payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نجات بندر یک بازی ویدئویی در سبک استراتژی نوبتی است که به عنوان اولین بازی استراتژی ایرانی شناخته می‌شود. "نجات بندر" در ایران و توسط موسسه تبیان طی ۲ سال طراحی، تولید و برای مایکروسافت ویندوز عرضه شده‌است. بازی در زمان جنگ جهانی دوم و در شمال ایران جریان دارد و جنگ ایرانیان با نیرو های متفقِ شوروی را روایت می کند. به گفتۀ سازندگان، بازی به جای تمرکز بر بر خشونت، تمرکز بیشتری برای تفکر در به پیش بردن بازی دارد. این بازی موفق به کسب رتبه‌ی اول در بهترین طراحی پیام و سناریوی بازی در نخستین جشنواره ملی
طراحی پیام و سناریوی بازی در نخستین جشنواره ملی رسانه‌های دیجیتال در سال ۱۳۸۶ شد. داستان بازی. بازی جنگ جهانی دوم و ورود نیروهای شوروی به بندر انزلی و ایستادگی نیروهای ایرانی به فرماندهی یدالله بایندر را روایت می‌کند. پیوند به بیرون. وب‌سایت رسمی بازی
اسلام بزرگترین اقلیت دینی در نروژ محسوب می‌شود. مسلمانان نروژ بیش از ۲ درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۰۷ آمارهای دولت نروژ ۷۹٬۰۶۸ نفر را در اجتماعات مسلمان ثبت کرد که این مقدار حدود ۱۰٪ بیشتر از آمار سال ۲۰۰۶ است. بیشترین اقلیت مسلمانان را پاکستانی‌ها، ترک‌ها و اعراب تشکیل می‌دهند. مسلمانان نروژ به‌طور فعال در احزاب سیاسی به جز حزب راست افراطی، شرکت کرده و نمایندگانی نیز در مجلس شورای محلی دارند. بنابر آثار باستانی کشف شده در سرزمین‌های جنوبی نروژ، وایکینگ‌ها در تجارت با خلفای عباسی بغداد
نروژ، وایکینگ‌ها در تجارت با خلفای عباسی بغداد سکه‌هایی که روی آن‌ها لفظ شهادتین نقش بسته را دریافت می‌کردند.
سید علی‌نقی فیض‌اصفهانی (زاده ۱۲۸۴_درگذشته ۲۴ اردیبهشت ۱۳۶۴) مشهور به فیض الاسلام، روحانی و فقیه شیعی ایرانی و مترجم قرآن و نهج البلاغه بود. زندگی. سید علی‌نقی فیض‌الاسلام در ربیع الثانی ۱۳۲۷ مصادف با سال ۱۲۸۴ شمسی در خانواده‌ای روحانی در خمینی شهر اصفهان و در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد. پدرش سید محمد، روحانی بود. وی تحصیلاتش را ابتدا نزد برادرش سید غیاث‌الدین گذراند و سپس ، نخست به اصفهان سپس به تهران و پس از آن به مشهد برای پیگیری تحصیلات سفر کرد. پس از طی مراحل سطح به نجف مهاجرت کرد و پس از سالیانی
از طی مراحل سطح به نجف مهاجرت کرد و پس از سالیانی تحصیل و کوشش به درجه اجتهاد رسید. تأیید علمی. او از عالمان بزرگی اجازه اجتهاد کسب کرد، از جمله: اجازات او حکایت از درجه و رتبه علمی والای او دارد. فعالیت های تبلیغی. فیض الاسلام پس از بازگشت از نجف، در تهران ماندگار شد و به کار نشر و تبلیغ معارف دینی پرداخت. در زمان وی کتاب‌ها و اندیشه‌های کسانی چون احمد کسروی، علی اکبر حکمی‌زاده و شریعت سنگلجی منتشر می‌شد و فیض الاسلام منتقد دیدگاه‌های آنان بود. وی کتاب "رهبر گم‌شدگان" را در نقد شریعت سنگلجی نوشت و در
"رهبر گم‌شدگان" را در نقد شریعت سنگلجی نوشت و در لابلای برخی از آثار نیز به نقد آن‌ها پرداخت. درگذشت. فیض الاسلام در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۶۴ در تهران بر اثر سکته قلبی در سن ۸۰ سالگی درگذشت و پس از تشییع در بهشت زهرای تهران قطعه ۱۸ ردیف ۱۰۳ بخاک سپرده شد. دیدگاه ها در مورد وی. سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی گفته است: «فیض‌الاسلام برای اولین بار نهج البلاغه را همه‌فهم کرد»
حسین اغماض (زاده ۲۴ بهمن ۱۳۲۴، بندر انزلی) ورزشکار و قهرمان بوکس می‌باشد. زندگی‌نامه. حسین اغماض بوکس را از سال ۱۳۴۰ در بندر انزلی و باشگاه ورزشی گیو بندر انزلی به سرپرستی مرحوم عزیز وکیل منفرد پدر ورزش ایران، بندر انزلی و قهرمان مسابقات دو و میدانی ماراتون کشور شروع کرد. مربیان وی در دوران ورزشی خود عبارت است از مرحوم ایرج سلامی کهن و مرحوم مظفر مسافری . وی هم دورهٔ آقایان حجت بربری، نصرت وکیل منفرد، سهراب وکیل منفرد، داوود بلانش، قاسم سلمسلانی، جبار فعلی، رشید احراری، فریدون پیجر ریش سفید، خلیل مسافری،
رشید احراری، فریدون پیجر ریش سفید، خلیل مسافری، انور در طلوعی و حسین براری بود . در یک دوره از مسابقات آسیایی پای چپ او به علت پارگی بخیه خورد بود . رئیس فدراسیون وقت جناب آقای پیاس نازار بکیان او را از شرکت در مسابقه منع نمود، چون امکان بریدن پای او نیز مطرح بود، در صورت عدم شرکت حسین اغماض ایران به مقام سوم می‌رسید و با شرکت وی در مسابقه و حتی در صورت باخت تیم ایران در مکان دوم قرار می‌گرفت وی با شرکت در این مسابقه در مقابل نماینده تایلند ایران را به مقام دوم آن رقابتها رساند . از سال ۱۳۶۴ بعلت تعطیل شدن
دوم آن رقابتها رساند . از سال ۱۳۶۴ بعلت تعطیل شدن بوکس که به عنوان مربی در نیروی دریایی استخدام شد و انجام وظیفه می‌کرد . و هم‌اکنون بازنشسته این سازمان می‌باشد . افتخارات. حسین اغماض قهرمان اسبق بوکس ایران و آسیا و جهان و کاپیتان تیم ملی بوکس ایران در المپیک مونیخ ۱۹۷۲ دارنده ۱۶ مدال طلا از میادین ورزشی و دارنده دستکش طلایی می‌باشد . او از سال ۱۳۴۰ در مسابقات آموزشگاههای کشور شرکت کرد و چهار مرتبه قهرمان اول آموزشگاههای کشور شد او دارندهٔ چهار مدال طلا و قهرمان کارگران کشور و دارندهٔ چهار مدال طلاو
و قهرمان کارگران کشور و دارندهٔ چهار مدال طلاو قهرمانی از رقابتهای ارتشهای ایران و پنج مدال طلا از قهرمانی کشور است .
نیاایلامی یا آغازایلامی دوره‌ای از تاریخ ایلام میان سال‌های ۳۲۰۰ تا ۲۷۰۰ پیش از میلاد است. البته تا ۳۴۰۰ و ۳۵۰۰ پیش از میلاد نیز تخمین زده می‌شود. این دوره که معادل با اواخر دوره بانش است، با نام شوش سوم نیز شناخته می‌شود. برخی از مردم شناسان، مانند جان آلدن، فلیپ کهل، فرانسوا والا و دیگران، معتقدند که نفوذ نیا-ایلامیان در پایان هزاره چهارم قبل از میلاد به سرعت رشد کرد و باعث ایجاد گستره آن با سبک‌های مشترک در سرامیک، هنر و معماری و کنترل آن بر راه‌های تجاری عمده میان فلات ایران و میان‌رودان شد و با ایجاد
عمده میان فلات ایران و میان‌رودان شد و با ایجاد تجارت دریایی در خلیج فارس چندین قرن بعد به همان سرعت کاهش یافت. تاریخ، تعداد نویسه‌ها و رمزگشایی. پیش-ایلامی این دوره که شامل دو دورهٔ موسوم به شوش اول و شوش دوم است، در حدود ۴۲۰۰ پیش از میلاد، آغاز شد، و در ۳۳۰۰ پیش از میلاد، پایان یافت. در این دوره بود که شوش احداث شد و اولین مهرهای استوانه ای کشف شده و حکومت در دشت شوشان برپا می‌شود. از حدود هزاره نهم قبل از میلاد، یک سیستم مبتنی بر نشانه در بخش‌های مختلف خاور نزدیک باستان مورد استفاده قرار گرفت. اینها به
نزدیک باستان مورد استفاده قرار گرفت. اینها به نشانه‌های علامت‌گذاری شده و بعداً پاکت‌های علامت‌گذاری‌شده، که اغلب مهر و موم نامیده می‌شوند، تکامل یافتند. معمولاً فرض بر این است که اینها مبنای توسعه نیا-ایلامی و همچنین نیا-میخی بوده است (با بسیاری از نشانه‌ها، حدود ۲/۳، در شوش یافت شده است). توکن‌ها پس از توسعه نیا-میخی و نیا-ایلامی در استفاده باقی ماندند. اولین لوح‌های یافت شده در این منطقه از نوع «عددی» هستند که فقط فهرستی از اعداد را شامل می‌شوند. آنها نه تنها در شوش و اوروک، بلکه در مکان‌های مختلفی از
تنها در شوش و اوروک، بلکه در مکان‌های مختلفی از جمله مکان‌هایی که لوح‌های نیا-ایلامی و نیا-میخی نداشتند، مانند تل براک، حبوبا کبیرا، و تپه حصار و گودین تپه و جبل آرودا یافت می‌شوند. کهن‌ترین آثار بالشتک/توکن که قدمت آن به نیمه نخست هزاره پنجم پیش از میلاد می‌رسد و قدیمی‌تر از نمونه‌های مشابه آن در میانرودان است، در محوطه چغاآهوان در دشت شوشان یافت شده است. نیا-ایلامی در این دوره با پیدایش نگارش، ارتباط مستمر بین مراکز استقراری در سراسر فلات ایران تا شهرسوخته در سرحدات ایران و هند و تپه حصار در نزدیکی
در سرحدات ایران و هند و تپه حصار در نزدیکی حدفاصل ایران و آسیای مرکزی برقرار شد و با شکل‌گیری حکومت در انشان، سیستم حسابرسی آغاز ایلامی در سرتاسر فلات ایران گسترش میابد. خط نیاایلامی. کهن‌ترین دبیرهٔ ایلامی که نیاایلامی یا آغازایرانی نام‌گرفته، نخستین بار به سال ۳۱۰۰ پیش از میلاد در شهر شوش، پایتخت ایلامیان، در جنوب غرب ایران بکار گرفته شد. ابداع نگارش در شوش به ۳۳۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. بر طبق داده‌های رادیوکربن، قرص‌های نیا ایلامی به احتمال قریب به یقین ۳۰۰۰–۳۳۰۰ سال قبل از میلاد قدمت دارند. همچنین
۳۰۰۰–۳۳۰۰ سال قبل از میلاد قدمت دارند. همچنین در تپه سیلک، تپه یحیی و تل‌ملیان نیز دبیره‌های حامل این خط یافت شده است. سفال‌های نیاایلامی یافت شده در تپه سیلک متعلق به آغاز هزاره سوم پیش از میلاد است، تاریخی که الواحِ با متون نیاایلامی کشف شده در آنجا متعلق به آن هستند و مهر و موم‌های نخستینِ استوانه ای نیز مربوط به این دوره هستند. درحال حاضر دلیلی برای اثبات دیرینه تر بودن خط آغاز میخی نسبت به آغاز نگارش ایرانی وجود ندارد. شباهت‌هایی میان این خط با خط A جزیره کرت توسط محققان یافت شده است. طرفداران نظریه
کرت توسط محققان یافت شده است. طرفداران نظریه ایلامو دراویدی نیز شباهت‌هایی میان خطوط تمدن دره سند و این خط یافته‌اند. علاوه بر این شواهدی وجود دارد که نفوذ هنری این فرهنگ در تمدن دره سند را تأیید می‌کند، مانند مهرهای استوانه ای و برخی ابزار آرایشی که از نیاایلامیان تقلید شده است. در مصر نیز نفوذ فرهنگ نیاایلامی پیش از سلسله‌های شاهی دیده می‌شود. شواهدی نیز از ارتباطات بین فرهنگ نیاایلامی و فرهنگ‌های آسیای میانه، جنوب شرقی آناتولی، و مصر وجود دارد. الواح و قرص‌های نیاایلامی در محوطه‌های باستانی زیر (به
و قرص‌های نیاایلامی در محوطه‌های باستانی زیر (به ترتیب تعداد) یافت شده است: الواح دیگری نیز در تپه حصار و سیلک و چغامیش و … یافت شده‌اند که جزو نیاایلامی طبقه‌بندی نشده‌اند. دبیرهٔ نیاایلامی دارای بیش از ۱۰۰۰ نشانه است و به‌نظر می‌رسد که باید بخشی از آن واژه‌نگار باشد. در سال ۲۰۱۲ دکتر جیکوب دال از دانشکده شرق‌شناسی دانشگاه آکسفورد، پروژه‌ای را برای ساخت تصاویر باکیفیت از لوح‌های گلی نیاایلامی و انتشار آنلاین آنها اعلام کرد. او امیدوار است که با این کار، متخصصان علاقمند در سراسر دنیا بتوانند روی رمزگشایی
علاقمند در سراسر دنیا بتوانند روی رمزگشایی این ۱۶۰۰ لوح کار کنند. خط ایلامی باستان، از این خط تکامل یافته است. آژیده مقدم، در مقاله ای که در آن، سعی در رمزگشایی این خطوط داشت، دبیره‌های نیاایلامی، ایلامی باستان و دبیره‌های مکشوفه در جیرفت را با یکدیگر مرتبط می‌داند. این دبیره هنوز رمزگشایی نشده است، و زبانی را که نمایش می‌دهد هنوز ناشناخته است. اما در چند سال اخیر موج جدیدی از مطالعات برای رمزگشایی این خطوط آغاز شده است.
ایلامی خطی (ایلامی زنجیره‌ای یا آغاز ایرانی جدید) دبیره‌ای هجایی بود که از نیاایلامی به دست آمده بود. این دبیره در سراسر فلات ایران پیدا شده است از این رو به این خط ایرانی باستان نیز گفته می‌شود. دبیرهٔ ایلامی خطی برای مدت زمان کوتاه اواخر هزارهٔ سوم پیش از میلاد، در میان سال‌های ۲۳۰۰ تا ۲۲۲۰ پیش از میلاد به کار می‌رفت، هرچند که تاریخ اختراعش به پیش از آن بازمی‌گردد. غالباً ادعا می‌شود که این خط یک سازوکار نوشتاری هجایی است که از خط و زبان مأخوذ خودش، نیاایلامی الگو گرفته‌است. فرانسوا دِسه و همکاران معتقدند
الگو گرفته‌است. فرانسوا دِسه و همکاران معتقدند که این قدیمی‌ترین سیستم نوشتاری کاملاً آوایی شناخته شده است، اما بعضی دیگر مانند دکتر مایکل مِیدر می‌گویند تا حدی نیز لوگوگرافی است. تصور بر این است که استفاده از این دبیره، در حدود ۲۱۰۰ سال قبل از میلاد و همزمان با مرگ پادشاه کوتیک اینشوشیناک، آخرین فرمانروای سلسله پادشاهی اوان در شوش منسوخ شده باشد و در همین دوران بود که شوش، توسط سلسله سوم اور مورد یورش قرار گرفت و این در حالی بود که ایلام (هلتمتی)، همچنان تحت کنترل پادشاهی سیماشکی باقی ماند. خط ایلامی خطی
کنترل پادشاهی سیماشکی باقی ماند. خط ایلامی خطی با توجه به نشانه‌های محدود و همچنین منطق آوایی و دقت بالای آن، کارآمدتر و در نتیجه پیشرفته‌تر از سیستم‌های نگارش معاصر است. با این حال، سیستم‌های نگارشی را نه بر اساس ارزش‌های ما، بلکه بر اساس توانایی‌شان در خدمت به نیازهای افرادی که از آنها استفاده می‌کردند، در نظر گرفت. رمزگشایی. ایلامی خطی تنها تا اندازه‌ای رمزگشایی شده بود، که توسط بورک (۱۹۰۵) و فرانک (۱۹۱۲) آغاز شده و بیش‌تر آن به دست والتر هینتس بوده‌است. به نظر می‌رسد که ایلامی خطی از ۸۰ نشانه ساخته شده
به نظر می‌رسد که ایلامی خطی از ۸۰ نشانه ساخته شده باشد و بر ستون‌های عمودی، از بالا به پایین نوشته می‌شد که از چپ به راست می‌رفت. دبیرهٔ ایلامی خطی به تازگی و پس از سال‌ها پژوهش و کوشش پژوهشگران در مقاله‌ای که در مجلهٔ «Zeitschrift für Assyriologie und Vorderasiatische Archäologie» به چاپ رسیده، رمزگشایی شده است. مقاله‌ای فارسی از فرانسوا دسه دربارهٔ رمزگشایی این خط در روزنامهٔ شرق منتشر شده است. آژیده مقدم، در مقاله ای که در آن، سعی در رمزگشایی این خطوط داشت، دبیره های نیاایلامی، ایلامی باستان و دبیره های
دبیره های نیاایلامی، ایلامی باستان و دبیره های مکشوفه در جیرفت را با یکدیگر مرتبط می‌داند. نوشتارهای شناخته‌شده. تا سال ۲۰۲۱، بیش از ۵۲ قطعه و نوشتهٔ ایلامی خطی کشف شده است که متعلق به سه دستهٔ ایرانی شرقی، ایرانی مرکزی و ایرانی غربی اند. نظام نگارش هندسی لوح­‌های کُنارصَندَل جنوبی در جیرفت؛ نظریۀ «جدول مادر». آژیده مقدم آغازگر روشی از پژوهش در تاریخ مطالعات خطوط باستانی است که طی آن ساختمان بیرونی نظام نگارشی لوح های کُنارصندل جنوبی جیرفت در کنار مجموعه نشانه­‌های خط ایلامی زنجیره‌ای (خطی) در مقایسۀ عمومی
خط ایلامی زنجیره‌ای (خطی) در مقایسۀ عمومی با ایلامی آغازین (نیاایلامی) در یک نظام هندسی مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش در واقع تمامی نشانه­‌های هندسی در دیگر خطوط کهن، چون سومری آغازین و خط درۀ سِند و کِرِت را نیز شامل می­‌شود. وی تأکید دارد که عنوان «هندسی» را نه صرفاً بر مبنای شکل نشانه­‌ها، بلکه بنا بر تحلیل روند شکل­‌گیری آنها در یک نظام منسجم هندسی بر این خطوط نهاده است. این پژوهش­ را بنا بر تحلیل­‌های هوشمندانۀ آن باید کلید بررسی شاخه­‌های مهمی از نظام‌­های نگارش باستانی به ویژه با نشانه­‌های هندسی
نگارش باستانی به ویژه با نشانه­‌های هندسی دانست، همچنان‌که نویددهندۀ دستیابی به منشأ ساختمان خطوط میخی نیز شمرده می­‌شود. ایشان در مجموعه مطالعات خود در مورد لوح ­های کُنار صندل جیرفت، بنیان هندسی نشانه­‌های خطوط ایلامیِ آغازین و ایلامیِ زنجیره‌ای را مورد بررسی موشکافانه­ قرار داد. نتیجه این بررسی دستیابی به پی­‌ریخت این خطوط پیرامون دو شکل پایه­‌ای «خط و نقطه» در طرحی نظام‌­مند بود که وی آن را «جدول مادر» نامید. به نظر او، خطوط ایلامی آغازین و زنجیره‌ای در اصل یک نظام نگارشی واحد بوده­‌اند که نوع و تعداد
اصل یک نظام نگارشی واحد بوده­‌اند که نوع و تعداد نشانه‌­ها در آنها در طول زمان دستخوش تحول شده است. مقدم منشأ خط میخی را نیز در همین نظام نگارشی جُست و آن را حاصل «برگردان تصویر بر سطح در جدول مادر» و «شکست اجزای تشکیل­‌دهندۀ آن جهت تجسم دوباره با خطوط راست» دانست. به نظر وی، خط سوزنی وجهی کهن‌­تر از همین روش با استفاده از نقطه به جای خط است. نظریات و نامگذاری‌های تازه. شبکهٔ الفبایی-هجایی ایلامی خطی، در حدود سال ۲۳۰۰ پیش از میلاد ناگهان ظاهر نشده است و خط‌های نیاایلامی و ایلامی خطی احتمالاً دو سیستم
و خط‌های نیاایلامی و ایلامی خطی احتمالاً دو سیستم نگارشی متفاوت نبوده‌اند، بلکه یک سیستم در دو مرحلهٔ زمانی متفاوت از تکامل بوده‌اند. این مراحل تکامل را می‌توان به ترتیب به عنوان نگارش «آغاز ایرانی قدیم» (حدود ۳۲۰۰ تا ۲۹۰۰ پیش از میلاد) و نگارش «آغاز ایرانی جدید» (۲۳۰۰ تا ۱۸۸۰ پیش از میلاد) نامید. بر مبنای این فرضیه خطوط آغاز ایلامی و ایلامی خطی به ترتیب مرحلهٔ قدیمی و مرحله جدید از یک سیستم نگارش یکسان می‌باشند. احیای ایلامی خطی. در طول یک برنامهٔ پژوهشی دوساله در Atelier National de Recherche
پژوهشی دوساله در Atelier National de Recherche Typographique، سینا فکور، بر اساس تجزیه و تحلیل نوشته‌های روی کتیبه‌های مختلف، یک فونت کامپیوتری برای نوشتار ایلامی خطی طراحی کرد. فونت هَتَمتی شامل حدود ۳۰۰ نشانه است که تبادل و تکثیر دیجیتالی نوشتار ایلامی خطی را میسر می‌سازد. در این پژوهش همچنین نقش ابزار حکاکی و جنس کتیبه‌ها در کیفیت نمادهای حکاکی شده مورد بررسی قرار گرفته است. این پروژه به عنوان بخشی از برنامه تحقیقاتی Missing Scripts و با همکاری فرانسوا دسه انجام شده است. منابع. Desset, François,
دسه انجام شده است. منابع. Desset, François, Tabibzadeh, Kambiz, Kervran, Matthieu, Basello, Gian Pietro and Marchesi, and Gianni. "The Decipherment of Linear Elamite Writing" Zeitschrift für Assyriologie und vorderasiatische Archäologie 112, no. 1 (2022): 11-60. https://doi.org/10.1515/za-2022-0003
داریوش اسدزاده ( – ) هنرپیشه تئاتر، فیلم و سریال ایرانی بود. اصالتاً اهل تهران بود اما بخاطر شغل نظامی پدر در کرمانشاه زاده شد. او دارای نشان درجه یک فرهنگ و هنر جمهوری اسلامی ایران بود. ایشان در ۲۰ سالگی وارد زمینهٔ بازیگری شد و در مقام بازیگر، نویسنده و کارگردان در تئاتر نصر (تئاتر تهران) فعالیت کرد. در دهه ۱۳۴۰ و دهه ۱۳۵۰ در بیش از پنجاه فیلم سینمایی ایفای نقش نمود. در سال ۱۳۵۵ ایران را ترک کرد و در سال ۱۳۶۵ پس از ده سال زندگی در ایالات متحده آمریکا به ایران بازگشت و در دو سریال سمندون و خانه سبز شرکت
ایران بازگشت و در دو سریال سمندون و خانه سبز شرکت داشت. از دیگر آثار او می‌توان به بازی در فیلم کوتاه دایره، اثر محمد شیروانی و برگزیده منتقدان بین‌المللی جشنواره کن در ۱۹۹۹، اشاره کرد. فعالیت او در دهه ۱۳۹۰ متمرکز بر نوشتن کتاب‌هایی دربارهٔ تاریخ نمایش در ایران و تاریخ تهران بود. او ۳ شهریور ۱۳۹۸ در سن ۹۶ سالگی درگذشت. زندگی. داریوش اسدزاده ۱ آذر ماه سال ۱۳۰۲ خورشیدی در کرمانشاه زاده شد. پدرش ارتشی و زاده و بزرگ شده خیابان ری تهران بود. او فرزند نخست خانواده و دارای دو خواهر و یک برادر بود. او تا پنج
و دارای دو خواهر و یک برادر بود. او تا پنج سالگی به‌همراه خانواده، در کرمانشاه زندگی کرد و در سال ۱۳۰۷ همراه با خانواده به تهران بازگشت. دوره ابتدایی را در «دبستان ترقی» و دبیرستان را در دارالفنون به پایان برد. سپس وارد دانشکده بازرگانی و دارایی شد. او در کودکی به همراه پدرش به دیدن تئاتر می‌رفت. هر هفته درسش را به خوبی می‌خواند تا پدرش برای تشویق، او را به دیدن تئاتر ببرد. بعدها که بزرگتر شد عاشق هنر شد. پدرش که خود او را با هنر نمایش آشنا کرده بود، به‌شدت با کار هنری مخالف بود و از او می‌خواست تا آموزش
با کار هنری مخالف بود و از او می‌خواست تا آموزش نظامی ببیند و صاحب مقام و منصب شود. اسدزاده در جوانی ویولن می‌نواخت و طبع شعر هم داشت، اما به‌دلیل مخالفت شدید پدر مجبور شد موسیقی را رها کند. او پس از پایان دورهٔ دبیرستان، این بار به دور از چشم پدر، وارد نخستین دوره هنرستان هنرپیشگی شد و هم‌زمان برای خاطر جمعی پدرش به دانشگاه نیز رفت. هنرستان هنرپیشگی که زیرنظر سید علی نصر اداره می‌شد نخستین مدرسهٔ حرفه‌ای تئاتر در ایران بود و از بطن آن تئاتر تهران (نصر) گشایش یافت. مدتی نگذشت که برای بازی در نمایشنامه‌های
یافت. مدتی نگذشت که برای بازی در نمایشنامه‌های رادیویی که توسط فضل‌الله بایگان اجرا می‌شد، به رادیو ایران رفت. در آن زمان شمار کمی از مردم در خانه‌های خود رادیو داشتند. از این رو پدر اسدزاده خبر بازیگری پسرش را در آن نمایش‌ها، نه از رادیو که از زبان آشنایان شنید و او را به جرم «مطرب شدن» به خانه راه نداد تا آنکه بعد از یک ماه، با وساطت اقوام، به خانه برگشت. پدر با آنکه از راهی که پسرش انتخاب کرده بود راضی نبود، اما رفته رفته با آن کنار آمد. در سال ۱۳۲۳ (خورشیدی) در زمانی که احمد قوام نخست‌وزیر ایران بود به
در زمانی که احمد قوام نخست‌وزیر ایران بود به استخدام وزارت دارایی درآمد و در آنجا نیز از گوشه و کنایه‌های همکارانش که او را مطرب می‌خواندند، در امان نبود. او از سال ۱۳۲۱ کار در تئاتر را با بازیگری، کارگردانی و نویسندگی در تئاتر تهران (نصر) و دهقان (لاله‌زار) آغاز کرد. نخستین بازی حرفه‌ای او بر صحنه تئاتر در سال ۱۳۲۱، در نمایشی به نام «لیلی و مجنون کمدی» به نویسندگی و کارگردانی معزدیوان فکری بود. «تئاتر تهران» نخستین جایی بود که اسدزاده در آن بازی کرد. این تئاتر نخستین مکان ثابت و دائمی بود که در ایران برای
نخستین مکان ثابت و دائمی بود که در ایران برای تئاتر کلاسیک ساخته شده بود و این استاد بزرگوار در همه سال‌ها مدیریت این تئاتر را هم برعهده داشت و از تأثیر گذاران آن دوران طلایی تئاتر به‌شمار می‌رفت که سه رکن اساسی تئاتر یعنی نویسندگی (ترجمه) کارگردانی و بازیگری را گاه همزمان و گاهی در یک رشته نمایشی را به صحنه می‌برد. پس از آن در سال ۱۳۲۸، کار در سینما را با فیلم همسر مزاحم آغاز کرد. او همچنین در سال ۱۳۳۵، از طرف اداره کل هنرهای زیبای ایران برای بزرگ‌ترین جشنواره بین‌المللی تئاتر به پاریس فرانسه فرستاده شد و
بین‌المللی تئاتر به پاریس فرانسه فرستاده شد و به مدت سه ماه به پژوهش و مطالعه پرداخت. پس از بازگشت به ایران، از طرف رادیوی ایران دعوت بکار شد. از آنجایی که او به تئاتر علاقهٔ زیادی داشت، به نویسندگی و کارگردانی نمایشنامه‌هایی چون: ازدواج فوری، سه زندانی، هنرپیشه، پرواز دخترها، میشل استروگف و مسیو ژوزف و… که شمار آن‌ها به ۲۰ نمایشنامه می‌رسد و ایفای نقش در ۲۰۰ نمایش پرداخت. در بازدیدی که هنرمندان آمریکایی از تئاترهای ایران داشتند، هنر او (کارگردانی، نویسندگی، و بازیگری) در دید آن‌ها بی‌همتا آمد و در سال
و بازیگری) در دید آن‌ها بی‌همتا آمد و در سال ۱۳۴۶، به دعوت یک شرکت فیلم‌سازی آمریکایی در شهر مینیاپولیس، رهسپار ایالات متحده آمریکا شد و در فیلم در آمریکا اتفاق افتاد به ایفای نقش پرداخت و علاوه بر آن در نوشتن فیلم‌نامه فیلم با جواد قائم‌مقامی (کارگردان فیلم) مشارکت کرد. این فیلم در در همان سال‌ها در ایران به اکران عمومی درآمد. او که از همان آغاز با جدیت کار هنری را در پیش گرفته بود، همزمان به عنوان کارمند وزارت دارایی نیز کار می‌کرد. نهایتاً در سال ۱۳۴۸، با توجه به حجم بالای فعالیت‌هایی که در وادی نمایش
با توجه به حجم بالای فعالیت‌هایی که در وادی نمایش به او پیشنهاد می‌شد و با وجود آنکه پست بالایی در وزارت دارایی داشت، تقاضای بازنشستگی داد و پس از آن به کار هنری که به آن علاقه داشت پرداخت. او در سال ۱۳۵۱ به عضویت هیئت مدیرهٔ سندیکای سینمای ایران درآمد. در سال ۱۳۵۵، برای مطالعه و پژوهش در امور تئاتر، به همراه خانواده‌اش به آمریکا رهسپار شد. در زمانی که در لس آنجلس زندگی داشت در یک مینی‌مارکت (مغازه خواربارفروشی) و جایگاه سوخت سرمایه‌گذاری کرد اما ورشکست شد. در سال ۱۳۶۵ به ایران بازگشت و بار دیگر در زمینهٔ
در سال ۱۳۶۵ به ایران بازگشت و بار دیگر در زمینهٔ بازیگری در تئاتر و سینما به ایفای نقش پرداخت. او در سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰ به ریاست انجمن بازیگران ایران منصوب شد و همچنین به مدت پنج دوره، عضویت داوران خانه سینمای ایران را بر عهده داشت. نگارش در زمینهٔ تاریخ تئاتر، از جمله فعالیت‌های مورد علاقهٔ او بوده که می‌توان به کتاب‌های "تماشاخانه تهران"، "سیری در تاریخ تئاتر ایران" و "برگ‌های خواندنی: گزینشی از رویدادهای تاریخی" اشاره کرد. کتاب دیگری که در دست نگارش دارد، "تاریخ تئاتر ایران از لاله زار تا شانزلیزه" نام
"تاریخ تئاتر ایران از لاله زار تا شانزلیزه" نام دارد. او همچنین جوایز و تقدیرنامه‌های فراوانی را از دولت‌مردان، استادان و صاحب‌نظران دریافت نموده‌است. اسدزاده در سال ۱۳۷۷، در فیلم کوتاه دایره ساخته محمد شیروانی بازی کرد که این فیلم منتخب منتقدان بین‌المللی جشنواره کن در سال ۱۹۹۹ میلادی شد. در سال ۱۳۹۵ ابراهیم شفیعی، فیلم مستند «زندگی و دیگر هیچ» را، دربارهٔ زندگی داریوش اسدزاده و در تقدیر از هفتاد سال فعالیت او در سینما، ساخت. دریافت نشان درجه یک هنری. وی در سال ۱۳۹۱ از محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت
در سال ۱۳۹۱ از محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران، نشان درجه یک فرهنگ و هنر دریافت کرد. او در دوران زندگی در آمریکا، پژوهش‌هایی در دانشگاه انجام داد و دوره‌هایی را طی کرد که مدرک معادل آن از سوی دانشگاه تهران به عنوان دکترا در رشته «ادبیات هنر» ارزیابی شده‌است. زندگی شخصی. او در بیست و هفت سالگی با یکی از طرفدارانش به نام «هما شاهرخی» که از نوادگان قاجاریان بود، ازدواج کرد؛ ولی پس از هفت سال زندگی مشترک، از آنجایی که صاحب فرزندی نشدند از او جدا شد. او از همسر دومش به نام «سهیلا غزلی» دو پسر دارد. پس از
همسر دومش به نام «سهیلا غزلی» دو پسر دارد. پس از مهاجرت به آمریکا، به دلیل مسائل خانوادگی از همسر دومش نیز جدا شد. او در هفتاد و شش سالگی برای سومین بار ازدواج کرد. نام سومین همسر او «طاهره‌خاتون میرزایی» است. بیماری و درگذشت. وی در آبان ماه سال ۱۳۹۷ بر اثر احساس درد در ناحیه قفسه سینه در بیمارستان بستری شد. مدتی بعد به دلیل سرطان مثانه تحت عمل سیستوسکوپی قرار گرفت و پس از یک روز استراحت روانه خانه شد. او بار دیگر در تیرماه سال ۱۳۹۸ با مراجعه به پزشک و پس از چکاپ‌های لازم با توصیه پزشکان در بیمارستان بستری
چکاپ‌های لازم با توصیه پزشکان در بیمارستان بستری شد و پس از ۱۴ روز به منزل رفت. او که در دوران کهنسالی بارها می‌گفت آرزو دارد یک قرن را سپری کند، وی در ۳ شهریور ماه سال ۱۳۹۸ در منزل و در سن ۹۶ سالگی درگذشت. پیکر او در ۵ شهریور ماه سال ۱۳۹۸ از مقابل خانه هنرمندان ایران تشییع و در کنار مزار غلامحسین نقشینه به خاک سپرده شد.
شکسپیر عاشق فیلمی است در ژانر درام و رمانتیک تولید سال ۱٩٩٨ است که جایزهٔ اسکار بهترین فیلم را در سال ۱۹۹۹ به دست آورد. بخش عمدهٔ داستان این فیلم، ساختگی است ولی بخش‌های کوچکی از آن با حقایق زندگی شکسپیر منطبق است. این فیلم نامزد ۱۳ اسکار شد که موفق به کسب ۷ جایزه گردید. خلاصه داستان. در اواخر قرن ۱۶ در لندن نمایشنامه‌نویس فقیر و جوانی به اسم ویلیام شکسپیر مشغول کار بر روی آخرین نوشته‌اش «رومئو و ژولیت» می‌باشد. اما کار او کند پیش رفته و در واقع او هنوز نتوانسته حتی یک خط هم بنویسید. ویلیام در یک آزمایش
حتی یک خط هم بنویسید. ویلیام در یک آزمایش برای انتخاب هنرپیشه نقش رومئو یک هنرپیشه جدید و با استعداد که پسر جوانی به اسم توماس است را انتخاب می‌کند. ویلیام پس از چندی دختر جوان و زیبایی به اسم ویولا را در همان خانه مجللی که توماس درآنجا زندگی می‌کند ملاقات می‌نماید. او به ویولا علاقه‌مند می‌شود واینامر او را ترغیب برای نوشتن داستانش می‌کند. اما بزودی او متوجه می‌شود که توماس همان ویولا است که با تغییر قیافه وارد نمایش شده‌است. ویولا قبلاً قول ازدواج به لرد سنگدل را داده و ملکه الیزابت نیز بر این ازدواج
سنگدل را داده و ملکه الیزابت نیز بر این ازدواج تأکید دارد اما عشق میان ویل و ویولا رفته رفته بسیار عمیق گشته و بنابراین مخفیانه به رابطه با هم ادامه می‌دهند و ویولا همچنان نقش رومئو را برای نمایش تمرین می‌کند.
کشتار بیت حانون در سال ۲۰۰۶ به واقعه گلوله باران شهرک فلسطینی بیت حانون در شمال غزه در تاریخ ۸ نوامبر سال ۲۰۰۶ توسط واحدهای زرهی نیروهای دفاعی اسرائیل گفته می‌شود که منجر به کشته شدن ۱۹ غیرنظامی و زخمی‌شدن ۴۰ نفر شد، در پی کشته شدن این افراد تشکیلات خودگردان فلسطینی سه روز عزای عمومی اعلام کرد. اسرائیل می‌گوید کشته شدن ۱۹ غیرنظامی در بیت حانون در نوامبر ۲۰۰۶ اشتباهی بود که در جریان مورد هدف قرار دادن مناطقی که شبه نظامیان فلسطینی از آن استفاده می‌کردند پیش آمد. پیش زمینه. برای درک کشتار بیت حانون در سال
آمد. پیش زمینه. برای درک کشتار بیت حانون در سال 2006 ، نگاهی به تاریخ طولانی بین دو کشور لازم است. واقعیت این وضعیت به اواخر دهه 1800 تا اوایل دهه 1900 برمی گردد،پس از جنگ جهانی اول، زمانی که بریتانیا در سال 1920 مأموریت فلسطین را به عهده گرفت، لازم بود که بریتانیا اعلامیه بالفور را اجرایی کند. این اعلامیه در سال 1917 صادر شد و حمایت از خانه ملی برای یهودیان در کنار اعراب فلسطینی را که اکثریت جمعیت فلسطین را تشکیل می دادند، اعلام کرد. بریتانیا تا سال 1948 بر کشور نظارت داشت و شاهد چندین اعتراض و شورش بین