payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پلاکت‌ها از عناصر کلیدی در تشکیل و گسترش پلاک‌های آترومی به شمار می‌روند. این سلول‌ها در روند انعقاد خون هنگام بروز آسیب به رگ‌ها موجب توقف خونریزی می‌شوند. پلاکت‌ها اولین سلول‌های خونی هستند که در محل فعال شدن سلول‌های اندوتلیوم حاضر می‌شوند. گلیکوپروتئین‌های Ib و IIb/IIIa موجود در سطح این سلول‌های بدون هسته با مولکول‌های موجود در سطح سلول‌های اندوتلیوم در هم گیر کرده این امر خود می‌تواند در فعال شدن بیشتر سلول‌های اندوتلیوم دخیل باشد. مهار کردن این مولکول‌ها در پلاکت‌ها از نفوذ لکوسیت‌ها و هم چنین پدید
در پلاکت‌ها از نفوذ لکوسیت‌ها و هم چنین پدید آمدن آترواسکلروز در موش‌هایی که مبتلا به هیپرکلسترولمی هستند جلوگیری می‌نماید. اهمیت تشکیل لخته (thrombosis) در بروز سندروم‌های کرونری حاد (شامل آنژین ناپایدار، آنفارکتوس میوکارد بدون موج Q، آنفارکتوس حاد با بالا رفتن قطعه ST و بسته شدن ناگهانی مجرای رگ کرونر پس از باز کردن درمانی آن) ثابت شده‌است. اعتقاد بر این است که فعال شدن پلاک آترومی و تشکیل یک لخته که مجرا را مسدود می‌سازد موجب بسته شدن حاد رگ و بروز آنفارکتوس می‌شود. سرپوش موجود بر روی پلاک با افزایش
می‌شود. سرپوش موجود بر روی پلاک با افزایش فعالیت سلول‌های التهابی و تولید آنزیم‌های پروتئولیتیک تضعیف شده و هم چنین سلول‌های مرکزی در ضایعه فعال می‌شوند. این امر در نهایت موجب شکاف خوردن پلاک در این محل می‌گردد. هم چنین سلول‌های اندوتلیوم ممکن است به علت فشار جریان خون عبوری از کنار پلاک آترومی از روی آن کنده شوند. هم شکاف خوردن پلاک آترومی و هم کنده شدن سلول‌های اندوتلیوم از روی آن می‌تواند لایه زیر اندوتلیوم را در محل ضایعه در برابر عناصر موجود در خون قرار دهد. مکانیسم تشکیل لخته. هنگامی که پلاکت‌ها به
دهد. مکانیسم تشکیل لخته. هنگامی که پلاکت‌ها به دنبال این دو پدیده در برابر لایه زیر اندوتلیوم قرار می‌گیرند با واسطه گلیکوپروتئین‌های گروه Ib/IX/V به محل ضایعه می‌چسبند. فاکتور فون ویلبراند (von Willebrand) به میزان زیادی موجب تشدید این روند می‌شود. پلاکت‌ها به دنبال چسبیدن به لایه زیر اندوتلیوم و آزاد شدن ترکیبات متعددی از جمله آدنوزین دی نوکلئوتید فسفات (ADP)، سروتونین (Serotonin)، ترومبوکسان (Thromboxan)، ترومبوسپاندین (Thrombospondin) و فیبرینوژن (Firbrinogen) به محیط اطراف ضایعه فعال می‌شوند. ترومبین
به محیط اطراف ضایعه فعال می‌شوند. ترومبین (Thrombin) و کلاژن از فعال کننده‌های قوی پلاکت و ترومبوگزان، سروتونین (Serotonin)، وازوپرسین (Vasopressin), ADP، فاکتور فعال کننده پلاکتی (Platelet-activating factor) و اپینفرین (Epinephrine) از فعال کننده‌های ضعیف این سلول‌ها به شمار می‌روند. بر روی سطح پلاکت‌ها گیرنده‌هایی وجود دارد که با چسبیدن ترکیبات فوق به آن‌ها پدیده چسبیدن پلاکت‌ها به دیواره رگ و اتصال آن‌ها به یکدیگر گسترش می‌یابد. از آن جمله می‌توان به گیرنده‌ای به نام گلیکوپروتئین IIb/IIIa (GP IIB/IIa)
به نام گلیکوپروتئین IIb/IIIa (GP IIB/IIa) اشاره کرد. گیرنده GP IIb/IIIa به خانواده اینتگرینها (Integrin) تعلق دارد که از گلیکوپروتئین‌های موجود در روی غشاء سلول‌ها به شمار آمده و به توسط آن‌ها سلول‌ها به ترکیبات مختلف یا به سایر سلول‌ها می‌چسبند. هر پلاکت در گردش خون دارای ۵۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ گیرنده GP IIb/IIIa است که بیشتر آن‌ها در سطح سلول پراکنده شده و تعداد کمی به عنوان ذخیره در داخل پلاکت جای گرفته‌اند. اهمیت وجود و عملکرد صحیح این گیرنده برای اولین بار در بیماران مبتلا به ضعف پلاکتی گلانزمن (Glanzmann’s
بیماران مبتلا به ضعف پلاکتی گلانزمن (Glanzmann’s thromboasthenia) مورد توجه قرار گرفت. با آن که فیبرینوژن مولکول اصلی پیوندی با این گیرنده می‌باشد اما فیبرونکتین (Fibronectin)، ویترونکتین (Vitronectin) و فاکتور وون ویلبراند (von Willebrand) از ترکیبات دیگری هستند که از این گیرنده به عنوان محل اتصال به پلاکت استفاده می‌کنند. این گیرنده در حالت استراحت هیچ تمایلی به اتصال به فیبرینوژن ندارد. ترکیباتی که قادرند پلاکت‌ها را فعال نمایند از راه یک پیام از «درون به بیرون» (Inside-to-outside signal) تغییری در
به بیرون» (Inside-to-outside signal) تغییری در ساختار گیرنده GP IIb/IIIa پدیدمی‌آورند که به دنبال آن امکان چسبیدن فیبرینوژن به این گیرنده فراهم می‌آید و در واقع به واسطه آن‌ها این گیرنده فعال می‌شود. به این شکل مولکول فیبرینوژن به صورت پلی میان پلاکت‌ها عمل نموده و موجب تشکیل شبکه در هم بافته‌ای از پلاکت‌ها یا به عبارت دیگر تجمع یافتن پلاکت‌ها می‌گردد. برعکس، با اتصال فیبرینوژن و فاکتور فون ویلبراند به این گیرنده یک پیام از «بیرون به داخل» (Outside-to-inside signal) پدید می‌آید که موجب تغییر در میزان سیال
signal) پدید می‌آید که موجب تغییر در میزان سیال بودن غشای پلاکت، تغییر شکل توبول‌ها و اسکلت سلولی، جریان یافتن و به کار گیری کلسیم داخل سلولی و تولید گیرنده‌های جدید بر روی سطح پلاکت می‌گردد. باید اشاره کرد که ترومبین میزان تظاهر گیرنده GP IIb/IIIa را در سطح پلاکت تا ۵۰٪ افزایش می‌دهد. بر عکس کمی سطح فیبرینوژن در پلاسما، می‌تواند اثر ضد لخته‌ای مهار کننده‌های این گیرنده را تشدید نماید چرا که نبود فیبرینوژن کافی از فعال شدن این گیرنده به میزان کافی جلوگیری می‌کند. این روند رابطه میان گیرنده GP IIB/IIIa با
می‌کند. این روند رابطه میان گیرنده GP IIB/IIIa با سایر عملکردهای مهم پلاکت‌ها از جمله تخلیه محتویات گرانول‌های درون پلاکت (که خود حاوی ترکیبات فعال کننده پلاکتی هستند) را بر قرار می‌سازد. بدون در نظر گرفتن محرک اولیه‌ای که موجب فعال شدن پلاکت‌ها می‌گردد مسیر انتهایی مشترک در تشکیل و گسترش لخته در محل ضایعه آترواسکلروتیک به واسطه همین گیرنده GP IIB/IIIa صورت می‌پذیرد. جستارهای وابسته. تصلب شرایین
تنگی دریچه آئورت اغلب در اثر تنگی مادرزادی یا احتمالاً به‌علت آهکی شدن (کلسیفیکاسیون) دریچه به‌دنبال تب روماتیسمی ایجاد می‌شود. آئورت بزرگترین سرخرگ بدن می‌باشد که خون را از بطن چپ قلب دریافت و به اعضای بدن می‌رساند. در ابتدای محل خروج آئورت از بطن چپ، دریچه آئورت (دریچه سینی آئورتی) قرار دارد. کار دریچه آئورت این است که هنگام انبساط بطن چپ بسته شده و مانع از برگشت خون از آئورت به قلب می‌شود. علائم تنگی دریچهٔ آئورت بی‌حالی، درد قفسهٔ سینه و تنگی نفس هستند که همه به‌دلیل عدم توانائی قلب برای تأمین خون کافی
همه به‌دلیل عدم توانائی قلب برای تأمین خون کافی بدن بروز می‌کنند. از عوارض تنگی دریچه آئورت هیپرتروفی بطن چپ و نارسایی قلبی است. تشخیص و درمان. در سمع قلب ما صدای اضافی (سوفل سیستولیک لوزی شکل) داریم و در اکوکاردیوگرافی (پژواک‌نگاری قلب) کاهش سرعت خروج خون از بطن چپ را مشاهده می‌کنیم. درمان غیر دارویی با جراحی قلب و تعویض دریچه آئورت است. برای تعویض دریچه هم از دریچه مصنوعی (سنتتیک) و هم از دریچه طبیعی استفاده می‌شود. جستارهای وابسته. تنگی دریچه میترال
تنه مشترک شریانی (Truncus Arteriosus) نوعی ناهنجاری مادرزادی می‌باشد که در آن یک شریان بزرگ از قاعده قلب خارج شده و از همان شریان بزرگ، شریان کرونر، جریان خون سیستمیک و یک یا دو شریان ریوی قبل از شریان براکیوسفالیک جدا می‌شود. در مقایسه با این ضایعه، در (A.P window) دو دریچه از قاعده قلب خارج شده و لزوماً VSD وجود ندارد ولی در تنه مشترک شریانی معمولاً زیر دریچه یک VSD بزرگ وجود دارد. تقسیم بندی. ناهنجاری تنه مشترک شریانی در انسان دارای چهار نوع مختلف می‌باشد: تیپ ۱: درست کمی بعد از دریچه ترونکال، یک دهانه
تیپ ۱: درست کمی بعد از دریچه ترونکال، یک دهانه شریان ریوی وجود دارد که یک تنه شریان ریوی کوتاه دارد. تیپ ۲: دهانه شریان ریوی راست و چپ شروع مشترک دارند و تنه شریان ریوی وجود ندارد. تیپ ۳: دهانه شریان ریوی راست و چپ جدا و دور از هم هستند. تیپ ۴: شریان ریوی راست و چپ مشخصی از تنه شریان صعودی جدا نمی‌شود، بلکه شریان‌های متعددی از آئورت نزولی جدا می‌شوند. این نوع Truncus معمولاً با آترزی پولمونر قابل تشخیص نیست. علایم و درمان. علایم: تاکیکاردی، تاکی‌پنه، سیانوز، کاهش رشد درمان: در اوایل زندگی، بعد از سه هفتگی
کاهش رشد درمان: در اوایل زندگی، بعد از سه هفتگی و قبل از سه ماهگی، حتی در صورت عدم وجود علائم، بایدعمل جراحی انجام شود. تکنیک عمل جراحی: با هدایت بطن چپ از طریق VSD به تنه شریانی و قطع شریان‌های ریوی از تنه شریانی و اتصال آن‌ها به بطن راست با استفاده از کاندویی دریچه‌دار (هموگرافت) انجام می‌شود. عوارض. - زودرس: بلوک قلبی - نارسائی بطن راست ناشی از بیماری عروق ریوی - دیررس: تخریب و کوچک شدن هموگرافت و نیاز به عمل مجدد
لونا پارک یکی از بوستان‌های فعال شهر شیراز است این پارک در شمال این شهر و در کنار دروازه قرآن و پشت هتل بزرگ شیراز قرار دارد. این بوستان با استفاده از فناوری‌های خارجی، بازی‌هایی را برای اولین بار به ایران آورد. نام برخی دستگاه‌های موجود: تاب برقی، شاتل، رنجر، چرخ و فلک، ماشین برقی، اکروجت و…
ولف هوفمان نوازندهٔ گیتار گروه هوی متال اکسپت، در ۱۰ دسامبر ۱۹۵۹ میلادی در ماینتس آلمان متولد شد. او کار خود را با اکسپت از سال ۱۹۷۶ آغاز کرد. در سال ۱۹۷۹ آلبوم شخصی خود به نام "کلاسیکال" را عرضه کرد که حاوی قطعات موسیقی کلاسیک در تِم راک است. همچنین، او به عکاسی علاقه‌مند است. طرح روی جلد آلبوم "Objection Overruled" "اکسپت" اثر خودِ هوفمان است. او با گبی هوفمان، مدیر برنامه‌های "اکسپت"، ازدواج کرده‌است.
هنری پرسل (زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۶۵۹ - درگذشتهٔ ۲۱ نوامبر ۱۶۹۵) نوازندهٔ اُرگ و آهنگساز باروک اهل انگلستان بود. پرسل در وست‌مینستر لندن به دنیا آمد و در همان شهر درگذشت. دوران جوانی. پرسل در کوچهٔ سنت آن، خیابان الد پای در وستمینستر به دنیا آمد. هنری پرسل پدر، عضو نمازخانه سلطنتی (chapel Royal) بود و در تاجگذاری چارلز دوم شاه انگلستان خوانده بود. عموی او توماس پرسل (مرگ ۱۶۸۲) نیز یک موسیقیدان بود، هنری سه پسر داشت: ادوارد، هنری و دانیل. دانیل پرسل (مرگ ۱۷۱۷)، جوان‌ترین برادر هم آهنگساز پرکاری است که بیشتر
جوان‌ترین برادر هم آهنگساز پرکاری است که بیشتر موسیقی برای بخش آخر «ملکه هند» را پس از مرگ برادرش هنری پرسل نوشت بود. خانواده هنری پرسل از سال ۱۶۵۹ به بعد در چند صد یاردی از صومعه وست مینستر زندگی می‌کردند. پس از مرگ پدرش در سال ۱۶۶۴، پرسل تحت سرپرستی عمویش که به او بسیار مهر می‌ورزید، قرار داده شد. توماس عضو نمازخانه اعلیحضرت بود و ترتیبی داد تا هنری به عنوان خواننده جزو گروه کُر شود. هنری نخست زیر نظر کاپیتان هنری کوک (مرگ ۱۶۷۲)، مربی کودکان و پس از آن جانشین او، پلهام هامفری (مرگ ۱۶۷۴) آموزش دید. هنری
او، پلهام هامفری (مرگ ۱۶۷۴) آموزش دید. هنری تا زمانی‌که در سال ۱۶۷۳ صدای خود را از دست داد خواننده گروه کُر نمازخانه سلطنتی بود، در این هنگام او به دستیاری به جان هینگستون که سازنده ارگ و مسؤول نگهداری از سازهای بادی پادشاه بود، برگزیده شد. گفته می‌شود که پرسل در نه سالگی آهنگسازی کرده، اما نخستین کار قابل شناسایی او شعری غنایی (Ode) برای زادروز شاه است که در سال ۱۶۷۰ نوشته شده‌است. (با وجود پژوهشهای زیاد تاریخ ساخته‌های او اغلب نامشخص است) گمان می‌رود که سه بخش آهنگ "ستمگر دوست داشتنی" و "من اکنون استعفا
بخش آهنگ "ستمگر دوست داشتنی" و "من اکنون استعفا می‌دهم"، توسط او در کودکی نوشته باشد. پس از مرگ هامفری، پرسل نزد دکتر جان بلاو به یادگیری ادامه داد. او به مدرسه وست مینستر رفت و در سال ۱۶۷۶ به سمت نسخه بردار در صومعه وست مینستر منصوب شد. هنری پرسل نخستین سرودش "خداوندا، چه کسی می‌تواند بگوید" را در ۱۶۷۸ ساخت. این مزامیر که برای روز کریسمس سفارش شده، در نماز صبح روز چهارم هر ماه نیز خوانده می‌شود. او در سال ۱۶۷۹ چند آهنگ برای ایرهای (Ayre) منتخب جان پلیفورد نوشت، آهنگ‌ها و گفتگوها و نیز یک سرود (Anthem) که
نوشت، آهنگ‌ها و گفتگوها و نیز یک سرود (Anthem) که نام آن ناشناخته است. از نامه‌های نوشته شده توسط توماس پرسل، که هنوز موجودند، این‌گونه برداشت می‌شود که این سرود برای صدای بسیار خوب جان گاستلینگ از کلیسای کانتربری ساخته شده بود، و سپس خواننده‌ای از نمازخانه اعلیحضرت. پرسل چندین سرود در زمان‌های مختلف برای صدای بم فوق‌العاده خوب گاستلینگ نوشته‌است. مشخص شده که صدای او بازهٔ وسیعی از دست کم دو اکتاو کامل از «ر» زیر باس تا «ر» بالاتر آن را در برمی‌گرفته. تاریخ تعداد اندکی از این آهنگ‌های مقدس مشخص است، شاید
تعداد اندکی از این آهنگ‌های مقدس مشخص است، شاید یک نمونهٔ قابل توجه سرود "آنها که با کشتی به دریا می‌روند" باشد که برای سپاسگزاری به، جان بدر بردن چارلز دوم از کشتی شکستگی نوشته شده، گاستلینگ، با گردآوری برخی از آیات مزامیر، آن‌ها را در قالب یک سرود قرار داد و از پرسل خواست تا آن‌ها را به فرم موسیقی درآورد. این کار پر چالش همهٔ دامنهٔ صدای گاستلینگ را دربر گرفته‌است. هنری پرسل به رغم عمر کوتاهش یکی از مهم‌ترین آهنگ‌سازان انگلیسی است. به سهولت در تمام ژانرها و برای تمام مخاطبان آهنگ می‌ساخت. در دوره حکومت
و برای تمام مخاطبان آهنگ می‌ساخت. در دوره حکومت سه پادشاه در دربار محبوبیت داشت، و با استعداد خارق‌العاده‌اش انواع سرودهای درباری، موسیقی تئاتری، سرودهای مذهبی، آوازها و کانن‌های غیرمذهبی، موسیقی مجلسی و تک‌نوازی‌هایی برای ارگ ساخت.
تاج الدین بن بهاءالدین متخلص به پوربهای جامی از شاعران معروف خراسان در نیمه دوم سده هفتم هجری قمری بود. وفات وی به سال ۶۹۹ ه. ق در تبریز بوده‌است. از تخلص‌های دیگر وی «ابن بها» و «بها» بوده‌اند. به او ملک الشعرا هم می‌گفته‌اند. او در شهر تربت جام (در آن دوران، روستای جام) دیده به جهان گشود. نیاکانش به شغل قضاوت اشتغال داشتند، اما او به خاطر طبع ظریفش رغبتی به قاضی شدن نشان نداد و به شاعری می‌پرداخت. وی بیشتر عمر خود را در هرات گذرانید و در آنجا به شاگردی مولانا رکن‌الدین قبایی درآمد و مدتی نیز شاگرد سعید
رکن‌الدین قبایی درآمد و مدتی نیز شاگرد سعید هروی بود. سپس از اطرافیان و مداحان خواجه عزالدین طاهر فریومدی و پسرش خواجه وجیه‌الدین که از وزیران اباقاخان بن هلاکو بودند گشت. انتقاد اجتماعی. در قرن هشتم هنگام حکومت ایلخانان مغول املاک شخصی غازان خان سالانه عایدی زیادی داشت و خواجه رشیدالدین فضل‌الله وزیر نیز املاک مزروعی فراوانی داشت. این فئودالهای بزرگ ولایات را به مقاطعه به حکام محل می‌سپردند. این حکام روستاییان را با قساوت و سنگدلی وحشیانه استثمار می‌کردند. بیتی‌از پوربها ناظر بر این اوضاع است: پوربها
بیتی‌از پوربها ناظر بر این اوضاع است: پوربها همراه آن دو به تبریز رفت و در آنجا با همام تبریزی مشاعره داشت و به دستگاه خواجه شمس‌الدین محمد جوینی نزدیک شد و او را مدح کرد. به استناد بیتی از وی که: این گونه معلوم می‌شود که وی در سرودن شعر به هر سه زبان فارسی, عربی و ترکی توانا بوده، اما اکنون فقط دیوان فارسی وی به جا مانده‌است. مهارت پوربها در سرودن هزل و هجا بوده‌است. وی همچنین در قصیده‌ای موسوم به قصیده «مغولیه» اوج استعداد خود را در به کاربردن لغات و اصطلاحات مغولی نشان داده، به طوریکه در هر بیت یک یا دو
مغولی نشان داده، به طوریکه در هر بیت یک یا دو کلمه ترکی یا مغولی به کار برده‌است.مینورسکی در مقاله‌ای به نام «قصیدة مغولیة پوربهاء» این قصیده را شرح و ترجمه کرده و بیشتر لغات ترکی آن را توضیح داده‌است. ویژگی بارز این قصیده التزام یک یا دو کلمة ترکی مغولی در همة ابیات استاز استادانه‌ترین تفننهای پوربها، «قصیدهٔ لامیه» به زبان مردم الکن است. نسخه‌ای خطی از دیوان پوربهای جامی (نوشته ۱۰۲۹ق)، در موزه بریتانیا موجود است. همچنین مثنوی «کارنامه اوقاف» او را ایرج افشار در ۳۱۵بیت در مدح عزالدین فریومدی و هجو صاحب
افشار در ۳۱۵بیت در مدح عزالدین فریومدی و هجو صاحب اوقاف، به چاپ رسانده(۱۳۳۹ش) که در آن نام سراینده تاج‌الدین نسایی ضبط شده‌است. پوربها خود را همردیف سنایی و در هزل، مقلّد سوزنی سمرقندی می‌داند: آثار. نسخه خطی دیوان پوربها با عنوان کتاب پوربهای جامی (ش ۹۲۱۳: OR در موزة بریتانیا و فیلم آن، ش ۸۵۸، در کتابخانة مرکزی دانشگاه تهران) را نظام‌الدین احمدبن عبدالله شیرازی، در ۱۰۶۹ در زمان سلطان محمد قطب شاه در حیدرآباد گردآوری کرده‌است. این کتاب دارای ۱۰۴ برگ شامل قصاید، مقطعات، ترکیب بند، مثنوی «کارنامه اوقاف
قصاید، مقطعات، ترکیب بند، مثنوی «کارنامه اوقاف خواف»، غزلیات و رباعیات است. مضامین دیوان پوربها مدح شخصیتهای زمان شاعر مانند خواجه شمس الدین صاحب دیوان (گ ۱۸) و خواجه نصیرالدین طوسی)، هجو، هزل و اطلاعات تاریخی است .نقیضه گویی برای شعر شاعری مانند ظهیر فاریابی هم در دیوان او دیده می‌شود. قصیده مغولیه. در این قصیده در هر بیت یک یا دو کلمه مغولی یا ترکی به کار رفته که اوج هنر پوربها را در به کار بردن این نوع نثر نشان می‌دهد. مینورسکی هم در نسخه تصحیحی خود اغب این لغات را توضیح داده‌است.
شاپور کاظمی (زاده ۱۳۲۶، بروجرد) مهندس مخابرات، عضو هیئت مدیره تولیدکنندگان یوپی‌اس، عضو اتاق بازرگانی مخابرات و برادر زهرا رهنورد است که در روزهای اول اعتراضات مردم به انتخابات ریاست‌جمهوری دهم بازداشت شد. بازداشت وی با اعتراضات متعدد مواجه شد. بگفته مرکز اسناد انقلاب اسلامی او «در حال آتش زدن ۷ دستگاه موتور سیکلت در میدان ونک به همراه معشوقه‌اش خانم فاطمه رهنما که یک منافق با سابقهٔ محکومیت ۸ سال زندان بخاطر اقدامات تروریستی در گروهک منافقین است دستگیر شده و از خانهٔ تیمی مشترک و مجلل این دو نفر در شمال
و از خانهٔ تیمی مشترک و مجلل این دو نفر در شمال تهران مشروبات الکلی و ابزار لهو و لعب کشف گردید.» مرکز اسناد انقلاب اسلامی همچنین او را به ارتباط با نهادهای اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا و بدهی ده‌ها میلیاردی به سیستم بانکی کشور نیز متهم کرده‌است. این اتهامات در دیگر منابع رسمی جمهوری اسلامی مانند خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، روزنامه ایران و روزنامه جوان نیز تکرار شده‌است. با این حال معترضان با مضحک و موهن خواندن این اتهامات معتقدند تنها دلیل بازداشت او داشتن نسبت برادری با زهرا رهنورد است و آن را در راستای
نسبت برادری با زهرا رهنورد است و آن را در راستای سیاست اعمال فشار بر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد ارزیابی می‌کنند.
رضاکار نامی بود که در جریان جنگ آزادی‌بخش بنگلادش در سال ۱۹۷۱ به نیروهای شبه نظامی سازمان‌دهی‌شده توسط پاکستان داده شد. واژهٔ رضاکار از زبان فارسی گرفته شده و به معنی داوطلب است. نیروهای رضاکار بیشتر از بنگالی‌های طرفدار پاکستان و مهاجران اردوزبان ساکن پاکستان شرقی (بنگلادش امروز) تشکیل شده‌بود. نیروی رضاکار در آغاز زیر فرماندهی کمیته‌های محلی هوادار پاکستان قرار داشت ولی از سال ۱۹۷۱ به عنوان بخشی از ارتش پاکستان درآمد. بسیاری از خشونت‌های بی‌رحمانه ارتش پاکستان در جریان جنگ ۹-ماهه در بنگلادش، به رضاکارها
در جریان جنگ ۹-ماهه در بنگلادش، به رضاکارها نسبت داده می‌شود. منابع. History of liberation War of Bangladesh- Dr. Mohammad Hannan (বাংলাদেশের মুক্তিযুদ্ধের ইতিহাস- ড: মোহাম্মদ হান্নান)
اوپن‌باس یک مدیر پنجره آزاد برای سامانه پنجره اکس است که تحت اجازه‌نامهٔ جی‌پی‌ال منتشر شده‌است. اوپن‌باکس در ابتدا از بلک‌باکس نسخه ۰٫۶۵٫۰ منشعب شد اما بعد به‌طور کامل به زبان برنامه‌نویسی سی از اول نوشته شد و از نسخه ۳٫۰ دیگر حاوی هیچ کدی از این مدیر پنجره نبود. اوپن‌باکس طراحی شده تا کوچک، سریع و کاملاً مطابق با استاندارد ICCCM و EWMH باشد. این مدیر پنجره، از بسیاری استانداردها همچون منوها پشتیبانی می‌کند که می‌توانند به کاربر برای اجرای برنامه‌ها یا نمایش اطلاعات متغیر کمک کنند. اوپن‌باکس، مدیر پنجره
اطلاعات متغیر کمک کنند. اوپن‌باکس، مدیر پنجره استاندارد ال‌اکس‌دی‌ای و کرانچ‌بنگ لینوکس است. نویسنده اصلی اوپن‌باکس، دانا جانسنز از دانشگاه کارلتون در اوتاوای اونتاریو است. تنظیمات اوپن‌باکس. پیکربندی اوپن‌باکس از طریق دو فایل پیکربندی انجام می‌شود که هر دو در مسیر ~/.config/openbox قرار دارند. این فایل‌ها menu.xml و rc.xml هستند. این فایل‌ها هم می‌توانند به صورت دستی و از طریق یک ویرایشگر متن و هم به صورت گرافیکی و از طریق برنامه‌های obconf و obmenu ویرایش شوند. این فایل‌ها از قالب XML برخوردارند که البته
شوند. این فایل‌ها از قالب XML برخوردارند که البته کمی باعث پیچیده‌تر شدن آن‌ها شده اما استفاده XML انعطاف‌پذیری تنظیمات را بالاتر می‌برد. فایل menu.xml برای تنظیم منوی اصلی اپن‌باکس به کار می‌رود که با کلیک راست کردن بر روی دسکتاپ قابل دسترس است. فایل rc.xml هم دربرگیرنده رفتار کلی مدیر پنجره است مثلاً تنظیمات مربوط ماوس و صفحه کلید. به عنوان مثال کاربر می‌تواند یک پنجره را به گونه‌ای تنظیم کند که با کلید کردن روی دکمه بستن پنجره با استفاده از دکمه وسط ماوس، پنجره مورد نظر به یک دسکتاپ دیگر برود. یا اینکه
پنجره مورد نظر به یک دسکتاپ دیگر برود. یا اینکه با فشردن یک کلید ترکیبی، پنجره خاصی باز شود.
کیوان صمیمی بهبهانی (زادهٔ ) روزنامه‌نگار و فعال سیاسی ملی مذهبی است. صمیمی سابقهٔ چند مرتبه زندان و بازداشت در دوره‌های مختلف دارد. او عضو شورای فعالان ملی مذهبی ایران است. زندگی. کیوان صمیمی در سال ۱۳۲۷ در بهبهان زاده شد. او پسر حبیب‌الله صمیمی و عفت عسگری است. پدر او در پالایشگاه نفت آبادان مسئولیت داشت و از افراد دخیل در اعتصابات کارگری در جریان ملی شدن صنعت نفت بود. مادرش عفت عسکری از تحصیلکردگان معدود دبیرستان‌های دوران رضاشاه بود. کیوان صمیمی در سال ۱۳۴۵ پس از قبولی در دانشگاه صنعتی آریامهر به تهران
پس از قبولی در دانشگاه صنعتی آریامهر به تهران رفت. وی در این دوره به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد و همراه برادرش ساسان به سازمان مجاهدین خلق ایران پیوست ولی در زندان از این سازمان جدا شد. او پس از جدایی از مجاهدین خلق، به حزب ملل اسلامی پیوست. او بعدها به عضویت جنبش مسلمانان مبارز درآمد. خود او نیز در سال ۱۳۷۷ اقدام به تأسیس حزبی با عنوان حزب آزادی مردم ایران کرد. کیوان صمیمی در این دوره عضو انجمن حامیان حق تحصیل و شورای فعالان ملی مذهبی نیز بود. وی دبیر هیئت اجرایی شورای ملی صلح بود. این شورا که در ۲۶
هیئت اجرایی شورای ملی صلح بود. این شورا که در ۲۶ آبان ۱۳۸۶ به دعوت کانون مدافعان حقوق بشر و پیشنهاد شیرین عبادی تشکیل شد. صمیمی در این کانون دبیر کمیته پیگیری بازداشت‌های خودسرانه بوده‌است. برادر دیگر او کامران در سال ۱۳۶۱ اعدام شد. کامران صمیمی در دوران تحصیل، به جهت تحصیل در دانشگاه برکلی، عضو کنفدراسیون دانشجویان خارج از ایران بود. بازداشت‌ها. بازداشت در سال ۱۳۴۴. کیوان صمیمی نخستین بازداشت کوتاه مدت خود را در ۱۷ سالگی در سال ۱۳۴۴ در شیراز تجربه کرد. بازداشت در سال ۱۳۵۱. وی پس از آن هنگام سفر ریچارد
بازداشت در سال ۱۳۵۱. وی پس از آن هنگام سفر ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا به ایران در سال ۱۳۵۱ به خاطر شرکت در تظاهرات علیه شاه و نیکسون دوباره بازداشت شد. او به خاطر شرکت در تظاهرات به سه ماه حبس تعزیری محکوم شد و پس از طی مدت محکومیت از زندان قصر آزاد شده و کلاً فعالیت علنی سیاسی را کنار گذاشت. در دهه ۱۳۵۰ به همراه برادرش ساسان به سازمان مجاهدین خلق پیوست و چندین بار دستگیر شد. بازداشت در سال ۱۳۵۴. کیوان صمیمی برای سومین بار به همراه برادرش ۲۸ مرداد ۱۳۵۴ به اتهام عضویت در گروه‌های مخالف
۲۸ مرداد ۱۳۵۴ به اتهام عضویت در گروه‌های مخالف نظام شاهنشاهی بازداشت و به ۱۱ سال زندان محکوم شد. برادرش ساسان به اعدام محکوم شد. ساسان صمیمی در سحرگاه ۴ بهمن ۱۳۵۴ به همراه جمعی دیگر از جمله وحید افراخته، مرتضی لبافی نژاد، و مرتضی صمدیه لباف تیرباران شدند. در نهایت او در دی ۱۳۵۷ در زمان دولت شاپور بختیار آزاد شد. بازداشت در سال ۱۳۷۸. صمیمی در سال ۱۳۷۸ به اتهام نشر مطالب خلاف قوانین جمهوری اسلامی ایران در مجله "نامه" به یک سال زندان و توقیف مجله محکوم شد. او پیش از این نیز به خاطر محتوای این مجله به مارکسیست
از این نیز به خاطر محتوای این مجله به مارکسیست بودن متهم شده بود. بازداشت در سال ۱۳۸۸. صمیمی در ۲۳ خرداد ۱۳۸۸ از سوی وزارت اطلاعات در خانه شخصی خود بازداشت شد. برخی منابع محل بازداشت او را دفتر کارش عنوان کرد. یکی از اتهامات او تأسیس کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و عادلانه عنوان شده بود. دیگر موارد اتهامی او، تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی برای برهم زدن امنیت ملی بودند. اتهامات اصلی وی تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی برای برهم زدن امنیت ملی بودند. لازم است ذکر شود: شرکت در تظاهرات و صدور بیانه علیه
است ذکر شود: شرکت در تظاهرات و صدور بیانه علیه سلامت انتخابات نیز از جمله اتهامات کیوان صمیمی مطرح شده بود درحالی‌که وی یک روز پس از انتخابات دستگیر و همه این مدت در زندان بوده‌است. به گفته بازداشت‌کنندگان، کیوان صمیمی ابتدا به جهت پیشگری بازداشت شد. اما حبس او بیش از شش سال و نیم طول کشید. بر پایه حکم ابلاغی در ۱۳ بهمن ۱۳۸۸ صمیمی به شش سال زندان به علاوه محرومیت مادام العمر از فعالیت‌های سیاسی محکوم شد. از مجموع حبس وی، ۵ سال مربوط به جرم اجتماع تبانی علیه جمهوری اسلامی ایران و ۱ سال مربوط به فعالیت
علیه جمهوری اسلامی ایران و ۱ سال مربوط به فعالیت تبلیغی علیه نظام بوده‌است. گزارش شده که حدود ۴ ماه از زمان زندان او در انفرادی سپری شده‌است و همچنین وی موفق شد تا دو بار به مرخصی از زندان برود. کیوان صمیمی ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۴ پس از تحمل محکومیت خود از زندان آزاد شد. بازداشت در سال ۱۳۹۸. کیوان صمیمی بار دیگر در روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ همزمان با روز جهانی کارگر در تجمعی که در جلوی مجلس شکل گرفته بود به همراه تعدادی دیگر دستگیر و روز دوشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۸ به‌طور موقت آزاد شد. صمیمی در خرداد ۱۳۹۹ به اتهام
به‌طور موقت آزاد شد. صمیمی در خرداد ۱۳۹۹ به اتهام اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور به تحمل ۳ سال زندان محکوم و در مرداد ۱۳۹۹ این حکم تأیید شد. او در واکنش به تأیید حکم سه سال زندان گفت: «هیچ‌وقت از گفتن حق منصرف نشده‌ام و پس از کشیدن این سه سال هم چنانچه زنده بمانم منصرف نخواهم شد.». این حبس او با تبعید به سمنان همراه بود. کیوان صمیمی در روز دوشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۹ پس از مراجعه به واحد اجرای احکام دادسرای اوین برای تحمل سه سال زندان، بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. در پی جان باختن عادل کیان‌پور و
اوین منتقل شد. در پی جان باختن عادل کیان‌پور و بکتاش آبتین در زندان، کانون نویسندگان ایران در بیانیه‌ای به نظام جمهوری اسلامی ایران هشدار داد که جان کیوان صمیمی روزنامه‌نگاری که در آذر ۱۳۹۹ بازداشت شده به‌طور جدی در خطر است. وی سرانجام در ۶ بهمن ۱۴۰۱ پس از سپری کردن دوران محکومیت خود از زندان آزاد شد. هرچند منابع خبری ایرانی از آزادی او با عفو رهبری گزارش دادند. بازداشت در سال ۱۴۰۲. کیوان صمیمی بار دیگر در ۳۱ فروردین ۱۴۰۲ دستگیر شد. بر پایه گفته‌ها او قرار بود تا در میزگرد مجازی با عنوان گفت‌وگو برای نجات
بود تا در میزگرد مجازی با عنوان گفت‌وگو برای نجات ایران شرکت کند. او همچنین کمی پس از آزادی از زندان قبلی، بیانیه میرحسین موسوی با موضوع تأکید بر برگزاری رفراندوم را امضا کرد. صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، اتهام وی را ارتباط با گروه مجاهدین خلق عنوان کرد. در متن این خبر آمده بود: «کیوان صمیمی عنصر مرتبط با سازمان مجاهدین خلق، به اتهام ارتباط دوباره با گروهک‌های ضدانقلاب خارج از کشور بازداشت شده‌است.» در زیرنویس شبکه خبر صداوسیمای جمهوری اسلامی هم آمد که کیوان صمیمی را برای برگزاری جلساتی با یکی از
که کیوان صمیمی را برای برگزاری جلساتی با یکی از فرقه‌های ضاله تحت حمایت رژیم صهیونیستی دستگیر کرده‌اند. خانواده صمیمی از به جریان افتادن پرونده‌ای با اتهام اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور در دی ۱۴۰۱ علیه او در دادگاه انقلاب خبر دادند. در نهایت وکیل صمیمی عنوان کرد که عنوان اتهامی او، فعالیت تبلیغی علیه نظام به خاطر مشارکت در همایش گفتگو برای نجات ایران بوده‌است. به گفته وکیل کیوان صمیمی، او در ۱ خرداد ۱۴۰۲ با قید وثیفه آزاد شد و دادگاهش در ۸ خرداد برگزار خواهد شد. کمپین شرکت در انتخابات. کیوان