payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌باشد. توربین Straflo. در این توربین روتور توربین و رانر با هم ادغام شده‌اند. توربین S یا S-Turbine. این توربین با بیرون بردن ژنراتور از کانال آب، نیاز به محفظه حبابی را از بین برده‌است. در این حالت تورفتگی در کانال ایجاد شده‌است که شفتی توربین را به ژنراتور متصل می‌کند.
وابسته‌های دیپلماتیک ایالات متحده آمریکا به سفارت‌خانه‌ها و دفاتر نمایندگی دیپلماتیک کشور ایالات متحده آمریکا گفته می‌شوند که زیر نظر وزارت امورخارجه ایالات متحده آمریکا به فعالیت مشغول هستند. پس از بمب‌گذاری القاعده در مقابل سفارت‌های آمریکا در کنیا و تانزانیا در سال ۱۹۹۸ میلادی، وزارت امور خارجه آمریکا طی دستورالعملی اجرایی، خواستار فاصله‌گرفتن ۱۰۰ فیتی (۳۰٫۴۸ متری) تمامی ساختمان‌های متعلق به سفارت‌خانه‌های آمریکا از عرض خیابان‌ها شد. آمریکا همچنین تا قبل از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، دارای روابط همه‌جانبه
انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، دارای روابط همه‌جانبه و دیپلماتیک با ایران بود. این روابط با تصرف سفارت آمریکا در تهران و به گروگان‌گرفتن ۶۶ دیپلمات آمریکایی در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ (برابر با ۴ نوامبر ۱۹۷۹) پایان یافت.اگرچه روابط آمریکا با ایران تنها به این دلیل متوقف نشد و تنش ها و منازعات بسیاری پس از انقلاب بین دو کشور صورت گرفت که بر اختلافات دامنه می زد. ایران با معطوف کردن اقدامات نظامی خود بر منطقه خاورمیانه و گسترش گروه ها و گروهک های شبه نظامی اسلام گرای شیعه و حمایت از آنها دقیقا در برابر اعمال ایالات متحده
و حمایت از آنها دقیقا در برابر اعمال ایالات متحده سپر گرفت. به گفته برخی کارشناسان سیاسی-نظامی آمریکا پس از حادثه ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ میلادی، به بهانه ژاندارمی در منطقه به تاسیس پایگاه های بیشتر و مستحکم تر و مجهزتر نظامی در کشورهای اطراف ایران به ویژه حوزه خلیج فارس، روی آورد. این مسئله منازعات طرفین را بیش از پیش توسعه داد. جمهوری اسلامی نیز حمایت های چندجانبه خود از جنبش هایی چون حشدالشعبی، فتح، حماس و حزب الله لبنان را در پیش گرفت.
چنگدو جی-۷ (به چینی: 歼-۷)، با نام صادراتی اف-۷; نام‌گذاری در ناتو: Fishcan یک هواپیمای جنگنده ساخت جمهوری خلق چین است. این هواپیما یک نسخه تولید تحت امتیاز از جنگنده میگ-۲۱ ساخت شوروی بوده و بنابراین شباهت‌های زیادی به آن دارد. این هواپیما مجهز به موشک‌های هوا به هوا با برد کوتاه و فروسرخ است و عمدتاً برای نبردهای هوا به هوای برد کوتاه طراحی شده است. از این هواپیما برای پشتیبانی نزدیک هوایی نیز استفاده می‌شود. در ۳۰ مارس ۱۹۶۲، توافقنامه انتقال فناوری میگ-۲۱ بین اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری خلق چین امضا شد.
بین اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری خلق چین امضا شد. در حالی که کیت‌ها، اجزاء مختلف، هواپیماهای تکمیل‌شده و اسناد مربوط به آن به کارخانه هواپیماسازی شن یانگ تحویل داده شد، ولی مستندات طراحی ناقص بود و مهندسین چینی تلاش‌هایی برای مهندسی معکوس هواپیما انجام دادند. اگرچه که این دو هواپیما تا حد زیادی شبیه به هم هستند، ولی دارای تفاوت‌هایی در سیستم‌های هیدرولیک و مخازن سوخت داخلی می‌باشند. در ماه مارس ۱۹۶۴ تولید داخلی جی-۷ در کارخانه هواپیماسازی شن یانگ آغاز شد، اما به دلیل عوامل مختلف از جمله انقلاب فرهنگی چین،
به دلیل عوامل مختلف از جمله انقلاب فرهنگی چین، تولید انبوه تنها در دهه ۱۹۸۰ به واقعیت پیوست. مدل‌های متعددی از جی-۷ توسعه یافتند که دارای پیشرفت‌هایی در زمینه‌هایی مانند تسلیحات، الکترونیک هوانوردی (اویونیک) و طراحی بال بودند. این هواپیما عمدتاً در خدمت نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAAF) بود، اما نیروهای هوایی متعددی، نیز جی-۷ را خریداری نمودند. خارج از چین، بزرگ‌ترین کاربر جی-۷ نیروی هوایی پاکستان است. نسل بعدی هواپیماهای چینی، مانند رهگیر شن‌یانگ جی-۸، با درس‌هایی که از برنامه جی-۷ آموخته شد، توسعه
با درس‌هایی که از برنامه جی-۷ آموخته شد، توسعه یافتند. چندین کشور، از جمله زیمبابوه، تانزانیا، و سریلانکا، این نوع را در نقش‌های تهاجمی به کار گرفتند. در سال ۲۰۱۳، پس از تحویل ۱۶ فروند اف-۷ بی.جی. آی به نیروی هوایی بنگلادش، تولید جی-۷ متوقف شد. هواپیماهای جدیدتر مانند جنگنده چندمنظوره جی‌اف-۱۷ تاندر توانسته‌اند در بازار صادراتی جانشین آن باشند. امروزه، تعداد زیادی از جی-۷ با مشتریان متعدد صادراتی در خدمت هستند. PLAAF قصد داشت تا سال ۲۰۲۳، این جنگنده‌ها را بازنشسته نماید. در سالهای پس از جنگ هشت ساله ایران
نماید. در سالهای پس از جنگ هشت ساله ایران و عراق، نیروی هوایی ایران تعدادی از این جنگنده را به خدمت گرفت تا جایگزین بخشی از جنگنده‌های از دست رفته خود نماید. طراحی و توسعه. پیشینه. در دهه ۱۹۵۰ و سالهای اولیه ۱۹۶۰، اتحاد جماهیر شوروی بخش بزرگی از فناوری تسلیحاتی متعارف خود را با همسایه خود، جمهوری خلق چین به اشتراک گذاشت. یکی از این نمونه‌ها میگ-۱۹ است که از اوایل ۱۹۵۸ توسط چین با نام شن‌یانگ جی-۶ تولید شد. در طول همان دهه، میگ-۲۱ توانمندتر توسط شوروی ساخته شد. این جنگنده، ارزان اما سریع، با استراتژی تشکیل
شد. این جنگنده، ارزان اما سریع، با استراتژی تشکیل گروه‌های بزرگ از «جنگنده‌های مردمی» برای غلبه بر مزیت‌های فن‌آوری هواپیماهای غربی مناسب بود. با این حال، شکاف چینی-شوروی به‌طور ناگهانی به تلاش‌های اولیه همکاری پایان داد. از ۲۸ جولای تا ۱ سپتامبر ۱۹۶۰، اتحاد جماهیر شوروی مستشاران خود را از چین خارج کرد، که در نتیجه پروژه جی-۷ در چین متوقف شد. در فوریه ۱۹۶۲، نیکیتا خروشچف، نخست‌وزیر شوروی، به‌طور غیرمنتظره ای به مائو تسه‌تونگ نامه ای نوشت و به او اطلاع داد که اتحاد جماهیر شوروی مایل است فناوری میگ-۲۱ را به
اتحاد جماهیر شوروی مایل است فناوری میگ-۲۱ را به چین منتقل نماید، و از چینی‌ها خواست که فوراً نمایندگان خود را برای گفتگو در مورد ترتیبات این امر به شوروی بفرستند. چینی‌ها این پیشنهاد را یک حرکت شوروی برای برقراری صلح می‌دانستند، در حالی که مشکوک بودند، اما با این وجود مشتاق بودند که پیشنهاد اتحاد جماهیر شوروی برای قرارداد هواپیما را بپذیرند. هیئتی به ریاست ژنرال لیو یالو، فرمانده کل نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAAF) که خود فارغ‌التحصیل آکادمی نظامی شوروی بود، بلافاصله به مسکو اعزام شد. به هیئت چینی سه
بود، بلافاصله به مسکو اعزام شد. به هیئت چینی سه روز فرصت داده شد تا از تأسیسات تولید میگ-۲۱ که قبلاً برای خارجی‌ها ممنوع بود، بازدید نمایند. مجوز این بازدید توسط شخص نیکیتا خروشچف اعطا شده بود و در ۳۰ مارس ۱۹۶۲، قرارداد انتقال فناوری امضا شد. پایه‌گذاری خط تولید. با این حال، با توجه به وضعیت روابط سیاسی بین دو کشور، چینی‌ها نسبت به دستیابی به این فناوری چندان خوش‌بین نبودند و ظاهراً مقدماتی برای مهندس معکوس این هواپیما را فراهم نمودند.منابع روسی اظهار می دارند که چندین فروند میگ-۲۱ به صورت توسط خلبانان
دارند که چندین فروند میگ-۲۱ به صورت توسط خلبانان شوروی به چین فرستاده شد و تعدادی میگ-۲۱ اف به صورت کیت نیز همراه با قطعات و مدارک فنی ارسال شد. همان‌طور که چینی‌ها انتظار داشتند، پس از تحویل کیت‌ها، قطعات و اسناد به کارخانه هواپیماسازی شن یانگ پنج ماه پس از امضای قرارداد، مشخص شد که برخی از اسناد فنی ارائه شده توسط شوروی ناقص بوده و بخشی از آنها قابل استفاده نیستند. چینی‌ها در صدد برآمدند، تا مهندسی این هواپیما برای تولید محلی انجام دهند. با انجام این کار، آنها با موفقیت ۲۴۹ مسئله اصلی را حل نموده و هشت
آنها با موفقیت ۲۴۹ مسئله اصلی را حل نموده و هشت سند فنی اصلی را که توسط اتحاد جماهیر شوروی ارائه نشده بود، بازتولید نمودند. یکی از ایرادات عمده مربوط به سیستم‌های هیدرولیک بود که تا ۷۰ درصد از هواپیماهای اسکادران را تا زمانی که به روز رسانی انجام شد، زمین گیر می‌نمود. تغییر عمده دیگر در ذخیره‌سازی سوخت بود که باعث افزایش پایداری هواپیما شد. میگ-۲۱ بیشتر سوخت خود را در بدنه جلو حمل می‌کند و باعث می‌شود که مرکز ثقل پس از حدود ۴۵ دقیقه کارکرد ناپایدار شده و تغییر نماید. در جی-۷ به منظور حفظ مرکز ثقل پایدارتر،
نماید. در جی-۷ به منظور حفظ مرکز ثقل پایدارتر، و در نتیجه پایداری استاتیک طولی بهتر، مخازن سوخت داخلی مجدداً طراحی شده ومخزن سوخت بیرونی بزرگتر شد. اتاقک خلبان نیز برای جایگزینی صندلی‌پران ساخت شوروی که غیرقابل قبول تلقی می‌شد، اصلاح گردید. کاناپی بازشو به جلو با یک کاناپی استاندارد لولایی عقب جایگزین شد که قبل از پرتاب خلبان به بیرون پرتاب می‌شد. مهندسی مجدد تا حد زیادی موفقیت‌آمیز بود، جی-۷ ساخت چین فقط تفاوت‌های جزئی در طراحی و عملکرد با میگ-۲۱ اصلی نشان داد. در ماه مارس ۱۹۶۴ تولید داخلی جی-۷ در کارخانه
داد. در ماه مارس ۱۹۶۴ تولید داخلی جی-۷ در کارخانه هواپیماسازی شن یانگ آغاز شد. با این حال، یک مشکل غیرمنتظره اجتماعی و اقتصادی انقلاب فرهنگی چین، مانع بزرگی در به ثمر رسیدن تلاش‌های انجام شده برای تولید انبوه گردید. روند پیشرفت به شدت کند شده و کیفیت محصولات اولیه ضعیف گردید. در نتیجه، تولید در مقیاس کامل جی-۷ تنها در دهه ۱۹۸۰ محقق شد، در آن زمان قدیمی بودن طراحی اولیه هواپیما، نمایان بود. در دهه۱۹۸۰، تولید اتبوه جنگنده اف-۱۶ فایتینگ فالکن در ایالات متحده به خوبی در حال انجام بود؛ این جنگنده غربی تک موتوره
خوبی در حال انجام بود؛ این جنگنده غربی تک موتوره نسبتاً مقرون به صرفه بسیار چابکتر از جی-۷ بود. حتی در شرایطی که نواتایی حمل تسلیحات و محموله‌های بیشتری را داشت. توسعه بیشتر. در سال۱۹۸۷، J-7 E با داشتن بال بسیار بهبود یافته، در کنار پیشرفت‌های دیگر، عرضه شد، تقریباً ۴۵ درصد قابلیت مانور بیشتری داشت و عملکرد برخاست و فرود آن افزایش قابل توجهی یافت. این هواپیما همچنین به یک سیستم دید روی کلاه خلبان (HMS) مجهز بود و همچنین اولین نوع میگ-۲۱ بود که به HOTAS و نمایشگر چند منظوره مجهز گردید. بسیاری از قطعات
و نمایشگر چند منظوره مجهز گردید. بسیاری از قطعات الکترونیکی بریتانیایی بودند، مانند دوربین دید توپ هواپیما و نمایشگر چند منظوره. این هواپیما قادر به استفاده از موشک‌های پی. ال-۸/پایتون ۳ با دید روی کلاه خلبان یا کنترل آتش رادار است، اما این دو به هم مرتبط نبوده و خلبان می‌توانست تنها از یکی از آنها استفاده نماید. در اواسط دهه ۱۹۸۰، پاکستان هواپیمای با قابلیت‌های راداری بیشتری را درخواست نمود. هر دو رادار استاندارد و رادار مارکونی بریتانیا مشکلاتی با بهم ریختگی در اثر پژواک‌های ناخواسته زمین را داشتند، اما
در اثر پژواک‌های ناخواسته زمین را داشتند، اما چین در آن زمان هیچ تجربه ای از رادار هوا به زمین نداشت. در سال ۱۹۸۴ مساعدت‌های پاکستان با دراختیار دادن خلبان‌های اف-۱۶ که در آمریکا برای عملیات رادارهای حمله زمینی آموزش دیده بودتد، چینی‌ها را قادر ساخت تا J-7M را توسعه دهند. در اواخر دهه ۱۹۸۰، در مدل‌های J-7MP و J-7PG با به‌کارگیری رادار ایتالیایی گریفو-۷ ساخت FIAR، ارتقاء قابل توجهی را در سیستم رادار ارائه شد، برد مؤثر رادار بیش از سه برابر گردید و همچنین حداکثر زاویه، برای تشخیص هدف به شدت افزایش یافت. جی-۷
زاویه، برای تشخیص هدف به شدت افزایش یافت. جی-۷ تنها در اواسط دهه ۱۹۸۰ به توانایی‌های طراحی شده توسط شوروی دست یافت. از آنجایی که نسبتاً مقرون به صرفه بود، به‌طور گسترده‌ای به عنوان F-7 صادر شد، غالباً با سیستم‌های غربی، مشابه با مدل‌های تولید شده برای پاکستان. بیش از ۲۰ نوع صادراتی مختلف از جی-۷ وجود دارد که برخی از آنها برای استفاده از تسلیحات اروپایی مانند موشک‌های فرانسوی آر۵۵۰ مجیک مجهز شده‌اند. سریال Wings Over The Red Star از کانال دیسکاوری ادعا می‌کند که چینی‌ها چندین میگ-۲۱ شوروی را در مسیر ویتنام
که چینی‌ها چندین میگ-۲۱ شوروی را در مسیر ویتنام شمالی (در طول جنگ ویتنام) رهگیری کردند، اما این هواپیماها مطابق با مشخصات اولیه خود عمل نکردند، که نشان می‌دهد چینی‌ها در واقع هواپیماهای دارای رتبه پایین را که برای صادرات در نظر گرفته شده بودند، رهگیری کردند، نه هواپیماهای تولیدی با توانایی کامل. به همین دلیل، چینی‌ها مجبور شدند برای دستیابی به قابلیت‌های اولیه خود، هواپیماهای رهگیری شده میگ-۲۱ را مهندسی مجدد کنند. چین بعداً شن‌یانگ جی-۸ را هم بر اساس تجارب و تخصص‌های به دست آمده از این برنامه و هم با
و تخصص‌های به دست آمده از این برنامه و هم با استفاده از اطلاعات فنی ناقص بدست آمده از هواپیمای میگ ئی-۱۵۲ شوروی توسعه داد.
۱۸۵۵ (میلادی) هزار و هشتصد و پنجاه و پنجمین سال تقویم میلادی است. در این صفحه وقایع مهم سال ۱۸۵۵ میلادی فهرست شده‌اند.
پلوتونیوم ۲۳۹ یکی از ایزوتوپهای پلوتونیوم است. پلوتونیوم ۲۳۹، اولین ایزوتوپ شکاف‌پذیر از پلوتونیوم است که در جنگ‌افزارهای هسته‌ای به‌کار برده شد. گرچه از اورانیوم-۲۳۵ (به عنوان دومین ایزوتوپ) هم در ساخت این نوع جنگ‌افزار استفاده شده‌است. پلوتونیوم ۲۳۹ (همراه با اورانیوم-۲۳۵ و اورانیوم-۲۳۳)، یکی از سه سوخت اصلی رآکتورهای هسته‌ای می‌باشد. نیمه عمر پلوتونیوم ۲۳۹ بین ۲۴ تا ۱۱۰ سال است. خواص هسته‌ای پلوتونیوم ۲۳۹ باعث شده که از آن در جنگ‌افزارهای هسته‌ای و نیروگاه‌های هسته‌ای استفاده شود.
آن وانگ مهندس و فیزیکدان چینی، وی هنگامی که در دانشگاه هاروارد با هوارد آیکن کار می‌کرد، حافظه هسته مغناطیسی را ساخت و اختراع خود را به ثبت رسانید. وانگ در بوستن شرکت وانگ را به همراه خانواده‌اش تأسیس کرد که نخستین رایانه رومیزی را ساخت و همچنین پردازشگر واژگان را توسعه بخشید که در متنی که قرار بود ویرایش شود، تمام مراحل کار را روی صفحه نمایش می‌داد.
ای‌جی‌ام-۸۸ هارم نوعی موشک ضدرادار مافوق صوت تاکتیکی هوابه‌زمین آمریکایی است که برای ردیابی امواج الکترونیکی رادارهای زمین‌به‌هوای دشمن و اصابت به آن‌ها طراحی شده‌است. سیستم هدایتی این موشک بر اساس دریافت امواجی که از رادارهای زمین‌پایه ساطع می‌شود، فعالیت می‌کند. این سیستم هدایتی از یک آنتن ثابت و یک کلاهک جستجوگر بر روی دماغه موشک تشکیل می‌شود. یک موتور راکتی سوخت جامد دومرحله‌ای و بدون دود نیروی پیشرانه این موشک را تأمین می‌کند. مدل بی این موشک از یک نرم‌افزار بهینه‌شده تاکتیکی و حافظه‌ای با قابلیت
نرم‌افزار بهینه‌شده تاکتیکی و حافظه‌ای با قابلیت برنامه‌ریزی مجدد بهره می‌برد و چهار مدل پیشرفته‌تر سی، دی و ئی هم در سال‌های بعدی ساخته شدند. این موشک اهمیت کلیدی برای ارتش آمریکا و متحدان آن در عملیات‌های نابودی و توقف رادارهای سیستم‌های موشکی زمین‌به‌هوا، رادارهای هشدار سریع و سامانه‌های توپخانه‌ای دفاع هوایی مجهز به هدایت راداری دشمن دارد و هم‌اکنون توسط شرکت ریتیون تولید می‌شود. مشخصات. هارم تحولی در سیستم‌های موشکی ضد رادار محسوب می‌شد و با تلفیق بهترین ویژگی‌های دو موشک ای‌جی‌ام-۴۵ شرایک و
بهترین ویژگی‌های دو موشک ای‌جی‌ام-۴۵ شرایک و ای‌جی‌ام-۷۸ استاندارد آرم و افزودن قابلیت‌های جدیدی ساخته شد. از نظر ظاهری این موشک به ای‌جی‌ام-۴۵ که ۲۵ سال پیش ساخته شده بود شباهت دارد اما بدنه درازتر و کمی قطورتری دارد. طول این موشک ۴٬۱۴ متر، وزن آن ۳۶۰ کیلوگرم، قطر آن ۲۵۴ میلی‌متر و پهنای بال‌های آن ۱٬۰۱ متر است. برد هارم به بیش از ۴۸ کیلومتر و سرعت آن تا ۲۲۸۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. کلاهک آن از ۶۶ کیلوگرم مواد منفجره تشکیل شده که البته نوع پیشرفته‌ای از این کلاهک با وزن حدود ۱۹ کیلوگرم ساخته شده‌است.
این کلاهک با وزن حدود ۱۹ کیلوگرم ساخته شده‌است. هزینه طراحی این موشک ۶۴۴ میلیون دلار، و در مجموع ۱۹۶۰۷ فروند از آن برای نیروی هوایی و نیروی دریایی آمریکا تولید شده که هزینه تولید آن را در مجموع به ۵ میلیارد و ۵۶۸ میلیون دلار و در صورت افزودن هزینه‌های طراحی به ۶ میلیارد و ۲۱۲ میلیارد دلار می‌رساند. در نتیجه هزینه تولید هر فروند از این موشک ۲۸۳ هزار دلار بوده که با احتساب هزینه‌های طراحی به بیش از ۳۱۶ هزار دلار می‌رسد. تاریخچه. این موشک به سفارش نیروی هوایی آمریکا در شرکت تگزاس اینسترومنتس طراحی شده و تولید
در شرکت تگزاس اینسترومنتس طراحی شده و تولید انبوه آن از سال ۱۹۸۳ آغاز شد اما بعد از مدتی امتیاز تولید آن به شرکت ریتیون واگذار شد. این موشک توسط جنگندههای مختلفی از جمله اف-۴ فانتوم، اف-۱۸ هورنت، اف-۱۶ فالکون، پاناویا تورنادو و اف-۳۵ استفاده می‌شود. نخستین کاربرد عملیاتی این موشک به سال ۱۹۸۶ و عملیات تنگه کانیون علیه لیبی بازمی‌گردد که در جریان آن یک ایستگاه موشک زمین‌به‌هوای سام-۵ لیبی با موشک هارم یک جنگنده اف-۱۸ مورد اصابت قرار گرفت. نیروهای ائتلاف در جنگ ۱۹۹۱ علیه عراق و جنگ ۱۹۹۹ کوزوو به‌طور گسترده از
۱۹۹۱ علیه عراق و جنگ ۱۹۹۹ کوزوو به‌طور گسترده از این موشک استفاده کردند. تنها در ۲۴ ساعت اول جنگ خلیج فارس بیش از ۵۰۰ موشک ای‌جی‌ام-۸۸ هارم به سوی حدود ۱۰۰ رادار دفاع هوایی عراق شلیک شد و در پی آن دفاع هوایی عراق برای جلوگیری از حملات ناچار شد تا دستگاه‌های رادار خود را خاموش کند به طوری که در ششمین روز جنگ انتشار امواج رادارهای سیستم‌های موشکی دفاع هوایی، توپ‌های ضدهوایی و هشدار سریع ۹۵ درصد کاهش یافته بود. در مجموع در این جنگ بیش از دو هزار موشک هارم به سوی رادارهای عراقی شلیک شدند. آخرین مدل این موشک تا
رادارهای عراقی شلیک شدند. آخرین مدل این موشک تا سال ۲۰۱۰ ای‌جی‌ام-۸۸ اچ‌ای‌آرام-ئی نام دارد که ۲۱۶۹ فروند از آن به قیمت هر فروند ۹۹۴ هزار دلار تولید شده‌است.
نخستین دوره جوایز اسکار توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما، در تاریخ ۱۶ مهٔ ۱۹۲۹، طی یک مهمانی شام خصوصی، در هتل روزولت هالیوود در لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد و از بهترین فیلم‌های سال‌های ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ تقدیر به عمل آورد. مدیر آکادمی علوم و هنرهای سینما، داگلاس فربنکس مجری این مراسم بود. قیمت بلیت این مراسم ۵ دلار آمریکا بود (که با توجه به تورم در ۲۰۱۹، ۷۴ دلار می‌شود) و ۲۷۰ نفر در این مراسم شرکت کردند و کل مدت زمان این مراسم ۱۵ دقیقه به طول انجامید. جایزه‌های این مراسم توسط لوئیس بی. میر، بنیان‌گذار شرکت لوئیس
مراسم توسط لوئیس بی. میر، بنیان‌گذار شرکت لوئیس بی. میر پیکچرز (که بعدها نام این شرکت به مترو گلدوین مایر تغییر یافت) بود، ساخته شد. برعکس دیگر مراسم اسکار، که در سال‌های بعد برگزار شد، برندگان این مراسم، از یک ماه پیش از این مراسم، مشخص شده بودند. این مراسم، تنها مراسم اسکاری بود که به هیچ شکلی منتشر نشد. دوره بعدی جوایز اسکار در رادیو و در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. آکادمی طی این مراسم، جوایز اسکار را به ۱۲ دسته تقسیم کرد. نامزدها سه ماه پیش از رویداد زنده اعلام شدند. برخی از نامزدهای این دوره بدون این‌که در
شدند. برخی از نامزدهای این دوره بدون این‌که در فیلمی کار کرده باشند - مانند رالف همرز و نیوجنت اسلاتر که نامزد بهترین جلوه‌های مهندسی شده بودند - نامزد جایزه شدند. برخلاف مراسم‌های بعدی، نخستین دوره جوایز اسکار تنها مراسمی بود که یک بازیگر می‌توانست در یک سال تقویمی، برای چندین نقش ترکیبی در رشته‌های مشابه جایزه را کسب نماید. به عنوان مثال، امیل یانینگز، برای دو فیلم "راهی که همه می‌روند" و "آخرین فرمان"، جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد. همچنین چارلی چاپلین و برادران وارنر یک جایزه افتخاری
چارلی چاپلین و برادران وارنر یک جایزه افتخاری دریافت کردند. فیلم‌هایی که بیشترین جایزه را بردند، "سیر در عرش" و "" بودند و فیلم "بال‌ها" برنده دو جایزه شد. "طلوع: آواز دو انسان" برندهٔ بهترین فیلم هنری و خاص شد و "بال‌ها" برنده بهترین فیلم شد. این دو بخش در همان زمان به عنوان برترین جایزه‌های شب در نظر گرفته شده بودند، که برای احترام به جنبه‌های مختلف و مهم یک فیلم‌سازی عالی بود. سال بعد، آکادمی جایزه بهترین فیلم هنری و خاص را حذف کرد و اعلام کرد که جایزه‌ای که "بال‌ها" کسب کرده مهم‌ترین جایزه این مراسم
که "بال‌ها" کسب کرده مهم‌ترین جایزه این مراسم است. آغاز. در ۱۹۲۷، آکادمی علوم و هنرهای سینما توسط لوئیس بی. میر، بنیان‌گذار شرکت لوئیس بی. میر پیکچرز (که بعدها به مترو گلدوین مایر پیوست) ایجاد شد. هدف مایر در ایجاد این جایزه اتحاد فعالان پنج شاخه صنعت فیلم از جمله بازیگران، کارگردانان، تهیه‌کنندگان، تکنسین‌ها و نویسندگان بود. مایر در مورد ایجاد جوایز گفت: «فهمیدم که بهترین راه برای مدیریت [فیلم‌سازان] آویزان کردن مدال بر همه آنها است… ولی اگر من به آنها جام و جایزه می‌دادم، این کار آن‌ها را در راه آنچه که
و جایزه می‌دادم، این کار آن‌ها را در راه آنچه که می‌خواستم بسازم، می‌کشت. به همین دلیل جایزه اسکار را به‌وجود آوردم.» مایر از سدریک گیبنز، کارگردان هنری ام جی ام خواست تا جوایز اسکار را طراحی کند. نامزدها از طریق تلگراف در فوریهٔ ۱۹۲۸ اعلام شدند. در اوت ۱۹۲۸، مایر برای تصمیم‌گیری در مورد برندگان، با هیئت مرکزی داوران آکادمی تماس گرفت. با این حال، به گفته کارگردان آمریکایی کینگ ویدور، رأی جایزه اسکار بهترین فیلم در دست بنیانگذاران آکادمی داگلاس فربنکس، سید گراومن، مایر ،مری پیکفورد و جوزف ام. شنک بود.
سید گراومن، مایر ،مری پیکفورد و جوزف ام. شنک بود. اطلاعات مراسم. این مراسم در ۱۶ مهٔ ۱۹۲۹ در هتل روزولت هالیوود واقع در لس آنجلس، طی یک مهمانی شام خصوصی به همراه ۳۶ میز برگزار شد. قیمت بلیت این مراسم ۵ دلار آمریکا بود (که با توجه به تورم در ۲۰۱۹ ۷۴ دلار می‌شود) و ۲۷۰ نفر در این مراسم شرکت کردند و بازیگران با خودروهای لوکس وارد هتل شدند که در آن طرفداران بسیاری برای تشویق افراد مشهور حضور داشتند. کل مدت زمان این مراسم، ۱۵ دقیقه بود، در تلویزیون و رادیو منتشر نشد و مجری این مراسم مدیر عامل آکادمی، فربنکس
نشد و مجری این مراسم مدیر عامل آکادمی، فربنکس بود. بررسی برندگان این دوره. برندگان سه ماه پیش از اجرای مراسم مشخص شده بودند. برندگان این دوره: امیل یانینگز، برندهٔ جایزهٔ افتتاح‌کننده مراسم یعنی بهترین بازیگر مرد (برای "راهی که همه می‌روند" و "آخرین فرمان")، جنت گینور برندهٔ بهترین بازیگر زن (برای "سیر در عرش، فرشته خیابانی و ")، فرانک بورزیگی برندهٔ بهترین کارگردانی فیلم دراماتیک (برای "سیر در عرش")، لوئیس مایلستون برندهٔ بهترین کارگردانی فیلم کمدی (برای "دو شوالیه عرب") و "بال‌ها" برندهٔ جایزه بهترین
"دو شوالیه عرب") و "بال‌ها" برندهٔ جایزه بهترین فیلم شد (که همچنین پرهزینه‌ترین فیلم سال نیز بود). دو برنده نیز برای جایزهٔ افتخاری معرفی شدند: چارلی چاپلین که چندبار به خاطر فیلم "سیرک" نامزد جایزه شد (که این جوایز، بهترین بازیگر مرد، بهترین کارگردانی فیلم کمدی و بهترین نویسندگی بودند) و برادران وارنر برای فیلم "خوانندهٔ جاز" که تولیدی فوق‌العاده و پیشگامی بارز در ساخت نخستین مجموعهٔ فیلم‌های ناطق است و همچنین انقلابی در این صنعت ایجاد کرد. ۳ دسته نیز برای دوره‌های بعدی حذف شدند: بهترین جلوه‌های
نیز برای دوره‌های بعدی حذف شدند: بهترین جلوه‌های مهندسی‌شده، بهترین نویسندگی برای عنوان فیلم و بهترین فیلم هنری و خاص. کمپانی‌های فیلم‌سازی بزرگی که برنده جایزه شدند، فاکس فیلم، مترو گلدوین مایر، پارامونت پیکچرز، آر.ک.ئو و برادران وارنر بودند. برندگان اصلی. یک ایرادی که در نخستین دورهٔ جوایز اسکار (۱۹۲۷۱۹۲۸) وجود داشت این بود که هر هنرمندی که نامزد و برنده نیز شده بود برای کاری که در یک یا چندین فیلم کرده بود یا بدون اشاره به هیچ فیلم خاصی، نامزد شده بود. برندگان جایزه در سطر نخست فهرست، به صورت بزرگ نوشته
جایزه در سطر نخست فهرست، به صورت بزرگ نوشته می‌شوند و با یک ستاره () نشان داده می‌شوند. جوایز افتخاری. جوایز افتخاری زیر - که پس از آن جوایز ویژه خوانده می‌شدند - به این افراد اعطا شد: فیلم‌های با چند نامزدی و جایزه. این شش فیلم چندین بار نامزد جایزه شده‌اند: این سه فیلم چندین بار برنده جایزه شده‌اند: تغییر در جایزه‌های اسکار. پس از نخستین دورهٔ جوایز اسکار (۱۹۲۷۱۹۲۸) تغییراتی در جوایز آکادمی ایجاد شد:
سلوک به معنی رشد معنوی یا نزدیک‌تر شدن به خدا (در تصوف) است. سلوک همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فراست/نیکسون نام یک فیلم درام تاریخی به کارگردانی ران هاوارد محصول سال ۲۰۰۸ آمریکا است. این فیلم در سال ۲۰۰۹ در ۵ رشته نامزد دریافت جایزه اسکار بود، اما برندهٔ هیچ‌یک از آنها نشد. فیلمنامه فراست/نیکسون را پیتر مورگان با اقتباس از نمایشنامه‌ای به همین نام اثر خودش، نوشته است. این نمایشنامه اجراهای موفقی در تئاتر برادوی و وست‌اند داشته است. جایزه‌ها و نامزدی‌ها. فهرست نامزدی‌ها و جایزه‌های اسکار: این فیلم همچنین در ۵ رشته در جوایز گلدن گلوب و ۶ رشته در بفتا نامزد شده بود که در هیچ‌یک برنده نشد. اما همه ۶
نامزد شده بود که در هیچ‌یک برنده نشد. اما همه ۶ جایزهٔ انجمن منتقدان فیلم لاس‌وگاس را که نامزد آنها شده بود به‌دست آورد.
حسن‌آباد یا گلنگدر روستایی در دهستان قافلانکوه غربی بخش مرکزی شهرستان میانه استان آذربایجان شرقی ایران است. علت اینکه روستای گلنگدر را حسن‌آباد نیز می‌گویند بخاطر این هست که اولین شهید این روستا حسن انگوتی نام داشت. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۰۸۸ نفر (۳۲۹خانوار) بوده‌است.
تامی لی جونز (زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۶) بازیگر و کارگردان آمریکایی است. او چهار بار نامزد جایزه اسکار شده‌است که یکبار برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بازی در فیلم "فراری" شده‌است. فیلم‌های دیگری که وی بخاطر آن‌ها نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد عبارتند از: "لینکلن" (۲۰۱۲)، "در دره الاه" (۲۰۰۷)، "جی‌اف‌کی" (۱۹۹۱) کودکی. تامی متولد سان سبا، تگزاس است. مادرش لوسیل، افسر پلیس و معلم مدرسه؛ و پدرش کلاید، کارگر یک میدان نفتی بود. پدر و مادر تامی دو بار از هم طلاق گرفتند ولی مجدداً با هم ازدواج کردند.
از هم طلاق گرفتند ولی مجدداً با هم ازدواج کردند. تامی جونز در شهر میدلند، تگزاس بزرگ شده و در دبیرستان رابرت لی درس خوانده. وی سپس به کالج هاروارد رفته و در آنجا با ال گور هم دانشگاهی می‌شود. ال گور پسر آلبرت گور از سناتورهای ایالت تنسی بود. وی بعدها به سمت معاون ریاست جمهوری رسید. تامی لی جونز از دانشگاه هاروارد آمریکا مدرک دکتری ادبیات انگلیسی خود را با نمره عالی دریافت کرده‌است. حرفه. جونز برای بازیگر شدن به نیویورک رفت. وی سعی کرد با ایفای نقش های کوتاه مکمل در تاتر وارد سینما شود و آرتور هیلر کارگردان
مکمل در تاتر وارد سینما شود و آرتور هیلر کارگردان ملودرام ساز هالیوود وی را در تاتری دید و برای نقش کوتاهی در فیلم لاو‌استوری انتخاب کرد. شهرت جهانی جونز با فیلمهای اولیور استون در دهه هشتاد و‌نود میلادی شکل گرفت. زندگی شخصی. تامی ۳ بار ازدواج کرده‌است. ازدواج اول او با کیت لاردنر در بین سال‌های ۱۹۷۸–۱۹۷۱ بود. ازدواج دومش با کیمبرلی کلافلی، دختر شهردار سابق سان آنتونیو بود. از این ازدواج او دو دختر به نام‌های آستین (زاده ۱۹۸۲) و ویکتوریا (زاده ۱۹۹۱) دارد. در مارس ۲۰۰۱ نیز با همسر سومش، دان لورل ازدواج کرد.
مارس ۲۰۰۱ نیز با همسر سومش، دان لورل ازدواج کرد. تامی در اطراف سان آنتونیو زندگی می‌کند و به زبان اسپانیایی تسلط کامل دارد. فیلم‌ها. از فیلم‌های معروف او عبارت‌اند از:
آغ‌ورن یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌تپه شرقی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است. این روستا در حال حاضر حدود 7 خانواده ساکن دائمی و 30 خانواده ساکن موقت دارد که در فصل بهار و تابستان در این روستا سکونت دارند.
بیگ‌بلاغی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌تپه شرقی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است. بَیگ بلاغی یا بَی بلاغی؟ مردم این روستا و روستا های اطراف آن، نام این روستا را به زبان تُرکی (بَی بلاغی) می نامند، ولی بر روی تابلو ها و نقشه ها نام این روستا (بَیگ بلاغی) ذِکر شده است، (بَی) در زبان تُرکی به معنای (مَرد) هستش، و (بلاغی) یا همان بلاغ به معنای (چِشمه) هستش. از زمان های قدیم نام این روستا را بر روی کتابها، تابلوها و نقشه ها (بَیگ بلاغی) ذِکر کرده اند. بَیگ یا بِیگ در زبان تُرکی
بلاغی) ذِکر کرده اند. بَیگ یا بِیگ در زبان تُرکی به معنای (اَرباب) یا همان رئیس هستش. (بَیگ بلاغی) یعنی (چِشمه اَرباب)؛ یعنی در زمان های خیلی دور و قدیم در آن سرزمین یک چِشمه بسیار زیبایی بود که یکی از ارباب ها یا همان بَیگ های آن منطقه برای تامین آب خود به آن چِشمه میرفت و از آب آن چِشمه لذت میبرد.
پورسخلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌تپه شرقی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است. که زادگاه آیت الله احمدی میانجی میباشد