payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیروی هوایی رایت-پترسون در اوهایو به همین نتیجه رسید. ژنرال ناتان توئینینگ یک مطالعهٔ رسمی گسترده در مورد این اجسام بشقاب‌مانند آغاز کرد که به پروژه‌های نشانه (Project Sign) (۱۹۴۹–۱۹۴۷)، کینه (Project Grudge) (۱۹۵۱–۱۹۴۹) و در نهایت پروژه کتاب آبی (۱۹۵۲–۱۹۶۹) منجر شد. دکتر جی الن هاینک، اخترفیزیکدان، استاد فیزیک و یوفوشناس آمریکایی، از جمله کسانی بود که در پروژه کتاب آبی و دو پروژه قبلی مشارکت داشت. در طول دو دهه فعالیت پروژه کتاب آبی، این گروه بیش از ۱۲٬۶۰۰ مورد گزارش از رؤیت بشقاب‌پرنده‌ها را دریافت کرد و
مورد گزارش از رؤیت بشقاب‌پرنده‌ها را دریافت کرد و در مورد آن‌ها تحقیقاتی انجام داد. ویدیوهای منتشر شده توسط وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۰). در ماه آوریل ۲۰۲۰، وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا، سه ویدیو از «پدیده‌های هوایی توضیح‌ناپذیر» را از حالت طبقه‌بندی خارج و منتشر کرد و این در حالی است که وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا، بدنبال اعلامیه ناسا در سال 2022 که اعلام نمود در نظر دارد که از اسرار نهفته و اطلاعات ذخیره شده در آرشیوهای ناسا در مورد گزارشهای دریافت شده راجع به "اشیائ پرنده ناشناس، پرده
دریافت شده راجع به "اشیائ پرنده ناشناس، پرده برداشته و این اطلاعات را در اختیار عموم قرار دهد. این ویدیوها که مربوط به وقایع رویت اشیای ناشناس پرنده یواس‌اس تئودور روزولت (۲۰۱۵) و حادثه رویت شیء ناشناس پرنده یواس‌اس نیمیتز (۲۰۰۴) بودند، قبلاً در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ میلادی درز کرده بودند. یکی از این ویدیوها که به گفته نیویورک تایمز دو خلبان جنگنده‌های نیروی دریایی در سال ۲۰۰۴ ضبط کرده‌اند، شیء پرنده‌ای را نشان می‌دهد که بالاتر از سطح آب در اقیانوس اطلس در حال پرواز است. دو ویدیوی دیگر که در سال ۲۰۱۵
در حال پرواز است. دو ویدیوی دیگر که در سال ۲۰۱۵ فیلمبرداری شده‌اند، اشیاء پرنده‌ای را نشان می‌دهند که یکی از آن‌ها در حال چرخش است. در این ویدیو صدای خلبان شنیده می‌شود که می‌گوید: "نگاه کن پسر! دارد می‌چرخد!" در ستاد مرکزی ارتش آمریکا در واشنگتن (پنتاگون)، مرکزی برای دریافت، شناسایی و تحلیل کلیه گزارشهای مربوط به "شیء ناشناس پرنده" وجود دارد که در طی سالیان و بمرور، نام آن چندین بار تغییر داده شده است. نامهایی که این مرکز نامیده شده عبارتند از پروژه کتاب آبی و غیره. این واحد ویژه در پنتاگون، قبلا اعلام
آبی و غیره. این واحد ویژه در پنتاگون، قبلا اعلام کرده بود که روزانه در حدود 400 گزارش از اقصی نقاط آمریکا، در مورد "اشیائ ناشناس پرنده" دریافت میکند. این تعداد گزارشها، شامل گزارشهای خارج از آمریکا نبود. در مورد شناسایی دولتهای دیگر جهان در مورد "اشیائ پرنده ناشناس"، دولت بلژیک، تنها دولتی است که بطور رسمی، وجود این پدیده را تایید کرده است. دولت انگلستان هم، بارها در مورد این پدیده، اظهار نظرهای رسمی خود را اعلام نموده است. جلسهٔ استماع شهادت شاهدان عینی در کنگره. کنگرهٔ ایالات متحده آمریکا عصر چهارشنبه ۲۶
کنگره. کنگرهٔ ایالات متحده آمریکا عصر چهارشنبه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۳ یک جلسه استماع عمومی دربارهٔ ادعاهایی مبنی بر سرپوش گذاری دولت بر دانش خود از شیء ناشناس پرنده (Unidentified flying objects) معروف به «یوفوها» برگزار کرد. این جلسه با حضور سه شاهد عینی برگزار شد و علاوه بر ایالات متحده در سراسر جهان نیز توجهات زیادی را جلب کرد. به گفتهٔ شاهدان که از کهنه سربازان ارتش بودن هرگاه دولت آمریکا مشاهدات غیرقابل توضیحی در این خصوص داشته باشد، آنها را در زمره «پدیده‌های ناشناخته ناهنجار» (UAP) دسته‌بندی می‌کند و در
ناشناخته ناهنجار» (UAP) دسته‌بندی می‌کند و در سال‌های اخیر گزارش‌های متعددی دربارهٔ موارد این چنینی موجود است. درحالی که برخی از این پدیده‌ها به «بالون یا اجسام بالونی» همچنین هواپیماهای بدون سرنشین، پرندگان، رخدادهای آب و هوایی یا زباله‌های موجود در آسمان مانند کیسه‌های پلاستیکی نسبت داده شده‌اند، برای برخی دیگر از این موارد هنوز توضیحی از سوی مقامات ارائه نشده‌است. به گزارش یورونیوز، سه کهنه سرباز آمریکایی عصر چهارشنبه در جلسه استماع کمیته فرعی نظارتی مجلس نمایندگان دربارهٔ «پدیده‌های ناشناخته ناهنجار»
نمایندگان دربارهٔ «پدیده‌های ناشناخته ناهنجار» یا به زبان ساده‌تر همان بشقاب پرنده‌ها شهادت دادند. آنها باور داشتند که مشاهدات آنها بیانگر وجود یک مشکل امنیت ملی است و دولت این کشور دربارهٔ اطلاعاتی که در اختیار دارد، بیش از حد مخفی کاری کرده‌است. «رایان گریوز» خلبان بازنشسته نیروی دریایی و مدیر فعلی سازمان «آمریکایی‌ها برای هوافضای ایمن» و «دیوید فری ور» فرمانده بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، هر دو دربارهٔ مشاهدات خود از شیء ناشناس پرنده در زمان خدمت در ارتش شهادت دادند. «دیوید گراش»، افسر
زمان خدمت در ارتش شهادت دادند. «دیوید گراش»، افسر اطلاعاتی سابق نیروی هوایی نیز به عنوان شاهد سوم ادعا کرد که دولت آمریکا بر تحقیقات خود در موارد مشاهده شده اجرام ناشناس سرپوش گذاشته‌است. وی گفت که او اطلاعات خود را به بازرسی کل جامعه اطلاعاتی آمریکا گزارش کرده‌است. رایان گریوز در خصوص ضرورت رسیدگی به این موضوع به نمایندگان حاضر گفت: «اگر بشقاب پرنده‌ها همان پهپادهای خارجی باشند که این خودش یک مشکل فوری در حوزه امنیت ملی است. اگر هم چیز دیگری است که خوب در زمره مباحث علمی قرار می‌گیرد. در هر دو صورت، اشیای
مباحث علمی قرار می‌گیرد. در هر دو صورت، اشیای ناشناس یک نگرانی برای ایمنی پرواز هستند.» فری ور نیز با اشاره به برخورد خودش با یکی از این «پدیده‌های ناشناخته ناهنجار» در سال ۲۰۰۴ میلادی، در پاسخ به سؤالی که چرا این بشقاب پرنده‌ها را تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا می‌داند، گفت: «فناوری که ما به چشم دیدیم بسیار برتر از هر چیزی بود که خودمان داشتیم.» گراش هم ادعا کرد که دولت ایالات متحده نه تنها بشقاب پرنده، بلکه بقایای خلبان «غیرانسانی» این اجرام ناشناخته ناهنجار را نیز در اختیار دارد. البته او به صراحت اعلام
را نیز در اختیار دارد. البته او به صراحت اعلام کرد که این چیزی است که دیگر همکارانش به او گفته‌اند و در این باره اطلاعات دست اولی ندارد و توضیح داد: «این چیزی است که خودم شاهد آن نبودم.» با این حال، گراش به مستمعین جلسه گفت که می‌تواند فهرستی از «شاهدان موافق و مخالف» را معرفی کند که می‌توانند اطلاعات بیشتری دربارهٔ تحقیقات مربوط به بشقاب پرنده‌ها را در اختیار کنگره بگذارند. گراش گفت که او ادعاهای خود را به عنوان یک افشاگر به بازرس کل جامعه اطلاعاتی گزارش کرده‌است. هر سه شاهد معتقد بودند که سازوکار کنونی
کرده‌است. هر سه شاهد معتقد بودند که سازوکار کنونی برای گزارش دهی خلبانان در موارد مواجهه با بشقاب پرنده ناکافی است و گفتند که هنوز خلبان‌ها و مقاماتی که از تجربیات خود در این زمینه می‌گویند، مورد انگ زنی قرار می‌گیرند. هیچ مقام دولتی در جلسه روز چهارشنبه ادای شهادت نکرد. پیش از این «شان کرک پاتریک»، مدیر یکی از بخش‌های پنتاگون با تمرکز بر «پدیده‌های ناشناخته ناهنجار» در ماه آوریل به یک کمیته فرعی سنا گفته بود که دولت ایالات متحده در حال ردیابی ۶۵۰ مورد احتمالی از پدیده‌های هوایی ناشناس است. کرک پاتریک در
از پدیده‌های هوایی ناشناس است. کرک پاتریک در آن زمان تأکید کرده بود که هیچ مدرکی دال بر وجود حیات فرازمینی به دست نیامده و دفتر او «هیچ مدرک معتبری» از اجسامی که قوانین شناخته شده فیزیک را نقض کنند، پیدا نکرده‌است. کرک پاتریک همچنین گفته بود که از ۶۵۰ موردی که دولت در حال پیگیری است، «حدود نیمی از آنها را اولویت بندی کرده‌ایم که به لحاظ ارزشی جالب توجه بودند.» در سال ۲۰۲۲، کمیته اطلاعاتی مجلس نمایندگان، اولین جلسه استماع کنگره دربارهٔ بشقاب پرنده‌ها در طی دهه‌های اخیر را برگزار کرد و شهادت کرک پاتریک اولین
اخیر را برگزار کرد و شهادت کرک پاتریک اولین جلسه استماع مجلس سنا در این مورد بود. «گلن گروتمن» نماینده جمهوری‌خواه ریاست این جلسه را بر عهده داشت و در آغاز، به شوخی به تماشاگران گفت: «به هیجان انگیزترین جلسه این هفته کمیته فرعی کنگره خوش آمدید.» منابع. ۹. بری پارکر، (۱۹۹۸). زندگی بیگانه: جستجو برای خارج از کشور و فراتر از آن، ترجمه: مهدی محمدی عزیزآبادی، نشر هیرمند، تهران.
۱۳۴۶ هزار و سیصد و چهل و ششمین سال هجری خورشیدی سالی بود.
بشقاب‌پرنده یا دیسک‌پرنده، یک اصطلاح برای توصیف هواگردی است که به شکل بشقاب یا دیسک باشد. در ایران گاهی از این اصطلاح به به جای شیء ناشناس پرنده (یوفو) برای اشاره به یک جسم پرندهٔ ناشناخته و غیرعادی استفاده می‌شود. این اصطلاح در سال ۱۹۴۷ برای توصیف اشیاء ناشناس پرنده ابداع شد اما از سال ۱۹۵۲ با اصطلاح مورد استفادهٔ نیروی هوایی ایالات متحده به‌عنوان شیء پرنده ناشناس (یا به اختصار، یوفو) جایگزین شد. گزارش‌های اولیه از رویت بشقاب‌پرنده‌های با منشأ ناشناخته، معمولاً آن‌ها را نقره‌ای یا فلزی توصیف می‌کردند،
معمولاً آن‌ها را نقره‌ای یا فلزی توصیف می‌کردند، همچنین گاهی گزارش می‌شد که این اشیا دارای چراغ‌های ناوبری هستند، توسط نوری درخشان احاطه شده‌اند، با سرعت بالا و به صورت تکی یا گروهی حرکت می‌کنند و قابلیت مانورپذیری بالایی دارند. تاریخچه. در حالی‌که حضور اشیاء پرندهٔ دیسکی‌شکل از قرون وسطی به‌طور پراکنده ذکر می‌شدند، نخستین استفادهٔ ثبت‌شده از عبارت «بشقاب‌پرنده» برای توصیف یک شیء پرنده ناشناس (احتمالاً شهاب‌سنگ) بود که در ۱۷ ژوئن ۱۹۳۰ در تگزاس و اوکلاهما سقوط کرد. برخی از کسانی که نور عجیب و غیرطبیعی آن را
کرد. برخی از کسانی که نور عجیب و غیرطبیعی آن را دیدند، آن را به‌عنوان یک دنباله‌دار بزرگ، یک بشقاب پرندهٔ شعله‌ور، یک درخشش قرمز بزرگ یا یک توپ آتشین توصیف کردند. مشاهدهٔ جنجالی کنت آرنولد در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۷ منجر به رایج شدن اصطلاح «بشقاب‌پرنده» توسط روزنامه‌های ایالات متحده شد. اگرچه آرنولد هرگز به‌طور خاص از واژه بشقاب‌پرنده استفاده نکرد، اما در آن زمان از او نقل قول شد که اشیائی که دیده بود، شبیه به یک بشقاب بوده‌اند. مشاهدهٔ آرنولد با هزاران مورد مشابه در سراسر جهان ادامه یافت. چنین مشاهداتی، در آن زمان
سراسر جهان ادامه یافت. چنین مشاهداتی، در آن زمان بسیار رایج بود و اصطلاح «بشقاب‌پرنده» در دهه ۱۹۶۰ مترادف یوفو بود. همچنین مشاهدهٔ اشیائی مشابه سیگار برگ یا شبیه به کشتی هوایی، به‌دنبال این مشاهدات، گزارش شدند.رویت اشیاء پرنده ناشناخته، مانند مشاهده‌ای گسترده در سال ۲۰۰۶ بر فراز فرودگاه شیکاگو-اوهار همچنان گزارش می‌شوند. امروزه به‌نظر می‌رسد بسیاری از عکس‌های ادعایی بشقاب‌پرنده‌ها و یوفوها در دوران قبل، یک فریبکاری و ساختگی باشند. بشقاب‌پرنده در حال حاضر تا حد زیادی نمادی از دهه ۱۹۵۰ و به‌ویژه فیلم درجه ب
حد زیادی نمادی از دهه ۱۹۵۰ و به‌ویژه فیلم درجه ب در نظر گرفته می‌شود و موضوعی محبوب در داستان‌های علمی تخیلی و کمیک است. فراتر از کاربرد رایج این عبارت، وسایل نقلیه پرنده بشقاب‌مانند نیز توسط انسان‌ها ساخته شده‌اند. اولین بشقاب‌پرندهٔ ساخته‌شده، دیسکوپتر نام داشت و توسط الکساندر ویگرز در سال ۱۹۴۴ به ثبت رسید. مدل‌های دیگری مانند ووت وی-۱۷۳، ووت ایکس‌اف۵یو، VZ-9 Avrocar و M200G Volantor نیز ساخته شده‌اند. بشقاب‌پرنده‌های ایالات متحده آمریکا. پس از اینکه یکی از مقامات اطلاعاتی سابق ایالات متحده آمریکا فاش
از مقامات اطلاعاتی سابق ایالات متحده آمریکا فاش کرد که دولت وسایل نقلیه «کاملاً یا تا حدی دست‌نخورده» از بیگانگان در اختیار دارد، از مقامات آمریکایی خواسته شد تا شواهد مربوط به یوفوها را افشا کنند. براساس گزارش گاردین در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۳، دیوید گروش، مقام سابق اطلاعاتی که در یک آژانس دفاعی ایالات متحده، رهبری پروژه تجزیه‌وتحلیل پدیده‌های غیرعادی غیرقابل‌توضیح (UAP) را برعهده داشته ادعا کرده که ایالات متحده چندین وسیله نقلیه که توسط عوامل غیرانسانی ساخته شده‌اند را در اختیار دارد. به گفته او اطلاعات
شده‌اند را در اختیار دارد. به گفته او اطلاعات مربوط به این وسایل نقلیه به‌طور غیرقانونی از کنگره ایالات متحده آمریکا پنهان شده و زمانی که او اطلاعات محرمانه مربوط به آن‌ها را با کنگره به اشتراک گذاشته با عمل تلافی‌جویانه مقامات دولتی مواجه شد و در ماه آوریل، پس از ۱۴ سال فعالیت در اطلاعات آمریکا، آن را ترک کرد. جاناتان گری، یکی از مقامات اطلاعاتی فعلی ایالات متحده آمریکا نیز وجود «اجسام عجیب و غریب» را تأیید کرد و گفت: «ما تنها نیستیم!»؛ دیوید گروش همچنین در جلسه یکی از کمیته‌های نظارتی مجلس نمایندگان
در جلسه یکی از کمیته‌های نظارتی مجلس نمایندگان آمریکا مدعی شد که دولت آمریکا بقایای یک «موجود بیولوژیکی غیرانسان» را که خلبان یک بشقاب‌پرنده بوده‌است، در اختیار دارد وی در ادامه صحبت‌های خود به نمایندگان کنگره آمریکا گفت: «وزارت دفاع تلاش می‌کند بقایای اشیای پرنده ناشناسی را که سقوط کرده‌اند، جمع‌آوری و آن‌ها را بازسازی کند.»، این اتفاق یکی از بزرگ‌ترین افشاگری‌های مقامات آمریکایی از کشف بشقاب پرنده آدم فضایی‌ها تا الان بوده‌است. رؤیت‌ها. یک تصویر خطی از روایت ژاپنی قرن دهم، "The Tale of the Bamboo
از روایت ژاپنی قرن دهم، "The Tale of the Bamboo Cutter"، یک ماشین پرنده گرد شبیه بشقاب پرنده را به تصویر می‌کشد. گزارشی از یک شیء بشقاب مانند مربوط به سال ۱۲۹۰ میلادی، حاکی از مشاهدهٔ یک صفحهٔ نقره‌ای است که بر فراز روستایی در یورک‌شر پرواز می‌کرد. رویت اشیاء پرندهٔ دیسک‌مانند، گهگاه در طول تاریخ، گزارش شده‌است. به عنوان مثال، در یک رؤیت گسترده بر فراز نورنبرگ در سال ۱۵۶۱، رویت دیسک‌ها و کره‌هایی گزارش شده که از استوانه‌های بزرگ بیرون می‌آمدند. یکی دیگر از رویدادهای مستند مربوط به رویت این اشیا، مشاهدهٔ
رویدادهای مستند مربوط به رویت این اشیا، مشاهدهٔ کنت آرنولد در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۷ بود. آرنولد ادعا کرد در حالی‌که در نزدیکی کوه رینیر پرواز می‌کرد، ۹ وسیلهٔ نقلیهٔ پرنده درخشان را دیده‌است که یکی به شکل هلال، و بقیه بیشتر شبیه دیسک یا بشقاب بودند و به صورت پلکانی و با سرعت حداقل ۱۲۰۰ مایل بر ساعت (۱۹۰۰ کیلومتر بر ساعت) پرواز می‌کردند. بلافاصله پس از گزارش آرنولد، صدها مورد مشاهده از اشیاء معمولاً بشقاب‌مانند در سراسر ایالات متحده و همچنین در برخی از کشورها گزارش شد. یکی از خبرسازترین آن‌ها، مشاهده ۹ شیء
گزارش شد. یکی از خبرسازترین آن‌ها، مشاهده ۹ شیء دیسک‌مانند دیگر توسط خدمه هواپیمایی یونایتد در ۴ ژوئیه ۱۹۴۷ بود که بر فراز آیداهو پرواز می‌کردند. این رویداد، مدت کوتاهی بعد از مشاهدهٔ اولیه آرنولد گزارش شد. همچنین حادثه رازول که معروف‌ترین رویداد مربوط به رویت یوفوهاست، در ۷ ژوئیه ۱۹۴۷ اتفاق افتاد. مطالعات و بررسی‌ها. طبق تحقیقات و بررسی‌های انجام شده توسط یوفوشناس‌ها، بیشتر حوادث مربوط به رویت بشقاب‌پرنده‌ها، پدیده‌های طبیعی مانند ابرهای عدسی‌شکل و بادکنک‌ها هستند که در برخی شرایط جوی و نوری مانند بشقاب
هستند که در برخی شرایط جوی و نوری مانند بشقاب به‌نظر می‌رسند. تجزیه و تحلیل علمی و آماری ۳۲۰۰ مورد گزارش رویت بشقاب‌پرنده توسط نیروی هوایی آمریکا از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ نشان داد که بیشتر آن‌ها به‌دلیل خطای دید یا پدیده‌های طبیعی بوده‌اند. بیشتر اشیاء شناسایی‌شده (حدود ۸۴٪) به‌عنوان بالونها، هواگردها یا اجرام آسمانی توصیف شده‌اند. حدود ۲٪ هم فریبکاری و جعلی یا اثرات روانی و ۰٫۴٪ مربوط به ابرها معرفی شدند. همچنین سایر عوامل جزئی از جمله پرندگان، پدیده‌های نوری مانند سراب یا نورافکن‌ها و موارد مختلفی مانند
مانند سراب یا نورافکن‌ها و موارد مختلفی مانند شراره‌ها یا بادبادک‌ها هم تأثیر داشتند. با این حال، حدود ۲۲ درصد از همهٔ مشاهدات، همچنان فاقد هرگونه توضیح علمی قابل قبول توسط محققان است و تعداد قابل‌توجهی از رویت‌ها (با توجه به داده‌های موجود) در حال حاضر «ناشناخته» دسته‌بندی می‌شوند. دیدگاه ناسا. بررسی‌های آژانس فضایی ایالات متحده آمریکا (ناسا) در زمینه «بشقاب‌پرنده‌ها» با تمرکز بر «اشیای پرنده ناشناس» نشان می‌دهد که هیچ مدرکی دربارهٔ منشأ فرازمینی بودن بشقاب‌پرنده‌ها ندارند. فاتا مورگانا (سراب) و
بودن بشقاب‌پرنده‌ها ندارند. فاتا مورگانا (سراب) و بشقاب‌پرنده. در فاتا مورگانا، اجسام واقع در زیر افق نجومی، به‌صورت اجسامی معلق در آسمان، تصور می‌شوند و بزرگ‌نمایی یا تحریف این موضوع، می‌تواند منجر به گزارش مشاهدهٔ بشقاب پرنده‌ها شود. به‌طور مشابه، برخی از اجسام ناشناس که در رادار مشاهده می‌شوند ممکن است به‌دلیل وقوع پدیده‌های جوی از نوع فاتا مورگانا یا اشتباهات فنی راداری باشند. فاتا مورگانا به‌عنوان فرضیه‌ای برای پدیدهٔ مرموز Min Min light در استرالیا باشد. بشقاب‌پرنده‌های ساخت بشر. نخستین ثبت اختراع
باشد. بشقاب‌پرنده‌های ساخت بشر. نخستین ثبت اختراع برای یک ماشین پرندهٔ دیسکی‌شکل توسط مخترع رومانیایی آنری کواندا ارائه شد. او یک مدل در مقیاس کوچک ساخت که در سال ۱۹۳۲ به پرواز درآمد و در سال ۱۹۳۵ یک حق اختراع به او اعطا شد. تلاش‌های موفق دیگری برای تولید هواگردهایی بر اساس طرح بشقاب پرنده انجام شده‌است. برخی از آن‌ها مانند Avrocar و M200G Volantor در تعداد محدودی تولید شده‌اند. Avrocar، با برخاستن و فرود عمودی، در ابتدا قرار بود جایگزین جیپ و هلیکوپتر در موقعیت‌های جنگی شود، اما ثابت شد که برای انجام
در موقعیت‌های جنگی شود، اما ثابت شد که برای انجام وظایف جیپ و هلیکوپتر، مناسب نیست. این وسیلهٔ پرنده، با وجود یک موتور توربوجت قدرتمند، نمی‌توانست بیش از چهار یا پنج فوت (حدود ۱/۵ متر) از زمین بلند شود، و از اثر زمین خارج شود؛ بنابراین، Avrocar را می‌توان به‌عنوان یک نمونهٔ اولیه برای نسل‌های اولیهٔ هواناوها در نظر گرفت. انواع بدون خدمهٔ بشقاب پرنده‌ها موفقیت بیشتری داشته‌اند. سیکورسکی سایفر یک پهپاد است که از پوششی دیسکی‌شکل برای محافظت از تیغه‌های روتور استفاده می‌کند. برخی مدل‌های پیشرفته‌تر بشقاب پرنده
می‌کند. برخی مدل‌های پیشرفته‌تر بشقاب پرنده با قابلیت حرکت در فضا، اغلب به‌عنوان پروژه‌های سیاه توسط شرکت‌های فعال در زمینه هوافضا پیشنهاد شده‌اند. Lenticular Reentry Vehicle یک پروژه مخفی بود که توسط کانویر به عنوان یک وسیله بشقابی‌شکل اجرا شد. این وسیله می‌توانست فضانوردان و جنگ‌افزارهای هسته‌ای را به مدارهای زمین منتقل کند. برای ساخت این وسیله برنامه‌ریزی گسترده‌ای شده بود، اما تصور نمی‌شود که هرگز پرواز کرده باشد. به‌طور عجیب‌تر، بریتیش ریل روی طرح‌هایی برای ساخت یک «وسیلهٔ نقلیه فضایی» ریلی برای
برای ساخت یک «وسیلهٔ نقلیه فضایی» ریلی برای بریتانیا کار کرد. طرز کار این سفینهٔ بشقابی‌شکل پیشنهادی، مبتنی بر فناوری‌های پیشرفته با بهره‌گیری از همجوشی هسته‌ای و ابررسانایی بود. قرار بود این وسیله بتواند چندین سرنشین را بین سیاره‌ها جابه‌جا کند، اما هیچ‌گاه به مرحله‌ای فراتر از مرحلهٔ ثبت اختراع نرفت. یک طرح وجود دارد که در سال ۲۰۰۵ حق ثبت اختراع شمارهٔ را از ایالات متحده دریافت کرد. ادعا می‌شود که این وسیله، «با فشار وضعیت خلاء تورمی حرکت و به پیش می‌رود». علاوه بر این، یک استاد دانشگاه فلوریدا کار روی
علاوه بر این، یک استاد دانشگاه فلوریدا کار روی یک وسیلهٔ نقلیهٔ هوایی الکترومغناطیسی بدون بال (WEAV) را برای ناسا آغاز کرده‌است که به‌دلیل شباهت تصادفی آن به بشقاب پرنده‌ها، مورد توجه عموم مردم قرار گرفته‌است. در فرهنگ و هنر. در مطبوعات. مدت‌ها پیش از مشاهدهٔ کنت آرنولد در سال ۱۹۴۷ و رایج شدن اصطلاح «بشقاب‌پرنده» بین مردم، تصاویری از هواپیماها یا فضاپیماهای بشقاب‌مانند ساده‌ای در مطبوعات عمومی ظاهر شده بود که حداقل به سال ۱۹۱۱ بازمی‌گردد. همچنین مفسرانی مانند میلتون روتمن به ظهور مفهوم «بشقاب‌پرنده» در
مانند میلتون روتمن به ظهور مفهوم «بشقاب‌پرنده» در آثار هنری فانتزی مجلات علمی تخیلی زرد دهه ۱۹۳۰ توسط هنرمندانی مانند فرانک آر پل اشاره کرده‌اند. فرانک وو، تصویرگر برجستهٔ علمی تخیلی معاصر، نوشته‌است:"نکته این است که ایدهٔ وسایل نقلیهٔ فضایی، به‌شکل بشقاب‌های پرنده برای سال‌ها پیش از سال ۱۹۴۷، زمانی که حادثه رازول رخ داد، در ذهن مردم نقش بسته بود." "طولی نکشید تا اولین ناظران بشقاب پرنده‌ها تصور کنند که اجرام ناشناختهٔ معلق در آسمان، همان وسایل نقلیهٔ علمی تخیلی دیسکی هستند." بشقاب پرنده‌های براق و نقره‌ای
دیسکی هستند." بشقاب پرنده‌های براق و نقره‌ای به‌عنوان نمادی از فرهنگ دهه ۱۹۵۰ دیده می‌شوند. این موتیف در معماری گوگی و در دکوراسیون عصر هسته‌ای رایج است. این تصویر اغلب به صورت پس‌آینده‌گرا برای ایجاد حس نوستالژی در آثار دوره‌ای، به‌ویژه در داستان‌های علمی-تخیلی کمیک، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در بازی ویدئویی "همهٔ انسان‌ها را نابود کنید!" هم از بشقاب پرنده‌ها استفاده شده‌است"." در سینما و تلویزیون. پس از سال ۱۹۴۷، بشقاب‌پرنده‌ها به نمادی کلیشه‌ای از فرازمینی‌ها و داستان‌های علمی-تخیلی تبدیل شدند و در
و داستان‌های علمی-تخیلی تبدیل شدند و در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های علمی-تخیلی اواسط و اواخر قرن بیستم نقش‌های پررنگی ایفا کردند. از جمله: بشقاب پرنده‌ها همچنان در فیلم‌های علمی-تخیلی و کمدی، به‌ویژه در فیلم‌های کم هزینهٔ درجه ب، مورد توجه هستند.
سال ۱۳۴۸ هجری خورشیدی، سالی عادی است. زادروزها. تاریخ نامشخص
سال ۱۳۵۰ هجری خورشیدی، سالی کبیسه است. رویدادها. اکران فیلم سینمایی قیصر برف و بوران سال ۱۳۵۰
روزنامهٔ اعتماد ملّی ارگان مطبوعاتی حزب اعتماد ملی محسوب می‌شود. صاحب امتیاز این روزنامه مهدی کروبی و مدیر مسئول آن محمدجواد حق‌شناس است. آخرین سردبیر آن پس از کسری نوری شمیرانی ،ابوالفضل شکوری و رضا انصاری، محمد قوچانی بود. دفتر مرکزی این روزنامه در ابتدای خیابان کریم‌خان در تهران قرار داشت. نخستین هیئت سردبیری متشکل از آقایان کسری نوری‌شمیرانی، فیاض ظاهر، ابوالفضل شکوری و احمد موسوی بجنوردی بودند که در کنار مدیر مسئول سنگ بنای این روزنامه را برپا کردند. اولین شماره این روزنامه در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۸۴
اولین شماره این روزنامه در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۸۴ منتشر و بر روی کیوسک فروش مطبوعات جا گرفت.این روزنامه با انتشار۵ پیش‌شماره و ۹۹۸ شماره تا زمان توقیف آن توسط سعید مرتضوی دادستان وقت تهران در مورخه ۲۶ مرداد ۱۳۸۸ توفیق انتشار یافت. در این تاریخ با صدور حکمی تحت عنوان پیشگیری از وقوع جرم مشمول حکم توقیف موقت گردید. روزنامه اعتماد ملی در دوران انتشار موفق شد ۴ سالنامه نوروز، و نزدیک به ۵۰ هفته‌نامه ضمیمه سراسری و صدها هفته‌نامه ضمیمه استانی را منشر سازد. این روزنامه در سال پایانی با رسیدن به شمارگان یکصدو
روزنامه در سال پایانی با رسیدن به شمارگان یکصدو پنجاه هزار نسخه توانست در میان آحاد جامعه، به ویژه نخبگان دانشگاهیان و فعالین فرهنگی و سیاسی و اجتماعی جایگاهی رفیع پیدا کند. این نشریه از تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۸۸ به دستور سعید مرتضوی توقیف موقت شد و از انتشار بازماند . جنجال مقاله منتجب‌نیا. انتشار مقاله‌ای از رسول منتجب‌نیا قائم‌مقام حزب اعتماد ملی در انتقاد از محمود احمدی‌نژاد این روزنامه را تا آستانه توقیف پیش برد. وی در این مقاله نقل قول‌هایی به احمدی‌نژاد نسبت داده و از وی خواسته بود پیرامون صحت و سقم آن
نسبت داده و از وی خواسته بود پیرامون صحت و سقم آن نقل قول‌ها پاسخ دهد. این مقاله با واکنش شدید حامیان دولت مواجه شد و منتجب‌نیا مدعی شد که مسئولان روزنامه بدون اطلاع وی آن را چاپ کرده‌اند. دستگاه قضایی حکم جلب مدیر مسئول روزنامه را صادر کرد. توقیف موقت. در ۲۶ مرداد ۱۳۸۸ عنوان شد که شب قبل این روزنامه در چاپ خانه به دستور نماینده دادستان تهران به‌طور موقت توقیف شد. گمان می‌رود که تیتر اول این روزنامه دلیل توقیف آن بوده‌است. حسین کروبی پسر مهدی کروبی علت این توقیف را چاپ نامه پدرش در پاسخ به ائمه جمعه عنوان
توقیف را چاپ نامه پدرش در پاسخ به ائمه جمعه عنوان کرد. این در حالیست که نامه کروبی توسط روزنامه آفتاب یزد در ۲۶ مرداد ماه منتشر شد. در عین حال خبرگزاری مهر گزارش داد سعید مرتضوی توقیف شدن روزنامه را تکذیب کرده و عدم توزیع این روزنامه در ۲۶ مرداد را بخاطر مشکل چاپ خانه این روزنامه عنوان کرده‌است. ولی بازپرس شعبه سیزدهم دادسرای کارکنان دولت در نامه‌ای از معاونت مطبوعات داخلی در وزارت فرهنگ و ارشاد خواست که از انتشار روزنامه جلوگیری شود، به این ترتیب علت این توقیف اجرای بند ۵ اصل ۱۵۶ قانون اساسی یعنی پیشگیری
اجرای بند ۵ اصل ۱۵۶ قانون اساسی یعنی پیشگیری از وقوع جرم ذکر شده. قاضی مرتضوی نیز توضیحی که خبرگزاری مهر از وی نقل کرده بود را تکذیب کرد و خبر توقیف این روزنامه را تصدیق کرد. دادگاه‌های محمدجواد حق‌شناس مدیر مسئول روزنامه اعتماد ملی. در ۱۱ تیر ۱۳۸۷ مدیر روابط عمومی دادسرای عمومی و انقلاب تهران اعلام کرد که حکم بازداشت محمدجواد حق‌شناس مدیرمسئول روزنامه اعتماد ملی " به‌دنبال شکایات متعدد دولتی و قاضی مرتضوی دادستان عمومی و انقلاب تهران به اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی " صادر شده‌است. در
به قصد تشویش اذهان عمومی " صادر شده‌است. در شهریورماه ۱۳۸۸ شعبه ۱۳ بازپرسی کارکنان دولت به ریاست قاضی مقدمی، برای حسین کروبی فرزند مهدی کروبی و محمد جواد حق‌شناس قرار کفالت صادر نمود. در این جلسه اتهامات حق‌شناس، پخش شایعه، اشاعه فحشا، افتراء علیه نظام و ارگان‌ها در خصوص تجاوز و آزار جنسی اعلام شد. محمد جواد حق‌شناس مدیر مسئول روزنامه اعتماد ملی پس از آغاز انتشار این روزنامه در ۱ بهمن ماه ۱۳۸۴ اولین شکایت از روزنامه در اردیبهشت ماه ۱۳۸۵ با حضور در دادسرای کارکنان دولت پاسخگویی نمود، در روزهای ۲۴ مهرماه، ۴
دولت پاسخگویی نمود، در روزهای ۲۴ مهرماه، ۴ دی ماه و ۱۱ دی ماه ۱۳۹۰ نیز در جلسه شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران، در رابطه با روزنامه توقیف شده اعتماد ملی حضور یافت. صفحه طنز روزانه شبنامه. در آخرین تغییرات روزنامه اعتماد ملی پیش از انتخابات ۱۳۸۸ صفحه روزانه طنز شبنامه در صفحه ماقبل آن منتشر می‌شد. بالای این صفحه نوشته شده بود . دبیر طرح این صفحه هادی حیدری و دبیر طنز آن پوریا عالمی بود. صفحه طنز شبنامه هر روز با ستون‌های طنز و تصاویر و کاریکاتورهای گوناگونی منتشر می‌شد. همایون حسینیان، احمد خدایی، جلال
منتشر می‌شد. همایون حسینیان، احمد خدایی، جلال سعیدی، شهرام شهیدی، رؤیا صدر، مهدی طوسی، سیامک ظریفی، پوریا عالمی، گیسو کمندی، مسعود مرعشی، مجتبوی نایینی، حسین یعقوبی و… از نویسندگان این صفحه بودند. ستون طنز فال قهوه و آگهی‌های مادر رجب به قلم پوریا عالمی از جمله ستونهای این صفحه بودند. پس از توقف انتشار روزنامه اعتماد ملی هادی حیدری به مطبوعات دیگر رفت و پوریا عالمی تجربه انتشار صفحه طنز شبنامه را در هفته‌نامه ایراندخت، هفته‌نامه چلچراغ و با اسم چل‌کلاغ و در هفته‌نامه پیک سبز ادامه داد. شهرام شهیدی پس از
در هفته‌نامه پیک سبز ادامه داد. شهرام شهیدی پس از شبنامه در روزنامه‌های گوناگون قلم زد و سالها ستون تاریکخانه را در روزنامه اعتماد نوشت. وی ابتدا معاون سردبیر و از سال ۱۳۹۵ سردبیر ماهنامه طنز و کارتون خط خطی شد. وی از سال ۱۳۹۳ تاکنون در روزنامه شهروند ستون روزانه طنز دارد. همچنین از سال ۱۳۹۸ ستون ضدآرمان را در روزنامه آرمان ملی منتشر می‌کند پیوند به بیرون. وبگاه روزنامه اعتماد ملی
فاطمه بوتو ()، نویسنده و روزنامه‌نگار پاکستانی است. او برادرزاده بی نظیر بوتو نخست‌وزیر فقید پاکستان و نوه ذوالفقار علی بوتو است. زندگی. فاطمه بوتو در ۲۹ ماه مه ۱۹۸۲ میلادی در کابل متولد شد. پدرش میر مرتضی بوتو برادر بی نظیر بوتو و مادرش فوزیه فصیح الدین بوتو دختر وزیر امور خارجه وقت افغانستان بود. پس از مدت نه چندان طولانی پدر و مادرش از هم جدا شدند و پدرش با زنی لبنانی به نام غنوا ازدواج کرد. فاطمه بوتو در سوریه و لبنان بزرگ شد و پس از مدتی به همراه خانواده اش به پاکستان بازگشت. در سال ۱۹۹۶ هنگامی که
اش به پاکستان بازگشت. در سال ۱۹۹۶ هنگامی که عمه‌اش بی نظیر بوتو نخست‌وزیر بود، پدرش میر مرتضی به دست پلیس پاکستان کشته شد. پس از ترور بی نظیر بوتو، فاطمه به عنوان یکی از معدود بوتوهای باقی‌مانده مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. فاطمه بوتو و نامادری اش همواره بی نظیر بوتو و همسرش آصف علی زرداری را مسئول قتل میر مرتضی دانسته‌اند. فاطمه بوتو دانش‌آموخته رشته زبان و فرهنگ خاورمیانه و آسیا (Middle Eastern and Asian Cultures and Languages) از دانشگاه کلمبیا است و مدرک کارشناسی ارشد خود را نیزدر رشته دولت‌ها و