payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فروش این تجهیزات را شامل تعرفه نصب، راه‌اندازی و آموزش اولیه و سرویس و کالیبراسیون موردی یا سالانه را بر عهده دارد. اداره نظارت و ارزیابی. اداره نظارت و ارزیابی تجهیزات پزشکی به منظور پیگیری شکایات افراد حقیقی و حقوقی از شرکت‌های تولیدی، وارداتی، توزیعی و خدماتی تجهیزات پزشکی و کیفیت این تجهیزات و نیز پاسخ به استعلام دانشگاه‌های علوم پزشکی و مراکز درمانی دولتی و خصوصی در این موارد تشکیل شده‌است. رسیدگی به وضعیت کالاهای پزشکیِ قاچاق و تقلبی، نیز به عهده این اداره‌است. بر اساس قوانین و آئین‌نامه‌های موجود،
اداره‌است. بر اساس قوانین و آئین‌نامه‌های موجود، هر وسیله پزشکی برای تولید، واردات، ترخیص، صادرات، توزیع و عرضه باید مجوز وزارت بهداشت را اخذ کند. در غیر این صورت آن کالا قاچاق محسوب شده و در صورت مشاهده یا دریافت شکایات پس از تشکیل پرونده، رسیدگی و تعیین صلاحیت برای اعمال قانون، به مراجع قضائی ارجاع می‌شود. اداره فناوری اطلاعات و آمار. این واحد که در سال ۱۳۸۵ تأسیس شده با ایجاد سیستم یکپارچه اطلاعاتی کلیه فرایندها و خروجی‌های سازمان را به سمت استفاده از فناوری اطلاعات سوق داده‌است و اکنون اکثر امور در این
اطلاعات سوق داده‌است و اکنون اکثر امور در این اداره کل از طریق نرم‌افزاری انجام می‌شوند. همچنین گزارش‌های مورد نیاز ذی نفعان نیز به صورت الکترونیک و از بخش استعلام وب سایت این اداره کل قابل دسترس هستند. کسب آمار و اطلاعات از جمله دستاوردهای مهم این واحد می‌باشد.
سازمان بازرسی کل کشور یکی از دستگاه‌ های قوه قضائیه ایران است که به منظور اجرای اصل ۱۷۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده‌ است. فعالیت سازمان بازرسی کل کشور زیر نظر رئیس قوه قضائیه انجام می‌گیرد. سازمان بازرسی کل کشور بالاترین نهاد نظارتی در کشور است. انواع نظارت و بازرسی. بازرسی به سه گونه انجام می‌پذیرد: سازمان بازرسی کل کشور در ۸۵ وزارتخانه، سازمان و دستگاه دولتی صندوق‌های ارتباطات در اختیار مردم قرار داده‌ است. تاریخچه. در سال ۱۳۰۸ نظامنامه هیئت تفتیشه مملکتی و وظیفه مأموران دولتی به تصویب هیئت
تفتیشه مملکتی و وظیفه مأموران دولتی به تصویب هیئت وزیران رسید. در سال ۱۳۱۵ خورشیدی با تصویب قانون اصلاح قسمتی از قانون اصول تشکیلات عدلیه، بازرسی کل کشور به ریاست وزیر دادگستری قرار گرفت و به موجب ماده ۶ آن، دفتر بازرسی کل کشور از دفاتر اختصاصی وزیر عدلیه شمرده شد. در سال ۱۳۳۷ به فرمان شاه بازرسی شاهنشاهی تأسیس شد، ولی این بازرسی چون مجوز قانونی نداشت در سال ۱۳۴۱ به دستور دولت وقت تعطیل شد و بازرسی کل کشور تا سال ۱۳۴۷ وظایف قانونی خود ادامه داد. در سال ۱۳۴۷ قانون تشکیل سازمان بازرسی شاهنشاهی مشتمل بر ۱۴
قانون تشکیل سازمان بازرسی شاهنشاهی مشتمل بر ۱۴ ماده و دو تبصره به تصویب مجلس رسید و برابر با این قانون اداره کل بازرسی کل کشور به اداره کل بازرسی وزارت دادگستری که وظیفه آن تنها رسیدگی به امور قضایی و اداری دادگستری بود تبدیل شد و دیگر وظیفه‌های اداره کل بازرسی کشور به سازمان بازرسی شاهنشاهی واگذار شد. برابر ماده ۱ قانون، سازمان بازرسی شاهنشاهی زیر نظر شاه بود و نخست وزیر مسئول امور مربوط به این سازمان در دو مجلس شد و نیز تعیین رئیس سازمان به فرمان شاه بود. سازمان بازرسی پس از انقلاب. آشفتگی‌های اداری پس
سازمان بازرسی پس از انقلاب. آشفتگی‌های اداری پس از انقلاب اسلامی ایران که از آثار قهری هر انقلابی است و جو حاکم بر دستگاه‌های دولتی و وابسته به دولت در آن زمان، قدرت هرگونه اقدام مؤثر و تحرکی را از این سازمان سلب کرده بود. در نهایت در اجرای اصل‏ یکصد و هفتاد و چهارم(174) قانون اساسی، قانون تأسیس سازمان بازرسی کل کشور در تاریخ 19-7-1360 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. در این اصل از قانون اساسی آمده است: «بر اساس‏ حق‏ نظارت‏ قوه‏ قضائیه‏ نسبت‏ به‏ حسن‏ جریان‏ امور و اجرای‏ صحیح‏ قوانین‏ در دستگاه‏‌های
جریان‏ امور و اجرای‏ صحیح‏ قوانین‏ در دستگاه‏‌های اداری‏ سازمانی‏ به‏ نام‏ "سازمان‏ بازرسی‏ کل‏ کشور" زیر نظر رئیس‏ قوه‏ قضائیه‏ تشکیل‏ می‌گردد. حدود اختیارات‏ و وظایف‏ این‏ سازمان‏ را قانون‏ تعیین‏ می‌کند.» قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور در اولین دوره مجلس شورای اسلامی در ۱۴ ماده و ۵ تبصره به تصویب وکلای ملت رسید. نمایندگان مجلس پنجم، این قانون را بعد از گذشت ۱۵ سال در هفتم مردادماه سال ۱۳۷۵ اصلاح کردند و قانون جدید را در ۱۲ ماده با اصلاحیات و الحاقیات به تصویب رساندند. قانون تشکیل سازمان بازرسی کل
به تصویب رساندند. قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور برای بار دوم در هفدهم تیرماه ۱۳۸۷ اصلاح و طبق مصوبه نمایندگان مجلس، مقرر شد این قانون برای مدت ۵ سال به‌طور آزمایشی اجرا شود. پس از پایان مدت زمان اجرای آزمایشی قانون، نمایندگان دوره نهم مجلس شورای اسلامی در پانزدهم مهر ماه ۱۳۹۳ این قانون را برای سومین بار اصلاح و مصوب کردند. شورای دستگاه های نظارتی کشور. اهداف شورا : شورا با هدف ایجاد هماهنگی بین دستگاه‌های نظارتی کشور، افزایش کارایی و اثربخشی اقدامات دستگاه‌های نظارتی کشور، جلوگیری از تداخل و دوباره
دستگاه‌های نظارتی کشور، جلوگیری از تداخل و دوباره کاری و رفع آسیب‌های مربوط به نظام نظارتی کشور، مبارزه مؤثر با فساد و ارتقاء سطح بهره‌وری و تقویت مدیریت کشور با عضویت رؤسای پنج دستگاه نظارتی کشور دیوان عدالت اداری، سازمان بازرسی کل کشور دیوان محاسبات، وزارت اطلاعات و سازمان حسابرسی فعالیت خود را آغاز نمود. ارکان شورا : اولین جلسه شورا در مورخ دوم آبان ماه سال ۱۳۸۷ در سازمان بازرسی کل کشور تشکیل گردید، انتخاب رئیس شورا، دبیر و تشکیل کارگروه‌های مربوط در دستور کار این جلسه قرار گرفت. اعضاء شورا: برخی
در دستور کار این جلسه قرار گرفت. اعضاء شورا: برخی اقدامات شورا: برگزاری اجلاس سراسری شورای دستگاه‌های نظارتی کلیه استان‌های کشور به منظور تعامل بیشتر بین دستگاه‌های نظارتی استان و اجرایی به ویژه استانداری ها در زمینه مختلف از جمله: امور بین‌الملل. شناخت تحولات بین‌المللی و دریافت دانش و تجربه‌های جهانی برای مبارزه با فساد امری لازم و ضروری است. از آن جا که فساد ابعاد فراملی پیداکرده و منحصر به مرزهای جغرافیایی یک کشور نیست، مبارزه با این پدیده نامیمون، نیازمند همکاری بازیگران دولتی و غیردولتی بین‌المللی با
همکاری بازیگران دولتی و غیردولتی بین‌المللی با یکدیگر است. این سازمان بنا به همین ضروریات، از طریق اداره امور بین‌الملل از خردادماه ۱۳۷۶ متناسب با اهداف و وظایف خود و قوانین و مقررات داخلی و بین‌المللی، فعالیت‌های بین‌المللی خود را توسعه داده است. تعامل با دستگاه‌های نظارت و بازرسی، نهادهای مبارزه با فساد و نهادهای رسیدگی‌کننده به شکایات مردمی(آمبودزمانی) در سطوح منطقه‌ای، قاره‌ای و بین‌المللی، برای ارتقاء و کارایی فعالیت‌های سازمان از جمله اهداف این اداره بوده است.
چارلز بولفینچ متولد ۱۷۶۳ بوستون در ماساچوست، معمار قرن هجدهم و نوزدهم آمریکا بود. او تحصیلکردهٔ دانشگاه هاروارد بود و در سال ۱۸۴۴ فوت نمود. مشهورترین اثر او ساختمان پایتخت ایالت مین و ساختمان پارلمان ایالت ماساچوست در آمریکا است.
گوردون بانشفت متولد ۱۹۰۹ بوفالو، نیویورک، معمار قرن بیستم آمریکا بود. او تحصیلکردهٔ دانشگاه ام آی تی بود و در سال ۱۹۹۰ فوت نمود. از نمونه آثار او می‌توان موزه و کتابخانه لیندون بینز جانسون را نام برد، و مدتی در اسکیدمور، اوینگز، مریل کار کرد.
جان بورگی متولد ۱۹۳۳، معمار قرن بیستم آمریکا است. او تحصیلکردهٔ دانشگاه نوتردام بوده و از صاحبنامان معماری پس‌مدرنیستی است. از نمونه آثار او می‌توان بوستان آبی فورت وورث و نیز مرکز بانک آو آمریکا (کارهای مشترک با فیلیپ جانسون) نام برد.
دانیل برنهم (۱۸۴۶، هندرسون - ۱۹۱۲، هایدلبرگ) معمار قرن نوزدهم آمریکایی است. او از بنیانگذاران شیوه معماری شیکاگو است. از نمونه آثار او می‌توان خانه کرایسلر، ساختمان فلت‌آیرون و یونیون استیشن و مدیریت ساخت نمایشگاه بین‏‌المللی شیکاگو در ۹۳-۱۸۹۲ را نام برد.
شیوه معماری شیکاگو یا مکتب معماری شیکاگو نوعی شیوه معماری است که در بین سال‌های ۱۸۸۰–۱۹۱۰ در آمریکا توسط یک گروه معمار برجسته در شیکاگو رواج یافت. شهرت این گروه ساختن بناهای مرتفع بود که در جهان تا آن زمان دیده نشده بود. روش‌های طراحی، اجرایی و اصول نظری معماران مکتب شیکاگو. - استفاده از اسکلت فولادی برای ساختار کل بنا - نمایش ساختار بنا در نمای ساختمان - عدم تقلید از سبک‌های گذشته - استفاده بسیار اندک از تزئینات - استفاده از پنجره‌های عریض که کل دهانه بین ستون‌ها را می‌پوشاندند. از مشاهیر این گروه می‌توان
را می‌پوشاندند. از مشاهیر این گروه می‌توان به معماران زیر اشاره کرد: شرکت آدلر و سالیوان شرکت مهم در مکتب شیکاگو محسوب می‌شد. لویی سالیوان معروف‌ترین معمار این سبک، یکی از مدیران این شرکت بود. وی مدتی محدود و به صورت ناتمام در دانشگاه ام ای تی در بوستون و در مدرسهٔ هنرهای زیبای پاریس تحصیل کرد. سالیوان ساختمان‌های بلند مرتبه متعددی در شیکاگو، نیویورک، سنت لوئیس و بوفالو در چارچوب مکتب شیکاگو طراحی نمود. وی برای اولین بار شعار فرم تابع عملکرد را که از شعارهای محوری معماری مدرن است، مطرح کرد. وی از تزئینات
محوری معماری مدرن است، مطرح کرد. وی از تزئینات به صورت محدود بر روی ساختمان‌های خود استفاده کرد و در این زمینه تحت تأثیر نهضت هنر نو در اروپا بود. ولی در کتاب خود به نام صحبت‌های کودکستانی ۱۹۰۱ استفاده از هر گونه تزئینات در ساختمان را رد کرده بود. برخی مکتب شیکاگو را به دو قسمت متقدم و متاخر تقسیم کرده‌اند.
سرگی چرمایف متولد ۱۹۰۰، معمار چچنی قرن بیستم آمریکا است. او که زادهٔ گروزنی بود برای کار به لندن رفت، و در سال ۱۹۴۰ به آمریکا مهاجرت کرد، و در دانشگاه‌های ییل و هاروارد نیز تدریس نمود. او در ۱۹۹۶ فوت کرد. پسر او از معماران سرشناس نیویورک است.
رالف آدامز کرام متولد ۱۸۶۳ در نیوهمپشر، معمار قرن نوزده و بیستم آمریکا بود. او که دکترا از دانشگاه پرینستون داشت، بمدت ۷ سال ریاست دانشکده معماری دانشگاه‌ام آی تی را بر عهده داشت. سبک او گوتیک جدید بود و متاثر از معمارانی چون جان راسکین بود. او در ۱۹۴۲ فوت کرد و آثار زیادی از خود بر جای گذاشت، از جمله ساختمان اصلی آکادمی نظامی وست‌پوینت.
سیال هرشل-بالکلی (که گاهی بینگهام تعمیم‌یافته نامیده می‌شود) مدلی ریاضی از رفتار سیالات غیرنیوتنی است. در این سیال تنش تجربه‌شده توسط سیال به طور پیچیده و غیرخطی به تنش مرتبط است. این رابطه با سه پارامتر مشخص می‌شود: پایداری k، شاخص جریان n، و تنش برشی تسلیم τ0. پایداری یک عدد ثابت و شاخص جریان، میزان خاصیت برشی کاهشی یا افزایشی سیال را اندازه گیری میکند. تنش برشی تسلیم مقدار تنشی است که سیال قبل از تسلیم و شروع به جریان یافتن تجربه میکند را کمی‌سازی می‌کند. این مدل سیال غیرنیوتنی توسط وینسلو هرشل و رونالد
این مدل سیال غیرنیوتنی توسط وینسلو هرشل و رونالد بالکلی در سال ۱۹۲۶ معرفی شد.[۱][۲] که صورت زیر بیان می‌شود : formula_1 که در آن: رفتار بتن تازه گِل، سوسپانسیون‌های سرامیکی، مواد غذایی و ... توسط این مدل بررسی شده‌است. تعریف. ff
محمود مشرف آزاد تهرانی (۱۸ آذر ۱۳۱۲ – ۲۹ دی ۱۳۸۴)، شناخته شده با نام هنری م. آزاد شاعر معاصر ایرانی بود. زندگی. م. آزاد در سال ۱۳۱۲ در تهران به دنیا آمد. در سال ۱۳۳۶ از دانشکده ادبیات و زبان فارسی دانشگاه تهران لیسانس گرفت و دوره دانشسرای عالی تهران را نیز گذراند. سپس ۱۰ سال به آموزگاری ادبیات فارسی پرداخت و در سال ۱۳۴۶ به استخدام کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان درآمد. او علاوه بر ترجمه اشعار شاعران سرزمین‌های دیگر، در زمینه زندگی‌نامه، نقد ادبی، و قصه به شعر و نثر برای کودکان کتاب چاپ کرده است. آشنایی
شعر و نثر برای کودکان کتاب چاپ کرده است. آشنایی او با شعر کلاسیک و شعر نو، و تجربه اندوزی در شعر بزرگسالان پیش از پرداختن به ادبیات کودکان سبب شد که بازآفرینی‌های ارزشمندی از شاهنامهٔ فردوسی، مثنوی معنوی مولانا، کلیله و دمنه، منطق الطیر عطار نیشابوری و نیز از ادبیات فلکلوریک ایران برای کودکان، هنگامی که مواد خواندنی برای کودکان ایرانی اندک بود، پدیدآورد. از م. آزاد، بیش از ۴۰ کتاب کودک و بیش از ۱۴ کاست، شعر و قصه برای کودکان منتشر شده است. درگذشت. محمود مشرف آزاد تهرانی در تاریخ ۲۹ دی ۱۳۸۴ در هفتاد و دو
آزاد تهرانی در تاریخ ۲۹ دی ۱۳۸۴ در هفتاد و دو سالگی در تهران درگذشت. خانواده. حسن تهرانی برادر اوست. آثار. کتاب‌های شعر: ترجمه و تألیف: ادبیات کودکان. نزدیک به پنجاه عنوان داستان و شعر: گفتگو: نامگذاری خیابان. در ۲۷ آبان ۱۳۹۹، کوچه یکم در محدوده خیابان کلاهدوز به نام م _آزاد تغییر نام یافت.
محمدآقا مدیر شانه‌چی (زاده: سال ۱۳۰۱ مشهد - درگذشت ۲۸ آذر ۱۳۸۷ مشهد از اعضای جبهه ملی ایران و از تاجران و فعالان سیاسی-مذهبی در نهضت ملی شدن صنعت نفت و انقلاب ۵۷ بود. او مدیر دفتر محمود طالقانی پس از انقلاب بود و در کنار محمد تقی شریعتی (پدر علی شریعتی) و پوران شریعت‌رضوی (همسر علی شریعتی) پس از انقلاب تشکیلاتی به نام «اقامه» در مشهد تأسیس کردند که هدف آن دفاع از قانون اساسی اعلام شده بود. این تشکل - که گنجه‌ای از چهره‌های شاخص آن بود - پس از تأسیس شورای ملی مقاومت ایران به آن پیوست. در سال‌های بعد، اغلب
مقاومت ایران به آن پیوست. در سال‌های بعد، اغلب اعضا از آن جدا شدند. پس از درگیری‌های خرداد ١٣۶٠ شانه‌چی نیز مورد غضب و برخورد دولتمردان قرار گرفت. سه تن از فرزندان وی در درگیری با نیروهای حکومتی پس از انقلاب کشته شدند: - حسین مدیر شانه‌چی: دانشجوی سال دوم علوم آزمایشگاهی در تاریخ آبان ١٣۶٠ در حمله‌ی شبانه‌ی پاسداران انقلاب اسلامی، با آر.پی.جی. به خانه‌ی مسکونی‌اش به خاک و خون غلتید. - محسن مدیر شانه‌چی: فارغ التحصیل علوم آزمایشگاهی، زندانی سرشناس دوران محمدرضا شاه، از رهبران سازمان چریک‌های فدایی خلق
محمدرضا شاه، از رهبران سازمان چریک‌های فدایی خلق (اقلیت) در تاریخ ٢٩ آذر ١٣۶٠ به هنگام خروج از خانه‌ی تیمی، از پشت سر به مسلسل پاسداران انقلاب اسلامی از پای درآمد. - شهره مدیر شانه‌چی: دانشجوی سال اول علوم ریاضی در اوایل دی ماه ١٣۶٠ در خیابان بازداشت و در اواخر بهمن ١٣۶٠ در زندان اوین تیرباران شد. فرزند دیگر وی نیز به نام زهره مدیر شانه‌چی، دانشجوی سال دوم علوم قضائی، زندانی سیاسی زندانی دوران محمدرضا شاه و عضو سازمان چریک‌های فدائی خلق بود. وی در برخورد مسلحانه با مأموران ساواک در اردیبهشت ١٣۵۴ جان باخته
با مأموران ساواک در اردیبهشت ١٣۵۴ جان باخته بود.
الکساندر جکسون دیویس متولد ۱۸۰۳ در نیویورک، معمار قرن نوزده آمریکایی بود. او در ۱۸۹۳ فوت کرد و آثار متعددی از خود بر جای گذاشت، و بیشتر بخاطر آثار خود در سبک یونانی جدید به یاد است
جان دینکلو متولد ۱۹۱۸، معمار قرن بیستم آمریکایی بود. دینکلو نخست در دفتر ایرو سارینن مشغول به کار شد. او در ۱۹۸۱ فوت کرد و آثار متعددی از خود بر جای گذاشت که بیشتر این آثار با شراکت کوین روشه طراحی شدند.
فرضیه سپیر–ورف (Sapir–Whorf hypothesis - SWH) به عقائد سپیر و ورف پیرامون رابطه سیستمی مابین زبان اشخاص با تفکرات و رفتارهای آنان گفته می‌شود. یکی از مباحث مهم و قدیمی در روان‌شناسی و زبان‌شناسی شناخت رابطه زبان و تفکر است. از دیر باز این تصور همواره وجود داشته است که زبان بر شیوه تفکر و جهان بینی ما تأثیر می‌گذارد و از آنجا که هر زبان تصویر متفاوتی از واقعیات جهان خارج به دست می‌دهد، طبعاً ما نیز جهان را آنچنان درک می‌کنیم که زبانمان ترسیم می‌کند. فرضیه نسبیت زبانی در ابتدا توسط زبان‌شناسانی به نام ساپیر و
زبانی در ابتدا توسط زبان‌شناسانی به نام ساپیر و پس از آن -شاگرد ساپیر- ورف معرفی شد. ساپیر به زبان به عنوان توانش تکمیل شده در ذهن نمی‌نگریست بلکه آن را به عنوان پدیده‌ای فرهنگی – تاریخی مورد بررسی قرار می‌داد، ساپیر اعتقاد داشت پیوند نزدیکی میان زبان و تفکر برقرار است و بدون زبان نمی‌توان تفکر نمود یا به توهم پرداخت. او معتقد بود زبان جنبه بیرونی تفکر و پتانسیل محتوایی زبان است از این جمله می‌توان نتیجه گرفت سایر واحدهای اندیشه را متناظر با واحدهای زبان می‌داند. در این نوشتار ابتدا به معرفی ساپیر ورف
می‌داند. در این نوشتار ابتدا به معرفی ساپیر ورف می‌پردازیم و سپس پیشینه تاریخی روابط میان زبان و تفکر همراه با معرفی این فرضیه و نقدی بر آن مطرح خواهد شد. الف) ساپیر و ورف: ادوارد ساپیر یکی از معرفین این فرضیه در ۲۶ ژانویه سال ۱۸۸۴ در لنینبرگ آلمان چشم به جهان گشود و پنج ساله بود که به همراه والدینش به ایالات متحده مهاجرت کرد. در سال ۱۹۰۵ موفق به دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته فقه اللغه زبان آلمانی گردید، اما تحت تأثیر فرانس بواز Franz Boaz به سمت زبانشناسی عمومی و مردم‌شناسی متمایل شد و در سال ۱۹۰۹ به
عمومی و مردم‌شناسی متمایل شد و در سال ۱۹۰۹ به کسب درجه دکترا در رشته مردم‌شناسی نایل آمد. در واقع بحث ساپیر دربارهٔ نقش معنی در فرم دستوری و رابطه اینها با کاربرد زبان در انتقال افکار به عنوان سهم او از فرضیه ساپیر-ورف به‌شمار می‌آید. درحقیقت این فرضیه عمدتاً توسط شاگرد او ورف پس از مرگش مطرح شد. بنجامین. لی. ورف نیز در ۲۴ آوریل سال ۱۸۸۷ در وینتراپ متولد شد. پدر او هری ورف Hary Whorf نویسنده، هنرمند و عکاس بود. علایق اولیه ورف ستاره‌شناسی، تاریخ، زبانشناسی و عکاسی بود. در سال ۱۹۱۳ موفق به دریافت درجه
و عکاسی بود. در سال ۱۹۱۳ موفق به دریافت درجه کارشناسی خود در رشته مهندسی شیمی از مؤسسه تکنولوژی ماساچوست گردید. ورف در طول عمرش به عنوان مهندس شیمی، زبانشناس و انسان‌شناس شناخته شده بود. او در سال ۱۹۳۱ در دانشگاه ییل شروع به تحصیل در رشته زبانشناسی نمود. ورف به زبان سرخپوستان آمریکا علاقه داشته و تحت نظارت استادش ادوارد ساپیر شروع به مطالعه زبان هوپی در دانشگاه ییل کرد و در آنجا به عنوان بهترین دانشجو انتخاب شد و طی سال‌های ۳۸–۱۹۳۷ در آن دانشگاه تدریس نمود. ورف برای دستیابی به چگونگی کارکرد زبان‌ها بیشتر
ورف برای دستیابی به چگونگی کارکرد زبان‌ها بیشتر اوقاتش را صرف مطالعه زبانشناسی نمود. او در حوزه‌های مردم‌شناسی زبان، روان‌شناسی زبان، لغت‌نامه زبان‌های سرخپوسی فعالیت نمود. ب) پیشینه تاریخی رابطه میان زبان و تفکر و فرضیه ساپیر- ورف در مورد زبان و تفکر بسیاری از فلاسفه زبان سعی بر این داشتند تا دیدی کلی از رابطهٔ میان زبان و ذهن انسان را مطرح ساخته و ماهیت عملکرد آن را باز شناسند. این موضوع از روزگاران باستان در عالم فلسفه مطرح بوده است (ک۱۸، ص ۱۸) افلاطون معتقد بود که در هنگام تفکر روح انسان با خودش حرف
معتقد بود که در هنگام تفکر روح انسان با خودش حرف می‌زند. واتسون J.B Watson از پیشروان مکتب رفتارگرایی در روان‌شناسی این مطلب را به نحو دیگری مطرح کرده است: او معتقد است تفکر چیزی نیست مگر سخن گفتن که به صورت حرکات خفیف در اندامهای صوتی درآمده است. به عبارت دیگر تفکر همان سخن گفتن است که وارده شده و به صورت حرکات یا انقباض‌های خفیف در اندامهای صوتی ظاهر می‌شود. (ک ۱۹، ص ۱۳۳) فرضیه نسبیت زبانی از جدی‌ترین موضوعات مورد بحث در اواخر قرن ۱۸ و ۱۹ آلمان محسوب می‌شد. این مطلب خصوصاً در کارهای یوهان جرج‌هامان
می‌شد. این مطلب خصوصاً در کارهای یوهان جرج‌هامان Johann George Hamann (1788-1730)، یوهان گوتفرید هردر Johann Gottfried von Herder (1803-1744)، ویلهم فون هومبولت Wilhem von Homboldt (1835-1767) مشهود بود. (ک ۸) بنا به گفته هردر، زبان و اندیشه از یکدیگر جدایی ناپذیرند و زبان هم ابزار اندیشه آدمی است و هم محتوای آن و هم صورت آن. هردر بنای نظر خود را بر این فرض نهاده بود که زبان و اندیشه هر دو منشأئی مشترک دارند و به موازات هم پیشرفت کرده‌اند و با هم از مراحل مختلف و متوالی رشد و کمال گذشته‌اند. او بر آن بود
مختلف و متوالی رشد و کمال گذشته‌اند. او بر آن بود که چون زبان و اندیشه متکی بر یکدیگرند، ناگزیر انگاره‌های فکری ملتهای مختلف و ادبیات مطلوب هر یک از آن‌ها را نمی‌توان به درستی خواند و متهم کرد مگر آنکه این کار در چهارچوب زبان‌های خود آن ملتها صورت پذیرد. (ک ۱۵، ص ۳۲۸ – ۳۲۷) هومبولت زبان را بدواً وسیله تفکر و حدیث نفس دانسته است، نه یک نظام ارتباطی حیوان گونه و نکته دیگر اینکه او به این نتیجه رسیده است که نیروی زاینده زبان از نیروی زاینده تفکر تفکیک‌ناپذیر است. به بیان دیگر زبان و تفکر دو روی یک سکه هستند
است. به بیان دیگر زبان و تفکر دو روی یک سکه هستند (ک ۱۴، ۱۶۷–۱۶۵) و در واقع این معما که زبان بر فکر تأثیر می‌گذارد به مقاله هومبولت با عنوان Das Vergleichende Sprachstudium بازمی‌گردد. (ک۶) مبدأ فرضیه نسبیت زبانی به عنوان بررسی جدی تر از این مفهوم فرهنگی به آرای فرانس بواز بنیانگذار مردم‌شناسی در ایالات متحده بر می‌گردد. در آمریکا، بواز با زبان‌های بومی آمریکایی بسیاری از خانواده‌های زبانی متفاوت آشنا شد که همه آن‌ها با زبان‌های هند و اروپایی و سامی کاملاً متفاوت بودند. بواز متوجه شد که چگونه طریق زندگی و
متفاوت بودند. بواز متوجه شد که چگونه طریق زندگی و قواعد دستوری می‌تواند از محلی به محل دیگر متنوع باشد. در نتیجه او اعتقاد پیدا کرد که فرهنگ و طرز زندگی مردم بازتابی است از زبانی که سخن می‌گویند. (ک ۸) ساپیر نیز یکی از شاگردان برجسته بواز بود و در کنار بواز، لئونارد بلومفیلد Leonard Blomm Field از پیشگامان ساختگرایی آمریکایی به‌شمار می‌رفت. او با ذکر این مطلب که زبان‌ها دارای ساختار نظام مند و کاملی هستند به یافته‌های بواز وسعت و اهمیت بیشتری بخشید. او معتقد بود که تنها یک کلمه مخصوص نیست که طرز تفکر یا
بود که تنها یک کلمه مخصوص نیست که طرز تفکر یا رفتار خاصی را بیان می‌کند بلکه طبیعت منسجم و نظام مند زبان است که در سطح گسترده‌تری با فکر و رفتار پیوند می‌خورد. در حالیکه دیدگاه‌های ساپیر در طول زمان تغییرات بسیاری کرد اما به نظر می‌آید که او تا اواخر عمر اعتقاد داشت، زبان صرفاً آینه فرهنگ و عادت نیست بلکه زبان و فکر در حقیقت در رابطه تأثیر متقابل با یکدیگر قرار دارند. کار ورف در اصل نسبیت زبانی Linguistic Relativism به دیدگاه خانه زندان معروف است که در آن یک فرد تفکر می‌کند و رفتار کاملاً توسط زبان فرد شکل
فرد تفکر می‌کند و رفتار کاملاً توسط زبان فرد شکل می‌گیرد، ورف معتقد بود واسطه فکر و رفتار، زبان و اجتماع است. مطالعات ورف دربارهٔ نسبیت زبانی که در اواخر دهه ۱۹۳۰ انجام شد عمومیت زیادی نیافت. تا دهه ۱۹۵۰ که نوشته‌های او پس از مرگش منتشر شد. تئوری‌های زبانی دهه ۱۹۶۰ مانند نظریه‌های چامسکی Chomsky بیشتر متمرکز بر ذاتی بودن و همگانی بودن زبان بود و در نتیجه کار ورف از نظرها خارج شد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ با پیشرفت در زمینه روان‌شناسی شناختی و زبانشناسی انسان شناسانه Anthroprogical Linguistics بار
انسان شناسانه Anthroprogical Linguistics بار دیگر فرضیه ساپیر- ورف (SWH) مورد توجه قرار گرفت و توسط نویسندگانی چون جرج لکاف George Lakoff مورد بحث و گفتگو قرار گرفت. امروزه محققان دربارهٔ چگونگی تأثیر زبان بر فکر اختلاف نظر دارند (ک ۶) اکنون با علم به پیشینه تاریخی رابطه زبان و تفکر به بررسی زوایای فرضیه ساپیر-ورف می‌پردازیم. ج) فرضیه نسبیت زبانی Linguistic Relativity Hypothesis در میان تئوری‌های زبانی از حیث رابطه میان زبان و تفکر، دو تئوری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است: تئوری‌های ادغامی Mould Theories و
برخوردار است: تئوری‌های ادغامی Mould Theories و تئوری‌های حوزه‌ای Cloak Theories. در تئوری‌های ادغامی، زبان الگویی است که بر حسب آن لایه‌های تفکر شکل می‌گیرند و در تئوری‌های حوزه ای، زبان حوزه‌ای است که با خصوصیات فکری مرسوم گویندگان آن مطابق است. فرضیه ساپیر به نسبیت زبانی نیز که پیش از همه با نام ساپیر و ورف پیوند خورده است و در واقع یک تئوری ادغامی زبان است (ک ۷) شاید از همان آغاز که انسان با زبان‌های مختلف مواجه شد، به این نکته پی برده باشد که زبان‌ها به شکلی واحد برای ارجاع به جهان خارج به کار
به شکلی واحد برای ارجاع به جهان خارج به کار نمی‌روند و به هنگام ترجمهٔ یک متن مشکلات عمده‌ای برای معادل یابی واژه‌ها پیش روی مترجم قرار می‌گیرد. در انگلستان" کلاه" را می‌پوشند و در ایران آن را بر سر می‌گذارند. در ایران من" پسر خاله"،" دخترخاله"،" پسر عمو" و …. دارم در حالیکه در زبان انگلیسی همه اینها Cousin هستند. وجود نمونه‌های بیشماری از این دست سبب شد تاً بوآز" و" ساپیر" به شکلی افراطی تر بر این نکته تأکید کنند که جهان ما تا حدی ساخته و پرداختهٔ زبان ماست. (ک ۱۷، ص ۸۶) این دیدگاه را ابتدا ساپیر مطرح کرد
(ک ۱۷، ص ۸۶) این دیدگاه را ابتدا ساپیر مطرح کرد و بعد ورف آن را بسط داد، از این رو، غالباً تحت عنوان فرضیه ساپیر-ورف شناخته می‌شود، هرچند بعضی‌ها ترجیح می‌دهند آن را «نسبیت زبانی» بنامند. فرضیه ساپیر- ورف را می‌توان به چند طریق و با درجات مختلف قاطعیت بیان کرد، اما صورت متداول آن این است: ساختار زبان ما تا حدود زیادی بر نوع درک ما از جهان تأثیر می‌گذارد (ک ۱۳، ص ۹۳) در سال ۱۹۲۹ ساپیر اینچنین بیان کرد: بشر نه در یک دنیای عینی تنها زندگی می‌کند و نه در دنیای فعالیت‌های اجتماعی که عادتاً پذیرفته شده است، بلکه
اجتماعی که عادتاً پذیرفته شده است، بلکه بسیار زیاد در اختیار زبان بخصوصی است که واسطهٔ بیان احساس آن جامعه است. این خطا است که تصور کنیم، یک فرد بدون استفاده از زبان با حقیقت سازگار می‌شود و آن زبان صرفاً یک وسیله تصادفی برای حل مشکلات بخصوص ارتباطی است. حقیقت موضوع این است که «جهان واقعی» به صورت ناخودآگاه بر حسب عادات زبانی یک گروه ساخته شده است. هیچ دو زبانی آنقدر شبیه هم نیستند که نمایانگر یک حقیقت اجتماعی همسان باشند. جهان‌های که جوامع مختلفی در آن‌ها زندگی می‌کنند، جهان‌های مجزایی هستند نه صرفاً یک
زندگی می‌کنند، جهان‌های مجزایی هستند نه صرفاً یک جهان با برچسب‌های مختلف …. ما می‌بینیم، می‌شنویم و تجربه می‌کنیم چون عادات زبانی جامعه ما زمینه را برای انتخاب‌های مخصوص ما از تعابیر فراهم می‌کند. (ک ۱، ص ۷۷) به اعتقاد ورف نیز ما درست به مانند کسی که تا درآستانه خفگی قرار نگیرد، کمبود هوا را درک نمی‌کند، نسبت به ویژگی‌های ساختی زبان خود نا آگاهیم و اگر به سایر زبان‌ها توجه نشان دهیم، درمی یابیم که زبان تنها وسیله‌ای برای بیان عقاید نیست بلکه «شکل دهنده عقاید است» و بدین ترتیب ما جهان را آنچنان درک می‌کنیم
است» و بدین ترتیب ما جهان را آنچنان درک می‌کنیم که زبان برای ما ترسیم کمی‌کند (ک ۱۲، ص ۱۰۰) در ذیل قسمتی از گفته ورف در سال ۱۹۳۰ آورده شده است: ما طبیعت را در راستای خطوطی موشکافی می‌کنیم که توسط زبان مادریمان مشخص شده است. جهان در جریان رنگارنگی از احساسات نمودار است که توسط ذهنمان سازماندهی می‌شود. ما طبیعت را خراب می‌کنیم، آن را طبق مفاهیم سازماندهی می‌کنیم و معانی و مفاهیم را به آن نسبت می‌دهیم؛ زیرا ما طرفین قراردادی هستیم که آن را به این شکل سازماندهی کنیم. این قرارداد البته نا آشکار و غیرقابل بیان
کنیم. این قرارداد البته نا آشکار و غیرقابل بیان است اما اصول آن کاملاً اجباری است. ما ابداً قادر به صحبت نیستیم، مگر توسط سازماندهی و طبقه‌بندی اطلاعاتی که این قرارداد به آن حکم کرده است. (ک ۱، ص ۷۷) ورف برای اثبات نظریه خود در مقاله‌ای زبان هوپی را مثال می‌زند. بنا به استدلال ورف از زبان هوپی نشان می‌دهد که زمان در ذهن افراد این قبیله مفهومی ندارد: تنها تمایزی که آن‌ها در زبان خود قائل هستند میان عینیت‌ها و ذهنیت‌ها است که در آن ذهنیت‌ها شامل آینده و تمامی پدیده‌های ذهنی می‌باشد، از این گذشته در زبان هوپی
پدیده‌های ذهنی می‌باشد، از این گذشته در زبان هوپی و در نتیجه برای گویندگان آن هیچ تمایزی میان بعد زمانی و مکانی وجود ندارد. (ک ۱۲، ص ۱۰۱) او ادعا کرد که شیوه بهره‌گیری هوپی از مفهوم «آماده‌سازی» Prepration یعنی اعلام رویدادها پیش از وقوع برداشتی از زبان به صورت پیوسته ارائه می‌دهد که با شیوه تقطیع زمان نزد جوامع غربی تفاوت دارد. این مسئله بن مایه اختلافات زبانی نیز قرار گرفته است. (ک ۳) استدلال دیگر ورف جهت اثبات نظریه اش متون ترجمه شده است، اگر حتی برای یکبار سعی کرده باشد متنی را از یک زبان به زبان دیگر
سعی کرده باشد متنی را از یک زبان به زبان دیگر ترجمه کنید به خوبی فهمیده‌اید که ترجمه اصلاً کار ساده‌ای نیست. یکی از دلایل دشواری ترجمه این است که واژه‌ها در زبان‌های مختلف با یکدیگر تناظر یک به یک ندارند. به عنوان نمونه، زبان انگلیسی تمایز روشنی بین معنای ape و monkey می‌گذارد، در حالیکه در زبان فرانسه برای این دو موجود فقط یک واژه دارد: singe. نوع خاص تر این تفاوت آن است که زبان‌های مختلف یک گستره معنایی واحد را به قطعاتی کاملاً متفاوت و دارای همپوشی تقسیم می‌کنند. به عنوان نمونه در انگلیسی سه واژه road,