payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با شبکه تلویزیونی «ایران اینترنشنال» اختلاف خود با نظرات پهلوی را علنی کرد. ۶ اردیبهشت چهار عضو دیگر ائتلاف یعنی نازنین بنیادی، شیرین عبادی، مسیح علی‌نژاد و عبدالله مهتدی با انتشار پیامی بر «ادامه اتحاد» خود تأکید کردند؛ نام رضا پهلوی دیگر عضو این ائتلاف در پای این پیام دیده نمی‌شود. ۱۸ اردیبهشت، نازنین بنیادی نیز از «منشور مهسا» کناره‌گیری کرد. دسته‌بندی‌ها. جنبش زنان ایران. جنبش زنان ایران از ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ دستخوش تغییرات زیادی شده است، با وجود اینکه انقلاب ۱۳۵۷ فضای بهتری را برای برخی از زنان مذهبی
انقلاب ۱۳۵۷ فضای بهتری را برای برخی از زنان مذهبی و سنتی فراهم کرده است و بخشی از این زنان توانسته‌اند نسبت به قبل حضور بیشتری در اجتماع داشته باشند اما به طورکلی زنان چه در حوزهٔ خانواده و چه در حوزهٔ اجتماعی با محدودیت‌های فراوانی مواجه شده‌اند. روح‌الله خمینی یک روز پیش از روز جهانی زنان اعلام کرد که کارمندان اداره‌های دولتی باید برای حفظ آبرویشان حجاب اسلامی را رعایت کنند و در روز بعد اجازهٔ ورود زنان بدون حجاب کارمند به اداره‌ها داده نشد، زنان مخالف در اولین تظاهرات بزرگداشت روز جهانی زنان بعد از
در اولین تظاهرات بزرگداشت روز جهانی زنان بعد از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران در مقابل ساختمان دادگستری در اعتراض به حجاب اجباری در ایران تجمع کردند که با سرکوب شدید نیروهای مذهبی مواجه شدند. اصلاح‌طلبی. محمد حیدری روزنامه‌نگار، معتقد است که از پس اعتراضات به انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ و جنبش سبز ایران جریان‌های اصلاح‌طلب با عدم تمایل به گسترش جنبش اعتراضی و رویارویی با هستهٔ قدرت به آرامی از تحولات سیاسی عقب افتادند. در این میان بخش‌هایی از اصلاح‌طلبان به جنبش اعتراضی پیوستند یا حداقل با آن اعلام همبستگی کردند اما
پیوستند یا حداقل با آن اعلام همبستگی کردند اما چنین خواسته‌هایی تنها در چارچوب‌های نظام جمهوری اسلامی ایران از سوی این گروه‌ها دنبال شد. بعد از اعتراضات دی ۱۳۹۶ به مرور طبقات فرودست جامعه نیز به جنبش‌های اعتراضی پیوستند و عدم همراهی اصلاح‌طلبان در این اعتراضات نقطهٔ عطفی در ریزش پایگاه اجتماعی آنان شد. و در این شرایط برای اولین‌بار گروهی از دانشجویان دانشگاه تهران شعار «اصلاح‌طلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا» سر دادند و تمامی جناح‌های سیاسی درون حکومت را به یک اندازه «نامشروع» قلمداد کردند. کنشگری‌های سیاسی.
اندازه «نامشروع» قلمداد کردند. کنشگری‌های سیاسی. شورای انقلابی دادخواهان. در ۲۴ بهمن ۱۴۰۱، گروهی به نام شورای انقلابی دادخواهان برای دستیابی به این هدف‌ها اعلام موجودیت کرد: براندازی حکومت جمهوری اسلامی، دادخواهی، برپا کردن «عدلیه‌ای مستقل از نظام سیاسی»، آزادی (حمایت از انقلاب دموکراتیک مردم ایران) و تحقق حقوق بشر در ایران. نشست آینده جنبش دموکراسی ایران. در ۲۱ بهمن ۱۴۰۱، نشست آینده جنبش دموکراسی ایران با حضور ۸ تن از چهره‌های سرشناس مخالف حکومت جمهوری اسلامی: حامد اسماعیلیون، دبیر و سخنگوی انجمن
اسلامی: حامد اسماعیلیون، دبیر و سخنگوی انجمن خانواده‌های قربانیان پرواز پی‌اس۷۵۲، نازنین بنیادی، فعال حقوق بشر و هنرپیشه، رضا پهلوی، فعال سیاسی، شیرین عبادی، حقوقدان و برنده جایزه صلح نوبل، مسیح علی‌نژاد، روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان، گلشیفته فراهانی، هنرپیشه و فعال حقوق بشر، علی کریمی، ملی‌پوش پیشین فوتبال ایران و فعال حقوق بشر و نیز عبدالله مهتدی، دبیرکل حزب کومله کردستان ایران برگزار شد. بیانیه ۱۴ فعال سیاسی. در بیانیه ۱۴ فعال سیاسی در آستانه ۲۲ خرداد ۱۳۹۸ که به بیانیه ۱۴ معروف گشت، همزمان با سالگرد
۱۳۹۸ که به بیانیه ۱۴ معروف گشت، همزمان با سالگرد انتخابات ۱۳۸۸ ایران، ۱۴ تن از فعالان مدنی و کنشگران سیاسی داخل ایران بیانیه‌ای را با هدف طرح یک سری خواسته‌های سیاسی و مدنی منتشر کردند. امضاکنندگان این بیانیه با طرح مشکلات اقتصادی، مدنی و سیاسی داخل ایران ضمن انتقاد از وضعیت جاری کشور در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی خواستار اعمال اصلاحات در قانون اساسی کشور، کناره‌گیری سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی از قدرت و گذار از نظام جمهوری اسلامی شدند. امضاکنندگان این سند دلایل خود برای طرح چنین مطالبه‌ای
این سند دلایل خود برای طرح چنین مطالبه‌ای را «نقص گسترده حقوق مدنی، به‌خصوص زنان»، «ناتوانی در رهبری و اداره درست کشور» و «استبداد نظام حاکم، عدم استقلال قوا و عدم امکان برگزاری انتخابات آزاد» عنوان کردند. بیانیه مذکور «مردم ایران» را مخاطب خود قرار می‌دهد. همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران. همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران یک ائتلاف سیاسی جمهوری‌خواه است که از پنج حزب و سازمان سیاسی اپوزیسیون جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده‌است. این ائتلاف هدف خود را تأسیس «جمهوری سکولار دمکرات در ایران»
هدف خود را تأسیس «جمهوری سکولار دمکرات در ایران» اعلام کرده‌است. اتحاد جمهوری‌خواهان ایران، جبهه ملی ایران-اروپا، حزب چپ ایران، سازمان های جبهه ملی ایران در خارج از کشور و همبستگی جمهوری‌خواهان ایران اعضای این ائتلاف هستند. ائتلاف همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در روز پنج‌شنبه ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ با صدور اطلاعیه‌ای موجودیت خود را اعلام کرد. کنشگری‌های اجتماعی. دختران خیابان انقلاب. در سال‌های اولیه بعد از انقلاب ۱۳۵۷، با وجود شکل‌گیری جنبش زنان در ایران، کنشگری زنان در جنبش‌های مدنی دیگر کمتر بود، پس از شرایط
زنان در جنبش‌های مدنی دیگر کمتر بود، پس از شرایط امنیتی اجتماعی پس از ظهور جنبش سبز ایران از سوی حکومت جمهوری اسلامی، بر باور عده‌ای امکان ظهور کنشگری اجتماعی در نسلی که آن را حاصل از «دوران سرکوب» می‌دانستند وجود ندارد. اما در سال‌های بعد، مطالبه خواست‌های فرا سیاسی و همچنین حقوق شهروندی در کنار حضور زنان در جنبش‌های فمینیستی توسعه پیدا کرده است. با افزایش حضور زنان در جنبش‌های اجتماعی برخورد حکومت با آنان نیز افزایش یافته است. از سویی ایرانیان خارج از ایران از طریق کمپین‌های اینترنتی اعتراض به حجاب
ایران از طریق کمپین‌های اینترنتی اعتراض به حجاب اجباری در ایران مخاطبان گسترده‌ای را به همکاری فراخواندند، اولین کارزار اینترنتی در سال ۱۳۹۱ از سوی گروهی از اعضای جنبش دانشجویی و زنان اکتیویست در داخل و خارج کشور اتفاق افتاد که این کمپین از فعالان حوزه زنان و حقوق بشر دعوت کرده بود که مطلبی کوتاه در اعتراض به حجاب اجباری بنویسند. در دی ۱۳۹۶ همزمان با اعتراضات دی ۱۳۹۶ کارزاری که به کارزار دختران خیابان انقلاب مشهور شد با انتخاب مکانی نمادین در نقاط مختلف شهر با انتخاب سکویی بلند در خیابان انقلاب و بعداً در
با انتخاب سکویی بلند در خیابان انقلاب و بعداً در سایر خیابان‌ها بدون هیچ حرف یا شعاری تنها حجابشان را همانند پرچمی بر سر چوب زدند. این حرکت با استقبال گروهی از مردم و سرکوب شدید و احکام سنگین از سوی حکومت برای این کنشگران متوقف شد. جنبش‌های اجتماعی. جنبش‌های اعتراضی گستردهٔ پس از انقلاب ۱۳۵۷ شامل تظاهرات ۱۷ اسفند ۱۳۵۷ در اعتراض به حجاب اجباری، شورش ۱۳۷۱ مشهد، اعتراضات تیر ۱۳۷۸ توسط دانشجویان دانشگاه تهران، جنبش اعتراضی گسترده توسط جنیش دانشجویی و دانشگاهی در تابستان ۱۳۸۲، قیام آذربایجان در سال ۸۵ ،اعتراض
در تابستان ۱۳۸۲، قیام آذربایجان در سال ۸۵ ،اعتراض به نتایج دهمین انتخابات ریاست جمهوری، اعتراضات دی ۱۳۹۶ که در پی گرانی و سیاست‌های دولت روحانی از مشهد و شهرهای بزرگ شروع شد و همچنین اعتراضات آبان ۱۳۹۸ اتفاق افتاد و بر باور بسیاری از کارشناسان بزرگ‌ترین و خونین‌ترین جنبش اعتراضی در ۴۱ سال گذشته است. مقامات جمهوری اسلامی پس از اعتراضات آبان ۱۳۹۸ برای اولین بار از واژه «جنگ» برای سرکوب معترضان استفاده کردند و در نتیجه حکومت از همان ابتدا سطح خشونتی را که اعتراضات گشته در مراحل نهایی به کار گرفته می‌شد را در
گشته در مراحل نهایی به کار گرفته می‌شد را در ابتدا به کار گرفت و خونین‌ترین سرکوب اعتراضات خیابانی در ۴۰ سال حکومت جمهوری اسلامی را رقم زد. در شهریور ۱۴۰۱ پس از کشته شدن مهسا امینی که توسط گشت ارشاد بازداشت شده بود. اعتراضات گسترده‌ای شکل گرفت و منجر به خیزش ۱۴۰۱ ایران شد. این خیزش از ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ با تجمع اعتراضی در مقابل بیمارستان محل مرگ مهسا امینی در تهران آغاز شد و در روزهای بعد به همهٔ ۳۱ استان ایران گسترش یافت و همچنان ادامه دارد. معترضان در خارج از کشور نیز در بیش از ۱۵۰ شهر در سراسر جهان تجمع‌های
کشور نیز در بیش از ۱۵۰ شهر در سراسر جهان تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند. این قیام در هفته‌های بعدی با حضور دانش‌آموزان، دانشجویان، اعتصاب استادهای دانشگاه، کسبه و بازاریان گسترده‌تر شد. واکنش‌های حکومت. محکومیت. بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ همواره به اتهام تحریک مردم و «تبلیغ علیه نظام»، با هدف ساکت کردن منتقدان و اشخاص دگراندیش سرکوب شده‌اند تا از تشکیل یک اپوزیسیون سازمان‌یافته جلوگیری شود. تروریسم دولتی. در جریان ترور میکونوس و دادگاهی که به همین نام شهرت یافت مقامات عالی نظام
دادگاهی که به همین نام شهرت یافت مقامات عالی نظام جمهوری اسلامی به دست داشتن در قتل مخالفان خود محکوم شدند و ایران برای اولین بار به دلیل تروریسم دولتی توسط این دادگاه محکوم شد. همچنین در مارس ۲۰۰۷ م و پس از گذشت ۱۳ سال از بمب‌گذاری آمیا، دادستانی کل آرژانتین درخواست صدور حکم جلب نه نفر از مقامات جمهوری اسلامی، از جمله علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی و علی‌اکبر ولایتی توسط پلیس بین‌الملل را صادر کرد. این اقدامات همچنین با ترور شخصیت‌های مخالف که به ادعای مخالفان توسط نظام جمهوری اسلامی انجام شده شامل شاهپور
توسط نظام جمهوری اسلامی انجام شده شامل شاهپور بختیار، شهریار شفیق، ارتشبد غلامعلی اویسی عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران، عبدالرحمان برومند رئیس هیت اجرایی نهضت مقاومت ملی ایران، کاظم رجوی، رضا مظلومان، بیژن فاضلی، علی‌اکبر طباطبایی می‌شود. در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۲ در رستورانی به نام میکونوس، هشت مخالف جمهوری اسلامی از جمله چهار تن از اعضای ارشد حزب دموکرات کردستان ایران به قتل رسیدند. صادق شرفکندی، فتاح عبدلی، نوری محمدپور دهکردی و همایون اردلان جان باختگان این عملیات تروریستی بودند.
اردلان جان باختگان این عملیات تروریستی بودند. آدم‌ربایی. حکومت جمهوری اسلامی ایران از ابتدای شکل‌گیری حکومت خود به استفاده از روش‌های مختلف آدم‌ربایی برای انتقال مخالفان به ایران متهم شده است که مسوولیت ربودن برخی از آنها نظیر روح‌الله زم، جمشید شارمهد و… را پذیرفته و برخی از موارد آدم‌ربایی نظیر ربودن فرود فولادوند و… را همواره انکار کرده است. کارزار ضداطلاعات. حکومت جمهوری اسلامی در مواجهه با پرونده‌های حساس به انتشار متراکم ضداطلاعات در کوتاه مدت و سپس خودداری از توضیح بیشتر در دراز مدت به امید آنکه با
از توضیح بیشتر در دراز مدت به امید آنکه با فرا رسیدن وقایع تلخ جدید پرونده‌های قدیمی فراموش شوند روی آورده است. برای نمونه نیروهای سپاه پاسداران به صورت گسترده از دو روش دام گذاشتن برای رسانه‌های آزاد و کاربران شبکه‌های اجتماعی به‌وسیله پخش اخبار ضد و نقیض و ایجاد تردید در مخالفان در اعتراضات سال ۱۳۸۸ و آبان ۱۳۹۸ استفاده کرده‌اند. در گزارشی که توسط سازمان مبارزه با تروریسم منتشر شده است از «تلاش برنامه‌ریزی شده» جمهوری اسلامی برای سوءاطلاع‌رسانی در مرود کرونا اشاره شده است. در این روش «ماشین تبلیغاتی
کرونا اشاره شده است. در این روش «ماشین تبلیغاتی جمهوری اسلامی» در داخل به اتهام‌زنی به آمریکا، این کشور را بابت همه‌گیری کرونا ملامت و در مقابل به دفاع و حمایت از چین که از متحدان ایران است پرداخته است. حکومت، تحریم‌های آمریکا را عامل عدم کنترل و مقابله با کرونا عنوان کرده است و در مقابل خواستار لغو تحریم‌های آمریکا به این دلیل شده است. این کارزار به صورت تعمدی، هدایت‌شده و سیستماتیک سعی می‌کند مجموعه‌ای از دروغ، پنهان‌کاری و بزرگ‌نمایی را به کار بگیرد تا مخاطبان ایرانی و جامعه جهانی را به مسیری غلط
تا مخاطبان ایرانی و جامعه جهانی را به مسیری غلط بکشاند. خبرسازی و جهت‌دهی به افکار عمومی. به گفتهٔ مجید محمدی جامعه‌شناس، دستگاه‌های تبلیغاتی امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی ایران روزانه صدها خبر در رسانه‌های داخل ایران به منظور جهت‌دهی به افکار عمومی در داخل و خارج از ایران به کار می‌برند، این کار در طول چهار دهه تجربه و سرمایه‌گذاری این حکومت باعث به وجود آمدن قشری از افراد متخصص در این روش خبرسازی و دستکاری در اخبار شده است که خبرهای قلابی را به رسانه‌ها می‌فرستند که از دستورالعمل مشخصی پیروی می‌کند. ادعا
که از دستورالعمل مشخصی پیروی می‌کند. ادعا می‌شود صدها شخص، وب‌سایت و خبرگزاری وابسته به سپاه و نهادهای امنیتی نظام بودجهٔ خود را از این نهادها تأمین می‌کنند اما هیچ‌کدام از این نهادها چنین مسئولیتی را قبول نکرده‌اند و همواره خود را مستقل اعلام کرده‌اند. این کارزار که به انتشار اخبار بی‌منبع با عنوان‌هایی همانند «منابع عربی منطقه»، «منابع روس» یا «منابع صهیونیستی» از آنان یاد می‌شود وانمود می‌کنند که منابع خبری از روی بی‌دقتی یا فراموشی نویسنده ذکر نشده است در حالی که گزارش بدون منبع و ساختگی است. سانسور.
در حالی که گزارش بدون منبع و ساختگی است. سانسور. بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به دستور روح‌الله خمینی ستاد انقلاب فرهنگی که بعدها به شورای عالی انقلاب فرهنگی تغییر نام داد با هدف پاکسازی استادان دانشگاه شروع به کار کرد. که افرادی چون شمس آل‌احمد، سید محمد خاتمی و عبدالکریم سروش از جمله افرادی بودند که در این ستاد حضور داشتند. این شورا که با هدف گسترش تفکرات اسلامی و دینی در جامعه شروع به فعالیت کرد و به نشر افکار و آثار فرهنگی انقلاب اسلامی می‌پرداخت خود به عاملی برای گسترده‌تر شدن سانسور در ایران بدل شد. اعدام.
برای گسترده‌تر شدن سانسور در ایران بدل شد. اعدام. استفاده از ابزار اعدام به عنوان «ابزار سرکوب» سابقه‌ای طولانی در تاریخ نظام جمهوری اسلامی دارد براساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران نشان می‌دهد که در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ دستکم ۸۰۷۱ مورد اعدام در زندان‌های ایران یا در ملأ عام اجرا شده است. این آمار ایران را در جایگاه دوم اعدام در جهان پس از چین و در حدود یک سوم از اعدام‌های جهان را در بر می‌گیرد. با این حال سازمان‌های حقوق بشری بارها تأکید کرده‌اند که آمار اعدام در ایران بیش از ارقام ثبت شده است. اگرچه
اعدام در ایران بیش از ارقام ثبت شده است. اگرچه بخش مهمی از اعدام‌ها مربوط به قاچاق مواد مخدر است اما مرور برخی از دوره‌های خاص نشان می‌دهد استفاده از اعدام برای سرکوب یک دستور کار محسوس قضایی و امنیتی بوده است. مشهورترین دورهٔ اعدام‌ها در دورهٔ جمهوری اسلامی مربوط به اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ است که به گفتهٔ حسینعلی منتظری در یک دورهٔ کوتاه بیش از ۳۸۰۰ نفر با رأی یک هیئت قضایی که ابراهیم رئیسی هم عضو آن بود اعدام شدند. رها بحرینی پژوهشگر سازمان عفو بین‌الملل در پیامی توییتری که
پژوهشگر سازمان عفو بین‌الملل در پیامی توییتری که در ۱۹ اوت ۲۰۲۰ منتشر کرد، نامه‌ای را نشان می‌داد که به مقامات دولتی، قضایی و سفرای جمهوری اسلامی ایران ارسال شده بود و این مقامات از دستکم ۲۵ مرداد ۱۳۶۷ در جریان این اعدام‌ها قرار گرفته بودند. فشار بر رسانه‌ها. دیدبان حقوق بشر در سال ۱۳۹۰ اعلام کرده است که حکومت جمهوری اسلامی با بازداشت و ارعاب بستگان و دوستان خبرنگاران فارسی‌زبان خارج از ایران، به دنبال کسب اطلاعات از این خبرنگاران یا واداشتن آن‌ها به سکوت است. به گفتهٔ مدیر بخش خاورمیانهٔ حقوق بشر، این
است. به گفتهٔ مدیر بخش خاورمیانهٔ حقوق بشر، این اقدام ایران حاوی این پیام است که جمهوری اسلامی آماده است که فشارهای خود را به خارج از مرزهایش گسترش دهد. گزارش‌های بیش از صد روزنامه‌نگار ایرانی خارج از ایران حاکی از بازجویی و بازداشت خانوادهٔ بسیاری از این روزنامه‌نگاران به ویژه بخش بی‌بی‌سی فارسی، تلویزیون ایران اینترنشنال و رادیو فردا که به صورت پیوسته مورد آزار و تهدید قرار گرفته‌اند. این حملات پس از اعتراضات آبان ۱۳۹۸ شدت گرفته و واکنش گروه‌های حقوق بشری را در پی داشته است. منسوب کردن مخالفان به دشمنان
را در پی داشته است. منسوب کردن مخالفان به دشمنان خارجی. به باور تورستن تایشمان مدیر استودیوی شبکه رادیوهای دولتی آلمان، تأکید بر «دشمن خارجی» از سوی جمهوری اسلامی همواره فرصتی برای سرکوب منتقدان و مخالفان داخلی بوده است همچنین به باور برخی منتقدان، جمهوری اسلامی ایران برای بقای خود به دشمن خارجی نیاز دارد. مخالفت‌ها از درون حکومت. روحانیان. عزل حسینعلی منتظری از قائم مقامی رهبری. در پی اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ و مخالفت حسینعلی منتظری با عاملان این اعدام‌ها که افرادی چون ابراهیم
با عاملان این اعدام‌ها که افرادی چون ابراهیم رئیسی، مرتضی اشراقی، حسینعلی نیری و مصطفی پورمحمدی در آن نقش داشتند، منتظری از آنان با نام «جنایتکار» نام برد و از نقش احمد خمینی و وزارت اطلاعات برای برنامه‌ریزی این اعدام‌ها از سال‌ها قبل صحبت به میان آورد. به گفتهٔ منتظری، این افراد از حملهٔ مجاهدین برای اجرایی کردن این اعدام‌ها استفاده کرده‌اند. پس از این صحبت‌ها و یک سال پیش از مرگ روح‌الله خمینی، حسینعلی منتظری از قائم مقامی رهبری عزل شد. او در سخنرانی خود در سال ۱۳۷۶ مرجعیت خامنه‌ای که زمانی از شاگردان
در سال ۱۳۷۶ مرجعیت خامنه‌ای که زمانی از شاگردان خود او بود را زیر سؤال برد و گفت «حالا صرف نظر از مسئله رهبری، مرجعیت را چرا دیگر؟ شما که در شأن و حد مرجعیت نیستید»، این سخنان حبس خانگی ۵ سالهٔ منتظری به همراه زیر نظر گرفتن رفت و آمدها و سخنرانی‌های مادام العمر وی را به دنبال داشت. سیاست‌مداران. حذف اولین رئیس‌جمهور ایران. از میان سیاست‌مداران داخل حکومت و همین‌طور همراهان رهبران جمهوری اسلامی، همواره تعدادی از این افراد به مخالفان حکومت تبدیل شده‌اند. از جملهٔ این افراد ابوالحسن بنی‌صدر بود که از
از جملهٔ این افراد ابوالحسن بنی‌صدر بود که از نزدیک‌ترین همراهان خمینی از چندین ماه پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بود که یک سال پس از انقلاب با حدود ۱۱ میلیون رأی و به دست آوردن ۷۶ درصد از آرا از میان ۹ رقیب به رئیس جمهوری ایران رسید. او می‌گوید پس از انتخاب به عنوان رئیس‌جمهور در شرایط ابتدایی انقلاب احساس خطر کرده است چرا که جناح مقابل از جمله افرادی چون سید محمد بهشتی اعلام کرده بودند که «یا انتخابات نمی‌شود یا بنی‌صدر رئیس‌جمهور نمی‌شود.» به گفتهٔ بنی‌صدر، بهشتی انتخاب او را به عنوان یک خطر تلقی کرده و برای
انتخاب او را به عنوان یک خطر تلقی کرده و برای مقابله با آن تصمیم گرفته که به‌وسیلهٔ حزب جمهوری اسلامی که خود دبیرکلی‌اش را بر عهده داشته دولت را تصرف کند. به گفتهٔ او در سوم خرداد ۱۳۵۸سه نفر از جمله سید علی خامنه‌ای، اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد بهشتی به دیدار خمینی می‌روند و اعلام می‌کنند که به دلیل افزایش محبوبیت بنی صدر اگر بخواهد با روحانیت روبرو شود او برندهٔ میدان است به همین دلیل تصمیم بر حذف او از قدرت می‌گیرند. آمار. براساس یک نظرسنجی دولتی در داخل ایران که پس از اعتراضات دی ۱۳۹۶ انجام شده است
ایران که پس از اعتراضات دی ۱۳۹۶ انجام شده است نشان می‌دهد که بیش از ۳۱ درصد از پرسش شوندگان اعتقاد خود به اصلاح حکومت را از دست داده‌اند و به علاوه اکثریت جامعه از وضع موجود ناراضی هستند. این نتایج نشان می‌دهد که تنها ۲۵ درصد از جامعه از وضعیت موجود راضی هستند و ۷۸٬۴ درصد از شرایط ناراضی‌اند. از میان ۴۱ درصد از ناراضیان گفته‌اند که در صورت وقوع اعتراضات به صورت قانونی در آن شرکت خواهند کرد.همچنین پس از حضور گسترده مردم در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران از نقاط مختلف کشور و پس از مشارکت حداقلی در انتخابات
نقاط مختلف کشور و پس از مشارکت حداقلی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران ۱۴۰۰ به دلیل نارضایتی از وضعیت موجود و تحریم شدن انتخابات توسط اعضای اپوزیسیون پس اکثریت مردم ایران مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران هستند که توسط حکومت نادیده گرفته می‌شوند. واکنش کشورهای خارجی. به گزارش بلومبرگ، مایک پومپئو، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در ژانویه ۲۰۲۰ به دیپلمات‌های این کشور دستور داد که هرگونه تماس با گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی ایران را محدود و بدون او با آن‌ها دیدار نکنند، این گروه‌ها شامل شورای مدیریت گذار،
دیدار نکنند، این گروه‌ها شامل شورای مدیریت گذار، جنبش مبارزه عربی برای آزادی اهواز، جنبش آزادی‌بخش ملی آذربایجان جنوبی، حزب کومله کردستان ایران، حزب دموکرات کردستان ایران و همچنین سازمان مجاهدین خلق ایران می‌شود. این تصمیم با هدف به خطر نیفتادن «دیپلماسی با حکومت ایران» گرفته شده است و به گفتهٔ او تماس مستقیم با این گروه‌ها خلاف هدف دولت آمریکا برای یک توافق جامع با حکومت ایران است.
نافرمانی مدنی روش مقاومت بدون خشونت برای اعتراض به سیاستهای حکومت‌ها می‌باشد. در این روش با بی‌اعتنایی به قوانین حکومتی، سعی در تضعیف قابلیت اجرای قانون که یکی از مهم‌ترین پایه‌های قدرت هر حکومتی است می‌شود. این روش در جنبشی به رهبری مهاتما گاندی برای استقلال هند از امپراتوری بریتانیا استفاده شد. همچنین این شیوه در جنبش ضد نژادپرستی در آفریقای جنوبی، جنبش حقوق مدنی آمریکا و جنبش‌های صلح‌طلب مورد استفاده قرار گرفت. روش‌ها. قوانین مهاتما گاندی: در ایران. از جملهٔ نافرمانی‌های مدنی در ایران می‌توان به موارد
جملهٔ نافرمانی‌های مدنی در ایران می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
ستارهٔ افغان (به انگلیسی: Afghan star، به پشتو: د افغان ستوری) مسابقهٔ آوازخوانی و کشف استعداد خوانندگی جوانان اهل افغانستان است که از سوی تلویزیون طلوع در افغانستان راه‌اندازی شده‌است. ستارهٔ افغان یکی از برنامه‌های پرآوازهٔ تلویزیون طلوع است؛ جوانان افغانستان با علاقه‌مندی ویژه این برنامهٔ محبوب را از طریق تلویزیون، فیسبوک، یوتیوب و رسانه‌های جمعی دنبال می‌کنند. کانال یوتیوب ستارهٔ افغان پربیننده‌ترین کانال یوتیوب در افغانستان است. طرز انتخاب ستاره‌ها بر حسب نظرات داوران و رأی‌دهی مردم از طریق پیامک و
حسب نظرات داوران و رأی‌دهی مردم از طریق پیامک و فیسبوک اجرا می‌شود. به ستاره‌ای که مقام اول را می‌گیرد مدال ویژهٔ ستارهٔ افغان اهدا می‌شود. بعضاً شرکت‌هایی که حمایت مالی این برنامه را به‌عهده دارند، جوایزی نیز برای ستاره در نظر می‌گیرند. ستارهٔ افغان یک برنامهٔ موسیقی است، و به همین دلیل قشر مولوی و آخوند از ابتدا تا کنون مخالف آن بوده‌است، اما با آن هم مردم افغانستان با علاقه‌مندی این برنامه را دنبال می‌کنند و آوازخوان‌ها نو این کشور آرزوی شرکت و برنده‌شدن در این برنامه را دارند. دورهٔ پانزدهم ستارهٔ
در این برنامه را دارند. دورهٔ پانزدهم ستارهٔ افغان که در بهار ۱۳۹۹ خورشیدی پایان یافت. توسط داوران جشنواره: شکیب مصدق، سیداگل مینا، میرمفتون و در نهایت جایگزین میرمفتون طلامحمد تخاری، داوری این جشنواره را به عهده داشتند. مقام اول جشنوارهٔ پانزدهم ستارهٔ افغان: فهیم فنا مقام دوم :مجتبی خاوری شکل‌گیری. ستاره برای نخستین بار در سال ۱۳۸۴ ه‍.ش آغاز شد. این برنامه مشابه پاپ آیدل بریتانیا یا نوول استار فرانسه و برنامه‌های مشابهی آن است که اقتباسی نیست و به‌طور مستقل توسط تلویزیون طلوع تولید شده‌است. این برنامه
توسط تلویزیون طلوع تولید شده‌است. این برنامه اکنون به یکی از برنامه‌های پرطرفدار در میان خانواده‌های افغانستان و قشر جوان تبدیل شده‌است. شکل مسابقه. در مرحلهٔ مقدماتی برگزارکنندگان مسابقه به شهرهای مختلف افغانستان می‌روند. گروهی از داوران مسابقه با محک‌زدن خوانندگان مشتاق که بیشتر جوانانی اواخر دوره نوجوانی و اوایل دهه ۲۰ زندگی شان است، بهترین شرکت کنندگان را از هر شهر انتخاب می‌کنند. در مرحله بعدی آنها را به دور رای گیری عمومی مسابقه در کابل دعوت می‌کنند جایی که ۱۶۰ شرکت کننده برتر توسط گروه چهار نفره
جایی که ۱۶۰ شرکت کننده برتر توسط گروه چهار نفره داوران انتخاب می‌شوند. از میان این افراد طی مرحله بعدی ۲۴ خواننده برتر از میان گروه ۱۶۰ نفری توسط داوران انتخاب می‌شوند و به مرحلهٔ نهایی یا "دوازده بهترین" راه پیدا می‌کنند. در مرحلهٔ نهایی در هر قسمت ‌ستاره‌ها به هنرنمایی می‌پردازند و تا هفتهٔ آینده با مراجعه به آرای مردم از طریق اس‌ام‌اس یک نفر از دور مسابقه حذف می‌شود و این روند تا باقی ماندن یک نفر به عنوان "ستارهٔ افغان" ادامه می‌یابد. اخیراً می‌توان افزون بر رأی مثبت رأی منفی نیز داد و بینندگان
افزون بر رأی مثبت رأی منفی نیز داد و بینندگان می‌توانند پرسش‌هایی که در ذهنشان دربارهٔ ستاره‌ها ایجاد شده، از همان ستاره بپرسند. فصل‌ها. فصل اول. فصل اول ستارهٔ افغان در سال ۱۳۸۴ خورشیدی برگزار شد. بیش از ۱۰۰۰ امید از سراسر افغانستان گرد هم آمدند تا در جستجوی استعدادها شرکت کنند. برنده نهایی این فصل شکیب همدرد از کابل بود که اولین آلبوم خود "ماشاءالله" را در اواخر سال ۲۰۰۷ منتشر کرد. نتیجه مرحلهٔ نهایی این دوره: ۱. شکیب همدرد شرکت‌کننده از کابل در یکمین دوره به عنوان ستارهٔ افغان برگزیده شد. ۲. عبدالسمیع
به عنوان ستارهٔ افغان برگزیده شد. ۲. عبدالسمیع یوسفزی شرکت‌کننده از هرات مقام دوم را بدست آورد. ۳. سیر ولی‌زاده شرکت‌کننده از کابل مقام سوم این دوره از مسابقات را از آن خود کرد ۴. فرحناز یوسفی، شرکت‌کننده از مزار شریف، مقام بهترین بانوی این دوره را بدست آورد. در برنامهٔ نهایی یا فینال دور اول منیژه دولت خوانندهٔ سرشناس و پرآوازهٔ تاجیکستان نیز به آوازخوانی و توزیع جوایز پرداخت. فصل دوم. فصل دوم ستارهٔ افغان در سال ۱۳۸۵ خورشیدی برگزار شد و داوران به دنبال استعداد ها به شهرهای کابل، مزار شریف هرات، قندهار،
ها به شهرهای کابل، مزار شریف هرات، قندهار، جلال‌آباد و پیشاور پاکستان رفتند. شبکه استعدادهای این فصل با افغان‌های مقیم پاکستان و ایران برای مشارکت گسترده شد. در این دوره نجیب محمودی اشتراک‌کننده‌ای از شهر مزارشریف لقب ستارهٔ افغان را کسب کرد. یکی از علت‌های محبوبیت او شباهت صدایش با احمد ظاهر خوانندهٔ محبوب و پرآوازه افغانستان بود. باربد میوزیک یک قرارداد ضبط با نجیب محمودی به امضا رساند. نا گفته نماند که فصل دوم ستاره افغان موفق تر از اولی بود. نتیجه مرحلهٔ نهایی این دوره: ۱. نجیب محمودی شرکت‌کننده از
نهایی این دوره: ۱. نجیب محمودی شرکت‌کننده از مزار شریف ۲. سروش نوا کابل ۳. مهدی افشار شرکت‌کننده از هرات ۴.شریف دیدار(کابل) فصل سوم. فصل سوم ستارهٔ افغان در نیمهٔ دوم سال ۱۳۸۶ خورشیدی برگزار شد. در این فصل برعلاوه شهرهای قبلی، داوران در جستجوی استعدادها به شهرهای غزنی و قندز نیز رفتند. در این فصل، ستاره افغان به یکی از پربیننده ترین و مورد بحث ترین برنامه‌های تلویزیونی افغانستان تبدیل شد و به طور منظم در هر قسمت ۱۱ میلیون بیننده را به خود جذب می‌کرد. ستاره فصل سوم ستاره افغان رفیع نائب زاده بود که دومین
فصل سوم ستاره افغان رفیع نائب زاده بود که دومین برنده از مزار شریف به شمار می‌رفت. حمید سخی‌زاده از کابل نیز عنوان دومی را کسب کرد. نتیجه مرحلهٔ نهایی این دوره: ۱. رفیع ناب‌زاده شرکت‌کننده از فاریاب ۲. حمید سخی‌زاده شرکت‌کننده از کابل ۳. لیمه سحر شرکت‌کننده از قندهار ۴. خالد خلوت ۵. طاهر شوقی (هراتی) از مهاجران افغان مقیم تهران ۶. امید نظامی ۷. هارون یوسفی فصل چهارم. فصل چهارم ستاره افغان در سال ۱۳۸۷ برگزار شد. تغییراتی که در این مرحله در قالب برنامه ایجاد شد، از جمله یک برنامه اسپین آف اضافی بود که هر
شد، از جمله یک برنامه اسپین آف اضافی بود که هر هفته پخش می‌شد. برندهٔ نهایی مسابقه نوید فروغ از کابل بود و نفرات دوم و سوم به ترتیب مهران گلزار و نوید صابرپور بودند. نفرات چهارم تا دهم به ترتیب حبیب پوپل، فیاض حمید، مصطفی صوفی، امید پارسا.الهه سرور.منصور نظری.فرید نجمی بودند. فصل پنجم. پخش فصل پنجم ستاره افغان در سال ۱۳۸۸ آغاز شد. انتخاب استعداد ها از تمام شهرهایی که در فصول گذشته بازدید شده بودند انجام شد. نذیر خارا و مونسه شیرزاده حسن (اولین و تنها داور زن در آن زمان) به هیئت داوران این فصل بازنگشتند. در
در آن زمان) به هیئت داوران این فصل بازنگشتند. در عوض احمد فانوس داور جدید شد. پنجمین دوره از این مسابقه با پیروزی نهایی ولی سازش دانش‌آموزی از هرات به پایان رسید. رتبه دوم به حبیب الله شباب‌ و رتبه سوم به عبدالله میلاد کبیری رسید. فصل اول ابر ستاره. یک نسخه اسپین‌آف ویژه، به نام "ابرستاره"، اولین فصل ابرستاره ستاره افغان بود که در سال ۱۳۸۹ پخش شد. این فصل فقط به رقابت بین ستاره‌ها و نایب ستاره‌های پنج فصل‌ قبلی ستاره افغان می‌پردازد تا ابرستاره نهایی معلوم گردد. خواننده‌ای که به مقام اول این فصل دست یابد