payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اعمال و رفتارشان نتیجهٔ برآوردهای منطقی آن‌ها از شرایط است. آقای اسپاک نمی‌تواند واکنش‌های احساسی اطرفیان را درک کند و این مسئله در طول فیلم باعث به وجود آمدن ماجراهایی کمابیش طنزآلود می‌شود. افسر فنی سفینه. اسکاتی افسر فنی سفینه نیز یکی دیگر از شخصیت‌های معروف فیلم است. اسکاتی از افسران مورد علاقهٔ کاپیتان کرک است. در روز سه‌شنبه، ۲ خرداد ۱۳۹۱، خاکستر جسد جیمز دوهان، هنرپیشه‌ای که در نقش اسکاتی بازی کرده بود، توسط فضاپیمای دراگون در اولین مأموریت یک فضاپیمای بخش خصوصی، به مدار زمین برده شد. این خاکستر که
بخش خصوصی، به مدار زمین برده شد. این خاکستر که در کنار خاکستر ۲۹۹ نفر دیگر از دلدادگان فضا در محفظه‌ای جاسازی شده بود پس از یک سال و نیم به جو زمین برخورد کرده و در اثر شدت حرارت بخار خواهد شد. پزشک سفینه. دکتر بونز مک‌کوی، پزشک سفینه، که دی‌فارست کلی نقش او را ایفا کرده و از دوستان نزدیک کاپیتان است. هدایت‌کنندگان. یکی از معروف‌ترین هدایت‌کنندگان سفینه، هیکارو سولو (با بازی جورج تاکی) است که ملیتی شرقی، احتمالاً ژاپنی دارد. افسر ارتباطات. نیوتا اوهورا با بازی نیچل نیکولز یکی از افسران مقیم در قسمت هدایت
بازی نیچل نیکولز یکی از افسران مقیم در قسمت هدایت سفینه است. اوهارا که شخصیتی زادهٔ آفریقاست، یکی از مهم‌ترین بازیگران چندملیتی این سریال است. شخصیت اوهورا جزو نخستین شخصیت‌های آفریقایی-آمریکایی در سریال‌های تلویزیونی آمریکایی‌ست که زنی سیاه‌پوست را در نقشی به جز خدمتکار نشان داد. فیلم‌ها. چندین فیلم سینمایی هم درباره پیشتازان فضا ساخته شده‌اند که عبارتند از : فیلم های سینمایی ساخته شده براساس سریال اصلی ( The Original Series ) : فیلم های سینمایی ساخته شده براساس سریال پیشتازان فضا: نسل بعدی فیلم های
شده براساس سریال پیشتازان فضا: نسل بعدی فیلم های سینمایی بازسازی شده (Reboot) براساس سریال اصلی :
چهارشنبه‌سوری از جشن‌های ایرانی‌ست که در شب واپسین چهارشنبهٔ سال برگزار می‌شود. چهارشنبه‌سوری همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نووی ساد (به صربی: Нови Сад/Novi Sad) مرکز استان خودمختار وویوودینا در شمال صربستان و مرکز اداری ناحیه باچکای جنوبی است. نام. نام نووی ساد در زبان صربی به معنی «کوچ‌نشین نو» است. به‌عنوان یک برخوردگاه فرهنگ‌ها و مردمان گوناگون، این شهر دارای چندین نام در زبان‌های مختلف است. نام‌های رسمی نووی ساد که توسط دولت محلی به‌کار می‌روند: جغرافیا. نووی ساد دومین شهر بزرگ صربستان پس از بلگراد است. بر اساس آخرین سرشماری در سال ۲۰۰۲، این شهر دارای جمعیت ۲۱۶٬۵۸۳ نفر و با احتساب حومه ۲۹۹٬۲۹۴ نفر است. نووی ساد در مرز مناطق
حومه ۲۹۹٬۲۹۴ نفر است. نووی ساد در مرز مناطق باچکا و سیرمیا، بر کناره رود دانوب جای گرفته‌است. از زمان بنیان در سال ۱۶۹۴، نووی ساد کانون فرهنگ صربی شد و لقب آتن صربی را بدست آورد. امروزه نووی ساد یک مرکز بزرگ صنعتی و مالی برای اقتصاد کشور است. جمعیت‌شناسی. نووی ساد بزرگ‌ترین شهر در وویوودینا و دومین شهر بزرگ در صربستان (پس از بلگراد) است. از زمان بنیان، جمعیت شهر پیوسته افزوده شده‌است. بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۱، ۵۲٫۲٪ جمعیت نووی ساد بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۹۱ از دیگر بخش‌های وویوودینا، ۱۵٫۳٪ از بوسنی و هرزگوین
دیگر بخش‌های وویوودینا، ۱۵٫۳٪ از بوسنی و هرزگوین و ۱۱٫۷٪ از صربستان مرکزی به این شهر مهاجرت کرده بودند. بر اساس آخرین سرشماری در سال ۲۰۰۲، جمعیت شهر ۲۱۶٬۵۸۳ نفر و همراه با مناطق مسکونی اطراف ۲۹۹٬۲۹۴ نفر بوده‌است.
دیوید استروناخ (؛ زاده ۱۰ ژوئن ۱۹۳۱ – درگذشته ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰) باستان‌شناس اهل اسکاتلند و کارشناس تاریخ ایران و عراق و استاد دانشگاه برکلی بود. استروناخ که متخصص آثار تمدن ایران پیش از اسلام بود در یافتن بازمانده‌های پاسارگاد نقش مهمی داشت. وی مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۵۸ از دانشگاه کمبریج دریافت کرد و در دهه‌های ۱۹۶۰ و دهه ۱۹۷۰ (میلادی) مدیر مؤسسه بریتانیایی پژوهش‌های ایرانی در تهران بود. استروناخ در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) اقدام به انجام حفاری‌های باستان‌شناسی در چندین بخش نینوا در میان‌رودان نمود. وی
در چندین بخش نینوا در میان‌رودان نمود. وی برندهٔ سی و نهمین مدال انجمن باستان‌شناسی آمریکا بود. او یکی از نویسندگان دانشنامه ایرانیکا به‌شمار می‌رفت که مقالات متعددی را برای این دانشنامه نوشته‌است. وی در بررسی‌های انجام داده در ملایر، تحقیقاتی در مورد معبد وارگ باستانی نوشیجان ملایر بدست آورد. بزرگداشت‌ها در ایران. در روز جمعه ۱۶ شهریورماه ۱۴۰۳، مرکز مطالعات ایران‌شناسی و علوم انسانی نیمروز، با حضور علی موسوی، شاگرد و همکار ایرانی دیوید استروناخ، نخستین نشست از «سلسله نشست‌های کارنامه و فعالیت‌های
نشست از «سلسله نشست‌های کارنامه و فعالیت‌های ایران‌شناسان» را به بررسی و شناخت کارنامۀ علمی دیوید استروناخ اختصاص داد. زندگی شخصی. او در تهران با روث وادیا، باستان‌شناس اسراییلی آشنا شد و با او ازدواج کرد. دختر او تامی استروناخ است که در تهران به دنیا آمد. خانوادهٔ او در زمان انقلاب ایران به اسرائیل مهاجرت کردند و بعد از آن به ایالات متحده آمریکا رفتند.
فیزیک آماری یکی از نظریه‌های بنیادی علم فیزیک است که از روش‌های آمار برای حل مسئله‌های فیزیک استفاده می‌کند. این شاخه از فیزیک زمینه‌های بسیاری با ماهیت کاتوره‌ای را در بر می‌گیرد؛ مثل مقولاتی در شاخه‌های زیست‌شناسی، شیمی، عصب‌شناسی و حتی علوم اجتماعی مثل جامعه‌شناسی. عبارت «فیزیک آماری» اشاره به رویکردهای آماری و احتمالاتی به مکانیک کلاسیک و مکانیک کوانتومی دارد؛ بنابراین گاهی از عبارت مکانیک آماری هم به همین معنی برای آن استفاده می‌شود. هم‌چنین گاهی که تفکیک بین این عبارات لازم است، از عبارت‌هایی چون
تفکیک بین این عبارات لازم است، از عبارت‌هایی چون "مکانیک آماری کلاسیک" و "مکانیک آماری کوانتومی" استفاده می‌شود. رویکرد آماری برای سیستم‌های کلاسیک در مواقعی که تعداد درجات آزادی (و بنابراین تعداد متغیرها) زیاد و حل دقیق دشوار یا غیرقابل استفاده است، خیلی خوب کار می‌کند. هم‌چنین مکانیک آماری در دینامیک غیرخطی، نظریه آشوب، فیزیک گرمایی، دینامیک شاره (به خصوص در عدد نودسن پایین)، و فیزیک پلاسما قابل استفاده است. اگرچه بسیاری از مسئله‌ها در فیزیک آماری به کمک تقریب و بسط، قابل حل تحلیلی هستند، در بیش‌تر
کمک تقریب و بسط، قابل حل تحلیلی هستند، در بیش‌تر پژوهش‌هایی که هم‌اکنون انجام می‌شود از توان محاسباتی رایانه‌ها برای شبیه‌سازی یا حل تقریبی استفاده می‌شود. یک روی‌کرد متداول برای مسئله‌های آماری استفاده از شبیه‌سازی مونت-کارلو برای گرفتن دید کلی از دینامیک مسئله است.
هیدرومتری یا آب‌سنجی علم اندازه‌گیری آب و مسائل مربوط به آن است. به عبارت دیگر، هیدرومتری دانش بررسی مؤلفه‌های چرخه هیدرولوژیک، شامل بارش، ویژگی‌های آب زیرزمینی، همچنین کیفیت آب و ویژگی‌های جریان آب‌های سطحی است. ریشه این واژه به یونان باستان باز می‌گردد که به معنی اندازه گیری آب (hydor: آب و metron: اندازه‌گیری) می‌باشد.
رودخانه‌شناسی یا پوتامولوژی مسائل مربوط به جریان آب در رودخانه‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد. موارد مورد بررسی. در مورد پوتامولوژی بیشتر به جنبه فیزیکی حرکتی رودخانه‌ها توجه می‌شود تا جنبه بیولوژیکی آن.
تپه خاخیان در حدود ۷کیلومتری غرب شهر درگز در کنار جاده درگز – نوخندان قرار گرفته سفالهایی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد در آن واقع است. این تپه دارای ۸ متر ارتفاع و ۵۳ متر طول و ۳۷ متر عرض می‌باشد. پیوند به بیرون. سایت درگزشناسی موسیقی
تپه صاحب جان مربوط به هزاره اول پیش از میلاد است و در درگز، غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بخش طَرهان از بخش‌های شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است. مرکز این بخش شهرگراب است و دارای ۲ دهستان به نام طرهان‌شرقی و غربی می‌باشد. طبق سرشماری سال ۱۴۰۰ جمعیت آن ۲۴۶۸۰ نفر می‌باشد. طبق مستندات تقسیمات‌کشوری وزارت کشور، شهر گراب بعنوان مرکز بخش طرهان در سال ۱۳۵۹ شناخته شده و طرهان کنونی نیز در سال ۱۳۶۷ به بخش تبدیل شده است. طرهان اولین دهستان شهرستان کوهدشت بود که به بخش تبدیل شد. طرحان قدیم. طرهان سرزمینی بوده که از سمت شمال و غرب به دلفان و رودخانه سیمره، از جنوب به رودخانه کشکان و از خاور به بخش
سیمره، از جنوب به رودخانه کشکان و از خاور به بخش چگنی محدود می‌شده است، این بخش از ۳ دهستان و ۱۴۱ آبادی تشکیل شده بود و جمعیتی (طرهان قدیم) بالغ بر ۲۱۰ هزار نفر و وسعتی در حدود ۳۹۰۴ کیلومتر مربع داسته است که ۱۹۰ هزار هکتارآن زمین کشاورزی و۱۷۰هزارهکتار دیم و ۲۰هزارهکتارابی بوده است. سه دهستان این بخش وسیع طبق تقسیمات کشوری به این ترتیب معرفی می‌شدند: ۱- کوهدشت ۲- رومشکان ۳- طرهان که مرکز آن کوهدشت بود. روستاها. سرطرهان حسین‌آباد) سرطرهان چاه خیره) سرطرهان دم چیا) رئیسوند) دم روستان) اولاد نقی‌آباد) گراب
دم چیا) رئیسوند) دم روستان) اولاد نقی‌آباد) گراب کوچک (بیر) چاه شوره محمد زکی) چاه شوره شَرمیر) چاه شوره ابدل کریم) چاه شروه حیدرعلی) چاه شوره لطیف احمدی‌نژاد) چغاپیت علیا) چغاپیت سفلی) زوله) قبله) تنگ کبودگلابی) پشت تنگ) بابا گردعلی) کول بادم) سیاپله) درمره) چروکرَ) کلسرخ اسدآباد) کلسرخ عیدی) چم چل) وزم) گل زرد علیا) گل زرد سفلی شهرگراب تاریخ و اثارتاریخی. قدمت منطقه طرهان، که شهرگراب مرکز آن است، به ۳۰۰۰ سال قبل از میلادمسیح بازمی‌گردد. این منطقه دارای آثار تاریخی متعددی از جمله تپه‌های طرهان، تپه صحرای
تاریخی متعددی از جمله تپه‌های طرهان، تپه صحرای ۱ و ۴ مربوط به دوره ساسانیان، و قلعه گراب مربوط به عصرمفرغ و دوره اشکانیان است.
شیمی کوانتومی یا شیمی کوانتوم رشته‌ای از شیمی است که تمرکز اولیه آن بر روی کاربرد مکانیک کوانتومی در مدل‌های فیزیکی و آزمایش های سامانه های شیمیایی می‌باشد. در اواخر قرن ۱۷ میلادی، نیوتن قوانین مکانیک کلاسیک برای حرکت اجسام ماکروسکوپی را کشف کرد. در اوایل قرن بیستم میلادی فیزیکدانان دریافتند که جنبش ذرات کوچک همانند هستهٔ اتم‌ها و الکترون ها را نمی‌توان با قوانین مکانیک کلاسیک توجیه کرد و از این رو توجیه حرکت این ذرات با مجموعه‌ای از قوانین به نام مکانیک کوانتومی انجام پذیرفت. شیمی کوانتومی قوانین مکانیک
انجام پذیرفت. شیمی کوانتومی قوانین مکانیک کوانتومی را در مسایل مربوط به شیمی مورد استفاده قرار می‌دهد. تأثیرات شیمی کوانتومی در تمامی زیرشاخه‌های شیمی محسوس است. شیمی‌فیزیکدانان از شیمی‌کوانتومی (با ترمودینامیک آماری) برای محاسبهٔ خواص ترمودینامیکی گازها، توضیح طیف‌های مولکولی و نیز به‌دست آوردن تجربی برخی از خواص مولکول (مانند طول و زاویه پیوندها، ممان دوقطبی، تفاوت انرژی در صورتبندی‌های متفاوت و…) استفاده می‌کنند. و در حقیقت فیزیکدان کوانتمی محسوب می‌شوند. شیمی‌آلی دانان از این علم به منظور تعیین پایداری
شیمی‌آلی دانان از این علم به منظور تعیین پایداری مولکول‌ها، محاسبهٔ حد واسط واکنش‌ها، تحقیق مکانیزم انجام واکنش‌ها، پیش‌بینی خواص آروماتیکی ترکیبات و توجیه طیف‌های NMR استفاده می‌کنند. شیمی‌تجزیه‌دانان به‌طور گسترده از روش‌های طیف‌بینی استفاده می‌کنند. فرکانس‌ها و شدت خطوط طیفی به سادگی می‌توانند با شیمی‌کوانتومی درک و توجیه شوند. موارد استفادهٔ دیگر برای آن‌ها توضیح مکانیزم واکنش‌های الکتروشیمیایی است. شیمی‌معدنی‌دان‌ها از نظریه میدان لیگاند، و روش‌های تقریبی مکانیک کوانتومی برای توجیه خواص و انتقالات
تقریبی مکانیک کوانتومی برای توجیه خواص و انتقالات الکترونی در کمپلکس‌های فلزات واسطه استفاده می‌کنند. هر چند که اندازهٔ بزرگ مولکول‌های زیستی استفاده از محاسبات کوانتومی را برای آن‌ها دشوار می‌سازد اما زیست‌شیمی‌پیشه‌ها به‌طور روزافزون از مطالعات کوانتومی بهره می‌برند. به خصوص در زمینهٔ پیوند بین آنزیم و سوبسترا و حلال‌پوشی مولکول‌های زیستی. ساختار الکترونیکی. نظریه پیوند ظرفیت. یکی از دو نظریه بنیادین مکانیک کوانتومی برای توصیف پیوند شیمیایی است. این نظریه، چگونگی درهم‌آمیزی اوربیتال‌های اتمی در یک اتم
چگونگی درهم‌آمیزی اوربیتال‌های اتمی در یک اتم مجزا را در هنگام شکل‌گیری یک مولکول بیان می‌دارد. در مقابل، نظریه اوربیتال مولکولی اوربیتال اتمی‌ها را در سراسر یک مولکول تسری می‌دهد. نظریه اوربیتال مولکولی. روشی برای مشخص‌کردن ساختار مولکولی است که در آن الکترون وابسته به یک پیوند خاص در نظر گرفته نمی‌شود، بلکه تمامی الکترونها به صورت مجموعه‌ای در تمامی مولکول در نظر گرفته می‌شود که در اثر کنش با هسته‌های اتم‌ها، در سرتاسر مولکول در حرکتند. در این تئوری، اوربیتال‌های مولکولی از اوربیتال‌های اتمی ساخته
اوربیتال‌های مولکولی از اوربیتال‌های اتمی ساخته می‌شوند و تابع موج اوربیتال مولکولی ψf به صورت سری زیر از جمع اوربیتال‌های اتمی χi نوشته می‌شود: formula_1 که در آن ضریب‌های cij نشانگر وزن هر اوربیتال اتمی، در اوربیتال مولکولی‌ست و مقدارشان با جایگذاری رابطه بالا در معادله شرودینگر و بکاربردن اصل دگرگونی به‌دست می‌آید (ببینید:روش هوکل). این روش ترکیب خطی اوربیتال‌های اتمی نام دارد. تئوری اوربیتال مولکولی را می‌توان تئوری‌ای در مقابل تئوری پیوند ظرفیت دانست. نظریه تابع چگالی. نظریه‌ای در چارچوب مکانیک
نظریه تابع چگالی. نظریه‌ای در چارچوب مکانیک کوانتومی برای بررسی ساختار الکترونی مواد در سیستم‌های بس ذره‌ای است. در این نظریه، با معرفی تابعی جهان شمول انرژی و وردش‌گیری از آن، ویژگی‌های الکترونی ماده (در اینجا چگالی الکترون) به‌دست می‌آید. این نظریه ریشه در مدل توماس-فرمی دارد، و بر پایه دو قضیهٔ هوهنبرگ-کوهن بنا شده است. توضیح پدیده‌هایی مانند نیروهای بین‌مولکولی، به ویژه نیروی واندروالسی، نوار ممنوعه در نیمه‌رساناها، انتقال بار در حالت برانگیخته و… با این روش به‌طور کامل امکان‌پذیر نیست و پژوهش برای
این روش به‌طور کامل امکان‌پذیر نیست و پژوهش برای ایجاد تغییراتی که این محدودیت‌ها را از بین ببرند ادامه دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Quantum chemistry," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Quantum_chemistry&amp;oldid=195679847 (accessed March 6, ۲۰۰۸).
لیسهٔ دریایی یکی از نرم‌تنان دریایی است. این جانور بی‌صدف از ردهٔ شکم‌پایان است و ۳ هزار گونهٔ توصیف‌شده دارد. ویژگی لیسه‌های دریایی رنگ‌های غیر عادی و ریخت‌های شگرف آن‌ها است. لیسهٔ دریایی متعلق به زیرردهٔ راست‌شکم‌پایان (Orthogastropoda) و بالاراستهٔ دگرآبششان (Heterobranchia) است. منابع. Wikipedia contributors, "Nudibranch," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Nudibranch&amp;oldid=194246145 (accessed March 6, 2008).
خَزه‌زیان (Bryozoa) جانورانی بی‌مهره کوچک و باهم‌زی هستند که معمولاً اسکلت‌هایی از جنس کلسیم کربنات می‌سازند و در ظاهر شبیه به مرجان دریایی هستند. نام دیگر برای خزه‌زیان، پرزیوگان (Polyzoa) است. خزه‌زیان پالوده‌خوارند یعنی با شاخک‌های تاج‌مانند آب را برای به‌دست آوردن غذا از صافی خود می‌گذرانند. بیش از ۴۰۰۰ گونه از خزه‌زیان شناسایی شده‌است. یک سرده (جنس) از خزه‌زیان تک‌زی است و دیگر سرده‌ها باهم‌زی. بیشتر گونه‌های دریایی از خزه‌زیان در آب‌های گرمسیری زندگی می‌کنند ولی چند گونه هم در درازگودال‌های اقیانوسی و
ولی چند گونه هم در درازگودال‌های اقیانوسی و برخی نیز در آب‌های قطبی سکونت دارند. توصیف. خزه‌زیان (به انگلیسی: Bryozoa یا Polyzoa، Ectoprocta (برون‌مُرزتباران) و در زبان عامیانه جانوران خزه‌ای) شاخه‌ای از بی‌مهرگان آب‌زی ساده هستند که تقریباً همگی در کلونی‌های بی‌حرکت زندگی می‌کنند. این جانوران معمولاً حدود نیم میلی‌متر طول دارند و دارای ساختار تغذیه‌ای ویژه‌ای به‌نام تاجیانه یا لوفوفور (تاجی از شاخک‌ها برای تغذیهٔ صافی) هستند. بیشتر گونه‌های خزه‌زیان در آب‌های گرمسیری دریایی زیست می‌کنند، اما برخی نیز در
گرمسیری دریایی زیست می‌کنند، اما برخی نیز در گودال‌های اقیانوسی و آب‌های قطبی یافت می‌شوند. خزه‌زیان به سه رده تقسیم می‌شوند: خزه‌زیان دریایی (Stenolaemata)، خزه‌زیان آب شیرین (Phylactolaemata) و خزه‌زیان عمدتاً دریایی (Gymnolaemata) که برخی از اعضای این گروه در آب لب‌شور زندگی می‌کنند. تاکنون ۵٬۸۶۹ گونهٔ زنده از این شاخه شناسایی شده‌اند. در آغاز، همهٔ خزه‌زیان از نوع تاج‌دار کلونی‌ساز بودند، اما در گذر زمان و به‌عنوان سازگاری با زیست در لابه‌لای شن‌های دریایی یا در زیستگاه‌های اعماق دریا، شکل‌های منفرد
یا در زیستگاه‌های اعماق دریا، شکل‌های منفرد نیز به‌صورت ثانویه تکامل یافتند. تاکنون گونه‌های منفرد در چهار سرده توصیف شده‌اند: ("Aethozooides"، "Aethozoon"، "Franzenella" و "Monobryozoon"). گونهٔ اخیر دارای اندامی شبیه ترازکیسه است که احتمالاً عملکرد دفعی دارد. اصطلاحات «Polyzoa» و «Bryozoa» به‌ترتیب در سال‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۳۱ معرفی شدند. کمی پس از نام‌گذاری این گروه، دسته‌ای دیگر از جانوران با ساختار تغذیه‌ای مشابه کشف شدند که ابتدا در همین گروه جای گرفتند، اما در سال ۱۸۶۹ مشخص شد که درون‌ساختاری بسیار متفاوت
در سال ۱۸۶۹ مشخص شد که درون‌ساختاری بسیار متفاوت دارند. این گروه تازه به نام "انتوپروکتا" (درون‌مُرزتباران) شناخته شد و خزه‌زیان نخستین به نام "اکتوپروکتا" (برون‌مُرزتباران) باقی ماندند. این اختلاف نظرهای واژگانی تا قرن بیستم ادامه داشت، اما امروزه اصطلاح «Bryozoa» اصطلاح پذیرفته‌شده‌تری است. کلونی‌های خزه‌زیان اشکال گوناگونی دارند، از جمله بادبزن‌مانند، بوته‌مانند یا ورقه‌مانند. هر یک از جانوران منفرد درون کلونی «زئوئید» نام دارند که به‌طور کامل مستقل نیستند. این زئوئیدها ممکن است عملکردهای گوناگون و
نیستند. این زئوئیدها ممکن است عملکردهای گوناگون و تخصصی داشته باشند. در همهٔ کلونی‌ها «خودزی‌واران» (autozooid) وجود دارند که وظیفهٔ تغذیه، دفع و انتقال مواد مغذی از طریق مجراهای گوناگون را بر عهده دارند. در برخی رده‌ها، زئوئیدهای تخصص‌یافته‌ای نیز وجود دارند، مانند ساختارهای محافظتی، مراکز پرورش تخم و ساختارهایی شبیه ریشه برای چسبیدن به سطح. ردهٔ Cheilostomata متنوع‌ترین راسته از خزه‌زیان به‌شمار می‌رود، احتمالاً به این دلیل که بیشترین تنوع در زئوئیدهای تخصصی را دارد. اعضای این گروه دارای استخوان‌بندی
تخصصی را دارد. اعضای این گروه دارای استخوان‌بندی بیرونی معدنی‌شده هستند و ورقه‌های تک‌لایه‌ای تشکیل می‌دهند که بر روی سطوح می‌خزند و برخی کلونی‌ها به‌کمک زئوئیدهای دفاعیِ خارمانند، به‌طور بسیار کند حرکت می‌کنند. هر زئوئید از دو بخش تشکیل شده است: «کیستید» که دیوارهٔ بدن را تشکیل می‌دهد و استخوان‌بندی بیرونی را ترشح می‌کند، و «پولیپید» که اندام‌های داخلی در آن جای دارند. زئوئیدها فاقد اندام‌های تخصص‌یافتهٔ دفعی هستند و زمانی که پولیپید زئوئید خودزی از مواد دفعی اشباع شود، از بین می‌رود و دیوارهٔ بدن یک
دفعی اشباع شود، از بین می‌رود و دیوارهٔ بدن یک پولیپید جایگزین تولید می‌کند. رودهٔ زئوئیدها U-شکل است، به‌گونه‌ای که دهان درون حلقهٔ شاخک‌ها و مخرج در بیرون آن قرار دارد. زئوئیدهای همهٔ گونه‌های آب شیرین دوجنس‌زا هستند. در بسیاری از گونه‌های دریایی، زئوئیدها ابتدا به‌عنوان نر عمل می‌کنند و سپس ماده می‌شوند، اما همیشه ترکیبی از زئوئیدهای نر و ماده در کلونی‌ها وجود دارد. همهٔ گونه‌ها اسپرم خود را به آب رها می‌کنند. برخی تخم را نیز به آب رها می‌کنند، در حالی‌که برخی دیگر، اسپرم را با شاخک‌های خود جذب کرده و
برخی دیگر، اسپرم را با شاخک‌های خود جذب کرده و تخم را درون بدن بارور می‌سازند. لاروهای برخی گونه‌ها دارای زردهٔ فراوان هستند، تغذیه نمی‌کنند و زود روی یک سطح مستقر می‌شوند. در حالی‌که برخی دیگر لاروهایی تولید می‌کنند که زردهٔ کمی دارند، برای چند روز شنا کرده و تغذیه می‌کنند و سپس مستقر می‌شوند. پس از استقرار، همهٔ لاروها دگرریسی (دگردیسی) شدیدی را پشت سر می‌گذارند که در آن تقریباً همهٔ بافت‌های داخلی از نو ساخته می‌شوند. گونه‌های آب شیرین همچنین استاتوبلاست تولید می‌کنند؛ یاخته‌هایی که در حالت نهفته باقی
تولید می‌کنند؛ یاخته‌هایی که در حالت نهفته باقی می‌مانند تا شرایط زیست‌محیطی مساعد شود و به این ترتیب تبار کلونی حتی در صورت نابودی کلونی مادر باقی می‌ماند. شکارچیان خزه‌زیان دریایی شامل حلزون دریایی (نودیبرانش‌ها)، ماهی‌ها، توتیاهای دریایی، عنکبوت‌های دریایی، سخت‌پوستها، کنهها و ستاره‌های دریایی هستند. خزه‌زیان آب شیرین نیز توسط حلزونها، حشرهها و ماهی‌ها شکار می‌شوند. در تایلند، بسیاری از جمعیت‌های یک گونهٔ آب شیرین به‌علت ورود یک گونهٔ حلزون غیربومی نابود شده‌اند. گونهٔ تهاجمی "Membranipora membranacea"،
شده‌اند. گونهٔ تهاجمی "Membranipora membranacea"، که رشد سریعی دارد و در سواحل شمال‌شرق و شمال‌غرب ایالات متحده یافت می‌شود، باعث کاهش شدید جنگل‌های کتانجک شده و جمعیت ماهیان و بی‌مهرگان محلی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. خزه‌زیان همچنین می‌توانند بیماری‌هایی را به مزرعه‌های پرورش ماهی و ماهیگیران منتقل کنند. ترکیبات شیمیایی استخراج‌شده از گونه‌ای از خزه‌زیان دریایی برای درمان سرطان و بیماری آلزایمر مورد بررسی قرار گرفته‌اند، اما نتایج چندان امیدوارکننده نبوده است. اسکلت‌های معدنی‌شدهٔ خزه‌زیان
نبوده است. اسکلت‌های معدنی‌شدهٔ خزه‌زیان نخستین‌بار در سنگ‌های مربوط به اوایل دور اردوویسین دیده می‌شوند، و این موضوع باعث شده‌است که این شاخه به‌عنوان واپسین شاخهٔ اصلی جانوری در رکورد سنگواره‌ها شناخته شود. از این‌رو، برخی پژوهشگران گمان می‌برند که خزه‌زیان پیش‌تر پدید آمده‌اند اما در آغاز بدون اسکلت معدنی بوده‌اند و از نظر ریخت‌شناسی با گونه‌های سنگواره‌ای و امروزی تفاوت زیادی داشته‌اند. در سال ۲۰۲۱، پژوهشی پیشنهاد کرد که سرده‌ای به‌نام "Protomelission" که از دوران کامبرین شناخته می‌شود، ممکن است
که از دوران کامبرین شناخته می‌شود، ممکن است نمونه‌ای از خزه‌زیان نخستین باشد. اما پژوهش‌های بعدی نشان دادند که این تاکسون احتمالاً یک جلبک داسی‌کلادی (dasyclad) بوده و نه خزه‌زیان. سنگواره‌های اولیه عمدتاً از گونه‌های ایستاده هستند، اما گونه‌های پوسته‌مانند به‌تدریج غلبه پیدا کرده‌اند. هنوز مشخص نیست که آیا این شاخه تک‌تبار (monophyletic) است یا نه. روابط فرگشتی خزه‌زیان با شاخه‌های دیگر نیز همچنان ناروشن است؛ بخشی به این دلیل که شجره‌نامهٔ جانوران عمدتاً بر پایهٔ شاخه‌های شناخته‌شده‌تر ساخته شده‌است.
بر پایهٔ شاخه‌های شناخته‌شده‌تر ساخته شده‌است. تحلیل‌های ریخت‌شناختی و تبارزایی مولکولی دربارهٔ نسبت خزه‌زیان با درون‌مرزتباران، و این‌که آیا باید خزه‌زیان را در کنار بازوپایان و کرم‌های نعل‌اسبی در گروه لوفوفوراتا قرار داد یا نه، و نیز این‌که آیا آن‌ها دهان‌نخستی هستند یا دهان‌دومی، همچنان با یکدیگر اختلاف دارند. توصیف. ویژگی‌های متمایزکننده. خزه‌زیان، نعل‌تنگ‌داران و بازوپایان از طریق تاجیانه که تاجی از شاخک‌های توخالی است، غذا را از آب بیرون می‌کشند (تغذیهٔ صافی). خزه‌زیان، کلونی‌هایی متشکل از
(تغذیهٔ صافی). خزه‌زیان، کلونی‌هایی متشکل از شبیه‌سازی‌شده‌ها (زئوئیدها) تشکیل می‌دهند که معمولاً حدود طول دارند. نعل‌تنگ‌داران به زئوئیدهای خزه‌زیان شباهت دارند، اما طول آن‌ها بین است و اگرچه گاهی خوشه‌ای رشد می‌کنند، ولی کلونی‌هایی از نسخه‌های شبیه‌سازی‌شده ایجاد نمی‌کنند. بازوپایان که معمولاً نزدیک‌ترین خویشاوندان خزه‌زیان و نعل‌تنگ‌داران به‌شمار می‌روند، از طریق داشتن صدف‌هایی مشابه دوکفه‌ایها متمایز می‌شوند. هر سه شاخهٔ یادشده دارای سلوم (حفرهٔ داخلی پوشیده از مزوتلیوم) هستند. برخی کلونی‌های خزه‌زیان
از مزوتلیوم) هستند. برخی کلونی‌های خزه‌زیان پوسته‌مانند که دارای استخوان‌بندی بیرونی معدنی‌شده‌اند، بسیار شبیه مرجانهای کوچک هستند. بااین‌حال، کلونی‌های خزه‌زیان از «نیا-زئوئید» (ancestrula) آغاز می‌شوند که به‌جای شکل زئوئید معمول، شکلی گرد دارد. در حالی‌که پلیپ آغازگر کلونی در مرجان‌ها همان شکل فرزندان خود را دارد و زئوئیدهای مرجانی فاقد کاواک (سلوم) و تاجیانه (لوفوفور) هستند. ریخت‌شناسی. خزه‌زیان‌ها جانورانی کلونی‌ساز هستند که از واحدهای تکرارشونده‌ای به‌نام زئوئید تشکیل شده‌اند. هر زئوئید، کپی ژنتیکی
زئوئید تشکیل شده‌اند. هر زئوئید، کپی ژنتیکی کامل از سایر زئوئیدها در همان کلونی است، اما ممکن است از نظر ساختاری و عملکردی تخصص یافته باشد. در میان انواع زئوئیدها، زئوئیدهای خودزی (autozooid) رایج‌ترین هستند که کار تغذیه و تأمین انرژی برای کلونی را انجام می‌دهند. زئوئیدهای دیگر ممکن است کارهایی چون دفاع، تولیدمثل، چسبیدن به سطح و نگهداری از تخم را بر عهده داشته باشند. هر زئوئید دو بخش اصلی دارد: کیستید (cystid): که دیوارهٔ بدن زئوئید است و استخوان‌بندی بیرونی (اگزواسکلتون) را ترشح می‌کند. پولیپید
بیرونی (اگزواسکلتون) را ترشح می‌کند. پولیپید (polypide): که شامل دستگاه گوارش، لوفوفور، اندام‌های حسی و سامانه عصبی است. دستگاه گوارش زئوئیدها U-شکل است؛ دهان در مرکز لوفوفور و مخرج بیرون آن قرار دارد. زئوئیدها معمولاً اندام دفعی تخصصی ندارند. به‌جای آن، وقتی پولیپید به‌واسطهٔ انباشت پسماند ناکارآمد شود، فرو می‌پاشد و کیستید، یک پولیپید جدید جایگزین می‌سازد. در برخی گونه‌ها، زئوئیدهای دفاعی با ساختارهایی خاردار، چنگال‌مانند یا متحرک ظاهر می‌شوند و حتی می‌توانند در خزیدن کند کلونی نیز نقش داشته باشند.
می‌توانند در خزیدن کند کلونی نیز نقش داشته باشند. زئوئیدهای کلونی از طریق منفذها و کانال‌هایی به هم متصل‌اند و مواد غذایی از زئوئیدهای خودزی به سایر زئوئیدها منتقل می‌شود. تولید مثل. بیشتر خزه‌زیان‌های آب شیرین دوجنس‌زای همزمان‌اند (یعنی هم‌زمان تخم و اسپرم تولید می‌کنند). اما در گونه‌های دریایی، زئوئیدها معمولاً در ابتدا نرند و سپس ماده می‌شوند. با این حال، کلونی‌ها اغلب ترکیبی از زئوئیدهای نر و ماده در مراحل مختلف را در خود دارند. اسپرم‌ها به داخل آب رها می‌شوند. در برخی گونه‌ها، تخم‌ها نیز در آب رها
می‌شوند. در برخی گونه‌ها، تخم‌ها نیز در آب رها می‌شوند تا در بیرون بارور شوند. اما در برخی دیگر، زئوئیدهای ماده، اسپرم را با شاخک‌های لوفوفور جذب کرده و تخم را درون بدن بارور می‌کنند. لاروهای برخی گونه‌ها دارای زردهٔ زیادند، غذا نمی‌خورند و به‌سرعت روی سطحی می‌نشینند. اما گونه‌هایی هم هستند که لاروهای آن‌ها با زردهٔ کم، برای چند روز در آب شناور می‌مانند و تغذیه می‌کنند. پس از نشست، همهٔ لاروها وارد مرحله‌ای از دگردیسی شدید می‌شوند که تقریباً همهٔ بافت‌های داخلی نابود و از نو ساخته می‌شوند. گونه‌های آب
داخلی نابود و از نو ساخته می‌شوند. گونه‌های آب شیرین همچنین ساختارهایی به‌نام استاتوبلاست تولید می‌کنند. استاتوبلاست‌ها سلول‌های مقاومی هستند که در شرایط سخت (مثلاً خشکسالی یا سرما) غیرفعال باقی می‌مانند و زمانی‌که شرایط مناسب شود، فعال شده و کلونی جدیدی می‌سازند. این سازوکار به خزه‌زیان‌ها اجازه می‌دهد که حتی اگر کلونی مادر از میان برود، تبار آن‌ها پابرجا بماند. زیستگاه و پراکندگی. خزه‌زیان‌ها در بیشتر مناطق آبی زمین یافت می‌شوند. گونه‌های دریایی در بستر دریاها، به‌ویژه در مناطق گرمسیری رایج‌اند. برخی
دریاها، به‌ویژه در مناطق گرمسیری رایج‌اند. برخی گونه‌ها در آب‌های بسیار سرد قطبی و حتی گودال‌های اقیانوسی نیز دیده شده‌اند. گونه‌های آب شیرین نیز در دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و نهرها زندگی می‌کنند و معمولاً به سطوح سختی مانند سنگ، چوب، گیاهان آب‌زی یا سطوح مصنوعی می‌چسبند. خزه‌زیان‌های دریایی می‌توانند در زیست‌بوم‌های دریایی نقش مهمی ایفا کنند، از جمله در ایجاد زیستگاه برای جانوران دیگر و تثبیت بستر. برخی گونه‌های تهاجمی، مانند "Membranipora membranacea"، به‌شدت در زیستگاه‌های بومی اختلال ایجاد کرده‌اند.
به‌شدت در زیستگاه‌های بومی اختلال ایجاد کرده‌اند. طبقه‌بندی. خزه‌زیان‌ها به‌طور سنتی به سه رده تقسیم می‌شوند: خزه‌زیان دریایی (Stenolaemata): تقریباً همهٔ اعضای این رده دریازی هستند. زئوئیدهای آن‌ها معمولاً در لوله‌های باریک، در کنار یکدیگر قرار دارند. این رده از نظر سنگواره‌ای قدمت زیادی دارد و گونه‌هایی چون فنوستولیدا (Fenestrida) را شامل می‌شود که در گذشته بسیار فراوان بوده‌اند. خزه‌زیان آب شیرین (Phylactolaemata): تنها در آب شیرین یافت می‌شوند. زئوئیدهای آن‌ها نرم‌بدن و بدون اسکلت معدنی‌اند و