payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قلمرو کاریستی‌ها هم‌پوشانی دارد، به‌جز مناطقی که زبان قدیمی در آن‌ها از بین رفته‌است. هیچ نشانه‌ای از مقاومت در برابر اشغال رومی‌ها در سراسر منطقهٔ باسک (به‌جز آکیتن) دیده نمی‌شود تا دوره‌های پایانی نظام فئودالی. منابع رومی از شهرهایی مانند فلاویوبریگا و پورتوس آمانوس در منطقه یاد کرده‌اند، ولی محل دقیق آن‌ها هنوز کشف نشده‌است. محوطهٔ فوروا نزدیک گرنیکا شواهد باستان‌شناسی معتبری از حضور رومی‌ها در بیسکای ارائه داده‌است. در دورهٔ پایانی امپراتوری روم، بیسکای همراه با دیگر بخش‌های کشور باسک، ظاهراً علیه
همراه با دیگر بخش‌های کشور باسک، ظاهراً علیه سلطهٔ رومیان و جامعهٔ نوظهور فئودالی شورش کرده‌است. سده‌های میانه. در اوایل قرون وسطی، تاریخ بیسکای را نمی‌توان از تاریخ کلی کشور باسک جدا دانست. این منطقه در عمل مستقل بود، هرچند که ویزگوت‌ها و فرانک‌ها گه‌گاه تلاش می‌کردند بر آن سلطه یابند. درگیری‌های میان باسکی‌ها و ویزگوت‌ها اغلب به شکست باسکی‌ها انجامید. ویزگوت‌ها در محل شهر بعدی ویتوریا-گاستیز پایگاهی برای مهار تهاجمات و مهاجرت باسکی‌ها از مناطق ساحلی به شمال ایجاد کردند. در سال ۹۰۵ میلادی، منابع تاریخی
شمال ایجاد کردند. در سال ۹۰۵ میلادی، منابع تاریخی پادشاهی لئون برای نخستین‌بار از پادشاهی پامپلونا یاد می‌کنند که شامل تمام استان‌های غربی کشور باسک و نیز منطقهٔ لاریوخا بود. مناطقی که بعدها بیسکای را شکل دادند، در این قلمرو جای داشتند. در درگیری‌های میان پادشاهی کاستیا و پامپلونا/ناوارا در سده‌های یازدهم و دوازدهم، بسیاری از زمین‌داران منطقهٔ لاریوخا از کاستیایی‌ها حمایت کردند تا املاک خود را طبق قانون فئودالی کاستیا تثبیت کنند. این اشراف‌زادگان طرفدار کاستیا به رهبری خاندان هارو، سرانجام ادارهٔ منطقهٔ
به رهبری خاندان هارو، سرانجام ادارهٔ منطقهٔ تازه‌تشکیل‌شدهٔ بیسکای را به‌دست آوردند. این منطقه در آغاز شامل دره‌های اوریبه، بوستوریا، مارکینا، سورنوچا، آراتیا، چند شهر و شهر اوردونیا بود. زمان دقیق این رخداد روشن نیست، ولی طبق سنت، نخستین لرد بیسکای، «اینیگو لوپس» در سال ۱۰۴۳ میلادی بود. عنوان لردنشینی از نوادگان اینیگو لوپس به‌ارث رسید تا این‌که در سال ۱۳۷۰ به خوآن یکم کاستیا منتقل شد و تبدیل به یکی از القاب پادشاه کاستیا شد. از آن زمان، این عنوان با تاج پادشاهی کاستیا و سپس با اسپانیا (از زمان شارل پنجم)
کاستیا و سپس با اسپانیا (از زمان شارل پنجم) همراه بود. لرد موظف بود برای حفظ فوئرو (قوانین محلی بیسکای برگرفته از عرف باسکی و ناواری) سوگند یاد کند؛ قوانینی که بر پایهٔ آن، مردم بیسکای صاحبان اصلی حاکمیت بودند و به‌طور نظری، حق داشتند لرد را رد کنند. لردها و سپس پادشاهان، موظف بودند که در کنار درخت بلوط گرنیکا به قوانین محلی سوگند یاد کنند، جایی که مجلس لردنشین برگزار می‌شد. دوران نوین. در دوران نوین، بازرگانی اهمیت فراوانی یافت، به‌ویژه برای بندر بیلبائو که در سال ۱۵۱۱ میلادی امتیازاتی از شاهان برای تجارت
در سال ۱۵۱۱ میلادی امتیازاتی از شاهان برای تجارت با دیگر بنادر امپراتوری اسپانیا دریافت کرد. بیلبائو از پیش بندر اصلی کاستیا بود که پشم را به فلاندر صادر و کالا وارد می‌کرد. در سال ۱۶۲۸، قلمرو جداگانهٔ دورانگو به بیسکای پیوست. در همین سده، شهرهای موسوم به «چارترشده» در غرب بیسکای نیز در تاریخ‌های مختلفی به این استان پیوستند و انکارتاسیونس (انکارترریاک) را به‌عنوان یک زیرمنطقه تشکیل دادند. شهرهای ساحلی ناوگانی بزرگ داشتند که عمدتاً درگیر ماهیگیری و تجارت بودند. این ناوگان همراه با دیگر شهرهای باسکیِ
بودند. این ناوگان همراه با دیگر شهرهای باسکیِ گیپوسکوا و لابورد، عامل اصلی انقراض نسبی نهنگ راست شمالی در خلیج بیسکای و تأسیس ناپایدار نخستین سکونتگاه‌های اروپایی در نیوفاندلند بودند. آن‌ها گاه با قدرت‌های دیگر ازجمله انگلستان پیمان‌های جداگانه‌ای امضا می‌کردند. پس از جنگ‌های ناپلئونی، بیسکای و دیگر استان‌های باسک در معرض تهدید دادگاه اسپانیا برای حذف حکومت خودمختارشان قرار گرفتند. همین تهدید، در کنار کشمکش‌های سلطنتی، موجب جنگ‌های کارلیستی شد. دولت بیسکای و دیگر استان‌های باسک از کارلوس پنجم که پادشاهی
و دیگر استان‌های باسک از کارلوس پنجم که پادشاهی خودکامه و حامی سنت‌ها بود حمایت کردند. با این‌حال، بسیاری از شهرها، از جمله بیلبائو، در صف لیبرال‌ها و دولت مادرید قرار داشتند. با شکست کارلیست‌ها، این جنگ‌ها در نهایت به پایان خودمختاری بیسکای و دیگر استان‌ها انجامید. در دههٔ ۱۸۵۰، ذخایر عظیم سنگ‌آهن مرغوب در بیسکای کشف شد که سرمایه‌گذاری خارجی به‌ویژه از انگلستان و فرانسه را به‌دنبال داشت. استخراج و بهره‌برداری از این منابع به رشد صنعتی‌شدن منطقه انجامید و بیسکای را به یکی از ثروتمندترین استان‌های اسپانیا
بیسکای را به یکی از ثروتمندترین استان‌های اسپانیا تبدیل کرد. در این دوره، خاندان‌های سرمایه‌دار بزرگی چون «یبارا»، «چاوارری» و لزاما-لِگیزامون پدید آمدند. همچنین، گروه‌های صنعتی (مانند ایبردرولا و آلتوس‌اورنوس د بیسکایا) و بانکی (مانند بانک بیلبائو ویسکایا آرجنتاریا - BBVA) ایجاد شدند. سدهٔ بیستم. در دوران جمهوری دوم اسپانیا، حزب ملی‌گرای باسک (PNV) ادارهٔ بیسکای را در دست داشت. با آغاز جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶، بیسکای در جبههٔ جمهوری‌خواهان علیه فرانسیسکو فرانکو قرار گرفت. اندکی بعد، جمهوری اسپانیا
فرانکو قرار گرفت. اندکی بعد، جمهوری اسپانیا قانون خودمختاری کشور باسک را به رسمیت شناخت، اما به‌دلیل سلطهٔ فاشیست‌ها، این خودمختاری فقط بر بیسکای و چند روستا اجرایی شد. با پیشروی ارتش فرانکو از ناوارا، برای دفاع از بیلبائو، دژهایی موسوم به «کمربند آهنین» ساخته شد، اما مهندس پروژه، خوزه گویکوچه‌آ، به نیروهای ملی‌گرا پیوست و دفاعیات نیمه‌کاره، بی‌اثر ماند. در سال ۱۹۳۷، هواپیماهای آلمانی تحت فرمان فرانکو گرنیکا را بمباران کردند؛ چند هفته پیش از آن، دورانگو نیز بمباران شده بود. کمی بعد، بیلبائو نیز سقوط کرد.
بمباران شده بود. کمی بعد، بیلبائو نیز سقوط کرد. ارتش باسک (Eusko Gudarostea) به سانتونیا عقب‌نشینی کرد و در آن‌جا طبق توافق‌نامهٔ سانتونیا تسلیم نیروهای ایتالیایی شد، ولی ایتالیایی‌ها نیروها را به فرانکو تحویل دادند. دیگر نیروهای جمهوری‌خواه این تسلیم را خیانت باسکی‌ها دانستند. در دوران دیکتاتوری فرانکو، فقط بیسکای و گیپوسکوا به‌عنوان «استان‌های خائن» شناخته شده و همه‌گونه خودمختاری از آن‌ها گرفته شد. پس از مرگ فرانکو در ۱۹۷۵، دموکراسی در اسپانیا برقرار شد. قانون اساسی ۱۹۷۸، فوئروهای باسکی را پذیرفت و در
قانون اساسی ۱۹۷۸، فوئروهای باسکی را پذیرفت و در ۱۹۷۹، قانون خودمختاری گرنیکا تصویب شد که بر پایهٔ آن، بیسکای، آلابا و گیپوسکوا جامعهٔ خودمختار باسک را با پارلمانی مستقل تشکیل دادند. در این دورهٔ دموکراتیک، نامزدهای حزب ملی‌گرای باسک همواره در بیسکای برندهٔ انتخابات بوده‌اند. در سال‌های اخیر، قانون استانی اصلاح شد تا شهرها، ازجمله اوردونیا نیز، که پیش‌تر تحت حقوق مدنی اسپانیا اداره می‌شدند، به قانون محلی بپیوندند. جغرافیا. استان بیسکای از غرب با جامعهٔ خودمختار کانتابریا و استان بورگوس (در کاستیا و لئون),
کانتابریا و استان بورگوس (در کاستیا و لئون), از شرق با استان گیپوسکوا و از جنوب با آلابا هم‌مرز است. از شمال نیز به دریای کانتابری (خلیج بیسکای) راه دارد. اوردونیا (به باسکی: «اوردوئینا») یک برون‌بوم بیسکایی است که میان استان‌های آلابا و بورگوس جای گرفته‌است. اقلیم. آب‌وهوای این استان اقلیم اقیانوسی است؛ بارندگی در آن در تمام طول سال زیاد است و دمای هوا معتدل می‌ماند که باعث رشد پوشش گیاهی سرسبز می‌شود. در نواحی مرتفع داخلی، دما شدیدتر و برف در زمستان رایج‌تر است. میانگین بیشینهٔ دمای هوای شهر بیلبائو بین
است. میانگین بیشینهٔ دمای هوای شهر بیلبائو بین حدود در ژانویه و در اوت است. ویژگی‌ها. مهم‌ترین ویژگی‌های جغرافیایی استان عبارت‌اند از: رشته‌کوه‌های بلند جنوبی که بخشی از کوه‌های باسک هستند و دیواره‌ای پیوسته میان حوضه‌های آبریز اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه ایجاد کرده‌اند. ارتفاع گذرگاه‌ها در این ناحیه کمتر از ۶۰۰ متر از سطح دریا نیست. این رشته‌کوه‌ها از غرب به شرق چنین‌اند: «اوردونته» (زالاما، ۱۳۹۰ متر)، «سالبادا» (۱۱۰۰ متر)، گوربئا (۱۴۸۱ متر) و اورکیولا (آنبوتو، ۱۳۳۱ متر). ناحیهٔ میانی که دره‌های
(آنبوتو، ۱۳۳۱ متر). ناحیهٔ میانی که دره‌های رودخانه‌ای اصلی در آن جای دارند، مانند نرسیون، ایبایثابال و کاداگوا. رود کاداگوا از غرب به شرق از اوردونته می‌آید، رود نرسیون از جنوب به شمال از اوردونیا جاری است و ایبایثابال از شرق به غرب از اورکیولا می‌گذرد. رود آراتیا نیز از گوربئا به‌سوی شمال جاری است و به ایبایثابال می‌پیوندد. هر دره با رشته‌کوه‌هایی مانند گانکوگورتا (۹۹۸ متر) از دیگری جدا می‌شود. کوه‌های دیگری چون اوئیس دره‌های اصلی را از دره‌های شمالی جدا می‌کنند. رودهای شمالی شامل آرتیبای، لئا، اوکا و
می‌کنند. رودهای شمالی شامل آرتیبای، لئا، اوکا و بوترون هستند. ساحل: ویژگی‌های اصلی آن، خور بیلبائو است که در آن رودهای اصلی به دریا می‌ریزند و خور گرنیکا (اوردایبای). خط ساحلی عمدتاً مرتفع، صخره‌ای و شامل خلجان‌ها و بریدگی‌های کوچک است. بخش‌های اداری. تاریخی. در گذشته، بیسکای به واحدهایی به‌نام «مِرینداد» (به باسکی: "اسکوالدئاک") تقسیم می‌شد. این واحدها به دو دسته تقسیم می‌شوند: «اصلی» (بنیادین) و «پیوسته» (ضمیمه‌شده در مراحل بعدی). بخش‌های اصلی (شماره‌ها به موقعیت در نقشه اشاره دارند): اوریبه1 بوستوریا2
به موقعیت در نقشه اشاره دارند): اوریبه1 بوستوریا2 مارکینا3 بدیا4 آموربیه‌تا (یا سورنوچا)5 آراتیا6 بخش‌هایی که بعداً به بیسکای افزوده شدند: دورانگو انکارتری اوروزکو اوردونیا و برخی دیگر از شهرها و روستاهای مستقل. دوران معاصر. امروزه، استان بیسکای به هفت کومارکا (شهرستان یا ناحیه) تقسیم می‌شود. هر ناحیه، پایتخت، تقسیمات فرعی و شهرداری‌های خود را دارد. این ناحیه‌ها عبارت‌اند از: کلان‌شهر بیلبائو، که معمولاً خود به زیرناحیه‌هایی تقسیم می‌شود: مونگیالده‌آ انکارتری بوستوریالده‌آ دورانگالده‌آ لئا-آرتیبای
انکارتری بوستوریالده‌آ دورانگالده‌آ لئا-آرتیبای آراتیا-نِربیوی جمعیت. تا سال ۲۰۲۴، بیسکای ۱٬۱۵۹٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد و تراکم جمعیت آن ۵۲۲٫۹ نفر در هر کیلومتر مربع است که پس از مادرید و بارسلونا، سومین استان پرتراکم اسپانیا محسوب می‌شود. در سال ۱۹۸۱، بیسکای پنجمین استان پرجمعیت اسپانیا بود. با وجود بحران جمعیتی پس از گذار به دموکراسی در اسپانیا، این استان اکنون یازدهمین استان پرجمعیت کشور است. بر پایهٔ نظرسنجی سال ۲۰۲۱، ۳۰٫۶٪ از جمعیت بیسکای به زبان باسکی سخن می‌گویند. پرجمعیت‌ترین شهرداری‌ها (۲۰۲۴): حکومت و
می‌گویند. پرجمعیت‌ترین شهرداری‌ها (۲۰۲۴): حکومت و نهادهای فورال. نهادهای حکومتی و فورال بیسکای به‌عنوان یکی از سرزمین‌های تاریخی کشور باسک شامل "مجالس عمومی بیسکای" و "دیپوتاسیون فورال بیسکای" هستند. مجالس عمومی (Juntas Generales). مجالس عمومی بیسکای یک مجلس تک‌مجلسی با قدرت قانون‌گذاری در استان است. اعضای آن، به‌نام «آپودرادوس»، از طریق رأی‌گیری همگانی انتخاب می‌شوند و هر چهار سال یک‌بار انتخابات برگزار می‌شود. پس از انتخابات سال ۲۰۱۵، ترکیب این مجلس به شرح زیر بود: دیپوتاسیون فورال. "دیپوتاسیون فورال"
شرح زیر بود: دیپوتاسیون فورال. "دیپوتاسیون فورال" نهاد اجرایی و دارای اختیارات قانونی در بیسکای است. این نهاد توسط «معاون کل» (Ahaldun Nagusia) رهبری می‌شود که در حال حاضر اونای رمنتریا از حزب ملی‌گرای باسک این سمت را دارد. وی توسط مجالس عمومی و دیگر نمایندگان انتخاب می‌شود. ترابری. جاده‌ها. بیسکای از طریق دو بزرگراه اصلی به سایر استان‌ها متصل است: بزرگراه AP-8 یا «بزرگراه کانتابری» که بیلبائو و دورانگو را به مرز فرانسه متصل می‌کند و از ایبار، زارائوتس و دونستیا در گیپوسکوا عبور می‌کند. بزرگراه AP-68 یا
دونستیا در گیپوسکوا عبور می‌کند. بزرگراه AP-68 یا «بزرگراه باسکی-آراگونی» که بیلبائو را به ساراگوسا از راه تودلا، کالاهورا و لوگرونیو پیوند می‌دهد. همچنین جاده‌های فرعی متعددی بیلبائو را به دیگر شهرهای استان متصل می‌کنند. هوایی. تنها فرودگاه بیسکای، فرودگاه بیلبائو است که به‌عنوان مهم‌ترین مرکز پروازهای شمال اسپانیا شناخته می‌شود و شمار مسافران آن در ترمینال جدید همواره در حال افزایش است. این فرودگاه در شهرداری‌های لئویو و سوندیکا واقع شده‌است. قطار حومه‌ای. بیسکای دارای چندین سامانهٔ قطار حومه‌ای است که
بیسکای دارای چندین سامانهٔ قطار حومه‌ای است که توسط شرکت‌های مختلف اداره می‌شوند: سرکانیاس بیلبائو، سامانهٔ قطارهای ملی حومه‌ای تحت مدیریت رنفه است و بیلبائو و حومهٔ آن را به شهرهایی چون باراکالدو، سانتورتزی، موسکیس، اوردونیا، بالماثدا و دیگر شهرها متصل می‌کند. شرکت اوسکوترن سه خط حومه‌ای در استان دارد که همگی از بیلبائو آغاز می‌شوند. یکی به دورانگالده‌آ و سپس به دونستیا (در گیپوسکوا) می‌رسد و دو خط دیگر بیلبائو را به ناحیه‌های بوستوریالده‌آ و چوری‌اری متصل می‌کنند. راه‌آهن سراسری. بیلبائو-آباندو ایستگاه
می‌کنند. راه‌آهن سراسری. بیلبائو-آباندو ایستگاه اصلی استان بیسکای است که قطارهای منظم به استان‌هایی چون بورگوس، مادرید و بارسلونا را ارائه می‌دهد (توسط رنفه). شرکت FEVE نیز قطارهایی به کانتابریا و لئون در کاستیا و لئون دارد. راه‌آهن پرسرعت باسک (Basque Y) پروژه‌ای آینده‌نگر برای اتصال سه شهر بیلبائو (در بیسکای)، دونستیا (در گیپوسکوا) و ویتوریا-گاستیز (در آلابا) از طریق خط پرسرعت است. مترو. متروی بیلبائو سامانهٔ مترو است که شهر بیلبائو و کلان‌شهر آن (کلان‌شهر بیلبائو) را پوشش می‌دهد. این سامانه شهر را به
بیلبائو) را پوشش می‌دهد. این سامانه شهر را به شهرداری‌هایی چون باسائوری، باراکالدو، سانتورتزی و گچو متصل می‌کند. گردشگری. شهر بیلبائو، مرکز استان بیسکای، به‌سبب موزه گوگنهایم بیلبائو و خور بیلبائو شهرت جهانی دارد. مکان‌ها و آثار دیدنی: خانهٔ شوراها (Casa de Juntas) و درخت گرنیکا در گرنیکا خانهٔ شوراهای «آبیانادا» در منطقهٔ انکارتری غار پوزالاگوا در کارانتسا نزدیک بالماثدا پل بیسکای، که پورتوگالته و گچو را به‌هم پیوند می‌دهد سانتیمامی‌یه و جنگل اوما مرکز همایش و تالار موسیقی اوسکالدونا در بیلبائو
مرکز همایش و تالار موسیقی اوسکالدونا در بیلبائو گاستلوگاتسه ذخیره‌گاه زیست‌کره اوردایبای پارک طبیعی اورکیولا
آلمریا استانی در جنوب کشور اسپانیا است. جغرافیا. این استان با استان‌های گرانادا، مورسیا و دریای مدیترانه هم‌مرز است. مرکز آن آلمریا است. مساحت و جمعیت. مساحت آن ۸۷۶۹ کیلومتر مربع است. در این استان ۵۴۶۵۰۰ نفر زندگی می‌کنند (چگالی ۶۲ نفر در هر کیلومتر مربع). دارای ۱۰۱ دهستان است. آلمریا جریی از بخش خودمختار اندلس در جنوب اسپانیا است. تنها کویر اروپا در این استان قرار دارد. درازترین سالاد. در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۷، پولپی، در آلمریا (استان)، بزرگترین سالاد جهان با ۶۷۰۰ کیلوگرم کاهو، گوجه فرنگی، پیاز، فلفل، و زیتون به
کیلوگرم کاهو، گوجه فرنگی، پیاز، فلفل، و زیتون به وسیله ۲۰ آشپز در بیش از سه ساعت ساخته شد. یک داور از سازمان گینس برای ثبت رکورد در آنجا حاضر بود. سالاد در ظرفی با ۱۸ متر درازا و ۴٫۸ متر پهنا آماده شد.
آلیکانته (به اسپانیایی: Alicante) استانی در شرق کشور اسپانیا واقع در جنوب بخش خودمختار بالنسیا است. این استان ۱۴۱ دهستان دارد. قلمرو و نیروی انسانی. بر اساس آمار سال ۲۰۰۷، آلیکانته با ۱٬۸۲۵٬۲۶۴ نفر جمعیت، پنجمین استان پرجمعیت اسپانیا است که از بین آنها تعداد ۳۵۰٬۰۰۰ نفر خارجی هستند. شهرهای زیر جمعیتی بیش از ۵۰٬۰۰۰ نفر دارند: از بین پنجاه استان اسپانیا، آلیکانته تنها استان با سه کلان‌شهر است (آلیکانته-الچه، الدا-پترر، بنیدرم) جغرافیا و آب و هوا. شمال و غرب استان کوهستانی ولی جنوب آن هموار است. بلندترین نقاط
کوهستانی ولی جنوب آن هموار است. بلندترین نقاط استان آیتانا (۱۵۵۸ متر)، پویگ کامپانا (۱۴۱۰ متر)، مونکابرر (۱۳۸۹ متر)، کاراسکال د آلکوی (۱۳۵۴ متر)، مایگمو (۱۲۹۶ متر)، سیرا د کرویلنته (۸۳۵ متر)، و المنتگو (۷۳۵ متر) هستند. این برجستگی‌ها زیردسته رشته کوه‌های کوردیلرا هستند. اقتصاد. صنایع اولیه (شامل کشاورزی و ماهیگیری) بخش مهم تولیدات این استان را تشکیل می‌دهند. همچنین توریسم یکی از صنایع درآمدزای استان است. بسیاری از خانواده‌های نقاط مختلف اسپانیا و اروپا خانه‌ای ویلایی در آلیکانته دارند و تعطیلات را در این
ویلایی در آلیکانته دارند و تعطیلات را در این مکان می‌گذرانند.
آلباسته (Albacete) یکی از استان‌های اسپانیا در جنوب بخش خودمختار کاستیا-لامانچا است. جمعیت آلباسته ۳۸۷٬۶۵۸ نفر است (۲۰۰۶). مرکز آن آلباسته است. شهرهای دیگر با بیش از ۱۰٬۰۰۰ نفر عبارتند از: هیین (Hellín)، آلمانسا (Almansa)، بیاربلدو (Villarrobledo)، لا ردا (La Roda) و کاودته (Caudete). این استان ۸۷ دهستان دارد.
لاکرونیا ، استانی در شمال غربی کشور اسپانیا و یکی از استان‌های تشکیل‌دهندهٔ بخش خودمختار گالیسیا است. جغرافیا. این استان هم‌مرز با استان‌های پونتودرا و لوگو می‌باشد و اقیانوس اطلس آن‌را از سمت شمال و غرب احاطه کرده‌است. مرکز این استان شهر لاکرونیا است. جمعیت و مساحت. ۱٬۱۲۶٬۷۰۷ نفر (۲۰۰۲) در سیوداد رئال زندگی می‌کنند که از این میان ۲۴۴٬۳۸۸ نفر ساکن شهر لاکرونیا هستند. این استان ۷٬۹۵۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و دارای ۹۶ دهستان است. ورزش. تیم فوتبال این استان دپورتیو لاکرونیا (Deportivo de La Coruña) شهرت جهانی
لاکرونیا (Deportivo de La Coruña) شهرت جهانی دارد.
کوئنکا (Cuenca) استانی در مرکز اسپانیا، در بخش خودمختار کاستیل-لامانچا است. این استان هم‌مرز با استان‌های بالنسیا، آلباسته، سیوداد رئال، تولدو، مادرید، گوادالاخارا و تروئل است. مرکز استان شهر کوئنکا است. ۲۱۱٬۳۷۵ نفر (۲۰۷) در سیوداد رئال زندگی می‌کنند که از این میان یک چهارم در شهر کوئنکا ساکن هستند. این استان ۱۷٫۱۴۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و دارای ۲۳۸ دهستان است.
گِرانادا (غرناطه) استانی در جنوب اسپانیا در شرق بخش خودمختار اندلس اسپانیا است. جغرافیا. این استان هم‌مرز با دریای مدیترانه است و ۱۶۸ دهستان دارد. بلندترین کوه شبه جزیره ایبریا، کوه ملا حسن، به ارتفاع ۳۴۷۹ متر در این استان است. این کوه به نام مولی ابو الحسن یکی از آخرین شاهان مسلمان گرانادا که بر اساس افسانه‌ها در قله کوه دفن شده است، نامگذاری شده‌است. تاریخ. گرانادا همان غرناطه در تاریخ اسلامی است و آخرین سنگر مسلمانان در مقابل تهاجم قشتالی‌ها (castile) به مملکت مسلمان اندلس در قرن ۱۵ میلادی بوده‌است. در
مملکت مسلمان اندلس در قرن ۱۵ میلادی بوده‌است. در این استان آثار معماری بسیاری از دوران اسلامی بر جا مانده‌است.
گوادالاخارا (Guadalajara) استانی در مرکز اسپانیا، در شمال بخش خودمختار کاستیا-لامانچا است. این استان هم‌مرز با استان‌های کوئنکا، مادرید، سگبیا، سوریا، ساراگوسا و تروئل است. مرکز استان شهر گوادالاخارا است. ۲۱۳٬۵۰۵ نفر (۲۰۰۶) در گوادالاخارا زندگی می‌کنند که از این میان بیش از ۳۵٪ در شهر گوادالاخارا ساکن هستند. این استان ۱۲٫۱۹۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و دارای ۲۸۸ دهستان است که از بین آن‌ها بیش از دو سوم روستاهایی با جمعیت کمتر از ۲۰۰ نفر هستند.
اوئسکا (به اسپانیایی: Huesca) استانی در شمال شرق اسپانیا، در شمال بخش خودمختار آراگون است. این استان هم‌مرز با استان‌های لیدا، ساراگوسا، نابارا و کشور فرانسه است. مرکز استان شهر اوئسکا است. ۲۱۸٬۰۲۳ نفر (۲۰۰۶) در اوئسکا زندگی می‌کنند که از این میان یک پنجم در شهر اوئسکا ساکن هستند. مساحت استان ۱۵٬۶۳۶ کیلومتر مربع است و ۲۰۲ دهستان دارد.
خائن استانی در جنوب اسپانیا، در شرق بخش خودمختار اندلس است. جغرافیا. این استان هم‌مرز با استان‌های استان کوردوبا، سیوداد رئال، آلباسته و گرانادا است. مرکز استان شهر خائن است. جمعیت و مساحت. ۶۵۷٬۳۸۷ نفر (۲۰۰۳) در خائن زندگی می‌کنند که از این میان یک‌ششم در شهر خائن ساکن هستند. مساحت استان ۱۳٬۴۸۴ کیلومتر مربع است و ۹۷ دهستان دارد. اقتصاد. خائن یکی از بزرگترین تولیدکنندگان روغن زیتون در جهان است. ورزش. تورنمنت شطرنج لینارس هر سال در شهر لینارس برگزار می‌شود، بهترین شطرنج‌بازان جهان را به استان می‌کشاند.
لوگو ، استانی در شمال‌غرب اسپانیا و در شمال‌شرق بخش خودمختار گالیسیا است. جغرافیا. این استان هم‌مرز با استان‌های آستوریاس، لئون، اورنس، پونتودرا، لاکرونیا و همچنین دریای کانتابریا در خلیج بیسکای است. مرکز این استان شهر لوگو است جمعیت و مساخت. جمعیت آن ۳۶۱٫۷۸۲ نفر (۲۰۰۲)، که از این میان یک چهارم در شهر لوگو ساکن هستند (شهر لوگو شهری باستانی محل زندگی سلتها بوده است و نام شهر نیز از نام خدای آن‌ها گرفته شده است). استان لوگو ۶۷ دهستان دارد.
پالنسیا (Palencia) استانی در شمال اسپانیا، در شمال بخش خودمختار کاستیا-لئون است. این استان هم‌مرز با استان‌های لئون، کانتابریا، بورگس و بالادولید است. مرکز استان شهر پالنسیا است. ۱۷۶٬۱۲۵ نفر (۲۰۰۲) در پالنسیا زندگی می‌کنند که از این میان ۴۰٪ در شهر پالنسیا ساکن هستند. مساحت استان ۱۰٬۱۴۸ کیلومتر مربع است و ۱۹۱ دهستان دارد که از این میان، بیش از نیمی از دهکده‌ها کمتر از ۲۰۰ نفر جمعیت دارند.
۱ والنسیا (به اسپانیایی: Valencia) استانی در شرق اسپانیا، در مرکز بخش خودمختار والنسیا است. جغرافیا. این استان هم‌مرز با استان‌های آلیکانته، آلباسته، کوئنکا، تروئل، کاستلیون و دریای مدیترانه است. مرکز استان شهر والنسیا است. جمعیت این استان ۲٬۲۶۷٬۵۰۳ نفر است (۲۰۰۲) که از این میان یک سوم در شهر والنسیا ساکن هستند. مساحت استان ۷٬۲۷۸ کیلومتر مربع است و ۲۶۵ دهستان دارد.
تولِدو (به اسپانیایی: Toledo) استانی در مرکز اسپانیا، در غرب بخش خودمختار کاستیا-لامانچا است. جغرافیا. این استان هم‌مرز با استان‌های مادرید، کوئنکا، سیوداد رئال، باداخوس، کاسرس و آبیلا است. مرکز استان شهر تولدو است. جمعیت و مساحت. جمعیت این استان ۵۴۶٬۵۳۸ نفر است (۲۰۰۲) که از این میان یک نهم در شهر تولدو ساکن هستند. این استان ۲۰۴ دهستان دارد.
تروئل (به اسپانیایی: Teruel) استانی در مرکز شرقی اسپانیا، در جنوب بخش خودمختار آراگون است. جغرافیا. این استان هم‌مرز با استان‌های تاراگونا، کاستلیون، بالنسیا، کوئنکا، گوادالاخارا و ساراگوسا است. مرکز استان شهر تروئل است. جمعیت و مساحت. جمعیت استان ۱۳۸٬۶۸۶ نفر است (۲۰۰۳) که از این میان ۲۵٪ در شهر تروئل ساکن هستند. مساحت استان ۱۴٬۸۰۹ کیلومتر مربع است و ۲۳۶ دهستان دارد که بیش از نیمی از آنها دهکده‌های با کمتر از ۲۰۰ نفر جمعیت هستند.
بنفشه آفریقایی ، سرده‌ای شامل شش گونه از گیاهان گل‌دار چندساله در راستهٔ نعناسانان (Lamiales) و تیرهٔ جسنریان (Gesneriaceae) است که بومی تانزانیا و مناطق هم جوار جنوب شرقی کنیا، با تمرکز در کوهستان‌های انگورور می‌باشد. این گیاه در تیرهٔ بنفشگان قرار ندارد و فقط به دلیل شباهت ظاهری به بنفشه معروف است. این گیاه در تمام طول سال گل می‌دهد و رنگ گلبرگ‌های آن آبی، قرمز، صورتی، سفید و بنفش است و از گیاهانی است که به آسانی قابلیت نگهداری در گلدان به عنوان گیاه زینتی را دارد. امروزه ارقام مختلفی و بسیار متنوعی از
را دارد. امروزه ارقام مختلفی و بسیار متنوعی از این گیاه زینتی اصلاح شده‌است. بعضی ارقام برگ‌های ابلق، برگ‌های چین‌دار یا چروک و همچنین گل‌های ساده یا چین‌دار و پُرگلبرگ دارند. تاریخچه و کشف بنفشه آفریقایی بنفشه آفریقایی برای اولین بار در سال ۱۸۹۲ توسط یک نظامی آلمانی به نام سنت پل در تانزانیا کشف شد. او دانه‌های این گیاه را به آلمان فرستاد، جایی که به سرعت به عنوان یک گیاه زینتی محبوب شناخته شد. روش نگهداری. یکی از ساده‌ترین و زیباترین گیاهان آپارتمانی از جهت نگهداری بنفشه آفریقایی است؛ به همین خاطر به این
نگهداری بنفشه آفریقایی است؛ به همین خاطر به این گیاه عروس گیاهان آپارتمانی هم می‌گویند، آبیاری بنفشه عمدتاً از طریق زیرگلدانی یا فتیله انجام می‌شود، بنفشه آفریقایی به شدت در مقابل خیس‌شدن برگ‌های خود حساس است، به هیچ عنوان نباید هنگام آبیاری برگ‌های آن خیس شود و در صورت همچین موردی حتماً باید با دستمال نرم آن را خشک کرد. پشت پنجره‌های جنوبی یکی از مناسب‌ترین مکان‌های نگهداری این گیاه است. بنفشه نیاز به نور فیلترشده دارد که این نیاز را با نور مصنوعی از طریق چراغ‌های رشد هم می‌توان برطرف کرد. گیاه به آبیاری
چراغ‌های رشد هم می‌توان برطرف کرد. گیاه به آبیاری زیاد و همچین خشکی زیاد حساس است و باید دقت زیادی در آبیاری بنفشه صورت گیرد. دمای عادی منزل برای نگهداری بنفشه مناسب است ولی سرما و گرمای شدید باعث از بین رفتن گیاه می‌شود. گیاهان بنفشه آفریقایی به مخلوط خاکی سبک و با زهکش خوب نیاز دارند تا علاوه بر تأمین رطوبت، آب اضافی را در اطراف ریشه‌های گیاه نگه ندارد. باقی ماندن این آب و چنین شرایطی به پوسیدگی ریشه‌ها و طوقه گیاه منجر می‌شود. تکثیر. تکثیر بنفشه آفریقایی از راه قلمه برگ، تنه‌جوش و پاجوش، بذر ، قلمه
از راه قلمه برگ، تنه‌جوش و پاجوش، بذر ، قلمه دُمگل و کشت بافت انجام می‌گیرد. قلمه برگ. روش قلمه برگ یکی از بهترین و آسان‌ترین روش‌های تکثیر بنفشه آفریقایی است. در هر فصلی می‌توان به قلمه زنی و ازدیاد از طریق برگ اقدام کرد. در این روش ابتدا بهترین برگ‌ها را انتخاب کنید و آنها را با قیچی یا چاقو از انتهای دُمبرگ بچینید. برگ بریده‌شده را از ناحیه دُمبرگ در آب قرار دهید تا ریشه دار شود. قلمه‌ها را در خاک هم می‌توانید ریشه دار کنید، البته این نکته را نباید فراموش کرد که ریشه‌دار کردن از طریق خاک خیلی بهتر از
کرد که ریشه‌دار کردن از طریق خاک خیلی بهتر از روش ریشه‌دار کردن با آب است. بهتر است قلمه‌ها را از قسمت میانی ساقه بردارید. مناسب‌ترین درجه حرارت برای ریشه‌زایی قلمه‌ها ۲۵ درجه سانتیگراد است. قراردادن نایلون روی گلدانی که قلمه‌ها در آن کاشته شده‌اند موجب افزایش رطوبت نسبی می‌شود و به سرعتِ ریشه زایی کمک می‌کند. در شرایط مناسب، قلمه برگ بعد از پانزده روز تا یک ماه دارای ریشه می‌شود. بعد از ریشه‌دار شدن، قلمه جوانه می‌دهد که در این حالت حتماً باید قلمه را به گلدان انتقال دهید، در این بازه زمانی نیاز است با
گلدان انتقال دهید، در این بازه زمانی نیاز است با کودهای گل‌دهی و کود رشد جوانه‌ها را تقویت کرده و به رشد گیاه کمک کرد. تکثیر از طریق پاجوش و تنه‌جوش تکثیر از طریق پاجوش‌ها و تنه جوش‌ها که در پایه گیاه مادر رشد می‌کنند، یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای تکثیر بنفشه آفریقایی است. قلمه دُمگل. این روش معمولا برای ارقام شیمر استفاده می شود. در برخی از بنفشه ها، یک جهش اتفاقی می‌تواند باعث تغییر ظاهری در گل‌های یک ساقه گل دهنده شود. این تغییر می‌تواند باعث زیبایی منحصر بفردی روی گلبرگها شود که از لحاظ تجاری ارزشمند
بفردی روی گلبرگها شود که از لحاظ تجاری ارزشمند باشد. برای حفظ این تغییرات فقط از روش قلمه دمگل استفاده می شود. برای این منظور ساقه گلدهنده که دارای دو برگچه کوچک می باشد قطع شده و در خاک مخصوص قرار داده می‌شود. ساقه باید حدود ۱ تا ۲ سانت از زیر برگها برش داده شود و گلها حذف شوند. کاشت بذر. بذرگیری معمولا برای تولید گیاهان هیبرید با خصوصیات جدید انجام می‌شود.بذر ها بسیار ریز هستند و برای کاشت بذر بهتر است از پیت ماس استفاده شود. تولید بذر توسط افراد حرفه ای و با روش های خاص انجام می‌شود. جوانسازی. بنفشه
ای و با روش های خاص انجام می‌شود. جوانسازی. بنفشه آفریقایی پس از مدتی به دلیل خراب کردن برگ به علت پیری و یا آبیاری زیاد دچار گردنی دراز و بدقواره می‌شود. در واقع با خراب شدن برگها تنه این گیاه دیده می‌شود. اگر مرتب و به موقع خاک تعویض شود، گیاه هرگز دچار این عارضه نخواهد شد. برای رفع مشکل اصطلاحا گیاه را جوانسازی می کنیم. به این ترتیب که بوته را از گلدان خارج نموده و قسمتی یا تمام ریشه را حذف می‌کنیم. این بستگی به اندازه ساقه دارد از اینکه تمام ریشه حذف بشود نهراسید. ظرف سه هفته مجددا ریشه نو خواهد داد
بشود نهراسید. ظرف سه هفته مجددا ریشه نو خواهد داد برگها را حذف می‌کنیم فقط یک ردیف برگ را می گذاریم باقی بماند تنه را کوتاه می‌کنیم و به زبان ساده‌تر بوته را به صورت یک قلمه در می‌آوریم، سپس در گلدان مناسب می کاریم. مشکلات خاص. لکه‌های کاهی رنگ روی برگها. علت آن تابش بیش از اندازهٔ نور خورشید در تابستان است. لبهٔ برگها ممکن است زرد و سوراخها بزرگتر شوند. لکه‌های قهوه ای روی برگها. علت استفاده از آب سرد برای آبیاری است. همواره با آب ولرم آبیاری کنید. زرد شدن برگها. چند دلیل می‌تواند داشته باشد: خشکی هوا،