payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محکوم شده بود، پس از دو سال کشمکش قضایی این حکم لغو و سپس با همان اتهامات به پانزده سال زندان محکوم گردید. اتهامات. وی به اتهام جاسوسی برای آمریکا و همچنین عکسبرداری از برخی مراکز نظامی غرب کشور با استفاده از دستگاه gps، داشتن ارتباط با سران احزاب مخالف حکومت و اقدام علیه امنیت ملی، پس از برگزاری دادگاهی که مفاد و جریانات آن به صورت مستدل اعلام نشده، به اعدام محکوم شده‌است. جوایز. جایزه آزادی مطبوعات گزارشگران بدون مرز. شعبه سوئد گزارشگران بدون مرز جایزه آزادی مطبوعات ۲۰۰۷ را به عدنان حسن پور اهدا کرد
آزادی مطبوعات ۲۰۰۷ را به عدنان حسن پور اهدا کرد گزارشگران بدون مرز به پاسداشت مقالات انتقادی این روزنامه‌نگار در کشوری که مطبوعات تحت فشار همه‌جانبه قرار دارند، عدنان حسن پور را شایسته جایزه آزادی مطبوعات ۲۰۰۷ می‌داند. جایزه آزادی مطبوعاتی ایتالیا. جایزه آزادی مطبوعاتی ایتالیا ۲۰۰۷ در مراسمی در محل شهرداری «سی ینا» در ایالت توسکانی در ایتالیا به عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار روزنامه نگاران کرد محکوم به اعدام اهدا شد. این جایزه سی ام نوامبر ۲۰۰۷ در مراسمی با شکوه به خانم «لیلی حسن پور» خواهر عدنان و آقای
با شکوه به خانم «لیلی حسن پور» خواهر عدنان و آقای هادی بوتیمار برادر هیوا به نیابت این دو خبرنگار زندانی اعطا شد. جایزه آزادی بیان ایتالیا به خبرنگاران یا فعالین اجتماعی که برای آزادی بیان مبارزه کرده باشند تعلق می‌گیرد. استفانو مارچلی، بنیانگذار سازمان غیردولتی اطلاع‌رسانی و امنیت خبرنگاران «ISF» که مدیریت این جایزه را نیز عهده‌دار است اعلام کرده بود: «دلیل اول انتخاب این دو خبرنگار برای دریافت این جایزه، مخالفت ما با مجازات اعدام است.» مارچلی گفته بود: «ما به ویژه مخالف صدور این چنین حکم غیرانسانی برای
به ویژه مخالف صدور این چنین حکم غیرانسانی برای کسانی که به دلیل فعالیت‌های مطبوعاتی، اجتماعی یا سیاسی دستگیرشده‌اند هستیم و به همین دلیل عدنان و هیوا را برای دریافت این جایزه که تنها جایزه خاص خبرنگاران خارجی ایتالیا است، برگزیدیم.» استفانو مارچلی افزود: «تشدید سرکوب اقلیت‌ها و به ویژه کردها در ایران در ماه‌های اخیر یکی دیگر از دلایل انتخاب هیوا بوتیمار و عدنان حسن پوراست و ما از این طریق می‌خواهیم همبستگی خود را نیز با کردهای ایرانی که تحت سرکوب شدید قرار دارند ابراز کنیم.» آزادی. عدنان حسن پور روز بیستم
دارند ابراز کنیم.» آزادی. عدنان حسن پور روز بیستم شهریور ۱۳۹۵ از زندان آزاد شد.
عبدالواحد بوتیمار (معروف به هیوا) روزنامه‌نگار کرد اهل ایران است که بنابر حکم دادگاه انقلاب مریوان در استان کردستان ایران به جرم «محارب» به اعدام محکوم شده‌است. وی عضو تحریریه «نشریه انجمن سبز چیا» بوده که به دو زبان کردی و فارسی منتشر می‌شود. اتهامات. نظام جمهوری اسلامی مدعی است که وی اعتراف کرده که در پایگاهی متروکه در غرب ایران تعداد ۵۶۳ گلوله جنگی و ۵۵ گلوله آرپی‌جی پیدا کرده که مهماتی قابل استفاده بوده و آن‌ها را همراه با مقادیر دیگری مهمات که از دیگران خریداری کرده بوده، از طریق برادرش به فردی در
خریداری کرده بوده، از طریق برادرش به فردی در مریوان تحویل داده تا به سازمان پژاک برساند. از این روی وی به دلیل اقدام علیه امنیت ملی جمهوری اسلامی، مجرم تشخیص داده شده و بدین دلیل به اعدام محکوم شده‌است.
گزارشگران بدون مرز (به انگلیسی: Reporters Without Borders، به فرانسوی: Reporters sans frontières)(RSF)، یک سازمان غیرانتفاعی بین‌المللی با هدف دفاع از آزادی مطبوعات و حمایت از خبرنگاران و روزنامه‌نگاران است. مقر مرکزی این سازمان در فرانسه قرار دارد. وظیفه آن تبلیغ روزنامه‌نگاری آزاد، مستقل و کثرت‌گرا و دفاع از کارکنان رسانه‌ها است. گزارشگران بدون مرز در سازمان ملل متحد، یونسکو، شورای اروپا و سازمان بین‌المللی فرانکفونی، از موقعیت مشورتی برخوردار است. بخشی از امور مالی این سازمان از راه فروش نشریات و دیگر
از امور مالی این سازمان از راه فروش نشریات و دیگر تولیدات و حق عضویت اعضا تأمین می‌گردد و بخش دیگر نیز از کمک‌های مطبوعات، شهروندان و نیز کمیسیون اروپا فراهم می‌شود. گزارشگران بدون مرز هر سال ترازنامه سازمان را منتشر و در اختیار اعضا و عموم قرار می‌دهد. تنها سازمان دولتی که به این سازمان کمک می‌کند، کمیسیون اروپا است که مرکب از ۱۵ دولت مختلف می‌باشد. فعالیت‌ها. گزارشگران بدون مرز در دفاع از روزنامه‌نگارانی که در معرض خطر هستند و همچنین در بالاترین سطح انجمن‌های دولتی و بین‌المللی برای دفاع از حق آزادی بیان
دولتی و بین‌المللی برای دفاع از حق آزادی بیان و اطلاعات فعالیت می‌کند. این سازمان، به صورت روزانه گزارش و اطلاعیه‌های مطبوعاتی در مورد تهدیدات مربوط به آزادی رسانه‌ها را به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی، اسپانیایی، پرتغالی، عربی، فارسی و چینی ارائه می‌دهد و همچنین سالانه بررسی وضعیت آزادی مطبوعات را با نام «شاخص آزادی جهانی مطبوعات» منتشر می‌کند که در آن وضعیت آزادی رسانه‌ها در ۱۸۰ کشور جهان مورد بررسی قرار می‌گیرد. این سازمان به روزنامه‌نگاران در معرض خطر، در زمینه امنیت دیجیتال و جسمی آموزش می‌دهد، و همچنین
زمینه امنیت دیجیتال و جسمی آموزش می‌دهد، و همچنین برای افزایش آگاهی عمومی از سوءاستفاده در برابر روزنامه‌نگاران و تأمین امنیت و آزادی آنها، به خبرنگاران کمک می‌کند. گزارشگران بدون مرز از دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی می‌خواهد که استانداردها و قوانینی را برای حمایت از آزادی رسانه‌ها تصویب کنند و همچنین در دفاع از روزنامه نگاران مورد تهدید، اقدامات قانونی انجام می‌دهد. تاریخچه. گزارشگران بدون مرز در سال ۱۹۸۵ در شهر مون‌پلیه در فرانسه توسط رابرت مونارد، رمی لوری، ژاک مولنات و امیلین جوبینو تأسیس شد و در سال
ژاک مولنات و امیلین جوبینو تأسیس شد و در سال ۱۹۹۵ به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی به ثبت رسید. مونارد اولین دبیرکل گزارشگران بدون مرز بود که جانشین ژان فرانسوا جولیارد شد. کریستف دلور در سال ۲۰۱۲ به عنوان دبیرکل منصوب شد. ساختار. ساختار دفتر مرکزی گزارشگران بدون مرز در پاریس مستقر است. این مرکز دارای ۱۳ دفتر منطقه‌ای و ملی، از جمله بروکسل، لندن، واشینگتن، برلین، ریودوژانیرو و داکار و شبکه ای از ۱۴۶ خبرنگار است. از ۵۷ کارمند حقوق‌بگیر در پاریس و جهان استفاده می‌کند. گروهی از فرمانداران، که از اعضای خبرنگاران
گروهی از فرمانداران، که از اعضای خبرنگاران بدون‌مرز انتخاب شده‌اند، سیاست‌های سازمان را دنبال می‌کنند. همچنین یک شورای بین‌المللی بر فعالیت‌های این سازمان نظارت دارد و بودجه و حساب آن را تصویب می‌کند. شاخص‌های جهانی آزادی مطبوعات. سال ۲۰۱۶ رتبه شاخص آزادی مطبوعات از بین ۱۸۰ کشور جهان برای ایران ۱۶۹ و افغانستان ۱۲۰ بوده است، سال ۲۰۱۷ ایران ۱۶۵ و افغانستان ۱۲۰. سال ۲۰۱۷ به ترتیب نروژ، سوئد و فنلاند ۳ رتبه اول، ایالات متحده ۴۳، بریتانیا ۴۰، عربستان سعودی ۱۶۸، ترکیه ۱۵۵ (۱۴۹ در ۲۰۱۵) و عراق ۱۵۸ را به خود
۱۶۸، ترکیه ۱۵۵ (۱۴۹ در ۲۰۱۵) و عراق ۱۵۸ را به خود اختصاص دادند. از رنگ‌بندی سیاه (بسیار بحرانی)، قرمز، نارنجی، زرد و زرد روشن یا کرم (آزاد) سال ۲۰۱۷ رنگ‌های سیاه اکثراً در آسیای مرکزی همچون چین و خاورمیانه و شمال شرقی آفریقا متمرکزند قرمز در آسیای جنوبی و جنوب شرقی و شمالی از جمله روسیه در اروپای شرقی، قاره آمریکای استوایی و همچنین آفریقای مرکزی و شمالی. رنگ‌های روشن در اروپای شمالی و مرکزی و غربی، مناطق آفریقای جنوبی، استرالیا و آمریکای شمالی. وضعیت اروپای شرقی و بخشی از اروپای مرکزی با آمریکای جنوبی
شرقی و بخشی از اروپای مرکزی با آمریکای جنوبی به‌طور مشابه با رنگ عمدتاً نارنجی متمایز می‌شوند. گزارش سالانه. گزارش ۲۰۱۲. سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش آماری جامع خود که روز چهارشنبه ۲۹ آذر ۹۱ منتشر کرد، سال ۲۰۱۲ را در مقایسه با سال‌های گذشته «مرگبارترین سال» برای روزنامه‌نگاران و خبرنگاران نام نهاده است. براساس این گزارش در سال ۲۰۱۲ تعداد ۶۷ روزنامه‌نگار به قتل رسیده یا کشته شده‌اند، همچنین ۸۷۹ تن دستگیر و ۳۸ تن ربوده شده‌اند. در این گزارش ایران از جمله بزرگ‌ترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران
جمله بزرگ‌ترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران خوانده شده است. گزارش ۲۰۱۳. سازمان گزارشگران بدون مرز با انتشار بیلان آزادی مطبوعات جهان در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که به‌رغم وعده‌های دولت حسن روحانی بازداشت فعالان رسانه‌ای همچنان ادامه دارد، اکثریت روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران زندانی که پس از انتخابات پر مناقشه ۱۲ خرداد ۱۳۸۸، و در پی اعتراضات مردمی بازداشت شده بودند، همچنان در زندان به‌سر می‌برند و ۷۶ فعال رسانه‌ای در ایران بازداشت شده‌اند. گزارش ۲۰۱۴. در گزارش سالانه سازمان گزارشگران بدون مرز، تعداد خبرنگاران
سالانه سازمان گزارشگران بدون مرز، تعداد خبرنگاران کشته شده در سال ۲۰۱۴ میلادی در سراسر جهان ۶۶ نفر ذکر شده است که که دو سوم این تعداد در مناطق جنگی کشته شده‌اند. در این سال مرگبارترین مناطق برای خبرنگاران، ابتدا سوریه و سپس فلسطین، اوکراین، عراق و لیبی بوده‌اند. تعداد خبرنگارانی که به دلیل خشونت مجبور به فرار از کشورشان شدند نسبت به سال ۲۰۱۳ دو برابر شد و شمار خبرنگارانی که توسط دولتهای متبوعشان مجازات شده‌اند افزایش یافت و به ۱۷۸ مورد رسید که بیشتر این مجازاتها در دو کشور مصر و اوکراین روی دادند و کشورهای
در دو کشور مصر و اوکراین روی دادند و کشورهای چین، اریتره و ایران نیز در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. از دیگر نکات اشاره شده در گزارش سالانه، کاهش تعداد خبرنگاران کشته شده در کشورهایی است که در صلح به سر می‌برند. در این زمینه می‌توان به دو کشور فیلیپین و هند اشاره کرد. گزارش ۲۰۱۵. سازمان گزارشگران بدون مرز (RSF) روز پنجشنبه ۱۲ فوریه ۲۰۱۵ گزارش سالانه خود را منتشر کرد، در این گزارش ۱۸۰ کشور جهان از جمله ایران مورد بررسی قرار گرفته‌اند و این کشورها بر حسب وضعیت آزادی مطبوعات، رسانه‌های مستقل و همچنین وضعیت
آزادی مطبوعات، رسانه‌های مستقل و همچنین وضعیت خبرنگاران و روزنامه‌نگاران رده‌بندی شده‌اند. ایران در جایگاه ۱۷۳ قرار دارد که نشان می‌دهد که وضعیت آزادی مطبوعات و روزنامه‌نگاران به‌رغم وعده‌های دولت روحانی بهبود نیافته و نگرانی‌های سازمان مزبور از وضعیت روزنامه‌نگاران در ایران همچنان ادامه دارد. براساس این گزارش ایران رتبه سوم جهان در زندانی کردن روزنامه‌نگاران را دارد. این سازمان تعداد روزنامه‌نگاران کشته شده به خاطر حرفه‌شان یا به شکلی شک برانگیز درگذشته در طی سال ۲۰۱۵ را ۱۱۰ تن اعلام می‌کند. گزارش ۲۰۱۶.
طی سال ۲۰۱۵ را ۱۱۰ تن اعلام می‌کند. گزارش ۲۰۱۶. سازمان گزارشگران بدون مرز روز ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶ گزارش سالانه خود را منتشر کرد، در این گزارش آمده است که در سال ۲۰۱۶ تعداد ۳۴۸ روزنامه‌نگار زندانی و ۵۲ روزنامه‌نگار گروگان هستند. پس از ترکیه کشورهای چین، سوریه، مصر و ایران نزدیک به دو سوم روزنامه‌نگاران زندانی را در خود جای داده‌اند. براساس این گزارش به نقش شهروندخبرنگاران تأکید شده که آنها در سال‌های اخیر به ویژه در حکومت‌های سرکوب‌گر یا در کشورهای در حال جنگ، نقشی گاه تعیین‌کننده در تولید و همچنین انتشار اخبار
گاه تعیین‌کننده در تولید و همچنین انتشار اخبار داشته‌اند. گزارش ۲۰۱۷. بر اساس گزارش سالانه ۲۰۱۷ سازمان گزارشگران بدون مرز، ۶۵ روزنامه‌نگار از جمله ۵۰ روزنامه‌نگار حرفه‌ای کشته، ۳۲۶ نفر زندانی و ۵۴ خبرنگار به گروگان گرفته شده‌اند. پنج کشور چین، ترکیه، ویتنام، ایران و سوریه بزرگ‌ترین زندان برای خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای محسوب می‌شوند. در سال ۲۰۱۷، در جهان ۶۵ روزنامه‌نگار، شهروند خبرنگار و همکار رسانه‌ها کشته شده‌اند. گزارش ۲۰۱۸. سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش سالانه ۲۰۱۸ از خشونت مرگبار و بدرفتاری با
گزارش سالانه ۲۰۱۸ از خشونت مرگبار و بدرفتاری با خبرنگاران گزارش داده و اعلام کرد که طی یکسال ۸۰ خبرنگار کشته و ۳۴۸ خبرنگار هم‌اکنون در زندان به‌سر می‌برند و ۶۰ نفر دیگر گروگان هستند که نشاندهنده سطح خصومت بی‌سابقه با کادرهای مطبوعاتی است. این سازمان نام ایران را همچنان به‌عنوان ۵ کشوری که زندان خبرنگاران است در کنار چین، عربستان، مصر و ترکیه اعلام کرد. براساس این گزارش ایران در رده‌بندی صد و چهل و چهارم قرار داشته و همچنان یکی از زندان‌های بزرگ جهان برای روزنامه‌نگاران محسوب می‌شود. گزارش ۲۰۱۹. براساس
روزنامه‌نگاران محسوب می‌شود. گزارش ۲۰۱۹. براساس گزارش سالانه سازمان گزارشگران بدون مرز در رده‌بندی جهانی آزادی رسانه‌ها ۲۰۱۹، نروژ در بین ۱۸۰ کشور به‌عنوان آزادترین و امن‌ترین کشور برای رسانه‌ها شناخته شد و ایران در جایگاه ۱۷۰، عربستان ۱۷۲، افغانستان ۱۲۱ ترکمنستان در رده ۱۸۰ قرار گرفتند. جایگاه ایران نسبت به سال گذشته شش رده و افغانستان نیز سه رده تنزل داشت. گزارش ۲۰۲۰. سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش سالانه ۲۰۲۰ خود که روز سه شنبه ۲ اردیبهشت منتشر شد، در تازه‌ترین رتبه‌بندی آزادی رسانه‌ها در ۱۸۰ کشور
در تازه‌ترین رتبه‌بندی آزادی رسانه‌ها در ۱۸۰ کشور جهان، جمهوری اسلامی ایران را در رتبه ۱۷۳ قرار داده است که نسبت به سال ۲۰۱۹ سه رتبه تنزل کرده است. سوریه، چین و کره شمالی نیز به ترتیب در رتبه‌های ۱۷۴، ۱۷۷ و ۱۸۰ قرار دارند. گزارش ۲۰۲۱. در گزارش ۲۰۲۱ وضعیت روزنامه‌نگاران در ۱۸۰ کشور مطالعه شده است. در این گزارش، ایران از لحاظ آزادی‌های رسانه‌ای و خبرنگاران در رتبه ۱۷۴ قرار دارد و به روح‌الله زم به عنوان نمونه اعدام روزنامه‌نگاران در ایران اشاره شده است. ایران بر اساس بانک اطلاعاتی گزارشگران بدون مرز، از لحاظ
بر اساس بانک اطلاعاتی گزارشگران بدون مرز، از لحاظ اعدام خبرنگاران در ۵۰ سال گذشته در رده نخست قرار دارد. گزارشگران بدون مرز در گزارش سال ۲۰۲۱ خود علی خامنه‌ای و ۳۷ نفر دیگر را در فهرست درندگان آزادی رسانه‌ها در جهان قرار داد. گزارش ۲۰۲۲. بر اساس گزارش گزارشگران بدون مرز (RSF) که روز ۱۴ دسامبر ۲۰۲۲ منتشر شد، سرکوب اعتراضات در ایران به افزایش تعداد روزنامه نگاران زندانی در سراسر جهان به رکورد ۵۳۳ در سال ۲۰۲۲ رسانده است. ایران پس از چین و میانمار سومین زندان خبرنگاران است. گزارش ۲۰۲۳. سازمان گزارشگران بدون
خبرنگاران است. گزارش ۲۰۲۳. سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش سال ۲۰۲۳ خود که روز ۳ مه (۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۲) منتشر شد، وضعیت آزادی رسانه‌های ۱۸۰ کشور جهان را مورد ارزیابی قرار داد، بر پایه این گزارش حکومت جمهوری اسلامی ایران در رتبه ۱۷۷ از ۱۸۰ کشور پس از کره‌شمالی، چین و ویتنام قرار گرفته است و همچنین به‌عنوان یکی از مخوف‌ترین کشورها برای روزنامه‌نگاران نامیده شده است. گزارش ۲۰۲۴. سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش سال ۲۰۲۴ خود که روز ۳ مه (۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۳) منتشر شد، ایران از نظر شاخص‌های روزنامه‌نگاری در
منتشر شد، ایران از نظر شاخص‌های روزنامه‌نگاری در رتبه ۱۷۶ قرار دارد که همراه با کره شمالی، افغانستان، سوریه و اریتره در قعر جدول هستند. بر اساس این گزارش جایگاه ایران به عنوان یکی از «سرکوب‌گرترین کشورهای جهان از نظر آزادی مطبوعات»، از زمان موج عظیم اعتراضات در واکنش به قتل مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد در شهریور سال ۱۴۰۱، بدتر شده است. این گزارش همچنین می‌افزاید ایران با حبس دست‌کم ۲۳ روزنامه‌نگار، یکی از بزرگ‌ترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران است.
مردم دزفولی یا دزفولی‌ها، با فرهنگی پربار و زبانی خاص، سابقه‌ای کهن و آداب‌ و رسومی منحصر به‌فرد، اهالی بومی شهر دزفول و سرزمین‌های اطراف آن در استان خوزستان بوده و هستند که از دیرباز در کنار رود دز زیسته‌اند، و با وجود تغییرات فرهنگی و تاریخی و مهاجرت‌های گسترده به خارج از دزفول، همچنان هویت خاص خود را حفظ کرده‌اند. بسیاری از شهروندان اهوازی، ریشه‌ای دزفولی دارند. ریشه و پیشینه. سرزمین دزفول، پیشینه‌ای کهن دارد و از دوران ایلامی‌ها (حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلادمسیح) قابل سکونت بوده‌ است. بعدها آشوری‌ها،
میلادمسیح) قابل سکونت بوده‌ است. بعدها آشوری‌ها، هخامنشیان، و ساسانیان در این منطقه نفوذ کردند. در دوره ساسانی، اسیرهای رومی به دستور شاپور یکم برای ساخت پل تاریخی دزفول به این شهر آورده شدند. در دوره‌های بعد، قوم‌هایی همچون عرب‌ها، مغول‌ها، گرجی‌ها و ترک‌ها نیز به ترکیب قومی مردم دزفول افزوده شدند. زبان. گویش بومی مردم دزفول، گویش دزفولی است که از شاخه‌های فارسی محسوب می‌شود و ویژگی‌هایی متمایز از فارسی معیار دارد. این گویش دارای دو لهجهٔ اصلی به نام‌های حیدرخانه‌ای و صحرابدری است. همچنین برخی از مردم، به
و صحرابدری است. همچنین برخی از مردم، به لری بختیاری و لری خرم‌آبادی نیز صحبت می‌کنند. دین. بیشتر مردم دزفول، پیرو اسلام شیعه هستند. در گذشته اقلیت‌هایی از پیروان دین صابئی و یهودیان نیز جزو شهروندان دزفولی بوده اند. فرهنگ و آداب و رسوم. مردم دزفول دارای آداب و رسوم غنی و کهنی هستند که در بسیاری از جشن‌ها، سوگواری‌ها و آیین‌های محلی نمود دارد. برخی از رسوم برجسته عبارتند از: موسیقی. موسیقی دزفولی یکی از کهن‌ترین شکل‌های موسیقی محلی ایران است. این موسیقی شامل ۲۴ مقام مختلف است که شامل مقام‌های مذهبی، آیینی،
۲۴ مقام مختلف است که شامل مقام‌های مذهبی، آیینی، عاشقانه و رزمی می‌شود. موسیقی محلی دزفول، هم‌پوشانی نزدیکی با موسیقی شوشتری دارد. معماری و میراث فرهنگی. دزفول دارای بافت تاریخی آجری و معماری سنتی چشمگیری است. از آثار تاریخی مهم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: غذاهای سنتی. خوراک‌های سنتی دزفول شامل غذاهایی چون شوربا، حریسه، باقله‌تُوَحه، شلی ارده، حَمیس توله، عُمر پیاز، قلیه و برونی هستند. صنایع دستی. صنایع دستی مردم دزفول شامل فرش کپوبافی، قلم‌زنی، نی‌سازی، ورشو‌سازی و خراطی است. این هنرها با استفاده از
ورشو‌سازی و خراطی است. این هنرها با استفاده از چوب، فلز و الیاف طبیعی تولید می‌شوند. ویژگی‌های اجتماعی. مردم دزفول به مهمان‌نوازی، دین‌داری، مشارکت اجتماعی بالا و شجاعت شناخته می‌شوند. در دوران جنگ ایران و عراق، دزفول به دلیل ایستادگی در برابر بمباران‌ها، به «شهر مقاومت» مشهور شد.
این واژه دارای معانی متفاوتی است. ۱.دولتی نام شهرکی است که مرکز بخش چغامیش از توابع شهرستان دزفول ۲.دولتی یعنی متعلق یا وابسته به دولت یا حکومت
قانون هابل یا قانون هابل-لومتر، قانونی در اختر فیزیک و کیهان‌شناسی است که فرض می‌کند که جهان با سرعتی ثابت که برای تمام زمان‌ها ثابت است، در حال گسترش است. این اندیشه از شناخت دو پدیده به دست آمده. یکی این‌که: آن دسته از جرم‌های آسمانی که در ژرفای بیرون از کهکشان راه شیری (کهکشان بیرونی) هستند؛ و بیشتر آن‌ها بیش از ۱۰ مگا پارسک از زمین دورند٫ همگی از پدیدهُ انتقال به سرخ نشان دارند؛ این خود به معنی داشتن شتاب در دور شدن از زمین است. دیگر اینکه اندازه‌گیری این شتاب دور شدن از زمین، نشان داده که برای ستارگانی
شتاب دور شدن از زمین، نشان داده که برای ستارگانی که در فاصله‌های کمتر از چند مگا پارسک در کهکشان درونی جا دارند این شتاب متناسب با فاصلهُ آن‌ها از زمین است. از این دو گواه خردپذیر و دیدنی (قابل رؤیت) باورهای گسترش جهان؛ انبساط جهان و جهان قابل مشاهده را می‌توان پذیرفت. تاریخچه. در ۱۹۲۹ (میلادی) ادوین هابل عکس‌هایی که نشان می‌داد انتقال به سرخ کهکشان‌های دوردست همراه با فاصلهُ آن‌ها از ما به‌طور ثابت در حال افزایش است را منتشر کرد. این معادله بیانگر همان رفتاری است که نسبیت عام برای جهان در حال گسترش
رفتاری است که نسبیت عام برای جهان در حال گسترش پیش‌بینی می‌کرد. قانون هابل به عنوان نخستین پایه و اساس به‌کارگیری روش مشاهده برای پیگیری جستارهای مربوط به گسترش جهان است و امروز این قانون به عنوان یک دلیل و مدرک برای استدلال‌ها در حمایت از مدل انفجار بزرگ پی در پی استفاده می‌شود. حرکتی را که جرم‌های آسمانی (تنها به‌دلیل این گسترش) دارند، به‌عنوان جریان هابل شناخته‌شده‌است. قانون هابل. قانون هابل با این معادله بیان می‌شود: که در آن، "D" فاصلهُ یک کهکشان، و "v" سرعت دور شدن کهکشان به علت انبساط جهان هستی
و "v" سرعت دور شدن کهکشان به علت انبساط جهان هستی است. "H0" به نام ثابت هابل شناخته می‌شود که سرعت گسترش هستی را نشان می‌دهد و در واقع یک ثابت حقیقی نیست. این ثابت ارتباط بین این که یک کهکشان چه مقدار از ما دور است و با چه سرعتی از ما دور می‌شود را تعیین می‌کند. ثابت هابل برای تشخیص اندازه و سن هستی (زمان هابل) به کار می‌رود. در سال ۲۰۰۳ مقدار ثابت هابل برابر با 4±71 کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک (km/s/Mpc) تخمین زده شد. پانویس و منابع. آکادمی علوم فضایی ایران پیوند به بیرون.
و منابع. آکادمی علوم فضایی ایران پیوند به بیرون. http://www.bbc.co.uk/science/space/universe/questions_and_ideas/hubbles_law
انتقال به تابش سرخ، انتقال به سرخ یا سرخ‌گَرایی ، پدیده ای ست که باعث افزایش طول موج، و به تناسب آن کاهش فرکانس و انرژی فوتون، در تابش الکترومغناطیسی خواهد شد. (مانند نور). پدیدهٔ برعکس انتقال به تابش قرمز، که به نام «انتقال منفی تابش قرمز» یا «انتقال به تابش آبی» نام دارد، موجب می‌شود که اجسام دارای تابش الکترومغناطیسی، با کاهش طول موج شان، باعث افزایش فرکانس و انرژی فوتون خواهند شد. این اصطلاحات به این دلیل نامگذاری شده‌اند که رنگ‌های قرمز و آبی، حداکثر و حداقل طول موج‌های قابل مشاهده از طیف نور مرئی را
حداقل طول موج‌های قابل مشاهده از طیف نور مرئی را تشکیل می‌دهند. یعنی نوری که توسط طیف‌سنج ثبت می‌شود طول موجی بلندتر و بسامدی کمتر از نور گسیل‌شده از «منبع»دارد. به طور مثال این پدیده هنگامی رخ می‌دهد که منبع تولید نور در حال دور شدن از بیننده باشد. مانند اثر دوپلر که در بسامد امواج صوتی تغییر ایجاد می‌کند. مبحث اصلی. می‌توان این مبحث را با فرمول اثر دوپلر که فرمولش در مقاله انتقال به آبی است، تعمیم داد و حتی نیز مثال‌هایی برای آن نوشت. که فرمول آن به صورت زیر است: formula_1 که : formula_2 سرعت حرکت منبع*
زیر است: formula_1 که : formula_2 سرعت حرکت منبع* ، formula_3 سرعت نور ، formula_4 تغییرات طول موج ، formula_5 طول موجی که منبع ساطع می‌کند. اما ما چگونه و از کجا بدانیم که طول موج اصلی منبع یا ابرخوشه یا سحابی یا ستاره ای که از ما دور می‌شود چقدر است؟ ما برای اینکه بتوانیم طول موج اصلی که ستاره آن را ساطع می‌کند را به دست آوریم، باید از قانون وین استفاده کنیم، که برای اینکه بتوانیم از این قانون استفاده کنیم، باید دمای ستاره مورد نظر یا منبع (بر حسب کلوین) را داشته باشم. قانون وین : formula_6 که: formula_7
داشته باشم. قانون وین : formula_6 که: formula_7 یک ثابت است formula_8 دما بر حسب کلوین formula_9 طول موج بر حسب متر ما توانیم این رابطه را به این گونه بنویسیم : formula_10 پس اگر ما دمای منبع یا ستاره را داشته باشیم، می‌توانیم طول موجی را که بیشترین شدت را بین طول موج‌هایی که ستاره ساطع می‌کند را، به‌دست آوریم. سپس ما باید طول موجی را که ناظر روی زمین حساب می‌کند را، به‌دست آوریم و سپس اختلاف دو تا طول موج را به‌دست آوریم و آن را formula_4 می‌نامیم. پس می‌توانیم با قرار دادن اعداد در فرمول اثر دوپلر، سرعت
با قرار دادن اعداد در فرمول اثر دوپلر، سرعت را حساب کنیم که فرمول آن به این صورت است: formula_1 که با طرفین و وسطین می‌توان فرمول را به این گونه بنویسیم : formula_13 پس در نتیجه با داشتن طول موج اصلی و تغییرات طول موج، می‌توان سرعت حرکت منبع را محاسبه کرد. مثال‌های حل شده. توجه: باید بخش قبلی را کاملاً بدانید! یک مثال را برای یک ستاره حل می‌کنیم که در این مثال ستاره دور می‌شود: مثال) یک ستاره با دمای ۵۰۰۰ کلوین وجود دارد که در حال حرکت است؛ یک ناظر از زمین طول موج دریافتی از ستاره را ۶۰۰ نانومتر یا
زمین طول موج دریافتی از ستاره را ۶۰۰ نانومتر یا formula_14 را محاسبه می‌کند، طول موج اصلی که ستاره گسیل می‌کند و سرعت و جهت حرکت آن را به دست آورید؟. حل) ۱) با استفاده از قانون وین، طول موجی که ستاره در اصل ساطع می‌کند را محاسبه می‌کنیم: formula_15 در نتیجه طول موج اصلی که ستاره ساطع می‌کند برابر است با formula_16 ۲) سپس باید formula_4 را محاسبه کنیم: formula_18 ۳) سپس با قرار دادن اعداد در فرمول اثر دوپلر می‌توان سرعت حرکت را به دست‌آورد: formula_19 و چون عدد به دست آمده مثبت است، پس در نتیجه ستاره از ما
عدد به دست آمده مثبت است، پس در نتیجه ستاره از ما دور می‌شود. طول موج اصلی که ستاره ساطع می‌کند : formula_16 سرعت و جهت حرکت ستاره : formula_21 و دور می‌شود!
براندازی؛ به تلاش برای تبدیل نظام اجتماعی حاکم و ساختارهای قدرت، قانون، و سلسله‌مراتب آن اشاره دارد. براندازی ، فرایند یا پردازشی است که به وسیلهٔ آن ارزش‌ها و اصول نظام حاکم را به تناقض رسانده یا به عقب بازمی‌گرداند. به صورت مشخص، می‌توان براندازای را این طور تعریف کرد، یک حمله به انگیزه عمومی و، خواست مقاومت و دخالت که محصول مرکبی از وفاداری‌های سیاسی، اجتماعی یا طبقاتی که معمولاً خود را به نشانه‌های ملی می‌چسباند. پس از نفوذ، و به موازات ناکارآمد کردن موسسات سیاسی و اجتماعی دولتی با استفاده از زور، امکان
سیاسی و اجتماعی دولتی با استفاده از زور، امکان جداشدن این وفاداری‌ها و انتقال آن‌ها به اهداف سیاسی و فکری غاصب وجود دارد. براندازی به عنوان ابزاری برای به‌دست آوردن اهداف سیاسی استفاده می‌شود، چرا که خطر، هزینه، و مشکلات کمتری نسبت به تخاصم بازدارد. به‌علاوه، صورت ارزانی از نوعی جنگ است که نیاز به آموزش زیادی ندارد. یک "برانداز" ، فرد یا چیزی است که به صورت بالقوه تا حدی حامل براندازی است. در همین مقوله، در برخی از موارد یک برانداز (معمولاً توسط دولت حاکم) خائن نامیده می‌شود. در مواردی براندازی یکی از
خائن نامیده می‌شود. در مواردی براندازی یکی از اهداف کمدینها در عرصه این نوع از طنز است. در این مواقع، به صورت عمومی برانداز بودن می‌تواند به معنی سؤال کردن، مسخره‌کردن، و تضعیف نظم حاکم باشد. لقب برانداز برای کار یک کمدین به همان اندازه که تبلیغ است می‌تواند اتهام نیز باشد. برای بازیگران کمدی، طعنه‌زدن یکی از نافذترین صورت‌های براندازی است، و آن می‌تواند در اشکالی در نمایش، فیلم، کتب، و حتی اعتراض سیاسی بیان شود. در حالت معمول گروه‌های مبارز یا گروه‌های تروریست براندازی را به عنوان ابزاری برای رسیدن به
تروریست براندازی را به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهدافشان به خدمت نمی‌گیرند. راهبرد براندازی نیاز فراوانی به نیروی انسانی دارد و بسیاری از گروه‌های مبارز ارتباطات اجتماعی، سیاسی و نیروی انسانی کمی برای اجرای فعالیت‌های براندازانه دارند. هرچند فعالیت‌های گروه‌های مبارز ممکن است یک تأثیر براندازانه بر اجتماع داشته باشد. براندازی می‌تواند توطئه، تقلب، مفاسد مالی، یا روش‌های خشونت را القاء، کند تا تغییرات مورد نظر را اعمال نماید. براندازی در تقابل با اعتراض، کودتا، یا کارهای با روش‌های سنتی برای ایجاد تغییر
کودتا، یا کارهای با روش‌های سنتی برای ایجاد تغییر در دستگاه سیاسی است. ابزارها و روش‌ها. اعمال براندازانه به صورت عمومی می‌تواند به سه دسته مرتبط با یکدیگر تقسیم گردد: عناصر دیگری نیز وجود دارند که برای مخالفان برانداز مؤثر هستند، اما در این سه دسته نمی‌گنجند. به‌علاوه، باید بخاطر داشت که ابزارهای زیادی در دسته‌بندی‌های مذکور می‌توانند باهم همپوشانی داشته باشند. به عنوان مثال، ممکن است براندازان به یک سازمانی برای براندازی فرهنگی نفوذ کنند بیش از آنکه قصد به‌دست گرفتن کنترل آن سازمان را داشته باشند. به
به‌دست گرفتن کنترل آن سازمان را داشته باشند. به منظور تحریک دولت به پاسخ خشونت‌آمیز، ممکن است از ناآرامی اجتماعی استفاده گردد. نفوذ و تأسیس گروه‌های صوری. برای اینکه یک گروه در براندازی یک دولت موفق شود، می‌بایست افکار، تصورات، و خود آن گروه به عنوان گزینه جایگزین وضعیت جاری مقبولیت داشته باشد. هرچند، در بسیاری از مواقع گروه‌هایی که در جهت براندازی یک دولت مشروع و مستقر اقدام می‌کنند، اهدافی را تبلیغ و سیاست‌هایی را دنبال می‌کنند که پشتیبانی مردمی را در پی ندارند؛ بنابراین، به‌منظور کسب اعتبار اجتماعی، جذب
بنابراین، به‌منظور کسب اعتبار اجتماعی، جذب حامی، درآمد مالی، و به‌دست آوردن منابع دیگر، گروه‌ها نیازمند نوعی از فعالیت‌های سیاسی هستند که کاملاً یا ظاهراً از فعالیت‌های آشکار خشونت‌امیزشان جدا باشد. گاهی این هدف از طریق نفوذ در احزاب سیاسی، اتحادیه‌های کارگری، گروه‌های اجتماعی، و سازمان‌های خیریه به‌دست می‌آید. نفوذ در سازمان‌ها یک ابزار مهم است چراکه در نگاه عموم مردم این موسسات از قبل مشروع هستند و سکویی برای تبیین تصورات و افکارشان به‌شمار می‌آیند. یک مبارز پس از نفوذ، نیازها و مشکلات آن سازمان را تشخیص