payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به عنوان بنیانگذار بکجه اشاره می کنند و برخی از محققان معتقدند که «گوته» در واقع به گوی به عنوان بنیانگذار واقعی پادشاهی اشاره می‌کند. حکومت. پادشاه گوی به طور کلی به مرکزیت پادشاهی بکجه، تمرکز قدرت سلطنتی و پایه‌گذاری ساختار دولتی نسبت داده می‌شود. او بلافاصله پس از به دست گرفتن تاج و تخت، یک دفتر مرکزی نظامی برای مهار استقلال قبایل منطقه‌ای تأسیس کرد. "سامگوک ساگی" همچنین ثبت می‌کند که درسال ۲۶۰ میلادی، او یک بوروکراسی مرکزی متشکل از شش وزیر (به نام جواویونگ)، شانزده سطح رتبه و یک کد لباس ایجاد کرد،
شانزده سطح رتبه و یک کد لباس ایجاد کرد، اگرچه ممکن است سیستم کامل پس از سلطنت او تکمیل شده باشد. گفته می‌شود که او درسال ۲۶۲ میلادی مقرراتی را علیه رشوه وضع کرده است که مقامات فاسد را ملزم به بازپرداخت سه برابر رشوه می کند. وی همچنین دستور کشت زمین های کشاورزی جنوب پایتخت را صادر کرد. درسال ۲۶۶ میلادی پادشاه سربازانی را برای حمله به دژ بونگسان شیلا اعزام کرد. جیکسون ارباب دژ، ۲۰۰ نفر از نیرومندترین نیروهای خود را رهبری کرد و آنها را شکست داد. او بار دیگر در سالهای ۲۷۲، ۲۷۸ و ۲۸۴ میلادی به شیلا حمله کرد. در
سالهای ۲۷۲، ۲۷۸ و ۲۸۴ میلادی به شیلا حمله کرد. در حمله سال ۲۷۸ میلادی، سپاهیان او دژ گوگوک را محاصره کردند.. روابط خارجی. بکجه تحت حکومت گوی، کنترل منطقه رودخانه هان را گسترش داد و بر دولت‌های باقی مانده ماهان، یک کنفدراسیون آزاد در جنوب غربی شبه‌جزیره کره، برتری دائمی یافت. او همچنین به مرزهای غربی شیلا حمله کرد. بکجه حالت دفاعی خود را در برابر چینی ها به حالت تهاجمی تغییر داد. پادشاه گوی به فرمانداری لیلانگ تحت کنترل چین و فرمانداری دایفنگ حمله کرد زمانی که چینی ها حمله‌ای را علیه منطقه رودخانه هان برای
که چینی ها حمله‌ای را علیه منطقه رودخانه هان برای برهم زدن و جلوگیری از قدرت در حال ظهور بکجه آغاز کردند. درسال ۲۴۶ میلادی، طبق گفته سامگوک ساگی کره‌ای و سانگوژی چینی، بکجه با حمله به فرمانداری‌های دایفنگ و لیلانگ به جنگ با سائو وی رفت و «گونگ ژون» فرماندار دایفنگ کشته شد. با این حال، از ترس اینکه وی ممکن است ضد حمله‌ای را آغاز کند، پادشاه گوی به سرعت با بازگرداندن اسیران خود برای صلح شکایت کرد. در بهار سال ۲۸۶ میلادی پادشاه گوی سفیرانی را برای صلح به شیلا فرستاد و در زمستان همان سال پادشاه درگذشت.
پادشاه چوگو ()، (سلطنت: ۱۶۶~۲۱۴ میلادی)؛ پنجمین پادشاه بکجه، یکی پادشاهی از میان سه پادشاهی کره و پسر چهارمین پادشاه بکجه، پادشاه گه‌رو بود. پیش‌زمینه. طبق مجموعه تاریخی سامگوک ساگی، او پسر پادشاه پیشین، پادشاه گه‌رو بود. او پس از مرگ پادشاه گه‌رو درسال ۱۶۶ میلادی که سی و نهمین سال سلطنت پادشاه گه‌رو بود به پادشاهی رسید. روابط میان بکجه و دیگر پادشاهی کره‌ای، شیلا پس از اینکه پادشاه گه‌رو درسال ۱۶۵ میلادی به «گیلسون» خائن از شیلا پناه برد، کمی قبل از اینکه چوگو تاج و تخت را بدست بگیر، خصمانه شده بود. سلطنت.
تاج و تخت را بدست بگیر، خصمانه شده بود. سلطنت. چوگو درسال ۱۶۷ میلادی حمله به شیلا را آغاز کرد و دو دژ را تصرف کرد، اما شیلایی‌ها او و ارتشش را بیرون کردند. چوگو جنگ دیگری (۱۸۸–۱۹۰) علیه شیلا انجام داد و چندین دز (دژ های موسان، گویانگ، وونسان هیانگ و یوگو) را تصرف کرد. درسال ۲۰۴ میلادی یوچا را نابود کرد. او همچنین دژ‌های جدیدی از جمله قلعه جوکهیون و سادو را در قلمرو تصرف‌شده ساخت و مردم را درسال ۲۱۰ میلادی در آنجا اسکان داد و همچنین نبردهایی در اطراف کوه‌های سوبک رخ داد. درسال ۲۱۴ میلادی، او علیه مالگال
سوبک رخ داد. درسال ۲۱۴ میلادی، او علیه مالگال جنگید. او ۱٫۰۰۰ سرباز را رهبری کرد تا دژ سوکمون مالگال را تصرف کنند، اما مالگال در منطقه سولچون بکجه ضدحمله کرد. در ژوئیه ۲۱۴ میلادی شیلا نیز به بکجه حمله کرد و دژ ساهیون را تصرف کرد. سامگوک ساگی: ۱۶۷ میلادی، پاییز، ماه هفتم. سربازان مخفیانه به دو دز در ناحیه غربی سیلا حمله کردند. او ۱٫۰۰۰ مرد و زن را اسیر کرد و سپس بازگشت. ماه هشتم، پادشاه شیلا ایلگیلکان هیونگسون را در راس ۲۰٫۰۰۰ سرباز اعزام کرد و به چندین دژ در شرق بکجه حمله کرد. پادشاه شیلا همچنین شخصاً
دژ در شرق بکجه حمله کرد. پادشاه شیلا همچنین شخصاً ۸٫۰۰۰ سواره نظام با روحیه را رهبری کرد و هیونگسون را همراهی کرد. هنگامی که پادشاه بکجه تشخیص داد که دفع حمله شیلا غیرممکن است تا رود هان پیش رفتند و آنچه را که قبلاً غارت شده بود پس داد. ۱۷۰ میلادی، بهار، ماه سوم. در آخرین روز ماه، خورشیدگرفتگی رخ داد. زمستان، ماه دهم. نیروهایی برای حمله به مرز شیلا اعزام شدند. ۱۸۶ میلادی، زمستان، ماه دهم. هیچ ابری نبود اما رعد و برق بود. یک دنباله دار در شمال غربی دیده شد. بعد از ۲۰ روز ناپدید شد. ۱۸۷ میلادی، بهار، ماه
بعد از ۲۰ روز ناپدید شد. ۱۸۷ میلادی، بهار، ماه پنجم. چاه های پایتخت و رودخانه هان همگی خشک شده بودند. ۱۸۸ میلادی، بهار، ماه دوم. تعمیرات گسترده ای در کاخ انجام شد. نیروها برای حمله به دژ موسان ()؛ در شیلا اعزام شدند. ۱۸۹ میلادی، بهار، ماه چهارم. در روز اول ماه خورشید گرفتگی رخ داد. پاییز، ماه هفتم. سربازان بکجه با شیلا در گویانگ جنگیدند. آنها شکست خوردند و بیش از ۵۰۰ نفر کشته شدند. ۱۹۰ میلادی، بهار، ماه هشتم. سربازان برای حمله به منطقه ونسان در غرب شیلا اعزام شدند. پیشروی کردند و دژژ بوگوک را محاصره کردند.
شدند. پیشروی کردند و دژژ بوگوک را محاصره کردند. ژنرال گودو از شیلا سپس ۵۰۰ سرباز سوار را برای عقب راندن آنها رهبری کرد، بنابراین نیروهای بکجه تظاهر به عقب نشینی کردند. گودو آنها را تا دژ واسان ()؛ تعقیب کرد، جایی که سربازان برگشتند و نبرد کردند و پیروزی بزرگی به دست آوردند. ۱۹۱ میلادی، پاییز، ماه نهم. چیوگی (نوعی دنباله دار) در صورت فلکی شاخ و گولت دیده شد. ۱۹۹ میلادی، پاییز، ماه هفتم. زمین‌لرزه رخ داد و نیروها برای حمله به مرز شیلا اعزام شدند. ۲۰۴ میلادی، پاییز، ماه هفتم. نیروهایی برای حمله به دژ یوچا در
پاییز، ماه هفتم. نیروهایی برای حمله به دژ یوچا در شیلا اعزام شدند و آن را غارت کردند. آنها ارباب دژ، «سولبو» را کشتند. نه‌هه پادشاه شیلا، خشمگین شد و به ایبولکان ریوم دستور داد تا ژنرال شود و شش اسکادران از نیروهای با روحیه را هدایت کند تا بیایند و به دژ ساهیون در بکجه حمله کنند. زمستان، ماه دهم. یک دنباله دار در چاه شرقی دیده شد. ۲۰۵ میلادی، پاییز، ماه هفتم. زهره با ماه تقاطع یافت. ۲۰۸ میلادی، پاییز. به دلیل ملخ و خشکسالی، محصولات به بلوغ نرسیدند. دزدی های زیادی رخ داد، اما شاه آنها را دلداری داد. ۲۰۹
های زیادی رخ داد، اما شاه آنها را دلداری داد. ۲۰۹ میلادی، زمستان، ماه دهم. طوفانی بود که درختان را ریشه‌کن کرد. ۲۱۰ میلادی، بهار، ماه دوم. دو دژ جوکهیون و سادو ساخته شد و ساکنان شرق به آنجا منتقل شدند. زمستان، ماه دهم. مالگال آمد و به دژ سادو حمله کرد اما نتوانست آن را تصرف کند. آنها دروازه دژ را آتش زدند و سپس فرار کردند. ۲۱۱ میلادی، پاییز، ماه هشتم. در جنوب کشور ملخ به محصولات زراعی آسیب رساند و مردم از گرسنگی مردند. ۲۱۲ میلادی، تابستان، ماه ششم. در آخرین روز ماه، خورشید گرفتگی رخ داد. ۲۱۳ میلادی، پاییز،
روز ماه، خورشید گرفتگی رخ داد. ۲۱۳ میلادی، پاییز، ماه هفتم. در ناحیه غربی مردی به نام هوهو یک گوزن سفید را گرفت و به پادشاه تقدیم کرد. پادشاه آن را به فال نیک گرفت و ۱۰۰ سنگ غلات به او داد. ۲۱۴ میلادی، پاییز، ماه نهم. پادشاه به جینگوا از ناحیه شمالی دستور داد که ۱٫۰۰۰ سرباز را برای حمله و تصرف دژ سوکمون مالگال رهبری کند. در زمستان سواره نظام قدرتمند مالگال آمد و حمله کرد و تا رود سول رسید. در اواخر سال پادشاه درگذشت. میراث. گفته می شود هشتمین پادشاه بکجه، پادشاه گوی برادر کوچکتر پادشاه چوگو است. سیزدهمین
پادشاه گوی برادر کوچکتر پادشاه چوگو است. سیزدهمین پادشاه گون‌چوگو نیز ظاهراً نام «چوگو» را برای تأکید بر نسب خود پس از یک رقابت طولانی بین دو جناح سلطنتی انتخاب کرد.
پادشاه اویجا (زاده ۵۹۹ میلادی و درگذشت ۶۶۰ میلادی) (هانگول:의자왕، هانجا:義慈王) سی و یکمین و آخرین پادشاه بکجه یک پادشاهی از میان سه پادشاهی کره بود. او همچنین خواهرزاده ملکه سون‌دوک از شیلا بود. او وقتی قدرت را در دست گرفت، که از طرف نیروهای چینی سلسله تانگ و شیلا تهدید می‌شد. او در سال‌های ۶۴۱ تا ۶۶۰ میلادی حکومت کرد. در زمان سلطنت وی امپراتوری شمالی گوگوریو که تحت کنترل ژنرالی به نام یون گه‌سومون بود. مقاومت جانانه‌ای را علیه شیلا و تانگ انجام داد. شیلا در پاسخ در نهایت تبدیل به متحد نزدیک سلسلهٔ چینی تانگ شد
در نهایت تبدیل به متحد نزدیک سلسلهٔ چینی تانگ شد و این موضوع سبب ایجاد تهدید برای بکجه در مرکز شد. بر اساس سامگوک ساگی وی پسر ارشد پادشاه مو بود. بر اساس یک افسانه در سامگوک یوسا؛ مو رعیتی از بکجه بود که با شاهزاده‌خانم سون‌هوا، سومین دختر پادشاه جین‌پیونگ از شیلا ازدواج کرده بود (فرضیهٔ مادر و فرزندی اویجا و سون‌هوا)؛ اما این موضوع به عنوان یک واقعهٔ تاریخی صحیح در نظر گرفته نمی‌شود، زیرا به دلیل کشف مدارکی بحث‌برانگیز در ژانویه سال ۲۰۰۹، نشان می‌دهد مادر پادشاه اویجا ملکه ساتک دختر وزیر ساتک جوک‌دوک است.
اویجا ملکه ساتک دختر وزیر ساتک جوک‌دوک است. اویجا در ماه ژانویه سال ۶۳۲ به عنوان ولیعهد منصوب شد و بعد از مرگ پدرش در سال ۶۴۱ پادشاه شد. فرمانروا اویجا به ژنرال گی‌بک، که یکی از بزرگ‌ترین فرماندهان بکجه بود بخاطر پیروزی‌های پی در پی او به او حسادت می‌کرد و به او شک داشت که گی‌بک خیانت کند و چند سال او را به مناطق مرزی دور افتاده فرستاد و همین باعث شد که قدرت بکجه کم شود و قلعه‌هایی که گی‌بک گرفته بود را یکی یکی از دست بدهد. حکومت. وی در ابتدا با سلسلهٔ چینی تانگ روابط دوستانه ای داشت بعد از مدتی اویجا به
تانگ روابط دوستانه ای داشت بعد از مدتی اویجا به منظور حمله به شیلا با گوگوریو متحد شد. در سال ۶۴۲ او نبردی را علیه شیلا ترتیب داد و در حدود ۴۰ دژ را از این کشور تصرف کرد. او همچنین نیروهایی شامل ده هزار سرباز را به منظور تصرف «دژ دایا» از شیلا فرستاد. در کش و قوس این نبرد دختر و داماد کیم چون‌چو کشته شدند. سال بعد با همراهی گوگوریو؛ بکجه مجدداً به شیلا حمله کرد و سعی نمود تا مسیرهای دیپلماتیک آن را با تانگ قطع کند. زمانی که نیروی‌های شیلا و تانگ در سال ۶۴۵ به گوگوریو حمله نمودند؛ او به شیلا حمله نمود و ۷
به گوگوریو حمله نمودند؛ او به شیلا حمله نمود و ۷ قلعه از آن را تصرف نمود. باکجه و گوگوریو در سال ۶۵۵ مرز شمالی شیلا را مورد هجوم قرار دادند. در کتاب سامگوک ساگی آمده است که او پسر بزرگ پادشاه مو بوده است و پس از مرگ او در سال ۶۴۱ میلادی به قدرت رسید در سال اول حکومت، او روابط خود را با شیلا به خوبی حفظ کرد تا از جنگ دوری کند اما چیزی که مشکوک بود اینست که او در اولین سال حکومتش ۲ بار برای دیدار پادشاه یونگ‌نیو به گوگوریو رفت. دو ماه بعد از آخرین دیدار آن‌ها در اوایل سال ۶۴۲ میلادی باکجه به کمک گوگوریو به
در اوایل سال ۶۴۲ میلادی باکجه به کمک گوگوریو به شیلا حمله کرد. در سال ۶۶۰ میلادی با حملهٔ نیروهای تانگ - شیلا باکجه علی‌رغم تلاش‌های ژنرال گی‌بک نابود شد و اویجا به تانگ برده شده و در آنجا درگذشت و ۸ سال بعد نیروهای تانگ و شیلا، گوگوریو را نیز نابود کردند. او جوان عاقلی بود که در زمان ولیعهدی سیاست‌های خوبی به خرج داد اما پس از رسیدن به سلطنت با سیاست‌های نادرست، استفاده از وزیران نالایق و تبعید ژنرال گی‌بک باعث شد باکجه در بدترین شرایط قرار گیرد و ۱۳۰/۰۰۰ نفر از ارتش قدرتمند تانگ به فرمادهی سو دینگ‌فانگ و
از ارتش قدرتمند تانگ به فرمادهی سو دینگ‌فانگ و ۵۰/۰۰۰ نفر از ارتش شیلا به فرماندهی کیم یوشین قلعهٔ سابی را تسخیر کردند و در نتیجه بکجه از تاریخ محو شد.
اگوئیبانا("Agüeybaná")ی یکم و اگوئیبانای دوم (مرگ ۱۵۱۰ و ۱۵۱۱) فرماندهان قبیلهٔ سرخ‌پوست تائینو در پورتو ریکوی کنونی در زمان رسیدن اسپانیاییان بدان سرزمین در ۱۴۹۳ بودند. اگوئیبانا به معنای "خورشید بزرگ" است. در پورتو ریکو اگوئیبانا ستوده می‌شود و جاها و ترانه‌هایی به افتخار او نام‌گذاری و سروده شده‌اند. سرگذشت. در ۱۵۰۸ اگویئبانای یکم در برابر کشورگشای اسپانیایی خوان پونسه د لئون تشریفات ویژهٔ پذیرایی به جای آورد و پیمان دوستی بست. د لئون هم مادر رئیس را به کیش مسیحیت درآورد. مهمان‌نوازی اگوئیبانا گشودن
به کیش مسیحیت درآورد. مهمان‌نوازی اگوئیبانا گشودن جزیره را برای اسپانیاییان آسان نمود. همچنین اگوئیبانا د لئون را تا هیسپانیولا نیز همراهی نمود. البته دوستی میان تائینوها و اسپانیاییان پایدار نماند، چه که به زودی کشورگشایان بومیان را به بردگی و کار به زور در معدن‌های طلا واداشتند. در ۱۵۱۰ اگوئینابا مرد و برادرش اگوئیبانای دوم جایش را گرفت. در آن زمان سرخ‌پوستان می‌انگاشتند که اسپانیایی‌ها خدایانند. اگویبانای دوم در اینباره به شک افتاد. پس به دستیاری یکی دیگر از سران قبیله‌های سرخ‌پوست دست به آزمایشی زد. یک
از سران قبیله‌های سرخ‌پوست دست به آزمایشی زد. یک اسپانیایی را به کشتن دادند و هنگامی که به پیکرش نگریستند دانستند که زنده نخواهد شد، پس خدا نیست. یافتن این نکته که این کشورگشایان خدا نیستند شورش را بر ایشان آسان می‌نمود. سرانجام در پی درگیری‌های پراکنده د لئون به جنگ با اگوویبانای دوم و مردانش پرداخت. سرخ‌پوستان تاب نبرد در برابر اسلحه‌های گرم نیروهای اسپانیایی را نداشتند پس شکست خوردند و خود اگوئیبانا هم در میدان جنگ کشته شد. منابع. Wikipedia contributors، "Agüeybaná and Agüeybaná II،" Wikipedia, The Free
"Agüeybaná and Agüeybaná II،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Agüeybaná_and_Agüeybaná_II&amp;oldid=308543842 (accessed August 17, 2009).
توزیع و رشد جمعیت:جمعیت در سراسر جهان به صورت کاملاً نا منظمی پراکنده شده‌است. بیش از یک چهارم خشکی‌های جهان خالی از سکنه‌است یا تراکم جمعیت بسیار پایینی دارد. حداقل یک چهارم مناطق جهان نیز دارای جمعیتی با تراکم ۱۰ نفر در کیلومتر و بیشتر می‌باشد. عمده تمرکز جمعیت در این نواحی به شرق آسیا و شبه قاره هند و اروپا تعلق دارد که بیش از نیمی از جمعیت جهان را در خود جای داده‌اند، چین و هند که در نقشهٔ جمعیت خود نمایی می‌کنند مجموعاً حدود دو پنجم جمعیت جهان را به خود اختصاص داده‌اند. در خلال نیمه دوم قرن بیستم،
خود اختصاص داده‌اند. در خلال نیمه دوم قرن بیستم، جمعیت جهان با رشدی فزاینده و بیش از هر زمانی افزایش یافته‌است. در حالی که تا سال ۱۸۰۴ جمعیت جهان هیچ گاه به مرز یک میلیارد نفر نرسیده بود. ۱۲۳ سال طول کشید تا در سال ۱۹۲۷ این میزان به دو میلیارد نفر برسد. سپس در عرض ۳۳ سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۰ به سه میلیارد نفر و ۱۴ سال بعد به ۴ میلیارد و ۱۳ سال بعد به ۵ میلیارد و در سال ۱۹۹۹ از حد ۶ میلیارد نیز بیشتر شد. با این حال پیش بینی می‌شود که تا سال ۲۰۵۰ حدود ۳ میلیارد نفر به این عدد اضافه شود. از سال ۱۹۵۰ رشد جمعیت
نفر به این عدد اضافه شود. از سال ۱۹۵۰ رشد جمعیت به صورتی کاملاً نابرابر در قاره‌های جهان توزیع شده‌است. در حالی که تعداد جمعیت در طی ۵۰ سال گذشته به شدت افزایش یافته‌است و به طور مثال در نواحی توسعه نیافته، به ویژه جنوب و جنوب شرقی آسیا، تا ۸۹ درصد بر میزان جمعیت افزوده شده، جمعیت کشورها ی اروپایی تقریباً ثابت مانده‌است و نسبت افراد مسن و سالخورده به سرعت در این کشور رو به افزایش است. اگر چه چین و هند به تنهایی بیش از یک سوم جمعیت جهان را به خود اختصاص داده‌اند. اما بیشترین میزان رشد جمعیت متعلق به کشورهای
اما بیشترین میزان رشد جمعیت متعلق به کشورهای نیمه صحرایی آفریقا است. آخرین داده‌های آماری در مورد رشد جمعیت کشورها حاکی از ادامه تقابل بین کشورهای پیشرفته و توسعه نیافته‌است. رشد سالانه یک و نیم درصد یا بیشتر در کشورهای آمریکای لاتین، افریقا و نیمه جنوبی آسیا کاملاً عادی است. تعدادی از کشورها نیز از مرز سه درصد گذشته‌اند که اگر به همین ترتیب ادامه پیدا کند جمعیت آنها در طی ۲۳ سال به دو برابر خواهد رسید.
مهدی غضنفری خوانساری (زادهٔ ۱۲ بهمن ۱۳۳۹ الیگودرز) استاد دانشگاه و مدیر اجرایی اهل ایران است که از سال ۱۴۰۰ رئیس صندوق توسعه ملی می‌باشد وی پیش از این نخستین وزیر صمت بوده است. وی وزیر صنعت، معدن و تجارت در دولت دوم محمود احمدی‌نژاد نیز بوده‌است. او همچنین عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران نیز می‌باشد. غضنفری از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳ رئیس دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت ایران بود و از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ در سمت معاون وزیر بازرگانی و رئیس‌کل سازمان توسعه تجارت مشغول به کار بود. وی در شهریور ۱۴۰۳ به
تجارت مشغول به کار بود. وی در شهریور ۱۴۰۳ به مسعود پزشکیان پیشنهاد کرد که کنسولگری سفارت آمریکا در تهران را بازگشایی نماید و اشغال سفارت آمریکا را متأثر از تفکرات حزب توده قلمداد کرد. تحصیلات. وی مدرک دکترای خود را در سال ۱۳۷۵ در رشته مهندسی صنایع-برنامه‌ریزی تولید از دانشگاه نیو ساوت ولز، سیدنی، استرالیا اخذ کرد. موضوع پایان‌نامه وی برنامه‌ریزی تولید سلسله مراتبی با اهداف چندگانه تحت شرایط نااطمینانی بود. او هم چنین دارای مدرک کارشناسی ارشد و کارشناسی مهندسی صنایع از دانشگاه‌های صنعتی امیرکبیر و دانشگاه
صنایع از دانشگاه‌های صنعتی امیرکبیر و دانشگاه علم و صنعت ایران است. وزارت. مهدی غضنفری در روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۸، توسط محمود احمدی‌نژاد به عنوان وزیر پیشنهادی دولت برای وزارت بازرگانی به مجلس شورای اسلامی معرفی و در روز ۱۲ شهریور همان سال از مجموع ۲۸۶ رأی گرفته شده، با ۱۵۸ رأی موافق، ۹۱ رأی مخالف و ۳۷ رأی ممتنع موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس برای وزارت بازرگانی شد. غضنفری بعد از ادغام دو وزارت‌خانه بازرگانی و صنایع و معادن از سوی احمدی‌نژاد به‌عنوان وزیر پیشنهادی صنعت، معدن و تجارت معرفی شد و وی در
وزیر پیشنهادی صنعت، معدن و تجارت معرفی شد و وی در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۹۰ با ۲۱۸ رأی موافق، ۲۰ رأی مخالف و ۷ رأی ممتنع وزیر صنعت، معدن و تجارت شد.
جاثلیق عنوانی است که برای رهبر ارشد کلیسایی خاص به‌ویژه در شاخه‌های مسیحیت شرقی بکار می‌رود. در فارسی به رهبر ارشد کلیسای ارمنه نیز جاثلیق گفته می‌شود. مقام‌های کلیسایی. مقام‌های کلیسایی در سرزمین‌های شرقی به ترتیب مقام عبارت اند از:
پادشاه گوسو ، (سلطنت:۲۱۴~۲۳۴ میلادی)؛ ششمین پادشاه بکجه یک پادشاهی از میان سه پادشاهی کره و پسر بزرگ پنجمین پادشاه بکجه یعنی پادشاه چوگو بود. پیش‌زمینه. او پسر ارشد پنجمین پادشاه بکجه پادشاه چوگو بود. او پس از مرگ پادشاه چوگو درسال ۲۱۴ میلادی که چهل و نهمین سال سلطنت او بود به پادشاهی رسید. سامگوک ساگی می‌نویسد که "او هفت فوت قد و در قدرتش استثنایی بود". سلطنت. حتی با فرض دقیق بودن تاریخ‌های ذکر شده در کتاب "سامگوک ساگی" آمده است در زمان حکومت او بکجه بسیار ضعیف بود و بیشتر شبیه یک حکومت قبیله‌ای بود بود تا
بود و بیشتر شبیه یک حکومت قبیله‌ای بود بود تا یک پادشاهی. درسال ۲۱۶ میلادی، او بر نیروهای مالگال در دژ سادو پیروز شد و درسال ۲۲۲ میلادی، نیروی ۵٫۰۰۰ نفری شیلا، دیگر پادشاهی کره‌ای را نابود کرد. با این حال، سامگوک ساگی بسیاری از شکست های بکجه را در برابر مالگال و شیلا و همچنین بلایای طبیعی در پایان سلطنت گوسو ثبت می کند. سامگوک ساگی: میراث. پس از مرگ پادشاه گوسو، پسر بزرگ او سابان برای مدت کوتاهی هفتمین پادشاه بکجه شد. سابان توسط بویو گوی که به عنوان برادر پادشاه چوگو در "سامگوک ساگی" گزارش شده بود، از
پادشاه چوگو در "سامگوک ساگی" گزارش شده بود، از سلطنت خلع شد، اما دانشمندان مدرن معتقدند که از یک خط سلطنتی رقیب است. نشان دهنده ادامه رقابت بین دو خط، پسر دوم گوسو یازدهمین پادشاه بیریو شد، و نام چهاردهمین پادشاه گون‌گوسو نشان دهنده تبار از نسل گوسو است.
فینیاس گِیج سرکارگر راه‌آهن بود که شهرتش به خاطر جان به در بردن از حادثه‌ای است که در آن یک میله بزرگ آهنی در سرش فرومی‌رود و یک یا هر دو لوب پیشانی مغزش را نابود می‌کند. هرچند که زنده می‌ماند و به زندگی خود ادامه می‌دهد، اما این آسیب دیدگی روی شخصیت او تأثیر می‌گذارد به طوری که دوستانش می‌گفتند که او دیگر گِیج نیست. فینیاس گِیج شاید اولین نمونه‌ای بود که نشان داد آسیب دیدگی قسمت مشخصی از مغز می‌تواند روی شخصیت، اخلاق و رفتار انسان تأثیر بگذارد. زندگی. حادثه. در ۱۳ سپتامبر ۱۸۴۸، فینیاس گِیج ۲۵ ساله، سرکارگر
در ۱۳ سپتامبر ۱۸۴۸، فینیاس گِیج ۲۵ ساله، سرکارگر گروهی بود که مشغول تخریب صخره‌ها بودند تا مسیر را برای عبور خط آهن آماده کنند. یکی از مسئولیت‌های گیج این بود که در سوراخی که در صخره ایجاده شده، باروت بریزد، فتیله‌گذاری کند، روی آن شن بریزد و سپس با سنبه بکوبد تا فشرده شود. اما هنگام کوبیدن، احتمالاً به این خاطر که شن نریخته بود، باروت منفجر می‌شود و سنبه آهنی سرش را می‌شکافد. گیج چند دقیقه بعد قادر به صحبت کردن بود و تقریباً بدون کمک می‌توانست راه برود و سفر ۳–۴ مایلی به بیمارستان را در گاری بنشیند. گیج
سفر ۳–۴ مایلی به بیمارستان را در گاری بنشیند. گیج مدتی به خاطر عفونت حاصل از نوعی قارچ به حالت کما رفت، اما بعد بهبود پیدا کرد. آینده و سفرها. تا ۲۵ نوامبر (۱۰هفته بعد از حادثه) گیج به اندازه کافی توان داشت تا به خانه والدینش در لبنون نیوهمپشایر برگردد. او این مسیر را با قطار طی کرد. در آن زمان کاملاً ضعیف و لاغر… سست و بچگانه بود، اما تا اواخر دسامبر از نظر ذهنی و جسمی رو به بهبودی رفت. تا فوریه ۱۸۴۹ توانست در مسائل مرتبط با اسب‌ها و طویله کمک کوچکی بکند. وقتی نوبت به خیش زنی رسید (حوالی می یا ژوئن) به
وقتی نوبت به خیش زنی رسید (حوالی می یا ژوئن) به خوبی می‌توانست نیمی از روز را کار کند. در آگوست، مادرش به یک پزشک گفت که بنظر می‌رسد حافظه اش بهتر شده ولی نه در حدی که یک غریبه متوجه شود. آسیب‌ها و تغیر خلق. گیج ممکن است اولین موردی باشد که نقش مغز در تعیین شخصیت را مطرح کرد و اینکه آسیب به بخش‌های خاصی از مغز ممکن است باعث تغییرات شخصیتی خاصی شود، اما تعیین ماهیت، وسعت و مدت این تغییرات دشوار بوده است. فقط تعداد انگشت‌شماری از منابع اطلاعات مستقیمی در مورد وضعیت گیج (قبل یا بعد از حادثه) ارائه می‌دهند،
وضعیت گیج (قبل یا بعد از حادثه) ارائه می‌دهند، تغییرات ذهنی منتشر شده پس از مرگ او بسیار چشمگیرتر از هر چیزی بود که در زمان حیات او گزارش شده بود، و منابع کمی در مورد دوره‌های زندگی گیج که توصیفات مختلف آنها از او (که از نظر سطح ضمنی اختلال عملکردی بسیار متفاوت هستند) قرار است به آنها اعمال شود، صریح هستند.هارلو (که به گفته‌ی روانشناس مالکوم مک‌میلان، «عملاً تنها منبع اطلاعات ما» در مورد گیج است) گیج پیش از حادثه را سخت‌کوش، مسئولیت‌پذیر و «محبوب» در میان افراد تحت امرش توصیف کرد، چرا که کارفرمایانش او را
تحت امرش توصیف کرد، چرا که کارفرمایانش او را «کارآمدترین و توانمندترین سرکارگر در محل کارشان» می‌دانستند؛ او همچنین با دقت اشاره کرد که به نظر می‌رسد حافظه و هوش عمومی گیج پس از حادثه، به جز هذیان‌هایی که در چند روز اول از خود نشان داد، هیچ آسیبی ندیده است. با این وجود، همین کارفرمایان، پس از حادثه گیج، «تغییر در ذهن او را چنان قابل توجه دانستند که نتوانستند دوباره جایش را به او بدهند»: به نظر می‌رسد تعادل یا توازن، به اصطلاح، بین قوای فکری و تمایلات حیوانی او از بین رفته است. او دمدمی مزاج، بی‌احترام،
او از بین رفته است. او دمدمی مزاج، بی‌احترام، گاهی اوقات در رکیک‌ترین ناسزاها (که قبلاً عادت او نبود) غرق می‌شود، احترام کمی برای همنوعان خود قائل است، در صورت تضاد با خواسته‌هایش، از خویشتن‌داری یا نصیحت بی‌صبر است، گاهی اوقات لجباز، اما دمدمی مزاج و مردد است و نقشه‌های زیادی برای عملیات آینده می‌کشد که به محض برنامه‌ریزی، به نوبت رها می‌شوند و به سراغ طرح‌های دیگری می‌روند که عملی‌تر به نظر می‌رسند. او که از نظر ظرفیت فکری و تجلیاتش کودک است، شور و شوق حیوانی یک مرد قوی را دارد. قبل از آسیب‌دیدگی‌اش،
حیوانی یک مرد قوی را دارد. قبل از آسیب‌دیدگی‌اش، اگرچه در مدارس آموزش ندیده بود، اما ذهنی متعادل داشت و کسانی که او را می‌شناختند، او را به عنوان یک تاجر زیرک و باهوش، بسیار پرانرژی و پیگیر در اجرای تمام برنامه‌های عملیاتی‌اش می‌شناختند. در این زمینه، ذهن او به طور اساسی تغییر کرده بود، آنقدر قاطعانه که دوستان و آشنایانش می‌گفتند که او "دیگر گیج" نیست!. این توصیف (که به گفته‌ی کوتوویکز «اکنون به طور معمول نقل می‌شود») از مشاهدات هارلو است که اندکی پس از حادثه ثبت شده است، اما هارلو - شاید به دلیل تردید در
ثبت شده است، اما هارلو - شاید به دلیل تردید در توصیف منفی بیمارش در زمان حیاتش، انتشار آن را تا سال ۱۸۶۸، پس از مرگ گیج و ارائه «آنچه که ما بسیار مشتاق دیدنش بودیم» (همانطور که هارلو جمجمه گیج را اینگونه توصیف می‌کرد) به تعویق انداخت. در این میان، گزارش هارلو در سال ۱۸۴۸، که درست زمانی منتشر شد که گیج در حال خروج از دوران نقاهت خود بود، صرفاً به علائم روانی اشاره داشت: تظاهرات ذهنی بیمار را به اطلاع‌رسانی‌های آینده موکول می‌کنم. فکر می‌کنم این مورد... برای فیزیولوژیست روشنفکر و فیلسوف روشنفکر بسیار جالب
فیزیولوژیست روشنفکر و فیلسوف روشنفکر بسیار جالب است. اما پس از آنکه بیگلو گیج را «کاملاً بهبود یافته از نظر قوای جسمی و ذهنی» و تنها با «اختلال ناچیز در عملکرد» توصیف کرد، در مجله جمجمه‌شناسی آمریکا پاسخی مبنی بر اینکه هیچ تفاوتی در تظاهرات ذهنی او پس از بهبودی وجود نداشته است را نادرست خواند... او زننده، بی‌حرمت، زمخت و رکیک بود، به حدی که برخورد با او برای افراد شریف غیرقابل تحمل بود. در آوریل ۱۸۴۹، گیج به کوندیش بازگشت و به دیدن هارلو رفت. هارلآان متوجه کوری (و افتادگی پلک) چشم چپ گیج، زخمی بزرگ روی شد.
(و افتادگی پلک) چشم چپ گیج، زخمی بزرگ روی شد. نیم چ صورت گیج تاحدودی فلج بود. ازنظر جسمی سالم بود و بنظر هارلو، او ب. سرش درد نمی‌کرد ولی می‌گفت حس عجیبی دارد که قادر به توصیفش نیست. اگرچه یک سال بعد بعضی از این ضعف‌ها هم چنان پابرجا بودند، هارلو نوشت «از نظ، در طی ۴ سال بعد از حادثه، روند بهبودی کامل شد». منابع. Wikipedia contributors, "Phineas Gage," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed February 20, 2011).
صادق خلیلیان (زادهٔ ۱۳۳۸ در اهواز) سیاستمدار و مدرس دانشگاه ایرانی است که در دولت دهم سمت وزیر جهاد کشاورزی را برعهده داشت. او همچنین عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس است. خلیلیان در دولت سیزدهم به مدّت نزدیک به یکسال و نیم از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱ سمت استاندار خوزستان را برعهده داشت. او در دولت نهم از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ معاون برنامه‌ریزی وزیر جهاد کشاورزی بود. او دانش‌آموختهٔ کارشناسی مهندسی خاکشناسی از دانشگاه چمران اهواز و دکترای اقتصاد منابع طبیعی از دانشگاه تربیت مدرس است و فعالیت شغلی خود را در جهاد سازندگی آغاز
است و فعالیت شغلی خود را در جهاد سازندگی آغاز کرده‌است. وزارت جهاد کشاورزی. در روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۸، با ارایهٔ پیشنهاد وزارت او توسط محمود احمدی‌نژاد به مجلس شورای اسلامی، این پیشنهاد به رأی گذاشته شد و از مجموع ۲۸۶ رأی گرفته شده، با ۲۰۰ رأی موافق، ۳۲رأی ممتنع، ۵۴ رأی مخالف موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس وزیر جهاد کشاورزی شد. انتخابات ریاست‌جمهوری. صادق خلیلیان در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲، آخرین روز ثبت‌نام انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) با حضور در ستاد انتخابات وزارت کشور نام‌نویسی کرد. وی همچنین در
انتخابات وزارت کشور نام‌نویسی کرد. وی همچنین در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶) نیز ثبت‌نام کرد ولی در هر دو دوره انصراف داد. خلیلیان پس از انصراف در سال ۱۳۹۲ اعلام کرد که این انصراف در جهت حمایت از فرد خاصی نیست. وی در سال ۱۳۹۶ با صدور اطلاعیه‌ای از سید ابراهیم رئیسی حمایت کرد. او برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ نیز با شعار انتخاباتی «دولت نگاه نو و تحول اساسی» اعلام نامزدی کرده‌بود. وی همچنین در روز یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۴۰۳ با حضور در وزارت کشور برای انتخابات ریاست‌جمهوری دوره چهاردهم ثبت‌نام کرد.
انتخابات ریاست‌جمهوری دوره چهاردهم ثبت‌نام کرد. استانداری خوزستان. صادق خلیلیان در تاریخ ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ در جلسه هیئت دولت به ریاست سید ابراهیم رئیسی، با رأی اعتماد وزیران دولت سیزدهم به سمت استاندار خوزستان انتخاب شد.