payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(درخشندگی یا درخشان) دارای شخصیت و جاندار می‌شوند. در مورد منشأ مشترک ریشه‌شناسی واژه‌های زبان‌های آریایی مثال‌های متعددی وجود دارد که به چند مورد اشاره می‌شود: مثال۱- واژ ه (واژ=واگ=گقتن و حرف زدن) با (VOICE) و (VOC :VOCAL) مشترک است و در این زبان‌ها برای گفتگو و صحبت و حرف زدن به کار می‌رود. مثال۲ - واژه زرگون به زبان انگلیسی رفته و زیرکونیوم (ZIRCONIUM) شده است. همچنین در مقاله آریایی‌ها آمده است که: آنان (آریایی‌ها) برای شخم زدن، گاوها را به یوغ (اوستایی: یَوگ، (به هم بستن)، سنسکریت: یوگا) می‌بستند.
یَوگ، (به هم بستن)، سنسکریت: یوگا) می‌بستند. ویکی‌پدیا همچنین واژه‌های یوگاYOKE, Yoga که واژهای، ژیگول، ژیگولو، ژوگولار، از همین ریشه است و بسیاری از واژه‌های دیگر. یکی از نتایج پژوهش‌های ریشه‌شناسی این بود که در پنج هزار سال پیش از میلاد مسیح قومی زندگی می‌کرده‌اند که بعدها به سرزمین‌هایی از هند تا اروپا مهاجرت کرده‌اند. زبان این قوم و خود این قوم با نامهای گوناگونی مانند سکایی، هندوژرمنی، هند و اروپایی، هندوکلتی، آرا اروپایی، یافثی، هندی توتی و سانسکریتی نامیده شد. در مورد ریشه واژ گان پارسی در زبان عربی
شد. در مورد ریشه واژ گان پارسی در زبان عربی و انگلیسی بررسی‌های وسیعی انجام شده که به چند مورد اشاره می‌شود: لازم است ذکر شود که زبان‌شناسان در ریشه‌شناسی واژگان به مبحث تغییرات و ریشه‌یابی معنی و مفهوم واژگان در دوره‌های مختلف تاریخی می‌پردازند و تغییرات واژگان را در انتقال شفاهی و کتبی از یک زبان به زبان دیگر بررسی می‌کنند؛ زیرا تأثیر زبان‌ها متقابل است. چرا زبان فارسی و عربی بر یکدیگر تأثیر گذاشته‌اند؟ زیرا عرب‌ها حدود ۴۰۰ سال در ایران حضور فیزیکی داشتند و تا دورهٔ انقلاب مشروطه متن‌های مهم به زبان عربی
و تا دورهٔ انقلاب مشروطه متن‌های مهم به زبان عربی شبیه به فارسی نوشته می‌شد و از سوی دیگر ایرانیان در ایجاد و ساختار زبان عربی نقش مهمی داشتند. در زبان عربی نیز واژگان بسیار زیادی وجود دارد که به آن‌ها «معربات» یعنی عربی شده‌ها می‌گویند. ریشه بسیاری از معربات هنوز ناشناخته است. سازمان استانداردسازی عربی کوشش فراوانی کرده تا ریشهٔ اینگونه کلمات شناسایی شود، اما به دلیل اینکه در عربی‌سازی، واژگان بیگانه به‌طور کامل درهم ریخته می‌شود نمی‌توان به سادگی اینگونه معربات را ریشه‌یابی کرد. گفته می‌شود حدود ۵ هزار
معربات را ریشه‌یابی کرد. گفته می‌شود حدود ۵ هزار واژه معرب از کلمات رایج در زبان فارسی به زبان عربی راه یافته است. از جملهٔ آن‌ها می‌توان به این کلمات اشاره کرد: کتاب "الکلمات الفارسیه فی المعاجم العربیه" حدود ۳ هزار کلمه عربی که از زبان فارسی به عربی راه یافته‌اند را به همراه توضیحات برای هر کلمه آورده است. قبلاً نیز جوالیقی ۸۳۸ کلمه و در کتاب المنجد ۳۲۱ کلمه و ادی شیر، در کتاب واژه‌های فارسی عربی شده، ۱۰۷۴ واژه فارسی را توضیح داده است. فارسی به روش‌های مختلفی بر عربی تأثیر گذاشته است و بسیاری از واژگان
بر عربی تأثیر گذاشته است و بسیاری از واژگان عربی را با خود به سایر زبان‌ها از جمله به آسیای مرکزی و شبه قاره هند منقل کرده است. زبان عربی اشتقاقی و قالبی است، عرب‌زبانان از قالب‌های افعال، تفعیل، مفاعله، تفعل، افتعال، انفعال و استفعال بهره می‌برند و با ریختن ریشهٔ واژه در این قالب‌ها که «باب» یا قالب نامیده می‌شوند، واژه می‌سازند. در عربی همین روش را برای ریشه‌های واژه‌های پارسی هم به کار می‌برند. برای نمونه از واژه فارسی زمان، مشتق‌هایی مانند ازمنه، مزمن و زمن ساخته شده است که شناسایی ریشه آن را دشوار
و زمن ساخته شده است که شناسایی ریشه آن را دشوار می‌کند. . یا مثلاً واژه کادیک به صورت قاضی معرب شده و از آن قضاوت و مقتضی و … ساخته شده است. نمونه‌ای دیگر واژه «مورَخ» به معنی تعیین زمان رویدادها است و در قرآن و عربی پیش از اسلام نبوده و ریشهٔ عربی ندارد. به باور برخی زبان‌شناسان، عرب‌ها «ماه رخ» پارسی (که شکل‌های گوناگون ماه در هر روز را نشان می‌دهد) را، ماروخ گفته‌اند و از آن مورخ و تاریخ را برگرفته‌اند. اما نظر غالب زبان‌شناسان معاصر این است که «مورَخ» اسم مفعول و مورخ با کسر "ر" اسم فاعل از تاریخ است و
مفعول و مورخ با کسر "ر" اسم فاعل از تاریخ است و خود تاریخ عربی شدهٔ "تاریک" است؛ زیرا سخن از گذشته‌ها در تاریکی و ابهام قرار دارد. در مجله "الدراساتُ الأدبیّة» بهار و تابستان ۱۳۴۳. دیدگاه‌های مختلف در مورد واژهٔ تاریخ آورده شده و نظر حمزه اصفهانی در مورد عربی شده از "ماه رخ" یا "تاریک" را بررسی کرده است و نتیجه‌گیری نموده که معرب شده از تاریک به منطق نزدیک‌تر است. الف- تغییر یا حذف حروف گ. ژ-چ. پ- که عرب‌ها آن‌ها را ندارند مثل چغندر=(شمندر)- گرگان= جرجان-چراغ= سراج-پارس= فارس ب- تغییر صداهای ناموزون و
سراج-پارس= فارس ب- تغییر صداهای ناموزون و سنگین مانند سرپوش= طربوش -ابرکوه= ابرقو- آنکارا= آنقره- کنستانتینوپل = قنسطنطنیه- کوردبای = قرطبه و…. عرب زبان‌ها اکثر واژه‌های برگرفته در زبان فارسی را ناچار در برابر قالب‌های گویش خود تغییر داده‌اند و شماری از همین واژه‌ها به‌وسیلهٔ ایشان و کارگزاران ایرانیِ آن‌ها به فارسی وارد شد. چند نمونه از این گروه واژه‌ها مانند: «فیل»، «فردوس»، «ابریق»، «سراج» و «کنز» -"قاضی " و … هستند که به ترتیب از واژه‌های «پیل»، «پردیس»، «آبریز»، «چراغ» و «گنج» "کادیک"و… ساخته شده‌اند؛
«آبریز»، «چراغ» و «گنج» "کادیک"و… ساخته شده‌اند؛ و هندسه که از اندازه است. پ- عربی سازی شمار دیگری از واژه‌های فارسی و راه یافتن آن‌ها به فارسی از الگوی پیچیده‌تری پیروی می‌کند[ . یک نمونه واژهٔ «جنحه» است که در فارسی کنونی کاربرد حقوقی دارد. این واژه از مفرد کردن واژهٔ «جُناح» ساخته شده است، درحالی‌که «جناح» خود عربی شدهٔ از واژهٔ فارسی «گناه» است . واژگانی مانند «بهلوان» (پهلوان) و «مهرجان» (بر گرفته از مهرگان که برای هرگونه جشن بکار می‌رود) در عربی نیز برگرفته از واژگان فارسی هستند واژه‌هایی مانند
نیز برگرفته از واژگان فارسی هستند واژه‌هایی مانند برنامه (برنامج)، طازج= تازه، فیروز (پیروز)، تنور (ته نور)، خندق (کندک)، قناة، قلعة (کله- کلات)، منجنیق، اسفناج (اسپناج)، دیوان، برزخ، بلبل، حنا، یاسمین، سرو، عدس، شهی، آجر، گچ (به عربی جص)، خنجر (خونگر)، طربوش (سرپوش)، تاج و تاجر از پارسی گرفته شده‌اند. در اشعار شاعران جاهلی، واژه‌های فارسیِ: انجمن، ارغوان، بربط، بنفشه، بادیه، گلاب، گلستان، دیبا، دهقان، یاسمن، یاقوت، زیر، زبرجد، مرو، آس، مرزنگوش، مهره، مشته، نرگس، سوسن، سمسار، سیه‌سنبل، تاج، تنبور، خبری،
نرگس، سوسن، سمسار، سیه‌سنبل، تاج، تنبور، خبری، خسروانی، چنگ، شاهنشاه و غیره استفاده شده است. به قرآن نیز واژگان پارسی فراوانی راه یافته است؛ که از این دید پر نفوذترین زبان بر ادبیات قرآنی انگاشته می‌شود: دین، سراج (برگرفته از چراغ)، جند (گند:تخم، بیضه)، سجیل (سنگ‌گل)، نمارق (جمع واژه نرمک ایرانی به معنی بالش)، وزیر (از وَچیر پهلوی)، مسک (از مشک پهلوی)، عفریت (از آفرید). از دیگر واژه‌هایی که از پارسی به عربی رفته‌اند می‌توان به: هندسه (برگرفته از اندازه / هَنداچک)، محراب (برگرفته از مهراب) و مسجد (برگرفته
محراب (برگرفته از مهراب) و مسجد (برگرفته از مَزگت) اشاره کرد ..، در ادبیات فارسی از واژگان پارسی ولی با کمک قالب‌های عربی واژگانی ساخته شده که تعدادی از آن‌ها به زبان عربی نیز راه یافته‌اند مانند: استیناف (از نو، درخواست نو و تجدید نظر)، تهویه (از هوا بر وزن تفعیل) وزن توزین و مکلا از کلاه … و … زبان‌های گروه سامی و عربی بخش اعظمی از واژگان خود را از طریق زبان فارسی گرفته‌اند که در مورد عربی به دلیل ماهیت صرفی و قالب‌های متعدد آن واژگان فارسی بیشتر در شکل مفرد و ساده آن قابل رد یابی است و به دلیل ذوب شدن
مفرد و ساده آن قابل رد یابی است و به دلیل ذوب شدن مفردات در قالب‌ها و صیغه‌ها و حذف و اضافه صداها رد یابی آن سخت می‌شود. زبان فارسی از معدود زبان‌های دنیا است که که تقریباً عموم واژگان وام گرفته را می‌تواند بدون دستکاری و بدون حذف آوا و حروف بپذیرد به ویژه کلمات قرانی را بدون هیچ تغییری پذیرفته است مانند: صالح – کاذب – مشرک – کافر و -عذاب … بسیاری از کلمات مشترک فارسی و عربی اگر مورد کنکاش قرار گیرند ریشه فارسی آن معلوم می‌شود به‌طور نمونه تقریباً به ندرت کسی در عربی بودن کلمه نهی - کم (چن؟ چند؟) – جص (گچ)
در عربی بودن کلمه نهی - کم (چن؟ چند؟) – جص (گچ) – رباط – بیان - نور- عجم- دارالاخره، تکدی، رجس، نجس یا باکره (پاکیزه) ترجمان تردید کرده است اما در حقیقت همه اینگونه کلمات یا به‌طور کامل فارسی هستند یا معرب شده هستند. صبح از صباح و صباح از پگاه ساخته شده و مصباح و … از آن ساخته شده است. نظر عربی شده «نگر» است انظر- نظر ینظر منظر و … از آن ساخته شده است. خیمه از واژه پهلوی گومه و کیمه (به معنی کلبه) گرفته شده و خیام مخیم خیم یخیم صرف شده است، در مورد واژه گان لاتین نیز گاهی همین‌طور است مانند کلمه کیک (گعک)
لاتین نیز گاهی همین‌طور است مانند کلمه کیک (گعک) بالکن (از بالاخانه) – بنانا (موز)، که هر سه کلمه ریشه فارسی دارند. (رفرانس: ویکی‌پدیا :فهرست واژگان عربی با ریشه فارسی). فارسی و انگلیسی به عنوان دو زبان هندواروپایی واژگان زیادی از زبان نیاکانی هندواروپایی به ارث برده‌اند. بسیاری از این واژگان مشابه شکل مشابهی نیز دارند. برای مثال: فارسی (مادَر) و انگلیسی (مادِر)، فارسی (پدَر) و انگلیسی (فادِر)، فارسی (بَرادَر) و انگلیسی (بِرادِر)، فارسی (نام) و انگلیسی (نِیم). بسیاری از واژه‌های با ریشهٔ فارسی از مسیرهای
بسیاری از واژه‌های با ریشهٔ فارسی از مسیرهای متفاوتی به انگلیسی راه پیدا کرده‌اند. برخی از آن‌ها مانند پارادایز (paradise) در دوران روابط فرهنگی میان ایرانیان و یونیان و رومیان باستان به زبان‌های یونانی و لاتین راه یافته و راه خود را تا انگلیسی ادامه داده‌اند. فارسی به عنوان زبان دوم جهان اسلام بسیاری از زبان‌های دنیای مسلمان‌نشین را تحت تأثیر خود قرار داده و واژه‌های آن وارد جهان اسلام شده‌اند. ایران تا سدهٔ نوزدهم تا حد زیادی برای جهانگردان انگلیسی‌زبان کشف نشده باقی‌مانده بود. فعالیت تجار انگلیسی در
کشف نشده باقی‌مانده بود. فعالیت تجار انگلیسی در بندرها شرق مدیترانه موجب شد تا برخی واژه‌های مرتبط با فرهنگ عثمانی راه خود را به زبان انگلیسی باز کنند. از همین رو بسیاری از واژه‌های در اصل از فارسی از طریق زبان واسط ترکی عثمانی به انگلیسی وارد شود. بسیاری از واژه‌های فارسی-عربی هم به واسطه زبان اردو در دوران استعمار بریتانیا در هند وارد انگلیسی شدند؛ زیرا فارسی‌زبان بین‌المللی و رسمی هندوستان (پاکستان امروزین و شمال غربی هند امروزین) پیش از حکومت انگلیسی‌ها بود. برخی واژه‌های فارسی نیز در دوران روابط
بود. برخی واژه‌های فارسی نیز در دوران روابط فرهنگی مورها و مسیحیان در شبه‌جزیره ایبری در سده‌های میانه وارد زبان‌های اروپایی (و در بعضی موارد زبان انگلیسی) شدند و به همین دلیل از زبان عربی به عنوان زبان واسط عبور کرده‌اند.
بادنما ابزاری است که جهت وزش باد را نشان می‌دهد. بادنما را معمولاً روی نقاط بلند ساختمان‌ها یا دکل قایق‌ها و کشتی‌های بادبانی می‌سازند یا نصب می‌کنند. چون در برخی کشورها رسم است که برخی از بادنماها را به شکل خروس می‌سازند گاه آن را «خروسِ باد» نیز می‌گویند. پایه کار بادنما بر این است که وزن آن در دوطرف محور گردش برابر است، ولی سطح بادگیر در هر طرف متفاوت است. به محض وزش باد بادنما طوری می‌چرخد که طرفی که سطح بادگیر کمتری دارد در طرف باد قرار می‌گیرد.
دانشگاه کارلتون دانشگاهی جامع و بین‌المللی واقع در شهر اتاوا پایتخت کانادا است. دانشگاه کارلتون که در سال ۱۹۴۲ میلادی (۱۳۲۱ شمسی) و ابتدا در قالب کالجی کوچک تأسیس گردیده بود اکنون دارای ۶۵ رشته گوناگون نظیر روزنامه‌نگاری، معماری، امور بین‌الملل، مهندسی، و غیره می‌باشد. ریاست این دانشگاه بر عهده بنویت-آنتونی بیکن می‌باشد. در حال حاضر ۲۳۰۰۰ دانشجو از بیش از ۱۰۰ کشور جهان در این دانشگاه در مقاطع لیسانس، فوق لیسانس، و دکترا مشغول به تحصیل هستند. تاریخچه. کالج کارلتون در سال ۱۹۴۲ و در بحبوحهٔ جنگ جهانی دوم، توسط
در سال ۱۹۴۲ و در بحبوحهٔ جنگ جهانی دوم، توسط انجمن آموزش پیشرفته اتاوا تأسیس گردید. این دانشگاه در آن زمان فقط دارای رشته‌های محدود شبانه بود که کلاس‌های آن در مکانی اجاره‌ای غیر از مکان فعلی آن تشکیل می‌شدند. با اتمام جنگ در سال ۱۹۴۵ و نیاز به تحصیل رزمندگانی که از جنگ بازگشته بودند، کالج توسعه یافت. به همین دلیل دانشکده هنر و علوم تأسیس شد که دارای رشته روزنامه‌نگاری و سال اول مهندسی بود. در سال ۱۹۴۶ کالج به مکانی دیگر منتقل شد و در همین سال بود که اولین گروه از دانشجویان کارلتون از آن فارغ‌التحصیل شدند.
از دانشجویان کارلتون از آن فارغ‌التحصیل شدند. در سال ۱۹۵۲ لایحه کالج کارلتون از تصویب هیئت مقننهٔ ایالت انتاریو گذشت که به موجب آن شخصیت حقیقی آن به‌طور رسمی و با عنوان کالج کارلتون ثبت گردید و به اولین کالج خصوصی ثبت شده در این ایالت نیز تبدیل گردید. در همان سال زمین بزرگ و ۶۲ هکتاری که در ببن کانال ریدو و رودخانه ریدو قرار دارد و مکان فعلی دانشگاه نیز می‌باشد برای آن در نظر گرفته شد که بخشی از آن زمین‌ها توسط سرمایه‌دار برجسته و والا هری استیونسون ستهام وقف شد. یک سال بعد عملیات عمرانی در مکان جدید آغاز
شد. یک سال بعد عملیات عمرانی در مکان جدید آغاز شد. در سال ۱۹۵۷ لایحه سال ۱۹۵۲ دانشگاه کارلتون اصلاح شد و وضعیت کالج کارلتون به دانشگاه کارلتون تغییر یافت و نام آن به‌طور رسمی از کالج به دانشگاه کارلتون تغییر کرد. در سال ۱۹۵۹ عملیات عمرانی ساخت دانشگاه به پایان رسید و دانشگاه به مکان جدید و فعلی آن نقل مکان کرد. کتابخانه مکسول مک ادروم و ساختمان‌های پترسون و توری از قدیمی‌ترین ساختمان‌های این دانشگاه می‌باشند. بعدها و با توجه به نیاز دانشگاه، ساختمان‌های دیگری نیز در آن احداث شدند و دانشگاه به سرعت توسعه
نیز در آن احداث شدند و دانشگاه به سرعت توسعه یافت. آکادمی. کارلتون به داشتن رشته‌های منحصربه‌فرد در کانادا، شهرت خاص دارد که از آن جمله می‌توان به مهندسی هوافضا، روزنامه‌نگاری، امور بین‌الملل و غیره اشاره کرد. به عنوان مثال رشته مهندسی هوافضا در کانادا فقط در دو دانشگاه ارائه می‌شود که کارلتون یکی از آنهاست. در زیر شرح مختصری از دانشکده‌ها و رشته‌های آن‌ها می‌آید. دانشکده امور بین‌الملل نورمن پترسون. دانشکده امور بین‌الملل نورمن پترسون تنها دانشکده در کاناداست که دارای مقطع فوق لیسانس و دکترا این رشته
که دارای مقطع فوق لیسانس و دکترا این رشته می‌باشد. همچنین این دانشکده بهترین دانشکده در رشته امور بین‌الملل در کانادا و دومین در کل آمریکای شمالی است. دانشگاه کارلتون همچنین تاکنون به بسیاری از دبیران کل سازمان ملل متحد دکترای افتخاری اهدا نموده‌است. انستیو آموزش‌های اروپایی و روسی کارلتون نیز که حدود چهار دهه از فعالیت آن می‌گذرد دارای جامع‌ترین دروس این رشته‌ها در کل کاناداست. دپارتمان علوم سیاسی نیز در سال ۲۰۰۶ رتبه نخست را در کانادا از آن خود کرد. دانشکده هنر و علوم اجتماعی. دانشکده هنر و علوم اجتماعی
هنر و علوم اجتماعی. دانشکده هنر و علوم اجتماعی دارای رشته‌های مختلف نظیر فیلم، فلسفه، تاریخ، روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و غیره است. حقوق بشر نیز از دیگر رشته‌هایی است که در این دانشکده ارائه می‌شود و معمولاً به صورت تلفیقی و به همراه رشته‌ای دیگر همانند حقوق، فلسفه، علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، یا مردم‌شناسی ارائه می‌شود. دانشکده تجارت. دانشکده تجارت کارلتون (معروف به اسپرات)، اولین دانشکده در کانادا بود که رشته تجارت بین‌الملل را ارائه کرد. این رشته شامل یک دوره آموزش اجباری و فشرده زبان خارجی می‌باشد که
دوره آموزش اجباری و فشرده زبان خارجی می‌باشد که دانشجویان این رشته پس از فراگیری آن، سال سوم را در یکی از کشورهای آرژانتین، آلمان، اتریش، اسپانیا، بلژیک، پرو، چین، ژاپن، شیلی، فرانسه یا مکزیک می‌گذرانند و سال چهارم مجدداً به کانادا بازمی‌گردند. همچنین با توجه به ضرورت تدریس رشته تجارت بین‌الملل در مقطع کارشناسی ارشد در خارج از کانادا، این رشته در شهرهای تهران در ایران و شانگهای در چین و با همکاری دانشگاه‌های این کشورها ارائه می‌گردد که بیشتر دروس آن نیز توسط استادان کارلتون که به تهران و شانگهای سفر
توسط استادان کارلتون که به تهران و شانگهای سفر می‌کنند تدریس می‌شود که معمولاً دانشجویان آن نیز، یک سال را در دانشگاه کارلتون می‌گذرانند. دانشکده مهندسی. دانشکده مهندسی کارلتون یکی دیگر از دانشکده‌های مهم این دانشگاه است. رشته طراحی صنعتی که برای اولین بار در سال ۱۹۷۳ ارائه شد، قدیمی‌ترین در کاناداست و کارلتون تنها دانشگاه این کشور است که این رشته را در مقطع دانشگاهی ارائه می‌دهد. رشته مهندسی هوافضا دارای آزمایشگاه‌های مجهز، پیشرفته و به روز می‌باشد. کارلتون در سال ۲۰۰۶ یکی از سه دانشگاه کانادا شد که رشته
در سال ۲۰۰۶ یکی از سه دانشگاه کانادا شد که رشته مهندسی پزشکی را در هر دو مقطع لیسانس و فوق لیسانس ارائه کرد. همچنین دپارتمان‌های مهندسی عمران و مهندسی محیط زیست دارای آزمایشگاه‌های منحصربه‌فرد در نوع خود می‌باشند. دپارتمان مهندسی الکترونیک دارای اتاق‌های بدون اکو (با قابلیت عدم ارسال امواج صوتی به بیرون)، آزمایشگاه‌های فوتونیک، و دیگر آزمایشگاه‌های تخصصی این رشته می‌باشد. دانشکده علوم. دانشکده علوم یکی دیگر از دانشکده‌های کارلتون است. دپارتمان‌های این دانشکده عبارتند از ریاضیات، فیزیک، علوم کامپیوتر،
دانشکده عبارتند از ریاضیات، فیزیک، علوم کامپیوتر، زیست‌شناسی، زمین‌شناسی و شیمی. دپارتمان زیست‌شناسی این امکان را به دانشجویان این رشته می‌دهد که چند آزمایش تجربی در زمینه‌های مختلف را به‌طور هم‌زمان انجام دهند. دپارتمان زمین‌شناسی هم دارای میکروسکوپ‌های الکترونی دیجیتال با قابلیت اسکن بالا می‌باشد. همچنین طبق تحقیقی که هر ساله توسط مجله علمی ساینس واچ نیوز لتر که توسط تامسون ساینتیفیک منتشر می‌شود، تمام معیارهای ۴۶ دانشگاه کانادا در ۲۱ حوزه آموزشی مورد بررسی قرار می‌گیرند، که طی آن دپارتمان فیزیک کارلتون
قرار می‌گیرند، که طی آن دپارتمان فیزیک کارلتون بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ رتبه نخست را در این کشور از آن خود کرد. علاوه بر آن، ساختمان آزمایشگاه هرزبرگ کارلتون دارای یک رصدخانه، مجهز به تلسکوپ کلسترون ۱۴ اینچ است که مورد استفاده دانشجویان سال اول رشته اخترشناسی است. همچنین دپارتمان علوم کامپیوتر این دانشگاه جزء بهترین دانشکده‌های علوم کامپیوتر نظری به‌طور خاص هندسه محاسباتی در کانادا می‌باشد. در این دانشکده همچنین مرکز محاسبات سریع HPCVL قرار دارد که هر ساله به کاربران زیادی، چه در دانشگاه و چه در صنعت،
به کاربران زیادی، چه در دانشگاه و چه در صنعت، خدمات محاسباتی بر روی ابرکامپیوترها می‌دهد. محیط آموزشی. کلاس‌های درس در کارلتون بسیار مدرن می‌باشند که به سه گروه تالارهای درس ، کلاس‌های درس، و کلاس‌های سمینار تقسیم می‌شوند. تالارهای Lecture و کلاس‌های بزرگتر مجهز به پروژکتور LCD، یک کامپیوتر با صفحه LCD متصل به شبکه و دارای ورودی USB، یک دستگاه DVD/CD player، سیستم صدای استریو، و اینترنت بی‌سیم می‌باشند.
ریکاردو الیسر نفتالی ریس باسوآلتو با نام مستعار پابلو نرودا (زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۰۴ – درگذشتهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳) دیپلمات، سناتور و شاعر نوگرای شیلیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات می‌باشد. وی نام مستعار خود را از یان نرودا شاعر اهل چک انتخاب کرده بود. سروده‌های وی در غالب سونت از اهمیت بالایی برخوردار است و بیشتر آثار او را تشکیل می‌دهند. نام. نام اصلی او «نفتالی ریکاردو الیسر ریه‌س باسوآلتو» بود. نخستین شعر او در سال ۱۹۳۱ به نام مستعار «پاپلو نرودا» انتشار یافت. این تغییر نام به خاطر مخالفت پدرش با شعر و به عنوان
تغییر نام به خاطر مخالفت پدرش با شعر و به عنوان تقدیر از شاعر چک «یان نرودا» که بسیار مورد احترام او بود صورت گرفت. بعدها «پابلو نرودا» نام رسمی او شد. زندگی. او در شهر پارل در ۴۰۰ کیلومتری جنوب سانتیاگو به دنیا آمد. پدرش کارمند راه‌آهن و مادرش معلم بود. هنگامی که دوماهه بود مادرش درگذشت و او همراه پدرش در شهر تموکو ساکن شدند. نرودا از کودکی به نوشتن مشتاق بود و برخلاف میل پدرش با تشویق اطرافیان روبرو می‌شد. یکی از مشوقان او گابریلا میسترال بود که خود بعدها برنده جایزه نوبل ادبیات شد. نخستین مقاله نرودا
برنده جایزه نوبل ادبیات شد. نخستین مقاله نرودا وقتی که شانزده سال داشت در یک روزنامه محلی چاپ شد. با رفتن به دانشگاه شیلی در سانتیاگو و انتشار مجموعه‌های شعرش شهرت او بیشتر شد و با شاعران و نویسندگان دیگر آشنا شد. از سال ۱۹۲۷ نرودا وارد کادر دیپلمات شد و مدتی به عنوان کارمند دولت شیلی به برمه و اندونزی رفت و به مشاغل دیگر نیز پرداخت. بعد مأمور به کنسولگری شیلی در بارسلون و بعد کنسول شیلی در مادرید شد. در همین دوره جنگ داخلی اسپانیا درگرفت. نرودا در جریان این جنگ بسیار به سیاست پرداخت و هوادار کمونیسم شد.
جنگ بسیار به سیاست پرداخت و هوادار کمونیسم شد. در همین دوره با فدریکو گارسیا لورکا دوست شد و مجله «اسب سبز برای شعر» را تأسیس نمود و پس از اعدام لورکا (۱۹۳۶) در جرگه مخالفان فرانکو درآمد و یکی از معروف‌ترین آثارش در سال ۱۹۳۷ به وجود آورد. پس از پیروزی فرانکو نرودا کنسول شیلی در پاریس شد و به انتقال پناهندگان جنگ اسپانیا به فرانسه کمک کرد. بعد از پاریس به مکزیکو سیتی رفت. در آنجا با پناه دادن به نقاش مکزیکی داوید آلفارو سیکه‌ایروس که مظنون به شرکت در قتل تروتسکی بود، در معرض انتقاد قرار گرفت. در ۱۹۴۳ به
تروتسکی بود، در معرض انتقاد قرار گرفت. در ۱۹۴۳ به شیلی بازگشت و پس از آن سفری به پرو کرد و بازدید از خرابه‌های ماچو پیچو بر او اثر کرد و شعری در این باره سرود. در ۱۹۴۵ به عنوان سناتوری کمونیست در سنای شیلی مشغول شد و چهار ماه بعد رسماً عضو حزب کمونیست شیلی شد. در ۱۹۴۶ پس از شروع سرکوبی مبارزات کارگری و حزب کمونیست او سخنرانی تندی بر ضد حکومت کرد و پس از آن مدتی مخفی زندگی کرد. در سال ۱۹۴۹ با اسب از مرز به آرژانتین گریخت. یکی از دوستان او در بوئنوس آیرس شاعر و نویسنده گواتمالایی میگل آنخل آستوریاس، برنده
و نویسنده گواتمالایی میگل آنخل آستوریاس، برنده بعدی جایزه نوبل ادبیات بود. نرودا که شباهتی به آستوریاس داشت با گذرنامه او به پاریس سفر کرد. پس از آن به بسیاری کشورها سفر کرد و مدتی نیز در مکزیک به‌سر برد. در همین دوره شعر بلند "آواز مردمان" را سرود. در دهه ۱۹۵۰ به شیلی بازگشت. در سال ۱۹۵۰ به دریافت جایزه استالین نائل شد و از چندین دانشگاه از جمله دانشگاه آکسفورد درجه دکترای افتخاری گرفت. در دهه ۱۹۶۰ به انتقاد شدید از سیاست‌های آمریکا و جنگ ویتنام پرداخت. در ۱۹۶۶ در کنفرانس انجمن بین‌المللی قلم در نیویورک
۱۹۶۶ در کنفرانس انجمن بین‌المللی قلم در نیویورک شرکت کرد. دولت آمریکا به دلیل کمونیست بودن از دادن روادید به او خودداری می‌کرد ولی با کوشش نویسندگان آمریکایی، به ویژه آرتور میلر، در آخر به او ویزا دادند. در ۱۹۷۰ نام او به عنوان نامزد ریاست جمهوری مطرح بود اما او از سالوادور آلنده حمایت کرد. وی نهایتاً در ۱۹۷۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. جایزه نوبل ادبی. بارها نام نرودا به عنوان برنده احتمالی جایزه نوبل ادبیات به میان آمده بود ولی همکاری وی با حزب کمونیست به نامزدی او برای دریافت این جایزه لطمه شدیدی وارد
نامزدی او برای دریافت این جایزه لطمه شدیدی وارد کرد. نهایتاً آکادمی سوئد که هیئت داوران جایزه ادبیات نوبل را تشکیل می‌دهد شاعر و نویسنده شیلی پابلو نرودا را برنده جایزه ادبیات ۱۹۷۱ اعلام کرد. پابلو که در آن زمان سفیر کبیر شیلی در فرانسه بود جایزه خود را که در آن سال بالغ بر هفتصد هزار تومان بود را ضمن مراسمی که در در در استکهلم برپا شد از دست گوستاو آدلف پادشاه سوئد دریافت کرد. نرودا پس از اطلاع از دریافت جایزه نوبل به خبرنگاران گفت: "به نظر می‌رسد که من به دریافت جایزه نوبل ادبیات نائل شده‌ام. می‌دانید ما
دریافت جایزه نوبل ادبیات نائل شده‌ام. می‌دانید ما شعرا، همیشه منتظر معجزه هستیم و اینک معجزه روی داده است ولی وقتی که می‌بینم این جایزه نصیبم شده است احساس می‌کنم که چیزی از دوست بزرگ خود «لویی آراگون» ربوده‌ام و این جایزه محققاً شایسته او بود."لویی آراگون که به اتفاق چند نفر از نویسندگان فرانسوی برای شادباش گفتن به پابلو نرودا به سفارت فرانسه رفته بود نیز به خبرنگاران گفت از اینکه یکی از شاعرانی که دردنیا مورد توجه او است موفق به دریافت جایزه ادبیات نوبل شده، بسیار خوشحال است. پاپلو هنگامی که با خبرنگاران
بسیار خوشحال است. پاپلو هنگامی که با خبرنگاران مشغول مصاحبه بود پرزیدنت آلنده با تلفن دریافت جایزه را به وی تبریک گفت. درگذشت. در گواهی رسمی مرگ او در سال ۱۹۷۳، سرطان پروستات علت مرگ ذکر شده است. مرگ او چند روز پس از کودتای آگوستو پینوشه و کشته شدن آلنده رخ داد. در آوریل سال ۲۰۱۳، نرودا نبش قبر شد تا روشن شود که آیا آن طور که مانوئل آرایا راننده وی و برخی دیگر احتمال می‌دهند مسموم شده است یا خیر. در آزمایش‌های انجام گرفته، ردی از سم در جنازه او پیدا نشد، اما اکنون قرار است آزمایش‌های بیشتری انجام گیرد.
اما اکنون قرار است آزمایش‌های بیشتری انجام گیرد. آقای آرایا می‌گوید پابلو نرودا که در آن زمان ۶۹ ساله بود، از بیمارستانی در سانتیاگو به او تلفن کرد و گفت که پس از تزریقی به معده‌اش، حالت تهوع دارد. عده‌ای معتقدند که پابلو نرودا مسموم شده و به قتل رسیده، زیرا او حامی سرسخت رئیس‌جمهوری سرنگون شده سالوادور آلنده بود و می‌توانست به رهبر مخالفان دیکتاتوری پینوشه بدل شود. مقامات می‌گویند آزمایش‌های جدید بر باقی‌مانده پیکر نرودا در پی یافتن عناصر و مواد سنگین یا غیر ارگانیکی است که ممکن است به صورت مستقیم یا غیر
ارگانیکی است که ممکن است به صورت مستقیم یا غیر مستقیم باعث مرگ او شده باشد. تحقیقات همچنین بر کشف موادی شیمیایی متمرکز خواهد بود که باعث هر نوع آسیب به سلول‌ها یا پروتئین‌ها می‌شوند. آزمایش‌های قبلی به‌طور مشخص در پی یافتن رد و باقی مانده‌ای از سم بود. اکنون ثابت شد که نتایج مطالعات پزشکی قانونی «پابلو نرودا» حاکی از وجود سم کلستریدیوم بوتولینوم در بدن این شاعر نامدار پیش از مرگ در سال ۱۹۷۳ است.
رصدخانه پالومار یک مرکز رصد تاریخی در کشور آمریکا در کالیفرنیا است. این رصدخانه در ۱۹۴۷ تأسیس گردید. این رصدخانه که در ۹۰ کیلومتری جنوب رصدخانه کوه ویلسون قرار دارد، توسط موسسه فناوری کالیفرنیا اداره می‌شود.
خبرگزاری مهر یک خبرگزاری ایرانی است که وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی و عضو سازمان خبرگزاری‌های آسیا و اقیانوسیه (اوآنا) است. مهر، فعالیت آزمایشی خود را در اسفند ۱۳۸۱ با دو خروجی به زبان‌های فارسی و انگلیسی آغاز کرد. و حدود شش ماه بعد، در سوم تیر ماه ۱۳۸۲، با مدیریت عاملی پرویز اسماعیلی به صورت رسمی آغاز به کار کرد. سازمان تبلیغات اسلامی صاحب امتیاز این خبرگزاری است و مدیرعامل مهر همزمان مدیریت روزنامه تهران تایمز و روزنامه تازه تأسیس «آگاه» را نیز عهده‌دار است. مدیرعامل کنونی خبرگزاری مهر و روزنامه‌های
است. مدیرعامل کنونی خبرگزاری مهر و روزنامه‌های تهران تایمز و آگاه، محمد مهدی رحمتی است. خبرگزاری مهر خود را متعهد به رعایت میثاق اخلاق حرفه‌ای خبرگزاری‌ها می‌داند و شعار این خبرگزاری "با مهر به دنیا نگاه کنیم" است. تاریخچه. خبرگزاری مهر ۱۸ اسفند ۱۳۸۱ فعالیت آزمایشی خود را با مدیریت پرویز اسماعیلی آغاز کرده و در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ به صورت آزمایشی بر روی شبکه اینترنت قرار گرفت. خبرگزاری مهر سوم تیرماه سال ۱۳۸۲ همزمان با روز اطلاع‌رسانی دینی فعالیت رسمی خود را به دو زبان فارسی و انگلیسی آغاز کرد و بخش عربی
را به دو زبان فارسی و انگلیسی آغاز کرد و بخش عربی «مهر» نیز ۱۴ دی ۱۳۸۲، فعال شد. مهر به‌عنوان چهلمین عضو رسمی اتحادیه خبرگزاری‌های آسیا و اقیانوسیه «اوآنا» در سیزدهمین نشست عمومی این اتحادیه در جاکارتا پذیرفته شد. در سال ۲۰۰۹ نیز خبرگزاری مهر، میزبان سی و یکمین اجلاس هیئت اجرائی اوآنا و پنجمین اجلاس گروه کارشناسی فنی در تهران شد و مبتکر تهیه پرچم اوآنا برای اولین بار بود. مدیریت این خبرگزاری از آبان ۱۳۸۹ برعهده رضا مقدسی قرار گرفت. در این دوره زبان‌های کردی و ترکی استانبولی اردو، آلمانی و روسی به مهر اضافه