payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موضوع سبب گردید که مرتضی حائری به حالت قهر قم را به مقصد مشهد ترک کند، که با دلجویی بروجردی مجبور به مراجعت شد. همچنین او پس از درگذشت بروجردی برای جلوگیری از تأخیر در پرداخت شهریه طلاب و سامان حوزه، جلسه‌ای با حضور علمای قم تشکیل داد. مرتضی حائری یزدی با روح‌الله خمینی، رابطه‌ای دیرینه داشت؛ آنان به جز همکاری در هیئت مصلحین حوزه، هر روز هنگام غروب آفتاب، در مقبره شیخ فضل‌الله نوری در حرم فاطمه معصومه، با یکدیگر ملاقات و گفتگو می‌کردند. ازدواج دخترش با سید مصطفی خمینی، فرزند روح‌الله خمینی در سال ۱۳۳۵ بر
مصطفی خمینی، فرزند روح‌الله خمینی در سال ۱۳۳۵ بر این پیوند و ارتباط صحه گذاشت. انقلاب ۱۳۵۷. با اعلام لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی، منزل حائری محل اجتماع علما برای اعتراض به این اقدام شد، که توسط روح‌الله خمینی دعوت شده بودند (باقری،). همراهی با روح‌الله خمینی در ماجرای دوم فروردین (کشتار فیضیه) ادامه یافت و حائری همراه روح‌الله خمینی، عبدالنبی لنگرودی، ریحان‌الله گلپایگانی، سید محمد محقق داماد، شریعتمداری، مرعشی نجفی، هاشم آملی و سید محمدحسین طباطبایی اعلامیه‌ای علیه شاه صادر کردند (همان، /۱۹۹). او پس
علیه شاه صادر کردند (همان، /۱۹۹). او پس از سخنرانی ۱۴ خرداد ۱۳۴۲ روح‌الله خمینی به نزد وی رفت و از وی تجلیل کرد. با دستگیری روح‌الله خمینی در ۱۵ خرداد، در اعتراض به این اقدام به حضرت عبدالعظیم مهاجرت کرد و در آنجا برای جلوگیری از محاکمه روح‌الله خمینی، استناد به مصونیت مراجع در قانون اساسی مشروطه را به علمای مهاجر پیشنهاد نمود. پس از تبعید روح‌الله خمینی فعالیت حائری متوقف نشد و او در مراحل مختلف، پشتوانه‌ای برای نیروهای انقلابی بود؛ به طوری که در برگزاری مراسم بزرگداشت برای سعیدی خراسانی در روز جمعه، ۲۲
مراسم بزرگداشت برای سعیدی خراسانی در روز جمعه، ۲۲ خرداد ۱۳۴۹ شخصاً به پهن‌کردن فرش در مدرسه فیضیه اقدام کرد. همچنین در سال ۱۳۵۳ در جریان کشته‌شدن حسین غفاری روحانیت با حمایت وی حوزه را تعطیل کردند. (آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۰۴۵/) یک سال بعد، پس از سرکوبی تظاهرات ۱۵ خرداد منزل حائری محل اجتماع آیات: گلپایگانی، مرعشی نجفی و شریعتمداری، در اعتراض به این اقدام شد، که پس از تبادل نظر این چهار تن بنا شد، مدارس فیضیه و دارالشفا در اختیار طلاب قرار گیرد. درگذشت داماد. با مرگ مشکوک سید مصطفی خمینی در اول
درگذشت داماد. با مرگ مشکوک سید مصطفی خمینی در اول آبان ۱۳۵۶ حائری در سوگ فقدان دامادش پیام تسلیتی به روح‌الله خمینی ارسال نمود. همچنین با چاپ مقاله توهین‌آمیز روزنامه اطلاعات، در مورد روح‌الله خمینی، به آن نویسندگان مقاله اعتراض کرد و بدین مناسبت در ۱۸ دی ۱۳۵۶ در مسجد اعظم قم سخنرانی نمود، که پس از آن راهپیمایی اعتراض‌آمیزی علیه رژیم توسط طلاب انجام شد (روزشمار انقلاب اسلامی، /۴۳۷). و پس از فاجعهٔ ۱۹ دی قم همراه آیات: شریعتمداری، مرعشی نجفی و سید صادق روحانی در منزل ابوالقاسم دانش آشتیانی برای ایجاد آرامش
در منزل ابوالقاسم دانش آشتیانی برای ایجاد آرامش در شهر و جلوگیری از کشتار مردم تبادل نظر نمود. در دوران انقلاب. در پی وقوع انقلاب ۱۳۵۷، مرتضی حائری یزدی به عنوان نماینده استان مرکزی در مجلس خبرگان قانون اساسی برگزیده شد و در آن مجلس در گروه قوه مجریه عضویت داشت. وی پس از این مسئولیت تا هنگام درگذشت در اسفند ۱۳۶۴ به جز تدریس، سمتی نداشت. وی علاوه بر سال‌ها تدریس در حوزه علمیهٔ قم، به تألیف و ترجمه نیز اشتغال داشت. درگذشت. مرتضی حائری یزدی در شب ۲۴ جمادی‌الثانی ۱۴۰۶ (۲۵ اسفند ۱۳۶۴ ش) در قم درگذشت و در حرم
۱۴۰۶ (۲۵ اسفند ۱۳۶۴ ش) در قم درگذشت و در حرم فاطمه معصومه دفن شد. آثار چاپ شده. × سر دلبران
۱۰۶۷ هزار و شصت و هفتمین سال هجری خورشیدی است. درگذشتگان. (درگذشت: ۱۱۲۶)، در قوچان خراسان
منوچهر احترامی (زاده ۱۶ تیر ۱۳۲۰ تهران – درگذشته ۲۲ بهمن ۱۳۸۷ تهران) طنزپرداز از قدیمی‌ترین نویسندگان ادبیات کودک و نوجوان بود، که مجموعهٔ کارهای «حسنی نگو یه دسته‌گل» او از دههٔ ۶۰ تا امروز، با مجموع تیراژ چندمیلیونی همچنان یکی از محبوب‌ترین کتاب‌های کودکان به‌شمار می‌رود. احترامی در مدارس مروی و دارالفنون دوران تحصیل را طی کرد و از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. وی سال‌ها به عنوان طنزنویس با نشریات مختلف همکاری داشت و طی چند سال گذشته اغلب آثارش را در مجله گل‌آقا به مدیریت کیومرث صابری فومنی
را در مجله گل‌آقا به مدیریت کیومرث صابری فومنی (گل آقا) چاپ می‌کرد. وی طنزنویسی را به‌طور جدی از سال ۱۳۳۷ با مجله توفیق آغاز کرد و با مطبوعات دیگر و نیز رادیو و تلویزیون هم همکاری داشت. امضاهای مستعاری همچون «م. پسرخاله» و «الف ـ اینکاره» از امضاهای اوست. احترامی مجموعه‌ای از این آثار را در کتاب «جامع الحکایات» منتشر کرد و چاپ بخشی از داستان‌های طنزش را در مجموعه «بچه‌ها، من هم بازی» تدارک دید. منوچهر احترامی در دوران حیاتش بیش از پنجاه عنوان کتاب برای کودکان نوشته و منتشر کرد که «حسنی نگو یه دسته گل»،
نوشته و منتشر کرد که «حسنی نگو یه دسته گل»، «خروس نگو یه ساعت»، «خرس وکوزه عسل» و «دزده و مرغ فلفلی» از آن جمله‌اند. وی که کارمند و بازنشسته مرکز آمار ایران بود، در روز چهارشنبه، ۲۲ بهمن ۱۳۸۷ بر اثر نارسایی قلبی، در یکی از بیمارستان‌های تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. پیوند به بیرون. صفحه ۱۵ شماره ۴۹۸ روزنامه تهران امروز شب منوچهر احترامی در مجلۀ بخارا
گُنبَدوار هِکاته (Hecates Tholus) یک آتشفشان بر سطح کره مریخ است که در نیم‌کره شمالی این سیاره واقع شده‌است. مأموریت مارس اکسپرس بنگاه فضایی اروپایی نشان داده‌است که ۳۵۰ میلیون سال پیش در این مکان انفجار آتشفشانی بزرگی رخ داده‌است. این انفجار یک کاسه آتشفشانی به قطر ۱۰ کیلومتر پدید آورده‌است. دانشمندان گمان می‌کنند که نهشته‌های یخچالی بعدها بخشی از این کاسه و یک فرونشست مجاور را پر کرده‌اند. این امر در حدود ۵ تا ۲۰ میلیون سال پیش رخ داده‌است. نمودارهای آب‌وهوایی نشان می‌دهد که امروزه یخ بر روی گنبدوار هکاته
نشان می‌دهد که امروزه یخ بر روی گنبدوار هکاته وضعیت پایداری ندارد و این نشان‌دهنده دگرگونی‌های آب‌وهوایی از زمانی است که یخچال‌های طبیعی فعال بودند. کانال‌های مارپیچی نیز بر روی گنبدوار هکاته دیده می‌شوند که به نظر می‌آید در اثر جریانات مواد گداخته ایجاد شده باشند. دکتر عباس کنگی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی شاهرود و پژوهشگر ایرانی زمین‌شناسی سیاره‌ای، در سال ۲۰۰۷ میلادی با بررسی داده‌های فضاپیمای مارس اکسپرس ناسا از گنبدوار هکاته، توانست یک پدیده گِل‌فشان به‌جامانده از فعالیت‌های آتشفشانی در سطح
گِل‌فشان به‌جامانده از فعالیت‌های آتشفشانی در سطح سیاره مریخ کشف کند. این که احتمالاً نخستین گزارش علمی از وجود گل فشان در سطح سیاره بهرام است، در قالب مقاله‌ای در شماره ماه مه ۲۰۰۷ مجله علمی فرهنگستان بین‌المللی کیهان‌نوردی ارائه شده‌است. منابع. Huber et al., Ernst (۱۷ March ۲۰۰۵). «Discovery of a flank caldera and very young glacial activity at Hecates Tholus». Nature ۴۳۴: ۳۵۶–۳۶۱.
خیابان جمهوری اسلامی که پیش‌تر با نام خیابان شاه‌آباد شناخته می‌شد، خیابانی غربی-شرقی در مرکز تهران است که از خیابان رودکی آغاز شده و تا میدان بهارستان امتداد دارد. خیابان‌های اصلی و فرعی بسیاری در تقاطع با این خیابان هستند که برخی از آن‌ها همچون خیابان ولی‌عصر و کارگر جنوبی تغییر نام داده‌اند و برخی دیگر مانند لاله‌زار، صفی‌علی‌شاه، ملت و اکباتان بر نام‌های دیرین خود باقی مانده‌اند. خیابان جمهوری اسلامی، جزو مناطق ممنوعه پرواز به حساب می‌آید. این خیابان از غرب آن به ترتیب، ایستگاه مترو شهید نواب صفوی،
از غرب آن به ترتیب، ایستگاه مترو شهید نواب صفوی، ایستگاه متروی میدان انقلاب اسلامی، ایستگاه مترو تئاتر شهر، ایستگاه مترو فردوسی، ایستگاه مترو سعدی و در انتها با ایستگاه مترو بهارستان قابلیت دسترسی دارد. نام‌های پیشین. پیش از انقلاب بخش‌های مختلف این خیابان نام‌های جداگانه‌ای داشته‌است که بدین ترتیب بوده‌اند: پیشینه و معماری. اقتباس و الگوگیری از معماری غرب در دهه‌های ۱۳۰۰ و ۱۳۱۰ در دورهٔ رضاشاه و بعدتر در دورهٔ محمدرضاشاه بر ساختمان‌های آن کاملاً آشکار است. بعدها جنبش‌هایی چون نوگرایی، ساختارگرایی و
است. بعدها جنبش‌هایی چون نوگرایی، ساختارگرایی و آینده‌گری، که الگویی مساعد برای توسعهٔ شهری بود. پیرامون اشراف معماران آن زمان بر اصول و جزئیات معماری وقت، چنین آمده‌است: نمونه‌هایی که از روی الگوهای خارجی اجرا شده‌است خود، دلیل بر اشراف معماران آن زمان بر مبانی، اصول و حتی بسیاری از جزئیات و ریزه‌کاری‌های مربوط به شیوه‌های معماری غربی است. این شیوه‌ها از یک سو از قابلیت انعطاف مناسبی در زمینه طراحی برخوردارند و از سوی دیگر، زمینه هماهنگی‌های لازم را بین ساختمان‌های مجاور یکدیگر فراهم می‌آورند، به نحوی که
مجاور یکدیگر فراهم می‌آورند، به نحوی که در ضمن حفظ هویت هر بنا، مجموعه‌ای منسجم و یک‌دست را در حاشیه خیابان ایجاد می‌کردند. این ساختمان‌ها حتی اگر به شیوه‌های مختلف طراحی شده باشند، از تفاوت‌های ناهنجار به دور بوده و اشکال یک‌نواخت و کسل‌کننده نیز ندارند. ساختمان‌های خیابان‌های تازه‌ساز آن دوره چون ساختمان‌های بخش‌هایی از پهلوی (ولی‌عصر)، خیابان قوام (سی تیر)، خیابان سپه (امام‌خمینی)، خیابان شاه (جمهوری اسلامی)، خیابان کاخ (فلسطین) و لاله‌زار و بسیاری دیگر از خیابان‌های اصلی و فرعی عمدتاً تحت تأثیر سبک‌های
خیابان‌های اصلی و فرعی عمدتاً تحت تأثیر سبک‌های اوایل مدرن، هنر نو و آرت دکو بودند. در آن دوره، بیشینهٔ ساختمان‌های شهر تهران با شیوهٔ معماری اوایل مدرن ساخته شده بود. «سطوح صاف و یک دست در قالب شکستگی‌ها، فرورفتگی‌ها و بیرون زدگی‌ها»، در نمای ساختمان‌ها تنوعی درخور به وجود آورد. «بالکن‌های بیرون زده یا عقب نشسته، اتاق‌های جلو آمده، و استفاده از حجم‌ها متفاوت که هماهنگ شده بودند»، همه در این ساختمان‌ها دیده می‌شدند. ساختمان‌های دولتی و آموزشی. بسیاری از ساختمان‌های دولتی و آموزشی نیز در این دوره ساخته‌شدند
دولتی و آموزشی نیز در این دوره ساخته‌شدند که بیشینهٔ آن‌ها تأثیرگرفته از شیوهٔ معماری نئوکلاسیک خردگرا بودند. ساختمان‌های بسیاری در خیابان جمهوری اسلامی و لاله‌زار چون مهمان‌سرای لاله، مدرسهٔ اتفاق در خیابان انقلاب و ساختمان‌های تجاری نبش انقلاب و صبا، که قسمتی از دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران است و خیلی از بناهای خیابان انقلاب اسلامی (که در زمان رضاشاه، نخستین خیابان اصلی به شیوهٔ اروپایی بوده‌است)، همگی زیر تأثیر مکتب هنر نو بوده‌اند. میدان جمهوری اسلامی. میدان جمهوری اسلامی از طریق
میدان جمهوری اسلامی. میدان جمهوری اسلامی از طریق خطوط اتوبوس‌رانی گوناگون به مقاصد شمال و غرب می‌رسد. گراگرد این میدان در آغاز خیابان جمهوری اسلامی، صنف‌های گوناگونی که خانه‌دارها در زندگی روزانه با آن سروکار پیدا می‌کنند وجود دارند، چون میوه و تره‌بار فروشی، پوشاک‌فروشی، نانوایی و دست‌فروش‌هایی که میوه‌های نوبرانه و خشکبار را به فروش می‌رسانند. تقاطع‌ها و مکان‌های مهم در دوسوی خیابان. خیابان اسکندری جنوبی نخستین تقاطع می‌باشد که نمایندگی فروشگاه‌های زنجیره‌ای پاتن‌جامه را در خود جای داده‌است. خیابان
پاتن‌جامه را در خود جای داده‌است. خیابان باستان دومین تقاطع می‌باشد که این تقاطع شروع راستهٔ پلاستیک فروشی‌های متعدد و معروف این خیابان است. تقاطع اصلی دیگر خیابان جمالزاده می‌باشد که وجود مبل‌فروشی‌ها در آن، زمینهٔ ایجاد فروشگاه‌های پارچه‌مبلی را پیش آورده‌است. مغازه‌های زرین ملامین، آینه، و شمعدان فروشی‌ها در کنار مبل‌فروشی‌ها می‌باشند. مسجد امام‌سجاد، نبش خیابان فخررازی قرار دارد که ساختمان آن در سال ۱۳۲۶ گشایش یافت. در تقاطع ابوریحان، وایت وستینگ هاوس (برای لوازم خانگی) و مرکز اطلاعات اورژانس تهران و
(برای لوازم خانگی) و مرکز اطلاعات اورژانس تهران و سینما جمهوری نیاگارا (که متعلق به هنرپیشهٔ قدیم ایران، محمدعلی فردین بوده) وجود دارند. نمایندگی‌ها و فروشگاه‌های چرخ‌خیاطی چون ژوکی یا خیبر در این مسیر هستند که ویژهٔ سری‌دوزها و تولیدی‌های پوشاک می‌باشند. در تقاطع فلسطین، بورس پارچه و تریکو می‌باشد که در گذشته در بازار بزرگ تهران بوده‌اند. مسجد جامع جمهوری اسلامی، که پیش از انقلاب پارکینگی متعلق به یک روحانی بود، در سال ۱۳۷۲ به دستور آیت الله خمینی، توسط کمیتهٔ امداد امام‌خمینی به مسجد تبدیل شد. در روبروی
امداد امام‌خمینی به مسجد تبدیل شد. در روبروی مسجد، فروشگاه رفاه جای دارد. این بخش از خیابان جمهوری اسلامی (از تقاطع خیابان ولیعصر تا چهارراه استانبول) در سال ۱۳۰۹ خورشیدی نامی نداشته‌است، اما برای ۴۰ سال به خیابان نادری معروف بود، که پس از انقلاب نام جمهوری اسلامی را بر خود گرفت. در این بخش از خیابان جمهوری اسلامی، مرکزی برای لوازم صوتی و تصویری و ارتباطی است که نمایندگی‌های بزرگی چون سامسونگ، ال‌جی، سونی و پاناسونیک در آن دیده می‌شوند. بورس لوازم ارتباطی چون تلفن، موبایل و همچنین وسایل آشپزخانه‌های صنعتی
تلفن، موبایل و همچنین وسایل آشپزخانه‌های صنعتی و کارگاهی، چون سماورها، یخچال‌ها و چرخ‌گوشت‌های صنعتی در این منطقه به چشم می‌آیند. از ساختمان‌های پراهمیت این ناحیه می‌توان به ساختمان فرقانی و ساختمان امجد اشاره کرد که حدود ۱۳۰۰۰ مترمربع گستردگی داشته و دارای ۴ طبقه می‌باشد که بورس لوازم و قطعات الکترونیکی می‌باشد. به دلیل سکونت زرتشتیان در خیابان میرزا کوچک‌خان جنگلی، دبیرستان فیروز بهرام و آدریان، و پرستشگاه زرتشتیان قرار دارد. پیش از تأسیس این مدرسه در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۱۱، محل مدرسه در خیابان مسعود سعدتوان
اردیبهشت ۱۳۱۱، محل مدرسه در خیابان مسعود سعدتوان بود که نام آن بعدها به جمشید تغییر کرد. از افرادی که در این مدرسه درس خوانده‌اند به حسن‌علی منصور، نخست‌وزیر دوران پهلوی و جواد منصور و هوشنگ نهاوندی، رئیس دانشگاه تهران می‌توان اشاره کرد. از کارهای مهم پس از ساخت انجمن زرتشتیان تهران، ساخت بنای آدریان تهران بود که در ۱۲۹۶ پایان یافت. سنگ‌بنای آدریان، هم‌زمان با سنگ‌بنای دبستان ایرج انجام شد. درمانگاه و کتاب‌خانهٔ یگانگی و دبیرخانهٔ انجمن، در پشت آدریان تهران جای دارد که اسفندیار یگانگی، بانی مجموعه می‌باشد.
جای دارد که اسفندیار یگانگی، بانی مجموعه می‌باشد. کافهٔ نادری که زمانی پاتوق کسانی چون صادق هدایت، جلال آل‌احمد و صادق چوبک و همهٔ کسانی که در دههٔ ۱۳۴۰، بر علم و فرهنگ ایران تأثیرگذار بوده‌اند. این کافه هنوز هم پابرجاست و مشتریان زیادی دارد. در تقاطع فردوسی و در ضلع جنوب غربی خیابان، بنایی قدیمی قرار دارد که اکنون پس از بازسازی مربوط به بانک صادرات ایران شعبهٔ فردوسی می‌باشد. در ضلع شمال شرقی هم فروشگاه پارکر قرار دارد که مدت ۳۰ سال به فروش انواع قلم‌های خارجی می‌پرداخت. فروشگاه برق لامع، نبش فروشگاه بزرگ
می‌پرداخت. فروشگاه برق لامع، نبش فروشگاه بزرگ و ساختمان پلاسکو، که از سال ۱۳۱۰ تاکنون به فروش انواع حوله‌ها می‌پردازد، قرار دارد. ماهی‌فروشی‌ها که میان چهارراه استانبول و میدان استقلال جای دارند، در ضلع جنوبی خیابان به فروش آبزیان و ماهی‌های تازه می‌پردازند. در ضلع شمالی خیابان مسجد هدایت واقع است. در کتاب اول دربارهٔ این مسجد چنین آمده: مسجد هدایت، در ضلع شمالی خیابان واقع است که به مسجد مخبرالدوله یا کمال هدایت و تکیه علی قلی معروف است. این مسجد در زمان گذشته ناصری، مسجد گذرگاهی بوده‌است. قسمت‌هایی از
گذشته ناصری، مسجد گذرگاهی بوده‌است. قسمت‌هایی از ملک و مسجد که یتیم‌خانه و درمانگاه بوده، طبق وصیت مخبرالدوله، ۳۰ سال بعد از فوت او به این مکان‌ها اضافه شده‌است. هنگامی که آیت‌الله طالقانی پیشنماز مسجد شد، مسجد از حالت گذرگاهی درآمد. سپس توسط شیخ علی تهرانی این مکان‌ها جزو مسجد قرار گرفت و مسجد را بزرگ‌تر کردند. در نمای بیرونی مسجد آیه‌هایی از قرآن به خط زرین الخط در سال ۱۳۴۴ه‍. ش، بر کتیبه‌هایی نوشته شده و با نقوش گل و ترنج تقسیم‌بندی و بر سر در ورودی مسجد نیز شعری از محمد علی صغیر نوشته شده‌است. داخل
نیز شعری از محمد علی صغیر نوشته شده‌است. داخل مسجد ۲۵ قبر خانوادگی واقع است که پس از گسترش مسجد، سنگ قبرها در داخل رواق‌ها افتاد و در فضایی نگه‌داری می‌شود و تنها سنگ قبر سازنده مسجد به‌طور ایستا (عمودی) بر دیوار قرار گرفته‌است که به دلیل رنگ بسیار روشن و تا حدودی فرسودگی سطح سنگ به سختی و با نور پردازی خاص اشعاری را که بر روی سنگ حک شده‌است می‌توان خواند.
جزیره‌های مانش جزایری متعلق به بریتانیا در کانال مانش است که در ۱۶ تا ۴۸ کیلومتری ساحل فرانسه و حدود ۱۳۰ کیلومتری جنوب انگلیس قرار دارد. مساحت این جزایر ۱۹۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۵۶ هزار نفر برآورد شده‌است. چهار جزیره جرزی، گرنزی، آلدرنی و سارک مهمترین جزایر آن هستند و کل جزایر به دو منطقه جرزی و گرنزی تقسیم شده و هر یک قانون اساسی خاص خود را دارند و با حقوق عرفی محلی اداره می‌شوند. این منطقه به پرورش گاو معروف است. این جزایر در فرانسوی جزایر انگلو-نورماندی یا جزایر مانش نامیده می‌شوند.
انگلو-نورماندی یا جزایر مانش نامیده می‌شوند. تاریخ. این جزایر در گذشته بخشی از دوک‌نشین نورماندی بود و با تسلیم انگلیس در جنگ سال ۱۰۶۶ جزو پادشاهی بریتانیا شدند. فرانسوی‌ها مدعی مالکیت چند خرده‌جزیرهٔ غیرمسکونی جرزی بودند و اختلاف دو کشور در ابتدای سده بیستم میلادی با فراهم شدن امکان بهره‌برداری از ذخایر غنی فلات قاره دریای مانش اوج گرفت. چرا که مالکیت جزایر تأثیر مهمی بر محدوده فلات قاره دو کشور می‌گذاشت. در نهایت دیوان بین‌المللی دادگستری در سال ۱۹۵۳ حاکمیت جرزی بر این جزایر را تثبیت کرد. این جزایر در
جرزی بر این جزایر را تثبیت کرد. این جزایر در سال ۱۹۴۰ تنها بخش بریتانیا بودند که در جنگ جهانی دوم توسط قوای آلمانی اشغال شدند. مردم. مردم این جزیره بیشتر از نسل نورمن‌ها هستند. به‌جز جزیره الدرنی که اکثریت ساکنان آن انگلیسی هستند. آب‌وهوای مطبوع و مالیاتهای پائین موجب شده که در سال‌های اخیر مردم بسیاری از ناحیه برتانی فرانسه به این جزایر مهاجرت کنند. زبان‌های فرانسوی و انگلیسی هر دو صحبت می‌شوند و گویش و فرهنگ نورمنی نیز هنوز در این منطقه باقی است.
تردید عنوان فیلمی سینمایی به کارگردانی واروژ کریم‌مسیحی محصول سال ۱۳۸۷ ایران است. این فیلم جایزه سیمرغ بلورین بهترین فیلم بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر را به‌دست‌آورد. "تردید" دومین ساخته کریم‌مسیحی پس از گذشت ۱۸ سال از ساخت نخستین فیلم او "پرده آخر" است. داستان. فیلمنامه تردید بر پایه نمایشنامه "هملت" اثر ویلیام شکسپیر نوشته شده‌است و روایتگر داستان پسری به نام سیاوش است که پس از مرگ پدرش، عموی او اختیار ثروت خانوادگی را به دست می‌گیرد. سیاوش عاشق دخترعمه‌اش مهتاب است. پس از گذشت مدت کوتاهی از مرگ پدر، او
مهتاب است. پس از گذشت مدت کوتاهی از مرگ پدر، او از ازدواج قریب‌الوقوع عمو با مادرش باخبر می‌شود. سیاوش طی ماجراهایی می‌فهمد که پدرش کشته شده‌است. نظر دیگران. بهرام بیضایی گفت: «همان میزان گرما، پُختگی، تحّرک، دقّت، نکته‌بینی، نیرو، سلیقه و مهّم‌تر از همه استقلالِ سَبک که هجده سال پیش تماشاگرانِ "پردهٔ آخر" از آن شگفت‌زده شدند را افزون بر تجربه گذر از این هجده سال، در "تردید" می‌توان دید. تسلّطِ مطلق بر چینشِ عناصر و پردازشِ حرکت‌ها، گُسترشِ مضمونِ هر صحنه، دقّت بر جزئیاتِ هر قاب و خودِ قاب‌بندی که همه برای
بر جزئیاتِ هر قاب و خودِ قاب‌بندی که همه برای تدوینی ویژه اندیشیده شده‌اند.» مارک برنت، شکسپیرشناس ایرلندی و فیلم‌شناس، در پاییز ۱۳۹۳ دربارهٔ این فیلم در دانشگاه تهران در حضور اندیشمند برجسته و شکسپیرشناس بزرگ آمریکایی استیون گرینبلت سخن گفت. استیون گرینبلت علاقه‌مندی خود را برای تماشای این فیلم ابراز کرد.
عماد افروغ ( – ) نویسنده، جامعه‌شناس، استاد دانشگاه و سیاستمدار اصولگرا ایرانی بود. وی نمایندهٔ تهران در مجلس شورای اسلامی در دورهٔ هفتم و رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس بود. او به دلیل عارضه قلبی ناشی از عوارض بیماری سرطان، بامداد جمعه ۲۵ فروردین ۱۴۰۲ در سن ۶۵ سالگی درگذشت. زندگی‌نامه. افروغ در سال ۱۳۶۵ از دانشگاه شیراز کارشناسی جامعه‌شناسی و در سال ۱۳۶۹ از همین دانشگاه کارشناسی ارشد را گرفت. وی دکتری جامعه‌شناسی را از دانشگاه تربیت مدرس در سال ۱۳۷۶ دریافت کرد و در سال ۱۳۷۳ به عنوان دانشجوی نمونه کشور در مقطع
و در سال ۱۳۷۳ به عنوان دانشجوی نمونه کشور در مقطع دکتری شناخته شد. از سال ۱۳۷۶ به مدت ۶ سال عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس بود. از سال ۱۳۸۲ به عنوان عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی فعالیتش را آغاز کرد و مدیر گروه علم و دین این پژوهشگاه بود. همچنین عضو پژوهشگاه علوم انسانی، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس و رئیس گروه جامعه‌شناسی و عضو هیئت امناء دانشگاه باقرالعلوم بود. از سوابق دیگر کاری وی می‌توان به مدیر گروه اجتماعی مرکز تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری ۷۳–۷۲ مدیر کتابخانه مرکزی
استراتژیک ریاست جمهوری ۷۳–۷۲ مدیر کتابخانه مرکزی دانشگاه تربیت مدرس ۷۷–۷۶، مسئول گروه سیاست داخلی کمیسیون داخلی، دفاعی و امنیتی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام ۷۷–۷۹، مدیر گروه فرهنگ، هنر و تاریخ شبکه یک صدا و سیما ۸۲–۸۰، تدریس در دانشگاه‌های مختلف، دبیر و مسئول کمیته علمی همایشهای روشنفکری در ایران و موازین توسعه و ضد توسعه فرهنگی کلان‌شهر تهران اشاره کرد. افروغ در یکی از روستاهای شهرستان سوادکوه در منطقه لفور در ۵۰ کیلومتری قائمشهر زندگی می‌کرد. وی در سال ۱۳۵۵ برای تحصیل در رشته جامعه‌شناسی وارد دانشگاه
۱۳۵۵ برای تحصیل در رشته جامعه‌شناسی وارد دانشگاه سالفورد انگلستان شد. در شهریور ۱۳۵۹ به دلیل برگزاری تظاهراتی علیه آمریکا در مقابل سفارتخانه این کشور که در اعتراض به برخورد پلیس آمریکا با دانشجویان مسلمان ایرانی در آمریکا، برگزار شده بود؛ دستگیر و زندانی شد و در زندان بیش از ۵ بار محاکمه و سپس از آن کشور اخراج شد. فعالیت سیاسی. افروغ از کاندیداهای دوره ششم مجلس شورای اسلامی از حوزه تهران بود. وی در آن دوره در هیچ ائتلافی قرار نداشت و موفق به کسب آرا برای نمایندگی نشد. وی در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی، از
نشد. وی در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی، از حوزهٔ انتخابیه تهران به همراه اصولگرایان در انتخابات شرکت کرده و اینبار به مجلس راه یافت. پس از آن به ریاست کمیسیون فرهنگی مجلس انتخاب شد. افروغ همواره از منتقدان اصولگرایان بوده که همین باعث گردید که در دورهٔ بعدی مجلس، علی‌رغم خواست اصولگرایان کاندیدا نشود و از قدرت کناره‌گیری نماید. وی پس از آن همچون گذشته به کارهای تئوریک مشغول گردید و با شدت بیشتر به انتقاد از اصولگرایان پرداخت. وی در مجلس هفتم همراه با سید محمود مدنی و سعید ابوطالب در مقابله با بد اخلاقی
محمود مدنی و سعید ابوطالب در مقابله با بد اخلاقی های اصولگرایان و جبهه پایداری اقدام به تاسیس حزب اصول گرایان مستقل در مجلس نمود. اما پس از کارشکنی ها توهین و مخالفت حداد عادل حزب ادامه حیات نداد و از میان رفت. اندیشه‌ها. نقد درون گفتمانی. افروغ از نظریه پردازان سرشناس اصولگرا محسوب می‌گردد. نظریه نقد درون گفتمانی را او ابداع کرد و بعدها به گفتمانی غالب تبدیل شد. افروغ در آخرین اظهارات خود می‌گوید در امر اجتماعی به عقلانیت انتقادی معتقد شده‌است. نظریات او دربارهٔ انقلاب اسلامی تأمل‌برانگیز است. یکی از
او دربارهٔ انقلاب اسلامی تأمل‌برانگیز است. یکی از کتاب‌های او انقلاب اسلامی و مبانی بازتولید آن نگاه جالبی را دربردارد. جنبش اخلاقی. افروغ در انتخابات هشتم مجلس شورای اسلامی شرکت نکرد و در جواب افکار اعلام کرد که عدم حضور وی در مجلس مفیدتر است. از اقداماتی که وی مدنظر داشت و در آن مسیر گام برداشت، راه‌اندازی فعالیت‌های رسمی "جنبش اخلاقی" بوده‌است. وی به عنوان مدیر گروه علم و دین پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، اعلام داشت که این فعالیت‌ها توسط همفکرانش در این مرکز آغاز شده‌است. افروغ، تأثیر این جنبش
در این مرکز آغاز شده‌است. افروغ، تأثیر این جنبش را در صحنه اخلاق سیاسی، قابل توجه می‌داند. وی همفکرانش را در این زمینه افرادی معرفی می‌کند که سابقهٔ فعالیت سیاسی مبارزاتی و به صورت متشکل و رسمی به اخلاق توجه ویژه‌ای دارند. میرحسین موسوی. در این راستا، افروغ خود را از اولین افرادی می‌داند که از میرحسین موسوی برای حضور در عرصه دعوت کرده‌است. وی در زمستان ۸۷ بیان می‌دارد که پس از صورت گرفتن این امر و حضور موسوی، امید داشته که بسیاری از دغدغه‌هایش رفع شود. وی رعایت اخلاق در انتخابات را از محورهای ضروری
وی رعایت اخلاق در انتخابات را از محورهای ضروری می‌داند. اما افروغ از موسوی حمایت نکرد و حتی بعد از انتخابات از اینکه برخی وی را به موسوی منتسب می‌کردند گلایه کرد. وی حتی پس از انتخابات عنوان کرد که هیچگاه نگفته موسوی چهره‌ای اخلاقی است، اما اینکه وی بخشی از تاریخ ماست قابل انکار نیست. افروغ بیان می‌کند که در ایام انتخابات به موسوی توصیه کرده بود که از گروه‌های سکولار و لیبرال فاصله بگیرد. استیضاح رهبر. عماد افروغ در روز ۲۶ دی ۱۳۹۰ در برنامه زنده تلویزیونی "پارک ملت" گفت: «هر فردی از افراد جامعه این حق را
"پارک ملت" گفت: «هر فردی از افراد جامعه این حق را دارد که رهبر را استیضاح کند و اگر رهبری نتواند پاسخ مناسب بدهد خود به‌خود معزول است. مشکل اصلی الان شکاف و فاصله میان دولت و ملت است که مدام بیشتر می‌شود». افروغ همچنین دربارهٔ مجلس خبرگان رهبری در این برنامه گفت: «چرا باید تنها فقها در این مجلس حضور داشته باشند. اقتصاددانان و دیگر متخصصان نیز باید در این مجلس حضور داشته باشند.» واکنش‌ها. حمید رسایی نماینده مجلس، در ۲۷ دی ۱۳۹۰ بدون اشاره به نام عماد افروغ گفت: «متأسفانه انتظار شنیدن چنین کلماتی نسبت به
گفت: «متأسفانه انتظار شنیدن چنین کلماتی نسبت به ارکان انقلاب اسلامی را از پشت تریبون صدا و سیما آن هم با دعوت از چهره‌هایی که مواضع متفاوت و مذبذب آن‌ها کاملاً مشهود است، نداشتیم». شهاب الدین صدر، نایب رئیس مجلس که ریاست جلسه را برعهده داشت در پاسخ به تذکر رسایی گفت: «آقای ضرغامی باید کوتاهی صورت گرفته در آن برنامه را جبران کند.» مصطفی کواکبیان؛ عضو فراکسیون اقلیت مجلس در تذکری دیگر گفت: «برنامه «پارک ملت» (برنامه‌ای که افروغ در آن حضور یافته بود) مشکلی نداشته و منتقدان سخنان آقای افروغ می‌خواهند هیچ صدایی
و منتقدان سخنان آقای افروغ می‌خواهند هیچ صدایی به جز صدای خودشان شنیده نشود.» افروغ نیز گفت: «با «غسل شهادت» متن گفته‌های خود در برنامه «پارک ملت» را منتشر می‌کند، تا مورد تحلیل و نقد قرار گیرد.» متن گفته‌های افروغ در سایت اینترنتی او منتشر شد. مهسا امینی. عماد افروغ در جریان کشته‌شدن مهسا امینی در زمان بازداشت گشت ارشاد صراحتا گفت که مسئولیت مرگ مهسا امینی با نیروی انتظامی بوده است. درگذشت. عماد افروغ به دلیل عوارض ناشی از بیماری سرطان، ۲۵ فروردین ۱۴۰۲ درگذشت. مراسم نماز بر پیکر و تشییع او صبح روز شنبه ۲۶
مراسم نماز بر پیکر و تشییع او صبح روز شنبه ۲۶ فروردین از مسجد دانشگاه تهران انجام گرفت و در صحن مصطفی خمینی مقبره روح‌الله خمینی به خاک سپرده شد.""
حزب برادران، از تشکل‌های سیاسی-مذهبی تأسیس شده در دهه ۱۰ شمسی توسط سید نورالدین حسینی الهاشمی (شیرازی). هدف از تأسیس آن تبدیل اسلام هیئتی و سنتی به اسلام زنده و سیاسی بوده‌است. طرح اولیه این حزب در سال ۱۳۱۳ ش، زمانی که هیچ‌کس قدرت تشکیل مجمع و حزب را نداشت توسط سید نورالدین ریخته شد و به صورت محرمانه در همان دورهٔ رضاخان توسعه یافت. پس از ۱۳۲۰ فعالیت آن گسترش و نمود زیادتری پیدا کرد و پس از ۱۳۲۴ آشکارا به فعالیت پرداخت. با استفاده از تشکل‌های فرعی و هیئت های مذهبی گسترش زیادی یافت. آیین برادری، نشریه رسمی
مذهبی گسترش زیادی یافت. آیین برادری، نشریه رسمی این حزب بوده‌است. همچنین مهرایزد به صاحب امتیازی سید محمدرضا حسینی الهاشمی، از نشریات اصلی آن بوده‌است. سردار حکمت و قوام شیرازی نمایندگان مورد حمایت این حزب در انتخابات مجلس شورای ملی در دوره‌های مختلف بودند.
در تاریخ ادبیات پرو، سنت شفاهی مردم بومی و منابع فنی نگارش (همراه با اسپانیایی‌ها) یکدیگر را تحت پوشش قرار می‌دهند. از ابتدا، این امر میسر بود که واقعیات متفاوت و پیچیده فرهنگی را گردآوری و بیان نمود که فوراً پس از فتح وارد یک درگیری و برخورد می‌شدند. ادبیات کوئچوا و زبان آیمارا به روش شفاهی انتقال یافته‌است. این ادبیات با رسوم مذهبی، کشاورزی، صمیمانه، جشن یا تدفین رابطه نزدیک دارد. این ویژگیها به اشکال خاصی از شعر یا نثر تبدیل می‌شود، چرا که آن در اولین سرگذشت‌های تاریخی از اینکا گارسیلاسو دلاوگا (شرح