payamvha/North_RAG huggingface dataset:
التیجان» دربارهٔ جنوب شبه جزیره عربستان در دوران کهن بر جای مانده‌است، ولی شهرت اصلی او به دلیل ویرایشی‌ست که روی زندگی‌نامه محمد اثر ابن اسحاق انجام داده‌است. نسخه اصلی اثر ابن اسحاق به دست ما نرسیده‌است ولی بخش‌هایی از آن در آثار نوشته شده توسط ابن هشام و طبری به جای مانده‌است. مقایسه مطالبی که توسط ابن هشام نقل شده و آنچه توسط مورخین دیگر نقل شده نشان می‌دهد که ابن هشام قسمت‌هایی که مستقیماً به زندگی محمد ربط نداشت را حذف کرده‌است؛ برخی از اشعار را تصحیح و برای کلمات و جملات سخت توضیحی فراهم آورده‌است.
و برای کلمات و جملات سخت توضیحی فراهم آورده‌است. این کار او باعث محبوبیت ویرایشش بین دانشمندان مسلمان پس از او شد. ترجمه سیره ابن هشام. این کتاب گرانبها در سال ۱۳۹۰ شمسی از زبان فارسی به زبان آذری از طرف شاهین یحیی اف ترجمه شده است.
شکرگزاری یا روز شکرگزاری یکی از اعیاد ملی و رسمی در کشور آمریکا است. این عید هر ساله در چهارمین پنجشنبهٔ ماه نوامبر گرامی داشته می‌شود. این مراسم به صورت سالیانه برای تشکر از دارایی‌هایی مادی و معنوی یک فرد صورت می‌گیرد. این روز، یکی از تعطیلات فدرال در آمریکا است. رسم است که آمریکاییان در این روز از نعمات فراوان در زندگی خود یاد و قدردانی کرده و برای شام در این روز بوقلمون صرف می‌کنند. رخدادی که آمریکاییان عموماً به آن «نخستین شکرگزاری» می‌گویند توسط پدران زائر پس از این که آنان برای نخستین بار در سال ۱۶۲۱
پس از این که آنان برای نخستین بار در سال ۱۶۲۱ در بر جدید محصول درو کردند جشن گرفته شد. این ضیافت سه روز به طول انجامید — ۹۰ تن از سرخ‌پوستان و ۵۳ زائر در آن شرکت کردند. مستعمره نشینان نیو انگلند عادت به جشن گرفتن منظم «شکرگزاری» داشتند، روزهای نیایش و سپاس از خدا به خاطر برکاتی چون پیروزی نظامی یا پایان یک خشکسالی. تاریخچه. اختصاص زمانی برای شکرگزاری برای نعمت‌های خود، همراه با برگزاری جشن‌هایی برای جشن برداشت محصول، هر دو از اقداماتی هستند که مدت‌ها قبل از سکونت اروپایی‌ها در آمریکای شمالی پیش از این است.
سکونت اروپایی‌ها در آمریکای شمالی پیش از این است. خدمات شکرگزاری مستند در قلمروی که در حال حاضر به ایالات متحده تعلق دارد توسط اسپانیایی‌ها و فرانسوی‌ها در قرن ۱۶ انجام شد. خدمات شکرگزاری در جایی که در سال ۱۶۰۷ به کشورهای مشترک المنافع ویرجینیا تبدیل شد، معمول بود؛ اولین سکونتگاه دائمی جیمز تاون، ویرجینیا در سال ۱۶۱۰ مراسم شکرگزاری برگزار کرد. در ۴ دسامبر ۱۶۱۹، ۳۸ مهاجر انگلیسی بلافاصله پس از فرود در برکلی صد در شهرستان چارلز سیتی، ویرجینیا، مراسم شکرگزاری را جشن گرفتند. منشور شرکت لندنی گروه به‌طور خاص
را جشن گرفتند. منشور شرکت لندنی گروه به‌طور خاص ایجاب می‌کرد، «روز ورود کشتی‌های ما به مکان تعیین‌شده برای کاشت در سرزمین ویرجینیا، باید سالانه و همیشه به عنوان روز شکرگزاری خداوند متعال مقدس نگه داشته شود». این جشن، از اواسط قرن بیستم، هر سال در مزارع برکلی، خانه اجدادی خانواده هریسون، گرامی داشته می‌شود. برجسته‌ترین رویداد تاریخی شکرگزاری در فرهنگ عامه آمریکایی، جشن سال ۱۶۲۱ در مزرعه پلیموث است، جایی که مهاجران پس از یک فصل رشد موفق، جشن برداشت محصول را برگزار کردند. جشن‌های پاییزی یا اوایل زمستان در
برگزار کردند. جشن‌های پاییزی یا اوایل زمستان در سال‌های بعد به‌طور پراکنده ادامه یافت، ابتدا به عنوان یک مراسم مذهبی بداهه و بعد به عنوان یک سنت مدنی. شهرک نشینان پلیموث، که به عنوان زائران شناخته می‌شوند، در سرزمین متروکه ای ساکن شده بودند که همه سرخ پوستان پاتوکست به جز یکی در اثر شیوع بیماری جان باختند. پس از یک زمستان سخت که نیمی از شهرک نشینان پلیموث را کشت، آخرین پاتوکست بازمانده، تیسکوانتوم، که بیشتر با نوع کوچک اسکوانتو شناخته می‌شود (که انگلیسی را آموخته بود و به عنوان برده در اروپا از طاعون
را آموخته بود و به عنوان برده در اروپا از طاعون اجتناب کرده بود)، به درخواست ساموست وارد شد. اولین بومی آمریکایی که با زائران روبرو شد. اسکوانتو نحوه صید مارماهی و پرورش ذرت را به زائران آموزش داد و به عنوان مترجم برای آنها خدمت کرد تا اینکه یک سال بعد او نیز تسلیم بیماری شد. رهبر Wampanoag, Massasoit، همچنین در زمستان اول، زمانی که آذوقه‌های آورده شده از انگلستان ناکافی بود، به مستعمره‌نشینان غذا داد. ماساسوئیت امیدوار بود که اتحادی بین Wampanoag ایجاد کند که خود به دلیل همان طاعون که پاتوکست‌ها را نابود
که خود به دلیل همان طاعون که پاتوکست‌ها را نابود کرد و انگلیسی‌های مسلح بهتر در رقابت طولانی مدت خود با قبیله Narragansett که عمدتاً از این بیماری همه گیر در امان مانده بودند، اتحاد ایجاد کند. قبیله استدلال کردند که با توجه به اینکه حجاج زنان و کودکان را آورده‌اند، برای جنگ با آنها نیامده اند. زائران پس از اولین برداشت محصول خود در سال ۱۶۲۱ به مدت سه روز در پلیموث جشن گرفتند. زمان دقیق آن مشخص نیست، اما جیمز بیکر، معاون پژوهشی پلیموت پلنتیشن، در سال ۱۹۹۶ اظهار داشت: "این رویداد بین ۲۱ سپتامبر و ۱۱ نوامبر
داشت: "این رویداد بین ۲۱ سپتامبر و ۱۱ نوامبر رخ داد. ۱۶۲۱، با محتمل‌ترین زمان در حوالی مایکلماس (۲۹ سپتامبر)، زمان سنتی است.» روایت‌های قرن هفدهم این مراسم را به‌عنوان جشن شکرگزاری شناسایی نمی‌کنند، بلکه پس از برداشت محصول انجام می‌شود. این شامل ۵۰ نفر بود که در Mayflower (همه کسانی که از ۱۰۰ نفری که فرود آمده بودند) و ۹۰ بومی آمریکایی بودند. این جشن توسط چهار زن زائر بالغ که از اولین زمستان خود در دنیای جدید جان سالم به در بردند (النور بیلینگتون، الیزابت هاپکینز، مری بروستر، و سوزانا وایت)، همراه با
هاپکینز، مری بروستر، و سوزانا وایت)، همراه با دختران جوان و خدمتکاران مرد و زن پخته شد. طبق گزارش‌های نوادگان Wampanoag، برداشت محصول در اصل برای زائران به تنهایی تنظیم شده بود. بومیان بازمانده، با شنیدن صدای شلیک گلوله‌های جشن و ترس از جنگ، برای دیدن جشن وارد شدند و به گرمی از آنها استقبال شد تا به جشن بپیوندند و غذاهای خود را در وعده غذایی سهیم کنند. خلاصه. روز شکرگزاری یک تعطیلات فدرال در ایالات متحده است که در چهارمین پنجشنبه نوامبر جشن گرفته می‌شود. گاهی آن را روز شکرگزاری آمریکایی (خارج از ایالات
گاهی آن را روز شکرگزاری آمریکایی (خارج از ایالات متحده) می‌نامند تا آن را از تعطیلات کانادایی به همین نام و جشن‌های مرتبط در مناطق دیگر متمایز کنند. این جشن به عنوان یک جشن برداشت محصول آغاز شد و مرکز جشن شکرگزاری شام شکرگزاری باقی مانده‌است. شام به‌طور سنتی شامل غذاها و غذاهای بومی قاره آمریکا، یعنی بوقلمون، سیب زمینی (معمولا پوره)، قیمه، کدو، ذرت (ذرت)، لوبیا سبز، کرن بری (معمولاً به شکل سس) و پای کدو تنبل است. از دیگر آداب و رسوم شکرگزاری می‌توان به سازمان‌های خیریه ارائه شام شکرگزاری برای فقرا، شرکت در
خیریه ارائه شام شکرگزاری برای فقرا، شرکت در مراسم مذهبی، تماشای رژه‌ها و تماشای بازی‌های فوتبال اشاره کرد. در فرهنگ آمریکایی روز شکرگزاری به عنوان آغاز فصل تعطیلات پاییز و زمستان در نظر گرفته می‌شود که شامل کریسمس و سال نو می‌شود. مستعمره‌های نیوانگلند و ویرجینیا در ابتدا روزهای شکرگزاری را جشن می‌گرفتند و از خدا برای نعمت‌هایی مانند برداشت محصول، فرود کشتی‌ها، پیروزی‌های نظامی یا پایان خشکسالی تشکر می‌کردند. رویدادی که آمریکایی‌ها معمولاً آن را «اولین روز شکرگزاری» می‌نامند توسط زائران پس از اولین برداشت
شکرگزاری» می‌نامند توسط زائران پس از اولین برداشت محصول در دنیای جدید در اکتبر ۱۶۲۱ جشن گرفته شد. این جشن سه روز به طول انجامید و ۹۰ بومیان آمریکایی Wampanoag و 53 Pilgrim (بازماندگان Mayflower) در آن شرکت کردند. کمتر شناخته شده‌است یک جشن شکرگزاری قبلی در ویرجینیا در سال ۱۶۱۹ توسط مهاجران انگلیسی که به تازگی در برکلی صد در کشتی مارگارت فرود آمده بودند. روز شکرگزاری از سال ۱۷۸۹ با اعلامیه رئیس‌جمهور جورج واشینگتن پس از درخواست کنگره، در سراسر کشور جشن گرفته می‌شود. پرزیدنت توماس جفرسون تصمیم گرفت این
گرفته می‌شود. پرزیدنت توماس جفرسون تصمیم گرفت این تعطیلات را برگزار نکند و جشن آن متناوب بود تا اینکه پرزیدنت آبراهام لینکلن، در سال ۱۸۶۳، روز ملی «سپاسگزاری و ستایش از پدر مهربان ما را که در آسمان‌ها زندگی می‌کند» اعلام کرد و از مردم آمریکا نیز خواست که «با توبه حقیر از انحرافات و نافرمانی‌های ملی مان. برای التیام جراحات ملت با شفای عاجل از دست تعالی استدعا داریم…». لینکلن آن را برای آخرین پنجشنبه نوامبر اعلام کرد. در ۲۸ ژوئن ۱۸۷۰، رئیس‌جمهور Ulysses S. Grant قانون تعطیلات را امضا کرد که روز شکرگزاری را
قانون تعطیلات را امضا کرد که روز شکرگزاری را به عنوان تعطیلات فدرال سالانه در واشینگتن دی سی تبدیل کرد. در ۶ ژانویه ۱۸۸۵، یک قانون توسط کنگره، روز شکرگزاری و سایر تعطیلات فدرال را برای همه کارگران فدرال در سراسر ایالات متحده تعطیلات با حقوق و دستمزد تعیین کرد. در زمان پرزیدنت فرانکلین دی. روزولت، تاریخ به یک هفته زودتر منتقل شد که بین سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۱ در میان مناقشات قابل توجهی مشاهده شد. از سال ۱۹۴۲ به بعد، روز شکرگزاری، توسط کنگره، که توسط FDR به قانون تبدیل شد، تاریخ مشاهده دائمی دریافت کرد، چهارمین
تبدیل شد، تاریخ مشاهده دائمی دریافت کرد، چهارمین پنجشنبه در نوامبر، که دیگر به صلاحدید رئیس‌جمهور نبود. بوقلمون. بوقلمون رایج‌ترین غذای اصلی یک شام شکرگزاری است، تا جایی که گاهی شکرگزاری را در عامیانه «روز بوقلمون» می‌نامند. الکساندر همیلتون اعلام کرد که «هیچ شهروند ایالات متحده نباید در روز شکرگزاری از بوقلمون خودداری کند» و بنجامین فرانکلین برای بوقلمون وحشی به عنوان نماد آمریکایی احترام زیادی قائل بود. با افزایش محبوبیت روز شکرگزاری در دهه ۱۸۰۰، بوقلمون نیز محبوبیت یافت. در سال ۱۸۵۷، بوقلمون بخشی از شام
محبوبیت یافت. در سال ۱۸۵۷، بوقلمون بخشی از شام سنتی در نیوانگلند شد. بوقلمون اهلی که اکنون خورده می‌شود با بوقلمون وحشی که همیلتون و فرانکلین می‌شناسند بسیار متفاوت است. گونه Meleagris gallopavo بومی قاره آمریکا بوده و حدود ۵ میلیون سال پیش تکامل یافته‌است. حداقل پنج زیرگونه هنوز در ۴۸ ایالت مکزیک و کانادا یافت می‌شود. یک گونه جداگانه، بوقلمون Ocellated (Meleagris ocellata)، کمیاب است اما هنوز در شبه جزیره یوکاتان یافت می‌شود. بوقلمون وحشی می‌تواند با سرعت ۵۵ مایل در ساعت پرواز کند و تا ۲۵ مایل در ساعت
۵۵ مایل در ساعت پرواز کند و تا ۲۵ مایل در ساعت بدود که گرفتن آنها را سخت می‌کند. زیرگونه جنوبی مکزیک Meleagris gallopavo gallopavo تقریباً منقرض شده‌است، اما در اوایل قرن ۱۶ توسط اسپانیایی‌ها از مکزیک به اروپا برده شد. فرزندان آن بعداً به آمریکا بازگشتند. انواع تجاری بوقلمون قرن بیستم از این نوادگان اروپایی پرورش داده شد. بوقلمون سفید کوچک Beltsville توسط USDA در مرکز تحقیقات کشاورزی Beltsville در مریلند در پاسخ به تقاضای مصرف‌کنندگان برای یک بوقلمون کوچک (۸–۱۵ پوند) با گوشت سفید بیشتر و بدون پرهای تیره
(۸–۱۵ پوند) با گوشت سفید بیشتر و بدون پرهای تیره پرورش داده شد. در سال ۱۹۴۷ به صورت تجاری معرفی شد و نزدیک به ۲۰ سال بر بازار تسلط داشت. بوقلمون سفید کوچک بلتس ویل جایگزین بوقلمون سفید سینه پهن شد که به‌طور خاص برای جشن‌های بزرگ مانند روز شکرگزاری پرورش داده شد. نمونه‌ها می‌توانند تا بیش از ۴۰ پوند رشد کنند، اما این نژاد باید به‌طور مصنوعی پرورش داده شود و به دلیل اندازه آن از مشکلات سلامتی رنج می‌برد. تخمین زده می‌شود که بیش از ۹۹ درصد از بوقلمون‌های آمریکایی خورده شده را سفیدپوستان سینه پهن تشکیل
آمریکایی خورده شده را سفیدپوستان سینه پهن تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۰۶، انتظار می‌رفت که پرورش دهندگان بوقلمون آمریکایی ۲۷۰ میلیون بوقلمون تولید کنند که به پنج میلیارد پوند گوشت بوقلمون به ارزش تقریبی ۸ میلیارد دلار تبدیل شود، با یک سوم کل مصرف بوقلمون در فصل شکرگزاری-کریسمس و مصرف سرانه. تقریباً ۱۸ پوند (۸٫۲ کیلوگرم). بیشتر بوقلمون‌های روز شکرگزاری با یک پودینگ نان خوش طعم سنتی پر شده و برشته می‌شوند. مریم گلی گیاه سنتی است که همراه با پیاز و کرفس خرد شده به چاشنی اضافه می‌شود. مواد دیگری مانند شاه بلوط خرد
چاشنی اضافه می‌شود. مواد دیگری مانند شاه بلوط خرد شده یا سایر آجیل‌های درختی، سوسیس یا بیکن خرد شده، هویج، زغال اخته، کشمش یا سیب را می‌توان به چاشنی اضافه کرد. اگر مخلوط خارج از پرنده پخته شود، به‌طور کلی مایع اضافه می‌شود. تعدادی از عوامل فرهنگی ممکن است تأثیر بگذارد که آیا آن را به عنوان «پر کردن» یا «لباس کردن» می‌نامند. بوقلمون سرخ شده نیز به دلیل زمان آماده‌سازی کوتاهتر پیشنهاد شده‌است، اما خطرات ایمنی را به همراه دارد. مصرف بوقلمون در روز شکرگزاری چنان در فرهنگ آمریکایی ریشه دوانده‌است که از سال
چنان در فرهنگ آمریکایی ریشه دوانده‌است که از سال ۱۹۴۷، فدراسیون ملی بوقلمون هر ساله قبل از هر روز شکرگزاری، یک بوقلمون زنده را به رئیس‌جمهور ایالات متحده هدیه می‌دهد. این بوقلمون‌ها در ابتدا برای شام شکرگزاری رئیس‌جمهور ذبح و خورده شدند. از سال ۱۹۸۹، بوقلمون‌های ارائه‌شده معمولاً مورد عفو ساختگی قرار می‌گیرند و به یک پارک فرستاده می‌شوند تا بقیه عمر طبیعی کوتاه خود را سپری کنند. عفو بوقلمون روز جشن. از سال ۱۹۴۷، فدراسیون ملی بوقلمون در مراسمی به نام ارائه ملی شکرگزاری بوقلمون، یک بوقلمون زنده و دو بوقلمون
شکرگزاری بوقلمون، یک بوقلمون زنده و دو بوقلمون تزیین شده را به رئیس‌جمهور ایالات متحده هدیه داد. جان اف کندی اولین رئیس‌جمهوری بود که گزارش شد از بوقلمونی که به او داده شده بود چشم پوشی کرد (او گفت قصد ندارد پرنده را بخورد) و رونالد ریگان اولین کسی بود که به بوقلمون عفو ریاست‌جمهوری اعطا کرد که به شوخی آن را در سال ۱۹۸۷ به بوقلمون خود تقدیم کرد. بوقلمون سپس به باغ وحشی فرستاده شد. برخی از افسانه‌ها منشأ عفو بوقلمون را به دولت هری ترومن یا حتی به عفو آبراهام لینکلن بوقلمون کریسمس پسرش مربوط می‌کنند؛ هر دو
لینکلن بوقلمون کریسمس پسرش مربوط می‌کنند؛ هر دو داستان در سخنرانی‌های اخیر ریاست‌جمهوری نقل شده‌اند، اما هیچ‌یک از آنها هیچ مدرکی در کارنامه ریاست‌جمهوری ندارد. در سال‌های اخیر، دو بوقلمون مورد عفو قرار گرفته‌اند، در صورتی که بوقلمون اصلی برای عفو ریاست جمهوری در دسترس نباشد. جورج اچ دبلیو بوش، که در دوران ریگان به عنوان معاون رئیس‌جمهور خدمت می‌کرد، عفو بوقلمون را به یک سنت دائمی سالانه پس از تصدی ریاست جمهوری در سال ۱۹۸۹ تبدیل کرد، سنتی که از آن زمان هر سال توسط هر رئیس‌جمهور انجام شده‌است. بوقلمون‌های
سال توسط هر رئیس‌جمهور انجام شده‌است. بوقلمون‌های عفو شده معمولاً در حومه ویرجینیای شمالی واشینگتن دی سی به سر می‌برند. از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۴ آنها به یک مزرعه کودکان به نام پارک مزرعه ماهی تابه در هرندون، ویرجینیا فرستاده شدند. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ آنها به املاک مانت ورنون جورج واشینگتن در نزدیکی اسکندریه، ویرجینیا فرستاده شدند، و در سال ۲۰۱۴ آنها به ملکی در لیزبورگ، ویرجینیا فرستاده شدند که زمانی متعلق به فرماندار سابق ایالت و کشاورز بوقلمون وست مورلند دیویس بود. با این حال، از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ آنها به یا
بود. با این حال، از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ آنها به یا والت دیزنی ورلد یا دیزنی لند فرستاده شدند. بوقلمون‌ها به ندرت زنده می‌مانند تا روز شکرگزاری بعدی را ببینند، زیرا برای اندازه‌های بزرگ پرورش داده می‌شوند.
حملات نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی هندوستان یک رشته حملات همزمان مسلحانه در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸ است که موجب کشته شدن بیش از ۱۷۵ نفر شد. دستکم ۱۰ منطقه در این شهر مورد حمله واقع شدند. پایانه چاتراپاتی شیواجی، هتل‌های مجلل نظیر هتل تاریخی تاج محل و هتل پنج ستارهٔ اوبروی، یک بیمارستان، یک مرکز یهودیان متعلق به سازمان خبد، یک سینما، یک بار و اداره پلیس و چند مرکز اداری-تجاری دیگر از این جمله‌اند.فردی از پاکستان مغز متفکر این حادثه بود که عملیات را مدیریت میکرد ولی هیچگاه نتوانستند او را پیدا کنند. همچنین آمریکا و هند ادعا
او را پیدا کنند. همچنین آمریکا و هند ادعا داشتند حافظ محمد سعید مسئول حملات بوده اما در سال ۲۰۱۹ که در پاکستان دستگیر شد به طور کامل این اتهامات را رد کرد. فیلم های ساخته شده از این داستان : MAJOR 2022 جزئیات حمله. حمله مردان مسلح در ساعت یازده شب به وقت محلی در نقاطی در جنوب بمبئی به وسیله مسلسل‌های AK-۴۷ و نارنجک آغاز شد و پس از آن به درگیری و تبادل آتش میان پلیس و تروریست‌ها انجامید. گفته می‌شود هدف مهاجمان عمدتاً اتباع بریتانیا و آمریکا بوده‌اند. گروهی که خود را مجاهدین دکان نامیده‌است با ارسال ایمیل
که خود را مجاهدین دکان نامیده‌است با ارسال ایمیل به چند خبرگزاری مسئولیت حادثه را پذیرفته‌است. همچنین به گفته پلیس هندوستان لشکر طیبه در این عملیات دخالت کرد. پلیس مدعی است تعدادی از مهاجمان را به قتل رسانده یا دستگیر کرده‌است. در این واقعه دستکم ۱۹۵ نفر کشته و بیش از ۳۰۰ نفر زخمی شدند. در پی این حوادث پلیس در اطراف منطقه تاج محل مقررات منع آمد و شد اعلام کرد. همچنین دولت هند در روز ۲۷ نوامبر (پنجشنبه) تمامی مدارس، دانشگاه‌ها و بازار بورس کشور را تعطیل اعلام کرد.
تفسیر المیزان. تفسیر المیزان تفسیر قرآن به قران است بدین معنی که برای تفسیر هر آیه از قرآن از آیات دیگر آن استفاده شده است. اصول فلسفه و روش رئالیسم. این کتاب کاری عمده و اثری گران‌سنگ در فلسفهٔ اسلامی به‌حساب می‌آید. برخی از مقالات آن عبارت است از: چیستی فلسفه، فرق میان فلسفه و سفسطه، علم و ادراک، ارزش معلومات، پیدایش کثرت در ادراکات، ادراکات اعتباری، و درباره خدای جهان و جهان.
هومل یک هویتزر خودکششی ۱۵۰ میلی‌متری ساخت آلمان بود که در جنگ جهانی دوم مورد استفاده نیروی زمینی آلمان قرارگرفت. طراحی هومل در شرکت اسلحه‌سازی آلمانی کروپ به عنوان یک توپ خودکششی سنگین متحرک برای تأمین آتش حمایتی مورد نیاز تانکهای آلمانی طراحی شد. کمبود چنین خودرویی در جریان حمله به شوروی به چشم می‌آمد. در طراحی نوع اولیه این جنگ‌افزار از بدنه و سیستم تانک پانزر استفاده شد. همچنین هومل کارش را با یک توپ ۱۰۵ میلیمتری آغاز کرد که بعدها مجهز به یک توپ ۱۵۰ میلیمتری و یک مسلسل ۷/۹۲ میلیمتری مجهز شد. مشخصات. ۱x
و یک مسلسل ۷/۹۲ میلیمتری مجهز شد. مشخصات. ۱x ۱۵ سانتی‌متر sFH ۱۸/۱ L/۳۰ ۷٫۹۲ میلی‌متر ۳۰۰، ۲۹۶ اسب بخار منابع و پیوند به بیرون. www.achtungpanzer.com
نگارخانه خیابانی شهر نگارخانه‌ای است که در میدان ۱۷ شهریور بندرعباس قرار دارد. این نگارخانه که نخستین نگارخانه خیابانی در ایران است بر روی دیوار ضلع جنوبی مجتمع سیتی سنتر قرار گرفته‌است. در این نگارخانه ۱۸ عدد قاب در اندازه ۷۵×۷۵ سانتی‌متر از جنس پلکسی گلاس بر روی دیوار نصب شده که آثار مختلف هنرمندان ایران در معرض دید عموم مردم قرار می‌گیرد. این نگارخانه که با همت انجمن عکس هرمزگان و سازمان فرهنگی شهرداری بندرعباس راه اندازی شده، در تاریخ ۱۴ تیرماه ۱۳۸۶ توسط منصور آرامی شهردار بندرعباس افتتاح شد.
اعتقاد بر این است که پیش از آنکه نخستین جهانگردان پرتغالی در سده پانزدهم در دوره امپراتوری پرتغال به رهبری پدرو آلوارز کابرال به برزیل پا بگذارند جمعیت نیمه عشایری دست کم ۱۰٬۰۰۰ سال در این کشور ساکن بودند. در طول سه قرن بعد، پرتغالی‌ها در این کشور ساکن شدند و ابتدا به دنبال درخت برزیل (پو برزیل)، و پس از آن کشت نیشکر، قهوه و نیز جستجوی معادن طلا برآمدند. منبع نیروی انسانی این مستعمره در آغاز متشکل از برده‌های برزیل، سرخ‌پوستان آمریکا، و پس از سال ۱۵۵۰، بیشتر متشکل از سیاه‌پوستان آفریقایی بود. در سال
بیشتر متشکل از سیاه‌پوستان آفریقایی بود. در سال ۱۸۰۸ماریای یکم، ملکه پرتغال، و پسر و نایب‌السلطنه وی، از پرتغال، در گریز از ارتش ناپلئون بناپارت امپراتوری اول فرانسه به همراه خاندان سلطنتی، اشراف و دولت به ریودو ژانیرو گریختند. این تنها مورد جابجایی یک خاندان سلطنتی از قاره‌ای به قاره‌ای دیگر بوده‌است. گرچه آنان در سال ۱۸۲۱ به پرتغال بازگشتند، این فاصله منجر به باز شدن بندرهای تجاری به روی بریتانیا شد که در آن زمان به دلیل حملات ارتش ناپلئون قادر به دسترسی به بیشتر بندرهای قاره اروپا نبود و این امر منجر شد
بیشتر بندرهای قاره اروپا نبود و این امر منجر شد تا برزیل به عنوان بریتانیای تحت فرمانروایی دربار پرتغال لقب بگیرد. پس از عزیمت جان ششم شاهزاده پرتغالی، بقایای دولت سلطنتی در ریودوژانیرو اقدام به انحلال پادشاهی متحد پرتغال برزیل کرده و آن را به حالت استعماری بازگرداند. این امر منجر به بروز نزاع‌های کوچکی در این کشور شد که به نام شهرت دارد. در ۷ سپتامبر ۱۸۲۲ نایب‌السلطنه پدروی اول از برزیل (که پدروی چهارم از پرتغال هم نام گرفت) با اعلام استقلال، امپراتوری مستقل برزیل را بنیان نهاد. عهدنامه‌ای که استقلال این
برزیل را بنیان نهاد. عهدنامه‌ای که استقلال این امپراتوری را به رسمیت می‌شناسد در ۲۹ ژوئن ۱۸۲۵ بین بریتانیا و پرتغال امضا شد. در حالیکه تاج و تخت در اختیار دربار براگانزا باقی ماند، این امر بیشتر منجر به تجزیه امپراتوری پرتغال به دو بخش شد و نه نهضت استقلال طلبی به نحوی که در دیگر مناطق قاره آمریکا مشهود است. امپراتوری برزیل رسماً حکومتی دموکراسی در نظام وستمینستر (سبک بریتانیایی) بود و موازنه قوا میان امپراتور، نخست‌وزیر و پارلمان بیشتر شبیه نظام استبدادی امپراتوری اتریش بود. برده‌داری در سال ۱۸۸۸ و به
امپراتوری اتریش بود. برده‌داری در سال ۱۸۸۸ و به موجب «قانون طلایی» که ایزابل شاهزاده امپراتوری برزیل وضع کرده بود آغاز شد، و مهاجرت گسترده از اروپا به پرتغال زمینه را برای صنعتی شدن این کشور فراهم کرد. پس از پدروی اول پسر وی پدروی دوم جانشین وی شد. در سنین پیری او، ارتش و کابینه دچار اختلاف شدند، بحرانی که ناشی از جنگ اتحاد سه‌گانه (جنگ پاراگوئه) بود. پدروی دوم برای پیشگیری از وقوع جنگ بین ارتش و نیروی دریایی در ۱۵ نوامبر ۱۸۸۹ از تاج و تخت کناره‌گیری کرد. در این زمان جمهوری فدرال (با نام رسمی جمهوری ایالات
این زمان جمهوری فدرال (با نام رسمی جمهوری ایالات متحده برزیل) توسط سپهبد دئودورا دا فونسکا تأسیس شد. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، برزیل بیش از پنج میلیون مهاجر اروپایی، عرب و ژاپنی را در خود جای داد. در این دوره برزیل صنعتی و استعماری‌تر شد و مرکز آن نیز توسعه یافت. نظام دیکتاتوری سه بار در این کشور حاکم شد: از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۴، ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ توسط گتولیو وارگاس و ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۵ تحت فرمانروایی شماری از ژنرال‌هایی که توسط ارتش به این مقام منصوب شده بودند. برزیل یکی از چندین کشور آمریکای لاتین بود که در
برزیل یکی از چندین کشور آمریکای لاتین بود که در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی وقوع کودتای نظامی، حکومت‌های منتخب و غیرنظامی را سرنگون کرد و نظامیان برای چند دهه قدرت را در دست گرفتند. ارتش برزیل با حمایت قشرها صاحب امتیاز و بخشی از طبقه متوسط، که در آن دوران کم شمار بود، درصدد برآمد تا با گروه‌های چپ و سوسیالیست که قدرت گرفته بودند، مقابله کند. زیرا انقلابیون چپ‌گرا نیز در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی با روش‌های خشن قصد داشتند سیستم حاکم بر کشور را سرنگون کنند. بر اساس آمارها، در دوران ۲۱ ساله حکومت نظامی برزیل
اساس آمارها، در دوران ۲۱ ساله حکومت نظامی برزیل حداقل ۴۰۰ نفر کشته و هزاران نفر زندانی و شکنجه شدند. یکی از این فعالان چپ‌گرا که در آن زمان بازداشت شد دیلما روسف بود رئیس‌جمهوری سابق برزیل که توسط لیبرال ها در سال ۲۰۱۶ برکنار شد و جای خود را به میشل تمر داد. بعضی از این شکنجه‌ها از سوی بریتانیایی به شکنجه گران آموزش داده شده بود. هر چند برزیل در میان اولین کشورهای آمریکای لاتین بود که به حکومت نظامیان پایان داد ولی در شمار آخرین کشورهایی است که برای کشف جنایات و شناسایی قربانیان حکومت نظامیان، یک کمیسیون
و شناسایی قربانیان حکومت نظامیان، یک کمیسیون حقیقت یاب تشکیل داده‌است. بر اساس قانون عفو عمومی مصوب سال ۱۹۷۹ آشتی ملی، تمام افراد و طرف‌هایی که اعمال خشونت‌آمیز مرتکب شده بودند مورد عفو قرار گرفته و از تعقیب قضایی و مجازات معاف شدند از سال ۱۹۸۵، حکومت برزیل در سطح بین‌المللی به عنوان یک حکومت دموکراسی در نظر گرفته شده‌است؛ این وضعیت در همه‌پرسی‌ای که در سال ۱۹۹۳ برگزار شد تأیید شد. در این همه‌پرسی از رای‌دهندگان خواسته شده بود از بین ریاست جمهوری و پارلمان یکی را انتخاب کنند که رای‌دهندگان با بازگشت حکومت
یکی را انتخاب کنند که رای‌دهندگان با بازگشت حکومت مشروطه سلطنتی نیز مخالفت کردند. ماقبل تاریخ. برخی از اولین بقایای انسان یافت شده در قاره آمریکا، زن لوزیا بود، که در ناحیه پدرو لئوپولدو، در منطقه کنونی میناز ژرایس پیدا شد که شواهدی از سکونت انسان، حداقل در ۱۱۰۰۰ سال پیش، ارائه می‌کند. هنگامی که کاوشگران پرتغالی وارد برزیل شدند، این منطقه تحت سکونت صدها نوع مختلف از قبیله‌های جیکوابو بود که «قدیمی‌ترین آنها به حداقل ۱۰۰۰۰ سال قبل در ارتفاعات میناز ژرایس بازمی‌گردد». تاریخ پیدایش نخستین ساکنان، که
ژرایس بازمی‌گردد». تاریخ پیدایش نخستین ساکنان، که پرتغالی‌ها آنها را «هندی‌ها» (índios) می‌نامیدند، هنوز هم در میان باستان‌شناسان مورد مناقشه است. قدیمی‌ترین سفال‌هایی که تا به حال در نیمکره غربی یافت شده‌است، با قدمت ۸۰۰۰ سال بر اساس رادیوکربن، در حفاری‌های حوضه آمازون برزیل، در نزدیکی شهر سانتاری، به دست آمده است شواهدی را در حمایت از این فرضیه ارائه می‌دهد که منطقه جنگل‌های استوایی از نظر منابع بسیار فقیرتر از آن بوده که از یک فرهنگ پیچیده ماقبل تاریخ حمایت کند. پذیرفته‌شده‌ترین دیدگاه کنونی مابین
حمایت کند. پذیرفته‌شده‌ترین دیدگاه کنونی مابین انسان‌شناسان، زبان‌شناسان و ژنتیک‌شناسان این است که قبایل اولیه بخشی از اولین موج شکارچیان مهاجر بودند که یا از خشکی و از طریق تنگه برینگ، یا از طریق مسیرهای دریایی ساحلی در امتداد اقیانوس آرام، یا هر دو، از آسیا به قاره آمریکا آمدند.
اصول فلسفه و روش رئالیسم، تألیف سید محمدحسین طباطبایی به همراه تشریح مرتضی مطهری، کتابی مشتمل بر یک دورهٔ مختصر معرفت‌شناسی اسلامی و در برگیرندهٔ ۱۴ مقاله می‌باشد. این کتاب که در پنج جلد منتشر شده‌است با متنی ساده و عمومی، اساسی‌ترین موضوعات فلسفه اسلامی را مورد بحث قرار می‌دهد. این کتاب نه تنها حاوی موضوعات مهم فلسفه قدیم و جدید است، بلکه متنی نوآورانه در زمینه فلسفه اسلامی دارد. همچنین در این کتاب فلسفه غرب مورد بررسی و نقد قرار گرفته‌است. این کتاب در سال ۱۳۳۲ برندهٔ جایزهٔ سلطنتی کتاب سال شد. طرح کلی
۱۳۳۲ برندهٔ جایزهٔ سلطنتی کتاب سال شد. طرح کلی کتاب. کتاب «اصول فلسفه و روش رئالیسم» مجموعه‌ای پنج جلدی است که توسط علامه محمد حسین طباطبایی تألیف شده و شاگرد وی مرتضی مطهری در توضیح مطالب کتاب، پاورقی‌های جامعی بر روی آن نوشته‌است. نویسنده، علامه طباطبایی، اولاً، فلسفه را محدود به اسلام یا شرق نمی‌کند، و ثانیا، به نظر می‌رسد درک خاصی از تفسیر واقع‌گرایی دارد و آن را به عنوان واقع بینی، حق طلبی و تسلیم حقیقت بودن تفسیر می‌کند، که در انسان امری ذاتی است. در حقیقت، علامه طباطبایی با این مجموعه می‌خواسته
در حقیقت، علامه طباطبایی با این مجموعه می‌خواسته آزادگان حقیقت طلب را به تفکر، تأمل، بحث و گفتگو و همراهی همدیگر فرا خواند. طباطبایی در کتاب «اصول فلسفه و روش رئالیسم» افکار خود را بیان کرده است؛ این کتاب همچنین شامل افکار فلسفی مرتضی مطهری، شاگرد طباطبایی نیز هست. از دیدگاه واقع‌گرایی یا رئالیسم طباطبایی، واقعیت به طور اجمالی و محدود اثبات می‌شود و نه به طور کامل. در این نوع واقع‌گرایی همچنین گفته می‌شود که دانش بستگی به درک کننده آن دارد، معلوم نبوده و انطباق دانش با معلوم‌ها به طور محدود و اجمالی است و
دانش با معلوم‌ها به طور محدود و اجمالی است و نه به طور کامل. دسترسی انسان به واقعیت خارج از خود نیز محدود و مختصر است، کامل نیست. به طور کلی، طباطبایی می‌گوید که ما درک واقعیت را می‌خواهیم، اما در عمل فقط معلومات کسب می‌کنیم و خود واقعیت به دست ما نمی‌رسد. از گفتار طباطبایی می‌توان نتیجه گرفت که دانش بشری واقعیت محض نیست. بلکه این نوع دانایی، برداشتی از واقعیت را نشان می‌دهد که توسط سیستم ادراکی انسان نمایان شده‌است. طباطبایی می‌گوید: این‌گونه نیست که انسان‌ها واقعیت را آن‌گونه که هست درک کرده باشند. بلکه