payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پس‌از ذکر قصه جرجیس، یادآور شده که این قصه در منابع تاریخی مفصّل‌تر آمده اما چون اعتمادی به سند آن نیست از ذکر آن خودداری کرده است. در احادیث، جرجیس با عنوان «شهید»، و «سیدالشهدا» خوانده شده است. پاره‌ای از ویژگیهای جرجیس، ازجمله صبر و شکیبایی، تحمل انواع شکنجه و بت‌شکنی، با ویژگیهای مشابهی در شخصیت علی بن ابیطالب تطبیق داده شده است. در برخی از دعاها نیز به نام جرجیس اشاره شده است. در ادبیات فارسی. در برخی اشعار فارسی از شخصیت جرجیس، به‌عنوان اُسوه پایداری که بارها مورد امتحان الهی قرار گرفته، یاد شده است.
بارها مورد امتحان الهی قرار گرفته، یاد شده است. همچنین در یک مَثَلِ مشهور فارسی به جرجیس اشاره شده است. در ضرب‌المثل فارسی. روباهی مرغی به دندان گرفت تا آن را بخورد. مرغ برای آخرین درخواست از او می‌خواهد که پیش‌از خوردن او نام یکی از پیامبران را به زبان آورد. روباه می‌دانست با آوردن نام دهانش باز می‌شود و مرغ را از کف می‌دهد، نام جرجیس را بر زبان می‌آورد تا هم به خواسته مرغ عمل کرده باشد و هم دهانش بسته بماند. بر این اساس مَثَلی به وجود آمد تحت این عنوان که فلانی بین این همه پیامبر جرجیس را انتخاب کرده است
فلانی بین این همه پیامبر جرجیس را انتخاب کرده است و به زرنگی یک شخص در انجام یک عمل اشاره دارد. منابع. پایگاه فرهنگی جرجیس پیامبر
باروق از دهستان‌های ایران در استان آذربایجان شرقی است. این قصبه در بخش مرکزی شهرستان هریس قرار دارد. از باروق در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) با نام های بارو و باروج یاد شده و در ردیف شماره ۱۶۵ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" قریه بارو از دیه های ناحیه جان براغوش از نواحی بلده سراه از از بلاد آذربایجان ،حدود آن متصل است به اراضی کلوانق علیا و به موضعی که معروف است به قبق تپه و سقن بولاق و به اراضی ...و به اراضی قر[یه] ... و به اراضی قریه زرنق و به اراضی مزرعه
قر[یه] ... و به اراضی قریه زرنق و به اراضی مزرعه شمشاد [تازه کند] و به اراضی قریه سرخه دوزج مشهور به موسالوی اراضی قریه...و به موضع... توابع و لواحق،و این دیه در اصل ملک طلق بوده به مبایعت شرعی از ورثه حاجی میر حسین زرنقی به این ضعیف واقف منتقل شده"
جان که می‌دادم (ترجمه‌شده به گوربه‌گور در فارسی) رمانی است اثر ویلیام فاکنر نویسنده شهیر آمریکایی و برنده جایزه نوبل ادبیات که نخستین بار در سال ۱۹۳۰ در آمریکا چاپ شد. عنوان کتاب برگرفته از کتاب ششم ادیسه اثر هومر است که در آن آگاممنون خطاب به اودوسئوس جمله عنوان کتاب یعنی «As I Lay Dying» را به‌کار می‌برد. دربارهٔ کتاب. متن کتاب در ابتدا بسیار پیچیده به‌نظر می‌رسد. همچنین نوعی متفاوت از ساختار داستان، معرفی وضعیت حاضر و شخصیت‌ها همانند همه کتاب‌های فاکنر پیش روی خواننده است. هر فصل از داستان از زبان یکی از
روی خواننده است. هر فصل از داستان از زبان یکی از شخصیت‌های داستان نقل می‌شود که بسیار گیج‌کننده به‌نظر می‌رسد اما در نهایت با پیش روی وقایع در کتاب بیننده ارتباط بین وقایع و شخصیت‌ها را با کمی فراست درک می‌کند. شخصیت‌های کتاب انسان‌های ساده روستایی در حاشیه می‌سی‌سی‌پی هستند که در جنوب آمریکای شمالی زندگی می‌کنند. درون مایه متن کتاب پیوند عمیقی با مسئله مرگ دارد و زندگی را با غم و اندوه‌هایش ملموس تر می‌کند. ترجمه فارسی این کتاب به‌دست نجف دریابندری انجام گرفته و توسط نشر چشمه به چاپ رسیده‌است. از
انجام گرفته و توسط نشر چشمه به چاپ رسیده‌است. از ویژگی‌های این ترجمه به‌کارگیری فارسی گفتاری است. تحلیل و بررسی. فاکنر خود معتقد بوده‌است که کتاب حاضر را ظرف شش هفته آن هم همراه با کار شبانه پای کوره آتش نوشته‌است و پس از آن هم دستی در آن نبرده‌است، اما ساختمان داستان و ظرافت‌های موجود در آن به گونه‌ای است که خواننده گمان می‌کند باید بیش از این‌ها وقت و «عرق‌ریزی روح» صرف آن شده باشد. در هر حال این رمان را بسیاری از منتقدان ساده‌ترین و در عین حال کامل‌ترین رمان فاکنر دانسته‌اند و برخی حتی آن را شاهکار
رمان فاکنر دانسته‌اند و برخی حتی آن را شاهکار خوانده‌اند. نجف دریابندری ترجمه عنوان کتاب (As I Lay Dying) را به زبان فارسی ناممکن دانسته‌است. او می‌گوید: «کوتاه‌ترین عبارتی که به نظر من می‌توانست معنای عنوان اصلی را دقیقاً بیان کند «همچون که دراز کشیده بودم و داشتم می‌مردم» است». لذا عنوان «گور‌به‌گور» که به نوعی اشاره به روایتگری مرگ در داستان می‌کند انتخاب شده‌است. آن‌چه مسلم است این رمان مدخل خوبی به دنیای شگفت‌انگیز و پرآشوب داستان‌های فاکنر به‌شمار رفته‌است، اگرچه در مورد همین داستان هم باید گفت که
اگرچه در مورد همین داستان هم باید گفت که سادگی آن تا حدی فریبنده است و دقایق و ظرایف آن غالباً در نگاه اول آشکار نمی‌گردد.
دهستان باروق، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان باروق در استان آذربایجان غربی ایران است. مرکز این دهستان، روستای چالخاماز است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان باروق برابر با ۷٬۶۴۸ نفر بوده است.
انتشارات جان وایلی و پسران، که با نام وایلی نیز شناخته می‌شود، یک شرکت انتشاراتی در رابطه با انواع کتب به خصوص کتابهای تخصصی دانشگاه‌ها است. انتشارات وایلی در واقع تشکیل شده از مجموعه‌ای از چندین نشانه تجاری کوچکتر است که هر کدام در زمینه خاصی فعالیت می‌کنند و تیمها و اعضای نسبتاً مستقلی نیز دارند. این انتشارات همچنین دارای ژورنالهای بسیار معتبری در زمینه فناوری، مهندسی و علوم است. این انتشارات در شهرهای نیویورک، واینهایم، بریزبن، سنگاپور و تورنتو نمایندگی دارد. تاریخچه. وایلی در سال ۱۸۰۷ زمانی تأسیس شد که
تاریخچه. وایلی در سال ۱۸۰۷ زمانی تأسیس شد که چارلز وایلی یک مغازه چاپ در منهتن افتتاح کرد. این شرکت ناشر شخصیت‌های ادبیات قرن نوزدهم آمریکایی مانند جیمز فنیمور کوپر، واشینگتن ایروینگ، هرمان ملویل و ادگار آلن پو و همچنین عناوین حقوقی، مذهبی و سایر عناوین غیر داستانی بود. این شرکت نام فعلی خود را در سال ۱۸۶۵ گرفت. وایلی بعداً توجه خود را به حوزه‌های علمی، فنی و مهندسی تغییر داد و علاقه ادبی خود را کنار گذاشت. جان پسر چارلز وایلی (متولد فلاتبوش، نیویورک، ۴ اکتبر ۱۸۰۸؛ درگذشت در شرق اورنج، نیوجرسی، ۲۱ فوریه
۱۸۰۸؛ درگذشت در شرق اورنج، نیوجرسی، ۲۱ فوریه ۱۸۹۱) این حرفه را هنگامی که پدرش در ۱۸۲۶ درگذشت، به عهده گرفت. این شرکت به‌طور پی در پی Wiley, Lane &amp; Co. نامگذاری شد. سپس وایلی و پاتنام، و سپس جان وایلی. این شرکت نام فعلی خود را در سال ۱۸۷۶ به دست آورد، هنگامی که پسر دوم جان ویلیام اچ وایلی به برادرش چارلز در این تجارت پیوست. در قرن بیستم، این شرکت فعالیت‌های انتشاراتی، علوم و آموزش عالی خود را گسترش داد. در سال ۱۹۸۹، وایلی ناشر علوم زندگی Liss را به دست آورد. در سال ۱۹۹۶، وایلی ناشر فنی آلمانی VCH را
آورد. در سال ۱۹۹۶، وایلی ناشر فنی آلمانی VCH را خریداری کرد. در سال ۱۹۹۷، وایلی ناشر حرفه ای Van Nostrand Reinhold را از Thomson Learning خریداری کرد. در سال ۱۹۹۹، وایلی ناشر حرفه ای Jossey-Bass را از پیرسون خریداری کرد. وایلی در سال ۲۰۰۷ دوصدمین سالگرد خود را جشن گرفت. همزمان با سالگرد، این شرکت دانش برای نسل: وایلی و صنعت انتشارات جهانی، ۱۸۰۷–۲۰۰۷ را منتشر کرد که نقش وایلی را در تکامل انتشارات در پس زمینه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی به تصویر می‌کشد. وایلی همچنین یک انجمن آنلاین به نام Wiley Living History
یک انجمن آنلاین به نام Wiley Living History ایجاد کرده‌است، و گزیده‌هایی از دانش برای نسل‌ها و تالار گفتمان بازدیدکنندگان و کارمندان وایلی را برای ارسال نظرات و حکایات خود ارائه می‌دهد. بازارهای با رشد بالا و نوظهور. در دسامبر ۲۰۱۰، وایلی دفتر خود را در دبی افتتاح کرد. وایلی در سال ۲۰۰۶ فعالیت‌های انتشاراتی خود را در هند برقرار کرد (اگرچه از سال ۱۹۶۶ برای فروش در آنجا حضور داشته‌است) و از طریق قراردادهای فروش با مؤسسات دانشگاهی در تونس، لیبی و مصر در آفریقای شمالی حضور خود را تثبیت کرده‌است. در ۱۶ آوریل
شمالی حضور خود را تثبیت کرده‌است. در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲، شرکت تأسیس Wiley Brasil Editora LTDA را در سائو پائولو، برزیل، از تاریخ ۱ مه ۲۰۱۲، اعلام کرد. تملک و واگذاری استراتژیک. تجارت علمی، فنی و پزشکی وایلی با خریداری انتشارات بلک ول در فوریه ۲۰۰۷ به مبلغ ۱٫۱۲ میلیارد دلار، بزرگترین خرید آن تا آن زمان گسترش یافت. این تجارت ترکیبی، علمی، فنی، پزشکی و علمی (به نام وایلی-بلکول) نیز شناخته می‌شود، به صورت چاپی و آنلاین، ۱۴۰۰ مجله علمی پژوهشی و مجموعه گسترده‌ای از کتاب‌ها، آثار مرجع، پایگاه داده‌ها و کتابچه‌های
کتاب‌ها، آثار مرجع، پایگاه داده‌ها و کتابچه‌های راهنمای آزمایشگاه را منتشر می‌کند. در علوم زندگی و فیزیک، پزشکی و بهداشت وابسته، مهندسی، علوم انسانی و علوم اجتماعی. با ابتکار عمل تکمیل پرونده در سال ۲۰۰۷، ۸٫۲ میلیون صفحه از محتوای مجله به صورت آنلاین در دسترس قرار گرفته‌است که مجموعه ای مربوط به سال ۱۷۹۹ است. وایلی-بلکول همچنین به نمایندگی از حدود ۷۰۰ انجمن تخصصی و علمی منتشر می‌کند. از جمله انجمن سرطان آمریکا (ACS)، که مجله برجسته ACS را برای آن منتشر می‌کند. جامعه افتخار بین‌المللی پرستاری سیگما تتا تاو؛
جامعه افتخار بین‌المللی پرستاری سیگما تتا تاو؛ و انجمن مردم‌شناسی آمریکا. سایر مجلات منتشر شده عبارتند از: Angewandte Chemie , Advanced Materials , Hepatology , International Finance و پیوند کبد. در ۱۷ فوریه ۲۰۱۲، ویلی اعلام کرد شرکت Inscape Holdings Inc، که ارزیابی‌های DISC و آموزش مهارت‌های تجاری بین فردی را ارائه می‌دهد، تصاحب کرده‌است. محصولات. نام‌های تجاری. مارک‌های توسعه حرفه ای وایلی شامل For Dummies, Jossey-Bass, Pfeiffer, Wrox Press, J.K. Lasser , Sybex , Fisher Investments Press و Bloomberg
, Sybex , Fisher Investments Press و Bloomberg Press است. تجارت STMS همچنین با نام Wiley-Blackwell شناخته می‌شود، که پس از تملک انتشارات Blackwell در فوریه ۲۰۰۷ شکل گرفت. مارک‌های تجاری شامل کتابخانه Cochrane و بیش از ۱۵۰۰ مجله است. با ادغام فن آوری دیجیتال و رسانه چاپ سنتی، وایلی اظهار داشت که در آینده نزدیک مشتریانش می‌توانند بدون توجه به رسانه اصلی، در تمام محتوای آن جستجو کنند و محصول سفارشی را در قالب دلخواه مونتاژ کنند. منابع وب همچنین انواع جدید تعاملات ناشر و مشتری را در مشاغل مختلف این شرکت
تعاملات ناشر و مشتری را در مشاغل مختلف این شرکت امکان‌پذیر می‌کند. محصولات با دسترسی آزاد. در سال ۲۰۱۶، وایلی همکاری با ناشر دسترسی آزاد هنداوی را برای کمک به تبدیل ۹ مجله وایلی به دسترسی کاملاً باز آغاز کرد. در سال ۲۰۱۸ اعلامیه دیگری اعلام شد که نشان می‌دهد همکاری وایلی-هنداوی چهار مجله دسترسی جدید کاملاً رایگان را راه اندازی می‌کند.
بیت نعمان یا (قلعة بیت النعمان) یکی از قلعه‌های کشور پادشاهی عمان است. قلعهٔ بیت النعمان در شهرستان برکاء و در منطقهٔ باطنه واقع شده است، ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آیند. این قلعه در عهد حکمرانی الإمام سیف بن سلطان الیعربی بنیادگذاری شده است، بعد از اتمام بنای قلعه بدستور (الإمام سیف بن سلطان الیعربی) دور مادور واطراف قلعه ۳۰ هزار اصلهٔ نخل خرما و نارگیل کاشته می‌شود. «قلعه بیت النعمان» مابین سال‌های (۱۶۲۴–۱۷۴۱م) که أوج حکمرانی (أئمة الیعاربة) بوده، یکی از معاقل استراتیژیکی منطقه بوده است، و
بوده، یکی از معاقل استراتیژیکی منطقه بوده است، و در حفظ وأمنیت منطقه نقش ایفایی داشته بوده است. مدتی نیز به عنوان مسکن مسافرین وشخصیات بازر و أعیان دولت الیعاربة استفاده شده است. همچنین گاهی معقل رزمندگان قشون دولت الیعاربة بوده، وگاهی نیز برای برگزاری جشنواره‌های ملی مورد استفاده قرار گرفته است.
اسپس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان لاهیجان بخش خسروشهر شهرستان تبریز واقع شده‌است.این روستا750 نفر جمعیت دارد.
اِسفَهلان، شهرستانی در بخش خسروشاه شهرستان تبریز در استان آذربایجان شرقی ایران است. موقعیت جغرافیایی. این منطقه شهری در ۱۰ کیلومتری شهرستان قرار داشته و با توجه به موقعیت خاص جغرافیایی و قرار گرفتن در یکی از جاده‌های بین‌المللی و راه‌گذر شرق به غرب کشور، از اهمیت خاصی برخوردار است. تاریخ و فرهنگ. اسفهلان در بستر تاریخ، با فراز و نشیب‌های فراوانی روبرو بوده‌است. یکی از مهم‌ترین نقاط فرهنگی-تاریخی اسفهلان، حمام تاریخی است که با قدمت بالغ بر 900 سال در مرکز شهر قرار گرفته و به دوره ایلخانی برمی‌گرددو طی این
قرار گرفته و به دوره ایلخانی برمی‌گرددو طی این دوران سه مرتبه مرمت و بازسازی شده است که مهمترین آن در دوره صفویه توسط حسن پاشا بوده است این حمام تاریخی در سال ۱۳۸۴ و به شماره ۱۴۹۴۴ ثبت ملی شده‌است. طرح جدید برای مرمت این حمام تاریخی توسط اداره کل میراث فرهنگی و صنایع دستی استان آذربایجان شرقی آغاز شده‌است. اسفهلان مهد قناتها دارای 41 رشته قنات بوده که مهمترین آن قنات کورجان ( گوارجان طبق نوشته کتاب ربع رشیدی) بوده است این شهر دارای چندین باب مسجد با قدمت بیش از ۱۰۰ سال است که در کل بدنه شهر پراکنده شده و
از ۱۰۰ سال است که در کل بدنه شهر پراکنده شده و نشان از توجه مردم منطقه به فرهنگ و مذهب است. نکته قابل توجه این است که در کنار هر مسجد یک رشته قنات وجود داشته که برای تأمین آب مساجد به کار می‌رفته‌است. وضعیت طبیعی. از جمله عناصر طبیعی موجود در اسفهلان می‌توان به مسیر سد خاکی اسفهلان اشاره کرد که با توجه به تلاقی این مسیر با بیش از ۲۰ رشته قنات، از آب‌وهوایی بسیار مطبوع و باغات پرمحصول برخوردار است. کمربند طبیعی و سبز اسفهلان، زمینه را برای ترویج کشاورزی و تولید محصولات باغی فراهم نموده‌است. یکی از مهم‌ترین
محصولات باغی فراهم نموده‌است. یکی از مهم‌ترین مسائل در مورد اسفهلان، گسترش ساخت و ساز ویلایی است که توجه بسیاری از گردشگران و دوستداران طبیعت را به خود جلب نموده‌است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر اسفهلان برابر با ۴٬۹۳۹ نفر (۱٬۵۸۷ خانوار) بوده‌است.
رادار تبریز یکی از مناطق نظامی استان آذربایجان شرقی است که در بخش خسروشهر شهرستان تبریز و در نزدیکی سردرود واقع شده‌است. نام. به دلیل وجود رادار پدافند در دوران حکومت پهلوی این نام با فراز این منطقه نامیده شد. گفتنی است که امروزه نیز این منطقه با نام "منطقهٔ پدافند هوایی شمالغرب" شناخته می‌شود که شامل مراکز نظامی و خانه‌های سازمانی پرسنل می‌باشد. موقعیت نظامی. این منطقهٔ کلیدی و حساس، وظیفهٔ حفاظت از شمالغرب کشور (منطقه آذربایجان) به ویژه شهر تبریز و مناطق استراتژیک آن از جمله پتروشیمی، پالایشگاه و نیروگاه
آن از جمله پتروشیمی، پالایشگاه و نیروگاه برق و صیانت هوایی از منطقهٔ شمالغرب کشور را بر عهده دارد. جمعیت. جمعیت این منطقه طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، ۱٬۱۸۹ نفر برآورد شده‌است.
شیخ حسن یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان لاهیجان بخش خسروشاه شهرستان تبریز واقع شده‌است. ابهام. یکی دیگر از روستاهایی که به نام شیخ حسن وجود دارد روستایی است که در استان البرز قرار دارد و اگر مکان دقیقتر آن را مد نظر داشته باشیم روستایی است که جز دهستان‌های نجم‌آباد از توابع شهرستان نظرآباد می‌باشد.
لاهیجان شهری در بخش خسروشاه شهرستان تبریز در استان آذربایجان شرقی ایران است.شهری تاریخی است. از بناهای تاریخی آن می‌توان به قلعهٔ دختر (قیز قالاسی)، قلعهٔ اولو (یا اوللو/الهویا/اولخو)، قالا داغی (کوه قلعه)، برج کبوتر، حمام خزینه و مسجد غریبلر اشاره کرد و همچنین درخت چنار تنومند و بسیار بلند و بسیار قدیمی (حدودا ٨٠٠ ساله) که در حیاط اربابی مربوط به نام منوچهر دیبا قرار داشت، در حال حاضر در ملک آموزش و پرورش می‌باشد. آرامستان‌های مهریان، گبریان، مسیحیان و قدیم (مسلمانان) در این شهر کوچک وجود داشته است که
قدیم (مسلمانان) در این شهر کوچک وجود داشته است که بقایای آن هنوز باقیست. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر لاهیجان برابر با ۵٬۴۳۰ نفر (۱٬۶۶۳ خانوار) بوده‌است. تاریخ. از لحاظ تاریخی نمی‌توان به طور دقیق قدمت این شهر را دانست اما به دلیل وجود برج کبوتر و قلعه دختر که قدمت این قلعه به دوران ساسانیان برمی‌گردد می‌توان حدس زد که شهری تاریخی و قدیمی می‌باشد
ینگی‌کند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی]] است که در ۱۵کیلومتری جاده تبریز-اورمیه و درکنار بزرگترین نیروگاه برق شمالغرب کشور واقع شده‌است. موقعیت. این روستا به دلیل قرارگیری در کنار آزادراه تبریز اورمیه و عبور راه‌آهن تبریز مشهد از وسط روستا دارای امتیازات منحصر به فردی می‌باشد که آن را از سایر روستاهای همجوار متمایز می‌کند. از جمله آن راه اندازی واحدهای صنعتی متعدد در مسیر و اطراف روستا و همچنین تأسیس شهرک صنعتی غرب تبریز که باعث رونق کسب و کار و اشتغال در منطقه و به‌ویژه در این روستا شده‌است. روستای
در منطقه و به‌ویژه در این روستا شده‌است. روستای ینگی کند از شمال به روستای شیخ حسن از غرب به آخولا از جنوب به بارانلو و از شرق به آزادراه تبریز اورمیه و روستای اسفهلان متصل می‌باشد. قرارگیری این روستا در دشت تبریز و جلگهٔ وسیع دریاچهٔ اورمیه و همچنین عبور رودخانهٔ آجی چای از غرب روستا، این روستا را از لحاظ وجود کشاورزی و دامداری و باغداری پررونق کرده‌است. محصولات. وجود باغ‌های میوهٔ زرد آلو، آلو، بادام، هلو، شفتالو همچنین محصولاتی چون پیاز، سیبزمینی، ذرت، خربزه، لوبیا، باقلا، زیره، آفتابگردون، گوجه فرنگی و
لوبیا، باقلا، زیره، آفتابگردون، گوجه فرنگی و انواع کلم و کاهو و سبزی خوردنی باعث ایجاد رونق کشاورزی و ارتقاء سطح زندگی مردم شده‌است. جمعیت. ینگی کند در سال ۹۲ جمعیتی بالغ بر ۱۵۵۸ نفر را دارا بود که تعداد ۸۴۸ نفر را آقایان و ۷۱۰ نفر را خانم‌ها تشکیل داده‌اند. تحصیلات. سطح تحصیلات در بین جوانان در سطح بالایی قراردارد. بطوری که اکثریت جوانان به‌ویژه در قشر مردان حداقل تحصیلات، کاردانی (فوق دیپلم) محسوب می‌شود. در این روستا استعدادهای فراوانی همچون دندانپزشک؛ پزشک، داروساز، وکیل، قاضی، اساتید دانشگاه و چندین و
داروساز، وکیل، قاضی، اساتید دانشگاه و چندین و چندین مهندس برق و عمران وسایر رشته‌ها وجوددارد که در اقصی نقاط کشور مشغول خدمتگزاری وکسب روزی می‌باشند. میراث. این روستا دارای دو مسجد به نامهای مسجد جامع و مسجد_امام_حسین (ع)، خانه بهداشت، مدرسه، پارک ۹ واحد هایپر مارکت، یک واحد فست فود، یک واحد پیرایشگاه، ۳ واحد بنگاه املاک، ۲ واحد جوشکاری، یک واحد تعمیرگاه موتورسیکلت، دو واحد نانوایی، شعبه مالی اعتباری، عابربانک، واحد توزیع سوموم کشاورزی وحیوانی، سه واحد کافه و زمینهای خاکی فوتبال و والیبال می‌باشد.
روابط ایران و ترکیه همراه با تغییراتی که در دوران معاصر در جغرافیای سیاسی خاورمیانه ایجاد شده‌است دستخوش تحولات زیادی بوده‌است. این روابط تا اندازهٔ زیادی از مذهب شیعه و سنی در دو سوی مرز، روابط ایران، روابط ترکیه و اسرائیل، مسئلهٔ کردها و روابط دو کشور با روسیه و اروپا اثر پذیرفته‌است. ترکیه امروزی بازمانده‌ای از فروپاشی امپراتوری عثمانی است که مصطفی کمال آتاترک در آن دست به اصلاحات سکولار وسیعی زد و ایران معاصر کشوری است که پس از مدت‌ها بی‌ثباتی و تضعیف دودمان قاجار با روی کار آمدن رضاشاه پهلوی دست به
دودمان قاجار با روی کار آمدن رضاشاه پهلوی دست به اصلاحات مشابه و تا حد زیادی متأثر از ترکیه می‌زند. در ۱۳۵۷ ایران انقلابی را تجربه می‌کند که منجر به سرنگونی پادشاهی پهلوی و بنیان‌گذاری جمهوری اسلامی می‌شود که روابطش با جهان و از جمله ترکیه را دگرگون می‌کند. در دوران دولت حسن روحانی روابط ایران و ترکیه به بالاترین اوج خود رسید؛ به گونه‌ای که رجب طیب اردوغان شهروند افتخاری تهران شد. باستان. هخامنشیان. پیش از اشکانیان، در دوره هخامنشیان، شبه‌جزیره آناتولی (ترکیه امروزی)در حدود دویست سال بخشی از امپراتوری
(ترکیه امروزی)در حدود دویست سال بخشی از امپراتوری هخامنشیان بود. دوران صفوی. تنش میان امپراطوری‌های عثمانی و صفویان و حملات پیاپی آنان به مرزهای غربی ایران در ۵ قرن گذشته روابط میان دو کشو را عمدتاً سرد و خصومت‌آمیز کرده بود. دورانی پُر تنش میان ایران و عثمانی که با وقوع جنگ چالدران در سال ۱۵۱۴ میلادی به اوج خود رسید. پس از این جنگ بسیاری از آثار تاریخی با ارزش ایرانی‌ها به عثمانی منتقل می‌شود که امروزه بیشتر آن‌ها در موزه سرای توپقاپی و منطقه تاریخی سلطان احمد در استانبول نگهداری می‌شوند. درگیری‌ها بیش از
در استانبول نگهداری می‌شوند. درگیری‌ها بیش از یک سده میان دو امپراتوری ادامه پیدا کرد تا در نهایت با امضای عهدنامه قصر شیرین در ۱۶۳۹ و تثبیت مرزهای ایران و ترکیه به شکل کنونی پایان یافت. افشاریان و قاجاریان. با به قدرت رسیدن سلسله‌های افشاریان و قاجاریان در ایران، روابط با عثمانیان دوستانه‌تر می‌شود. در سال ۱۷۴۷ میلادی، محمود یکم یک خنجرِ جواهرنشان را به عنوان هدیه‌ای برای نادر شاه به ایران می‌فرستد. اما در راه به فرستادگان خبر می‌رسد که پادشاه ایران به قتل رسیده و آن‌ها نیز از میانه راه به استانبول
به قتل رسیده و آن‌ها نیز از میانه راه به استانبول بازمی‌گردند. در دوره قاجار نیز تعدادی مدال شیر و خورشید از سوی دولت ایران به سلطان عبدالحمید دوم عثمانی اهدا شده‌است. امپراتوری عثمانی تا واپسین روزهای حیات خود در قرن بیستم و در جریان جنگ‌های جهانی اول و دوم همواره متعرض به خاک ایران بود. با سقوط امپراتوری عثمانی و برقراری نظام جمهوری در ترکیه، رضا خان سردارسپه نخست‌وزیر ایران، اولین رئیس دولت در جهان بود که در آبان ۱۳۰۲ خورشیدی با ارسال یک جلد قرآن و یک قبضه شمشیر مرصع به آتاترک تبریک گفت. اما مسئولان
قبضه شمشیر مرصع به آتاترک تبریک گفت. اما مسئولان ترکیه بنای بدرفتاری با شهروندان ایرانی در ترکیه گذاشتند. گذرنامه ایرانیان را به رسمیت نمی‌شناختند و برگه‌های اقامتی حاوی ۲۴ سؤال برای پرکردن به آنان می‌دادند که اگر حتی یک سؤال را جواب نمی‌دادند، احضاریه برایشان می‌فرستادند و توقیفشان می‌کردند. ازدواج شهروندان ایرانی را با شهروندان ترکیه ممنوع و به ایرانیانی که همسر ترکیه‌ای داشتند اخطار کردند که یا باید به تابعیت ترکیه درآیند یا کشور را ترک کنند. همچنین مالیاتهای سنگینی بر شهروندان ایرانی تحمیل کردند. دوران
سنگینی بر شهروندان ایرانی تحمیل کردند. دوران پهلوی. با به سلطنت رسیدن رضاشاه پهلوی، رابطه ایران و ترکیه رو به بهبود نهاد و در اول اردیبهشت ۱۳۰۵ (۲۲ آوریل ۱۹۲۶) «عهدنامه ودادیه و تأمینیه» میان دو کشور امضا شد. در پانزدهم تیر سال بعد، رضاشاه محمدعلی فروغی را به عنوان سفیر به ترکیه فرستاد تا اختلافات مرزی را حل کند که از گذشته میان دو کشور وجود داشت. در دوران سفارت فروغی، قسمت اعظم سرحدات دو کشور تعیین شد اما در چند نقطه، اختلاف باقی بود. بنا شد کمیسیون‌های محلی این اختلافات را حل کنند اما در کار این
محلی این اختلافات را حل کنند اما در کار این کمیسیونها هم پیشرفتی حاصل نشد تا اینکه در زمستان ۱۳۱۰ توفیق رشدی بیگ وزیر امور خارجه ترکیه به تهران و به حضور رضاشاه رفت و مذاکراتی با مقامهای ایرانی انجام داد که سرانجام قرار شد ایران بخشی از اراضی خود را با اراضی ترکیه معاوضه کند. به این روش، اختلافات مرزی دو کشور کاملاً رفع و قرارداد مبادله اراضی در دوم بهمن ۱۳۱۰ (۲۳ ژانویه ۱۹۳۲) میان محمدعلی فروغی و توفیق رشدی بیگ، وزیران امورخارجه دو کشور امضا شد. در همین روز عهدنامه حکمیت نیز برای رسیدگی به اختلافات احتمالی
عهدنامه حکمیت نیز برای رسیدگی به اختلافات احتمالی میان دو کشور در آینده بین طرفین امضا شد. در آبان سال بعد محمدعلی فروغی به آنکارا سفر کرد و قرارداد تأمینیه و ودادیه را میان دو کشور تجدید کرد. بنابر این قرارداد که در چهاردهم آبان ۱۳۱۱ (پنجم نوامبر ۱۹۳۲) میان فروغی و توفیق رشدی بیگ امضا شد، در صورت وقوع عملیات نظامی از طرف یک یا چند دولت ثالث نسبت به یکی از دو کشور ایران و ترکیه، طرفین متعهد می‌شدند، بی‌طرف بمانند و در هیچ نوع اتحاد یا ائتلاف سیاسی یا اقتصادی یا مالی یا عملیات خصمانه علیه یکدیگر شرکت نجوید.
یا مالی یا عملیات خصمانه علیه یکدیگر شرکت نجوید. همچنین دو دولت به یکدیگر تعهد می‌دادند در خاک خود از فعالیت گروه‌هایی که قصد آنها برهم زدن صلح و امنیت دیگری یا تبلیغ علیه دیگری باشد، جلوگیری کنند. در خرداد و تیر ۱۳۱۳ خورشیدی، رضاشاه تنها سفر خارجی خود در دوران پادشاهی‌اش را به ترکیه انجام داد. او در این سفر که زمینی انجام گرفت از شهرهای آنکارا، ازمیر و استانبول بازدید کرد. بلندپایه‌ترین مقامی که همراهی‌اش می‌کرد، سید باقر کاظمی وزیر امورخارجه بود. در اسفند ۱۳۱۵ هیئتی از ترکیه به ریاست جمال حسنی تارای
۱۳۱۵ هیئتی از ترکیه به ریاست جمال حسنی تارای نماینده مجلس این کشور به تهران رفت و چند هفته مذاکراتی برای عقد ده قرارداد انجام داد که این قراردادها در دو نوبت در روزهای ۲۳ اسفند ۱۳۱۵ (۱۴ مارس ۱۹۳۷) و ۳۱ فروردین ۱۳۱۶ (۲۰ آوریل ۱۹۳۷) میان جمال حسنی تارای و کمال کوپرولو وزیر مختار ترکیه در تهران به نمایندگی از کشورشان با عنایت‌الله سمیعی وزیر امور خارجه ایران به امضا رسید که مهم‌ترین آنها، برقراری نیابت قضائی و استرداد مجرمین و متهمان میان دو کشور بود. انعقاد پیمان سعدآباد در هفدهم تیر ۱۳۱۶ (هشتم ژوئیه ۱۹۳۷)
پیمان سعدآباد در هفدهم تیر ۱۳۱۶ (هشتم ژوئیه ۱۹۳۷) از نقاط مهم در تاریخ روابط ایران و ترکیه در دوران رضاشاه به‌شمار می‌رود. با این پیمان که وزیران خارجه چهار کشور ایران، ترکیه، عراق و افغانستان در کاخ سعدآباد به نمایندگی از دولتهای متبوع خود امضا کردند، چهار کشور به یکدیگر تعهد دادند که نه به‌تنهایی و نه همراه با کشور دیگری دست به هیچ‌گونه عملیات متجاوزانه علیه یکدیگر نزنند و به کشور دیگری که به یکی از آنها تجاوز کرده نیز چه مستقیم و چه غیرمستقیم، کمکی نرسانند. این دولت‌ها همچنین تعهد کردند که در مرزهای خود
این دولت‌ها همچنین تعهد کردند که در مرزهای خود از تشکیل یا عملیات گروه‌های مسلح یا غیرمسلحی که علیه نظم و امنیت کشورهای دیگر یا واژگونی دولت آنها فعالیت کنند، جلوگیری کنند. از دیگر رویدادهای مهم این دوران می‌توان از پیمان بغداد نام برد. پیمان بغداد، نخست در فوریه ۱۹۵۵ توسط کشورهای عراق و ترکیه به امضاء رسید. در همان سال، کشورهای پاکستان، ایران و بریتانیا نیز به این پیمان پیوستند. در پی پیوستن ایران به پیمان بغداد، در تاریخ ۷ آذر ۱۳۳۴ خورشیدی سفرای ایران در کشورهای عضو این پیمان تغییر کرد و سرلشکر حسن ارفع
کشورهای عضو این پیمان تغییر کرد و سرلشکر حسن ارفع سفیر کبیر ایران در ترکیه شد. دولت‌های ایران و ترکیه در ۲۳ بهمن ۱۳۴۲ با امضای قرادادی، احتیاج به اخذ روادید برای ورود اتباع شان به خاک همدیگر را لغو کردند. پیشنهاد کمک مالی ایران به ترکیه در بحران اقتصادی ۱۹۷۳. محمد یگانه در مصاحبه با تاریخ شفاهی هاوراد میگوید در بحران ارزی ترکیه در سال ۱۹۷۳ پیشنهاد شد که ایران تولید نفت خود را افزایش دهد و نفت مورد نیاز ترکیه را تأمین کرده و در ازای آن با تأخیری ۵ ساله گندم ، گوشت و .. از ترکیه دریافت کند : «این بود که
، گوشت و .. از ترکیه دریافت کند : «این بود که درباره ترکیه این نکته را عرض کردم وقتی که دیدیم اینها وضعشان از دیدگاه ارزی balance of payments موازنه پرداخت‌ها خیلی‌خیلی بد شده و تحت فشار IMF قرار گرفتند و گرفتاری خیلی شدید دارند، من دیدم که حتماً اینها اگر ایران یعنی موقعش است ایران یک کاری انجام بدهد برای اینها. از طرف دیگر هم ما پولی نداریم به اینها کمک بکنیم، راهش چه است؟ ما مطالعه کردیم اینها مقدار زیادی تقریباً در حدود هفتاد هشتاد درصد از صادراتی که دارند مصرف می‌شود برای خرید نفت. ما هم ظرفیت تولید
مصرف می‌شود برای خرید نفت. ما هم ظرفیت تولید نفت زیادی داریم پس می‌توانیم تولیدمان را قدری بالا ببریم. اینها مثلاً یک میلیون تن دو میلیون تن که فرق نمی‌کرد ما بیش از صد میلیون تن اضافه ظرفیت داشتیم که یک میلیون تن دو میلیون تن بیشتر تولید بکنیم به اینها بدهیم که اینها هم احتیاجاتشان سالانه در حدود ده پانزده میلیون تن نفت بود؛ و من این را به عرض شاه رساندم و ایشان گفتند فکر بسیار خوبی‌ست مطرح بکنید در شورای اقتصاد و بعداً با دولت ترکیه.بعد از آن سفیرشان را خواستم و موضوع را گفتم اینها هم بلافاصله وزیر