payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است، همان‌طور که رسول‌الله (ص) وعده داده‌است. چون کسی که بر مسند امامت تکیه زند، در حالی که در زمان او، کسی کامل‌تر از او باشد، بر آن کامل‌تر ستم کرده و ظلم همچنان باقی است. وعده [الهی] چنین نیست، زیرا روا نیست که امام موعود ظالم باشد، و کسی که ظالم باشد و ادعای امامت کند، ظالم‌ترین ظالمان خواهد بود. بنابراین، ای مؤمنان! بر شماست مرا بشناسید، زیرا رسول‌الله (ص) فرمود: کسی که بمیرد و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهلی مرده‌است. و بر شماست محبت من، چرا که خداوند فرمود: قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ
که خداوند فرمود: قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی‏ برخی از جاهلان تصور می‌کنند که دعوی امامت من از روی حب ریاست یا گردآوری مال است، آنچنان که کافران درباره خاتم انبیاء چنین تصوری داشتند. چنین نیست، زیرا ادعای امامت من، از جانب خودم نیست، قطب اولیاء و بزرگان از آنان به من امر کرده‌اند، بلکه مجبورم کرده و با من بیعت نموده‌اند و از روی حب‌شان در راه خدا، حکم کرده‌اند. من هم قادر بر مخالفت با دستور ایشان نیستم، زیرا دستور آنان نیز از طرف خودشان نیست، بلکه از سوی خداوند
آنان نیز از طرف خودشان نیست، بلکه از سوی خداوند است، آن هم با کشف و الهام. من نمی‌توانم با آنچه خدا و رسول و بسیاری از اولیاء دستور داده‌اند مخالفت کنم. پس توکل بر خداوند کرده، امورم را به او واگذار کرده و منتظر وعده خداوند که بهترین ناصر است، هستم. محل دفن. محل دفن وی که در سولقان قرار دارد به امامزاده معروف شده‌است. در سریال مسافری از هند که در سال ۱۳۸۱ از تلویزیون ایران پخش شد به‌عنوان یکی از لوکیشن‌های سریال مورد استفاده قرار گرفت. پیوند به بیرون. سید محمد نوربخش و رد اتها م دعویٰ مهدویت
بادنجان یا بادمجان یا باتنگان، گیاهی خوراکی از تیرهٔ بادنجانیان است که یک گل هست. به نظر می‌رسد که این گیاه بومی هندوستان بوده است. این گیاه در تمام مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند. ارتفاع آن به ۴۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر نیز می‌رسد. توصیف. بادنجان گیاه ظریف پایا و گرمسیری است که اغلب به عنوان یک گیاه حساس و نیمه مقاومِ یک‌ساله در مناطق معتدل کاشته می‌شود. ساقه اغلب خاردار است. گل بادنجان به رنگ سفید تا بنفش و دارای پنج گلبرگ و پرچم‌هایی به رنگ زرد است. گیاه تا ارتفاع ۴۰ الی ۱۵۰ سانتی‌متر رشد می‌کند.
گیاه تا ارتفاع ۴۰ الی ۱۵۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. برگ‌های بزرگِ زبر و دندانه‌داری دارد که ۱۰ الی ۲۰ سانتی‌متر طول و ۵ الی ۱۰ سانتی‌متر عرض دارند. بادنجان‌های نیمه‌وحشی می‌توانند بیشتر تا ۲۲۵ سانتی‌متر رشد کنند و طول برگ آن‌ها به بیش از ۳۰ سانتی‌متر و عرض آن‌ها به ۱۵ سانتی‌متر برسد. در گیاهان وحشی (خودرو)، بادنجان کمتر از ۳ سانتی‌متر قطر دارد، اما در انواع اهلی و کشت‌شده طول میوه بسیار بزرگ‌تر و تا ۳۰ سانتی‌متر یا بیشتر است. میوه تخم‌مرغی شکل، براق و بنفش گوشتی سفید و بافتی گوشتی دارد. هنگام بریدن بادنجان،
سفید و بافتی گوشتی دارد. هنگام بریدن بادنجان، سطح بریده‌شده به‌سرعت به رنگ قهوه‌ای در می‌آید. بادنجان از نظر طبقه‌بندی گیاه‌شناسی بین سته‌ها قرار گرفته است. این گیاه دارای تخم‌های نرم و کوچک زیادی است که علی‌رغم خوردنی بودن تلخ هستند چون مانند تنباکو دارای آلکالوئید نیکوتین هستند. ریشه نام. گفته می‌شود بادمجان از زبان سانسکریت (هندی) گرفته شده است. این واژه در زبان سانسکریت به صورت «واتین جاناه» یا «باتین جاناه» به معنی «ضد باد» به کار می‌رفته که با ورود به زبان فارسی به «بادین جاناه» تبدیل شده و به تدریج
زبان فارسی به «بادین جاناه» تبدیل شده و به تدریج به «بادمجان» یا «بادنجان» تغییر یافته است. در روایت دیگری می‌گویند علت نام گذاری بادمجان این است که این گیاه تا وقتی به دمش وصل باشد می‌تواند تازه باقی بماند و به اصطلاح جان داشته باشد اما به محض کنده شدن دمش، پلاسیده می‌شود. یافته‌های ادبی، اثر نصرالله احمدی مهر تاریخچه. منشأ این گونهٔ گیاه از خانواده سیب‌زمینی است که از قدیم در آسیا وجود داشته است. نخستین متن نوشتاری شناخته‌شده در مورد بادنجان در رسالهٔ چینی دیده می‌شود که در سال ۵۴۴ کامل شده است. نام‌های
دیده می‌شود که در سال ۵۴۴ کامل شده است. نام‌های متعدد عربی و شمال آفریقایی برای این گیاه، همچنین نبودِ نام‌های یونانی و رومی باستان، نشان می‌دهد که این گیاه در اوایل قرون وسطی توسط عرب‌ها و در سراسر حوضه مدیترانه معرفی شده بود. این گیاه عضوی از خانوادهٔ سیب‌زمینی است که از قدیم در آسیا وجود داشته است. یک کتاب در زمینهٔ کشاورزی نوشته ابن العوام در سدهٔ دوازدهم در اندلس چگونگی کشت بادنجان را توصیف می‌کند. اسنادی هم در این مورد از کاتالان و اسپانیای بعد از قرون وسطی وجود دارد. تا سدهٔ شانزدهم در انگلستان
قرون وسطی وجود دارد. تا سدهٔ شانزدهم در انگلستان مطلبی در مورد بادنجان ثبت نشده است. در یک کتاب گیاه‌شناسی انگلیسی در سال ۱۵۹۷ آمده است: فولکلور. با توجه به ارتباط گیاه با سایر گونه‌های دیگر بادنجانیان، زمانی فکر می‌کردند که بسیار سمّی است. گل‌ها و برگ‌ها می‌توانند به دلیل وجود سولانین در صورت مصرف زیاد سمّی باشند. بادنجان جای خاصی در فولکلور دارد. در فولکلور سنتیِ ایتالیاییِ سدهٔ سیزدهم، بادنجان می‌تواند موجب دیوانگی شود. در مصر سدهٔ نوزدهم، گفته می‌شد: در فصل تابستان و فراوانی بادنجان، دیوانگی «رایج‌تر و
فصل تابستان و فراوانی بادنجان، دیوانگی «رایج‌تر و خشن‌تر» می‌شود. گونه‌ها. گونه گوناگونی گیاه میوه‌هایی در اندازه، شکل و رنگ‌های مختلف می‌دهند، گرچه گاهی بنفش هستند. رایج‌ترین گونه کشت‌شدهٔ گونه بادنجان در اروپا و آمریکای شمالی تخم‌مرغی‌شکل و کشیده است و ۱۲ الی ۲۵ سانتی‌متر طول و ۶ الی ۹ سانتی‌متر پهنا و پوست بنفش تیره دارد. گونه‌های گسترده‌ای از اشکال بادنجان، با اندازه‌ها و رنگ‌های مختلف در هند و دیگر نقاط آسیا رشد می‌کند. گونه‌های بزرگ‌تر با وزن بیش از یک کیلوگرم در منطقهٔ بین رودخانه‌های گنگ و یامونا
یک کیلوگرم در منطقهٔ بین رودخانه‌های گنگ و یامونا رشد می‌کنند در حالی که بادنجان‌های کوچک‌تر در جاهای دیگر یافت می‌شوند. رنگ‌های بادنجان از سفید تا زرد یا سبز، و همچنین بنفش مایل به قرمز و بنفش تیره متفاوتند. بعضی از ارقام دارای شیب رنگی سفید در ساقه، به رنگ صورتی روشن، بنفش تیره یا حتی سیاه است. گونه سبز یا بنفش با نوارهای سفید نیز وجود دارد. گونه چینی معمولاً شکل یک خیار باریک و کمی آویزان هستند. همچنین ارقام آسیایی ژاپنی کشت می‌شوند. انواع بادمجان. هر یک از گونه‌های ذکر شده در بالا، به سه رنگ سفید، بنفش
از گونه‌های ذکر شده در بالا، به سه رنگ سفید، بنفش مایل به قرمز و بنفش مایل به سیاه دیده می‌شوند. در ایران بادنجان به سه دستهٔ قلمی (قصری)، دلمه‌ای و معمولی تقسیم می‌شود. آشپزی و آماده‌سازی. بادنجان جزو غذاهای بسیاری از کشورها است. با توجه به بافت و حجم آن، گاهی به عنوان یک جایگزین گوشت در غذاهای گیاه‌خوران و دستورهای آشپزی آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. با بادنجان می‌توان کوفته قلقلی بدون گوشت درست کرد که در پاستا، رول فرانسوی یا عنوان چاشنی کنار پیش‌غذا مصرف می‌شوند. گوشت میوه همانند گوجه‌فرنگی نرم است.
می‌شوند. گوشت میوه همانند گوجه‌فرنگی نرم است. دانه‌های زیادی دارد که همانند بقیهٔ قسمت‌های گیاه نرم و خوردنی هستند. پوست آن هم قابل‌خوردن است. بادنجان را می‌توان به شیوه‌های مختلفی مانند سرخ کردن، گریل کردن، کباب کردن، پختن روی گاز و به صورت شکم‌پر مصرف کرد. بزرگ‌ترین تولیدکنندگان بادنجان در جهان. در سال ۲۰۲۱، تولید جهانی محصولات بادنجان ۵۸ میلیون تن بود. در آن سال تقریباً ۱٫۸ میلیون هکتار در جهان به کشت بادنجان اختصاص داده شد. بیش از ۶۳٪ از این محصولات تنها از چین به دست آمد. هند (۲۲ درصد از محصول کل
تنها از چین به دست آمد. هند (۲۲ درصد از محصول کل جهان)، مصر، ترکیه و اندونزی هم از تولیدکننده‌های اصلی بودند. ارزش غذایی. بادنجانِ خام از ۹۲٪ آب، ۶٪ کربوهیدرات، ۱٪ پروتئین و مقدار ناچیزی چربی تشکیل شده است. (جدول) این گیاه مقدار کمی از مواد مغذی ضروری را فراهم می‌کند، تنها منگنز دارای درصد متوسط (۱۱٪) مقدار روزانه است. در ترکیب مواد مغذی با توجه به فصل، محیط کشت (مزرعهٔ باز یا گلخانه) و ژنوتیپ تغییرات جزئی رخ می‌دهد. شیمی. رنگ ارقامی که پوست بنفش دارند به علت آنتوسیانین nasunin است. قهوه‌ای شدن گوشت
به علت آنتوسیانین nasunin است. قهوه‌ای شدن گوشت بادنجان پس از پوست کندن، مانند فراوان‌ترین ترکیب فنول در میوه، اسید کلروژنیک به دلیل اکسیداسیون پلی‌فنلها است. ترشی بادنجان. ترشی بادنجان یکی از محبوب‌ترین ترشی‌ها در میان ایرانیان و مردم خاورمیانه است که معمولاً در فصل تابستان آن را تهیه و در طول سال مصرف می‌کنند. ترشی بادنجان به روش‌های مختلفی مانند ترشی بادنجان شکم‌پر، ترشی بادنجان کبابی، ترشی لیتهٔ بادنجان و غیره و با چاشنی‌های متفاوتی تهیه می‌شود.
رضا امراللهی (زاده‌ ۱۳۲۵ یزد) استاد دانشگاه ایرانی است که باسابقه‌ترین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران می‌باشد. وی از سال‌ ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۶ رئیس سازمان انرژی اتمی ایران و معاون رئیس‌جمهور برای بیش از ۱۶ سال بوده‌است. وی رئیس دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ قائم‌مقام وزیر نیرو بود. امراللهی از خیرین مدرسه‌ساز در استان‌های محروم کشور و از پیش‌گامان ساخت مدرسه در شهرهای یزد و زاهدان می‌باشد. وی در مقطعی نامزد ریاست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز بوده‌است. او در زمره شاگردان مصطفی چمران و از
نیز بوده‌است. او در زمره شاگردان مصطفی چمران و از یاران او در ستاد جنگ‌های نامنظم بود. زندگی‌نامه. رضا امرالهی در ۱۳۲۵ در یزد متولد شد. پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی دردبستان عطار و دوره متوسطه دردبیرستان خوارزمی، کارشناسی فیزیک را از دانشگاه ملی ایران، کارشناسی ارشد مهندسی برق را از دانشگاه لامار آمریکا، مدرک دوره مهندسی هسته‌ای از مرکز تحقیقات هسته‌ای مل در بلژیک و دکترای فیزیک پلاسما را از دانشگاه پاریس دریافت نمود. (۱۳۷۳) وی پس از سال ۱۳۵۹ مسئولیت‌های متعددی درسازمان انرژی اتمی ایران پذیرفت و نیز در
متعددی درسازمان انرژی اتمی ایران پذیرفت و نیز در دانشگاه صنعتی امیرکبیر و خواجه نصیرالدین طوسی به تدریس پرداخت. تحصیلات رسمی و حرفه‌ای. امرالهی تحصیلات دوره ابتدایی را در دبستان شیخ عطار و دوره متوسطه را در دبیرستان خوارزمی سپری کرد. پس از گذراندن کارشناسی فیزیک در دانشگاه ملی (شهید بهشتی) (۱۳۵۰–۱۳۴۷) کارشناسی ارشد مهندسی برق هسته‌ای از دانشگاه لامار آمریکا (۱۳۵۵–۱۳۵۲)، گذراندن دوره مهندسی هسته‌ای در مرکز تحقیقات هسته‌ای مول در بلژیک (۱۳۵۷–۱۳۵۶)، دکتری فیزیک پلاسما در دانشگاه پاریس ۴ در فرانسه (۱۳۷۳–۱۳۷۰)
پلاسما در دانشگاه پاریس ۴ در فرانسه (۱۳۷۳–۱۳۷۰) رادر همان زمانی که مسئولیت سازمان انرژی اتمی را به عهده داشت، دریافت نمود. وقایع میانسالی. امرالهی درسالهای ۱۳۵۵–۱۳۵۳ در دانشگاه لامار آمریکا، درسالهای ۱۳۵۷–۱۳۵۶ در مرکز تحقیقات هسته‌ای مول در بلژیک و بین سال‌های ۱۳۷۳–۱۳۷۰ در دانشگاه پاریس مشغول به تحصیل بوده‌است. وی از سال ۱۳۵۹ نیز مسوولیت‌های متعددی را درسازمان انرژی اتمی ایران و نیز تدریس دردانشگاه‌های صنعتی امیرکبیر و خواجه نصیرالدین طوسی رابرعهده داشته‌است. مشاغل و سمت‌های مورد تصدی. امرالهی مناصب
مشاغل و سمت‌های مورد تصدی. امرالهی مناصب گوناگونی را از سال ۱۳۵۹ تاکنون داشته‌است: فعالیت‌های آموزشی. رضا امرالهی بین سال‌های ۱۳۷۶–۱۳۶۴ عضو هیئت علمی گروه فیزیک دانشگاه امیر کبیر و از آن پس عضو هیئت علمی گروه فیزیک دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی است. رضا امراللهی رئیس دانشکده مهندسی فیزیک و انرژی دانشگاه امیرکبیر است. او همچنین دورهٔ دکترا را در دانشکده مهندسی هسته‌ای و فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران راه‌اندازی کرد. او به همراه برخی از مسئولین رشتهٔ مهندسی انرژی را در مقطع کارشناسی در وزارت علوم
مهندسی انرژی را در مقطع کارشناسی در وزارت علوم تصویب کرد. این رشته از سال ۱۳۹۴ اولین ورودی‌ها را در دانشگاه صنعتی امیرکبیر پذیرفت. امراللهی همچنین کتاب باریکه الکترونی در مگنترون با کاتد سرد که در واقع رساله ی دکتری مصطفی چمران در دانشگاه برکلی است را ترجمه و منتشر کرده است. پروژه تحقیقاتی. دکتر رضا امرالهی مدیریت یک پروژه برای تولید انرژی پاک را در دانشگاه امیر کبیر برعهده دارد.این پروژه منجر به ساخت ماشینی به نام توکامک البرز گردیده است .این ماشین مولد پلاسماست به طور کامل در ایران طراحی و ساخته شده است.
به طور کامل در ایران طراحی و ساخته شده است. شاگردان. بسیاری از فارغ التحصیلان رشتة فیزیک و مهندسی هسته‌ای دانشگاه صنعتی امیرکبیر (بین سال‌های ۱۳۹۲–۱۳۶۴) و دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی از ۱۳۷۶ تا کنون، شاگردان رضا امرالهی به‌شمار می‌روند. چگونگی عرضه آثار. امرالهی علاوه بر ارائه بیش از صد مقاله علمی به دو زبان فارسی و انگلیسی و نیز ارائه چندین گزارش پژوهشی، هفت کتاب علمی ـ پژوهشی درزمینه‌های تخصصی خود منتشر و ترجمه کرده‌است.
دانشگاه سیستان و بلوچستان دانشگاه مادر و قطب علمی منطقه جنوب شرق ایران می‌باشد که یکی از مجهزترین دانشگاه‌های سراسر کشور است. این دانشگاه فعالیت خود را از سال ۱۳۵۳-۱۳۵۴ تحت عنوان «دانشگاه بلوچستان» آغاز کرد. سپس در سال ۱۳۶۲ نام دانشگاه از «دانشگاه بلوچستان» به «دانشگاه سیستان و بلوچستان» تغییر پیدا کرد. تاریخچه. دانشگاه سیستان و بلوچستان در سال ۱۳۵۳ ابتدا به عنوان دانشسرای عالی وابسته به دانشگاه تربيت معلم تهران با ۱۵۰ نفر دانشجو در رشته‌های دبيری تاريخ، جغرافيا، زبان انگليسی، زبان و ادبيات فارسی، فيزيک،
زبان انگليسی، زبان و ادبيات فارسی، فيزيک، شيمی و رياضی شروع به کار کرد. در سال ۱۳۶۸ شورای گسترش آموزش عالی با استقلال دانشسرای عالی موافقت اصولی نمود و نام آن به دانشگاه تربيت معلم زاهدان تغيير يافت.. در سال ۱۳۷۰ به دنبال مصوبه شورای گسترش آموزش عالی مبنی بر ادغام دانشگاه‌های تربيت معلم شهرستان‌ها در دانشگاه‌های محلی، دانشگاه تربيت معلم زاهدان در دانشکده شهید نیکبخت ادغام و عنوان دانشگاه سيستان و بلوچستان بر آن نهاده شد. رشته‌های علوم انسانی در سال ۱۳۷۰ دانشکده ادبيات و علوم انسانی را تشکيل دادند در سال
ادبيات و علوم انسانی را تشکيل دادند در سال ۱۳۷۸ رشته باستان‌شناسی به رشته های دانشکده افزوده شد. از سال ۱۳۷۸ به بعد کارشناسی ارشد رشته های ، زبان شناسی همگانی، تاريخ ،زبان و ادبيات فارسی ، و باستان‌شناسی تأسيس شد، همچنين در سال ۱۳۸۴ کارشناسی و در سال ۱۳۸۷ کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبيات عربی و در سال ۱۳۸۵ گروه علوم اجتماعی با گرايش مردم شناسی به اين دانشکده اضافه گرديده است. در سال ۱۳۸۸ دکتری رشته زبان و ادبيات فارسی و كارشناسی رشته علوم اجتماعی گرايش پژوهشگری و در سال ۱۳۹۰ دكتری زبانشناسی و دكتری باستان
و در سال ۱۳۹۰ دكتری زبانشناسی و دكتری باستان شناسی به رشته های موجود اضافه شد. دانشگاه سیستان و بلوچستان. بر اساس اسناد سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در سال 1362 نام دانشگاه از «دانشگاه بلوچستان» به «دانشگاه سیستان و بلوچستان» تغییر یافت. سپس در سال‌های ۱۳۶۵و ۱۳۶۸ به ترتیب دانشکده‌های علوم پایه و کشاورزی زابل شروع به کار نمود. سرانجام در سال۱۳۷۰ پیرو مصوبهٔ شورای گسترش آموزش عالی مبنی بر ادغام دانشگاه‌های تربیت معلم شهرستان‌ها در دانشگاه‌های محلی، دانشگاه تربیت معلم زاهدان با دارا بودن بیش از ۲۰۰۰
تربیت معلم زاهدان با دارا بودن بیش از ۲۰۰۰ دانشجو در ۹ رشته/ گرایش با دانشگاه سیستان و بلوچستان ادغام شد. رشته‌های علوم پایه دانشگاه تربیت معلم زاهدان به دانشکده علوم دانشگاه سیستان و بلوچستان پیوستند و رشته‌های علوم انسانی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی را تشکیل دادند. یکی از افتخارات این دانشگاه در طول مدت فعالیتش ایجاد شاخص‌ها و توانمندی‌های لازم در جهت ایجاد دانشگاه‌های مستقل زابل و دریانوردی و علوم دریایی چابهار است، به طوری که در سال ۱۳۷۷ دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی زابل و در سال ۱۳۸۱ دانشکده
کشاورزی و منابع طبیعی زابل و در سال ۱۳۸۱ دانشکده دریانوردی و علوم دریای چابهار به عنوان «دانشگاه زابل»، و «مرکز آموزش عالی دریانوردی و علوم دریایی چابهار» مستقل شدند. تعداد رشته. رشته / گرایش‌های این دانشگاه در حال حاضر در مقاطع مختلف روزانه، شبانه جمعاً ۱۶۵رشته گرایش است که از این تعداد۵۰ رشته / گرایش در مقطع کارشناسی ارشد ۱۹ رشته گرایش در مقطع دکتری است. دانشکده‌ها. این دانشگاه دارای ۱۲ دانشکده، یک مرکز آموزش عالی و ۵ پژوهشکده و یک مجتمع آموزشی به شرح زیر است: تعداد دانشجویان. تعداد دانشجویان این دانشگاه
است: تعداد دانشجویان. تعداد دانشجویان این دانشگاه در مقاطع مختلف تحصیلی شامل کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری بیش از ۱۷ هزار نفر و تعداد دانش آموزان در مقاطع مختلف نزدیک به۲۰۰۰۰ نفر است. این دانشگاه دارای هیئت امناء مستقل است و با توجه به احراز شاخص‌های لازم جهت ایجاد هیئت ممیزه مستقل، از طرف وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در سال ۱۳۸۴ هیئت ممیزه مستقل این دانشگاه نیز تأسیس شد. فارغ التحصیلان برجسته. لازم است ذکر شود که پروفسور آرین قلی پور عضو هیئت علمی تمام وقت دانشگاه تهران و مؤلف کتاب‌های بسیاری
تمام وقت دانشگاه تهران و مؤلف کتاب‌های بسیاری در حوزه مدیریت و چهره برجسته این رشته از فارغ التحصیلان دانشگاه سیستان و بلوچستان می‌باشد. دکتر آیدین شیشه گران مبتکر چندین روش جدید تاثیرگذار هوش مصنوعی از فارغ التحصیلان این دانشگاه است که هم اکنون استاد دانشگاه IU دانشگاه بین المللی علوم کاربردی آلمان می باشد. همچنین دکتر علی غفاری نژاد عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت، دکتر رضا طهماسبی عضو هیات علمی مدیریت دانشگاه تهران و پروفسور اصغر افشار جهانشاهی استاد دانشکده بازرگانی مکزیک از فارغ التحصیلان این دانشگاه
بازرگانی مکزیک از فارغ التحصیلان این دانشگاه هستند. استادان نامدار. این دانشگاه در رشته‌های مختلف علوم پایه، مهندسی و علوم انسانی از استادان مختلفی برخورداراست که بعضی از اعضای هیئت علمی آن به مرتبه استادی بعضی به دانشیاری نایل شده‌اند. می‌توان از استادان به نام این دانشگاه به پروفسور احمد اکبری /پروفسور عظیمی/ پروفسور علی اکبر گلچین/ پروفسور رحمت‌الله لشکری پور / دکتر غلامرضا رضایی /مرحوم پروفسور خشنودی/پروفسور آتشی و دیگر استادان به نام دیگر و همچنین استادان مدعو به نام که مشغول تدریس در این دانشگاه
استادان مدعو به نام که مشغول تدریس در این دانشگاه هستند نیز می‌توان به دکتر رضا تهرانی (استاد مدیریت دانشگاه تهران به عنوان استاد مدعو دانشگاه)/ دکتر بهلول علیجانی (چهره برجسته جغرافیا و استاد مدعو دانشگاه) و پروفسور یزدی فر از دانشگاه شیفلد در رشته حسابداری نیز اشاره کرد. رتبه. این دانشگاه در آخرین رتبه بندی ISC در رتبه دوازدهمین دانشگاه برتر ایران قرار گرفته است. در سال ۱۳۸۴ براساس ۲۶ شاخص تعیین شده از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از دانشگاه «در حال توسعه» به دانشگاه «توسعه‌یافته» ارتقا یافت و این
توسعه» به دانشگاه «توسعه‌یافته» ارتقا یافت و این امر موجب ترقی رتبه دانشگاه شد. در حال حاضر دانشگاه سیستان و بلوچستان از نظر تشکیلاتی جزو دانشگاه‌های ردیف (الف) دانشگاه‌های کشور است. فعالیت‌های بین‌المللی. این دانشگاه در عرصه فعالیت‌های بین‌المللی توانسته است اقدامات زیر را به انجام برساند: سرود رسمی دانشگاه. از بلندای قاف کوه خدا / تا ستیغ آتشفشان تفتان می ترواد انوار سبز روشنی/ بر جبین دانشگاه سیستان و بلوچستان از شکوه دیرینه تو سربلند / میهن شکفته در بر شهیدان در پناه قرآن طره زد چو گل از کرانه امید /
شهیدان در پناه قرآن طره زد چو گل از کرانه امید / سرزمین دریا تباران ای ایران
ایل زعفرانلو نام یکی از ایل‌های کُرد کرمانج ایران و ایلی کوچ‌نشین که به‌تازگی یکجانشین شده در استان آذربایجان غربی، خراسان رضوی و مناطقی از عراق و ترکیه است. برخی از مهم‌ترین ایل‌های زعفرانلو عبارتند از: باچوانلو، میلانلو، ورانلو، کاویانلو ،قهرمانلو و ... . سکونتگاه. این ایل در شمال خاوری شاهین‌دژ و روستاهای پیرامون، خراسان، و بخش‌هایی از ترکیه و عراق می‌نشینند. ولی در زمان سلجوقیان تنها در ترکیه و عراق بسر می‌برده‌اند. گفته می‌شود که خاستگاه اصلی آنها کردستان کشور عثمانی بود و این ایل پیش از کوچ، بخشی از
کشور عثمانی بود و این ایل پیش از کوچ، بخشی از ایل چَمُشگَزَک بود. شماری از این ایل در زمان صفویه به آذربایجان و شماری دیگر برای دفع یورش‌های ازبکان، به خراسان کوچ داده شدند. خراسان. در گذشته بیشتر زعفرانلوهای خراسان کوچنده بودند و به‌تازگی در قوچان، درگز، کلات، فاروج، شیروان، بجنورد، چناران، مشهد و اسفراین ساکن هستند. آذربایجان. طایفه زاخورانی در شهرستان شاهین دژ استان آذربایجان غربی و در حدود هزار خانوار در روستاهای الی بالتا، کران، قزل قیه سفلی، قزل قیه وسطی، قزل قیه علیا، میراجل، اوزن سفلی، اوزان علیا،
قزل قیه علیا، میراجل، اوزن سفلی، اوزان علیا، چپو، قوزلوی علیا، قوزلوی سفلی، کوسه ،دمیرچی، توپ آغاج، قالقانلو، احمدبیگ، آشتی بلاغ، قینرجه، و ... در شهرستان شاهین دژ به سر می‌برند. تیره‌های دیگری از این ایل در روستاهایی همچون قره‌گنای علیا ، قره گنای وسطی ، و قره گنای سفلی ، امیرآباد ، آغجه ریش ، و یاربلاغی و ... و ماهنشان زنجان( روستاهای چپر، انجمن ، قلعه چایی و ... ) نیز پراکنده اند. تیره موصولانلو که به لهجه خاص خود تکلم دارند و در روستاهای قوزلجه، قره زاغ، اوتاقلو، قلعه قورینه، خانقلی، دولانقر، اوچ دره
اوتاقلو، قلعه قورینه، خانقلی، دولانقر، اوچ دره در شهرستان شاهین دژ، روستاهای آرپاچای، خضر گوران علیا (عربشاه) و روستاهای گویجه قلعه ، قزل قلعه موصلانلو پراکنده شدند. این تیره از ترکیه شهر باتمن به آذربایجان و مناطق شاهین دژ ، تکاب و چاراویماق مهاجرت نموده‌اند. همچنین این تیره به ساپان یا یا ساپانلو نیز معروف است که دلیل انتساب آن این است که ییلاق آنها قبل از ورود به آذربایجان در دامنه کوه سیپان ( کوه سبحان در کشور ترکیه) واقع بود. ترکیه. در شهرستان چمشگزک یا نواحی مرزی میان ترکیه، سوریه و عراق و پیرامون
یا نواحی مرزی میان ترکیه، سوریه و عراق و پیرامون زندگی می‌کنند، قلمرو امرای چمشگزک در زمان رستم بیگ به اوج خودش میرسد به گونه‌ای که بدلیسی در کتاب شرف نامه تعداد قلعه‌های تحت حاکمیت چمشگزک‌ها را ۳۲ قلعه ذکر کرده است. دیر زعفران در استان ماردین یکی از این نواحی می‌تواند به‌شمار رود. لهجه کرمانجهای علوی در نواحی آدی یامان ، ارزنجان و سیواس شباهت بسیار زیادی به لهجه زاخورانی شاهیندژ دارد و به احتمال زیاد خاستگاه اولیه زاخورانی ها این مناطق بوده است. زبان و مذهب. به زبان کردی کرمانجی تکلم میکنند و دارای مذهب
به زبان کردی کرمانجی تکلم میکنند و دارای مذهب شیعه و دوازده امامی‌اند که در ترکیه علوی خوانده می‌شوند. شخصیت ها. فرهاد خان توپکانلو امیر توکل کامبوزیا محمد‌حسین‌ خان زعفرانلو امیر‌ گونه خان رضا قلی خان ممش خان رشید خان
کوه شهباز، کوهی از رشته‌کوه راستوند واقع در کوه‌های زاگرس است. این کوه در ۴۰ کیلومتری اراک مرکز استان مرکزی و در ۶ کیلومتری شرق شازند در روستای سورانه قرار دارد. ارتفاع دقیق این کوه طبق نقشه های مقیاس 1.25000 سازمان نقشه برداری کشور، 3390 متر است و بعد از دومیر دومین قله بلند استان مرکزی است . صعود. راه دسترسی برای صعود به قله شهباز ابتدا استان مرکزی سپس شهرستان شازند در فاصله ۳۵ کیلومتری و روستای سورانه ۶ کیلومتری شازند است. مسیرهای صعود. دول حشرت علی۱. مسیر شمالی (پرترددترین و معمول‌ترین مسیر): روستای
مسیر شمالی (پرترددترین و معمول‌ترین مسیر): روستای سورانه امامزاده عبدالله. در نزدیکی امام‌زاده چشمه اب دائمی وجود دارد که می‌توان آب مورد نیاز را تهیه نمود چرا که در طول مسیر تا قله آب وجود ندارد مگر در فصلی که برف در ارتفاعات وجود داشته باشد. مدت زمان مورد نیاز جهت رسیدن به پناهگاه ۱٫۵ تا ۲ ساعت کوهپیمایی مفید است. این پناهگاه فاقد آب است و ظرفیت خواب ان ۱۰–۱۲ نفر است. مسیر پناهگاه تا قله روی یالی سنگی و شیبدار تا قله ادامه می‌یابد. در زمستان برای صعود در برخی از قسمت‌ها احتیاج به طناب است. البته برای
در برخی از قسمت‌ها احتیاج به طناب است. البته برای تیم‌های فنی و با تجربه این امر احتیاجی نیست. مسیر شمالی دارای یک راه فرعی است که به پناهگاه منتهی نمی‌شود و از کف دره (با نام محلی دره قیله به معنای گود و عمیق) به سمت قله ادامه پیدا می‌کند که برای صعود زمستانی بهتر است (در صورتی که بارش جدید در منطقه نیامده باشد) چرا که شیب زیاد باعث ایجاد بهمن و برفکوبی سنگین می‌شود. ۲. مسیر جنوبی: روبروی روستای عضدیه، اردوگاه امیرکبیر. برای دسترسی به مسیر جنوبی از شازند به سمت نور آباد حرکت کرده تا به تابلوی اردوگاه
به سمت نور آباد حرکت کرده تا به تابلوی اردوگاه امیرکبیر رسیده که در سمت چپ جاده واقع شده است. حدود ۲ کیلومتر جاده آسفالت را طی کرده تا به اردوگاه فرهنگی تربیتی آموزش و پرورش در صورت هماهنگی وارد شده یا از جاده خاکی کنار اردوگاه استفاده کرد تا به دامنه جنوبی شهباز رسید. از اینجا می‌توان از چند مسیر مختلف صعود کرد. یک مسیر با نام بومی گِرِو به گردنه می‌رسد که روی خط‌الرأس قرار دارد و می‌توان قله سرو و شهباز را صعود کرد و چند مسیر نیز با سنگ‌چین در طول مسیر مشخص شده‌اند که دارای سختی و شیب زیاد است. ۳. مسیر
شده‌اند که دارای سختی و شیب زیاد است. ۳. مسیر غربی خط‌الرأس (شازند): مبدأ صعود، شهرستان شازند و جنب اداره آموزش و پرورش است. پس از یک ساعت به پناهگاه رسیده که در نزدیکی خط‌الرأس قرار دارد. در واقع این پناهگاه را می‌توان ابتدای خط‌الرأس شهباز دانست. این پناهگاه دارای ظرفیت ۱۵ نفر است و آب ندارد. از آنجا می‌توان تمام مسیر خط‌الرأس را مشاهده کرد. مسیر قله برج و سپس قله علیخانی و بعد شهباز، در انتهای خط‌الرأس در فصل زمستان به همراه داشتن ابزار به خصوص طناب نیاز است. ۴. مسیر فرعی شمالی (دره قیله) پناهگاه‌ها. ۱-
است. ۴. مسیر فرعی شمالی (دره قیله) پناهگاه‌ها. ۱- جانپناه شمالی: ارتفاع ۲۸۰۰ متری، وسعت بنا: ۱۸ متر مربع، تاریخ ساخت: ۱۳۶۳ توسط هیئت کوهنوردی استان مرکزی ۲- پناهگاه غربی: ابتدای خط‌الرأس، ارتفاع ۲۳۰۰ متری، وسعت بنا: ۱۵ متر مربع، تاریخ ساخت: ۱۳۸۷ توسط تعدادی از کوهنوردان شازند
سفیدخانی (ارتفاع ۳۱۱۸ متر) کوهی است واقع در رشته‌کوه راسوند غرب اراک در استان مرکزی ایران. خانی در فارسی به معنای چشمه است. غار سفید خانی یکی از غارهای واقع در استان مرکزی می‌باشد که در ۱۸ کیلومتری جنوب شهر اراک و در کوه سفید خانی قرار دارد. از آنجا که برف فراوانی بر فراز این کوه می‌نشیند و حتی در تابستان نیز در برخی قسمت‌های کوه سفید خانی برف مشاهده می‌شود به آن سفید خانی گفته می‌شود. در دامنه‌های این رشته کوه، چشمه‌های فراوانی دیده می‌شود که مشهورترین آن، چشمه چپقلی نام دارد. یکی از زیبایی‌های غار سفید
چشمه چپقلی نام دارد. یکی از زیبایی‌های غار سفید خانی وجود دود کش جن می‌باشد که در دهانه غار به صورت تنوره باز قرار دارد. همچنین این غار مملو از استالاکتیت‌های فراوانی می‌باشد که بر زیبایی غار افزوده است. در این منطقه که جنوب شرق روستای سفید خانی می‌باشد، دو غار وجود دارد. یکی از این غارها را تنها با ابزار فنی می‌توان پیمود زیرا که دارای یک یا دو حلقه چاه طبیعی می‌باشد و برای فرود به داخل آن احتیاج به امکانات لازم است. غاری که در نزدیکی دودکش جن است، بدون استفاده از ابزار فنی قابل دسترسی می‌باشد اما در درون
از ابزار فنی قابل دسترسی می‌باشد اما در درون غار گودال آبی وجود دارد که دارای عمق ۱٫۵ متر می‌باشد اما به صورت ناگهانی عمق آن افزایش می‌یابد؛ پس دقت کنید که وارد این گودال آب نشوید به ویژه در فصل بهار که مقدار آب آن بیشتر نیز می‌گردد.
هیلی لورن کیلینگ (زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۸۸) که به طور حرفه‌ای با نام هیلی بنت شناخته می‌شود، بازیگر آمریکایی است. بنت اولین فیلم خود را در رمانتیک کمدی "موسیقی و ترانه" (۲۰۰۷) در نقش یک ستاره پاپ تجربه کرد. او چندین ترانه را برای این فیلم، از جمله: «لذت بودا» و «راه بازگشت به عشق» اجرا کرد. بخش‌هایی از ترانه‌های «ورود به شهر غنیمت‌ها» و «کوبیدن» در سکانس کنسرت این فیلم نیز شنیده شد. ترانه «شکست ناپذیر» نیز تنها در تیتراژ پایانی فیلم شنیده می‌شود و فقط یک و نیم دقیقه طول دارد. در سال ۲۰۰۷، او قرار دادی را با ۵۵۰