payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دم ایزوپرنوئید است و لانوسترول، پیش ساز استرول در حیوانات، از اسکوالن و در نتیجه از ایزوپرن مشتق می شود. واحدهای ایزوپرن عملکردی در سیستم های بیولوژیکی دی متیل آلیل پیروفسفات (DMAPP) و ایزومر آن ایزوپنتنیل پیروفسفات (IPP) هستند که در بیوسنتز ایزوپرنوئیدهای طبیعی مانند کاروتنوئیدها، کینون ها، مشتقات لانوسترول (مثلاً زنجیره های پری استروئید) استفاده می شوند. ترکیبات (به عنوان مثال زنجیره فیتول کلروفیل). ایزوپرن ها در تک لایه غشای سلولی بسیاری از Archaea استفاده می شوند و فضای بین گروه های سر دی گلیسرول تترا
می شوند و فضای بین گروه های سر دی گلیسرول تترا اتر را پر می کنند. تصور می شود که این مقاومت ساختاری را به محیط های خشن که در آن آرکیاهای زیادی یافت می شود، اضافه می کند. به طور مشابه، لاستیک طبیعی از زنجیره های پلی ایزوپرن خطی با وزن مولکولی بسیار بالا و سایر مولکول های طبیعی تشکیل شده است. تاثیر بر ذرات معلق در هوا. پس از آزاد شدن، ایزوپرن به گونه‌های مختلفی مانند آلدئیدها، هیدروپراکسیدها، نیترات‌های آلی و اپوکسیدها توسط رادیکال‌های آزاد کوتاه‌مدت (مانند رادیکال هیدروکسیل) و به میزان کمتری توسط ازن تبدیل
هیدروکسیل) و به میزان کمتری توسط ازن تبدیل می‌شود. این گونه های جدید می توانند در قطرات آب حل شوند و به ذرات معلق و تشکیل مه کمک کنند. ذرات معلق آلی ثانویه که از این مسیر تشکیل می‌شوند، موضوع کنونی تحقیق هستند و ممکن است تأثیرات جوی داشته باشند. در حالی که اکثر کارشناسان اذعان دارند که انتشار ایزوپرن بر تشکیل ذرات معلق در هوا تأثیر می گذارد، اینکه آیا ایزوپرن تشکیل ذرات معلق را افزایش می دهد یا کاهش می دهد مورد بحث است. دومین اثر عمده ایزوپرن بر اتمسفر این است که در حضور اکسیدهای نیتریک (NOx) به تشکیل ازن
است که در حضور اکسیدهای نیتریک (NOx) به تشکیل ازن تروپوسفر (پایین اتمسفر) کمک می کند که یکی از آلاینده های هوا در بسیاری از کشورها است. خود ایزوپرن معمولاً به عنوان یک آلاینده در نظر گرفته نمی شود، زیرا یک محصول گیاهی طبیعی است. تشکیل ازن تروپوسفر تنها در حضور سطوح بالای NOx امکان پذیر است که تقریباً منحصراً از فعالیت های صنعتی ناشی می شود. ایزوپرن می تواند اثر معکوس داشته باشد و تشکیل ازن را تحت سطوح کم NOx خاموش کند. تولید صنعتی. ایزوپرن به عنوان یک فرآورده ثانویه از شکست حرارتی نفت نفتا یا روغن در صنعت،
ثانویه از شکست حرارتی نفت نفتا یا روغن در صنعت، به عنوان یک محصول جانبی در تولید اتیلن، به راحتی در دسترس است و سالانه حدود 800000 تن متریک از آن تولید می شود. حدود 95 درصد از تولید ایزوپرن برای تولید سیس-1،4-پلی ایزوپرن که یک نسخه مصنوعی از لاستیک طبیعی است، استفاده می شود. لاستیک طبیعی عمدتاً از پلی سیس ایزوپرن با جرم مولکولی 100000 تا 1000000 گرم در مول تشکیل شده است. به طور معمول لاستیک طبیعی حاوی چند درصد از مواد دیگر مانند پروتئین ها، اسیدهای چرب، رزین ها و مواد معدنی است. برخی از منابع طبیعی
رزین ها و مواد معدنی است. برخی از منابع طبیعی لاستیکی، به نام گوتا پرکا، از ترانس-1،4-پلی‌سوپرن، یک ایزومر ساختاری که دارای خواص مشابه، اما نه یکسان است، تشکیل شده‌اند. جستارهای وابسته. ترپن لاستیک طبیعی نئوپرین دی متیل آلیل پیروفسفات
اتیلن یا اتن، ساده‌ترین هیدروکربن غیر اشباع بوده و اولین عضو از گروه آلکن‌ها است. فرمول شیمیایی آن C2H4 بوده، زاویه بین دو کربن-هیدروژن، ۱۱۷ درجه است. یعنی مقداری بسته‌تر از زاویه ۱۲۰ درجه که برای هیبریداسیون sp2 مناسب است. اتیلن گازی بیرنگ و آتش‌گیر به‌شمار می‌رود و در ترکیب نفت و گاز طبیعی یافت می‌شود. تاریخچه. در سال ۱۷۹۵، اتیلن را گاز اولفین می‌نامیدند. اولین سنتز ترکیبات اتیلن (دی کلرو اتان) در سال ۱۷۹۵ توسط شیمیدان هلندی انجام شد. در اواسط قرن ۱۹ به علت اینکه C2H4 یک هیدروژن از C2H5 اتیل کم داشت،
علت اینکه C2H4 یک هیدروژن از C2H5 اتیل کم داشت، پسوندهای ene (از ریشه یونانی) به آخر اتیل اضافه کرده و از آن به بعد گاز اولفین را اتیلن می‌نامند. تا سال ۱۸۵۲ در متون علمی واژه اتیلن استفاده می‌شد. در سال ۱۸۶۶ «هافمن» شیمیدان آلمانی، سیستم نام‌گذاری هیدروکربن‌ها را بر پایه آلکان بنا نهاد. در این سیستم، هر هیدروکربنی که از آلکان مربوط دو هیدروژن کمتر داشت، آلکن با فرمول CnH2n و اگر چهار هیدروژن از آلکان مربوط کم داشت آلکین CnH2n-2 نامیده می‌شود. طبق این نام‌گذاری، اتیلن به اتن تغییر نام یافت. انجمن
این نام‌گذاری، اتیلن به اتن تغییر نام یافت. انجمن بین‌المللی شیمیدان‌ها در سال ۱۸۹۲ این نام را وارد نامگذاری آیوپاک کردند و از آن تاریخ تا امروز، این نام در متون علمی و کتاب‌های درسی و … مورد استفاده قرار می‌گیرد. جرم مولکولی این ترکیب ۰۵/۲۸گرم بر مول و چگالی آن ۲۶/۱ گرم بر لیتر است. قابلیت انحلال آن 250mL در یک لیتر آب صفر درجه است. نقطه ذوب آن °41.04K و نقطه جوش آن °169.4K و حد انفجارش ۲٫۷ تا ۳۶٪ در هواست. روش‌های تولید. اتیلن در صنایع پتروشیمی با روش کراکینگ با بخار آب تولید می‌شود. در این فرایند
کراکینگ با بخار آب تولید می‌شود. در این فرایند هیدروکربن‌های گازی و محلول‌های سبک هیدروکربن حاصل از نفت به مدت بسیار کوتاه در دمای ۹۵۰–۷۵۰ درجه سانتی‌گراد حرارت داده می‌شوند. عموماً در این واکنش هیدروکربن‌های بزرگ به هیدروکربن‌های کوچک شکسته شده، هیدروکربن‌های اشباع با ازدست‌دادن هیدروژن به هیدروکربن‌های غیر اشباع تبدیل می‌شوند. محصول این واکنش مخلوطی از انواع هیدروکربن‌هاست که اتیلن عمده‌ترین آن است. مخلوط را به‌وسیله متراکم‌سازی و تقطیر جز به جز جداسازی می‌کنند. روش‌های دیگر، هیدروژن‌دارکردن استیلن با
می‌کنند. روش‌های دیگر، هیدروژن‌دارکردن استیلن با استفاده از کاتالیزور و آبگیری از اتانول است. واکنش‌های شیمیایی مربوطه. آلکن‌ها به‌علت داشتن پیوند دوگانه در واکنش‌های افزایشی شرکت می‌کنند. هالوژن‌ها با اتیلن واکنش داده و تولید هالو اتان می‌کند. با افزودن آب به پیوند دوگانه اتانول تولید می‌شود، اما سرعت واکنش بدون حضور کاتالیزگر پایین است. در حضور کاتالیزگرهای فلزی نظیر پلاتین، نیکل و … و فشار بالا، اتیلن، هیدروژن‌دار شده، به اتان تبدیل می‌شود. اتیلن در حضور پراسیدها به اتواکسید که یک ترکیب حلقوی است تبدیل
پراسیدها به اتواکسید که یک ترکیب حلقوی است تبدیل می‌شود. اتیلن در حضور رادیکال‌هایی که واکنش بسپارش را آغاز می‌کنند، به پلی‌اتیلن پلیمریزه می‌شود. کاربردها. اتیلن ماده اولیه مهم برای تولید بسیاری از ترکیبات آلی پرمصرف در صنعت به‌شمار می‌رود. اتیلن به صورت گسترده در صنعت پلاستیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. اتیلن با پلیمریزه شدن، پلی‌اتیلن را تولید می‌کند که یک پلاستیک بسیار مهم است. با تکرار شدن، پیش ماده پلی‌وینیل کلرید (PVC) را تولید می‌کند. با ترکیب شدن، بنزن، اتیل‌بنزن ایجاد می‌کند که ماده اصلی پلی‌استر
اتیل‌بنزن ایجاد می‌کند که ماده اصلی پلی‌استر است. اتن (اتیلن) گازی قابل اشتعال است و می‌تواند برای ایجاد آتش استفاده شود. اتیلن به عنوان سوخت در چراغ‌های گازی و برقی استفاده می‌شود. همچنین، در فرآیندهای صنعتی و آزمایشگاهی، اتن برای تولید شعله و حرارت مورد استفاده قرار می‌گیرد. اتیلن گازی بی‌رنگ و بوی است که به طور طبیعی در نفت و گاز طبیعی یافت می‌شود. اتیلن، نوعی هورمون گیاهی است که باعث رسیدن میوه‌ها، بازشدن شکوفه‌ها و گل‌ها و همچنین ریزش برگ‌ها در پاییز می‌شود. به دلیل این ویژگی در کشاورزی مورد استفاده
می‌شود. به دلیل این ویژگی در کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای جلوگیری از خراب‌شدن میوه‌هایی مانند سیب، گلابی و موز، در ترابری یا انبار، آن‌ها را کمی نارس می‌چینند و پیش از وارد کردن به بازار، تحت تأثیر اتیلن قرار می‌دهند تا رسیده شود. نحوه شناسایی. اتیلن، رنگ قهوه‌ای محلول برم در تتراکلرید کربن را بی‌رنگ می‌کند و رنگ بنفش محلول سرد و رقیق پرمنگنات پتاسیم را از بین می‌برد و در نتیجه واکنش رسوبات قهوه‌ای MnO2 حاصل می‌شود. در اسید سولفوریک سردو غلیظ حل می‌شود.
پروپن که همچنین با نام پروپیلن یا متیل‌اتیلن نیز شناخته می‌شود از برش‌های سبک نفتی است که به راحتی به‌دست می‌آید. این ترکیب را می‌توان از کراکینگ پروپان با برش‌های سنگینتر (توسط بخار) تهیه کرد. اتیلن و پروپیلن در شمار اصلی‌ترین محصولات پایه پتروشیمی قرار می‌گیرند که ارزش افزوده‌ای بیش از مواد اولیه پتروشیمی نظیر گاز و نفتا دارند. اما در این میان پروپیلن، به دلیل وضعیت عرضه و تقاضای متفاوت، نیازمند نگاه ویژه‌ای است. در سال‌های اخیر توجه زیاد تولیدکنندگان به اتیلن، منجر به گسترش تولید اتیلن در مقابل پروپیلن
اتیلن، منجر به گسترش تولید اتیلن در مقابل پروپیلن گردیده‌است؛ به خصوص آنکه در مهم‌ترین روش‌های معمول تولید پروپیلن نیز مقدار زیادی اتیلن تولید می‌شود. در مطلب حاضر، ضمن بررسی رشد بیشتر تقاضای پروپیلن نسبت به تولید آن و ایجاد نگرانی‌های شدید برای تولیدکنندگان اتیلن همچون کشور ما، به معرفی تکنولوژی‌های نوینی برای تولید پروپیلن پرداخت شده‌است که مشکلات روش‌های معمول را ندارند: پروپیلن یکی از محصولات کلیدی پتروشیمیایی است که به عنوان خوراک برای تولید پلیمرهای مختلف و محصولات میانی به کار می‌رود. مهم‌ترین
مختلف و محصولات میانی به کار می‌رود. مهم‌ترین مشتقات پروپیلن عبارتند از: پلی‌پروپیلن، آکریلونیتریل، پروپیلن اکسید، فنول، اکسوالکل، اسید آکریلیک، ایزوپروپیل‌الکل، الیگومرها و دیگر مواد واسط مختلف که در نهایت به صورت مواد مورد نیاز صنایع الکترونیک، خودروسازی، ساختمان‌سازی، بسته‌بندی و نظیر آن مورد استفاده قرار می‌گیرند. روش‌های متعارف تولید پروپیلن، عبارتند از ۱- کراکینگ بخار (تولید پروپیلن به صورت محصول جانبی تولید اتیلن) و ۲- بازیافت جریان‌های FCC پالایشگاه. معمولاً پروپیلن تولیدی این روش‌ها کم بوده و از
معمولاً پروپیلن تولیدی این روش‌ها کم بوده و از بازده کافی برخوردار نمی‌باشد، از این رو بایستی وضعیت تقاضا برای پروپیلن در جهان را مطالعه کرده و پس از آن بررسی شود که آیا با این روش‌های متعارف می‌توان به تقاضای جهانی پاسخ گفت یا راهی جز توسعة تکنولوژی‌ها و یافتن روش‌های جایگزین تولید پروپیلن، به خصوص تولید پروپیلن بدون تولید اتیلن وجود ندارد. عرضه و تقاضای پروپیلن در جهان. تقاضای جهانی برای پروپیلن از ۱۶٫۴ میلیون تن در سال ۱۹۸۰ به حدود ۳۰ میلیون تن در سال ۱۹۹۰ رسیده که با رشدی معادل ۶٫۲ درصد روبرو بوده‌است.
رسیده که با رشدی معادل ۶٫۲ درصد روبرو بوده‌است. این میزان تقاضا در سال ۲۰۰۰ به حدود ۵۲ میلیون تن رسیده و پیش‌بینی می‌شود بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ با رشدی حدود ۵٫۱ درصد به میزان حدود ۸۲ میلیون تن در سال برسد. افزایش رشد تقاضای پروپیلن در سطح جهان به دلیل افزایش تقاضا برای مشتقات آن، به ویژه پلی‌پروپیلن می‌باشد؛ به نحوی که در همان بازه سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ میزان تقاضا برای پلی‌پروپیلن با ۷٫۳ درصد رشد مواجه خواهد بود. از این‌رو اغلب کارشناسان بر این نکته که تقاضا و نیاز بازار به پروپیلن نسبت به تولید آن رشد
و نیاز بازار به پروپیلن نسبت به تولید آن رشد سریع‌تری دارد، متفق‌القول می‌باشند. با وجود چنین رشدی، امروزه بیش از ۲۵٪ طرح‌های جدید کراکینگ در پتروشیمی جهان که در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند، محصولات بر پایه اتان تولید کرده و مقدار کمی پروپیلن تولید خواهند نمود. در نتیجه، افزایش تقاضا برای مشتقات کلیدی پروپیلن نظیر پلی‌پروپیلن‌ها و محدودیت تولید، پتانسیل افزایش بیشتر قیمت پروپیلن را به دنبال خواهد داشت. تکنولوژی‌های تولید پروپیلن. الف- تکنولوژی‌های معمول (بازدهی پایین). تکنولوژی‌هایی
تکنولوژی‌های معمول (بازدهی پایین). تکنولوژی‌هایی که عموماً در حال حاضر جهت تولید پروپیلن به کار می‌رود، کراکینگ بخار و بازیافت جریان‌های پالایشگاهی می‌باشد: ۱- کراکینگ بخار. پروپیلن یکی از محصولات جانبی تولید اتیلن از طریق کراکینگ بخار می‌باشد. در تولید پروپیلن از این روش دو نکته مطرح است که یکی انتخاب خوراک و دیگری شدت و دشواری عملکرد فرایند می‌باشد. به دلیل محدودیت تولید اتیلن به واسطه اشباع بازار، تولیدکنندگان باید خوراک و فرایندی را انتخاب کنند که حداقل اتیلن ممکن را تولید نماید. ۲- بازیافت جریان‌های
اتیلن ممکن را تولید نماید. ۲- بازیافت جریان‌های پالایشگاهی. پروپیلن به صورت یک جریان رقیق در پروپان حاصل از فرایندهای پالایشی، نظیر کراکینگ کاتالیزوری سیال بستر (FCC) و کاهش گرانروی از طریق کراکینگ گرمایی قابل استحصال می‌باشد. نسبت پروپان به پروپیلن در این فرایندها بسته به فرایند، خوراک، وضعیت عملکرد و کاتالیست متفاوت می‌باشد. به‌طور متوسط و معمول تولید پروپیلن از طریق این روش نیز مانند روش قبل نسبتاً کم می‌باشد. توسعه اقتصادی در مناطق در حال توسعه و نیاز به بنزین بیشتر به عنوان سوخت وسایل نقلیه منجر به
به بنزین بیشتر به عنوان سوخت وسایل نقلیه منجر به گسترش پالایشگاه‌ها و ایجاد پالایشگاه‌های بزرگتر می‌گردد که افزایش پروپیلن تولیدی از واحدهایی نظیر FCC را به همراه خواهد داشت. اما فقدان تجهیزات بازیافت‌کننده این پروپیلن تولیدی، یکی از مشکلاتی است که در حال حاضر گریبانگیر برخی پالایشگاه‌های این مناطق بوده و در آینده نیز احتمال بروز آن وجود دارد. ب- تکنولوژی‌های نوین (بازدهی مناسب). با توجه به بازده پایین و مشکلاتی نظیر تولید مازاد محصولاتی چون اتیلن، توسعه تکنولوژی‌های جدید تولید پروپیلن بسیار ضروری است.
تکنولوژی‌های جدید تولید پروپیلن بسیار ضروری است. برخی از این تکنولوژی‌ها که توسط شرکت‌های مختلف صاحب لیسانس ابداع شده و در برخی موارد مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌اند عبارتند از: ۱- هیدروژن‌زدایی از پروپان. هیدروژن‌زدایی از پروپان تکنولوژی است که به سهولت از طریق صاحبان لیسانس متعدد قابل دسترسی بوده و امروزه به‌طور متعارف به کار برده می‌شود. استفاده از این تکنولوژی در مناطقی مانند خاورمیانه و آسیای شرقی که عرضه کوتاه‌مدت پروپیلن مد نظر است، می‌تواند مناسب باشد. اقتصادی بودن این روش بستگی شدیدی به خوراک و
باشد. اقتصادی بودن این روش بستگی شدیدی به خوراک و هزینه استحصال آن دارد. کارشناسان nexant بر این عقیده‌اند که از نظر اقتصادی، چنانچه تهیه لیسانس‌های مناسب این تکنولوژی به وسیله تولیدکنندگانی که از خوراک فراوان با قیمت پایین بهره می‌برند صورت پذیرد، این تکنولوژی به یک تکنولوژی قابل رشد و مناسب تبدیل خواهد شد. شرکت‌های لینده، Oleflex و فیلیپس از جمله دارندگان لیسانس این فرایند می‌باشند. ۲- روش تحول اولفین‌ها (Olefin Metathesis). در این روش، اتیلن به پروپیلن تبدیل می‌شود. یکی از ویژگی‌های این روش استفاده از
تبدیل می‌شود. یکی از ویژگی‌های این روش استفاده از خوراک اتیلن می‌باشد؛ چرا که تولیدکنندگان اتیلن می‌توانند با استفاده از این تکنولوژی، مازاد اتیلن خود را به پروپیلن تبدیل نمایند. روش تبدیل اولفین‌ها می‌تواند از طریق اضافه شدن به کراکرهای بخار، به منظور تولید پروپیلن از طریق واکنش تبدیل شکست اتیلن به همراه مقداری مخلوط بوتیلن به‌عنوان محصول جانبی به کار رود. این روش در واحد لیوندل در تگزاس به کار رفته و همچنین به وسیلهٔ شرکت میتسویی جهت افزایش ظرفیت تولید پروپیلن واحد خود در ژاپن به کار برده شده‌است. این
پروپیلن واحد خود در ژاپن به کار برده شده‌است. این روش به‌وسیله شرکت‌های توتال‌فیناالف و BASF در حال توسعه می‌باشد. ۳- تکنولوژی‌های تبدیل متانول به اولفین و پروپیلن (MTP و MTO). تکنولوژی‌های MTP و MTO، تکنولوژی‌هایی هستند که متانول را به اولفین و پروپیلن تبدیل می‌نمایند. این فرایندهای کاتالیستی در کشورهای چین و نیجریه مورد توجه قرار گرفته و برنامه‌ریزی‌هایی جهت استفاده از این تکنولوژی‌ها در این کشورها صورت پذیرفته‌است. اقتصادی بودن این دو فرایند با توجه به هزینه نسبتاً بالای راه‌اندازی واحدهای آنها، بستگی
هزینه نسبتاً بالای راه‌اندازی واحدهای آنها، بستگی به وجود منابع گاز در دسترس دارد. در چنین حالتی علاوه بر تولید پروپیلن مورد نیاز، ارزش افزوده لازم برای گاز طبیعی نیز به دست خواهد آمد. شرکت‌های UOP، هیدرو، اکسان موبیل و لورگی، صاحب لیسانس این تکنولوژی‌ها می‌باشند. ۴- سایر روش‌ها. روش‌هایی نظیر پیرولیز کاتالیستی، تبدیل داخلی اولفین‌ها (Olefin Interconversion) و DCC نیز از دیگر روش‌های جدید تولید پروپیلن هستند که در مرحله توسعه و تکمیل می‌باشند. ضعف خاورمیانه در تولید پروپیلن. در حال حاضر صنعت تولید پروپیلن
در تولید پروپیلن. در حال حاضر صنعت تولید پروپیلن در خاورمیانه به‌دلیل به‌کارگیری تکنولوژی‌های با بازدهی پایین، کوچک می‌باشد؛ اما با توجه به دسترسی به منابع گاز طبیعی ارزان و ویژگی‌های جغرافیایی مناسب، دارای پتانسیل بالایی جهت گسترش تولید این ماده پتروشیمیایی می‌باشد. عمده پروپیلن خاورمیانه از طریق فرایند کراکینگ بخار تولید می‌گردد که تولید اتیلن مازاد را به همراه دارد. استفاده از گاز طبیعی به عنوان خوراک پتروشیمی، منجر به استفاده واحدهای کراکینگ از خوراک اتان شده که این امر این مناطق را به بزرگترین مناطق
شده که این امر این مناطق را به بزرگترین مناطق تولید اتیلن و مشتقات آن تبدیل کرده‌است. در مقابل، این مناطق در زمینه تولید پروپیلن و مشتقات آن از قدرت کمتری برخوردار هستند. این کمبود تولید تا حد زیادی به استفاده از خوراک اتان بستگی دارد. زیرا پروپیلن تولیدی از شکست نفتا حدود ۰٫۵ تا ۰٫۶ تن به ازای هر تن اتیلن می‌باشد، در حالیکه پروپیلن حاصله از فرایند شکست اتان کمتر از ۰٫۰۵ تن به ازای هر تن اتیلن است. در سال ۲۰۰۰ حدود ۸۶ درصد پروپیلن حاصله در خاورمیانه به وسیله فرایند کراکینگ تولید شده و ۱۲ درصد دیگر از طریق
فرایند کراکینگ تولید شده و ۱۲ درصد دیگر از طریق واحدهای FCC و ۲ درصد باقی‌مانده نیز از طریق واردات تأمین گردیده‌است. بیشترین برنامه‌های تدوین شده برای ایجاد ظرفیت‌های جدید پروپیلن در شکل کراکینگ بخار در عربستان سعودی و ایران دنبال شده‌است. در زمینه استفاده از تکنولوژی‌های نوین، «هیدروژن‌زدایی از پروپان» اولین گزینه‌ای است که مورد توجه قرار گرفته‌است. عربستان سعودی با احداث دو واحد «هیدوژن‌زدایی» اولین کشور در خاورمیانه‌است که به استفاده از این تکنولوژی‌ها در تولید پروپیلن روی آورده‌است. نتیجه‌گیری. توجه
در تولید پروپیلن روی آورده‌است. نتیجه‌گیری. توجه تولیدکنندگان مواد پتروشیمیایی در خاورمیانه به نیاز بازار و آگاهی نسبت به نیازهای رو به رشدی نظیر پروپیلن، لازمه پیوستن به بزرگترین صادرکنندگان در عرصه جهانی در حوزه صنعت پتروشیمی می‌باشد؛ امری که عمده کشورهای خاورمیانه نظیر ایران از آن غافل می‌باشند. عدم روی‌آوردن به تولید پروپیلن و واردکردن آن از سوی کشورهایی چون قطر و امارات عربی متحده تا سال ۲۰۰۳ و تولید نسبی آن در ایران در حد تأمین بخشی از نیازهای داخلی از پیامدهای این غفلت می‌باشد. چنانچه روند
داخلی از پیامدهای این غفلت می‌باشد. چنانچه روند برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری در زمینه تولید پروپیلن و مشتقات آن با همین سرعت نه چندان مناسب فعلی ادامه یابد، علاوه بر از دست رفتن بازار کشورهای هم‌جوار واردکننده پروپیلن، بازارهای جهانی مناسبی چون چین با سه میلیون و سیصد هزار تن واردات را نیز از دست خواهیم داد. این امر به معنی ناکارآمدی در کسب و تسلط بر بازار جهانی یکی از عمده‌ترین محصولات پایه صنعت پتروشیمی است که مسئولین ما رویکرد اصلی آن را گسترش تولیدات در این زمینه خوانده‌اند. در کنار این مسایل باید توجه
این زمینه خوانده‌اند. در کنار این مسایل باید توجه داشت که در توسعه تولید پروپیلن و مشتقات آن، رعایت کلیه جوانب و انجام مطالعات لازم و بررسی میزان عرضه و تقاضا در سال‌های گذشته، حال و آینده بسیار ضروری است. زیرا هرگونه شتابزدگی و عمل بر پایه آمار موسساتی نظیر CMAIو SRI در آینده، تولیدکنندگان را با مسایلی نظیر بحران بازار اتیلن و مشتقات آن و کاهش نسبی قیمتها مواجه خواهد ساخت. اصولاً چنانچه داده‌ها و گزارش‌ها موسسات مطالعاتی از این دست مورد بررسی قرارگیرند، مشخص می‌شود که ترغیب تولیدکنندگان در حال توسعه به
مشخص می‌شود که ترغیب تولیدکنندگان در حال توسعه به تولید بیشینه مواد خام، پایه و میانی و در نتیجه کاهش قیمت و سوق یافتن بازار به سمت تأمین منافع مصرف‌کنندگانی نظیر آمریکای شمالی و اروپا از اهداف اساسی این موسسات می‌باشد.
دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شهر رالی واقع در ایالت کارولینای شمالی آمریکا است که در سال ۱۸۸۷ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. این دانشگاه بزرگترین دانشگاه علوم کشاورزی و علوم مهندسی ایالت کارولینای شمالی می‌باشد. جایگاه علمی. این دانشگاه به همراه دانشگاه دوک و دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل منطقه‌ای با عنوان مثلث تحقیقاتی را به وجود آورده‌اند که زادگاه تعداد زیادی از فناوری‌های جدید در چند دههٔ اخیر بوده‌است. این دانشگاه در جهان برای رشته‌های مهندسی صاحب رتبهٔ ۳۰ است.
در جهان برای رشته‌های مهندسی صاحب رتبهٔ ۳۰ است. دانشجویان ایرانی. جمعیت ایرانیان شاغل به تحصیل در این دانشگاه در سال ۲۰۱۰، ۵۶ نفر بوده‌است. در سال ۲۰۱۱ دانشجویان ایرانی بیشترین رشد جمعیت در میان دیگر دانشجویان خارجی در NCSU را دارا بودند. موقعیت جغرافیایی. دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی در شهر رالی، مرکز ایالت کارولینای شمالی واقع شده‌است. رالی در سال ۲۰۱۰ در صدر فهرست ۵۰تایی بهترین شهرهای آمریکا جای گرفت. این فهرست توسط مؤسسهٔ بلومبرگ منتشر شد.
بارمان، یکی از پهلوانان تورانیِ شاهنامه است که به همراه هومان، دیگر پهلوان تورانی، از افراسیاب دستور می‌گیرند در جنگ میان توران و ایران، جلوی آشنایی سهراب و رستم را بگیرند. افراسیاب امید داشت که بدین ترتیب نخست رستم به دست سهراب کشته شود و سپس بارمان و هومان سهراب را بکشند. بارمان جنگ پشنگ. در جنگ پشنگ که نتیجه‌اش هلاکت نوذر شاه ایران و تسخیر کشور بود، در حین جنگ، رزمی میان بارمان و قباد پسر کاوه آهنگر در گرفت و قباد در میدان کشته شد. سپس بارمان نیز توسط قارن برادر قباد کشته شد. بارمان جنگ دوازده‌رخ. بعدها
برادر قباد کشته شد. بارمان جنگ دوازده‌رخ. بعدها در زمان کیکاووس و کیخسرو، بارمان در نبردی تن به تن با رهام روبرو شد. گودرز که سپهسالار کیخسرو و پیران سپهسالار افراسیاب در درهٔ میان کوه زیبد و کوه کنابد بودند. در این نبرد سخت بخاطر جلوگیری از قتل‌عام بیشمار از طرفین، تصمیم به جدال تن به تن گرفته شد که بارمان با رهام هم‌نبرد گشت و از او شکست خورده و کشته شد. قرعهٔ پنجم نبرد یازده‌رخ، میان رهام و بارمان افتاد هر دو سواره از جناحین وارد گودال نبرد شدند، هر دو جنگ آزموده پس از تیر باران یکدیگر دست به سنان بردند
آزموده پس از تیر باران یکدیگر دست به سنان بردند و بسیار دور هم گشتند سر انجام رهّام نیزه‌ای زد ران بارمان و اسب را به هم دوخت و تُرک سترگ از اسب افتاد. نیزه دوم را بر پشت او زد و از اسب پیروزمندانه پیاده شد سر از تن بارمان جدا کرد. سپس به کین سیاوش خونش را بر چهره مالید فاتحانه با درفش پیروزی بر جایگاه نشان که بالای تپه‌ای بود بالا رفت تا ایرانیان و تورانیان نتیجه نبرد را ملاحظه نمایند:
رالی مرکز ایالت کارولینای شمالی آمریکاست. این شهر، به دلیل فراوانی تعداد درخت‌های بلوطش به «شهر بلوط» نیز شهرت دارد. دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی در این شهر قرار دارد که به همراه دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل و دانشگاه دوک در شهر دورهام، سه ضلع پارک مثلث تحقیقاتی را تشکیل می‌دهند. رالی یک نمونه اولیه در ایالات متحده از یک شهر برنامه‌ریزی شده‌است. پس از جنگ انقلاب آمریکا، زمانی که ایالات متحده استقلال خود را به دست آورد، این منطقه به عنوان مرکز ایالت در سال ۱۷۸۸ انتخاب شد و در سال ۱۷۹۲ به عنوان مکان
در سال ۱۷۸۸ انتخاب شد و در سال ۱۷۹۲ به عنوان مکان ثبت شد. این شهر در ابتدا به صورت شبکه‌ای با ساختمان کنگره ایالت کارولینای شمالی در مرکز، در میدان یونیون چیده شده بود. در طول جنگ داخلی آمریکا، این شهر از هرگونه نبرد مهم در امان ماند. این اتحادیه در روزهای پایانی جنگ به دست اتحادیه افتاد و با مشکلات اقتصادی در دوره پس از جنگ، مربوط به بازسازی بازار کار، اتکای بیش از حد به کشاورزی و ناآرامی‌های اجتماعی دوران بازسازی دست و پنجه نرم کرد. تأسیس پارک مثلث تحقیقاتی (RTP) در سال ۱۹۵۹ به ایجاد ده‌ها هزار شغل در
(RTP) در سال ۱۹۵۹ به ایجاد ده‌ها هزار شغل در زمینه‌های علم و فناوری کمک کرد. در اوایل قرن بیست و یکم، رالی به یکی از شهرهای با رشد سریع در ایالات متحده تبدیل شد. تاریخچه. در سال ۱۹۱۲، پارک بلومزبری افتتاح شد که دارای یک چرخ و فلک سواری محبوب بود. چرخ فلک پارک پولن که به پارک پولن منتقل شده‌است، همچنان در حال فعالیت است. از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷، یک اپیدمی آنفولانزا باعث مرگ ۲۸۸ رالیگی شد. در سال ۱۹۲۲، WLAC به عنوان اولین ایستگاه رادیویی شهر قرارداد امضا کرد، اما تنها دو سال دوام آورد. WFBQ در سال ۱۹۲۴ امضا شد و
تنها دو سال دوام آورد. WFBQ در سال ۱۹۲۴ امضا شد و در سال ۱۹۲۷ به WPTF تبدیل شد. اکنون قدیمی‌ترین پخش کننده رادیویی پیوسته رالی است. در سال ۱۹۲۳ جشنواره پاییز رالی تشکیل شد. این جشنواره در سال ۱۹۲۷ به عنوان رقص دبیوتانت کارولینای شمالی سازماندهی شد. به دنبال مهاجرت کاتولیک‌ها، در ۱۲ دسامبر ۱۹۲۴، اسقف کاتولیک رومی رالی رسماً توسط پاپ پیوس یازدهم تأسیس شد. کلیسای جامع قلب مقدس با ویلیام جوزف هفی به عنوان اسقف آن به عنوان مقر رسمی اسقف تبدیل شد. اولین فرودگاه شهر، Curtiss-Wright Flying Field، در سال ۱۹۲۹
شهر، Curtiss-Wright Flying Field، در سال ۱۹۲۹ افتتاح شد. در همان سال، سقوط بازار سهام منجر به بسته شدن شش بانک رالی شد. در طول دهه ۱۹۳۰ سخت رکود بزرگ، دولت در همه سطوح برای ایجاد شغل ضروری بود. این شهر برنامه‌های تفریحی و آموزشی ارائه کرد و افرادی را برای پروژه‌های عمومی استخدام کرد. در سال ۱۹۳۲، سالن یادبود رالی اختصاص داده شد. سمفونی کارولینای شمالی که در همان سال تأسیس شد، در خانه جدید خود اجرا کرد. از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷، سپاه فدرال حفاظت از غیرنظامیان منطقه ای را که اکنون به نام پارک ایالتی ویلیام بی.
ای را که اکنون به نام پارک ایالتی ویلیام بی. امستد شناخته می‌شود، ساخت. در سال ۱۹۳۹، مجمع عمومی ایالتی سازمان هوانوردی رالی-دورهام را اجاره کرد تا یک فرودگاه بزرگتر بین رالی و دورهام بسازد، که اولین پرواز در سال ۱۹۴۳ انجام شد. در سال ۱۹۴۷، شهروندان رالی شکل حکومتی شورایی-مدیری را اتخاذ کردند که هنوز شکل فعلی حکومت شهر است. اعضای شورا از مناطق تک نفره انتخاب می‌شوند. یک مدیر شهری استخدام می‌کنند. دورتون آرنا، یک سالن چند منظوره با ۷۶۱۰ صندلی طراحی شده توسط متیو نوویکی، در سال ۱۹۵۲ در محوطه نمایشگاه ایالتی
متیو نوویکی، در سال ۱۹۵۲ در محوطه نمایشگاه ایالتی کارولینای شمالی افتتاح شد. در سال ۱۹۷۳ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. رالی آسیب قابل توجهی از طوفان هیزل در سال ۱۹۵۴ تجربه کرد. در سال ۱۹۵۳، WNAO-TV، کانال ۲۸، اولین ایستگاه تلویزیونی شهر شد، اگرچه در سال ۱۹۵۷ بسته شد. جغرافیا. طبق آمار اداره سرشماری ایالات متحده، شهر رالی در مجموع مساحتی معادل ۱۴۴٫۰ مایل مربع (۳۷۳٫۰ کیلومتر مربع) را به خود اختصاص داده‌است که ۱۴۲ مایل مربع (۳۶۹ کیلومتر مربع) زمین و ۰٫۹۷ مایل مربع (۲٫۵ کیلومتر مربع) یا ۰٫۷۶ درصد است.
مایل مربع (۲٫۵ کیلومتر مربع) یا ۰٫۷۶ درصد است. پوشیده از آب رودخانه Neuse از گوشه شمال شرقی شهر می‌گذرد. رالی در شمال شرقی منطقه مرکزی کارولینای شمالی، جایی که مناطق دشت ساحلی Piedmont و اقیانوس اطلس به هم می‌رسند، واقع شده‌است. این منطقه به عنوان «خط سقوط» شناخته می‌شود زیرا ارتفاعی را در داخل کشور نشان می‌دهد که در آن آبشارها در نهرها و رودخانه‌ها ظاهر می‌شوند. در نتیجه، بیشتر رالی دارای تپه‌هایی است که به آرامی در حال چرخش هستند که به سمت شرق به سمت دشت ساحلی هموار این ایالت متمایل می‌شوند. شهر رالی در
ساحلی هموار این ایالت متمایل می‌شوند. شهر رالی در ۲۴ مایل (۳۹ کیلومتر) جنوب شرقی دورهام، ۶۳ مایل (۱۰۱ کیلومتر) شمال شرقی فایتویل، ۱۳۱ مایل (۲۱۱ کیلومتر) شمال غربی ویلمینگتون، ۱۶۵ مایل (۲۶۶ کیلومتر) واقع شده‌است) شمال شرقی شارلوت، و ۱۵۵ مایل (۲۴۹ کیلومتر) جنوب غربی ریچموند، ویرجینیا. بخش کوچکی از رالی در شهرستان دورهام، کارولینای شمالی واقع شده‌است. دربارهٔ شهر. Midtown Raleigh یک اصطلاح نسبتاً جدید است که برای توصیف منطقه مسکونی و تجاری واقع در سمت شمالی کمربند I-440 استفاده می‌شود و بخشی از شمال رالی است.