payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ستون زن‌پیکر (به یونانی: Καρυάτις، تلفظ: "کاریاتید") نام نوعی ستون در معماری یونان باستان و مصر باستان است. در این‌گونه ستون ساختمان‌ها به شکل پیکر زنانه ساخته می‌شود. معروف‌ترین ستون‌های زن‌پیکر ستون‌های نیایشگاه ارختئیون (Έρέχθειον) آتن است. در معماری رنسانس و سده‌های ۱۸ و ۱۹ نیز این‌گونه ستون‌ها کاربرد زیادی داشته‌است. ستون‌هایی که در آن پیکر مردانه تراشیده می‌شد معمولاً شکلی تناور و پهلوانی داشت و از این‌رو این‌گونه ستون‌ها را ستون پهلوان‌پیکر می‌نامند. پیشینه. ویتروویوس، معمار و یکی از لشکریان رومی در
پیشینه. ویتروویوس، معمار و یکی از لشکریان رومی در کتاب خود خاستگاه این‌گونه ستون‌ها را در یونان این‌گونه توضیح داده‌است: در جنگ یونانیان علیه ایرانیان، مردم کاریا (نزدیک اسپارت در لاکونیا) از ایران پشتیبانی کردند. زمانی که یونانی‌ها سرانجام از پیشرفت ایرانیان در خاک یونان جلوگیری کردند، به تنبیه کاریایی‌ها پرداختند. مردان کاریایی را کشتند و زنانشان را به بردگی بردند. مقرر شد که این زنان بایستی برای ابد باری به‌دوش بکشند. و این‌گونه ستون‌ها نمادی است از بارکشی ابدی زنان کاریایی. با این حال، توضیح ویترویوس
ابدی زنان کاریایی. با این حال، توضیح ویترویوس مشکوک است. بسیار پیش از جنگ‌ با پارس‌ها، در یونان و خاور نزدیک باستان از مجسمه‌های زن به‌منزلهٔ تکیه‌گاه تزئینی استفاده می‌شد. کامیل پالیا در کتاب توضیح ویترویوس را به‌منزلهٔ یک خطا رد می‌کند و حتی در اثر مری لفکوویتز، "بازبینی در آتن سیاه"، از آن ذکری به میان نیامده است. هر دوی آن‌ها می‌گویند که این اصطلاح به زنان جوانی گفته می‌شود که آرتمیس را در کاریا از طریق رقص پرستش می‌کنند. لفکوویتز می‌گوید که این اصطلاح از شهر اسپارتی کاریا می‌آید، جایی که زنان جوان در
از شهر اسپارتی کاریا می‌آید، جایی که زنان جوان در اطراف مجسمهٔ الهه آرتمیس در فضای باز، که در محلی با درخت گردو شناخته می‌شود، حلقه می‌زدند و می‌رقصیدند. برنارد سرجنت تصریح می‌کند که رقصندگان از نزدیکی اسپارت به شهر کوچک کاریا آمدند. با این وجود، ربط دادن کاریاتیدها به برده‌داری همچنان ادامه دارد و در هنر رنسانس رایج است. نخستین ستون‌های زن‌پیکر که در آسیای میانه به کار رفته‌است از شهر کهن پنجکنت در تاجیکستان امروزی به دست آمده‌است.
عزیز اسپندار (زادهٔ ۲۶ اسفند ۱۳۲۷) بازیکنان سابق فوتبال اهل ایران است. وی یکی از سه تفنگدار افسانه‌ای ملوان در دهه پنجاه است که تمام دوران ورزشی خود را در ملوان گذرانده و از پیشکسوتان این باشگاه محسوب می‌گردد. بیوگرافی ورزشی. آقای گل ایران در سال ۱۳۵۳و۱۳۵۶، دومین گلزن برتر کل دوران جام تخت جمشید با ۴۷ گل زده، یکی از سه تفنگدار افسانه‌ای ملوان و برندهٔ نخستین جام حذفی ایران، عضویت در تیم ملی ارتش ایران در پیش از انقلاب، نایب قهرمانی جهان در ایتالیا در سال ۱۳۷۴ به عنوان مربی با تیم ملی ارتش و کسب مقام هفتم
به عنوان مربی با تیم ملی ارتش و کسب مقام هفتم لیگ برتر چهارم فوتبال ایران به عنوان مربی از دیگر افتخارات وی به‌شمار می‌آید. شروع فوتبال. در سال ۱۳۴۲ هنگامی که ۱۵ سال سن داشت فوتبال را به صورت جدی در سربازخانهٔ قدیم واقع در غازیان در بندر انزلی که هم‌اکنون کوی نیروی دریایی خوانده می‌شود شروع کرد. سال ۱۳۴۴ اسپندار به تیم کلنی انزلی دعوت شد و همراه با تیم آموزشگاه‌های انزلی در سال ۱۳۴۶ سوم ایران شد. سپس در سال ۱۳۴۷ در ایران با تیم آموزشگاه‌های انزلی مقام نخست را کسب کرد. خاطره‌ای از زمان آغاز شکل‌گیری باشگاه
را کسب کرد. خاطره‌ای از زمان آغاز شکل‌گیری باشگاه ملوان از زبان وی. در مسابقات انتخابی جام تخت جمشید در سال ۱۳۵۱ ملوان در اهواز به عنوان منضبط‌ترین و منسجم‌ترین تیم انتخاب شد همهٔ ما چنان گذشت و همکاری داشتیم که مطرح نبود چه کسی گل می‌زند، در اهواز خوابگاه ما زیر جایگاه استادیوم بود و در بیست و چهار ساعت فقط یک وعده غذا می‌خوردیم که شامل یک عدد لواش و دو سیخ جگر بود در بازی آخر بچه‌ها کاملاً تحلیل رفته بودند بازیکنان جوان این‌ها را بدانند دو روز قبل از اختتامیه پول ما تمام شد، چای و شیرینی تنها غذای ما تا
پول ما تمام شد، چای و شیرینی تنها غذای ما تا زمان بازگشت به انزلی بود. گریه‌های آقای بهمن صالح نیا در لحظهٔ انتخاب ملوان به عنوان یکی از تیم‌های نهایی جام تخت جمشید هیچ وقت از یادم نمی‌رود. دوران مربیگری. اسپندار از سال ۶۰ مشغول مربیگری است و در طول دوران مربیگری و در تمامی آن‌ها با رتبه ممتاز قبول شد و استعداد خود را همچون دوران بازیگری در مربیگری نیز نشان داد بطوریکه بینگهام ایرلندی (مدرس کلاس آو سرمربی اسبق ایرلند در جام جهانی ۱۹۸۲) در مصاحبه تلویزیونی به تعریف از وی پرداخت. اسپندار در حال حاضر دارای
به تعریف از وی پرداخت. اسپندار در حال حاضر دارای مدرک آ آسیا در زمینه مربیگری است و در سال ۸۶ نیز به همراه نصرت ایراندوست مربیگری تیم شاهین پارس جنوبی را بر عهده داشت. قهرمانی اولین جام حذفی ایران. وهمچنین قهرمانی در جام حذفی در سال ۱۳۵۵ و زدن دو گل در فینال که گل دوم وی که گل آخر بازی نیز بود از دایره مرکز زمین به ثمر رسید و به گفته کارشناسان فوتبال کشور بهترین گل به ثمر رسیده در تاریخ جام حذفی کشور نیز است. در ضمن اسپندار با ۶۲ گل زده در جام تخت جمشید و جام حذفی برترین گلزن تاریخ ملوان نیز است. بهترین
جام حذفی برترین گلزن تاریخ ملوان نیز است. بهترین خاطره ورزشی نیز از زبان وی به همین بازی و گل بازمی‌گردد:
ابن بلخی (درگذشته پس از ۵۱۱ ق) تاریخ‌نگار نیمه اول سده ۶ هجری قمری نویسندهٔ کتاب "فارسنامه" است که بین سال‌های ۴۹۸ تا ۵۱۱ ه‍.ق نوشته شده است. نام او نادانسته است و نخستین بار حمدالله مستوفی وی را با این نام (ابن بلخی) ذکر می‌کند. ابن بلخی خود در "فارسنامه" می‌نویسد بلخی‌نژاد است ولی در فارس بزرگ شده است. از وی جز "فارسنامه" اثر دیگری به دست نیامده است ولی خود نوشته است که بر آن بود تا کتاب تاریخ دیگری از زمان پیامبر اسلام تا دوران خود بنویسد.
وانگ آنشی(چینی: 王安石؛ پین یین:Wáng Ānshí) یا وانگ آن شیه (به انگلیسی: "Wang Anshih") (زادهٔ ۱۰۲۱- مرگ ۲۱ مه ۱۰۸۶) اقتصاددان، سیاستمدار، صدر اعظم و چامه‌سرای چینی در دودمان سونگ بود. وی دست به یک سری اصلاحات اقتصادی-اجتماعی زد. وانگ آنشی بر این باور بود که دولت می‌باید نیازهای تأمین یک زندگی درخور را برای شهروندانش فراهم‌آورد. او در ۱۰۶۹ بر سر کار آمد و سیاست‌های تازه‌ای را برای اصلاح امور پایه‌ریزی کرد. شعرهای وانگ آنشی در سبک شی و همانند شاعر دیگر چینی دو فو بود. هدف اصلی او این بود که بار سنگین مالیات را
بود. هدف اصلی او این بود که بار سنگین مالیات را از دوش فقیران بردارد و آن را بیشتر به عهده ثروتمندان بگذارد که می‌توانستند آن را بپردازند. او مالیات های ارضی را تخفیف داد و به دهقانان اجازه داد که اگر پرداختن پول نقدی برای ایشان دشوار است، مالیات خود را به صورت جنسی (یعنی از غلات یا محصولات دیگر خود) بپردازند. او همچنین برای ثروتمندان مالیات بر درآمد وضع کرد. "وانگ" همچنین پیشنهاد کرد که د کارهای عمومی نباید کار اجباری یا بیگاری وجود داشته باشد و هرکس که کار می‌کند باید تمام مزد کار خود را دریافت کند.
کار می‌کند باید تمام مزد کار خود را دریافت کند. همچنین او یک نوع نیرو نگهبانان محلی و ملی تاسیس کرد که بائوجیا یا پائوچیا نامیده می‌شد. اصلاحات "وانگ" خیلی محبوب نبود و در 1074 میلادی او را مجبور به استعفا کردند. او در 1075 به قدرت برگشت ولی با قدرت محدود تر. پس از مرگ امپراتور، یک دستۀ ضد اصلاحات به قدرت رسیدند و اصلاحات "وانگ" را تا کمی پس از زمان مرگش خنثی کردند. منابع. Wikipedia contributors, "Wang Anshi," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
"Wang Anshi," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Wang_Anshi&amp;oldid=225204952 (accessed July 27, 2008).
نهان‌خانه یا خلوتگاه (به یونانی: Άδυτον، تلفظ: "آدیتُن"، به لاتین: adytum) بخشی است از نیایشگاه‌های یونانی و رومی که به عنوان پَستویی در پشت درون‌خانه قرار گرفته‌است. نام یونانی و رومی آن به معنی «وارد نشوید» یا «بدون دسترسی» است. نهان‌خانه معمولاً فضای کوچکی بود که در دورترین قسمت درون‌خانه نسبت به در ورودی قرار داشت. در نهان‌خانه معمولاً بت نمادین ایزد را قرار می‌دادند و تنها کاهنان به آن راه داشتند. این کاهنان مدعی ارتباط با هاتف غیبی در نهان‌خانه بودند. به مکان مشابهی در نیایشگاه‌های یهودی قدس‌الاقداس
کُدِش‌ها کُدِشیم معرب به "قدس القداس" عبارتی است که در کتاب مقدس عبری آورده شده‌است. این مکان مرکزی‌ترین بخش یک کنیسه است که میشکان نامیده می‌شود. در اسراییل قدیم. میشکان. قدس الاقداس به وسیله یک پرده پوشانده شده بود. هیچ‌کس غیر از کاهن اعظم اجازه وارد شدن به آن را نداشت. کاهن اعظم نیز تنها یکروز در سال در روز یوم کیپور برای ارائه خون قربانی و عود در برابر صندلی بخشش وارد می‌شد. وقتی اولین بارها میشکان در بیابان برپا شد ابری از جانب خداوند آن را احاطه می‌کرد. بر اساس نوشته تورات قدس الاقداس مکان تابوت عهد
بر اساس نوشته تورات قدس الاقداس مکان تابوت عهد بود که بر روی آن دو فرشته چروبیم قرار داشتند. خداوند از بین دو فرشته با موسی صحبت می‌کرد. هیکل سلیمان. قدس الاقداس در هیکل سلیمان لایه درونی معبد بود که یک مکعب کامل به ابعاد ۲۰ کیوبیت در ۲۰ کیوبیت در ۲۰ کیوبیت بود. درون آن کاملاً تاریک بود و تابوت عهد در آن نگهداری می‌شد. بر اساس تورات درون تابوت نسخه اصلی ده فرمان و عصای هارون و یک ظرف گزانگبین (غذایی که در بیابان به اسراییلیان فرستاده شد) وجود داشت. معبد دوم. وقتی معبد دوم بعد از آزادی یهودیان از بابل در
می‌دانم تابستان پیش چه کردی فیلمی ترسناک است که در سال ۱۹۹۷ ساخته شده‌است. با بازی جنیفر لاو هیوت، سارا میشل گلر، رایان فیلیپ و فردی پرنز جونیور با نویسندگی کوین ویلیامسون، این فیلم از روی رمانی به همین نام ساخته شده‌است. برای این فیلم تاکنون دو دنباله به نام‌های "هنوز یادمه تابستان پیش چه کردی" و "همیشه یادم می‌ماند که تابستان پیش چه کردی" ساخته شده‌است. خلاصه داستان. چند جوان برای تفریح به یک سفر جمعی می‌روند آن‌ها در بین راه با یک نفر تصادف می‌کنند وقتی که فکر می‌کنند او مرده‌است او را به حال خودش رها
که فکر می‌کنند او مرده‌است او را به حال خودش رها می‌کنند غافل ازاینکه او نمرده و سال بعد برای انتقام باز میگرددو…. جوایز. Awards &amp; Nominations for "I Know What You Did Last Summer" at IMDb
سه رفیق رمانی از ماکسیم گورکی است. این رمان در سال ۱۹۰۰ منتشر شده‌است. ترجمه فارسی این اثر با ترجمه ابراهیم یونسی از سوی انتشارات امیرکبیر در سال ۱۳۴۳، و بعدتر از سوی ناشرین دیگر منتشر شده‌است. خلاصه داستان. ایلیا پاول و یاکوب سه شخصیت اصلی داستان هستند که محوریت اثر ایلیاست. زندگی سخت شخصیت‌ها هر یک را به نوعی از پا در میآورد. گورکی با مهارت و زیبایی ناهنجاری‌های جامعه آن روز روسیه و زندگی طبقهٔ فرودست جامعه را به تصویر می‌کشد. ایلیا که پدری جنایتکار دارد با عمویش ترنتی زندگی می‌کند و از همان کودکی برای
با عمویش ترنتی زندگی می‌کند و از همان کودکی برای امرار معاش مشغول جمع کردن اشیاء کهنه از میان زباله‌ها می‌شود. پدر پاول به خاطر قتل مادرش به زندان می‌افتد و او نیز در به در می‌شود. یاکوب پسر ساده دل یک میخانه‌دار است که نمی‌تواند از زیر سلطه پدر بگریزد...
ابراهیمی روستایی در دهستان کیبر بخش جلگه زوزن شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۹۳ نفر (۲۰۹خانوار) بوده‌است.
آرژانتین مسئول کشف‌های عمده و مهمی در جهانی بوده‌اند. رنه فاوالورو به‌طور مثال شیوه‌هایی جراحی را توسعه داد و برای اولین بار در جهان جراحی بای پس عروق کرونری را انجام داد، و فرانچسکو دپدرو یک وسیله مطمئنتر به عنوان ابزار مصنوعی تحریک ‌کننده قلب اختراع کرد. برناردو هوسای نقش هرمون‌های هیپوفیزی را در تنظیم قند خون در جانوران کشف کرد؛ چزار میلستین تحقیقات گسترده‌ای را در زمینه پادتن‌ها انجام داد؛ لوئیس للوار کشف کرد که چگونه ارگانیسم‌ها که انرژی در خود ذخیره می‌کنند، گلوکز را به گلوکوژن تبدیل می‌کنند، و نیز
می‌کنند، گلوکز را به گلوکوژن تبدیل می‌کنند، و نیز ترکیباتی که در عملیات سوخت و ساز هیدرات‌های کربن نقش اساسی دارند. لوئیس آگوته یکی از دو عملیات انتقال خون با خون از پیش ذخیره شده در تاریخ انجام داد. انریکو فینوچیتو برخی از وسایل میز جراحی را همچون قیچی 6های جراحی طراحی کرد که نام خودش بر آن نهاده شد («قیچی فینوچیتو») و نیز یک وسیله بازکننده قفسه سینه در عملیات جراحی. روبرتو زالدیوار یک پیشگام در فرایندها و تحقیقات مربوط به لیزر چشمی است. تحقیقات آرژانتین موجب پیشرفت در درمان‌های التیام جراحات، بیماری
موجب پیشرفت در درمان‌های التیام جراحات، بیماری قلبی، و اشکال متعددی از سرطان شده‌است. نیروی هسته‌ای در آرژانتین در وضعیت بسیار پیشرفته‌ای قرار دارد. آرژانتین برنامه هسته‌ای خود را بدون هیچگونه وابستگی عمده به فناوری خارجی توسعه داده‌است. تاسیسات هسته‌ای بر اساس فناوری آرژانتین در کشورهای پرو، الجزایر، استرالیا، و مصر احداث شده‌است. در سال۱۹۸۳، این کشور اذعان نمود که دارای توانایی تولید اورانیوم مناسب سلاح هسته‌ای می‌باشد، گامی مهم به سوی فراهم ساختن تسلیحات هسته‌ای. از این پس آرژانتین متعهد شد که قدرت
هسته‌ای. از این پس آرژانتین متعهد شد که قدرت هسته‌ای خود را برای مقاصد صلح‌آمیز بکار برد. در حوزه‌های دیگر علوم، خوآن وستیچ پدر علم جدید شناخت آثار انگشت می‌باشد. رائول پاتراس دپسکارا اولین پرواز به وسیله بالگرد را در جهان انجام داد، لازلو بایرو مجاری-آرژانتینی اولین روان نویس‌های نوین را به‌طور گسترده تولید نمود، و ادواردو تائوروزی کارآمدترین موتور احتراقی پاندولی را عرضه کرد. خوآن مالداسن نیز، یک دانشمند آرژانتینی آمریکایی است که شخصیت تعیین‌کننده در وضع نظریه رشته ذرات بنیادی بوده‌ است.
ارگ قلندر، روستایی است از توابع بخش جلگه زوزن و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کیبر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۹۵خانوار) ۴۷۵نفر بوده‌است.
برکاد جدید، روستایی است از توابع بخش جلگه زوزن و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کیبر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۹۷خانوار) ۴۵۲نفر بوده است.
رسانه‌های منتشره در آرژانتین در سطوح بالا و مستقلی هستند. بیش از ۲۰۰۰ روزنامه در این کشور وجود دارد، که در شهرها و نواحی وطن خود صاحب نفوذ هستند. روزنامه‌های اصلی کشور از بوئنوس آیرس هستند از جمله کلارین مرکزی، یکی از پرفروش‌ترین روزنامه‌ها در جهان اسپانیایی‌زبان می‌باشد. دیگر روزنامه‌های ملی عبارت‌اند از «لا ناسیون» (راست- مرکز)، «پاجینا/۱۲«(چپ- مرکز)،» آمبیتو فینانسیرو«(محافظه کار – تجاری)، روزنامه آلمانی زبان» آرژنتینیش تاکبلات «،» لو لومند دیپلماتیکو«به زبان اسپانیولی و فرانسوی و»کرونیکا«(خلقگرا).
زبان اسپانیولی و فرانسوی و»کرونیکا«(خلقگرا). روزنامه‌های محلی مهم به این شرحند» لا کاپیتال«(روزاریو)،»لوس آندس، «مندوسا،»آوای داخلی«(کوردوبا، آرژانتین| کوردوبا)، و»ال تریبونو«(سالتا). هرالد بوئنوس آیرس|» هرالد بوئنوس آیرس» یک روزنامه بسیار مشهور به زبان انگلیسی است. صنعت نشر آرژانتین به همراه انتشارات اسپانیا و مکزیک، از جمله مهترین صنایع نشر در جهان اسپانیایی زبان می‌باشند. آرژانتین دارای بزرگ‌ترین زنجیره‌های کتابفروشی در آمریکای لاتین است، کتابفروشیهای «ال آتنیو» و «(کتابفروشی) ینی| ینی»؛ و شماری دیگر از
آتنیو» و «(کتابفروشی) ینی| ینی»؛ و شماری دیگر از کتابفروشیهای مستقل پر رونقی در آرژانتین پراکنده‌اند. تعدادی از آن‌ها عناوین انگلیسی و دیگر زبانها را با خود حمل می‌کنند. صدها عدد مرکز انتشار مجله انبوهی از مسائل و علایق را در جامعه تحت پوشش قرار می‌دهد که در کیوسکهای پیاده روها و نیز در کتابفروشیها به فروش می‌رسند. رادیو و تلویزیون. آرژانتین کشور پیشگام در پخش رادیوئی است. در ساعت ۹ بعد از ظهر ۲۷ اوت، ۱۹۲۰، «رادیو جامعه آرژانتین» اعلام نمود: «ما هم اکنون اجرای زنده اوپرای پارسیفال ریچارد واگنر را از تئاتر
زنده اوپرای پارسیفال ریچارد واگنر را از تئاتر کولیسیو در مرکز شهر بوئنوس آیرس پخش می‌کنیم»؛ تنها حدود ۲۰ خانه در شهر در آن زمان گیرنده رادیوئی داشتند که توانستند از پخش رادیوئی استفاده کنند. این اولین ایستگاه رادیوئی جهان تا سال ۱۹۲۲ تنها نمونه در کشور بود، زمانی که «رادیو فرهنگ» آغاز به کار کرد. تا سال ۱۹۲۵، ۱۲ ایستگاه رادیوئی در بوئنوس آیرس و ده عدد در شهرهای دیگر وجود داشتند. دهه ۱۹۳۰ با وجود پخشهای زنده مختلف اخبار، سوپ اوپرا، گزارشهای ورزشی، «دوره طلائی» رادیو در آرژانتین بود. هم اکنون بیش از ۱۵۰۰
رادیو در آرژانتین بود. هم اکنون بیش از ۱۵۰۰ ایستگاه رادیوئی در آرژانتین مجوز کار دارند؛ که ۲۶۰ فقره از آن‌ها پخش موج AM و ۱۱۵۰ عدد از آن‌ها پخش FM است. رادیو به عنوان یک رسانه مهم در آرژانتین باقی مانده‌است. برنامه‌های مختلف موسیقی و جوانان غالباً" در فرمتهای FM پخش می‌شود؛ اخبار، مباحثه، و برنامه‌های ورزشی عمدتاً" از موج AM رادیو پخش می‌گردند. رادیو آماتور در کل کشور متداول است. رادیو هنوز یک سرویس حساس اطلاعات، سرگرمی و حتی نجات بخش زندگی در دورافتاده‌ترین جوامع می‌باشد. صنعت تلویزیون آرژانتین بزرگ و
جوامع می‌باشد. صنعت تلویزیون آرژانتین بزرگ و متنوع است، به‌طور گسترده در آمریکای لاتین مشاهده می‌شود، و تولیدات آن در سراسر دنیا ملاحظه می‌گردد. بسیاری از برنامه‌های محلی توسط شبکه‌هایی از کشورهای دیگر پخش می‌شود، و برخی دیگر از یان برنامه‌ها با حفظ حقوق شان، توسط تولیدکنندگان خارجی برای انجام عملیات هماهنگ سازی برای بازار داخلی خودشان، خریده می‌شود. آرژانتین دارای پنج شبکه اصلی است. همه مراکز استانی و دیگر شهرهای بزرگ دست کم یک ایستگاه محلی دارند. آرژانتین مفتخر است که فراگیرترین تلویزیون کابلی و
آرژانتین مفتخر است که فراگیرترین تلویزیون کابلی و ماهواره‌ای را در آمریکای لاتین دارد، که تا درصدهای خاصی مشابه نمونه‌های آمریکای شمالی می‌باشد. بسیاری از شبکه‌های کابلی که در آرژانتین کار می‌کنند در خدمت اسپایایی‌زبان‌ها می‌باشند، از جمله اوتیلیسیما ساتلیتال، تورنیوس و کامپتنسیاس|اسپورت TyC، فاکس اسپورت ان اسپانیول (با ایالات متحده آمریکا و مکزیک)، ام. تی. وی آرژانتین، تلویزیون چندملیتی، و شبکه‌های خبری تودو نوتیسیاس. اینترنت. دامنه اینترنتی برای کشور آرژانتین .ar است. تا سال 2012 تعداد میزبانهای
آرژانتین .ar است. تا سال 2012 تعداد میزبانهای اینترنتی، 11.232 میلیون بوده و تعداد کاربران اینترنتی طبق آمار سال 2009 برابر 13.694 میلیون نفر بوده‌است.
نام کانادا از واژه کاناتا (Kanata) می‌آید که در زبان بومیان سرخ‌پوست کانادا معروف به اقوام نخست به معنی «دهکده» و «سکونتگاه» یا سرزمین است. در سال ۱۵۳۵، ساکنین این منطقه که اکنون با نام شهر کبک شناخته می‌شود، از این کلمه استفاده کردند تا نشانی این محل را به ژاک کارتیر که مقصدش به سمت دهکده استاداکونا بود، بدهند. کارتیر کلمه کانادا را هم برای آن دهکده و هم کل منطقه‌ای که در آن زمان به آن دونا کونا می‌گفتند استفاده می‌کرد. در سال ۱۵۴۷ در نقشه‌ها نیز با همین عنوان کانادا شناخته شد. این کشور مستعمره فرانسوی، که
کانادا شناخته شد. این کشور مستعمره فرانسوی، که به آن فرانسه نو می‌گفتند، در طول رودخانه سن لوران و سواحل شمالی دریاچه‌های بزرگ قرار داشت. بعدها، این منطقه به دو بخش یعنی مستعمره بریتانیا که اصطلاحاً کانادای شمالی و کانادای جنوبی، گفته می‌شد، تقسیم می‌شد و تا این جدایی تا زمانی که کل این مناطق جز مستعمره بریتانیا در سال ۱۸۴۱ درآمد، ادامه داشت. بر طبق مصوبه کنفدراسیون کانادایی سال ۱۸۶۷، این کشور نام جدید و رسمی ایالات سلطنتی کانادا را تا سال‌های ۱۹۵۰ با خود یدک می‌کشید. با گذشت زمان که این کشور اقتدار سیاسی
می‌کشید. با گذشت زمان که این کشور اقتدار سیاسی و خودمختاری بیشتری از بریتانیا بدست می‌آورد، دولت فدرال با اسناد دولتی، تنها نام کانادا را بر کشور گذاشت. طبق لایحه قانونی که در سال ۱۹۸۲ در کانادا به تصویب رسید، در حال حاضر تنها نام قانونی کشور، به هر دو زبان، کانادا است. این مسئله روی نام‌گذاری مجدد روز ایالتی به روز کانادا در سال ۱۹۸۲، که در این کشور تعطیل رسمی است، مستقیماً تأثیر گذاشت.
تاریخ کانادا مقطعی از ورود هزاران سال پیش سرخپوستان به آمریکای شمالی تا امروز را در بر می‌گیرد. پیش از استعمار اروپا، سرزمین‌هایی که کانادای کنونی را در بر می‌گیرد، هزاران سال توسط مردم بومی با شبکه‌های تجاری متمایز، باورهای معنوی متفاوت و سبک‌های سازمان‌دهی اجتماعی جداگانه مسکونی شده بود. برخی از این تمدن‌های قدیمی در زمان ورود اولین اروپایی‌ها مدت‌ها بود که از بین رفته‌بودند و بعدا از طریق تحقیقات باستان‌شناسی کشف شده‌اند. از اواخر قرن پانزدهم، گروه‌های اکتشافی فرانسوی و بریتانیایی به کاوش، استعمار و جنگ
فرانسوی و بریتانیایی به کاوش، استعمار و جنگ بر سر مکان‌های مختلف در آمریکای شمالی و کانادای امروزی پرداختند. مستعمره فرانسه نو در سال ۱۵۳۴ با سکونتگاه‌های دائمی که از سال ۱۶۰۸ برپا کرد در این مناطق اعلام موجودیت کرد. فرانسه تقریباً تمام دارایی‌های آمریکای شمالی خود را در سال ۱۷۶۳ در معاهده پاریس پس از یک جنگ هفت‌ساله به بریتانیا واگذار کرد. استان بریتانیایی کِبِک در سال ۱۷۹۱ به دو قسمت کانادای بالا و کانادای پایین تقسیم شد. این دو استان با قانون اتحادیه ۱۸۴۰ به عنوان استان کانادا متحد شدند و این قانون در
به عنوان استان کانادا متحد شدند و این قانون در سال ۱۸۴۱ لازم‌الاجرا شد. در سال ۱۸۶۷، دو مستعمره دیگر بریتانیا در منطقه، یعنی نیوبرانزویک و نوا اسکوشیا در چارچوب کنفدراسیون به استان کانادا پیوستند و یک نهاد خودگردان تشکیل شد. «کانادا» به عنوان نام قانونی کشور جدید و کلمه قلمرو (Dominion) برای عنوان کشور انتخاب شد. در طول هشتاد و دو سال بعد، کانادا با ترکیب سایر بخش‌های آمریکای شمالی بریتانیا گسترش یافت و این گسترش با ضمیمه شدن نیوفاندلند و لابرادور در سال ۱۹۴۹ به پایان رسید. اگرچه دولت مسئول در آمریکای
۱۹۴۹ به پایان رسید. اگرچه دولت مسئول در آمریکای شمالی بریتانیا از سال ۱۸۴۸ وجود داشت، بریتانیا به اداره سیاست‌های خارجی و دفاعی کانادا تا پایان جنگ جهانی اول ادامه داد. با تصویب اساسنامه وست مینستر در سال ۱۹۳۱ این امر به رسمیت شناخته شد که اکنون کانادا با بریتانیا به عنوان یک واحد سیاسی در سطحی برابر قرار گرفته‌است. قانون اساسی سال ۱۹۸۲ حذف وابستگی قانونی به پارلمان بریتانیا را نشان داد. کانادا در حال حاضر از ده استان و سه قلمرو تشکیل شده‌است و یک دموکراسی پارلمانی و یک پادشاهی مشروطه است. طی قرن‌ها، عناصر
و یک پادشاهی مشروطه است. طی قرن‌ها، عناصر بومی، فرانسوی، بریتانیایی و آداب و رسوم مهاجران جدیدتر با یکدیگر ترکیب شده و فرهنگ کانادایی را شکل داده‌است. این فرهنگ به شدت تحت تأثیر همسایه زبانی، جغرافیایی و اقتصادی‌اش، یعنی ایالات متحده، قرار گرفته‌است. از زمان پایان جنگ جهانی دوم، کانادایی‌ها از چندجانبه‌گرایی در روابط خارجی و توسعه اجتماعی-اقتصادی حمایت کرده‌اند. پیش از استعمار. پس از پایان یافتن آخرین عصر یخبندان با یک فرایند طولانی مهاجرت اقوام مختلف وتا حد زیادی آسیایی به کانادا مواجه هستیم. دگردیسیهای
حد زیادی آسیایی به کانادا مواجه هستیم. دگردیسیهای فرهنگی این اقوام با ساکنین اولیه؛ به‌طور گسترده باعث فرگشت زمینه‌های فرهنگی مردمان اولیه آنجا شد. تماس با اروپاییان. در سال ۱۴۹۷ و ۱۵۷۶، جان کابوت و مارتین فروبیشر، ۱۵۳۴ ژاک کارتیر و ۱۶۰۳ ساموئل دو شامپلن فرانسوی، از جمله اروپائیانی بودند که برخی از نقاط ساحلی اقیانوس اطلس را در این کشور را کشف کردند. از اولین مناطقی که اروپاییان در آنجا ساکن بودند و شروع به ساخت و ساز کردند، منطقه پورت رویال (سال ۱۶۰۵) و شهر کبک و نیوفوندلند (در حدود سال ۱۶۱۰) بود. ورود
شهر کبک و نیوفوندلند (در حدود سال ۱۶۱۰) بود. ورود اروپایی‌ها به این مناطق و شهرها، باعث ورود بیماری‌های آن قاره به این کشور، از راه جاده‌های تجاری شد که باعث شیوع سریع بیماری و مبتلا شدن افراد بومی این کشور شد. دوران استعمار. در قرن ۱۷، کشورهای مستعمره انگلیس و فرانسه در آمریکای شمالی توانستند تا حدی استقلال خود را بدست آورند. مستعمره‌های فرانسه، بیشتر در نواحی دره‌ای در کنار رودخانه سنت لارنس ساکن شدند و مستعمره‌های انگلیسی در مستعمره‌های سیزده‌گانه در جنوب، ساکن شدند. اگر چه برای رقابت در کسب قلمرو، و
ساکن شدند. اگر چه برای رقابت در کسب قلمرو، و تصاحب منابع آن منطقه، مثل خز، ماهی و دیگر محصولات دریایی، چندین جنگ بین ساکنان فرانسوی و انگلیسی و قبیله‌های بومی مناطق اتفاق افتاد. جنگ‌های ایروکوئین‌ها و فرانسوی‌ها، بین هم‌پیمانان ایروکوئین و الگونکوئین به همراه متحدان فرانسوی خود، بر سر کنترل تجارت خز اتفاق افتاد. ۴ جنگ بین بومیان آمریکایی و فرانسوی در سال‌های بین ۱۶۸۹ و ۱۷۶۳ اتفاق افتاد. این جنگ‌ها منجر به پیروزی بریتانیا در جنگ هفت ساله (کانادا) و امضای تفاهم‌نامه پاریس در سال ۱۷۶۳ شد که بریتانیا کنترل
تفاهم‌نامه پاریس در سال ۱۷۶۳ شد که بریتانیا کنترل تمامی سرزمین آمریکای شمالی که تحت استعمار فرانسه، در شرق رودخانه می‌سی‌سی‌پی بود، به جز جزایر سنت پیر و ماژلان را به دست گرفت. حاکمان جدید بریتانیایی کانادا بسیاری از اموال و همچنین امور مذهبی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ساکنان فرانسوی‌زبان را حفظ و تضمین کردند. فرانسوی‌زبان‌ها لایحه کبک را در سال ۱۷۷۴ به تصویب رساندند که در آن روی کار آمدن مذهب کاتولیک، قانون مدنی فرانسه و به کار بردن زبان فرانسه، لحاظ شده بود. این لایحه اهمیت زیادی برای بریتانیا داشت، اگرچه
این لایحه اهمیت زیادی برای بریتانیا داشت، اگرچه باعث خشم بسیاری از ساکنین مستعمره سیزده‌گانه شد و این مسئله به وقوع انقلاب آمریکا کمک کرد. پس از به استقلال رسیدن ایالات متحده، تقریباً ۵۰۰۰ نفر از وفاداران به امپراتور، به استقلال کبک (۱۷۶۳-۱۷۹۱)، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد و نیوفوندلند، مهاجرت کردند. زمانی که این مهمانان ناخوانده از طرف مردم نوا اسکوشیا با استقبال روبرو نشدند، نیوبرانزویک در سال ۱۷۸۴، اقامتگاه آنان شد. برای اسکان دادن این انگلیسی‌زبان‌ها در کبک، طبق لایحهٔ مصوبهٔ سال ۱۷۹۱، این استان به
در کبک، طبق لایحهٔ مصوبهٔ سال ۱۷۹۱، این استان به دو بخش فرانکوفون (کانادای جنوبی) و آنگلوفون (کانادای شمالی)، تفکیک شد. کانادا در جنگ سال ۱۸۱۲، مرز اصلی بین ایالات متحده و امپراتوری بریتانیا بود و دفاع موفق آن، طی جنگ طولانی ۱۸۱۲، تأثیر به سزایی روی کانادا و آمریکای شمالی گذاشت و باعث ایجاد اتحاد و حس ملی‌گرایی در میان بریتانیایی‌ها و مردم آمریکای شمالی شد. از سال ۱۸۱۵، کانادا با سیل عظیم مهاجرت از بریتانیا و ایرلند مواجه شد. توافق‌نامه‌های صلح بلندمدتی بین کانادا و ایالات متحده، بسته شد، که با آشوب‌های
کانادا و ایالات متحده، بسته شد، که با آشوب‌های سیاسی که از طرف برخی افراد مثل هانتر لوگز و برادران فنین صورت گرفت، تا حدی نقض شد. پس از شکست شورش آشوبگران در سال ۱۸۳۷ که خواستار دولت مسئول بودند؛ مقامات رسمی در جایگاه سیاسی کشور را مورد بررسی قرار دادند و گزارشی در مورد امور مختلف آمریکای شمالی و بریتانیا، در همین سال منتشر ساختند. یکی از اهداف این بررسی، که برای اصلاح طلبان فرانکفون و انگلوفون غیرقابل قبول بود و منجر به شورش در سال ۱۸۳۷ شد، برابر سازی فرهنگ کانادایی‌های فرانسوی زبان، با فرهنگ بریتانیایی
کانادایی‌های فرانسوی زبان، با فرهنگ بریتانیایی بود. در سال ۱۸۴۰، تمام بخش‌های مختلف کانادا به یک مستعمره شبه فدرال بدل شد. ایالت واحد کانادا، طبق لایحه کشور واحده (سال ۱۸۴۰). امضای قرارداد اورگان، توسط بریتانیا و ایالات متحده در سال ۱۸۴۶، باعث خاتمه نزاع‌های مرزی ارگان شد، و باعث گسترده شدن مرز این کشور از سمت غرب، و موازی با آن در شمال شد که منجر به ایجاد مستعمره جدید ونکوور در سال ۱۸۴۹، ظهور نبرد فراستر کانیون و به استعمار گرفتن بریتیش کلمبیا در سال ۱۸۵۸ شد که این دو مستعمره بعداً به‌طور کامل از ایالت