payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به عنوان خواننده، ریچی سمبورا به عنوان گیتاریست، دیوید برایان به عنوان نوازنده کیبورد، الک جان ساچ به عنوان بیسیست و تیکو تورس به عنوان نوازنده درام تشکیل شد. الک جان ساچ در سال ۱۹۹۴ و ریچی سمبورا در ۲۰۱۳ گروه را ترک نمودند. پس از دو آلبوم نیمه موفق در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ گروه با انتشار دو آلبوم Slippery When Wet در سال ۱۹۸۶ و نیوجرسی در سال ۱۹۸۸ به موفقیت بزرگی دست یافت به طوری که این دو آلبوم در مجموع فقط در ایالات متحده ۱۹ میلیون نسخه فروش کرد و گروه را به یک گروه فوق ستاره راک تبدیل نمود. این گروه به
به یک گروه فوق ستاره راک تبدیل نمود. این گروه به فعالیت خود در دهه ۹۰ ادامه داد و آلبوم موفق Keep the Faith را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد که موفق به دریافت گواهی‌نامه فروش موسیقی ضبط شده شد. جوایز. گروه بون جووی در مجموع ۶۵ بار نامزد و ۲۵ بار برندهٔ جوایز مختلف شده‌است. این گروه در سال ۲۰۰۷ موفق به دریافت جایزه گرمی برای اجرای آهنگ Who Says You Can't Go Home به سبک کانتری به همراه جنیفر ندلز شد. گروه همچنین دو بار برندهٔ جایزه موسیقی آمریکا و یک بار برنده جایزه بریت در سال ۱۹۹۶ شده‌است. بون جووی همچنین برای
بریت در سال ۱۹۹۶ شده‌است. بون جووی همچنین برای آهنگ‌های Crush ، Bounce و Lost Highway نامزد دریافت جایزه گرمی شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
حراج کریستی خاورمیانه سالانه دو بار توسط خانه حراج کریستی در دبی برگزار شده و عمدتا آثاری از هنر معاصر کشورهای خاورمیانه در آن عرضه می‌شود. هنرمندان ایرانی در دوره‌های مختلفی از این حراج رکورد دار بوده‌اند.فرهاد مشیری، کوروش شیشه‌گران، منیر شاهرودی فرمانفرمائیان، شیرین نشاط، سهراب اسکندری کلهر، فرامرز پیلارام، رضا درخشانی، صداقت جباری، رکنی حائری‌زاده، صادق تبریزی،عذرا عقیقی ، گلناز فتحی ، پرویز تناولی و مسعود عربشاهی برخی از هنرمندانی بودند که آثارشان در این حراجی عرضه شده‌است. موفقیت هنرمندان ایرانی سبب
حراجی عرضه شده‌است. موفقیت هنرمندان ایرانی سبب شده‌است که این موسسه آثار ایرانیان را در اروپا نیز عرضه کند.
شهر خاموش آلبومی بی‌کلام با آهنگسازی کیهان کلهر، موسیقی‌دان ایرانی، و بروکلین رایدر، کوارتت زهی آمریکایی است. این آلبوم در ژانر موسیقی کلاسیک و خاورمیانه‌ای در ۲۲ مرداد ۱۳۸۷ (۱۲ اوت ۲۰۰۸) به وسیلهٔ انتشارات موسیقی ورلد ویلج میوزیک در سطح بین‌المللی، و به وسیلهٔ انتشارات آوای خورشید در سطح ایران منتشر شد. این آلبوم از ۴ قطعه که در مجموع ۵۳ دقیقه هستند، تشکیل شده است که قطعهٔ تقریباً ۳۰ دقیقه‌ایِ «شهر خاموش» به عنوان هستهٔ اصلی آلبوم شناخته می‌شود. ایدهٔ ابتدایی این مجموعه از سفارش دانشگاه هاروارد برای
ابتدایی این مجموعه از سفارش دانشگاه هاروارد برای سازبندی و اجرای کوارتت زهی شکل گرفت و توسط کلهر و رایدر تصمیم بر اجرا و انتشار قطعات، تحت عنوان یک مجموعه به نام "شهر خاموش" گرفته شد. این آلبوم در مجموع دیدگاه‌های مثبتی از جانب منتقدان دریافت کرد. کریستف رضاعی این آلبوم را تجربه‌ای موفق در زمینهٔ پیوند موسیقی شرقی و غربی خواند. "نیویورک تایمز" این مجموعه را «عبور کرده از منشور موسیقی خاورمیانه» دانسته و آل‌میوزیک ترکیب نوای کوارتت‌نوازی بروکلین رایدر با پیچیدگی ملودی کلهر را مسحورکننده خوانده است. "شهر
پیچیدگی ملودی کلهر را مسحورکننده خوانده است. "شهر خاموش" در جدول بهترین آلبوم‌های کلاسیک متقاطع "بیلبورد" به جایگاه هجدهم دست یافت و مجلهٔ موسیقی "سانگ‌لاینز" این مجموعه را به عنوان بهترین آلبوم بی‌کلام سال ۲۰۰۸ میلادی معرفی کرد. این آلبوم بارها به صورت زنده در شهرهای اروپا و آمریکا مثل لندن، نیویورک، ویرجینیا، شیکاگو و مینیاپولیس به اجرا درآمده است که در اجراها یو-یو ما، نوازندهٔ ویولنسل چینی-آمریکایی نیز حضور داشته است. ایده و شکل‌گیری. پیشینه و ایده. کیهان کلهر جرقهٔ شکل‌گیری این آلبوم را سفارش دانشگاه
کلهر جرقهٔ شکل‌گیری این آلبوم را سفارش دانشگاه هاروارد برای ترکیب کوارتت زهی و بررسی شکل‌بندی و اجرای آن دانسته که نهایتاً منجر به خلق قطعهٔ «شهر خاموش» شد. وی در این‌باره اینگونه توضیح می‌دهد: کلهر و بروکلین رایدر ابتدا زیر عنوان پروژه راه ابریشم یکدیگر را ملاقات کردند و سپس تصمیم بر ایجاد آلبومی گرفتند که در آن پیچیدگی‌های موسیقی سنتی ایرانی با ساده‌گرایی (مینیمالیسم) مدرن تلفیق شده باشد. شکل‌گیری قطعات. نیکولاس کوردز — نوازندهٔ ویولای آلبوم — در مصاحبه با "نیویورک تایمز" آغاز قطعهٔ «شهر خاموش» را بر
با "نیویورک تایمز" آغاز قطعهٔ «شهر خاموش» را بر پایهٔ بداهه‌نوازی دانسته و گفته است که در سفر سال ۲۰۰۴ خود به همراه کالین جاکوبسون به ایران، تحت آموزش بداهه‌نوازی قرار گرفتند. وی موفقیت گروه در همسان ساختن نوای کوارتت با اسلوب‌های موسیقی خاورمیانه را به دلیل تبحر کلهر در گروه‌نوازی موسیقی‌های میان فرهنگی دانسته است. تمام قطعات آلبوم در ژانویه ۲۰۰۷، در استودیو ضبط نوپ، واقع در ریور اج، نیوجرسی ضبط شده‌اند. موسیقی. ژانر اصلی این آلبوم موسیقی کلاسیک بین‌المللی‌ست که در کنار آن موسیقی خاورمیانه، سنتی ایرانی،
که در کنار آن موسیقی خاورمیانه، سنتی ایرانی، کردی و موسیقی محلی خراسانی نیز به کار رفته‌اند. قطعهٔ نخست که آلبوم که نام آلبوم نیز از آن گرفته به یاد قربانیان شهر حلبچه که مورد حملهٔ شیمیایی رژیم وقت عراق قرار گرفته بود اجرا شده و نام آن نیز اشاره به همین رخداد دارد. کلهر دلیل این امر را عدم توجه کافی در زمان رخداد این فاجعه عنوان کرده است. این قطعه توسط کیهان کلهر آهنگسازی شده است که بیش ۳۰ دقیقه اثر را در بر می‌گیرد. قطعهٔ شماره دو آلبوم یعنی «ترقه» پیشتر در آلبوم "شب، سکوت، کویر" نیز اجرا شده بود و در
در آلبوم "شب، سکوت، کویر" نیز اجرا شده بود و در این آلبوم سه‌تار و کوارتت زهی نیز به آن اضافه شدند. این قطعه توسط کیهان کلهر آهنگسازی شده است. قطعهٔ «پرواز» برگرفته از یک ملودی محلی شمال خراسان است و در آن از تم موسیقی کردی نیز استفاده شده است؛ سنتورنوازی و اجرای تمبک این قطعهٔ بر عهده سیامک آقایی بوده است؛ این قطعهٔ در آغاز به صورت مکاشفه شکل گرفته و سپس توسط کلهر تصمیم بر این شد که در این مجموعه قرار بگیرد. نام قطعهٔ چهارم و آخر آلبوم، «محبوبم! مگذار من دلسرد شوم»، از شعر یک نویسنده ترک سده ۱۶ میلادی از
شوم»، از شعر یک نویسنده ترک سده ۱۶ میلادی از روی منظومه "لیلی و مجنون" دربارهٔ عاشقان بی‌طالع اخذ شده است. این قطعهٔ مهیج آمیزه‌ای از موسیقی قرون وسطایی ایتالیایی است که از منشور موسیقی خاورمیانه عبور کرده است و توسط کالین جاکوبسون تنظیم شده است. انتشار. "شهر خاموش" در ۲۲ مرداد ۱۳۸۷ توسط انتشارات ورلد ویلیج میوزیک در سطح بین‌المللی منتشر شد. فروش این آلبوم هم به طریق فروش فیزیکی و هم از طریق آی‌تونز صورت گرفت. در سطح ایران انتشارات آوای آفتاب اقدام به انتشار این آلبوم کرد. در این آلبوم جای دو قطعهٔ «ترقه»
این آلبوم کرد. در این آلبوم جای دو قطعهٔ «ترقه» و «شهر خاموش» در این نسخه با هم تغییر یافته‌اند و مدت زمان آن ۳ ثانیه از نسخه بین‌المللی کوتاه‌تر است. بازخوردها. کلهر دربارهٔ تفاوت "شهر خاموش" با آثار مشابه چنین می‌گوید: کریستف رضاعی، موسیقی‌دان ایرانی‌–فرانسوی در تحلیلی در ماهنامهٔ "نسیم هراز" از نحوهٔ نگاه کلهر به تلفیق موسیقی غربی و شرقی تمجید کرده و بداهه‌نوازی‌های به کار رفته در این مجموعه را جزء اصالت‌های موسیقی ایرانی دانسته است. وی قطعات این آلبوم را بهم پیوسته دانسته و تلفیق فرهنگ و موسیقی‌های
را بهم پیوسته دانسته و تلفیق فرهنگ و موسیقی‌های متفاوت در این آلبوم را باعث شکوفایی و نمایان شدن اصالت‌ها می‌خواند. عزت‌الله الوندی، نویسنده و شاعر، "شهر خاموش" را یک کرشندو (افزودن ذره ذرهٔ شدت صدا) مدرن می‌خواند که با سکوت آغاز می‌شود سپس پچ‌پچ و در آخر با همهمه سازها اوج می‌گیرد. وی از این آلبوم به عنوان موسیقی تاریک، مبهم و رازآلود و همچنین آبستن اتفاقی تلخ یاد می‌کند که حاصل برداشت گروه ایرانی و آمریکایی اجراکننده از نشانه‌های نوشته شده و پیاده‌سازی آنها بر روی ساز است. او همچنین قطعهٔ شهر خاموش را
آنها بر روی ساز است. او همچنین قطعهٔ شهر خاموش را روایتی ۲۹ دقیقه‌ای از یک فاجعه می‌خواند که فضای هول و هراس و همچنین فضایی غمبار را به خواننده القاء می‌کند. ویوین شویتزر از "نیویورک تایمز" بداهه‌نوازی را خاصیت جدانشدنی موسیقی اصیل ایرانی خوانده که گروه بروکلین رایدر نیز تمام توانایی‌هایش را برای تعامل با کلهر در این زمینه به کار بست. این روزنامه همچنین قطعهٔ آخر آلبوم یعنی «محبوب من، نگذار دلسرد شوم» ("در انتظار باران") را قطعهٔ ای جذاب برگرفته از یک ملودی قرن ۱۴ ایتالیا دانسته که نشان‌دهنده عبور این
قرن ۱۴ ایتالیا دانسته که نشان‌دهنده عبور این آلبوم از منشور موسیقی خاورمیانه دانسته است. شویتزر قسمت کمانچه‌نوازی قطعهٔ «شهر خاموش» را به ماتم و زاری کودکان تشبیه کرده و این قطعهٔ را همچون زمزمه‌ای در یک مخروبه پر گرد و خاک می‌خواند که ویرانه‌های بمباران را تداعی می‌کند. پت سالیوان از آل‌میوزیک این آلبوم را مجموعه‌ای تکان‌دهنده و خاطره‌انگیز متشکل از حکایت فولکلور ایرانی و همچنین مرثیه‌ای برای شهر کردنشین حلبچه که توسط صدام حسین ویران گشت دانسته است. سالیوان ترکیب نوای کوارتت‌نوازی بروکلین رایدر با پیچیدگی
ترکیب نوای کوارتت‌نوازی بروکلین رایدر با پیچیدگی ملودی کلهر را مسحورکننده خوانده است. "پیچفورک مدیا" به "شهر خاموش" امتیاز ۷٫۶/۱۰ داد و آن را اثری با کیفیت مطلوب توصیف کرده که جریان فرهنگی جاری در آن که به دلیل همکاری هنرمندانی از ملل مختلف شکل گرفته است آن را به یک اثر لذت‌بخش برای شنونده تبدیل می‌کند. آلبوم "شهر خاموش" در بخش بهترین آلبوم‌های کلاسیک متقاطع جدول موسیقی "بیلبورد" در جایگاه هجدهم قرار گرفت. همچنین مجله موسیقی "سانگ‌لاینز" این مجموعه را به عنوان بهترین آلبوم بی‌کلام سال ۲۰۰۸ میلادی معرفی
عنوان بهترین آلبوم بی‌کلام سال ۲۰۰۸ میلادی معرفی کرد. اجراهای زنده. نخستین اجرای زنده "شهر خاموش" در کارنگی هال منهتن نیویورک و با حضور نوازندگان اصلی صورت گرفت. همچنین وی در اوت ۲۰۱۲، در مینیاپولیس ایالت مینه‌سوتا به همراه بروکلین رایدر به اجرای "شهر خاموش" پرداخته است. در ژوئیه ۲۰۱۳ کلهر و رایدر مجدداً به اجرای قطعاتی از این آلبوم در شهر نیویورک پرداختند. در ۲۵ فوریهٔ ۲۰۰۶، کلهر به همراه نوازندهٔ ویولنسل چینی–آمریکایی یو-یو ما، به اجرای اثر "شهر خاموش" در دانشگاه‌های شیکاگو، ویرجینیا و چند شهر دیگر
در دانشگاه‌های شیکاگو، ویرجینیا و چند شهر دیگر آمریکا پرداخت. در مارس ۲۰۱۱، گزیده‌ای از قطعهٔ «شهر خاموش» به همراه گروه پروژه راه ابریشم در دانشگاه هاروارد واقع در ماساچوست به اجرا درآمد. همچنین کلهر با اعضای پروژه، در دیویس، کالیفرنیا نیز به اجرای این مجموعه پرداخت. از ۷ تا ۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۱ کلهر به همراه رایدر به اجرای اثر شهر خاموش در جشنواره موسیقی ساحل لاگونا در شهرستان اورنج، کالیفرنیا پرداخته‌اند. در خارج از ایالات متحده، کلهر در تور اروپایی خود، که از آوریل ۲۰۱۳ از اتریش آغاز شده بود به همراه بروکلین
آوریل ۲۰۱۳ از اتریش آغاز شده بود به همراه بروکلین رایدر و گروهش به اجرای این مجموعه در نوریچ، شبکه سه رادیو بی‌بی‌سی و تالار باربیکن لندن پرداخت.
سید مهدی میرابوطالبی، معاون کل سازمان توسعه تجارت ایران از ۲ آذر ۱۳۹۲ است. او همچنین در آذر ۱۳۹۲ توسط محمد نهاوندیان رئیس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران به عنوان معاون امور بین الملل این اتاق منصوب شده بود. مسئولیت‌ها. وی سفیر ایران در فرانسه، از مهر ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰ و معاون سابق اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در امور بین الملل بوده است. پیش از آن، سفیر جمهوری اسلامی ایران در فرانسه، قائم مقام معاونت سیاسی استانداری خراسان، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل سابیر، مشاور فنی و مدیر هماهنگی سازمان گسترش و
سابیر، مشاور فنی و مدیر هماهنگی سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، کاردار جمهوری اسلامی ایران در پاریس، سفیر ایران در ترکمنستان و مدیر عامل منطقه پارس جنوبی بوده است.
پروانه شهریار یا پروانه مونارک با نام علمی نوعی پروانه است. این پروانه از خانواده فرچه‌پا است. پروانه شهریار هر ساله از کوه‌های راکی به مکزیک مهاجرت می‌کند. این پروانه حشره افتخاری ایالت تگزاس است. بیش از یکصدمیلیون عدد از این پروانه زمستان را روی درخت‌های کوهستان‌های سیرا مادره مکزیک در خواب سپری می‌کنند. برگ‌ها و شاخه‌های درخت‌ها مانند پتو این پروانه‌ها را که به هم چسبیده‌اند را گرم نگه می‌دارد. این پروانه‌ها طوری به صورت انبوه سطح این درخت‌ها را می‌پوشانند که از دور شبیه برگ خود درخت به نظر می‌رسند. با
که از دور شبیه برگ خود درخت به نظر می‌رسند. با گرم شدن هوا و رسیدن به دمای ۱۳ درجه میلیون‌ها عدد از این پروانه سفر خود را آغاز می‌کنند و طی این سفر در پی گل انحصاری خاصی به نام علف شیر برای تخم‌گذاری در آن هستند که فقط در بهار گل می‌دهد و زمان بیدار شدن و دمای هوا هم‌زمان با روییدن این گیاه است. پروانه‌های شهریار با داشتن عرض بالی برابر ۱۰ سانتیمتر از قابلیت زیادی برای پرواز در مسیرهای طولانی برخوردارند از این رو تنها گونه از پروانه‌ها هستند که مانند بسیاری از پرنده‌ها مهاجرت شمال به جنوب دارند. این
بسیاری از پرنده‌ها مهاجرت شمال به جنوب دارند. این پروانه‌ها سالانه از آمریکای شمالی راهی مکزیک شده و دوباره بازمی‌گردند. بسیاری از این پروانه‌های زیبا با طی مسیری بیش از ۴۵۰۰ کیلومتری از مکزیک به آمریکا و کانادا می‌کنند، اما از آنجایی که طول عمر آن‌ها تنها چند ماه است، تکمیل این سفر طولانی به چهار نسل از این پروانه‌های زیبا نیاز خواهد داشت. میلیون‌ها پروانه شهریار، در فصل مهاجرت خود با پرواز دسته‌جمعی در آسمان و نشستن دسته‌جمعی بر روی شاخه‌های درختان کهنسال، مناظر دیدنی را خلق می‌کنند.
حضور زنان در ورزشگاه‌های ایران در سال‌های پیش از انقلاب ۱۳۵۷ آزاد بود و زنان ایرانی می‌توانستند بازی‌های ملی و باشگاهی زنان و مردان را آزادانه تماشا کنند اما در سالهای بعد از انقلاب ۱۳۵۷ و در راستای سیاست‌های جمهوری اسلامی مبنی بر جداسازی زن و مرد و دیدگاه‌های مراجع تقلید شیعه در این باره محدود شد و تماشای مسابقات مردان در سالن یا ورزشگاه ممنوع شد. در سال‌های دهه‌های هفتاد و هشتاد این موضوع با درخواست زنان برای دیدن بازی‌های ورزشی مردان خصوصاً فوتبال (که محبوبترین ورزش ایران است) جدی‌تر شد و فشار
(که محبوبترین ورزش ایران است) جدی‌تر شد و فشار کنفدراسیون‌های ورزشی آسیایی و جهانی برای پایان دادن به این ممنوعیت ابعاد تازه‌تری به این موضوع داد. ممنوعیت تماشای بازی مردان در ورزشگاه‌ها برای زنان نوعی تبعیض جنسی شمرده می‌شود. با این حال تا کنون گزارش‌هایی مبنی بر حضور غیرمجاز دختران با لباس پسرانه در ورزشگاه‌ها منتشر شده‌است. همچون مردان که از تماشای ورزش زنان از نزدیک محروم‌اند، هواداران زن تیم‌های ورزشی نیز نمی‌توانند به تماشای تیم مردان محبوب خود بروند. جریان اعتراض به ممنوع بودن حضور زنان و دختران با
جریان اعتراض به ممنوع بودن حضور زنان و دختران با اعتراضات، خودسوزی و خودکشی همراه بوده‌است و جمهوری اسلامی با مقاومت چندساله بالاخره مجبور به پذیرفتن حضور زنان در ورزشگاه برای تماشای مسابقات مردان شد. یکی از افرادی که با خودسوزی اعتراض خود را به حکم دادگاه مبنی بر مجازات وی به جرم حضور در ورزشگاه پرداخت دختری به نام سحر خدایاری معروف به دختر آبی بود که نتوانست برای تماشای تیم استقلال به ورزشگاه راه پیدا کند و در روز ۱۱ شهریور سال ۱۳۹۸ اعتراض خود را نسبت به قوانین حکومتی با خودسوزی خود نشان داد. این حرکت
قوانین حکومتی با خودسوزی خود نشان داد. این حرکت اعتراضی با واکنش هنرمندان و سیاستمداران خارجی و ایرانی از جمله پروانه سلحشوری، فرهاد مجیدی، امیر قلعه نویی، وریا غفوری، علی کریمی، علی مطهری همراه بود و بسیاری از بازیکنان باشگاه استقلال تاسف و نگرانی خود را اعلام کردند. در سال‌های اخیر فعالان حقوق زنان خواستار آزاد شدن حضور زنان برای تماشای مسابقات ورزشی مردان شده‌اند. از آن جمله می‌توان به تلاش برای ورود به بازی فوتبال ایران آلمان در سال ۱۳۸۳ و همچنین کمپین «دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاه‌ها» با شعار «حق
«دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاه‌ها» با شعار «حق زن، نیمی از آزادی» (کمپین چهارشنبه سفید و روسری سفیدها) اشاره کرد. سرانجام با فرصت تعیین شده رئیس فیفا جانی اینفانتینو برای آزاد کردن ورود زنان به استادیوم، قوانین تغییر کرد و اعلام کرد از اکتبر ۲۰۱۹ قانون ممنوعیت ورود زنان به استادیوم را لغو خواهد کرد. پیش از این دولت عربستان نیز از ژانویه ۲۰۱۸ ورود بانوان به استادیوم را آزاد کرده بود. سرانجام در روز ۱۸ مهر ۱۳۹۸ برای اولین پس از انقلاب ۱۳۵۷، زنان ایرانی به صورت رسمی در دیدار تیم ملی مردان ایران و کامبوج در
رسمی در دیدار تیم ملی مردان ایران و کامبوج در مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ پس از خرید بلیط اینترنتی وارد ورزشگاه آزادی شدند و از نزدیک این مسابقه فوتبال را تماشا کردند. نخستین حضور. نخستین حضور زنان در ورزشگاه آزادی در سال ۱۳۷۷ و در جریان استقبال از بازیکنان تیم ملی که توانسته بودند به جام جهانی ۱۹۹۸ صعود کنند اتفاق افتاد. با وجود آنکه از زنان برای این حضور دعوت نشده بود اما آنان با حضور خود توانستند در ورزشگاه حاضر شوند. نخستین حضور زنان در هنگام یک بازی فوتبال در جریان بازی ایران و ایرلند در سال
بازی فوتبال در جریان بازی ایران و ایرلند در سال ۱۳۸۱ اتفاق افتاد که تعدد محدودی از زنان ایرلندی توانستند وارد ورزشگاه آزادی شوند. این امر با اعتراض فعالان جنبش زنان ایران مواجه شد چرا که معتقد بودند ممنوعیت حضور زنان فقط برای زنان ایرانی است. حضور زنان خارجی بعدها بارها و بارها در هنگامه برگزاری بازی‌های بین‌المللی تیم ملی ایران تکرار شد و زنان کره‌ای، ژاپنی، چینی و سوری توانستند وارد ورزشگاه آزادی بشوند اما حضور زنان ایرانی همچنان ممنوع است. نخستین حضور زنان ایرانی در ورزشگاه‌های ایران به بازی ایران و
زنان ایرانی در ورزشگاه‌های ایران به بازی ایران و بحرین در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ بازمی‌گردد. در این بازی که ایران به جام جهانی صعود کرد، علاوه بر زنان، سیدمحمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت ایران نیز از تماشاگران ویژه بود. فیلم آفساید، که دربارهٔ دخترانی است که برای ورود به ورزشگاه آزادی تلاش می‌کنند نیز در طول همین بازی فیلمبرداری شده‌است. بار دیگر با همبستگی زنان کره‌ای، چهار دختر ایرانی توانستند در سال ۱۳۷۸ وارد ورزشگاه آزادی شوند. تلاش‌ها جهت حضور بانوان در ورزشگاه‌ها. در آغاز سال ۱۳۸۵ محمود احمدی‌نژاد،
در ورزشگاه‌ها. در آغاز سال ۱۳۸۵ محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران با ارسال نامه‌ای به رئیس سازمان تربیت بدنی خواستار فراهم کردن امکانات حضور زنان در ورزشگاه‌ها شد. این نامه با اظهارنظرهای متفاوتی در میان مسئولان کشور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و خبرگزاری‌های خارجی همراه شد. و با مخالفت صریح گروهی از روحانیون در شهر قم نتوانست آن را به اجرا بگذارد و از تصمیم خود صرف نظر کرد. احمد خاتمی خطیب محافظه‌کار نماز جمعه تهران مهم‌ترین عامل مخالفت روحانیون با حضور زنان در ورزشگاه‌ها را اهمیت رعایت حجاب و عفاف
زنان در ورزشگاه‌ها را اهمیت رعایت حجاب و عفاف دانست و گفت نمی‌توان تضمینی بر رعایت آن در صورت حضور زنان در ورزشگاه‌ها برای تماشای مسابقات ورزشی داد. در شهریور ۱۳۸۷ خبرهایی مبنی بر این که زنان می‌توانند بازی‌های زیر نظر ای اف سی را تماشا کنند منتشر شد، اما به هفت دختری که برای دیدن بازی سایپا و بنیادکار به ورزشگاه آزادی رفته بودند اجازه ورود داده نشد. در زمان برگزاری بازی‌های باشگاهی و به ویژه لیگ برتر فوتبال ایران و لیگ قهرمانان آسیا زنان ایرانی به دفعات مختلف با تغییر چهره و ظاهر سعی در حضور در ورزشگاه‌ها
با تغییر چهره و ظاهر سعی در حضور در ورزشگاه‌ها داشتند، از جمله در فروردین ۱۳۹۲ که یک دختر با تغییر چهره وارد ورزشگاه آزادی شد و بازی استقلال و الهلال را تماشا کرد. در هفته هفدهم لیگ برتر فوتبال ایران ۱۳۹۶–۹۷، در مسابقه بین فولاد و پرسپولیس یک دختر اهوازی با نام «شبنم» با هدف لغو منع حضور بانوان در ورزشگاه‌ها خود را به‌شکل پسر درآورد و این مسابقه را از نزدیک تماشا کرد؛ او اعلام کرد تماشاگران مرد اطرافش رفتار خوبی داشتند و تمام مسائل را رعایت کردند. این تلاش‌ها همواره موفق نبوده‌اند و به عنوان مثال در جریان
همواره موفق نبوده‌اند و به عنوان مثال در جریان بازی استقلال و العین در خرداد ۱۳۹۶ یک دختر استقلالی که با ظاهر پسرانه وارد ورزشگاه شده بود توسط نیروی انتظامی دستگیر شد. در اثنای برگزاری فصل فوتبالی ۹۷–۹۸ لیگ برتر طرفداران تیم تراکتور تبریز درجهت حمایت از حضور زنان در استادیوم‌ها راس دقیقه ۲۴ مسابقه شعارهایی سر دادند و چندین بازی هم به‌صورت مبدل و مخفیانه وارد استادیوم سهند شده بودند. در خرداد ۱۳۹۷ و بعد از کش و قوس‌های فراوان زنان توانستند برای تماشای بازی‌های تیم ملی که در ورزشگاه آزادی پخش مستقیم می‌شدند
تیم ملی که در ورزشگاه آزادی پخش مستقیم می‌شدند وارد ورزشگاه شوند تا برای نخستین بار زنان ایرانی به شکل گسترده وارد ورزشگاه‌های فوتبال شوند. خودسوزی سحر خدایاری. در شهریور ۱۳۹۸ سحر خدایاری که در رسانه‌ها به دختر آبی مشهور شد، اسفند ۱۳۹۷ برای دیدن مسابقهٔ بین استقلال تهران و العین امارات به ورزشگاه رفته و بازداشت شده بود، در مقابل دادگاهی در تهران اقدام به خودسوزی کرد. به گفتهٔ یک منبع قضائی «این دختر که به دلیل پوشش غیرمناسب و درگیری با مأموران انتظامی بازداشت و پرونده‌ای برای او تشکیل شده بود، در مراحل
و پرونده‌ای برای او تشکیل شده بود، در مراحل پیگیری پرونده و هنگام خروج از دادگاه در اقدامی غیرمنتظره خودش را به آتش کشیده‌است». در پی این اتفاق تعدادی از فوتبالیست‌های ایرانی مانند مسعود شجاعی، وریا غفوری، خسرو حیدری، محمد تقوی، حنیف عمران‌زاده، میلاد میداوودی، میلاد زکی‌پور و فرشید اسماعیلی به این موضوع واکنش نشان دادند و به جلوگیری از ورود زنان به ورزشگاه‌ها انتقاد کردند. این دختر در روز ۱۸ شهریور ۱۳۹۸ بر اثر شدت سوختگی در گذشت. اولین حضور رسمی در استادیوم فوتبال. در روز پنج‌شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۸ عده‌ای از
فوتبال. در روز پنج‌شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۸ عده‌ای از بانوان ایرانی برای اولین بار، رسماً به عنوان تماشاگر زن فوتبال به استادیوم آزادی در تهران راه یافتند تا بازی ایران و کامبوج را از نزدیک تماشا کنند. این اولین مرتبه بود که زن‌های ایرانی نه با دعوت‌نامه یا با لباس مبدل و در نقش مرد، بلکه به عنوان زن فوتبال‌دوست بلیت خریدند و به تماشای بازی فوتبال رفتند. حضور زنان در این بازی در شرایطی ممکن شد که فدراسیون جهانی فوتبال تهدید کرده بود که در صورت ممانعت مجدد ایران از حضور زنان در ورزشگاه‌ها فوتبال ایران را محروم
از حضور زنان در ورزشگاه‌ها فوتبال ایران را محروم خواهد کرد. نظرسنجی‌ها. طبق نتایج نظرسنجی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) که در تاریخ ۲۱ شهریور سال ۱۳۹۶ در گستره ملی انجام گردید، ۶۱٫۱ درصد مردم ایران موافق حضور زنان در ورزشگاه‌ها هستند. حکم شرعی. در سال ۱۳۹۷، مرکز بررسی‌های استراتژیک در راستای اقدامی عملی برای حل این مسئله، پروژه‌ای را با عنوان «حضور زنان در ورزشگاه‌ها-پژوهش فقهی» به پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی سفارش داد. این پژوهش توسط جواد فخار طوسی انجام شد. نتیجهٔ به دست آمده از بخش اول پژوهش
انجام شد. نتیجهٔ به دست آمده از بخش اول پژوهش این است که با در نظر گرفتن ذات موضوع (یعنی حضور زنان در ورزشگاه‌ها)، بدون توجه به عناوین جانبی، حکم اولی شرعی این مسئله، مباح بودن و مجاز دانسته‌شدن است؛ لذا بانوان می‌توانند در ورزشگاه‌ها به عنوان تماشاگر و درکنار مردان حاضر باشند. در فصل دوم بخش دوم پژوهش نیز نشان داده می‌شود که عناوین عارضی مثبت هم چون نقش این حضور در مقابله با آسیب‌های اجتماعی و سالم سازی محیط‌های ورزشی، هیچ‌گونه تأثیری در حکم شرعی ندارد. در نتیجه، حکم اولی شرعی یعنی مجاز بودن حضور زنان در
نتیجه، حکم اولی شرعی یعنی مجاز بودن حضور زنان در ورزشگاه‌ها، با هیچ استثنایی رو به رو نمی‌گردد و تأیید می‌شود.
در شهرستان گناباد که در ۲۵ کیلومتری شمال شرق مرکز آن شهرستان واقع است. بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن تقریباً ۹۷۳ نفر است. برخی از مورخین آنرا بویمرغ نوشته‌اند. در این روستا زیارتگاهی هست که احتمالاً مدفن یکی از پسران موسی بن جعفرموسی بن جعفر می‌باشد.تاریخ ساخته شدن این بنا معلوم نیست، ولی سنگ قبری در آنجا موجود است که سال ۱۰۵۳ را نشان می‌دهد و بیانگر این مطلب است که مقارن حکومت صفویه در آنجا بنایی وجود داشته‌است. دو تن از بزرگان آن دیار قطب الدین میرحاج عارف شاعر عصر تیموری و محمد قاسم میرزا (قاسمی
عارف شاعر عصر تیموری و محمد قاسم میرزا (قاسمی بیمرغی گنابادی) در قرن دهم می‌باشند. یکی از ویژه گیهای این روستا، آزادی نسبی بود که در روزهای نخست بهار به خانمها داده می‌شد . و آنها می‌توانستند در دشت و صحرا به رقص و پایکوبی بپردازند این روستا پس از زلزله کاخک، وخطر تخریب بدلیل فرسودگی، همچنین قرار داشتن در مسیر سیلاب در محل جدیدی به فاصله یک کیلومتر تجدید بنا شدکه مردم محلی آن را (نوسازی) می نامند؛همچنین به روستای تخریب شده دی کهنه (گویش محلی ) می گویند.در گذشته به دلیل وجود افغانی در دی کهنه به تصمیم شورای
به دلیل وجود افغانی در دی کهنه به تصمیم شورای روستا دی کهنه تخریب شد اینستاگرام روستا: لینک
قله همیشه‌روشن (PEL) به نقطه‌ای در اجرام فضایی منظومهٔ خورشیدی گفته می‌شود که نور خورشید همیشه به آن‌ها بتابد. نحوه گردش یک جرم فضایی و عرض جغرافیایی یک نقطهٔ ویژه بر روی آن جرم باعث وجود چنین نقطهٔ همیشه روشنی می‌شود. در جریان مأموریت فضایی کلمنتاین مشخص شد که در کره ماه در راستای کناره‌های دهانه برخوردی پیری چهار قله همیشه‌روشن وجود دارد. این دهانه در نزدیکی قطب شمال ماه قرار دارد. وجود قله‌های همیشه‌روشن برای اکتشاف فضایی و ایجاد کوچ‌نشین‌های انسانی بر کرات اهمیت دارد زیرا دریافت دائمی انرژی خورشیدی برای
اهمیت دارد زیرا دریافت دائمی انرژی خورشیدی برای تولید برق را تضمین می‌کند و دمای این مناطق نیز نسبتاً پایدار است.
نیم خط، خطی است که از یکسو نامتناهی (بی پایان) و از سوی دیگر محدود (متناهی) به یک نقطه باشد. هر نقطه بر روی خط، آن را به دو نیم خط تقسیم می‌کند. می‌توان یک «نیم خط» (Ray) را قطعه یا بخشی از یک خط تصور کرد. در هندسه، یک نیم خط به راحتی با دو نقطه ساخته می‌شود. یکی از این نقطه‌ها، نقطه شروع نیم خط خواهد بود و نقطهٔ دیگر صرفاً یک نشانه است که مسیر نیم خط را نشان می‌دهد. خطی که این دو نقطه را به هم متصل می‌کند، فقط در یک جهت گسترش می‌یابد.
لوکینو ویسکونتی دی مودرونه (به زبان ایتالیایی: Luchino Visconti) (زاده: ۲ نوامبر ۱۹۰۶–مرگ: ۱۷ مارس ۱۹۷۶) کارگردان نامی سینما و تئاتر ایتالیایی بود. کارنامه و زندگی. لوکینو ویسکونتی در دوم نوامبر ۱۹۰۶ در شهر میلان در خانواده ای سرشناس و ثروتمند زاده شد. نام تباری او کنت دن لوکینو ویسکونتی دی مدرنه است. پدرش جوزپه ویسکونتی، دوک مدرنه، و مادرش کارلا اربا، دختر یک کارخانه دار بود. لوکینو در کودکی‌ و نوجوانی‌ ناآرام و پرخاشگر بود. وی بارها سابقه ی فرار از خانه و مدرسه را داشته است. با این همه همواره در زندگی اش
مدرسه را داشته است. با این همه همواره در زندگی اش شیفتهٔ آهنگ بود و خود ویلونسل می‌نواخت. در جوانی دوستان فرهیخته ای همچون پوچینی، آهنگساز نامی اپرا، توسکانینی، رهبر ارکستر و گابریله دانونزیوی داستان‌نویس پیدا کرد؛ و اندکی پس از آن برای هشت سال به پرورش اسب پرداخت. در ۱۹۳۶ هنگامی که نازی‌ها، از پیمان ورسای سرپیچی کردند و راین لند را دگرباره تصرف کردند، ویسکونتی به پاریس رهسپار شد و با کوکو شانل، طراح لباس آشنا شد. شانل ویسکونتی سی ساله را به فیلم‌ساز نامی فرانسه ژان رنوار معرفی کرد. رنوار که در حال ساختن
فرانسه ژان رنوار معرفی کرد. رنوار که در حال ساختن فیلم «پارتی ییلاقی» بر پایهٔ داستانی از گی دو موپاسان بود، ویسکونتی را به دستیاری کارگردان برگزید و او جامه‌های این فیلم را طراحی کرد. در این زمان بود که او که تاکنون دلبسته به فاشیسم بود از آن روی‌گردان شد و به کمونیسم روی آورد. پس از پرسه‌ای کوتاه در هالیوود او به رم بازگشت و به انجمن سینماگران جوان گاهنامهٔ «سینما» پیوست که ویتوریو موسولینی، پسر بنیتو موسولینی، سرپرست آن بود. در ۱۹۴۳ ویسکونتی و یارانش در این انجمن: جیوزپه دو سانتیس، جیانی پوچینی و ماریو