payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ص ۱۸۶، یادداشت پورداود) که گویا اشاره به همکاران امشاسپندان است. اگر این گزارش پلوتارک که هیچ نامی از ایزدان نبرده است را درست بپنداریم، باید گفت شمار فرشتگان و شش امشاسپند و خود اهورامزدا سی و یک می‌شود. این گزارش نمی‌تواند گویایی پیوند نام ایزدان با نام روزهای ماه باشد. پورداود می‌افزاید: گذشته از ایزدان عمده سی روزه، ایزدان مهم دیگری در مزدیسنا داریم از آن جمله اند نریوسنگ و هوم و اَپَم نپات و غیره که همه در ردیف همکاران ایزدان بزرگ یاد شده‌اند (خرده اوستا، ص ۱۸۷، یادداشت پورداود). ایزدان در اوستا. کتاب
ص ۱۸۷، یادداشت پورداود). ایزدان در اوستا. کتاب یشت‌ها بخشی از کتاب اوستا است که به ستایش ایزدان می‌پردازد. یشت‌هایی که بعد از ساسانیان باقی‌مانده شامل ۲۱ یشت می‌باشند که نخستین یشت هرمزد یشت یا همان یشت ستایش اهورامزداست. دومین یشت نیز هفتن یشت یا یشت امشاسپندان می‌باشد که به دلیل اهمیت آن در میان گات‌ها جای گرفته است. برای دو تا از امشاسپندان (اردیبهشت و خرداد) به صورت جداگانه یشت‌های مربوطه باقی‌مانده است. ۱۹ یشت باقی‌مانده به ستایش ایزدانی تعلق گرفته که بیشتر آن‌ها در بین ۳۰ ایزدی که نامشان بر روزهای
بیشتر آن‌ها در بین ۳۰ ایزدی که نامشان بر روزهای ماه است قرار دارند. از ۴ امشاسپند که عبارتند از بهمن، شهریور، سفندارمذ، و امرداد و ۵ ایزد که عبارتند از آذر و باد و آسمان و مهراسپند و انیران امروزه یشتی در دست نیست در عوض دو یشت به نام دو ایزد هوم و ونند داریم که در بین اسامی ۳۰ روز گاه‌شماری زرتشتی نمی‌باشند. ایزدان هندو. سهسه ایزد اصلی آیین هندو که توسط هندوها پرستش می شود برهمن، شیوا و ویشنو می باشد. این خدایان دارای همسران و خانواده می باشند، همچنین خدایان سطح پایینی به نام دِوَتاها در روستاها مورد
خدایان سطح پایینی به نام دِوَتاها در روستاها مورد پرستش قرار می گیرند. پیوند به بیرون. زعوس(Zeus)، پوسایدون(posidon)
ساقی‌نامه به نقل از دهخدا «نوعی شعر مثنوی در بحر متقارب [مثمن مقصور یا محذوف] است [وزن و گویش حماسی دارد] که در آن شاعر خطاب به ساقی کند و مضامینی در یاد مرگ و بیان بی‌ثباتی حیات دنیوی و پند و اندرز و حکمت و غیره آورد. با اینکه این نوع شعر را به علت ذکر باده و جام با سایر اشعار خمریه مناسبتی است اما دو شرط اینکه مثنوی باشد و در بحر متقارب گفته آید آن را نوع خاصی در میان اشعار فارسی قرار می‌دهد و نیز روح خاص فلسفی و اخلاقی و عرفانی این نوع منظومه‌ها با مضامین عادی سایر خمریات تفاوتی آشکار دارد.» برای مثال
عادی سایر خمریات تفاوتی آشکار دارد.» برای مثال ساقی‌نامه متفاوت از مغنی‌نامه و خمریه است. مغنی‌نامه خطاب به مغنی است و دعوت و ترغیب اوست به خواندن آواز و سرود و رامش‌گری (به نقل از دهخدا). شعرهایی که در توصیف شراب سروده شوند خمریه نامیده می‌شوند (مانند خمریه‌های رودکی و منوچهری. خمریه از عرب وارد فارسی شده و والد ساقی‌نامه شمرده می‌شود.) سیروس شمیسا : ساقی‌نامه گونه‌ای از شغر غنایی است که معمولا در قالب مثنوی و بر وزن شاهنامه سروده می‌شود. مضامین بکار رفته در ساقی‌نامه عبارتند از: ساقی٬ ساغر٬ باده٬ مینا٬
در ساقی‌نامه عبارتند از: ساقی٬ ساغر٬ باده٬ مینا٬ جام٬ سبو٬ میکده٬ پیر می فروش٬ دختر رز و تاک٬ محتسب٬ صبوحی و توبه. شاعر در ساقی‌نامه٬ ساقی و مغنی را خطاب قرار داده و از آنان می‌خواهد که شرابی در ساغر بریزند و سرودی خوش بنوازند. سپس ضمن اشاره به گذر سریع عمر و ناپایداری دنیا٬ و جفای روزکار٬ خواننده را به اغتنام فرصت و دریافتن دم فرا می خواند. در دوران صفویه سرودن ساقی‌نامه رواج فراوانی یافت و ملاعبدالعلی فخرالزمانی در این دوره تذکرهٔ میخانه را در شرح احوال شاعران ساقی‌نامه سرا نوشت. در ادبیات ترکی هم به
شاعران ساقی‌نامه سرا نوشت. در ادبیات ترکی هم به تقلید از ادبیات فارسی ساقی‌نامه سرایی متداول گردید. شرح حال و ساقینامه های 27 نفر از شعرای ساقی نامه سرای آذربایجان که بر حسب تقدم زمانی مرتب گردیده٬ توسط هدایت حصاری منتشر گردیده است. هرچند که نظامی را مبتکر ساقی‌نامه می‌دانند، برخی معتقدند ساقی نامه ها از شاهنامه نیز تاثیر پذیرفته اند. نظامی گنجوی، ملهم از ابیات پراکندهٔ شاه‌نامه، سرایندهٔ نخستین منظومهٔ مستقل از این نوع است. بعدها دیگران نیز راه نظامی را ادامه دادند و ساقی‌نامه را به سبکی در شعر کلاسیک
ادامه دادند و ساقی‌نامه را به سبکی در شعر کلاسیک ایران تبدیل نمودند. ساقی‌نامهٔ حافظ، میر رضی آرتیمانی ، نظامی و ملهم کاشانی معروف‌ترین ساقی‌نامه‌های ادبیات ایرانند. اجرای موسیقیایی ساقی‌نامه‌ها. اجرای آوازی ساقی‌نامه‌ها (که صوفی‌نامه نیز نامیده می‌شوند) معمولاً در مایه‌های همایون، بیات اصفهان و ماهور (و بعضی وقت‌ها نوا) است. ساقی‌نامه در شکسته ماهور "کُشته مرده" هم نامیده می‌شود. ابوالحسن صبا ملودی ای با نام ساقی نامه و در دستگاه همایون ساخته است که در آلبوم دوره های سنتور استاد ابوالحسن صبا (لوح چهارم)
دوره های سنتور استاد ابوالحسن صبا (لوح چهارم) ارائه شده است. ایرج خواجه امیری (در فیلم جوانمرد)،علیرضا افتخاری در آلبوم شور عشق ، شهرام ناظری در آلبوم ساقی نامه و حسام الدین سراج در آلبوم آیینه رو تصنیف هایی با اشعار و ملودی ساقی نامه اجرا کرده اند برخی از مضامین ساقی‌نامه عراقی. فخرالدین عراقی نخستین کسی است که ساقی‌نامهٔ مستقلی در قالب ترجیع بند سرود. مخاطب عراقی در بیشتر ابیات٬ ساقی آتش دست است. عراقی از وی می‌خواهد از بند خویش رهاییش دهد و آن جام جهان‌نمایی که آفتاب روی ساقی را در آن می‌توان دید٬‌بدو
که آفتاب روی ساقی را در آن می‌توان دید٬‌بدو بخشد. طلب مِی از ساقی: و مستی با یادآوری لب معشوق: ناز و کرشمهٔ معشوق: آشکار گشتن راز عشق: ناکامی عشق: طلب از خود رهایی: ایثار عشق: همنشینی با حریف؛ حیاتی بودن شراب: ترک زهد: آشکار گشتن راز عاشق: گرفتاری عاشق:
خوان آلمیدا بوسک (زاده ۱۹۲۷-درگذشته ۲۰۰۹) فرمانده انقلابی سیاه‌پوست کوبا بود. آلمیدا از فرماندهان انقلاب کوبا و معاون رئیس‌جمهور این کشور بود. او تنها فرمانده انقلابی سیاه‌پوست در کادر رهبری کوبا به‌شمار می‌رفت. دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا اعلام کرد: «یاد خوان آلمیدا همواره میان رفقایش زنده خواهد ماند.» زندگی‌نامه. خوان آلمیدا در منطقه‌ای فقیرنشین در هاوانا متولد شد. در مواقعی مجبور شد تحصیل را رها کند و به عنوان کارگر ساختمانی کار کند.در ۱۹۵۲ زمانی که در دانشگاه هاوانا درس حقوق می‌خواند با فیدل
که در دانشگاه هاوانا درس حقوق می‌خواند با فیدل کاسترو دوست شد و به جنبش ضد باتیستا پیوست. در سال ۱۹۵۳در حمله به پادگان مونکادا در شهر سانتباگو شرکت داشت. او در این حمله دستگیر و به‌اتفاق برادران کاسترو مدتی را در زندان ایسلا د لا خوبنتود سپری کرد. او سپس به مکزیک رفت تا برای شروع دور تازه‌ای از حملات به دولت باتیستا، به تجدید نیرو بپردازد. از جبهه سوم شرقی تا پیروزی انقلاب. در مارس ۱۹۵۸، ماریو موونز مونروی فرماندهی جبهه شرقی، که در ابتدا نام جبهه سوم عملیات در سیرا مائسترا را داشت تصویب کرد. وی پس از
در سیرا مائسترا را داشت تصویب کرد. وی پس از پیروزی انقلاب (۱۹۵۹) در نیروهای مسلح انقلابی (FAR) منصب گرفت. شخصیت سیاسی در دولت انقلابی. در تاریخ ۲۹ مارس ۱۹۶۲، خوان آلمیدا به عنوان عضوی در دادگاه انقلاب به ریاست فرمانده آگوستو مارتینز سانچز شرکت کرد. این دادگاه پیگرد قانونی شرکت‌کنندگان در حمله و عملیات خلیج خوک‌ها را در ۱۷ آوریل ۱۹۶۱ در یک دادگاه انجام داد. پس از پیروزی انقلاب. پس از موفقیت در انقلاب کوبا در ژانویه ۱۹۵۹، آلمیدا فرماندهی بخش‌های زیادی از نیروهای مسلح انقلابی کوبا را بر عهده گرفت. وی به عنوان
مسلح انقلابی کوبا را بر عهده گرفت. وی به عنوان سرگرد در عملیات خلیج خوک‌ها، در آوریل ۱۹۶۱، ریاست ارتش مرکزی با مقرش در سانتا کلارا را به عهده گرفت. بعداً او به درجه ژنرالی ارتقاء یافت و به عنوان عضوی از کمیته مرکزی و دفتر سیاسی انتخاب شد و تعدادی مناصب دولتی دیگر را به عهده گرفت. وی به لقب فرمانده انقلاب مفتخر شد. در زمان مرگش او تنها یکی از سه نفری بود که این عنوان به آنها تعلق گرفته بود. دو نفر دیگر گیلرمو گارسیا و رامیرو والدس بودند. درگذشت. خوان المیدا در سن ۸۲ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. مراسم
در سن ۸۲ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. مراسم یادبود او در میدان دلارولوسیون در هاوانا و همچنین در دیگر شهرهای سراسر کوبا برگزار شد. یک روز ملی عزاداری اعلام و پرچم کوبا نیمه‌افراشته شد. فیدل کاسترو که از زمان استعفایش از ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۸ در ملاء عام دیده نشده بود یک تاج گل فرستاد که آنرا در کنار تاج گل رائول کاسترو گذاشتند.
پادشاه جونگگانگ (؛ (۸۶۳ – ۲۸ ژوئیه ۸۸۷)، با نام شخصی کیم هوانگ، پنجاهمین پادشاه از شیلا بود. او فرزند پادشاه گیونگمون بود؛ برادران و خواهرانش شامل پیشینۀ او پادشاه هونگانگ و جانشین او ملکه جینسونگ بودند. جونگگانگ پس از مرگ برادرش هونگانگ که وارثی نداشت به سلطنت رسید. خود او کمتر از دو سال بعد، در ۲۸ ژوئیه ۸۸۷ درگذشت. در آخرین سال سلطنتش، شورش کیم یو را سرکوب کرد. آرامگاه شاه جونگ‌گانگ در جنوب‌شرقی معبد بوریسا در گیونگجو واقع است. خانواده. والدین. پدر: پادشاه گیونگمون (۸۴۱–۸۷۵) مادر: ملکه مونوی ()، دختر
گیونگمون (۸۴۱–۸۷۵) مادر: ملکه مونوی ()، دختر پادشاه هونان
«دودی بگیر» نام یکی از ترانه‌های پینک فلوید و سومین آهنگ از آلبوم "کاش اینجا بودی" آن‌ها است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. ترانه که شعر و آهنگ آن ساختهٔ راجر واترز است به نقد نیرنگ‌ها و حرص و طمع موجود در صنعت موسیقی آن سال‌ها می‌پردازد و شرح حال موسیقی راک دههٔ ۷۰ میلادی است که از دید واترز به یک «تجارت بزرگ» تبدیل شده‌است. ساخت و ضبط. «دودی بگیر» با نوای فیلتر شدهٔ گیتار و باس آغاز می‌شود. به مرور و با اضافه شدن درامز، کیبرد، گیتارهای مکمل و آواز، گیتار و باس اولیه به تکرار آنچه که در ابتدای آهنگ شنیده می‌شد
اولیه به تکرار آنچه که در ابتدای آهنگ شنیده می‌شد ادامه می‌دهند. بخش پایانی ترانه با یک سولوی گیتار -تقریباً- ۲ دقیقه‌ای همراه است که در نهایت صدای‌اش در میان نویز حاصل از تغییر موج رادیو گم می‌شود و با تغییر ایستگاه رادیویی، ترانهٔ بعدی - «کاش اینجا بودی» - آغاز می‌شود. خواندن آهنگ. آواز «دودی بگیر» را روی هارپر در استودیوی شمارهٔ ۳ ابی رود استودیوز برای پینک فلوید اجرا کرد. در ابتدا قرار بود راجر واترز خوانندهٔ این اثر باشد اما صدای او پس از ضبط آهنگ «بدرخش ای الماس مجنون» خدشه‌دار شد و گیلمور هم از
«بدرخش ای الماس مجنون» خدشه‌دار شد و گیلمور هم از خواندن «دودی بگیر» امتناع کرد. بالاخره روی هارپر که همان موقع و در استودیوی شمارهٔ ۲ ابی رود سرگرم ضبط آلبوم خودش با نام "HQ" بود پذیرفت که این آهنگ را برای‌شان اجرا کند. هارپر یک بار دیگر در همان سال و در نب‌ورث فستیوال این آهنگ را همراه با اعضای پینک فلوید اجرا کرد. «دودی بگیر» یکی از دو آهنگ پینک فلوید است که خواننده‌ای به غیر از اعضای ثابت گروه نسخهٔ استودیویی آن را اجرا کرده‌است.
ملکه جینسونگ (۸۸۷ میلادی تا ۸۶۷ میلادی میلادی) (هانگول : 진성여왕) (هانجا : 眞圣女王) پنجاه و یکمین فرمانروای شیلا بود. او همچنین سومین و آخرین فرمانروای زن بعد از ملکه سوندوک و ملکه جیندوک بود. زمان سلطنت او به دلیل ناتوانی در اداره کشور، پایان دوره ی شیلای متحد و آغاز دوره ی جدید سه پادشاهی کره بود. در کتاب سامگوک ساگی از جینسونگ به خاطر کار های غیر اخلاقی و غیر مجاز همچون چند همسری. از اخذ رشوه گرفته تا آوردن مردان جوان و جذاب به قصر خود و برقراری روابط نامشروع(رابطه جنسی) با آنها. او همچنین با یکی از فرماندهان
جنسی) با آنها. او همچنین با یکی از فرماندهان عالی رتبه ی خود به نام وی هونگ رابطه داشت. عمل های ناشایست او موجب شورش افراد زیادی در کشور از جمله هونگ گیل ، گیون هوون، کی وون،سودال،گونگ یه شد
مدرسه مصطفویه بستک، یکی از مدارس قدیمی ایران مربوط به اواخر دوره قاجاریه-پهلوی است که در شهر بستک، استان هرمزگان قرار دارد. این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ساخت مدرسه مصطفویه که یکی از قدیمی‌ترین مدارس ایران به‌شمار می‌رود در سال ۱۳۰۲ خورشیدی شروع شده و در سال ۱۳۰۴ پایان یافته‌است. این مدرسه که در محل تقاطع خیابان قدیم و خیابان مصطفویه شهر بستک قرار دارد، از زمان ساخت تاکنون پیوسته مورد استفاده قرارگرفته و چندین نسل به‌طور متوالی در آن تحصیل
قرارگرفته و چندین نسل به‌طور متوالی در آن تحصیل کرده‌اند. طی این سال‌ها بارها احیا و بازسازی شده و گاهی الحاقاتی بدان افزوده شده‌است. مدرسه تاریخی مصطفویه در سال ۱۳۸۱ با شماره ۶۱۰۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. کتیبه سردر مدرسه. در سردر مدرسه کتیبه‌ای است که تاریخ ذیحجه ۱۳۴۳ هجری قمری را نشان می‌دهد که احتمالاً مربوط به زمان بازسازی بنا است. بانی مدرسه شخص خیری به‌نام حاج شیخ مصطفی بن شیخ عبداللطیف العباسی است که نام وی در کتیبهٔ سر در مدرسه دیده می‌شود. مدرسهٔ مصطفویه قدیمی‌ترین مدرسهٔ ساخته
می‌شود. مدرسهٔ مصطفویه قدیمی‌ترین مدرسهٔ ساخته شده در شهر بستک است و اکثر ریش‌سفیدان و دانشمندان منطقهٔ بستک از اولین دانش‌آموختگان این مدرسه هستند. اولین مدرسه دولتی در بستک. این مدرسه در حدود یک قرن پیش (۹۴سال) است که در بستک ساخته شده و از اولین مدارس دولتی ایران بوده‌است و با توجه به قدمت آن، هنوز پابرجا است و شاگردان بسیاری را در خود پرورش می‌دهد. بعضی از قسمت‌های مدرسه بر اثر گذشت ایام فرسوده شده و از بین رفته‌است. بخش جنوبی مدرسه هنوز سالم و پابرجا باقی مانده‌است. درب چوبی که ماه و ستاره برآن حکاکی
مانده‌است. درب چوبی که ماه و ستاره برآن حکاکی شده زینت بخش دفتر مدرسه‌است. دودکش‌های آشپزخانه مدرسه که روزگاری مورد استفاده قرار می‌گرفت هنوز باقی مانده‌است. در زمین‌لرزه ۱۲ دی ماه ۱۳۹۲در شهر بستک، برخی آثار تاریخی این شهر همچون مدرسه مصطفویه، خانه تاریخی کاظم و خانه صولت آسیب دیدند. مرمت مدرسه مصطفویه حدود یک سال و نیم طول کشید و از مهر ۱۳۹۴ مجدداً فعالیت این مدرسه آغاز شد. اولین مدیر مدرسه مصطفویه. مولوی عبدالله مدیر مدرسه مصطفویه بستک با شروع به کار مدرسه مصطفویه در سال 1304خورشیدی مدیری به نام مولوی
مصطفویه در سال 1304خورشیدی مدیری به نام مولوی عبدالله فوق لیسان ادبیات و ریاضیات پرفسوری به تمام معنی بود از هند استخدام و به بستک اعزام گردید. مولوی عبدالله علمش در سطحی بالا بود با اینکه در صحبت چون هندی بودند لهجه داشتند اما عجیب بود در جشنها عجالتاً شعر میسرود و به نظم در می‌آورد و آهنگش هم تنظیم می نمود. ریاضیدان و ادیب قوی در عربی متبحر بودند انگلیسیش بسیار عالی بود و به زبان‌های فرانسه و آلمانی هم آشنایی داشتند. کلاسی هم خصوصی شبانه مجانی در منزل شان دائر بود شبها در موقع بیکاری به عده‌ای از
شان دائر بود شبها در موقع بیکاری به عده‌ای از بزرگسالان درس می دادند این وضع تا سال 1316 ادامه داشت تا اینکه مدرسه دولتی شد و تحویل اداره معارف فارس گردید. مولوی هم که در بستک ازدواج نموده بودند با عائله به بحرین مسافرت نمودند. بعد از دو سه سال بر اثر تصادف اتومبیل وفات یافتند
پادشاه هیوگونگ (۸۹۷ میلادی تا ۹۱۲ میلادی) (هانگول: 효공왕) (هانجا: 孝恭王)، با نام شخصی کیم یو، چهل‌و‌دومین پادشاه شیلا بود. او فرزند نامشروع پادشاه هونگانگ و بانو اویمیونگ بود. هیوگونگ با دختر ایچان، اوگیوم ازدواج کرد. دوران سلطنت او شاهد فروپاشی قدرت شیلا در استان‌های شمالی و غربی بود، زیرا فرماندهان شورشی مانند گونگ یه و گیون هوون قدرت گرفتند. این دوره که با نام سه پادشاهی پایانی کره شناخته می‌شود، به تجزیهٔ شیلا انجامید، به‌طوری‌که دولت‌های پیش‌تر شکست‌خوردهٔ گوگوریو و بکجه دوباره با نام‌های ته‌بونگ و بکجه
گوگوریو و بکجه دوباره با نام‌های ته‌بونگ و بکجه جدید در استان‌های غربی و شمالی سابقِ شیلای متحد شکل گرفت. سلطنت. نام اصلی پادشاه هیو گونگ یو بود و او به عنوان پسر هونگانگ به دنیا آمد، و او را برای ازدواج فرا خواند و بعدها هیو گونگ یه دنیا آمد. مادر شاه هیو گونگ تنها کسی است که از یک خانواده عادی بود نه یک خانواده اشرافی یا سلطنتی.در سال ۹۰۵، شیلا کنترل خود بر نواحی شمال‌شرق گذرگاه جونگ‌نیونگ را از دست داد. در سال ۹۰۷، نیروهای بکجه جدید به رهبری گیون هوون ده قلعه در جنوب ایلسون را تصرف کردند. در مواجهه با
قلعه در جنوب ایلسون را تصرف کردند. در مواجهه با این شکست‌ها، پادشاه به شراب روی آورد و امور کشور را رها کرد. هیوگونگ در سال ۹۱۲ درگذشت و در شمال معبد ساجا‌سا به خاک سپرده شد. هیو گونگ یک فرد خوش گذران بود.به همین دلیل بیشتر قلمرویش توسط گونگ یی و گیون هوون تصرف شد. خانواده. پدر: پادشاه هونگانگ مادر: ملکه اویمیونگ ()، از خاندان کیم () همسران و فرزندان آنها:. ملکه پارک، از خاندان پارک () – دخترِ پاک یه‌گیوم () و خواهر پادشاه شیندوک
پادشاه شیندوک (۹۱۲ میلادی تا ۹۱۷ میلادی) (هانگول:신덕) (هانجا:神德王) پنجاه و سومین پادشاه شیلا بود.
سعید مدنی قهفرخی (زاده ۱۴ آذر ۱۳۳۹) جامعه‌شناس، پژوهشگر ارشد علوم اجتماعی، استاد دانشگاه و روزنامه‌نگار ایرانی است. او عضو گروه مسائل و آسیب‌های اجتماعی انجمن جامعه‌شناسی ایران و استاد و عضو گروه پژوهشی رفاه اجتماعی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، سردبیر «فصلنامه علمی-پژوهشی رفاه اجتماعی» و از بنیان‌گذاران نشریهٔ توقیف شدهٔ "ایران فردا" است. او در اسفند ۱۳۷۸ همراه با برخی از اعضای شورای فعالان ملی-مذهبی بازداشت شده و به تحمل حبس محکوم شد. زندگی. سعید مدنی، آذر ۱۳۳۹ در فرخ‌شهر چهارمحال و بختیاری به دنیا آمد
۱۳۳۹ در فرخ‌شهر چهارمحال و بختیاری به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر گذراند. مدنی در کودکی پدرش را از دست داد و سرپرستی او و ۴ خواهرش به عهدهٔ مادر افتاد. او از ۱۷ سالگی و پیش از ورود به دانشگاه فعالیت سیاسی خود را علیه حکومت پهلوی در اصفهان آغاز کرد. سعید مدنی در سال ۱۳۵۷ ابتدا در رشتهٔ ریاضیات وارد دانشگاه اصفهان شد و بعد از انقلاب فرهنگی تغییر رشته داده و تحصیلاتش را ابتدا در رشتهٔ روان‌شناسی و سپس در رشتهٔ علوم تربیتی تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران ادامه داد. او از نزدیکان
ارشد در دانشگاه تهران ادامه داد. او از نزدیکان عزت‌الله سحابی و عضو شورای سردبیری ماهنامه ایران فردا، و چند سال سردبیر فصلنامه علمی پژوهشی رفاه اجتماعی بوده است. وی پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) مدتی از تدریس در دانشگاه محروم شده بود. بازداشت در سال ۱۳۷۹. مدنی ازجمله بازداشت شدگان ملی مذهبی در بازداشت گروهی اسفند سال ۱۳۷۹ بود. وی پس از تحمل ۵ ماه حبس در سلول انفرادی و بعدتر حدود ۷ ماه حبس، به قید وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. بازداشت در سال ۱۳۹۰. سعید مدنی و همسرش، در
شد. بازداشت در سال ۱۳۹۰. سعید مدنی و همسرش، در ۱۷ دی ماه ۱۳۹۰ در خیابان دستگیر شده و نیروهای امنیتی همراه با او، به منزل شخصیش مراجعت کرده و برای چند ساعت خانه مورد بازرسی قرار دادند که در پی این تفتیش برخی وسایل شخصی او را ضبط کردند. همکاری با نهادهایی چون شورای هماهنگی راه سبز امید، کانون مدافعان حقوق بشر و کمیته پیگیری بازداشت‌های خودسرانه از اتهام‌های سعید مدنی در این پرونده بود. سعید مدنی از سوی شعبه ۳۶ دادگاه انقلاب به ۶ سال زندان و ۱۰ سال تبعید به بندرعباس محکوم شد. دادگاه تجدیدنظر حکم کرده بود که
محکوم شد. دادگاه تجدیدنظر حکم کرده بود که وی باید ۴ سال از زندان خود را در زندان بندرعباس تحمل کند. در مجموع او باید ۵ سال حبس و ۲ سال تبعید را تحمل می‌کرد. مدنی در اواسط زندانی بودن خود در اوین از این زندان به زندان رجایی شهر تبعید شد. وی در اسفند ۱۳۹۴ برای گذراندن دوران تبعید به بندرعباس فرستاده شد. مدنی در پاییز ۱۳۹۶ دوره محکومیتش را به پایان رساند و به تهران بازگشت. مدنی در دی ماه ۱۴۰۰ قصد خروج از کشور را داشت که توسط نیروهای سپاه از سفر منع شد. او به دعوت دانشگاه ییل ایالات متحده آمریکا، برای گذراندن
دانشگاه ییل ایالات متحده آمریکا، برای گذراندن فرصت مطالعاتی به آمریکا سفر می‌کرد. مدنی به این ممنوعیت اعتراض کرد و نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه وقت نوشت. به گفته او، مأموران امنیتی چند روز قبل از سفر او، با وی صحبت کرده و سفر او را بلامانع توصیف کردند. بازداشت در سال ۱۴۰۱. سعید مدنی در ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۱ بازداشت شد. مورد اتهامی او به هنگام بازداشت، «ملاقات با عناصر مشکوک بیگانه و انتقال منویات و خطوط عملیاتی آنها به برخی عناصر سابقه‌دار داخل کشور» عنوان شد. کمی بعد، بی‌بی‌سی فارسی در ۲۳ آبان ۱۴۰۱ فایل صوتی
کمی بعد، بی‌بی‌سی فارسی در ۲۳ آبان ۱۴۰۱ فایل صوتی منسوب به جلسه یکی از معاونان وزارت اطلاعات در شورای تأمین استان یزد منتشر کرد که در آن جلسه ادعا می‌شود آمریکا برای «هدایت اعتراضات» بر روی سه نفر از جمله سعید مدنی به عنوان تئوریسین متمرکز شده است. مصطفی تاج‌زاده و میر حسین موسوی دو شخصیت دیگری هستند که از آن‌ها اسم برده می‌شود. او در دادگاه بدوی، که در دی ماه ۱۴۰۱ برگزار شد، برابر کیفرخواست صادره از سوی دادسرای عمومی و انقلاب شهید مقدس به ریاست محمد نصیرپور، به دو اتهام «تشکیل و اداره گروه‌های معاند نظام»
به دو اتهام «تشکیل و اداره گروه‌های معاند نظام» و «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» محکوم و برای اتهام اول به ۸ سال زندان و اتهام دوم یک سال زندان و جمعاً به ۹ سال زندان محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر قاضی علی مظلوم‌هم تأیید شد. بر اساس قوانین جمهوری اسلامی ایران، ۸ سال از این ۹ سال، قابل اجرا است. مدنی از زندان اوین در سال ۱۴۰۲ در همایش «گفت‌وگو برای نجات ایران» شرکت کرد و به همین خاطر مجدد به «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» متهم شد. در ۱۴ فروردین ۱۴۰۳، مدنی از زندان اوین، به زندان دماوند منتقل
۱۴۰۳، مدنی از زندان اوین، به زندان دماوند منتقل شد. دلیل این تبعید مشخص نشد اما برخی منابع مدعی شدند که «با فشار نهاد امنیتی و حکم دادستان کل» این حکم اجرا شده است. در نظرگاه دیگران. واکنش‌ها به بازداشت و تبعید. جمعی از فعالان و پژوهشگران ایرانی با انتشار بیانیه‌ای خواستار «آزادی فوری و بی قید و شرط» او شدند. ناصر فکوهی، فرشاد مؤمنی، فیروزه مهاجر و فاطمه صادقی از جمله امضا کنندگان این بیانیه بودند. همچنین بیش از ۵۰۰ تن از دانشگاهیان ایرانی در کمپینی آنلاین، خواهان آزادی سعید مدنی شدند. در زمان بازداشت او و
خواهان آزادی سعید مدنی شدند. در زمان بازداشت او و انتقالش به زندان دماوند که در سال ۱۴۰۳ انجام شد، گروهی ۲۱ نفره از زندانیان سیاسی، نسبت به این اقدام، طی نامه‌ای انتقاد کردند. این افراد عبارت بودند از: «گلرخ ایرائی، نرگس محمدی، رسول بداقی، مصطفی تاجزاده، مهوش ثابت، امیرسالار داودی، ویدا ربانی، عبدالله مؤمنی، حسین رزاق، فائزه هاشمی، صدیقه وسمقی و سپیده قلیان». همسر او مدعی شد که این تبعید، برای منزوی کردن او انجام شده است. حاشیه‌های رونمایی از کتاب هدی صابر. ۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۸ مراسم رونمایی از کتاب فروپاشی
۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۸ مراسم رونمایی از کتاب فروپاشی هدی صابر در دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد و سعید مدنی و فرشاد مؤمنی، عضو هیئت علمی این دانشگاه دربارهٔ این کتاب سخنرانی کردند. حضور مدنی در این مراسم به عنوان سخنران و دعوت او به یک دقیقه سکوت به یاد قربانیان سال ۸۸، بسیار حاشیه برانگیز شد. آثار. سعید مدنی نویسنده و پژوهشگر مسائل اجتماعی است و تاکنون کتاب‌های متعددی در داخل و خارج کشور دربارهٔ مسائل ایران منتشر کرده است.
آنتونیو استرادیواری (زادهٔ سال ۱۶۴۴ میلادی-درگذشتهٔ ۱۸ دسامبر ۱۷۳۷) سازنده و تعمیرکار ایتالیایی سازهای زهی مانند ویولن، ویلونسل، گیتار و چنگ بود. استرادیواری به عنوان قابل‌توجه‌ترین هنرمند در زمینهٔ ساخت سازهای زهی (به خصوص زهی آرشه‌ای) شناخته شده‌است. نام. «استرادیواریوس» لفظ لاتین شدهٔ نام استرادیواری است که-گاه به شکل خلاصه شدهٔ «استراد» -برای اشاره به سازهای ساخته شده توسط خانوادهٔ استرادیواری به‌کار می‌رود. سازها. سازهای استرادیواری از با کیفیت‌ترین و گران‌قیمت‌ترین آلات موسیقی هستند. امروزه قیمت برخی
آلات موسیقی هستند. امروزه قیمت برخی از آن‌ها به میلیون‌ها دلار می‌رسد. بسیاری از نوازندگان ویولن سازهای استرادیواری را مورد ستایش قرار می‌دهند و معتقدند که صدای تولید شده توسط این سازها منحصر به فرد و در بالاترین سطح کیفی است. اما پژوهش‌هایی که تاکنون انجام شده تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین این سازها و سازهای باکیفیت امروزی نشان نداده‌است. استرادیواری تا پس از نود سالگی بیش از ۱۰۰۰ ویولن ساخت که اکنون در حدود ۶۵۰ عدد از آن‌ها باقی مانده‌اند. اگرچه امروزه برچسب نام او بر روی برخی سازها دیده می‌شود اما واقعیت این
او بر روی برخی سازها دیده می‌شود اما واقعیت این است که آن سازها تنها براساس طرح سازهای وی ساخته شده‌اند. استرادیواری همچنین سازهای ویولنسل و ویولا را (هرچند به تعداد بسیار کم‌تری از ویولن) نیز تولید می‌کرد؛ که امروزه در حدود ۵۵ ویلونسل و کم‌تر از ۱۲ ویولا باقی مانده‌است. از او دو عدد گیتار نیز باقی‌مانده‌است.
دارالترجمه یا دفتر ترجمه رسمی (translation bureau یا translation office) موسسه‌ای است که وظیفه عمده آن برگرداندن متون از زبان مبدأ به زبان مقصد است. دارالترجمه محل کار مترجمان است. همان گونه که ترجمه، گستره وسیعی از فعالیت‌ها را پوشش می‌دهد، حوزه عمل دارالترجمه نیز روز به روز گسترده‌تر شده است. ترجمه متن، ترجمه شفاهی، ترجمه کنفرانس، ترجمه فیلم و نوار از جمله فعالیت های دارالترجمه ها است. مجوز دارالترجمه توسط اداره کل ترجمه رسمی تحت معاونت حقوقی قوه قضائیه صادر می‌گردد. واژه‌شناسی. در آخرین مصوبه اداره امور
می‌گردد. واژه‌شناسی. در آخرین مصوبه اداره امور مترجمان رسمی نام دارالترجمه از واژگان رسمی کشور حذف شد و به جای آن «دفتر ترجمه رسمی» وارد شد؛ و دارالترجمه‌ها را بر اساس شماره می‌شناسند. انواع. دارالترجمه‌ها بر دو نوع هستند. برخی کارهای رسمی و برخی کارهای غیررسمی را انجام می‌دهند. کارهای رسمی یعنی ترجمه اسناد و متونی که ترجمه آنها منوط به تاییدیه مترجم رسمی و پس از آن دادگستری و وزارت امور خارجه (در ایران) است. این دارالترجمه‌ها به لحاظ فنی، باید به اداره فنی دادگستری پاسخگو باشند و این مرجع، نهاد رسیدگی
فنی دادگستری پاسخگو باشند و این مرجع، نهاد رسیدگی کننده به شکایات ارباب رجوع می‌باشد. دارالترجمه‌های رسمی دارای مهر تأیید مربوط به دفتر خود با شماره معینی می‌باشند و در این دفاتر سه نوع سربرگ و مهر مترجم، سربرگ و مهر قوه قضاییه، سربرگ وجود دارد. تمامی مدارکی که به اصطلاح ترجمه می‌شوند در دارالترجمه به صورت محرمانه و توسط مترجم قسم خورده صورت می‌گیرد و تمامی محتوای ترجمه باید معادل با سند رسمی باشد. برخی از دارالترجمه‌ها نیز صرفاً امور دانشجویی و مقالات و کتب را ترجمه می‌کنند که البته مسئولیت حقوقی در باب
را ترجمه می‌کنند که البته مسئولیت حقوقی در باب ترجمه‌های نادرست بر عهده آنها نیست (در ایران) و در صورت بروز اشتباه در کار ترجمه، اداره فنی دادگستری نمی‌تواند پیگیر شکایات باشد و اساساً شکایت از این مراکز را نمی‌پذیرد چون اصالتاً معتقد بر غیرقانونی بودن آنها است و باید شکایت رو از طریق دادگاه پیگیری نمود. خدمات دارالترجمه‌ها. برخی از خدماتی که نیاز به دارالترجمه رسمی دارند عبارتند از: شرایط تأسیس دارالترجمه و اعطای پروانهٔ مترجمی رسمی به متقاضیان. ۱- حداقل ۲۵ ساله بودن طبق مادهٔ ۴ الحاقی ۲۹/۴/۱۳۷۶ پروانه
۲۵ ساله بودن طبق مادهٔ ۴ الحاقی ۲۹/۴/۱۳۷۶ پروانه مترجمی سه سال اعتبار دارد و تمدید آن به درخواست متقاضی و پرداخت هزینه مطابق تعرفه قانونی وابسته می‌باشد.
پادشاه گیونگمیونگ (۹۱۷ میلادی تا ۹۲۴ میلادی) (هانگول : 경명왕) (هانجا : 景明王) پنجاه و چهارمین پادشاه شیلا بود. یک سال بعد از حکومت او شورش‌ها باعث شد سرزمینی جدید در محل قبلی گوگوریو به نام گوریو تشکیل شد و مناطقی از شیلا را در دست گرفت و گوریو به شیلا حمله کرد پادشاه گیونگمیونگ از تانگ تقاضای سرباز کرد اما تانگ درخواست شیلا را رد کرد گیونگمیونگ در سال ۹۲۴ میلادی و پس از ۷ سال حکومت از دنیا رفت. در طول سلطنت شاه گیونگمیونگ ثروت ملی شیلا رو به کاهش بود، در واقع خاندان سلطنتی شیلا فقط بر مناطق اطراف سورابل