payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشنامهٔ برخط دنباله‌های صحیح (OEIS یا Sloane's) یک پایگاه داده قابل جستجوی بزرگ از دنباله‌های صحیح است که به رایگان بر روی وب قرار دارد. OEIS اطلاعات گوناگون دربارهٔ سری‌های صحیح که مورد علاقهٔ ریاضی‌دانان حرفه‌ای و آماتور است در خود دارد و به گستردگی به آن ارجاع داده می‌شود. شامل بیش از ۱۸۰٬۰۰۰ سری (۲۳ آذر ۱۳۸۹) است که در نتیجه آن را بزرگ‌ترین پایگاه داده از نوع خود می‌سازد. هر مدخل شامل ترم‌های آغازین سری، کلیدواژه‌ها، انگیزه‌های ریاضی، پیوندها، و بیشتر، شامل امکان تولید نمودار یا نمود موسیقایی سری
شامل امکان تولید نمودار یا نمود موسیقایی سری می‌شود. پایگاه داده توسط کلیدواژه و زیرسری قابل جستجو است. منابع. Sloane, N. J. A. (۲۰۰۳)، "The On-Line Encyclopedia of Integer Sequences", Notices of the American Mathematical Society ۵۰ (۸): ۹۱۲–۹۱۵
شیطان بزرگ اصطلاحی پروپاگاندایی است. که نظام جمهوری اسلامی ایران به‌طور عمومی اما غیررسمی بر کشور آمریکا اطلاق می‌کند. این اصطلاح نخستین بار پس از تسخیر سفارت آمریکا توسط بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی ایران، سید روح‌الله خمینی بکار برده شد. به ادعای خبرگزاری فارس، روزنامه‌هایی نظیر "فیگارو" و "سیاتل تایمز" چندین بار از این واژه برای ذکر نام آمریکا استفاده کرده‌اند. تاریخچه. دولت پس از انقلاب ۵۷ ایران، ایالات متحده و انگلستان را به عنوان کشورهای امپریالیستی در نظر گرفته‌است که سابقه دخالت طولانی در امور داخلی
نظر گرفته‌است که سابقه دخالت طولانی در امور داخلی ایران را دارند. در سال ۱۹۰۷، یک توافق‌نامه انگلیسی و روسی بین روسیه و انگلیس، ایران را به حوزه‌های نفوذ تقسیم کرد و حاکمیت ایران نادیده گرفته شد، در سال ۱۹۵۳، در زمان جنگ سرد، مقامات اطلاعاتی بریتانیا و دولت رئیس‌جمهور آمریکا دوایت آیزنهاور عملیات مشترک انگلیسی-آمریکایی را برای سرنگونی محمد مصدق، نخست‌وزیر منتخب برنامه‌ریزی کردند. این عملیات با نام رمز عملیات آژاکس شناخته شد. در ابتدا کودتای نظامی شکست خورد و شاه محمدرضا پهلوی از کشور فرار کرد. پس از
خورد و شاه محمدرضا پهلوی از کشور فرار کرد. پس از شورش‌های گسترده و با کمک سیا و سرویس‌های اطلاعاتی انگلیس، مصدق شکست خورد و شاه به قدرت بازگشت و حمایت از منافع نفتی غرب (عمدتا انگلیس) را تضمین کرد و به تهدید توسعه کمونیستی پایان داد. ژنرال فضل‌الله زاهدی، رهبری کودتای نظامی، نخست‌وزیر شد. در سال ۱۹۶۵ خمینی به دلیل انتقاد از انقلاب سفید و حق به زنان، اصلاحات ارضی و لایحه‌ای که به پرسنل ارتش آمریکا مصونیت دیپلماتیک برای جنایات مرتکب شده در ایران، تبعید شد. در اوایل دهه ۱۹۷۰، بسیاری از ایرانیان با دولت شاه
در اوایل دهه ۱۹۷۰، بسیاری از ایرانیان با دولت شاه مخالفت کردند. خمینی سرانجام به ایران بازگشت و انقلاب ۱۹۷۹ ایران را رهبری کرد. در جریان انقلاب ایران، تظاهرکنندگان معمولاً شعارهایی مانند «مرگ بر شاه»، «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» و «مرگ بر آمریکا» سر می‌دادند. تعریف. به نقل از خمینی در ۵ نوامبر ۱۹۷۹، «[آمریکا] شیطان بزرگ، مار زخمی است.» این واژه در طول و پس از انقلاب اسلامی بسیار مورد استفاده قرار گرفت و همچنان در برخی محافل سیاسی ایران به کار می‌رود. استفاده از این اصطلاح در تجمعات اغلب با فریادهای
استفاده از این اصطلاح در تجمعات اغلب با فریادهای «مرگ بر آمریکا» در مجلات دانشگاهی استفاده می‌شود. شیطان کوچک. دولت اسرائیل در سال ۱۹۷۹ توسط ایت الله خمینی هنگامی که در مورد حمایت اسرائیل از شاه، روابط نزدیک آن با آمریکا و درگیری مداوم اسرائیل و فلسطین صحبت می‌کرد، به عنوان «شیطان کوچک» محکوم شد. معمر قذافی، رهبر سابق لیبی نیز در مصاحبه ای در ژوئیه ۱۹۸۰ اظهار داشت که «اسرائیل شیطان کوچک است».
مدرسه حکمرانی جان اف. کندی شناخته‌شده به مدرسه هاروارد کندی یا در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد و یکی از دانشکده‌های مهم و برجستهٔ دانشگاه هاروارد است. این مؤسسه در زمینه علوم سیاسی و مسائل و امور دولتی فعالیتهای آموزشی و پژوهشی ارائه می‌کند. این مدرسه مدرک کارشناسی ارشد در زمینه سیاست عمومی، اداره عمومی و توسعه بین‌المللی ارائه می‌دهد، هم چنین چندین دوره دکتری و بسیاری برنامه‌های آموزشی اجرایی را در رشته‌های گوناگون ارائه می‌دهد. دوشیزه آمریکا ۲۰۲۴ مدیسون مارش از کلرادو فارغ‌التحصیل از این دانشگاه است. تاریخچه مدرسه
فارغ‌التحصیل از این دانشگاه است. تاریخچه مدرسه دانشکده هاروارد کندی در ابتدا مدرسه عالی مدیریت دولتی هاروارد بود و در سال ۱۹۳۶ با هدیه ۲ میلیون دلاری (معادل ۳۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۰) از لوسیوس نیت لیتائر، فارغ‌التحصیل کالج هاروارد، تأسیس شد و از اولین دانشجویان خود در سال ۱۹۳۷ استقبال کرد. محل اصلی مدرسه در مرکز Littauer در شمال هاروارد یارد بود، که در حال حاضر درکنار دپارتمان اقتصاد دانشکده علوم و هنرهای علوم هاروارد (FAS) قرار دارد. در دهه ۱۹۶۰، مدرسه شروع به توسعه برنامه درسی عمومی و برنامه درسی دوره
به توسعه برنامه درسی عمومی و برنامه درسی دوره کارشناسی ارشد عمومی کرد. در سال ۱۹۶۶، مدرسه به نام جان اف کندی تغییر نام یافت. در سال ۲۰۱۲، مدرسه اعلام کرد که کمپینی برای جمع‌آوری کمک‌ها جهت توسعه مدرسه بوجود آمده است که در نهایت از بیش از ۱۲۰ میلیون دلار آن برای گسترش مدرسه در نظر گرفته شد، ۹۱ هزار فوت مربع فضای اضافه را شامل شد که شامل شش کلاس جدید، آشپزخانه جدید و امکانات ناهار خوری، سالن دانشجویی جدید و فضای مطالعه، همکاری و فضاهای آموزشی فعال و همچنین یک حیاط مرکزی بازسازی شده بود. حیاط بین ساختمان‌های
حیاط مرکزی بازسازی شده بود. حیاط بین ساختمان‌های اصلی دانشکده، جاذبه کلیدی برای دانشجویان است که برای کار بر روی تکالیف خود، ناهار یا استراحت جمع می‌شوند. -معرفی گروه‌ها و رشته‌های فعال (به تفکیک ارشد و دکتری) دوره‌های آزاد و تکمیلی https://www.hks.harvard.edu/executive-education//; دوره‌های متفاوت https://www.hks.harvard.edu/more/alumni: فارغ التحصیلان https://www.hks.harvard.edu/more/employers: کارکنان منابع. معرفی دانشگاه و اساتید هاروارد کندی،John F. Kennedy School of Government . دیده‌بان سیاستگذاری
School of Government . دیده‌بان سیاستگذاری (خط مشی گذاری) ایران IPWNA
بَشیر جُمَیِّل (زاده ۱۰ نوامبر ۱۹۴۷ در بیروت – ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲ در بیروت) رئیس‌جمهور منتخب لبنان، رهبر شبه‌نظامیان مسیحی مارونی و رهبر حزب فالانژ لبنان (معروف به کتائب) بود. او نوهٔ امین بشیر جمیل بود. وی پسر پیر جمیل، بنیان‌گذار حزب فالانژ لبنان بود. حزب فالانژ نقش مهمی را در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی و در طول جنگ داخلی لبنان ایفا کرد. این حزب هم‌پیمان راهبردی اسرائیل به شمار می‌رفت و برای به قدرت رساندن مسیحیان مارونی در لبنان و بیرون راندن سازمان آزادی‌بخش فلسطین از لبنان تلاش می‌کرد. در بحبوحه حملات
فلسطین از لبنان تلاش می‌کرد. در بحبوحه حملات اسراییل، مجلس لبنان، بشیر جمیل را به عنوان رئیس جمهور برگزید. ترور و رویدادهای پس از آن. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲، بشیر جمیل، ۹ روز پس از تحویل گرفتن مقام ریاست جمهوری لبنان و قبل از ادای سوگند رسمی، به همراه ۲۵ نفر از همراهانش، در مقر حزب فالانژ لبنان در منطقه اشرفیه، بیروت به وسیله انفجار بمب، به قتل رسید. قتل بشیر جمیل ضربهٔ بزرگی بر حزب فالانژ بود. پس از دو روز از قتل بشیر جمیل، شبه‌نظامیان فالانژ، به انتقام ترور بشیر جمیل، رئیس جمهور لبنان، به دو اردوگاه صبرا و
بشیر جمیل، رئیس جمهور لبنان، به دو اردوگاه صبرا و شتیلا در جنوب لبنان وارد شدند و بین ۷۰۰ تا ۳۵۰۰ نفر از فلسطینیان را به انتقام قتل بشیر جمیل به قتل رساندند. برادر بشیر به نام امین جمیل رئیس جمهور بعدی لبنان شد.
منصور نیکخواه بهرامی استادِ دانشکدهٔ مهندسی مکانیک دانشکدهٔ فنّی دانشگاه تهران است. وی در سال ۱۳۱۸ در قریه شیزر از بخش طارم سفلی در استان قزوین به دنیا آمده‌است و در سالِ ۱۳۸۵، در آستانهٔ ۶۸ سالگی، به عنوانِ چهرهٔ ماندگارِ رشتهٔ مهندسی مکانیک ایران انتخاب شده‌است. او برای نگارش کتاب "تئوری ارتعاشات و کاربرد آن در مهندسی "برگزیدهٔ هفتمین دورهٔ کتاب سال ایران شد. تحصیلات. وی دیپلم متوسطه را از دبیرستان هدف تهران در سال ۱۳۳۷ اخذکرده‌است و جزو نخستین دوره دانش‌آموزان این دبیرستان بود. وی پس از اخذ دیپلم، در سال
این دبیرستان بود. وی پس از اخذ دیپلم، در سال ۱۳۳۸ به آمریکا رفت و در دانشگاه «کلمبیاً در شهر نیویورک مشغول تحصیل شد. بعد از مدتی به دانشگاه تگزاس رفت و در آنجا (شهر آستین ایالت تگزاس) دانشنامه مهندسی ساختمان گرفت. آن موقع دانشگاه تگزاس، جزو ده دانشگاه برتر دنیا بود. به دلیل علاقه زیاد به ریاضی و کارهای تئوری و تحقیقی، دکترای خود را در رشته مکانیک مهندسی (با مهندسی مکانیک اشتباه نشود) دریافت کرد. این رشته، در واقع یک رشته بدون لیسانس و در سطح فوق لیسانس و دکتری است که از رشته‌های ساختمان، مکانیک و هوافضا
دکتری است که از رشته‌های ساختمان، مکانیک و هوافضا دانشجو جذب می‌کند. وی با فوق لیسانس ساختمان، دکتری این رشته (مکانیک مهندسی) را اخذ کرد و پس از اخذ دکتری در سال ۱۳۴۸ به ایران بازگشت. در تاریخ هشتم تیرماه سال ۱۳۴۸، به دعوت پروفسور فضل‌الله رضا، در رشته مهندسی مکانیک، مشغول به تدریس در دانشکده فنی دانشگاه تهران شد. فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی. حاصل کار وی علاوه بر آموزش دروس مختلف مهندسی مکانیک در دانشگاه تهران و اغلب دانشگاه‌های مهم ایران، تحقیقات عمدهای است که در قالب کتب و مقالات معتبر بین‌المللی به چاپ
که در قالب کتب و مقالات معتبر بین‌المللی به چاپ رسیده‌است. تألیف ۸ کتاب در مباحث برنامه‌نویسی، محاسبات عددی، دینامیک و ارتعاشات و حدود ۵۰ مقاله در کنفرانس‌های علمی و مجلات معتبر بین‌المللی است. وی همچنین یکی از پایه گذاران آموزش درس برنامه‌نویسی کامپیوتر در ایران بود. گروه مطالعات کمی و هوشمند سازی دانشگاه تهران. دکتر منصور نیکخواه بهرامی در حال حاضر گروهی را با عنوان گروه مطالعات کمی و هوشمند سازی دانشگاه تهران را سرپرستی می‌نمایند. این گروه به صورت تخصصی بر روی محاسبات عددی پیشرفته و هوش مصنوعی فعالیت
بر روی محاسبات عددی پیشرفته و هوش مصنوعی فعالیت می‌نماید و آدرس اینترنتی این گروه https://web.archive.org/web/20190610092624/http://www.quants.ir/ می‌باشد. این گروه اولین گروه ایرانی است که در حوزهٔ الگوریتم‌های عددی فعالیت می‌نماید.
حزب کتائب با نام قبلی حزب فالانژ لبنان، یکی از حزب‌های دست راستی تندرو در کشور لبنان است. اگر چه حزب فالانژ لبنان به‌طور رسمی یک حزب سکولار است، اما به کلیسای مارونی منتسب است و برای حفظ منافع مسیحیان مارونی در لبنان فعالیت می‌کند. حزب فالانژ لبنان یکی از بازیگران اصلی در طول جنگ داخلی لبنان بود که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ میلادی در لبنان جریان داشت که نهایتاً با اخراج سازمان آزادی‌بخش فلسطین از لبنان پایان یافت. تأسیس. حزب فالانژ لبنان در سال ۱۹۲۶ میلادی، توسط پیر جمیل بنیان‌گذاشته شد. شعار این حزب «خدا، میهن و
جمیل بنیان‌گذاشته شد. شعار این حزب «خدا، میهن و خانواده» بود. حزب فالانژ برای به قدرت رساندن مسیحیان مارونی در لبنان تلاش می‌کرد. جنگ داخلی لبنان. در فرودین ۱۹۷۵ میلادی (۱۳ آوریل ۱۹۷۵) وقتی پی‌یر جمیل مؤسس و رهبر حزب کتائب (حزب فالانژ لبنان) در حال بازدید از مراحل ساخت کلیسایی در عین الرُمّانة بود هدف حمله سرنشینان مسلحِ خودرویی ناشناس قرار گرفت. این سوء قصد به سازمان آزادی‌بخش فلسطین نسبت داده شد، اگرچه صحت آن ثابت نشد. پی‌یر جمیل از سوءقصد جان سالم به در برد، ولی این رویداد به بهانه‌ای برای اقدامات
در برد، ولی این رویداد به بهانه‌ای برای اقدامات متقابل و در نهایت به جنگ داخلی ۱۵ ساله در لبنان منجر شد. در طول جنگ داخلی لبنان، حزب فالانژ با همراهی دیگر احزاب ملی‌گرای لبنانی با سازمان آزادی‌بخش فلسطین و نهضت ملی لبنان به جنگ خیابانی می‌پرداخت و متحد استراتژیک اسرائیل به‌شمار می‌رفت. در سال ۱۹۸۲ آریل شارون با محاصره بیروت راه را برای به قدرت رسیدن فالانژها هموار کرد. در همین هنگام مجلس لبنان، بَشیر جُمَیِّل فرزند پیر جمیل را به عنوان رئیس‌جمهور برگزید. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲ میلادی، بَشیر جُمَیِّل نه روز پس
۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲ میلادی، بَشیر جُمَیِّل نه روز پس از تحویل گرفتن مقام ریاست جمهوری لبنان و قبل از ادای سوگند رسمی، به همراه ۲۵ نفر از همراهانش، در مقر حزب فالانژ لبنان در منطقه اشرفیه، بیروت به وسیله انفجار بمب، به قتل رسید. قتل بشیر جمیل ضربهٔ بزرگی بر حزب فالانژ بود. پس از دو روز از قتل بشیر جمیل، رئیس‌جمهور لبنان، نیروهای حزب فالانژ به دو اردوگاه صبرا و شتیلا در جنوب لبنان وارد شدند و بین ۷۰۰ تا ۳۵۰۰ نفر از فلسطینیان را کشتند. برادر بشیر به نام امین جمیل رئیس‌جمهور بعدی لبنان شد. اما با افزایش نفوذ
جمیل رئیس‌جمهور بعدی لبنان شد. اما با افزایش نفوذ سوریه، موقعیت مسیحیان مارونی در صحنه سیاسی لبنان متزلزل شد. امین جمیل در سال ۱۹۸۸ میلادی، به همراه خانواده خود لبنان را ترک گفت و وارد تبعید خودخواسته شد.
سعید رجائی خراسانی (۱۳۱۵–۱۳۹۲) متولد کرمان بود. سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در سازمان ملل متحد در زمان ریاست‌جمهوری علی خامنه‌ای و نمایندهٔ مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در دوره‌های سوم و چهارم بود. تحصیلات. وی مدرک لیسانس خود را سال ۱۳۳۹ در رشته فلسفه از دانشگاه تهران دریافت کرد. آنگاه در در آغاز دهه ۱۳۴۰ خورشیدی در دبیرستان‌های کرمان مشغول به تدریس شد. سپس راهی لبنان شد و در سال ۱۳۴۶ از دانشگاه آمریکایی بیروت موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته فلسفه آموزش و پرورش شد و مدرک دکترای فلسفه را سال ۱۳۵۵ از
و پرورش شد و مدرک دکترای فلسفه را سال ۱۳۵۵ از دانشگاه درهام انگستان دریافت کرد. فعالیتهای اداری و سیاسی. در بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۷ در دانشگاه تبریز مشغول به کار شد و سپس فعالیت‌های اجرایی چون معاون اداره کل امور بین‌الملل دانشگاه تبریز، معاون دانشگاه تبریز را در زمان شاه و پس از انقلاب بر عهده داشت. او در زمان انقلاب از فعالین در انجمن‌های اسلامی دانشجویان در دانشگاه تبریز بود. او در جریان جنبش آیت‌الله شریعتمداری در سمت مخالف او و از طراحان و مدافعان برخورد با حزب جمهوری خلق مسلمان ایران در تبریز
برخورد با حزب جمهوری خلق مسلمان ایران در تبریز بود. سپس وی به کرمان رفته و در دانشگاه کرمان ریاست دانشگاه کرمان را برعهده گرفت. همچنین وی مدیر رادیو ایران، نماینده جمهوری اسلامی در سازمان ملل به مدت هفت سال، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در دوره‌های سوم و چهارم و مشاور عالی وزیر امور خارجه را در کارنامه خود دارد. خراسانی ریاست هیئت پارلمانی ایران را در نود و دومین اجلاس بین المجالس در سال ۱۳۷۳ در دانمارک عهده‌دار بود. درگذشت. رجایی خراسانی که خود یکی از بنیانگذاران دانشگاه علوم پزشکی کرمان بود در
از بنیانگذاران دانشگاه علوم پزشکی کرمان بود در شامگاه دوشنبه بیستم آبان در بیمارستان شفا کرمان درگذشت. خاطرات. مجموعه خاطرات سعید رجائی خراسانی طی مجموعه مقالاتی تحت عنوان مروری کوتاه بر زندگی‌نامه دکتر سعید رجائی خراسانی سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان توسط فرزندش در پایگاه خبری آبتاب منتشر شده‌است. اتهام دزدی. در سال ۱۳۶۵ گفته شد که سفیر ایران در سازمان ملل متحد به هنگام دزدی یک بارانی ۱۰۰ دلاری از یک فروشگاه دستگیر و سپس به خاطر مصونیت دیپلماتیک آزاد شده‌است. جان ونتوچی سخنگوی پلیس گفت که سعید رجایی
شده‌است. جان ونتوچی سخنگوی پلیس گفت که سعید رجایی خراسانی، ۵۰ ساله، در طبقه دوم بخش لباس مردانه الکساندر در مرکز منهتن سعی کرده یک بارانی را بدزدد. او در هنگام امتحان بارانی برچسب‌های قیمت را از آن کنده و به سمت درب خروجی رفته‌است، پس از آن مأمور امنیتی فروشگاه که از پیش او را تحت نظر داشت پلیس را خبر کرد. مأموران اف‌بی‌آی که از سوی فروشگاه فراخوانده شده بودند، رجایی خراسانی را به عنوان سفیر شناسایی کردند و او را به خاطر مصونیت دیپلماتیک آزاد کردند. تلویزیون WNBC-TV گزارش داد که یک سخنگوی ایرانی این اتهام
WNBC-TV گزارش داد که یک سخنگوی ایرانی این اتهام را تکذیب کرده و بیان داشته است که این یا یک سوءتفاهم بوده است. رابطه با آمریکا. رجایی خراسانی در اواخر دهه 70 نامه ای به رهبر ایران نوشت و از ضرورت ارتباط با آمریکا دفاع کرد او نخستین فرد از چهره‌های درونی حکومت ایران در این رابطه سخن گفت. سعید رجایی خراسانی پس از انتشار آن نامه، در صحنه سیاست ایران منزوی شد.
سد سفیدرود یا سد منجیل، سدی است که در ابتدای رودخانه بزرگ سفیدرود و بر روی رودخانه های شاهرود و قزل اوزون در نزدیکی منجیل ساخته شده‌است و برای تنظیم آب این دو رود برای کشاورزی در جلگه گیلان و نیز تولید برق به کار می‌رود. ارتفاع سد از کف رودخانه ۱۰۶ متر و طول تاج آن ۴۲۵ متر است. سد سفیدرود پنج واحد تولید برق دارد که در مجموع بیش از ۸۷ مگاوات برق تولید می‌کند. نام این سد قبل از انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷، سد فرح پهلوی بود. نام. این سد که توسط دولت دکتر مصدق ساخته شد در هنگام ساخت و اوایل دوره بهره‌برداری به سد
شد در هنگام ساخت و اوایل دوره بهره‌برداری به سد سفیدرود معروف بود. از سال ۱۳۴۶ آن را سد فرح پهلوی نامیدند. از سال ۱۳۵۷ تاکنون به نام اولیه یعنی سد سفیدرود خوانده می‌شود. تاریخچه. به موجب لایحه قانونی ساختمان سد سفید رود به تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۳۱ سازمان برنامه مکلف به مطالعه و تدارک مقدمات احداث سد سفید رود و بانک ملی مکلف به تأمین وام شد. کلیه مالکانی که شالیزارهایشان از سفید رود یا شاخه‌های آن آبیاری می‌شد، برای هر یک جریب برنج کاری سالیانه بیست تومان از بابت خرید سهام بپردازند. تصدی و بهره‌برداری سد نیز تا
خرید سهام بپردازند. تصدی و بهره‌برداری سد نیز تا استهلاک هزینه‌های ساخت به عهده سازمان برنامه محول شد. مطالعات سد سفیدرود و تهیه و تنظیم پروژه‌های آن به شرکت اتکو و مؤسسه فرانسوی اوفر (O.F.E.R) واگذار شد. در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۳۲ موافقت‌نامه‌ای با سه شرکت فرانسوی کام پتن، برنارد و بیلیارد هد سنت برای مطالعات و کارهای مقدماتی امضاء شد. بنا بر این موافقت‌نامه، مقاطعه کاران فرانسوی متعهد شدند همکاری یک یا چند مؤسسه ایرانی را جلب کنند. از ۲۹ دی تا دهم بهمن ۱۳۳۲ هیئتی از مهندسان شرکت‌های مقاطعه‌کار فرانسوی از محل
از مهندسان شرکت‌های مقاطعه‌کار فرانسوی از محل بازدید کردند. نقشه‌برداری از محل از هفدهم اسفند ۱۳۳۲ تا دهم خرداد ۱۳۳۳ انجام گرفت و در ۲۲ اسفند ۱۳۳۲ یک بادسنج در محل سد نصب شد. طغیان سفید رود، آغاز سونداژ را مدتی به تأخیر انداخت تا اینکه این عملیات از تیر ۱۳۳۳ آغاز شد. ساخت سد در ۲۵ بهمن ۱۳۴۰ به پایان رسید و بهره‌برداری از آن در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۴۱ آغاز شد. مجسمه فرح پهلوی. در روز دوشنبه ۱۳ شهریور سال ۱۳۵۱، بخاطر اینکه اکثریت مطلق مردم، سد سفیدرود را حاصل زحمات دکتر مصدق و ثمره دولت کوتاه ملی میدانستند، حکومت
دکتر مصدق و ثمره دولت کوتاه ملی میدانستند، حکومت پهلوی اسم سد را به فرح پهلوی تغییر داده و پیکره‌ای از شهبانو فرح پهلوی در میان این سد نصب گردید که در اسفند ماه سال ۱۳۵۷ و در جریان انقلاب اسلامی ایران توسط مردم پایین کشیده شد. رسوب‌گیری. سد سفیدرود یکی از رسوب‌گیرترین سدهای جهان است. اکنون بیش از نیمی از گنجایش سد را رسوبات پر کرده‌است. از سال ۱۳۵۹ تاکنون عملیات شاس و تغییر زمان‌بندی پر و خالی کردن سد برای رفع این مشکل به کار گرفته شده‌است. همچنین احداث چند سد انحرافی برای رسوب‌گیری آب رودهای شاهرود و
چند سد انحرافی برای رسوب‌گیری آب رودهای شاهرود و قزل‌اوزن در دست اقدام است.
اِل یا ئیل (’Ēl یا ’Il، به صورت الف-لام نوشته می‌شود، مثلاً به اوگاریتی: 𐎛𐎍، به فنیقی: 𐤀𐤋، به عبری: אל‎، به سریانی: ܐܠ، به عربی: إل یا إله، هم ریشه با اکدی: "ilu") یک کلمه سامی شمال غربی به معنای خدا یا الهه است که (به عنوان اسم خاص) به هر کدام از چندین خدای خاور نزدیک باستان اشاره دارد. یک هجی نادرتر، "ila"، است که نشان دهنده شکل گزاره‌ای [یا اسنادی] آن در اکدی قدیم و در زبان عموری است. این کلمه مشتق شده از کلمه دوحرفی کهن و مهجور شده "ʔ‑L" در زبان نیاسامی، به معنای «خدا» است. خدایان خاصی که به عنوان ال یا
به معنای «خدا» است. خدایان خاصی که به عنوان ال یا ئیل شناخته می‌شدند شامل بزرگ‌ترین خدای دین کنعانی باستان، و عالی‌ترین خدای سامی‌های میان رودان در دوره پیشا-سارگونی می‌شود. ال پیش از یهوه خدای بنی‌اسرائیل بود اما نهایتاً در قرون نهم تا ششم پیش از میلاد با یهوه ترکیب شد. داستان بخشیده‌شدن اسرائیل به یهوه توسط ال نیز در یکی از نسخه‌های تورات باقی مانده‌است. در میان هیتی‌ها، ال به الکونیرسا معروف بود. اگرچه ال در طول زمان در زبان های مختلف ظاهر و معانی متفاوتی پیدا کرد، اما همچنان به صورت ئیل یا ال در عبارات
پیدا کرد، اما همچنان به صورت ئیل یا ال در عبارات اسمی مرکب مانند اسماعیل، اسرائیل، دانیال، رافائل، میکائیل و جبرئیل وجود دارد. شکل‌های زبان‌شناختی و معنی‌ها. شکل‌های هم‌ریشه «"ال"» در تمامی زبان‌های سامی یافت می‌شود؛ آن‌ها عبارتند از: اوگاریتی: 𐎛𐎍) "ʾilu")، فنیقی: "ʾl" (𐤀𐤋)، عبری: "ʾēl ("אֵל)، آرامی: "ʾl ("ܐܺܝܠ)، اکدی: "ilu" (𒀭)، عربی: "ʾIlāh" (إله). در زبان‌های سامی شمال‌غربی، «اِل» واژه‌ای عمومی برای اشاره به هر خدایی بود و همچنین نام یا عنوان ویژه‌ای برای خدایی خاص که از دیگر خدایان متمایز می‌شد
برای خدایی خاص که از دیگر خدایان متمایز می‌شد به‌عنوان «آن خدا». ال در صدر بسیاری از فهرست‌های خدایان قرار دارد. در برخی منابع کنعانی و اوگاریتی، ال نقشی به‌عنوان پدر خدایان، آفریننده، یا هر دو را ایفا می‌کرد. با این‌ حال، از آنجا که واژه ال گاهی به خدایی غیر از خدای بزرگ «اِل» اشاره دارد، اغلب مشخص نیست که آیا ال به‌ همراه نامی دیگر به معنای «خدای بزرگ اِل» با یک لقب ویژه است یا کاملاً به خدایی دیگر اشاره دارد. برای مثال، در متون اوگاریتی، "اِل ملک" به معنای «اِل پادشاه» درک می‌شود، اما "اِل هدد" به معنای
«اِل پادشاه» درک می‌شود، اما "اِل هدد" به معنای «خداوند هدد» است. ریشهٔ سامی «ʾlh»، در عربی: «إِلٰه»، در آرامی: «ألٰه» یا «إلٰه»، در عبری: «אֱלוֹהַּ»، ممکن است از «ʾl» همراه با یک «h» افزوده (تطفلی) تشکیل شده باشد، و خود «ʾl» نیز می‌تواند شکل کوتاه‌شدهٔ «ʾlh» باشد. در زبان اوگاریتی، شکل جمع این واژه که به معنای «خدایان» است، «ʾilhm» نوشته می‌شود که معادل «الوهیم» (ʾelōhîm) عبری به معنای «قدرت‌ها» است. در متون عبری، این واژه از نظر معنایی به صورت مفرد برای «خدا» تفسیر شده است. با این حال، بر اساس فرضیهٔ
«خدا» تفسیر شده است. با این حال، بر اساس فرضیهٔ مستند، دست‌کم چهار نویسندهٔ مختلف – منبع یهوه‌ای، منبع الوهیمی، منبع تثنیه‌ای، و منبع کاهنی – مسئول بازنویسی و ویرایش داستان‌هایی از یک دین چندخدایی به شکل دینی یکتاپرستانه بوده‌اند. این منابع در زمان‌های مختلف توسط ویراستارانی یا به‌اصطلاح «تدوین‌گران» به یکدیگر پیوند داده شده‌اند. ناسازگاری‌هایی که در متون میان یکتاپرستی و چندخدایی دیده می‌شود، بازتابی از همین فرضیه است. ریشهٔ «ʾl» به‌طور برجسته در کهن‌ترین لایه‌های زبان‌های سامی شرقی، سامی شمال‌غربی، و
لایه‌های زبان‌های سامی شرقی، سامی شمال‌غربی، و سامی جنوبی دیده می‌شود. نام‌های شخصی‌ای که شامل ریشهٔ «ʾl» هستند، با الگوهایی مشابه، هم در زبان عموری و هم در زبان سبایی یافت شده‌اند. توسعه تاریخی. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد تصور کنعانی/فینیقی و آرامی از ال در اصل همانند تصور عموری‌ها از ال بوده است؛ این برداشت در قرن هجدهم پیش از میلاد رایج شد، اما ریشه‌های آن به دورهٔ پیشاسارگونی بازمی‌گردد. هرگونه تغییر در جایگاه ال را می‌توان با تصادفی بودن داده‌های در دسترس توضیح داد. ساختارهای قبیله‌ای در فرهنگ
در دسترس توضیح داد. ساختارهای قبیله‌ای در فرهنگ سامی غربی نیز بر بازنمایی ال تأثیر گذاشتند، به‌گونه‌ای که او به‌صورت «شریک عهد» در پیمان‌ها به تصویر کشیده می‌شد، جایی که طایفه به‌عنوان خویشاوند آن ایزد در نظر گرفته می‌شد. در نهایت، پرستش ال به بخش مرکزی در فرایند شکل‌گیری قومیتی اسرائیلیان عصر آهن تبدیل شد، اما تاکنون پژوهشگران نتوانسته‌اند به‌طور دقیق مشخص کنند چه میزان از جمعیت واقعاً پرستندهٔ ال بوده‌اند. احتمال بیشتری وجود دارد که مناطق مختلف دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به ال داشته‌اند. در میان‌رودان،
متفاوتی نسبت به ال داشته‌اند. در میان‌رودان، واژهٔ اکدی «ایلوم» یا «ایلو» که با سُمروگرام دینگیر نمایش داده می‌شود، به‌عنوان نشانهٔ تمایز برای اشاره به یک ایزد به‌کار می‌رفت؛ با این حال، هیچ خدایی با نام ال در آنجا تأیید نشده است. در اوگاریت، این واژه نیز به‌عنوان نام عام برای «خدا» به‌کار می‌رفت، اما همچنین می‌توانست به ایزدی خاص اشاره داشته باشد، یعنی «خدای ال». بخش زیادی از اطلاعات دربارهٔ ال، از متون اسطوره‌ای اوگاریت به‌دست آمده که مربوط به دوره برنز اخیر هستند. در اوگاریت، ال به‌عنوان یک پدرسالار در
هستند. در اوگاریت، ال به‌عنوان یک پدرسالار در میان مجمع خدایان معرفی می‌شود. همسر او اثیرات است. او ایزد برتر است که بر اعمال دیگر خدایان نظارت دارد و بر آن‌ها کنترل دارد. ایزدان زیردست او، مانند «بعل»، «آنات»، «یَم» یا «عشتروت»، برای ارائهٔ درخواست‌های خود نزد او می‌آیند، گاه با پشتیبانی اثیرات. او میان خدایان داوری می‌کند. به‌نظر می‌رسد که ال تا اندازه‌ای از انسان‌ها دور باشد؛ او بیشتر بر کیهان فرمان می‌راند، کیهانی که بخش‌های مختلف آن میان ایزدان گوناگون تقسیم شده‌اند: «بعل» (طوفان)، «یَم» (دریا)، «موت»
تقسیم شده‌اند: «بعل» (طوفان)، «یَم» (دریا)، «موت» (مرگ). ال در خارج از اوگاریت نیز شناخته شده بود: در کتیبه «پاناموای دوم»، پادشاه آرامی سمعال (قرن نهم پیش از میلاد)، و همچنین در کتیبه‌های «دیر علّا» (قرن هشتم پیش از میلاد) از او نام برده شده است. در دوران هلنی نیز فیلون اهل بیبلوس در شرح دین فینیقیان، که توسط یوسبیوس قیصریه نقل شده، همچنان به ال اشاره می‌کند. پیش از این گواهی‌ها، که به اوایل هزارهٔ دوم پیش از میلاد بازمی‌گردند، شاید با شکل کهن‌تری از واژهٔ ال روبه‌رو باشیم؛ در متون به‌دست‌آمده از
از واژهٔ ال روبه‌رو باشیم؛ در متون به‌دست‌آمده از بایگانی‌های سلطنتی ابلا، در محوطهٔ باستانی تل مردیخ در سوریه، از قرن بیست‌وچهارم پیش از میلاد، از ایزدی به نام «ایلو» یاد شده است (که تلفظ آن نامشخص است) و این ایزد با خدای سومری «اِنلیل» همانندسازی شده است. این نام در صدر فهرستی از ایزدان قرار دارد، به‌عنوان نیای خدایان یا پدر تمامی خدایان. آلفونسو آرچی پیشنهاد کرده‌است که ال تنها در هزاره دوم پیش از میلاد تحت‌تاثیر باورهای بین‌النهرین و هوری در مورد نسل‌های متوالی خدایان اجدادی، در میان گویشوران زبان‌های
متوالی خدایان اجدادی، در میان گویشوران زبان‌های سامی شمال‌غربی به عنوان جد خدايان توسعه یافت. متون پیش سینائی، فنیقی، آرامی و هیتی. یک کتیبه باستانی نیاسینایی که در صحرای سینا یافت شده‌است حاوی کلمات «"El id 'olam"» است که ویلیام آلبرایت آن را به «"ال (خدای) ابدیت"» ترجمه کرده‌است. در کتیبه‌ای که در تل لاچیش یافت‌ شده و مربوط به سلطنت آمنهوتپ دوم است، به خدای مصری پتاح لقب «"ḏū gitti»" داده شده‌است، که به «"خدای جت"» (جت یک شهر فلیسطیه)، ترجمه شده‌است. همچنین این عنوان در کتیبه‌ای دیگر نیز یافت شده‌است.
این عنوان در کتیبه‌ای دیگر نیز یافت شده‌است. فرانک مور کراس در مطالعات خود تاکید می‌کند که چگونه پتاح مانند کتیبه ال در سینا غالبا «"خدای ابدیت»" خوانده می‌شود، و حدس می‌زند که ممکن است این هم‌ذات پنداری ال با پتاح باشد که منجر به اطلاق لقب ابدی (Olam) به ال شده‌است. هرچند در متون اوگاریتی، پتاح ظاهرا با خدای صنعتگر، کوثر-وا-خاسیس، برابری می‌کند. با این حال ارتباط دیگری با فرشته مندائی پتاحئیل دیده می‌شود که نامش ترکیبی از دو اصطلاح "پتاح" و "ال" است. نام رافائیل یا رافا-ال، به معنای «"ال شفا داده"» در
رافائیل یا رافا-ال، به معنای «"ال شفا داده"» در اوگاریت، تقریبا در سال ۱۳۵۰ قبل از میلاد در یکی از نامه‌های عمارنه که در تل الحسی از حاکم لاچیش یافت شده‌است، گواهی شده‌است‌. یک طلسم کتیبه‌شده فنیقی قرن هفتم پیش از میلاد از ارسلان-تاش ممکن است به ال اشاره داشته‌ باشد. متن را روزنتال به شرح زیر ترجمه کرده‌است: با این حال، کراس متن را به این صورت ترجمه کرده‌است: در برخی از کتیبه‌ها نام «"Ēl qōne 'arṣ"» (به پونی: 𐤀𐤋 𐤒𐤍 𐤀𐤓𐤑) به معنای «"ال خالق زمین"» به چشم می‌خورد. حتی این جمله در یک کتیبه متاخرتر در لپتیس