payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امّا تیسافرن بیش از آنکه جنگجو باشد سیاستمدار بود و به سرعت حمایت خود از اسپارت را متوقف کرد. مطابق سیاستی که تیسافرن، ظاهراً به توصیه آلکیبیادس طراحی کرده بود، دولت هخامنشی همیشه از طرف ضعیفتر در جنگ‌های پلوپونزی حمایت می‌کرد. این سیاست موجب طولانی شدن جنگ در یونان و تضعیف مواضع دولت‌شهرهای یونانی در برابر شاهنشاهی هخامنشی می‌گردید. سیاست تیسافرن در قبال یونان تا سال ۴۰۸ پ.م ادامه پیدا کرد، امّا در آن سال، داریوش دوم که به پایان عمر خویش نزدیک می‌شد، فرزند جوانترش معروف به کوروش جوان را به ساتراپی کل
جوانترش معروف به کوروش جوان را به ساتراپی کل آسیای کوچک و نظارت بر امور جنگ در یونان گماشت و حوزه نفوذ تیسافرن تنها به کاریا محدود گشت. کوروش کوچک علناً سیاست حمایت از اسپارت را در پیش گرفت، سیاستی که بدون شک در سقوط آتن در سال ۴۰۴ و پیروزی نهایی اسپارت بی تأثیر نبوده‌است. تقریباً همزمان با سقوط آتن، داریوش دوم، احتمالاً در شوش درگذشت و فرزند بزرگش اردشیر دوم به تخت هخامنشی نشست. با پایان جنگ‌های پلوپونزی در یونان، کوروش جوان که اینک از دوستی فرماندهان بزرگ اسپارتی بهره‌مند بود، سپاه بزرگی شامل عده زیادی
اسپارتی بهره‌مند بود، سپاه بزرگی شامل عده زیادی جنگجوی اجیر یونانی فراهم آورد و مقدمات حمله به شوش و گرفتن تاج و تخت از برادرش اردشیر دوم را تهیه دید. پس از سقوط آتن رقابتی میان کوروش جوان و تیسافرن برای چیرگی بر ایونیه درگرفته بود که طی آن کوروش بر بیشتر نواحی ایونیه سلطه یافت، اما تیسافرن بندر مهم میلتوس را از آن خود کرد. کورش تیسافرن را در میلتوس مورد حمله قرار داد و تیسافرن نیز اردشیر را در جریان تحرکات نظامی برادرش قرار داد. سلسله وقایعی که به دنبال این حوادث اتفاق افتادند به لشکرکشی بزرگ کوروش کوچک
حوادث اتفاق افتادند به لشکرکشی بزرگ کوروش کوچک از آسیای صغیر به سمت میانرودان و شوش و نبرد کوناکسا (در ۷۰ کیلومتری شمال بابل بر کرانه غربی فرات) میان کوروش کوچک و اردشیر دوم منتهی گردید. در این نبرد تیسافرن از اردشیر حمایت کرد و عملاً نبرد را فرماندهی کرد. کوروش جوان در نبرد کوناکسا کشته شد و سپاهیان اجیر یونانی به سمت یونان عقب‌نشینی کردند. گزنفون که در صحنه نبرد حاضر بوده شرح عقب‌نشینی یونانیان را در آناباسیس به رشته تحریر آورده‌است. پس از این نبرد تیسافرن که به دلیل کشتن کورش کوچک، دشمنی پروشات
تیسافرن که به دلیل کشتن کورش کوچک، دشمنی پروشات (پریزاتیس) مادر کوروش و اردشیر، و نیز گروهی از درباریان هخامنشی را برای خود خریده بود، با اقتدار به مقام پیشین خود در آسیای کوچک بازگشت. تیسافرن به تنبیه شهرهای یونانی که از کوروش حمایت کرده بودند، دست گشاد و اینکار به زودی به جنگ با اسپارت در سال ۳۹۹ پیش از میلاد منتهی گردید. آژزیلاس دوم پادشاه اسپارت در سال ۳۹۵ تیسافرن را در نزدیکی سارد شکست داد. این شکست موقعیت تیسافرن در دربار هخامنشی را به شدت تضعیف کرد و نهایتاً پروشات و دشمنان تیسافرن موفق شدند اردشیر
نهایتاً پروشات و دشمنان تیسافرن موفق شدند اردشیر را به فروگرفتن تیسافرن راضی کنند. تیسافرن در همان سال توسط فرستاده شاه به نام تیثراستس (Tithraustes) و با همکاری آریائوس (Ariaeus) یکی از سرداران سابق کوروش کوچک، در خانه شخص اخیر در شهر کولوسیا در فریگیه به قتل رسید. ظاهراً خبر قتل تیسافرن موجی از شادی را در شهرهای یونانی برانگیخته چرا که خاطره سیاست دوگانه او در خلال جنگ‌های پلوپونزی همچنان در یونان زنده بوده‌است. قتل تیسافرن را شاید بتوان قدیمی‌ترین نمونه ثبت شدهٔ الگوی رفتاری «وزیر کشی» و «نخبه کشی» در
ثبت شدهٔ الگوی رفتاری «وزیر کشی» و «نخبه کشی» در تاریخ ایران دانست. پیوند به بیرون. http://www.livius.org/ti-tn/tissaphernes/tissaphernes.htm http://www.britannica.com/EBchecked/topic/596997/Tissaphernes http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Cunaxa
خاندان بلعمی یا بلعمیان از خاندان‌های ایرانی اهل خراسان بودند که در زمان سامانیان در حفظ و بالندگی فرهنگ ایرانی و زبان فارسی کوشش‌های بسیاری کردند و علاوه بر مقام علمی، مناصب وزارت و سرداری سپاه را نیز برعهده داشتند. کلمهٔ بلعمی منسوب به «بلعم» شهری از دیار روم یا «بلعمان» جایی به روستای لاسجرد مرو خراسان است. از میان افراد خاندان بلعمی، ابوالفضل بلعمی و ابوعلی بلعمی -صاحب کتاب تاریخ بلعمی- نامی‌تر از دیگران‌اند. نفیسی می‌گوید در حق ایشان اشتباهات در میان بوده است. بعضی پدر و پسر را با هم مشتبه کرده‌اند
بوده است. بعضی پدر و پسر را با هم مشتبه کرده‌اند زیرا که هر دو را نام محمد بوده است و برخی دو برادر دانسته‌اند و حال آنکه پدر و پسر بوده‌اند. ابوالفضل مرد ادیب و بسیار کافی بود و ابوعلی پسر وی در عالم و ادب از وی بزرگتر به‌شمار می‌رود و مخصوصاً در زبان فارسی یکی از بزرگان ایران بوده و شعر فارسی نیز می‌سروده است. کسایی مروزی دربارهٔ خاندان بلعمیان گفته است:
فرهاد یا افراهات قدیس و نویسنده ایرانی معروف به دانای پارسی یکی از برجسته‌ترین چهره‌های مسیحیتِ سده چهارم، چه در شرق و چه در غرب، می‌باشد. او از نخستین پدران سریانی‌زبان بود. او از دین زرتشت به مسیحیت گروید. او در دوره پادشاهی شاپور دوم مسیحی شد و سوگندِ «پسران عهد» را یاد کرد؛ اما بعد به صومعه‌ای که احتمالاً در نزدیکی موصل بود، پیوست. از او ۲۳ رساله بجای مانده که بین سال‌های ۳۳۷ تا ۳۴۵ نوشته شده‌اند و به اشتباه «موعظه» نامیده می‌شوند. عقاید فرهاد. در مجموعه رساله‌های فرهاد، اوضاع و احوال و اصول اعتقادات
رساله‌های فرهاد، اوضاع و احوال و اصول اعتقادات کلیسای قلمرو ساسانیان در پایان سده سوم و آغاز سده چهارم به‌خوبی بازتاب شده‌ است. بررسی این اثر نشان می‌دهد که در اعتقادهای کلیسای قلمرو ساسانیان، اعتقاداتی که در شورای نیقیه به‌ تصویب رسید (سال ۳۲۵)، بازتاب نیافته است. حتی در کتاب فرهاد که حدود پانزده سال بعد از این شورا نوشته شده، هنوز آثار اعتقادات نیقیه دیده نمی‌شود. بعدها، در سال ۴۲۱، وقتی اسقف ماروتا از جانب امپراتور روم به ایران اعزام شد، طی شورایی کلیساهای ایران را بر آن داشت که مصوبات نیقیه را بپذیرند.
ایران را بر آن داشت که مصوبات نیقیه را بپذیرند. در کتاب فرهاد، عقیدهٔ تثلیث به‌ گونه‌ای ابتدایی مورد اشاره قرار گرفته‌ است. در درودها و شکرگزاری‌های پایانی و اعتراف به اصول ایمان، از پدر و پسر و روح‌القدس نام برده شده است. اما او هیچ اشاره‌ای به، تمایز «شخصیت‌ها» یا اقانیم تثلیث، برابری و همذاتی آنان نکرده است. او در پاسخ به یهودیان که مسیحیان را متهم می‌کردند که یک انسان را پرستش می‌کنند و او را پسر خدا و خدا می‌خوانند، چنین می‌گوید: «ما گرچه اعتقاد داریم… که عیسی یک انسان بود، اما او را خدا و خداوند
که عیسی یک انسان بود، اما او را خدا و خداوند می‌نامیم و تحت همین عنوان او را تکریم می‌نماییم… او خدا، پسر خدا، پادشاه، پسر پادشاه، نور از نور، خالق، مشیر، سرور، راه، منجی، شبان، جامع، دُر، مروارید، و نور است.» و بعد از این توصیف‌ها، می‌کوشد ثابت کند که عناوین پسر خدا و حتی خدا، در کتاب مقدس به موسی و دیگر عادلان نیز اطلاق شده و لقب شاه شاهان به نبوکدنصر داده شده؛ لذا وقتی این لقب‌ها به مسیح اطلاق می‌گردد، نباید آن را امری غیرمعمول تلقی کرد. در جای دیگر می‌گوید: «ما بزرگان خود را می‌پرستیم، حتی آنانی را که
«ما بزرگان خود را می‌پرستیم، حتی آنانی را که بت‌پرست هستند. پس چقدر بیشتر باید عیسی مسیح را بپرستیم و تکریم کنیم که ما را از خرافات باطل رهانیده و ما را آموخته که خدای واحد را که پدر و خالق ماست، بپرستیم و تکریم کنیم.» ضمناً او در استدلال خود در مورد تثلیث، به هیچ وجه از مفهوم «کلمه» استفاده نکرده، در حالیکه در غرب این عنوان بسیار مهم بوده است. او معتقد است، هر انسانی به هنگام تولد «روح حیوانی» را داراست؛ به هنگام تولد تازه، تعمید گیرندگان «روح آسمانی» را دریافت می‌کنند. اگر به تعهد خود وفادار بمانند،
را دریافت می‌کنند. اگر به تعهد خود وفادار بمانند، روح‌القدس در ایشان می‌ماند و اگر نمانند، روح‌القدس به سوی کسی که او را فرستاده، بازمی‌گردد. پس از مرگ، روح حیوانی به زمین بازمی‌گردد و با بدن دفن می‌شود. این روح که فاقد هر حسی است، به نوعی به خواب فرو می‌رود. اما «روح آسمانی» بسوی مسیح بازمی‌گردد و در حضور خدا، طالب قیام بدنی می‌شود که با آن متحد شده بود. در اعتقادنامه کلیسای امپراتوری ساسانی که در زمان وی تصویب شد و هفت بخش است. چنین آمده است: «باید اعتقاد داشت به خدا، سرور همگان، که آسمان و زمین و دریا و
داشت به خدا، سرور همگان، که آسمان و زمین و دریا و هرچه را که در آنهاست آفرید - او انسان را شبیه خود آفرید - او شریعت را به موسی اعطا کرد - او روح خود را بر انبیاء فرستاد - و بعد مسیح خود را به جهان فرستاد - باید اعتقاد داشت به قیامت از مردگان - باید اعتقاد داشت به راز تعمید. اینچنین است ایمان کلیسای خدا.» راهنمای اعمال کلیسای ایرانِ ساسانی نیز طبق این نوشته‌ها چنین است: «نباید ساعات، هفته‌ها، ماه‌ها، زمانها، اعیاد سالیانه، و سحر و جادوی کلدانیان و جادوگران را نگاه داشت. باید پرهیخت از لذت‌پرستی، شعر و علوم
نگاه داشت. باید پرهیخت از لذت‌پرستی، شعر و علوم غیرشرعی شریرانه، از فریب زبان چرب، از کفر و زنا. نباید شهادت دروغ داد و دوگانه‌گویی کرد. اینچنین است اعمال ایمان، که بر صخرهٔ استوار یعنی مسیح پایه‌گذاری شده، که بر او تمام عمارت بنا گشته‌ است.» نکتهٔ مهم دیگر اینست که او نیز همچون سایر پیشوایان کلیسای قلمرو ساسانیان، انجیل معتبر را دیاتسارون می‌دانست.
هائه گوموا (زاده ۸۶ ق. م - ۱۹ ق. م) (هانگول: 해금와؛ هانجا: 解金蛙) دومین فرمانروای بویوی شرقی، پادشاهی باستانی کره بود. داستان او در سامگوک ساگی، سامگوک یوسا و کتاب پادشاه دانگ‌میونگ روایت شده است. تولد و پیشینه. گئوموا (金蛙 یا 金蝸) پسر هائه بورو، پادشاه دانگ بویو بود. به گفته "سامگوک یوسا"، هائه بورو پیر و بدون وارث بود، وقتی کودکی طلایی رنگ قورباغه مانند (یا حلزون طلایی رنگ) را زیر یک صخره بزرگ در نزدیکی دریاچه گونیون پیدا کرد. هائه بورو نام این کودک را "گئوموا" به معنای قورباغه طلایی (یا حلزون طلایی) گذاشت و
به معنای قورباغه طلایی (یا حلزون طلایی) گذاشت و بعدها او را ولیعهد کرد. هائه بورو زمانی که پایتخت را به شرق به گاسئوپون کنار دریای ژاپن (دریای شرقی) منتقل کرد، دانگ بویو را (کره‌ای: 가섭원; هانجا: 迦葉原) تأسیس کرد. سلطنت و مرگ. وی بعد از مرگ پدرش در حدود سال ۵۹ ق. م بر تخت سلطنت نشست و از دشمنان سرسخت امپراتوری چینی هان بود. او موفق شد جولبون را مجدداً عضوی از بویو گرداند. بعد از فرار جومونگ به جولبون برای نابودی جومونگ با هان متحد شد اما به جایی نرسید و با سقوط فرمانداری هیونتو، گوگوریو در سال ۳۷ ق. م تأسیس شد
فرمانداری هیونتو، گوگوریو در سال ۳۷ ق. م تأسیس شد و قدرت بویو رو به افول نهاد. گوموا در اواخر عمر از سلطنت کناره‌گیری کرد و آن را به پسرش تسو سپرد و وقتی به اتفاق فرزندش یونگ پو به بیرون از قصر رفت به دست مزدوران فرماندار لیوندانگ کشته شد. تصویرسازی مدرن. نقش او را جون کوانگ-ریول در سریال تلویزیونی جومونگ که از شبکه ام بی سی در سال‌های ۲۰۰۶-۲۰۰۷ پخش شد، بازی کرد. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Geumwa_of_Buyeo عابدی، فرزاد، ملت پرنده سه پا، نشر روز اندیش، همدان، ۱۳۸۹.
پادشاه یانگ‌وون ، (زاده: ۵۳۸؛ سلطنت: ۵۴۵~۵۵۹ میلادی)؛ بیست و چهارمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین از سه پادشاهی کره بود. او پسر ارشد پادشاه آن‌وون بود. در طول سلطنت پادشاه یانگ‌وون، گوگوریو به تدریج، به علت جنگ‌های داخلی ضعیف شد و مجبور شد اقدامات فوری متعددی برای جلوگیری از تهاجمات خارجی انجام دهد، و در نهایت منطقه سئول را به اتحاد دو پادشاهی دیگر (بکجه و شیلا) از دست داد. او از زمان تولدش باهوش و خردمند بود. با بزرگ شدنش شجاعتش از دیگران پیشی گرفت و در ژانویه ۵۳۳ ولیعهد شد. در طول سلطنت پادشاه یانگ‌وون
۵۳۳ ولیعهد شد. در طول سلطنت پادشاه یانگ‌وون گوگوریو به دلیل درگیری‌ها و شورش‌های داخلی بین قدرت‌های سیاسی و در سطح خارجی حمله گوک‌ترک‌ها و از دست دادن چندین دژ دوران افول را سپری کرد. شورش‌ها و جنگ‌های داخلی در زمان او دلیل شکست‌های گوگوریو بود، زیرا اگر گوگوریو حتی کمی متحد بود هرگز شکست نمی‌خورد، و این در جنگ‌های گوگوریو–سویی و جنگ‌های گوگوریو–تانگ بعدها مشخص شد. زندگی و سلطنت. او درسال ۵۳۳ میلادی، سومین سال سلطنت پادشاه آن‌وون، به عنوان وارث تاج و تخت تأیید شد. اگرچه او وارث بود، اما گفته می‌شود که پس
شد. اگرچه او وارث بود، اما گفته می‌شود که پس از مرگ پدرش نتوانست به سادگی قدرت را به دست گیرد. پادشاه آن‌وون سه زن داشت و چون اولی برای او پسری به دنیا نیاورد، سایر ملکه‌ها تلاش کردند تا پسرشان را بر تخت سلطنت بنشانند. حامیان پادشاه یانگ‌وون در مبارزه نظامی پیروز شدند و او توانست به تاج و تخت برسد. پادشاه یانگ‌وون درسال ۵۴۷ میلادی برای جنگ آماده شد، دژ بگام را بازسازی کرد و دژ شین را تعمیر کرد. در سال ۵۴۸، او ۶٫۰۰۰ سرباز را به دژ دوکسان بکجه فرستاد، اما ژنرال شیلا جوجین رهبری ارتش امدادی را بر عهده داشت و
شیلا جوجین رهبری ارتش امدادی را بر عهده داشت و حمله گوگوریو شکست خورد. درسال ۵۵۰ میلادی، بکجه به دژ دوسال حمله کرد و آن را غارت کرد. گوگوریو ضد حمله کرد و به دژ گومهیون بکجه حمله کرد، اما شیلا از این فرصت استفاده کرد و دو دژ دیگر گوگوریو را تصرف کرد. درسال ۵۵۱ میلادی، امپراتوری نوظهور گوک‌ترکها از آسیای مرکزی حمله کرد و دژ شین را محاصره کرد. که نتوانستند آن را بگیرند، به جای آن به دژ بگام حمله کردند. در این هنگام، پادشاه یانگ‌وون ژنرال خود «گو هول» و ۱۰٫۰۰۰ سرباز را علیه گوک‌ترک‌ها فرستاد. آنها ۱٫۰۰۰ نفر
سرباز را علیه گوک‌ترک‌ها فرستاد. آنها ۱٫۰۰۰ نفر را کشتند یا اسیر کردند. در همان سال، شیلا بار دیگر حمله کرد و ده ناحیه از منطقه سئول کنونی را تصرف کرد. درسال ۵۵۲ میلادی دژ جانگ‌آن ساخته شد. در سال ۵۵۴ میلادی، نیروهای پادشاه یانگ‌وون به دژ آنگچون در بکجه حمله کردند، اما موفق به تصرف آن نشدند. درسال ۵۵۳ میلادی، ون‌شوآن، امپراتور چی شمالی، سفیر کوی‌لیو را به گوگوریو فرستاد تا غیرنظامیان چینی را که از ناآرامی‌ها در پایان وی شمالی فرار کرده بودند، به گوگوریو بازگرداند. وقتی دربار پادشاه یانگ‌وون نپذیرفت،
بازگرداند. وقتی دربار پادشاه یانگ‌وون نپذیرفت، کوی‌لیو عصبانی شد و پادشاه یانگ‌وون را با مشت روی صندلی‌اش زد. پادشاه یانگ‌وون که ترسیده بود از امتناع خود عذرخواهی کرد و با بازگرداندن پنج هزار خانوار موافقت کرد. درسال ۵۵۷ میلادی، پادشاه یانگ‌وون شاهزاده یانگسونگ را به عنوان وارث تاج و تخت تعیین کرد. در دهمین ماه قمری همان سال، فرمانده گون‌جوری قلعه هواندو شورش کرد، اما شورش سرکوب شد و او اعدام شد. پادشاه یانگ‌وون درسال ۵۵۹ میلادی پس از پانزده سال سلطنت درگذشت. چرایی شکست از اتحاد بکجه-شیلا. عصر طلایی
درگذشت. چرایی شکست از اتحاد بکجه-شیلا. عصر طلایی گوگوریو که با پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ آغاز شده بود ،با مرگ پادشاه آنجانگ به پایان رسید. به طور خاص، جنگ داخلی بین بستگان پادشاه آن‌وون پس از مرگ او منجر به فاجعه‌ای شد که حدود ۲۰۰۰ کشته بر جای گذاشت. نیروهایی که با هم درگیر شدند، خانواده‌های همسران دوم و سوم پادشاه آنجانگ، آنها جناح‌های چوگون و سگون، بودند. با پیروزی نیروهای چوگون، پیونگ سونگ، پسر همسر دوم، به سلطنت رسید. به همین دلیل، می‌توان دلیل اصلی شکست‌ گوگوریو در حفظ سرزمینش را درگیری های داخلی
شکست‌ گوگوریو در حفظ سرزمینش را درگیری های داخلی دانست‌.
سامگوگ یوسا یا به عبارت دیگر تاریخ سه پادشاهی کره در رابطه با داستان‌ها آثار و اتفاقات سه پادشاهی کره است. (گوگوریو بکجه و شیلا) این سنگ‌نبشته بهترین از نظر اطلاعات است زیرا بعد از دورهٔ سه پادشاهی نوشته شده‌است. این سنگ‌نبشته به زبان چینی کلاسیک نوشته شده‌است (۱۲۰۶ میلادی تا ۱۲۸۹) در قرن سیزدهم میلادی یک قرن بعد از نوشته شدن سامگوک ساگی. بسیاری از افسانه‌های بنیانگذار پادشاهی‌های مختلف در تاریخ کره در سامگوک یوسا ثبت شده‌است. این متن افسانه‌های بسیاری از پادشاهی‌های کره از جمله گوجوسان، ویمن جوسان، بویو،
کره از جمله گوجوسان، ویمن جوسان، بویو، گوگوریو، بکجه، شیلا و گایا را پوشش می‌دهد. بر خلاف سامگوک ساگی واقعیت بیشتر سامگوک یوسا، تمرکز بر داستان‌های عامیانه مختلف، افسانه‌ها و زندگی‌نامه از تاریخ اولیه کره است. با توجه به روایات افسانه ای، قابلیت اطمینان سامگوک یوسا زیر سؤال است.
حوض در لغت‌نامهٔ عمید آمده: «گودالی که در زمین با سنگ یا آجر و سیمان درست کنند برای نگه داشتن آب» و در واقع نیز محفظه‌ای است که معمولاً در حیاط خانه‌ها ایجاد می‌کنند و در آن آب نگهداری می‌شود و به خنکای هوا و زیبایی منظره کمک می‌نماید. شکل حوض بر کیفیت آب. اعتقادات پیشینیان عمدتاً ناشی از تجربه بوده که با گذشت زمان صحت بسیاری از آن‌ها به اثبات رسیده است. محمد کریم پیرنیا در کتاب آشنایی با معماری اسلامی ایران دربارهٔ شکل حوض در معماری سنتی ایران می‌نویسد: در جلو کوشک اصلی باغ‌ها معمولاً یک استخر به شکل مربع
جلو کوشک اصلی باغ‌ها معمولاً یک استخر به شکل مربع یا مستطیل وجود داشته‌است. استخرهای گرد، پیش از اسلام و اوایل اسلام معمول بوده، ولی بعدها به کار نمی‌رفته. حوض بیضی شکل را هیچ وقت نمی‌ساختند و اعتقاد بر این بوده که آب در حوض بیضی زودتر گندیده می‌شود. بعدها این حوض‌ها یک شکل هندسی منظم و ساده از شش ضلعی تا دوازده ضلعی به خود گرفته‌است. افت کیفیت آب و بدطعم و بدبو شدن آن از مشخصه‌های آب راکد است. باکتری‌ها در مناطقی موسوم به نواحی مرده زندگی می‌کنند. باکتری‌ها در گوشه‌های حوض تجمع می‌کنند. در حوض‌های
در گوشه‌های حوض تجمع می‌کنند. در حوض‌های گوشه‌دار عمده فعل و انفعالات مصرف اکسیژن محلول در آب در گوشه‌ها انجام می‌شود و افت کیفیت آب از این نقاط آغاز می‌شود و با تأثیر بیش تر باکتری دیرتر به سایر نقاط گسترده می‌شود. اما در حوض فاقد گوشه مثل بیضی یا دایره باکتری‌ها سرتاسر دیواره حوض را فرا می‌گیرند و با شروع فعل و انفعالات و مصرف اکسیژن توسط باکتری، در تمامی قسمت‌های قابل دسترس حوض طمع و بوی بد آب احساس می‌شود و به اصطلاح می‌گندد. هرچه تعداد گوشه‌ها (نواحی مرده) بیش تر باشد، کیفیت و ماندگاری آب افزایش خواهد
بیش تر باشد، کیفیت و ماندگاری آب افزایش خواهد یافت. مثلاً آب در یک حوض هشت ضلعی کیفیت بهتری نسبت به آب در یک حوض چهار ضلعی خواهد داشت. نماد حوض. عنصر آب از گذشته نماد پاکی و عمل حیات همه موجودات بوده است. همچنین داشتن حوض در خانه‌های قدیمی یک رسم در معماری بوده است.
دیوید میشل هسلهاف (؛ زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۲) بازیگر و خواننده آمریکایی است.
پادشاه هه بورو (به انگلیسی: Hae Buru) پادشاه باک بویو و به وجود آورندهٔ بویوی شرقی بود. وقتی او به مسائل دانگ بویو بیشتر رسیدگی می‌کرد و توجه و علاقه بیشتری به آن نشان می‌داد باک بویو از وی جدا شد و بویو به دو بخش باک بویو و دانگ بویو تقسیم شد. اصل و نسب. او ولیعهد باک بویو بود اما به دلیل شورش روسای قبایل، از باک بویو فرار کرد و کشور جدیدی به نام بویوی شرقی را تأسیس کرد. هائه بورو فرزند امپراتور هائه موسو (دونگ میونگ بنیان‌گذار بویو اصلی یاشمالی) بود و این نشان می‌دهد که او از خانواده ای اصیل زاده و سلطنتی
می‌دهد که او از خانواده ای اصیل زاده و سلطنتی بود. به وجود آوردن دانگ بویو. هائه بورو وقتی به فرمانروایی جولبون رسید برای افزودن قلمرو به سمت دریای شرق رفت و دانگ بویو را به وجود آورد وقتی او بیشتر به مسائل دانگ بویو پرداخت فرمانروایان قبایل باک بویو او را برکنار کردند و اینگونه بود در سال ۸۴ق. م که دانگ بویو و باک بویو از هم جدا شدند. فرزندان. هائه بورو چهار پسری داشت که اطلاعات زیادی از سه پسر اولش نیست و آنها قبل از تأسیس بویو کشته شدند. آخرین پسر یعنی گوموآ جانشین او شد. مرگ. هائه بورو در سال ۵۹ قبل از
جانشین او شد. مرگ. هائه بورو در سال ۵۹ قبل از میلاد از دنیا رفت و جانشین او یعنی گوموآ به حکومت رسید.
دانگ‌بویو یا بویو شرقی ۹۷ قبل از میلاد تا ۴۹۴ میلادی) بویو در لغت به معنای آهوی کوهی است یعنی سرزمینی زیبا مانند آهو است بویو یک کشور کهن کره‌ای در بخش‌هایی از کره شمالی و منچوری کنونی بود. منابع در مورد این حکومت متناقض و اندکند اما بر اساس روایت سامگوک ساگی این کشور زمانی تأسیس شد که توسط هائه بورو پادشاه بویو پایتخت کشور را به سمت شرق در جایی نزدیکتر به دریا و مرز اوکجه منتقل کرد. از آن به بعد بویو به دو کشور باک بویو و دانگ بویو تقسیم شد. نابودی دانگ بویو. آخرین فرمانروای دانگ بویو تسو نام داشت در سال
آخرین فرمانروای دانگ بویو تسو نام داشت در سال ۲۲ میلادی پادشاه گوگوریو یعنی تموشین (موهیول) با حمله به دانگ بویو و کشتن دائه سو دانگ بویو را مطیع خود ساخت و این کشور بخشی از حکومت گوگوریو شد. کمی پس از آن شاهزاده یونگ پو کوچک‌ترین فرزند امپراتور گوموا موفق شد گالسا بویو را تأسیس کند.
حبیب‌الله پیمان (زادهٔ ۱۳۱۴ در شیراز) فعال سیاسی چپ‌گرای مذهبی و سوسیالیست ایرانی است. او عضو کمیته رهبری «شورای فعالان ملی مذهبی» و از اعضای مؤسس و دبیرکل «جنبش مسلمانان مبارز» است. نهضت خداپرستان سوسیالیست و همراهی با محمد نخشب و حسین راضی، عضویت در حزب مردم ایران و همگامی در نهضت ملی به رهبری محمد مصدق، برجسته‌ترین مقاطع شروع زندگی سیاسی پیمان است. روندی که منتهی به بازداشت وی پس از کودتای ۲۸ مرداد شد. زندگی. او در ۱۳۱۴ خورشیدی در شیراز به دنیا آمد. در سال‌های نوجوانی به «نهضت خداپرستان سوسیالیست» پیوست
نوجوانی به «نهضت خداپرستان سوسیالیست» پیوست (همزمان با زمامداری رزم‌آرا) و مسئولیت بخش دانش‌آموزی این سازمان به او واگذار شد. او با آغاز مبارزات برای ملی کردن صنعت نفت، به مبارزان ملی پیوست، که در سال ۱۳۲۹ چند بار بازداشت شد. پیش از انقلاب. او در شیراز مسئولیت سازمان جوانان حزب ایران را بعد از ائتلاف نهضت خداپرستان سوسیالیست با این حزب، عهده‌دار شد و مدتی بعد در کمیتهٔ ایالتی حزب عضو شد. هنگامی‌که «جمعیت آزادی مردم ایران» فعالیتش را آغاز کرد، او به عضویت شورای ایالتی و سازمان جوانان و تحریریهٔ نشریهٔ «کار
ایالتی و سازمان جوانان و تحریریهٔ نشریهٔ «کار و آزادی» درآمد. پس از کودتای ۲۸ مرداد و آغاز مبارزات مخفی علیه کودتاچیان، حبیب‌الله پیمان توسط فرمانداری شیراز برای بار دوم بازداشت گشت. او در ۱۳۳۳ مسئولیت سازمان دانش‌آموزی «نهضت مقاومت ملی» را پس از ورود به دانشکدهٔ دندانپزشکی دانشگاه تهران، برعهده گرفت. در سال ۱۳۳۴ بازداشت شد و چندی بعد به نمایندگی حزب در کمیتهٔ دانشگاهی نهضت مقاومت ملی درآمد که این موضوع باعث بازداشت دوبارهٔ او و دیگر اعضای نهضت مقاومت ملی چون محمد تقی شریعتی و علی شریعتی در سال ۱۳۳۶ شد. در
محمد تقی شریعتی و علی شریعتی در سال ۱۳۳۶ شد. در سال ۱۳۳۸ همراه با دیگر اعضای کمیتهٔ دانشگاه، سازماندهی نخستین تظاهرات سراسری دانشجویان دانشگاه تهران را صورت دادند، که به بازداشت و محکومیت او در دادگاه نظامی ارتش منجر شد. در ۱۳۴۰ در کمیتهٔ مرکزی «حزب مردم ایران» عضو شد و در این سال‌ها به تدوین دو رساله با عناوین «مردم ایران در آستانهٔ تحول اجتماعی» و «دو اصل از سوسیالیسم مردم ایران» پرداخت. در سال ۱۳۴۱، کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه تهران در رشتهٔ جامعه‌شناسی دریافت کرد، هرچند با مخالفت ساواک در عضویت او
دریافت کرد، هرچند با مخالفت ساواک در عضویت او در وزارت بهداری به عنوان دندانپزشک، مشارکت خود را در انستیتو تحقیقات بهداشتی در زمینهٔ پژوهش‌های بهداشتی و جامعه‌شناختی روستاها و عشایر شروع کرد. در همان سال در رهبری تظاهرات و اعتصابات دانشجویی و تحصن معروف دانشجویان دانشگاه حضور فعال داشت. در ۱۳۴۲ سخنرانی‌های پرشوری را همزمان با تظاهرات مردمی ۱۵ خرداد انجام داد که در پی آن به همراه بسیاری دیگر از مبارزان ملی مذهبی بازداشت شد. در این سال «جنبش آزادی‌بخش مردم ایران (جاما)» را پس از جمع‌بندی قیام ۱۵ خرداد و
ایران (جاما)» را پس از جمع‌بندی قیام ۱۵ خرداد و پایان مبارزات «نهضت مقاومت» و «جبهه ملی ایران» با همکاری کاظم سامی ایجاد و مشی مبارزه برای سرنگونی حکومتی سلطنتی را تدوین کرد. در ۱۳۴۳ در جبههٔ ملی سوم شرکت کرد و تألیف کتاب «خصوصیات اجتماعی-اقتصادی و فرهنگی ایل قشقایی» را در همین سال به انجام رساند. از تابستان ۱۳۴۳ نشریات جاما تحت عنوان «این است دشمن مردم» و «اکنون چه باید کرد» منتشر شد، و در نشریه سوم تحت عنوان «این است راه پیروزی» مشی مبارزه مسلحانه علیه حاکمیت را به عنوان تنها راه نجات کشور تبلیغ کرد.
حاکمیت را به عنوان تنها راه نجات کشور تبلیغ کرد. پیمان به اتهام اقدام علیه امنیت کشور در سال ۱۳۴۴ زندانی شد. او در سال ۱۳۴۸ دورهٔ کارشناسی ارشد بهداشت عمومی با گرایش جمعیت را به پایان رساند، و تا سال ۱۳۵۴ علاوه بر تأسیس و فعالیت در مکتب توحید، در کمیتهٔ تدوین ایدئولوژی اسلامی با سازمان‌های مبارز کشور همکاری داشت. این فعالیت‌ها بود که زمینهٔ اخراج او از دانشگاه به دستور ساواک و بازداشتش برای مدتی را فراهم کرد. «جنبش مسلمانان مبارز» را از سال ۱۳۵۵ به بعد سازمان‌دهی کرد و از حرکت‌های مبارزاتی مسلحانه حمایت
کرد و از حرکت‌های مبارزاتی مسلحانه حمایت کرد، تا در سال ۱۳۵۶ پس از سخنرانی در دانشگاه زاهدان باز هم بازداشت شد. در سال ۱۳۵۷ پس از ربایش وی توسط عوامل ساواک و ضرب و شتم در بیابان‌های تهران رها کردند که بعد از حادثه ۱۷ شهریور (جمعهٔ سیاه)، در بازداشتگاه کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک و شهربانی زندانی شد. پس از پیروزی انقلاب. بعد از پیروزی انقلاب، نشریهٔ هفتگی "امت" را راه‌اندازی کرد و به عضویت شورای انقلاب درآمد. بعد از این بود که پیشنهاد تصدی وزارت علوم و آموزش عالی و نیز استانداری خوزستان داده شد که او به
عالی و نیز استانداری خوزستان داده شد که او به دلیل باور به کارهای زیربنایی، این پیشنهادها را نپذیرفت و به عضویت در هیئت تدوین نظامنامه شوراها تحت نظر محمود طالقانی درآمد. حبیب‌الله پیمان در سلسله‌مقالاتی با عنوان «مباحث ایدئولوژیک» از غیراسلامی بودن مالکیت مغازه‌ها در بازار سخن می‌گفت: «این‌که [در اسلام] گفته شده هر کس زودتر به بازار رفت و مکانی را اشغال نمود تا شب حق تقدم در استفاده از آن دارد، دلیل است بر این‌که مغازه‌ها در مالکیت خصوصی افراد نبوده است... بازار هم مانند مسجد است. مکان‌های آن‌ها ملک خدا
بازار هم مانند مسجد است. مکان‌های آن‌ها ملک خدا یعنی برای استفادۀ عموم است و هر کس زودتر مکانی را برای عرضه و فروش کالای خود اشغال کرد بر دیگران حق تقدم دارد و کرایه دادن هم معمول نیست.» پیمان در ناآرامی‌های ابتدای انقلاب در کارخانجات مختلف سخنرانی می‌کرد و بر نقش و حضور شوراهای کارگری در کارهای اجرایی تأکید می‌کرد تا شوراهای کارگری باید قدرت اجرایی داشته باشند. او به شرکت مینو نیز رفت و در سخنرانی خود به کارگران اطمینان داد که بیرون‌کردن مالکان شرکت هیچ خسارتی به شرکت نمی‌زند. او در میان کارگران گفت: «شاه
به شرکت نمی‌زند. او در میان کارگران گفت: «شاه رفت. هیچ حادثه ای رخ نداد. خسروشاهی [مالک مینو] هم برود، هیچ چیزی نمی‌شود.» با تحولاتی که از سال‌های دههٔ ۱۳۶۰ روی داد، پیمان بر مواضع خود در چارچوب «جنبش مسلمانان مبارز» استوار ماند. او در سال ۱۳۷۶ همزمان با هفتمین انتخابات ریاست‌جمهوری به عنوان کاندیدای جنبش معرفی شد، هرچند که رد صلاحیت شد. در سال ۱۳۷۹ همراه با شماری از نیروهای ملی-مذهبی بازداشت شد و چند ماه را در زندان انفرادی سپری کرد. در حال حاضر او همچنان به فعالیت‌های خود، از جمله سخنرانی در مجامع
به فعالیت‌های خود، از جمله سخنرانی در مجامع دانشگاهی ادامه می‌دهد. در جریان پیامدهای اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) وی که به همراه همسرش مرضیه مرتاضی لنگرودی در راهپیمایی ۱۳ آبان ۱۳۸۸ شرکت کرده‌بود، توسط حامیان دولت مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت.
تاریخ خاورمیانه را می‌توان به دوره‌های مختلف تقسیم کرد. تاریخ غرب آسیا و خاورمیانه به دلیل تنوع فرهنگی، مذهبی و قومی، همواره در حال تحول و تغییر بوده و تأثیرات آن بر تاریخ جهان خاور نزدیک در عهد باستان. گهواره تمدن. قدیمی‌ترین تمدن‌های تاریخی در منطقه‌ای که در حال حاضر به عنوان خاور نزدیک شناخته می‌شود، در حدود ۳۵۰۰ سال پیش از میلاد، در بین‌النهرین (عراق کنونی) به وجود آمدند و امروزه به عنوان گهواره تمدن از آن‌ها یاد می‌شود. سومری‌ها، اکدیها، بابلی‌ها و آشوری‌ها همه در این منطقه شکل گرفته و رشد پیدا کردند.