payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تهران، محسنی اژه‌ای و امیرفرشاد ابراهیمی را به مناظره دعوت می‌نماید. امیرفرشاد ابراهیمی در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا این مناظره را قبول می‌نماید، اما از سوی محسنی اژه‌ای خبری دریافت نمی‌گردد. ابراهیمی بعدها این ماجرا را در سایت خود شرح می‌دهد و اظهار می‌دارد که بعد از آن سخنرانی از سوی آقای علی ربیعی برایم پیغام آمد که نزد وی بروم، و وقتی رفتم دفتر ایشان گفتند که موضوع پیروز دوانی پیچیده‌تر از این حرف‌هاست و تو هم به اندازهٔ کافی مشکل برای خودت داری، پایت را از این ماجرا بکش بیرون که خیلی خطر دارد! و من هم
از این ماجرا بکش بیرون که خیلی خطر دارد! و من هم به‌واسطهٔ مشکلات بسیاری که آن روزها داشتم رهایش کردم. حسین دوانی برادر پیروز دوانی هم در مصاحبه با بخش فارسی صدای آلمان، بعدها اظهارات اکبر گنجی و امیرفرشاد ابراهیمی را بازگو می‌کند و می‌گوید به خانواده وی هم همان پیغام مشابهی را داده‌اند که به امیر فرشاد ابراهیمی داده‌اند. در گزارش دیدبان حقوق بشر آمده که اکبر گنجی، روزنامه‌نگار منتقد، آقای اژه‌ای را صادرکنندهٔ دستور قتل پیروز دوانی، دگراندیش و فعال سیاسی دانسته است، و عبدالله نوری وزیر کشور دولت محمد خاتمی
است، و عبدالله نوری وزیر کشور دولت محمد خاتمی و عمادالدین باقی دیگر روزنامه‌نگار ایرانی نیز اتهام مشابهی علیه او مطرح کرده‌اند. جریان رسیدگی به پرونده. در جریان رسیدگی به پروندهٔ قتل‌های زنجیره‌ای، تنها نام داریوش فروهر، پروانه اسکندری، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده به صورت رسمی مطرح شد و قوه قضائیه جمهوری اسلامی نام پیروز دوانی و مجید شریف را در شمار قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای قرار نداد. هرچند فاصلهٔ اندک زمانی میان قتل‌ها و نوع ربایش و روش انجام قتل‌ها، حکایت از انجام آن‌ها توسط یک تیم عملیاتی داشت.
سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یکی از نهادهای اطلاعاتی سپاه پاسداران است که وظایفی چون مقابله با جاسوسی در داخل سپاه، جلوگیری از نفوذ جریان‌های ناهمسو با خط مشی سپاه، جلوگیری از راه یافتن اطلاعات محرمانه به خارج از سپاه و نظارت سیاسی امنیتی بر فرماندهان و پرسنل این نیروی مسلح را بر عهده دارد. حفاظت اطلاعات سپاه به شکل سلسله مراتب مستقل و متمرکز در تابعیت مستقیم فرماندهی کل قوا فعالیت می‌کند. سرتیپ مجید خادمی از تیرماه ۱۴۰۱ رئیس این سازمان است که جایگزین محمد کاظمی شد. فرمانده این سازمان از
که جایگزین محمد کاظمی شد. فرمانده این سازمان از بین افراد مورد تأیید رهبر جمهوری اسلامی و فرماندهی کل نیروهای مسلح با حکم فرمانده کل سپاه پاسداران منصوب می‌شود. عزل فرمانده نیز با تأیید رهبر جمهوری اسلامی و حکم فرمانده کل سپاه پاسداران انجام می‌شود. فساد اقتصادی یا اخلاقی، جاسوسی یا دیگر موضوعات مربوط به فرماندهان و نیروهای سپاه پاسداران توسط این نهاد رسیدگی می‌شود. به همین دلیل اکثر اتفاقات مربوط به این نهاد رسانه‌ای نمی‌شود و جنبه کاملاً محرمانه دارد. تاریخچه. حفاظت اطلاعات سپاه مدتی بعد از تشکیل سپاه
حفاظت اطلاعات سپاه مدتی بعد از تشکیل سپاه پاسداران و بین سال‌های ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ تشکیل شد. در اساسنامه سپاه پاسداران که در ۱۵ شهریور ۱۳۶۱ توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شده‌است نامی از حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران نیست و تنها به واحد اطلاعات اشاره شده‌است. در این دوره نیز حفاظت اطلاعات بخشی از واحد اطلاعات سپاه پاسداران بوده‌است. از همان ابتدای تشکیل سپاه پاسداران، «واحد اطلاعات سپاه» مبارزه با گروه‌های سیاسی مخالف حکومت را بر عهده داشت و حفاظت اطلاعات مسئول موضوعات داخلی بوده‌است. از همین رو معمولاً نام
موضوعات داخلی بوده‌است. از همین رو معمولاً نام فرماندهان حفاظت اطلاعات در رسانه‌ها مطرح نمی‌شدند؛ این بخش جزئی از واحد اطلاعات سپاه و نام آن «حفاظت پرسنل» بوده‌است. در قانون تشکیل وزارت اطلاعات در سال ۱۳۶۳ اما به نام حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران اشاره شده‌است. این سازمان مانند دیگر نهادهای امنیتی در ایران توسعه پیدا کرده و مانند وزارت اطلاعات برای تربیت نیروهای خود یک دانشکده به نام دانشکده امام هادی دارد. سازمان حفاظت اطلاعات سپاه، بر خلاف سازمان اطلاعات سپاه معمولاً در خارج از سپاه پاسداران فعالیت
سپاه معمولاً در خارج از سپاه پاسداران فعالیت نمی‌کند. رؤسای سازمان. در ابتدا فرمانده واحد حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران توسط فرمانده سپاه پاسداران منصوب می‌شد. از مرتضی رضایی و علی سعیدی شاهرودی به عنوان روسای این واحد در سال‌های ابتدایی دهه ۶۰ نام برده می‌شود. در چهار فروردین ۱۳۶۶ احمد وحیدی با موافقت سید روح‌الله خمینی، بنیانگذار و رهبر وقت جمهوری اسلامی ایران، به سمت «مسئولیت حفاظت اطلاعات ستاد کل سپاه» منصوب می‌شود. او که مدتی نیز فرمانده نیروی قدس بود، بعدها در دولت محمود احمدی‌نژاد وزیر دفاع و در دولت
در دولت محمود احمدی‌نژاد وزیر دفاع و در دولت ابراهیم رئیسی وزیر کشور شد. علی سعیدی بار دیگر از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ به عنوان مسئول حفاظت اطلاعات سپاه منصوب شد. سال ۱۳۷۲ سید علی خامنه‌ای رهبر کنونی جمهوری اسلامی ایران، مرتضی رضایی را همزمان با اعطای درجه سرتیپی به ریاست سازمان حفاظت و اطلاعات سپاه پاسداران منصوب می‌کند. از سال ۱۳۸۵ غلامحسین رمضانی به عنوان رئیس سازمان حفاظت اطلاعات منصوب می‌شود. او که پیش از آن رئیس سازمان حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی بود، بعداً و در سال ۱۳۹۰ رئیس سازمان حفاظت اطلاعات وزارت دفاع
در سال ۱۳۹۰ رئیس سازمان حفاظت اطلاعات وزارت دفاع شد. پس از رمضانی، محمد کاظمی به عنوان رئیس سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران منصوب می‌شود. در این زمان نهاد امنیتی همنام در سپاه یعنی اطلاعات سپاه پاسداران به سازمان تبدیل می‌شود و حسین طائب نیز به ریاست آن می‌رسید. کاظمی تیرماه ۱۴۰۱ به ریاست سازمان اطلاعات سپاه پاسداران منصوب شد. پس از کاظمی، سرتیپ مجید خادمی از سازمان حفاظت اطلاعات وزارت دفاع جایگزین او شد. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
امیرپرویز پویان (۲۵ شهریور ۱۳۲۵–۳ خرداد ۱۳۵۰)، فعال سیاسی، نظریه‌پرداز کمونیست و از بنیان‌گذاران سازمان چریک‌های فدائی خلق بود. وی در سال ۱۳۲۵ در شهر مشهد، ایران به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در این شهر گذراند. زندگی و عملیات‌ها. فعالیت‌های سیاسی مشخص پویان از سالی که وارد دانشگاه ملی ایران شد، شکل گرفت. در این سال‌ها بود که به اتفاق مسعود احمدزاده و عباس مفتاحی گروهی را تشکیل داد. فعالیت‌های پویان در گروه که اغلب نیز مخفیانه صورت می‌گرفت، ترجمۀ متون مارکسیستی و نوشتن مقالاتی در زمینه شناخت
متون مارکسیستی و نوشتن مقالاتی در زمینه شناخت جامعه ایران بوده‌است. او که تفکری انقلابی داشت، از آنجا که متوجه شد که توده جامعه اینگونه تفکری مانند او ندارند، سرخورده شد و روی به مبارزه مسلحانه آورد. در این زمان بود که به نوشتن اثر معروفش، "ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا"، پرداخت و در سازماندهی «چریک‌های فدائی خلق» نقشی اساسی ایفا نمود. پویان درحالی‌که مبارزه مسلحانه را انتخاب کرده بود که کار با اسلحه را به خوبی نمی‌دانست و یکبار در هنگام پاک کردن اسلحه یک تیر به خود شلیک کرد که وارد بدن او شد. پویان
یک تیر به خود شلیک کرد که وارد بدن او شد. پویان توانست از این اتفاق جان سالم بدر ببرد، اما ترس از سلاح بر روی او تاثیرات روانی بسیاری گذاشت. از سال ۱۳۴۹ به صورت یک انقلابی حرفه‌ای در صف مقدم پیشاهنگان فدائی خلق قرار گرفت. امیرپرویز پویان در طول حیات کوتاهش در گروه فعالیتی زیادی داشت، در تدارک، طرح و شرکت در عملیات نظامی، جمع‌بندی سیاسی این عملیات و سازمان‌دهی تیم‌های سیاسی-نظامی نقشی فعال ایفا می‌کرد. او ابتدا طرح سرقت از بانک‌ها برای تامین مالی گروه را سازماندهی کرد که منجر به سرقت از دو بانک ملی شعبه
سازماندهی کرد که منجر به سرقت از دو بانک ملی شعبه وزرا و ونک شد. پس از این اتفاق پویان به شاخه تبریز پیشنهاد حمله به یک کلانتری و بانک را می‌دهد. در نهایت در چهاردهم بهمن ۴۹ به کلانتری شماره پنج تبریز حمله مسلحانه می‌شود و چند نفر از چریک‌ها توانستند با تیراندازی به نگهبان کلانتری او را به قتل برسانند، مسلسل او را بدزدند. پس از عملیات سیاهکل و دستگیری و اعدام اعضای این عملیات، پویان و احمدزاده بر اهمیت بیشتر جنگ مسلحانه در شهر تاکید می‌کنند. عملیات حمله به کلانتری قلهک از این تاکید بیرون آمد. با خراب شدن
کلانتری قلهک از این تاکید بیرون آمد. با خراب شدن اوضاع مالی گروه، پویان دوباره پیشنهاد سرقت از بانک را می‌دهد. بانک ملی شعبه آیزنهاور انتخاب می‌شود، اما در روز عملیات، یکی از چریک‌ها در هنگام ساختن کوکتل مولوتف دچار آتش‌سوزی می‌شود و پس از چند روز می‌میرد. با این اتفاق عملیات سرقت در آن روز ناکام می‌ماند. اما در ساعت ۱۰ صبح ۲۳ اردیبهشت ۱۳۵۰، عملیات سرقت از این بانک، این بار با حضور امیرپرویز پویان، صورت می‌گیرد. این بار سرقت موفقیت‌آمیز صورت می‌گیرد. مرگ. وی در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۵۰ خورشیدی، هنگامی که
مرگ. وی در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۵۰ خورشیدی، هنگامی که مخفی‌گاه وی توسط مأموران سازمان امنیت و اطلاعات کشور محاصره شد، به همراه «رحمت‌الله پیرونذیری» خودکشی کرد. سرودهٔ شب نورد. پس از مرگ امیرپرویز پویان، اصلان اصلانیان سرودهٔ «برادر بیقراره» را در ستایش و سوگ او خلق کرد . قسمتی از این سروده: برادر بیقراره برادر شعله واره برادر دشت سینه‌ش لاله زاره شب و دریای خوف‌انگیز و توفان من و اندیشه‌های پاک پویان همچنین در بحبوحه سال ۵۷ قطعه‌ای به خوانندگی محمد رضا شجریان و نوازندگی محمدرضا لطفی با نام شب‌نورد در بین مردم
نوازندگی محمدرضا لطفی با نام شب‌نورد در بین مردم دست به دست می‌شد که شعر آن همان سرودهٔ اصلانیان بود. آثار. "ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا" و "خشمگین از امپریالیسم و ترسان از انقلاب، از"جمله آثار برجستهٔ امیرپرویز پویان می‌باشند. او در جزوۀ "مبارزه مسلحانه بی‌تحرکی و انفعال،" گروه‌هایی را که صرفاً به مبارزه سیاسی اعتقاد داشتند، مورد حمله قرار داد و آن را کنشی فرصت‌طلبانه خواند. او این انفعال را «تئوری بقا» نامید و در مقابل خواستار مبارزه مسلحانه شد. پویان در توضیح اینکه چرا طبقه کارگر علیه رژیم به پا
در توضیح اینکه چرا طبقه کارگر علیه رژیم به پا نمی‌خیزد، تز «دو مطلق» را پیش کشید، به این معنا که قدرت فائق حکومت از یک سو و فقدان کلی سازمان طبقه کارگر از سوی دیگر، وضعی را ایجاد کرده‌است که در آن قدرت مطلق با ضعف مطلق روبروست. از نظر پویان، مبارزه مسلحانه می‌بایست این جو را در هم می‌شکست و به ایجاد یک پیشاهنگ و کسب پیروزی منجر می‌شد. او بر این اعتقاد بود که در شرایط خاص ایران تنها با اتخاذ خط مشی مبارزه مسلحانه و با تشکیل هسته‌های سیاسی- نظامی است که می‌توان عناصر نطفه‌ای حزب طبقه کارگر را عملاً تشکیل
عناصر نطفه‌ای حزب طبقه کارگر را عملاً تشکیل داد.
برهنه‌گرایی یا ناتوریسم سبکی از زندگی است که بر برهنگی اجتماعی غیرجنسی در محیط‌های خصوصی و عمومی تأکید دارد؛ این واژه همچنین به جنبش فرهنگی اشاره می‌کند که از این سبک زندگی حمایت و دفاع می‌کند. این دو واژه گاهی به‌طور متناوب نودیسم نیز نامیده می‌شوند. هرچند این دو واژه به‌طور کلی قابل تعویض هستند، "نودیسم" بر عمل برهنگی تأکید دارد، در حالی که "برهنه‌گرایی" نگرشی را ترویج می‌دهد که به هماهنگی با طبیعت و احترام به محیط زیست اشاره دارد و این عمل را در بر می‌گیرد. با این حال، برهنه‌گراها از زمینه‌های فلسفی و
با این حال، برهنه‌گراها از زمینه‌های فلسفی و فرهنگی مختلفی می‌آیند و هیچ ایدئولوژی واحدی برای برهنه‌گرایی وجود ندارد. نودیسم اخلاقی یا فلسفی تاریخچه‌ای طولانی دارد و بسیاری از طرفداران آن از مزایای لذت بردن از طبیعت بدون لباس سخن گفته‌اند. در اوایل قرن بیستم، سازمان‌هایی به وجود آمدند که برهنگی اجتماعی را ترویج کرده و اردوگاه‌ها و تفریحگاه ناتوریستی خصوصی برای این منظور تأسیس کردند. از دهه ۱۹۶۰، با پذیرش مکان‌های عمومی برای تفریحات با امکان انتخاب لباس، افرادی که خود را ناتوریست یا نودیست نمی‌دانند،
افرادی که خود را ناتوریست یا نودیست نمی‌دانند، توانسته‌اند به‌طور غیررسمی در فعالیت‌های برهنه شرکت کنند. فرصت‌های تفریحات برهنه در سراسر جهان بسیار متنوع است، از مکان‌های دورافتاده که عمدتاً برای اهالی محل شناخته شده‌اند، تا سواحل و پارک‌های برهنه رسمی، و حتی فضاها و ساختمان‌های عمومی در برخی مناطق قضائی. تعریف و زبان‌شناسی. کنگره چهاردهم فدراسیون بین‌المللی برهنه‌گرایی (INF) که در سال ۱۹۷۴ در اگد، فرانسه برگزار شد، برهنه‌گرایی را چنین تعریف کرد: بسیاری از برهنه‌گرایان معاصر و سازمان‌های برهنه‌گرایی تأکید
برهنه‌گرایان معاصر و سازمان‌های برهنه‌گرایی تأکید دارند که تمرین برهنگی اجتماعی نباید با فعالیت جنسی مرتبط باشد. برخی مطالعات اخیر نشان می‌دهند که برهنه‌گرایی می‌تواند به افزایش عزت نفس کمک کند، و بدین ترتیب تأثیر مثبت‌تری برداشتن یک تمایلات جنسی متعادل نیز داشته باشد. به دلایل مختلف اجتماعی، فرهنگی و تاریخی، عموم مردم، رسانه‌ها و بسیاری از برهنه‌گرایان معاصر و سازمان‌های آنها، نگرشی ساده‌شده از رابطه میان برهنه‌گرایی و جنسیت دارند. ، پژوهش‌ها آغاز به کاوش در این رابطه پیچیده کرده‌اند. فدراسیون بین‌المللی
در این رابطه پیچیده کرده‌اند. فدراسیون بین‌المللی برهنه‌گرایی توضیح می‌دهد: تاریخچه. برهنگی در زمینه‌های اجتماعی به اشکال مختلف توسط بسیاری از فرهنگ‌ها در تمام دوران‌ها انجام شده است. در جامعه‌های غربی مدرن، برهنگی اجتماعی معمولاً در زمینه‌هایی مانند حمام کردن، شنا و استفاده از سونا مشاهده می‌شود، چه در گروه‌های تک‌جنسیتی، در داخل خانواده، یا با دوستان از جنس‌های مختلف، اما در طول تاریخ و در بسیاری از فرهنگ‌های معاصر مناطق استوایی، برهنگی در بسیاری از رویدادهای ورزشی و مسابقات یک هنجار بوده است. اولین
ورزشی و مسابقات یک هنجار بوده است. اولین استفاده شناخته شده از واژه در سال ۱۷۷۸ رخ داد. یک بلژیکی فرانسوی‌زبان به نام ژان باتیست لوک پلانشون (۱۷۳۴–۱۷۸۱) این واژه را برای ترویج برهنگی به عنوان روشی برای بهبود یا زندگی سالم به کار برد. اولین باشگاه شناخته‌شده برهنه‌گرایی در معنای غربی کلمه در سال ۱۸۹۱ در هند بریتانیایی تأسیس شد. «انجمن اعتماد برهنگان» توسط چارلز ادوارد گوردون کرافورد، یک مرد بیوه که قاضی دادگاه‌های منطقه‌ای و جلسات برای خدمات مدنی هند بود، تأسیس شد. این کمون در ماتِران مستقر بود و در ابتدا
شد. این کمون در ماتِران مستقر بود و در ابتدا فقط سه عضو داشت: کرافورد و دو پسر یک کشیش انگلیکانی، آندرو و کِلوگ کلدروود. کمون زمانی از هم پاشید که کرافورد به رتناگیری منتقل شد و او بلافاصله پس از آن در سال ۱۸۹۴ درگذشت. در سال ۱۹۰۲، مجموعه‌ای از مقالات فلسفی توسط دکتر هاینریش پودور تحت نام مستعار هاینریش شام در آلمان منتشر شد که اصطلاح «نک‌ت‌کلتور» را ابداع کرد. در سال ۱۹۰۶، او رساله‌ای سه‌جلدی با همین عنوان نوشت که در آن به مزایای برهنگی در آموزش مشترک و اهمیت شرکت در ورزش‌ها بدون پوشیدن لباس‌های
و اهمیت شرکت در ورزش‌ها بدون پوشیدن لباس‌های دست‌وپاگیر پرداخته بود. ریچارد اونگویتِر (کتاب‌های «نکتهیت»، ۱۹۰۶، «نکته»، ۱۹۰۸ و غیره) پیشنهاد کرد که ترکیب تناسب اندام جسمانی، نور خورشید و شنا در هوای آزاد، و سپس افزودن فلسفه برهنه‌گرایی به این موارد، به تناسب ذهنی و روانی، سلامتی خوب و دیدگاه بهبود یافته‌ای از زندگی اخلاقی کمک می‌کند. افراد برجسته‌ای مانند آدولف کوخ و هانس سورن از این ایده‌ها حمایت می‌کردند. آلمان اولین مجله برهنه‌گرایی را از ۱۹۰۲ تا ۱۹۳۲ منتشر کرد. انتشار گسترده این مقالات و دیگر مقالات
منتشر کرد. انتشار گسترده این مقالات و دیگر مقالات مشابه، به رشد انفجاری برهنگی در سراسر جهان کمک کرد که در آن برهنه‌ها در فعالیت‌های اجتماعی، تفریحی و تناسب اندام به صورت برهنه شرکت می‌کردند. اولین باشگاه سازمان‌دهی شده برای ناتوریست‌ها به صورت وسیع، (پارک آزاد-نور)، در سال ۱۹۰۳ توسط پل زیمرمن در نزدیکی هامبورگ افتتاح شد. در سال ۱۹۱۹، پزشک آلمانی، کورت هولدشینسکی کشف کرد که قرار گرفتن در معرض نور خورشید به درمان راشیتیسم در بسیاری از کودکان کمک می‌کند و باعث شد که نور خورشید با بهبود سلامت مرتبط شود. در
شد که نور خورشید با بهبود سلامت مرتبط شود. در فرانسه در اوایل قرن بیستم، برادران گاستون و آندره دورویل، هر دو پزشک، تأثیرات روان‌شناسی، تغذیه و محیط بر سلامت و درمان را مطالعه کردند. آن‌ها به اهمیت غذاهای طبیعی و محیط طبیعی بر رفاه و سلامت انسان پی بردند. آن‌ها این مفهوم را نامیدند. تأثیر عمیق هوای پاک و نور خورشید بر بدن انسان برای آن‌ها آشکار شد و به این ترتیب برهنگی به بخشی از برهنه‌گرایی آن‌ها تبدیل شد. برهنه‌گرایی در دهه ۱۹۲۰ به پدیده‌ای گسترده‌تر در آلمان، بریتانیا، فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی
در آلمان، بریتانیا، فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی تبدیل شد و سپس به ایالات متحده منتقل شد، جایی که در دهه ۱۹۳۰ تثبیت شد. تا سال ۱۹۵۱، فدراسیون‌های ملی مختلف برای تشکیل فدراسیون بین‌المللی برهنه‌گرایی متحد شدند. برخی از ناتوریست‌ها ترجیح دادند که به باشگاه‌ها نپیوندند و پس از سال ۱۹۴۵، فشارهایی برای اختصاص سواحل به استفاده ناتوریستی به وجود آمد. از میانه قرن بیستم، با تغییر الگوهای اوقات فراغت، سازمان‌های تجاری شروع به افتتاح مراکز تفریحی کردند تا ناتوریست‌ها را جذب کنند که انتظار راحتی و امکانات مشابه یا
را جذب کنند که انتظار راحتی و امکانات مشابه یا حتی بهتر از آنچه که برای غیرناتوریست‌ها ارائه می‌شود را داشتند. اخیراً، گزینه‌های تعطیلات ناتوریستی به گشت‌های تفریحی گسترش یافته است. در اوایل قرن ۲۱، بسیاری از باشگاه‌های سازمان‌یافته شاهد کاهش حضور جوانان بودند که نگرانی‌هایی را در میان ناتوریست‌ها دربارهٔ آینده این جنبش به وجود آورد. عضویت مسن‌تر در این باشگاه‌ها ممکن است باعث دفع جوانان شده باشد. افزایش محافظه‌کاری اجتماعی و بازتأکید بر تابوهای برهنگی نیز ممکن است به این کاهش کمک کرده باشد. با این حال، از
است به این کاهش کمک کرده باشد. با این حال، از آنجا که تحمل برهنگی به‌طور کلی در حال افزایش است و در میان نسل‌های جوان‌تر بالاتر است، یک فرضیه جایگزین این است که جوان‌ترهای ناتوریست‌ها دیگر احساس نمی‌کنند که برای تمرین برهنه‌گرایی باید به باشگاهی بپیوندند یا به یک استراحتگاه مراجعه کنند. برخی سازمان‌ها در حال جذب اعضای جوان‌تر هستند. این پدیده بسته به کشور متفاوت است، به طوری که در فرانسه، برهنه‌گرایی در دهه ۲۰۱۰ شاهد رشد ثابت در میان جمعیت جوان‌تر بود. روند مشابهی در آلمان مشاهده می‌شود، جایی که جوانان
مشابهی در آلمان مشاهده می‌شود، جایی که جوانان مشتاق به ترک هنجارهای اجتماعی و استانداردهای زیبایی هستند. مکان‌ها و رویدادهای برهنه‌گرایی. امکان برهنه‌گرایان. در رویدادها یا مکان‌های سازمان‌دهی شده توسط برهنه‌گرایان، معمولاً پوشیدن لباس اختیاری است. با این حال، در استخرهای برهنه‌گرایان یا مکان‌های حمام آفتاب، انتظار می‌رود که افراد به‌طور کامل برهنه باشند (البته به شرطی که وضعیت جوی اجازه دهد). این قانون گاهی می‌تواند باعث ایجاد بحث و جدال میان برهنه‌گرایان شود. کارکنان در تأسیسات برهنه‌گرایان معمولاً به
شود. کارکنان در تأسیسات برهنه‌گرایان معمولاً به دلیل مقررات بهداشتی و ایمنی باید لباس بپوشند. تأسیسات برهنه‌گرایان به روش‌های مختلفی طبقه‌بندی می‌شوند. یک باشگاه برهنه‌گرای زمینی یا عضومحور، باشگاهی است که امکانات خود را دارد. باشگاه‌های غیرزمینی (یا مسافرتی) در مکان‌های مختلفی ملاقات می‌کنند، مانند منازل خصوصی، استخرها، چشمه‌های آب گرم، باشگاه‌ها و مراکز تفریحی برهنه‌گرایان، یا تأسیسات اجاره‌ای. باشگاه‌های زمینی می‌توانند توسط اعضا بر اساس اصول دموکراتیک اداره شوند یا توسط یک یا چند مالک که قوانین را
اداره شوند یا توسط یک یا چند مالک که قوانین را تعیین می‌کنند. در هر دو حالت، این باشگاه‌ها می‌توانند معیارهای عضویت و تعهدات اعضا را تعیین کنند. این معمولاً شامل اشتراک در کارهای لازم برای نگهداری یا توسعه سایت است. سواحل برهنه. در برخی از کشورهای اروپایی مانند دانمارک، تمامی سواحل به صورت اختیاری برای پوشیدن لباس هستند و در کشورهای دیگر مانند آلمان (و به‌طور تجربی در فرانسه) مناطقی برای آفتاب گرفتن برهنه در پارک‌های عمومی وجود دارد (مانند باغ انگلیسی شهر مونیخ و برلین). سواحل برخی از مقاصد تعطیلاتی مانند
و برلین). سواحل برخی از مقاصد تعطیلاتی مانند کرت، به جز برخی از سواحل شهری مرکزی، به صورت اختیاری برای پوشیدن لباس هستند. در بارسلونا دو ساحل با امکان پوشیدن یا عدم پوشیدن لباس در مرکز شهر وجود دارد. سوئد اجازه برهنگی را در تمام سواحل می‌دهد. در یک نظرسنجی توسط "The Daily Telegraph"، آلمانی‌ها و اتریشی‌ها بیشتر از سایرین به ساحل برهنه رفته بودند (۲۸٪)، به دنبال آن‌ها نروژی‌ها (۱۸٪)، اسپانیایی‌ها (۱۷٪)، استرالیایی‌ها (۱۷٪) و نیوزیلندی‌ها (۱۶٪) قرار داشتند. از بین ملیت‌های مورد بررسی، ژاپنی‌ها (۲٪) کمترین
از بین ملیت‌های مورد بررسی، ژاپنی‌ها (۲٪) کمترین احتمال را برای رفتن به ساحل برهنه داشتند. این نتیجه ممکن است نشان‌دهنده کمبود سواحل برهنه در ژاپن باشد؛ با این حال، ژاپنی‌ها در خصوص حمام کردن برهنه در خانه و در اونسنها (چشمه‌های آب گرم) بسیار باز هستند. جشنواره‌های برهنگی. از وودستاک تا جشنواره ادینبرو و نمبرسا در نیم‌کره جنوبی، برهنگی اجتماعی در جشنواره‌های موسیقی و پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ قابل مشاهده است. جشنواره‌های هیپی نمبرسا که در اواخر دهه ۱۹۷۰ در نیوزیلند برگزار می‌شدند، نمونه‌هایی از برهنگی غیرجنسی
برگزار می‌شدند، نمونه‌هایی از برهنگی غیرجنسی بودند. از مجموع ۷۵٬۰۰۰ نفری که در جشنواره سه‌روزه نمبرسا در سال ۱۹۷۹ شرکت کردند، حدود ۳۵٪ از شرکت‌کنندگان به‌طور خودجوش تصمیم به برهنه شدن گرفتند، و ترجیح دادند که به‌طور کامل یا جزئی برهنه باشند. برخی از جشنواره‌های برهنگی برای گرامیداشت روزهای خاصی از سال برگزار می‌شوند و فعالیت‌ها ممکن است شامل نقاشی بدن برهنه باشند. یکی از نمونه‌ها، جشنواره روز نپتون است که در کوکتبل، شبه‌جزیره کریمه برای به تصویر کشیدن رویدادهای اساطیری برگزار می‌شود. نمونه دیگر جشنواره
اساطیری برگزار می‌شود. نمونه دیگر جشنواره برهنگی زیپولیت است که توسط فدراسیون برهنگان مکزیک (Federación Nudista de México) برگزار می‌شود و از سال ۲۰۱۶ هر سال در اولین آخر هفته فوریه برگزار می‌گردد. چندین کمپمانند کشتی‌گیری با روغن در کمپ Gymnasium نیز فعالیت‌هایی را به صورت برهنه سازمان‌دهی می‌کنند. برهنگی تابستانی. برهنگی معمولاً در ماه‌های گرم تابستان رایج‌تر است. برخی مناطق میزبان افرادی هستند که برای اولین بار به برهنگی اجتماعی می‌پردازند و کسانی که اخیراً سبک زندگی برهنگی را آغاز کرده‌اند. یکی از
اخیراً سبک زندگی برهنگی را آغاز کرده‌اند. یکی از مطالعات اشاره کرده است که برخی از این افراد، برهنگان فصلی هستند که در سایر فصول سال لباس می‌پوشند. نوشته‌ها. برهنه‌گرایی بخشی از یک جنبش ادبی در اواخر قرن نوزدهم بود (به آثار آندره ژید) که همچنین بر جنبش‌های هنری آن دوران، به‌ویژه نقاشان آنری ماتیس و دیگر نقاشان فوویسم تأثیر گذاشت. این جنبش بر اساس مفهوم فرانسوی "joie de vivre"، ایده لذت بردن آزادانه از احساسات جسمی و تجربیات مستقیم و رویکردی خودجوش به زندگی بود. سلامتی. فعالیت‌های ناتوریستی می‌توانند فواید
بود. سلامتی. فعالیت‌های ناتوریستی می‌توانند فواید روان‌شناختی مثبتی داشته باشند، از جمله رضایت بیشتر از زندگی، تصویر بدنی مثبت‌تر و اعتماد به نفس بالاتر. برهنگی اجتماعی به پذیرش افراد کمک می‌کند، با وجود تفاوت‌ها در سن، شکل بدن، تناسب اندام و سلامت. دین. برهنه‌گرایی مسیحی شامل اعضای مختلفی است که به بیشتر فرقه‌های مسیحی وابسته هستند. با اینکه باورها متفاوت است، یک تم مشترک این است که بسیاری از مسیحیت تفسیر اشتباهی از وقایع مربوط به باغ عدن دارند و خداوند از آدم و حوا به خاطر پوشاندن بدن‌هایشان با برگ انجیر
آدم و حوا به خاطر پوشاندن بدن‌هایشان با برگ انجیر ناخشنود بود.
رویانا دومین گوسفند همتاسازی‌شده در ایران است. این گوسفند در تاریخ ۸ مهر ۱۳۸۵ به دنیا آمد. این گوسفند زودتر از زمان پیش‌بینی‌شده به دنیا آمد و به همین دلیل نارس بود. این گوسفند از طریق عمل سزارین به دنیا آمد. نام انتخابی برای وی از نام پژوهشگاهی به نام پژوهشکده رویان که "رویانا" در آن به دنیا آمده بود، گرفته شده‌است. نام علمی رویانا " "(ROYANA) ROYAN-SHA-C۲است. مرگ. این گوسفند همتاسازی شده در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۸۸ احتمالاً بر اثر نارسایی مزمن کبدی از دنیا رفت. جسد رویانا نخستین حیوان همتاسازی شده در خاورمیانه،
رویانا نخستین حیوان همتاسازی شده در خاورمیانه، پس از تاکسیدرمی در پژوهشگاه رویان نگهداری می‌شود تا برای همیشه به عنوان نماد توانمندی دانش زیست‌فناوری ایران در معرض دید همگان باشد.
آبلا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان 1,267 نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۵٫۲۸ کیلومتر مربع است.
آبروسنا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱٬۱۷۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۳٫۱۸ کیلومتر مربع است.
آدرا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۲٬۰۳۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۹٫۹۸ کیلومتر مربع است.
آلبولودوی دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۷۶۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۹٫۵۱ کیلومتر مربع است.
آلبوکس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۹٬۹۷۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۶۸٫۰۰ کیلومتر مربع است.
آلبانچس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۵۸۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۵٫۲۰ کیلومتر مربع است.
آلکلئا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۹۲۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۷٫۶۰ کیلومتر مربع است.
آلکودیا د مونتئاگود دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۹۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۵٫۵۸ کیلومتر مربع است.
آلکونتار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۶۴۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۴٫۰۲ کیلومتر مربع است.
آلابیا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۶۸۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۶٫۴۲ کیلومتر مربع است.
آلاما د آلمریا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳٬۲۴۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۶٫۲۹ کیلومتر مربع است.
آلیکون دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۳۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵٫۹۱ کیلومتر مربع است.
آلموسیتا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۶۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۰٫۹۹ کیلومتر مربع است.
آلسودوکس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۱۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۰٫۱۷ کیلومتر مربع است.
آنتاس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۳۸۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۹٫۴۴ کیلومتر مربع است.
آربولئاس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲٬۸۱۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۶٫۲۲ کیلومتر مربع است.
آرمونیا د آلمانسورا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۲۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸٫۰۳ کیلومتر مربع است.
باکارس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۹۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۴٫۹۵ کیلومتر مربع است.
بایارکه دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۵۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۶٫۰۶ کیلومتر مربع است.
بایارکال دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۰۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۸٫۰۴ کیلومتر مربع است.
بیرس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۲۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۸٫۶۹ کیلومتر مربع است.
بناهادوکس دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۴۱۶۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۶٫۴۴ کیلومتر مربع است.
بنیتاگلا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۶۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶٫۳۷ کیلومتر مربع است.
بنیسالون دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۳۰۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۲٫۰۴ کیلومتر مربع است.
بنتاریکه دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۲۷۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱٫۲۰ کیلومتر مربع است.
برخا دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۱۴۲۴۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۱۷٫۲۳ کیلومتر مربع است.
بدار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است. در این دهستان ۷۷۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۶٫۷۴ کیلومتر مربع است.