payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آثار کارور داشته است. فرزانه طاهری در این باره می‌گوید:«لیش از طول و تفضیل و احساساتی‌گری زده است، به‌ویژه پیرنگ فرعی کشدار دربارهٔ زوج سالخورده‌ای [وقتی از عشق حرف می‌زنیم...] که «حقیقتاً» عاشق هم‌اند.» اما مجید اسلامی معتقد است که لیش به کارور صدمه زده است او در این باره می‌گوی:«پایان «مبتدی‌ها» که توسط گوردن لیش قلع‌وقمع شده، فوق‌العاده است. پس از گفت‌وشنودی طولانی حالا هرب رفته دوش بگیرد و تری دارد گریه می‌کند و لورا دلداری‌اش می‌دهد و راوی توی تاریکی ایستاده کنار پنجره و بیرون را تماشا می‌کند.»
ایستاده کنار پنجره و بیرون را تماشا می‌کند.» مبتدی‌ها. مجموعه داستان‌های این مجموعه را "گوردون لیش" ویرایش کرده است و توسط "انتشارات کناپف" منتشر شده‌است. بعدها لیش مدعی سهم انکارناپذیر خود در شهرت کارور شده و همسر کارور تس گالاگر با انتشار اصل داستان‌ها سعی کرد نشان دهد لیش نه تنها موجب ارتقا داستان‌ها نشده است بلکه آن‌ها را فروکاسته است و تبدیل به داستان‌های مینی‌مالیستی کرده است که مورد قبول کارور نبود. فرزانه طاهری که قبلاً داستان ویرایش شدهٔ کارور را تحت عنوان «وقتی از عشق حرف می‌زنیم از...» ترجمه
تحت عنوان «وقتی از عشق حرف می‌زنیم از...» ترجمه کرده بود و در کتاب کلیسای جامع منتشر کرده بود اینک متن اصلی و ویرایش نشدهٔ این داستان را در "ماهنامهٔ فرهنگی هنری هفت" منتشر کرده است و امکان مقایسه این دو متن برای خواندگان فارسی زبان فراهم شده است. خوانندگانی هستند که متن ویرایش شده را می‌پسندند و برخی از خوانندگان هم متن اصلی را بهتر می‌دانند. با چاپ متن اصلی و متن ویرایش شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۷ در نیویورکر امکان مقایسه بهتر این دو متن فراهم شد. قسمتی از متن به زبان اصلی. Terri said the man she lived with
به زبان اصلی. Terri said the man she lived with before she lived with Mel Herb loved her so much he tried to kill her. Herb laughed after she said this. He made a face. Terri looked at him. Then Terri she said, “He beat me up one night, the last night we lived together. He dragged me around the living room by my ankles. He kept saying, all the while saying, ‘I love you, don’t you see? I love you, you bitch.’ He went on dragging me around the living room. My, my head kept knocking on things.” Terri she
My, my head kept knocking on things.” Terri she looked around the table at us and then looked at her hands on her glass. “What do you do with love like that?” she said. She was a bone-thin woman with a pretty face, dark eyes, and brown hair that hung down her back. She liked necklaces made of turquoise, and long pendant earrings. She was fifteen years younger than Herb, had suffered periods of anorexia, and during the late sixties, before she'd gone to nursing school, had been a dropout, a “street person”
school, had been a dropout, a “street person” as she put it. Herb sometimes called her, affectionately, his hippie. ترجمه متن ویرایش نشده. تری گفت مردی که قبل از زندگی با هرب با او زندگی می‌کرده آن‌قدر عاشقش بوده که سعی کرده او را بکشد. بعد از این‌که تری این را گفت هرب خندید. شکلکی درآورد. تری به او نگاه کرد. بعد گفت: «یک شب حسابی کتکم زد، آخرین شبی که با هم بودیم. مچ پاهایم را گرفته بود و مرا دور اتاق نشیمن روی زمین می‌کشید. تمام مدت می‌گفت: «دوستت دارم، نمی‌فهمی؟ دوستت دارم، پتیاره.» همین‌طور مرا دور
نمی‌فهمی؟ دوستت دارم، پتیاره.» همین‌طور مرا دور اتاق می‌کشاند، در حالی‌که سرم مدام می‌خورد این‌ور و آن‌ور.» تری به همهٔ ما دور میز نگاه کردو بعد به دستانش روی لیوان نگاه کرد. گفت: «شماها اگر بودید با یک چنین عشقی چه می‌کردید؟» زنی بود استخوانی با صورتی زیبا، چشمانی تیره و موهای قهوه‌ای که به پشتش می‌ریخت. از گردنبندهای فیروزه و گوشواره‌های بزرگ آویزدار خوشش می‌آمد. پانزده سال از هرب کوچک‌تر بود، دوره‌های اختلال شدید تغذیه را پشت سر گذاشته بود، پیش از این‌که به مدرسهٔ پرستاری برود، در اواخر دههٔ شصت، ترک
به مدرسهٔ پرستاری برود، در اواخر دههٔ شصت، ترک تحصیل کرده بود، به قول خودش «ولگرد» شده بود. هرب گاهی با محبت او را هیپیِ من صدا می‌کرد. ترجمه متن ویرایش شده. تری گفت مردی که قبل از زندگی با مل با او زندگی می‌کرده آن‌قدر عاشقش بوده که سعی کرده او را بکشد. بعد تری گفت: «یک شب حسابی کتکم زد. مچ پاهایم را گرفته بود و مرا دور اتاق نشیمن روی زمین می‌کشید. یکریز می‌گفت: «دوستت دارم، دوستت دارم، پتیاره.» همین‌طور مرا دور اتاق می‌کشاند. سرم مدام می خورد این‌ور و آن‌ور.» تری به همه دور میز نگاه کرد. «شماها اگر بودید
تری به همه دور میز نگاه کرد. «شماها اگر بودید با یک چنین عشقی چه می‌کردید؟» زنی بود استخوانی با صورتی زیبا، چشمانی تیره و موی قهوه‌ای که به پشتش می‌ریخت. از گردنبندهای فیروزه و گوشواره‌های بزرگ آویزدار خوشش می‌آمد. نقد و بررسی. "فرد مورامارکو" استاد دانشگاه سن دیه‌گو آمریکا در مقالهٔ «عشق در داستان‌های کارور» می‌نویسد:«اما شاهکار کارور در داستان‌های چند زوجی‌اش، بی‌تردید داستان "وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چی حرف می‌زنیم" است. این اثر آمیزه‌ای است از عناصر به‌کار رفته در سایر داستان‌ها که این بار با قدرت و
رفته در سایر داستان‌ها که این بار با قدرت و شور بیش‌تری در داستان تنیده شده‌اند.» سناپور در یکی از ده جستار کتاب "ده جستار داستان‌نویسی"به معرفی اجمالی همینگ‌وی و نوآوری کارور در سبک او می‌پردازد و این نوآوری را در داستان وقتی از عشق حرف می‌زنیم... می‌داند. سناپور می‌نویسد: «تمام شگردهایی که برای سبک همینگ‌وی برشمرده شد، در این داستان (وقتی از عشق حرف می‌زنیم...) به‌کار گرفته شده، با همان قدرتی که در کارهای همینگ‌وی هست. اما در عین حال یک تفاوت، یا بهتر، یک ویژگی نیز در این داستان هست که آن را از کارهای
یک ویژگی نیز در این داستان هست که آن را از کارهای همینگ‌وی متمایز و -به گمان نگارنده- برتر می‌کند.» سینما. از روی این داستان در سال ۲۰۰۰ فیلم کوتاه ۱۳ دقیقه‌ای به همین نام توسط اسکات چارلز استوارت به زبان انگلیسی در آمریکا ساخته شده است. و در فیلم مرد پرنده ای (birdman) به این نمایشنامه اشاره شده است. در زبان فارسی. ترجمه‌های مختلف. از داستان‌های کوتاه کارور تا کنون ترجمه‌های زیادی صورت گرفته است. کتاب «وقتی از عشق حرف می‌زنیم...» تا کنون به‌طور مستقل ترجمه و چاپ نشده است اما داستان «وقتی از عشق حرف
ترجمه و چاپ نشده است اما داستان «وقتی از عشق حرف می‌زنیم...» در مجموعهٔ داستان‌های مختلفی که از کارور ترجمه و منتشر شده است آمده است. برای مقایسه ترجمه‌های مختلف پاراگراف کوتاهی از داستان را در ترجمه‌های مختلف آورده شده است. he was a bone-thin woman with a pretty face, dark eyes, and brown hair that hung down her back. She liked necklaces made of turquoise, and long pendant earrings.“My God, don’t be silly. That’s not love, and you know it,” Mel said. “I don’t know what you’d call it, but I sure know you
know what you’d call it, but I sure know you wouldn’t call it love.” «زنی بود استخوانی با صورتی زیبا، چشمانی تیره و موی قهوه‌ای که به پشتش می‌ریخت. از گردنبندهای فیروزه و گوشواره‌های بزرگ آویزدار خوشش می‌آمد. مل گفت: « تو را به خدا، این‌قدر احمق نباش. این که عشق نیست، خودت هم می‌دانی. نمی‌دانم اسمش چیست، اما مطمئنم که اسمش را عشق نمی‌شود گذاشت.»» «هیکل ترکه‌ای داشت با صورتی دلنشین، چشمانی سیاه و موی قهوه‌ای که روی کمرش ریخته بود. از گردن بند فیروزه و گوشوارهٔ آویز بلند خوشش می‌آمد. مل گفت: «بس کن بابا! زده
آویز بلند خوشش می‌آمد. مل گفت: «بس کن بابا! زده به سرت! این عشق نیست، خودت هم می‌دانی. نمی‌دانم چه اسمی رویش بگذارم، اما نمی‌شود اسم عشق روی آن بگذاری!»» «تری زنی بود ریزنقش و خوشگل، با چشمهای سیاه و موهای قهوه‌ای بلند که پشتش ریخته بود. او به گردنبند فیروزه و گوشواره‌های بلند علاقه داشت. مل گفت: «چرند نگو ترو خدا، این که نشد عشق. خودت هم می‌دانی. نمی‌دانم اسمش را چی می‌گذارند. اما هر چه باشد، عشق نیست.»» آسیب‌شناسی. در متن اصلی جملهٔ کوتاهی وجود دارد که در ترجمه‌های مختلف به شکل‌های مختلف نقل شده است و
در ترجمه‌های مختلف به شکل‌های مختلف نقل شده است و احتمالاً نشانی از دخالت‌های ممیزی است. “Honey, I love you,” Mel said. He leaned across the table. Terri met him halfway. They kissed. «مل گفت:«عزیزم، من هم دوستت دارم.» روی میز خم شد. تری هم تا نیمه به طرفش آمد. ...» «مل گفت:«من هم دوستت دارم عزیزم.» مل روی میز خم شد. تری هم از آن‌طرف خم شد. همدیگر را بوسیدند.» «مل گفت:«عزیزم، دوستت دارم.» روی میز خم شد و وسط راه تری هم به او رسید و همدیگر را بوسیدند.»
تقویم ماه کنونی قمری ماه‌های گاه‌شماری هجری قمری در هر سال ۱۲ عدد بر اساس ماه هلالی است که ۲۹ روزه یا ۳۰ روزه هستند. ماه هلالی یک دور چرخش کره ماه بر مدار خود مابین فاصله زمانی مشاهده دو هلال ماه است که طول متوسط آن ۲۹٬۵۳۰۵۹ روز (۲۹روز و ۱۲ساعت و ۴۴دقیقه و ۲٬۷۸ثانیه) است. باتوجه به‌طول سال قمری حقیقی (مجموع ۱۲ماه هلالی) برابر ۳۵۴٬۳۶۷۰۸ روز (۳۵۴روز و ۸ساعت و ۳۵٬۷۱۲ثانیه)، سال تقویمی آن ۳۵۴روزه (در سال‌های عادی) یا ۳۵۵روزه (در سال‌های کبیسه) است. در تقویم قمری هلالی تعداد روز ماه‌ها ترتیب خاصی ندارد و حداکثر
هلالی تعداد روز ماه‌ها ترتیب خاصی ندارد و حداکثر تا ۴ ماه ۳۰روزه و ۳ ماه ۲۹روزه نیز ممکن است پشت سر هم بیایند. اما در تقویم قمری قراردادی ماه‌های فرد ۳۰روزه و ماه‌های زوج ۲۹ روزه تعیین شده و ماه آخر در سال‌های کبیسه ۳۰ روزه است. روز اول هر ماه در این گاه‌شماری معمولاً بر اساس مشاهده یا پیش‌بینی مشاهده‌پذیری هلال ماه نو در شامگاه روز ۲۹ یا ۳۰ ماه قبل، که آن را استهلال می‌نامند، تعیین می‌شود. این گاه‌شماری باتوجه به شیوه‌های مختلف تعیین اول ماه و تعداد روزهای ماه هر سال با عناوین گاه‌شماری هجری قمری هلالی،
ماه هر سال با عناوین گاه‌شماری هجری قمری هلالی، قراردادی و ام‌القری شناخته می‌شود. شعری از ابونصر فراهی از کتاب "نصاب الصبیان" برای کمک به حفظ کردن نام ماه‌های قمری وجود دارد: شعر در باب روئت شب اول ماه تاریخچه. در طول تاریخ بشریت، واحد شبانه‌روز اولین واحدی بود که بشر برای حساب روزگارهای گذشته و آینده در نظر می‌گرفت. این واحد کوچک، واحد مناسبی برای فواصل طولانی نبود و به‌همین ترتیب، فواصل ماه و سال برای حساب روزگاران تعبیه شد. پس از خورشید، بشر به ماه به عنوان دومین جسه آسمانی جلب شد. دوره اهله — که مه از
دومین جسه آسمانی جلب شد. دوره اهله — که مه از هلالی کوچک شروع و در نیمه به قرص ماه تبدیل و مجدد رو به کاستی می‌رود — واحدی طبیعی برای حساب روزگاران، برای بشر بود. یک دوره کامل ماه ۲۹.۵ روز طول می‌کشد. در حسابی دقیق‌تر، ۲۹ شبانه روز و ۱۲ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۲/۸ ثانیه، طول یک ماه قمری است. طبق پیش‌بینی‌ها، پیشینیان، ماه را پیش از عصر کشاورزی به عنوان یک معیار سنجش زمان می‌دانستند. کشاورزان و صحرانوردانی که از گاه‌شمار قمری استفاده می‌کردند، با معضلی مواجه بودند که آن‌ها را دچار سختی می‌کرد. این معضل، هماهنگ
که آن‌ها را دچار سختی می‌کرد. این معضل، هماهنگ نبودن گاه‌شمار قمری با فواصل چهارگانه بهار، تابستان،‌ پاییز و زمستان بود. برای رهایی از این مشکل، تدابیری دیده شد تا بین گاه‌شمار قمری و گاه‌شمار خورشیدی، هماهنگی‌هایی صورت گیرد. بر این اساس، به هفت سال از یک دوره ۱۹ ساله قمری، یک ماه قمری اضافه می‌شد. بنابراین محاسبه، ۱۹ سال شمسی برابر بود با ۱۹ سال قمری و ۷ ماه اضافی دیگر. این ماه اضافی به سال‌های سوم،‌ ششم، هشتم، یازدهم، چهادهم، هفدهم و نوزدهم اضافه می‌شد. این گاه‌شمار جدید بین اقوام عبری، یونانی و رومی
این گاه‌شمار جدید بین اقوام عبری، یونانی و رومی رواج داشت و امروزه در گاه‌شمار یهودیان، هندی‌ها و چینی‌ها به‌کار گرفته می‌شود. بعدها حکومت‌ها با دلایل مختلف، به جای گاه‌شمار قمری از گاه‌شمار خورشیدی استفاده کردند. در جمهوری روم، این اتفاق به دلیل سوء استفاده برخی کاهنان از ماه‌های اضافی صورت گرفت. کاهنان در این دوره، این ماه‌ها را به سال‌هایی می‌افزودند که مأموران حکومتی، در آن سال‌ها با کاهنان همسو بودند. این تغییر در سال ۴۶ قبل از میلاد در روم رخ داده‌ است. در طی این رویداد مهم تاریخی، جولیوس سزار
است. در طی این رویداد مهم تاریخی، جولیوس سزار گاه‌شمار شمسی را جایگزین گاه‌شمار قمری قرار داد. این سوء استفاده در فرهنگ اعراب مکه نیز گزارش شده‌است که به سبب آن و ۶۰۰ سال بعد از این واقعه، اعراب عربستان یک گاه‌شمار قمری محض را به عنوان گاه‌شمار اصلی خود پذیرفتند. گاه‌شمار جدید خورشیدی-قمری که طی تکامل به تقویم جولیایی نام گرفت، گاه‌شمار رسمی مسیحیت شد، در مقابل و پس از ظهور اسلام، گاه‌شمار قمری به عنوان یک گاه‌شمار رسمی نزد مسلمانان، مورد استفاده قرار گرفت. از جمله تحولات سیستم گاه‌شماری قمری در دوره پسا
از جمله تحولات سیستم گاه‌شماری قمری در دوره پسا اسلام،‌ عبارتند از پذیرش یک مبدع تاریخی مشخص که چند سال بعد از درگذشت محمد ﷺ صورت گرفت و مبدع تاریخ را هجرت محمد ﷺ از مکه به مدینه عنوان کرد و ساخت اسلوبی جدید با ساختاری ثابت که در طول زندگانی محمد صورت گرفت. در گاه‌شمار قمری، به علت آنکه هر ماه پس از رویت هلال آن ماه در آغاز غروب خورشید صورت می‌گیرد، آغاز هر روز با غروب خورشید همراه است. با این وجود برخی تمدن‌ها همچون مصریان، طلوع خورشید را آغاز روز می‌دانستند. با توجه به اینکه مدت چرخه قمری ۲۹/۵ شبانه روز
با توجه به اینکه مدت چرخه قمری ۲۹/۵ شبانه روز است، ماه‌های قمری با یک دوره تناوب تقریبی، تنها می‌توانند ۲۹ یا ۳۰ روزه باشند. امروزه مقدار متوسط یک سال قمری را ۳۵۴ روز و ۸ ساعت و ۴۸ دقیقه می‌دانند که به طور دقیق تر ۳۵۴/۳۶۷ روز می‌باشد. در گاه‌شمار قمری مورد استفاده مسلمانان، مبدا، سال هجرت محمد ﷺ از مکه به مدینه می‌باشد که به سال ۶۲۲ میلادی صورت گرفته‌است. در گاه‌شمار قمری مسلمانان، ۱۲ ماه ثابت وجود دارد و از هرگونه اصلاحات دیگر همچون اصلاحات گریگوری در تاریخ‌های قمری، استفاده نمی‌شود. به این ترتیب،
در تاریخ‌های قمری، استفاده نمی‌شود. به این ترتیب، تاریخ‌شمار قمری مسلمانان، ساده‌ترین روش گاه‌شماری در میان گاه‌شمارهای قمری است. در محاسبه ماه‌های قمری، دو دیدگاه کلی وجود دارد، در دیدگاه اولی، ماه‌های قمری به صورت وسطی حساب می‌آیند. در این محاسبه، هر ماه قمری برابر است با تقارن متوالی ماه و خورشید و یا دو مقابله متوالی آن دو و یا وقوع آن دو در یک خط نصف النهار که فاصله آن ۲۹ روز و ۱۲ ساعت و ۴۸ دقیقه است. از آنجا که محاسبه و ضبط این تقارن برای عموم سخت است، منجمان از روش تعدیلات تقویمی برای محاسبه ماه
است، منجمان از روش تعدیلات تقویمی برای محاسبه ماه قمری به روش وسطی استفاده می‌کنند. در مقابل این روش، ماه قمری به روش شرعی وجود دارد که از رویت هلال تا رویت هلال را ماه قمری می‌داند. در این روش امکان دارد سه و یا چهار ماه به صورت متوالی، سی روزه و سه ماه نیز به صورت متوالی ۲۹ روزه باشند. فهرست ماه‌های قمری. ماه‌های این گاه‌شماری به‌ترتیب عبارتند از:
جگرواش‌های تیزبرچه (Hepatica acutiloba) که سلسلهٔ آنها گیاهان است و جز شاخهٔ خزه‌ها می‌باشند، هپاتیکهایی هستند که به دلیل آنکه شبیه به جگر می‌باشند به آنها جگرواش می‌گویند چون لوب لوب هستنددر واقع سلسله: گیاهان، شاخه: بریوفیت (خزه‌ها)، رده:هپاتیک‌ها (جگرواش‌ها) البته مارکانسیوپسیدا نیز گفته می‌شود. هپاتیک‌ها فاقد پروتونما هستند و به جای آن تال یا ریسه دارند. اسپوروگون یا کپسول فاقد تار بوده و پریستوم وجود ندارد.
پدرو آلونسو لوپز (زادهٔ ۸ اکتبر ۱۹۴۸ در تولمیا، کلمبیا) یک قاتل زنجیره‌ای معروف در کلمبیا بود که به قتل ۳۵۰ تن اعتراف کرد اما اعترافات وی منجر به تنها یافتن ۵۱ جنازه شد. به او لقب هیولای کوهستان آند را داده‌اند. مادر او فاحشه‌ای بود که ۱۳ فرزند داشت که در اتاقی ۲۴ متری زندگی می‌کردند و بین آنها و مادرشان هنگام سرویس‌دهی تنها یک پرده وجود داشت. زمانی که وی ۸ ساله بود مادرش وی را در حال آزار و اذیت جنسی خواهرش یافت و او را از خانه بیرون کرد. او قبل از اینکه از خانه اخراج شود مجبور بود برای مادرش در خیابان‌ها
خانه اخراج شود مجبور بود برای مادرش در خیابان‌ها مشتری بیابد. او بعدها توسط خانواده‌ای آمریکایی به یک مدرسه بی‌سرپرستان هدایت شد. اما پس از آنکه توسط یکی از معلمان مورد تجاوز جنسی قرار گرفت از آنجا گریخت. سپس به سرقت خودرو روی آورد. اما دستگیر شد و به زندان افتاد. در زندان او مورد تجاوز گروهی دسته‌ای از زندانیان گردید. او بعدها دو تن از متجاوزین را به قتل رساند. ابتدا گفته می‌شد وی پس از آزادی‌اش از زندان دستکم ۱۱۰ دختر از قبایل گوناگون سرخ‌پوست را در منطقه اکوادور، پس از تجاوز به قتل رسانده‌است. اما در
اکوادور، پس از تجاوز به قتل رسانده‌است. اما در سال ۱۹۸۰ زمانیکه در بازداشت پلیس بود، آشکار شد که دستکم او ۲۴۱ مورد بیشتر از این اعمال جنایتکارانه را نیز در پرو و کلمبیا انجام داده است.
نماد لوی-چیویتا یا نماد جایگشت یک شبه تانسور همسانگرد است که برای ساده‌سازی در محاسبات تانسوری بسیار مفید است. این نماد به افتخار ریاضیدان ایتالیایی تولیو لوی-چیویتا نامگذاری شده‌است. تعریف. نماد لوی-چیویتا در سه بعد به صورت زیر تعریف می‌شود: همچنین این نماد را می‌توان از رابطه زیر بدست آورد: که % نماد عملگر باقی‌مانده است. کاربرد. از این نماد مفید برای ساده‌سازی عبارات طولانی و پیچیده استفاده می‌شود. به عنوان مثال در ضرب خارجی a و b داریم: که با استفاده از قرارداد جمع‌زنی انیشتین به صورت زیر در می‌آید: و
قرارداد جمع‌زنی انیشتین به صورت زیر در می‌آید: و یا اگر A یک ماتریس ۳در۳ باشد، دترمینان آن را به صورت خلاصه زیر می‌توان نمایش داد: تعمیم. این نماد را برای ابعاد دیگر هم می‌توان تعریف کرد. به این صورت که برای formula_6 اگر formula_7 جایگشت زوجی از formula_8 باشد برابر formula_9 و اگر جایگشت فردی از آن باشد برابر formula_10 است. به عبارت دیگر:
خسرو شکیبایی (۷ فروردین ۱۳۲۳ – ۲۸ تیر ۱۳۸۷) بازیگر اهل ایران بود. او تحصیلاتش را در رشتهٔ بازیگری در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به پایان برد. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، او فقط در عرصهٔ تئاتر و دوبله فعالیت داشت و فعالیت حرفه‌ای در سینما را با بازی در فیلم "خط قرمز" (۱۳۶۱) ساختهٔ مسعود کیمیایی آغاز کرد. شکیبایی بابت بازی در نقش حمید هامون در فیلم "هامون" (۱۳۶۸) برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر شد. دیگر کارهای او شامل مجموعه‌های تلویزیونی "روزی روزگاری" (۱۳۷۰–۱۳۷۱) و "خانۀ
تلویزیونی "روزی روزگاری" (۱۳۷۰–۱۳۷۱) و "خانۀ سبز" (۱۳۷۵)، و فیلم‌های "یکبار برای همیشه" (۱۳۷۱) "کیمیا" (۱۳۷۳)، "سایه به سایه" (۱۳۷۴)، "کاغذ بی‌خط" (۱۳۸۰)، "سالاد فصل" (۱۳۸۳) و "اتوبوس شب" (۱۳۸۵) می‌شوند. زندگی شخصی. خسرو شکیبایی در ۷ فروردین ۱۳۲۳ در خیابان مولوی تهران به دنیا آمد. در شناسنامه نامش «خسرو» است؛ ولی خانواده و نزدیکان، او را «محمود» صدا می‌کردند. پدر خسرو سرگرد ارتش بود و وقتی او ۱۴ ساله بود، بر اثر سرطان از دنیا رفت. شکیبایی پیش از اینکه وارد عرصۀ تئاتر شود، در حرفه‌هایی چون خیاطی و
وارد عرصۀ تئاتر شود، در حرفه‌هایی چون خیاطی و کانال‌سازی و آسانسورسازی کار می‌کرد. وی فارغ‌التحصیل بازیگری دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود و فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۲ با بازیگری تئاتر آغاز کرد. همسر اول خسرو شکیبایی تانیا جوهری بازیگر سینما و همسر دوم وی پروین کوشیار است. شکیبایی در ازدواج اول صاحب دختری به نام پوپک و در ازدواج دوم صاحب فرزند پسری به نام پوریاست. کار. تئاتر. خسرو شکیبایی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۲ با بازیگری تئاتر آغاز کرد. در ۱۹ سالگی برای اولین بار روی صحنه تئاتر رفت و
در ۱۹ سالگی برای اولین بار روی صحنه تئاتر رفت و بعد از مدتی به عباس جوانمرد، معرفی و به صورت کاملاً حرفه‌ای بازیگر تئاتر شد. از جمله نمایش‌هایی که وی در آن‌ها ایفای نقش نموده‌ است، می‌توان به سنگ و سرنا، همۀ پسران من، شب بیست و یکم، و بیا تا گل برافشانیم اشاره کرد. او چندین نمایش تلویزیونی مانند فیزیکدان‌ها و هنگامۀ شیرین وصال را هم در کارنامه دارد. سینما. خسرو شکیبایی نخستین بار در سال ۱۳۵۳ در فیلم کوتاه و ۱۶ میلی‌متری «کتیبه» به کارگردانی فریبرز صالح مقابل دوربین رفت. در سال ۱۳۶۱ در حالی که مشغول بازی در
دوربین رفت. در سال ۱۳۶۱ در حالی که مشغول بازی در نمایش «شب بیست و یکم» بود، مورد توجه مسعود کیمیایی قرار گرفت و با بازی در نقش کوتاهی در فیلم "خط قرمز" (مسعود کیمیایی، ۱۳۶۱) به سینما آمد و تا سال ۱۳۶۸ نقش آفرینی‌هایی کرد. از جمله در فیلم‌های "دزد و نویسنده"، "ترن" و "رابطه" خوب ظاهر شد. اما پس از بازی در فیلم "هامون" (داریوش مهرجویی، ۱۳۶۸) بود که نام خسرو شکیبایی بر سر زبان‌ها افتاد. او برای بازیش در همین فیلم از «هشتمین جشنواره فیلم فجر»، سیمرغ بلورین دریافت کرد و تحسین منتقدان و مردم را برانگیخت. او برای
کرد و تحسین منتقدان و مردم را برانگیخت. او برای بازی در فیلم "کیمیا" (احمد رضا درویش، ۱۳۷۳) بار دیگر برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول از سیزدهمین جشنواره فیلم فجر شد. او سومین سیمرغ خود را هم برای بازی در نقش عادل مشرقی فیلم "سالاد فصل" (فریدون جیرانی) گرفت. از آخرین افتخارات شکیبایی هم دیپلم افتخار برای فیلم "اتوبوس شب" (کیومرث پوراحمد) بود. خسرو شکیبایی آخرین جایزه‌اش را از ششمین جشن ماهنامه «دنیای تصویر» برای بازی در فیلم "کاغذ بی خط" دریافت کرد. پس از گذشت نزدیک به ۲۲ سال از اولین حضورش در فیلم
پس از گذشت نزدیک به ۲۲ سال از اولین حضورش در فیلم کیمیایی، در فیلم "حکم" (۱۳۸۳)، باری دیگر در فیلم وی در کنار عزت‌الله انتظامی ایفای نقش کرد. در ۹ تیرماه ۱۳۸۷ در دومین جشن منتقدان سینمایی، جایزه یکی از برترین بازیگران سی سال سینمای پس از انقلاب را گرفت. او همچنین در بیست و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر، بازیگر و گوینده تیزر جشنواره بود. تلویزیون. خسرو شکیبایی در سال ۱۳۵۴، یعنی یک سال بعد از اولین حضور خود در فیلم کوتاه «کتیبه»، به دعوت محمدرضا اصلانی در سریال "سمک عیار" ایفای نقش کرد و پس از آن در سریال‌هایی
"سمک عیار" ایفای نقش کرد و پس از آن در سریال‌هایی چون "لحظه"، "کوچک جنگلی"، "مدرس"، "تهران ۵۳"، "روزی روزگاری"، "خانه سبز"، سرزمین سبز، "کاکتوس"، "آواز مه"، "تفنگ سر پر" و "در کنار هم" بازی کرد. خسرو شکیبایی در چند فیلم تلویزیونی هم حضور یافت. آخرین نقش‌آفرینی این هنرمند در فیلم تلویزیونی "پیوند" (سعید عالم‌زاده) و آخرین نمایش فیلمش، "آشیانه‌ای برای زندگی" (حمید طالقانی) بود که به مناسبت روز پدر از تلویزیون پخش شد. صداپیشگی. خسرو شکیبایی ۵ سال پس از ورود به تئاتر، یعنی در سال ۱۳۴۷ وارد حرفهٔ دوبلوری شد و
تئاتر، یعنی در سال ۱۳۴۷ وارد حرفهٔ دوبلوری شد و مدت کوتاهی نیز در زمینه دوبله به فعالیت پرداخت. شاخص‌ترین اثر سینمایی که خسرو شکیبایی در آن صحبت کرد فیلم شعله بود که در آن به جای پیرمرد مسلمان ده ایفای صدا نمود. او علاوه بر هنرنمایی در نقش آفرینی سینما و تئاتر و تلویزیون، برخی از سروده‌های فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، سید علی صالحی و محمدرضا عبدالملکیان را به صورت دکلمه اجرا کرده بود. درگذشت. خسرو شکیبایی در ساعت ۵ صبح روز جمعه ۲۸ تیرماه ۱۳۸۷ در سن ۶۴ سالگی بر اثر ایست قلبی در بیمارستان پارسیان تهران درگذشت و
اثر ایست قلبی در بیمارستان پارسیان تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا دفن شد. او مدت‌ها از عارضه دیابت و همچنین سرطان کبد رنج می‌برد. در پی این رویداد، محمد خاتمی رئیس‌جمهور سابق ایران غلامعلی حداد عادل رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس و عزت‌الله ضرغامی رئیس سازمان صدا و سیما پیام تسلیت صادر کردند، همچنین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، پیام تسلیت محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران را در مراسم تشییع پیکر «خسرو شکیبایی» اعلام داشت. یادبود. در سال ۱۳۸۹، کتاب "خسرو شکیبایی" به تألیف الهام قره‌خانی با نگاهی به
شکیبایی" به تألیف الهام قره‌خانی با نگاهی به شخصیت او توسط انتشارات «خانۀ فرهنگ و هنر گویا» منتشر شد. این کتاب مقدمه‌ای بر اصول بازیگری خسرو شکیبایی از نگاه آیدین آغداشلو، اکبر عالمی، جمشید مشایخی، مهران مدیری، هدیه تهرانی و هفتاد نفر دیگر از سایر هنرمندان ایران است. در این کتاب تنی چند از هنرمندان سینمای ایران از دیدگاه‌های گوناگون دربارهٔ زندگی و هنر خسرو شکیبایی سخن گفته‌اند.
نه تا پنج (Nine to Five) فیلمی کمدی محصول سال ۱۹۸۰ میلادی است. فیلم در زمان خود توانست به فروشی حدود ۱۰۳ میلیون دلار دست یابد. داستان فیلم حول تلاش‌های سه کارمند زن اداره برای انتقام گرفتن از رئیس «ظالم، سکسیست، دروغ‌گو، ریاکار، خودخواه و معتصب» خود است. نام فیلم برگرفته از ساعت معمول کاری در غرب است. بعدها مجموعه تلویزیونی نیز برگرفته از این فیلم ساخته شد. جوایز. این فیلم کاندیدای اسکار بهترین موسیقی در سال ۱۹۸۱ شد.
انیمه‌ای ژاپنی در سبک حماسی خیال‌پردازی به نویسندگی و کارگردانی هایائو میازاکی و تولید سال ۱۹۹۷ ژاپن است. از صداپیشگان این فیلم می‌توان به یوجی ماتسودا، یوریکو ایشیدا، یوکو تاناکا، کائورو کوبایاشی و ماساهیکو نیشیمورا اشاره کرد. "شاهزاده مونونوکه" در اواخر دوره موروماچی ژاپن همراه با عناصر خیال‌پردازی روایت می‌شود. داستان فیلم، دربارهٔ دلاوری جوان به نام آشیتاکا است که درگیر نبردی میان ایزدان جنگل و انسان‌هایی می‌شود که خواهان استفاده از قدرت‌ها و منابع آن‌ها هستند. این فیلم از محصولات استودیو جیبلی و از
هستند. این فیلم از محصولات استودیو جیبلی و از آثار فیلمساز بزرگ انیمه هایائو میازاکی می‌باشد و جوایز بسیاری را در فستیوال‌های متعددی ربود. "شاهزاده مونونوکه" در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ در ژاپن و ۲۹ اکتبر ۱۹۹۹ منتشر شد. این فیلم بسیار مورد تقدیر منتقدین قرار گرفت و یک موفقیت تجاری بود و توانست عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۹۹۷ در کشور ژاپن را به خود اختصاص دهد. همچنین هایائو میازاکی نامزد دریافت جایزهٔ آنی برای این اثر خود شد. داستان. در اواخر دورهٔ موروماچی ژاپن، یک روستای امیشی مورد حملهٔ گرازی اهریمنی قرار گرفت.
روستای امیشی مورد حملهٔ گرازی اهریمنی قرار گرفت. آخرین شاهزاده امیشی، آشیتاکا در حین مبارزه با این هیولای شیطانی برای نجات روستایش، در اثر تماس با او مبتلا به نفرین مرگباری می‌شود. نفرینی که به او توانایی مبارزه به شکلی فراطبیعی می‌داد، اما در نهایت او را به کام مرگ می‌کشید. آشیتاکا به منظور یافتن پادزهر مجبور شد روستایش را برای همیشه ترک کند و به سمت سرزمین‌های غرب سفر کند. در این سفر دور و دراز، یکی از اهالی روستاهای مجاور به او گفت که باید برای درمان نفرین خود به روح جنگل مراجعه کند. موجودی که در روز
خود به روح جنگل مراجعه کند. موجودی که در روز مانند گوزن و در شب مانند یک شبگرد غول پیکر است. در راه او با دسته‌ای از مردان که سوار بر گاو هستند روبرو می‌شود که به سوی محل زندگی خود، شهر آهنین می‌روند. شهری که توسط زنی به نام بانو ابوشی (Eboshi) رهبری می‌شود. آشیکاتا در پی حمله گرگ‌ها به این گروه برای نجات اهالی شهر مداخله می‌کند. به همین سبب وارد شهر آنها می‌شود و ماجراهای نفس گیر و هیجان انگیز شروع می‌شود.
خِتْسْ (در عبری: טיל חץ) به معنای: پیکان، نوعی سامانه دفاع ضدبالستیک است که از سال ۱۹۸۶ به‌طور مشترک توسط اسرائیل و آمریکا تولید می‌شود و توانایی بالاتری برای رهگیری موشک‌های بالیستیک نسبت به گنبد آهنین و فلاخن داود دارد. این موشک تنها مورد استفاده نیروهای دفاعی اسرائیل است و یکی از اهداف آن دفاع از خاک اسرائیل در مقابل موشک‌های بالستیک ایران همچون موشک‌های شهاب ایران است. طراحی و تولید این موشک به عهده صنایع هوافضای اسرائیل و شرکت هوانوردی بوئینگ و نظارت بر آن توسط وزارت دفاع اسرائیل و آژانس دفاع موشکی
بر آن توسط وزارت دفاع اسرائیل و آژانس دفاع موشکی ایالات متحده صورت می‌گیرد. سیستم دفاع هوایی پیکان از موشک‌های مافوق صوت رهگیر ضدموشک پیکان، رادار هشدار سریع صنوبر سبز Elta EL/M-2080، مرکز فرماندهی، مراقبت، ارتباط و اطلاعات لیموی طلایی و مرکز کنترل شلیک فندق قهوه‌ای تشکیل می‌شود و قابلیت حمل‌ونقل را دارد. برد عملیاتی موشک‌های سامانهٔ پیکان ۳ تا ۱۵۰ کیلومتر، سقف پروازشان ۱۰۰ کیلومتر و سرعتشان ۹ ماخ (۲۵۰۰ متر بر ثانیه) است. در سال ۲۰۰۵ موشک ختس-۲ علیه موشک بالیستیک مشابه شهاب-۳ با موفقیت آزمایش شد. نتیجه