payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود که یک عروسک خیمه‌شب‌بازی از معلم در پایان تونل در فیلم قرار گیرد. الن پارکر تصاویری از آن گرفت، اما به کار نیامد، بنابراین آن‌ها از بازیگری که نقش معلم را ایفا کرد، برای اجرای صحنه استفاده کردند. داستان و مفهوم. مانند سایر آهنگ‌های "دیوار"، «شادترین روزهای زندگی‌های ما»، بخشی از داستان زندگی پینک، شخصیت اصلی آلبوم، را بیان می‌کند. پینک به یک مدرسهٔ اداره‌شده به وسیلهٔ معلمان بسیار سخت‌گیر و معمولاً خشن فرستاده می‌شود.وقتی بزرگ شدیم و به مدرسه رفتیم، معلمان شناخته شده‌ای در مدرسه بودند که هر طور
معلمان شناخته شده‌ای در مدرسه بودند که هر طور می‌توانستند به بچه‌ها آسیب می‌رساندند با خالی کرده عقده‌هایشان روی هر کاری که می‌کردیم، و برملا کردن نقاط ضعفی که با مهارت پنهانشان کرده بودیم. اما در شهر همه می‌دانستند زمانی که شب به خانه برمی‌گشتند، همسران چاق و روانیشان، آنها را در هر اینچ از زندگیشان، آزار می‌دادند.این آهنگ مشخصا به چرخه بازتولید خشونت می‌پردازد، معلم خشمگین که زورش به همسرش نمی‌رسد، خشم خود را روی بچه‌های مدرسه خالی می‌کند و هرکدام از بچه‌ها، این خشونت و تحقیر را به نوعی در آینده به جامعه
این خشونت و تحقیر را به نوعی در آینده به جامعه برمی‌گردانند. (مانند پینک که در آهنگ One of my turns خشم خود را روی دختری که به اتاق هتلش آورده، خالی می‌کند.) در ضمن این که نام این آهنگ، نیش و کنایه دارد به این که دوران مدرسه و کودکی، باید شادترین دوران زندگی انسان باشد، اما با کارهایی که معلم‌ها می‌کردند، این دوران مدرسه را به دورانی تلخ و غمگین برای بچه‌ها تبدیل کرده‌اند. نسخهٔ فیلمی. پینک و دو دوستش به طرف ریل قطار پایین می‌روند تا دو گلوله را روی ریل کار گذارند و انفجار حاصل از ردشدن قطار روی گلوله‌ها
گذارند و انفجار حاصل از ردشدن قطار روی گلوله‌ها را ببینند و مهمات را مشتعل کنند. پینک که خودش را در کنار دیوار تونل قرار می‌دهد، مشاهده می‌کند که واگن‌های قطار از انسان‌های ناشناخته پر شده‌است و معلمش را در دیگر سوی تونل مشاهده می‌کند که به پینک فریاد می‌کشد و از او می‌خواند که تنها بایستد. در صحنهٔ بعدی، که در مدرسهٔ پینک رخ می‌دهد، معلم می‌فهمد که پینک شعری را نوشته‌است که شامل متن‌هایی از «پول» از آلبوم "نیمه تاریک ماه" است و به عنوان مجازات، پینک را با بلند خواندن شعرش به همهٔ کلاس مسخره می‌کند و دستش
بلند خواندن شعرش به همهٔ کلاس مسخره می‌کند و دستش را با یک خط‌کش می‌زند. صحنهٔ بعد، معلم را در خانه‌اش نشان می‌دهد که به اجبار قطعه‌ای از گوشت سفت را در هنگام شام به دستور خاموش زنش می‌خورد. برای این‌که خود را از این فکر رها کند، روز بعد، معلم با کمربندی به کفل یک بچه می‌زند.
مارتینیک جزیرهای در دریای کارائیب در آمریکای مرکزی، جنوب دومینیکا، شمال سنت لوسیا و ۴۸۳ کیلومتری شمال شرق ونزوئلا است. این جزیره از جمله مستعمرات فرادریایی فرانسه و یکی از این ۵ ناحیهٔ فرادریایی به‌شمار می‌آید. تاریخ. مارتینیک در سال ۱۵۰۲ میلادی توسط کریستف کلمب دریانورد اسپانیایی کشف شد، او نام «مارتینیک» را برای جزیرهٔ تازه کشف شده انتخاب کرد. جزیره نشینان بومی کارائیب به این جزیره، مادیانا (Madiana) یا مادینینا ((Madinina به معنی " جزیرهٔ گلها " می‌گفتند، که این نام به صورت غیررسمی در ترانه‌ها و اشعار
که این نام به صورت غیررسمی در ترانه‌ها و اشعار استفاده می‌شد. بیشتر بومیان جزیرهٔ مارتینیک به هنگام ورود مهاجرین فرانسوی قلع و قمع و نابود شدند. جمعیت فعلی مارتینیک حاصل آمیزش فرانسویان مهاجر و بردگان سیاه آفریقایی است. مارتینیک در سال ۱۶۳۵ توسط فرانسه تسخیر شد، مارتینیک در سال ۱۶۷۴ به صورت بخشی از قلمرو پادشاهی فرانسه درآمد و در سال ۱۹۴۶ به صورت یکی از مستملکات ماوراء بحار فرانسه در منطقهٔ کارائیب شناخته شد. سیاست. در سال ۲۰۰۰ میلادی میشل کادوت به عنوان حاکم جزیرهٔ مارتینیک از جانب دولت فرانسه انتخاب شد.
جزیرهٔ مارتینیک از جانب دولت فرانسه انتخاب شد. جغرافیا. پایتخت مارتینیک شهر فور دو فرانس (Fort-de-France) با نزدیک به ۹۰٬۳۴۷ هزار نفر جمعیت می‌باشد. مساحت مارتینیک ۱٬۱۲۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۴۰۲٬۰۰۰ نفر می‌باشد. از مهم‌ترین شهرهای مارتینیک می‌توان به لمانتن Le Lamentin ۳۹٬۸۴۷ نفر، شلشر Schoelcher ۲۱٬۴۱۹ نفر و سنت ماری Sainte-Marie, Martinique ۲۰٬۰۹۸ نفر اشاره کرد. مردم. ۹۵٪ نژاد مارتینیک را دورگهٔ سیاه و سفید، ۵٪ را سفید و کمتر از ۵٪ را نیز هند شرقی و چینی تشکیل می‌دهند. همچنین دین ۹۵٪ مارتینیکی‌ها
و چینی تشکیل می‌دهند. همچنین دین ۹۵٪ مارتینیکی‌ها کاتولیک، و ۵٪ نیز هندو هستند. تعداد بسیار اندکی پروتستان و یهودی نیز در مارتینیک زندگی می‌کنند. فرانسوی زبان رسمی است اما صحبت به زبان کرئول بسیار رایج است. اقتصاد. واحد پول مارتینیک، مثل اروپا یورو است. صنعت توریسم و پالایش نفت از مهم‌ترین صنایع مارتینیک محسوب می‌شوند.
دانشگاه علم و صنعت سودان ، نام یکی از اصلی‌ترین دانشگاه‌های عمومی خرطوم، سودان است. پیشینه. دانشگاه علم و صنعت سودان در ابتدا فعالیت را با نام مدرسهٔ فنی خارطوم و دانشکدهٔ بازرگانی آغاز کرد. دانشکدهٔ رادیولوژی (۱۹۳۲ م)، دانشکدهٔ هنر (۱۹۴۶ م)، مؤسسهٔ فنی خرطوم (۱۹۵۰ م)، مؤسسهٔ کشاورزی شمبات (۱۹۵۴ م)، دانشکدهٔ عالی تجاری خرطوم (۱۹۵۴ م)، مؤسسهٔ موسیقی و درام و مؤسسهٔ عالی تربیت بدنی (۱۹۶۹ م) اجزای اصلی مؤسسهٔ پلی‌تکنیک خارطوم در سال ۱۹۷۵ م. بودند. نیاز به آموزش عالی فنی تخصصی در سودان، باعث ارتقا این مدرسه به
عالی فنی تخصصی در سودان، باعث ارتقا این مدرسه به دانشگاه علم و صنعت سودان در سال ۱۹۹۰ م. انجامید.
نامه دانشوران کتابی است که در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار زیر نظر علیقلی میرزا (اعتضادالسلطنه) منتشر شد و شامل زندگی‌نامه بسیاری از نامداران علم و ادب و عرفان است. نویسندگان کتاب چهارتن از فضلای برجسته عهد ناصری بودند: شمس‌العلما عبدالرب آبادی، میرزا ابوالفضل ساوجی، میرزا حسن طالقانی، عبدالوهاب ابن عبدالعلی گلیزوری قزوینی معروف به ملا آقا. این کتاب در تهران چاپ سنگی شد و هفت جلد از آن منتشر شد. جلد اول آن به خط محمدرضا صفا در ۱۲۹۶ ه‍.ق و جلد هفتم آن که تا حرف ش و شاه نعمت‌الله ولی می‌رسد در ۱۳۲۴ ه‍.ق منتشر شد.
و شاه نعمت‌الله ولی می‌رسد در ۱۳۲۴ ه‍.ق منتشر شد. "نامه دانشوران" معروف‌ترین کار دانشنامه‌ای رجالی قرن سیزدهم قمری در ایران است که به فارسی نوشته شده‌است. موضوع اصلی. در این کتاب به شرح حال دانشوران ایرانی و اسلامی پرداخته شده‌است. علت نامگذاری. چون این اثر به توصیه ناصرالدین شاه قاجار نوشته شده عنوان «نامه دانشوران ناصری» برای ان برگزیده شده‌است. خصوصیات اثر. این کتاب نتیجه کاری گروهی است گرچه کاری ناتمام است و تنها هفت جلد آن به طبع رسیده، اما نخستین تجربه ایرانیان درتدوین دانشنامه‌ای با کار گروهی است و
ایرانیان درتدوین دانشنامه‌ای با کار گروهی است و نیز نخستین دانشنامه‌ای است که پایه آن برترتیب الفبایی گذاشته شده نه برحسب موضوع. از نامه دانشوران، دایرةالمعارف‌نویسی درایران از صورت کاری ذوقی بیرون آمد و اساس آن بر جست‌وجو در منابع و مدارک گذاشته شد. مؤلفان. نویسندگان این اثر میرزا ابوالفضل ساوجی (متوفی ۱۲۷۵ ش)، میرزا حسن طالقانی، مؤلف لسان‌العجم، ملا آقا عبدالوهاب قزوینی (متوفی ۱۳۰۶ ق)، پدر علامه قزوینی، و محمدمهدی شمس العلما عبدالرب آبادی، ملقب به شمس‌العلما، (متوفی ۱۳۳۴ ق) بود در این میان، پس از اتمام
(متوفی ۱۳۳۴ ق) بود در این میان، پس از اتمام جلد اول میرزا حسن طالقانی به سبب انتساب به بابیه اخراج شد. به گفته سید رضا صدر بار سنگین این تألیف بر عهده شمس‌العلما بوده و حتی نقل کرده که تمام کتاب به قلم اوست که مطالب را صورت می‌داده و به اصطلاح امروزی ویرایش می‌کرده‌است. محتوا. در دستور کار تألیف این اثر، که به منزله شیوه‌نامه در دیباچه آن آمده، از مؤلفان خواسته شده که شرح احوال و اخبار استادان علوم و مشایخ فنون از علمای اسلام و سایر ادیان با نوادر تاریخ و لطایف، حکایات، اشعار برجسته و آثار مهم آنان بر اساس
حکایات، اشعار برجسته و آثار مهم آنان بر اساس اصول معتبر و مدارک قابل اعتماد، جمع‌آوری و تألیف شود، «مذهب و ملیت در آن مدخلیتی ندارد لذا می‌بینید مسلمان، یهود، گبر، ترسا، عرب و عجم، ترک… در آن یکسان است». پس این اثر دانشنامه‌ای در معرفی بزرگان است. این اثر الفبایی است. چاپ. جلد اول و دوم آن در زمان حیات اعتضادالسلطنه در ۱۲۹۶ ق به چاپ رسید. پس از مرگ اعتضادالسلطنه سرپرستی این دانشنامه را محمدحسن خان اعتمادالسلطنه (متوفی ۱۳۱۳ ق) بر عهده گرفت. جلد یکم این کتاب با حرف الف و با مدخل «ابن بابویه قمی» شروع و جلد
با حرف الف و با مدخل «ابن بابویه قمی» شروع و جلد هفتم آن، که آخرین جلد است، به حرف «ش» و با مدخل «شاه نعمت‌الله ولی» ختم می‌شود. پس از جلد هفتم انتشار این اثر بازماند. از سخن اعتمادالسلطنه برمی‌آید که جزوه‌های آن را به ناصرالدین شاه نشان می‌داده‌است مقدمه جلد یکم این اثر از شمس‌العلما است. مقدمه جلد پنجم نیز، که پس از مرگ او چاپ شده، از اوست و مقدمه مجلدات دیگر از غیاث‌الدین کاشانی است که از جلد سوم تا جلد هفتم از همکاران این دانشنامه بوده‌است. مقدمه جلد دوم از امین‌الدوله است. از جلد سوم تمامی مجلدات در
از امین‌الدوله است. از جلد سوم تمامی مجلدات در مقدمه سالنامه دولتی موقت به چاپ رسیده‌است. جلد اول و دوم هر کدام به تنهایی به اندازه مجموع مجلدات از سوم تا هفتم است. کیفیت تنظیم. مؤلفان در تنظیم مدخل‌ها تقریباً همة منابع معتبر را در دست داشته‌اند و در معرفی هر کس به منابع تخصیص مراجعه شده‌است؛ مثلاً در معرفی عارفان به منابع عرفانی روی آورده‌اند این اثر اگرچه در زمره زندگی‌نامه هاست، ویژگی‌هایی دارد که می‌توان آن را حد واسط شیوه قدیم و جدید دانشنامه‌نگاری دانست: ۱. نظم آن الفبایی است، در صورتی که آثار پیش از
۱. نظم آن الفبایی است، در صورتی که آثار پیش از آن همگی موضوعی یا موضوعی ـ الفبایی بوده‌اند؛ ۲. کار تألیف آن گروهی و مکان آن مشخص است، در صورتی که پیش از آن تألیف کتاب‌ها به همت یک نفر انجام می‌گرفت؛ ۳. مقالات آن حامل تحقیقات نویسندگان است و با آثار پیش‌تر که اغلب ذوقی و متکی بر معلومات شخصی یا اطلاعات گذشتگان بود تفاوت عمده دارد. به گفته ملک‌الشعرای بهار این کتاب ناقص ماند و جلد یکم آن شاهکاری از نثر فنی است. نامه دانشوران ناصری در هفت جلد (از الف تا شین) به چاپ رسید (۱۲۹۶–۱۳۲۴ ق). در چاپ دوره قاجار جلد
به چاپ رسید (۱۲۹۶–۱۳۲۴ ق). در چاپ دوره قاجار جلد اول در ۱۲۹۶ و ج ۷ تا حرف شین در ۱۳۲۴ چاپ شد و بعداً ادامهٔ طرح- ظاهراً به سبب ایجاد انقلاب مشروطه- متوقف شد. چاپ مجدد. چاپ دیگر آن با مقدمهٔ سید رضا صدر در قم در ۱۳۳۸ ش توسط انتشارات دارالفکر منتشر شد.
رحمان هاتفی (زادهٔ ۱۳۲۰ – درگذشتهٔ ۱۹ تیر ۱۳۶۲) همچنین مشهور با نام مستعار «حیدر مهرگان» روزنامه‌نگار چپ‌گرا، فعال سیاسی اهل ایران، سردبیر روزنامهٔ کیهان در آستانهٔ انقلاب بهمن ۱۳۵۷، سردبیر و عضو حزب توده ایران بود. وی در اردیبهشت ۱۳۶۲ دستگیر و در ۱۹ تیر ۱۳۶۲ در زندان توحید به روایتی زیر شکنجه کشته شد، و به روایتی دیگر در سلول زندان خود را کشت. پیش از انقلاب. پس از ترور هوشنگ تیزابی به دست ساواک، نشریه «بسوی حزب» برای دوران کوتاهی با همت رحمان هاتفی که از نوجوانی با دکتر تیزابی دوست و تا حدود زیادی با او
نوجوانی با دکتر تیزابی دوست و تا حدود زیادی با او همفکر بود منتشر شد و سپس نشریه «نوید» جانشین آن شد و «سازمان نوید» به عنوان سازمان داخل کشور حزب توده ایران در آن دوران، به رهبری رحمان هاتفی شکل گرفت. زندان. وی برای اولین‌بار در سال ۱۳۴۵ دستگیر شد و مدت یک سال را در زندان قزل قلعه گذراند. او بار دیگر در سال ۱۳۵۰ دستگیر شد و سال بعد آزاد گردید. روزنامه‌نگاری. در سال ۱۳۵۲ هاتفی به حزب تودهٔ ایران پیوست و گروه آذرخش (یک گروه مخفی وابسته به این حزب) را ایجاد کرد. یکی دیگر از فعالیت‌های حزبی و روزنامه‌نگاری
کرد. یکی دیگر از فعالیت‌های حزبی و روزنامه‌نگاری وی، همکاری با رادیو پیک ایران (رادیوی حزب تودهٔ ایران که از آلمان شرقی و سپس از بلغارستان پخش می‌شد) و نیز بنیان‌گذاری نشریه «نوید» بود که از سال ۱۳۵۶ در ایران منتشر می‌شد و از نشریات حزب تودهٔ ایران محسوب می‌شد. در بهمن ۱۳۵۷ اکثر تیترهای کیهان کار او بود از جمله تیتر معروف مربوط به سلام نظامی جمعی از همافران نیروی هوایی شاهنشاهی ایران در مدرسهٔ علوی در مقابل روح‌الله خمینی که به گفتهٔ تیمسار عباس قره‌باغی - رئیس ستاد ارتش آن زمان - این تیتر کمر حکومت
- رئیس ستاد ارتش آن زمان - این تیتر کمر حکومت شاهنشاهی را شکست. پس از درج این تیتر تیمسار قره‌باغی از کیهان خواست که یا در شمارهٔ بعد آن را تکذیب کند یا در انتظار توقیف روزنامه باشد. هاتفی در مقابل تصمیم گرفت که از روح‌الله خمینی دربارهٔ این واقعه تأییدیه بگیرد. در شمارهٔ بعد کیهان این تأییدیه را به‌چاپ رساند. این تیتر کیهان در واقع شروع کنندهٔ سلسله حوادثی بود که به قیام همافران نیروی هوائی و سقوط رژیم در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ انجامید. پس از انقلاب. روزنامه‌نگاری. او در تصفیه‌هایی که چند ماه پس از انقلاب در بهار
او در تصفیه‌هایی که چند ماه پس از انقلاب در بهار ۱۳۵۸ در روزنامه کیهان صورت گرفت، از کار برکنار شد. یکی از همکاران سابق وی، دکتر صدرالدین الهی دربارهٔ او می‌نویسد: «رحمان هاتفی روزنامه‌نگاری بود که مشخصات یک کار حرفه‌ای را از طریق تجربه در حد اعلا آموخته بود. او ارزشهای خبر و تیتر را خیلی خوب می‌شناخت. به فوت و فن روزنامه‌نگاری و پیچ و خم‌های آن به کمک استعداد درخشانش به‌خوبی آشنا شده بود… در کار آرایش صفحه و انتخاب تیتر و عکس، سلیقه‌اش بی‌مانند بود.» آقای آصفی به نقل از یکی دیگر از همکاران وی می‌نویسد:
آصفی به نقل از یکی دیگر از همکاران وی می‌نویسد: «رحمان هاتفی بچه‌ای نجیب و مهربان [بود]. یگانه بود. هر روز شوخی. یادم است لپم را می‌کشید و آن زمان که جوان هم بودم می‌گفت، پیرمرد چطوری؟ حتی یک نفر امروز نیست که از او دلخوری داشته باشد.» نام مستعار و قلمی او حیدر مهرگان بود. زندان و مرگ. رحمان هاتفی در ۷ اردیبهشت ۱۳۶۲ در تهران دستگیر شد و برای بازجوئی به زندان توحید برده شد. به روایتی زیر شکنجه کشته شد، و به روایتی دیگر در سلول زندان خود را با «جویدن رگ‌هایش» کشت. بی‌بی کسرایی خاطره‌ای از پدرش سیاوش کسرایی
کشت. بی‌بی کسرایی خاطره‌ای از پدرش سیاوش کسرایی را نقل می‌کند. «ما در افغانستان بودیم که خبر کشته‌شدن رحمان هاتفی را به پدرم دادند. بسیار گریست و هر بار که خواستیم آرامش کنیم گفت: هاتفی، مرتضی کیوان دوم بود. این دوتا از دو نسل بودند، اما خیلی به هم شباهت داشتند. جگرم آتش گرفته، این اشک منو آرام می‌کنه، هرچند که حریف جگر سوخته‌ام نیست».
دانشگاه تگزاس در براونزویل از دانشگاه‌های سیستم دانشگاه تگزاس در ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد.طبق آمار سال ۲۰۱۳ میلادی،تعداد دانشجویان حاضر در این دانشگاه ۸۶۱۲ نفر اعلام شده است. این دانشگاه که در شهر براونزویل قرار دارد در سال ۲۰۰۷ بیش از ۱۷۰۰۰ دانشجو ثبت نام بعمل آورد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Texas_at_Brownsville_and_Texas_Southmost_College
دانشگاه تگزاس در تایلر از دانشگاه‌های سیستم دانشگاه تگزاس در ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. این دانشگاه که در شهر تایلر قرار دارد در سال ۲۰۰۷ بیش از ۷۰۰۰ دانشجو ثبت نام بعمل آورد. منلع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Texas_at_Tyler
دانشگاه تگزاس در آرلینگتون یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در آرلینگتون واقع در ایالت تگزاس آمریکا است که در سال ۱۸۹۵ میلادی بنیان‌گذاری شده‌است.
دانشگاه تگزاس در دالاس یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شهر ریچاردسون در کلان‌شهر دالاس واقع در ایالت تگزاس آمریکا است که در سال ۱۹۶۹ میلادی نخست به‌عنوان مرکز پژوهشی شرکت تگزاس اینسترومنتس بنیان‌نهاده شد. این دانشگاه در شهر دالاس از ایالت تگزاس واقع است و در مجاورت دانشگاه متودیست جنوبی، مرکز انجمن قلب آمریکا، شرکت تگزاس اینسترومنتس و دیگر مراکز بزرگ علمی و فناوری آمریکا قرار دارد. دانشکده‌ها و مراکز آموزشی و تحقیقاتی. 16 عضو هیئت علمی دانشکده برق و کامپیوتر این دانشگاه عضو فلو (به انگلیسی: IEEE Fellow) مؤسسه
دانشگاه عضو فلو (به انگلیسی: IEEE Fellow) مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (به اختصار: IEEE) می باشند. عضویت فلو، عالی ترین رده عضویت در IEEE است. دانشگاه تگزاس در دالاس ۱۴۵ برنامه آموزشی شامل ۵۳ دوره کارشناسی، ۶۲ دوره کارشناسی ارشد و ۳۰ دوره دکترا برگزار می‌کند علاوه بر این دانشگاه میزبان بیش از ۵۰ مؤسسه و واحد پژوهشی است. افراد برجسته. ناوین جیندال سیاست‌مدار، کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی هندی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره شرکت جیندال استیل اند پاور فعالیت می‌کند.
مدیره شرکت جیندال استیل اند پاور فعالیت می‌کند. مایکل بورگس نمایندهٔ حوزه انتخابیه تگزاس از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۸ ژانویه ۲۰۰۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد. جیمز اف ریلی فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۱۸ مارس ۱۹۵۴ میلادی در پایگاه هوایی نیروهای ویژه ماونتن هووم زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۸۹، اس‌تی‌اس-۱۰۴، اس‌تی‌اس-۱۱۷ حضور داشته است. عزیز سنجر دانشمند ترکیه‌ای و برندهٔ جایزهٔ نوبل شیمی است. دیوید هانسون
و برندهٔ جایزهٔ نوبل شیمی است. دیوید هانسون مدیرعامل و بنیانگذار شرکت Hanson Robotics. مرکز سلامت مغز. The center for brainHealth یک موسسه تحقیقاتی است که مطالعه و تحقیق بر روی سلامت مغز انجام می دهد. این موسسه توسط دکتر ساندرا باند چاپمن در سال 1999 تاسیس گردید. این موسسه بر روی بیماری آلزایمر، اختلال طیف اوتیسم، سکته مغزی، اختلال اضطراب پس از سانحه، مولتیپل اسکلروزیس، اختلال نقص توجه بيش فعالي و دیگر مشکلات مغزی تمرکز دارد. رتبه بندی. طبق رتبه بندی QS در سال 2021، این دانشگاه در میان 100 دانشگاه برتر
در سال 2021، این دانشگاه در میان 100 دانشگاه برتر ایالات متحده آمریکا (رتبه 83 در سال 2021) قرار دارد. دانشکده مدیریت این دانشگاه در میان 30 دانشکده برتر جهان قرار دارد. دانشکده مهندسی این دانشگاه در رتبه بندی U.S. News &amp; World Report Best Colleges Ranking رتبه 62 را دارا می باشد.
دانشگاه تگزاس در پرمین بیسین از دانشگاه‌های سیستم دانشگاه تگزاس در ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. این دانشگاه در سال ۲۰۰۷ بیش از ۳۵۰۰ دانشجو ثبت نام بعمل آورد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Texas_of_the_Permian_Basin
دانشگاه تگزاس-پان آمریکن از دانشگاه‌های سیستم دانشگاه تگزاس در ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. این دانشگاه در سال ۲۰۰۷ بیش از ۱۷۰۰۰ دانشجو ثبت نام بعمل آورد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Texas–Pan_American
دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در ریورساید واقع در شرق کلان‌شهر لس‌آنجلس بزرگ در ایالت کالیفرنیا آمریکا است که در سال ۱۹۵۴ میلادی تأسیس شده‌است. رتبه دانشگاه. بر اساس رتبه بندی تایمز، این دانشگاه ۷۷ امین دانشگاه برتر جهان در رشته‌های مهندسی است. بر اساس رتبه بندی us news، این دانشگاه ۶۹ امین دانشگاه برتر آمریکا در رشته‌های مهندسی است. مطابق رتبه بندی us news، رتبه دانشگاه در رشته‌های تخصصی در بین دانشگاه‌های آمریکا به شرح زیر می‌باشد. ۶۵ مهندسی پزشکی ۶۸ مهندسی شیمی ۴۹ مهندسی کامپیوتر
۶۵ مهندسی پزشکی ۶۸ مهندسی شیمی ۴۹ مهندسی کامپیوتر ۶۴ مهندسی برق ۵۰ مهندسی محیط زیست ۷۹ مهندس مکانیک ۶۸ بیولوژی 60 شیمی ۵۶ علوم کامپیوتر ۵۴ علوم زمین ۶۸ ریاضی ۵۴ فیزیک ۶۷ آمار ۶۴ اقتصاد ۴۴ انگلیسی ۷۴ تاریخ ۵۴ علوم سیاسی ۶۳ روانشناسی ۴۲ جامعه‌شناسی ۷۷ آموزش منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_California,_Riverside
گرماب روستایی است در بخش مرزداران شهرستان سرخس، استان خراسان رضوی. این روستا در ۷۵ کیلومتری جنوب شهر سرخس و ۳ کیلومتری مرز ایران و ترکمنستان قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۵۳۰ متر و آب و هوای آن گرم و خشک و در تپه ماهورها واقع شده است.
فرخنده حاجی‌زاده (زاده ۱۳۳۱) نویسنده، شاعر و ناشر ایرانی، مدیر انتشارات ویستار، برندهٔ اولین جایزهٔ جهانی "آزادی انتشار" انجمن قلم و اتحادیه ناشران آمریکا، عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران (تیرماه ۱۳۸۷)و خواهر قربانی قتل‌های زنجیره‌ای، حمید حاجی‌زاده و پسرش کارون است. زندگی. فرخنده در بیستم تیرماه سال ۱۳۳۱ در بزنجان شهر بافت کرمان زاده شد و از کودکی با ادبیات و موسیقی آشنا شد. پس از پایان دوره ابتدایی خانواده‌اش برای امکان ادامهٔ تحصیلش به شهرستان بافت مهاجرت کردند و پس از ازدواج، فرخنده به دلیل حرفهٔ
مهاجرت کردند و پس از ازدواج، فرخنده به دلیل حرفهٔ نظامی همسرش، به آذربایجان شرقی رفت. در چهارده سالگی پسرش «پژمان» را به دنیا آورد که همواره همکار او در ادارهٔ انتشارات ویستار و مجله بایا بوده‌است (بایا در سال ۱۳۸۷ لغو امتیاز شد). بعد از تولد دومین فرزندش «پیمان»، تحصیلی را که به دلیل ازدواج رها کرده بود از سرگرفت و تا پایان دورهٔ کارشناسی ادامه داد.["اندیشه‌ی آزاد"، فصل‌نامهٔ کانون نویسندگان ایران (داخلی)، دورهٔ سوم، شماره‌ی ۱، بهار ۱۳۹۰]&lt;/ref&gt; فعالیت ادبی حاجی‌زاده در سال‌های ۱۳۵۳–۱۳۵۴ با سرودن غزل
ادبی حاجی‌زاده در سال‌های ۱۳۵۳–۱۳۵۴ با سرودن غزل و با عضویت در انجمن ادبی خواجوی کرمان آغاز شد. هر چند حاجی‌زاده در سایت شخصی‌اش به تازگی نوشته که آن غزل‌ها، که در تذکره‌های مختلف هم آورده‌شده، آن‌قدر به وسیله برادرها به ویژه حمید تصحیح‌شده که او آن‌ها را را از آنِ خود نمی‌داند و می‌گوید که در انجمن خواجو وقتی شعرهای آزادش را می‌خوانده، پیشکسوتان او را به نوشتن نثر تشویق می‌کردند و جوان‌ترها در شعرهایش به دنبال رسالت می‌گشتند تا جایی که او آن شعرها را پاره‌کرد و تا سال‌ها شعر نگفت و به خواندن پرداخت. او
و تا سال‌ها شعر نگفت و به خواندن پرداخت. او ادامه می‌دهد آن دوره سلطنت ادبی از آنِ شعر بود و سلطنت موسیقی از آنِ آواز؛ هنوز هم عده‌ای تاج موسیقی را بر سر آواز می‌نهند. حاجی‌زاده اولین مطلب ادبی خودش را نقدی می‌داند که در اعتراض به یک مصاحبهٔ استخدامی نوشت و در روزنامهٔ آیندگان در سال ۱۳۵۴ به چاپ رسید. از سال ۱۳۵۷ به عنوان کتابدار به استخدام وزارت علوم و فناوری درآمد و در اول اسفندماه ۱۳۸۷ بازنشسته شد. در سال ۱۳۵۹، بنیانگذار و مسئول کتابخانهٔ دانشکده ادبیات دانشگاه کرمان شد. انگیزهٔ گردآوری کتاب‌شناسی
دانشگاه کرمان شد. انگیزهٔ گردآوری کتاب‌شناسی اساطیر و ادیان این دوره در ذهنش شکل گرفت. اولین قصه اش را به نام وهم سبز در سال ۱۳۶۷ نوشت. در سال ۱۳۶۸ به دانشگاه تهران منتقل شد. از ۱۳۶۹، در کارگاه شعر و قصهٔ رضا براهنی، ادبیات را به صورت جدی‌تری پیگیری کرد.["اندیشه‌ی آزاد"، فصل‌نامهٔ کانون نویسندگان ایران (داخلی)، دورهٔ سوم، شماره‌ی ۱، بهار ۱۳۹۰]&lt;/ref&gt; و همزمان از محضر استادان حسن انوری، سیروس شمیسا، هاشم توفیق‌سبحانی و اصغر دادبه بهره برد؛ و وزن شعر را از شاعر سرشناس هوشنگ ابتهاج آموخت. از چهار برادر
از شاعر سرشناس هوشنگ ابتهاج آموخت. از چهار برادر او، سه تن در شعر و موسیقی دستی دارند؛ که یکی حمید حاجی‌زاده از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای بود، شاعر کرمانی که به طرزی فجیع همراه پسرش «کارون»، در شب ۳۱ شهریور ۱۳۷۷، با ۳۸ ضربهٔ چاقو به قتل رسیدند. فرخنده حاجی‌زاده پیگیری قانونی روشن‌تر شدن چرایی و چگونگی این قتل و مجازات آمرین و عاملان آن را ادامه داده‌است. فرخنده حاجی‌زاده علاوه بر مدیریت انتشارات ویستار، مدیر مسئول و سردبیر مجلهٔ ادبی- هنری بایا، از سال ۱۳۷۲ به مدت ده سال تا زمانِ لغو امتیاز بایا،
سال ۱۳۷۲ به مدت ده سال تا زمانِ لغو امتیاز بایا، گردآورنده جُنگ ادبی- هنری گفتمان و عضو هیئت مدیره جمع صنفی فرهنگی زنان ناشر بوده و از سال ۱۳۷۹ به عضویت کانون نویسندگان ایران درآمده و از انتخابات تیر ماه سال ۱۳۸۷ تا کنون، عضو هیئت دبیران آن می‌باشد. او نشریه ادبی، هنری، تحلیلی، آموزشی «قال و مقال» را نیز منتشر می‌کند. انجمن قلم و اتحادیه ناشران آمریکا اولین جایزه جهانی آزادی انتشار خود را به خاطر «تلاش در زمینه چاپ کتاب‌های عالی، شجاعت و پشتکار» به فرخنده حاجی‌زاده اهدا کرد. در مراسم اهدای این جایزه،
حاجی‌زاده اهدا کرد. در مراسم اهدای این جایزه، نویسندگان سرشناسی مانند آرتور میلر، راسل بنکس، ادوارد سعید، آرتور شلزینگر و توماس فریدمن حضور داشتند. وی همچنین در کنفرانس‌های ادبی متعددی در خارج از ایران شرکت داشته که از آن جمله می‌توان به شرکت در کنفرانس ادبیات معاصر، دانشگاه نیویورک، اردیبهشت ۱۳۷۹؛ دانشگاه کلمبیا؛ انجمن ادبی نیما در شیکاگو، ایلینوی؛ کنفرانس ادبیات و موسیقی، تأتر ادئون پاریس، آذر ۱۳۷۹؛ سمینار ادبیات معاصر ترکیه، «همسایه در را باز کن» در آنکارا و استانبول، ۱۳۸۳، اشاره کرد. کتابفروشی انتشارات
و استانبول، ۱۳۸۳، اشاره کرد. کتابفروشی انتشارات ویستار محل تجمع اهل قلم و علاقه‌مندان به کتاب نیز بود و جلسه‌های شعرخوانی، قصه‌خوانی و گفت و شنود با اهل قلم در محل کتاب فروشی ویستار برگزار می‌شد. اما این کتابفروشی در سال ۱۳۸۶ که به دستور اداره اماکن با کتابفروشی‌هایی که «کافه کتاب» داشتند برخورد شد، پلمپ گردید و در همین زمان با شکایت مالک محل کتابفروشی [سرقفلی این ملک متعلق به نشر ویستار بود]، محمدعلی ذوالفقاری و با وکالت محمود حمزه، یک سرهنگ بازنشسته و وکیل دادگستری کنونی، مأموران اجرای احکام مجتمع قضایی
دادگستری کنونی، مأموران اجرای احکام مجتمع قضایی شهید بهشتی با کامیون، کارتن و کلیدساز برای شکستن درب کتابفروشی و بردن کتاب‌ها، به کتابفروشی ویستار مراجعه کردند. با پرونده‌ای ساختگی و حکمی غیرقانونی پس از تخلیه، کتابفروشی را یک شبه تخریب کردند، اما ویستاریان با تلاش بسیار و شش ماه دوندگی بی‌وقفه موفق شدند حکم صادرشده را لغو کنند. حاجی‌زاده همراه با فعالیت‌های ادبی، فعالیت‌های اجتماعی- فرهنگی خود را نیز گسترش داد. از آن جمله می‌توان به راه‌اندازی کتابخانه دانشکده ادبیات دانشگاه شهید باهنر کرمان، عضویت در
دانشکده ادبیات دانشگاه شهید باهنر کرمان، عضویت در اتحادیه ناشران، عضویت در تعاونی توزیع‌کنندگان کتاب تهران، عضویت در شورای کتاب کودک و همکاری با فرهنگنامه کودکان، عضویت و همکاری در پایه‌گذاری جمع صنفی فرهنگی زنان ناشر، همکاری با بنیاد فرهنگی زنان و راه‌اندازی کتابخانهٔ اتحادیهٔ ناشران را می‌توان نام برد. آثار. گزارش قصه. نامی است که فرخنده حاجی‌زاده به بعضی از نوشته‌هایش داده و در این رابطه می‌گوید:وقت و بی‌وقت که قصه ببافی و توی بی‌خوابی‌های شبانه سوار بر شاهپرکِ خیال تا تمام قله‌های کشف ناشدنیِ واقعیت
شاهپرکِ خیال تا تمام قله‌های کشف ناشدنیِ واقعیت بپری و گاه با رقهٔ کوچکی از واقعیت یا آن چیزی را که می‌توانست واقعیتِ تو باشد و نیست چنان بگسترانی که خودت هم ندانی مرز خیال کجاست و واقعیت کجا و مدام در واقعیت پرآشوب قصه‌های ذهنت (قصه‌هایی که بخشی از آن‌ها تنها در ذهنت نوشته‌شده یا می‌شوند) غلت بزنی. اراده هم که کنی گزارشی از لحظه‌ای، وضعیتی، زندگی کسی یا جریانی بنویسی به سمت روایت کشیده می‌شوی و به نوشته‌ات که برگردی می‌بینی نه قصه است به روال آنچه آموخته‌ای و نه طبق تعریف‌های قراردادی گزارش. پس ناچار برای
و نه طبق تعریف‌های قراردادی گزارش. پس ناچار برای هویت بخشیدنش نامی خود ساخته بر آن می‌گذاری. نامی که تلفیقی از گزارش و قصه است - کتاب گزارش قصهاز فرخنده حاجی‌زاده تاکنون ۲ مجموعه گزارش قصه منتشر شده‌است:
فرشته ساری (زادهٔ ۷ تیر ۱۳۳۵ در تهران)، شاعر، نویسنده و مترجم ایرانی است. وی یکی از شاعران زبانزد دههٔ هفتاد خورشیدی و از نویسندگان قابل اشاره جریان پیشرو داستان‌نویسی ایران است. وی در سال ۱۳۸۳ برندهٔ جایزه شعر پروین اعتصامی شد. زندگی‌نامه. فرشته ساری در ۷ تیر ماه ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. ساری در رشته‌های علوم کامپیوتر در دانشگاه شهید بهشتی (ملی سابق) و زبان و ادبیات روسی دانشگاه تهران تحصیل کرده‌است و سپس به ترجمه و پژوهش مشغول شد و زندگیش را صرف ادبیات کرد. او از سال ۱۳۵۸ تاکنون مشاغلی چون دبیری ریاضیات،