payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آریستاگوراس توصیه کرده بود که از میلت بگریزد، به جزیره لِروس برود و منتظر بهترشدن اوضاع بماند، اما او قبول نکرد و به اسارت درآمد. به روایت دیودور سیسیلی، هنگامی که داریوش بزرگ، برادرش ارتافرن را ساتراپ میلت کرد، هکاته یکی از سفیران و نمایندگان میلتی بود و مذاکراتی که بین طرفین صورت گرفت، به نتیجه ی مطلوبی برای میلتی‌ها انجامید. نقشه جهان و تشریح زمین. ۳۳۰ یا ۳۷۴ قطعه بسیار کوتاه از کتاب دوجلدی «تشریح زمین» (Periegesis or Periodos ges) در نوشته‌های نویسندگان پس از او باقی‌مانده‌است. کتابی که یک جلد آن
پس از او باقی‌مانده‌است. کتابی که یک جلد آن "آسیا" و جلد دیگرش "اروپا" نام داشت و بیشتر به دادن اطلاعات جغرافیایی در مورد شهرها، رودخانه‌ها و کوهستان‌ها و توضیح در مورد اقوام و ملت‌ها و مرزهای آنان و همچنین حیات وحش و آداب و سنن و به ویژه افسانه‌هایی در مورد بنیان‌گذاران شهرها می‌پرداخت. ۳۰۴ قطعه از نوشته‌های هکاته در این کتاب در واژه نامه جغرافیاییِ استفان بیزانسی به نام "اِتنیکا (Ethnica)" آمده‌است. نقشه هکاته بر اساس و با اصلاح نقشه آناکسیماندر تهیه شده‌است. او خشکی‌های دنیا را در یک صفحه مدور مشخص کرده
او خشکی‌های دنیا را در یک صفحه مدور مشخص کرده که دور تا دور آن را اقیانوس فرا گرفته‌است. وی خشکی‌های زمین را به سه قسمت اروپا، آسیا، و لیبیا تقسیم کرده بود. این نقشه را هرودوت چنین توصیف کرده‌است : "خنده‌ام می‌گیرد وقتی نقشه‌هایی را که بعضی‌ها از دنیا کشیده‌اند، می‌بینم. هنوز کسی نتوانسته‌است، دنیا را به چنین روش هوشمندانه‌ای بنماید. اقیانوسی را کشیده‌اند که گرداگرد زمین جریان دارد، زمینی که دقیقاً گرد است و اندازه آسیا و اروپا هم در آن برابر است." شجره نامه خدایان. هکاته ظاهراً نخستین فردی بود که به بررسی
خدایان. هکاته ظاهراً نخستین فردی بود که به بررسی انتقادی تاریخ یونان پرداخت و سعی کرد تاریخ را از اسطوره جدا کند. او در کتابی با عنوان شجره نامه‌ها، سرگذشت خدایان و قهرمانان یونان را به ترتیب تاریخ توضیح داده است. در حال حاضر، چهل جمله از این کتاب باقی‌مانده‌است. هرچند او در این اثر نسل خود را بعد از ۱۶ نسل به یک موجود خداگونه می‌رساند، اما سعی داشته‌است روایتی واقع بینانه از اساطیر ارائه دهد، این دیدگاه در اولین جمله کتاب نمایان است: "هکاتئوس میلتی می‌گوید: من آن چه را که تصور می‌کردم صحیح است، نوشته‌ام،
من آن چه را که تصور می‌کردم صحیح است، نوشته‌ام، زیرا (برخی از) داستان‌هایی که یونانیان می‌گویند، از نظر من مضحک و بی‌ارزش است."
کتاب التوحید نوشته شیخ صدوق (ابو جعفر محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی) از چهره‌های برجسته فقها و روات شیعه در قرن چهارم هجری است. این کتاب به «توحید صدوق» یا «توحید ابن بابویه» نیز مشهور است. موضوع کتاب. شیخ صدوق در پایان مقدمه، موضوع این کتاب را چنین باز گو کرده‌است: موضوع کتاب روایات حضرت رسول خدا، پیرامون توحید و شناخت ذات و صفات و اسماء و افعال خداوند متعال و دیگر مباحث مهم کلامی است. این کتاب در شناخت خداوند متعال و معرفی دیدگاه شیعه دربارهٔ مباحث توحید، کتابی ارزشمند است. کتاب التوحید جامع عقاید
توحید، کتابی ارزشمند است. کتاب التوحید جامع عقاید اصلی و مهم امامیه‌است و از مهمترین منابع کلام امامیه به شمار می‌رود، شیخ صدوق هر چند در بحث و استدلال بسیار چیره‌دست بود اما سعی می‌کرد بیشتر از نقل و نصوص دینی بهره گیرد. این کتاب در موضوع توحید به معنای عام آن مشتمل است بر بیان وحدانیت ذات الهی و بیان صفات ثبوتی و سلبی ذاتی و فعلی و نسبت آنها با ذات الهی و حدوث و قدم و نیز قضا و قدر و جبر و تفویض و مسائل و عناوین مرتبط با جبر و اختیار. مباحث اخیر در دوره‌های بعد زیر عنوان افعال الهی و در حال حاضر عموماً
بعد زیر عنوان افعال الهی و در حال حاضر عموماً زیر عنوان عدل الهی در کتابهای اعتقادی بحث می‌شود. اعتبار کتاب. در صحت انتساب این کتاب به شیخ صدوق تردید نیست و ابن بابویه نیز در کتابهای دیگرش به آن اشاره کرده‌است به گفتة مجلسی (ج ۱، ص ۲۶، نیز رجوع کنید به ص ۶–۷) اشتهار انتساب کتابهای شیخ صدوق به وی - بجز چند کتاب - کمتر از شهرتِ انتساب کتب اربعه به مؤلفان آنها نیست. او از روایات این کتاب، که نسخه‌های کهن آن را در اختیار داشته، در بحارالانوار (مجلدات توحید و عدل) به وفور استفاده کرده‌است. اساساً این کتاب مورد
به وفور استفاده کرده‌است. اساساً این کتاب مورد توجه علمای شیعه بوده و از معتبرترین منابع حدیثی به شمارمی رفته و به روایات آن استناد می‌شده‌است (برای نمونه رجوع کنید به حرّ عاملی، ج ۱، ص ۲۰، ج ۳، ص ۱۰۱، ج ۷، ص ۱۴۰؛ نوری، ج ۵، ص ۲۶۴). کتاب التوحید، مانند دیگر کتاب‌های شیخ صدوق، پیوسته مورد توجه علما و فقهای شیعه قرار داشته و از معتبرترین اصول روایی شیعه به شمار می‌آید. روایات آن نیز در بسیاری از مجموعه‌های روایی شیعه مانند بحار الانوار آمده و به آنها استناد شده‌است. همچنین بر این کتاب شرح‌های متعددی توسط
شده‌است. همچنین بر این کتاب شرح‌های متعددی توسط عالمان بزرگ نوشته شده‌است و این خود حاکی از اعتبار این کتاب نزد علماء است. انگیزه نگارش کتاب. شیخ صدوق دربارهٔ انگیزه نگارش کتاب التوحید می‌گوید: نظر علامه مجلسی. علامه مجلسی در این باره می‌فرماید: لا تقصر فی الاشتهار عن الکتب الأربعة آلتی علیها المدار فی هذه الأعصار وهی داخلة فی إجازاتنا، ونقل منها من تأخر عن الصدوق من الأفاضل الأخیار، ولقد یسر الله لنا منها کتباً عتیقة مصححة. کتاب‌های شیخ صدوق در شهرت در حد کتب اربعه می‌باشند و در اجازات روایی ما از مشایخ
کتب اربعه می‌باشند و در اجازات روایی ما از مشایخ بزرگ شیعه موجودند. بسیاری از علما و فقهای شیعه از آنها روایت نقل کرده‌اند و به لطف خداوند نسخه‌های قدیمی و تصحیح شده‌ای از آنها در اختیار ما می‌باشد.» اهمیت و جایگاه تاریخی. در بارة جایگاه تاریخی و اهمیت این کتاب باید توجه داشت که مؤلف آن یکی از سه فقیه و محدّث بزرگ شیعة امامیه بوده‌است که منابع چهارگانة حدیثی (غالباً حدیثی - فقهی) را تدوین کرده‌اند. عنوان «کتاب التوحید» نیز در سده‌های نخست اسلام بیانگر مشخصه‌های اعتقادی و خداشناختی مکاتب و مذاهب بوده‌است؛
اعتقادی و خداشناختی مکاتب و مذاهب بوده‌است؛ بر این اساس، شماری از صاحب نظران مذاهب اسلامی، برای معرفی آموزه‌های آن مذهب، دارای «کتاب التوحید» بوده‌اند، از آن جمله‌اند: برخی از بزرگان خوارج؛ تعدادی از معتزله (؛ هشام بن حکم، از شاگردان برجستة امام صادق (؛ حسن بن موسی نوبختی، متکلم امامی قرن چهارم (؛ و حسن بن صالح بن حی، از زیدیان. تعداد روایات کتاب التوحید. کتاب التوحید شامل ۵۸۳ حدیث است که در ۶۷ باب توسط مؤلف تنظیم شده‌اند. شرح‌های کتاب. به سبب جایگاه مهم کلامی و اعتقادی این کتاب شرحهای متعددی بر آن نگاشته
و اعتقادی این کتاب شرحهای متعددی بر آن نگاشته شده‌است مانند:
کِلِشتِر یکی از روستاهای استان گیلان در دهستان کلشتر و شهرستان رودبار است که به تازگی به شهر رودبار متصل شده و از نظر تقسیمات کشوری دیگر روستا به‌شمار نمی‌رود. این منطقه متصل شهری در بخش مرکزی شهرستان رودبار جای دارد و مرکز دهستان کلشتر است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۱۲۷۲ نفر (۴۰۹ خانوار) بوده‌است. مردم کلشتر به زبان گیلکی صحبت می‌کنند. محصول اصلی آن زیتون است. به دلیل آب و هوای مدیترانه‌ای باغات زیتون توسعه خوبی داشته و زمستان و تابستان معتدلی دارد. این روستا روزگاری دارای خان‌های بزرگی
دارد. این روستا روزگاری دارای خان‌های بزرگی بوده که تمام اطراف و اکناف رودبار جهت رسیدگی به تمامی امور زندگی از خرید تا مسائل قضایی به آن‌ها مراجعه می‌کردند. منطقه متصل شهری کلشتر در فاصله سه کیلومتری شهر رودبار و در کوهپایه کوهستان البرز غربی و در ارتفاع پانصد و پنجاه متری از سطح دریا و مشرف برشهر رودبار واقع شده‌است در سال ۱۳۵۰ استاد انوشیروان روحانی مدرسه ای را باهزینه شخصی در این روستا احداث کرد. موقعیت روستا. شهرستان رودبار دارای چهاربخش بنام‌های خورگام، رحمت آباد و بلوکات، عمارلو و بخش مرکزی که
خورگام، رحمت آباد و بلوکات، عمارلو و بخش مرکزی که بزرگ‌ترین بخش شهرستان رودبار می‌باشد. بخش مرکزی هم دارای سه دهستان بنام‌های رستم‌آباد شمالی، رستم‌آباد جنوبی و دهستان کلشتر که بزرگ‌ترین دهستان بخش مرکزی است. بزرگ‌ترین روستای دهستان کلشتر هم همان‌طور که از اسمش پیداست روستای کلشتر می‌باشد. تاریخچه. روستای کلشتر از قدمت دیرینه‌ای برخوردار است. در چند صد سال پیش اهالی قدیمی کلشتر در مکان کنونی زندگی نمی‌کردند بلکه به تدریج به این مکان رسیده‌اند. آثار تاریخی بجا مانده و صحبت‌های ریش سفیدان محل نشان از این
بجا مانده و صحبت‌های ریش سفیدان محل نشان از این دارد که اهالی قدیمی روستا قبل از این در قسمتی به نام (پیلا خونی) که در فاصله ۵ کیلومتری محل کنونی روستا قرار دارد زندگی می‌کردند. قبل از این مکان نیز در محل قدیمی به نام (مرجان آباد) که ۷ کیلومتر از محل کنونی روستا فاصله دارد سکونت داشتند. آثار بجا مانده در قسمت علوچال، استلاسری، حمام بولاقی و قسمت‌های دیگر از این روستای بزرگ نشان می‌دهد که قبلاً در آن مکان‌ها هم سکونت داشته‌اند. قدمت این مکان‌ها بیش از ده قرن تخمین زده می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد که اهالی
تخمین زده می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد که اهالی اولیه روستا برای نجات از سرمای بیش از حد ارتفاعات و پیدا کردن خاک حاصل خیز و آب خوب از جای قبلی خود نقل مکان می‌کردند. کار اصلی روستاییان قدیم کشاورزی و دامداری بود و در ارتفاعات روستای کلشتر در قسمت مرجان آباد و قسمت‌های دیگر به کشت گندم و جو می‌پرداختند که علامت‌های تقسیم زمین‌ها تا امروز هم باقی مانده، به صورتی که دور زمین بایر را بوته‌ها و درختان فرا گرفته‌اند. کار کشت گندم تا ۵۰–۴۰ سال پیش در همان زمین‌ها ادامه داشت اما به دلیل مواجه شدن این دوره با
ادامه داشت اما به دلیل مواجه شدن این دوره با تقسیمات ارضی کشت غلات و حبوبات تقریباً منسوخ شد. بعد از این موضوع کاشت زیتون و سود بیشتر این محصول و زحمت نسبتاً کمتر از زراعت گندم برای اهالی روستا باعث شد که کشت گندم به تدریج متوقف شود و مردم به دنبال کارهای دولتی و شرکتی به شهرها مهاجرت کنند. تأثیر عوامل اقلیمی بر کشاورزی روستا. نوع خاک روستای کلشتر بخاطر وسعت زیاد و کوهستانی بودن منطقه بسیار متنوع و گوناگون است مثلاً در بعضی از قسمت‌ها که دارای شیب کمتری نسبت به بقیه نقاط می‌باشد خاک نرم و حاصلخیز تری وجود
به بقیه نقاط می‌باشد خاک نرم و حاصلخیز تری وجود دارد و بر عکس هر چه شیب زمین‌ها بیشتر می‌شود ابعاد دانه‌های خاک هم بزرگتر می‌شوند و به شکل سنگ ریزه مشخص می‌شوند که این امر باعث رشد کمتر ریشه درختان می‌شود در نتیجه محصول کمتری نسبت به نقاط کم شیب به دست می‌آید. در این نوع زمین‌ها کشت دیم هم صورت نمی‌گیرد حتی در بعضی نقاط روستا که در ارتفاع بیشتری قرار دارد درخت زیتون هم محصول نمی‌دهد. البته در بیشتر زمین‌های زراعی روستا از زمین‌های کم شیب استفاده شد است. در قسمت جنوبی روستا یک دهنه قدیمی از معدن زغال سنگ
قسمت جنوبی روستا یک دهنه قدیمی از معدن زغال سنگ وجود دارد که تا چندی پیش از آن زغال سنگ استخراج می‌شد. در کل تنوع خاک و آب فراوان و هوای معتدل باعث شده تمام محصولات کشاورزی به خوبی به بار بنشیند. از جمله پرمحصول‌ترین آن‌ها می‌توان از زیتون، گردو، انار، انجیر، آلوچه، گیلاس، پرتقال، گندم و جو نام برد. گفتنی است که محصولات دیگر ی هم در این روستا مورد آزمایش قرار گرفته‌اند مثل برنج، سیب زمینی، هلو، خربزه، و دیگر محصولات که تماماً به بار نشستند. البته این محصولات هیچ وقت به عنوان کشت دائم مورد استفاده قرار
هیچ وقت به عنوان کشت دائم مورد استفاده قرار نگرفته‌اند. مساحت عمده قسمت مسکونی و کشاورزی روستا پوشیده از درخت زیتون است. در قسمت‌های با شیب بیشتر درختان کاج روییده‌اند در ارتفاعات هم پوشش گیاهی به صورت مرتع و جنگل انبوه می‌باشد. مناظر دیدنی. روستای کلشتر از نظر مناظر دیدنی به خاطر موقعیت کوهستانی و وجود درختان همیشه سبز مثل زیتون و کاج در چهار فصل سال زیبا و دیدنی است. در بهار و تابستان این زیبایی چندین برابر می‌شود. درون بافت مسکونی روستا تعداد زیادی چشمه و نهر آب وجود دارد. آبشار زیبایی که بیش از بیست
و نهر آب وجود دارد. آبشار زیبایی که بیش از بیست متر ارتفاع دارد یکی دیگر از مکانهای دیدنی روستا به‌شمار می‌رود. روستای کلشتر به دلیل شرایط خاص، مساحت عمده جنگلهای منطقه را به خود اختصاص داده‌است. جنگلهای پر درخت و بکر در ارتفاع ۱۰۰۰ متری از سطح دریا و کوه آسمانسرا با دشتی زیبا با علفهای بلند و سبز در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا یکی دیگر از نقاط دیدنی روستای کلشتر می‌باشد. یکی از ویژگی‌های مهم روستای کلشتر وجود تعداد زیاد چشمه‌های پرآب، با آب بسیار سرد و گوارا می‌باشد که این روستا را از روستاهای دیگر
و گوارا می‌باشد که این روستا را از روستاهای دیگر متمایز می‌کند. آب شرب و کشاورزی روستا تماماً از این چشمه‌ها تأمین می‌شود و آب مازاد بر مصرف برای آبیاری زمین‌های کشاورزی روستاهای اطراف جاری می‌شود. چشمه بار (چیمه وار) از بزرگ‌ترین و زیباترین چشمه‌های آب موجود در کشور است. از ویژگی‌های این چشمه می‌توان به سرمای خیلی زیاد آب حتی در تابستان اشاره کرد. مهم‌تر از سرمای زیاد آب موضوعی است که اخیراً بیشتر به آن پرداخته می‌شود و آن سبک بودن آب از لحاظ وجود املاح می‌باشد که طبق آزمایش‌های انجام شده نتیجه گرفته شده
که طبق آزمایش‌های انجام شده نتیجه گرفته شده که آب این چشمه حتی از آب معدنی دماوند هم سبک‌تر است. آبشار کلشتر به طول تقریبی ۲۰ متر، سرچشمه کلشتر، امامزاده شاهزاده ابوطالب، درختان هزارساله زربین با بیش از ۲۰ متر ارتفاع، جنگلهای بلوط و راش و خانه‌های پلکانی از جاذبه‌های روستای کلشتر است. اماکن. مذهبی. روستای کلشتر دارای سه مسجد است که یکی در محله سراب و دیگری در محله کلشتر و مسجد نوسازی در محله پسکلا قرار دارد. در این روستا دو امامزاده دارای بقعه مدفون هستند که همه روزه مردم برای زیارت به این مکان‌ها می‌روند.
همه روزه مردم برای زیارت به این مکان‌ها می‌روند. ضمناً درختی در محله سراب وجود دارد که ساکنین این محله اعتقاد دارند که در زیر آن امامزاده‌ای مدفون است. یک حسینیه هم در کنار مزار قربانیان زلزله به خاطر تخریب ساختمان مسجد ساخته شده‌است. ورزشی. روستای کلشتر دارای یک سوله ورزشی برای فوتسال می‌باشد و یک زمین روباز و محصور برای ورزش کردن وجود دارد. در زمینه ورزش، این روستا دارای استعدادهای فراوان و جوانان فعال می‌باشد اما بعد از زلزله به این مورد کمتر رسیدگی شده و کمبود فضای ورزشی کاملاً محسوس می‌باشد. فرهنگی.
و کمبود فضای ورزشی کاملاً محسوس می‌باشد. فرهنگی. روستای کلشتر دارای یک کتابخانه عمومی بزرگ می‌باشد. این روستا یک دبستان دولتی و یک مدرسه راهنمایی دارد. یک مرکز آموزش و اشتغال نیز توسط سازمان فنی و حرفه‌ای در سال ۱۳۷۶ مورد بهره‌برداری قرار گرفت و تاکنون تعداد زیادی از هنر جویان در این مرکز آموزش دیده مدرک دریافت کرده‌اند. دو پایگاه نیروی مقاومت بسیج نیز از اماکن فرهنگی این روستا به‌شمار می‌آیند.
عایشه آژدا پکان (به ؛ زادهٔ در استانبول) خواننده و هنرپیشه اهل ترکیه است. زندگی‌نامه. پدرش رضوان پکان یک نظامی و مادرش نوین دوبروجا یک زن خانه‌دار بود. آژدا پکان در خانواده‌ای بسیار اجتماعی و مدرن بزرگ شد. موقعیت هنری. آژدا پکان در سال ۱۹۶۳ در مسابقه انتخاب آرتیست مجله «سَس=صدا» شرکت کرد و موفق به کسب مقام اول این مسابقه شد و پس از آن به پیشنهاد بازی در یک فیلم جواب مثبت داد و به این ترتیب به اولین فعالیت جدی هنری خود پرداخت. آژدا پکان در کارنامه هنری خود فیلم‌های بسیاری دارد که از مهم‌ترین آنها می‌توان به
بسیاری دارد که از مهم‌ترین آنها می‌توان به فیلم «آبیدیک گوبیدیک» و «ساعت جدایی» اشاره کرد. در فیلم «آبیدیک گوبیدیک» آژدا پکان با بزرگانی چون «اوزتورک سرنگیل» و «آیسل تانژو» و در فیلم «ساعت جدایی» با هنرپیشه معروف سینمای ترکیه جونیت آرکین که در ایران بنام فخرالدین شناخته می‌شود همبازی بود. اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ سالهای ورود آژدا پکان به دنیای موسیقی و خوانندگی بود. در این سال‌ها ساخت ترانه‌های ترکی روی آهنگ‌های غربی و به اصطلاح ترکیه‌ای‌ها ترانه‌های «آرانژه» بسیار رایج بود. آژدا پکان نیز از خوانندگان
بسیار رایج بود. آژدا پکان نیز از خوانندگان این ترانه‌ها بود. اشعار اکثر این ترانه‌ها توسط «فیکرت شنس» سروده می‌شد و طرفداران بسیاری داشت. یکی از ترانه‌هایی که می‌توان آن را در زمره معروفترین این نوع ترانه‌ها به‌شمار آورد ترانه «بیا به زندگی من» (به فرانسوی:Viens dans ma vie) است که آژدا پکان در سالهای پیش از انقلاب در تلویزیون ملی ایران این ترانه را اجرا کرد و مورد توجه ایرانی‌ها قرار گرفت. اصل این ترانه فرانسوی می‌باشد که بعدها توسط مرجان خواننده خوش صدای ایرانی با نام فارسی «کویر دل» به زیبایی اجرا شد.
ایرانی با نام فارسی «کویر دل» به زیبایی اجرا شد. بسیاری از این ترانه‌های به اصطلاح «آرانژمان» از ترانه‌های خواننده معروف الجزایری الاصل فرانسوی انریکو ماسیاس بود و آژدا پکان در آن سال‌ها کنسرت‌های مشترک بسیاری با انریکه ماسیاس اجرا کرده. یکی از ترانه‌هایی که آژدا پکان به زبان فرانسوی اجرا کرده بود مورد توجه کارگردانی فرانسوی قرار گرفت و در فیلمی در سال ۱۹۷۷ از این ترانه آژدا پکان استفاده شد. در سال ۱۹۷۳ با اجرای کنسرت‌های متعدد در کشورهای اروپایی شهرت آژدا پکان به خارج از مرزهای ترکیه رسید و در ترکیه لقب
پکان به خارج از مرزهای ترکیه رسید و در ترکیه لقب «سوپر استار» به وی داده شد. آژدا سال‌ها در فرانسه زندگی کرد و مجدداً به ترکیه بازگشت. شرکت فیلیپس که در آن زمان اسپانسری بسیاری از سوپر استارهای کشورهای مختلف را بر عهده داشت، آژدا پکان را نیز زیر پر و بال خود گرفت و این باعث جهش بیش از پیش آژدا پکان در دنیای موسیقی شد. همان‌طور که اشاره شد اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی موسیقی پاپ ترکیه بیشتر شامل ترانه‌هایی بود که روی آهنگ‌های معروف غربی و مخصوصاً فرانسوی سروده می‌شد که آژدا پکان نیز از این قاعده
فرانسوی سروده می‌شد که آژدا پکان نیز از این قاعده مستثنا نبود و به جرأت می‌توان گفت بیش از ۵۰ درصد ترانه‌های اجرا شده توسط آ‍ژدا پکان از این دست ترانه‌هاست. حتی یکی از محبوبترین ترانه‌های اجرا شده توسط آژدا پکان به نام ((dile kolay)) روی آهنگ اگه یه روز بری سفر فرامرز اصلانی اجرا شده. گفته می‌شود این ترانه در سفر آژدا پکان به تهران برای اجرای برنامه (در سالهای قبل از انقلاب) توسط خود فرامرز اصلانی به خانم آژدا پکان داده شده. این ترانه بعدها توسط خود آژدا پکان و سایر خوانندگان ترکیه از جمله دنیز سکی(Deniz
و سایر خوانندگان ترکیه از جمله دنیز سکی(Deniz Seki) بارخوانی شد. آژدا پکان در سال ۱۹۷۷ در فستیوال «یاماها موزیک» توکیو با اجرای ترانه‌ای جزو برترین‌های این فستیوال شناخته شد و پس از آن آلبوم‌هایی (به شکل صفحه گرامافون) در کشورهای مختلف اروپایی از جمله آلمان و فرانسه به زبان همان کشورها به بازار موسیقی عرضه کرد. در فستیوال معتبر یوروویژن سال ۱۹۸۰ با ترانه «پترول=نفت» نماینده کشور ترکیه شد. بنا به دلایلی از جمله درون مایه هجو سیاسی این ترانه به ذائقه اروپایی‌ها خوش نیامد و نتیجه خوبی برای آژدا پکان و کشورش
خوش نیامد و نتیجه خوبی برای آژدا پکان و کشورش نداشت. از این رو آژدا پکان برای مدتی از دنیای موسیقی کناره‌گیری کرد و برای استراحت به آمریکا رفت. بعد از این دوره سکوت و شاید با دلزدگی از غرب و ترانه‌های غربی آلبومی با تم ترکی و با آهنگسازی آهنگسازان ترکیه‌ای به بازار ارائه کرد که طرفداران همیشگی آژدا پکان از این آلبوم استقبال خوبی نکردند و همین امر باعث شد تا آژدا پکان در آلبومهای بعدی به همان روال قبلی (اجرای شعر ترکی روی تم‌های غربی) برگردد. آژدا پکان با وجود سن بالا زیبایی خود را حفظ کرده (البته با
با وجود سن بالا زیبایی خود را حفظ کرده (البته با عمل‌های جراحی متعدد بسیار پر هزینه و مرتب) و هنوز طرفداران پیر و جوان بسیار دارد و سوپر استار ترکیه نامیده می‌شود. خواهر آژدا پکان بنام «سمیرامیس پکان» نیز خواننده بازیگر شناخته شده ایست که صدایش بسیار شبیه به آژدا می‌باشد. حرفه. آژدا پکان در سال ۱۹۶۲ از نخستین خوانندگانی بود که آهنگ‌های ترکی در سبک پاپ را اجرا کرد. وی با عناوین «سوپراستار» و «دیوا» در رسانه‌های ترکیه شناخته شده است. پکان با ترانه‌هایش در موسیقی پاپ ترکیه تأثیر زیادی گذاشت و سعی کرد چهره‌ای
پاپ ترکیه تأثیر زیادی گذاشت و سعی کرد چهره‌ای قوی از زن بسازد. وی با به روز کردن آثارش و تأثیرگذاری از عناصر غربی، توانست در دوره‌های مختلف به یکی از نمادهای مدرن و ماندگار ترکیه تبدیل شود. سبک موسیقی او بیش از ۵۰ سال محبوبیت خود را حفظ کرده و الهام بخش بسیاری از جانشینان اوست. او بیش از ۲۰ آلبوم منتشر کرده و یکی از موفق‌ترین هنرمندان موزیک ترکیه است. وی در ۴۷ فیلم بازی کرده است. در سال ۱۹۶۸ آلبوم "İki Yabancı" وی در فهرست بالاترین‌های فروش قرار گرفت. موفقیت‌های ادامه‌دار او منجر به دعوت‌های بین‌المللی در
ادامه‌دار او منجر به دعوت‌های بین‌المللی در فستیوال‌هایی مانند فستیوال موزیک آپولونیا در ۱۹۶۸–۱۹۶۹ در آتن یونان و فستیوال ترانه‌های مدیترانه‌ای در سال ۱۹۶۹ در بارسلونای اسپانیا شد. موفقیت آهنگ‌های وی کنسرت‌های به زبان ترکی با Enrico Macias در سالن "Paris Olympia" در سال ۱۹۷۶ را در پی داشت. در شناسایی لقبش آلبومی به نام سوپر استار را در سال ۱۹۷۷ بیرون داد. در همان سال در فستیوال موزیک یاماها در توکیو پایتخت ژاپن حضوری موفقیت‌آمیز داشت. افزون بر آهنگ‌های آلمانی و فرانسوی وی که در اوایل سال‌های ۱۹۷۰ میلادی در
و فرانسوی وی که در اوایل سال‌های ۱۹۷۰ میلادی در اروپا منتشر شد، او "Pour Lui" را که در فرانسه بسیار موفق بود منتشر کرد. در اوج موفقیت او دومین آلبومش، سوپر استار ۲ را در ۱۹۷۹ منتشر کرد.
شاخ برجستگی تیزی است که بر روی سر بعضی از پستانداران رشد کرده و از قسمت داخلی استخوانی با پوششی از کراتین و دیگر انواع پروتئین تشکیل شده است. ناخن‌های دست و پا از جنس شاخ هستند. پر و منقار پرندگان و پولک بدن خزندگان نیز از ماده‌ای شاخی ساخته می‌شوند. کاربرد شاخ برای جانوران. جانوران شاخدار استفاده‌های گوناگونی از شاخ می‌کنند از جمله دفاع از خود در مقابل جانوران شکارچی و رقابت با دیگر اعضای گونه خود در هنگام جفت یابی. کاربرد شاخ برای انسان. از بعضی انواع شاخ انواعی از ساز بادی مانند شوفار ساخته می‌شود.
او ضمیر منفصل، سوم شخص مفرد، اوی، وی. او و وی در زبان فارسی ضمیرهای سوم‌شخص مفرد هستند. این دو ضمیر، معادل‌اند و گاهی به‌جای هم به کار می‌روند. در فارسی، برخلاف زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، عربی، و بسیاری زبان‌های دیگر، برای اشاره به جنس مرد و زن، از ضمایر یکسان استفاده می‌شود. برخی ویراستاران «او» را در مقام فاعلی، و «وی» را در جاهایی که نقش غیرفاعلی دارد ـ ازجمله در نقش‌های مفعولی و مضافٌ‌الیهی ـ می‌پذیرند و به‌کار می‌برند.
در زبان فارسی ، تو ضمیر شخصی منفصل برای دوم شخص مفرد (مخاطب) است، که ضمیر متصل مرادف آن «ت» است. این ضمیر معمولاً زمانی به کار می‌رود که بین طرفین گفتگو، یک رابطه صمیمانه یا نزدیک وجود داشته باشد. برای احترام بیشتر، از ضمیر شما استفاده می‌شود. کاربردهای ضمیر تو. "تو" برای اشاره در حالت‌های فاعلی، مفعولی، اضافی، و ندا به کار می‌رود:
در فارسی، شما ضمیر دوم شخص جمع است که برای خطاب‌کردن به کار می‌رود. گاهی برای نمایش ادب و احترام، در نقش ضمیر دوم شخص مفرد هم به کار می‌رود.
در زبان فارسی، ما ضمیر شخصی منفصل برای اول شخص جمع (متکلم مع‌الغیر) است. البته گاهی نیز در نقش مفرد و به جای ضمیر من - به قصد افادهٔ تعظیم و تفخیم - به کار می‌رود. واژهٔ «ما» به هر دو صورت جمع و مفرد در متون فارسی آمده‌است. "ما" ترکیبی از ضمایر استعاری من و تو ست و در حالت جمع می‌تواند نشانه‌ای از اجماع دو جمع باشد که در بخش‌هایی با هم ترکیب و هم‌معنی شده‌اند، به‌طوری‌که در حالت مای ترکیب شده، دیگر نشانه‌ای از من و تو در مای جدید دیده نمی‌شود. امروزه به شکل «ماها»، و در قدیم به شکل «مایان» جمع بسته می‌شد.
«ماها»، و در قدیم به شکل «مایان» جمع بسته می‌شد. کاربردهای ضمیر ما. "ما" برای اشاره در حالت‌های فاعلی، مفعولی، و اضافی به کار می‌رود:
من در موارد زیر کاربرد دارد: یکای اندازه‌گیری. مَن از یکاهای جرم قدیمی ایرانی است. از دیر باز سه گونه من وجود داشته‌است:
زبان فارسی از دیدگاه دستورزبانی سه شخص دارد که نمودار یکی (مفرد) یا بیشتر (جمع) است؛ بنابراین، بر روی هم رفته، شخص در زبان فارسی شش ساخت دارد: شناسه بخشی از فعل است که «شخص» را تعیین می‌کند؛ یعنی نمایانگر اول شخص (گوینده)، دوم شخص (شنونده) یا سوم شخص (دیگر کس) است. شناسه نشانهٔ فعل است و همانند نهاد، شخصِ فعل را معین می‌کند. شناسه را نهاد پیوسته هم می‌گویند. شناسه در فارسی به صورت پسوند در پایان فعل جای می‌گیرد. شناسه‌ها دو دسته‌اند: شناسه‌های مفرد و شناسه‌های جمع. در فارسی وجود شش شناسه جداگانه باعث می‌شود
جمع. در فارسی وجود شش شناسه جداگانه باعث می‌شود که ضمیرهای شخصی «من، تو، ...» در حالت عادی همراه با فعل به کار نروند. شناسه سوم شخص مفرد برای زمان گذشته تهی است اما تمایز شش‌گانهٔ شناسه‌ها همچنان مانند زمان حال برقرار است. برای مثال، در حالت عادی می‌گوییم «دیروز به سینما رفتم»، نه «من دیروز به سینما رفتم» زیرا «-ام»ای که در پایان «رفتم» آمده، شخص فعل را (اول شخص مفرد) نشان می‌دهد. استفاده از ضمیرهای شخصی تنها به هنگام تأکید و مانند آن است. چنین ویژگی‌ای در هر زبانی یافت نمی‌شود. به زبان‌های دارای این
در هر زبانی یافت نمی‌شود. به زبان‌های دارای این ویژگی، «ضمیرانداز» می‌گویند. زبان فارسی کاملاً ضمیرانداز است. زبان‌هایی مانند اسپانیایی و ایتالیایی نیز ضمیراندازند و زبان‌هایی مانند انگلیسی و فرانسوی ضمیرانداز نیستند.
چغاهست، روستایی از توابع بخش جونقان، شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری است. جمعیت. این روستا در دهستان جونقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۲ نفر (۷۳ خانوار) بوده‌است. موقعیت. روستای چغاهست مابین شهر فارسان و جونقان قرار دارد. رودخانه‌ای در نزدیکی این روستا به دو قسمت تبدیل می‌شود که هر کدام دارای دو سد که معروف به سد گوشه و سد چغاهست می‌باشند. وجه تسمیه نام روستا. در این روستا تپه‌ای بنام چغا قرار دارد که نامگذاری روستا بر اساس آن صورت گرفته است. (چغاهست: تپه
روستا بر اساس آن صورت گرفته است. (چغاهست: تپه هست)
ابوبکر محمد بن سیرین (۳۳ ق. در بصره - ۹ شوال ۱۱۰ ق. بصره) از نامدارترین خواب‌گزاران مسلمان در سده‌های میانه بود. زندگینامه. محمد بن سیرین مشهور به ابن سیرین (متولد ۳۳ق در مدینه، درگذشتهٔ ۱۱۰ق در بصره) عالمی از طبقهٔ تابعین و پدران علم فقه بود. پدر او سیرین بردهٔ آزادشدهٔ انس بن مالک بود و این‌گونه، به هم‌راه برخی دیگر از موالی انس بن مالک هم‌چون حسن بصری (درگذشتهٔ ۱۱۰ق) نزد انس بن مالک رشد کرد و افزون بر استماع خاطرات انس از محمد به مشارکت‌جویی در حلقهٔ درس دیگر عالمان عصر خویش خاصه صحابهٔ پیامبر توجه نشان
دیگر عالمان عصر خویش خاصه صحابهٔ پیامبر توجه نشان داد. ابن سیرین در اعصار بعدی به خطا به تعبیر خواب شناخته شد و سبب این شهرت، اثری است که در سده‌های متأخر اسلامی به او منتسب گردیده‌است. ناصر گذشته، محقق معاصر، کوشیده‌است در ضمن مقالهٔ خود تحت عنوان «ابن سیرین» در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی نشان دهد چنین انتسابی قابل‌دفاع نیست. به هر حال، شکی نیست که در سده‌های متأخرتر اسلامی، ابن‌سیرین در جامعهٔ اسلامی به تعبیر خواب شهرت بسیار داشت و در بارهٔ رجوع گستردهٔ مردم برای تعبیر خواب به او داستانهایی نقل شده‌است.
برای تعبیر خواب به او داستانهایی نقل شده‌است. نیز، در برخی از این داستان‌ها سبب آگاه‌شدگی او از علم تعبیر خواب، موهبت الهی به او به خاطر پاکدامنی او و فرار از گناه زنا یاد شده‌است. ابن سیرین در سال ۱۱۰ و با فاصلهٔ اندکی از درگذشت حسن بصری درگذشت. شیوهٔ سلوک اخلاقی او با حسن بصری تمایزاتی داشت؛ به‌طوری که ضرب‌المثل «جالس الحَسَنَ او ابنَ سیرین» (یا با حسن بصری معاشرت نما یا با ابن سیرین) رواج یافت. برای نمونه، حسن بصری در اخلاق به زهد و کثرت حزن شناخته می‌شد؛ اما ابن سیرین شادی و امیدواری به رحمت خدا را