payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جلوگیری از "d4" سفید و همچنین ایجاد نشدن تقارن (با حرکت "e5") است. البته این حرکت برخلاف پاسخ‌هایی همچون e5 یا Nc6 کمکی به گسترش سیاه نمی‌کند و مرکز را در اختیار سفید قرار می‌دهد. در نتیجه سفید در گسترش بازی برتری کسب می‌کند و فرصت حملات خطرناکی را به‌دست می‌آورد. مزیت دیگر سیسیلی برای سیاه در اختیار گرفتن ستون نیمه باز C پس از حرکت "d4" سفید و تعویض پیاده c با آن است. دفاع سیسیلی یکی از پیچیده‌ترین روش‌های بازی است و واریانت‌های زیادی مثل نایدورف، دراگون، شونینگن، سوشنیکوف، تایمانف و دراگون شتابان دارد.
شونینگن، سوشنیکوف، تایمانف و دراگون شتابان دارد. همچنین در این گشایش محبوب، ساختارهای پیاده ای بسیاری همچون ساختار پیاده ای دراگون، شونینگن و چندین و چند ساختار پیاده ای موجود است. بیشتر شاخه‌های این گشایش به خصوص حملهٔ یوگسلاوی در سیسیلی دارگون بسیار تئوری محور هستند؛ در حدی که اغلب سیسیلی حملهٔ یوگسلاوی در سیسیلی دراگون را تئوری محورترین گشایش کل شطرنج می‌نامند. شاخه‌های دیگر مانند واریانت پیادهٔ سمی در نایدورف و حملهٔ سوزین ولیمیرویچ در سیسیلی کلاسیک نیز تئوری‌های سنگینی دارند. اما نمی‌توان گفت همهٔ
نیز تئوری‌های سنگینی دارند. اما نمی‌توان گفت همهٔ شاخه‌های سیسیلی تئوری محور هستند. برای مثال شاخهٔ کان و بیشتر شاخهٔ سیسیلی شونینگن از تئوری سنگینی تبعیت نمی‌کنند و بازیکن با دانستن اندکی تئوری و طرح‌های اساسی قادر به ادارهٔ بازی و حتی پیروزی خواهد بود. شاید بتوان در درجه دوم محبوبیت سیسیلی را با همین دلیل توجیه کرد: می‌توان از ان در هر سطحی سود برد. شاخه‌های باز. سیسیلی نایدورف. سیسیلی‌های باز به سیسلی‌هایی گفته می‌شوند که در آنها سفید بعد از حرکت اسب f3 در حرکت دوم، در حرکت سوم d4 می‌کند. سیسیلی نایدورف
حرکت دوم، در حرکت سوم d4 می‌کند. سیسیلی نایدورف که محبوب‌ترین گشایش در بین استاد بزرگان است، با حرکت a6 در حرکت پنجم مشخص می‌گردد. هدف حرکت a6 در حرکت پنجم، ممانعت از استقرار اسب سفید در b5 و همچنین حمایت از پیشرانی پیاده b7 به خانه b5 با طرح بردن پیاده به خانه b4، منحرف نمودن اسب c3 و در نتیجه گرفتن پیاده e4 است. این واریانت نخست در سال ۱۹۴۰ توسط کارل اپچینسکی مطرح شد و پس از آن میگوئل نایدورف تئوری زیادی به این گشایش وارد نمود. این گشایش که شاید مهیج‌ترین شاخه دفاع سیسیلی باشد، سلاح مورد علاقه بابی فیشر
شاخه دفاع سیسیلی باشد، سلاح مورد علاقه بابی فیشر و گری کاسپارف بوده‌است. سفید در برابر این گشایش می‌تواند شیوه‌های مختلفی من جمله حمله فیشر، حمله انگلیسی، واریانت فیل e2، و واریانت فیل g5 را بیازماید. سیسیلی دراگون. سیسیلی دراگون با فیانگتو نمودن فیل f8 آغاز می‌شود. سیسیلی دراگون را شاید بتوان حفظیات‌ترین گشایش در بین تمامی گشایش نامید. سفید می‌توان در مقابل این گشایش، سیستم‌های مختلفی مانند حمله یوگسلاو، حمله لونفیش، واریانت فیل e2 و واریانت فیانگتو جناح شاهی را امتحان کند. تهاجمی‌ترین شاخه شاخهٔ یوگسلاو
را امتحان کند. تهاجمی‌ترین شاخه شاخهٔ یوگسلاو است که نیازمند دانش حفظیاتی بسیار عمیق است و به بازی‌های تهاجمی و تاکتیکی ای می‌انجامد. شاخه لونفیش نیز شاخه تاکتیکی دیگری است که سر تا سر پر از حیله و فریب است و اگر سیاه بتواند مرحله شروع بازی را با سلامت به انتها برساند، از وسط بازی خوبی برخوردار خواهد شد. اما شاید واریانت‌های تهاجمی با روحیه هر بازیکنی متناسب نباشد. به این منظور واریانت‌های پوزیسیونی ای همچون فیل e2 و واریانت فیانگتو ایجاد شده‌اند. سیسیلی شونینگن. سیسیلی شونینگن یکی از بزرگ‌ترین شاخه‌های
شونینگن. سیسیلی شونینگن یکی از بزرگ‌ترین شاخه‌های سیسیلی است و به علت ساختار پیاده ای خود مشهور است. به این ساختار که متشکل از پیاده‌های e6 و d6 است، ساختار پیاده ای شونینگن یا مرکز کوچک می‌گویند. سیسیلی شونینگن به مستحکم بودن معروف است، اما غیرفعال نیست، شاهد این ادعا نیز بازی‌های گری کاسپارف در برابر کارپف است که هر چند ابتدا از طریق حرکات نایدورف شروع شدند اما بعد به سیسیلی شونینگن تبدیل شدند و کاسپارف با آنها پیروزی‌های مهمی در برابر کارپف به دست آورد که این پیروزی‌ها منجر به ترک حرکت 1.e4 از طرف کارپف
این پیروزی‌ها منجر به ترک حرکت 1.e4 از طرف کارپف شدند. سفید در برابر این شاخهٔ مستحکم می‌تواند سیستم‌های انگلیسی، کرس و سیستم فیل e2 را اتخاذ کند. سیستم انگلیسی همانند سیسیلی نایدورف در اینجا نیز می‌تواند کارساز باشد. سیستم انگلیسی در واقع نام یک روش گسترش و آرایش مهره هاست که سفید در آن حالت مهره‌هایش را در پست‌های تهاجمی قرار می‌دهد. سفید در سیستم انگلیسی فیل سیاه روی خود را در e3، فیل سفید رنگش را در b3، d3 یا e2 و وزیر خودش را در d2 قرار می‌دهد. هدف سفید در سیستم مذکور متمرکز نمودن نیروهایش بر روی جناح
در سیستم مذکور متمرکز نمودن نیروهایش بر روی جناح شاه سیاه و راه انداختن طوفان پیاده ای در این جناح است. به این منظور سفید بایستی قلعه بزرگ برود تا بتواند بدون مشکل پیاده‌های جناح شاه را براند. پیاده f سفید در سیستم وظیفه دارد در خانه f3 باشد تا علاوه بر مستحکم نمودن مرکز، پیشروی g2_g4 و h2_h4 را حمایت نماید. امکان دیگر انجام حرکت فیلم e2 از طرف سفید است. این نیز یک روش گسترش مهره‌ها در سیسیلی است که نسبتاً آرام و پوزیسیونی است. این سیستم در برابر دراگون، نایدورف، شونینگن و سیسیلی کلاسیک کارساز است. حرکت
نایدورف، شونینگن و سیسیلی کلاسیک کارساز است. حرکت اصلی و تهاجمی‌ترین حرکت، حرکت g4 در حرکت ششم است که به کرس سیستم معروف است. این شاخه بسیار دولبه است و مهم‌ترین گزینه برای گرفتن پیروزی در برابر سیسیلی شونینگن است. در برابر این سیستم سیاه می‌تواند پیشروی پیاده g سفید را با حرکت h6 مدتی عقب بیندازد یا کاملاً نسبت به حرکت مذکور بی اعتنا بماند. در این سیستم اگر سیاه بتواند شعله‌های ابتکار عمل سفید را در اول بازی خاموش نماید، به سوی آخر بازی ای نسبتاً برنده خواهد رفت زیرا ساختار پیاده ای سیاه کاملاً سالم است
رفت زیرا ساختار پیاده ای سیاه کاملاً سالم است لیکن اکثراً پیاده h سفید منفرد است و می‌تواند در آخر بازی یک ضعف تلقی گردد. سیسیلی کلاسیک. سیسیلی کلاسیک که با حرکت اسب به c6 در حرکت پنجم از سایر شاخه‌ها متمایز می‌شود، یکی دیگر از شاخه‌های اصلی است. نکته مثبت این سیستم نسبت به سایر شاخه‌های سیسیلی که تا اکنون بررسی شده‌اند، گسترش سوار در حرکت پنجم است (در سیسیلی شونینگن، نایدورف و دراگون در حرکت پنجم یک حرکت با پیاده انجام شده‌است) این شاخه پس از نایدورف پرتکرارترین شاخه در بین استاد بزرگان است. سیسیلی کلاسیک
شاخه در بین استاد بزرگان است. سیسیلی کلاسیک اکثراً بازی‌های نه چندان دشواری به طرفین می‌دهد. سفید قادر است است سه شیوه را اتخاذ نماید، فیل g5، فیل e2 و فیل c4. فیل g5 سیستم اصلی است و بازی نه چندان پیچیده‌ای نصیب طرفین می‌کند. از این حیث مطلوب مبتدیان است. سیستم فیل e2 در برابر سیسیلی کلاسیک نسبت به سیستم فیل e2 برابر نایدورف یا دراگون چندان پرطرفدار نیست زیرا در اینجا برخلاف شاخه‌های مذکور سیاه یک سوار گسترش داده‌است و عملکرد آرام و پوزیسیونی به علت گسترش سوار توسط سیاه چندان مطلوب سفید نیست. سیستم فیل c4
توسط سیاه چندان مطلوب سفید نیست. سیستم فیل c4 نیز تند و تیزترین حالت است.
گشایش باز به دسته‌ای از گشایش شطرنج گفته می‌شود که سفید بازی را با حرکت "e4" آغاز کرده و سیاه با حرکت "e5" به آن پاسخ می‌دهد.
چس‌اینفورمنت یک انتشارات مخصوص شطرنج در بلگراد است که بیشتر به خاطر انتشار کتاب‌هایی با همین نام معروف است. این شرکت در سال ۱۹۶۶ با هدف دستیابی سایر شطرنج‌بازان جهان به اطلاعاتی که شطرنج‌بازان شوروی از آن برخوردارند، تأسیس شد. چس‌اینفورمنت در آوریل ۲۰۰۸ صدمین جلد کتاب خود را منتشر کرد و تاکنون حدود ۳ میلیون نسخه از آن‌ها در ۱۵۰ کشور به فروش رفته است. چس‌اینفورمنت تا سال ۱۹۹۱ دو کتاب در سال و از این سال به بعد سه کتاب در سال را منتشر کرده است. گری کاسپاروف قهرمان سابق شطرنج جهان ( ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۰) گفته است: همه
سابق شطرنج جهان ( ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۰) گفته است: همه ما فرزندان چس‌اینفورمنت هستیم. تعداد دیگری از قهرمانان شطرنج جهان همچون آناند، کرامنیک و کارپف نیز اذعان کرده‌اند که چس‌اینفورمنت یکی از منابع اصلی تمرینی آن‌هاست.
شروع انگلیسی یکی از گشایش‌های بازی شطرنج است که با حرکت "c4" سفید آغاز می‌شود. حرکت "c4" چهارمین حرکت معمول سفید برای حرکت نخست بازی است و ممکن است با پاسخ سیاه به گشایش‌های دیگری از جمله دفاع سیسیلی (معروف به سیسیلی معکوس)، دفاع هندی شاه، گامبی وزیر نپذیرفته، دفاع اسلاو و دفاع کاروکان بینجامد. نام این شروع بازی از هوارد استانتون شطرنج باز بزرگ انگلیسی سده ۱۹ گرفته شده است. شروع انگلیسی در قرن بیستم توسط بتوینیک، کارپف و کاسپارف در بازی‌های قهرمانی جهان و همچنین بابی فیشر در مسابقه سال ۱۹۷۲ با بوریس اسپاسکی
بابی فیشر در مسابقه سال ۱۹۷۲ با بوریس اسپاسکی استفاده شده‌است. ویکتور کورچنوی و یاسر سیروان از دیگر شطرنج‌بازان مطرحی هستند که از این گشایش، بارها بهره برده‌اند . این گشایش نیز همانند سیسیلی شاخه های متنوعی دارد که می توان به سیسیلی معکوس ، واریانت چهار اسب و شاخه متقارن اسب در f6 اشاره کرد . نتیجه ی این تنوع شاخه ها وجود شاخه هایی با تئوری متوسط تا تئوری زیاد است . برای مثال شاخه متقارن اسب در f6 بسیار تئوری محور است اما شاخه ی چهار اسب را نمی توان تئوریک نامید . وجود شاخه های زیاد باعث شده است انگلیسی
نامید . وجود شاخه های زیاد باعث شده است انگلیسی گشایشی مناسب برای پرورش خلاقیت باشد . گشایش انگلیسی معمولاً در سطح بازیکنان آماتور بسیار کارآمد است، چرا که بیشتر بازیکنان وقت خود را صرف کار کردن با سیستم‌های گشایشی علیه d4 و e4 می‌کنند و تجربه چندانی برای بازی در این گشایش ندارند.
گشایش نیمه باز به دسته‌ای از گشایش‌های شطرنج گفته می‌شود که سفید بازی را با حرکت "e4" آغاز کرده و سیاه با حرکتی به جز "e5" به آن پاسخ می‌دهد. دفاع سیسیلی که با حرکت "c5" مشخص می‌شود معمول‌ترین گشایش نیمه باز است. دفاع فرانسوی ("e6") و دفاع کاروکان ("c6") دو روش محبوب دیگر هستند. در این گشایش‌ها سیاه منتظر می‌ماند تا پس از تصرف مرکز توسط سفید به آن حمله کند. به این ترتیب سفید برتری مختصری در آغاز بازی پیدا می‌کند و سعی می‌کند تا با بازتر کردن بازی از این برتری بهره‌مند گردد اما سیاه سعی دارد تا با جلوگیری از
بهره‌مند گردد اما سیاه سعی دارد تا با جلوگیری از باز شدن خطوط گسترش خود را تکمیل کند.
هیومن برین مپینگ یا نقشه‌برداری مغز انسان، نام یک ژورنال علمی تخصصی آمریکایی است. این ژورنال معتبرترین ژورنال علمی جهان در زمینهٔ تصویربرداری از مغز است، و ضریب تأثیرگذاری ۶٫۱۵۱ (که بالاترین ضریب در میان ۸۷ ژورنال در این شاخه است) از نظر مؤسسه اطلاعات علمی را داراست. این نشریه علمی توسط مرکز پژوهش‌های تصویری در مرکز علوم درمانی دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو تأسیس و ویرایش شده، و توسط انتشارات جان وایلی منتشر می‌شود.
در این صفحه، فهرستی از وزیران دولت‌های حاکم بر تمام یا بخشی از ایران تا پیش از انقلاب مشروطه ارائه شده‌است. این مقام همسنگ بزرگ فَرمَدار (وُزُرگ فرمَذار) در دیوانسالاری ساسانی بوده‌است. اغلب؛ وزیر از سوی فرمانروای وقت (خلیفه، امیر، سلطان، ایلخان یا شاه) برگزیده می‌شده‌است که نام این فرمانروایان نیز در این فهرست گنجانده شده‌است. نام این سمت در دوره‌های گوناگون تاریخ به صورت «بزرگ فَرمَدار»، «وزیر»، «صاحب‌دیوان»، «وزیر دیوان اعلیٰ»، «وزیر اعظم» و «صدر اعظم» آمده‌است. گاهی دو یا چند تن عهده‌دار وزارت یک
آمده‌است. گاهی دو یا چند تن عهده‌دار وزارت یک فرمانروا بوده‌اند که در آن صورت نام آن‌ها در یک سطر آورده شده‌است. همچنین گهگاه، مقامی کشوری، بالاتر از وزیر وجود داشته‌است که در آن صورت کوشیده شده تا نام آن سمت و دارندگانش نیز ارائه شود. در این فهرست کوشیده شده تا جای ممکن، نام‌ها به صورت کامل (شامل لقب، کنیه، نام کوچک، نسب و نسبت) آورده شود. آخرین صدراعظم تاریخ ایران نصرالله مشیرالدوله است که از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ فعالیت کرد که با وقوع انقلاب مشروطه در سال ۱۹۰۶ م (۱۲۸۵ ه.خ) این پست با تغییرات کلی به مقام
۱۹۰۶ م (۱۲۸۵ ه.خ) این پست با تغییرات کلی به مقام نخست‌وزیری تغییر کرد. امویان (۴۰–۱۳۲ ه‍.ق). "در زمان امویان مقام وزیر وجود نداشته‌است؛ ولی افرادی با عنوان کاتب (دبیر) عهده‌دار ادارهٔ امور بودند." عباسیان (۱۳۲–۶۵۶ ه‍.ق). "اگر چه از آغاز دورهٔ عباسی عنوان وزیر کاربرد داشته‌است؛ ولی رخدادنگاران نخستین بار رسماً از نامزدی ابوعبدالله یعقوب بن داود به مقام وزارت سخن به میان آورده‌اند." "تسلط بوییان بر بغداد" "پایان تسلط بوییان بر بغداد" "وقفه" "وقفه" صفاریان (۲۴۷–۳۹۳ ه‍.ق). "دبیر" "وزیر" سامانیان (۲۶۱–۳۹۵
(۲۴۷–۳۹۳ ه‍.ق). "دبیر" "وزیر" سامانیان (۲۶۱–۳۹۵ ه‍.ق). "دبیر (کاتب)" "وزیر" بوییان (۳۲۰–۴۴۸ ه‍.ق). شیراز. "وقفه" "وقفه (برای مدتی کوتاه فرزندان عزالدوله در شیراز به قدرت می‌رسند)" "در ۴۰۹ ه‍.ق سلطان‌الدوله پناه‌خسرو وزارت را از ابوالقاسم جعفر ابن فسانجس می‌گیرد و به ابوغالب حسن بن منصور سیرافی می‌دهد. در همان سال ۴۰۹ ه‍.ق سلطان‌الدوله پناه‌خسرو شیراز را به مقصد بغداد ترک می‌کند تا نظم و آرامش را در عراق برقرار کند؛ ولی در ۴۱۱ ه‍.ق بغداد را از کف می‌دهد برادرش مشرف‌الدوله حسن فرمانروای بغداد می‌گردد. این دو
مشرف‌الدوله حسن فرمانروای بغداد می‌گردد. این دو برادر قرار می‌گذارند که هیچ‌کدام ابن سهلان را به وزیری برنگزینند؛ ولی سلطان‌الدوله پناه‌خسرو در ذیحجهٔ ۴۱۱ ه‍.ق در شوشتر (در راه بازگشت از بغداد) ابن سهلان را به وزارت برمی‌گزیند و مأمور تصرف بغداد می‌کند. ابن سهلان در همان ذیحجه با سپاهیان مشرف‌الدوله حسن درگیر می‌شود؛ ولی شکست می‌خورد." بغداد. "وقفه (شرف‌الدوله امیر شیراز، بر بغداد نیز مسلط می‌شود)" "با کشته شدن صمصام‌الدوله مرزبان برای مدتی کوتاه فرزندان عزالدوله بختیار در شیراز به قدرت می‌رسند؛ ولی
عزالدوله بختیار در شیراز به قدرت می‌رسند؛ ولی به‌زودی بهاءالدوله پیروزخوارشاذ بر شیراز دست می‌یابد و در همان شهر اقامت می‌گزیند." "وقفه (با مرگ بهاءالدوله، سلطان‌الدوله از ۴۰۳ تا ذیحجهٔ ۴۱۱ ه‍.ق امیر شیراز و بغداد می‌شود؛ ولی سرانجام بغداد را از دست می‌دهد و صرفاً امیر شیراز باقی می‌ماند)" "وقفه (ابوکالیجار امیر شیراز، بر بغداد نیز مسلط می‌شود)" همدان. "وقفه" غزنویان (۳۶۶–۵۸۳ ه‍.ق). "۳ سال وقفه (وزیری برگزیده نشد)" سلجوقیان (۴۲۹–۵۹۰ ه‍.ق). "با درگذشت محمد تَپَر، میان برادر او «احمد سنجر» و پسر محمد تپر
تَپَر، میان برادر او «احمد سنجر» و پسر محمد تپر یعنی «محمود دوم سلجوقی» اختلاف و جنگ رخ داد که به پیروزی احمد سنجر انجامید؛ ولی او برادرزاده‌اش را از میان برنداشت بلکه وی را فرمانروای عراق عجم (به پایتختی همدان) نمود. در ۵۴۸ ه‍.ق سلطان سنجر اسیر غزان گشت و بزرگان دولت او سلیمان‌شاه سلجوقی را به سلطنت برداشتند. سلیمان‌شاه نتوانست قدرت را حفظ کند و در ۵۴۹ ه‍.ق از قدرت کنار رفت. در ۵۵۱ ه‍.ق سلطان سنجر آزاد شد؛ ولی سال بعد در گذشت. او پسری نداشت و از همین رو خواهرزاده‌اش «خاقان محمود» را به جانشینی خود نامزد
«خاقان محمود» را به جانشینی خود نامزد کرده بود؛ ولی پس از درگذشت سلطان سنجر، خاقان محمود نتوانست قدرت را حفظ کند و به دست «مؤیّد آی‌اَبه» کور شد و دوباره فرزندان محمد تپر فرمانروایان اصلی سلجوقی شدند." خوارزمشاهان (انوشتگینیان) (۴۹۱–۶۲۸ ه‍.ق). "وقفه (سلطان علاءالدین محمد پس از برکناری محمد بن صالح وزیر دیگری انتخاب نکرد، بلکه برای اولین بار این مسئولیت را به ۶ تن از درباریان محول کرد، که عبارت بودند از: «نظام‌الدین کاتب انشاء»، «مجیرالملک تاج‌الدین ابوالقاسم المعتز خوارزمی» (فرزند «مجیرالدین طاهر بن عمر
المعتز خوارزمی» (فرزند «مجیرالدین طاهر بن عمر [یا عمر بن سعد] خوارزمی»)، «امیر ضیاءالدین بیابانکی»، «شمس‌الدین کلابادی»، «تاج‌الدین علی بن ابی‌المعالی کریم‌الشرق نیشابوری»، «مجدالدین شریف محمد نسوی»)" مغولان. "اُلُغ‌بیتِکچی" ایلخانان (۶۵۴–۷۵۹ ه‍.ق). "اُلُغ‌بیتِکچی" "صاحب‌دیوان" "وزیر" "صاحب‌دیوان" "وزیر" مظفریان (۷۱۸–۷۹۵ ه‍.ق). "تصرف شیراز به دست قطب‌الدین شاه محمود مظفری به کمک جلایریان (۷۶۵–۷۶۷ ه‍.ق)" تیموریان (۷۷۱–۹۱۳ ه‍.ق). "این بخش نیازمند پژوهش و ویرایش بیشتر می‌باشد." آق‌قویونلوها (بایندران)
و ویرایش بیشتر می‌باشد." آق‌قویونلوها (بایندران) (۷۸۰–۹۰۸ ه‍.ق). "وزیر" "وکیل و صدر" "وزیر" صفویان (۹۰۷–۱۱۴۸ ه‍.ق). "وکیل نفس نفیس همایون" "وزیر دیوان اعلیٰ" "وزیر دیوان اعلیٰ" وکیل و وزیر دیوان اعلیٰ "وزیر دیوان اعلیٰ" "وکیل دیوان اعلیٰ" "وقفه" "وکیل دیوان اعلیٰ" "وکیل (عهده‌دار مُهر وکالت)" "برافتادن مقام وکیل تا سقوط اصفهان" "وقفه" "وقفه (تا ۲ سال کسی به عنوان وزیر اعظم برگزیده نشد)" "وکیل دیوان" "وکیل‌الدوله" "نایب‌السلطنه" منابع. "سلوکیان" "ساسانیان" "امویان تا تیموریان" "امویان" "عباسیان" "صفاریان"
"امویان تا تیموریان" "امویان" "عباسیان" "صفاریان" "سامانیان" "زیاریان" "بوییان" "غزنویان" "سلجوقیان" "خوارزمشاهان (انوشتگینیان)" "مغولان" "مظفریان" "تیموریان" "قراقویونلوها (بارانیان)" "صفویان" "هوتکیان" "افشاریان" "صفویان (بار دوم)" "زندیان" "قاجاریان"
جایزه شعر بهجت نجاتیگیل جایزه‌ای است که از سال ۱۹۸۰ همه‌ساله به برگزیدگان شعر ترکیه اهدا می‌شود. این جایزه به یادبود بهجت نجاتیگیل از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲ در روز وفات وی (۱۳ دسامبر) اهدا می‌شد اما از سال ۱۹۹۲ به بعد در روز تولد وی (۱۶ آوریل) داده می‌شود.
تیکو بِراهه (۱۵۴۶ استورپ، دانمارک – ۱۶۰۱) ستاره‌شناس دانمارکی بود. او در چهارده‌سالگی (سال ۱۵۶۰) شاهد منظره‌ای از کسوف شد و تصمیم گرفت به ستاره‌شناسی بپردازد. او در دانشگاه کپنهاگ و دانشگاه‌های آلمانی در رشته ستاره‌شناسی تحصیل کرد. اولین کتابش در سال ۱۵۷۳ منتشر شد که به رانده‌شدنش از سوی پدر و مادر و البته شهرت او انجامید. امپراتور دانمارک رصدخانه‌ای در جزیره هون برای وی تأسیس کرد. تیکو زمین را ثابت و در مرکز جهان می‌دانست و دستگاهی بر این اساس ساخته بود. او مردی خوش‌گذران بود و در دسامبر ۱۵۶۶ بینی خود را
مردی خوش‌گذران بود و در دسامبر ۱۵۶۶ بینی خود را در حالت مستی در یک دوئل با پسرخاله‌اش بر سر اینکه کدامشان ریاضی‌دان بهتری است از دست داد. درّه‌ای در کره ماه به نام وی نامیده شده‌است. او رصدخانه‌های اورانیبورگ و استیرنبورگ را بنیان نهاد و آن‌ها را با دستگاه‌هایی که در زمان خود تازه‌ترین دستاوردهای فناوری به شمار می‌رفتند، مجهز کرد که عبارت بودند از سُدِس (سکستانت)، حلقه‌دار (ذات‌الحَلَق)، و رُبع. تیکو براهه نخستین کسی بود که به معنای امروزی، شیوهٔ منظم و دقیق رصد کردن را در نجوم به کار گرفت. او نخستین مبنای
رصد کردن را در نجوم به کار گرفت. او نخستین مبنای منطقی را برای تعیین فاصله‌های نسبی کیهانی عرضه کرد و نادرستیِ تصورات قدیمی دربارۀ دنباله‌دارها و فضای کیهانی را نشان داد. همچنین با ترسیم دقیق مسیرهای حرکت ماه، خورشید و ستارگان، مقدمات انقلاب کوپرنیکی را فراهم آورد. یادبودها. دو مهندس ماجراجوی دانمارکی که قصد دارند با تجهیزات دست‌ساخت خود به فضا سفر کنند، نام فضاپیمای کوچک یک‌نفرهٔ خود را به افتخار این منجم مشهور دانمارکی، تیکو براهه نامیده‌اند. اولین تلاش آنها برای پرواز آزمایشی فضاپیمای تیکو براهه در پنجم
برای پرواز آزمایشی فضاپیمای تیکو براهه در پنجم سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی به‌دلیل روشن نشدن موتور موشک هیت-۱ با شکست روبرو شد. تلاش دوم برای دوم ژوئن ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده بود که با یک روز تأخیر انجام شد و علی‌رغم پاره‌ای اشکالات به بخشی از اهداف از پیش تعیین شده خود دست یافت. فضاپیمای تک‌سرنشینهٔ تیکو براهه هنوز به فضا سفر نکرده‌است اما دو جوان دانمارکی طراح و سازندهٔ آن اعتقاد دارند که این مهم به‌زودی تحقق خواهد یافت.
مرثیه گمشده ("The Lost Requiem") عنوان فیلمی ۹۵ دقیقه‌ای مستندی ساخته خسرو سینایی محصول سال ۱۳۶۲ ایران است. این فیلم دربارهٔ مهاجرت لهستانی‌ها به ایران در طی سال‌های جنگ جهانی دوم در سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ است؛ که ساخت آن به دلیل مشکلات، ۱۳ سال طول کشیده‌است.. بنا بر برخی اسناد، تعداد مهاجران حدود ۳۰۰ هزار نفر بوده‌است. سینایی برای ساخت این فیلم، عکس‌های باقی‌مانده از جنگ جهانی دوم را به‌کار برده و همچنین با افرادی که آن دوره را به یاد دارند، گفتگو کرده‌است. وی بخاطر این فیلم، نشان افتخار «صلیب لیاقت» از
وی بخاطر این فیلم، نشان افتخار «صلیب لیاقت» از رئیس‌جمهور وقت لهستان دریافت کرده‌است. نشان افتخار لهستان. مرثیه گمشده در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۷ برای نخستین بار در دانشگاه علوم انسانی لهستان به نمایش درآمد و از سینایی تجلیل شد. یک سال پس از آن در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۸، در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم لهستانی در گدنیا، صلیب لیاقت جمهوری لهستان از سوی لخ کاچینسکی، رئیس‌جمهور این کشور به سینایی اهدا شد. این نشان افتخار به خاطر تلاش فراوان سینایی برای معرفی تاریخ ملت لهستان به وی اعطا شد.
ربه‌کا (انگلیسی: Rebecca) فیلمی در ژانر رمانتیک تریلر روان شناختی آمریکایی به کارگردانی آلفرد هیچکاک و تهیه‌کنندگی دیوید سلزنیک محصول سال ۱۹۴۰ است. فیلم جوایز اسکار بهترین فیلم و بهترین فیلم‌برداری را ازآن خود ساخته‌است. این فیلم بر اساس رمان روانشناسانه و پر از تعلیق "ربه‌کا"، اثر نویسندهٔ انگلیسی دافنه دوموریه ساخته شده‌است. "ربه‌کا" اولین فیلم آمریکایی هیچکاک و اولین همکاری مشترک او با دیوید سلزنیک محسوب می‌شود. لارنس الیویه، جون فانتین و جودیت اندرسون نقش‌های اصلی را در این فیلم بازی می‌کنند. "ربه‌کا"
اصلی را در این فیلم بازی می‌کنند. "ربه‌کا" تنها فیلم هیچکاک است که جایزه اسکار بهترین فیلم را برای تهیه‌کننده به ارمغان آورد. خلاصهٔ داستان. ندیمه‌ای جوان در مونت کارلو با مرد جوان ثروتمندی به نام ماکسیم دو وینتر که همسرش ربه‌کا را به تازگی از دست داده‌است آشنا می‌شود. آن دو عاشق یکدیگر شده و ازدواج می‌کنند. ماکسیم همسرش را به عمارت باشکوه ماندرلی می‌آورد، اما خدمتکاران که هنوز به همسر اول ماکسیم که به طرز مشکوکی جان داده‌است وفادارند، خانم دو وینتر جدید را با بی‌میلی به عنوان بانوی خانه می‌پذیرند. در رأس
با بی‌میلی به عنوان بانوی خانه می‌پذیرند. در رأس آنان خانم دانوِر، ندیمهٔ وفادار ربه‌کاست که بانوی زیبارویش را همچنان می‌ستاید و برخوردی سرد و ترسناک با بانوی جدید خانه دارد.
به نوعی از کوچ‌گردی عشایر که با اسکان نیمه‌ثابت همراه باشد رَمه‌گَردانی گفته می‌شود. به عبارتی رمه‌گردانی، دامداری متحرک توسط گروهی است که در اصل یکجانشین و روستانشین است. در اصطلاح، کوچ‌گرد بودن یا کوچ‌نشینی را اسکان متحرک، یکجانشینی را اسکان ثابت و رمه‌گردانی را اسکان نیمه‌متحرک می‌گویند. گالش‌ها در گیلان و مازندران نمونه‌ای از دامداران فصلی یا همان رمه‌گردانان هستند.
سکّهٔ بهار آزادی، سکه طلا و مسکوک طلای قانونی در جمهوری اسلامی ایران است. از سال ۱۳۵۸ خورشیدی، به مناسبت و یادبود پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، انواع سکه‌های بهار آزادی در قطع‌های مختلف ضرب شده‌است. عیار طلای این سکه‌ها (اعم از طرح قدیم و جدید) ۹۰۰ در ۱۰۰۰ است. معمولاً در هر سال ضرابخانهٔ بانک مرکزی ایران، سکه‌ها را ضرب کرده و از طریق بانک‌های عامل یا صرافی‌های مجاز به بازار عرضه می‌کند. این سکه‌ها به صورت خرد یا عمده و به قیمت روز خرید و فروش می‌شوند. سکه امامی طرح جدید تعیین‌کننده قیمت سکه بهار آزادی طرح قدیم
طرح جدید تعیین‌کننده قیمت سکه بهار آزادی طرح قدیم و زیر مجموعه آن است همچنین سکه امامی یکی از پشتوانه‌های اصلی کشور است ولی با توجه به سال ضرب جدیدتر نسبت به سکه بهار آزادی طرح قدیم از قیمت بالاتری برخوردار است. اسامی سکه‌های طلا رایج در ایران از بزرگ به کوچک عبارت‌اند از: سکه بهار آزادی طرح جدید امامی (۱۳۸۶)، سکه بهار آزادی طرح قدیم امامی (پیش از ۱۳۸۶)، سکه بهار آزادی طرح قدیم، سکه نیم بهار آزادی، سکه ربع بهار آزادی، سکه گرمی بهار آزادی و سکه پارسیان. تاریخچه. پیشینهٔ ضرب سکه طلا در ایران به زمان حکومت
پیشینهٔ ضرب سکه طلا در ایران به زمان حکومت داریوش اول، پادشاه هخامنشی (در سال‌های ۵۲۱ الی ۴۸۶ پیش از میلاد) بر می‌گردد. با ارزش‌ترین این سکه‌ها که دریک نام داشته وزنی معادل ۸/۴۱ گرم از جنس طلا داشته‌است. سکه دیگر سیگل با وزن ۵/۶ گرم نقره بود و ارزشی معادل یک گوسفند را داشت و نرخ تبدیل آن برابر با ۲۰ سکه نقره سیگل در برابر یک سکه طلا دریک بود. ضرب سکه‌های طلا در ایران با نام‌های گوناگون در ادوار مختلف ادامه داشته است. تنها عیار سکه‌های طلا پیش از ماشینی شدن در زمان ناصرالدین شاه، تقریباً ثابت و نزدیک به
در زمان ناصرالدین شاه، تقریباً ثابت و نزدیک به طلای خالص بوده اما واحد پول، طراحی و وزن آنها به تشخیص حکومت وقت تغییر کرده است. همگام با ورود ماشین ضرب سکه و استانداردسازی اندازه و وزن سکه‌های رسمی در سال ۱۲۹۳ هجری قمری، نخستین سکه‌های طلا با عیار ۹۰۰ در هزار و با واحد تومان ضرب و وارد چرخه پولی ایران شد. ضرب سکه‌های طلای ایران با استاندارد امروزی (از نظر قطر دایره و وزن سکه) در دورهٔ پهلوی اول و از سال ۱۳۱۰ خورشیدی آغاز شد. این سکه‌ها در دورهٔ پهلوی به نام سکهٔ پهلوی نامیده می‌شد که بعد از انقلاب ۱۳۵۷
نام سکهٔ پهلوی نامیده می‌شد که بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، سکهٔ بهار آزادی با همان وزن و عیار اما با طراحی متفاوت جایگزین آن گردید. پس از انقلاب ۱۳۵۷، به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و با تأیید و دستور نخست‌وزیر دولت موقت، به مناسبت و یادبود نخستین بهار پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، اجازه ضرب انواع مسکوک طلا به نام «بهار آزادی» صادر شد. از آن زمان تاکنون، سکه‌های بهار آزادی با دو طرح مختلف ضرب شده‌اند: از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۰ (طرح قدیم). یک روی این سکه به نام علی بن ابی‌طالب است سه بار تکرار «علی» به خط
نام علی بن ابی‌طالب است سه بار تکرار «علی» به خط معقلی تزیینی در داخل یک شش ضلعی، و قید عبارت «بانک ملی ایران» در زیر آن و بر روی دیگر آن تصویر حرم امام رضا به همراه عبارت «اوّلین بهار آزادی» و تاریخ ۱۳۵۸ منقوش است. از آن پس تا سال ۱۳۷۰، انواع سکه‌های بهار آزادی با همین طرح تولید می‌شد؛ اما کلمه «اوّلین» از آن حذف گردیده بود. از مقایسه طرح حرم رضا که بر روی این سکه‌ها ضرب شده با طراحی این بارگاه بر روی سکه‌های یادبودی محمدرضا پهلوی، که به‌منظور تکریم مقام علی بن موسی الرضا ضرب شده‌اند، مشخص می‌شود که طرح
علی بن موسی الرضا ضرب شده‌اند، مشخص می‌شود که طرح مزبور الگوبرداری یا حتی کپی برداری از این سکه‌های یادبودی بوده و تنها نوشتار اطراف آن تغییر کرده‌است. از سال ۱۳۷۰ تا اکنون (طرح جدید). ضرب و توزیع سکه بهار آزادی با طرح جدید معروف به امامی، که توسط جعفر نجیبی طراحی شده است از سال ۱۳۷۰ آغاز شده و تاکنون نیز ادامه دارد اما تمامی سکه‌هایی که در سال‌های ۸۷ ,۸۸, ۸۹ و بعد از آن ضرب شده با تاریخ ضرب سال ۱۳۸۶ می‌باشد. به گفته بانک مرکزی هدف از این کار جلوگیری از اختلاف قیمتی برای سکه‌هایی با سال ضرب جدید می‌باشد.
قیمتی برای سکه‌هایی با سال ضرب جدید می‌باشد. قانون ضرب سکه طرح جدید. با توجه به ماده ۵ قانون نحوه حفظ آثار و یاد سید روح‌الله خمینی بانک مرکزی ایران موظف شد که تصویر پایه‌گذار نظام جمهوری اسلامی ایران را بر یک طرف سکه‌های بهار آزادی به گونه‌ای مناسب نقش کند. از این رو، بنابر پیشنهاد بانک مرکزی و موافقت وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد بند ۲ قانون اصلاح قانون ضرب مسکوک طلا، هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۰/۳/۱۹ (راجع به تغییر طرح سکه یک بهار آزادی) چنین تصویب کرد: مصوبه مذکور جهت اجرا به بانک مرکزی
تصویب کرد: مصوبه مذکور جهت اجرا به بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران ابلاغ شد. بدین ترتیب، در دومین سال درگذشت روح‌الله خمینی، طرح سکه تمام بهار آزادی تغییر کرد و از آن پس (سال ۱۳۷۰ به بعد) سکه‌ها بر اساس آن مصوبه ضرب می‌شوند. نخستین سکه‌ها با نگاره‌ای از نیم‌رخ چپ خمینی ضرب شدند که با توجه به تعداد ضرب پایین آنها ظاهراً مورد تأیید مسئولان وقت قرار نگرفتند و در همان سال سکه بهار آزادی با نگاره سه‌رخ راست خمینی جایگزین آن گردید. از این رو در سال ۱۳۷۰ سه طرح متفاوت از سکه بهار آزادی روانه بازار گردید: سکه بهار