است. فعالیت حرفه‌ای. تهیه‌کنندگی. جواد خیابانی از سال ۱۳۷۳ تا به حال در بیش از ۴۰ برنامه تلویزیونی مختلف، به عنوان تهیه‌کننده شرکت داشته که برخی از آن‌ها فهرست شده‌است: مجری‌گری. خیابانی در برنامه‌های زیر به‌عنوان مجری حضور داشته‌است: سفرهای کاری. جواد خیابانی تا به حال به عنوان خبرنگار به المپیک سیدنی و آتن و پارالمپیک پکن، لندن و ریو دو ژانیرو و جام ملت‌های ۲۰۱۱ قطر اعزام شده‌است. او در زلزله کرمانشاه
۲۰۱۱ قطر اعزام شده‌است. او در زلزله کرمانشاه کمک‌های فراوانی را جمع‌آوری کرده و به آنجا برد. زندگی شخصی. جواد خیابانی پنجمین فرزند از میان خانواده‌ای با اصالت آذری با هشت فرزند است. پدر او انباردار اداره اصلاح بذر کرج بود. او تا ۶ سالگی مقیم کرج بود تا اینکه در سال ۱۳۵۱ به تهران آمد و شاگرد اول کل دبستان‌های منطقه ۱۰ آموزش و پرورش تهران شد. او در آزمون کنکور استعدادهای درخشان شرکت کرد و قبول شد اما به خاطر محدودیت‌های مالی نتوانست ثبت نام کند. او به علت بیماری فلج اطفال که در سال ۱۳۴۸ به آن دچار شده بود،
فلج اطفال که در سال ۱۳۴۸ به آن دچار شده بود، مشکلات حرکتی زیادی داشت که هنوز هم از آن رنج می‌برد اما با این وجود در مسابقات دوچرخه‌سواری آموزشگاه‌های ایران در سال ۱۳۶۲ قهرمان شد. در سال‌های ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴ مدافع چپ و دروازه‌بان تیم فوتبال منتخب آموزشگاه‌های کرج بود. در سال ۱۳۶۶ از سوی تیم فوتبال منتخب دانشکده‌های فنی و مهندسی تهران در المپیک دانشجویان ایران در شیراز شرکت کرد و به مقام پنجم ایران در رشته فوتبال دست یافت. او به اردوی تیم ملی فوتبال دانشجویان ایران هم دعوت شد اما این اردو هرگز تشکیل نشد، زیرا در
هم دعوت شد اما این اردو هرگز تشکیل نشد، زیرا در آن زمان ورزش دانشگاهی چندان فعالیت مهمی نداشت. جواد خیابانی در بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۷۴ ازدواج کرد و یک فرزند دختر به نام «نگار» دارد. کاندیداتوری در مجلس. وی در تاریخ ۴ دی ماه ۱۳۹۴ از طرف حوزه انتخابیه کرج نامزد انتخابات مجلس شورای اسلامی شد، اما از سوی هیئت نظارت شورای نگهبان، به علت نقص مدارک، رد صلاحیت گردید و پس از ارائه مدارک مورد نظر، صلاحیت او مورد تأیید قرار گرفت و در نهایت یک ماه قبل از برگزاری انتخابات به علت مشکلات شخصی از انتخابات مجلس کناره‌گیری
به علت مشکلات شخصی از انتخابات مجلس کناره‌گیری کرد.
دژ هوش‌ربا یا قلعهٔ ذات‌الصُّوَر نام دژی افسانه‌ای در داستان‌های "مثنوی معنوی"، نوشتهٔ شاعر پارسی‌گوی، مولانا جلال‌الدین بلخی است. دربارهٔ این دژ در دفتر ششم از "مثنوی مولوی" در قصه‌ای زیر عنوان «حکایت آن پادشاه در وصیت کردن او سه پسرِ خویش را کی در سفر در ممالک من…» نوشته شده‌است. بر پایهٔ این قصه، بر یکی از دیوارهای این دژ، چهرهٔ دختر خاقان چین قرار دارد که هوش از سر هر بازدیدکننده‌ای می‌رباید. سه پسر طردشدهٔ یکی از پادشاهان، که برخلاف توصیهٔ پدر خویش به این دژ وارد می‌شوند، پس از دیدن تصویر و والِهی و
این دژ وارد می‌شوند، پس از دیدن تصویر و والِهی و شیدایی به چین می‌روند و آن دختر را در همان سن و سالِ تصویر بازمی‌یابند. پنج بخش از مساحت این دژ در دریاست و پنج بخش در خشکی (در "مثنوی": پنج در در بحر و پنجی سوی برّ). از این ده بخش، پنج بخش به رنگ و بو گرایش دارد و پنج بخش به باطن رازجو. در این دژ، همچنین هزاران شکل و نقش و نگار بی‌قرارانه از این سو به آن سو می‌روند. دانیل فنل، خاورشناس نروژی، در رسالهٔ «قصر زرین» خود اظهار می‌دارد که «همانندی‌های فراوانی میان دژ هوش‌ربای "مثنوی" با مضمون داستان "زوال
میان دژ هوش‌ربای "مثنوی" با مضمون داستان "زوال خاندان آشر"، نوشتهٔ اِدگار آلِن پو (۱۸۰۹–۱۸۴۹ میلادی)، نویسندهٔ سبک وحشت و فانتزی و شاعر آمریکایی، می‌توان یافت.» اما واصف باختری، از پژوهندگان ادبیات فارسی، با این نظر موافق نیست. دژ هوش‌ربا در "مثنوی" با عنوان‌های «قلعهٔ صبرسوز هش‌ربا» و «قلعهٔ خوشِ ذات‌الصُّوَر» نیز توصیف شده‌است. فضل‌الله مهتدی، قصه‌گوی ایرانی، نیز داستانی به نام «دژ هوش‌ربا» نگاشته‌است. منابع. بر پایهٔ داده‌هایی از: وکیلی، سیامک، زمان در هستی، زمان در داستان، نشریهٔ ادبی جن و پری.
مسعود عربشاهی (زاده – درگذشته ) نقاش و تندیس‌ساز ایرانی بود. وی یکی از نقاشان پیشرو و از شاخص‌ترین هنرمندان مفهومی ایران بود. زندگی‌نامه. مسعود عربشاهی در ۱۹ شهریور ۱۳۱۴ در تهران زاده شد. اما ریشه او به شهر کهک از توابع استان قم می‌رسد. او تک‌فرزند خانواده بود. مسعود عربشاهی در دوره نوجوانی و بین سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۵ تحت نظر محمود اولیا شروع به آموختن نقاشی کرد و سپس برای تحصیل بین سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۳۷ در رشته نقاشی به هنرستان تجسمی پسران تهران رفت. یکی از استادان او شکوه ریاضی بود که دانش‌آموخته مدرسه عالی
او شکوه ریاضی بود که دانش‌آموخته مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا (مدرسه بوزار) پاریس فرانسه و نقاشی نوگرا بود. شکوه ریاضی نقشی تعیین‌کننده‌ای برای بسیاری از هنرجویان خود از جمله عربشاهی و همکلاسی‌های او مانند صادق تبریزی، منصور قندریز، فرامرز پیل‌آرام داشت. عربشاهی در این سال‌ها از روی اشیاء و نقوش در موزه‌ها نسخه‌برداری می‌کرد و از مفرغ‌های لرستان، هنر ایلام و میان‌رودان که به آن‌ها بیشتر علاقه داشت در نقاشی‌هایش تأثیر می‌گرفت. صادق تبریزی دربارهٔ این بخش از زندگی عربشاهی چنین می‌گوید: «دوران نوجوانی را در
زندگی عربشاهی چنین می‌گوید: «دوران نوجوانی را در محضر محمود اولیا به شناخت نقاشی واقعگرا و رنگ‌های طبیعت و دست‌یابی به طراحی دقیق اشیاء و انسان سپری کرد. کسانی که شاهد این دوره از کوشش او بوده‌اند تعهد وی را برای پایه‌ریزی یک نقاشی حساب شده می‌ستایند.» زندگی هنری. پیش از انقلاب. پس از گرفتن دیپلم، دو سال در ادارهٔ فرهنگ و هنر به عنوان طراح گرافیک مشغول به کار شد. در همین دوره بود که در کارگاه‌های سفال و سرامیک وزارت فرهنگ و هنر با شیوهٔ کار با این مواد و رنگ‌های لعابی آشنا شد. مسعود عربشاهی در سال ۱۳۴۰
رنگ‌های لعابی آشنا شد. مسعود عربشاهی در سال ۱۳۴۰ (خورشیدی) وارد هنرکدهٔ هنرهای تزئینی (دانشگاه هنر کنونی) شد و در همان سال ازدواج کرد. استادان این سال‌های او کسانی مانند حسین کاظمی، کریم امامی و شماری استاد فرانسوی بودند. او نخستین نمایشگاه خود را در سال ۱۳۴۳ (خورشیدی) برگزار کرد. عربشاهی در سال ۱۳۴۷ (خورشیدی) با مدرک کارشناسی ارشد معماری داخلی از دانشگاه هنر فارغ‌التحصیل شد. او همراه با تحصیلات دانشگاهی در رشتهٔ نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری، موفق شد به شیوه‌ای خاص، با درهم‌آمیختن نمادهای اساطیری در
به شیوه‌ای خاص، با درهم‌آمیختن نمادهای اساطیری در سنگ‌نبشتهها، خطوط و نقش‌های اسرارآمیز، بیان‌گر یگانگی و القای جهتی باشد که با شناخت در مسیری ماهرانه دنبال شده است. مسعود عربشاهی با داشتن دهه‌ها تجربه کار در زمینهٔ نقش‌برجسته و کارهای اجرایی بر نمای ساختمان‌ها، همراه با روش منحصر به‌فرد خود در اجرای سالن‌های کنفرانس که شهرت جهانی دارد در ایران و سایر کشورها کارهای اجرایی بزرگی را انجام داده است. نقش برجسته سردر اتاق صنایع و معادن در خیابان طالقانی، سالن کنفرانس شیروخورشید (هلال احمر) در میدان ارگ (کار از
شیروخورشید (هلال احمر) در میدان ارگ (کار از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۰)، دیواره‌نقش‌های مرکز مدیریت صنعتی (۱۳۵۱)، تندیسی برنزی در پارک خزانه (۱۳۵۱ که ناپدید شده)، نقش برجسته‌های دیوارهای بوستان طالقانی در بزرگراه شهید حقانی و مجموعه «نور و گیاه» بر دیوار عمارت بهارستان از جمله این آثار هستند. مسعود عربشاهی در دهه ۱۳۵۰ (خورشیدی) با دیگر هنرمندان هنرهای تجسمی مانند فرامرز پیل‌آرام و مارکو گریگوریان «گروه آزاد نقاشان و مجسمه‌سازان» را بنیان گذاشت. آنها با یاری کسانی چون سیراک ملکنیان و مرتضی ممیز نمایشگاه‌هایی در ایران و
ملکنیان و مرتضی ممیز نمایشگاه‌هایی در ایران و نیز کشورهای دیگر برگزار کردند. در سال‌های پایانی دودمان پهلوی کتاب "اوستا از دیدگاه هنر نو" را با همکاری فیروز شیروانلو منتشر کرد. این کتاب بیش از ۸۰ نقاشی مسعود عربشاهی بود که قطعاتی از اوستا در پایین هر تصویر آن نوشته شده بود. این اثر به زبان‌های فارسی، انگلیسی و فرانسه منتشر شد. پس از انقلاب. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران مسعود عربشاهی همچون بسیاری از هنرمندان دیگر برای مدتی از ایران رفت و چند سال را در فرانسه و آمریکا سپری کرد. اقامت در خارج از کشور او را با آثار
سپری کرد. اقامت در خارج از کشور او را با آثار و رویکردها و مواد و مصالح دیگر در هنرهای تجسمی آشنا کرد. او در آن سال‌ها نیز به برگزاری نمایشگاه و کار نقش‌برجسته پرداخت. پس از بازگشت به ایران در دهه ۱۳۷۰ (خورشیدی) چندین نمایشگاه از کارهای خود را در گالری‌های سیحون، گلستان و برگ برپا کرد. همچنین برای بناهای دیگری نیز از جمله تالار اجلاس سران کشورهای اسلامی (۱۳۷۷) نقش برجسته طراحی و اجرا کرد. آخرین نمایشگاه عربشاهی در میانه دهه ۱۳۸۰ (خورشیدی) برگزار شد. در دهه ۱۳۸۰ و در جریان بازسازی ساختمان مجلس برای ساخت
۱۳۸۰ و در جریان بازسازی ساختمان مجلس برای ساخت ساختمان مجلس شورای اسلامی، مجموعه نور و گیاه که با ابعاد ۴ در ۹ متر بر دیوار مجلس نصب بود، آسیب دید و بیشتر لته‌های آن از بین رفت. سبک. عربشاهی در دوران تحصیل در هنرکده بیشتر تحت تأثیر هنر دوران باستان بود. امروز او همچنان کار گچ و سفال را ادامه می‌دهد و خطوط و نقش‌ها را بر نقاشی‌هایش اضافه می‌کند و زیربنای آثارش را فرم‌های خاصی تشکیل می‌دهد که به ساختار و طرز تفکرش برمی‌گردد. بنایی در زمینه‌هایی از معنویت و مفهوم که به واکاوی و ریشه‌یابی و تغییراتی منجر
و مفهوم که به واکاوی و ریشه‌یابی و تغییراتی منجر می‌شود. مسعود عربشاهی یکی از نشانه‌های مستحکم سقاخانه را پایه‌ریزی کرد و در تحولی چشمگیر مروج نقش و نقوش اساطیری و رد و نشانه‌های پیچیده و مانده در ابهام ایران عهد باستان شد و تا بدانجا پیش رفت که در پاره‌ای از آثارش آشکارا محاسبات ریاضی و هندسی را مدنظر قرار داد. مسعود عربشاهی بن‌مایه‌های اساطیری هنر کهن را با روش‌های مدرن و رویکردی انتزاعی بازنمایی می‌کرد. خود گفته است در تب‌وتاب آن بود که معنای نمادهای گذشتگان را چنان‌که سازندگان‌شان به کار می‌بردند
گذشتگان را چنان‌که سازندگان‌شان به کار می‌بردند دریابد و از این راه مردمانی را که پیش از او بر این خاک می‌زیستند بشناساند. جوایز. مسعود عربشاهی جایزهٔ نخست چهارمین بی‌ینال تهران (جایزهٔ اول هنرهای زیبای کشور) را در فروردین ۱۳۴۳، جایزهٔ اول در نمایشگاه بین‌المللی موناکو ـ فرانسه را در سال ۱۳۵۲، جایزهٔ اول در نمایشگاه روز مادر ۱۳۵۲ و همچنین جایزهٔ اول در مسابقهٔ مجسمه‌سازی تهران را در سال ۱۳۵۳ به دست آورده است. نمایشگاه‌ها. ۱۹ نمایشگاه انفرادی در ایران، ایالات متحده آمریکا، و فرانسه از آثار مسعود عربشاهی
متحده آمریکا، و فرانسه از آثار مسعود عربشاهی برپا شده است. همچنین در بیش از ۴۰ نمایشگاه گروهی در ایران، آمریکا، فرانسه، سوئیس، تونس، ایتالیا، مراکش، و انگلستان شرکت داشته است. درگذشت. مسعود عربشاهی ۲۵ شهریور ۱۳۹۸ در سن ۸۴ سالگی بر اثر بیماری قلبی - ریوی در بیمارستان عرفان تهران درگذشت. او در کنار پدرش، سعد الحکما، در شهرستان کهک استان قم در بقعه معروف عربشاهی به خاک سپرده شد.
قهرمانان مسابقه‌های وزنه‌برداری قهرمانی کشور (۱۳۴۳–۱۳۱۸) مصطفی حسینپور-قهرمان سال ۱۳۸۰ قهرمانان دومین دوره مسابقه‌های وزنه‌برداری قهرمانی ایران ۱۳۱۹- تهران. دسته پر وزن محمود نامجو (تهران) با مجموع ۲۵۰ کیلوگرم دسته سبک‌وزن حبیب‌الله فاطمی (مشهد) با مجموع ۲۶۱ کیلوگرم دسته میان وزن انوشیروان حیات غیب (تهران) با مجموع ۲۷۱ کیلوگرم دسته نیم سنگین حسین عشقی (تهران) با مجموع ۲۶۲ کیلوگرم دسته سنگین‌وزن محمد طباطبایی (تهران) با مجموع ۲۶۸ کیلوگرم قهرمانان سومین دوره مسابقه‌های وزنه‌برداری قهرمانی ایران ۱۳۲۱- تهران.