payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انتخاب می‌شد، در آوریل ۱۹۴۲ آغاز شد و از ژوئیه به‌طور منظم برگزار می‌شد. پایپر می‌نویسد که این نشان‌دهندهٔ افزایش نیاز آلمان به نیروی کار بود. کسانی که برای کار غیرمناسب شناخته می‌شدند، بدون ثبت‌نام به عنوان زندانی، در اتاق گاز کشته می‌شدند. در مورد تعداد یهودیانی که در آشویتس ۱ در اتاق گاز کشته شدند نیز اختلاف نظر وجود دارد. پری براد، در کتاب "SS-Unterscharführer" نوشت که «انتقال‌داده‌شدگان بعد از حمل و نقل در کورهٔ آشویتس [۱] ناپدید می‌شدند». در نظر فیلیپ مولر، یکی از "زوندرکماندو"های آشویتس ۱، ده‌ها
مولر، یکی از "زوندرکماندو"های آشویتس ۱، ده‌ها هزار یهودی از فرانسه، هلند، اسلواکی، سیلزی علیا و یوگسلاوی کشته شدند، همچنین از گتوی ترزینشتات، چیخانوف، و گروتنو. در مقابل ژان-کلود پرساک برآورد کرده است که حداکثر ۱۰٬۰۰۰ نفر در آشویتس ۱ کشته شدند. آخرین زندانیان که در آنجا در دسامبر ۱۹۴۲ کشته شدند، حدود ۴۰۰ نفر از اعضای "Sonderkommando" آشویتس ۲ بودند که مجبور به حفاری و سوزاندن باقی‌ماندهٔ گورهای دسته‌جمعی آن کمپ شدند که بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ جسد در آن‌ها دفن بود. آشویتس ۲-بیرکناو. ساخت‌وساز. پس از بازدید از آشویتس
۲-بیرکناو. ساخت‌وساز. پس از بازدید از آشویتس ۱ در مارس ۱۹۴۱، به نظر می‌رسد که هاینریش هیملر دستور گسترش اردوگاه را صادر کرده است، اگرچه پیتر هایز اشاره می‌کند که در ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۴۱، مقاومت لهستانی به دولت در تبعید لهستان در لندن گزارش داد: «اردوگاه کار اجباری آشویتس … در حال حاضر می‌تواند حدود ۷٬۰۰۰ زندانی را در خود جای دهد، و قرار است بازسازی شود تا حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر را در خود جای دهد». ساخت آشویتس۲-بیرکناو—که در نقشه‌ها به‌عنوان "Kriegsgefangenenlager" (اردگاه اسیران جنگی) نام‌گذاری شده بود—در اکتبر ۱۹۴۱
اسیران جنگی) نام‌گذاری شده بود—در اکتبر ۱۹۴۱ در بریژینکا، حدود سه کیلومتر دورتر از آشویتس ۱، آغاز شد. طرح اولیه این بود که آشویتس ۲ شامل چهار بخش (Bauabschnitte I–IV) باشد که هرکدام شامل شش زیراردوگاه (BIIa–BIIf) با دروازه‌ها و حصارهای خود باشند. دو بخش اول تکمیل شدند (بخش BI ابتدا اردوگاه قرنطینه بود)، اما ساخت بخش BIII در ۱۹۴۳ آغاز شد و در آوریل ۱۹۴۴ متوقف شد، و طرح بخش BIV رها شد. کارل بیشاف معمار، رئیس ساخت‌وساز بود. بر اساس بودجهٔ اولیهٔ ۸٫۹ میلیون مارک رایش، طرح‌های او پیش‌بینی می‌کرد که هر پادگان
رایش، طرح‌های او پیش‌بینی می‌کرد که هر پادگان ۵۵۰ زندانی را در خود جای دهد، اما بعدها این تعداد را به ۷۴۴ نفر برای هر پادگان تغییر داد، که به این معنا بود که اردوگاه می‌توانست ۱۲۵٬۰۰۰ نفر را به‌جای ۹۷٬۰۰۰ نفر در خود جای دهد. ۱۷۴ پادگان وجود داشت، هرکدام با ابعاد ، که به ۶۲ بخش تقسیم شده بودند. بخش‌ها به «آشیانه‌ها» تقسیم شدند که ابتدا برای سه زندانی و بعدها برای چهار نفر طراحی شده بودند. با فضای شخصی برای خواب و قرار دادن هرگونه وسایل موجود، زندانیان از «حداقل فضایی که برای ادامهٔ حیات نیاز داشتند» محروم
فضایی که برای ادامهٔ حیات نیاز داشتند» محروم بودند، همان‌طور که روبرت-جان ون پلِت نوشت. زندانیان مجبور بودند در پادگان‌ها زندگی کنند در حالی که آن‌ها را می‌ساختند؛ علاوه بر کار، آن‌ها با کارهای طولانی در شب روبرو بودند. به‌طور نتیجه، بیشتر زندانیان در BIb (اردوگاه مردان) در ماه‌های اول به دلیل هیپوترمی، گرسنگی یا خستگی در چند هفتهٔ اول مُردند. حدود ۱۰٬۰۰۰ اسیر جنگی شوروی بین ۷ تا ۲۵ اکتبر ۱۹۴۱ به آشویتس ۱ رسیدند، اما تا ۱ مارس ۱۹۴۲ تنها ۹۴۵ نفر ثبت‌نام شده بودند؛ آن‌ها به آشویتس ۲ منتقل شدند، جایی که بیشتر
آن‌ها به آشویتس ۲ منتقل شدند، جایی که بیشتر آن‌ها تا مه همان سال مردند. کوره‌های آدم‌سوزی ۲–۵. اولین اتاق گاز در آشویتس ۲ تا مارس ۱۹۴۲ به بهره‌برداری رسید. در حدود ۲۰ مارس، یک انتقال جمعی از یهودیان لهستانی که توسط گشتاپو از سیلزی و زاگلنبی دامبروفسکی فرستاده شده بودند، مستقیماً از ایستگاه باربری اوش‌وینچیم به اتاق گاز آشویتس ۲ برده شدند و سپس در یک چمنزار نزدیک دفن شدند. اتاق گاز در جایی قرار داشت که زندانیان آن را «خانهٔ قرمز کوچک» می‌نامیدند (که توسط اس‌اس به عنوان «پناهگاه ۱» شناخته می‌شد)، یک کلبهٔ
به عنوان «پناهگاه ۱» شناخته می‌شد)، یک کلبهٔ آجری که به یک تأسیسات گازدهی تبدیل شده بود؛ پنجره‌ها با آجر مسدود شده بودند و چهار اتاق آن به دو اتاق عایق‌شده تبدیل شدند، درهایی که بر روی آنها نوشته شده بود "Zur Desinfektion" («برای ضدعفونی»). کلبهٔ آجری دوم، «خانهٔ سفید کوچک» یا پناهگاه ۲، تا ژوئن ۱۹۴۲ تبدیل و عملیاتی شد. زمانی که هیملر در تاریخ ۱۷ و ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۲ از اردوگاه بازدید کرد، او یک نمایش از انتخاب یهودیان هلندی، قتل‌عام جمعی در اتاق گاز در پناهگاه ۲، و یک تور از محل ساخت اردوگاه آشویتس ۳،
پناهگاه ۲، و یک تور از محل ساخت اردوگاه آشویتس ۳، کارخانهٔ جدید ایی‌گه فاربن در حال ساخت در اردوگاه کار اجباری مونوویتس را مشاهده کرد. استفاده از پناهگاه‌های ۱ و ۲ در بهار ۱۹۴۳ متوقف شد، هنگامی که کوره‌های جدید ساخته شدند، هرچند پناهگاه ۲ در مه ۱۹۴۴ دوباره برای قتل یهودیان مجارستانی به کار گرفته شد. پناهگاه ۱ در سال ۱۹۴۳ تخریب شد و پناهگاه ۲ در نوامبر ۱۹۴۴. طرح‌های کوره‌های ۲ و ۳ نشان می‌دهند که هر دو دارای یک اتاق کوره به ابعاد در طبقهٔ همکف، و یک اتاق لباس‌پوشی زیرزمینی به ابعاد و اتاق گاز به ابعاد
لباس‌پوشی زیرزمینی به ابعاد و اتاق گاز به ابعاد بودند. اتاق‌های لباس‌پوشی دارای نیمکت‌های چوبی در امتداد دیوارها و گیره‌های شماره‌گذاری‌شده برای لباس‌ها بودند. قربانیان از این اتاق‌ها به یک راهروی باریک پنج‌متری هدایت می‌شدند، که در نهایت به فضایی می‌رسید که درب اتاق گاز از آنجا باز می‌شد. اتاق‌ها در داخل سفید بودند و نازل‌هایی به سقف نصب شده بودند تا شبیه به سر دوش‌ها به نظر برسند. ظرفیت روزانهٔ کوره‌ها (چند جسد می‌توانستند در یک دورهٔ ۲۴ ساعته سوزانده شوند) ۳۴۰ جسد در کورهٔ شمارهٔ ۱؛ ۱٬۴۴۰ جسد در هر یک
۳۴۰ جسد در کورهٔ شمارهٔ ۱؛ ۱٬۴۴۰ جسد در هر یک از کوره‌های ۲ و ۳؛ و ۷۶۸ جسد در هر یک از کوره‌های ۴ و ۵ بود. تا ژوئن ۱۹۴۳ همهٔ چهار کوره عملیاتی شدند، اما کورهٔ شمارهٔ ۱ پس از ژوئیه ۱۹۴۳ دیگر استفاده نشد. این موضوع ظرفیت روزانهٔ کل را به ۴٬۴۱۶ جسد رساند، هرچند با بارگذاری سه تا پنج جسد در هر بار، "زوندرکوماندو" قادر بودند روزانه حدود ۸٬۰۰۰ جسد را بسوزانند. این ظرفیت حداکثری به ندرت نیاز بود؛ میانگین سوزاندن جسدها بین سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۴ روزانه ۱٬۰۰۰ جسد بود. آشویتس ۳–مونوویتس. پس از بررسی چندین مکان برای
آشویتس ۳–مونوویتس. پس از بررسی چندین مکان برای احداث یک کارخانهٔ جدید برای تولید لاستیک نیتریل، نوعی لاستیک مصنوعی که برای عملیات‌های جنگی ضروری بود، شرکت شیمیایی آلمانی ایی‌گه فاربن یک مکان نزدیک به شهرهای دِوُری و مونوویتس را انتخاب کرد که حدود شرق آشویتس ۱ قرار داشت. معافیت‌های مالیاتی برای شرکت‌هایی که آمادگی داشتند در مناطق مرزی طبق قانون کمک‌های مالی شرقی، که در دسامبر ۱۹۴۰ تصویب شد، صنایع را توسعه دهند، در دسترس بود. علاوه بر نزدیکی به اردوگاه کار اجباری، که منبعی از نیروی کار ارزان بود، این مکان
اجباری، که منبعی از نیروی کار ارزان بود، این مکان دارای اتصالات راه‌آهن خوب و دسترسی به مواد اولیه نیز بود. در فوریهٔ ۱۹۴۱، هیملر دستور داد که جمعیت یهودی اوش‌وینچیم اخراج شوند تا جایی برای کارگران ماهر فراهم شود؛ که تمام لهستانی‌های قادر به کار در شهر بمانند و در ساخت کارخانه مشغول شوند؛ و که زندانیان آشویتس در کار ساخت و ساز به کار گرفته شوند. زندانیان آشویتس از آوریل ۱۹۴۱ در کارخانه‌ای که به نام بونا ورکه و آگ-آشویتس شناخته می‌شد، شروع به کار کردند و خانه‌ها در مونوویتس را برای ساخت آن تخریب کردند. در
در مونوویتس را برای ساخت آن تخریب کردند. در ماه مه، به دلیل کمبود کامیون، چند صد نفر از آنها هر روز دو بار از ساعت ۳ صبح برای رفتن به آنجا از آشویتس ۱ پیاده می‌رفتند. به دلیل آنکه صف طولانی از زندانیان خسته که از طریق شهر اوش‌وینچیم می‌رفتند ممکن بود به روابط آلمان و لهستان آسیب بزند، به زندانیان گفته شد که هر روز اصلاح کنند، تمیز باشند و در هنگام راه رفتن آواز بخوانند. از اواخر ژوئیه، آنها با قطار بر روی واگن‌های باربری به کارخانه منتقل شدند. با توجه به دشواری جابجایی آنها، از جمله در زمستان، ایی‌گه فاربن
جابجایی آنها، از جمله در زمستان، ایی‌گه فاربن تصمیم گرفت که یک اردوگاه در نزدیکی کارخانه بسازد. اولین زندانیان در ۳۰ اکتبر ۱۹۴۲ به آنجا منتقل شدند. این اردوگاه که به "KL Auschwitz III–Aussenlager" (زیر اردوگاه آشویتس ۳) و بعدها به اردوگاه کار اجباری مونوویتس شناخته شد، اولین اردوگاهی بود که توسط بخش خصوصی تأمین مالی و ساخته شد. این اردوگاه که اندازه‌اش بود، بزرگتر از آشویتس ۱ بود. تا پایان سال ۱۹۴۴، این اردوگاه شامل ۶۰ پادگان بود که هرکدام اندازه‌ای معادل داشتند و هر کدام یک اتاق روز و یک اتاق خواب شامل ۵۶
و هر کدام یک اتاق روز و یک اتاق خواب شامل ۵۶ تخت چوبی سه طبقه داشتند. ایی‌گه فاربن به اس‌اس سه یا چهار رایشس‌مارک برای شیفت‌های ۹ تا ۱۱ ساعته از هر کارگر پرداخت می‌کرد. در سال‌های ۱۹۴۳–۱۹۴۴، حدود ۳۵٬۰۰۰ زندانی در این کارخانه کار می‌کردند؛ ۲۳٬۰۰۰ نفر (به‌طور متوسط ۳۲ نفر در روز) به دلیل سوءتغذیه، بیماری و فشار کار کشته شدند. پیتر هایز می‌نویسد که در مدت سه تا چهار ماه از حضور در اردوگاه، زندانیان «به اسکلت‌های متحرک تبدیل شدند». مرگ‌ها و انتقال‌ها به اتاق‌های گاز در آشویتس ۲ جمعیت اردوگاه را تقریباً هر ماه
گاز در آشویتس ۲ جمعیت اردوگاه را تقریباً هر ماه به یک پنجم کاهش می‌داد. مدیران سایت به‌طور مداوم زندانیان را با اتاق‌های گاز تهدید می‌کردند و بوی دود از کوره‌های آدم‌سوزی در آشویتس ۱ و ۲ فضای اردوگاه را پر کرده بود.اگرچه انتظار می‌رفت کارخانه در سال ۱۹۴۳ شروع به تولید کند، کمبود نیروی کار و مواد خام باعث شد که شروع تولید بارها به تعویق بیفتد. متفقین در سال ۱۹۴۴ این کارخانه را در ۲۰ اوت، ۱۳ سپتامبر، ۱۸ دسامبر و ۲۶ دسامبر بمباران کردند. در ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۵، اس‌اس دستور داد که سایت تخلیه شود و ۹٬۰۰۰ زندانی،
اس‌اس دستور داد که سایت تخلیه شود و ۹٬۰۰۰ زندانی، بیشتر آنها یهودی، به یک راهپیمایی مرگ به اردوگاه فرعی آشویتس در گلیویتسه فرستاده شدند. از گلیویتسه، زندانیان با قطار در واگن‌های باربری باز به اردوگاه‌های کار اجباری اردوگاه بوخن‌والت و ماوتهاوزن منتقل شدند. ۸۰۰ زندانی که در بیمارستان مونوویتس باقی مانده بودند، به همراه سایرین در ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۴۵ توسط جبههٔ اول اوکراینی ارتش سرخ آزاد شدند. اردوگاه‌های فرعی. چندین شرکت صنعتی آلمانی دیگر، مانند کروپ و زیمنس-شوکرت، کارخانه‌هایی با اردوگاه‌های فرعی برای خود
کارخانه‌هایی با اردوگاه‌های فرعی برای خود ساختند. حدود ۲۸ اردوگاه در نزدیکی کارخانه‌های صنعتی وجود داشت که هر کدام صدها یا هزاران زندانی را در خود جای داده بودند. اردوگاه‌ها تحت عنوان‌های "آوسن‌لاگر" (اردوگاه خارجی)، "نِبِن‌لاگر" (اردوگاه توسعه‌ای)، "آربایتس‌لاگر" (اردوگاه کار)، یا "آوسن‌کوماندو" (گروه کاری خارجی) شناخته می‌شدند، اردوگاه‌ها در مکان‌هایی همچون بلِخ‌هامر، یاویشوویتسه، یاورزنو، لاگیشه، مسووویتسه، چبینیا، و حتی در بوهم و موراویا در چکسلواکی ساخته شدند. صنایع با اردوگاه‌های اقماری شامل معادن
شدند. صنایع با اردوگاه‌های اقماری شامل معادن زغال‌سنگ، ریخته‌گری‌ها و سایر کارگاه‌های فلزی، و کارخانه‌های شیمیایی بودند. زندانیان همچنین مجبور به کار در جنگل و انجام امور کشاورزی می‌شدند. برای مثال، "ویرت‌شافت‌شوف بودی"، در روستای پولندی بودی نزدیک برژشچه، یک اردوگاه کوچک کشاورزی بود که در آن زندانیان ۱۲ ساعت در روز در زمین‌ها کار می‌کردند، به حیوانات رسیدگی می‌کردند و با مخلوط کردن خاکستر انسانی از کوره‌ها با چمن و کود، کمپوست می‌ساختند. حوادث خرابکاری برای کاهش تولید در چندین اردوگاه فرعی رخ داد، از جمله
کاهش تولید در چندین اردوگاه فرعی رخ داد، از جمله شارلوتن‌گروبه، گلیویتسهٔ ۲, و راجسکو. شرایط زندگی در برخی از اردوگاه‌ها آن‌قدر بد بود که به‌عنوان اردوگاه‌های فرعی مجازات در نظر گرفته می‌شدند. برآورد قربانیان و زندانیان. حداقل ۱٫۳ میلیون نفر بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ به اردوگاه آشویتس فرستاده شدند و حداقل ۱٫۱ میلیون نفر در آنجا جان باختند. ۴۰۰٬۲۰۷ زندانی در این اردوگاه ثبت شدند: ۲۶۸٬۶۵۷ مرد و ۱۳۱٬۵۶۰ زن. در یک مطالعه در اواخر دهه ۱۹۸۰ توسط فرانسیسزک پایپر، مورخ لهستانی که در سال ۱۹۹۱ توسط یادواشم منتشر شد،
لهستانی که در سال ۱۹۹۱ توسط یادواشم منتشر شد، با استفاده از زمان‌بندی ورود قطارها و سوابق اخراج‌ها، محاسبه شد که از ۱٫۳ میلیون نفری که به این اردوگاه فرستاده شدند، ۱٬۰۸۲٬۰۰۰ نفر در آنجا جان باخته‌اند. پایپر این رقم را (که به ۱٫۱ میلیون نفر گرد شده است) حداقل قربانیان در نظر گرفت. این رقم به‌طور گسترده پذیرفته شد. نازی‌ها سعی داشتند تعداد قربانیان را پنهان کنند. در ژوئیه ۱۹۴۲، بنا بر خاطرها پس از جنگ رودلف هوس، او از هینریش هیملر، از طریق دفتر آدولف آیشمن و فرمانده اس اس پاول بلوبل، دستور دریافت کرد که «همه
اس اس پاول بلوبل، دستور دریافت کرد که «همه گورهای دسته جمعی باید باز شده و اجساد سوزانده شوند. علاوه بر این، خاکستر باید به گونه‌ای دفع شود که در آینده محاسبه تعداد اجساد سوزانده شده امکان‌پذیر نباشد.» برآوردهای اولیه از شمار قربانیان بیشتر از برآورد پایپر بود. پس از آزادی اردوگاه، دولت شوروی در ۸ مه ۱۹۴۵ اعلام کرد که چهار میلیون نفر در این محل کشته شده‌اند، رقمی که بر اساس ظرفیت کوره‌های آدم سوزی ارائه شده بود. هوس به دادستان‌های نورنبرگ گفت که حداقل ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر در آنجا با گاز کشته شده‌اند و ۵۰۰٬۰۰۰ نفر
نفر در آنجا با گاز کشته شده‌اند و ۵۰۰٬۰۰۰ نفر دیگر نیز از گرسنگی و بیماری جان باخته‌اند. او شهادت داد که رقم بیش از دو میلیون را از آیشمن شنیده بود. تا سال ۱۹۹۰ میلادی تابلویی در ورودی اردوگاه آشویتس توسط دولت لهستان نصب شده بود که شمار کشته‌شدگان در این اردوگاه را چهار میلیون نفر عنوان می‌کرد. در این سال، تابلوی جدیدی در محل گذاشته شد که تعداد کشته‌شدگان را عدد دقیق‌تر یک و نیم میلیون نفر معرفی کرد. آزادسازی. اردوگاه آشویتس توسط ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی آزاد شد. روز ۲۷ ژانویه، سالروز
شوروی سوسیالیستی آزاد شد. روز ۲۷ ژانویه، سالروز آزادسازی اردوگاه مرگ آشویتس است. ارتش سرخ شوروی، صبح سیزدهم ژانویه بزرگ‌ترین لشکرکشی خود را به راه انداخت. جنگ در جبهه‌ای به عرض ۱۰۰۰ کیلومتر جریان پیدا کرد؛ تا سرانجام در بعد از ظهر روز شنبه، ۲۷ ژانویه ۱۹۴۵ میلادی؛ اردوگاه آزاد شد. سرگرد آناتولی شاپیرو، یک ، فرماندهی گردانی را داشت که وارد اردوگاه شد. بعد از جنگ. در سال ۱۹۷۹ میلادی، سازمان یونسکو، این اردوگاه را به عنوان «نماد بیرحمی انسانی نسبت به هم‌نوعان خود در قرن بیستم»، در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار
در قرن بیستم»، در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار داد. امروزه مجتمع سه‌گانه اردوگاه آشویتس به صورت شاهد تاریخ جهت بازدید جهانگردان از سراسر جهان درآمده است. شعار معروف آلمانی «کار شما را آزاد خواهد کرد» (ARBEIT MACHT FREI) به صورت یادگاری از آن دوران هنوز بر سر در معروف اردوگاه آشویتس به جای مانده است. (تصویر روبرو).
جنگل ملی آراپاهو و روزولت یک جنگل ملی در آمریکا است. مساحت این جنگل ۶۰۷۰ کیلومتر مربع است و در ایالت کلرادو گسترده است.
عثمان طاها (عربی: عثمان طه) خطاط قرآن است. او در سال ۱۹۳۴ میلادی در ریف حلب متولد شد. عثمان طاها اهل حلب کشور سوریه است؛ و بیش از ۳۰ سال است که در شهر مدینه اقامت دارد. عثمان طاها مدرک لیسانس رشته «شریعت اسلامی» را دارد و در زمینه زبان عربی، نقاشی و هنرهای اسلامی نیز دوره‌هایی را گذرانده و مطالعات زیادی نیز داشته‌است. او اجازه خطاطی را در سال ۱۹۷۳ میلادی از حامد الآمدی اهل کشور ترکیه دریافت کرد. وی نزد خطاطان سرشناسی همچون محمدعلی مولوی و ابراهیم رفاعی در حلب و محمد بدوی دیرانی در دمشق شاگردی کرد. طاها
حلب و محمد بدوی دیرانی در دمشق شاگردی کرد. طاها نخستین بار در سال ۱۹۷۰ میلادی قرآنی را به خط خودش برای وزارت اوقاف و شئونات اسلامی سوریه نوشت. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی که به عربستان سعودی مهاجرت کرد، در چاپخانه قرآن کریم ملک فهد، در مدینه مشغول به کار است. قرآن دست خط وی، به دلیل ویژگی‌های زیادی که دارد، در حال حاضر پر تیراژترین قرآن موجود در جهان است. وی به زبان فارسی نیز تاحدودی تسلط دارد. «عثمان طه» در مورد علت تسلطش بر زبان فارسی می‌گوید: من به خط نستعلیق فارسی علاقه زیادی دارم و هنگام تمرین بر نوشته‌های
فارسی علاقه زیادی دارم و هنگام تمرین بر نوشته‌های فارسی، لازم می‌شود که معنای کلمات را بفهمم و این باعث شد به زبان فارسی علاقه‌مند شوم. دیگر اینکه استاد «امیرخانی» از ایران، دوست بنده است و من از ایشان و بعضی از دوستان، ضرب‌المثل‌های فارسی زیادی را یادگرفته‌ام. در ایران نیز پرویز نیک‌بین به کتابت قرآن کریم به «خط نستعلیق شیوه تحریری عثمان طه» پرداخت. ویژگی قرآن. غالب قرآن‌های موجود در کشورها بخط عثمان طه است. بهترین امتیاز کار این نویسنده تنظیم قرآن در صفحات با آیات کامل است لذا آیه ۲۸۲ بقره که طولانی‌ترین
با آیات کامل است لذا آیه ۲۸۲ بقره که طولانی‌ترین آیه قرآن است در یک صفحه گنجانده شده (ص. ۴۸) و کل قرآن در ۶۰۴ صفحه تنظیم گردیده‌است. هر صفحه ۱۵ خط. علاوه بر این هر جزء این قرآن به استثنای جز اول و آخر در ۲۰ صفحه تنظیم گشته‌اند. دیگر ویژگی این قالب خطی این است که تمامی مذاهب اسلام به ویژه اهل سنّت از همین نسخه قرآن استفاده می‌کنند.
فرهنگ معاصر فارسی یک فرهنگ لغت یک‌زبانهٔ فارسی به فارسی تألیف غلامحسین صدری‌افشار با همکاری نسرین حکمی و نسترن حکمی (خواهرانِ حَکَمی) است. این فرهنگ در سال ۱۳۷۷ برندهٔ جایزه کتاب سال شد. مشخصات. کار جمع‌آوری این فرهنگ از سال ۱۳۶۰ آغاز شد و در سال ۱۳۶۹ تحت عنوان "فرهنگ زبان فارسی امروز" انتشار یافت. چاپ اول آن «فرهنگ فارسی امروز» نام داشت، ولی از چاپ سوم عنوان آن به «فرهنگ معاصر فارسی» تغییر یافت. در این فرهنگ تلفظ کلمات با استفاده از حروف لاتین نوشته شده‌است. هم‌اکنون این فرهنگ را انتشارات فرهنگ معاصر در
هم‌اکنون این فرهنگ را انتشارات فرهنگ معاصر در تهران به چاپ می‌رساند. جوایز. این کتاب در سال ۱۳۷۷ برندهٔ جایزهٔ کتاب سال در هفدهمین دورهٔ برگزاری این جایزه شد.
پیش از غروب فیلمی به کارگردانی ریچارد لینکلیتر و محصول سال ۲۰۰۴ آمریکا است. این فیلم درامی با داستانی به روایت ریچارد لینکلیتر، ایتن هاک و ژولی دلپی می‌باشد. فیلم‌نامه این فیلم در سال ۲۰۰۴ نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه شد. داستان. داستان فیلم ادامه "پیش از طلوع" است که در پایان داستان پیش، جسی (ایتن هاک) و سلین (ژولی دلپی) قرار شد که پس از شش ماه در همان مکان با یکدیگر ملاقات کنند. پس از شش‌ماه جسی به وین می‌رود اما سلین در آنجا نیست. پس از این اتفاق شروع به نوشتن کتاب خاطرات خود در تنها روزی که با
شروع به نوشتن کتاب خاطرات خود در تنها روزی که با سلین در خیابان‌های وین قدم می‌زد. پس از نوشتن این کتاب او به پاریس رفته و به‌طور اتفاقی سلین را در یک کتاب‌فروشی می‌بیند…
ماراَفسای یا حوا یکی از ۸۸ صور فلکی آسمان است. این صورت فلکی در میان صورت فلکی زانوزده، مار (صورت فلکی) و دلو قرار دارد. و از جمله سیزده صورت فلکی است که دائرةالبروج در زمینه آنها قرار دارد، خورشید در میانه برج قوس (۸ تا ۲۷ آذرماه) در مسیر دائرةالبروجی خود از زمینه آن می‌گذرد. این پیکر آسمانی از گروه ستارگان خیلی بزرگ تشکیل شده که دایرهٔ ازشکل‌افتاده‌ای را درست کرده‌اند. ستارگان. پرنورترین ستاره‌های مارافسای به ترتیب آلفا مارافسای و اتا مارافسای هستند.
مث کَد نام یکی از نرم‌افزارهای شرکت Mathsoft است که توانایی محاسبه مانند ماشین حساب و توانایی کشیدن تابع‌های دوبعدی و سه بعدی را نیز دارد. اولین بار توسط Allen Razdow یکی از دانشجویان مؤسسه تکنولوژی ماساچوست نوشته شده‌است. این برنامه در سال ۲۰۰۶ توسط شرکت (PTC (Parametric Technology Company خریداری و توسعه یافت. مث‌کد چیست؟. متخصصین و دانشجویان زیادی در سراسر جهان، از مث کد برای انجام محاسبات، مستندسازی، مدیریت و به اشتراک گذاری آن جهت کارهای طراحی استفاده می‌کنند. شکل ظاهری منحصربه‌فرد و صفحه سفید ساده و
می‌کنند. شکل ظاهری منحصربه‌فرد و صفحه سفید ساده و راحت آن، نوشتارهای ریاضی استاندارد و هوشمند را با متن و گرافیک در قالب یک کاربرگ واحد یکپارچه کرده و مث کد را ابزاری ایده‌آل برای ذخیره‌سازی معلومات و استفاده مجدد از محاسبات و همکاری‌های مهندسی نموده است. مث کد به کاربران اجازه کار تعاملی با قابلیت بروزرسانی را در کارهای طراحی به نحوی می‌دهد که آن‌ها می‌توانند تمام مقادیر و توضیحات و جزئیات کاری مهم خود را در پروژه‌های مهندسی خود داشته باشند. مث‌کد چگونه کار می‌کند؟. مث کد این امکان را به شما می‌دهد که
کار می‌کند؟. مث کد این امکان را به شما می‌دهد که معادلات را به همان روشی که بر روی تخته سیاه یا کاغذ می‌نوشتید، بکار ببرید. به هیچ وجه لازم نیست عبارات پیچیده‌ای را یاد بگیرید، خیلی ساده معادله خود را تایپ می‌کنید و نتیجه آن را مشاهده می‌کنید. همچنین می‌توانید از مث کد برای مستندسازی کارهای خود استفاده نمایید. مث کد شما را قادر می‌سازد که خیلی راحت سیستم واحد اندازه‌گیری مورد نظر خود را تعیین نموده و سپس آزادانه، واحدهای مختلفی را بدون احتمال اشتباه با هم ترکیب کنید. شما می‌توانید در سیستم واحد اندازه‌گیری
کنید. شما می‌توانید در سیستم واحد اندازه‌گیری تعیین شده کار کنید و هر وقت لازم شد، برای برخی از معادلات، از سیستم واحد دیگری استفاده کنید.
اوپن‌اِی‌اِل یک رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار شنیداری بدون وابستگی به یک برنامه خاص است؛ که برای رندرسازی مؤثر در زمینه صداهای سه بعدی چند کاناله طراحی شده‌است. اوپن‌ای‌ال از نظر ظاهر و شکل قوانین شباهت زیادی به اوپن‌جی‌ال دارد. مکان اصلی شرکت OPENAL در شهر سانتا کلارا، کالیفرنیا، ایالات متحده قرار دارد. از طرفی دیگر اولین شرکتیست که پروژه هوش مصنوعی را اختراع کرده است. معروف ترین و پر استفاده ترین هوش مصنوعی جهان به نام چت جی پی تی (در انگلیسی: ChatGPT) را نخست این شرکت اختراع کرده است. تاریخچه برنامه.
را نخست این شرکت اختراع کرده است. تاریخچه برنامه. اوپن‌ای‌ال(OPENAL)در ابتدا توسط ایجاد شد؛ تا به آن‌ها در منتقل کردن بازی‌های ویندوز به سیستم‌عامل لینوکس کمک کند. پس از تعطیلی ، این پروژه تا مدتی توسط انجمن طرفداران منبع آزاد (open source) نگهداری می‌شد. اما هم‌اکنون این پروژه توسط شرکت Creative Labs (کرتیو تکنولوژی) توسعه داده می‌شود. ویژگی‌ها. پشتیبانی از صدای 3D. OPENAL قابلیت پردازش صدای سه‌بعدی را فراهم می‌کند، که به برنامه‌نویسان این امکان را می‌دهد تا صداها را در یک محیط سه‌بعدی پخش و مدیریت کنند.
تا صداها را در یک محیط سه‌بعدی پخش و مدیریت کنند. پشتیبانی از جلوه‌های صوتی. این رابط برنامه‌نویسی امکان اعمال جلوه‌های صوتی مختلف از جمله جلوه‌های صدای محیطی، انعکاس‌صدا و تأخیر را فراهم می‌کند. مدیریت منابع صوتی. OPENAL به برنامه‌نویسان این امکان را می‌دهد تا منابع صوتی خود را مدیریت کرده و بهینه‌ترین استفاده را از سخت‌افزار صوتی برای پخش صداها داشته باشند.
انتگرال چندگانه گونه‌ای از انتگرال‌های "معین" است که در تابع‌هایی که بیش از یک متغیر حقیقی دارند، مانند یا به کار می‌رود. انتگرال تابعی با دو متغیر بر روی ناحیه‌ای از ℝ۲ انتگرال دوگانه (Double Integral")" نام دارد. روش نمایش. توابع با بیش از یک متغیر را با formula_1 یا formula_2 نمایش می‌دهند. و روش نمایش انتگرال چندگانه به صورت زیر است: انتگرال‌های چندگانه. انتگرال دوگانه: معرف حجم زیر تابع است که دو متغیر دارد. مثلاً: انتگرال سه گانه: معرف پارالل زیر نمودار (می‌توان آن را نوعی ضرب حجم در زمان گرفت) است
(می‌توان آن را نوعی ضرب حجم در زمان گرفت) است مثلاً\ تعریف ریاضی. در نظر بگیرید که برای n&gt; 1 بازهٔ «نیمه باز» و n بُعدی T به صورت زیر تعریف شده است: هر بازهٔ را به. تبدیل انتگرال چندگانه به انتگرال خطی. برای انواع مختلف تابع این روش متفاوت می‌باشد ولی راحترینش برای توابع مستطیلی (توابعی سه بعدی که x و y آنها به هم ارتباط نداشته باشد) است که به راحتی اول از این تابع یک انتگرال خطی برحسب یکی از متغیرها گرفته می‌شود و سپس از تابع دوم (که دارای یکی دیگر از متغیرهاست) برحسب متغیر دوم انتگرال خطی گرفته
از متغیرهاست) برحسب متغیر دوم انتگرال خطی گرفته می‌شود. اما برای توابعی که مستطیلی نیستند از نظریه‌های متفاوتی استفاده می‌شود منجمله: قضیه دیورژانس٬قضیه گرین و... برخی کاربردهای عملی. به طور کلی، درست مانند یک متغیر، می‌توان از انتگرال چندگانه برای یافتن میانگین یک تابع روی یک مجموعه داده شده استفاده کرد. با توجه به یک مجموعه و یک تابع انتگرال‌پذیر روی ، مقدار میانگین روی دامنه آن به صورت زیر داده می‌شود: که در آن معیار است. علاوه بر این، انتگرال‌های چندگانه در بسیاری از کاربردها در فیزیک استفاده می‌شوند.
در بسیاری از کاربردها در فیزیک استفاده می‌شوند. مثال‌های زیر نیز برخی از تغییرات در نمادگذاری را نشان می‌دهند. در سینماتیک، مکان نسبت به زمان (formula_8) انتگرال دوگانه شتاب نسبت به زمان (formula_9) است. در مکانیک، گشتاور اینرسی به صورت انتگرال حجمی (انتگرال سه‌گانه) چگالی محاسبه می‌شود که با مربع فاصله از محور سنجیده می‌شود: پتانسیل گرانشی مرتبط با یک توزیع جرم که توسط یک جرم اندازه روی فضای اقلیدسی سه‌بعدی داده می‌شود، به صورت زیر است: اگر یک تابع پیوسته وجود داشته باشد که چگالی توزیع را در نشان دهد، به
وجود داشته باشد که چگالی توزیع را در نشان دهد، به طوری که ، که در آن عنصر حجم اقلیدسی است، آنگاه پتانسیل گرانشی برابر است با:formula_12. در الکترومغناطیس، معادلات ماکسول را می‌توان با استفاده از انتگرال‌های چندگانه برای محاسبه کل میدان‌های مغناطیسی و الکتریکی نوشت. در مثال زیر، میدان الکتریکی تولید شده توسط توزیع بارها داده شده توسط حجم چگالی بار توسط یک "انتگرال سه گانه" از یک تابع برداری بدست می آید: این را همچنین می‌توان به صورت یک انتگرال نسبت به یک معیار علامت‌دار که توزیع بار را نشان می‌دهد، نوشت.
&lt;/math&gt; قانون زیف یکی از قوانین تجربی است. این قانون توسط آمار ریاضی فرمول‌بندی شده‌است، و به این واقعیت اشاره دارد که انواع مختلف داده (که در علوم فیزیکی و اجتماعی مطالعه می‌شوند) را می‌توان توسط «توزیع زیفی» تقریب زد. این قانون عضوی از خانواده توزیع احتمال قانون توانی است. توزیع زیف با توزیع زتا مرتبط می‌باشد، ولی باهم یکسان نیستند. قانون زیف در اصل به صورت عبارات زبان‌شناسی کمی فرمول بندی شد، و بیان می‌کرد که: اگر به ما چندین پیکره متنی شامل متون زبان طبیعی داده شود، «فراوانی» هر واژه به صورت معکوس
طبیعی داده شود، «فراوانی» هر واژه به صورت معکوس با «رتبه» آن در جدول فراوانی متناسب است. بر اساس قانون زیف، فراوان‌ترین واژه تقریباً دوبرابر دومین واژه فراوان‌تر رخ می‌دهد و سه برابر سومین واژه فراوان‌تر رخ می‌دهد و غیره. یک رابطه وارون را بیان می‌کند. برای مثال در که شامل متون انگلیسی آمریکایی است، واژه "the" فراوان‌ترین کلمه است، و خودش به تنهایی ۷٪ از همه رخدادهای واژه‌ها را شامل می‌شود (یعنی ۶۹٬۹۷۱ تکرار از بین تقریباً یک میلیون). در این پیکره، قانون زیف رعایت شده‌است، یعنی: دومین واژه پرفراوانی که
زیف رعایت شده‌است، یعنی: دومین واژه پرفراوانی که "of" می‌باشد، شامل تقریباً ۳٫۵٪ کلمات است (۳۶٬۴۱۱ بار رخداد)، و پس از آن واژه "and" می‌باشد (۲۸٬۸۵۲ بار رخداد). در این پیکره متنی، فقط ۱۳۵ ورودی از دایره واژه‌ها، لازم است تا نیمی از را شامل شود. این قانون به افتخار زبان‌شناس آمریکایی (۱۹۰۲ تا ۱۹۵۰) نامگذاری شده‌است، که آن را به محبوبیت رساند و تلاش کرد آن را توضیح بدهد (زیف ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۹)، اما او هیچگاه ادعا نکرده بود که آن را اختراع کرده‌است. به نظر می‌رسد که تندنویس فرانسوی با نام (۱۸۶۸ تا ۱۹۵۰) به این
که تندنویس فرانسوی با نام (۱۸۶۸ تا ۱۹۵۰) به این نظم، قبل از زیف اشاره کرده‌باشد. این قانون همچنین در سال ۱۹۱۳ توسط فیزیکدان آلمانی فلیکس آورباخ (۱۸۵۶ تا ۱۹۳۳) اشاره شده است. قانون زیف از جمله قوانینی بود که در قرن بیستم مطرح شد و برای نخستین بار به مطالعهٔ مشخصه‌ها و فرایندهای مرتبط با مدارک می‌پرداخت. جورج کینگزلی زیف، استاد زبان‌شناسی دانشگاه هاروارد، در سال ۱۹۴۹ با آزمایش کلمات کتاب "اولیس" جیمز جویس به نتایجی در مورد کلمات و میزان تکرار آن‌ها در متن رسید. نتایج او به این صورت بود که: اگر تمام کلمات یک