payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سن بلوغ سنی است که در آن دختران و پسران از لحاظ جنسی و بعضاً روانی و اجتماعی و هیجانی به بلوغ می‌رسند و از کودکی وارد دورهٔ بزرگسالی می‌شوند. این سن بنا بر اینکه چه نوع بلوغی مدنظر است، می‌تواند متفاوت باشد. به دختران و پسران در دورهٔ بلوغ، نوجوان می‌گویند. سن بلوغ جنسی، سنی است که در آن پسران و دختران به تکامل جنسی دست می‌یابند. به‌طور میانگین، دختران در ۸ تا ۱۲ سالگی بلوغ و در ۱۳–۱۸ سالگی بلوغ کامل را شروع می‌کنند. پسران به‌طور میانگین در ۱۱ تا ۱۳ سالگی بلوغ و در ۱۴–۱۸ سالگی بلوغ کامل را آغاز می‌کنند.
بلوغ و در ۱۴–۱۸ سالگی بلوغ کامل را آغاز می‌کنند. مهم‌ترین نقطه عطف بلوغ زنان، قاعدگی است که به‌طور متوسط در ۸ تا ۱۱ سالگی اتفاق می‌افتد. برای مردان، اولین انزال به‌طور میانگین در ۱۳ سالگی اتفاق می‌افتد. در قرن بیست و یکم، میانگین سنی بلوغ کودکان، به ویژه دختران، در مقایسه با قرن نوزدهم که برای دختران ۱۵ سال و برای پسران ۱۶ سال بود، کاهش یافته است که می‌تواند به دلایل متعدد ازجمله بهبود تغذیه یا افزایش دانسته‌های جنسی باشد. سن بلوغ در بعضی از ادیان وجود دارد و نشان دهنده زمانی است که برخی از احکام یا وظایف
و نشان دهنده زمانی است که برخی از احکام یا وظایف بر ایشان واجب می‌شود. سن بلوغ در اسلام. سن بلوغ شرعی در نظر مشهور فقهی امامیه، نُه سال قمری معادل ۸ سال و ۸ ماه و ۲۲ روز شمسی برای دختر و پانزده سال قمری معادل ۱۴ سال و ۶ ماه و ۱۷ روز شمسی برای پسر است با این حال اقلیتی از فقها همچون محمداسحاق فیاض و یوسف صانعی سیزده سال قمری را سن تکلیف دختران دانسته‌اند و در فتاوای برخی دیگر از مراجع تقلید همانند محمدهادی معرفت و محمدابراهیم جناتی بروز عادت ماهانه در دختران و احتلام در پسران، ملاک تعیین بلوغ شرعی و سن
و احتلام در پسران، ملاک تعیین بلوغ شرعی و سن تکلیف قرار داده شده است. سن بلوغ در زرتشتی‌گری. سن بلوغ در دین مزدیسنا (زرتشتی) ۱۵ سال تمام برای دختر و پسر است. سن بلوغ در مسیحیت. در مسیحیت، بلوغ بیشتر به معنای رشد جنسی است. این به معنی رسیدن به بلوغ نهایی است که مترادف با تطبیق با میزان کامل که مسیح باشد است. سن بلوغ در یهودیت. در یهودیت، سن بلوغ برای پسران ۱۳ سالگی و برای دختران در ۱۲ سالگی است. مراسم تکلیف در یهودیت بر میتصوا و بت میتصوا نام دارد. سن بلوغ در بهاییت. در بهاییت، سن بلوغ برای دختر و پسر برابر
بهاییت. در بهاییت، سن بلوغ برای دختر و پسر برابر است. این سن برای انجام وظایف دینی برای هم پسر و هم دختر ۱۵ سال است. سن بلوغ اجتماعی و اداری در بهاییت، که به معنای امکان رأی دادن و انتخاب شدن در انتخابات بهایی است بیست و یک سالگی است.
کریستیان بارتولومه یا کریستیان بارتلمه (زادهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۱۸۵۵- درگذشتهٔ ۱۹۲۵) زبان‌شناس و خاورشناس آلمانی بود. بارتلمه دکتریِ خود را در رشتهٔ زبان‌شناسی سامی در ۱۸۷۷ گرفت. او استاد زبان سانسکریت بود. او تحصیلاتش را بین سال‌های ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۷ در دانشگاه مونیخ ادامه داد. سپس در دانشگاه‌های هاله ویتنبرگ، مونستر، گیسن، و هایدلبرگ به تدریس پرداخت. نام او با قانون بارتولومه، یک قانون آهنگ و تلفظ زبان‌های هندوایرانی، همراه است. آثار. کریستیان بارتولومه، با تألیف "دستور زبان قدیم ایرانی" و در کنار آن با تألیف "فرهنگ
زبان قدیم ایرانی" و در کنار آن با تألیف "فرهنگ زبان ایرانی باستان" (۱۹۰۴)، ترجمهٔ تازه‌ای را از اوستا آماده می‌کرد که قسمت گاثاهای آن را خود او به پایان رساند (۱۹۰۵). ترجمهٔ قسمت‌های دیگرِ اوستا، که در چاپ گِلدنر موجود است، کاری پرزحمت بود، و فریتز ولف پیش از تألیف پایان‌نامهٔ دکتریِ خود به آن پرداخت و در سال ۱۹۱۰ آن را به پایان رساند و با سپاسگزاری و احترام به استاد خود اهدا کرد. در سال ۱۹۲۴ چاپ تازه و تغییرنیافته‌ای از آن تحت عنوان "ترجمه بر اساس فرهنگ زبان قدیم ایرانی" تألیف کریستیان بارتولومه انتشار
زبان قدیم ایرانی" تألیف کریستیان بارتولومه انتشار یافت. مقصود مترجم آن بود که کارش تا حد امکان درست مطابق با آنچه بر اساس کارهای استادش از متن اوستا مفهوم می‌شود باشد و عقاید خود مترجم با آن درنیامیزد.
متافاز (به انگلیسی: Metaphase) فرآیندی سلولی است که در جانداران یوکاریوت رخ می‌دهد. متافاز سومین مرحله از میتوز یا میوز است. این مرحله بعد از پرومتافاز و قبل از آنافاز است. متافاز در میتوز. طی این مرحله، کروموزوم‌های مضاعف‌شده به بخش میانی سلول حرکت می‌کنند و در وسط (سطح استوایی) سلول ردیف می‌شوند. در این مرحله، گروهی از رشته‌های دوک تقسیم از یک سو به قطب و از سوی دیگر به سانترومر کروموزوم‌ها متصل می‌شوند. در متافاز دو کروماتید هر کروموزوم حداکثر فشردگی را پیدا می‌کنند. متافاز در میوز. در میوز دو فاز وجود
پیدا می‌کنند. متافاز در میوز. در میوز دو فاز وجود دارد: فاز ۱ و فاز ۲.در متافاز ۱، که دومین مرحلهٔ میوز ۱ است، تترادها به وسیلهٔ رشته‌های دوک در سطح استوایی سلول ردیف می‌شوند. متافاز ۲ پس از پروفاز ۲ رخ می‌دهد. در این مرحله کروموزوم‌ها که هنوز دو کروماتیدی هستند، در سطح استوایی سلول ردیف می‌شوند و از طریق سانترومرهای خود به رشته‌های دوک متصل می‌شوند. پانویس. واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دفتر نخست تا چهارم، 1376 تا 85
سطح متوسط دریای آزاد یا سطح متوسط آب‌های آزاد یا سطح دریا که به اختصار با حروف MSL نیز نمایش داده می‌شود، میانگین ارتفاع یک یا چند اقیانوس زمین است که از ارتفاع آن می‌توان ارتفاع‌های دیگر را اندازه‌گیری نمود. سطح آبهای آزاد نوعی مبنای ارتفاعی است. دلیل استفاده از میانگین در این تعریف این است که تأثیر بالا یا پایین آمدن سطح آب به دلیل جزر و مد از بین برود. کاربردها. به عنوان مثال در چارت دیتوم در کارتوگرافی و ناوبری دریایی، یا در هوانوردی به عنوان سطح استاندارد آب‌های آزاد که در آن فشار اتمسفر اندازه‌گیری و
آب‌های آزاد که در آن فشار اتمسفر اندازه‌گیری و در نتیجه ارتفاع هواپیما مشخص می‌شود، کاربرد دارد. علت کاربرد. از خواص مایعاتی مثل آب این است که وقتی در ظرفی گسترده ریخته شود به دلیل وجود جاذبه زمین ارتفاع تراز سطحی آب در تمام قسمت‌های آن ظرف برابر است؛ از آنجا که دریاهای آزاد به هم مرتبط هستند، سطح آب در آنها همواره ارتفاع ثابتی دارد (البته در قرن بیستم به دلیل گرمایش جهانی این ارتفاع تغییر کرده‌است). ازاین‌رو ارتفاع شهرها، کوه‌ها و هواپیماها بر اساس متر از سطح آب‌های آزاد بیان می‌شود.
ایستگاه متروی ارم سبز یک ایستگاه تقاطعی در خط ۵ متروی تهران (خط متروی تهران-کرج) و خط ۴ متروی تهران است. این ایستگاه که در بلوار فردوس غرب، انتهای بلوار شقایق جنوبی و در نزدیکی بزرگراه باکری قرار دارد. در مرداد ماه سال ۱۳۹۴ تصمیم گرفته شد که نام اکباتان از ایستگاه برداشته شده و نام کلی آن به ارم سبز تغییر پیدا کند، علت این امر جلوگیری از اشتباه گرفتن این ایستگاه با ایستگاه شهرک اکباتان توسط مردم بوده‌ است. این ایستگاه مترو دارای دو سکو در خط ۵ متروی تهران و یک سکوی دو طرفه در خط ۴ متروی تهران می‌باشد.
و یک سکوی دو طرفه در خط ۴ متروی تهران می‌باشد. موقعیت ایستگاه. این ایستگاه در خط ۴ بین ایستگاه متروی شهرک اکباتان و ایستگاه متروی علامه جعفری واقع شده است. این ایستگاه در خط ۵ متروی تهران بین ایستگاه متروی صادقیه و ایستگاه متروی ورزشگاه آزادی واقع شده است.
ایستگاه متروی کرج (یا: ایستگاه پل فردیس) (یا: ایستگاه شهید سلطانی) در جنوب‌شرقی شهر کرج و در ضلع جنوب‌غربی پل شهید سلطانی (فردیس) و آزادراه کرج-قزوین قرار دارد. این ایستگاه، ایستگاه مشترک خط ۵ متروی تهران و خط ۱ متروی کرج است و از شهریور ۱۴۰۴ ایستگاه زیرزمینی خط ۲ متروی کرج نیز به این ایستگاه پیوسته است. پایانه شهید سلطانی. در نزدیکی این ایستگاه، پایانهٔ مسافربری شهید سلطانی، سومین پایانهٔ کرج قرار دارد. امکانات. از امکانات این ایستگاه می‌توان به تلفن عمومی کارتی، آب سردکن، پله برقی، دفتر اشیاء گم شده،
کارتی، آب سردکن، پله برقی، دفتر اشیاء گم شده، سرویس بهداشتی عمومی، نمازخانه، پارکینگ عمومی، خودپرداز بانک، ماشین خودکار فروش بلیت، پایانه تاکسیرانی، سوپر مارکت و روزنامه فروشی اشاره کرد. نقشه خطوط متروی کرج. نقشه ی خطوط مترو کرج
روایتِ اِمیدِ اَشَوَهیشتان (Rivāyatī Ēmēdī Ašawahištān) یکی از آثار اصلی دینی به زبان پارسی میانه در اواخر سدهٔ نهم و اوایل سدهٔ دهم میلادی است. این اثر، مجموعه‌ای از قانون‌های مذهبی، اجتماعی و مدنی زرتشتیان و بازتاب موثقی از آیین‌ها و عادات روزگار ایرانی ساسانی است و به موضوعات گوناگون از جمله قانون خانواده، انواع ازدواج، مسائل طهارت و غیره می‌پردازد. روایت امید اشوهیشتان چهارمین و واپسین روایت از روایات پارسیگ به‌شمار می‌آید، که توسط موبدان دورهٔ اسلامی نوشته شده است. نویسندهٔ این کتاب، امید پسر اشوهشت،
شده است. نویسندهٔ این کتاب، امید پسر اشوهشت، موبد موبدان دورهٔ خود و از نوادگان آذرباد مهرسپندان بود. روایت امید اشوهیشتان در برگیرندهٔ چهل و چهار پرسش است، که از سوی موبدی به نام آذرگشنسب، پسر مهرآتش، نوهٔ آذرگشنسب از امید اشوهیشتان پرسیده می‌شود. واژه عربی «روایت» در نام این کتاب و آثار مشابه در دورهٔ پس از اسلام توسط ویراستاران زرتشتی به جای واژهٔ پارسیگ "نگیز" (nigēz) به کار رفت. از این اثر تنها یک دست‌نوشته به جا مانده که متعلق به تهمورس دینشاه انکلساریا بود. دکتر نزهت صفای اصفهانی این اثر را از پارسی
بود. دکتر نزهت صفای اصفهانی این اثر را از پارسی میانه به فارسی ترجمه کرد و نشر مرکز در سال ۱۳۷۶ اقدام به چاپ آن کرد. پیش‌گفتار نویسنده کتاب. به نام پروردگار خجسته و بخشنده و نیکوکار. این چند پرسش از روحانی اعظم امید اشو هیشتان توسط این بنده آتور گشنسب مهرآتور گشنسب در ساحت مقدس آتشکده ورجاوند پرسیده شد. [پرسشها] اقتباس از نسخه جاودان [کتاب] مقدس است. باشد که این [گردآوری] نیکو اثر باشد.
روایت‌های پهلوی نام چند اثر نوشته مؤلفان گوناگون به زبان پارسی میانه است که در دوران پس از اسلام نگاشته شده‌اند. این کتاب‌ها در اواخر سده نهم و اوایل سده دهم میلادی نوشته شده و تألیف آن‌ها بر پایه ترجمه‌های پهلوی از اوستا و دیگر کتاب‌های موجود به زبان پارسی میانه در آن زمان صورت گرفته‌است. روایت‌های پهلوی شناخته‌شده و موجود عبارتند از: منابع. N. Safa-Isfehani, Rivāyat-i Hēmīt-i Ašawahistān. A Study in Zoroastrian Law, Harvard Iranian ,Series 2, n.p., 1980. p. iv.
هان هه-جین (; زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. از جمله نقش‌های برجسته او می‌توان به ایفای نقش سوسانو در افسانه جومونگ اشاره کرد. جوایز. !scope= "row"|۲۰۰۴ !scope="row"|۲۰۰۵ !scope="row"|۲۰۰۵ !scope="row"|۲۰۰۶ !scope= "row"|۲۰۱۰ !scope="row"|۲۰۱۱ !scope="row"|۲۰۱۱ !scope="row"|۲۰۱۱ !scope="row"|۲۰۱۲ !scope="row"|۲۰۱۲ !scope="row"|۲۰۱۲
کیون می ری (به کره‌ای:견미리 به انگلیسی: Kyeon Mi-ri) (زاده ۲۷ ژانویه ۱۹۶۵ - سئول) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است. او به دلیل بازی در نقش ملکه ون هو در مجموعه تلویزیونی "افسانه جومونگ" شناخته شد. همچنین به خاطر نقش خود در سریال "جواهری در قصر" در نقش ضد قهرمان اصلی فیلم بانو چویی معروف است و در سریال "ایسان" در نقش بانو هه گیونگ (مادر ایسان) ظاهر شده است. زندگی. کیون می ری، بازیگر، مدل و خواننده کره‌ای است که به زبان‌های کره‌ای، انگلیسی و ژاپنی تسلط دارد و فارغ‌التحصیل موسیقی از دبیرستان هنرهای سنتی است و
فارغ‌التحصیل موسیقی از دبیرستان هنرهای سنتی است و تحصیلات خود را در در رشته باله در دانشگاه سجونگ نیمه کاره رها کرده اما تخصص زیادی در رقص کلاسیک و رقص باله دارد و بازی در تلویزیون کره را از سال ۱۹۸۴ آغاز کرده‌است. وی که با نام مستعار گیونگ یانگ، مشهور است، سرگرمی‌اش شنا می‌باشد، ۱۵۹ سانتی‌متر قد و ۴۵ کیلوگرم وزن دارد و اجرای موفق او در مجموعه جواهری در قصر شهرت و محبوبیت فراوانی را در کشورهای شرق آسیا و جنوب شرق آسیا از جمله ژاپن، هنگ کنگ، چین، ویتنام، فیلیپین و سنگاپور برای او به همراه داشت. همسر سابق
و سنگاپور برای او به همراه داشت. همسر سابق کیون می ری، ایم یانگ گیو هم بازیگر بود. او در سال ۱۹۸۷ با او ازدواج کرد و از او صاحب دو دختر شد (لی یو بی و لی دا-این). اما در سال ۱۹۹۳ از وی جدا شد و در سال ۱۹۹۸ با لی هونگ هیون ازدواج کرد و حاصل این ازدواج، یک پسر به نام لی کی بک بود و لی هونگ هیون پس از این ازدواج، به‌طور قانونی، دو دختر همسر سابق وی را، به عنوان فرزندان خود پذیرفت و نام خانوادگی دو دختر او را، به نام خانوادگی خود (لی) تغییر داد. او طی مصاحبه‌ای، پیشنهاد رد موسیقی سریال جواهری در قصر را انکار
پیشنهاد رد موسیقی سریال جواهری در قصر را انکار کرد و خاطرنشان کرد، درحقیقت، موسیقی این سریال، یک شاهکار است و گرچه سالهاست که در موسیقی، فعالیت دارد اما تابه‌حال، شاهکار تنظیم نکرده‌است و این شایعه از پایه اشتباه است و هم چنین دربارهٔ نقش منفی خود، در این سریال، اعلام کرد:در طی سالهای فعالیتش، قبل از جواهری در قصر، تا به حال نقش منفی نداشته‌است و این کار، برایش حکم چالش بزرگ و جدی را داشت. هم چنین اعلام کرد:پس از جواهری در قصر، بسیاری از تهیه‌کننده‌ها، نقش‌های منفی‌شان را به او پیشنهاد کردند؛ که برایش
نقش‌های منفی‌شان را به او پیشنهاد کردند؛ که برایش بسیار، هیجان انگیز بود. و هم چنین او بایکوت شدن از طرف هواداران را به خاطر آزارهایی که به شخصیت اصلی سریال (یانگوم) داده بود، انکار کرد و طبق گفته او، مردم آنقدر، بادرک هستند که فرق شخصیت حقیقی بازیگر را با نقش او، در مجموعه یا فیلم، درک کنند و در این مورد، دقیقاً برعکس، خیلی از هواداران، او را به خاطر موفقیت او در ایفای این نقش، تشویق کردند و طبق گفته‌اش، شخصیت بانو چویی را در این سریال، منفی نمی‌دید بلکه در نوع زندگی خودش، زیاد غرق شده بود و به هر حال، با
نوع زندگی خودش، زیاد غرق شده بود و به هر حال، با ایفای این نقش، چهره‌اش در بسیاری از کشورها شناخته شد و هر چند، شخصیت‌های یانگوم و بانو هن در این سریال، دشمنان او بودند اما در بیرون این مجموعه، دوستان خوبی برای او هستند و به‌خصوص، لی یونگ آئه (هنرپیشه اصلی سریال و بازیگر نقش یانگوم) که بخاطر سختی و جدیت او در ایفای نقش، چیزهای زیادی از او یادگرفت، هم چنین گفته‌است که به تنوع نقش، خیلی علاقه دارد و بلافاصله پس از جواهری در قصر، یک نقش کمدی را ایفا کرد و به قول خودش، او از آشپزی لذت می‌برد و به یک چیز معتقد
خودش، او از آشپزی لذت می‌برد و به یک چیز معتقد است که بچه‌ها دوست دارند دست‌پخت مادرشان را بخورند و به همین دلیل، آشپزی را کامل یاد گرفته‌است و توانایی این کار را دارد که کیکی بپزد که بچه‌ها بعد از خوردن آن آرام شوند و دیگر سرو صدا راه نیندازند و توصیه می‌کند که بعضی از غذاهای کره‌ای فوق‌العاده هستند و همه پخت آنهارا یاد بگیرند. او ترجیح می‌دهد برای تفریح به پارک و کنار دریا برود و بیشتر علاقه‌مند است به کشور سوئیس مسافرت کند، به هیچ حیوانی علاقه ندارد و حتی از موش و مار به شدت، می‌ترسد. در سال ۲۰۰۹ کیون
از موش و مار به شدت، می‌ترسد. در سال ۲۰۰۹ کیون می ری به همراه همسر خود (لی هونگ هیون) مظنون به معاملات نهانی شد و بخاطر دستکاری سهام، مورد بازرسی قرار گرفت و ۵۵ هزار سهم به ارزش ۹۰۰ میلیون وون، از مهندس زیستی برای راه اندازی FCB12 خرید؛ و پس از آن به اندازه ۴/۵ میلیارد وون به سرعت، پیشرفت کرد؛ و باعث شد او چهارمین شخص دارنده سهام در میان افراد مشهور شود. اما کیون می ری هرگونه خطایی را انکار کرد و گفت: او حقیقتاً یک سرمایه‌گذار بود.
اوه یون‌سو ، (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۷۱ - سئول) بازیگر در کره جنوبی است. او به دلیل بازی در نقش بانو یوها مادر جومونگ در مجموعه تلویزیونی افسانه جومونگ شناخته شد.
ابوجهل عَمرو بن هشام بن مغیره بن عبداللّٰه بن عمر مخزومی قریشی (مرگ: ۲ ه‍.ق) از بازرگانان قریش و شخصی زیرک و شجاع بود و از این‌رو «ابوالحکم» نیز خوانده می‌شد. به سبب دشمنی زیادش نسبت به پیامبر اسلام محمد و کشتن سمیه، مسلمانان او را «ابوجهل» می‌خواندند. وی در جنگ بدر در پنجاه و چهار سالگی کشته شد. تلاش ابوجهل در قطع رابطه قریش با بنی‌هاشم که به شکست انجامید، ممانعت از حمایت ابولهب از محمد بعد از مرگ ابوطالب و نیز طراحی توطئه ناموفق قتل محمد با مشارکت طوایف مختلف مهم‌ترین اقدامات وی ضد محمد در روایت منابع
مختلف مهم‌ترین اقدامات وی ضد محمد در روایت منابع اسلامی هستند. مسلمانان نیز از شدت عمل وی در امان نبودند. در منابع اسلامی گفته شده ظاهراً حُسن خدمت عکرمه بن ابی‌جهل، فرزند او به اسلام سبب شد محمد پس از مرگ ابوجهل مسلمانان را از سب وی و انتساب عکرمه به این کنیه بازدارد. عکرمه برای اولین بار به عنوان یک مسلمان طواف به جای آورد. به محمد منسوب است که: «کسی که ابوجهل را ابوحکم می‌نامد، اشتباهی بزرگ مرتکب شده‌است و او باید از خداوند طلب بخشش کند تا بلکه بخشیده شود.»
بویو یا پویو (هانگول: 부여; ; or 扶餘 "Fúyú")، همچنین فویو نیز نامیده شده است، پادشاهی باستانی بود که مرکز آن در شمال منچوری در شمال شرقی چین امروزی بود. معمولاً یک پادشاهی کره ای در نظر گرفته می‌شود و با مردم یمائک که اجداد کره‌ای‌های امروزی به حساب می‌آیند، پیوندهایی داشت. بویو سلف اصلی پادشاهی‌های کره ای گوگوریو و بکجه است. طبق کتاب لیتر هان، در ابتدا تحت نظر و تسلط فرمانداری هیونتو، یکی از چهار فرماندهی هان در هان غربی قرار گرفت. بویو در اواسط قرن اول پس از میلاد به عنوان متحد مهم آن امپراتوری برای مقابله
میلاد به عنوان متحد مهم آن امپراتوری برای مقابله با تهدیدات ژیانبی و گوگوریو، وارد روابط دیپلماتیک رسمی با سلسله هان شرقی شد. سپس بویو تحت نظارت فرماندهی لیائودونگ هان شرقی قرار گرفت. پس از تهاجم تضعیف کننده شیانبی در سال ۲۸۵، بویو با کمک سلسله جین بازسازی شد. با این حال، این آغاز یک دوره افول بود. حمله دوم ژیانبی در سال ۳۴۶ سرانجام این سرزمین را ویران کرد، به جز برخی از بقایای منطقه مرکزی آن که به عنوان دست‌نشانده گوگوریو تا الحاق نهایی آنها در سال ۴۹۴ باقی ماندند. ساکنان بویو شامل قبیله یمائک بودند. هیچ
ماندند. ساکنان بویو شامل قبیله یمائک بودند. هیچ اجماع علمی در مورد طبقه‌بندی زبان‌هایی که توسط بویو صحبت می‌شود، از جمله ژاپنی،آموری و شاخه جداگانه‌ای از زبان‌های آلتایی وجود ندارد. با توجه به سوابق سه پادشاهی، زبان بویو مشابه زبان همسایگان جنوبی خود گوگوریو و دونگایی بود و زبان اوکجه فقط کمی با آنها متفاوت بود. هر دو گوگوریو و باکجه، دو پادشاهی از سه پادشاهی کره، خود را جانشینان بویو می‌دانستند. میراث. در دهه ۱۹۳۰ مورخ چینی جین یوفو (金 毓 黻) الگوی خطی‌تبار را برای مردم منچوری و کره شمالی، از پادشاهی‌های
را برای مردم منچوری و کره شمالی، از پادشاهی‌های بویو، گوگوریو و بکجه تا ملیت مدرن کره توسعه داد. مورخان بعدی شمال شرقی چین بر این مدل تأثیرگذار بنا نهاده‌اند. گوگوریو و باکجه، دو پادشاهی از سه پادشاهی کره بودند که خود را جانشین بویو می‌دانستند. گفته می‌شود که پادشاه اونجو، بنیانگذار بکجه، فرزند پادشاه جومونگ، بنیانگذار گوگوریو بوده است. بکجه در سال ۵۳۸ رسماً نام خود را به نام‌بویو یا همان بویوی جنوبی (هانگول: 남 부여؛ هانجا: 南夫 餘) تغییر داد. سرنوشت امپراتوری بویو. امپراتوری بویو که پس از امپراتوری گوجوسان و
بویو. امپراتوری بویو که پس از امپراتوری گوجوسان و جین، سومین امپراتوری کهن تاریخ کره بود، سرانجام در قرن چهارم میلادی پس از حمله خیتان‌ها به این کشور و نابودی و ویران شدن بویو که در آن زمان مستعمره امپراتوری گوگوریو بود، به‌طور کامل ضمیمه گوگوریو شد. منابع. botu
دولت اوکجو () یک دولت باستانی مستقر در شبه‌جزیره کره بود، دولت اوکجو بیشتر مواقع تحت سلطه امپراتوری گوگوریو و امپراتوری بویو و امپراتوری هان بوده‌است و تقریباً می‌شود گفت: این دولت هیچ‌گاه به یک دولت مستقل و قدرتمند تبدیل نشد. در سال ۲۸ پیش از میلاد، پادشاه جومونگ، ژنرال بو ویوم را برای حمله به اوکجو فرستاد. در قرن ۱ یا ۲ قبل از میلاد، پادشاه ته‌جو از گوگوریو اوکجو را به یک قبیله کاهش داد، که محصولات محلی را به گوگوریو تحویل می‌داد. در طی حمله ۲۴۴ اوکجو به گوگوریو، دونگچون امپراتور گوگوریو به‌طور خلاصه
به گوگوریو، دونگچون امپراتور گوگوریو به‌طور خلاصه عقب‌نشینی کرد. در اوایل قرن ۵، اوکجو توسط گوانگ‌گه‌تو بزرگ به‌طور کامل فتح شد. تاریخچه. در تاریخ اولیه خود، وضعیت اوکجو بین تسلط فرماندهان چینی و گوگوریو در نوسان بود. از قرن سوم قبل از میلاد تا سال ۱۰۸ قبل از میلاد، گوجوسان آن را کنترل می‌کرد. در ۱۰۷ قبل از میلاد، بخشی از فرمانداری هیونتو شد. همان‌طور که فرمانداری هیونتو در نتیجه گسترش گوگوریو به سمت شبه‌جزیره لیائودونگ عقب‌نشینی کرد، اوکجو نیز بخشی از قسمت شرقی فرماندهی لیوندانگ شد. با این حال به دلیل
شرقی فرماندهی لیوندانگ شد. با این حال به دلیل دخالت مداوم همسایگانش، کشور اوکجو هرگز به یک پادشاهی کاملاً متمرکز تبدیل نشد. در سال ۲۸ قبل از میلاد، پادشاه جومونگ، بوویوم را برای حمله به اوکجو شمالی فرستاد. در قرن یک یا دوم پس از میلاد، توسط پادشاه تائجو گوگوریو، اوکجو را به خراجگزاری تبدیل کرد که محصولات محلی خود را به گوگوریو تحویل می‌داد. در طول تهاجم سال ۲۴۴ سائو وی به گوگوریو، دونگچون پادشاه گوگوریو برای مدت کوتاهی به سمت اوکجو شمالی عقب‌نشینی کرد و در سال ۲۸۵، دربار بویو نیز به‌طور موقت و به دلیل
در سال ۲۸۵، دربار بویو نیز به‌طور موقت و به دلیل حملات عشایر شمالی، به اوکجو گریخت. فرهنگ. دانسته‌های ما در مورد فرهنگ اوکجو ناقص می‌باشد. زبان، غذاها، لباس‌ها، معماری و رسوم اوکجه و دونگ یه با گوگوریو مشابه بود. مردمان اوکجو ازدواجی منظم را ترتیب می‌دادند که در آن عروس نوجوان تا زمان بلوغ با خانوادهٔ داماد نوجوان زندگی می‌کرد. همچنین آنها جنازهٔ متوفی یک خانواده را در داخل یک تابوت مجزا به خاک می‌سپردند دزدان دریایی. سواحل اوکجو به عنوان مأمنی برای دزدان دریایی محسوب می‌شد و دولت اوکجو همواره به مقابله و
محسوب می‌شد و دولت اوکجو همواره به مقابله و سرکوب این گروه می‌پرداخت. در جریان تحریم تجاری جولبون متحد توسط بویو و هان جومونگ توانست با استفاده از مهارت دریانوردی دزدان دریایی در سواحل اوکجو و سفر به سرزمین‌های جنوبی این تحریم را در هم بشکند.
پُلی جِین هاروی (به ؛ زادهٔ ) که با نام هنری پی‌جِی هاروی شناخته می‌شود، خواننده-ترانه‌پرداز می‌باشد. او که عمدتاً به‌عنوان خواننده و گیتاریست شناخته می‌شود، در نواختن طیف گسترده‌ای از سازها نیز مهارت دارد. هاروی نام خود را به‌عنوان یکی از ترانه‌سرایان منحصربه‌فرد و تأثیرگذار دههٔ ۹۰ میلادی و در جایگاه هنرمندی مطرح کرده که در آثارش معمولاً به مضامینی همچون عشق، سکس و مذهب می‌پردازد و شیوهٔ روایت او اغلب با صداقتی مرعوب‌کننده، فضایی سیاه، و بیان احساسات به صورت تجسم‌پذیر همراه است. یک جایزهٔ مرکوری، ۷ نامزدی
تجسم‌پذیر همراه است. یک جایزهٔ مرکوری، ۷ نامزدی بریت اواردز، ۵ نامزدی جایزهٔ گرمی به‌علاوهٔ دو بار نامزدی جایزهٔ مرکوری از افتخارات پی‌جِی هاروی تا به امروز است. نشریهٔ رولینگ استون در سال ۱۹۹۲ هاروی را به‌عنوان «بهترین هنرمند جدید» و «بهترین خواننده/ترانه‌سرای سال» انتخاب کرد و در سال ۱۹۹۵ او را به عنوان «بهترین هنرمند سال» برگزید. نام دو آلبوم از آثار پی‌جِی هاروی در لیست «۵۰۰ آلبوم برتر تمامی دوران» این نشریه به چشم می‌خورد. سال‌های آغازین. او با نام کامل پُلی جِین هاروی زادهٔ ۹ اکتبر سال ۱۹۶۹ است. پدرش
پُلی جِین هاروی زادهٔ ۹ اکتبر سال ۱۹۶۹ است. پدرش رِی نام داشت و سنگ‌کار بود و مادرش اِوا، پیکرتراش بود. از کودکی توسط پدر و مادرش با موسیقی بلوز، جز و آرت راک آشنا شد و به آثار هنرمندانی چون هاولین ولف، رابرت جانسون، جیمی هندریکس و کپتین بیف‌هارت علاقه‌مند شد. در نوجوانی به نواختن سازهای مختلفی مانند ساکسوفون، ویلون و گیتار روی آورد و در همان سال‌ها با چند گروه موسیقی همکاری کرد. زندگی حرفه‌ای. در سال ۱۹۹۱ به لندن رفت تا در رشتهٔ پیکرتراشی تحصیل کند اما اشتیاق‌اش به موسیقی او را در مسیر دیگری قرار داد و
به موسیقی او را در مسیر دیگری قرار داد و بالاخره به همراه راب اِلیس (درامر) و ایان اولیور (بیسیست)-که به‌زودی Steve Vaughan جایگزین او شد- گروهی ۳ نفره به نام «پی‌جِی هاروی» تشکیل دادند. آن‌ها مدتی بعد نخستین ای‌پی گروه با نام "لباس" را برای دستمزدی کم‌تر از ۵۰۰۰ دلار ضبط کردند. گروه در بهار ۱۹۹۲ اولین آلبوم استودیویی‌شان با نام خُشک را منتشر کردند که توسط آیسلند رکوردز در آمریکا منتشر شد. "خُشک" مورد ستایش قرار گرفت و در پی موفقیت آلبوم، هاروی و گروهش تور گسترده‌ای برگزار کردند. پس از پایان تور هاروی به
گسترده‌ای برگزار کردند. پس از پایان تور هاروی به لندن بازگشت و کار روی آلبوم دوم گروه را آغاز کرد. در سال ۱۹۹۳ ابتدا گروه آلبوم "Rid of Me" را منتشر کردند. آلبوم دوم نیز با استقبال مواجه شد و گروه مجدداً به برگزاری یک دوره تور مشغول شدند. در پایان همان سال آلبوم تکی هاروی که "4-Track Demos" نام داشت و در واقع نسخهٔ اصلی قطعات آلبوم "Rid of Me" بود روانهٔ بازار شد. پس از پایان تور "Rid of Me" راب اِلیس و Steve Vaughan راه جداگانه‌ای از گروه درپیش گرفتند و هاروی با نوازندگان جدید کار را ادامه داد. مایک هاروی
با نوازندگان جدید کار را ادامه داد. مایک هاروی به‌عنوان بیسیست و جان پریش و جو گور (هر دو گیتاریست) هم‌گروهی‌های جدید هاروی بودند. "Bring You My Love" که در فوریهٔ ۱۹۹۵ منتشر شد تحسین منتقدان را برای پی‌جی هاروی به همراه داشت. با تغییر در ترکیب گروه، هاروی در نوع موسیقی گروه هم تغییراتی داده بود و آهنگ‌های آلبوم جدید آلترنتیو راکی بودند که صداهای‌شان رساتر و بلوزی‌تر بود. به لطف حمایت قابل توجه نشریه‌ها و پخش مکرر تک‌آهنگ «Down by the Water» از ام‌تی‌وی و رادیو مدرن راک، آلبوم به مرور مسیر موفقیت را پیمود
مدرن راک، آلبوم به مرور مسیر موفقیت را پیمود و در ردهٔ ۴۰ام جدول پرفروش‌ترین‌های آمریکا قرار گرفت. هاروی تمام سال ۱۹۹۵ را به برگزاری تور "Bring You My Love" گذراند و سال بعدش بیشتر به استراحت و کم‌تر به موسیقی پرداخت. از معدود فعالیت‌های موسیقی هاروی در سال ۱۹۹۶ همکاری با نیک کیو در ضبط آلبوم "Murder Ballads" و انتشار آلبوم دونفرهٔ "Dance Hall at Louse Point" با جو پریش بود. در پی بازگشت اِلیس، پی‌جِی هاروی مجدداً شکل گرفت و گروه آلبوم "?Is This Desire" را در سال ۱۹۹۸ روانهٔ بازار کردند. دو سال بعد آن‌ها
در سال ۱۹۹۸ روانهٔ بازار کردند. دو سال بعد آن‌ها آلبوم "داستان‌هایی از شهر، داستان‌هایی از دریا" را منتشر کردند که در واقع نوعی بازگشت هاروی به فضای آلبوم‌های اولیه‌اش بود. قطعات آلبوم جدید، حال و هوایی پرخاشگر داشتند که نتیجهٔ ۶ ماه اقامت هاروی در شهر نیویورک در سال ۱۹۹۹ بود. "داستان‌هایی از شهر، داستان‌هایی از دریا" در سال ۲۰۰۱ یک جایزهٔ مرکوری برای هاروی به ارمغان آورد. او اولین زنی است که به دریافت این جایزه مفتخر شده‌است.
رابرت پرشینگ وادلو (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۱۸ – درگذشتهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۴۰) بلندقدترین انسان تاریخ با قد ثبت و تأیید شده در تاریخ مکتوب است. در زمان خود به او لقب غول آلتون یا غول ایلینوی داده شده بود، زیرا او اهل شهر کوچک آلتون در ایالت ایلینوی آمریکا بود. رابرت وادلو به ۲/۷۲ متر قد و ۲۲۲٫۷۱ کیلوگرم وزن رسید. و تا هنگام مرگش رشد او همچنان ادامه داشت. رشد بیش از اندازهٔ او به‌خاطر هایپرتروفی در غدهٔ هیپوفیز او بود که این موضوع باعث ترشح بیش از اندازهٔ هورمون رشد در بدن او شده بود. او در سن ۲۲ سالگی و در خواب درگذشت
او شده بود. او در سن ۲۲ سالگی و در خواب درگذشت و در آن زمان ۱۹۹ کیلوگرم وزن داشت. در حدود ۴۰ هزار نفر در تشییع جنازهٔ او شرکت کردند و از سال ۱۹۷۵ تندیسی به اندازهٔ واقعی بدن او، در برابر ساختمان مدرسهٔ عالی دندان‌پزشکی ادواردزویل دانشگاه ایلینوی جنوبی برپا شده‌است. زندگی‌نامه. رابرت در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۱۸ در آلتون، ایلینوی زاده شد. او پنجمین فرزند خانواده بود و قد او در سن ۸ سالگی، از پدر خود بلندتر شد و در هنگام تحصیل در دبستان، نیمکتی اختصاصی برای او تهیه شد. در هنگام فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در ۱۹۳۶ قد او
در هنگام فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در ۱۹۳۶ قد او ۲۵۴ سانتی‌متر بود. او برای تحصیل در رشتهٔ حقوق، وارد کالج شورت‌لف شد. رابرت وادلو برای راه رفتن، دچار مشکل بود و پاهای او تا حدودی بی‌حس بودند و او برای راه رفتن، نیاز به اُرتِز داشت اما هرگز از ویلچر استفاده نکرد. او در سال ۱۹۳۶ به سیرک برادران رینگلینگ در مدیسن اسکوئر گاردن پیوست و تبدیل به یک سلبریتی شد اما از پوشیدن کلاه و لباس‌های مخصوص سیرک خودداری می‌کرد و دوست نداشت به‌صورت یک انسان عجیب‌الخلقه به نمایش گذاشته شود. رابرت در ۱۹۳۸ به کمپین‌های تبلیغاتی