payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قوانین این بازی را به صورت فرمولی درآورده تمام تیم ها ملزم به رعایت آن شدند و بسیاری از این قوانین در بازی بیس بال امروزی هم رعایت می شود. در خال حاضر ۸۶ کشور در دنیا دارای فدراسیون بیس بال هستند و ۱۹ کشور در آسیا در این رشته المپیکی فعالیت می کنند. رشته ورزشی بیس بال از سال ۱۳۲۰ در کشورمان توسط دانشجویان دانشسرای تربیت بدنی منظریه تهران آغاز به کار کرد. بعد از سالها رکود این رشته در کنار ورزشهای دیگر فعالیت خود را به صورت رسمی از سال ۱۳۶۸ شروع کرد. این رشته از سالهای دور در مناطق مختلف کشورمان به شکل
رشته از سالهای دور در مناطق مختلف کشورمان به شکل بازیهای بومی و محلی و با عنوان ها مختلف انجام می شد. هم اکنون در کشورمان فعالیت نزدیک به ۱۳۴۰ ورزشکار در ۱۵ استان در طول این سالها نشان از علاقمندی مردم به این رشته دارد. محبوبیت. این ورزش در بسیاری از نقاط دنیا به‌ویژه آمریکای شمالی و مرکزی و شرق آسیا بسیار پرطرفدار است. بیسبال ورزش ملی یا پرطرفدارترین ورزش ایالات متحده آمریکا، کوبا، پورتوریکو، دومینیکن، پاناما، نیکاراگوئه، ونزوئلا در قاره آمریکا و همچنین ژاپن، کره جنوبی و تایوان در آسیا است. بیسبال در
ژاپن، کره جنوبی و تایوان در آسیا است. بیسبال در المپیک. از المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا دو رشته ورزشی بیسبال و سافت‌بال در تقویم المپیک قرار گرفتند و مقرر شد تا مسابقات سافت‌بال در گروه بانوان و بیسبال در گروه آقایان برگزار شود. امّا در جلسه سال ۲۰۰۵ کمیته بین‌المللی المپیک در سنگاپور برای تعیین میزبانی المپیک ۲۰۱۲ این دو رشته اوّلین قربانیان سیاست کاهش و جلوگیری از گسترش تعداد ورزشکاران و مسابقات و رشته‌های ورزشی المپیک شده و از برنامهٔ مسابقات المپیک لندن حذف شدند. با این حال، در نهایت در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۳۹۵ هیئت
با این حال، در نهایت در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۳۹۵ هیئت اجرایی کمیته بین‌المللی المپیک در جلسهٔ خود که در حاشیه برگزاری مسابقات المپیک ریو برگزار شد، به پیوستن بازی‌های بیسبال و سافت‌بال به بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ ژاپن پس از حذف این دو رشته در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ رأی مثبت داد.
خلیج چساپیک خلیجی در ایالت مریلند در ایالات متحده آمریکا است. رودخانه پوتوماک به این خلیج منتهی می‌شود که به نوبه خود به اقیانوس اطلس متصل است. خلیج چساپیک یکی از غنی‌ترین و متنوع‌ترین زیست‌بوم‌های آبی در ایالات متحده است که میزبان بیش از ۳۵۰ گونه ماهی، ده‌ها گونه پرندهٔ آبزی، و انواع مختلفی از صدف‌ها و خرچنگ‌ها است. خرچنگ آبی که از نمادهای منطقه به‌شمار می‌آید، یکی از منابع اصلی درآمد ماهیگیران محلی است. این خلیج نه‌تنها از نظر بوم‌شناسی اهمیت بالایی دارد، بلکه از دیرباز نقشی کلیدی در فرهنگ و اقتصاد ساکنان
از دیرباز نقشی کلیدی در فرهنگ و اقتصاد ساکنان ایالت‌های مریلند و ویرجینیا ایفا کرده است. ماهیگیران محلی، که به آن‌ها «واترمن» گفته می‌شود، قرن‌هاست با قایق‌های سنتی خود به صید در این خلیج می‌پردازند. با وجود اهمیت زیست‌محیطی خلیج چساپیک، این پهنهٔ آبی در دهه‌های اخیر با چالش‌های متعددی مواجه شده است. رشد بی‌رویهٔ شهرنشینی، رواناب شهری، و ورود مواد مغذی از طریق کشاورزی باعث کاهش کیفیت آب و بروز پدیده‌هایی مانند شکوفایی جلبکی شده‌اند که اکسیژن آب را کاهش می‌دهند. با این حال، تلاش‌های گسترده‌ای برای احیای
با این حال، تلاش‌های گسترده‌ای برای احیای خلیج از دههٔ ۱۹۹۰ آغاز شده است، از جمله بازپروری صدف چروک و کاهش ورود آلودگی‌ها از حوضه‌های آبریز. این اقدامات به بهبود تدریجی سلامت خلیج در سال‌های اخیر انجامیده و امیدهایی برای بازگشت حیات پررونق آن ایجاد کرده است. جغرافیا. خلیج چساپیک بزرگ‌ترین پای‌رود در ایالات متحده است. این خلیج در منطقهٔ ایالت‌های میانه ساحل اقیانوس اطلس قرار دارد و عمدتاً توسط شبه‌جزیره دیلماروا از اقیانوس اطلس جدا شده است؛ این شبه‌جزیره شامل بخش‌هایی از کرانه شرقی مریلند، کرانه شرقی
شامل بخش‌هایی از کرانه شرقی مریلند، کرانه شرقی ویرجینیا و ایالت دلاور می‌شود. دهانهٔ جنوبی خلیج میان دماغه هنری و دماغه چارلز واقع شده است. بخش شمالی خلیج در مریلند و بخش جنوبی آن در ویرجینیا قرار دارد. خلیج چساپیک نقشی بسیار مهم در بوم‌سازگان و اقتصاد این دو ایالت و همچنین دیگر ایالت‌های پیرامون آن در محدودهٔ حوضه آبریز ایفا می‌کند. بیش از ۱۵۰ رودخانه و نهر اصلی به حوضهٔ آبریز این خلیج وارد می‌شوند که مساحت آن حدود را دربر می‌گیرد و بخش‌هایی از شش ایالت (نیویورک، پنسیلوانیا، دلاور، مریلند، ویرجینیا و
(نیویورک، پنسیلوانیا، دلاور، مریلند، ویرجینیا و ویرجینیای غربی) و تمام واشینگتن، دی.سی. را شامل می‌شود. طول خلیج حدود است که از سرچشمه‌های شمالی آن در رود ساسکوهنا تا دهانهٔ آن در اقیانوس اطلس ادامه دارد. در باریک‌ترین نقطه‌اش، این خلیج حدود عرض دارد (میان شهرستان کنت، مریلند در شرق و شهرستان هارفورد، مریلند در غرب) و در عریض‌ترین نقطه، حدود عرض دارد (در جنوب دهانهٔ رود پوتوماک که مریلند و ویرجینیا را از هم جدا می‌کند). طول کلی خطوط ساحلی، شامل انشعابات رودها، حدود است و سطح کلی آب‌خیز آن به حدود می‌رسد.
حدود است و سطح کلی آب‌خیز آن به حدود می‌رسد. ژرفای میانگین خلیج حدود است و ژرف‌ترین نقطه‌اش به می‌رسد. دو پل از این خلیج عبور می‌کنند: در مریلند، پل خلیج چساپیک که سندی پوینت (نزدیک آناپولیس) را به جزیره کنت متصل می‌کند؛ و در ویرجینیا، پل-تونل خلیج چساپیک که ویرجینیا بیچ، ویرجینیا را به کیپ چارلز وصل می‌کند. این خلیج که هم به‌خاطر زیبایی طبیعی‌اش و هم فراوانی منابعش شهرت دارد، از اواسط قرن بیستم به‌تدریج «خالی‌تر» شده است؛ یعنی شمار خرچنگ‌ها، صدف‌های چروک و ماهیگیران کاهش یافته است. آلودگی مواد مغذی و
و ماهیگیران کاهش یافته است. آلودگی مواد مغذی و رواناب شهری از عوامل اصلی افت کیفیت آب در خلیج به‌شمار می‌آیند و به بوم‌سازگان آسیب زده و همراه با بهره‌برداری بی‌رویه موجب کاهش جمعیت صدف‌ها شده‌اند. تلاش‌ها برای احیای خلیج که از دههٔ ۱۹۹۰ آغاز شده، در قرن ۲۱ نیز ادامه یافته و نشانه‌هایی از بهبود جمعیت صدف بومی دیده می‌شود. سلامت خلیج در سال ۲۰۱۵ بهبود یافت و این روند سه سال پیاپی ادامه داشت. در سال ۲۰۲۱ نیز بهبود اندکی در کیفیت آب نسبت به سال پیش از آن مشاهده شد. خلیج چساپیک با دیگر چالش‌های زیست‌محیطی نیز
شد. خلیج چساپیک با دیگر چالش‌های زیست‌محیطی نیز روبه‌روست، از جمله تغییر اقلیم که موجب افزایش سطح آب دریاها، فرسایش خطوط ساحلی، آسیب به زیرساخت‌ها و دگرگونی در بوم‌سازگان دریایی شده است. ریشه‌شناسی. واژهٔ واژه‌ای در زبان‌های آلگانکی است که به روستایی «در کنار رود بزرگ» اشاره دارد. این نام هفتمین نام جغرافیایی کهن انگلیسی است که در ایالات متحده باقی مانده و نخستین‌بار در سال‌های ۱۵۸۵ یا ۱۵۸۶ توسط کاشفانی که از مستعمره روانوک به سوی یکی از انشعابات خلیج چساپیک رهسپار بودند، با شکل "Chesepiook" به‌کار رفته
رهسپار بودند، با شکل "Chesepiook" به‌کار رفته است. این نام همچنین ممکن است به مردم چساپیک یا چِساپی‌ها، یکی از قبایل بومی آمریکای شمالی اشاره داشته باشد که در نواحی جنوبی Hampton Roads، در ایالت ویرجینیا زندگی می‌کردند. آن‌ها در محدودهٔ امروزی شهرهای نورفک، پورتسموث، چساپیک و ویرجینیا بیچ ساکن بودند. در سال ۲۰۰۵، زبان‌شناس آلگانکی، بلیر رودز، یکی از باورهای رایج دربارهٔ معنی واژهٔ «چساپیک» را رد کرد. برخلاف تصور رایج که آن را به‌معنای «خلیج بزرگ صدف‌ها» می‌دانست، رودز اعلام کرد که این واژه چنین معنایی
می‌دانست، رودز اعلام کرد که این واژه چنین معنایی ندارد. به‌گفتهٔ او، این نام ممکن است به‌معنای «آب بزرگ» باشد، یا صرفاً به موقعیت یک روستا در دهانهٔ خلیج اشاره داشته باشد.
کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده آمریکا تأسیس ۱۸۷۹ با ۹ میلیون نسخه دارایی، بزرگ‌ترین کتابخانه پزشکی و تاریخ پزشکی جهان است. این کتابخانه (که به ان ال ام NLM شهرت دارد) در سال ۱۸۳۶ میلادی تأسیس گشت در حومه شمالی پایتخت آمریکا، شهر واشینگتن دی سی، قرار دارد و متعلق به موسسات ملی بهداشت ایالات متحده آمریکا می‌باشد. تاریخچه. کتابخانه ملی پزشکی، که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد، کتابخانه اداره کل جراحان بود که بخشی از دفتر جراحی عمومی ارتش ایالات متحده بود. مؤسسه آسیب شناسی نیروهای مسلح و موزه پزشکی آن در سال ۱۹۶۲ به
شناسی نیروهای مسلح و موزه پزشکی آن در سال ۱۹۶۲ به عنوان موزه پزشکی ارتش تأسیس شد. در طول تاریخ خود، کتابخانه اداره کل جراحان و موزه پزشکی ارتش اغلب در مکان مشترکی قرار داشتند.
کرکس، نام کوهستانی است که از شهرستان کاشان تا شهرستان اردستان امتداد دارد. بلندترین قله ی آن قله‌ی کرکس است که در شهرستان نطنز واقع شده است. سطح زیر پوشش این کوهستان در استان اصفهان بالغ بر ۳۰۰ هزار هکتار است که حدود ۸ هزار هکتار آن به عنوان منطقه شکار ممنوع انتخاب شده‌است. قله‌های کوهستان کرکس به علت ارتفاع زیادی که دارند تقریباً در نیمی از سال پوشیده از برف بوده و منبع اصلی چشمه‌های متعددی از جمله چشمه کامو، چشمه گزرتو و چشمه چورنکی است که در دامنه‌های این کوهستان جریان دارند. موقعیت جغرافیایی و شرایط
این کوهستان جریان دارند. موقعیت جغرافیایی و شرایط زیستی منطقه کرکس به گونه‌ای است که امکان وجود انواع جانوران وحشی اعم از خزندگان، پرندگان و پستاندارانی نظیر کل و بز، قوچ و میش وحشی، آهو، گراز، گرگ، شغال، روباه، کفتار، گربه وحشی، پلنگ، تشی، پایکا(نوعی موش صحرایی که در ارتفاعات زیست می‌کند) و غیره در آن وجود دارد. انواع مارها در دامنه های این کوهستان و دشت های مجاور یافت می شود که از جمله آنها به مارهای سمی جعفری و مارهای کم خطرتر دوسر می توان اشاره کرد. حمدالله مستوفی در خصوص این کوه اینگونه نقل می‌کند:
مستوفی در خصوص این کوه اینگونه نقل می‌کند: «کوهی سخت و بلند است که از بلندی، کرکس بر فرازش نمی‌رود و بدین‌سان به این نام مشهور است» همچنین رومن گریشمن معتقد است که نام کرکس برگرفته از نام قدیم کاشان "کار-کاسی" (به معنای شهر کاسی ها) برگفته شده است و کوه کرکس بلندترین کوه منطقه کاشان است. با توجه به وجود یک اتاقک بر بلندای یکی از قله های این کوه، داستان دیگری هم بین مردم منطقه در مورد این نامگذاری نقل می گردد مبنی بر اینکه کرکس اهلی حاکم منطقه نطنز در اثر درگیری با ماری که قصد نیش زدن حاکم را داشت، می میرد.
با ماری که قصد نیش زدن حاکم را داشت، می میرد. حاکم هم برای یادبود کرکس فداکار اتاقکی بر بلندای کوه ساخته و جسد کرکس را درآن دفن می کند. مسیرهای صعود کرکس. ۱. مسیر جنوبی: روستای کشه، متوسط زمان صعود بین ۵ تا ۷ ساعت (متداول‌ترین مسیر صعود) ۲. مسیر شرقی: روستای طامه، متوسط زمان صعود بین ۷ تا ۸ ساعت ۳. مسیر شمال شرقی: روستای اوره، متوسط زمان صعود ۶ ساعت ۴. مسیر شمال غربی: روستای بیدهند، متوسط زمان صعود ۶ ساعت
پرچم ایالات متحده آمریکا پرچم رسمی فدرال ایالات متحده آمریکا است. پرچم ایالات متحده آمریکا طی ۱۴۶ سال، ۲۷ بار تغییر کرده‌است. تاریخچه. اینکه نخستین پرچم غیررسمی آمریکا را چه کسی یا چه کسانی ساخته، معلوم نیست. جان پل جونز، فرمانده سرشناس نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در جنگ استقلال آمریکا، یکی از کسانی بود که ادعا می‌کرد نخستین پرچم آمریکا با ۱۳ نوار شامل ۷ نوار قرمز و ۶ نوار سفید را در دسامبر ۱۷۷۵ بر روی کشتی خود برفراشته است. طراح نخستین پرچم رسمی آمریکا نیز ناشناخته است. برخی تاریخ نویسان بر این باورند
نیز ناشناخته است. برخی تاریخ نویسان بر این باورند که فرانسیس هاپکینسون، نماینده کنگره ایالات متحده آمریکا از نیوجرسی، طراح آن بود. هاپکینسون، هنرمند و طراح گرافیک بود. او نخستین پرچم را برای نیروی دریایی ایالات متحده طراحی کرد. به نظر می‌آید او یک پرچم رسمی برای آمریکا، یکی برای نیروی دریایی، و احتمالاً یکی برای نیروی زمینی یا توپخانه نیروی زمینی طراحی کرده بود. با اینحال، نخستین طرح پرچم رسمی آمریکا به سال ۱۷۷۵ (میلادی) بر می‌گردد. این پرچم تا به امروز ۲۶ مرتبه تغییر و تحول پیدا کرده تا به شکل فعلی خود
مرتبه تغییر و تحول پیدا کرده تا به شکل فعلی خود رسیده‌است. در ۱۴ ژوئن ۱۷۷۷ دومین کنگره قاره‌ای که از گردهمایی رهبران مستعمرات سیزده‌گانه تشکیل شده بود، لایحه پرچم را تصویب کرده و مشخصات آن را تعیین کرد. علت انتخاب روز ۱۴ ژوئن به عنوان روز پرچم، به مناسبت بزرگداشت همین تصمیم کنگره قاره‌ای است. این پرچم از ۱۳ باند سفید و قرمز تشکیل شده که خط‌های بالا و پایین حتماً باید قرمز باشند. ۱۳ باند نشانهٔ ۱۳ مستعمره‌ای است که نخستین‌بار علیه امپراتوری بریتانیا قیام کرده و منجر به استقلال آمریکا شدند. ۱۳ ستاره نشانه
و منجر به استقلال آمریکا شدند. ۱۳ ستاره نشانه تشکیل ایالات متحده از این ۱۳ سرزمین بود. با گذر زمان و پیوستن سرزمین‌های دیگر به آمریکا به‌شمار ستاره‌های این پرچم، افزوده شد. پرچم امروزی. پرچم کنونی آمریکا ۵۰ ستاره دارد که نشان از ۵۰ ایالت این کشور است. پرچم کنونی آمریکا ۱۳ خط دارد که ۷ خط آن قرمز و ۶ خط آن سفید هستند. رنگ قرمز نشانه سرسختی و شجاعت، آبی نشانه هوشیاری، استقامت و عدالت، و سفید به نشانه پاکی و معصومیت است. قانون پرچم. تصویب. نخستین تلاش برای تدوین آداب و آیین نگه‌داری و حفظ جایگاه پرچم آمریکا
آداب و آیین نگه‌داری و حفظ جایگاه پرچم آمریکا به دهه ۱۹۲۰ (میلادی) بازمی‌گردد. در سال ۱۹۲۳ همایشی در واشینگتن، دی.سی. برگزار شد که بیش از ۶۰ گروه مختلف، چون سپاه تفنگ‌داران دریایی، کهنه‌سربازان بازنشسته، و حتی کوکلوس‌کلان‌ها در آن شرکت کردند. هریک از این گروه‌ها برای خود آیین و آدابی برای احترام به پرچم آمریکا وضع کرده بودند. در نتیجه این نشست، در سال ۱۹۴۲ قانون آیین پرچم آمریکا تصویب شد که به چگونگی از بین بردن محترمانه آن و جزئیات معیارهایی برای نیمه افراشته کردن پرچم را نشان می‌دهد. اما دربارهٔ شیوه تا
کردن پرچم را نشان می‌دهد. اما دربارهٔ شیوه تا کردن پرچم، توضیحی نمی‌دهد. زیر پا گذاشتن قانون پرچم جرم نیست؛ زیرا این قانون، جنبه اجباری نداشته و این مقررات بیشتر با هدف محترم شمردن پرچم کارایی دارند. بندهای مهم. چند بند مهم قانون پرچم آمریکا: قانون پرچم ملی، یک قانون فدرال است و در تمام ایالات متحده اعمال می شود. با این حال، برخی از ایالت ها و شهرداری ها قوانین و مقررات اضافی خود را برای استفاده از پرچم آمریکا دارند. آتش زدن. آتش زدن پرچم آمریکا بزه نیست؛ زیرا دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۰ طی
دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۰ طی حکمی جرم دانستن آتش زدن پرچم آمریکا را در تضاد با قانون اساسی این کشور خواند؛ زیرا از دید این دیوان، آتش زدن پرچم نوعی ابراز عقیده از سوی معترضان است و برابر متمم یکم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا که مدافع آزادی بیان است نمی‌توان آن را غیرقانونی دانست. نابود کردن. در آیین‌نامه‌ای که برای نابودسازی پرچم آمریکا تدوین شده، یکی از محترمانه‌ترین راه‌های پایان دادن به پرچم‌های کهنه آمریکا سوزاندن آنها است. جلوی خانه‌ها. بسیاری از مردم آمریکا جلوی خانه‌های خود پرچم
بسیاری از مردم آمریکا جلوی خانه‌های خود پرچم آمریکا را نصب می‌کنند. این رسم به آغاز جنگ داخلی آمریکا بازمی‌گردد. در سال ۱۸۶۱، هنگامی‌که پرچم آمریکا از فراز قلعه سامتر در کارولینای جنوبی پایین کشیده شد، جنگ داخلی آمریکا عملاً آغاز شد. فردای صبح آن روز، خانه‌ها، مدارس و مغازه‌ها، در همه جای آمریکا پرچم این کشور را بالا بردند. برافراشتن همیشگی. تنها چند نقطه در جهان وجود دارد که پرچم آمریکا به‌طور همیشگی برافراشته می‌شود. برخی از این اماکن بنابر قانون و برخی بنا به فرمان اجرایی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا،
به فرمان اجرایی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، پرچم را همیشه افراشته نگه می‌دارند: نیمه برافراشتن. بر سر این که قانون پرچم آمریکا نیمه برافراشتن آن را برای چه کسانی و در چه مواقعی مجاز دانسته، بحث و اختلاف‌نظر وجود دارد. به‌طور کلی، پرچم تنها برای مرگ رئیس‌جمهور به مدت ۶۰ روز و برای مرگ معاون رئیس‌جمهور ۳۰ روز نیمه افراشته خواهد بود. با اینحال، شمار موارد دیگری که پرچم‌ها به احترام مرگ کسی نیمه افراشته شده، کم نیستند که یکی از نمونه‌های آن، مرگ جان مک‌کین است. کشته‌شدگان جنگ. در آمریکا معمولاً به هنگام
است. کشته‌شدگان جنگ. در آمریکا معمولاً به هنگام خاکسپاری سربازان و درجه‌داران آمریکایی کشته شده در میدان جنگ، چند سرباز با حرکت‌های دست و بدن و پا به چپ و راست چرخیدن، یک پرچم آمریکا را به شکل مثلثی که ستاره‌ها و بخش آبی پرچم روی آن دیده می‌شود را تا می‌کنند و تحویل بازماندگان نظامی کشته شده می‌دهند. خارج از آمریکا. چند مورد از نقاطی در خارج از خاک آمریکا که پرچم آن برافراشته شده‌اند:
کاریا (کاری یا کاریه) سرزمینی است در جنوب غربی آسیای کوچک در کرانهٔ دریای اژه که از طرف باختر و جنوب محدود به دریا بوده. کاریا یکی از شهرب‌های (ساتراپی‌های) ده‌گانهٔ هخامنشیان در آسیای کوچک بوده و جنگجویان آن بخشی از سپاهیان ایران به‌شمار می‌رفتند. باشندگان کاریا ابتدا در جزایر دریای اژه سکنی داشته و بواسطهٔ جنگ با یونانی‌ها به آسیای کوچک مهاجرت کردند. رود شاندر مرز این ایالت و لیدی را تشکیل داده و نواحی آن را آبیاری می‌کرده‌ است. باشندگان این ایالت در بازرگانی و صنعت و دانش رشد چشمگیری داشته‌اند. برخی از
و صنعت و دانش رشد چشمگیری داشته‌اند. برخی از نویسندگان نوشته‌اند که یکی از مردان کاریا به امر اردشیر دوم برادرش کوروش کوچک را که به امید به دست آوردن تاج و تخت به جنگ اردشیر دوم برخاسته بود زخم زد و اردشیر در پاداش یک خروس زرّین به او بخشید تا هنگامی که به جنگ می‌رود در پیشاپیش لشکریان بر سر نیزهٔ خود برافرازد. از این رو ایرانیان جنگجویان کاریا را که بر سر کلاهخودهای خویش نشان تاج خروس (یا پر خروس) داشتند خروسان می‌نامیدند. معروف‌ترین ستون‌های زن‌پیکر ستون‌های نیایشگاه ارختئیون (Έρέχθειον) آتن است. در
نیایشگاه ارختئیون (Έρέχθειον) آتن است. در معماری رنسانس و سده‌های ۱۸ و ۱۹ نیز این‌گونه ستون‌ها کاربرد زیادی داشته‌است. ستون‌هایی که در آن پیکر مردانه تراشیده می‌شد معمولاً شکلی تناور و پهلوانی داشت و از این‌رو این‌گونه ستون‌ها را ستون پهلوان‌پیکر می‌نامند. ویتروویوس، معمار و یکی از لشکریان رومی در کتاب خود می‌نویسد: در جنگ یونانیان علیه ایرانیان، مردم کاریا (نزدیک اسپارت در لاکونیا) از ایران پشتیبانی کردند. زمانی که یونانی‌ها سرانجام از پیشرفت ایرانیان در خاک یونان جلوگیری کردند، به تنبیه کاریایی‌ها
در خاک یونان جلوگیری کردند، به تنبیه کاریایی‌ها پرداختند. مردان کاریایی را کشتند و زنانشان را به بردگی بردند. مقرر شد که این زنان بایستی برای ابد باری به‌دوش بکشند. به عنوان نمادی از بارکشی ابدی زنان کاریایی، ستون‌های زن‌پیکر به معماری یونانی وارد شد. موزوله. در زمان اردشیر سوم، آرامگاه هالیکارناسوس در کاریه ساخته شد که در جهان قدیم شهرتی بسزا داشت و آن را یکی از عجایب هفت‌گانه جهان قدیم می‌دانستند و هنوز هم نشانی از آن شهرت باقی است. کاریه یکی از قسمت‌های آسیای صغیر، پادشاهانی داشت که تابع ایران بودند و
آسیای صغیر، پادشاهانی داشت که تابع ایران بودند و خراج می‌دادند. در سلطنت اردشیر (۳۵۳ پیش از میلاد) پادشاه آن ماسول درگذشت. ماسول با خواهرش آرتمیس دوم ازدواج کرد. این شهبانو پس از فوت شوهر خواست پیکر او را در جسم خود دفن کند و با این مقصود نعش او را آتش زده و خاکستر آن را در ظرفی ریخته همه روزه قسمتی از این خاکستر را در مشروبی خورد، تا دو سال پس از فوت شوهرش درگذشت. در مدت مزبور شهبانو برای شوهر خود مقبره‌ای در هالیکارناس پایتخت کاریه ساخت که از دید بنا و تزیینات یکی از عجائب هفت‌گانه جهان قدیم گردید و چون
یکی از عجائب هفت‌گانه جهان قدیم گردید و چون برای موزول یادشده، ساخته شده بود، آن را موزوله نامیدند (این لفظ اکنون هم در اروپا به آرامگاه گفته می‌شود). پس از فوت آرتمیس برادر او ایدریه که بالاتر ذکری از او شد، پادشاه کاریه گردید و با خواهر دیگر خود، آدا، ازدواج کرد. ایدریه پس از ۷ سال درگذشت و باز زنش به جای او نشست. داستان یادشده این نکته را تأیید می‌کند که شاهان هخامنشی به ترتیبات درونی ممالکی، که تابع آنان بودند، کاری نداشتند و هر کشور موافق قوانین و عادات خود اداره می‌شد.
کینشاسا پایتخت کشور جمهوری دموکراتیک کنگو است. تا سال ۱۹۶۶ میلادی، لئوپولدویل نام پیشین کینشاسا بود. منشاء اچ‌آی‌وی. بر اساس جدیدترین تحقیقات انجام گرفته توسط پژوهش‌گران کینشاسا در دهه ۱۹۲۰ میلادی و در زمان مستعمره بودن، به دلیل شیوع تن فروشی، منشاء شیوع و پخش بیماری ایدز بوده‌است.
حکّاکی ایجاد طرح و نقش بر روی فلزات، کاشی، چوب و موارد دیگر است. این کار با ایجاد برجستگی و فرورفتگی با کمک ابزار فلزی که می‌تواند مغار پیچ گوشتی یا چاقو نیز باشد، انجام می‌شود. یکی از روش‌های حکاکی استفاده از موم عسل جهت پوشش ضد اسید، قلم نی جهت طراحی، و اسید فلوریدریک جهت تثبیت طراحی می‌باشد به نحوی که با موم عسل مایع روی نگین را پوشانده بعد از سرد و جامد شدن موم با قلم نی که برعکس قطع خورده روی عقیق طراحی کرده سپس چند قطره اسید روی قسمت‌های طراحی شده قرار داده و با آب ولرم شسته حالا طراحی ثابتی روی عقیق
داده و با آب ولرم شسته حالا طراحی ثابتی روی عقیق داریم که می‌توان با ابزار و مته‌های حکاکی آن را عمیق کنیم. متأسفانه استفاده از دستگاه‌های حکاکی در حال حاضر ضربه سختی به هنر کهن حکاکی و هنرمندان این رشته زده‌است و روح هنری حکاکی را زیر سؤال برده‌است اما سرعت انجام حکاکی را بسیار افزایش می‌دهد و مزیتهای خاص خود را دارد اما از لحاظ هنری ارزش چندانی ندارد. دستگاه‌های حکاک با بهره‌گیری از فناوری روز دنیا که به توسط مکانیسم حرکتی ریل. بیرینگ و استپر موتور، به قلم‌های قوی حکاکی از جنس تنگستن. کارباید که یکی از
قوی حکاکی از جنس تنگستن. کارباید که یکی از سخت‌ترین مواد به‌شمار می‌رود مجهّز شده‌اند. در نظر داشته باشید که این قلم می‌تواند با قلم از جنس سرامیک تعویض شود. فرامین حک از دو راه به مکانیسم اعمال می‌شود. راه اول به وسیله رایانه است که با وجود نرم‌افزار مخصوص دستگاه، توسط هر نرم‌افزار قابل اجرا در ویندوز قابل کنترل بوده و خروجی آن را مثل یک پلاتر حرفه‌ای حک می‌کند. راه دوم از طریق خود دستگاه می‌باشد که حکهای ساده در حد حروف و اعداد به اضافه شماره سریال تولیدی دستگاه رامی‌تواند بدون نیاز به رایانه حک کند.
دستگاه رامی‌تواند بدون نیاز به رایانه حک کند. حکاکی بر روی نگین را با وسایل گوناگونی انجام می‌دهند مانند فرز دندانپزشکی یا با استفاده از مته‌های حکاکی. از قدیمی‌ترین حرفه‌ها که ایرانیان نقش بسزایی در تکمیل آن داشته‌اند حکاکی روی نگین‌های انگشتر بوده‌است.
سیه‌بنوئیه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رابر در استان کرمان ایران. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۵۰۹نفر (۱۳۰۵خانوار) بوده‌است.
دهستان صوغان، یکی از دهستان‌های بخش صوغان شهرستان ارزوئیه در استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان، روستای سرخان است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان صوغان برابر با ۲٬۲۴۱ نفر بوده‌است.
رنگرزی یا صبّاغی به فرایندی گفته می‌شود که در طی آن کالای نساجی مثل الیاف، نخ، پارچه یا پوشاک در محلولی که شامل مواد رنگزا و مواد شیمیایی می‌باشد، رنگ‌آمیزی گردد و مولکول‌های رنگ، با دوامی نسبی با مولکول‌های کالای نساجی، پیوند محکمی برقرار نمایند. به عبارت دیگر رنگرزی مهارتی‌است که طی آن مادهٔ رنگزا در درجهٔ حرارت هدایت شده و زمان مشخص، داخل الیاف یا کالای منسوج (بافته شده) نفوذ کرده و آن را رنگ می‌کند. در رنگرزی، مادهٔ رنگزا به‌طور کلی، به همه مواد طبیعی یا شیمیایی که قابلیت رنگرزی الیاف یا منسوجات را
یا شیمیایی که قابلیت رنگرزی الیاف یا منسوجات را دارند گفته می‌شود. رنگ کالای رنگرزی شده نباید به آسانی در اثر شستشو یا در برابر نور از بین برود. رنگرزی و چاپ دو روش رنگ کردن پارچه هستند که تفاوت‌های اساسی با یکدیگر دارند. رنگرزی سنتی و رنگرزی صنعتی دو روش متداول رنگرزی می‌باشند. کاربری رنگرزی سنتی با نوین شدن صنعت نساجی، رفته رفته کاهش پیدا کرده‌است. از نقاشی‌های روی دیواره‌های مقبره‌های مصر باستان چنین استنتاج می‌شود که از بیش از ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد مصری‌ها حصیرهای رنگی می‌ساخته‌اند. رنگرزی در ایران
حصیرهای رنگی می‌ساخته‌اند. رنگرزی در ایران سابقهٔ کهنی دارد. کارگاه قالی‌بافی شاهان هخامنشی در شهر سارد و نوشته‌هایی دربارهٔ قالی ارغوانی رنگ روی آرامگاه کوروش، گواه این مدعا است. در فرایند رنگرزی چهار عامل نقش اصلی را بازی می‌کنند که عبارتند از: مواد رنگزا، کالای رنگرزی، مواد شیمیایی کمکی و ماشین‌های رنگرزی. مواد رنگزایی که در رنگرزی استفاده می‌شوند ممکن است منبع طبیعی یا مصنوعی داشته باشند. رنگرزی با چاپ کلاقه‌ای، گرهی و کاتازوم سه سبک مختلف رنگرزی از لحاظ نحوهٔ ایجاد نقوش گوناگون بر روی پارچه، می‌باشند.
نحوهٔ ایجاد نقوش گوناگون بر روی پارچه، می‌باشند. در رنگرزی سنتی ابزاری نظیر ظرف (پاتیل)، دماسنج، همزن و ظروف شیشه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین نمک‌های فلزی مثل انواع زاج، مواد قلیایی مثل آمونیاک و ماده اصلی یعنی آب که محیط رنگرزی را تشکیل می‌دهد، در فرایند رنگرزی سنتی کاربرد گسترده‌ای دارند. ماشین‌های رنگرزی نخستین از وسایل بسیار ساده‌ای تشکیل می‌شدند ولی به مرور زمان پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای در این صنعت به وجود آمد و برای رنگرزی، ماشین‌های مدرن و خودکار ساخته شدند. رنگرزی شیوه‌های متفاوتی دارد که
ساخته شدند. رنگرزی شیوه‌های متفاوتی دارد که می‌توان از رنگرزی گِرِهی، کاتازوم و چاپ کلاقه‌ای نام برد. بررسی تأثیرات فرایند رنگرزی بر روی محیط زیست در همهٔ کشورها و کل کرهٔ زمین بسیار حائز اهمیت است. بسیاری از کشورهای در حال توسعه مقررات خاصی در زمینه نوع رنگ‌های مصرفی، روش‌های گوناگون آن و دفع پساب‌های حاصل، تدوین نکرده‌اند. واژه‌شناسی. رنگرزی = رنگ + رَز + ی. «رز» ستاک حال (بن مضارع) مصدر «رَزیدن» یا «رَشتن» یا «رُشتن» به معنی رنگ کردن است. پس «رزی» اسم مصدر رشتن و رنگرزی به معنای رنگ‌آمیزی با رنگ و آغشتن
رشتن و رنگرزی به معنای رنگ‌آمیزی با رنگ و آغشتن به رنگ (نه چیز دیگر) است. پیشینه. گیاهانی که دارای مواد و مایعات رنگین هستند، نقطه آغازی بهره‌مندی از این گیاهان برای انسان می‌باشد. انسان در ابتدا از مواد رنگین برای خود آرایی خود استفاده می‌کردند. این کار در ابتدا توسط مردان انجام شد. هدف از این کار جلب توجه زنان و دور شدن دشمنان، بوده‌است. این روش در بین مردمان آفریقایی و قبیله‌های بومی استرالیا وجود دارد. پس از سال‌ها با شناخت و روش‌های تهیه الیاف، از آن برای رنگرزی بهره بردند. پیشینه رنگرزی در جهان. بیش
رنگرزی بهره بردند. پیشینه رنگرزی در جهان. بیش از ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد در چین، رنگرزی انجام می‌شده‌است، گرچه دلیل قاطعی در دست نیست. قدیمی‌ترین اسناد از مذهب هندو که در رابطه با رنگرزی‌است، متعلق به ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد است. در آن زمان رنگرزها کالای ابریشمی و پارچه‌های طلایی زربافت خود را به رنگ‌های گوناگون رنگرزی می‌کردند. از این اسناد تاریخی می‌توان نتیجه گرفت که رنگرزی در آن هنگام یک کار معمول و متداول بوده‌است. عقیده بر این است که این پیشه و صنعت از ایران به مصر منتقل شده‌است. از نقاشیهای روی
از ایران به مصر منتقل شده‌است. از نقاشیهای روی دیواره‌های گورهاها چنین برمی‌آید می‌شود که از بیش از ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مصری‌ها حصیرهای رنگی می‌ساخته‌اند و آن‌ها را روی دیوارهایشان آویزان می‌کرده‌اند. بوته رنگرزها، که بدون شک امروزه به عنوان گلرنگ شناخته شده در آن دوره برای ایجاد رنگ‌های قرمز و زرد بر روی کالای نساجی به کار می‌رفته‌است. پیرامون ۱۴۵۰ سال پیش از میلاد مصری‌ها به‌طور شگفت‌آوری کالای نساجی را با ساختار ظریفی می‌ساختند و قادر بودند آن‌ها را با رنگ‌های گوناگون رنگرزی کنند. از دیگر مواد رنگزای
رنگ‌های گوناگون رنگرزی کنند. از دیگر مواد رنگزای طبیعی که طی دوره‌های بعد از آن در رنگرزی استفاده شده‌است ارغوانی صوری بود که برای رنگرزی شنل سزارها به کار می‌رفت. این مادهٔ رنگزا بسیار کمیاب بود و از نوعی حلزون دریایی به دست می‌آمده‌است. مقدار زیادی از دانش رنگرزی قدیمی پژوهشگران مرهون نوشته‌های پلینی می‌باشد، پلینی تعداد زیادی از روش‌های رنگرزی استفاده شده در دوران خودش را به نگارش درآورد. در بمبئی واقع در هندوستان در اثر حفاری، یک کارگاه رنگرزی کشف گردید؛ در این کارگاه مشاهده شد که دیوارهای آن را با یک