payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پاپ برای تأیید به امپراتور ارائه نشده است، اما در واقع به دلیل محکومیت توحیدگرایی و نوع کنستانس توسط شورای لاتران در سال ۶۴۹، دستگیر کند. المپیوس تلاش می‌کند تا حمایت شهروندان روم و اسقف‌ها را جلب کند، اما موفقیت کمی کسب می‌کند و شاید ترور پاپ را در نظر بگیرد. اروپا ژانویه - ، به اصرار اسقف ، پسرش را به عنوان هم فرمانروای پادشاهی ویزیگوت تایید کرد. امپراتوری عرب معاویه بن ابی سفیان، والی سوریه، یک نیروی دریایی عرب در شام ایجاد می‌کند و از آن برای مقابله با امپراتوری بیزانس در دریای اژه استفاده می‌کند. این
امپراتوری بیزانس در دریای اژه استفاده می‌کند. این نیرو توسط دریانوردان مسیحی تک‌سرشت‌باوری، قبطی‌ها و مسیحی سوری اداره می‌شود. چین 19 ژانویه - لشکرکشی تانگ علیه کوچا پس از تسلیم نیروهای کوچا، پس از محاصره 40 روزه به رهبری ژنرال آشینا شیر، پایان یافت و کنترل چین بر حوضه تاریم شمالی (سین کیانگ) برقرار شد. 16 ژوئن - ژنرال وانگ شوانس فرماندهی یک لشکرکشی ترکیبی چینی، نپالی و تبتی به هند را بر عهده گرفت. او در نهایت در نبرد پیروز شد و یک یادگار بودایی را به دست آورد. 10 ژوئیه - امپراتور تایزونگ پس از 23 سال
آورد. 10 ژوئیه - امپراتور تایزونگ پس از 23 سال سلطنت، که در آن مدیریت مدنی را در چین احیا کرده بود، درگذشت. پسرش گائوزونگ، 20 ساله، جانشین او شد و حاکم سلسله تانگ شد. ژاپن امپراتور کوتوکو، سوگا نو کورایامادا را به خیانت متهم می‌کند. او خود را در معبد یامادا-درا خفه می‌کند. سایر اقوام خاندان سوگا دستگیر و اعدام می‌شوند. بر اساس موضوع دین ۱۴ مه - پاپ تئودور اول پس از ۷ سال سلطنت که در آن به فقرا سخاوت نشان داده بود، درگذشت. در ۵ ژوئیه مارتین اول به عنوان هفتاد و چهارمین پاپ جانشین او شد. ۵ اکتبر - شورای
هفتاد و چهارمین پاپ جانشین او شد. ۵ اکتبر - شورای لاتران در سال ۶۴۹، که توسط تئودور فراخوانده و توسط مارتین به تصویب رسید، افتتاح شد. این شورا به شدت تک‌خداگرایی و نوع کنستانس را محکوم می‌کند. زادگان. تاریخ تقریبی – وانگ بو، شاعر چینی (متوفی ۶۷۶) شوئه نه، ژنرال چینی و صدراعظم سلسله تانگ (متوفی ۷۲۰) درگذشتگان. مارس – یوحنا السلمی، راهب و نویسنده سوری (متولد حدود ۵۷۹ میلادی) ۲ مه – ماروتا اهل تکریت، متکلم و نویسنده ایرانی و مافریایی کلیسای ارتدکس سریانی (متولد ۵۶۵ میلادی) ۱۴ مه – پاپ تئودور اول، پاپ یونانی
۵۶۵ میلادی) ۱۴ مه – پاپ تئودور اول، پاپ یونانی متولد اورشلیم ۲ ژوئیه – لی جینگ، ژنرال چینی و صدراعظم سلسله تانگ (متولد ۵۷۱ میلادی) ۶ ژوئیه – گوار اهل آکیتن، کشیش کاتولیک و زاهد (متولد حدود ۵۸۵ میلادی) ۱۰ ژوئیه – تای‌زونگ، امپراتور سلسله تانگ چین (متولد ۵۹۸ میلادی) ۳ دسامبر – بیرینوس، اسقف دورچستر در وسکس متولد فرانسه (متولد حدود ۶۰۰ میلادی) روگالاخ مک اوتاچ، پادشاه ایرلندی کانوت (مقتول) سوگا نو کورایامادا، اودایجین ژاپنی سونگتسن گامپو، بنیانگذار امپراتوری تبت
۶۵۰ (میلادی) ششصد و پنجاهمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. بر اساس مکان اروپا بریتانیا آسیا قاره آمریکا اقیانوسیه دین هنر و علم
۶۵۱ (میلادی) ششصد و پنجاه و یکمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. بر اساس مکان اروپا بریتانیا ایران خلافت عربی بر اساس موضوع دین درگذشتگان. آپرانیک، فرمانده نظامی زن ساسانی.
۶۵۴ (میلادی) ششصد و پنجاه و چهارمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. بر اساس مکان امپراتوری بیزانس اروپا بریتانیا خلافت عربی آسیا بر اساس موضوع دین
۶۵۵ (میلادی) ششصد و پنجاه و پنجمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. بر اساس مکان امپراتوری بیزانس بریتانیا آسیا بر اساس موضوع دین
۶۵۶ (میلادی) ششصد و پنجاه و ششمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. بر اساس مکان اروپا بریتانیا امپراتوری عربستان آسیا پلی‌نزی بر اساس موضوع دین
۶۵۷ (میلادی) ششصد و پنجاه و هفتمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. بر اساس مکان اروپا امپراتوری عرب آسیا قاره آمریکا بر اساس موضوع دین
۶۵۹ (میلادی) ششصد و پنجاه و نهمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. بر اساس مکان امپراتوری بیزانس آسیا بر اساس موضوع دین
۶۶۱ (میلادی) ششصد و شصت و یکمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. صلح حسن و معاویه
۶۶۵ (میلادی) ششصد و شصت و پنجمین سال تقویم میلادی است. مناسبت‌ها. امپراتریس زتیان به عنوان نایب السلطنه همسر بیمارش کائوزونگ (دودمان تانگ) بر سلسله تانگ حکومت کرد
۶۶۶ (میلادی) ششصد و شصت و ششمین سال تقویم میلادی است. == مناسبت‌ها =نداره=
۶۷۶ (میلادی) ششصد و هفتاد و ششمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. قیام مختار ثقفی
۶۸۰ (میلادی) ششصد و هشتادمین سال تقویم میلادی است. رویدادها. رخ دادن واقعه عاشورا با توجه به گاه‌شماری هجری قمری هلالی در روز سه شنبه ۹ اکتبر و یا براساس محاسبات جدولی گاه‌شماری هجری قمری قراردادی در روز چهارشنبه ۱۰ اکتبر. درگذشتگان. حسین بن علیعباس بن علی
۶۸۲ (میلادی) ششصد و هشتاد و دومین سال تقویم میلادی است. رویدادها. سقوط سلسله ی گوگوریو
۶۹۳ (میلادی) ششصد و نود و سومین سال تقویم میلادی است. رویدادها. همکاری مختار ثقفی با قیام عبدالله بن زبیر بن عبدالله(۶۹۳.م)
شهر گمشده نام فیلمی از اندی گارسیا محصول سال ۲۰۰۶ در مورد رخدادهای انقلاب کوبا است. شهر گمشده فیلمی درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵ به کارگردانی اندی گارسیا است. بازیگرانی چون گارسیا، داستین هافمن، اینسه سستره و بیل مری در آن ایفای نقش کرده‌اند. فیلم داستان زندگی فیکو فیووه و خانواده اش است که در هاوانا در دوران دیکتاتوری باتیستا صاحب یک کاباره است. اتفاقاتی که در جریان انقلاب و جنبش ۲۶ ژوئیه رخ می‌دهد باعث از هم پاشیدگی خانواده و در نهایت مهاجرت فیکو به آمریکا می‌شود. داستان. فیکو فلووه مالک باشگاه شبانهٔ
می‌شود. داستان. فیکو فلووه مالک باشگاه شبانهٔ لوکس «ال‌تروپیکو» در کوبا در سال ۱۹۵۸ است. او عاشق خانواده و موسیقی‌اش است، در حالی‌که با واقعیت‌های تلخ حکومت دیکتاتوری فولخنسیو باتیستا مواجه است. برادرش ریکاردو به انقلابیون کاسترو در جنبش ۲۶ ژوئیه می‌پیوندد، برادر دیگرش لوئیس به اتحادیهٔ دانشجویان انقلابی می‌پیوندد، و پدرشان فدریکو، استاد محترم دانشگاه، برای تغییرات صلح‌آمیز و قانون‌مدارانه تلاش می‌کند. وقتی ریکاردو دستگیر شده و تهدید به اعدام می‌شود، فیکو از دوست دوران مدرسه‌اش، کاستل، که اکنون کاپیتان
از دوست دوران مدرسه‌اش، کاستل، که اکنون کاپیتان پلیس است، کمک می‌گیرد. ریکاردو آزاد می‌شود و فیکو به او پیشنهاد می‌کند به میامی یا نیویورک برود، اما ریکاردو به‌جای آن به ستونی از شورشیان به رهبری چه گوارا می‌پیوندد. فیکو مورد توجه مایر لانسکی، از خانوادهٔ تبهکاری جنوزه نیویورک، قرار می‌گیرد که می‌خواهد قمارخانه‌ای در باشگاه ال‌تروپیکو راه‌اندازی کند. فیکو که قصد دارد باشگاه را به مکانی برای موسیقی حفظ کند، پیشنهاد را رد می‌کند. پس از انفجار بمب در باشگاه و کشته شدن خوانندهٔ ستارهٔ برنامه (که معشوق فیکو نیز
شدن خوانندهٔ ستارهٔ برنامه (که معشوق فیکو نیز هست)، فیکو گمان می‌برد لانسکی پشت ماجراست، هرچند در فضای آشفتهٔ موجود، از این بابت مطمئن نیست. لوئیس در نقشه‌ای برای حمله به کاخ ریاست‌جمهوری و کشتن باتیستا جهت بازگرداندن دموکراسی شرکت می‌کند. نقشه شکست می‌خورد و اغلب مهاجمان کشته می‌شوند. لوئیس فرار می‌کند اما به‌دست پلیس مخفی باتیستا کشته می‌شود. به اصرار مادرش، فیکو تلاش می‌کند بیوهٔ داغدیدهٔ لوئیس، آئورورا را دلداری دهد؛ میان فیکو و آئورورا رابطهٔ عاشقانه‌ای شکل می‌گیرد. با پیروزی انقلاب کوبا و فرار
شکل می‌گیرد. با پیروزی انقلاب کوبا و فرار باتیستا، فیدل کاسترو اعلام می‌کند انتخاباتی در کار نخواهد بود و چه گوارا مسئول بازداشت و اعدام‌های فوری حامیان رژیم باتیستا می‌شود. کاپیتان کاستل یکی از این افراد است. فیکو از ریکاردو، که اکنون مقام بلندپایه‌ای در رژیم جدید دارد، می‌خواهد لطفی که کاستل برای او کرده را جبران کند، اما ریکاردو کاری برای نجات کاستل انجام نمی‌دهد. ریکاردو به دیدار عموی خود، دونوسو، می‌رود؛ یک کشاورز توتون‌کار و سیگار‌ساز که معتقد است «زمین باقی می‌ماند» حتی اگر کاسترو قدرت را به دست
«زمین باقی می‌ماند» حتی اگر کاسترو قدرت را به دست گرفته باشد، و مزرعه را به ریکاردو خواهد سپرد. اما ریکاردو اعلام می‌کند که برای مصادرهٔ مزرعه از سوی حکومت آمده است. دونوسو از خشم سکته می‌کند و می‌میرد. ریکاردو، غرق در اندوه، پس از مراسم خاکسپاری خودکشی می‌کند. انقلاب زندگی فیکو را به‌دلایل دیگر نیز دگرگون می‌کند، چرا که رژیم نوین به‌سوی کمونیسم می‌رود. اتحادیهٔ نوازندگان، تحت کنترل کاسترو، ساکسوفون را «ابزار امپریالیستی» اعلام کرده و نواختن آن را ممنوع می‌کند. باشگاه ال‌تروپیکو نیز به بهانه‌ای بسته
می‌کند. باشگاه ال‌تروپیکو نیز به بهانه‌ای بسته می‌شود. آئورورا که در ملاقات با کاسترو به‌عنوان «بیوهٔ انقلابی سال» معرفی می‌شود، به خدمت دولت درمی‌آید و رابطه‌اش را با فیکو قطع می‌کند. پدر و مادر فیکو از او می‌خواهند کوبا را ترک کرده و خانوادهٔ تازه‌ای تشکیل دهد. او با بی‌میلی، ویزای خروج برای خود و آئورورا تهیه می‌کند. در تلاش نهایی برای قانع کردن او، فیکو به میهمانی رهبران انقلابی و سفیران بلوک شرق یورش می‌برد، اما آئورورا از رفتن خودداری می‌کند. فیکو در آنجا جامی به سلامت کوبای دموکراتیک بلند می‌کند و
آنجا جامی به سلامت کوبای دموکراتیک بلند می‌کند و سپس آن‌جا را ترک می‌کند. او با پدر و مادرش خداحافظی کرده و به فرودگاه می‌رود، جایی که بیشتر پول و دارایی‌هایش — از جمله ساعت جیبی ارزشمند خانوادگی‌اش — مصادره می‌شود. فیکو زندگی تازه‌ای را در نیویورک آغاز می‌کند. او در یک باشگاه کوبایی به‌عنوان ظرف‌شور و نوازندهٔ پیانو کار می‌کند، به امید آن‌که بتواند پول کافی برای آوردن خانواده‌اش به آمریکا فراهم کند. مایر لانسکی پیشنهادی دربارهٔ تأسیس باشگاهی در لاس‌وگاس به او می‌دهد، اما فیکو آن را رد می‌کند. او به‌طور
به او می‌دهد، اما فیکو آن را رد می‌کند. او به‌طور اتفاقی آئورورا را می‌بیند که به‌عنوان عضو هیئت کوبایی به سازمان ملل آمده است. فیکو درمی‌یابد که آئورورا مانند کوباست: زیبا، وسوسه‌انگیز، اما زخمی و دست‌نیافتنی. او تصمیم می‌گیرد مأموریت خود را ساختن زندگی‌ای نو قرار دهد، تا روزی بتواند به شهر گمشده‌اش بازگردد. او شعری از خوزه مارتی، شاعر ملی‌گرای کوبایی، را قرائت می‌کند و خود را وقف بازگشت به آن شهر گمشده می‌نماید. سپس باشگاه شبانه‌ای جدید در نیویورک افتتاح می‌کند. بازنمایی‌ها. چه گوارا. در یک صحنه، چه
می‌کند. بازنمایی‌ها. چه گوارا. در یک صحنه، چه گوارا (با بازی جی‌اسیو گارسیا) پس از کمین، بی‌اعتنا سرباز زخمی رژیم باتیستا را در همان‌جا با شلیک گلوله می‌کشد. در صحنه‌ای دیگر از فیلم، گوارا از فیکو فلووه می‌پرسد چرا با «این حرام‌زاده‌ها» سر و کار دارد، اشاره به افسر سابق باتیستا که همان صبح اعدام شده بود. بیل مری در نقش «نویسنده». بیل مری در نقش «نویسنده» در فیلم ظاهر می‌شود. او در آغاز فیلم از فیکو تقاضای کار می‌کند و در طول فیلم در کنار او حضور دارد و دربارهٔ پوچی‌های زندگی اظهار نظر می‌کند، هرچند نقشی
پوچی‌های زندگی اظهار نظر می‌کند، هرچند نقشی مستقیم در ماجراها ندارد. در مستند پشت‌صحنهٔ فیلم، گفته شده این نقش شبیه همسرای یونانی است و بازتابی از شخصیت نویسندهٔ فیلم‌نامه، گی‌یرمو کابرا اینفانته، می‌باشد. صحنه‌ای که «نویسنده» و مایر لانسکی دربارهٔ شربت شیر-تخم‌مرغ صحبت می‌کنند، تقریباً به‌طور کامل بداهه بوده‌است. مکان فیلم‌برداری. فیلم در مکان‌های گوناگونی در جمهوری دومینیکن فیلم‌برداری شده‌است، به‌دلیل شباهت مناظر، پوشش گیاهی و معماری. صحنه‌های کاخ ریاست‌جمهوری در کاخ ملی دومینیکن گرفته شده و مزرعهٔ
در کاخ ملی دومینیکن گرفته شده و مزرعهٔ توتون متعلق به آرتورو فوئنته بوده‌است. واکنش منتقدان. فیلم به‌طور کلی نقدهای نامطلوبی دریافت کرد. در راتن تومیتوز امتیاز ۲۶٪ بر پایهٔ ۸۲ نقد به آن داده شده‌است، با این اجماع: «فیلمی که در آغاز نویدبخش به‌نظر می‌رسید، به تجربه‌ای کش‌دار و ناهمگون بدل شد.» مایکل اتکینسون از "ویلج ویس" اعتبار تاریخی فیلم را زیر سوال برد و نوشت: «روایت گارسیا در سوگ از دست رفتن ثروت آسان برای اقلیتی اندک است. فقرا کلاً غایب‌اند؛ گارسیا و اینفانته گویی فکر می‌کردند انقلاب دهقانان بی‌دلیل
اینفانته گویی فکر می‌کردند انقلاب دهقانان بی‌دلیل رخ می‌دهد—یا دست‌کم دلیلی ندارد که یک درصد ثروتمند نگرانش باشند.» استفن هولدن از "نیویورک تایمز" گفت که گفت‌وگوهای سیاسی فیلم «در حد مدرسه راهنمایی» هستند و شخصیت‌ها «کلی‌گویی و شعار تحویل می‌دهند» و تبدیل به «تصاویری مقوایی با بالن‌های کارتونی روی سرشان» شده‌اند. جوایز ایمیجن ۲۰۰۶
آپاچی یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر وسترن محصول سال ۱۹۵۴ میلادی است. داستان فیلم بر محور مثبت نمایش زندگی سرخ‌پوستان آمریکا قرار دارد.
کنگره وین یا انجمن وین کنفرانس سفیران قدرت‌های بزرگ اروپا به ریاست سیاستمدار اتریشی کلمنز ونزل ون مترنیخ بود که از یکم نوامبر ۱۸۱۴ تا ۸ ژوئن ۱۸۱۵ در وین برگزار شد. هدف کنگره وین حل مسائل و ترسیم دوبارهٔ نقشهٔ سیاسی اروپا پس از شکست امپراتوری اول فرانسه، در جریان جنگ‌های ناپلئونی و همچنین بازتابی از تغییر در جایگاه دولت‌های ملی اروپایی بود که با انحلال امپراتوری مقدس روم، هشت سال پیش از آن نمایان شد. به رغم بازگشت ناپلئون از تبعید و از سرگیری فرمانروایی در فرانسه در مارس ۱۸۱۵ بحث‌ها ادامه یافت و سند نهایی
فرانسه در مارس ۱۸۱۵ بحث‌ها ادامه یافت و سند نهایی این کنگره نه روز پیش از شکست نهایی ناپلئون در جنگ واترلو در هشتم ژوئن ۱۸۱۵ به امضا رسید. ویژگی نامعمول کنگره وین آن بود که به معنای درست کلمه «کنگره» نبود، هرگز با حضور تمام اعضا تشکیل نشد و بیشتر بحث‌های آن به صورت غیررسمی در میان قدرت‌های بزرگ بدون داشتن نماینده از کشورهای کوچک‌تر روی می‌داد. با این حال همه شاهان و شهریاران اروپا در این روند حضور داشتند و تنها دولت اروپایی که اجازه حضور در این کنگره را پیدا نکرد عثمانی بود. نظم نوین جهانی که در اثر کنگره
نکرد عثمانی بود. نظم نوین جهانی که در اثر کنگره وین به وجود آمد به کنسرت اروپا معروف است. پیش زمینه. جنگ‌های ناپلئونی مرزهای اروپا و موازنه به وجود آمده در جنگ هفت‌ساله را بهم زد و تخم انقلاب و اندیشه‌های جدید را در اروپا پاشید. براساس پیمان پاریس که به دنبال استعفای ناپلئون و پیمان فونتن‌بلو (۱۱ آوریل ۱۸۱۴) منعقد شد، مقرر شد که برای حل مسائل بین‌المللی و تقسیم سرزمین‌هایی که از فرانسه بازپس‌گرفته شده بود کنگره‌ای در شهر وین تشکیل شود. نیروها و برنامه‌های کنگره وین. تصمیم‌گیران. چهار قدرت بزرگی که در پیمان
وین. تصمیم‌گیران. چهار قدرت بزرگی که در پیمان شومون همبستگی خود را در مقابل فرانسه اعلام کرده بودند، تصمیم‌گیران اصلی در کنگره وین بودند. بر اساس پیمان شومون، امپراتوری روسیه، بریتانیا، امپراتوری اتریش و پادشاهی پروس توافق کرده بودند پیش از آغاز به کار رسمی این کنگره، اختلافات میان خود را بر اساس منافع دولت‌های متبوعشان در یک مجمع سری حل و فصل کنند. در این مجمع سری، چهار قدرت بزرگ در مورد تقسیم متصرفات فرانسه به توافق رسیدند، و این در حالی بود که نمایندگان دولت‌های دیگر در این تصمیم‌ها نقشی نداشتند. هدف
دولت‌های دیگر در این تصمیم‌ها نقشی نداشتند. هدف بریتانیا در کنگره وین، تحکیم و توسعه قدرت دریایی بریتانیا بود و می‌خواست بر متصرفات استعماری کشورهای دیگر چون اسپانیا، پرتغال و هلند دست پیدا کند. بریتانیا، در این زمینه، فرانسه و امپراتوری روسیه را رقیب خود می‌دانست. اتریش (سابقاً امپراتوری مقدس روم) با بریتانیا منافع مشترک بسیاری داشت، و تنها مسئله مورد اختلاف دو کشور گسترش نفوذ پادشاهی پروس بود. مترنیخ، وزیر خارجه اتریش با بخشیدن درسدن به پروس مخالف بود زیرا این امر را به مثابه افزایش تسلط پادشاهی پروس بر
این امر را به مثابه افزایش تسلط پادشاهی پروس بر شهریاران آلمانی می‌دانست، در حالی‌که کاسلری، وزیر خارجه بریتانیا با گسترش نفوذ پادشاهی پروس موافق بود. خواسته‌های امپراتوری روسیه کاملاً در تضاد با خواسته‌های بریتانیا و امپراتوری اتریش بود. روسیه می‌خواست در ازای تلفات خود در نبرد با ناپلئون، دوک‌نشین ورشو را به‌دست آورد و با زوال تدریجی امپراتوری عثمانی، نفوذ خود را در بالکان گسترش دهد. تنها موضوع مورد توافق بین قدرت‌های بزرگ کنگره اروپا، انزوا و تضعیف فرانسه بود. نقش تالیران. شاهزاده تالیران، وزیر خارجه
بود. نقش تالیران. شاهزاده تالیران، وزیر خارجه فرانسه، با اطلاع و بهره‌گیری از خواسته‌های متضاد چهار قدرت بزرگ و با تکیه بر اصل حقوق عمومی و رعایت حقوق تمام کشورهای شرکت‌کننده توانست حمایت و دوستی کشورهای کوچک اروپایی را به خود جلب و در مقابل قدرت‌های بزرگ مقاومت کند. اعلامیه نهایی. اعلامیه نهایی کنگره وین پس از امضای تمامی شرکت‌کنندگان در ۹ ژوئن ۱۸۱۵ شامل مصوبات زیر بود: نظم جدید بین‌المللی. کنگره وین مهم‌ترین گردهمایی نمایندگان قدرت‌های اروپایی پس از پیمان وستفالی بود. فاتحان جنگ با توافق در این کنگره نظم
وستفالی بود. فاتحان جنگ با توافق در این کنگره نظم جدیدی را برقرار کردند و به آن مشروعیت و قدرت اجرا دادند. اهمیت کنگره وین در این بود که نظمی که به تصویب رساند بر پایه دو اصل بود: مورخ فرانسوی ژاک دروز علل تشکیل کنگره وین را خستگی اروپا از جنگ و نیاز فوری به صلح پس از ربع قرن آشفتگی و زورگویی ذکر می‌کند. شالوده نظمی که در کنگره وین پی‌ریزی شد، کار لرد کاسلری، وزیر خارجه بریتانیا و مترنیخ، وزیر خارجه اتریش بود که به گفته کیسینجر اولی آن را طرح کرد و دومی به آن مشروعیت بخشید. کنسرت اروپا. حافظ توازن قوا،
به آن مشروعیت بخشید. کنسرت اروپا. حافظ توازن قوا، همراهی قدرت‌های اروپایی موسوم به کنسرت اروپا بود. چنانچه کشوری می‌خواست توافق‌های کنگره وین را زیر پا بگذارد، با عکس‌العمل هماهنگ دیگر دولت‌های روبرو می‌شد. کنسرت اروپا با حفظ توازن قوا صلح عمومی جهان را برای یک قرن (تا آغاز جنگ جهانی اول در ۱۹۱۴) تضمین کرد. اعاده و همبستگی پادشاهی‌های اشرافی. طبقه جدید بورژوازی در فرانسه پس از انقلاب فرانسه بر آن بود که نظام اقتصادی-اجتماعی و سیاسی خود یعنی دموکراسی و آزادی اقتصادی را در اروپا حکم‌فرما کند؛ ولی کنگره وین
اقتصادی را در اروپا حکم‌فرما کند؛ ولی کنگره وین با تمام قوا در برابر اندیشه‌های انقلاب و آزادی ایستاد و اشرافیت را احیا کرد. نه تنها خاندان بوربون به فرانسه بازگشت که همه شاهانی که به دست ناپلئون تارومار شده بودند به تاج و تخت برگشتند. پادشاهی‌های اروپا در مقابل امواج آزادی‌خواهی نیازمند اتحاد و همبستگی بیشتری بودند که تزار الکساندر اول پایه این اتحاد را گذاشت و پادشاهان اروپا را به نام مسیحیت به همبستگی فراخواند، ولی در اصل مقصود او این بود که صحنه سیاست اروپا را به‌طور کلی به دست مترنیخ رها نسازد. در پی
را به‌طور کلی به دست مترنیخ رها نسازد. در پی این تضاد بین روسیه و اتریش، مترنیخ به پیشنهاد بریتانیا فرانسه را وارد این اتحاد مقدس کرد و در نتیجه وحشت انزوا روسیه را فراگرفت. روی دیگر تأکید تزار بر همبستگی شاهان مسیحی، موضع‌گیری در برابر سلاطین عثمانی و قرار دادن مسیحیت در برابر اسلام بود که نگرانی عثمانی و ایران را برانگیخت، زیرا این خطر را گوشزد می‌کرد که تزار قصد دارد به توسعه‌طلبی در شرق و جنوب بپردازد. بی‌کفایتی اتحاد مقدس از یک سو و تضاد منافع روسیه با بریتانیا و اتریش از سوی دیگر، دو کشور را برآن
با بریتانیا و اتریش از سوی دیگر، دو کشور را برآن داشت تا خود ابتکار عمل را به کار گیرند و در ۲۰ نوامبر ۱۸۱۵ در پاریس پیمانی را که به پیمان چهارجانبه مشهور است امضا کردند. پیمان اکس لاشاپل. اعضای اتحاد مقدس که هرکدام تعدادی نیروی نظامی برای وثیقه پرداخت غرامت جنگی از سوی فرانسه در این کشور نگه داشته بودند، تصمیم گرفتند به حضور این نیروها در فرانسه خاتمه داده و آن‌ها را از فرانسه خارج کنند. پیمان اکس لاشاپل در ۱۸۱۸ برای گرفتن تصمیم در این باره برگزار شد و متممی بر کنگره وین بود.
جزیره سبو یکی از جزایر کشور فیلیپین در آسیا است. این جزیره بخشی از گروه-جزیره‌های ویسایا به حساب می‌آید که در مرکز کشور فیلیپین قرار گرفته‌اند. استان سبو که کل مساحت این جزیره را می‌پوشاند از مناطق مهم اقتصادی فیلیپین است. شهر سبو مرکز این استان در جنوب شرق این جزیره قرار گرفته‌است و دومین شهر مهم فیلیپین است.
ایدیپ شهریار (به یونانی: Oἰδίπoυς τύραννoς، تلفظ: "ایدیپوس تیرانُس"= ایدیپ جبار) قسمت اول از سه‌گانهٔ ایدیپ در کولونوس و آنتیگونی از تراژدی «افسانه‌های تبای» نوشته نمایش‌نامه‌نویس یونانی سوفوکل که در ۴۲۹ پیش از میلاد به روی صحنه رفت. این تراژدی دنیای دوگانه و ناهمساز خدایان و آدمیان است که هر یک قوانین خاص خود را دارند. به عبارت دیگر مسئله‌ای که در این تراژدی مطرح می‌شود، برخورد بشر است با تقدیر. داستان نمایشنامه. تقدیر چنین مقرر کرده‌است که ایدیپ شهریار جویا و پویا و پرتکاپو، پدر خود را بکشد و با مادر خویش
و پویا و پرتکاپو، پدر خود را بکشد و با مادر خویش هم بستر شود. فرمانی است ظالمانه و دوزخی. این حکم را پدر و مادر ایدیب دریافته‌اند و برای گریختن از آن ایدیپ کودک را به چوپانی می‌سپارند که جانش را بگیرد. اما اگر ریختن خون طفلی بر پدر و مادر دشوار می‌آید، بر چوپان ساده دل نیز آسان نیست؛ بر لبخند معصومانهٔ کودک رقت می‌آورد و او را به چوپانی دیگر از دیار «کرینت» می‌سپارد. شبان دوم او را نزد شاه کشور خود می‌برد و کودک در دربار این شاه بزرگ می‌شود. ایدیپ در دوران جوانی به وسیلهٔ هاتفان از سرنوشت خود آگاه می‌شود و
به وسیلهٔ هاتفان از سرنوشت خود آگاه می‌شود و چون پدرخوانده و مادرخوانده‌اش را پدر و مادر حقیقی خود می‌پندارد، برای گریز از سرنوشت از دیار آنان می‌گریزد. در راه به گردونهٔ پیرمردی می‌رسد و پس از گفتگو مختصر، پیرمرد را (که پدر واقعی او بوده) می‌کشد و به سوی شهر تب پیش می‌تازد بر دروازهٔ این شهر از دیرگاه ابوالهولی است که از مردمان معمائی می‌پرسد و چون آنان در پاسخ در می‌مانند طعمهٔ مرگ می‌شوند. ایدیپ معمای ابوالهول (نماینده تقدیر) را فاتحانه جواب می‌گوید و ابوالهول مقهور بر خاک می‌افتد. ساکنان شهر تب به پاس
مقهور بر خاک می‌افتد. ساکنان شهر تب به پاس این گره‌گشائی، شهریاری دیار خود را به ایدیپ می‌بخشند و دست ملکهٔ شهر (مادر ایدیپ) را در دست او می‌گذارند. پس از سال‌ها فرمانروائی مرگ و طاعون بر این شهر فرود می‌آید و چون ایدیپ سبب این فاجعه را از معبد کاهنان آپولو می‌پرسد، پاسخ می‌شنود که گناهکار باید از میانه برخیزد، گناهکاری که پدر خود را کشته و با مادر، هم‌بستر شده‌است ایدیپ در جستجوی این گناهکار پلید پس از ماجرائی که در نمایشنامه باید در سرانجام به خود می‌رسد و چشمهای جهان بین خویش را بر می‌کند. قسمتی از
و چشمهای جهان بین خویش را بر می‌کند. قسمتی از نمایشنامه. .همسرایان: می‌خواهیم حقیقت هیاهویی را که تا به امروز بر سر زبان هاست بدانم ..ایدیپوس: وای بر من .همسرایان: آرام باش تمنا می‌کنم ..ایدیپوس: بسیار ناهنجار است. باری می‌گویم. من نارواترین بیداد را بر خود هموار کردم. من ستمی ناسزاوار بر خود هموار کردم. خدا می‌داند که اختیاری در کار نبود .همسرایان: در چه کاری؟ ..ایدیپوس: در ازدواجی ننگین به خاطر شرم نادانسته به زناشویی رسوایی دست زدم .همسرایان: می‌گویند مادرت در این پیوند ننگین همسر تو بود ..ایدیپوس: بیاد
در این پیوند ننگین همسر تو بود ..ایدیپوس: بیاد آوردن آن در حکم مرگ من است. تازه این دو نیز(آنتیگنه و ایسمنه) از آن منند .همسرایان: نه ..ایدیپوس: فرزندان نفرین شده .همسرایان: آه، خدایا ..ایدیپوس: و میوه‌های بطن همان مادر .همسرایان: دختران تو و ..ایدیپوس: خواهرانم! آه خواهران پدر خود .همسرایان: آیا پدرت را ..ایدیپوس: باز هم رنجی دیگر و شکنجه‌ای تازه؟ .همسرایان: تو او را کشتی؟ ..ایدیپوس: آری اما به حق .همسرایان: به حق؟ ..ایدیپوس: آری (ناشناخته، در راه) کسی را کشتم که می‌خواست مرا بکشد. نسب‌شناسی. کادموس -
را کشتم که می‌خواست مرا بکشد. نسب‌شناسی. کادموس - هارمونیا پولودوروس (پسر پریاموس) | منویکیوس لابداکوس _________|__________ لائُس - لوکاستی کرئون (پادشاه تب) ایدیپ - لوکاستی ___|______________________________ اتیوکلیس پولینیکیس آنتیگونی ایسیمنی معمای اسفنکس. اسفنکس(Sphinx) اهریمنِ تباهی و بلا، یکی از خدایانِ اسطوره‌های یونانی بود. او شیری بود بال‌دار با سر زن و در کوه‌های شهر تب (Theben) در یونان زندگی می‌کرد. تمام مسافرانی که از کنار مامن او رد می‌شدند، باید به معمایی که او طرح می‌کرد، پاسخ می‌گفتند. در
به معمایی که او طرح می‌کرد، پاسخ می‌گفتند. در غیر این‌صورت اسفنکس آن‌ها را خفه می‌کرد. معمایش این بود: «آن چیست که صبح‌ها چهارپا دارد، ظهرها دو پا و شب‌ها سه پا ؟» ایدیپ جواب معمای او را گفت: «انسان» چرا که در کودکی چهار دست و پا راه می‌رود، وقتی بزرگ شد روی دو پا و در پیری عصا را به کمک می‌گیرد. وقتی ایدیپ معما را حل کرد، اسفنکس از صخره‌اش افتاد و مرد. اکنون تب آزاد، اما سرنوشتِ تراژیکِ ایدیپ تازه آغاز شده بود. شکنندگی تجربه بشر. درابتدای داستان ایدیپ فرزند شومی است که همه از خود می‌رانندش، چون بزرگتر
شومی است که همه از خود می‌رانندش، چون بزرگتر می‌شود ناجی شهری می‌گردد که نیازمند انسانی دانا و رازگشا چون اوست، با احترام او را فرمانروای شهر «تب» و لایق تاج وتخت می‌دانند ولی این شادکامی دیری نمی‌پاید و ایدیپ زناکاری که کمر به قتل پدر بسته‌است از اوج به حضیض می‌رسد. خود را کورکرده و راهی دیاری دیگر می‌شود تااینبار نه با چشم سر که با چشم دل باز شاهد نگونبختی خود و دودمانش باشد. قتل برادر به دست برادر و قتل خواهر به دست خواهر و سرانجام مرگ تراژیک آنتیگونی وپایانی بر یک چرخهٔ گرفتار در تقدیر که دانش و تدبیر
بر یک چرخهٔ گرفتار در تقدیر که دانش و تدبیر انسانی در برابرش راه به جایی نمی‌برد. «انسان‌هایی وجود دارند که در تحت‌ستاره بد اقبالی هستند.» ایدیپ یکی از این انسان‌هاست. ایدیپ که‌خود را فرزند شانس می‌داند در مقابل‌سرنوشت شکست می‌خورد. سقوط تراژیک هر چه قوی‌تر خواهد بود که‌کاراکتر تراژیک در مرتبه بالاتری قرارگرفته باشد. به نظر می‌رسد که فکر این‌است که پیروزی‌های ایدیپ عامل شکست‌اوست. ایدیپ هرگز مطلقاً شکست نمی‌خورد. او تلاش می‌کند و این تلاش او را به دریافت نادانسته‌ها راهبری می‌کند. ایدیپ کاراکترخستگی
نادانسته‌ها راهبری می‌کند. ایدیپ کاراکترخستگی ناپذیری است که هیچ چیز او رامتوقف نمی‌کند. درست است که سرنوشت او از قبل رقم‌خورده، ولی این خود اوست که سرنوشت رابه انجام می‌رساند؛ و با دست خود چشمش را کور می‌کند. بجویید تا بیابید، آنچه را نجویید نیابید. از نگاه ارزش‌های یونان باستان، خودشناسی لازمه هر نوع آگاهی و شناخت دیگری است. در معبد آپولون فرمانی نوشته شده بر دیوار که مخاطبش همگان است. همه باید این فرمان را بخوانند و بدانند. فرمان چنین است: «خود را دریاب». اگر این فرمان را پاسخی برای پرسش ایدیپ، یعنی من
اگر این فرمان را پاسخی برای پرسش ایدیپ، یعنی من کیستم او فرض کنیم، بر ریشخند و گمراه‌کننده بودن آن پی خواهیم برد. آگاهی آغاز رنج است نه نقطهٔ غلبه بر آن. آگاهی ایدیپ نتوانسته بود کمترین الزامات آگاهی بخشی را در وی به وجود آورد. ایدیپ، در نهایت، وقتی می‌فهمد کیست، از حمل آن بر دوش‌های خود احساس سنگینی می‌کند. آگاهی که به غیر از تلخکامی چیزی برای وی به ارمغان ندارد. اگر ایدیپوس به نصایح «تیرز یاس» گوش می‌داد، نه تراژدی اتفاق می‌افتاد و نه درام قابل ادامه بود. ایدیپ به معبد آپولون معتقداست و در نمایشنامه دو
ایدیپ به معبد آپولون معتقداست و در نمایشنامه دو بار خواهان‌مشورت و راهنمایی این معبد می‌شود. حتی «لوکاستی» هم هرگز آپولون را زیر سؤال‌نمی‌برد و فقط سعی می‌کند که باور کند که‌پیشگو است که می‌تواند اشتباه کند. نکته مهم‌تر این است که آپولون وآسمان نیست که مسئول بیچارگی ایدیپ‌است. اگرچه ایدیپ یک بار این گونه فکرمی‌کند و آسمان را مقصر می‌داند. آپولون وپیش‌گویی‌های او فقط مسئله را پیش‌گویی کرده‌اند، و نکته مهم این است که آن‌ها قدرت‌مانع شدن و قدرت خلق سرنوشت ایدیپ راندارند. همان‌طور که لوکاستی اشاره می‌کند:
ایدیپ راندارند. همان‌طور که لوکاستی اشاره می‌کند: پیشگویی این گونه بوده که لائُس توسط پسری کشته خواهد شد که از او و لوکاستی است. خدایان در ایدیپوس شهریار جز بیانگرچنین سرنوشتی نیستند. آن‌ها فقط سرنوشت را پیشگویی می‌کنند. از سویی‌دیگر آپولون در زمان حاکمیت طاعون درشهر کمک‌کننده و یاریگر ایدیپ هستند. آنهاجواب روشنی در برابر سؤال ایدیپ می‌دهندو دیگر هیچ کاری ندارند. فروید و عقده ایدیپ. ۱- عقده ایدیپ در پسران زیگموند فروید معتقد بود که اختلال‌های روان‌رنجوری که بیمارانش از خود نشان می‌دادند از تجارب دوره کودکی