payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کورپوریشن، آیریکس سیلیکون گرافیکس و سولاریس سان منتشر کرد، اما به دلیل استقبال ضعیف در بازار، تولید آنها متوقف شد. اولین نسخه ایلوستریتور برای ویندوز، نسخه ۲٫۰، در زمستان ۱۳۶۷ منتشر شد که با شکست مواجه شد. نسخه بعدی ویندوز، نسخه ۴٫۰، به دلیل شباهت بیش از حد به ایلوستریتور ۱٫۱ و کاستی‌های امکانات برنامه در مقایسه با کورل‌دراو، محبوب‌ترین نرم‌افزار تصویرسازی ویندوز، به‌طور گسترده مورد انتقاد قرار گرفت. (توجه داشته باشید که هیچ نسخه ۲٫۰ یا ۴٫۰ برای مکینتاش ارائه نشد - اگرچه نسخه دوم برای مک، ایلوستریتور ۸۸
نشد - اگرچه نسخه دوم برای مک، ایلوستریتور ۸۸ نام داشت یعنی سال انتشار برنامه. و نسخه ۶ هم برای ویندوز ارائه نشد) با این حال، نسخه ۴ ویندوز، اولین نسخه ایلوستریتور بود که از ویرایش در حالت پیش‌نمایش پشتیبانی می‌کرد، این امکان تا نسخه ۵٫۰ در سال ۱۳۷۲ در نسخه مکینتاش ظاهر نشد. نسخه ۶٫۰ آخرین نسخه‌ای بود که فقط برای مکینتاش توسعه پیدا کرد. رابط کاربری در نسخه‌های بعدی به شدت تغییر کرد تا سازگاری بین سیستم عامل‌های مگ و ویندوز ایجاد کند. این تغییرات تا نسخه سی‌اس۶ ادامه پیدا کرد، زمانی که چند گام کوچک برای
سی‌اس۶ ادامه پیدا کرد، زمانی که چند گام کوچک برای بازگرداندن برنامه به یک رابط کاربری مک-مانند برداشته شد. نسخه‌های ۱۰–۷. با معرفی ایلوستریتور ۷ در سال ۱۳۷۵، ادوبی تغییرات مهمی در رابط کاربری با توجه به امکان ویرایش Path (و همچنین برای همگرایی با رابط کاربری ادوبی فتوشاپ) ایجاد کرد و به همین دلیل بسیاری از کاربران ترجیح دادند که به این نسخه ارتقاء ندهند. ایلوستریتور در این نسخه پشتیبانی از TrueType را آغاز کرد و عملاً به «جنگ فونت‌ها» بین PostScript Type 1 و TrueType پایان داد. مانند فتوشاپ، ایلوستریتور
1 و TrueType پایان داد. مانند فتوشاپ، ایلوستریتور نیز شروع به پشتیبانی از پلاگین‌ها کرد و توانایی‌های خود را تا حد زیاد و به سرعت گسترش داد. با یکسان‌سازی رابط کاربری بین نسخه‌های مکینتاش و ویندوز که با نسخه ۷٫۰ آغاز شد، طراحان بیشتری به استانداردسازی این ابزار رو آوردند. ادوبی در سال ۱۳۷۳ آلدوس را برای تصاحب پیج میکر خریداری کرد. به عنوان بخشی از این معامله، کمیسیون فدرال تجارت در ۲۶ مهر ۱۳۷۳ را از ادوبی سیستمز صادر کرد و دستور واگذاری فری‌هند را داد تا ایراد تجاری «کاهش رقابت ناشی از خرید» را برطرف کند.
تجاری «کاهش رقابت ناشی از خرید» را برطرف کند. در نتیجه، شرکت ماکرومدیا در سال ۱۳۷۴ فری‌هند را از توسعه‌دهنده اصلی خود یعنی آلتسیس خریداری کرد و تا سال ۱۳۸۳ به توسعه آن ادامه داد. تفاوت در نقاط قوت بین فتوشاپ و ایلوستریتور با ظهور اینترنت آشکار شد، ایلوستریتور برای پشتیبانی از انتشار وب، پیش‌نمایش رستر، پی‌دی‌اف و اس‌وی‌جی (گرافیک برداری مقیاس‌پذیر) را بهبود داد. ادوبی اولین توسعه‌دهنده اس‌وی‌جی برای وب بود و ایلوستریتور امکان ذخیره فایل‌های اس‌وی‌جی را از طریق افزونه SVG File Format در اختیار گذاشت.
از طریق افزونه SVG File Format در اختیار گذاشت. استفاده از نمایشگر اس‌وی‌جی ادوبی (ASV) که در سال ۱۳۷۹ معرفی شد، به کاربران اجازه می‌داد تا تصاویر اس‌وی‌جی را در اکثر مرورگرهای اصلی مشاهده کنند تا اینکه در سال ۱۳۸۸ توسعه آن متوقف شد. پشتیبانی بومی از اس‌وی‌جی در مرورگرهای اصلی تا ارائه اینترنت اکسپلورر ۹ در سال ۱۳۹۰ کامل نبود. ایلوستریتور نسخه ۹ شامل ویژگی Trace بود شبیه به آنچه در محصول متوقف شده ادوبی استریم‌لاین وجود داشت. ایلوستریتور نسخه ۱۰ توسط ادوبی در آبان ۱۳۸۰ منتشر شد. نسخه‌های سی‌اس–سی‌اس ۶.
در آبان ۱۳۸۰ منتشر شد. نسخه‌های سی‌اس–سی‌اس ۶. ایلوستریتور سی‌اس (معروف به نسخه ۱۱)، که توسط ادوبی برای مک و ویندوز در مهر ۱۳۸۲ منتشر شد، اولین نسخه‌ای بود که قابلیت‌های سه‌بعدی به آن اضافه شد و به کاربران اجازه می‌داد تا اشکال را با امکاناتی مانند Extrude و Revolve به فرم‌های سه‌بعدی تبدیل کنند. سی‌اس۲ (۱۲٫۰) در اردیبهشت ۱۳۸۴ برای هر دو سیستم عامل مک‌اواس و ویندوز به بازار ارائه شد. این آخرین نسخه برای مک بود که به صورت بومی روی پردازنده‌های اینتل اجرا نمی‌شد. از جمله ویژگی‌های جدید موجود در ایلوستریتور
از جمله ویژگی‌های جدید موجود در ایلوستریتور سی‌اس۲ می‌توان به Live Trace, Live Paint، پالت کنترل و فضای کاری سفارشی اشاره کرد. Live Trace امکان تبدیل تصاویر بیت مپ به هنر برداری و بهبود توانایی‌های ردیابی قبلی را فراهم می‌کند. Live Paint به کاربران امکان انعطاف‌پذیری بیشتری را در اعمال رنگ بر روی اشیاء، به ویژه آنهایی که همپوشانی دارند، می‌دهد. در همان سال با انتشار CS2، Adobe Systems توافقی را برای خرید ماکرومدیا در یک مبادله سهام به ارزش حدود ۳٫۴ میلیارد دلار اعلام کرد و مدت کوتاهی پس از آن، عملیات،
دلار اعلام کرد و مدت کوتاهی پس از آن، عملیات، شبکه‌ها و سازمان‌های مراقبت از مشتری شرکت‌ها را یکپارچه کرد. ادوبی اکنون مالک فری‌هند به همراه کل خط تولید ماکرومدیا بود و در سال ۲۰۰۷، ادوبی اعلام کرد که توسعه و بروزرسانی برنامه فری‌هند را متوقف خواهد کرد. در عوض، ادوبی ابزارها و پشتیبانی را برای سهولت انتقال به ایلوستریتور فراهم می‌کند. ایلوستریتور سی‌اس۳ شامل بروزرسانی‌های رابط در نوار کنترل، امکان تراز کردن نقاط جداگانه، چندین ناحیه برش، پانل راهنمای رنگ و ویژگی Live Color در میان سایر موارد بود. سی‌اس۳ در
Live Color در میان سایر موارد بود. سی‌اس۳ در ۲۷ مارس ۲۰۰۷ منتشر شد. سی‌اس۴ در اکتبر ۲۰۰۸ منتشر شد. دارای انواع بهبودها در ابزارهای قدیمی همراه با معرفی چند ابزار کاملاً جدید که از فری‌هند به دست آمده است. توانایی ایجاد چندین آرت بورد یکی از اضافات اصلی CS4 از Freehand است. تابلوهای هنری به شما امکان می‌دهند چندین نسخه از یک اثر را در یک سند ایجاد کنید. ابزارهای دیگر عبارتند از Blob Brush، که امکان ادغام یا پیوستن چندین ضربه قلم‌موی برداری را فراهم می‌کند و یک ابزار گرادیان اصلاح شده که امکان دستکاری رنگ
و یک ابزار گرادیان اصلاح شده که امکان دستکاری رنگ عمیق‌تر و همچنین شفافیت در گرادیان‌ها را فراهم می‌کند. سی‌اس۵ در آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد. همراه با تعدادی بهینه‌سازی در عملکردهای موجود، ویژگی‌های جدید ایلوستریتور سی‌اس۵ شامل ابزار Perspective Grid برگرفته از FreeHand, Brushle Brush (برای سکته‌های طبیعی تر و زیباتر) و به روز رسانی جامع برای strokes، اشاره شده است. توسط Adobe به عنوان «Strokes زیبا». در سال ۲۰۱۱ تیم ادوبی ایلوستریتور یک برنامه طراحی برداری برای iPad و iPhone ایجاد کرد که Adobe Ideas نام داشت.
iPad و iPhone ایجاد کرد که Adobe Ideas نام داشت. این برنامه بسیاری از ویژگی‌های ادوبی ایلوستریتور را داشت، اما دانلود رایگان بود. این به متخصصان این امکان را می‌داد تا طرح و ایده‌پردازی «در حال حرکت» داشته باشند و به هر کسی اجازه داد تا به قابلیت‌های طراحی برداری در سطح جهانی دسترسی داشته باشد. در نتیجه، پست‌های فیس‌بوک و رسانه‌های اجتماعی از سراسر جهان با طرح‌های برداری از Adobe Ideas از طرفداران حرفه‌ای و تازه‌کار ظاهر شد. نسخه سی‌اس۶ نسل شانزدهم ادوبی ایلوستریتور بود. ادوبی بسیاری از ویژگی‌های بیشتر و
بود. ادوبی بسیاری از ویژگی‌های بیشتر و رفع چندین باگ مانند رابط کاربری جدید، پانل‌های لایه، کدهای RGB و سطح شیبدار رنگی را برای افزایش عملکرد اضافه کرد. سی‌اس۶ در ۲۳ آوریل ۲۰۱۲ منتشر شد. نسخه سی‌سی. همراه با کریتیو کلاود و تغییر استراتژی در انتشار این مجموعه، ایلوستریتور سی‌سی منتشر شد. این نسخه (هفدهمین) اولین نسخه‌ای بود که همراه با دیگر نرم‌افزارهای مجموعه کریتیو سویت تنها در یک مدل سرویس مبتنی بر اشتراک فروخته می‌شدند. به‌عنوان بخشی از کریتیو کلاود، این نسخه بهبودهایی در زمینه همگام‌سازی تنظیمات رنگ،
نسخه بهبودهایی در زمینه همگام‌سازی تنظیمات رنگ، فونت و تنظیمات برنامه، ذخیره اسناد در فضای ابری و ادغام با سرویس Behance (یک شبکه خلاقانه مشارکتی) و همچنین ویژگی‌های دیگری مانند ابزار متنی سازگار با ورودی‌های لمسی، استفاده از تصویر در قلم‌مو، تهیه خروجی CSS و بسته‌بندی فایل‌ها خروجی داشت. برندینگ. با شروع نسخه ۱٫۰، ادوبی تصمیم گرفت مجوز استفاده از تصویر «زایش ونوس» اثر ساندرو بوتیچلی را از آرشیو بٍتمن بگیرد و از قسمتی که چهره ونوس را در بر می‌گیرد به عنوان تصویر برند ایلوستریتور استفاده کند. جان وارناک
تصویر برند ایلوستریتور استفاده کند. جان وارناک خواستار تصویری از رنسانس بود تا دیدگاه خود را از پست‌اسکریپت به عنوان یک رنسانس جدید در انتشارات تداعی کند، و کارمند ادوبی، لوان سیمور کوهن، که مسئول مواد اولیه بازاریابی بود، متوجه شد که گیسوان روان ونوس نمادی منحصر بفرد در نمایش توان و برتری ایلوستریتور در ترسیم منحنی‌های نرم است روی تصویر اصلی بیت‌مپ است. در طول سال‌ها، این تصویر بر روی صفحه نمایش و بسته‌بندی ایلوستریتور تغییراتی کرد تا ویژگی‌های اضافه شده در هر نسخه را منعکس کند. تصویر ونوس در ایلوستریتور
هر نسخه را منعکس کند. تصویر ونوس در ایلوستریتور سی‌اس (۱۱) و سی‌اس۲ (۱۲) با یک گل همراه یک طراحی ویژه جایگزین شد تا با طبیعت کریتیو سویت مطابقت داشته باشد. در سی‌اس ۳، ادوبی یک بار دیگر نام تجاری مجموعه را به بلوک‌های رنگی ساده با اختصارات دو حرفی، شبیه جدول تناوبی عناصر تغییر داد. ایلوستریتور با حروف "Ai" به رنگ سفید در مقابل پس زمینه نارنجی نمایش داده می‌شد (نارنجی و زرد رنگ‌های برجسته در برند ایلوستریتور تا نسخه ۴ بودند). نماد سی‌اس ۴ تقریباً بدون تغییر ماند بجز تفاوت‌هایی جزئی در فونت و رنگ خاکستری
ماند بجز تفاوت‌هایی جزئی در فونت و رنگ خاکستری تیره. نماد سی‌اس ۵ نیز تقریباً یکسان ماند با این تفاوت که این بار لوگو به همراه سایر لوگوهای محصول سی‌اس ۵ مانند یک جعبه است که «Ai» با رنگ زرد روشن در آن دیده می‌شد. در سی‌اس ۶ به مربع قهوه‌ای با حاشیه زرد و حروف زرد تغییر پیدا کرد و در سی‌سی ۲۰۱۴ رنگ‌ها به تنی واضح‌تر و حاشیه‌های نازک‌تر ارتقا یافتند. سازگاری. سازگاری با اینک‌اسکیپ: قالب اصلی اینک‌اسکیپ SVG (گرافیک برداری مقیاس‌پذیر) است که توسط ادوبی ایلوستریتور پشتیبانی می‌شود، اما پیاده‌سازی این قالب در
پشتیبانی می‌شود، اما پیاده‌سازی این قالب در این دو برنامه کاملاً سازگار نیستند. اینک‌اسکیپ همچنین امکان ذخیره‌سازی به قالب‌های PS و EPS و PDF را نیر فراهم کرده که این قالب‌ها برای ایلوستریتور نیز قابل تشخیص هستند. ابزارها. نوار کناری که در سمت چپ محیط کاری ایلوستریتور ظاهر می‌شود حاوی ابزارهای مختلفی برای انتخاب، ایجاد و دستکاری فرم‌ها است. این ابزارها را می‌توان در این نوار مشاهده کرد: طراحی، تایپ، نقاشی، تغییر شکل، خرد کردن و برش، نمادگرایی، حرکت و بزرگنمایی و نمودار. سمت پایین راست برخی از ابزارها یک
و نمودار. سمت پایین راست برخی از ابزارها یک مثلث کوچک دارند. نگه داشتن این مثلث کوچک با دکمه ماوس ابزارهای پنهان در ابزار اصلی را نمایان می‌سازد. چند نمونه از ابزارهای مهم در ایلوستریتور عبارتند از ابزارهای انتخاب، ابزار قلم‌مو، ابزار قلم، ابزار مداد و غیره. ابزارهای انتخاب که برای چیدمان و سازماندهی فرم‌های ترسیم شده با انتخاب و سپس تعیین محل دقیق قرارگیری اشیاء استفاده می‌شود. علاوه بر این، ابزارهای انتخاب می‌توانند اشیاء را گروه‌بندی، قفل یا مخفی کنند و اندازه‌گیری کنند. از ابزار قلم‌مو می‌توان برای
و اندازه‌گیری کنند. از ابزار قلم‌مو می‌توان برای تغییر ظاهر فرم‌های ترسیم شده استفاده کرد. قلم‌موها انواع مختلفی دارند: خوشنویسی (Calligraphic)، پراکنده (Scatter)، هنری (Art)، الگویی (Pattern) و برس (Bristle). ابزار قلم خطوط مستقیم و منحنی ایجاد می‌کنند و می‌توانند نقاط لنگر را به مسیرها اضافه کرده و از مسیرها حذف کنند. ابزار مداد به کاربر این امکان را می‌دهد که خطوط را با دست آزاد بکشد و ویرایش کند. قالب‌های فایل. قالب پرونده Adobe Illustrator Artwork یا ai. قالب اصلی فایل ایلوستریتور است. قالب‌های زیر
ai. قالب اصلی فایل ایلوستریتور است. قالب‌های زیر نیز در این برنامه پشتیبانی می‌شوند: ایلوستریتور دراو. ایلوستریتور دراو یک برنامه رایگان طراحی وکتور برای کاربران اندروید و آی‌اواس بود که ادوبی از طریق کریتیو کلاود آن را همراه با ایلوستریتور به بازار عرضه می‌کرد. تصاویر ترسیم شده با این برنامه را می‌توان در برنامه دسکتاپ ایلوستریتور در محیط ویندوز و آی‌اواس باز کرد. در سال ۱۴۰۱ ادوبی این برنامه را بازنشسته و با ادوبی فرسکو جایگزین کرد.
سهیل ایوانی (زادهٔ اردیبهشت ۱۳۳۸ در کرمانشاه – درگذشتهٔ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۱ در تهران) موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ کمانچه و ویلن اهل ایران بود. زندگی‌نامه. سهیل ایوانی در اردیبهشت ۱۳۳۸ در کرمانشاه در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. از کودکی به موسیقی بسیار علاقه داشت. در پیدا شدن این علاقه، برادر بزرگش احمد که دستگاه‌ها و مایه‌های موسیقی سنتی ایرانی را به خوبی می‌شناخت، سهم بسزایی داشت، وی برای سهیل کتابچه تصنیفی خرید، اما چون سهیل هنوز به مدرسه نرفته بود، با کمک بزرگترها تمام تصنیف‌های این کتاب را فرا گرفت و
بزرگترها تمام تصنیف‌های این کتاب را فرا گرفت و می‌خواند. سهیل و برادر بزرگترش، محمدرضا ایوانی، در همان ایام کودکی با استفاده از خلاقیت خود تلاش بسیاری برای درست کردن ساز انجام می‌دادند، به‌طوری‌که موفق به ساختن‌سازی شبیه تار شدند، اما جو خانواده مذهبی و پدر با وجود آلات موسیقی در خانه مخالف بود. اولین برخورد سهیل با ساز در سال‌های دبستان بود که با جمع‌آوری عیدی خود یک تمبک آهنی خرید و به صورت مخفی و دور از چشم پدر تمرینات مختصر و غیر جدی را آغاز نمود. در همان ایام، برادرش محمدرضا، سنتوری را که متعلق به
همان ایام، برادرش محمدرضا، سنتوری را که متعلق به دایی آن‌ها بود و در زیر زمین منزل نگهداری می‌شد و این دو برادر از سیم‌های آن برای درست کردن ساز استفاده می‌کردند، از زیرزمین خانه بیرون آورد و سر و سامانی به وضع آن بخشید و به همراهی تمبک آهنی سهیل شروع به نواختن سنتور و تمبک کردند. در سال‌های اول دبیرستان سهیل با یکی از همکلاس‌هایش آشنا شد که برادر او در خانه فرهنگ موسیقی نزد محمود مرآتی مشغول فراگیری درس ویولن بود و بدین ترتیب سهیل دلباخته ساز ویولن شد. وی بر آن شد که بتواند نزد استاد به مشق ویولن بپردازد،
آن شد که بتواند نزد استاد به مشق ویولن بپردازد، اما بودجه کافی برای رفتن به کلاس و تهیه ساز را نداشت و از همه مهم‌تر پدر با وجود وضع مالی خوب با ساز و آلات موسیقی مخالف بود. سهیل برای رسیدن به هدف خود که دیگر به خاطرش سر از پا نمی‌شناخت و از وجود هر مانعی بر سر راه خود نمی‌هراسید، دوچرخه لوکس و زیبای خود را که پدر برایش خریده بود فروخت و با این پول در کلاس ویولن خانه فرهنگ شماره یک موسیقی ثبت نام کرد و دوره یک‌ماهه تئوری موسیقی را گذراند و با امید هر چه بیشتر دوره یک‌ماهه نت را هم به اتمام رساند، دو ماه
دوره یک‌ماهه نت را هم به اتمام رساند، دو ماه بعد هم گذشت و در این مدت ساز برای تمرین در خانه نداشت، فقط گاهی با رفتن به منزل دوستش از ویولن او برای تمرین مشق‌های خود استفاده می‌کرد. وی در خلال این مدت درس‌هایی را که استاد مرآتی به او می‌داد با ویولن خوب اجرا می‌کرد، به‌طوری‌که موجب شگفتی استاد شده بود. سرانجام پس از مدتی که بدون ساز به کلاس می‌رفت با مرارت‌های زیاد پدر را به پرداختن پول ساز قانع نمود. خودش می‌گوید: هیچ وقت شبی را که ویولن خریدم تا آخر عمر از یاد نمی‌برم و وقتی که سیصد تومان پول را از پدر
از یاد نمی‌برم و وقتی که سیصد تومان پول را از پدر گرفتم، شتابان به خانه دوستم رفته و به همراهی برادر دوستم با عجله زیاد که نکند مغازه تعطیل شود خود را به مغازه رساندیم و بلافاصله پول را روی میز مغازه گذاشتم و گفتم: آقا یک ویولن خوب و خوش صدا بدهید. بعد از خرید ویولن مجدداً به خانه دوستم رفتم تا ساز را کوک کند، که تمام این لحظات تا تنها شدن من و سازم عمری طولانی گذشت و وقتی که از آن‌ها خداحافظی کردم، ویولن را سخت در آغوش گرفته و با آن حرف می‌زدم تا به خانه رسیدم. آن شب حتی یادم رفت که شام بخورم و در اتاقی
رسیدم. آن شب حتی یادم رفت که شام بخورم و در اتاقی با سازم تنها مشغول راز و نیاز شده و موقع خوابیدن با اعتراض بقیه خواهر و برادرها به بستر خواب رفتم ولی خوابم نمی‌برد و تا صبح چندین مرتبه بیدار شدم، هر بار در جعبه ویولن را باز می‌کردم، خوب تماشایش می‌کردم و حتی آن را می‌بوسیدم و با آن صحبت می‌کردم و سرجایش می‌گذاشتم. فعالیت حرفه‌ای. در همان سال‌های اول دبیرستان افتخار تمرین مشق ویولن نزد محمود مرآتی و تشویق‌ها و راهنمایی‌های وی، عزم او را در به ثمر رسیدن هر چه بیشتر جزم می‌کرد، تا اینکه در سال ۵۶–۱۳۵۵ در
چه بیشتر جزم می‌کرد، تا اینکه در سال ۵۶–۱۳۵۵ در کنکور سراسری آزمون باربد که به همت نورعلی خان برومند برگزار شد، در رشته کمانچه مقام اول کشور را کسب کرد و جایزه و لوح یادبودی با امضای استاتیدی نظیر علی اکبر شهنازی، داریوش صفوت، مهدی برکشلی، مهدی فروغ و علی تجویدی از دست علی‌اکبر شهنازی دریافت نمود. وی یک سال بعد به دلیل انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه، به کرمانشاه بازگشت و در این ایام به فعالیت در اداره ارکستر سنتی صدا و سیمای کرمانشاه و ساخت و تنظیم قطعات محلی کردی و همچنین تمرین سازهای غیر تخصصی خود از
محلی کردی و همچنین تمرین سازهای غیر تخصصی خود از قبیل سه تار، تار، دف، ضرب، دهل، بم‌تار و … پرداخت. او مجدداً در سال ۱۳۶۴ به تهران بازگشت و تجارب خود را از طریق همکاری با ارکستر بزرگ رادیو و کنسرت‌های متعدد و کسب فیض از محضر استادان برجسته موسیقی که در تهران بودند، کامل نمود. سهیل ایوانی عشق خاصی به مجتبی میرزاده و محمود مرآتی داشت. وی از بین استادانی که او را در پیشبرد اهدافش یاری رسانده بودند مجتبی میرزاده را از همه دلسوزتر ومفید تر و به نوعی مرشد خود می‌دانست. سهیل ایوانی ساز کمانچه را به خاطر اصالت
می‌دانست. سهیل ایوانی ساز کمانچه را به خاطر اصالت ایرانی بودنش ساز تخصصی خود می‌دانست و تسلط کاملی در نواختن ویولن، کمانچه، سه تار، تار، بم‌تار، تنبک، دف، دهل و سنتور داشت، و در طول آثاری که با تنظیم‌های او ارائه می‌شد، از تمام این سازها هم‌زمان استفاده می‌نمود و می‌نواخت، که در آثاری چون خیال خوبان با صدای ملک مسعودی، سرمستان و راز گل با صدای علیرضا افتخاری، بیدلان با صدای منوچهر طاهرزاده، شور شیرین با صدای محمدرضا دارابی، پاییزه با صدای علاءالدین باباشهابی و آثار متعدد دیگر مشهود است. او در طول دوران
و آثار متعدد دیگر مشهود است. او در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود، در بین هنرمندان زبانزد شده و درباره‌اش می‌گفتند: سهیل ایوانی به تنهایی یک ارکستر کامل را تشکیل می‌داد. وی کنسرت‌های متعددی را در داخل و خارج از کشور با گروه‌های مختلف اجرا نمود، که از آن جمله می‌توان به اجرای کنسرت در کشور ژاپن در سال ۱۹۹۰ میلادی به همراه ارکستر صدا و سیما و کنسرت دو نوازی با هابیل علی اف به عنوان نوازنده سه‌تار، در سفری که هابیل علی‌اف به ایران داشت، اشاره کرد. سهیل ایوانی در طی حدود ۲۵ سال تلاش بی‌وقفه در عرصه موسیقی سنتی و
طی حدود ۲۵ سال تلاش بی‌وقفه در عرصه موسیقی سنتی و محلی ایران بیش از ۳۰ آلبوم موسیقی از خود به یادگار گذاشت. او همچنین عضو کمیته سازهای ایرانی و آهنگسازان بود. وی سرانجام در روز یکشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۱ درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
بنو غطیف (در عربی: غَطیف ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۰۱ ) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
عیون (در عربی: العُیون ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۱۹ ) نفر (۱۶ خانوار) می‌باشد.
غلاس (در عربی: غُلاس ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۳۸) نفر (۲۱ خانوار) می‌باشد.
حصن غراب (در عربی: حصن الغُراب ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۳۸ ) نفر (۲۱ خانوار) می‌باشد.
علافقه (در عربی: علافقَة ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۳۸ ) نفر (۲۱ خانوار) می‌باشد.
غرایق (در عربی: غَرایق) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۵۵ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
بنو غلیس (در عربی: بَنو الغُلیس) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
غرار (در عربی: غَرار) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۴۰ ) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
غنم (در عربی: غَنَم ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۸۸ ) نفر (۱۴ خانوار) می‌باشد.
غراس (در عربی: الغِراس ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۳۸ ) نفر (۱۹ خانوار) می‌باشد.
عور (در عربی: العَوْر ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۰۷ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
عز (در عربی: اَلعَزْ ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۱۹ ) نفر (۲۰ خانوار) می‌باشد.
غوله (در عربی: الغُولة ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۰۱ ) نفر (۱۷ خانوار) می‌باشد.
غزازه (در عربی: غَزازة ) نام روستایی در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت. جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
غربی (در عربی: الغَربی ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۵۵ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
غزوانه (در عربی: الغَزوانَة ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
غرزه (در عربی: الغُرزَة ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۵۰) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
بنو غزی (در عربی: بَنو الغزّی ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۶۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
غرس (در عربی: الغُرَس ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۲۰ ) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
بنو غسان (در عربی: بَنو غَسان ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۳۸) نفر (۲۳ خانوار) می‌باشد.
بیت غشم (در عربی: بیت الغَشم ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۰۷ ) نفر (۱۲ خانوار) می‌باشد.
مهعاد (در عربی: المعهاد ) نام روستایی است در دهستان القفاعة از توابع استان تَعِز در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
هنریک آدام الکساندر پیوس سینکیه‌ویچ (زادهٔ ۵ مه ۱۸۴۶ – درگذشته ۱۶ نوامبر ۱۹۱۶)، روزنامه‌نگار و رمان‌نویس لهستانیِ برندهٔ جایزهٔ ادبی نوبل است. بنیاد نوبل علت اعطای جایزهٔ نوبل در ادبیات به وی را، «خدمت و شایستگی برجستهٔ وی به عنوان یک نویسندهٔ حماسی» اعلام کرده‌است.
جوسوئه آلساندرو حوزپه کاردوچی (زاده ۲۷ ژوئیه ۱۸۳۵ – درگذشته ۱۶ فوریه ۱۹۰۷) شاعر ایتالیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات بود. پس از دریافت درجه دکتری مدتی استاد دانشگاه بود. آثار زیادی به شعر و نثر دارد. ترجمه‌های خوبی از شعرهای گوته و هاینه به ایتالیایی دارد. مدتی به سناتوری در سنای ایتالیا انتخاب شد. در ۱۹۰۶ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. نمونه اشعار. زائری مقابل سنت جاست IL PELLEGRINO DAVANTI A SANT JUS شب است و طوفان زوزه می‌کشد بیشتر و بیشتر باد می‌پیچد برادران اسپانیایی کارلوی پنجم سخن می‌گوید باز کنید برایم
اسپانیایی کارلوی پنجم سخن می‌گوید باز کنید برایم درهای صومعه را اجازه دهید تا نیایش صبحگاهی را به‌جای آورم به من بدهید آنچه که می‌توانید بدهید/ تابوتی/ و ردایی/ بدهید اتاقی/ و تبرکی به کسی که صاحب نیمی از جهان بوده سری تراشیده/ آماده ملاقات با تاج است اما نه تعظیم سقوط امپراتوری است مرده‌ای را می‌ماند اما در گورستان نیست و من سقوط می‌کنم چون یک امپراتوری قدیمی خیالی صدای نرم تو تسلیم می‌کند صحبت‌های تو روح را رها می‌کند روی امواج نوازشگر دور می‌شود حرکت می‌کند به سمت گرمی آفتاب در غروب می‌خندد به گستره آبی
به سمت گرمی آفتاب در غروب می‌خندد به گستره آبی نیلگون بین آسمان و دریا چون پرنده‌های در حال پرواز که بر فراز جزایر سرسبز بال می‌کشند معابدی روی قله‌های بلند به مرمرهای جزیره چشمک می‌زنند نه آفتاب گلکون درختان سرو در ساحل ایستاده اند و بوته‌های ضخیم «مورد» از خودشان بوی خوشی ساطع می‌کنند که تا دوردست ها روی نسیم پخش شده ملوانان دریایی با صدایی آرام می خوانند در حالی که به سمت بندر حرکت می‌کنند پس‌ بزن این بوم‌های قرمز رنگ پریده را دوشیزگان می‌آیند سرازیر می‌شوند به آکروپلیس در صفوف طولانی با لباس‌های یونانی
به آکروپلیس در صفوف طولانی با لباس‌های یونانی -‌ بلند زیبا و کارشده تاج‌هایی از گل روی سر دارند شاخه‌هایی از برگ بو در دست آواز می‌خوانند به نشانه پیروزی میهن و دست تکان می‌دهند روی زمین مردی این سو و آن سو می‌پرد بی سلاحی شاید که آلچئو است برگشته از جنگی همراه با دوشیزگانِ زادگاه سوفو
پاول یوهان لودویگ فون هایزه (زادهٔ ۱۸۳۰ - درگذشتهٔ ۱۹۱۴) نویسندهٔ آلمانی و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات بود. زندگی. او در برلین به دنیا آمد. پدرش زبان‌شناس برجسته‌ای بود و مادرش جواهرساز دربار و از خویشاوندان فلیکس مندلسون بود. پل تحصیلات خود را در برلین و بن در رشته زبان‌های یونانی و لاتین انجام داد. چندین شعر از ایتالیایی ترجمه کرد. بیش از ۶۰ نمایشنامه و چند رمان و داستان کوتاه نوشت. در سال ۱۹۱۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. یکی از داوران جایزه نوبل دربارهٔ او گفت «از گوته به بعد چنین نابغه‌ای نداشته‌ایم.»
هنریک پونتوپیدان (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۸۵۷ – درگذشته ۲۱ اوت ۱۹۴۳)، نویسنده دانمارکی که عموماً به نوشتن رمان می پرداخته است. بعنوان مشهورترین آثار وی می‌توان از سرزمین موعود (۱۸۹۶)، پادشاهی مردگان (۱۹۱۶ - ۱۹۱۳) و مجموعه رمان‌های پیر خوشبخت که بین سالهای ۱۸۹۸ و ۱۹۰۴ نگاشته شده‌اند نام برد. در سال ۱۹۱۷ هنریک پونتوپیدان مشترکاً با کارل آدولف گیلروپ موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات گردیدند.
کارل فریدریش گئورگ اشپیتلر شاعر سوئیسی آلمانی زبان به سال ۱۸۴۵ متولد و به سال ۱۹۲۴ درگذشت وی جایزه نوبل ادبی را در سال ۱۹۱۹ از آن خود کرد.
صریم (در عربی: اَلصَریم ) نام روستایی است در دهستان القفاعة از توابع استان تَعِز در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۵۰ ) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
سجزی (به گویش محلی: سیگژی) شهری در شهرستان اصفهان، استان اصفهان، ایران است. این شهر در فاصلهٔ حدود ۳۵ کیلومتری شرق اصفهان واقع شده‌است. سجزی در سال ۱۳۷۷ خورشیدی به شهر ارتقا یافت. از آثار تاریخی این شهر می‌توان به کاروانسرا و حمام تاریخی آن اشاره کرد. تاریخچه. دوران صفویان از دوره‌های شکوفایی ایران و به‌ویژه شهر اصفهان به‌عنوان پایتخت به‌شمار می‌رود. در این دوره، آنتونی و رابرت شرلی به‌عنوان مشاوران شاه عباس یکم به سفر و شناسایی مناطق مختلف ایران پرداختند. یکی از مسیرهای مورد بررسی آنان، دشت سجزی بود که