payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منطقی و مسئله‌ها با تغییرپذیری بالا از سوی دیگر، ایجاد شد.» ساختارهای کنترلی. ساختارهای انتخاب. ساختار if/elif/else: ساختار انتخاب if می‌تواند به صورت اختیاری دارای عبارت else یا تعدادی عبارت elif باشد. هر عبارت elif یک عبارت شرطی را ارزیابی می‌کند و در صورت درست بودن، دستورات زیر آن اجرا می‌شود در غیر این صورت عبارت elif بعدی در صورت وجود یا عبارت else بررسی می‌شود. یک عبارت if کامل مشابه زیر است: if expresion statements... elif expresion statements... elif expresion statements... /*other elifs*/ else
elif expresion statements... /*other elifs*/ else statements... end یک روش دیگر برای اجرای یک تکه برنامه بر اساس ساختار if، استفاده از عملوند fast-if است که ساختار آن چنین است: &lt;condition&gt; ? &lt;if true&gt; [: &lt;if false&gt;] if a == true ? printl("A is true") ساختار switch: هنگامی که نیاز به بررسی یک مقدار در مقابل مقادیر زیادی داریم از این ساختار استفاده می‌شود. تنها محدودیت این ساختار این است که عبارتی که مقدار آن بررسی می‌شود، باید رشته یا عدد صحیح باشد. وجود عبارت default اختیاری است. یک عبارت
باشد. وجود عبارت default اختیاری است. یک عبارت switch کامل مشابه زیر است: switch expresion case item [, item.. , item] statements... case item [, item.. , item] statements... /*other cases*/ default statements... end عناصری که برای انتخاب در مقابل caseها قرار می‌گیرند می‌توانند عددهای صحیح، رشته‌های حرفی، بازه‌های عددی، نام متغیر یا nil باشند. ساختار select: مانند ساختار switch است با این تفاوت که تایپ متغیر را برای انتخاب بررسی می‌کند و نه مقدار آن را. یک عبارت select کامل مشابه زیر است: select variable
عبارت select کامل مشابه زیر است: select variable case TypeSpec statements... case TypeSpec1, TypeSpec2... , TypeSpecN statements... /*other cases*/ default statements... end ساختارهای تکرار. ساختار while: مهم‌ترین ساختار تکرار این زبان است. شامل هیچ یا چند دستور است که می‌توانند بیش از یک بار اجرا شوند. break و continue دو دستور خاص هستند که در صورت قرار گرفت در بلوک ساختار while به ترتیب سبب پایان یافتن حلقه و انتقال بی درنگ کنترل برنامه به قسمت ارزیابی شرط حلقه می‌شوند؛ بنابراین با داشتن دستور break
شرط حلقه می‌شوند؛ بنابراین با داشتن دستور break می‌توان حلقه بی‌نهایت نیز داشت. یک عبارت while مشابه زیر است: while expresion statements... [break] statements... [continue] statements... end اگر بلوک while تنها شامل یک دستور باشد، می‌توان آن را با استفاده از یک علامت دونقطه خلاصه کرد. یک مثال می‌تواند چنین باشد: while var &lt;10: var = calc(var) ساختار loop: مانند حلقه while است با این تفاوت که در آن شرطی وجود نداره وحلقه تا زمانی که با یک دستور در داخل آن از حلقه خارج نشود، تکرار می‌شود. خروج از حلقه
آن از حلقه خارج نشود، تکرار می‌شود. خروج از حلقه علاوه بر دستور break می‌تواند با دستور return یا بروز یک خطا در حلقه انجام شود. یک عبارت loop مشابه زیر است: count = ۰ loop if count&gt; ۱۰۰ break end // do something here count +=۱ end ساختار for/in: این ساختار یک مجموعه از عناصر مانند عناصر آرایه، واژه‌نامه، لیست و.. را پیمایش می‌کند. با استفاده از دستور break می‌توان حلقه را در هر نقطه دلخواه پایان داد؛ و با دستور continue به عنصر بعدی در مجموعه رفت. این ساختار را می‌توان روی رشته کاراکترها هم اعمال کرد
ساختار را می‌توان روی رشته کاراکترها هم اعمال کرد که در این صورت روی کاراکترها از ابتدا تا انتها عمل می‌کند. علاوه بر بدنه اصلی بلاک for/in می‌تواند بلاک‌های خاصی با عناوین forfirst, forlast و formiddle داشته باشد که به ترتیب قبل از اولین عنصر، بعد از آخرین عنصر و بعد از هر عنصر به جز عنصر آخر اجرا می‌شوند. for variable [, variable...] in collection statements... [break | continue] statements... forfirst … first time only statements... end formiddle … statements executed between element processing... end
executed between element processing... end forlast … last time only statements... end end توابع. توابع با کلمه کلیدی function مشخص می‌شوند. در ادامه نام تابع و دو پرانتز باز و بسته که می‌توانند شامل یک لیست از هیچ یا چند پارامتر باشند قرار می‌گیرد. پارامترها به صورت عادی انتقال با مقدار هستند اما می‌توان با عملگر ‘$’ که در ادامه توضیح داده می‌شود، انتقال با آدرس نیز انجام داد. توابع می‌توانند مقداری برگردانند. در واقع توابعی که به صورت صریح مقداری برنمی‌گردانند مقدار nil برای آن‌ها در نظر گرفته می‌شود.
مقدار nil برای آن‌ها در نظر گرفته می‌شود. درون توابع می‌توان توابع دیگر و خود تابع را صدا زد. قطعه‌ای از از برنامه که درون هیچ تابعی نیست به عنوان «برنامه اصلی» در نظر گرفته می‌شود. توابع به صورت جداگانه از برنامه اصلی نگه‌داری می‌شوند؛ بنابراین می‌توان توابع و برنامه اصلی را در هم آمیخت و قبل از تعریف یک تابع آن را صدا زد. در زیر مثالی از تعریف تابع آورده شده‌است: function square(x) y = x * x return y end مانند سایر دستورات توابع نیز می‌توانند با استفاده از نشانگر دو نقطه «:» مانند زیر خلاصه شوند:
از نشانگر دو نقطه «:» مانند زیر خلاصه شوند: function square(x): return x * x متغیرها. دامنه متغیرها. دامنه متغیرها به صورت محلی و سراسری تعریف می‌شود. با تعریف تابع درون تابع می‌توان دامنه‌های درونی‌تری تعریف کرد که دامنه پدرشان را به ارث می‌برند. متغیرهای محلی و سراسری. هنگامی که یک متغیر برای اولین بار درون یک تابع مشخص می‌شود، آن اسم به صورت محلی در نظر گرفته می‌شود. یعنی حتی در صورت وجود یک متغیر با همان نام در برنامه اصلی، نسخه محلی آن در تابع استفاده می‌شود. با این روش از تغییر یک متغیر که ممکن است
می‌شود. با این روش از تغییر یک متغیر که ممکن است در جای دیگری استفاده شود، جلوگیری می‌شود. می‌توان به متغیرهای سراسری، درون توابع دسترسی داشت اما در حالت معمول نمی‌توان مقدار آن‌ها را تغییر داد. به عنوان مثال در قطعه برنامه زیر مقدار ۱٫۴۱ چاپ می‌شود اما تغییر مقدار sqr در خط بعد تنها توسط خود تابع، که آن را تغییر داده قابل رویت است و مقدار sqr استفاده شده در بیرون تابع هنوز همان ۱٫۴۱ است. sqr = ۱٫۴۱ function sqr(x) printl (" sqr was: ", sqr) sqr = x * x return sqr end number = sqr(8) * sqr در صورت نیاز به
sqr end number = sqr(8) * sqr در صورت نیاز به تغییر مقدار یک متغیر سراسری درون یک تابع، بدون دریافت آن به عنوان پارامتر، می‌توان آن را با استفاده از کلمه کلیدی "global" وارد تابع کرد. زبان فالکن با استفاده از یک ساختار قدرتمند به نام "static initializer" این امکان را می‌دهد که متغیرهایی که درون این ساختار تعریف می‌شوند، تنها یک بار در اولین اجرای تابع مقدار دهی اولیه شوند و از آن پس در هر بار صدا زده شدن تابع، مقدار قبلی آن‌ها استفاده شود. یک عنصر با بیش از یک نام. هر عنصری در زبان فالکن می‌تواند به صورت
یک نام. هر عنصری در زبان فالکن می‌تواند به صورت ایستا یا پویا، نام مستعار داشته باشد. نام مستعار در حالت ایستا (که به آن ارجاع هم گفته می‌شود) با استفاده از عملگر ‘$’ فراهم می‌شود. هر تغییری در اسم مستعار سبب تغییر د ر اسم اصلی نیز می‌شود. مانند مثال زیر: a = 0; b = $a &gt;b //is 0 a++;&gt;b //is 1 b++;&gt;a //is 2 با استفاده از اسم مستعار ایستا (ارجاع) می‌توان به توابع پارامترهای از نوع آدرس انتقال داد که در نتیجه مقدار آن‌ها درون تابع قابل تغییر خواهد کرد. function changer(data) data++ end a = ۰
کرد. function changer(data) data++ end a = ۰ changer(a) //pass by value &gt; a //it's still 0 changer($a) //pass by reference &gt; a //it's 1 اسم مستعار پویا با استفاده از عملگر ‘#’ حاصل می‌شود. این عملگر می‌تواند بیش از یک بار در یک سطر اعمال شود. مثلاً در تکه برنامه زیر اولین استفاده روی متغیر “var” و دومین اعمال روی متغیرهای “var1”، “var2”، “var3” اعمال می‌شود. v1 = "Hello"; v2 = ""; v3 = "world" alias var for i in [1:4] var = v + toString(i) &gt;##alias end printl() مدل‌های برنامه‌نویسی. فالکن شش مدل
end printl() مدل‌های برنامه‌نویسی. فالکن شش مدل برنامه‌نویسی اصلی را ترکیب کرد: مدل برنامه‌نویسی امری. برنامه‌نویسی امری از طریق تعریف و فراخوانی توابع به صورت کلاسیک، تأمین می‌شود. یک مجموعه از دستورات رویه‌ای مانند if, while, switch،... نیز پشتیبانی می‌شوند. برنامه‌نویسی تابعی. زبان فالکن یک موتور سنجش به نام sigma-reductor دارد که به برنامه نویسان اجازه می‌دهد برنامه‌هایی با مدل تابعی خالص بنویسند که تفاوتی با آنچه در زبان لیسپ دیده شده‌است، ندارد. دنباله‌های تابعی با زبان آرایه‌ای استاندارد نمایش داده
تابعی با زبان آرایه‌ای استاندارد نمایش داده می‌شوند. یعنی این دنباله‌ها می‌توانند به صورت پویا به وسیله خود برنامه در ارزیابی‌های مختلف یا در طول ارزیابی sigma-recuction ایجاد و بررسی شوند یا تغییر کنند. اگر عنصر ابتدای یک آرایه خود قابل فراخوانی باشد، می‌توان آن آرایه را فراخوانی کرد. شیوه استفاده از مدل‌های برنامه‌نویسی مختلف این اجازه را می‌دهد که از مدل‌های دیگری مانند مدل امری و شئ‌گرا در دنباله‌های تابعی استفاده شود؛ یا بالعکس یعنی در مدل امری از مدل تابعی نیز استفاده شود. شئ‌گرا. فالکن مدل
از مدل تابعی نیز استفاده شود. شئ‌گرا. فالکن مدل برنامه‌نویسی شئ‌گرا را با در نظر گرفتن کلاسها، وراثت چندگانه، مقداردهی صفات و ساخت نمونه از کلاس‌ها فراهم می‌کند. صورت عمومی تعریف یک کلاس به صورت زیر است: class class_name[ (param_list) ] [from inh1 [,inh2... , inhN]] [static block] [properties declaration] [init block] [method list] end ساختار نمونه‌های کلاس‌ها ثابت و غیرقابل تغییر است. اما با توجه به خصوصیت تابعی بودن فالکن، که به توابع به صورت یک گونه خاص از داده نگاه می‌کند، می‌توان به صفات یک نمونه از
از داده نگاه می‌کند، می‌توان به صفات یک نمونه از کلاس، یک داده ساده یا یک تابع مقداردهی کرد؛ بنابراین با مقداردهی یک صفت با دنباله تابعی، آن صفت یا خصوصیت برای آن نمونه، به صورت یک متد در می‌آید. نمونه‌های کلاس‌ها می‌توانند در دنباله‌های تابعی ساخته شوند. از آنجا که ساخت یک نمونه از طریق صدا زدن نماد آن کلاس (نام کلاس) صورت می‌گیرد، اجرای یک دنباله تابعی که اولین عنصر آن نماد یک کلاس است، به ساخت یک نمونه از آن کلاس منجر می‌شود. مدل شئ‌گرای فالکن امکان پیاده‌سازی چند مفهوم برای یک عملگر را می‌دهد. یعنی
چند مفهوم برای یک عملگر را می‌دهد. یعنی ایجاد کلاس‌هایی که عملگرهای منطقی و محاسباتی برای آن‌ها مفهوم خاصی دارند. نمونه‌سازی اولیه بر پایه شئ‌گرایی. مدل برنامه‌نویسی نمونه‌سازی اولیه شئ‌گرا مانند مدل شئ‌گرا است با این تفاوت که از مفهوم کلاس استفاده نمی‌شود و نمونه‌ها متعلق به کلاس خاصی نیستند و ساختار نمونه‌ها به صورت پویا می‌باشد. یعنی ساخت یک نمونه به معنای ایجاد یک کپی از ساختار یک نمونه اولیه‌است اما این عمل به معنای محدود کردن ساختار نمونه جدید به ساختار اولیه، در تمام طول عمر آن نیست. به عنوان مثال
اولیه، در تمام طول عمر آن نیست. به عنوان مثال آرایه‌ها می‌توانند نمونه‌ای از استفاده از مدل نمونه‌سازی اولیه باشند. قطعه برنامه زیر نشان می‌دهد که با استفاده از Binding می‌توان برای یک نمونه از آرایه یک تابع خاص را ایجاد کرد. یعنی ساختار آن را به صورت پویا تغییر داد: vect = ['alph', 'beta', 'gamma'] vect.dump = function() for n in [0:self.len()] &gt;@"$(n): ", self[n] end end vect.dump() پیغام‌گرا. مدل برنامه نویشی پیغام‌گرا امکان فراخوانی غیرمستقیم (به جای فراخوانی مستقیم) یک یا چند شنونده را فراهم
جای فراخوانی مستقیم) یک یا چند شنونده را فراهم می‌کند. محتوای پیغام‌ها می‌تواند هر عنصر زبان مانند کلاس، دنباله‌های تابعی، جدول،... باشد و اختیاری است. شنونده‌ها می‌توانند دارای اولویت نباشند. در این صورت ترتیب دریافت پیام توسط شنونده‌ها اتفاقی است و شنونده‌ها می‌توانند برای دریافت پیغام با یکدیگر رقابت کنند و مانع از دسترسی سایر شنونده‌ها شوند. همچنین شنونده‌ها می‌توانند دارای اولویت باشند یعنی پیغام قبل از دریافت توسط شنونده‌ها با اولویت پایین‌تر حتماً توسط شنونده‌ها با اولویت بالاتر دریافت شده‌است. در
شنونده‌ها با اولویت بالاتر دریافت شده‌است. در این صورت شنونده‌ها می‌توانند در مراحل مرتب برای ساخت یک جواب مشترک با یکدیگر همکاری کنند. جدولی. به برنامه‌نویسی مدل جدولی می‌توان به صورت گسترشی از مدل شئ‌گرا نگاه کرد؛ که در آن هر کلاس با یک جدول که ستون‌های آن خصوصیات و هر ریف یک نمونه از آن است نمایش داده می‌شود. علاوه بر در کنار هم آوردن همه نمونه‌ها، جهت کار با سایر نمونه‌های جدول، مدل جدولی این امکان را فراهم می‌آورد که هر تغییر در جدول اصلی، به صورت پویا در همه نمونه‌های آن جدول منعکس شود. در واقع هر
در همه نمونه‌های آن جدول منعکس شود. در واقع هر جدول از تعدادی سطر که آرایه هستند و یک عنوان که معنای هر ستون را مشخص می‌کند، تشکیل شده‌است و داده‌های هر سطر می‌توانند هر عنصر زبان مانند یک جدول دیگر باشند. این آرایه‌ها که در سطرها قرار دارند، دو خصوصیت مهم دارند. اولاً طول آن‌ها ثابت و برابر تعداد ستون‌های جدول است. البته تا زمانی که تغییری در آرایه سبب تغییر طول آن نشود، آن تغییر ممکن است. ثانیاً این آرایه‌ها ستون‌های جدول را به ارث می‌برند. یعنی این آرایه‌ها می‌دانن که قسمتی از یک جدول هستند. این
آرایه‌ها می‌دانن که قسمتی از یک جدول هستند. این آرایه‌ها می‌توانند از داده‌ها و منطق مشخص جدول استفاده کنند یا از طریق binding منطق خاص خود را داشته باشند. یعنی سطری از جدول که انتخاب شده‌است می‌تواند قابلیت‌های عملیاتی خاص خود را داشته باشد. سایر ویژگی‌ها. حالت استثنا. فالکن مدیریت حالت استثنا را با استفاده از عبارات raise, try و catch انجام می‌دهد. دستور raise می‌تواند هر نوع عنصر زبان مانند عدد، رشته، شئ و… را پرتاب کند. توابع کتابخانه‌ای معمولاً نمونه‌هایی از کلاس Error یا کلاس‌هایی که از آن مشتق
از کلاس Error یا کلاس‌هایی که از آن مشتق شده‌اند را پرتاب می‌کنند. دستور catch می‌تواند برای گرفتن هر عنصر زبان یا یک تایپ مشخص استفاده شود. کلاس‌هایی که توسط دستورات catch گرفته می‌شوند، معمولاً در یک سلسله مراتب قرار می‌گیرند. در نتیجه امکان اداره عمومی‌تر خطاها را فراهم می‌آورند. بلوک‌های try-catch می‌توانند درون سایر بلوک‌ها یا به صورت تو در تو نیز استفاده شوند. یک بلوک try-catch کامل می‌تواند به شکل زیر باشد (قسمت‌های درون کروشه اختیاری هستند): try [try statements] [catch [object_type] [in
try [try statements] [catch [object_type] [in error_variable]] [catch statements] [catch [object_type] [in error_variable]] [catch statements] end همروندی. همروندی با وجود مفهوم thread فراهم است. برای اشتراک داده‌ها بین آن‌ها نیز از روش‌های مختلف اشتراک استفاده می‌شود. همچنین مفهوم coroutine که نوعی همروندی سبک‌تر نسبت به thread است، در این زبان پشتیبانی می‌شود. گسترش صریح رشته. زبان فالکن دارای ‘@’ یک عملگر یگانی جهت گسترش صریح رشته‌های حرفی است. رشته‌های شامل کاراکتر ‘$’ که بعد از آن‌ها یک متغیر
شامل کاراکتر ‘$’ که بعد از آن‌ها یک متغیر آمده‌است، با استفاده از این عمگر گسترش پیدا می‌کند. مانند مثال زیر: a = ۱۲۳۴۵۶٫۷۸۹ v = "formatted as" s = "a = $a, $v $(a:12rg3.2), rounded hex as $(a:C)" printl(@ s) a = 123456.789, formatted as 123,456.79, rounded hex as 0x1E241 که مقداری که چاپ می‌کند برابر است با: سه کاراکتر ‘$’ استفاده شده به ترتیب بیانگر مقدار، مقدار که با پهنای ۱۲ راست‌چین شده و در گروه‌های ۳تایی قرار گرفته و با ‘,’ جدا شده و با دقت دو عدد اعشاری گرد شده، مقدار که در مبنای ۱۶ با پسوند ‘0x’
گرد شده، مقدار که در مبنای ۱۶ با پسوند ‘0x’ نمایش داده شده هستند که با عملگر ‘@’ گسترش پیدا کرده‌اند. بارگذاری پویای یک ماژول. فالکن امکان بارگذاری پویای ماژول‌ها را از دو طریق فراهم می‌کند. یکی استفاده از تابع include و دیگری استفاده از کلاس Reflexive Compiler. مجموعه ماژول‌های استاندارد Feather. از آنجا که زبان فالکن از برنامه‌نویسی به صورت ماژولار پشتیبانی می‌کند، فالکن با یک مجموعه ماژول‌های استاندارد به نام Feather همراه است. ماژول‌های این مجموعه در حال حاضر شامل: پیاده‌سازی. ماشین مجازی مرکزی و تمام
حاضر شامل: پیاده‌سازی. ماشین مجازی مرکزی و تمام ماژول‌های استاندارد با زبان برنامه‌نویسی ++C پیاده‌سازی شده‌اند. اما بعضی از ماژول‌های بسیار سطح پایین و عناصر موتور متنی با استفاده از زبان C و زبان اسمبلی نوشته شده‌اند. در نتیجه در مجموع کارایی بالایی دارد. قابلیت استفاده. زبان فالکن معمولاً پشتیبانی شده و در بین بخش‌های مختلف به روز نگه داشته می‌شود که در میان آن‌ها موارد زیر قرار دارند.
بانک فدرال رزرو مینیاپولیس یکی از ۱۲ شعبهٔ فدرال رزرو ایالات متحده آمریکا است و در شهر مینیاپولیس قرار دارد. این بانک مناطقی از ۶ ایالت مینه‌سوتا، مونتانا، داکوتای شمالی، داکوتای جنوبی، و قسمتهایی از ویسکانسین و میشیگان را پوشش می‌دهد. کارمندان. این بانک بیش از 1000 نفر پرسنل دارد. نیل کشکاری در اول ژانویه 2016 رئیس بانک شد. جانشین نارایانا کوچرلاکوتا.
مجلس نمایندگان لبنان نهاد قانون‌گذاری ملی کشور لبنان است. این مجلس از ۱۲۸ نماینده تشکیل می‌شود که با رأی مردم برای یک دورهٔ چهارساله از حوزه‌های انتخابیه چند نماینده‌ای برگزیده می‌شوند. هر یک از گروه‌های مذهبی مسلمان و مسیحی لبنان سهمیه مشخصی در این مجلس دارند. مهم‌ترین کارکرد پارلمان لبنان انتخاب رئیس‌جمهور، رأی اعتماد به دولت و تصویب قوانین و بودجه کشور است. رئیس مجلس لبنان بر اساس عرف موجود بایستی از نمایندگان شیعه باشد. رئیس مجلس لبنان در مقایسه با دیگر نظام‌های مردم‌سالار لبنان قدرتمند است. نبیه بری از
مردم‌سالار لبنان قدرتمند است. نبیه بری از جنبش امل از سال ۱۹۹۲ تاکنون این پست را برعهده دارد.
برکه دریادولت، آب انباری تاریخی در کنارهٔ شهر کنگ از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این سازه آب‌انباری مدور به قطر ۲۸ متر و عمق ۱۴ متر و فاقد سقف است. ضخامت دیوار پیرامونی آن ۱ متر و ارتفاع آن ۳ متر است. این بنا در بیرون از شهر کنگ از سمت شمال شهر واقع شده است. به خاطر بزرگی غیرقابل تصور این برکه «دریا دولت» نامیده شده است. این آب‌انبار به خاطر وسعتش، سقف کامل ندارد و اصطلاحاً نیم‌سقف دارد. این اثر مربوط به اواخر دوره قاجار است و در بندرلنگه، ابتدای جاده
اواخر دوره قاجار است و در بندرلنگه، ابتدای جاده لار، بندر گنک، مجاور پایانه بار واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیمز ۳ یک بازی ویدئویی شبیه‌سازی زندگی به سبک زندگی انسان است که توسط شرکت ماکسیس توسعه یافته و در سال ۲۰۰۹ توسط شرکت الکترونیک آرتس برای مایکروسافت ویندوز و مک‌اواس منتشر شد. این بازی به عنوان سومین قسمت اصلی از مجموعه بازی‌های "سیمز" به‌شمار می‌رود. این بازی کامل شدهٔ نسخه قبلی آن، یعنی "سیمز ۲" می‌باشد. نسخه کنسولی این بازی در اکتبر ۲۰۱۰ برای پلی‌استیشن ۳، اکس‌باکس ۳۶۰، و نینتندو دی‌اس، و یک ماه بعد برای وی عرضه شد. نسخه ویندوز فون بازی نیز در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰، از طریق فروشگاه ویندوز فون در دسترس قرار گرفت.
از طریق فروشگاه ویندوز فون در دسترس قرار گرفت. نسخه کنسول بازی دستی نینتندو ۳دی‌اس در ۲۷ مارس ۲۰۱۱، به عنوان بازی زمان عرضه منتشر شد. دنبالهٔ این بازی تحت عنوان "سیمز ۴" در سپتامبر ۲۰۱۴، برای مایکروسافت ویندوز و نوامبر ۲۰۱۷ برای کنسول‌ها عرضه گردید. بسته الحاقی. برای این بازی تاکنون بسته‌های الحاقی زیادی ساخته و روانه بازار شده‌اند که از مهم‌ترین آن‌ها به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
تجارت منصفانه یک انجمن سازمان‌یافته با رویکردی بازار محور است که هدف آن، کمک به تولیدکنندگان کشورهای کمتر توسعه یافته است تا شرایط دادوستد بهتر و عادلانه‌تری را برای آن‌ها فراهم کند و موجب گسترش پایایی (sustainability) شود. وقتی برچسب تجارت منصفانه بر روی کالایی می‌خورد، این برای خریدار بدان معناست که تولیدکنندگان محصول مورد نظر تحت استثمار قرار نگرفته‌اند. این جنبش‌ها در پی فرایندهای جهانی سازی اقتصاد به‌وجود آمدند که طی آن سرمایه‌داران کشورهای توسعه‌یافته با انتقال سرمایهٔ خود به کشورهای جهان سوم و
با انتقال سرمایهٔ خود به کشورهای جهان سوم و استثمار کارگران آن کشورها، شرایط حقوق کارگران در کشور خود را دور می‌زنند، و به‌این طریق می‌توانند محصولات ارزان‌تر تولید کنند. در حالی‌که تولید کنندگانی که به این‌کار دست نمی‌زنند، دیگر نمی‌توانند با استثمار کنندگان رقابت کنند.
زبان اسکریپت‌نویسی یا زبان پردازه‌نویسی یک زبان برنامه‌نویسی است که اجرای وظایف را خودکارسازی می‌کند. اسکریپت برای محیط‌های زمان اجرای خاص طراحی شده‌اند. اگر از زبان اسکریپت‌نویسی استفاده نشود، وظایف باید تک به تک توسط عامل انسانی اجرا گردد. زبان‌های اسکریپت‌نویسی اکثراً تفسیر می‌شوند (به جای آنکه کامپایل شوند). هر برنامهٔ اسکریپتی دنباله‌ای از دستورها است که پی‌درپی انجام می‌شوند، از این رو به آن «دستورنامه» یا «دست‌نامه» هم گفته می‌شود. چند مثال از وظایفی که توسط اسکریپت خودکارسازی می‌شوند. این محیط‌ها
که توسط اسکریپت خودکارسازی می‌شوند. این محیط‌ها می‌توانند توسط اسکریپت‌ها خودکارسازی شوند: اسکریپت‌ها به آغازین‌ها که معمولاً یا وظایف ابتدایی یا فراخوانی رابط برنامه‌نویسی کاربردی هستند، اجازه می‌دهد تا به برنامه‌های دیگر ترکیب گردند. یک مثال از اسکریپت و برنامه عادی غیر اسکریپت‌نویسی. مثال غیر اسکریپتی. برای مثال، معمول نیست که جاوا را یک زبان اسکریپت‌نویسی بدانیم، زیرا کلاس‌های موجود در فایل‌ها دارای نحو پیچیده و قواعد زیادی می‌باشد و به صورت تعاملی، امکان اجرای مستقیم جاوا نیست، زیرا فایل‌های منبع
امکان اجرای مستقیم جاوا نیست، زیرا فایل‌های منبع می‌توانند فقط شامل تعاریف باشند، که این تعاریف باید از «خارج» توسط برنامه کاربردی میزبان یا فراخوانی شوند. public class HelloWorld { public void printHelloWorld() { System.out.println("Hello World"); این قطعه کد می‌خواهد "Hello World" را چاپ کند، و کاری نمی‌کند زیرا main در کلاس HelloWorld تعریف نشده‌است. مثال اسکریپت. در نقطه مقابل پایتون امکان تعریف بعضی از توابع را در یک فایل منفرد می‌دهد، و روی هم رفته جلو تعریف مجزای تابع را می‌گیرد، و از سبک
هم رفته جلو تعریف مجزای تابع را می‌گیرد، و از سبک برنامه‌نویسی دستوری استفاده می‌کند. یا به صورت تعاملی از آن استفاده می‌کند. print("Hello World") این یک خط کد است که "Hello World" را چاپ می‌کند، و هیچ عبارت اعلانی مثل main() در اینجا نیاز نیست. در زبان‌های برنامه‌نویسی. خیلی از زبان‌های همه‌کاره گویش‌هایی دارند که به صورت زبان اسکریپت‌نویسی استفاده می‌شود. عبارت «زبان اسکریپت‌نویسی» همچنین برای ارجاع به مثال‌هایی از این دسته عبارت است از: جاوا اسکریپت، پرل و پایتون (زبان برنامه‌نویسی). انواع اسکریپت‌ها.
و پایتون (زبان برنامه‌نویسی). انواع اسکریپت‌ها. زبان‌های اسکریپت‌نویسی برای اجرا نیاز به مفسر دارند تا در ابتدا تبدیل و دستور به دستور ترجمه شده و سپس اجرا شوند اما زبان‌های برنامه‌نویسی قبل از اجرا توسط کامپایلر تبدیل به کد ماشین شده و برای اجرا از کامپایلر استفاده می‌نمایند. به دلیل استفاده از مفسر برای اجرای اسکریپت‌ها، دستورها یکی پس از دیگری و سطر به سطر ترجمه می‌شوند بنابراین زمان بیشتری برای اجرا گرفته و هر زمان که با اروری مواجه شوند، متوقف می‌شوند این در حالی است که کامپایلر قبل از اجرا ابتدا تمام
در حالی است که کامپایلر قبل از اجرا ابتدا تمام کد را بررسی کرده و در صورت مشاهده خطا، گزارش می‌دهد. زبان‌های اسکریپت‌نویسی نیاز به کدنویسی کمتری داشته و زمان کمتری از برنامه‌نویسی می‌گیرند اما در برنامه‌نویسی با سایر زبان‌ها، برنامه‌نویس مجبور است تا تمامی دستورها را به صورت دستی وارد نماید. در برخی از موارد زبان‌های برنامه‌نویسی محدودیت بیشتری نسبت به زبان‌های اسکریپت‌نویسی دارند. به‌طور مثال شما قادر به ایجاد و طراحی یک برنامه دسکتاپ یا تلفن همراه به وسیله زبان‌های برنامه‌نویسی نخواهید بود چرا که
به وسیله زبان‌های برنامه‌نویسی نخواهید بود چرا که هیچ‌گونه محیطی برای اجرای آن‌ها وجود ندارد. برای درک بهتر می‌توان PHP را مثال زد که از فریم‌ورک‌های آن نظیر وردپرس برای وب‌سایت‌ها یا برنامه‌های تحت وب استفاده می‌گردد. زبان‌های چسبی. اسکریپت‌ها در مقابل برنامه‌نویسی سیستمی قرار دارند. از این نظر، اسکریپت‌ها مخصوصاً ‌اند، و مولفه‌های نرم‌افزاری را متصل می‌کنند (زبانی که برای این هدف اختصاص یافته‌است یک زبان چسبی است). زبان کنترل وظیفه (کارپایش) و پوستهٔ سیستم عامل (سامانهٔ پایه/پایا). یک کلاس عمده از
سیستم عامل (سامانهٔ پایه/پایا). یک کلاس عمده از زبان‌های اسکریپت‌نویسی برای خودکارسازی کنترل وظیفه پدید آمدند، که با شروع و کنترل رفتار برنامه‌های سیستمی مرتبط است. اسکریپت GUI. با پدید آمدن واسط کاربری گرافیکی، یک نوع به‌خصوص از زبان اسکریپت‌نویسی برای کنترل یک رایانه پدید آمد. این زبان‌ها با گرافیک‌های مشابه با پنجره، منو، دکمه و غیره که انسان‌ها با آن کار می‌کنند، تعامل داشتند. زبان‌های برنامه کاربردی. زبان‌های برنامه کاربردی خاص می‌توانند به رده‌های بسیار متفاوتی شکسته شوند (اجرا شونده‌ها)، زبان برنامه
متفاوتی شکسته شوند (اجرا شونده‌ها)، زبان برنامه کاربردی مبتنی مجزا، زبان‌های درونی برنامه کاربردی خاص (مثل postscript) و از بین آنها زبان‌های اسکریپت‌نویسی اصطلاحی وجود دارد که برای نیازهای کاربر برنامه کاربردی متناسب‌سازی شده‌اند. زبان‌های گسترش‌یافته/توکار/نهفته. برخی زبان‌ها برای هدف جایگزینی با زبان‌های اسکریپت‌نویسی کاربردی خاص طراحی شده‌اند، این کار از طریق قرار گرفتن در برنامه کاربردی انجام می‌شود. تاریخچه. در دهه ۱۹۶۰ اولین پوسته‌های فرمان ساخته شدند. کاربران این پوسته‌ها گاه مجبور بودند برای انجام
کاربران این پوسته‌ها گاه مجبور بودند برای انجام امور خود، سلسله‌ای از دستورهای تکراری یا مشابه را در پوسته وارد کنند. کم‌کم به پوسته‌ها قابلیت‌هایی اضافه شد که کاربر با آن می‌توانست الگوی دستور kmهای خود را به پوسته اعلام کند و پوسته به‌طور خودکار دستورها را انجام می‌داد. این پیشرفت‌ها منجر به ساخت اولین اسکریپت‌های پوسته‌ای شد. در واقع اسکریپت‌های اولیه برنامه‌های کوچکی بودند که به وسیله آن‌ها می‌شد برخی وظایف تکراری و پراستفاده یا یک وظیفه طولانی را به‌طور خودکار انجام داد. زبان‌های اسکریپت‌نویسی امروزه
خودکار انجام داد. زبان‌های اسکریپت‌نویسی امروزه پیشرفت‌های زیادی کرده‌اند. آن‌ها در زمینه‌هایی چون کنترل وظایف و پوسته، واسط‌های گرافیکی کاربر، واژه‌پردازی، خدمت‌گزاران وب و خدمت‌گیرنده‌های وب استفاده می‌شوند.
سر هارفورد جونز بریجز (زادهٔ ۱۲ ژانویه ۱۷۶۴- درگذشته ۱۷ مارس ۱۸۴۷) دیپلمات و نویسنده اهل بریتانیا بود. او همچنین نخستین وزیر مختار دولت بریتانیا در ایران نیز بود. زندگی‌نامه. او در جوانی به کمپانی هند شرقی پیوست و در جایگاه نمایندهٔ این شرکت میان سال‌های ۱۷۸۳–۱۷۹۴ در بصره خدمت کرد. همچنین از ۱۷۹۸ تا ۱۸۰۶ را در بغداد سپری کرد. او که چیرگی بسیاری در زبان‌های شرقی یافته بود با پشتیبانی رابرت داندس در سمت وزیر مختار و نمایندهٔ فوق‌العادهٔ بریتانیا به ایران فرستاده‌شد و از ۱۸۰۷ تا ۱۸۱۰ در این کشور ماند. در ۱۸۰۷
و از ۱۸۰۷ تا ۱۸۱۰ در این کشور ماند. در ۱۸۰۷ به دریافت لقب بارونت رسید که نشان دهنده مأموریت والای او در ایران بود. دستاورد بزرگ او که در این سفر بدان دست یافت پیمان مودت میان بریتانیا و ایران بود که راه هندوستان را برای فرانسویان همچنان بسته نگاه می‌داشت. او همچنین در کار مستشاران انگلیسی در ایران خلل وارد آورد و نیز راه را برای آشتی میان ایران و روسیه بست. گسیل او به ایران در پی پیمان فینکنشتاین در مه ۱۸۰۷ در لهستان میان نمایندگان فتحعلی شاه قاجار و فرانسه بود که بریتانیایی‌ها را به واکنش تند واداشت.