payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زیرساختی در سطح شهر، از جمله شبکه‌های آب، فاضلاب، جاده‌ها و سیستم‌های حمل‌ونقل شهری بوده است. متخصصی است که ترکیبی از دانش مهندسی و مطالعات شهری را به کار می‌گیرد تا در طرح‌ریزی و اجرای پروژه‌های توسعه شهری نقش داشته باشد، به ویژه در حوزه‌های زیرساخت، حمل‌ونقل و بهینه‌سازی فضاهای شهری. توزیع منصفانه منابع، امکانات و فرصت‌ها در فضای شهری، که تضمین می‌کند همه افراد، بدون تبعیض، به امکانات شهری دسترسی داشته باشند. اصل برابری در مواجهه با مخاطرات و بهره‌مندی از مزایای زیست‌محیطی، به‌گونه‌ای که گروه‌های
از مزایای زیست‌محیطی، به‌گونه‌ای که گروه‌های آسیب‌پذیر و اقلیت‌ها به طور نامتناسبی از آسیب‌های محیطی رنج نبرند. ظرفیت یک شهر یا منطقه برای مقاومت، سازگاری و بازیابی سریع در برابر شوک‌ها و بحران‌های اقتصادی، با حفظ پایداری و رشد بلندمدت. رویکردی در توسعه شهری و اقتصادی که تأکید بر کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی، مصرف بهینه منابع طبیعی و ارتقای کیفیت زندگی با حفظ تنوع زیستی دارد. توسعه‌ای که نیازهای نسل حاضر را بدون به خطر انداختن توانایی نسل‌های آینده برای تأمین نیازهای خود برآورده می‌سازد، و تعادلی بین
تأمین نیازهای خود برآورده می‌سازد، و تعادلی بین جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی برقرار می‌کند. مدلی از توسعه که بر بهره‌گیری از منابع، توانمندی‌ها و ظرفیت‌های داخلی یک منطقه یا شهر تاکید دارد و بر مشارکت محلی و خوداتکایی تأکید می‌کند. تاریخچه. شهرسازی (مطالعات شهری) به عنوان یک حوزه‌ نظام‌مند و آکادمیک، پدیده‌ای نسبتاً مدرن است، اما ریشه‌های آن به نخستین اشکال سازمان‌یافته زندگی شهری در تمدن‌های باستان بازمی‌گردد. از بین‌النهرین و مصر گرفته تا تمدن‌های هند، چین، یونان و ایران، شواهدی از طرح‌ریزی
هند، چین، یونان و ایران، شواهدی از طرح‌ریزی فضایی، زیرساخت‌های شهری، و سلسله‌مراتب عملکردی دیده می‌شود. دوران باستان و کلاسیک. در تمدن‌های اولیه، شهرها به عنوان مراکز قدرت سیاسی، مذهبی و اقتصادی شکل گرفتند. ساختارهای کالبدی آن‌ها—از جمله دیوارهای دفاعی، معابد، بازارها، و شبکه آبرسانی—نشانه‌هایی از آگاهی فضایی و مهندسی اولیه در طراحی شهر بودند. در ایران، شهرهایی مانند شوش، همدان و پارسه (تخت جمشید) دارای نظم فضایی مشخص و سازمان‌یافته بودند. در دوره یونانی-رومی، مفاهیم «شهر ایده‌آل» و نظم شبکه‌ای در طراحی
مفاهیم «شهر ایده‌آل» و نظم شبکه‌ای در طراحی خیابان‌ها (مانند طرح هیپوداموس) به ظهور رسید. شهر به عنوان نماد تمدن و نظم اجتماعی تلقی می‌شد. دوران اسلامی و قرون وسطی. در دوران اسلامی، شهر به‌مثابه ساختاری پویا شکل می‌گیرد که متناسب با شرایط اجتماعی، اقلیمی، و اقتصادی گسترش می‌یابد. بازارها، مساجد، مدارس و محلات عملکردی، نظم فضایی شهرهای اسلامی را شکل می‌دادند. در ایران، شهرهایی مانند اصفهان، نیشابور، تبریز و شیراز از نمونه‌های شهرهای تاریخی با ساختار پیچیده اما هدفمند هستند. در اروپا، قرون وسطی همراه با
اما هدفمند هستند. در اروپا، قرون وسطی همراه با فئودالیسم، به ایجاد شهرهایی منتهی شد که بیشتر بر اساس نیازهای دفاعی و مذهبی شکل گرفته بودند. دوران مدرن اولیه و انقلاب صنعتی. با آغاز قرن هفدهم و به‌ویژه در دوران روشنگری، نگرش عقل‌گرایانه به فضا و شهر مطرح شد. اما با انقلاب صنعتی (قرن ۱۸)، تحولات بنیادینی در ساختار و عملکرد شهرها رخ داد. انفجار جمعیتی، مهاجرت به مراکز صنعتی، گسترش بی‌رویه شهرها، و مسائل بهداشتی، منجر به شکل‌گیری نخستین تلاش‌های علمی برای مداخله در ساختار شهری شد. در این دوره، مفاهیمی چون «طرح
در ساختار شهری شد. در این دوره، مفاهیمی چون «طرح جامع»، «تفکیک عملکردی»، و مداخلات بهداشتی—مانند طرح‌های هاوسمان در پاریس—به ظهور رسید. مهندسی شهرسازی. مهندسی شهرسازی (Municipal or Urban Engineering) شاخه‌ای از مهندسی عمران آغاز شد که به طراحی، ساخت، نگهداری و هماهنگی زیرساخت‌های شهری مانند خیابان‌ها، آب، فاضلاب، روشنایی، حمل‌ونقل و مدیریت پسماند می‌پرداخت. آغاز در انگلیس قرن نوزدهم. با رشد انفجاری شهرها پس از انقلاب صنعتی، شهرهای بریتانیا مانند لندن، منچستر و لیورپول با بحران‌هایی نظیر شیوع وبا، تیفوس و
و لیورپول با بحران‌هایی نظیر شیوع وبا، تیفوس و آلودگی آب مواجه شدند. این مسئله، حرفه‌ای جدید با عنوان «علم بهداشت شهری» (Sanitary Science) را شکل داد که بعدها به مهندسی شهری تبدیل شد. یکی از پیشگامان این نگرش، ادوین چادویک بود که با منتشر کردن گزارش‌هایی مانند *Report on the Sanitary Condition of the Labouring Population* (۱۸۴۲)، توجه عمومی و قانونی را به اصلاحات بهداشتی–زیربنایی جلب کرد. قانون‌گذاری و نهادینگی. قوانینی مانند *Burgh Police Act 1833* و *Municipal Corporations Act 1835* نخستین قواعد مدیریت
Corporations Act 1835* نخستین قواعد مدیریت خدمات شهری بودند. اما «قانون بهداشت عمومی ۱۸۷۵» (Public Health Act 1875) نقطه عطف رسمی‌سازی رشته شد؛ این قانون شهرداری‌ها را موظف به ایجاد و نگهداری زیرساخت‌ها از جمله فاضلاب، آب‌ رسانی، روشنایی و نظافت و استخدام مهندسان شهری کرد. در واکنش به این قانون و نقش فزاینده دولت محلی، انجمنی حرفه‌ای متشکل از مهندسان و بازرسان شهری در ۱۸۷۳ تأسیس شد. این انجمن، بعدها با گسترش مسئولیت‌ها و تغییر نام‌ها، به «Institution of Municipal Engineers» تبدیل شد، که تا سال ۱۹۸۴ فعال
Engineers» تبدیل شد، که تا سال ۱۹۸۴ فعال بود و در نهایت در آیس ادغام شد. توسعه حوزه تخصصی در قرن بیستم. اوایل قرن بیستم شاهد تخصصی‌تر شدن وظایف مهندسی شهرسازی بودیم؛ حوزه‌هایی مانند مدیریت آب، محیط زیست، روشنایی، راه‌سازی، و مسکن از دل این رشته مستقل شدند. با این حال، بسیاری از مسئولیت‌های هماهنگی زیربنایی و خدمات شهری همچنان در حیطه مهندسی شهرسازی باقی ماند. در دهه‌های پایانی قرن بیستم، با آغاز خصوصی‌سازی و تفکیک سازمانی در مدیریت شهری، نقش مهندسی شهری سنتی کاهش یافت. اما اخیراً، با بازگشت به مدل
شهری سنتی کاهش یافت. اما اخیراً، با بازگشت به مدل یکپارچه‌سازی (Integrated Infrastructure) و ظهور مفاهیم جدید مانند زیرساخت هوشمند و مدیریت دارایی‌های شهری، اهمیت این تخصص دوباره در حال افزایش است. پیوند با مطالعات شهری و شهرسازی. در نظامات شهر امروزی شهرسازی پیوند زیادی با اقتصاد و علوم انسانی دارد با آنکه از بطن فنی–زیربنایی شکل گرفته است، حضور شهرسازان با حرفه‌هایی چون طرح‌ریزی شهری، طراحی شهری و مدیریت شهری در پروژه‌های چندبخشی شهرها و زیرساختی–فضایی، نقش هماهنگ‌کننده مهندس شهرساز (Urbanist) طرح شهری
نقش هماهنگ‌کننده مهندس شهرساز (Urbanist) طرح شهری ضروری است. قرن بیستم: نهادینه‌سازی شهرسازی. در اوایل قرن بیستم، شهرسازی از همجوشی مهندسی شهرداری، طرح‌ریزی جغرافیایی و معماری به عنوان رشته‌ای حرفه‌ای و دانشگاهی شکل گرفت. نظریه‌پردازانی چون پاتریک گدس، ابنهزر هاوارد (طرح شهر باغ)، لوکوربوزیه (طرح شهر ماشینی)، و لوئیس مامفورد، تلاش کردند الگوهای نظری و کاربردی برای اصلاح ساختار شهر ارائه دهند. در این دوران، دانشگاه‌ها و نهادهای برنامه‌ریزی شهری تأسیس شدند، و رشته «Urban Planning» یا «Urban Studies» در اروپا
رشته «Urban Planning» یا «Urban Studies» در اروپا و آمریکای شمالی رسمیت یافت. پس از جنگ جهانی دوم، شهرسازی به ابزاری برای بازسازی شهرها و مدیریت رشد سریع تبدیل شد. اواخر قرن بیستم تا امروز. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، نقدهای پسا‌مدرن، محیط‌زیستی و اجتماعی بر شهرسازی مدرن وارد شد. مفاهیمی چون عدالت فضایی، توسعه پایدار، مشارکت اجتماعی در برنامه‌ریزی، و شهر انسان‌محور، جایگزین رویکردهای صرفاً مهندسی شدند. در سال‌های اخیر، شهرسازی دیجیتال، داده‌محور و هوشمند (Smart Urbanism)، همچنین مفاهیم شهر مقاوم، شهر خلاق، و توسعه
همچنین مفاهیم شهر مقاوم، شهر خلاق، و توسعه درون‌زا، ابعاد جدیدی به این حوزه افزوده‌اند. اکنون شهرسازی، با پیوند بین‌المللی و در مقیاس‌های کلان‌ و خرد، به یکی از حوزه‌های حیاتی در سیاست‌گذاری عمومی تبدیل شده است. تحصیلات تکمیلی. این رشته برای ادامه تحصیل در سطح کارشناسی ارشد دانشگاه‌های ایران شامل چهار گرایش مدیریت شهری، طراحی شهری، برنامه‌ریزی شهری و برنامه‌ریزی منطقه‌ای است و در مقطع دکتری نیز تحت عنوان شهرسازی می‌باشد. اهداف مشخص این دوره به شرح زیر است: شهرسازی در عین تخصصی بودن، دارای خصلت و ویژگیهای
شهرسازی در عین تخصصی بودن، دارای خصلت و ویژگیهای میان رشته‌ای است و تقویت زمینه‌های مختلف آن از جمله برنامه‌ریزی شهری در ارتباط و هماهنگ و تنگاتنگ با برنامه‌ریزی منطقه ای، طراحی شهری، مدیریت شهری و برنامه‌ریزی مسکن می‌تواند زمینه‌های رشد و تعالی این رشته در کشور را فراهم کند. دانش آموختگان این رشته می‌توانند در فرایند برنامه‌ریزی و بهبود شرایط زیست مناطق شهری کشور نقش مؤثری داشته و با مشارکت در تهیه طرحهای توسعه شهری و نظارت بر اجرای این طرح‌ها عملاً در فرایند شهرسازی کشور نقش و وظیفه اجراء خود را ایفا
فرایند شهرسازی کشور نقش و وظیفه اجراء خود را ایفا نمایند. دانش آموختگان این رشته می‌توانند در نهادهای مختلف شهرسازی کشور از جمله ادارات و سازمانهای تابعه وزارت مسکن و شهرسازی، وزارت کشور، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، شهرداریها، دفاتر فنی استانداریها و همچنین دفاتر مهندسین مشاور نقش مؤثری در تهیه و اجراء و نظارت بر اجرای طرحهای توسعه شهری کشور داشته باشند. اهداف مشخص این دوره به شرح زیر است: "ضرورت و اهمیت ایجاد رشته مدیریت شهری": تجارب دهه‌های اخیر شهرسازی حاکی از آن است که شهر سنتی در محدوده فضایی و عملکردی
از آن است که شهر سنتی در محدوده فضایی و عملکردی گذشته از یک طرف قادر به تأمین نیازهای کنونی سکونتگاه‌ها و ساکنان آن نبوده و از طرف دیگر، توان بهره‌برداری از امکانات نوین را نیز ندارد. سگونتگاه‌های کنونی نیز در فضایی به مراتب گسترده‌تر و با عملکردها و نیازهای به مراتب پیچیده‌تر از گذشته عمل می‌کنند. در چنین شرایطی هدف شهرسازی نمی‌تواند صرفاً ساماندهی کالبدی – فضایی یا اجتماعی – اقتصادی تعیین شود، بلکه لازم است پا را فراتر گذاشته و هدف بنیادی مدیریت شهری را در دستور کار شهرسازی جدید قرار داد؛ بنابراین مدیریت
دستور کار شهرسازی جدید قرار داد؛ بنابراین مدیریت شهری به عنوان دوره کارشناسی ارشد و گروه دانشگاهی چه از نظر مقوله و چه از نظر ارزشی و عملکردی کاملاً با اهداف و دیدگاه‌های جدید منطبق می‌باشد. هدف کلی طراحی شهری را نظم دهی ظاهری (شکلی) و عملکردی به سکونتگاه‌های انسانی ذکر کرده‌اند، ولی به‌طور خاص هدف طراحی شهری کسب دانش تخصصی و مهارت حرفه‌ای است در زمینه‌های زیر: ضرورت و اهمیت رشته طراحی شهری. طراحی شهری به عنوان یک تخصص حرفه‌ای و یک رشته علمی طی دو دهه اخیر تقریباً در همه جا از اهمیت زیادی برخوردار بوده
تقریباً در همه جا از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. این امر از یک طرف به دلیل حاد شدن مسائل گوناگون شهرها و تنزل کیفیت آنها و از طرف دیگر تلاش طراحان شهری برای فعال‌تر و غنی‌تر کردن دانش آن به منظور پاسخگویی مؤثرتر به نیازهای روزافزون جوامع کنونی در ارتباط با محیط‌های انسان ساخت می‌باشد. در کشور ما علی‌رغم نیاز شدیدی که در شرایط کنونی به خدمات این حرفه در مقیاس‌ها، زمینه‌ها و برای اهداف گوناگون احساس می‌شود، متأسفانه حرفه طراحی شهری نتوانسته است جایگاه، موقعیت و هویت مناسب خود را بیابد. که نتیجه مشخص آن
و هویت مناسب خود را بیابد. که نتیجه مشخص آن عدم موفقیت پروژه‌های مختلفی است که تحت عنوان طراحی شهری طی حدود چهل سال گذشته در کشور به اجرا درآمده است. بدون شک بخش مهمی از این عدم موفقیت مرهون برنامه آموزشی طراحی شهری است. به این معنی که آموزش طراحی شهری نتوانسته با ارائه برنامه‌ای مناسب، طراحان شهری حرفه‌ای متخصص، با شایستگی لازم، تربیت نماید. نقش و توانائی دانش آموختگان طراحی شهری. مسائل و مشکلات روزافزون و متعدد سکونتگاه‌های کنونی از یک طرف و نارضایتی از عملکرد شهرسازی دهه‌های گذشته در بهبود و ارتقاء
از عملکرد شهرسازی دهه‌های گذشته در بهبود و ارتقاء کیفیت زندگی در سکونتگاه‌ها موجب رشد و رونق حرفه و رشته طراحی شهری در همه کشورهای جهان گردیده است. امروزه نیاز به تخصص طراح شهر، چه در بخش دولتی و چه خصوصی در همه جا کاملاً احساس می‌شود. برنامه آموزشی طراحی شهری به گونه ای تدوین شده است که دانش‌آموخته این رشته بتواند در شرائط و زمینه‌های مختلف و متنوعی، در کنار برنامه ریزان شهری، معماران، معماران منظر و سایر حرفه‌های مرتبط فعالیت کند. بازسازی و بهسازی بافتهای فرسوده، طراحی مجموعه‌های مسکونی، محلات و شهرها،
فرسوده، طراحی مجموعه‌های مسکونی، محلات و شهرها، شهرهای جدید، روستاها، طراحی برای توسعه گردشگری، طراحی پیاده راهها، طراحی شهری پایدار، طراحی سکونتگاه‌ها در مناطق زلزله خیز، ارائه راه حلهای طراحی برای سکونتگاه‌های واقع در حاشیه شهرها و زیباسازی شهری از جمله فعالیت هائی است که فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد طراحی شهری می‌تواند در آنها اشتغال پیدا کند. الف. فلسفه وجودی شهرسازی. علیرغم برخی از ابهاماتی که تقریباً در همه جای دنیا در مورد ماهیت و محتوای شهرسازی وجود دارد و قطعاً کشور ما نیز در این زمینه مستثنی نیست،
و قطعاً کشور ما نیز در این زمینه مستثنی نیست، به‌واسطه نقشی که شهرسازی در ایجاد بستر مناسب برای زندگی شهروندان دارد، روز به روز بر اهمیت و اعتبار آن به عنوان یک رشته و حرفه فعال و مؤثر افزوده می‌شود. هر چند نمی‌توان با قاطعیت گفت که چنین بستری مستقیماً و براساس یک رابطه جبری بر خصوصیات اجتماعی، فرهنگی، رفتاری و… تأثیر می‌گذارد، لیکن به هر ترتیب می‌تواند نقش موثروتعیین کننده ای در هدایت و شکل‌گیری جامعه ای مطلوب داشته باشد. شکل‌دادن و نظم بخشیدن به جنین بستری به گونه ای که اهداف و ارزشهای مورد نظر را تحقق
به گونه ای که اهداف و ارزشهای مورد نظر را تحقق بخشد دلیل اصلی به‌وجود آمدن رشته شهرسازی است. ب. ماهیت شهرسازی علم، هنر و علوم انسانی. رشد شهر گرایی و شهرنشینی در طی سده اخیر در سرتاسر جهان و بروز مسائل و مشکلات گوناگون شهری منجر به ایجاد دوره‌های عالی آموزشی و پژوهشی شهرسازی در دانشگاه‌های جهان گردید است. توسعه بی‌سابقه شهرها و شهرنشینی، پیشرفت‌های فناوری و خصوصاً فناوری‌های ارتباطات و اطلاعات، تحولات مربوط به وسائل حمل ونقل و تغییرات کمی و کیفی کاربری اراضی، و همین‌طور تغییرات کمی و کیفی جمعیت شهری و
اراضی، و همین‌طور تغییرات کمی و کیفی جمعیت شهری و خواست‌های متنوع و متعدد آنها، و بالاخره تغییر عمده و اساسی در مکانیزمهای تصمیم‌گیری در جوامع شهری، پیچیدگی‌های روزافزون موضوعات شهرسازی را موجب شده است. این امر بار دیگر و این بار بسیار روشن‌تر و قاطع تر از گذشته بر ماهیت بین رشته‌ای یا میان رشته‌ای بودن شهر سازی (interdisciplinary) تأکید می‌ورزد. به گونه ای که محتوا، و به تبع آن رویه‌های شهرسازی را نه صرفاً به عنوان زمینه ای علمی یا هنری، بلکه زمینه ای علمی، هنری و انسانی معرفی می‌کند که از ویژگی‌ها و در
هنری و انسانی معرفی می‌کند که از ویژگی‌ها و در عین حال پیچیدگی‌های زمینه‌های مرتبط برخوردار بوده و بنابراین استفاده از نظریه‌ها، روش‌ها و فنون مربوط به کلیه زمینه‌های تشکیل دهنده آن اجتناب ناپذیر است. این امر شهرسازی را به رشته و حرفه ای کاملاً خاص و تقریباً بی نظیر تبدیل می‌کند. ج. جهانی، ملی و محلی. ویژگی‌های پیش گفته شده همراه با تغییر و تحولات گوناگون دهه‌های اخیر (فرایند جهانی شدن) به این مفهوم است که ایده دهکده جهانی، خواه نا خواه، در حال تحقق پذیرفتن است؛ بنابراین ماهیت شهرسازی، تحولات جهانی و نظام
است؛ بنابراین ماهیت شهرسازی، تحولات جهانی و نظام ارزشی خودی ایجاب می‌کند که در آموزش شهرسازی در کلیه مقاطع، به‌ویژه در مقطع دکترا، هر سه سطح پیش کفته مورد توجه قرار گیرد. بدون تردید دانش‌آموخته شهرسازی قادر نخواهد بود بدون آگاهی از تحولات جهانی، خصوصاً تجارب و دست‌آوردهای سایر جوامع در زمینه حل مسائل مربوط، فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی و حرفه ای خود را به نحو مطلوب به انجام برساند. بدیهی است این امر نباید به این مفهوم تلقی شود که شهرساز مسائل را از خارج وارد کرده و راه حل‌های مربوط را نیز الزاماً همراه آن از
و راه حل‌های مربوط را نیز الزاماً همراه آن از خارج وارد کند و بنابراین راه حل‌هایی ارائه گردد که هیچ‌گونه ارتباط و سنخیتی با شرائط داخلی و محلی جامعه ما ندارد. تاريخچه جهاني گراميداشت روز شهرسازى. روز هشتم نوامبر در سال 1949 توسط پرفسور کارلوس ماريا دلاپائولرا ، استاد فقيد دانشگاه بوينوس آيرس آرژانتين همزمان با افتتاح انستيتو مطالعات مسائل شهرسازي دانشگاه، تحت عنوان روز جهاني شهرسازي (World Town Planning Day) ثبت گرديد. وي هدف اصلي خود را از نام گذاري چنين روزي پيشبرد و بالابردن علاقه به مباحث شهرسازي در
روزي پيشبرد و بالابردن علاقه به مباحث شهرسازي در ميان عامه مردم و متخصصان در مقياس هاي محلي، ملي و بين المللي عنوان نمود. معمار، شهرساز، نویسنده و طراح ایرانی است. او بنیان‌گذار کانون طرح شهر، از اعضای هیأت تحریریه مجله هنر نما معمار&lt;ref&gt; در طی سال‌هایی که از برگزاري اولين مراسم بزرگداشت اين روز مي گذرد، تعداد کشورهاي برگزار کننده مراسم در اين روز در جهان به بيش از 30 کشور رسيده است. اين مراسم به طور جداگانه اي درکشورهاي مختلف برگزار مي گردد اما برخي نهادهاي بين المللي حامي اين جريان هستند که مهمترين
بين المللي حامي اين جريان هستند که مهمترين آنها ISOCARP يا جامعه بين المللي برنامه ريزان شهري و منطقه اي مي باشد که محل دفتر مرکزي آن در شهر لاهه هلند مي باشد. د. تقسیم کار در مقاطع سه‌گانه. گرچه از نظر آکادمیک دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا تقریباً در همه دانشگاه‌های معتبر جهان از یکدیگر تفکیک شده و برای هریک هدف و رسالت خاصی در نظر گرفته شده است، لیکن واقعیت این است که این مقاطع سه‌گانه به شدت به یکدیگر وابسته بوده و تحقق اهداف موردنظر در مقطع بالاتر متکی و منوط به تحقق اهداف مربوط در مقطع
بالاتر متکی و منوط به تحقق اهداف مربوط در مقطع پایین تراست. این امر به خصوص در مورد رابطه بین دوره کارشناسی ارشد و دکترای شهرسازی موکداً مصداق دارد. با توجه به اینکه هدف دوره کارشناسی ارشد تربیت افراد حرفه ای، و هدف دوره دکترا به عنوان بالاترین سطح آموزشی رشته، تربیت افراد متخصصی است که به تولید دانش و گسترش مرزهای آن پرداخته و از طریق پژوهش و انتقال دانش به حرفه به بهبود و ارتقای کیفیت محیط بپردازند، لذا توجه به رابطه بین حرفه و رشته شهرسازی امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. نکته مهم دیگری که در ارتباط با
اجتناب ناپذیر است. نکته مهم دیگری که در ارتباط با سه مقطع یادشده در شهرسازی باید متذکر شد این است که دوره آموزشی کارشناسی، عمومی، یکپارچه و بدون تفکیک به زیر مجموعه‌های تخصصی است ولی در مقطع کارشناسی ارشد، شهرسازی به زیر مجموعه‌هایی همچون برنامه‌ریزی شهری، طراحی شهری، برنامه‌ریزی منطقه ای و… تقسیم می‌شود. لیکن در مقطع دکترا بار دیگر چنین تفکیکی صورت نگرفته و عنوان دوره در چارچوب عام آن به نام «شهرسازی» خوانده می‌شود. زمینه تخصصی مورد علاقه دانشجو در رساله دنبال خواهد شد. این امر اهمیت بخش پژوهشی دوره دکترا
خواهد شد. این امر اهمیت بخش پژوهشی دوره دکترا را به خوبی نشان می‌دهد. شورای عالی شهرسازی. شورای عالی شهرسازی و معماری ایران شورایی است که در وزارت آبادانی و مسکن تشکیل شد و از سال ۱۳۴۳ به ریاست عالیه فرح پهلوی آغاز به کار نمود. این شورا تعیین اولویت طرح‌ها، بررسی و تصویب آیین‌نامه‌های شهرسازی، و تعیین و تصویب معیارهای ساختمانی و بررسی قوانین شهرسازی را بر عهده دارد. هدف‌های اساسی شورای عالی شهرسازی برگزیدن سیاست همگانی شهرسازی و هماهنگ‌کردن برنامه‌های شهرسازی با برنامه‌های عمرانی؛ بررسی و تصمیم‌گیری
شهرسازی با برنامه‌های عمرانی؛ بررسی و تصمیم‌گیری دربارهٔ جلوگیری از گسترش بی‌رویه شهرها تا زمانی که طرح جامع برای آن‌ها تهیه نشده است و تهیه نقشه جامع برای شهرهای کشور و اجرای طرح‌های نام برده برای آن شهرها. نرم‌افزارهای شهرسازی. با توجه به پیشرفت تکنولوژی و استفاده‌های روزافزون از سیستم‌های کامپیوتری، شهرسازی نیز دستخوش این کاربردها بود و امروزه سیستم‌های بسیاری در راستای ایجاد بستری امن و سریع برای دسترسی به پرونده‌های شهرسازی در شهرداری‌ها طراحی شده است. از جمله پرکاربردترین نرم‌افزارهای مورد استفاده در
محمد بسیجه معروف به بیجه (زادهٔ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۴۹ تربت حیدریه – ۲۶ اسفند ۱۳۸۳ در پاکدشت) متهم اصلی جنایات پاکدشت بود. وی کارگر کوره‌پزخانه‌ای در همان منطقه بود که به تجاوز و قتل بیش از ۳۷ کودک و ۳ بزرگسال اعتراف کرد. ماجرای قتل کودکان در اطراف تهران، به عنوان بزرگ‌ترین پرونده جنایی تاریخ معاصر ایران شناخته شد و به شدت افکار عمومی را در این کشور تحت تأثیر قرار داد. زندگی‌نامه. محمد بسیجه معروف به «بیجه» در یک خانواده پرجمعیت زاده شد. او شش خواهر و شش برادر ناتنی داشت. وقتی چهار سال داشت مادرش به علت ابتلا به
داشت. وقتی چهار سال داشت مادرش به علت ابتلا به سرطان درگذشت. پدر او کارگر کوره‌پزخانه بود. بسیجه هرگز مادرش را به یاد نمی‌آورد. ولی می‌گوید پدرش فردی بداخلاق و مستبد بوده است. از همان دوران کودکی او را به سختی کتک می‌زده و با زنجیر پاهای او را می‌بسته و بعد با چوب به بدن او ضربه می‌زده است. حتی یک‌بار پدرش می‌خواسته با میله، بسیجه را به قتل برساند. بسیجه درس و مدرسه را بسیار دوست داشت. اما با فشارهای پدر و اجبارهای او ناچار می‌شود درس و مدرسه را رها کند و به کار مشغول شود. ۱۱ ساله بود که به همراه خانواده
به کار مشغول شود. ۱۱ ساله بود که به همراه خانواده به خاتون‌آباد رفت و در کوره مشغول به کار شد. انتقام، زمانی در فکر بسیجه جرقه زد که وقتی ۱۱ سالش بود مورد آزار جنسی قرار گرفت. این تجاوز توسط شخص دیگری نیز برای او تکرار شد. او در ۱۸ سالگی عاشق دختری افغانستانی شد که حتی با هم قرار می‌گذارند که فرار کنند، اما پدرش می‌فهمد و برخورد پدر نیز مشخص است! چندی بعد عاشق دخترعمه‌اش می‌شود که دانشجوی پزشکی بود و همدیگر را می‌خواستند. اما پدرش باز مخالفت می‌کند تا بیجه در عشق دومش نیز ناکام بماند. او برای شروع دست به
در عشق دومش نیز ناکام بماند. او برای شروع دست به کشتن حیواناتی چون سگ و گربه زد و در توجیه رفتار خود گفت که آنها را می‌کشته چون همچون خودش زندگی خوبی نداشتند و می‌خواسته آنها را راحت کند. انگیزه. او اعتراف کرد خود در کودکی سه بار مورد تجاوز جنسی قرار گرفته و در ازدواج شکست خورده بوده و قصد انتقام‌گیری از جامعه را داشته است. دیگر اینکه از مرگ زودهنگام مادرش و کمبود محبت ناشی از آن در کودکی و کتک‌های نامادری هایش رنج می‌برده است. بسیجه دربارهٔ انگیزه اصلی خود برای ارتکاب قتل گفت: «من از بچگی تحت ظلم بودم و
برای ارتکاب قتل گفت: «من از بچگی تحت ظلم بودم و وقتی زندگی‌ام را با دیگران مقایسه می‌کردم، ناچار دست به چنین اعمالی زدم». دستگیری. او در مورد حکم اعدام خود گفته بود: استحقاق حکم اعدام را ندارم. وی در ۱ مهر ۱۳۸۳ دستگیر شد و در شعبه ۷۴ کیفری استان تهران به ریاست قاضی دادرس منصور یاورزاده یگانه و ۴ مستشار دیگرش محاکمه و با رای اکثریت قضات آن شعبه و در ۲۷ آبان همان سال به ۱۶ بار قصاص و یک بار اعدام، ۱۵ سال حبس و ۱۰۰ تازیانه محکوم شد. بسیجه به پلیس گفته بود اگر او را گرفتار نمی‌کردند ۵۰۰ کودک را می‌کشت. قوه
او را گرفتار نمی‌کردند ۵۰۰ کودک را می‌کشت. قوه قضاییه اعلام کرد که دادستان پاکدشت و همچنین دو بازپرس و یک دادیار دادسرای این شهرستان در رسیدگی به پرونده کوتاهی کرده‌بودند. اعدام. بسیجه در ۲۶ اسفند ۱۳۸۳ اعدام شد. او پیش از این در ۲۷ آبان همان سال به تحمل ۱۰۰ ضربه شلاق، ۱۵ سال حبس، ۱۶ بار قصاص و یک بار اعدام محکوم شده‌بود. او با یک طناب متصل به یک جرثقیل به دار آویخته شد و پس از اعدام هیچ‌یک از اعضای خانواده‌اش جنازه‌اش را تحویل نگرفتند. جسد او در خفا و سکوتی کامل در مکانی نامشخص دفن شد.
صحرای نِگِب یا "'نِگِوْ" بیابانی پهناور در جنوب اسرائیل است که ۵۵ درصد از خاک آن کشور را دربرمی‌گیرد. در این ناحیهٔ وسیع، جمعیت نسبتاً کم و پراکنده‌ای زندگی می‌کند. صحرای نگب کم و بیش هموار است؛ ولی در این بیابان، تپه‌های شنی و دره‌های باریک و وادی‌های متعددی نیز وجود دارند که زیبایی خاصی به آن می‌بخشد. خاک بیابان نگب از نوعی است که باران را در خود جذب نمی‌کند و از این رو با بارش خفیف‌ترین ریزش باران، سیل جاری می‌گردد و نواحی پست را پر می‌کند و گاهی به جاده‌ها و ساختمان‌ها آسیب‌های عمده وارد می‌کند. در بخش
و ساختمان‌ها آسیب‌های عمده وارد می‌کند. در بخش جنوبی بیابان نگب، یک ناحیه کوهستانی آغاز می‌شود که شامل دهانه‌های آتشفشانی و قله‌های سنگی و تیز است که از تخته‌سنگ پوشیده شده است. در این ناحیه، هوا خشک‌تر و کوه‌ها بلندتر هستند. سنگ‌های این ناحیه رنگ‌های متنوعی دارند و سه دهانه آتشفشان در آنجا دیده می‌شود که بزرگ‌ترین آنان دارای ۳۵ کیلومتر طول و ۸ کیلومتر عرض است. یکی از زیبائی‌های طبیعی صحرای نگب، در نقطه جنوبی آن است که بندر ایلات در آنجا قرار گرفته است. در دوسوی بندر ایلات کوه‌های متوسطی واقع شده که هنگام
دوسوی بندر ایلات کوه‌های متوسطی واقع شده که هنگام غروب آفتاب به رنگ سرخ درمی‌آید و از این رو خلیجی که در آن ناحیه قرار دارد، دریای سرخ نامیده می‌شود.
سعید حنایی (۱۶ فروردین ۱۳۴۱ – ۲۸ فروردین ۱۳۸۱) یک قاتل زنجیره‌ای ایرانی بود که کارگران جنسی را با انگیزه‌های دینی در مشهد به قتل می‌رساند. وی کارگری بود که به ‌همراه همسر و دو فرزند دختر و یک پسر در مشهد زندگی می‌کرد. او در ۴۰ سالگی در مشهد اعدام شد. قربانیان وی ۱۶ نفر بوده‌اند. سعید حنایی معروف به «قاتل عنکبوتی»، «شکارچی زنان خیابانی» و «قاتل سریالی»؛ از مرداد ۱۳۷۹ تا مرداد ۱۳۸۰، ۱۶ زن را به قتل رساند. او فردی مذهبی بود، سابقه حضور در جبهه داشت و با همسرش در کلاس‌های قرآن شرکت می‌کرد. اهالی محل می‌گفتند
در کلاس‌های قرآن شرکت می‌کرد. اهالی محل می‌گفتند فردی آرام و سر به زیر بود، ولی همسرش به روزنامه ایران گفته بود «او به جامعه بدبین بود.» او در تمام جلسه‌های بازپرسی و دادگاه، انگیزه‌اش را دینی و خیرخواهانه و با هدف از بین بردن «فساد در جامعه» عنوان می‌کرد. وی در یکی از مصاحبه‌هایش گفت: فاطمه حنایی، همسر سعید حنایی، دلیل واقعی این جنایت‌ها را، تعرض ناموفق یک راننده تاکسی به خودش عنوان کرد. او روایت کرده بود که یک شب از یک تاکسی که راننده‌اش او را با کارگران جنسی اشتباه گرفته بود، خود را بیرون انداخته و وقتی
اشتباه گرفته بود، خود را بیرون انداخته و وقتی بی‌رمق و با پای پیچ‌خورده به خانه آمده، سعید حنایی متوجه موضوع شده و از همان زمان تصمیم به «تنبیه» این زنان گرفته‌ است. گفته شده او ابتدا مردان را هدف قرار داده بود، ولی بعد از چندین برخورد و ضرب و شتم، به سراغ زنانی رفت که از منظر قانون و اجتماع، بی‌دفاع بودند. نماینده دادستان در رد مذهبی بودن انگیزه قتل‌ها گفته بود که او با ۱۳ نفر از مقتولان خود پیش از کشتن آنها «رابطه جنسی برقرار کرده بود.» همچنین بخشی از گروه‌های تندروی مذهبی و حکومتی، عمل او را بر مبنای
تندروی مذهبی و حکومتی، عمل او را بر مبنای «مجوزهای شرعی» تأیید می‌کنند. تعدادی از رسانه‌های محلی در آن زمان او را «شهید راه امر به معروف و نهی از منکر» توصیف کرده بودند. قاضی منصوری حکم اعدام وی را صادر کرد و در ۲۸ فروردین ۱۳۸۱ در مشهد اعدام شد. در مورد زندگی حنایی فیلم مستند "و عنکبوت آمد" (۲۰۰۱) و دو فیلم سینمایی "عنکبوت" (۱۳۹۸) و "عنکبوت مقدس" (۱۴۰۱) ساخته شده‌است. قتل‌ها. او توسط قاضی غلامرضا منصوری در جلسات متعدد دادرسی محاکمهو در پروندهٔ وی ۱۱ قتل ثبت شده بود که وی پس از دستگیری خودش به ۵ مورد دیگر
شده بود که وی پس از دستگیری خودش به ۵ مورد دیگر اعتراف کرد. وی طی مرداد ۷۹ تا مرداد ۸۰ به ۱۶ فقره قتل دست زد که به قرار زیر است: انگیزه قاتل. او در تمام جلسه‌های بازپرسی و دادگاه، انگیزه‌اش را اعتقادی و خیرخواهانه و با هدف از بین بردن «فساد در جامعه» عنوان می‌کرد. دستگیری. مژگان، آخرین هدف حنایی بود که توانست از دست او بگریزد. پس از گذشت یک‌هفته مژگان در طرح ویژه پلیس دستگیر شد و در بازجویی به ماجرای سوء قصد به جانش اقرار کرد و با آدرسی که مأموران از وی گرفتند، موفق به دستگیری سعید حنایی شدند، سردار مؤمنی