payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لحی (به عبری: ארגון، مخففِ לוחמי חרות ישראל به معنای سرواژه «رزمندگان اسرائیل») یک گروه کوچک شبه‌نظامی زیرزمینی برپایه تفکر صهیونیزم بود که در سال ۱۹۴۰ میلادی تشکیل شد. این گروه خود به ارتکاب به عملیات‌های تروریسیتی اعتراف کرد و اعضای خود را نیز تروریست نامید. این گروه توسط حکومت انگلیسی حاکم و نیز سازمان ملل، به عنوان یک گروه تروریستی شناخته شده بود. لحی در سال ۱۹۴۰ از گروه شبه نظامی ایرگون جدا شد تا در طول جنگ جهانی دوم به جنگ با بریتانیا ادامه دهد. در ابتدا به دنبال اتحاد با ایتالیای فاشیست و آلمان نازی
به دنبال اتحاد با ایتالیای فاشیست و آلمان نازی بود. لحی با اعتقاد به اینکه آلمان نازی، دشمنی کمتری با یهودیان نسبت به بریتانیا دارد، دو بار تلاش کرد تا با نازی‌ها ائتلاف کند و یک دولت یهودی را بر اساس «اصول ناسیونالیستی و تمامیت‌خواهانه و مرتبط با رایش آلمان» تأسیس نماید. در آوریل ۱۹۴۸، لحی و ایرگون مشترکاً مسئول کشتار دیر یاسین معرفی شدند که منجر به قتل‌عام حداقل ۱۰۷ روستای عرب فلسطینی از جمله زنان و کودکان شد. لحی لرد موین، وزیر بریتانیا را ترور کرد و بسیاری از حملات دیگر را به بریتانیایی‌ها در فلسطین
از حملات دیگر را به بریتانیایی‌ها در فلسطین انجام داد. در ۲۹ مه ۱۹۴۸، دولت اسراییل با جذب اعضای فعال لحی به نیروهای دفاعی اسرائیل، به‌طور رسمی لحی را منحل کرد، اگرچه برخی از اعضای لحی، چند ماه بعد، ترور فولکه برنادوت را رقم زدند. پس از این ترور، دولت جدید اسرائیل، لحی را یک سازمان تروریستی اعلام کرد و حدود ۲۰۰ عضو آن را دستگیر و برخی از رهبران را محکوم کرد. درست قبل از اولین انتخابات اسرائیل در ژانویه ۱۹۴۹، عفو عمومی اعضای لحی توسط دولت اعطا شد. اهداف و ایدئولوژی. لیحی سه هدف اصلی داشت: لحی در سال‌های
ایدئولوژی. لیحی سه هدف اصلی داشت: لحی در سال‌های اولیه خود معتقد بود که اهدافش با یافتن یک متحد بین‌المللی قوی که در ازای کمک نظامی یهودیان، انگلیسی‌ها را از فلسطین بیرون کند، محقق می‌شود. این امر مستلزم ایجاد یک نیروی نظامی گسترده و سازمان یافته بود. لحی همچنین از خود به عنوان «تروریست» یاد می‌کند و ممکن است یکی از آخرین سازمان‌هایی باشد که این کار را انجام داده است. فعالیت‌ها. لحی برای رساندن پیام خود و رسیدن به اهدافش، به عملیات‌های جسورانه اما در مقیاس کوچک متکی بود. آنها تاکتیک‌های گروه‌هایی مانند
کوچک متکی بود. آنها تاکتیک‌های گروه‌هایی مانند انقلابیون سوسیالیست و سازمان مبارزه حزب سوسیالیست لهستان در روسیه تزاری و ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را اتخاذ کردند. برای این منظور، لحی عملیات‌های مقیاس کوچکی مانند ترور مقامات بریتانیایی و تیراندازی‌های بدون هدف علیه سربازان و افسران پلیس انجام داد. استراتژی دیگری که در سال ۱۹۴۶ اتخاذ شد، ارسال بمب از طریق پست برای سیاستمداران بریتانیایی بود. اقدامات دیگر شامل خرابکاری اهداف زیرساختی: پل‌ها، راه‌آهن، خطوط تلفن و تلگراف، و پالایشگاه‌های نفت و همچنین استفاده از
و تلگراف، و پالایشگاه‌های نفت و همچنین استفاده از بمب‌های خودرو علیه اهداف نظامی، پلیس و اداری بریتانیا بود. لحی عملیات خود را از کمک‌های مالی خصوصی، اخاذی و سرقت از بانک تأمین می‌کرد. مبارزات خشونت‌آمیز آنها از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۸ ادامه یافت. فعالیت‌های این گروه در ابتدا با همکاری گروه ایرگون انجام می‌شد. حمله به پارکینگ لشکر هوابرد بریتانیا. در ۲۵ آوریل ۱۹۴۶، یک واحد لحی به یک مقر در تل آویو که توسط لشکر ۶ هوابرد بریتانیا اداره می‌شد، حمله کرد. این واحد، در زیر رگبار آتش پوششی سنگین جنگجویان لحی قرار گرفت و
رگبار آتش پوششی سنگین جنگجویان لحی قرار گرفت و نیروهای لحی توانستند به پارکینگ ماشین‌های مقر نفوذ کنند. در این حمله تعدادی از سربازان بریتانیایی کشته و بخش عمده‌ای از تجهیزات نظامی مقر به سرقت رفت. بخشی از ساختمان مین گذاری شد. در این حمله که خشم گسترده نیروهای امنیتی بریتانیا در فلسطین را برانگیخت، هفت سرباز کشته شدند. این امر منجر به خشونت تلافی جویانه ضدیهودی توسط سربازان انگلیسی و منع آمد و شد تنبیهی در جاده‌های تل آویو و بسته شدن مکان‌های تفریحی در شهر توسط ارتش بریتانیا شد. ایستگاه پلیس بریتانیا در
توسط ارتش بریتانیا شد. ایستگاه پلیس بریتانیا در حیفا. در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۷، اعضای لحی یک کامیون حاوی مواد منفجره را به داخل یک ایستگاه پلیس بریتانیا در حیفا راندند که در آن چهار نفر کشته و ۱۴۰ نفر زخمی شدند. این حمله، «اولین بمب کامیونی جهان» نامیده شد. عملیات در اروپا. پس از بمب‌گذاری در سفارت بریتانیا در رم، در اکتبر ۱۹۴۶، یک سری عملیات علیه اهدافی در بریتانیا انجام شد. در ۷ مارس ۱۹۴۷، تنها عملیات موفقیت‌آمیز لحی در بریتانیا زمانی انجام شد که یک بمب لحی به باشگاه استعمار بریتانیا، یک مرکز تفریحی لندن برای
باشگاه استعمار بریتانیا، یک مرکز تفریحی لندن برای سربازان و دانش‌آموزان مستعمرات بریتانیا در آفریقا و هند غربی آسیب جدی وارد کرد. در ۱۵ آوریل ۱۹۴۷ بمبی در دفتر استعماری وایت هال کار گذاشته شد. به دلیل نقص در تایمر منفجر نشد. پنج هفته بعد، در ۲۲ مه، پنج عضو ادعایی لحی در پاریس با مواد ساخت بمب از جمله مواد منفجره از همان نوع کشف شده در لندن دستگیر شدند. کمی بعد، ۲۱ بمب نامه ای خطاب به شخصیت‌های ارشد انگلیسی رهگیری شد. نامه‌ها در ایتالیا ارسال شده بودند. دریافت کنندگان مورد نظر عبارت بودند از ارنست بوین،
کنندگان مورد نظر عبارت بودند از ارنست بوین، کلمنت اتلی، وینستون چرچیلو آنتونی ایدن. ادن یک روز کامل یک بمب نامه را در چمدان خود حمل می‌کرد و فکر می‌کرد این جزوه وایت هال است که بعداً آن را خواهد خواند. او تنها پس از اخطار پلیس متوجه شد که این یک بمب را حمل می‌کند و سریعاً به MI5 اطلاع داد. انفجار قطار قاهره-حیفا. در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، لحی چندین بار قطار قاهره-حیفا را بمبگذاری کرد. در ۲۹ فوریه ۱۹۴۸، لحی قطار در شمال رخووت را بمب‌گذاری کرد و ۲۸ سرباز انگلیسی را کشت و ۳۵ نفر را مجروح کرد. در
۲۸ سرباز انگلیسی را کشت و ۳۵ نفر را مجروح کرد. در ۳۱ مارس، لحی قطار را در نزدیکی بنیامینه بمب‌گذاری کرد و ۴۰ غیرنظامی را کشت و ۶۰ نفر را زخمی کرد. تلاش برای حمله تروریستی نابلس. شلومو سند می‌نویسد که به عنوان روشی برای اعمال فشار بر روستاییان عرب برای ترک سکونتگاه‌هایشان، لحی یک حمله تروریستی را به نابلس و مقر شهر عرب آن برنامه‌ریزی کرد. مبارز لحی، الیشا ایبزوف با یک کامیون پر از مواد منفجره در راه خود به شهر دستگیر شد. کشتار دیر یاسین. یکی از شناخته شده‌ترین اقدامات لحی حمله به روستای فلسطینی-عرب نشین دیر
اقدامات لحی حمله به روستای فلسطینی-عرب نشین دیر یاسین بود. در ماه‌های قبل از تخلیه بریتانیا از فلسطین، ارتش آزادی‌بخش عرب (ALA) تحت حمایت اتحادیه عرب، چندین نقطه استراتژیک در امتداد جاده بین اورشلیم و تل‌آویو را اشغال کرد و تدارکات بخش یهودی اورشلیم را قطع کرد. یکی از این نکات دیر یاسین بود. در مارس ۱۹۴۸، راه قطع شد و اورشلیم یهودی در محاصره قرار گرفت. هاگانا عملیات نخشون را برای شکستن محاصره آغاز کرد. در ۶ آوریل، هاگانا القسطال، روستایی در دو کیلومتری شمال دیر یاسین، که مشرف بر جاده اورشلیم-تل آویو بود،
دیر یاسین، که مشرف بر جاده اورشلیم-تل آویو بود، حمله کرد. در این حمله قتل‌عام حداقل ۱۰۷ روستای عرب فلسطینی از جمله زنان و کودکان تأیید شد. ترور میانجی شورای امنیت. از عملیات‌های گروه شبه‌نظامی به ترور فولک برنادوت، دیپلمات سوئدی و میانجی ارشد سازمان ملل در نزاع اعراب و اسرائیل اشاره کرد. وی در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۸ میلادی، در حالی که همراه با دستیارش سرهنگ آندره سروت سوار بر خودروی سازمان ملل متحد و در حال عبور از منطقهٔ در اورشلیم بود، توسط چند تن از اعضای گروه لحی به قتل رسید. سه روز پس از این ترور، دولت
گروه لحی به قتل رسید. سه روز پس از این ترور، دولت اسرائیل فرمانی برای جلوگیری از تروریسم تصویب کرد و لحی را یک سازمان تروریستی اعلام کرد. یلین مور و اشمولویتز به رهبری یک سازمان تروریستی متهم شدند و در ۱۰ فوریه ۱۹۴۹ به ترتیب به ۸ سال و ۵ سال زندان محکوم شدند. با این حال، شورای ایالتی (موقت) به زودی عفو عمومی اعضای لحی را اعلام کرد و آنها آزاد شدند. بمب‌گذاری در سفارت شوروی در تل‌آویو. در ۹ فوریه ۱۹۵۳ سفارت شوروی در تل‌آویو توسط سه عضو گروه شبه‌نظامی لحی منفجر شد. شدت انفجار به حدی بود که ساختمان نیمه‌ویران
شد. شدت انفجار به حدی بود که ساختمان نیمه‌ویران شد. بمب‌گذاری باعث قطع موقت روابط شوروی و اسرائیل شد. انتقادها. نژادپرستی. به گفته یااکوف شاویت، استاد گروه تاریخ یهود، دانشگاه تل آویو، مقالاتی در نشریات لحی حاوی اطلاعاتی در زمینه نژادپرستی بود. در این مجلات، اعراب که به عنوان «ملت بردگان» تلقی، و با یهودیان به عنوان نژاد برتر مقایسه می‌شدند. ساشا پولاکوف-سورانسکی می‌نویسد که لحی نیز بی شرمانه نسبت به اعراب نژادپرست بود. نشریات آنها یهودیان را نژادی ارباب و اعراب را نژاد برده توصیف می‌کردند. لحی از اخراج
و اعراب را نژاد برده توصیف می‌کردند. لحی از اخراج دسته جمعی همه اعراب از فلسطین و ماوراء اردن، یا حتی نابودی فیزیکی آنها استقبال می‌کرد. اقدامات و افکار تروریستی. مقاله ای با عنوان «ترور» در روزنامه زیرزمینی لحی چنین استدلال کرده بود: نه اخلاق یهودی و نه سنت یهودی نمی‌توانند تروریسم را به عنوان ابزاری برای مبارزه رد کند. ما تا آنجا که جنگ ملی مان پیش می‌رود، از داشتن هرگونه تردید اخلاقی بسیار دور هستیم. ما دستور تورات را پیش روی خود داریم که اخلاق آن از قوانین دیگر در جهان برتری دارد. در تورات آمده است:
دیگر در جهان برتری دارد. در تورات آمده است: «شما آنها را تا آخرین انسان محو خواهید کرد.» بین ۵ دسامبر ۱۹۴۸ و ۲۵ ژانویه ۱۹۴۹، یلین مور و شمولویتز، از رهبران و فرماندهان لحی، در یک دادگاه نظامی به اتهام تروریسم محاکمه شدند. دادستانی آنها را به قتل برنادوت متهم کرد، اگرچه آنها به‌طور خاص در این زمینه متهم نشدند. افسران ارشد ارتش اسرائیل، از جمله اسرائیل گالیلی و دیوید شلتیل، به دادگاه گفتند که لحی به جای کمک به نبرد علیه بریتانیا و اعراب مانع شده است.
خلیل اسفندیاری بختیاری (۱۴ فروردین ۱۲۸۰ – ۲۶ دی ۱۳۶۱) دیپلمات و سیاستمدار ایرانی بود، که در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۱ به عنوان سفیر ایران در آلمان فعالیت می‌کرد. وی فرزند چهارم اسفندیارخان؛ فرزند ارشد حسین‌قلی‌خان ایلخانی بود. او پدر ثریا اسفندیاری؛ ملکهٔ ایران در دورهٔ پهلوی است. کودکی و جوانی. خلیل اسفندیاری بختیاری، فرزند چهارم اسفندیار خان و مریم اسفندیاری بختیاری بود، که در تاریخ ۳ آوریل ۱۹۰۱ زاده شد. پدر وی اسفندیار خان سردار اسعد، از ایلخانان بنام بختیاری بود. عمویش علیقلی خان سردار اسعد، فاتح
بختیاری بود. عمویش علیقلی خان سردار اسعد، فاتح تهران در جریان انقلاب مشروطه و عموی دیگر وی نجف‌قلی‌خان، ملقب به صمصام‌السلطنه؛ ۲ دوره رئیس‌الوزرای ایران در دورهٔ قاجار بود. اسفندیاری بختیاری در خانواده‌ای قدرتمند و سیاسی بزرگ شد و در پائیز ۱۹۲۴ برای ادامه تحصیل، عازم برلین، آلمان شد. دوران تحصیل. اسفندیاری بختیاری در سال ۱۳۰۲ در دانشگاه برلین و در رشته حقوق و اقتصاد سیاسی، شروع به تحصیل نمود. در سال ۱۳۰۳ زمانی که در آلمان درحال تحصیل بود، با اوا کارل ازدواج کرد. اوا، در سال ۱۹۰۶ در شهر سن پترزبورگ، پایتخت
کرد. اوا، در سال ۱۹۰۶ در شهر سن پترزبورگ، پایتخت دولت روسیه تزاری متولد شد و پیش از شروع جنگ جهانی اول به همراه خانواده‌اش به آلمان بازگشتند. خلیل در عشایر بختیاری متنفذ بود. این عشایر در نواحی مرکزی و جنوبی ایران سکونت داشت. بازگشت به ایران. اسفندیاری بختیاری، پس از پایان تحصیلاتش به ایران بازگشت و مدت کوتاهی، در املاک مادری‌اش در آنزان و در دامنه کوه‌های زاگرس، سپری کرد. سپس به اصفهان رفته و بعد از شش سال که از ازدواجشان می‌گذشت، اولین فرزندشان، ثریا به دنیا آمد. وضعیت نامطلوب بهداشتی در ایران و شیوع
دنیا آمد. وضعیت نامطلوب بهداشتی در ایران و شیوع آبله، آن‌ها را بر آن داشت، تا برای دوری از خطر بیماری، رهسپار برلین شوند. چهار سال بعد، مجدداً به اصفهان رفتند و در این مدت صاحب پسری شدند، که نامش را "بیژن" نهادند. در فروردین ۱۳۲۵ خانواده بختیاری به سوئیس مهاجرت کردند و در شهر زوریخ ساکن شدند. یکسال بعد، در سال ۱۳۲۶ خلیل به تنهایی به ایران بازگشت و در دوره‌ای ۴ ساله، به محمدرضاشاه کمک کرد، تا سران عشایر را تحت فرمان حکومت درآورد. سفیر ایران در آلمان. پس از ۴ سال بار دیگر اسفندیاری بختیاری، ایران را به مقصد
سال بار دیگر اسفندیاری بختیاری، ایران را به مقصد اروپا ترک کرد. ابتدا به سوئیس رفت، سپس به همراه همسر و ۲ فرزندش، راهی آلمان شد و با حکمی که از سوی دربار ایران صادر شده بود، در تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۵۲ جانشین سفیر وقت ایران در آلمان، عبدالله انتظام‌السلطنه گردید. خلیل اسفندیاری بختیاری ۹ سال به عنوان سفیر ایران در آلمان فعالیت کرد و در سال ۱۹۶۱ امیر خسرو افشار جانشین وی شد. اسفندیاری بختیاری دیگر به ایران بازنگشت و در سال ۱۹۶۱ به شهر مونیخ نقل مکان کرد. وی در سال ۱۹۸۳ در شهر مونیخ، آلمان درگذشت.
رَمَت گَن (به عبری:רמת גן) یکی از شهرهای اسرائیل است. شهر رمت گن یکی از چند شهر به هم پیوسته‌ای است که تل‌آویو بزرگ را تشکیل می‌دهند. دانشگاه مذهبی برایلان در شهر رمت گن واقع شده است. هم‌چنین بزرگ‌ترین بیمارستان و مرکز درمانی در کشور اسرائیل به نام مرکز درمانی شیبا، در شهر رمت گن واقع شده‌است.این شهر در کل دارای ۱۱۲ کنیسه و دو یشیوا (حوزه‌های سنتی مطالعه و آموزش «تلمود‌»و «تورات‌‌») است. همچنین مرکز کابالا در این شهر واقع شده‌است. هم‌چنین یک ورزشگاه‌ بزرگ چندمنظوره با ظرفیت ۴۱٬۵۸۳ نفر، با نام ورزشگاه رمت گن
با ظرفیت ۴۱٬۵۸۳ نفر، با نام ورزشگاه رمت گن یا «ورزشگاه ملی» در شهر رمت گن قرار دارد که خانه کنونی تیم ملی فوتبال اسرائیل است. معرفی کلی. رامات گان، رمت گن شهری است در ناحیه تل آویو اسرائیل، واقع در شرق منطقه تل آویو، که تل آویو بزرگ را تشکیل می دهند. این منطقه دارای یک منطقه تبادل الماس(یکی از مبادلات بزرگ الماس در جهان)، مرکز پزشکی شبا (بزرگترین بیمارستان در اسرائیل) و بسیاری از صنایع با فناوری پیشرفته است.رمت گن در سال ۱۹۲۱ به عنوان موشاو شیتوفی، یک شهرک کشاورزی اشتراکی تأسیس شد. در سال ۲۰۲۲ تقریباً ۲۰۰
کشاورزی اشتراکی تأسیس شد. در سال ۲۰۲۲ تقریباً ۲۰۰ هزار نفر جمعیت داشت. تاریخچه. رمت گن توسط انجمن Ir Ganim در سال ۱۹۲۱ به عنوان یک شهر اقماری تل آویو تأسیس شد. اولین قطعه زمین بین سالهای ۱۹۱۴ و ۱۹۱۸ خریداری شد. این شهرک درست در جنوب روستای عرب‌نشین جریشا قرار داشت. نام این شهرک در سال ۱۹۲۳ به رامات گان (معنی:ارتفاع باغ) تغییر یافت. این شهرک تا سال ۱۹۳۳ به عنوان موشاو به کار خود ادامه داد، اگرچه در سال ۱۹۲۶ به وضعیت شورای محلی رسید. در این زمان دارای ۴۵۰ ساکن بود. در دهه ۱۹۴۰، رمت گن به میدان جنگ داخلی
ساکن بود. در دهه ۱۹۴۰، رمت گن به میدان جنگ داخلی عقیدتی کشور تبدیل شد: یک چاپخانه زبان ییدیش در رمت گن توسط افراط‌ گرایان عبری زبان منفجر شد. با گذشت سالها، اقتصاد از کشاورزی به تجارت و صنعت تغییر کرد. تا سال ۱۹۴۶، جمعیت به ۱۲۰۰۰ نفر افزایش یافت. در سال ۱۹۵۰، رمت گن به عنوان یک شهر شناخته شد. جمعیت شهر با هجوم یهودیان عراقی به اسرائیل در طی عملیات عزرا و نحمیا به شدت افزایش یافت. آنقدر مهاجران عراقی در رمت گن ساکن شدند که به «بغداد کوچک» شهرت یافته بود. در سال ۱۹۵۵، ۵۵۰۰۰ نفر جمعیت داشت. اولین شهردار
در سال ۱۹۵۵، ۵۵۰۰۰ نفر جمعیت داشت. اولین شهردار آوراهام کرینیتزی بود که به مدت ۴۳ سال در سمت خود باقی ماند. در سال ۱۹۶۱، منطقه شهرداری رمت گن به سمت شرق گسترش یافت و منطقه ای را در بر گرفت که شامل مرکز پزشکی شبا در تل هاشومر و دانشگاه برایلان می شود. در سال ۱۹۶۸، بزرگترین بورس الماس جهان در رمت گن افتتاح شد. مرکز پزشکی شبا و بورس الماس اسرائیل در رمت گن واقع شده اند.
پـِتَخ تیکْوا (به عبری: פתח-תקווה) یکی از شهرهای اسرائیل است. شهر پتخ تیکوا یکی از چند شهر بهم پیوسته‌ای است که منطقه کلان‌شهری تل‌آویو را تشکیل می‌دهند. بخش عمده این شهر محل سکونت لایه‌های کم‌درآمد شهری و یهودیان مهاجری است که از روسیه، یمن، سومالی، سودان و خیلی کشورهای دیگر به اسرائیل آمده‌اند. گورستان یرکون، اصلی‌ترین گورستان در منطقه کلان‌شهری تل‌آویو و در محدودهٔ شهری پتخ تیکوا و در کنار رودخانه یرکون واقع شده‌است.
گاموح (به پارسی‌نو:جُنبِش بیداری ملّی آذربایجان جنوبی)یک گروه سیاسی تجزیه‌طلب و ضدایرانی است که برای جداسازی آذربایجان ایران از کشور ایران و اتحاد آن با جمهوری آذربایجان فعالیت می‌کند. این گروه سیاسی در سال ۲۰۰۲ پس از انشعاب محمودعلی چهرگانی از جاماح و مهاجرتش به بیرون از کشور توسط وی بنیان‌گذاری شد و فعالیتش در ایران ممنوع اعلام شده‌است. هم‌اکنون پایگاه این گروه در باکو است. این حزب(جنبش بیداری ملی..) رابطه و پیوندهای تنگاتنگی با حزب راست افراطی حزب جنبش ملی ترکیه دارد.
رمت هشارون (در عبری: רמת השרון) یکی از شهرهای کشور اسرائیل است. شهر رمت هشارون یکی از چند شهر بهم پیوسته‌ای است که تل‌آویو بزرگ را تشکیل می‌دهند. پایه گذاری شهری آرام. در سال ۱۹۲۲، اعضایی از یهودی ها از یافا به پیشوایی خاخام یاکوف بن شالوم خود را سازماندهی نمودند، با اهداف جستجوی زمین برای تشکیل دادن یک سکونت گاه نوین در یک مکان باز. ، خارج از ناحیه شهری فراوان و پر ازدحام یافا. خاخام بن شالوم که دو سال پیش از لهستان به سرزمین اسرائیل مهاجرت نمود و رستورانی را در برزن نِو شالوم در یافا بازگشایی نمود، آرزویش
در برزن نِو شالوم در یافا بازگشایی نمود، آرزویش این بود که باغ شهر را پایه گذاری نماید که قسمتی از شهرک پایه گذاری گردیده نباشد. این اعضا کمیته ای را به اسم «ایر شالوم» پایه گذاری کرد و شروع به جستجوی زمین نمود. آنان در روز های آغازین کارشان برای خرید زمین در ناحیه میکوا اسرائیل مذاکره نمودند، ولی چون نتیجه نداد، زمینی را در قسمت شمال شیخ مونس در حومه روستای اجلیل پیدا نمودند.
سالیان نام بخشی است در شرق جمهوری آذربایجان و در ساحل غربی دریای کاسپین با مرکزی به همین نام که بر کرانهٔ رود کورا واقع گشته است. این بخش از مناطق نفت خیز جمهوری آذربایجان به شمار می‌آید. این بخش جمعیتی بالغ بر ۱۲۰٬۰۰۰ دارد. مردم این شهرستان به زبان ترکی آذربایجانی با لهجه سالیانی تکلم می‌کنند.. که یکی از لهجه‌های شرقی زبان ترکی آذربایجانی به حساب می‌آید.شهرستان سالیان جزئی از منطقه مغان است. منابع. Wikipedia contributors, "Salyan," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
"Salyan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Salyan&amp;oldid=195733791
ورزشگاه رمت گن (در عبری: איצטדיון רמת-גן) نام ورزشگاهی است که در شهر رمت گن در استان تل‌آویو است، واقع شده‌است. این ورزشگاه خانه کنونی تیم ملی فوتبال اسرائیل محسوب می‌شود و همچنین با نام ورزشگاه ملی نیز نامیده می‌شود. گنجایش ورزشگاه رمت گن ۴۱٬۵۸۳ نفر است. طول زمین چمن ورزشگاه رمت گن ۱۰۵ متر در عرض ۶۸ متر است.
سوخو-۲۴ (سامانه نام‌گذاری در ناتو:) یک جنگنده ضربتی نسل سوم مافوق صوت، دو کابینه، بال‌متغیر و دوموتوره ساخت شرکت سوخو است. این هواپیما که نخستین سیستم ناوبری و حمله دیجیتال شوروی را در خود داشت نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۷۰ انجام داده و از سال ۱۹۷۴ وارد ارتش شوروی شد و هم‌اکنون نیز در ارتش‌های روسیه، اوکراین، قزاقستان، الجزایر، سودان، سوریه و ایران در حال خدمت است. البته نیروی هوایی روسیه در حال جایگزینی تدریجی این هواپیما با جنگنده بمب‌افکن سوخو-۳۴ است.حدود ۱۴۰۰ فروند از این هواپیما تا سال (۱۹۹۳) تولید
۱۴۰۰ فروند از این هواپیما تا سال (۱۹۹۳) تولید شد. سوخو-۲۴ که پاسخ روس‌ها به جنگنده بمب‌افکن اف-۱۱۱ آمریکایی‌ها بود، اختصاصاً برای حملات ارتفاع پایین مافوق صوت به عمق خاک دشمن طراحی شده و طراحی بال متحرک آن باعث شده تا قابلیت فرود و برخاست کوتاه را داشته‌باشد. بارگیری بال بالای این هواپیما نیز باعث شده تا پرواز باثباتی در ارتفاع پایین و مقاومت خوبی در مقابل جریان باد داشته‌باشد. این هواپیما با وزن خالی بیش از ۲۲ تن توانایی حمل ۸ تن مهمات از جمله بمب‌های هسته‌ای تاکتیکی، و دیگر انواع بمب و موشک و راکت و سوخت
تاکتیکی، و دیگر انواع بمب و موشک و راکت و سوخت اضافی را دارد. پیدایش. تولید جنگنده بمب افکن بال متغیر آمریکایی اف-۱۱۱ در نیمه دهه ۱۹۶۰ تهدیدی جدی برای شوروی بود. به همین دلیل کارخانه سوخو هم مأمور ساختن هواپیمایی با قابلیتهای مشابه شد. بعضی از اهداف طراحان سوخو در طرح جدیدشان، قابلیت پرواز فراصوتی در ارتفاع پایین، توانایی اجرای عملیات در شب یا روز و در همه گونه شرایط جوی و قابلیت استفاده از باندهای نامناسب و کوتاه بود. اولین طرح پیشنهادی، یک بمب‌افکن بال مثلثی عمودپرواز بود که به نتیجه مطلوب نرسید و
بال مثلثی عمودپرواز بود که به نتیجه مطلوب نرسید و کارخانه سوخو با استفاده از تجربه حاصله از تولید هواپیماهای بال متغیر سوخو-۱۷ و میگ-۲۳، به طرح بال متغیر دیگری روی آورد که آن را رسماً سوخو-۲۴ نامیدند. پیش‌نمونه سوخو-۲۴ برای نخستین بار در ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۰ پرواز کرد. طرح. سوخو-۲۴ یک جنگنده تهاجمی دو سرنشینه با بال متحرک است. دارای دو موتور و ورودیهای هوایی مستطیلی شکل در محل اتصال بالها در دو طرف هواپیما است. انواع. در انواع تولیدی اخیر از پیشرانه POS R-29Bs استفاده شد.
مرکز درمانی هداسا (در عبری: מרכז רפואי הדסה، هداسا نام عبری استر ملکه ایران و همسر خشایارشا پادشاه هخامنشی است)، یکی از بیمارستان‌های دانشگاهی اسرائیل است که در سال ۱۹۳۴ میلادی به‌وسیله هنریتا سولد و گروهی از پزشکان یهودی در شهر اورشلیم تأسیس گردید. مرکز درمانی هداسا به خاطر خدمات ناتبعیضگرانه در درمان بیماران اسرائیلی یا فلسطینی، نامزد دریافت جایزهٔ صلح نوبل شد. بیمارستان هداسا در دو شعبه خود در شرق (قسمت عرب نشین) و غرب اورشلیم، به خدمت به بیماران عرب و یهودی می‌پردازد. مرکز درمانی هداسا، بخشی از مجموعه
می‌پردازد. مرکز درمانی هداسا، بخشی از مجموعه بیمارستان‌های دانشگاهی اسرائیل است که با دانشکده علوم پزشکی دانشگاه عبری اورشلیم همکاری می‌کند. طراح اصلی مرکز درمانی هداسا، اریک مِندلسون، معمار یهودی‌تبار آلمانی بود. در دو بیمارستان هداسا بر روی کوه اسکوپوس و در محله عین کارم اورشلیم، بیش از ده هزار دستگاه علمی، پزشکی و درمانی نصب شده که ارزش آنها بر یکصد میلیون دلار بالغ می‌شود. کشتار کاروان مرکز درمانی هداسا. در ماه مارس ۱۹۴۷ میلادی، عبدالقدیر الحسینی رهبر نیروهای عرب در اورشلیم تهدید کرد که بیمارستان و
نیروهای عرب در اورشلیم تهدید کرد که بیمارستان و مرکز درمانی هداسا را منفجر خواهد کرد. وی هرگز نتوانست به وعده خود در منفجر کردن بیمارستان عمل کند اما هراز چندگاهی به بیماران عرب و یهودی که به بیمارستان می‌رفتند یا از بیمارستان برمی‌گشتند حملاتی انجام می‌گرفت. بدترین این حملات در روز ۱۳ آوریل ۱۹۴۸ روی داد که به کشتار کاروان مرکز درمانی هداسا مشهور شد. در صبحگاه روز ۱۳ آوریل ۱۹۴۸، نیروهای تحت فرمان عبدالقدیر الحسینی با حمله به کاروان پزشکان، پرستاران، دانشجویان رشته پزشکی و خدمه بیمارستان، ۷۷ تن ازآنان را به
رشته پزشکی و خدمه بیمارستان، ۷۷ تن ازآنان را به قتل رساندند. این حمله که به کشتار کاروان مرکز درمانی هداسا مشهور شد. امکانات. مرکز درمانی هداسا یکی از نخستین بیمارستان‌های دنیا بود که دستگاه مقطع‌نگاری رایانه‌ای (سی‌تی اسکن) را در سال ۱۹۷۷ میلادی در مرکز درمانی هداسا راه‌اندازی کرد. امروزه هداسا در هر دو شعبه خود در شرق و غرب اورشلیم دارای یکی از پیشرفته‌ترین دستگاه‌های مقطع‌نگاری رایانه‌ای در سراسر جهان است. این دستگاه قادر است بدن انسان را در ۶۴ مقطع بررسی و عکس‌برداری کند. هداسا دارای دستگاه مقطع‌نگاری
و عکس‌برداری کند. هداسا دارای دستگاه مقطع‌نگاری رایانه‌ای دیگری نیز هست که با کمک پرتوهای رادیواکتیو به نابودی غده‌های بدخیم سرطانی در بدن می‌پردازد. هداسا نخستین بیمارستان در سراسر جهان بود که در آن دستگاه موسوم به مقطع‌نگاری با نشر پوزیترون نصب و راه اندازی شد و هنوز هم یگانه بیمارستان در جهان است که در کنار این دستگاه با کمک یک سیکلوترون (اتم شکن) می‌تواند بدون هیچگونه فوت وقت، مواد رادیوئی-شیمیائی مورد نیاز آن را تولید کند و در اختیار دستگاه قراردهد. این واقعیت در تشخیص و درمان پزشکی گاهی سرنوشت ساز
این واقعیت در تشخیص و درمان پزشکی گاهی سرنوشت ساز است زیرا عمر برخی مواد رادیوئی–شیمیائی بسیار کوتاه است و اگر این ماده به موقع به دستگاه رسانده نشود، کارآئی خود را از دست می‌دهد. هداسا در نصب و راه اندازی دستگاه ام‌آرآی نیز یکی از پیشگامان منطقه خاورمیانه و بسیاری دیگر از کشورهای جهان است. امروز هداسا دارای دو دستگاه ثابت ام‌آرآی و یک دستگاه سیار است. با کمک این دستگاه‌ها می‌توان در همان حالی که عمل جراحی جریان دارد، از قشرهای بدن و اعضای داخلی آن عکس‌های بسیار دقیق تهیه کرد.
دُرنای سیبری پرنده‌ای به شدت در معرض خطر انقراض از خانواده کلنگان است. این پرنده ظاهر خاصی دارد که آن را از دیگر پرندگان متمایز می‌کند. درنای سیبری پرنده‌ای بزرگ با قدی نزدیک به یک‌ونیم متر و فاصلهٔ دو بال بیش از ۲ متر و بدنی یکدست سفید است که پاهای بلند سرخ‌رنگ دارد و منقار بلند سیاهی روی صورت قرمزرنگ آن نشسته‌است. درنای سیبری به‌طور تاریخی به سه جمعیت اصلی شرقی، غربی و مرکزی تقسیم می‌شده که جمعیت مرکزی منقرض شده و جمعیت غربی قطعاً منقرض خواهد شد (چون فقط یک پرنده به نام امید باقی‌مانده و افزودن پرنده‌های
پرنده به نام امید باقی‌مانده و افزودن پرنده‌های جمعیت شرقی به آن نتیجه نداده‌است). جمعیت شرقی که در واقع تنها گروه موجود از درنای سیبری است تابستان را در شرق سیبری زادآوری کرده و برای زمستان‌گذرانی به شرق چین می‌آیند، از اعضای این گروه بیش از ۳ هزار درنا باقی‌مانده که زیستگاه زمستانی تقریباً تمام آن‌ها در دریاچه پویانگ و اطراف آن است. جمعیت غربی و مرکزی تابستان‌ها را در سواحل رود اوب واقع در غرب سیبری و یاقوتستان گذرانده و سپس گروه مرکزی برای زمستان‌گذرانی به هند و گروه غربی به شمال ایران می‌آمدند. از گروه
هند و گروه غربی به شمال ایران می‌آمدند. از گروه مرکزی در سال ۱۹۹۲ تنها یک جفت باقی‌مانده بود و آخرین آن‌ها آخرین بار در سال ۲۰۰۲ دیده شده و احتمالاً این گروه منقرض شده‌است. از جمعیت غربی آن نیز که تابستان به شمال ایران می‌آمدند از زمستان ۲۰۰۷ تاکنون تنها یک پرنده باقی مانده‌است که زمستان به تالاب فریدونکنار می‌آید. تا سال‌های مسیر پروازی آن‌ها نا مشخص بود. سرانجام ردیابی‌های ماهواره ایی نشان داد که آن‌ها از غرب دریای مازندران وارد ایران شده و در تالاب بین‌المللی فریدون کنار، ازباران و سرخرود زمستان گذرانی
فریدون کنار، ازباران و سرخرود زمستان گذرانی می‌کنند. مسیر مهاجرت این یک پرنده از فریدون‌کنار به سوی سواحل غربی دریای خزر ادامه پیدا کرده و پس از گذشتن از استان گیلان، جمهوری آذربایجان، داغستان، و منطقه آستراخان روسیه به سوی شمال قزاقستان رفته و سپس تا رودخانه اوب در نزدیکی اقیانوس منجمد شمالی ادامه می‌یابد. احتمال انقراض درنای سیبری به شدت بالاست، چراکه جمعیت آن در چند نسل اخیر کاهش شدیدی داشته‌است. تقریباً تمام درناهای سیبری باقی‌مانده در حیات وحش زمستان را در دریاچه پویانگ چین گذرانده و تابستان نیز به
را در دریاچه پویانگ چین گذرانده و تابستان نیز به شرق سیبری می‌روند و جمعیت آن‌ها در این دریاچه در سال ۲۰۰۸ حدود ۳۷۵۰ و در سال ۲۰۱۲ حدود ۳۴۰۰ بال برآورد شده‌است. طول این پرنده ۱۳۵ سانتی‌متر و صدای آن آرام، آهنگین و رسا شبیه کروک کروک است. درنای سیبری در مناطق تالابی، شالیزارها، نیزارها و دریاچه‌ها به سر می‌برد. پراکندگی درنای سیبری بیشتر در جنوب چین، هند و سیبری روسیه است. درناهای گروه شمال روسیه زمستان‌ها به مناطق پارک ملی بوجاق کیاشهر در گیلان و فریدون‌کنار مازندران ایران کوچ می‌کردند ولی امروزه نسل آن‌ها
مازندران ایران کوچ می‌کردند ولی امروزه نسل آن‌ها در ایران تقریباً منقرض شده. در ایران در سال ۱۳۸۵ یک میلیون دلار برای حفظ نسل درنای سیبری در تالاب فریدون‌کنار اختصاص یافت که متأسفانه با شکست مواجه شد. ویژگی‌های ظاهری. طول: ۱۴۰ سانتیمتر. بدن پرنده بالغ تماماً سفید بجز ماسک قرمز تیره‌ای که از نوک منقار تا پشت چشم کشیده شده‌است. عنبیه چشم زرد رنگ و پاها به رنگ قرمز است. جنس نر و ماده مشابه هم هستند اما پرنده نر از ماده کمی بزرگتر است. در پرنده نابالغ ماسک با پر پوشیده شده و شاهپرها به رنگ نخودی است. تنها در