payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنسی یاخته‌های تک‌لادی را کاریوگامی نامند. نتیجه کاریوگامی، تشکیل یاخته دستگی به نام زاگ است. این یاخته بسته به چرخه زندگی گونه مورد نظر، ممکن است وارد چرخه کاستمان یا رِشتمان شود. گیاهان. در گیاهان، اگر بارورسازی بین کامه‌های تقلیل نیافته رخ دهد، زاگ ممکن است دستگی شود. در گیاهان خشکی، زاگ در اتاقکی به نام مامه‌دان تشکیل می‌شود. در گیاهان بدون دانه، مامه‌دان بیشتر به شکل دمابان (شبیه قمقمه یا بالن در شیمی) است که گردن توخالی بلندی داشته و یاخته زامه از طریق آن وارد می‌گردد. تقسیم و رشد زاگ در داخل
از طریق آن وارد می‌گردد. تقسیم و رشد زاگ در داخل مامه‌دان نیز ادامه می‌یابد.
گراناز موسوی (زاده ۶ بهمن ۱۳۵۲ در تهران) شاعر و فیلمساز معاصر اهل ایران است. او به جز سرودن شعر به نوشتن نقد کتاب، ویراستاری ادبی، ترجمه، فیلمنامه‌نویسی، کارگردانی سینما و بازیگری نیز پرداخته‌است. زندگی. پدرِ گراناز، هاشم موسوی، صدابردار با سابقهٔ تلویزیون و سینما و مادرش، پروین چگینی فراهانی، کارشناسِ نودالِ تلویزیون بود. پس از سپری کردن دوران دبستان در مدرسه رازی و پس گرفتن دیپلم دبیرستان هدف، بین سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ در کلاسهای بازیگری تئاتر حمید سمندریان و مهین اسکویی شرکت کرد. همزمان تحصیلات دانشگاهی
و مهین اسکویی شرکت کرد. همزمان تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته شیمی در دانشگاه الزهرا آغاز نمود که بعداً با مهاجرت به استرالیا در سال ۱۳۷۶ آن را رها کرده، در رشته سینما در دانشگاه فلیندرز و سپس مدرسهٔ فیلم، تلویزیون و رادیوی استرالیا "(AFTRS)" به ادامهٔ تحصیل پرداخت. پایان‌نامهٔ دکترای وی در دانشگاه سیدنی " زیبایی‌شناسی سینمای شاعرانه " بوده و او مشغول به تدریس پاره‌وقت در دو دانشگاه در استرالیا است. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ سینما در مقطع دکتراست و کارگردانی اولین فیلم بلند داستانی اش بنام تهران من، حراج را
اولین فیلم بلند داستانی اش بنام تهران من، حراج را که محصول مشترک ایران - استرالیا، است در سال ۲۰۰۸ در تهران انجام داد. این فیلم منتخب رسمی جشنواره‌های بین‌المللی فیلم تورنتو، روتردام، پوسان (۲۰۰۹)، موزه هنر مدرن نیویورک و برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم مستقل سال استرالیا است. دومین فیلم داستانی بلند گراناز موسوی فیلم سینمایی "وقتی انارها فریاد میزنند" ، که محصول مشترک افغانستان، استرالیا، ایران، و هلند است‌. این فیلم سینمایی توسط گراناز موسوی، بهیر وردک و مرضیه وفامهر و کریستیان ویلیامز تهیه شده است. با توجه به
و کریستیان ویلیامز تهیه شده است. با توجه به تحولات سیاسی اخیر در کشور افغانستان و قوانین سرسختانه‌ وضع شده‌ توسط طالبان، فعلا فیلم سینمایی «وقتی انارها فریاد میزنند» تا مدت‌ها یکی از آخرین آثار سینمایی خواهد بود که در کشور افغانستان تولید شده است. گراناز از کودکی شعر می‌سرود. در ۱۲ سالگی برنده جایزه شعر دانش‌آموزی منطقه ۳ تهران شد و در ۱۷ سالگی نخستین آثارش را در مجله‌های آدینه، دنیای سخن و چاووش به چاپ رساند. سپس یکسال بعد نوشتن نقد کتاب و ویراستاری ادبی را در مجلهٔ دنیای سخن آغاز کرد. از گراناز موسوی تا
در مجلهٔ دنیای سخن آغاز کرد. از گراناز موسوی تا کنون سه مجموعه شعر در ایران به چاپ رسیده‌است. نخستین دفتر شعرش «خط خطی روی شب» در سال ۷۶ توجه اهل قلم و جامعه ادبی ایران را به خود جلب کرد. همان سال، م. آزاد، شاعر و منتقد برجسته، در نقدی بر این مجموعه در مجله آدینه از کشف استعدادی تازه در شعر معاصر خبر داد. در سال ۱۳۷۹ دومین دفتر شعرش، «پابرهنه تا صبح» (نشر سالی) را منتشر کرد که برنده نخستین دوره جایزه شعر امید ایران، «کارنامه» شد و به چاپ چهارم رسید. سومین کتابش «آوازهای زن بی‌اجازه» (نشر سالی) در سال ۱۳۸۱
«آوازهای زن بی‌اجازه» (نشر سالی) در سال ۱۳۸۱ در تهران، و چهارمین کتابش نیز "Les rescapés de la patience" در پی بورسیه ادبی در فرانسه، به شکل مجموعه دوزبانه در سال ۲۰۰۵ در این کشور به چاپ رسید. آخرین اثر او «حافظه قرمز» نام دارد که در سال ۱۳۹۰ در استرالیا منتشر شده‌است. شعرهای او تا به حال به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، پرتغالی، سوئدی، ایتالیایی، آلمانی، ترکی و کردی در کتابها و منظومه‌های گوناگون به چاپ رسیده‌است. او همچنین از داوران جایزه ادبی والس بوده‌است. در سال ۲۰۰۲ پژوهشی با عنوان «دنیای
والس بوده‌است. در سال ۲۰۰۲ پژوهشی با عنوان «دنیای نمادین گراناز موسوی و سبک نوشتاری آن» "(L'univers symbolique et son écriture chez Granaz Musavi)" در دانشگاه سوربن روی کارهای وی منتشر گردید. او در سمینارها و کنگره‌های مختلفی در فرانسه، بریتانیا، آمریکا، آلمان، استرالیا، ایتالیا، سوئد، اسپانیا، لوگزامبورگ و کانادا شعرخوانی و به دعوت دانشگاه استنفورد، دانشگاه کالیفرنیا و دانشگاه لندن سخنرانی داشته‌است. گراناز در ۱۷ سالگی در فیلم «به خاطر همه‌چیز» به کارگردانی رجب محمدین (۱۳۶۹) بازی کرد. در سال ۱۳۷۲ نیز در
رجب محمدین (۱۳۶۹) بازی کرد. در سال ۱۳۷۲ نیز در فیلم «جاده عشق» از همین کارگردان به ایفای نقش پرداخت. وی در فیلم «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند» دستیار و تدوینگر دیجیتال فیلم بوده‌است. در سال ۲۰۰۶ وی برندهٔ جایزهٔ بهترین طرح فیلم‌نامهٔ سال (تهران من، حراج) در استرالیا شد و در جشنواره فیلم کن حضور یافت. در سال ۲۰۰۹ این فیلم برندهٔ بهترین فیلم مستقل سال دراین کشور شد. گراناز موسوی کارگردانی اولین فیلم بلندش «تهران من، حراج» «My Tehran For Sale» منتخب رسمی جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو (۲۰۰۹)، موزه هنر مدرن
بین‌المللی فیلم تورنتو (۲۰۰۹)، موزه هنر مدرن نیویورک موزه هنر مدرن موزه هنر مدرن و برندهٔ جایزهٔ «09 Inside Film Awards» که محصول مشترک ایران و استرالیا است را در سال ۲۰۰۸ در تهران انجام داده‌است. جوایز داخلی. گراناز موسوی در سال ۱۳۷۹ برای کتاب «پابرهنه تا صبح» برنده جایزه شعر کارنامه یا جایزه شعر امروز ایران شد.
محراب کلیسا یا تابوک (نام‌های دیگر: مُخارجه، محراب گنبددار) در معماری رومی به فضای متقارنی که به وسیلهٔ نیم‌کره یا نیم‌طاق پوشیده شده‌است گفته می‌شود و برون‌نشسته در ساختمان کلیساها هستند که شکلی نیم‌دایره دارند و گنبدی نیم‌کره‌ای نیز بر آن‌ها قرار دارد بعضی تابوک‌ها دیواره‌ای چندضلعی دارند. در معماری رومی، معماری روم شرقی و معماری گوتیک دیر مسیحی، کلیسای جامع و معماری کلیسا به صورت دایره‌وار در ساختمان اصلی در بالای قربانگاه بدون توجه به شکل سقف قرار می‌گیرد. ممکن است شکل سقف کلیسا تخت، شیبدار، گنبدی شکل،
ممکن است شکل سقف کلیسا تخت، شیبدار، گنبدی شکل، کروی باشد.
ادوارد تیلور متولد ۱۶۴۵ و متوفی ۱۷۲۹، شاعر آمریکایی قرن هفده-هجده میلادی. وی دانش آموخته دانشگاه هاروارد در ماساچوست بود.
نبرد اقیانوس اطلس طولانی‌ترین رشته عملیات نظامی جنگ جهانی دوم بود، که در اقیانوس اطلس میان کریگسمارینه و نیروی دریایی سلطنتی و از ۱۹۴۲ نیروی دریایی ایالات متحده رخ داد. چرچیل این واژه را در ۶ مارس ۱۹۴۱میلادی برای توصیف نبردهایی که برای نگهداری و مهار راه‌های حیاتی بریتانیا به جهان خارج در جریان بودند به کار گرفت. در این نبردها که از آغاز تا پایان جنگ جهانی دوم در اروپا ادامه داشتند آلمانی‌ها با یورش به کشتی‌ها و زیردریاییها و با بمباران و مینگذاری به وسیله زیردریایی، آسیب‌های زیادی به دشمن وارد کردند. در
زیردریایی، آسیب‌های زیادی به دشمن وارد کردند. در سال ۱۹۴۲م متفقین ماهانه به‌طور میانگین ۹۶ کشتی از دست می‌دادند. در تابستان همان سال ایده اسکورت کشتی‌ها در کرانه‌های آمریکا، از تهدید زیردریایی‌های آلمانی کاست ولی در آب‌های میان آمریکا و اروپا خطر همچنان وجود داشت. در مارس ۱۹۴۳م زیردریایی‌های آلمانی ۱۰۸ کشتی بازرگانی را غرق کردند در حالی که خودشان فقط یک فروند کشتی از دست دادند. دو ماه پس از آن اقدام‌های انگلیس و آمریکا مؤثر افتادند، ایجاد پایگاه نیروی هوایی در ایسلند، استفاده از ناوهای هواپیمابر برای
هوایی در ایسلند، استفاده از ناوهای هواپیمابر برای اسکورت کشتی‌ها، گسترش رادار و گسترش ناوشکنها سبب وارد آمدن تلفات سنگینی بر زیردریایی‌های آلمانی شد. آلمانی‌ها در مقابل به بهبود وضع زیردریایی‌ها پرداختند ولی در ادامه جنگ دیگر نتوانستند مانند سال ۱۹۴۲م بر متفقین فشار آورند. در آخرین سال جنگ ماهانه به‌طور میانگین تنها ۱۲ کشتی بازرگانی متفقین غرق می‌شدند.
اوون ژوزف کلاین (زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۹۱) یک فیلم‌ساز، بازیگر و کارتونیست آمریکایی است که بیشتر به خاطر بازی در نقش فرانک برکمن در فیلم "ماهی مرکب و نهنگ" (۲۰۰۵) و کارگردانی اولین فیلم بلند خود "صفحات خنده‌دار" (۲۰۲۲) شناخته می‌شود. زندگینامه. کلاین در نیویورک زاده شد. او فرزند کوین کلاین و فوبه کیتس (هر دو هنرپیشه) است و یک خواهر کوچکتر به نام گرتا کلاین دارد. حرفه. برجسته‌ترین نقش‌آفرینی کلاین، بازی در فیلم ماهی مرکب و نهنگ (ساخته نوآ بامباک) محصول سال ۲۰۰۵ است. او پس از ساخت چند فیلم مستند و کوتاه، در سال
است. او پس از ساخت چند فیلم مستند و کوتاه، در سال ۲۰۲۲ نخستین فیلم بلند خود را با نام "صفحات خنده‌دار" کارگردانی کرد.
روستآوی در ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی پایتخت گرجستان، در استپ گاردابانی شهر روستاوی جای گرفته‌است که یکی از مراکز صنعتی گرجستان است. روستاوی مرکز ایالت تاریخی کومو کارتلی است. قسمت اصلی شهر، شامل بخش صنعتی، در ساحل چپ رودخانهٔ متکواری قرار دارد، در حالی که ساختمان‌های مسکونی در ساحل راست رود ساخته شده‌اند. آب و هوای روستاوی و پیرامون آن خشک است با تابستان‌های داغ و زمستان‌های نسبتاً سرد. متوسط بارندگی سالانه به حدود ۴۰۰ میلی‌متر می‌رسد. بخش عمدهٔ کانال گاردابانی در قسمت مرکزی شهر در ساحل چپ رود متکواری قرار
در قسمت مرکزی شهر در ساحل چپ رود متکواری قرار دارد. آب کانال نه تنها برای آبیاری، بلکه برای تأمین آب مورد نیاز نیروگاه برق حرارتی تفلیس به کار برده می‌شود که در نزدیک روستاوی ساخته شده‌است. روستاوی چهارمین شهر بزرگ گرجستان است که در سال ۲۰۰۲ جمعیت آن به ۱۳۸۲۰۰ نفر برآورد شده‌است. روستاوی همچنین زادگاه شاعر حماسه سرای گرجی شوتا روستاولی نیز هست. صنعت. توسعهٔ این شهر نوین در ارتباط با طرح احداث کارخانهٔ ذوب آهن و فولاد روستاوی است که در دشت برهنه ای در کنار ویرانه‌های شهر قدیمی در سال ۱۹۴۴ میلادی آغاز شد و
ویرانه‌های شهر قدیمی در سال ۱۹۴۴ میلادی آغاز شد و در سال ۱۹۵۰ کارخانه اولین محصول خود را تولید کرد، دو سال بعد کارخانه نورد آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۵۴ کارکنان ذوب آهن گرجستان اولین محصول آهن و زغال کک خود را عرضه کردند. امروزه روستاوی بزرگترین مرکز صنایع سنگین گرجستان است. بیشترین حجم تولید کارخانهٔ تولید فولاد و آهن اختصاص به لوله‌های فولادی بدون درز دارد که به‌طور گسترده‌ای در صنایع نفت قفقاز جنوبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. روستاوی شمش‌های فولادی مورد نیاز کارخانهٔ نورد سومقاییت (در آذربایجان) را
نیاز کارخانهٔ نورد سومقاییت (در آذربایجان) را تأمین می‌کرد. کارخانهٔ ذوب فولاد روستاوی همچنین ورق فولاد و سایر استانداردها قطعات فولادی را که نقش عمده ای در اقتصاد دارند، تولید می‌کند. علاوه بر کارخانه‌های ذوب آهن، کارخانه‌های بزرگ شیمیایی نیز در این شهر فعالیت دارند. کارخانه‌های شیمیایی روستاوی، کودهای ازته برای تأمین نیاز بخش کشاورزی کشورهای قفقاز جنوبی و تعدادی نقاط دیگر تولید می‌کرد که در سال‌های پس از استقلال با وجود بحران‌های سیاسی و اقتصادی تولیدات آن دچار اختلال شده‌است. تعدادی کارخانه تولید الیاف
دچار اختلال شده‌است. تعدادی کارخانه تولید الیاف مصنوعی نیز در این شهر ساخته شده‌است. کارخانهٔ تولید سیمان از ضایعات تولیدات سنگ ترکانی فعالیت دارد. کارخانهٔ تولید قطعات بتونی و نیز کارخانه‌های تولیدات مکانیکی-مهندسی و تجهیزات جرثقیل در این شهر بنا شده‌است. روستاوی در دورهٔ شوروی با بسیاری از نقاط شوروی روابط تولیدی و اقتصادی داشت. نیروی انسانی متخصص شهر از تفلیس تأمین می‌شد. در آغاز روستاوی مصالح ساختمانی گوناگون و تجهیزات را از تفلیس دریافت می‌کرد، در حالی که پس از رونق تولیدات صنعتی شهر، روستاوی بسیاری
که پس از رونق تولیدات صنعتی شهر، روستاوی بسیاری از مواد مصرفی صنایع را تأمین کرده و به شهر متخصصان و کارکنان ذوب آهن تبدیل شده و فقط محصولات صنایع سبک و غذایی را در روابط متقابل اقتصادی از شهر تفلیس در یافت می‌کند. آموزش. شبکهٔ وسیعی از دبیرستان‌های آموزشی و فنی در روستاوی تأسیس شده‌است. موسسه‌های علمی آموزشی پلی تکنیک و مؤسسه اتوماسیون مراحل تولید در شهر فعالیت دارد.
غَرجِستان (همچنان غرچستان، غرشستان، غرج‌الشار و غرچگان و در بعضی جاها گرشستان) سرزمینی بزرگ کوهستانی بود که در میان هرات و کابل قرار داشت. عنوان پادشاه این مکان در قدیم «شار» بود. اکنون این ناحیه در افغانستان است و در منطقه هزارستان یا هزاره‌جات قرار دارد.و این ناحیه مسکن و محل زندگی اقوام هزاره بوده‌است. جغرافی‌نویسان پیشین عرب آن ناحیه را «غرج‌الشار» گفته‌اند پادشاهان آن ناحیه موسوم بود به «شار» و به گفتهٔ مقدسی واژهٔ «غرج» در زبان اهالی آن ناحیه به معنی کوهستان می‌باشد و بنابراین غرج‌الشار به مفهوم
کوهستان می‌باشد و بنابراین غرج‌الشار به مفهوم «کوهستان پادشاه» است. در اواخر سده‌های میانه آن سرزمین را غرجستان می‌گفتند و در بیان جنگ‌های مغول نیز به همین یاد شده‌است. ابن حوقل جغرافیدان مسلمان قرن چهارم هجری قمری طی مشاهداتش از بامیان دربارهٔ غرج‌الشار می‌نویسد: غرج‌الشار دو شهر دارد یکی بشین و دیگری شورمین، وسعت هر دو شهر به یک اندازه است و دارای آبها و باغ هاست. سلطان که این سرزمین به وی منسوب است و به لقب «شار» یاد می‌شود در قریه بلیکان مقیم است. واژه‌شناسی. غرجستان در اصل از واژه اوستایی «گرش» و
غرجستان در اصل از واژه اوستایی «گرش» و پسوند پارسی «ستان» به معنای سرزمین گرفته شده که پس از استیلای عربی نویسی، به گونه گرشستان و سپس غرجستان آمده‌است. واژه اوستایی «گر» در یسنه فقره ۱۴، ۱۶ و ۲۸ ذکر شده‌است و به معنی کوه بکار رفته‌است. واژه «گیرو» به معنی سایه رخ در گویش هزارگی، به‌طور گسترده در مناطق کوهستانی غرجستان کاربرد دارد. جغرافیا. غرجستان منطقه‌ای کوهستانی و تاریخی در شمال غربی افغانستان است که در دوران گذشته بخشی از خراسان بزرگ به شمار می‌رفته است. این منطقه شامل نواحی کوهستانی و دره‌های مرتفع
این منطقه شامل نواحی کوهستانی و دره‌های مرتفع بوده و در منابع مختلف از آن به‌عنوان یکی از سکونتگاه‌های اصلی قوم هزاره یاد شده است. غرجستان در نزدیکی رشته‌کوه‌های هندوکش قرار دارد و به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، همواره از اهمیت استراتژیک برخوردار بوده است. آب‌وهوا و منابع طبیعی. غرجستان دارای اقلیم سرد کوهستانی است که با زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل مشخص می‌شود. منابع طبیعی منطقه شامل مراتع وسیع برای دامداری، رودخانه‌ها و چشمه‌های آب شیرین، و زمین‌های حاصلخیز در دره‌ها است. این ویژگی‌ها غرجستان را
حاصلخیز در دره‌ها است. این ویژگی‌ها غرجستان را به منطقه‌ای مناسب برای کشاورزی و دامداری تبدیل کرده و زمینه رشد اقتصادی مردمان محلی را فراهم کرده است. غرجستان و قوم هزاره. غرجستان در تاریخ به‌عنوان یکی از سکونتگاه‌های قدیمی قوم هزاره شناخته شده است. برخی پژوهشگران بر این باورند که بسیاری از قبایل هزاره در این منطقه زندگی می‌کردند و نقش مهمی در شکل‌دهی به فرهنگ و هویت منطقه داشتند. حضور قوم هزاره در غرجستان به دلایل زیر مورد توجه بوده است: ویژگی‌های جغرافیایی و امنیت طبیعی. کوه‌های مرتفع و دره‌های بسته
و امنیت طبیعی. کوه‌های مرتفع و دره‌های بسته غرجستان، محیطی امن برای قبایل هزاره فراهم کرده بود. این موقعیت جغرافیایی به هزاره‌ها اجازه داد تا در برابر حملات خارجی، به‌ویژه در دوره‌های ناآرامی، مقاومت کنند. بسیاری از پژوهشگران معتقدند که این منطقه یکی از مراکز اصلی مقاومت هزاره‌ها در دوره‌های تاریخی مختلف، به‌ویژه در برابر تهاجمات مغول و اقوام دیگر بوده است. در خاطرات عبدالرحمن آمده:قرن‌های بسیار، هزاره‌ها سبب وحشت حاکمان منطقه بودند و از سیصد سال پیش، هیچ سلطانی حتی بابُر تیموری و نادر افشار نتوانسته بود
سلطانی حتی بابُر تیموری و نادر افشار نتوانسته بود هزاره‌ها را مطیع و آرام کند و قرن‌ها مطلق العنان بودند. اقتصاد و معیشت. مردم غرجستان، به‌ویژه هزاره‌ها، به کشاورزی و دامداری مشغول بودند. مراتع غنی و زمین‌های حاصلخیز منطقه، فرصت مناسبی برای پرورش دام و کاشت محصولات کشاورزی فراهم کرده بود. صنایع دستی نیز از دیگر فعالیت‌های اقتصادی مردم منطقه بود.
شست‌بریده‌های سرخ سرده‌ای از میمون‌های بر قدیم هستند. آنها نزدیک‌ترین دسته به شست‌بریده‌های سیاه‌وسفید هستند و خیلی از گونه‌هایشان گروه‌هایی را با میمون آبی تشکیل دادند و با آن‌ها زندگی کردند. زیر گونه‌ای از این میمون به نام میمون سرخ غربی خیلی زیاد توسط شامپانزهها شکار می‌شود. خصوصیات ظاهری. میمون سرخ معمولاً یک پوشش سیاه یا قهوه‌ای در پشتش دارد، دستها، پاها و سر سرخ یا مایل به خاکستری هستند. جلوی بدنش سفید یا خاکستری است. بعضی از گونه‌ها مقداری موی سفید دورتادور سرشان دارند. ماده‌ها کوچکتر از نرها هستند،
سرشان دارند. ماده‌ها کوچکتر از نرها هستند، اما شبیه هم دیده می‌شوند و تفاوت آنچنان محسوسی ندارند. مانند تمام میمونهای سرخ زندگی می‌کنند. اندازه‌شان به ۴۵ تا ۶۷ سانتیمتر می‌رسد. اندازه دم ۵۲ تا ۸۰ سانتیمتر و وزنشان بین ۵ تا ۱۱ کیلوگرم است. عادات. این حیوانات در روز بر روی درخت زندگی می‌کنند و برای پیدا کردن غذا از درختی به درخت دیگر می‌پرند. آنها در گروهای ۲۰ تا ۸۰ عددی (میانگین ۵۰ عدد) زندگی می‌کنند و از چندین نر و ۲ یا ۳ ماده تشکیل می‌شوند. در گروه سلسله مراتبی وجود دارد، که این سلسله مراتب در ارجحیت
مراتبی وجود دارد، که این سلسله مراتب در ارجحیت دسترسی به غذا، مکان خواب مناسب تر و تقدم در جفت‌گیری نمود پیدا می‌کند. این حیوانات کمتر در یک محل ساکن هستند، با توجه به اینکه در مناطق بزرگتر (حدوداً ۱۰۰ هکتار) و گروهای بزرگتر از میمونهای سیاه و سفید زندگی می‌کنند. تغذیه این حیوانات اساساً شامل برگهای تازه، جوانه‌ها، دانه‌ها، میوه‌ها و گیاهان دیگر است
شست‌بُریدهٔ سرخ غربی نوعی میمون از زیرگونه‌های میمون‌های بر قدیم است و اغلب توسط شامپانزه‌ها به‌خاطر گوشتشان شکار می‌شوند. در سال ۱۹۹۴ این میمون‌ها باعث آلودگی تعداد زیادی از شامپانزه‌ها که آنان را شکار کرده بودند به ویروس ابولا شدند. زیرگونه. میمون سرخ غربی دارای سه زیرگونه می‌باشد: زیرگونه والدرون شدیداً در حال انقراض است یا حتی ممکن است تا الان کاملاً منقرض شده باشد. دو زیر گونه دیگر منقرض نشده‌اند اما خطر انقراض آنان را به شدت تهدید می‌کند. خصوصیات ظاهری. طول سر و بدن آن‌ها ۴۵ تا ۶۷ سانتیمتر است و دمی
طول سر و بدن آن‌ها ۴۵ تا ۶۷ سانتیمتر است و دمی به طول ۸۰ سانتیمتر دارند و وزنشان بین ۵ تا ۱۱ کیلوگرم است. البته نرها به صورت ناچیزی از ماده‌ها سنگین تر هستند. بدنی لاغر با اعضای کشیده دارند. پوشش بدنشان خاکستری-قهوه‌ای یا سیاه است. دستها و سر و پاها قهوه‌ای مایل به سرخ و شکمشان سفید است. عادات. این حیوانات مانند سایر میمون‌ها از درخت به راحتی بالا می‌روند. دارای دم بلند و انگشتان درازی هستند. به ندرت بر روی زمین حرکت می‌کنند و در واقع درخت زی هستند. این حیوانات در گروهای ۱۰ تا ۸۰ عددی زندگی می‌کنند.
حیوانات در گروهای ۱۰ تا ۸۰ عددی زندگی می‌کنند. (میانگین ۵۰ عددی) در یک گروه چندین مذکر و نهایتاً ۲ یا ۳ مؤنث زندگی می‌کنند. بعضی از نرها مخصوصاً نرهای جوان از گروهی که در آن متولد شده‌اند بیرون می‌شوند. در میان هر دو جنس سلسله مراتبی رعایت می‌شود که در ارجح بودن در استفاده از غذا ٬جای خواب مناسب، ارجحیت در تیمار پوستشان و در جفت‌گیری (اغلب بچه‌ها، بچه‌های نری است که در سلسله مراتب بالاتر است) نشان داده می‌شود. ارتباط برقرار کردن این موجودات شامل گستره‌ای از نداها و اشارات و حتی ژستهای ویژه است. این حیوانات
نداها و اشارات و حتی ژستهای ویژه است. این حیوانات محدودهٔ ویژه‌ای ندارند که بخواهند از آن دفاع کنند، اما از همان محدوده‌ای که فعلاً در آن زندگی می‌کنند در برابر مهاجمان دیگر دفاع می‌کنند و جیغ می‌کشند، که به آن‌ها بفهمانند وارد محدودیشان شده‌اند. اندازه محدوده مورد نظر بستگی به تعداد اعضای گروه دارد و از ۸ هکتار تا ۱۳۲ هکتار متغیر است، که در هر هکتار ۱ یا ۲ حیوان زندگی می‌کنند. شست‌بریده غربی آفریقایی از برگ‌ها، میوه‌ها و شکوفه‌های آن‌ها تغذیه می‌کند. معده آن‌ها می‌تواند سلولز را هضم کند و باعث شده که
آن‌ها می‌تواند سلولز را هضم کند و باعث شده که معده‌شان مانند معده نشخوارکننده‌ها باشد. طول مدت آبستنی حیوان ماده ۴٫۵ تا ۵٫۵ ماه است و بعد از آن مدت یک بچه به دنیا می‌آورد. بیشتر تولدها در فصل پاییز است. برخلاف سایر میمون‌ها، پرستاری از بچه فقط بر عهده مادر است و سایر ماده‌ها کاری به بچه ندارند. ماده‌ها نیز مانند نرها در هنگام رسیدن به بلوغ از گروه اخراج می‌شوند، اما خیلی زودتر از آنکه ماده با گروهی دیگر ارتباط برقرار کند نر بیرون شده‌است. میمون سرخ غربی از شکارهای شامپانزه و پلنگ است، ولی بیشترین تهدید از
شکارهای شامپانزه و پلنگ است، ولی بیشترین تهدید از طرف انسان‌ها است. در هر حال با اینکه زیستگاهای آنان به تدریج در حال نابودی است، اما بیشتر زیستگاه‌های آن‌ها در مناطق محافظت شده قرار دارد. به شکار آن‌ها برای گوشتشان اشاره‌ای نشده، اما این حیوانات در لیست حیوانات در معرض انقراض قرار دارند. به ویژه که وضعیت زیر گونه‌ای از آن‌ها به نام «شست‌بریده سرخ خانم والدرون» اعلام شده بود، که در سال ۲۰۰۰ منقرض شده‌است. اما گزارشهای موثقی وجود دارد که این حیوان در جنوب شرقی کشور ساحل عاج هنوز وجود دارد، که در مرز انقراض
کشور ساحل عاج هنوز وجود دارد، که در مرز انقراض است و نیاز به حمایت دارد. میمون سرخ غربی یکی از نه زیرگونه میمون سرخ است.
یغنابی یک زبان ایرانی شرقی است که در دره بالایی رودخانه یغناب در منطقه زرافشان تاجیکستان توسط مردم یغنابی صحبت می‌شود. این زبان به عنوان نواده مستقیم زبان سغدی در نظر گرفته می‌شود و گاهی در متون آکادمیک سغدی نو نامیده شده است. حدود ۱۲٬۵۰۰ گویشور یغنابی وجود دارد که به چندین قشر تقسیم می‌شوند. گروه اصلی در منطقه ظفرآباد زندگی می‌کنند. همچنین مهاجرانی در دره یغناب وجود دارند. برخی از جوامع در روستاهای زومند و کوک‌تپه و در دوشنبه یا حومه آن زندگی می‌کنند. اکثر گویشوران یغنابی به زبان تاجیکی، مسلط هستند. زبان
گویشوران یغنابی به زبان تاجیکی، مسلط هستند. زبان یغنابی بیشتر برای ارتباطات روزمره خانوادگی استفاده می‌شود و تاجیکی توسط گویشوران یغنابی برای معاملات تجاری و رسمی به کار می‌رود. یک قوم‌نگار روس معتقد است که تاجیک‌های همسایه که مدت‌ها با یغنابی‌ها که دیر به اسلام گرویدند خصومت داشتند، شنید که یغنابی‌ها از زبان خود به عنوان یک روش ارتباطی "مخفی" برای گیج کردن تاجیک‌ها استفاده می‌کردند. این روایت منجر به این باور برخی شد که یغنابی یا مشتقی از آن به عنوان یک زبان رمزی استفاده می‌شده است. این زبان در مدارس
زبان رمزی استفاده می‌شده است. این زبان در مدارس ابتدایی در داخل جامعه قومی تدریس می‌شود و تاجیکستان نیز قوانینی را برای حمایت از آموزش به زبان‌های اقلیت، از جمله یغنابی، وضع کرده است. دو گویش اصلی وجود دارد: غربی و شرقی. تفاوت آنها عمدتاً در واج‌شناسی است. برای مثال، ‎*θ‎ تاریخی در گویش‌های غربی به ‎t‎ و در گویش‌های شرقی به ‎s‎ تبدیل شده است: ‎met‎ – ‎mes‎ 'روز' از سغدی ‎mēθ‎ . ‎ay‎ غربی با ‎e‎ شرقی مطابقت دارد: ‎wayš‎ – ‎weš‎ 'علف' از سغدی ‎wayš‎ یا ‎wēš‎ . گروه سغدی اولیه ‎θr‎ (بعداً ‎ṣ̌‎) در شرق به صورت
گروه سغدی اولیه ‎θr‎ (بعداً ‎ṣ̌‎) در شرق به صورت ‎sar‎ و در غرب به صورت ‎tir‎ منعکس می‌شود: ‎saráy‎ – ‎tiráy‎ 'سه' از سغدی ‎θrē‎/‎θray‎ یا ‎ṣ̌ē‎/‎ṣ̌ay‎ . همچنین برخی تفاوت‌ها در پایانه‌های فعلی و واژگان وجود دارد. بین این دو گویش اصلی، یک گویش انتقالی وجود دارد که برخی از ویژگی‌های هر دو گویش دیگر را داراست. الفبای یغنابی. یغنابی تا دهه ۱۹۹۰ میلادی خط نوشتاری نداشت، اما به گفته آندریف، پیش از سال ۱۹۲۸ میلادی، برخی از ملاهای یغنابی، عمدتاً زمانی که می‌خواستند برخی اطلاعات را از تاجیک‌ها پنهان کنند، از خط
برخی اطلاعات را از تاجیک‌ها پنهان کنند، از خط عربی برای نوشتن این زبان استفاده می‌کردند. در سال‌های‌های اخیر، سیف‌الدین میرزازاده از آکادمی علوم تاجیکستان از الفبای تاجیکی اصلاح شده برای نوشتن یغنابی استفاده کرده‌است. الفبای یغنابی کاملاً نامناسب است، زیرا قادر نیست که حروف صدادار کوتاه و بلند یا v و w را از هم تشخیص دهد و تنش را مشخص نمی‌کند. А а (a), Б б (b), В в (v), Ԝ ԝ (w), Г г (g), Ғ ғ (ğ), Д д (d), Е е (ye), Ё ё (yo), Ж ж (j), З з (z), И и (i), Ӣ ӣ (î), й (y), К к (k), Қ қ (q) Л л (l), М м (m), Н н
й (y), К к (k), Қ қ (q) Л л (l), М м (m), Н н (n), О о (o), П п (p), Р р (r), С с (s), Т т (t), У у (u), Ӯ ӯ (û), Ф ф (f), Х х (x), "Хԝ хԝ" (xw), Ҳ ҳ (h), Ч ч (ç), Ҷ ҷ (c), Ш ш (ş), Ъ ъ (’), Э э (e), Ю ю (yu), Я я (ya) دستور زبان یغنابی. برای نمونه فعل خواستن به این صورت صرف می‌شود یغنابی تنها بازمانده زنده‌ای است که از زبان سغدی به جای مانده و در آن مانند زبان سغدی هنوز می‌توان بن ماضی را از بن مضارع بنا کرد و علامت جمع نیز در آن t-است. از این رو با زبان آسی که علامت جمع در آن tA است شبیه‌است. پیوند به
آسی که علامت جمع در آن tA است شبیه‌است. پیوند به بیرون. لکسیکون یغنابی، تاجیکی، انگلیسی
پوتی یکی از شهرهای بندری گرجستان است. این شهر یکی از بزرگ‌ترین بندرهای دریای سیاه و یکی از ۳۰ بندر بزرگ و پیشرفته‌ی جهان است. بخش عمده صادرات و واردات دریایی گرجستان از طریق این بندر انجام می‌شود. این بندر نه تنها برای گرجستان بلکه برای تأمین کالاهای مورد نیاز کشورهای ارمنستان، جمهوری آذربایجان، قزاقستان و ترکمنستان نیز نقش بسیار مهم و استراتژیک دارد. جغرافیا و جمعیت. این شهر بندری در کرانهٔ شرقی دریای سیاه در منطقهٔ سامگرلو-زمو سوانتی جای دارد. پوتی در ۳۱۲ کیلومتری غرب تفلیس واقع است. جمعیت پوتی در سال
کیلومتری غرب تفلیس واقع است. جمعیت پوتی در سال ۲۰۱۲ میلادی ۴۷٬۹۰۰ اعلام شده‌است. موقعیت نظامی. در جریان جنگ ماه اوت ۲۰۰۸ اوستیای جنوبی بندر پوتی به تصرف ارتش روسیه درآمد. در سال‌های اخیر شهر پوتی میزبان تجهیزات نظامی گرجستان بوده‌است. مرکز فرماندهی تجهیزات و کشتی‌های جنگی و زیردریایی‌های گرجستان عمدتاً در این شهر مستقر شده‌است. این شهر مرکز اصلی نیروی دریایی گرجستان است.
زوگدیدی یکی از شهرهای گرجستان واقع در استان تاریخی سامِگرلو (مینگرلیا) در غرب این کشور است. این شهر در شمال غربی این استان جای دارد. زوگدیدی مرکز منطقه سامگرلو-زمو سوانتی است که دو استان تاریخی سامگرلو و سِوانتی را در برگرفته است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲ برابر با ۶۸٬۸۹۴ نفر بوده است.
بافت آبکش : به بافت زنده‌ای در گیاهان آوندی که مواد غذایی آلی را (به ویژه شکری به نام ساکارز) به همه نقاطی که گیاه آن را لازم دارد می‌رساند بافت آبکش گفته می‌شود. بافت آبکش در درخت‌ها درونی‌ترین لایه پوست درخت است. مکانیزم انتقال در آوند آبکش. مکانیزم‌های فعال و غیرفعال پیشنهادی، جهت توجیه انتقال در آوند آبکش: نظریات مرتبط با انتقال در آوند آبکش را می‌توان به دو دسته فعال و غیرفعال تقسیم‌بندی کرد. فرض هر دو نوع نظریه بر این است که بارگیری در منبع و جذب در مخزن مستلزم صرف انرژی است با این تفاوت که نظریات
مخزن مستلزم صرف انرژی است با این تفاوت که نظریات فعال معتقد به صرف انرژی برای فرایند انتقال هستند و حال آنکه نظریات غیرفعال بر این باورند که انرژی، تنها برای حفظ کارایی عناصر غربالی و نه برای تحریک فرایند انتقال لازم است. یکی از اصلی‌ترین نظریات فعال آن است که مواد محلول موجود در یک سوی عنصر غربالی، به کمک جریان‌های سیتوپلاسمی و حرکت‌های دورانی پروتوپلاسم، به سوی دیگر آن حرکت کرده و از طریق برخی مکانیزم‌های ناشناخته از خلال صفحه غربالی عبور می‌کنند. از آنجا که هرگز جریان‌های سیتوپلاسمی در عناصر غربالی بالغ
که هرگز جریان‌های سیتوپلاسمی در عناصر غربالی بالغ و در حال کار رویت نشده‌است لذا باید این نظریه را مردود دانست. افزون بر این هیچ شاهدی مبنی بر حضور رشته‌های نازک اکتین، که در عمل جریان‌های سیتوپلاسمی در سایر سلول‌های گیاهی دخیلند وجود ندارد. مدل فعال اولیه دیگر برای انتقال در آوند آبکش بیانگر آن است که پروتئین P، همانند رشته‌های نازک اکتین در ماهیچه‌ها و میکروتوبول‌ها در مژکداران و تاژکداران، قادر است از طریق برخی حرکات دودی و انقباضی، نیروی محرکه لازم برای حرکت مواد محلول را فراهم سازد، هر چند که شواهدی