payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تهمورس آدمیت (۱۲۹۶ تهران – ۱۳۷۵ تهران) دیپلمات برجسته دوره پهلوی بود. تهمورس آدمیت محصل مدرسه حقوق و علوم سیاسی بود که دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ تأسیس شد و این مدرسه به دانشکده حقوق و علوم سیاسی آن دانشگاه تبدیل شد. در سال ۱۳۱۵ فارغ‌التحصیل شد و به استخدام عدلیه درآمد. در سال ۱۳۱۷ به وزارت خارجه منتقل شد و در اسفند ۱۳۲۳ نخستین حکم مأموریت خارجی‌اش را به عنوان نایب دوم سفارت ایران در مسکو دریافت کرد. دبیر اولی سفارت ایران در لندن، معاونت اداره روابط فرهنگی وزارت امورخارجه، رایزنی سفارت ایران در مسکو و ریاست
امورخارجه، رایزنی سفارت ایران در مسکو و ریاست اداره پنجم سیاسی مشاغل بعدی آدمیت بود تا اینکه به عنوان وزیر مختار به شوروی و سپس در دی ۱۳۴۰ به رومانی اعزام شد. آدمیت در فروردین ۱۳۴۲ سفیر کبیر ایران در مسکو شد و تا امرداد ۱۳۴۴ در آن سمت بود. آدمیت پس از پایان مأموریتش در مسکو مدتی منتظر خدمت. مدتی عضو شورای عالی وزارت امور خارجه بود تا در سال ۱۳۴۷ بازنشسته شد. خاطرات او در کتابی به نام "گشتی به گذشته‌ها" منتشر شده است. تهمورس آدمیت فرزند عباسقلی آدمیت و برادر فریدون آدمیت، دیپلمات و محقق برجسته معاصر بود.
هرگونه انحراف از هم‌راستایی صحیح چشم‌ها را لوچی یا چپ‌چشمی یا استرابیسم می‌گویند. انحراف چشم عبارت است از عدم هماهنگی حرکت عضلات چشم یا عدم توانایی تمرکز بین دو چشم که باعث می‌شود چشم‌ها در جهات متفاوتی قرار بگیرند. این بیماری یکی از مشکلات شایع چشم پزشکی است و در ۴٪ موارد در گروه سنی اطفال و بزرگسالان دیده می‌شود.‌این بیماری یکی از مهم ترین بیماری ها در شاخه چشم پزشکی است. انواع استرابیسم. ممکن است یک یا هر دو چشم به داخل (چشم‌های ضربدری یا ایزوتروپی) یا خارج (چشم نهنگ یا اگزوتروپی) بچرخند. به ندرت انحراف
(چشم نهنگ یا اگزوتروپی) بچرخند. به ندرت انحراف چشمها به صورت بالا و پایین است. نوعی از انحراف چشم به صورت مخفی است و با حذف دید دو چشمی (بستن یک چشم) مشخص می‌شود که به استرابیسم مخفی یا هتروفوریا (Heterophoria) معروف است. استرابیسم آشکار را هتروتروپیا (Heterotropia) یا هتروتروپی می‌گویند. ایزوتروپی شایعترین نوع استرابیسم است. بینایی و مغز. در دید دو چشمی طبیعی، هر دو چشم به یک نقطه نگاه می‌کنند. بخش بینایی مغز، دو تصویر رسیده را به صورت یک تصویر سه بعدی ترکیب می‌کند. در استرابیسم وقتی یکی از چشم‌ها منحرف
می‌کند. در استرابیسم وقتی یکی از چشم‌ها منحرف می‌شود، دو تصویر متفاوت به مغز ارسال می‌گردد. در یک کودک خردسال، مغز یادمی‌گیرد که تصویر چشم منحرف شده را نادیده گرفته و تنها تصویر چشم مستقیم یا چشم با دید بهتر را بپذیرد. این امر سبب از بین رفتن درک عمق و دید دو چشمی می‌شود. بالغینی که دچار استرابیسم می‌شوند چون مغز توانایی پذیرش یا دریافت تصویر هر دو چشم را دارد، دوبینی پیدا می‌کنند. استرابیسم در کودکان (دید تک چشمی) درصورت عدم درمان در نیمی از موارد منجر به آمبلیوپی (تنبلی چشم) می‌گردد. هم‌راستایی چشم‌ها در
(تنبلی چشم) می‌گردد. هم‌راستایی چشم‌ها در بدو تولد کاملاً تکامل نیافته‌است. تکامل حقیقی چشم در ۴–۳ ماهگی خود را نشان می‌دهد ولی ممکن است در کودکی یا دیرتر رخ دهد لذا بررسی استرابیسم بعد از این سن قابل انجام است. علایم شایع. ناهماهنگی حرکات چشم‌ها (در بعضی موارد تنها در موقع نگاه کردن به جهت‌های خاصی قابل مشاهده است)، دوبینی (گاهی)، دید یک چشمی همراه با فقدان درک عمقی، خستگی چشم. علل استرابیسم. حرکت چشم به اطراف توسط شش عضله اطراف چشم و به دستور مغز کنترل می‌شود. عدم هماهنگی حرکتی از موارد زیر ناشی می‌گردد:
عدم هماهنگی حرکتی از موارد زیر ناشی می‌گردد: عوارض استرابیسم. بدون درمان فوری ممکن است کاهش بینایی در یک چشم دایمی شود. از دست رفتن دید طبیعی در یک چشم و مسایل ناشی از زیبایی ظاهر از عواقب بیماری درمان نشده‌است. بسیاری از افراد با دید یک چشمی سازگار می‌شوند و تمامی فعالیت‌های خود را با یک چشم انجام میدهند. در این‌گونه موارد برای ورزش و سایر فعالیت‌ها از جمله جوشکاری که خطر آسیب چشمی دارند، باید از عینک محافظ استفاده کرد. تشخیص با توجه به شرح حال طبی و معاینه فیزیکی است و ممکن است شامل آزمون‌های تیزبینی،
فیزیکی است و ممکن است شامل آزمون‌های تیزبینی، معاینه شبکیه، معاینه کامل عصبی و آزمونهای عضلانی باشد. درمان. درمان استرابیسم مشابه درمان آمبلیوپی بوده و هدف از درمان، بهبود بینایی و به دست آوردن بهترین دید ممکن، زیبایی ظاهری، ایجاد بهترین جهت برای چشمها و رسیدن به دید دوچشمی می‌باشد. درمان شامل تجویز عینک تک دید و در برخی موارد دو دید، بستن چشم قوی‌تر برای تصحیح عدم توازن تمرکز (که باعث می‌شوند چشم ضعیف‌تر به کار بیفتد)، تجویز منشور، بینایی درمانی، تمرینات مربوط به عضلات چشم، سم بوتولینیوم (تنها در
مربوط به عضلات چشم، سم بوتولینیوم (تنها در بزرگسالان) یا جراحی برای تصحیح وضعیت عضلات چشم باشد. در هنگام جراحی میزان نیروی عضلات در یک یا دو چشم تنظیم می‌شود. مثلا در جراحی ایزوتروپی، ممکن است عضله داخلی محکم‌تر را از چشم جدا نموده و مقداری عقب‌تر دوباره به چشم وصل نمایند. این کار اثر کِشنده عضله را تضعیف نموده و امکان چرخش چشم به سمت خارج را فراهم می‌سازد. بعضی اوقات نیز می‌توان برای تسهیل حرکت چشم به سمت خارج، عضله خارجی را کوتاه‌تر نموده و بدین ترتیب نیروی کِشنده آن را افزایش داد. در صورت نیاز نوزاد
نیروی کِشنده آن را افزایش داد. در صورت نیاز نوزاد توصیه می‌شود جراحی اصلاحی استرابیسم هر چه سریع‌تر صورت گیرد. جراحی در بزرگسالان فقط برای زیبایی ظاهری مناسب است، مگر آنکه پس از بینایی درمانی صورت گیرد. تزریق سم بوتولینیوم به عضله منقبض شده در برخی موارد میتواند کارساز باشد. گاهی پزشک برای درمان، کمتر بسته نگه داشتن چشم را تجویز می‌کند و همواره بهترین کار انجام دستورهای پزشک است.
بیاتی که متفاوت از بیات میباشد.بیاتی به معنی شب زنده دارمیباشدواینهاگروهی ازاقوام اریایی مادبودندکه درشمالغرب وبخصوص‌درهگمتانه زندگی میکردند که شعرهایی باهمین غالب سروده شده است وبه خاطرشهرهای دوبیتی.مشهوربودندکه به این افراد بیاتی یادوبیتی گومیگفتند. رایج‌ترین فرم شعر فولکولوریک یا همان ادبیات شفاهی مردمان آذربایجانی است. بایاتی از چهار مصرع کوتاه هفت هجایی تشکیل شده‌است که مصراعهای اول، دوم و چهارم هم قافیه و مصرع سوم آزاد است. مضمون و هدف نهایی بایاتی نیز در دو مصراع آخر بیان می‌شود و از نظر فرم شبیه دو
در دو مصراع آخر بیان می‌شود و از نظر فرم شبیه دو بیتی بوده ولی کوتاه‌تر از دو بیتی است که هر مصراع یازده هجا دارد. به ندرت بایاتی شش مصراعی هم یافت می‌شود. در بایاتی‌ها مضامین عمیق فلسفی، اجتماعی، تاریخی، دینی، اخلاقی و لیریک بیان می‌شود. در بایاتی‌ها مبارزه علیه استثمار و ستم ملی، عشق به وطن و مردم، دیدگاه‌های فلسفی، عوالم معنوی و داخلی انسان و غیره منعکس می‌شود. بایاتی‌ها به سبب تنوع موضوع و مضمونشان در جشن و پایکوبی، عزا و ماتم، مراسم مختلف، در تنهایی و جمع و خلاصه در هر حالت و همه جا خوانده می‌شوند. از
و خلاصه در هر حالت و همه جا خوانده می‌شوند. از سرایندگان مشهور بایاتی می‌توان به شاه اسماعیل صفوی که در شعر ختایی تخلص می‌کرد اشاره نمود. یا گلیب اورک یارا محبت گوستر، یارا عاشیق، عاشیق اوخونماز گورمسه یاردان، یارا «سلمان حیدری» وجه تسمیه بایاتی. در زمینه ریشه‌شناسی یا اتیمولوژی کلمه بایاتی نظرات مختلفی موجود است. به نظر سلمان ممتاز بنا به روایتی بایات نوه اوغوزخان بوده و نام قبیله بایات نیز که در تاریخ آذربایجان نقشی اساسی داشته‌اند، منعکس شده‌است و بایاتی یعنی شعری که مخصوص قبیله بایات است. محمود کاشغری
یعنی شعری که مخصوص قبیله بایات است. محمود کاشغری در کتاب دیوان لغات ترک از بایات به عنوان توتم نامبرده و پروفسور دمیرچی زاده و پروفسور تهماسب از برجسته‌ترین فولکلورشناسان آذربایجان نیز به توتم بودن «بایات» صحه گذاشتند. امین عابد دیگر فولکلورشناس آذربایجان که بیشترین و معتبرترین تحقیقات بر روی بایاتی‌ها متعلق به اوست، معتقد است که «در فولکلور ملل ترک اشعار هفت هجایی و چهار مصرعی، فقط در آذربایجان «بایاتی» نامیده می‌شود و در میان سایر ملل ترک اسامی مختلف دیگری دارد؛ مثلاً در لهجه‌های غربی چون ترکی عثمانی
دارد؛ مثلاً در لهجه‌های غربی چون ترکی عثمانی (استانبولی) «مانی» (mâni)، در ترکی کریم «چینق» (ςinq)، در ترکی قازان و کریم جنوبی «جیر» (jir)، در ازبکی «اَشوله» (âšula)، در ترکی عراقی «تورکو» (türkü)، در قرقیزی و قزاقی «قاییم اولنگ» (qâyim ölang) و «اَیتیسپا» (âytispâ) نامیده می‌شود. رابطه موسیقی و بایاتی. رابطه موسیقی و بایاتی‌ها یک ارتباط تنگاتنگ و غیرقابل انکار است و بر روی بسیاری از بایاتی‌ها آهنگ‌های مختلف موسیقی گذاشته شده و از این میان دستگاه‌های موسیقی گوناگونی چون بیات ترک، بیات شیراز، بیات کرد، بیات
گوناگونی چون بیات ترک، بیات شیراز، بیات کرد، بیات چوپان و غیره به وجود آمده‌است.
سیستم فلسفی ارسطو به فلسفه ارسطو و فلاسفه پس از او که دنباله‌روی نظرات ارسطو بودند گفته می‌شود. تفکر ارسطویی تأثیر بسیار زیادی بر تمدن انسانی گذاشته است: به عنوان مثال بسیاری از کلماتی که امروزه در حوزه زبانی از آنها استفاده می‌شود تحت تأثیر سیستم فلسفی ارسطو بوده است. مانند «مبتدا» و «خبر» در گرامر و منطق؛ «انرژی» (نیروی فعالی که در چیزی است) و «پتانسیل» (نیرویی که نهفته است و می‌تواند آزاد شود)، «کیفیت» و «کمیت»...
فلسفه نوافلاطونی یا فلسفه افلاطونی نوین ، آخرین مکتب فلسفهٔ یونان است و بیش‌تر به کارها و شرح‌ها و تعلقات فیلسوفانی چون فلوطین و شاگرد ش فرفوریوس بر کارهای افلاطون و ارسطو اشاره دارد. شکل قطعی این فلسفه را فلوطین، فیلسوف اسکندرانی، در قرن سوم میلادی به آن داد. فیلسوفان جهان کهن و همچنین فیلسوفان دوره نوزایش، که امروز جزو فلسفه‌دانان «نوافلاطونی» به شمار می‌روند، خودشان را «افلاطونی» می‌خواندند. خاستگاه اصطلاح نوافلاطونی. فلسفه نوافلاطونی به بسط دادنِ فلوطین نگره‌های فلسفی افلاطون را در سده سوم پس از میلاد
نگره‌های فلسفی افلاطون را در سده سوم پس از میلاد مسیح گفته می‌شود. تحلیل و بررسی نگره‌های افلاطون بی‌درنگ در زمان او و پس از آن با ارسطو آغاز شد. میان زمان افلاطون تا فلسفه نوافلاطونی کمابیش ۶ سده فاصله است، که به این دوره، فلسفه "میان‌-افلاطونی" می‌گویند. فلسفه نوافلاطونی تازگی تحلیل‌های فلوطین را در بر دارد. هرچند پیش از فلوطین نیز رسم تحلیل اندیشه‌های افلاطون وجود داشت، اما گمان این است، که تحلیل‌های فلوطین تفاوت‌های اساسی با تحلیل‌های پیشین داشته. تا مدت‌ها گمان بر این بود، که فلسفه نوافلاطونی همان
مدت‌ها گمان بر این بود، که فلسفه نوافلاطونی همان فرضیات افلاطون است. تا در آغاز سده نوزدهم دین‌شناس آلمانی «فردریش شلایرماخر» نحستین اندیشمندی شد، که باور داشت فلسفه نوافلاطونی متفاوت از فلسفه افلاطونی است. آموزه‌ها. موضوع اصلی فلسفه نوافلاطونی مابعدالطبیعه‌ و هستی‌شناسی است. نوعی از وحدت و چندخدایی. به عنوان نوعی از عرفان، فلسفه نوافلاطونی شامل بخش‌های نظری و عملی است که بخش اول به وجود جهان غیر مادی و نشئت انسان از منبعی غیر مادی و معنوی اشاره دارد و بخش دوم شامل راهکارهای بازگشت به سوی این منبع است. در
دوم شامل راهکارهای بازگشت به سوی این منبع است. در این فلسفه جهان مادی تنها تقلیدی از جهان معنوی یا واحد است. جهان واحد (جهان ذات). یکی از باورهای فلسفه نوافلاطونی جهان واحد یا جهان ذات است. طبق این نگرش واقعیت اول بسیار ساده و غیر قابل وصف و شناخت است. این واقعیت اول یا همان جهان واحد آفریننده این جهان مادی است که در ان واقعیت اول به دو صورت خرد و نفس تحقق می‌یابد. این واقعیت و جهان واحد بسیار ساده است که می‌توان گفت اصلاً به هیچ وجه نمی‌توان آن را تعریف کرد. خالق یا ادراک. وجود مطلق خود را به صورت ادراک
خالق یا ادراک. وجود مطلق خود را به صورت ادراک نمایان می‌کند که تصویری عینی از وجود مطلق است. این تصویر هم‌زمان هم وجود است هم فکر، هم ایده و هم آرمان. ادراک به عنوان ایماژ کاملاً با وجود مطلق مطابق است اما از نظر اشتقاق کاملاً متفاوت، این ادراک برای پلوتینوس بیانگر توانایی ذهن آدمی بود. ادراک برای فلسفه آرمان‌گرایی چون نوافلاطونی بسیار مهم است. درک انرژی است که با سازمان دهی جهان خارج آن را قابل فهم می‌کند. نفس. تصویر درک نفس است. نفس مانند خرد و درک غیر مادیست و همان رابطه باخرد و درک را دارد که آن با
مادیست و همان رابطه باخرد و درک را دارد که آن با وجود مطلق. نفس بین پدیده‌ها و درک و خرد قرار می‌گیرد و برخلاف درک و خرد که کاملاً مستقل است می‌تواند با هردو (جهان و خرد) آمیخته شود. به عنوان موجودیتی واحد به وجود مطلق تعلق دارد اما هم‌زمان می‌تواند با نفس‌های دیگر آمیخته شود و همه با هم در راه خرد و درک باشند و به موجودیت مطلق بپیوندد یا اینکه با جهان پدیده‌ها تلفیق شوند. جهان پدیده. نفس به عنوان گوهری فعال جهان پدیده را محقق می‌کند. این جهان از نظر تمام نقاط باید با نفس در هماهنگی باشد. تا زمانی که
نقاط باید با نفس در هماهنگی باشد. تا زمانی که انگاره و فکر ماده را کنترل می‌کند این دنیای پدیده خوب است، تصویریست از وجودیت واحد هرچند تار-و درجات خوب و بد در آن برای هماهنگی با مطلق است. اما در جهان واقعی هماهنگی با اختلافات و تفاوت جابه‌جا می‌شوند و نتیجه شهود و از بین رفتن، کشمکش و در نتیجه وجود خیالی است. دلیل این توجه نفس و بدن به ماده است. ماده به تنهایی نامشخص است و در نتیجه بدون وجود. در صورت جدایی از فکر و انگاره نتیجه اهریمن است که به تنهایی خود وجود ندارد بلکه نتیجه جهانی است که «دیگری» نه تنها
ندارد بلکه نتیجه جهانی است که «دیگری» نه تنها (مطلق) برای هماهنگی استفاده می‌کند. عمل، عملکرد. در مرحله عملکردی و تجربی فلسفه نوافلاطونی، ادراک از همان راهی که آمده‌است به عقب بر می‌گردد تا به وجودیت مطلق خود برسد. در ابتدای امر باید ادراک خود را دریابد و به وجودش برسد که این امر با حسنات، که تجلی وجودیت مطلق است، محقق می‌شود. اما این حسنات برای بازگشت کافی نیستند، بعد از اینکه ادراک خود را دریافت نوبت به تهذیب می‌رسد. با این کار ادراک (روح) از متعلقات ساقط و دوباره به حالت معنویت بازمی‌گردد. اما هنوز
ساقط و دوباره به حالت معنویت بازمی‌گردد. اما هنوز مرحله بالاتری نیز وجود دارد. در این مرحله نهایی فرد به خود وجودیت مطلق تبدیل شده و با آن یکی می‌شود. لازمه این کار ابتدا تمجید و درک وجودیت مطلق است به عبارت دیگر با دید عرفان باید وجودیت مطلق را نگریست. تفکر توانایی دستیابی به این وجودیت را ندارد و تنها راه ممکن مجهول بودن وجدایی کامل از متعلقات است. این مرحله نیز با تمجید و تفکر موجودیات مادی در تنوع و هماهنگی آن‌ها شروع می‌شود، روح و ادراک در خود فرورفته و به خود بازمی‌گردد. سپس به نقاط عمیق وجودی خود
و به خود بازمی‌گردد. سپس به نقاط عمیق وجودی خود وارد شده و وارد دنیای آرمان‌ها و انگاره‌ها می‌شود. در نهایت بازهم ندای فراتر به گوش می‌رسد که در این مرحله، بالاترین نقطهٔ تنش و تمرکز، در سکوت و جدایی از متعلقات، درک خود را رها می‌کند. وجودیت مطلق در این لحظه (عرفان) ظاهر می‌شود. طبقه‌بندی آسمانی. فلسفه مذهبی فلوطین برای وی کافی بود اما تلاش می‌کرد تا در مکاتب دیگر نیز نقطهٔ تکیه پیدا کند. مفهوم کلی وجودیت مطلق (خدا) و وجود ابتدایی است که همه چیز گونه‌ای از تجلی اوست. طبق نظر پلوتینوس خداوند وجودیت مطلق است
اوست. طبق نظر پلوتینوس خداوند وجودیت مطلق است که در طبقات مختلف تجلی او می‌باشد. فیلسوفان نوافلاطونی بعد از پلوتینوس چند طبقه مانند فرشتگان، اهریمن، خدایان و موجودات دیگر به این طبقه‌بندی اضافه کردند. وجودیت واحد. خداوند، خوبی مطلق، پایه وغیر قابل توصیف. خدایان فرا کیهانی. کسانی که ذات، زندگی و روح را می‌سازند.‌. خالق. خلق‌کننده خدایان کیهانی. آفریننده ماده، طبیعت وجهان و خدایان مذاهب قدیمی. رستگاری. نوافلاطونی‌ها معتقد بودند که تکامل و شادی، نیاز به زندگی پس از مرگ، در این زندگی امکان‌پذیر است. این تکامل
پس از مرگ، در این زندگی امکان‌پذیر است. این تکامل با تفکر فلسفی قابل دسترسی می‌باشد. آنها به وجود مستقل بدی و شیطانی باور نداشتند. بلکه آن را مانند تاریکی می‌دیدند و وجود آن‌ها را نسبی و به علت عدم وجود خوبی یا نور (در مورد تاریکی) می‌دانستند. این ایده به نوبه خود از مسائل مهم آموزشی در فلسفه نوافلاطونی برای بیان بازگشت به سوی وجودیت مطلق است. نوافلاطونی‌ها به وجود از قبل روح و فناناپذیری آن معتقدند. روح آدمی از دوبخش عقلانی و غیرعقلانی تشکیل شده که قسمت بیشتر آن را بخش عقلانی ومنطقی تشکیل می‌دهد. به هنگام
آن را بخش عقلانی ومنطقی تشکیل می‌دهد. به هنگام بازگشت به سوی وجودیت مطلق پس از مرگ فیزیکی روح وارد مرحله‌ای از پس زندگی می‌شود که طبق قاعده حلول عمل می‌کند. ارواح بسیار پاک در مراحل بالاتری می‌مانند اما ارواحی که کامکلا پاک نیستند به صورت موجودات دیگر تحقق میابند تا دوباره پاک شوند. طبق نظریه پلوتینوس یا به صورت انسان‌های دیگر یا حیوانات. اما پورفیری معتقد بود که روح آدمی تنها در انسان‌های دیگر تجلی میابد و بعد از پاک شدن و تهذیب کامل با روح جهانی یکی شده و دیگر به دنیای فانی سقوط نمی‌کند. فیلسوفان.
شده و دیگر به دنیای فانی سقوط نمی‌کند. فیلسوفان. آمونیوس ساکاس (تولد نامشخص، مرگ۲۶۵پس از میلاد) از پایه‌گذاران فلسفه نوافلاطونی بود. اطلاعات فراوانی از او در دست نیست، اما آموزگار فلوطین بود و باور داشت که فلسفه افلاطون و ارسطو با هم هماهنگ اند. فلوطین (۲۷۰-۲۰۵) را پایه‌گذار و پدر فلسفه نوافلاطونی می‌دانند. او در زندگی زیر اثر آموزه‌های یونان باستان، هندو و مصری قرار گرفت و اندیشه‌های متافیزیکی اش در مسیحیت، اسلام و یهودیت تحلیل شدند. به باور او یک وجودیت احد و مطلق وجود دارد که از همه چیز برتر است و همه
احد و مطلق وجود دارد که از همه چیز برتر است و همه چیز تجلی او است. این وجودیت به دور از هرگونه اصول وجود است و این مفهوم «وجودیت» را ما با توجه به تجربیات انسانی انتخاب کرده‌ایم. این موجودیت واحد و مطلق نمی‌تواند یک موجود یا جمع همه موجودات باشد. فرفوریوس. شاگرد "فلوطین" که نوشتن زندگی‌نامه او را نیز به عهده داشت. فرفوریوس در زمینه‌های مختلف مانند دین‌شناسی، موسیقی و فلسفه فعالیت داشته و یکی از مخالفان مسیحیت بود. قرون وسطا و فلسفه نوافلاطونی. این فلسفه در بسیاری از مسیحیان تأثیرگذار بود. به عنوان مثال
در بسیاری از مسیحیان تأثیرگذار بود. به عنوان مثال آگوستین. آگوستین معتقد بود که شیطان و بدی دارای وجود مستقل است و خداوند از ماده ساخته شده‌است. بعد از تأثیر گرفتن از نوافلاطونی‌ها وی متوجه شد که خداوند وجودی مستقل از ماده است. با توجه به مرکزیت فلسفهٔ نوافلاطونی در باورهایشان، نوافلاطونی‌ها این باور عرفان را که خدا خالق کیهان و جهان مادی را در فلسفهٔ افلاطون تأکید می‌کرد تکذیب نمودند و فلسفه نوافلاطونی را نوع قاعده مند و درست فلسفهٔ افلاطونی خواندند. بعد از بسته شدن مدرسه آتن توسط جانشینان اول، این فلسفه
بسته شدن مدرسه آتن توسط جانشینان اول، این فلسفه به صورت مادی در مدارس اسکندریه مورد مطالعه قرار گرفت. فلسفه نوافلاطونی و اسلام. فلاسفهٔ مسلمان زیادی از افکار نوافلاطونی در دیدگاه‌های خود استفاده کرده‌اند. تلاش آن‌ها برای توافق فلسفه نوافلاطونی و محدودیت‌های توحیدی اسلام بود. سه دلیل برای به‌کارگیری فلسفهٔ نوافلاطونی توسط دنیای اسلامی وجود دارد: ۱_در دسترس بودن کتب این فلسفه برای اعراب ۲_نزدیکی مرزی کشورهای اسلامی و مرکزیت فلسفه نوافلاطونی ۳_نگرش عرفانی نوافلاطونی‌ها که مانند نگرش‌های اسلامی چون صوفی‌ها
که مانند نگرش‌های اسلامی چون صوفی‌ها بود. فلسفه نو افلاطونی اسلامی با نوافلاطونی سنتی در این تفاوت دارد که فلسفه اسلامی آن را با دین‌شناسی مخلوط کرد و تعریف آن از موجودیت مطلق را به خدا معرفی شده در کتب مذهبی و آسمانی خود نسبت داد. آنها مفهوم واحد را به خدای کتاب آسمانی خود نسبت دادند و او را هوشی معنوی خواندند. پلوتینوس با ایدهٔ جهان هوشمند مخلوق یک قدرت معنوی مخالف بود. رنسانس و نوافلاطونی‌ها. فلسفه نوافلاطونی نه تنها بازگردان افکار افلاطون، که ساختمان افکار فلوطین بود که سازه‌هایی از فلسفه‌های افلاطون،
فلوطین بود که سازه‌هایی از فلسفه‌های افلاطون، ارسطو، فیثاغورس و فیلسوفان رواقی را با خود داشت. مارسیلیو فیچینو، از دانشوران روزگار نوزایش، که ترجمه بسیاری از کتاب‌های یونانی را به لاتین عهده‌دار بود. شخص برتر بعدی پیکو دلامیر ندولا بود که علاوه بر علمش به زبان یونانی و لاتین به زبان عربی و عبری نیز مسلط بود اما به دلیل اینکه جبههٔ مخالف کلیسا را داشت کارهای او با ممنوعیت مواجه شد. فلاسفهٔ نوافلاطونی مدرن مانند گوته، هگل، شیلر، شلینگ و… به این دلیل به این نام خوانده می‌شوند که از سنت‌های فلسفی مادی‌گرایانهٔ
خوانده می‌شوند که از سنت‌های فلسفی مادی‌گرایانهٔ غرب جدا شده‌اند.
اساف رامون (; ) خلبان نیروی هوایی ارتش اسرائیل بود که در سن ۲۱ سالگی، بر اثر سقوط هواپیمای جنگنده‌اش در حین آموزش هوایی در نزدیکی حبرون در کرانه باختری رود اردن کشته شد. خانواده. اساف رامون فرزند ارشد ایلان رامون، خلبان نیروی هوایی ارتش اسرائیل و اولین فضانورد اسرائیلی بود که در حادثه انفجار فضاپیمای کلمبیا در حال بازگشت به جو زمین کشته شد. پدر وی یکی از خلبانان نیروی هوایی اسرائیل بود که در سال ۱۹۸۱ میلادی و در جریان جنگ ایران و عراق به تأسیسات اتمی عراق، به نام اوسیراک حمله کرد و با موفقیت عملیات نابودی
به نام اوسیراک حمله کرد و با موفقیت عملیات نابودی نیروگاه اتمی اوسیراک را به پایان رساند. اساف رامون دارای دو برادر و یک خواهر بود. خدمت در ارتش اسرائیل. اساف رامون که در هنگام مرگ پدرش ۱۵ سال داشت، با رسیدن به سن ۱۸ سالگی به خواست خود به نیروهای دفاعی اسرائیل پیوست و پس از شرکت در آزمون‌های بسیار مشکلی، موفق به ورود به دانشکده نیروی هوایی اسرائیل شد. وی با موفقیت دوره دانشکده نیروی هوایی را پشت سر گذاشت و به عنوان «دانشجوی برجسته» فارغ‌التحصیل شد و به درجه ستوانی نائل آمد. او به مدال افتخار ریاست جمهوری
ستوانی نائل آمد. او به مدال افتخار ریاست جمهوری نیز دست یافت. رامون اعلام کرده بود که قصد داشته‌است که همچون پدرش پس از خلبانی وارد شغل فضانوردی شود. مرگ. اساف رامون در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۹ میلادی، هنگامی که با هواپیمای جنگی اف-۱۶ فایتینگ فالکن در ارتفاعات آسمان کرانه باختری رود اردن در حال تمرین حمله هوایی به جنگنده‌های دشمن بود، دچار سانحه شد و هواپیمایش سقوط کرد و او نیز در این حادثه کشته شد.فرمانده نیروهای هوایی اسرائیل دستور تحقیقات در مورد علت سقوط هواپیما را صادر کرد.یک فلسطینی ناشناس در مصاحبه با
را صادر کرد.یک فلسطینی ناشناس در مصاحبه با تلویزیون اسرائیل اعلام کرد که هواپیما پیش از سقوط در ارتفاع پائین پرواز می‌کرده‌است. همه مقامات سیاسی و فرماندهان ارتش اسرائیل با شنیدن درگذشت او، بیانیه‌های ویژه‌ای انتشار دادند و فقدان او را به خانواده‌اش تسلیت گفتند. در مراسم خاکسپاری اساف رامون، صدها تن از شخصیت‌های بلندپایه کشوری و لشکری اسرائیل شرکت داشتند و حتی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، برای شرکت در مراسم خاکسپاری اساف رامون، دیدارش را با جرج میچل، فرستاده ویژه صلح ایالات متحده آمریکا (که او نیز در این
ویژه صلح ایالات متحده آمریکا (که او نیز در این خاکسپاری حضور یافت) را به تعویق انداخت. شیمعون پرس، رئیس‌جمهور اسرائیل، اساف رامون را «یکی از بهترین‌های اسرائیل» خطاب کرد و فقدان او را به ملت اسرائیل تسلیت گفت. خبر کشته شدن او در رسانه‌های اسرائیل بازتاب گسترده‌ای داشت.
کنفرانس بین‌المللی تجاوز و دفاع نخستین کنفرانسی بود که به منظور بررسی و تحلیل جنگ ایران و عراق شکل گرفت. مکان برگزاری آن تهران و تاریخ برپایی آن ۱۷ مرداد تا ۱۹ مرداد سال ۱۳۶۷ بود. نزدیک به ۱۸۰ محقق از ۲۱ کشور جهان با ارائه مقالات و تحقیقات خود در زمینه جنگ مزبور و در طول سه روز برگزاری کنفرانس حضور پررنگ و مؤثری از خود نشان دادند. مباحثی که از سوی اندیشمندان شرکت‌کننده در کنفرانس مطرح شد، صرفاً همسو و مورد تأیید برگزارکنندگان کنفرانس نبود؛ امّا تمامی مقالات ارسالی به دبیرخانه در طول برگزاری کنفرانس در جمع
ارسالی به دبیرخانه در طول برگزاری کنفرانس در جمع سایر حضار ارائه و مورد نقد و بررسی قرارگرفت. مقالات از این جهت که مبین دیدگاه علمی نویسندگان آن بود، بدون هیچ‌گونه حذف و اضافه‌ای مورد پذیرش میزبانان قرار گرفت. فلسفه و مقدمات برگزاری کنفرانس. ایدهٔ اولیه برپایی چنین کنفرانسی در سال ۱۳۶۵ مطرح شد و ستاد تبلیغات جنگ که از مهر ماه ۱۳۵۹ همزمان با شروع جنگ ۸ ساله فعالیت خود را آغاز کرده بود، با در دست گرفتن ابتکار عمل، پس از تلاش مستمر ۲ ساله این کنفرانس را اجرایی کرد. هدف اولیه از برگزاری چنین کنفرانسی بررسی جنگ
کرد. هدف اولیه از برگزاری چنین کنفرانسی بررسی جنگ ایران و عراق متغیّرهای سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی مرتبط با آن بود. پس از گفتمان‌های طولانی مقرر شد که در کنفرانس بحث تجاوز و دفاع، تنها از دیدگاه علمی و با اجتناب از نظرگاه‌های مغرضانه و یکسویه و ژورنالیستی باشد. در نهایت در متن دعوتنامه‌هایی که برای میهمانان کنفرانس ارائه شد و از آنان برای ارائه مقالاتشان دعوت شده بود، درخواست شده بود که جنگ تحمیلی تنها از ابعاد «حقوق بین‌الملل»، «مطالعات تاریخی و سیاسی» و «مطالعات اسلامی» مورد بررسی قرار گیرد. در
و «مطالعات اسلامی» مورد بررسی قرار گیرد. در برپایی این کنفرانس افزون بر سازمان تبلیغات جنگ، مراکز و موسسات و نهادهای دیگری نیز نقش فعال داشتند. از آن جمله: پس از تعیین سیاستگذاری‌های کنفرانس مزبور، نوبت به دعوت از محققان، پژوهشگران و استادان دانشگاه از سراسر جهان شد. نمایندگی‌های سیاسی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و دفاتر خبرگزاری ایران در خارج از کشور عهده‌دار دعوت از میهمانان کنفرانس شدند. این کشورها عبارت بودند از: پاکستان هند الجزایر عراق زئیر لبنان مصر سریلانکا انگلیس فرانسه آمریکا آلمان غربی هلند
مصر سریلانکا انگلیس فرانسه آمریکا آلمان غربی هلند کانادا ژاپن ایتالیا یوگسلاوی لهستان اسپانیا مجارستان یونان و ایران. در مجموع شمار میهمانان خارجی به ۸۰ تن و استادان و دانشوران ایرانی به ۱۰۰ تن رسید. از این شمار ۵۳ تن مقالات و سخنرانی‌هایشان را در کنفرانس ارائه دادند. گزارش‌کار کنفرانس. کنفرانس در ۱۷ مرداد ۱۳۶۷ با سخنان سید علی خامنه‌ای در هتل آزادی آغاز شد. کنفرانس دارای ۲ گونه نشست بود. یکی نشست‌های عمومی که دربرگیرنده مسائل اساسی و عام بود و دیگری نشست‌های کمیته‌های تخصصی که مسائل جنگ را کارشناسانه‌تر
کمیته‌های تخصصی که مسائل جنگ را کارشناسانه‌تر بررسی می‌کرد. نشست‌های عمومی طی ۳ روز، روز نخست از ساعت ۸:۳۰ تا ۱۲:۳۰، روز دوم به همین روال و روز سوم از ساعت ۱۵ تا ۱۸ برگزار شد. نشست‌های کمیته‌های سه‌گانه، هرکدام در سالنی جداگانه و با زمانبندی جدا اجرا شد. در طول ۳ روز برگزاری کنفرانس، ۸ سخنرانی در نشست‌های عمومی و نیز روزانه ۱۵ سخنرانی در هریک از کمیته‌ها انجام می‌گرفت. این میزان در جلسات عمومی ۳۰ دقیقه و در کمیته‌ها ۲۰ دقیقه بود. در پایان ارائه مقالات در یک روز نیز حداقل یک ساعت پرسش و پاسخ میان سخنرانان و
روز نیز حداقل یک ساعت پرسش و پاسخ میان سخنرانان و سایر شرکت‌کنندگان انجام می‌گرفت. اداره نشست‌های عمومی و کمیته‌ای را ۱ رئیس، ۲ نائب رئیس و ۱ دبیر عهده‌دار بود. نائب رئیس دوم از میان میهمانان انتخاب می‌شد. کنفرانس در بعدازظهر روز سوم و با سخنرانی اکبر هاشمی رفسنجانی پایان گرفت. در نشست اختتامیه کنفرانس ابتدا روسای کمیته‌های سه‌گانه گزارش علمی کار خود را به جلسه ارائه دادند و در نهایت جمع‌بندی کار توسط کمال خرازی ارائه گردید. گزارش کمیته‌های تخصصی کنفرانس. گزارش علمی کار کمیته سیاست و تاریخ. زمینه کاری
گزارش علمی کار کمیته سیاست و تاریخ. زمینه کاری پژوهشگران و استادان فعال در این کمیته یکی از ۲ حوزه تاریخ و سیاست بود. گزارش پایانی این کمیته به موارد زیر می‌پرداخت: تجاوز: جنگی که رژیم صدام حسین در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰ آغاز کرد، یک دهه پیشتر با تجاوز به حقوق مردم عراق آغاز شده‌بود. اخطار حکومت صدام حسین براساس یک کودتا در سال ۱۹۶۸ که از سوی یک اقلیت انجام شده‌بود شکل گرفت. جنگ ایران و عراق در ظاهر جنگ یک کشور علیه کشور دیگر بود که در زمین، دریا و هوا به امید پیروزی سریع آغاز شد؛ اما در واقعیت امر تجاوز به یک