payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده بود، و گفته می‌شود که گاسپار دو استریمبرگ پس از بازگشت از جنگ‌های صلیبی به‌عنوان یک زاهد در آنجا ساکن شده است. شراب‌های هرمیتاژ قرن‌ها به قدرت و کیفیت عالی خود شهرت داشته‌اند. اگرچه هرمیتاژ در قرن‌های هجدهم و نوزدهم بسیار مشهور بود و توجه علاقه‌مندان به شراب خارجی، از جمله توماس جفرسون، طرفدار شراب بوردو، را به خود جلب کرد، اما در نیمهٔ اول قرن بیستم از رونق افتاد و توجه خارجی‌ها را از دست داد. در قرن هجدهم و نیمهٔ اول قرن نوزدهم، بیشتر شراب‌های هرمیتاژ که از فرانسه خارج می‌شدند، به‌عنوان بخشی از ترکیب
که از فرانسه خارج می‌شدند، به‌عنوان بخشی از ترکیب شراب‌های بوردو مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در دورانی که شراب بوردو از قدرت امروزی برخوردار نبود و پیش از آنکه قوانین نام‌گذاری مبدأ وجود داشته باشند، شراب‌های قرمز مناطق گرم‌تر برای بهبود (یا از دیدگاهی دیگر، تقلب در شراب) در شراب‌های بوردو به کار می‌رفتند. اگرچه شراب‌های اسپانیایی و الجزایری نیز برای این منظور استفاده می‌شدند، اما بهترین تولیدکنندگان بوردو از شراب هرمیتاژ برای ارتقای کیفیت شراب‌های خود، به‌ویژه در سال‌هایی که برداشت ضعیف بود، بهره
خود، به‌ویژه در سال‌هایی که برداشت ضعیف بود، بهره می‌بردند. ورود به استرالیا. در سال ۱۸۳۱، جیمز بازبی، اسکاتلندی‌ای که اغلب به‌عنوان «پدر انگورکاری استرالیا» شناخته می‌شود، سفری به اروپا انجام داد تا قلمه‌های تاک را (عمدتاً از فرانسه و اسپانیا) برای معرفی به استرالیا جمع‌آوری کند. یکی از گونه‌هایی که او جمع‌آوری کرد، شیراز بود، اگرچه بازبی از دو املای «Scyras» و «Ciras» استفاده می‌کرد. این قلمه‌ها در باغ گیاه‌شناسی سلطنتی سیدنی و در منطقهٔ هانتر کاشته شدند و در سال ۱۸۳۹ از سیدنی به استرالیای جنوبی منتقل
و در سال ۱۸۳۹ از سیدنی به استرالیای جنوبی منتقل شدند. تا دههٔ ۱۸۶۰، شیراز به‌عنوان یکی از گونه‌های مهم در استرالیا تثبیت شده بود. تاریخ معاصر. شیراز همچنان انگور اصلی رون شمالی محسوب می‌شود و با شراب‌های کلاسیکی مانند هرمیتاژ، کورنا و کوت-روتی شناخته می‌شود. در رون جنوبی، این انگور به‌عنوان یکی از ترکیبات شراب‌هایی همچون شاتونوف-دو-پاپ، ژیگوندا و کوت-دو-رون به‌کار می‌رود، جایی که معمولاً گرنَش بخش عمدهٔ ترکیب را تشکیل می‌دهد. اگرچه بهترین نمونه‌های آن می‌توانند برای دهه‌ها عمر کنند، سبک‌های کمتر فشردهٔ آن
برای دهه‌ها عمر کنند، سبک‌های کمتر فشردهٔ آن را می‌توان در جوانی برای ویژگی‌های زندهٔ تمشک قرمز و زغال‌اخته و ساختار نرم تانن آن نوشید. شیراز به دلیل بافت میوه‌ای غنی در میانهٔ طعم، در شراب‌های قرمز بسیاری از کشورها به‌عنوان انگور ترکیبی مورد استفاده قرار گرفته است، زیرا ضعف‌های دیگر گونه‌ها را متعادل کرده و منجر به ایجاد یک شراب «کامل» می‌شود. از دههٔ ۱۹۷۰ و به‌ویژه از دههٔ ۱۹۹۰، شیراز با افزایش محبوبیت روبه‌رو شده است و کاشت این گونه در هر دو منطقهٔ قدیمی و جدید به‌طور قابل‌توجهی گسترش یافته است. در
و جدید به‌طور قابل‌توجهی گسترش یافته است. در اوایل دههٔ ۲۰۰۰، این انگور برای نخستین‌بار در میان ده گونهٔ برتر از نظر میزان کشت در سطح جهان قرار گرفت.
علی‌آباد اوکشی، روستایی در دهستان بیرم بخش بیرم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۳ نفر (۵۱ خانوار) بوده است.
طبله، روستایی در دهستان بیرم بخش بیرم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
علی‌آباد لاورمانی، روستایی در دهستان بالاده بخش بیرم شهرستان لارستان در استان فارس ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰۶ نفر (۸۱ خانوار) بوده است.
کتاب‌سنجی نوعی روش پژوهش در علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی است که به مطالعه یا سنجش کمّی متون و اطلاعات می‌پردازد. تحلیل استنادی و تحلیل محتوا دو روش رایج در حوزه کتاب‌سنجی هستند. با این حال تحلیل استنادی تشکیل دهنده هسته اصلی علم کتاب‌سنجی است. پریچارد در سال ۱۹۶۹ واژه کتاب سنجی را به مفهوم "مطالعه کمیت پذیر فرایند ارتباطات مکتوب" به کاربرد (احمدلو و امانی، ۱۳۸۷، ص۳۵)اما کاربرد آن عملاً به سال ۱۸۹۰ بر می‌گردد؛ و شاید بتوان اثر کمپل را که با استفاده از روش‌های آماری به مطالعه موضوعی انتشارات می‌پرداخت را به
آماری به مطالعه موضوعی انتشارات می‌پرداخت را به عنوان اولین تلاش در مطالعات کتاب سنجی به حساب آورد (عصاره، ۱۳۷۶، ص ۶۷). پریچارد واژه ابداعی خود، "کتاب سنجی را اینگونه تعریف می‌کند: "کاربرد روش‌های ریاضی و آماری در بررسی و استفاده از کتاب‌ها و دیگر مواد مکتوب و مضبوط کتابخانه‌ای است"(سن گوپتا، ۱۳۷۲، ص ۳۹). بارزترین عامل رشد کتاب سنجی را می‌توان در قوانین بنیادی زیر یافت: این سه قانون تجربی، موجب ترقی و پیشرفت سریع فعالیت‌های پژوهشی کتاب سنجی شده است (احمدلو و امانی، ۱۳۸۷، ص ۳۷). لاوانی تقریباً بیشتر به
و امانی، ۱۳۸۷، ص ۳۷). لاوانی تقریباً بیشتر به کاربردهای کتاب سنجی اشاره کرده و کاربردهای این روش را در زمینه‌هایی مانند انتخاب مواد، مطالعه الگوهای انتشاراتی، معرفی حوزه‌های علمی، کهنگی متون، معرفی نویسندگان پرکار، ارزیابی تأثیر مواد برشمرده است (عصاره، ۱۳۷۶، ص ۶۹–۷۰).
جمجمه یک ساختار استخوانی است که در تمامی مهره‌داران وجود دارد و به عنوان چهارچوب سر عمل می‌کند. جمجمه ساختار صورت را حفظ می‌کند و مغز را هم از صدمه دیدن حفظ می‌کند. جمجمه بدون در نظر گرفتن استخوان متحرک فک تحتانی، کرانیوم نامیده می‌شود. کرانیوم از دو بخش تشکیل شده‌است. جمجمه مغزی که بخشی از جمجمه‌است که وظیفه حفاظت از مغز را بر عهده دارد؛ و قسمت دوم استخوان‌های صورت، در جلو و پایین جعبه مغزی قرار گرفته‌است و اسکلت صورت را می‌سازد. استخوانهای جعبه مغزی ۸ عدد هستند ۴ عدد فرد و میانی و ۲ عدد زوج و طرفی هستند.
هستند ۴ عدد فرد و میانی و ۲ عدد زوج و طرفی هستند. استخوان‌های صورت ۱۴ عدد هستند که ۶ عدد زوج و ۲ عدد فرد هستند. در مجموع ۲۲ عدد استخوان، جمجمه را تشکیل می‌دهند. در ضخامت برخی از استخوانهای سر و صورت حفرات تو خالی هوایی به نام سینوس وجود دارند. غیر از مفصل فکی گیجگاهی که تنها مفصل متحرک جمجمه است بقیه استخوان‌ها از طریق مفاصل لیفی به یکدیگر متصل هستند. تقویت جمجمه. تقویت جمجمه یکی از مهمترین اصول برای محافظت بیشتر از مغز در برابر آسیب های رادیکال های آزاد میکروبهای ریز مولکول های درشت است. ویتامین D ٬کلسیم
ریز مولکول های درشت است. ویتامین D ٬کلسیم ٬ویتامین C٬ جمجمه و بافت مننژ و سد خونی مغزی را تقویت میکند و نسبت به آسیب ها سریع نمی شکنند و آسیب جدی نمی بیند علاوه بر آن به جز جمجمه استخوان های دیگر بدن را نسبت به شکستگی مقاوم میکند. استخوان‌های جمجمه. استخوان‌های فرد کاسه مغزی عبارتند از: استخوان پیشانی، استخوان پرویزنی، استخوان پروانه‌ای، استخوان پس‌سری استخوان‌های زوج کاسه مغزی عبارتند از: استخوان آهیانه و استخوان گیجگاهی. استخوان‌های فرد صورت عبارتند از: استخوان خیش، استخوان فک تحتانی. استخوانهای زوج صورت
خیش، استخوان فک تحتانی. استخوانهای زوج صورت عبارتند از: استخوانهای فک فوقانی، استخوانهای کامی، استخوانهای گونه، استخوانهای بینی، استخوانهای اشکی و استخوانهای شاخک تحتانی بینی
آرتور هالی کامپتون (۱۸۹۲–۱۹۶۲) فیزیکدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۲۷ میلادی بود. کامپتون بخاطر بررسی ماهیت ذره‌ای نور و بخصوص اثر کامپتون، و همچنین کشف ماهیت پرتوهای کیهانی شهرت دارد. وی در پروژهٔ منهتن نیز شرکت داشت. کامپتون که زاده ایالت اوهایو بود، پسر کشیشی از فرقه پرسبیترین (وابسته به کلیسای مشایخی بود) که در عین حال مدیریت کالج ووستر در اوهایو را بر عهده داشت. کامپتون در همین کالج تحصیل کرد و در سال ۱۹۱۶ از دانشگاه پرینستون دکترای خود را دریافت نمود. زمانی که در پرینستون بود روی پراکندگی
نمود. زمانی که در پرینستون بود روی پراکندگی پرتوهای اشعه ایکس از بلورها به پژوهش پرداخت. کامپتون بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۳ ریاست دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس در میسوری را بر عهده داشت. برادر آرتور، کارل، نیز فیزیکدان بود و در مقام ریاست دانشگاه‌ام آی تی نیز انجام خدمت نمود، در حالیکه برادر دوم او، ویلسون، ریاست دانشگاه ایالتی واشنگتن را عهده دار گردید. منابع. http://noorportal.net/PrintArticle.aspx?id=24299
مژه موهایی است که سر پلک رشد می‌کند.پلک از چشم در مقابل نور آفتاب، گرد و خاک و رطوبت محافظت می‌کند. واژه مژه از موی+ژه ساخته شده است به معنای موی ریز.دیس پهلوی آن مژک بوده است و در تبری بدان مژیک (مجیک) می‌گویند.
محمدرضا تنکابنی فقیه و مجتهد اصولی شیعی در سال ۱۲۴۳ ه‍.ش (۱۲۸۲ ه‍.ق) در تنکابن به دنیا آمد. تحصیل. وی شش سال در محضر فقهی حبیب‌الله رشتی (م ۱۳۱۲ ق.) زانو زد، خارج فقه را نزد محمدکاظم یزدی (م ۱۳۳۷ ق.) آموخت، دو دوره کامل درس خارج اصول فقه ملا محمدکاظم خراسانی معروف به آخوند خراسانی (م ۱۳۲۹ ق.) را درک کرد و از وی اجازهٔ اجتهاد گرفت. تنکابنی از برجسته‌ترین شاگردان آخوند می‌باشد. در اخلاق و سلوک نیز از مجالس عرفانی ملا حسینقلی همدانی (م ۱۳۱۱ ق.) بهره برد؛ از دیگر اساتیدش حسین حاج میرزا خلیل و حاج آقا رضا همدانی
اساتیدش حسین حاج میرزا خلیل و حاج آقا رضا همدانی بودند. از او تقریراتی از درس‌های اساتیدش برجای مانده که در اختیار علی فلسفی بوده‌است. درگذشت. تنکابنی روز عید غدیر ۱۳۸۵ قمری (۲۱ فروردین ۱۳۴۵) در تهران درگذشت. او وصیت کرده بود که پیکرش در نجف به خاک سپرده شود. به رغم محدودیت‌های دولتی، نخست در تهران مراسم تشییع جنازه‌اش برگزار شد و سید احمد خوانساری (م ۱۴۰۵ ق.) بر او نماز خواند. آن گاه، پیکر وی توسط علی فلسفی به کربلا انتقال یافت. در عراق، جنازه را یک شب در حرم حسین بن علی گذاشتند، سپس آن را به آستان منور
حرم حسین بن علی گذاشتند، سپس آن را به آستان منور علوی در نجف بردند و طی مراسمی با حضور بزرگان مراجع، تشییع کردند و سرانجام، نزد بارگاه هود و صالح در وادی السلام به خاک سپردند.
دانشگاه ایالتی واشینگتن یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در پولمن واقع در ایالت واشینگتن آمریکا است که در سال ۱۸۹۰ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. این دانشگاه بزرگترین دانشگاه از لحاظ وسعت در ایالت واشینگتن می‌باشد و در بیش از ۲۰۰ رشته مختلف تحصیلی فعالیت دارد.
آلنوش طریان یا آلنوش تریان (؛ ، زاده ۹ نوامبر ۱۹۲۰ – درگذشته ۵ مارس ۲۰۱۱)؛ فیزیک‌دان ایرانی ارمنی‌تبار بود که به «مادر نجوم» و «بانوی اختر فیزیک ایران» ملقب شده است. زندگی. آلنوش طریان در ۹ نوامبر ۱۹۲۰ (۱۸ آبان ۱۲۹۹) در یک خانوادهٔ ارمنی در تهران متولد شد. پدر آلنوش، آرتو طریان در جلفای اصفهان و مادرش، وارتو طریان در تهران زاده شد. آرتو طریان دانش‌آموخته بازیگری و نمایش از مسکو و پایه‌گذار دومین مرکز آموزشی هنرهای دراماتیک و تئاتر در ایران بود. پدر طریان پاره‌هایی از شاهنامه را به زبان ارمنی بازگردانی کرده
از شاهنامه را به زبان ارمنی بازگردانی کرده بود. و مادرش در رشته ادبیات و هنر سخنوری در کشور سوئیس تحصیل کرده بود و نخستین زن ایرانی ارمنی بود که شعرهای فارسی را دکلمه کرد. آلنوش اما راه پدر و مادرش را در هنر پی نگرفت و به دنبال فیزیک رفت. او در خاطراتش گفته است: و پس از گذراندن دوره ابتدایی در مدرسه ارامنه و دوره متوسطه در دبیرستان انوشیروان دادگر، آلنوش طریان در شش سالگی وارد مدرسهٔ ارمنیان تهران شد و نه سال در آنجا تحصیل کرد. سپس، برای تکمیل تحصیلات دورهٔ متوسطه، به مدت دو سال نیز در مدرسهٔ انوشیروان
متوسطه، به مدت دو سال نیز در مدرسهٔ انوشیروان دادگر تحصیل کرد. وی در این مورد می‌گوید: برای ادامه تحصیل وارد دانشگاه تهران شد. خانم طریان در سال ۱۳۲۶ مدرک لیسانس خود را در رشته فیزیک از دانشکده علوم دانشگاه تهران گرفت و پس از مدتی اشتغال در همان دانشکده، (پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی وی مدتی به عنوان مسئول آزمایشگاه‌های فیزیک فعالیت کرد.) وی به زبان‌های فارسی، ارمنی و فرانسوی تسلط داشته و با ترکی و انگلیسی آشنایی داشت. پس از تلاش بی‌نتیجه برای متقاعد کردن استادش، محمود حسابی، برای کمک به اعزام وی به خارج
استادش، محمود حسابی، برای کمک به اعزام وی به خارج از کشور، در تابستان ۱۹۴۹ (۱۳۲۸) به تشویق پدر و با هزینه شخصی خود برای ادامه تحصیل به بخش فیزیک اتمسفر دانشگاه پاریس رفت. وی در مورد خاطرات دوران تحصیلش در دانشگاه پاریس چنین می‌گوید: وی در سال ۱۳۳۷ (۱۹۵۶) مدرک دکترای خود را از دانشگاه سوربن کسب کرد (خانم طریان دانشنامه دکترای دولتی خود را از دانشکده علوم دانشگاه سوربن فرانسه در سال ۱۳۳۵ (۱۹۵۶) اخذ کرد) (او بعد از فارغ‌التحصیلی در رشته دکترای فیزیک از دانشگاه سوربن پاریس، به ایران بازگشت) (و برای خدمت به
سوربن پاریس، به ایران بازگشت) (و برای خدمت به کشور، پیشنهاد کرسی استادی دانشگاه سوربن را رد کرد و به ایران بازگشت) (بانو آلنوش با اتمام تحصیلات خویش در رشتهٔ فیزیک و دریافت درجه دکتری در این رشته، در حالیکه امکان ماندن و فعالیت در فرانسه برای وی مهیا بود ترجیح داد تا از تخصص خویش در ایران استفاده نماید.) و پس از بازگشت به ایران، در دانشگاه تهران تدریس کرد (و با سمت دانشیار فیزیک رشته ترمودینامیک در گروه فیزیک مشغول به کار شد.) و در سال ۱۳۴۳ در همین دانشگاه به درجه استادی رسید. (به عنوان اولین استاد زن، در
به درجه استادی رسید. (به عنوان اولین استاد زن، در مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران مشغول به کار شد). استاد طریان بلافاصله پس از بازگشت به ایران از سوی دانشگاه تهران دعوت به همکاری و تدریس شد. او ابتدا، در سمت دانشیار فیزیک، واحد ترمودینامیک را تدریس می‌کرد اما بعد به منزلهٔ استاد واحد فیزیک ستارگان، که پس از ورود دوبارهٔ ایشان به دانشگاه افتتاح شده بود، تدریس کرد. وی در این مورد می‌گوید: در سال ۱۳۳۸ دولت فدرال آلمان غربی بورس مطالعه رصد خانه فیزیک خورشیدی را در اختیار دانشگاه تهران قرار داد و طریان برای این
در اختیار دانشگاه تهران قرار داد و طریان برای این بورس انتخاب شد و از فروردین سال ۱۳۴۰ به مدت ۴ ماه به آلمان رفت و بعد از انجام مطالعات به ایران بازگشت. وی نخستین کسی بود که در رصدخانه دانشگاه تهران فیزیک ستاره تدریس کرد. علاقه او به علم و دانش سبب شد وصیت نامه‌ای تنظیم کند و منزل مسکونی خود را بعد از مرگ به ارامنه جلفا و دانشجویانی که محل اسکان مناسبی ندارند ببخشد. او تا سالهای اولیه انقلاب مشغول فعالیت بود. آلنوش طریان در دوره خدمت علمی خود به ریاست گروه تحقیقات خورشیدی مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران رسید
تحقیقات خورشیدی مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران رسید و نقشی مهم در تأسیس و ادامه کار رصدخانه فیزیک خورشیدی ایفا کرد. در خرداد ۱۳۴۳ طریان به مقام استادی ارتقا پیدا کرد این فیزیکدان ایرانی برای نخستین بار موضوعات فیزیک خورشیدی و اخترفیزیک را در دانشگاه تهران تدریس کرد. وی نخستین فیزیکدان زنی بود که در یکی از دانشگاه‌های ایران به این مقام علمی دست می‌یافت (و بدین ترتیب او اولین فیزیکدان زن در ایران است که به مقام استادی دست پیدا کرده). وی در سال ۱۳۴۵ به عنوان عضوی از کمیته ژئو فیزیک دانشگاه تهران انتخاب شد و در
از کمیته ژئو فیزیک دانشگاه تهران انتخاب شد و در سال ۴۸ رسماً به ریاست گروه تحقیقات فیزیک خورشیدی مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران منصوب شد و در رصدخانه فیزیک خورشیدی که خود در بنیانگذاری آن نقش عمده ای داشت، فعالیت خود را آغاز کرد. طریان اولین کسی بود که در ایران درس فیزیک ستاره‌ها را تدریس می‌کرد. طریان پس از ۳۲ سال خدمت صادقانه به کشورش و پرورش استادانی ارزشمند در ۱۵ شهریور ۱۳۵۸ به درخواست خود بازنشسته شد.). محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت در مراسمی در تاریخ ۲۶ تیر ۱۳۸۵ از وی تقدیر کرد. این مراسم به مناسبت
۲۶ تیر ۱۳۸۵ از وی تقدیر کرد. این مراسم به مناسبت سالروز ولادت فاطمه زهرا و بزرگداشت مقام زن از زنان نمونه برگزار شده بود. او همچنین از سوی برنامه فرزانگان که به سفارش شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی ایران تهیه شده بود به عنوان چهره ماندگار در عرصه علمی معرفی شد و در فیلم مستندی زندگی و فعالیت‌های علمی وی بازگو شد. در سال ۱۳۸۲ فیلمی مستند از زندگی آلنوش طریان ساخته شد که «سوی خورشید» نام داشت. این فیلم مستند یکی از قسمت‌های برنامه فرزانگان ایران بود که به سفارش شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی تهیه شد. روزنامه
شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی تهیه شد. روزنامه ابتکار در سال ۸۲ از زندگی طریان فیلمی با عنوان «سوی خورشید» ساخته و در آن زندگی این نخستین بانوی استاد کرسی فیزیک ستاره در دانشگاه تهران به تصویر کشیده شد. مطالب تکمیلی. پس از بازگشت به ایران در کنار تدریس، مشغول فعالیت علمی شد و تحقیقات خویش را در زمینهٔ فیزیک خورشیدی متمرکز کرد در فاصله سال‌های ۱۳۴۳ و ۱۳۴۴ (۶۵–۱۹۶۴) وی در رصدخانهٔ تازه تأسیس مؤسسهٔ ژئوفیزیک دانشگاه تهران فعالیت داشت. عکس‌هایی که او در این دوره از خورشید تهیه کرد، از سوی مجامع علمی خارجی مورد
از خورشید تهیه کرد، از سوی مجامع علمی خارجی مورد تقدیر قرار گرفتند. آلنوش طریان نخستین بانوی استاد فیزیک ایران، بعد از بنیانگذاری نخستین رصدخانه و تلسکوپ خورشیدی تاریخ نجوم ایران، و ۳۰ سال تدریس در دانشگاه آلنوش طریان، فیزیکدان ایرانی و استاد بازنشسته نجوم دانشگاه تهران و از پایه‌گذاران اخترفیزیک ایران. به خاطر نقشی که در پیشبرد رشته اخترشناسی در این کشور ایفا کرده بود به «مادر نجوم ایران» شهرت داشت طریان پایه‌گذار نخستین رصدخانه فیزیک خورشیدی و نخستین تلسکوپ خورشیدی ایران و ارائه درسهای فیزیک خورشیدی و
خورشیدی ایران و ارائه درسهای فیزیک خورشیدی و اخترفیزیک برای نخستین بار در کشور بود. آلنوش طریان یکی از بزرگ‌ترین استادان فیزیک ایران است. یکی از شاگردان محمود حسابی و نخستین کسی که درس فیزیک ستاره‌ها را تدریس کرد. بنیانگذاری نخستین رصدخانه و تلسکوپ خورشیدی تاریخ نجوم ایران، از کارهای ماندگار آلنوش طریان است و باعث شد به او لقب «مادر نجوم» داده شود. آلنوش تریان از سال ۱۳۳۶ (۱۹۵۷) در گروه فیزیک دانشکده علوم دانشگاه تدریس می‌کرد. و موفق به کسب مقام استادی دانشکده علوم دانشگاه تهران را کسب کرده است. و اولین
علوم دانشگاه تهران را کسب کرده است. و اولین استاد زن دانشگاه تهران محسوب می‌گردد. سال‌های پایانی عمر و درگذشت. آلنوش طریان کتابخانه شخصی خود را به کتابخانه ملی ایران اهدا و خانه شخصی خود را به نفع دانشجویان ارمنی وقف کرده است. وی سال‌های پایانی عمر خود را در خانه سالمندان توحید گذراند. در پاییز ۱۳۸۹ مراسم جشن نودمین سالروز تولد آلنوش طریان، در محل ورزشگاه آرارات تهران و به همت انجمن بانوان ارامنه ایران و مؤسسه ترجمه و تحقیق هور برگزار شد. آلنوش طریان در روز شنبه ۵ مارس ۲۰۱۱ (۱۴ اسفند ۱۳۸۹) در سن ۹۰ سالگی
شنبه ۵ مارس ۲۰۱۱ (۱۴ اسفند ۱۳۸۹) در سن ۹۰ سالگی در خانه سالمندان توحید تهران درگذشت. روز دوشنبه، ۱۶ اسفند ۱۳۸۹ (۷ مارس)، مراسم ترحیم آلنوش طریان، در کلیسای مریم مقدس تهران برگزار و پیکر وی از این محل تشییع و در گورستان ارامنه تهران به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. او در سال‌های جوانی به مردی علاقه‌مند بوده است، اما مرگ او سبب شد تا طریان تصمیم بگیرد برای همیشه مجرد باقی بماند. او هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت اما منزلش را در جلفای نو اصفهان وقف دانشجویانی کرد که محل اسکان مناسبی ندارند. جوایز و افتخارات.
کرد که محل اسکان مناسبی ندارند. جوایز و افتخارات. https://web.archive.org/web/20181016130019/http://www.paymanonline.com/article.aspx?id=002E8A66-5BE0-4862-A66B-859B76CEF214 لوح‌های تقدیر اهدا شده به استاد طریان عبارتند از: گرامیداشت. به مناسبت ماه مارس، عکس‌های او بر دیوارهای قطارهای مترو تهران در سال ۲۰۲۴ قرار گرفت. فعالیت ها و خدمات. مهم‌ترین خدمات علمی طریان عبارتند از: وی همچنین تحقیقات علمی دربارهٔ انرژی خورشید دارد و معتقد است در ایران که ۲۴۱ روز از سال به‌طور کامل از انرژی خورشید برخوردار هستیم
از سال به‌طور کامل از انرژی خورشید برخوردار هستیم می‌توان از این منبع استفاده بسیاری کرد. وی بارها در کنفرانس‌ها و مجامع علی خارج از کشور شرکت کرد. وی همچنین در کنفرانس‌های بین‌المللی از جمله کنفرانس سال ۱۳۴۰ (۱۹۶۱) دانشگاه برکلی کالیفرنیا، در سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵) در یک دوره پژوهش علمی در آلمان و در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰) در انگلستان شرکت کرد.
انرژی با تبدیل انرژی باد به نوعی مفید از انرژی مانند انرژی الکتریکی (با استفاده از توربین‌های بادی)، انرژی مکانیکی (مثلاً در آسیاب‌های بادی یا پمپ‌های بادی) یا پیش‌رانش قایق‌ها و کشتی‌ها (مثلاً در قایق‌های بادبانی) است. در آسیاب‌های بادی از انرژی باد مستقیماً برای خرد کردن دانه‌ها یا پمپ کردن آب استفاده می‌شود. در پایان سال ۲۰۱۰، میزان ظرفیت نامی تولید برق بادی در سراسر جهان برابر ۱۹۷ گیگاوات بود. امروزه توان بادی در دنیا ظرفیت تولید سالانه ۴۳۰ تراوات ساعت انرژی الکتریکی را دارد که این میزان، ۲٫۵٪ مصرف برق
الکتریکی را دارد که این میزان، ۲٫۵٪ مصرف برق دنیاست. در ۵ سال گذشته، رشد متوسط سالانه در توان بادی دنیا ۲۷٫۶٪ بوده و انتظار می‌رود که سهم باد در تولید انرژی الکتریکی دنیا تا سال ۲۰۱۳ به ۳٫۳۵٪ و تا سال ۲۰۱۸ به ۸٪ برسد. نخستین استفاده از انرژی باد توسط ایرانیان باستان برای آبیاری مزارع بود. آن‌ها از توان باد برای به حرکت درآوردن چرخ‌هایی استفاده می‌کردند تا آب را به سطح زمین و مزارعشان بیاورند. آز آنجایی که منابع فسیلی مانند نفت و گاز تجدید ناپذیر بوده و روزی به پایان می‌رسند، باد به عنوان یک منبع انرژی پاک
به پایان می‌رسند، باد به عنوان یک منبع انرژی پاک محسوب شده و هزینه تولید برق به وسیلهٔ آن کمتر از تولید برق با استفاده از سوخت‌های فسیلی است و همچنین آلودگی و گاز گلخانه ای کمتری تولید می‌کند. معایبی هم برای این نوع انرژی ذکر شده‌است. جلوه بد و همچنین صدای بلند که برای حیوانات و به‌خصوص پرندگان آزار دهنده است، از معایب انرژی بادی می‌باشد. نیروگاه‌های بادی به دلیل متغیر بودن وزش باد به صورت مداوم قادر به تولید برق نیستند. برای استفاده از انرژی بادی و تولید برق، از توربین استفاده می‌شود. توربین سه پره ای
برق، از توربین استفاده می‌شود. توربین سه پره ای مرسوم‌ترین توربین بادی می‌باشد. بسیار از کشورها به این انرژی روی آورده‌اند. کشور چین رتبه نخست استفاده از انرژی باد و تبدیل آن به برق را در اختیار دارد. کشورهای دانمارک با ۲۱٪، پرتغال با ۱۸٪، اسپانیا با ۱۶٪، ایرلند با ۱۴٪ و آلمان با ۹٪ از نظر درصد تولید برق بادی از کل تولید انرژی الکتریکی در جایگاه‌های نخست قرار دارند. در سال ۲۰۱۱، ۸۳ کشور در دنیا از توان بادی برای تولید برق استفاده کرده‌اند. انرژی بادی در مقادیر زیاد در مزارع بادی تولید و به شبکه الکتریکی
زیاد در مزارع بادی تولید و به شبکه الکتریکی متصل می‌شود. از توربین‌ها در تعداد کم معمولاً فقط برای تأمین برق در مناطق دور افتاده استفاده می‌شود. باد یکی از شاخصه‌های اصلی انرژی خورشیدی و هوای متحرک است که از تابش خورشید که از خارج به اتمسفر می‌رسد به انرژی بادی تبدیل می‌شود. اما از جمله دلایل تمایل کشورها برای افزایش ظرفیت تولید برق بادی مزایای بسیار زیاد این روش تولید انرژی الکتریکی است، چراکه انرژی بادی تجدیدپذیر و پاک محسوب می‌شود و در همه جای دنیا وجود دارد، همچنین استفاده از آن در مقایسه با استفاده از
همچنین استفاده از آن در مقایسه با استفاده از انرژی سوخت‌های فسیلی، میزان کمتری گاز گلخانه‌ای منتشر می‌کند. تاریخچه. قدیمی‌ترین روش استفاده از انرژی باد، به ایران باستان بازمی‌گردد. برای نخستین بار، ایرانیان موفق شدند با استفاده از نیروی باد، دلو یا چرخ چاه را به گردش درآورده و از چاه‌های آب خود، آب را به سطح مزارع برسانند. احتمالاً نخستین ماشین بادی توسط ایرانیان باستان ساخته شده‌است و یونانیان برای خرد کردن دانه‌ها و مصریها، رومی‌ها و چینی‌ها برای قایقرانی و آبیاری از انرژی باد استفاده کرده‌اند. در قرن ۱۳
و آبیاری از انرژی باد استفاده کرده‌اند. در قرن ۱۳ این فناوری توسط سربازان صلیبی به اروپا برده شد و هلندی‌ها فعالیت زیادی در توسعه دستگاه‌های بادی داشتند، به‌طوری‌که در اواسط قرن نوزدهم در حدود ۹ هزار ماشین بادی به منظورهای گوناگون مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. در زمان انقلاب صنعتی در اروپا استفاده از ماشین‌های بادی رو به کاهش گذاشت. استفاده از انرژی باد در ایالات متحده از سال ۱۸۵۴ شروع شد. از این ماشین‌ها بیشتر برای بالا کشیدن آب از چاه‌های آب و بعدها برای تولید الکتریسیته استفاده شد. بزرگترین ماشین بادی
تولید الکتریسیته استفاده شد. بزرگترین ماشین بادی در زمان جنگ جهانی دوم توسط آمریکائی‌ها ساخته شد. در شوروی سابق در سال ۱۹۳۱ ماشینی بادی با محور افقی بکار انداختند که انتظار می‌رفت ۱۰۰ کیلو وات برق به شبکه بدهد. ارتفاع برج ۲۳ متر و قطر پره‌ها ۳۰٫۵ متر بود. انرژی باد. منشأ باد یک موضوع پیچیده‌است. از آنجاییکه زمین به‌طور نامساوی به وسیله نور خورشید گرم می‌شود بنابراین در قطب‌ها انرژی گرمایی کمتری نسبت به مناطق استوایی وجود دارد همچنین در خشکی‌ها تغییرات دما با سرعت بیشتری انجام می‌پذیرد و بنابراین خشکی‌ها
با سرعت بیشتری انجام می‌پذیرد و بنابراین خشکی‌ها زمین نسبت به دریاها زودتر گرم و زودتر سرد می‌شوند. این تفاوت دمای جهانی موجب به وجود آمدن یک سیستم جهانی تبادل حرارتی خواهد شد که از سطح زمین تا هوا کره، که مانند یک سقف مصنوعی عمل می‌کند، ادامه دارد. بیشتر انرژی که در حرکت باد وجود دارد را می‌توان در سطوح بالای جو پیدا کرد جایی که سرعت مداوم باد به بیش از ۱۶۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد و سرانجام باد انرژی خود را در اثر اصطکاک با سطح زمین و جو از دست می‌دهد. یک برآورد کلی این‌گونه می‌گوید که ۷۲ تراوات (TW) انرژی
کلی این‌گونه می‌گوید که ۷۲ تراوات (TW) انرژی باد بر روی زمین وجود دارد که پتانسیل تبدیل به انرژی الکتریکی را دارد و این مقدار قابل افزایش نیز هست. مزایای انرژی بادی. از آنجایی که انرژی باد در زمستان (که در این فصل بهره‌وری انرژی خورشیدی کمتر است) با توجه به وزش باد بیشتر می‌باشد و همین وزش شدید باعث می‌شود که الکتریسیته بیشتری تولید گردد، بنابراین استفاده از انرژی باد در زمستان بسیار به صرفه است. انرژی باد آلودگی ایجاد نمی‌کند و جزء انرژی‌های تجدید پذیر می‌باشد و هزینه این انرژی به مراتب کمتر از هزینه
می‌باشد و هزینه این انرژی به مراتب کمتر از هزینه الکتریسیته تولید شده توسط زغال سنگ و شکافت هسته‌ای می‌باشد. مضرات انرژی بادی. یکی از مسائل مهم در ناکارآمدی انرژی باد مسئله زیست‌محیطی می‌باشد، با توجه به اینکه این مولدهای برق دارای ظاهر ناخوشایند و نسبت به دیگر انرژی‌های پاک دارای سر و صدای بالای هستند زندگی حیوانات را تحت تأثیر قرار می‌دهند و ظاهر محیط زیست را خراب می‌کنند. توان پتانسیل توربین. انرژی موجود در باد را می‌توان با عبور آن از داخل پره‌های و سپس انتقال گشتاور پره‌ها به روتور یک ژنراتور استخراج
انتقال گشتاور پره‌ها به روتور یک ژنراتور استخراج کرد. در این حالت میزان توان تبدیلی با تراکم باد، مساحت ناحیه جاروب شده توسط پره و مکعب سرعت باد بستگی دارد. به این ترتیب میزان توان قابل تبدیل در باد را می‌توان به این ترتیب به دست آورد:: formula_1 که در این فرمول P توان تبدیلی به وات، α ضریب بهره‌وری (که به طراحی توربین وابسته‌است)، ρ تراکم باد بر حسب کیلوگرم بر مترمکعب، r شعاع پره‌های توربین برحسب متر و v سرعت باد برحسب متر بر ثانیه‌است. زمانی که توربین انرژی باد را می‌گیرد سرعت باد کم خواهد شد که این خود
باد را می‌گیرد سرعت باد کم خواهد شد که این خود باعث جدا شدن باد می‌شود. آلبرت بتز (Albert Betz) فیزیکدان آلمانی در ۱۹۱۹ اثبات کرد که یک توربین حداکثر می‌تواند ۵۹ درصد از انرژی بادی را که در مسیر آن می‌وزد را استخراج کند و به این ترتیب α در معادله بالا هرگز بیشتر از ۰٫۵۹ نخواهد شد. از ترکیب این قانون با معادله بالا می‌توان این‌گونه نتیجه گرفت: توزیع سرعت باد. میزان باد دائماً تغییر می‌کند میزان متوسط مشخص شده برای یک منطقه خاص صرفاً نمی‌تواند میزان تولید توربین بادی نصب شده در آن منطقه را مشخص کند. برای