payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مرصع پلو یا پلو نگین‌کار یک ویژه پلوی مخلوطی است که یکی از غذاهای سنتی شهر قزوین است و نمونه‌های از این غذا در فارس و خراسان سرو می‌شود و به خاطر مخلفات درخشانی که در آن آمیخته است این نام را گرفته است. این پلو از چلو سفید و در حدود ۱/۳ چلو زعفران داده با درآمیختن چندین جور میوه تازه یا خشک کوچک چون آلبالو، کشمش‌های سبز و قرمز، تکه‌های زردآلو خشک، خلال‌های خشک شده پسته سبز، بادام، خلال پوست مرکبات، مرغ و انواع پروتئین‌ها که همه آنها در روغن کره کمی تفت داده شده‌اند آماده می‌شود.
فلورین کلاود دی بانیویل آرمسترانگ (به انگلیسی: Florian Cloud de Bounevialle Armstrong)، (زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۷۱)، که با نام حرفه‌ای دایدو (به انگلیسی: Dido) شناخته می‌شود، خوانندهٔ انگلیسی برندهٔ جایزهٔ بریت و نامزد جایزهٔ گرمی و آهنگ‌سازی است که تحت نامی که مادرش در کودکی به او داد فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. مادر دایدو، کلر، یک شاعر فرانسوی و پدرش، ویلیام اُمَلی آرمسترانگ، ناشر ایرلندی و مدیر عامل سابق Sidgwick &amp; Jackson بود. او که به طور غیررسمی و به خاطر ملکهٔ افسانه‌ای قرطاجنه نام دایدو را گرفته بود،
ملکهٔ افسانه‌ای قرطاجنه نام دایدو را گرفته بود، در مدارس ابتدایی تورن‌هیل، مدرسه شهر لندن برای دختران و مدرسه وستمینستر آموزش دید. به دلیل این‌که او در روز کریسمس متولد شده بود، ترجیحاً به پیروی از ملکهٔ بریتانیا در ۲۵ ژوئن، روز جشن تولد رسمی ملکهٔ انگلیس را جشن می‌گرفت. بعد از این‌که او در سن پنج‌سالگی یک دستگاه ضبط صوت را از مدرسه ربود، والدین‌اش او را در مدرسه موسیقی گیلدهال در لندن انگلیس ثبت‌نام کردند. هنگامی که به سنین نوجوانی رسید، دایدو یاد گرفته بود که پیانو، رکوردر و ویولن را بنوازد. بعد از دوران
که پیانو، رکوردر و ویولن را بنوازد. بعد از دوران نوجوانی‌اش و در زمانی که به عنوان یک وکیل ادبی کار می‌کرد، در برکبک، دانشگاه لندن به مطالعهٔ علم حقوق پرداخت؛ با این وجود او هیچ‌گاه این دوره را به پایان نبرد، و به جای آن تصمیم گرفت که به صورت تمام‌وقت، به موسیقی بپردازد. بعد از آموختن گیتار، دایدو توانایی‌هایش را در تور زندگی اجاره‌ای در سال ۲۰۰۴ به حاضران نشان داد. آثار اولیه. در سال ۱۹۹۵، دایدو شروع به ضبط آهنگ‌های نمایشی کرد که همگی در مجموعه‌ای با نام "Odds &amp; Ends" قرار گرفتند و به وسیلهٔ مدیریت
"Odds &amp; Ends" قرار گرفتند و به وسیلهٔ مدیریت نت‌ورک عرضه شدند. نت‌ورک، پس از همکاری‌های دایدو با فیتلس (دایدو به طور مشترک آهنگ‌ها را نوشت و آوازها را برای ترانه‌های آلبوم فراهم آورد، مانند «Flowerstand Man» و «Hem of His Garment») و اجرای رقص UK که به وسیلهٔ برادرش هدایت می‌شد مورد توجه آن‌ها قرار گرفت و با او قراردادی را امضا کردند. این مجموعه در سال ۱۹۹۵به وسیلهٔ نت‌ورک روی سی‌دی عرضه شد و شامل ترکیبی از محصول‌های تمام‌شده و نسخه‌های نمایشی بود که بعداً آن‌ها را برای عرضهٔ آلبوم نخستین‌اش، فرشته
بعداً آن‌ها را برای عرضهٔ آلبوم نخستین‌اش، فرشته نیستم (No Angel) منتشر شده در سال ۱۹۹۹ مورد توجه قرار داد. "Odds &amp; Ends" موجب شد که دایدو مورد توجه آریستا رکوردز قرار گیرد و با او در ایالات متحده قراردادی را امضا کنند و با کمپانی ناشر برادرش، چیکی رکوردز موافقت‌نامه‌ای را برقرار کنند که مجدداً با او قرارداد برقرار کنند. یکی از ترانه‌هایی که در "Odds &amp; Ends" وجود داشت، «Take My Hand» در همهٔ نسخه‌های "فرشته نیستم" به عنوان یک ترانهٔ اضافی قرار گرفت؛ «Sweet Eyed Baby» ریمیکس شد و به «Don't Think of
«Sweet Eyed Baby» ریمیکس شد و به «Don't Think of Me» تغییر نام داد، درصورتی که "Worthless" و "Me" به طور اختصاصی تنها در نسخهٔ ژاپنی عرضه شدند. زندگی شخصی. به محض انتشار آلبوم فرشته نیستم در سال ۱۹۹۹، بعد از ترویج این آلبوم، دایدو از نامزد خود که باب پیج نام داشت پس از هفت سال رابطه جدا شد. دایدو از طرفداران تیم آرسنال است و به طور منظم در هنگام بچگی با پدرش به دیدن مسابقات این تیم می‌رفت. دایدو در فوریه سال ۲۰۱۱ در وب سایت خودش اعلام کرد که او و همسرش رهان در انتظار بچه هستند. جوایز و نامزدی‌ها. جایزه
در انتظار بچه هستند. جوایز و نامزدی‌ها. جایزه بریت جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی جوایز موسیقی ام‌تی‌وی اروپا
روسری‌آبی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی رخشان بنی‌اعتماد و تهیه‌کنندگی مجید مدرسی محصول سال ۱۳۷۳ است. خلاصهٔ داستان. «رسول رحمانی» مالک یک مزرعه گوجه‌فرنگی است و کارخانه‌ای هم در کنار آن دارد. او که چند سال پیش همسرش را از دست داده است، تنها زندگی می‌کند. «نوبر کردانی» زنی است که سرپرستی خانواده‌اش را به عهده دارد و ناچار است کار کند. او به همراه چند زن دیگر برای کار در مزرعه انتخاب می‌شود و…
ماری آنری بِیل (زاده ۲۳ ژانویه ۱۷۸۳میلادی – درگذشته ۲۳ مارس ۱۸۴۲)، که بیشتر با نام استاندال /stɑ̃dal/ یا استندال /stɛ̃dal/ (تخلص وی) (Stendhal) مشهور است، نویسندهٔ سبک رئالیسم در فرانسه قرن نوزدهم میلادی‌ است. استاندال بیشتر به واسطهٔ رمان‌های صومعه پارم و همچنین سرخ و سیاه بسیار شناخته‌شده‌است که به دلیل تحلیل عمیق روان‌شناسی شخصیت‌های کلیدی داستان‌هایش بسیار مورد توجه است. وی تا پیش از آنکه با نام استاندال مشهور گردد، با اسامی بسیاری از جمله "لوییس الکساندر بومبت" و "آناستازیوس سر پیر" آثارش را منتشر
بومبت" و "آناستازیوس سر پیر" آثارش را منتشر می‌نمود و تنها کتابی که با نام واقعی خودش منتشر کرد، کتابی است تحت عنوان تاریخ نقاشی مربوط به سال ۱۸۱۷. استاندال در نوشته‌ها و مکاتبات خود از نام‌های مستعار بسیار زیادی استفاده می‌کرد و غالباً، به دوستان خودش نام مستعار اختصاص می‌داد. نکته آنجا است که برخی از این دوستان او، این نام‌های مستعار را برای خود می‌پذیرفتند. وی در طول عمر خود از بیش از ۱۰۰ اسم مستعار استفاده کرد که به طرز حیرت‌انگیزی متنوع بودند. برخی از این اسامی را بیش از ۱ بار استفاده نکرد در حالی که
این اسامی را بیش از ۱ بار استفاده نکرد در حالی که در طول زندگی، برخی از این اسامی را مجدداً مورد استفاده قرار داد. پروسپر مریمه که مکاتبات چندی با استاندال داشت، اذعان نموده که استاندال، هرگز نامه‌ای را بدون نام جعلی ننوشت. آثار. به فارسی. کتاب‌های خاطره هایی درباره ناپلئون ترجمه صنعوی توسط انتشارات دوستان به فارسی ترجمه شده است "سرخ و سیاه" ترجمه مهدی سحابی نشر مرکز و عبدالله توکل نشر نیلوفر، صومعه پارم، "راهبۀ کاسترو" و "دربارۀ عشق" ترجمۀ گلاره جمشیدی، نشر قطره از جمله آثار اوست که به فارسی ترجمه
نشر قطره از جمله آثار اوست که به فارسی ترجمه شده‌است.
صمبرید روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی واقع شده‌است. جمعیت. دارای ۲۵ خانوار و در حدود ۱۱۵ نفر جمعیت (۳۰ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی و ماهی گیری است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند. حدود ۱۰۰۰ اصله نخل خرما در روستا وجود دارد. پیشه. باضافهٔ کشاورزی و ماهی گیری و دامپروی و دامداری، عده‌ای از ساکنان نیز صنایع دستی مانند: خنجر سازی، کوزه‌گری، حصیر بافی و
دستی مانند: خنجر سازی، کوزه‌گری، حصیر بافی و کشتی سازی نیز پیشه گرفته‌اند.
راشدیه (در عربی: الراشدیه ) روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت روستا در حدود ۶۹ نفر (۲۹ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی و ماهی گیری است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند. حدود ۵٬۰۰۰ اصله نخل خرما در روستا وجود دارد.
صناعیه (در عربی: الصناعیة ) روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی واقع شده‌است. این روستا در روی تپه‌ای ودرپایهٔ زنجیره کوه حجر در منطقه رؤوس الجبال در ته دره‌ای قرار دارد. جمعیت. دارای (۲۵ خانوار) و ۱۱۰ نفر جمعیت می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی و ماهی گیری و تجارت است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند. حدود ۵۰۰ اصله نخل خرما در روستا وجود دارد.
ظاهرة الصفوه روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی واقع شده‌است. جمعیت. دارای (۱۰ خانوار) و در حدود ۶۵ نفر جمعیت می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی و ماهی گیری است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند. حدود ۱۰۰۰ اصله نخل خرما در روستا وجود دارد. پیشهٔ مردم. مردم این روستا به اضافهٔ کشاورزی، حدادی، ماهی گیری پیشه گرفته‌اند. همچنین ساختن گونه‌ای از قایق کوچک که برای ماهی گیری
ساختن گونه‌ای از قایق کوچک که برای ماهی گیری به کار برده می‌شود در این روستا می‌سازند؛ و صناعت دستی از منتوجات نخیل نیز رواج دارد.
بانوی اردیبهشت ششمین فیلم سینمایی رخشان بنی‌اعتماد محصول سال ۱۳۷۶ است. خلاصه فیلم. فروغ کیا فیلمسازی است که سال‌ها پیش متارکه کرده و با پسرش مانی زندگی می‌کند. فروغ درصدد تهیهٔ فیلمی مستند از زندگی مادران نمونه است تا بتوانند از آن میان یکی را به عنوان مادر نمونه برگزینند. فروغ به همراه مانی به دیدار تعداد زیادی از زنان و مادران نمونه می‌رود که در نبود همسر، یک تنه بار مسئولیت را به دوش داشتند. آن‌ها به سراغ زنان و مادران موفق و صاحب نام هم می‌روند، اما فروغ از انتخاب یک نمونه از این میان ناراحت است و
فروغ از انتخاب یک نمونه از این میان ناراحت است و انصراف خود را از ادامهٔ کار به مافوق خود دکتر رهبر اعلام می‌کند، اما دکتر رهبر که با او تنها از راه صدایش در طول فیلم آشنا هستیم، این انصراف را به دلیل خستگی و عدم تصمیم‌گیری در مورد آیندهٔ خودش و او می‌داند. مانی با طعنه و کنایه زدن‌های هر روزه به مادر او را از ازدواج با دکتر رهبر منع می‌کند. اما بعد از برخوردها و صحبت‌ها و کشمکش‌های بسیار سرانجام فروغ به مانی می‌فهماند که می‌خواهد هم مادر باشد و هم به دکتر رهبر جواب مثبت دهد.
عش روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی واقع شده‌است. روستایی زیبا وکوهستانی است که در ارتفاع ۶۰۰ متری کوه حجر و رؤوس‌الجبال شرقی واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت روستا در حدود ۵۵ نفر (۱۰ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورز است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند. مناطق گردشگری. این روستا یکی از زیباترین روستاهای فجیره‌است، مخصوصاً در فصل زمستان وموسم باران و بهار، دره
مخصوصاً در فصل زمستان وموسم باران و بهار، دره عظیمی از وسط روستا می‌گذرد که روستا به دوقسمت تقسیم نموده‌است. در فصل بهار وموسم باران وجریان آب در وادی مناظر جالبی به وجود آورده‌است، بنابراین گردشگران در این مواسم در اطراف این وادی خیمه و خرگاه برپاه می‌کنند و برای استراحت واستجمام به این ناحیه می‌آیند.
عکامیه روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت روستا در حدود ۸۷ نفر (۲۱ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورز است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند.
مهلب روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی واقع شده‌است. وجه تسمیت. وجه تسمیت روستا چنان آمده‌است که نسبتاً به ولادت مهلب بن أبی صفره فرمانروای خراسان در این روستا، نام روستا (مهلب) نهاده شده‌است. وچنانکه معروف است مهلب بن أبی صفره در دوران خلافت بنی امیه و بالتحدید در زمان حکم عبدالملک ابن مروان مهلب بن أبی صفره حاکم خراسان بوده‌است. جمعیت. جمعیت روستای مهلب در حدود ۳۰۰ نفر (۴۵ خانوار) می‌باشد که از اهل سنت و
حدود ۳۰۰ نفر (۴۵ خانوار) می‌باشد که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم و ماهی گیری وتجارت است. پیشهٔ مردم. پیشه مردم مهلب ماهی گیری، دامداری وکشاورزی است. از منتوجات زراعتی: خرما، لومی ترش، میوه جات وسبزیجات و غلات است. همچنین صناعت کشتی سازی، کوزه‌گری، قایق سازی ومنتوجات نخیل وشباک صید ماهی‌گیری نیز در این شهرستان رایج است.
رامین بهنا (زادهٔ ۱۳۴۸ در تهران) آهنگساز و نوازنده پیانو اهل ایران است. زندگی هنری. رامین بهنا در سال ۱۳۴۸ در تهران متولد شد. او نواختن پیانو را از ۷ سالگی آغاز کرد، و بعدها هارمونی، کنترپوان و آهنگسازی را نزد مهران روحانی آموخت و در رشته موسیقی از دانشگاه هنر تهران فارغ‌التحصیل شد [ به گفته دویچه وله، "بهنا" به عنوان یکی از پیشگامان موسیقی تلفیقی در ایران شناخته می‌شود. وی در سال ۱۳۷۵ گروه آویژه را با همکاری پدرام درخشانی، بابک ریاحی‌پور، و رضا آبایی تأسیس کرد که کنسرت‌های این گروه اولین تجربه موسیقی
کرد که کنسرت‌های این گروه اولین تجربه موسیقی تلفیقی در ایران به‌شمار می‌آمد.. دو آلبوم، «نخستین» و «آویژه»، را به علاقه‌مندان موسیقی تلفیقی ارائه کرد که شنوندگان پسندیدند و منتقدان دربارهٔ «ایده‌های نسبتاً تازه در موسیقی ایرانی» آن بحث کردند. گروه آویژه عمر زیادی نکرد و هر یک از اعضای آن جداگانه به فعالیت پرداخت‌اند و هر کدام از جهت خود، آن ایده‌ها را مطابق با سلیقه شخصی‌شان پی گرفته و هر از گاهی در بازار موسیقی و صحنه کنسرت ظاهر شده‌اند. . این قضیه هم‌زمان شد با موفقیت گروه اوهام در تولید موسیقی راک
شد با موفقیت گروه اوهام در تولید موسیقی راک ایرانی و رامین بهنا و خیلی‌های دیگر به سراغ این سبک رفتند. بهنا البته به صورت هم‌زمان فعالیت‌های دیگری نیز داشت. او رهبر ارکستر محمد نوری در اولین کنسرت پس از انقلابش بود. بهنا پس از آن همراه آرش سبحانی و هومن جاوید گروهی به اسم «راز شب» تشکیل داد. آلبوم‌های «دار قالی» و «زی‌بازی» حاصل فعالیت‌های وی در این گروه بودند . بهنا با این کار نشان می‌دهد به‌راحتی می‌تواند با بزرگان موسیقی پاپ همکاری کند، روند استاندارد و مطمئنی با کیفیت بالا در پیش بگیرد اما ترجیح می‌دهد
با کیفیت بالا در پیش بگیرد اما ترجیح می‌دهد در پروژه‌های خودش موسیقی پاپ اما متفاوت را تولید کند . بهنا این‌بار هم در راه متفاوتی فعالیت خود را گسترش می‌دهد و موسیقی بیش از ۴۰ فیلم و سریال تلویزیونی را می‌سازد که البته بسیاری از این تولیدات مربوط به فیلم‌های مستقل و کارگردان‌های جوان است . وی تاکنون آهنگسازی بیش از ۴۰ فیلم سینمایی و سریال تلویزیونی را بر عهده داشته که از شاخص‌ترین آن‌ها می‌توان به موسیقی متن فیلم‌های نسل سوخته و کمکم کن از آثار رسول ملاقلی‌پور، «داستان‌های تعبید» ساخته «فریدون حسن‌پور»،
«داستان‌های تعبید» ساخته «فریدون حسن‌پور»، «سرزمین پدری» به کارگردانی «شهرام شاه‌حسینی» و مجموعه‌های تلویزیونی «» و «قصه رودخانه» از ساخته‌های کمال تبریزی، «آهوی ماه نهم» به کارگردانی «مسعود نوابی» و «داستان‌های هنر» اثر «مجتبی میرتهماسب» اشاره کرد. گزیده‌ای از ا ین آثار در قالب آلبوم‌هایی با عنوان «دیدگاه» و «نسل سوخته» در تابستان ۱۳۸۵ توسط انتشارات آواخورشید به بازار موسیقی عرضه شده است. در این مدت بهنا وظیفه تنظیم آلبوم «من و دوست غولم» (۱۳۸۴) را هم بر عهده می‌گیرد. در این آلبوم، «فرشاد فزونی» با
بر عهده می‌گیرد. در این آلبوم، «فرشاد فزونی» با استفاده از اشعار فانتزی و کودکانه «شل سیلورستاین»، آهنگ‌هایی ساخت که تنظیمش را رامین بهنا انجام داد. تولید این آلبوم شاید تجربه جدیدی برای بهنا نبود، اما یکی از آلبوم‌های متفاوت در آن زمان به حساب می‌آمد. . وی در پاییز ۱۳۸۵ گروه بهنا را با هدف ارائه موسیقی تلفیقی با هویت ایرانی تشکیل داد. این گروه کوچک و خودمانی با تمرین قطعات قبلی بهنا (یعنی آن‌هایی که برای گروه آویژه ساخته شده بود) شروع به کار کرد و طی دو کنسرت یکی در فرهنگ‌سرای هُنر (۱۳۸۵) و دیگری در سالن
یکی در فرهنگ‌سرای هُنر (۱۳۸۵) و دیگری در سالن سبز کاخ نیاوران (۱۳۸۷)، آهنگ‌های جدیدتری نیز برای شنوندگان نواخت که آن‌ها را در آلبومی به نام «نه آن چُنان» (۱۳۸۹) جای داد. آلبوم تهران ۱۱ که حاصل بیش از دو سال کار است، نه قطعه دارد . و در سال ۱۳۹۵ توسط این گروه منتشر شد. رامین بهنا و گروهش در این آلبوم، ساز ایرانی را به‌کل کنار گذاشتند و اعتقاد دارند که ساز ایرانی دیگر پاسخ‌گوی صدای تهران نیست . «پارک وی»، «پیاده‌رو»، «بازار»، «سیدخندان»، «تنهایی» و «عاشقانه» از قطعات این آلبوم می‌باشند. بهنا هنرمندی است که
از قطعات این آلبوم می‌باشند. بهنا هنرمندی است که در یک مسیر نمی‌ماند با نگاهی به کارنامه کاری رامین بهنا، می‌توان گفت او یک آرتیست تجربه‌گراست. نکته‌ای که او را متمایز و البته مهم می‌کند شجاعتی است که باعث می‌شود خودش را تکرار نکند. بهنا مانند بسیاری از موزیسین‌های درجه یک، راه آسان را انتخاب نمی‌کند. او جریانی که خودش ایجاد کرده و حتی بازدهی یا بازخورد خوبی داشته را به‌راحتی رها می‌کند تا تجربه، خلق، موسیقی و لذت را هم‌زمان داشته باشد . در سال ۱۳۹۵ در پروژه مشترک با علی اشکان نژاد آهنگسازی کتاب داستانی
مشترک با علی اشکان نژاد آهنگسازی کتاب داستانی «کیسه دار» را بر عهده داشت. بهنا معتقد است این گونه پروژه‌ها، حرف‌های زیادی برای گفتن دارند اما متأسفانه کمتر شاهد تهیه و تولید چنین آثاری هستیم: «آثار تولید شده در این حوزه انگشت‌شمار هستند. البته من سال‌ها پیش یک کار اینچنینی که یک پروژه فارسی-فرانسوی بود و خارج از ایران منتشر شد را تجربه کردم. علاوه بر آن در یک پروژه که دربارهٔ آموزش کامپیوتر به کودکان بود حضور داشتم و این سومین کار من در این سیستم است. با توجه به نویسنده‌هایی که داریم فکر می‌کنم اینگونه
توجه به نویسنده‌هایی که داریم فکر می‌کنم اینگونه کارها این روزها می‌تواند خیلی خوب باشد و به احتمال زیاد دوباره این چنین کارها را تجربه خواهم کرد.» .
سوفوکل یا سوفوکلس (زاده ۹۶–۴۹۷ – درگذشته زمستان ۰۵–۴۰۶ ق. م) یکی از سه تراژدی‌نویس یونان باستان است که نمایشنامه‌هایش باقی‌مانده‌اند. اولین نمایشنامه‌های او دیرتر از آیسخولوس و زودتر از اوریپید نوشته شده‌اند. با توجه به "سودا" (دائرةالمعارف قرن ۱۰) سوفوکل ۱۲۳ نمایشنامه در طول دوران زندگی خود نوشته که فقط ۷ عدد به‌طور کامل باقی مانده است: آژاکس، آنتیگونه، زنان تراخیس، ادیپ شهریار، فیلوکتتیس و ادیپ در کلنوس. سوفوکل تقریباً ۵۰ سال پر افتخارترین نمایشنامه نویس در رقابت‌های نمایشی دولت-شهر آتن بوده که در
نویس در رقابت‌های نمایشی دولت-شهر آتن بوده که در جشنواره‌های مذهبی لنایا و دیونیزا بر پا می‌شده است. او در ۳۰ رقابت شرکت کرد و حدود ۲۴ بار برنده شد، و هیچ‌گاه مقامی پایین‌تر از مقام دوم کسب نکرد. آیسخولوس ۱۴ بار برنده شد و گاهی از سوفوکل شکست می‌خورد، درحالی‌که اوریپید فقط ۴ بار برنده شد. مشهورترین تراژدی‌های سوفوکل در مورد شخصیت‌های ادیپ و آنتیگونه می‌باشند: این نمایشنامه‌ها به‌طور کلی به نام نمایشنامه‌های تبای شناخته شده‌اند. البته در واقع هر نمایشنامه بخشی از یک تریلوژی مجزاست که سایر اجزای آن هم‌اکنون
از یک تریلوژی مجزاست که سایر اجزای آن هم‌اکنون از دست رفته‌اند. سوفوکل نمایشنامه نویسی را با ایجاد نقش سوم و در نتیجه کاهش نقش همسرایان تحت تأثیر قرار داد. او همچنین شخصیت‌های داستان خود را نسبت به نمایشنامه‌های قبلی مثل نمایشنامه‌های آیسخولوس، در سطحی وسیع تر توسعه داد. زندگی. سوفوکل پسر سوفیلوس فردی ثروتمند از اهالی آتیکا بود. او چند سال قبل از نبرد ماراتون در ۴۹۰ ق. م به دنیا آمد: سال دقیق آن مشخص نیست، اگرچه محتمل‌ترین آن ۹۶–۴۹۷ است. اولین موفقیت هنری سوفوکل در ۴۶۸ ق. م بود، هنگامی‌که در رقابت‌های
سوفوکل در ۴۶۸ ق. م بود، هنگامی‌که در رقابت‌های نمایشی دیونیسیا در رقابت با آیسخولوس که استاد نمایشنامه آتن بود، جایزه اول را از آن خود کرد. با توجه به پلوتارک این پیروزی تحت شرایط غیرمعمولی انجام شد. به جای پیروی از سنت همیشگی انتخاب داوران از طریق قرعه کشی، رئیس انجمن از سیمون و سایر ژنرال‌های حاضر خواست که پیروز مسابقه را انتخاب کنند. پلوتارک همچنین اظهار می‌دارد که به‌دنبال این شکست آیسخولوس آن جا را ترک گفت و به سیسیل رفت. اگر چه که پلوتارک بیان می‌دارد که این اولین اثر سوفوکل است، اما اکنون این عقیده
که این اولین اثر سوفوکل است، اما اکنون این عقیده وجود دارد که اولین دستاورد او احتمالاً در ۴۷۰ق. م بوده است. تریپتولموس احتمالاً یکی از نمایشنامه‌هایی بود که سوفوکل در این جشنواره ارائه داده است. سوفوکل در سن ۱۶ سالگی، برای رهبری سرودِ پیروزی (آواز دستِ جمعی برای خدا) که برای جشن گرفتن پیروزی یونانی‌ها علیه پارس‌ها در نبرد سالامیس برپا شده بود، انتخاب شد. او به عنوانِ یکی از ۱۰ ژنرال (مدیران اجرائی عالی‌رتبه که نیروهای ارتش را فرمان می‌دادند) و به عنوانِ همکار کهتر پریکلس برگزیده شد. سوفوکل در یک خانواده
کهتر پریکلس برگزیده شد. سوفوکل در یک خانواده متموّل به دنیا آمد. پدرش تولیدکننده شمشیر و دارای تحصیلات عالیه بود. در اوایل دوران کاری سوفوکل، سیاستمدار سیمون احتمالاً یکی از حامیانش بوده است. البته پریکلس که رقیب سیمون بود هیچ مشکلی با سوفوکل در هنگام تبعید سیمون در ۴۶۱ ق. م نداشت. در ۴۲–۴۴۳ ق. م، سوفوکل به عنوانِ یکی از هلنوتامی‌ها یا خزانه‌دارهای آتن خدمت کرد. او در اداره امور شهر در طول برتری سیاسی پریکلس کمک می‌کرد. با توجه به ویتا سوفوکل، او به عنوانِ یک ژنرال در کمپین آتنی علیه ساموس که در ۴۴۱ ق. م
یک ژنرال در کمپین آتنی علیه ساموس که در ۴۴۱ ق. م طغیان کرده بود، خدمت کرد. او قرار بود که در نتیجه نوشتن نمایشنامه آنتیگونه، برای این منصب برگزیده شود. در سال ۴۲۰ زمانی که خدا به آتنی‌ها معرفی شده بود، سوفوکل محرابی برای تصویر اسقلبیوس در خانه‌اش برپا کرده و به آن خوشامد گفت. به همین دلیل مردم آتن پس از مرگش به او لقب دکسیون (دریافت‌کننده) را دادند. همچنین در ساله ۴۱۳ ق. م او به عنوانِ یکی از مأمورینی که عهده‌دار ویرانیِ فاجعه انگیزه نیروی اعزامی آتنی‌ها در سیسیل در طول جنگ پلوپونز بود، برگزیده شد. سوفوکل
سیسیل در طول جنگ پلوپونز بود، برگزیده شد. سوفوکل در سن ۹۰ یا ۹۱ سالگی در زمستان ۰۵–۴۰۶ ق. م درگذشت. او در طول حیات خود موفقیت یونانیان در جنگ‌های ایرانیان و جنگِ خونین پلوپونسیان را مشاهده کرد. مرگ سوفوکل همانند بسیاری از مردانِ مشهورِ روزگار باستانی الهام بخشِ چندین داستان شد که البته صحت آن‌ها شک‌برانگیز است. مشهورترینِ این‌ها داستانی است که بیان می‌کند که او به علت خستگی فراوان در اثر تلاش برای از برخواندن یک جمله طولانی از نمایشنامه آنتیگونه بدون اینکه نفس بکشد درگذشته است. در یک داستان دیگر گفته شده
نفس بکشد درگذشته است. در یک داستان دیگر گفته شده که او هنگام خوردن انگور در جشنواره آنتستریا در آتن خفه شده است. داستان سوم می‌گوید که او به علت خوشحالی زیاد بعد از آخرین پیروزی خود در دیونیزا درگذشته است. چندین ماه بعد یک شاعر طنزنویس در نمایشنامه‌ای به نام الهه‌گان این شعر را در مدح سوفوکل نوشت: «خداوند سوفوکل را بیامرزد، که زندگی طولانی داشت، مردی خوشبخت و با استعداد بود، و نویسنده تعداد بسیاری تراژدی خوب؛ و او زندگیش را به خوبی و بدون هیچ سیاه‌بختی به پایان رساند.» اگرچه که با توجه به چند گزارش در
به پایان رساند.» اگرچه که با توجه به چند گزارش در اواخر زندگی سوفوکل، پسرهایش سعی کردند که ثابت کنند که او فاقد صلاحیت است، او این اتهام را در دادگاه با خواندن نمایشنامه ادیپ در کلنوس که هنوز منتشر نشده بود رد کرد. یکی از پسرهایش به نام آیوفون و نوه‌اش که او هم سوفوکل نامیده می‌شد، نمایشنامه‌نویس شدند. آثار ادبی و میراث. از ابتدایی‌ترین بدعت‌های سوفوکل اضافه کردن نقش سوم به نمایشنامه‌هایش بود که نقش همسرایان را کاهش داد و همچنین باعث توسعه شخصیت‌ها و ایجاد کشمکش بین آن‌ها شد. آیسخولوس که در اوایل دوران
کشمکش بین آن‌ها شد. آیسخولوس که در اوایل دوران کاری سوفوکل نمایشنامه‌نویسی آتن را تحت سلطه خود قرار داده بود، همین کار را دنبال کرد و در اواخر دوران زندگیش از نقش سوم در کارهای خود استفاده کرد. ارسطو صحنه آرایی را به سوفوکل نسبت می‌دهد. بعد از مرگ استاد قدیمی یعنی آیسخولوس در ۴۵۶ ق. م، سوفوکل تبدیل به نمایشنامه‌نویس برجسته آتن شد. پس از آن سوفوکل در رقابت‌های نمایشی در ۱۸ جشنواره دیونیزا و ۶ جشنواره لنایا پیروز شد. آثار سوفوکل علاوه بر نوآوری در ساختار نمایشنامه نویسی، به علت توسعه عمیقتر شخصیت‌ها نسبت به
نویسی، به علت توسعه عمیقتر شخصیت‌ها نسبت به نمایشنامه‌نویسی قبلی، معروف است. شهرت او به گونه‌ای بود که حکمرانان خارجی او را به محل زندگی خود دعوت می‌کردند. البته برخلاف آیسخولوس که در سیسیل درگذشت و اوریپید که در مقدونیه وقت می‌گذراند، سوفوکل هیچ‌کدام از این دعوت‌ها را قبول نکرد. ارسطو، به ادیپ شهریار سوفوکل در فن شعر خود (۳۳۵ ق. م) به عنوان مثالی برای بهترین کار تراژدی اشاره کرد، که نشان می‌دهد آثار او در چه سطح از احترام برای یونانیان بعدی در نظر گرفته می‌شده. تنها دو تا از هفت نمایشنامه‌هایی که
گرفته می‌شده. تنها دو تا از هفت نمایشنامه‌هایی که باقی‌مانده‌اند را می‌شود با اطمینان تاریخ‌گذاری کرد: فیلوکتتس (۴۰۹ ق. م) و ادیپ در کولونوس (۴۰۱ ق. م، بعد از مرگ سوفوکل توسط نوه او روی صحنه آمد). از میان بقیه نمایشنامه‌ها، الکترا از نظر سبکی شباهت‌هایی به این دو نمایشنامه دارد که نشان می‌دهد این نمایشنامه احتمالاً در بخش دومِ دوران کاری او نوشته شده است. آژاکس، آنتیگونه و زنان تراخیس نیز با توجه به همان عناصر سبکی در بین کارهای اولی او قرار می‌گیرند و ادیپ شهریار در دوره میانی سوفوکل به‌وجود آمده است.
شهریار در دوره میانی سوفوکل به‌وجود آمده است. اکثر نمایشنامه‌های سوفوکل نشان دهنده اولین زیر جریان‌های تقدیرگرایی (اعتقاد به سرنوشت) و شروع منطق سقراطی به عنوانِ تکیه گاهی برای سنت طولانی مدت تراژدی یونانی هاست. نمایشنامه‌های تبای. نمایشنامه‌های تبای شامل سه نمایشنامه است: ادیپ شهریار، ادیپ در کولونوس و آنتیگونه. هر سه این نمایشنامه‌ها در مورد سرنوشت اهالی تبس در طول دوره سلطنتی ادیپ پادشاه و بعد از آن می‌باشد. این نمایشنامه‌ها اغلب با یک جلد واحد منتشر می‌شدند، البته سوفوکل این سه نمایشنامه را برای
می‌شدند، البته سوفوکل این سه نمایشنامه را برای جشنواره‌های جدا و در سال‌های جدا از هم نوشت. نمایشنامه‌های تبس نه تنها سه‌گانه (سه نمایشنامه که به صورت حکایت پیوسته و متوالی ارائه شود) واقعی نیستند، بلکه حتی دارای تناقض نیز می‌باشند. سوفوکل همچنین نمایشنامهٔ دیگری را که مربوط به تبس هست به نام اپیگنه نوشته که تنها بخش‌هایی از آن امروز باقی مانده است. این نمایشنامه‌ها در سال ۱۳۵۲ توسط شاهرخ مسکوب به نام افسانه‌های تبای برگردان شده است. موضوعات. تمام نمایشنامه‌های تبس مربوط به داستان ادیپ اساطیری است که پدرش
تبس مربوط به داستان ادیپ اساطیری است که پدرش را می‌کشد و با مادرش ازدواج می‌کند، بدون آگاهی از اینکه آن‌ها والدینش هستند و در نتیجه سرنوشت خانواده او برای سه نسل محکوم به فنا می‌شود. در ادیپ شهریار ادیپ شخص عمده نمایش است. والدین ادیپ، لائیوس و یوکاسته نقشه می‌کشند تا برای جلوگیری از برآورده شدن یک پیشگویی، فرزند خود را بکشند. در حقیقت خدمتکاری که کشتن بچه به او واگذار شده بود، کودک را از طریق چند واسطه به یک زوج بدون فرزند می‌سپارد که آن‌ها او را بدون اینکه از تاریخچه اش چیزی بدانند به فرزندی قبول
اینکه از تاریخچه اش چیزی بدانند به فرزندی قبول می‌کنند. ادیپ نهایتاً از پیشگویی دلفیک اوراکل در مورد خودش با خبر می‌شود و سعی می‌کند که از سرنوشت خود بدون اینکه به والدینش آسیبی برساند فرار کند (در این زمان او از اینکه به فرزندی قبول شده خبر ندارد). ادیپ در راه شهر تبس مردی را که به همراه ملازمانش است می‌بیند. ادیپ و مرد با یکدیگر دعوا می‌کنند و ادیپ مرد را می‌کشد (این مرد پدرش لائیوس بود و در این لحظه هیچ‌کس جز خدایان از آن خبر نداشتند) او بعد از حل کردن معمای ابوالهول، فرمانروای تبس شده و در همین جریان