payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیمی از مأموران موساد و شین بت آیشمن را دستگیر کردند و او را به اسرائیل آوردند تا در ۱۵ اتهام جنایی از جمله جنایات جنگی، جنایت علیه بشریت و جنایت علیه مردم و قوم یهود محاکمه شود. در طول محاکمه، او هولوکاست یا نقش خود در سازماندهی آن را انکار نکرد، اما گفت که صرفاً دستورهای یک سیستم توتالیتر Führerprinzip را دنبال می‌کند. او در تمام اتهامات مجرم شناخته شد و در ۱ ژوئن ۱۹۶۲ به دار آویخته شد. این محاکمه به‌طور گسترده در رسانه‌ها دنبال شد و بعدها موضوع چندین کتاب از جمله آیشمن در اورشلیم اثر هانا آرنت شد که
کتاب از جمله آیشمن در اورشلیم اثر هانا آرنت شد که آرنت در آن عبارت «ابتذال شر» برای توصیف آیشمن را ابداع کرد. زندگی. اتو آدولف آیشمن، بزرگ‌ترین فرزند از پنج فرزند، در روز نوزدهم مارس سال ۱۹۰۶ در یک خانواده پروتستان کالوینیست در شهر زولینگن آلمان متولد شد. پدر و مادر او آدولف کارل آیشمن، یک حسابدار، و ماریا یک زن خانه‌دار بودند. پس از مرگ ماریا در سال ۱۹۱۶، پدر آیشمن با ماریا زاورزل، پروتستان متدین که دو پسر داشت ازدواج کرد. در سال ۱۹۱۴ پس از مرگ مادر جوانش همراه خانواده به شهر لینز در کشور اتریش مهاجرت
همراه خانواده به شهر لینز در کشور اتریش مهاجرت کرد. آیشمن در لینز در دبیرستانی که آدولف هیتلر ۱۷ سال قبل در آن تحصیل کرده بود، در مدرسه قیصر فرانتس جوزف استاتسوبررئالشول (دبیرستان دولتی) تحصیل کرد. او ویولن می‌نواخت و در ورزش‌ها و باشگاه‌ها، از جمله گروه پیشاهنگی و پیشاهنگی Wandervogel که شامل چند پسر بزرگتر که اعضای شبه نظامیان مختلف جناح راست بودند، شرکت می‌کرد. عملکرد ضعیف او در مدرسه باعث شد پدرش او را در دانشکده فنی Höhere Bundeslehranstalt für Elektrotechnik, Maschinenbau und Hochbau ثبت نام کند. او
Maschinenbau und Hochbau ثبت نام کند. او بدون دریافت مدرک تحصیلی آنجا را ترک کرد و به شرکت جدید پدرش، شرکت معدنی آنترسبرگ پیوست و چند ماه در آنجا کار کرد. از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۷ او به عنوان منشی فروش برای شرکت رادیویی Oberösterreichische Elektrobau AG کار کرد. بعد، بین سالهای ۱۹۲۷ و اوایل ۱۹۳۳، آیشمن در اتریش علیا و سالزبورگ به عنوان نماینده منطقه ای برای شرکت نفت وکیوم AG کار کرد. در آوریل سال ۱۹۳۲ به حزب نازی اتریش پیوست و در سال ۱۹۳۴ به اس اس (نیروی ویژه پلیس نازی) پیوست و در سمت سرجوخگی در اردوگاه کار
پلیس نازی) پیوست و در سمت سرجوخگی در اردوگاه کار اجباری به خدمت گماشته شد. کمی بعد به اداره مهاجرت یهودیان منتقل شد و موفقیتش در کار توجه هیدریش و هیملر سران اس اس را به خود جلب کرد و مقرر شد تا به بررسی «راه حل نهایی مسئله یهود» بپردازد. آیشمان به دلیل تعارض ایجاد دولتی یهودی با افکار نازی، با این ایده مخالف بود. در سال ۱۹۳۸ به وین فرستاده شد و اداره مرکزی مهاجرت یهود را بنا نهاد. این اداره اختیار صدور مجوز به یهودیانی که خواستار ترک اتریش بودند و مصادره اموال‌شان به هنگام بازگشت را داشت. در سال ۱۹۳۹ به
اموال‌شان به هنگام بازگشت را داشت. در سال ۱۹۳۹ به آلمان بازگشت. در آغاز جنگ جهانی دوم به درجه سروانی اس اس ارتقا یافت و او با تلاش مستمر خود در بیرون راندن یهودیان از سرزمین رایش سوم تا درجه سرهنگی بالا رفت. آیشمان متهم به انتقال یهودیان از سراسر اروپا به اردوگاه‌های مرگ می‌باشد. در سال ۱۹۴۴ به مجارستان که در تصرف آلمان بود فرستاده شد و متهم است که یهودیان بسیاری را در تبعید به مرگ روانه اتاق‌های گاز کرده است. در پایان جنگ جهانی دوم به عنوان خلبان آلمانی توسط ارتش آمریکا دستگیر شد، اما توانست در اوایل سال
ارتش آمریکا دستگیر شد، اما توانست در اوایل سال ۱۹۴۶ بگریزد و سالها در مناطق مختلف آلمان پنهان گردد. در سال ۱۹۵۰ با کمک نیروهای زیرزمینی اس اس با نام نیکولاس کلمنت به ایتالیا رفت و از آنجا روانه آرژانتین شد و تا سال ۱۹۶۰ تحت همین نام با همسر و فرزندانش در آنجا زندگی کرد. آیشمان در سال ۱۹۶۰ توسط سرویس امنیتی اسرائیل (موساد) شناسایی و از آرژانتین ربوده و به خاک اسرائیل فرستاده شد. محاکمه آیشمان در ۱۲ دسامبر ۱۹۶۱ در تل آویو آغاز شد. وی در دادگاه اتهاماتش را نپذیرفت و خود را بیگناه دانست، اما دادگاه او را
نپذیرفت و خود را بیگناه دانست، اما دادگاه او را گناهکار تشخیص داد و به مرگ محکوم کرد و در شب سی و یکم ماه مه سال ۱۹۶۲ در زندان رمله به طناب دار آویخته شد. جنازه وی در یک قایق پلیس در دریای مرکزی سوزانده شد و خاکسترش را به دریا ریختند. محاکمه آیشمن. هانا آرنت در کتاب «آیشمن در اورشلیم» گزارشی از دادگاه و روند محاکمه او ارائه کرد. هانا آرنت از سوی مجله نیویورکر مسئولیت نوشتن گزارش این دادگاه را داشت. پس از انتشار این گزارش‌ها، آرنت از سوی انجمن‌های یهودی، تکفیر شد. در این گزارش‌ها که بعدها در کتاب آیشمن در
شد. در این گزارش‌ها که بعدها در کتاب آیشمن در اورشلیم منتشر شدند، هانا آرنت جایگاه آیشمن را از اصلی‌ترین متهم هولوکاست پایین آورد و انگشت اتهام را به سوی انجمن‌های یهودی برد و دربارهٔ تأثیری که در سرنوشت هم‌کیشانشان داشتند صحبت کرد.
پِیرو سُلِیمانی (به فارسی تاجیکی: Пайрав Сулаймонӣ) شاعر و نویسندهٔ پارسی‌گوی تاجیک‌تبار بخارایی بود. بیان دلتنگی از حکومت جهل و تعصب، و ستایش عشق و دوستی از درونمایه‌های اصلی شعر پیرو است. در سال ۱۳۰۴ پیرو مضامین نومیدانه را کنار گذاشت و به ستایش جامعۀ نوین تاجیکان و برپایی جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان بر پایۀ سوسیالیسم پرداخت. زندگینامه. پیرو سلیمانی، شاعر و نویسندۀ تاجیک‌تبار اهل شهر بخارا ازبکستان و یکی از شاعران ابتدای سدهٔ بیستم میلادی در ۲۶ فروردین ۱۲۷۸ در بخارا به دنیا آمد. پدر و مادر او اهل مطالعه
در بخارا به دنیا آمد. پدر و مادر او اهل مطالعه بودند. کودکی و نوجوانی او بیشتر در بخارا و مرو سپری شد و همراه با پدر به کشورهای دیگر، به‌ویژه روسیه، سفر کرد. پیرو در آموزشگاه علوم طبیعی شهر کاگان آموزش دید. هنگامی که انقلاب بخارا (۱۲۹۹خ/۱۹۲۰م) به دنبال انقلاب روسیه (۱۹۱۷) رخ داد، پیرو خشنودی خود را در قالب مستزادی با عنوان «به مناسبت انقلاب بخارا» ابراز داشت و «آزادی جمهوری شایان» را به مردم تبریک گفت. غیر از اشعار اجتماعی در ۱۲۹۹خ / ۱۹۲۰م، مضمون اشعاری که پیرو در ۱۳۰۰خ / ۱۹۲۱م تا ۱۳۰۳خ / ۱۹۲۴م سروده و
که پیرو در ۱۳۰۰خ / ۱۹۲۱م تا ۱۳۰۳خ / ۱۹۲۴م سروده و اکنون در دست است، همه عاشقانه هستند پیرو در ۱۳۰۳ به مشهد رفت و حدود هشت ماه در آنجا اقامت کرد. آثار منثور. پیرو آثار منثوری نیز دارد، مانند داستان کوتاهِ گل‌اندام و رمان ناتمام عشق دختر چنگیز. او آثار ادیبان روس را نیز به فارسی تاجیکی برگردانده از جمله، از گوگول (مفتش)، فرمانف (بلوا)، سرافیموویچ (سیل آهنین)، و دو شعر از الکساندر ژاروف. او در تألیف کتب درسی نیز شرکت داشته‌است. آثار پیرو به طور کامل گردآوری و چاپ نشده‌است. او با روزنامه و مجله‌های تاجیکی
و چاپ نشده‌است. او با روزنامه و مجله‌های تاجیکی سمرقند و دوشنبه و تاشکند همکاری مداوم داشت. وفات. پیرو در (۱۹ خرداد ۱۳۱۲) به بیماری حصبه درگذشت. وی در شاه زنده به خاک سپرده شد. نمونه اشعار. (۱) پیرو سلیمانی شعر زیر را در سال ۱۹۲۹ (در بخارا) به فلاکت‌زدگان زلزله ایران بخشیده است که یادآور همدلی دیرین همزبانان تاجیک است: &lt;poem&gt; یک طرف ریگ‌ها نموده هجوم یک طرف پایمال باد سموم زین همه خوفناک و دهشتناک زلزله… آه، ظالمِ بی‌باک! اوست مالک رقاب خوف و خطر، اوست جلّاد قتل نوع بشر… مختصر هر زمان به هر کنجی یک
جلّاد قتل نوع بشر… مختصر هر زمان به هر کنجی یک بلایی، مصیبتی، رنجی خبر دلخراش پر هیجان می‌رسد از ممالک ایران که در آن سرزمین کوهستان روی داده مصیبتی چندان به طبیعت، جنون اثر کرده سنگ و خاکِ سیه به سر کرده لرزه بر کوه و‌ دشت افکنده بیخ و بنیادِ خلق، برکنده روز روشن سیاه و تار شده ده و قشلاق‌ها مزار شده این یکی را پسر شده مفقود وان دگر را پدر به خاک غنود همه آلودهٔ مصیبت و درد از همه دل، بلند، نالهٔ سرد چون طبیعت نهاده رسم ستیز تو به امداد دیگران برخیز &lt;/poem&gt; احتمال دارد که مقصود زمین‌لرزه ۱۳۰۸ بجنورد
تهیه‌کننده موسیقی یا ناظر ضبط موسیقی وظیفهٔ مدیریت و نظارت بر فرایند ضبط صدا و تولید آثار موسیقایی یک هنرمند یا یک گروه موسیقی را به عهده دارد. فعالیت یک تهیه‌کننده می‌تواند معطوف به تولید یک ترانه کوتاه یا یک آلبوم مفهومی بلند باشد. تهیه‌کننده دارای وظایف بسیار متنوعی در فرایند تولید اثر هنری است. ایده پردازی دربارهٔ اثر هنری، گزینش آثار منتخب از میان ایده‌های موجود یک هنرمند یا گروه هنری و کمک به ارتقاء سطح کیفی موسیقی، متن ترانه، و تنظیم آثار بخشی از فعالیت‌های اصلی یک تهیه‌کننده موسیقی است. بخشی دیگر از
اصلی یک تهیه‌کننده موسیقی است. بخشی دیگر از وظایف تهیه‌کننده موسیقی شامل موارد زیر است: تهیه‌کننده موسیقی معمولاً ناظر تمامی مراحل ساخت یک اثر، از مرحلهٔ بازتولید تا ضبط صدا و میکس و مسترینگ است و در برخی موارد به‌طور مستقیم عملیات ضبط صدا، میکس و مسترینگ را بر عهده می‌گیرد و در غیر این صورت مسئولیت عملیاتی را به مهندسین صدا می‌سپارد. در هنر موسیقی دو نوع تهیه‌کننده (Producer) وجود دارد. یکی تهیه‌کننده اجرایی و مالی (Executive Producer) و دیگری تهیه‌کننده موسیقی (Music Producer یا Record Producer) می‌باشد.
(Music Producer یا Record Producer) می‌باشد. وظایف تهیه‌کننده. یک تهیه‌کننده دارای وظایف متعددی از جمله ایده‌پردازی و آهنگسازی پروژه، انتخاب ترانه‌ها و نوازندگان مورد نیاز برای انجام فرایند ضبط و اجرای پروژه، اعمال نظر در مورد تنظیم آهنگ و راهبری هنرمندان و نوازندگان در فرایند تولید اثر می‌باشد. تهیه‌کننده جلسات ضبط را کنترل کرده و بر تمام مراحل پس از ضبط از جمله میکس و مسترینگ نظارت دارد. تهیه‌کنندگان اغلب در سطوح کلان، به مدیریت بودجهٔ پروژه، تنظیم قراردادها و انجام مذاکرات تجاری با ناشرین آثار
قراردادها و انجام مذاکرات تجاری با ناشرین آثار می‌پردازند. آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط، تعریف زیر را برای یک تهیه‌کننده ارائه داده‌است: «تهیه‌کننده شخصی است که هدایت فنی و خلاقانهٔ فرایند تولید یک پروژه، و تمام جلسات ضبط و ویرایش مرتبط با آن را بر عهده دارد. یک تهیه‌کننده در تمام مراحل خلق یک اثر در کنار هنرمندان و مهندسین صدا حضور دارد. او مسئول نهایی سازی تمام تصمیمات خلاقانه، فنی و مدیریتی است و عامل یکپارچگی فعالیت یک هنرمند یا گروه هنری، با اهداف تجاری ناشر اثراست.» در سال ۲۰۱۰ نقش یک تهیه‌کننده میان
ناشر اثراست.» در سال ۲۰۱۰ نقش یک تهیه‌کننده میان سه عنوان حرفه‌ای جداگانه تفکیک شد: تهیه‌کننده اجرایی، تهیه‌کننده آواز و تهیه‌کننده موسیقی. تهیه‌کننده اجرایی مسئولیت نظارت بر امور مالی پروژه را بر عهده دارد. تهیه‌کننده آواز (یا "تنظیم کننده آواز") مسئول فرایند ضبط و تولید آواز خوانندگان است و تهیه‌کننده موسیقی، کارگردانی و نظارت فرایند خلاقانهٔ ضبط و تولید یک اثر و میکس نهایی آن را بر عهده دارد. تاریخچه. در ابتدای صنعت ضبط و نشر موسیقی، وظیفهٔ یک تهیه‌کننده تنها محدود به ضبط اثر در یک نوبت و به صورت زنده
تنها محدود به ضبط اثر در یک نوبت و به صورت زنده بود. در اصل، وظیفهٔ تهیه‌کنندگان کنونی در دههٔ ۲۰ و ۳۹ میلادی بر عهدهٔ واحد رپرتوار ناشرین آثار موسیقی بود که بر محصولات «پاپ» دوران خود نظارت داشته و اغلب ارکستر مربوط به این آثار را راهبری می‌کردند. موارد مشابه این نوع از تهیه‌کنندگان شامل «بن سلوین» در کلمبیا رکوردز، «ناتانائیل شیلکرت» در «ویکتور رکوردز» و «باب هرینگ» در «برانسویک رکوردز» هستند. تا پایان دههٔ ۳۰ میلادی نخستین استودیوهای حرفه‌ای آهنگسازی و ضبط صدا، مستقل از شرکت‌های بزرگ این صنعت تأسیس شد.
صدا، مستقل از شرکت‌های بزرگ این صنعت تأسیس شد. این اتفاق به‌طور خاص موجب تفکیک نقش رپرتوار و تهیه‌کننده گردید. با اینحال عنوان «تهیه‌کننده» از اواخر دههٔ ۴۰ میلادی در صنعت موسیقی مورد استفادهٔ عموم قرارگرفت. به تدریج طی دههٔ ۵۰ و ۶۰ میلادی و با پیشرفت تکنولوژی، نقش تهیه‌کننده موسیقی دچار تغییر شد. فناوری ضبط مولتی‌ترک موجب تغییراتی اساسی در فرایند ضبط آثار موسیقی شد. پیش از این، تمام عناصر یک اثر موسیقایی (از جمله صدای خواننده اصلی، همخوانی‌ها، ریتم‌نوازی و تکنوازی‌ها و…) بایستی به صورت همزمان اجرا و ضبط
و تکنوازی‌ها و…) بایستی به صورت همزمان اجرا و ضبط می‌شد. تمام نوازندگان و خوانندگان بایستی در یک استودیوی بزرگ حاضر می‌شدند تا ضبط یک آهنگ به صورت کامل انجام گردد. اما با تکنولوژی ضبط مولتی‌ترک، خطوط ریتم نوازی یک اثر (مثل گیتار بیس، سازهای کوبه‌ای و گیتار ریتم و…) به صورت جداگانه ضبط شده و سپس خطوط مربوط به خوانندگان و تکنوازی‌ها به آن اضافه می‌گردد. در این روش محدودیتی در دفعات ضبط وجود نداشت و به منظور دستیابی به بهترین نتیجه برداشت‌های متعددی از یک قطعه انجام می‌شد. دیگر نیازی به حضور تمام خوانندگان و
انجام می‌شد. دیگر نیازی به حضور تمام خوانندگان و نوازندگان در یک استودیو جهت ضبط همزمان قطعات نبود و بخش‌های مربوط به نوازنده (یا خواننده) در جلسات جداگانه‌ای ضبط می‌شد. تحولات حاصل از ضبط مولتی‌ترک به اینجا محدود نمی‌شد. این روش ضبط تهیه‌کنندگان و آهنگسازان را قادر به طراحی و ساخت اصواتی جدید نمود که امکان تولید آن در روش ضبط زنده ممکن نبود. سایکدلیک راک یکی از نمونه‌های بارز این تحول در صنعت موسیقی است. طی همین دوره سازهای مورد استفاده در موسیقی پاپ از نمونه‌های آکوستیک (مثل پیانو، گیتار آکوستیک، سازهای
آکوستیک (مثل پیانو، گیتار آکوستیک، سازهای زهی و بادی) به سازهای الکتریک (پیانو و ارگ الکتریک، گیتار الکتریک، گیتار بیس، و سینث‌سایزر) تغییر هویت دادند. این سازهای جدید با نیروی الکتریکی عمل می‌کردند و از این رو جهت تولید صدا نیازمند دستگاه‌های «تقویت کننده صدا» (امپلیفایر) بودند. سازها و ابزار تقویت کنندهٔ الکتریکی صدا، هنرمندان و تهیه‌کنندگان را در راستای تولید اصوات منحصر به فرد، قادر به تغییر رنگ صدای سازهای مختلف می‌ساخت. تهیه‌کنندگان از طریق این فناوری می‌توانستند برای همخوانی، از صدای خوانندهٔ اصلی
می‌توانستند برای همخوانی، از صدای خوانندهٔ اصلی استفاده کرده یا برای یک قطعهٔ تک‌نوازی، از ۱۵ لایهٔ همنوازی استفاده کنند.در مدتی کوتاه، تهیه‌کنندگانی چون فیل اسپکتور و جرج مارتین موفق به تولید آثاری شدند که در وهلهٔ عمل، امکان اجرای زندهٔ آن وجود نداشت. تهیه‌کنندگان به عنصر خلاق استودیو تبدیل شدند و چهره‌های جدیدی در این عرصه همچون جو میک و برایان ویلسون ظهور پیدا کردند. یکی از پدیده‌های دیگری که در همین دورهٔ زمانی پا به عرصهٔ وجود نهاد، شکل‌گیری چهرهای «اجراکننده-تهیه‌کننده» بود. پس از اینکه جریان‌های
«اجراکننده-تهیه‌کننده» بود. پس از اینکه جریان‌های پاپی چون بیتلز، روینگ‌استونز، بیچ بویز به تجربه و تخصص کافی در زمینهٔ تکنیک‌های ضبط در استودیو دست یافتند، بسیاری از آنها مسئولیت تهیه‌کنندگی آثار خود را به عهده گرفتند. در اواخر قرن بیستم، ضبط دیجیتال و ظهور ابزارهای مدرن تهیه‌کنندگی، در کنار دسترسی بالا به سیستم‌های کامپیوتری مقرون به صرفه فرایند تهیه کنندگی و میزان دسترسی عموم به آن را با تحولات بزرگی مواجه ساخت. ابزار و تکنولوژی تهیه‌کنندگی. امروزه فناوری‌های متعددی در فرایند آهنگسازی مورد استفادهٔ
متعددی در فرایند آهنگسازی مورد استفادهٔ تهیه‌کنندگان قرار می‌گیرد. در دنیای مدرن، فرایند ضبط و میکس صدا به‌طور معمول در فضای کامپیوتری و توسط نرم‌افزارهایی تحت عنوان محیط کار صوت دیجیتال انجام می‌شود. از جملهٔ این نرم‌افزارها می‌توان به پرو تولز، ایبلتون لایو، کیوبیس و لاجیک پرو اشاره کرد که همگی به‌طور معمول از طریق فناوری‌های استودیوی مجازی (VST Plugins) ارائه شده توسط شرکت‌های شخص ثالث مورد استفاده قرار می‌گیرد. دو نرم‌افزار لاجیک پرو و پروتولز به عنوان استاندارد صنعت تهیه کنندگی مطرح هستند. با اینحال
استاندارد صنعت تهیه کنندگی مطرح هستند. با اینحال در کنار این نرم‌افزارها و سیستم کامپیوتری ادواتی چون دستگاه میکس، میدی کنترلر، و ابزار ضبط دیجیتال مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ایران افرادی همانند FreqCo و سایر در این زمینه بسیار فعالیت چشم‌گیری دارند.
پیل ولتایی (voltaic pile) مجموعه‌ای از باتری‌های سلول گالوانی که به صورت سری به هم متصل می‌شدند و از مواد مختلفی مثل روی و مس تشکیل می‌شدند که به وسیله کاغذ مرطوب یا پارچه خیس خورده از هم جدا می‌شدند. مبتکر این نوع باتری‌ها آلساندرو ولتا بود. پیشینه. در تاریخ ۲۰ مارس ۱۸۰۰، ولتا به انجمن سلطنتی لندن روشی را برای تولید برق با استفاده از پیل ارائه نمود. در تشریح پیل ولتیک، ویلیام نیکلسون و آنتونی کارلایسل کشف کردند که می‌توان از آن جهت الکترولیز آب استفاده نمود. همفری دیوی نشان داد که نیروی محرکه‌ای که باعث
همفری دیوی نشان داد که نیروی محرکه‌ای که باعث حرکت جریان الکتریکی در یک سلول ولتیک می‌شود، از طریق یک واکنش شیمیایی پدیدار می‌شود و نه بعلت اختلاف ولتاژ بین دو فلز. او همچنین از پیل ولتیک برای تجزیه مواد شیمیایی و تولید مواد شیمیایی جدید استفاده نمود.
نشانگان آسپرگر یا سندرم آسپرگر یک نوع اختلال رشد عصبی است که با مشکلات قابل توجه در ارتباط بین فردی و ارتباط غیرکلامی، مشخص می‌شود، که معمولاً به همراه علایق و رفتارهای وسواسی و تکراری است. نخستین بار در سال ۱۹۴۴ پزشک اتریشی به نام هانس آسپرگر با انتشار مقاله‌ای آن را توصیف کرد. نشانگان آسپرگر به صورت شکل ملایمی از طیف اوتیسم شمرده می‌شود، و وجه تمایز آن، حفظ مهارت‌های تکلمی و ضریب هوشی (iQ) بالاتر از میانگین جامعه و حافظه بلند مدت قوی است و مورد تمایز دیگر خودآگاهی این افراد نسبت به شرایط خود و آزادانه
خودآگاهی این افراد نسبت به شرایط خود و آزادانه صحبت کردن درباره محدودیت ها است؛ هرچند بعضی از پژوهش‌ها نشان‌دهندهٔ تفاوت اساسی بین سندرم آسپرگر و اوتیسم با عملکرد بالا است. تاریخچه. هانس آسپرگر (Hans Asperger) نخستین بار در سال ۱۹۴۴ در مقاله‌ای به زبان آلمانی، اختلالی را توصیف کرد که بعدها به نام «سندرم آسپرگر» شناخته شد. او در این مقاله، گروهی از پسران را مورد بررسی قرار داد که علیرغم داشتن هوش طبیعی یا حتی بالاتر از متوسط، در تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی دچار مشکلات قابل توجهی بودند. نقص در تعامل
دچار مشکلات قابل توجهی بودند. نقص در تعامل اجتماعی. آسپرگر تأکید می‌کرد که این کودکان در درک و تفسیر رفتارهای اجتماعی دچار ضعف هستند. آن‌ها نمی‌توانستند خود را جای دیگران بگذارند (نقص در تئوری ذهن) و اغلب رفتارهایی نامتناسب با موقعیت‌های اجتماعی از خود نشان می‌دادند. او اصطلاح «بیگانگی اجتماعی» را به‌کار می‌برد، یعنی این کودکان در میان مردم حضور دارند، اما گویا از دنیایی دیگر آمده‌اند. الگوهای گفتاری و زبانی غیرعادی. کودکانی که آسپرگر توصیف کرد، اغلب واژگان پیچیده و رسمی داشتند که با سن‌شان تطابق نداشت.
پیچیده و رسمی داشتند که با سن‌شان تطابق نداشت. لحن گفتار آن‌ها یکنواخت، خشک و بدون زیر و بم احساسی بود. آسپرگر آن‌ها را "کوچولوهای استاد" (*little professors*) می‌نامید، چرا که تمایل داشتند به شکل رسمی و شبیه به آموزگار سخن بگویند. علایق محدود، اما شدید و عمیق. تمرکز این کودکان اغلب بر یک موضوع خاص و محدود بود که می‌توانست شامل موضوعات فنی، ریاضی، یا ماشین‌آلات باشد. این علاقه‌مندی‌ها جنبه‌ای وسواسی داشتند و ممکن بود کودک ساعت‌ها درباره موضوع مورد علاقه‌اش با جزئیات صحبت کند. مشکلات حرکتی و هماهنگی پایین.
با جزئیات صحبت کند. مشکلات حرکتی و هماهنگی پایین. آسپرگر اشاره کرده بود که این کودکان در مهارت‌های حرکتی (مانند دویدن، گرفتن توپ یا نوشتن) مشکل دارند و حرکات آن‌ها اغلب ناشیانه و غیرهمزمان است. حالات بدنی و حرکات صورت آن‌ها نیز معمولاً خشک، قالبی و فاقد انعطاف‌پذیری طبیعی بود. توانایی شناختی بالا. به گفته آسپرگر، این کودکان برخلاف مبتلایان به سایر اشکال اوتیسم، دچار ناتوانی ذهنی نبودند. بلکه اغلب توانایی‌های شناختی برجسته‌ای، به‌ویژه در حوزه‌های خاص، از خود نشان می‌دادند. او بر این باور بود که بسیاری از
نشان می‌دادند. او بر این باور بود که بسیاری از این افراد می‌توانند در آینده به دانشمند، هنرمند یا نظریه‌پرداز تبدیل شوند. نگاه کل‌نگر آسپرگر. هانس آسپرگر سندروم مورد نظر را نه به‌عنوان یک بیماری، بلکه به‌عنوان شکلی متفاوت از ادراک و تجربه جهان معرفی می‌کرد. او به تفاوت‌های این کودکان به چشم نوعی نقص نگاه نمی‌کرد، بلکه استعدادهای بالقوه آن‌ها را نیز برجسته می‌دانست. دیدگاه او ترکیبی بود از نگرانی در مورد مشکلات اجتماعی این کودکان و تحسین توانایی‌های ذهنی آنان علائم نشانگان آسپرگر. افرادی با این نشانگان ممکن
علائم نشانگان آسپرگر. افرادی با این نشانگان ممکن است دارای یک یا چند مورد از ویژگی‌ها باشند: روابط اجتماعی ضعیف، رفتارهای وسواسی و تکراری، خویشتن-محوری، تفکر منطقی و غیر عاطفی ، علایق متمرکز، یادگیری آسانتر زبان‌های ثانوی، و در برخی کمبود در توانایی‌های حرکتی. ممکن است توانایی‌های حرکتی به‌طور محدودی کامل نشود و در طرز راه رفتن یا دویدن دیده نشود اما با انجام فعالیت‌های حرکتی پیچیده‌تر مثل راندن دوچرخه یا توپ بازی مشخص شود، به همین خاطر این افراد در معرض آسیب‌های فیزیکی زیادی از سمت جامعه قرار می‌گیرند.
آسیب‌های فیزیکی زیادی از سمت جامعه قرار می‌گیرند. افرادی که دچار سندرم آسپرگر هستند ممکن است به مشکلات فراوان در تعاملات اجتماعی برخورد کنند و دارای خصوصیات رفتاری کلیشه‌ای (مانند نوعی خاص از پوشش، رفتار تکراری مانند مطالعه یا داشتن روش مخصوص به خود در انجام کارها) در رفتارها و علایق هستند. افراد مبتلا به این نشانگان، علاقه‌ای به روابط و تعاملات اجتماعی ندارند، هرچند می توانند روابط اجتماعی را کاملاً تجزیه و تحلیل کنند ولی در اجرای عملی این تحلیل ها ضعیف عمل می کنند.در برخی موارد به دلیل نوع دیدگاهشان به
می کنند.در برخی موارد به دلیل نوع دیدگاهشان به روابط اجتماعی و انسانی، دیده شده فرد مبتلا توانایی منحصر به فردی در روانشناسی و علوم انسانی داشته‌است کودکان مبتلا به آسپرگر تنها به یک موضوع علاقه نشان می‌دهند و تمایل دارند همه چیز را در ارتباط با آن موضوع واحد بدانند و راجع به دیگر مباحث کمتر صحبت می‌کنند؛ بنابراین این کودکان به دلیل کمبود علاقه به روابط اجتماعی، درون‌گرایی و دامنه محدود علایق از دیگران جدا می‌شوند و برقراری ارتباط با سایرین را با رفتار غیر متعارف و نامناسب خود یا در خواست صحبت کردن، تنها
متعارف و نامناسب خود یا در خواست صحبت کردن، تنها راجع به یک موضوع خاص، غیرممکن می‌سازند. نشانگان آسپرگر معمولاً دیرتر از اوتیسم دیده می‌شود و معمولاً بعدتر مشخص می‌گردد. طبقه‌بندی. اشتراکات زیستی-عصبی بین نشانگان آسپرگر و اوتیسم با عملکرد بالا کماکان نامعلوم است. طبقه‌بندی نشانگان آسپرگر به‌طور ناخواسته از شیوهٔ کشف اوتیسم تأثیر پذیرفته‌است و ممکن است هیچ ارتباطی با ماهیّت اصلی آن نداشته باشد. نشانگان آسپرگر در بالغین. شواهدی وجود دارد که کودکان دارای نشانگان آسپرگر، با افزایش سن بهبودی نسبی پیدا
نشانگان آسپرگر، با افزایش سن بهبودی نسبی پیدا می‌کنند:تا بیست درصد این کودکان ممکن است در بزرگسالی دیگر در حیطهٔ تشخیصی این نشانگان قرار نگیرند، هرچند که سختی‌های اجتماعی دوام خواهند داشت. تا سال ۲۰۰۶ هیچ پژوهش مشخصی در مورد آثار بلند مدّت نشانگان آسپرگر بر شیوهٔ زندگی افراد صورت نگرفته بود و هیچ گونه پیگیری نظام‌مندی هم در خصوص مطالعهٔ بلند مدّت کودکان آسپرگر در دسترس نبود. افراد دارای آسپرگر طول عمر معمولی دارند ولی با درصد بیشتری ممکن است دچار افسردگی یا خشم اجتماعی شوند که می‌توانند تأثیر منفی بر روند
خشم اجتماعی شوند که می‌توانند تأثیر منفی بر روند بهبودی بگذارند. با وجود این که برخی سختی‌های اجتماعی و توانایی‌های فیزیکی-حرکتی ممکن است تا پایان عمر دوام پیدا کنند ولی شرایط زندگی آن‌ها به مراتب بهتر از افرادی است که در طیف‌های مختلف اوتیسم قرار دارند. بیشتر دانش آموزان و دانشجویان دارای نشانگان آسپرگر توانایی بهتری در ریاضیات و حل مسائل دارند و برخی از آن‌ها توانایی بیشتری در حیطه های نیازمند به آنالیز تحلیلی از خود نشان می‌دهند. بعد از شایعه این موضوع که تیموتی مک وی بمب گذار بزرگترین حادثه تروریستی
که تیموتی مک وی بمب گذار بزرگترین حادثه تروریستی داخلی ایالات متحده در انفجار اوکلاهما سیتی مبتلا به سندروم اسپرگر بوده است، مطالعاتی در مورد رابطه میزان ارتکاب جرم و سندروم اسپرگر صورت گرفته است،نتایج این پژوهش ها نشان می دهد که میزان ارتکاب جرم در افراد دارای سندروم اسپرگر کمتر از میانگین جامعه است،میزان سوء مصرف مواد مخدر نیز کمتر مشاهده شده است. جرائم مربوط به رفتار تهاجمی نیز عمدتاً واکنشی و در غیر این مورد انتقامی بوده است. جرائم مربوط به کلاه برداری های پیچیده مالی و جرم های فضای مجازی به میزان
های پیچیده مالی و جرم های فضای مجازی به میزان اندکی بالاتر از سطح میانگین جامعه مشاهده شده است. آسپرگر در سینما. فیلم‌های زیر در رابطه با نشانگان آسپرگر است:
آبشار کمردوغ در قلعه رئیسی مرکز بخش چاروسا از توابع شهرستان کهگیلویه در زمره زیبایی‌های طبیعی استان کهگیلویه و بویراحمد به‌شمار می‌رود اما برای گردشگران ناشناخته مانده‌است. این آبشار که نزدیک به ۱۰۰ متر ارتفاع و بیش از ۶۰ متر عرض دارد در ۱۰ کیلومتری قلعه رئیسی مرکز این بخش واقع شده‌است. برای رفتن به چاروسا باید جاده‌های پرپیچ و خم کوهستانی را ازمیان جنگل‌های بلوط در شمال شهر دهدشت به طول ۷۰ کیلومتر طی کرد. آبشار کمردوغ در تمام فصول سال دارای آب است و به آن لقب عروس آبشارهای ایران را داده‌اند.
فریدریش روکرت (زادهٔ ۱۶ مهٔ ۱۷۸۸ در شواینفورت آلمان – درگذشتهٔ ۳۱ ژانویهٔ ۱۸۶۶ در نویزس در نزدیکی کوبورگ آلمان) شاعر و مترجم نامی آلمانی و از بنیانگذاران شرق‌شناسی آلمان است. پدر او، «یوهان آدام روکرت»، اهل ایالت تورینگن در شرق آلمان بود. جایزه‌ای ادبی نیز به نام «فریدریش روکرت» وجود دارد که هر سه سال به نویسنده‌ای اعطا می‌شود. روکرت پس از به پایان رساندن تحصیلات دبیرستانی در مدرسه‌ای لاتینی زبان در شهر «شواینفورت»، در دانشگاه شهر «وورتسبورگ» مشغول به تحصیل علم حقوق گشت ولی چندی بعد به رشته‌های ادبیات،
علم حقوق گشت ولی چندی بعد به رشته‌های ادبیات، زبان‌شناسی و زیباشناسی روی آورد. پس از اتمام تحصیلات مدتی آموزگار دبیرستان بود و لی پس از مدتی ترجیح داد به عنوان معلم خصوصی کار کند. روکرت در پاییز ۱۸۱۷ به ایتالیا سفر کرد و در آنجا با بسیاری از هنرمندان آلمانی مقیم رم آشنا شد. او در سالهای ۱۸۱۸ و ۱۸۱۹ از طریق شهر وین به آلمان بازگشت. روکرت طی اقامت در وین نزد یوزف فون هامر پورگشتال دیپلمات و شرق‌شناس اتریشی و مترجم غزلیات حافظ، زبان فارسی را آموخت. نبوغ در فراگیری زبان‌های گوناگون. نبوغ روکرت در فراگیری
فراگیری زبان‌های گوناگون. نبوغ روکرت در فراگیری زبان‌های گوناگون، حتی در زمان حیات او زبانزد خاص و عام بود. او به زبان‌های یونان باستان، لاتین، سنسکریت، فارسی، عربی و ترکی تسلط داشت؛ و این در حالی است که او هرگز به سرزمین‌هایی که با زبان آنها آشنا بود سفر نکرده‌بود. فریدریش روکرت، شاعر و مترجم و زبان‌شناس نامی آلمانی که از او به‌عنوان «پدر شرق‌شناسی آلمان» یاد می‌شود، نخستین کسی بود که شیوهٔ غزلسرایی را در زبان آلمانی به‌وجود آورد. توانایی روکرت در ترجمهٔ ادبیات مشرق‌زمین فوق‌العاده بود. وسعت تألیفات و
ادبیات مشرق‌زمین فوق‌العاده بود. وسعت تألیفات و ترجمه‌های روکرت از ادبیات سرزمین‌های شرق بسیار گسترده و از عمق و کیفیت بسیار بالا برخوردار است. او تحت تأثیر غزلیات مولانا جلال‌الدین، کتاب «رُزهای شرقی» را که مجموعه‌ای از زیباترین غزلیات آلمانی است تقریباً همزمان با انتشار «دیوان غربی-شرقی» یوهان ولفگانگ گوته در سال ۱۸۲۲ میلادی منتشر کرد. او بخش‌هایی از شاهنامه فردوسی را نیز ترجمه کرد که پس از مرگش انتشار یافت و یکی از بهترین ترجمه‌های شاهنامه به‌زبان آلمانی است. اما این ترجمه هم چون دیگر آثاری که روکرت از
است. اما این ترجمه هم چون دیگر آثاری که روکرت از زبانهای شرقی به‌دست داده‌است، کامل نیست. ترجمه قرآن به زبان آلمانی. قرآن تاکنون چندین بار به زبان آلمانی ترجمه شده‌است. روکرت خیلی زود خود را با قرآن و ترجمه آیاتی از آن مشغول داشت. او نخست پاره‌ای از ترجمه‌های شاعرانه خود را از آیات قرآن در سال ۱۸۲۴ میلادی منتشر کرد. ترجمه روکرت از قرآن از حیث زبان‌شناسی شاهکاری در زبان آلمانی محسوب می‌شود، هر چند در اینجا و آنجا کاملاً دقیق و عیناً مطابق با متن اصلی نیست، اما برای نخستین بار سبک و زبان شعرگونه قرآن را