payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از منطقه لیائودونگ پناه داد. برادر بزرگتر، پادشاه گگوکچئون ، بدون برجای گذاشتن وارثی درگذشت، برادر چهارم، یون وو، با حمایت خواهر همسرش، ملکه وو، به عنوان پادشاه سانسانگ به تخت سلطنت نشست. علاوه بر این، پادشاه سانسانگ «هیئوکساچوئیسوجه» ( رسمی که از آن زمان ناپدید شده است) را برگزید تا خواهر همسرش، ملکه وو، را به همسری خود درآورد. با این حال، برادر بزرگتر دوم پادشاه سانسانگ ، بالگی، از این موضوع ناراضی بود و به شدت با آن مخالفت کرد. گفته می‌شود وقتی پادشاه گگوکچئون از دنیا رفت، ملکه وو ابتدا به دیدن بالگی
گگوکچئون از دنیا رفت، ملکه وو ابتدا به دیدن بالگی رفت. با این حال، بالگی که در آن زمان از خبر مرگ پادشاه آگاه نبود، تصور کرد که برادر بزرگترش، پادشاه گگوکچئون، سعی در کنار گذاشتن او دارد و از این کار امتناع ورزید. وو چاره‌ای جز رفتن به دیدن یئون وو، برادر کوچکتر بالگی، نداشت و یئون وو با بریدن گوشت توسط خودش، با او مؤدبانه رفتار کرد، اما در نهایت به دستش آسیب رساند. گفته می‌شود ملکه دواگر وو، با دیدن این صحنه، شخصاً با آن مرد رفتار کرد و آنها احساسات یکدیگر را تأیید کردند. سرانجام، بالگی با آوردن نیروهای
را تأیید کردند. سرانجام، بالگی با آوردن نیروهای جناح سونوبو، شورشی را رهبری کرد و کاخ را محاصره کرد ، اما شکست خورد زیرا کسی نبود که او را تعقیب کند. درست است که آن بنا ویران شد، اما پادشاه کوهستان نیز از این حادثه کاملاً زخمی شد. از آنجا که بالگی تمام همسر و فرزندان پادشاه کوهستان را کشت، پادشاه کوهستان مجبور شد بیش از ده سال در تنهایی زندگی کند. سرانجام، بالگی به لیائودونگ گریخت و ارتش دونگ یون را که نیرویی مستقل و قابل مقایسه با یک ایالت در آنجا ایجاد کرده بود، برای حمله به قلعه گونگ نه، پایتخت آن زمان
بود، برای حمله به قلعه گونگ نه، پایتخت آن زمان گوگوریو، آورد. با این حال، هنگامی که پادشاه سانسانگ به برادر کوچکترش، گیسو ، دستور حمله متقابل داد، بالگی شکست خورد. در این هنگام، گیسو که بالگی را تعقیب می‌کرد، او را به شرح زیر سرزنش کرد. سوابق موجود در سامگوک ساگی • در ماه مه سال اول، پادشاه سانسانگ بر تخت سلطنت نشست. • سپتامبر سال اول، بالگی را با تشریفات سلطنتی به خاک سپرد و بانو وو را ملکه خود کرد. در فوریه سال دوم، هواندوسئونگ را ساخت. • در آوریل سال دوم، عفو عمومی اعلام کرد، به شکار رفت او آرزوی داشتن
عفو عمومی اعلام کرد، به شکار رفت او آرزوی داشتن پسری را داشت، وزیر ملی، اولپاسو، درگذشت. • سال دوازدهم، او با زنی از جوتونگچون رابطه برقرار کرد. • درمارس سال سیزدهم، زنیاز جوتونگچون پسری باردار شد. • در سپتامبر سال سیزدهم، نام پسر زن از جوتونگچون، گیوجی بود. • در اکتبر سالسیزدهم، او پایتخت را به هواندو منتقل کرد. • در ژانویه سال هفدهم، گیوجی را ولیعهد کرد. • در بیست و یکم، مردم کره تسلیم شدند. •‌‌ در اکتبر سال بیست و یکم، رعد و برق و زلزله رخ داد و یک دنباله‌دار ظاهر شد. • در فوریه سال بیست و سوم، یک
دنباله‌دار ظاهر شد. • در فوریه سال بیست و سوم، یک خورشیدگرفتگی رخ داد. • در آوریل سال بیست و چهارم، پرندگان عجیب و غریب در کاخ جمع شدند. • در فوریه سال بیست و هشتم، یکی از نوادگان سلطنتی به دنیا آمد. • در ماه مه سال سی و یکم،پادشاه سانسانگ درگذشت. جانشینی و مرگ. در یازدهمین ماه از سال ۲۰۸ میلادی، پادشاه در هنگام شکار، گراز نری را تعقیب کرد تا اینکه به روستایی در منطقه «جوتونگچون» رسید، او در آن مکان با زن جوانی ملاقات کرد و یک روز را با او گذراند. ملکه در مورد این موضوع شنید و سعی کرد تا او را بکشد، ولی
مورد این موضوع شنید و سعی کرد تا او را بکشد، ولی موفق نشد. آن زن، پسری به دنیا آورد و ملکه دوم شد. آن پسر در سال ۲۱۳ میلادی ولیعهد شد و سپس «پادشاه دونگچون» گردید. سانسانگ، پس از ۳۱ سال امپراتوری در سال ۲۲۷ میلادی مرد، او را در محلی به نام «سانسانگ نونگ» دفن کردند.
شَق‌ّالقَمَر معجزه‌ای است که در روایات اسلامی، به پیامبر اسلام محمد نسبت داده شده‌است، و گفته شده که ماه به اشارهٔ وی از هم شکافته و دونیم شده‌است و پس از مدت زمان کوتاهی دو نیمه ماه دوباره به هم متصل شده‌اند. این یکی از معجزات منسوب به محمد است که از آیات ۱–۲ سوره قمر مأخوذ شده و در روایات مسلمانان از جمله در شأن نزول آن ذکر شده. برخی مفسران مسلمان، مخصوصاً پس از قرون وسطی، این رویداد را این گونه در نظر می‌گیرند که ماه به معنی واقعی کلمه به‌طور فیزیکی توسط محمد شکافته‌شد، در حالی که برخی دیگر آن را به
محمد شکافته‌شد، در حالی که برخی دیگر آن را به عنوان رویدادی که در روز قیامت رخ خواهد داد تشخیص می‌دهند و مابقی این رویداد را توهمی بصری به حساب می‌آورند. روایات اولیه‌ای که تفسیری تحت‌اللفظی را حمایت می‌کنند بر حسب اعتبار صحابه محمد همچون ابن‌عباس، انس بن مالک، عبدالله ابن مسعود و دیگران منتقل شده‌اند. به گفته عالم مسلمان هندی عبدالله یوسف علی، وقتی که روز قیامت نزدیک شود ماه دوباره از هم شکافته می‌شود. وی می‌گوید که همچنین آیات می‌توانند معنای تمثیلی داشته باشند، یعنی مسئله مانند ماه روشن شود. آیات قرآنی
باشند، یعنی مسئله مانند ماه روشن شود. آیات قرآنی ۱–۲ سوره قمر بخشی از مباحثات میان عالمان مسلمان الهیات و فیلسوفان مسلمان قرون وسطی بر سر "گزندناپذیری" اجسام سماوی بوده‌اند. در سال ۲۰۱۰ میلادی یکی از کارکنان دانشمندِ مؤسسه علوم قمری ناسا به نام بِرَد بِیلی گفت: «هیچ مدرک علمی فعلی‌ای گزارش نمی‌کند که در نقطه‌ای زمانی در گذشته، ماه به دو بخش (یا بیش‌تر) تقسیم شده‌است و دوباره گرد هم آمده‌است.» این روایت توسط برخی از مسلمانان استفاده می‌شد تا دیگران را به نبوت محمد متقاعد کنند. این واقعه همچنین الهام‌بخش
نبوت محمد متقاعد کنند. این واقعه همچنین الهام‌بخش بسیاری از شاعران مسلمان، مخصوصاً در هند بوده‌است. با توجه به حجم زیاد هشدارهای نزدیکی آخرالزمان در قرآن و احادیث قدیمی مثل حدیث دو انگشت، بسیاری از دانشوران عقیده دارند محمد تصور می‌کرده پایان جهان نزدیک است و محتملا در زمان زندگی خودش قیامت روی خواهد داد. نظر به این مسئله، به عقیده این دانشوران آیات ۱–۲ سوره قمر، ربطی به انجام معجزه توسط محمد ندارد؛ بلکه یکی از نشانه‌های آخرالزمان که مشرکان خود می‌توانستند در آسمان ببینند و از آن آگاه بودند را توصیف
در آسمان ببینند و از آن آگاه بودند را توصیف می‌کند. به تعبیر دیوید کوک، این نشانه در واقع دنباله‌دار هالی که در سال ۶۰۷ میلادی—اندکی قبل از اعلام پیامبری محمد—پدیدار شده، بوده‌است. قرآن و روایات اسلامی. یکی از سوره‌های قرآن با نام قمر (به معنی ماه)، شکافته شدن ماه را به عنوان رویدادی که پیش از روز قیامت رخ می‌دهد ذکر می‌کند، اما بعداً ادعا می‌شود که این رویداد، معجزه ای است که توسط محمد انجام شده‌است تا نبوت وی را به ناباوران مکه اثبات کند. روایات معروف معجزات محمد از حمایت اندکی در خود متن قرآن
معروف معجزات محمد از حمایت اندکی در خود متن قرآن برخوردارند. داستان دو نیم شدن ماه در احادیث از حمایتی قوی برخوردار است، اما لزوماً معنای آیات ۱–۲ سوره قمر نیست. این آیات به این صورت بیان می‌شود:اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ ﴿۱﴾ وَإِن یَرَوْا آیَةً یُعْرِضُوا وَیَقُولُوا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ ﴿۲﴾نزدیک شد قیامت و از هم شکافت ماه. (۱) و هر گاه نشانه‌ای ببینند روی بگردانند و گویند: «سحری دایم است.» (۲) (ترجمه فولادوند)حکایات و روایات اولیه، این آیه را به عنوان معجزه ای که در پی درخواست برخی اعضای
را به عنوان معجزه ای که در پی درخواست برخی اعضای قبیله قریش، توسط محمد انجام شد شرح می‌دهند. بسیاری از روایات کهن اسلامی این واقعه را شأن نزول آیات ۱ و ۲ سورهٔ قمر در نظر گرفته، و بیشتر مفسرین مسلمانِ "قرآن"، تاریخی بودنِ این حادثه را پذیرفته‌اند. این روایات از جانب صحابهٔ محمد، مانند ابن‌عباس، مالک بن أنَس، عبدالله بن مسعود و دیگران روایت می‌شوند. به‌گفتهٔ محقق مسلمان، یوسف علی، ممکن است ماه مجدداً هنگام نزدیک شدنِ روز قیامت شکافته شود. همچنین، به‌گفتهٔ یوسف علی، این آیه ممکن است معنی تمثیلی نیز
یوسف علی، این آیه ممکن است معنی تمثیلی نیز داشته‌باشد (یعنی موضوع همانند ماه واضح شده‌است). از اقلیت مفسرین "قرآن"، که به تاریخی بودن ماجرا اعتقاد ندارند، می‌توان به حسن بصری (درگذشتهٔ سال ۱۱۰ هجری) و عطاء خراسانی (درگذشتهٔ ۱۳۵ هجری) نام برد که اعتقاد داشتند این آیه صرفاً به شکافته شدن ماه در روز قیامت اشاره دارد. برخی متفکران مسلمان نیز کلاً با پذیرش حوادث ماورای طبیعت مشکل داشتند و گاهی اوقات در جهت آنچه آنه‌ماری شیمل «افسانه‌زدایی» می‌خوانَد، اقدام کردند. به‌عنوان مثال، شاه ولی‌الله دهلوی معتقد بود که
به‌عنوان مثال، شاه ولی‌الله دهلوی معتقد بود که این واقعه ممکن است نوعی خطای باصره بوده، یا این‌که شاید توسط دود، حرکت سریع یک ستاره، ابر، یا کسوف یا خسوف ایجاد شده‌باشد که این‌گونه به‌نظر آمده که ماه واقعاً دوتکه شده‌است. به‌گفتهٔ دانیل مارتین وریسکو، عنوان سورهٔ ۵۴ «قمر» نام نهاده شده در اشاره به چیزی که تقسیم ماه به دو تکه به‌نظر می‌آمد، در زمانی که اهل مکه شروع به آزار مسلمانان نمودند. مورخ ونسنیک تاریخی بودن شق‌القمر را رد کرده و استدلال می‌کند که "قرآن" خودش معجزه (به‌شکل سنتی آن) را در مورد محمد رد
خودش معجزه (به‌شکل سنتی آن) را در مورد محمد رد می‌کند. آیات اول و دوم سورهٔ قمر بخشی از منازعات میان فلاسفه و الاهی‌دانان مسلمان در قرون وسطی بود، زیرا فلاسفه معتقد بودند که اجسام آسمانی از ۴ عنصر اصلی (خاک، هوا، آتش و آب) تشکیل نشده‌اند که قابل سوراخ کردن باشند. برخی منابع، وقوع شق‌القمر را به قیامت و برخی دیگر آن را به زمان محمد منتسب می‌دانند. مباحثه بر سر گزندناپذیری اجسام سماوی. آیات ۱ و ۲ سوره قمر بخشی از مباحثه میان فیلسوفان مسلمان و عالمان مسلمان الهیات در قرون وسطی بود، بر سر این مشکل گزندناپذیری
در قرون وسطی بود، بر سر این مشکل گزندناپذیری اجسام سماوی. فیلسوفان بر این باور بودند که طبیعت از چهار عنصر بنیادی تشکیل شده‌است: زمین (خاک)، هوا، آتش، آب. اما این فیلسوفان باور داشتند که ترکیب اجسام سماوی متفاوت است. این عقیده بر اساس این مشاهده بود که حرکت اجسام سماوی، بر خلاف اجسام دنیوی زمینی، دایره وار و بدون هیچ آغاز و پایانی است. این ظاهر ابدیت و ازلیت در اجسام سماوی، منجر شد تا فیلسوفان نتیجه بگیرند که فلک‌ها "گزندناپذیر" هستند. از طرف دیگر، عالمان الهیات طرح اولیه خودشان از اجسام دنیویِ زمینی ارائه
طرح اولیه خودشان از اجسام دنیویِ زمینی ارائه دادند: طبیعت از اتم‌های یکجور و یکنواختی تشکیل شده که در هر لحظه توسط خدا دوباره آفریده می‌شوند (این ایده آخر برای این اضافه شد تا از قدرت مطلق خدا، در برابر دست اندازی علل ثانویه مستقل محافظت کند). بر حسب این پنداشت، اجسام سماوی ماهیتا مانند اجسام دنیوی زمینی هستند، و بنابراین می‌توانند سوراخ یا شکافته شوند. به منظور رسیدگی به مسئله پیامدهای درک سنتی از آیات قرآنی ۱–۲ سوره قمر، برخی فیلسوفان استدلال کرده‌اند که آیه باید به‌طور استعاره‌ای تفسیر شود (برای مثال
آیه باید به‌طور استعاره‌ای تفسیر شود (برای مثال آیه می‌توانسته به یک ماه گرفتگی جزئی اشاره داشته باشد که در آن هنگام، زمین بخشی از ماه را پوشانده بوده). ادبیات. این روایت الهام بخش بسیاری از شاعران مسلمان بوده‌است، به خصوص در هند. در زبان شاعرانه محمد گاهی اوقات با خورشید یا نور طلوع خورشید معادل شمرده می‌شود (برای مثال در شعر سنایی، شاعر صوفی فارسی‌زبان مشهور قرن ۱۲ امی). مولوی، عارف و شاعری فارسی-نویس و بلندآوازه، در یکی از اشعارش این ایده را منتقل می‌کند که دو نیم شدن یا شکافته شدن توسط انگشتان محمد
که دو نیم شدن یا شکافته شدن توسط انگشتان محمد بزرگ‌ترین شادکامی‌ای است که ماه دونپایه می‌تواند امیدش را داشته باشد و یک مؤمن پاکباز با انگشتان محمد ماه را از هم می‌شکافد. با بسط و پروراندن روی این ایده، عبدالرحمن جامی، یکی از عارفان و شعرای کلاسیک ایران، با اشکال و مقادیر عددی حروف عربی به شکل پیچیده‌ای بازی می‌کند: جامی می‌گوید، ماه کامل همسان است با حرف عربی میمِ دایره مانند با مقدار عددی ۴۰. وقتی محمد ماه را به دو نیم تقسیم می‌کنند، مانند دو نونِ هلال مانند می‌شود که مقدار عددی هر کدام ۵۰ است. این یعنی
می‌شود که مقدار عددی هر کدام ۵۰ است. این یعنی به لطف این معجزه، ارزش عددی ماه افزایش پیدا کرده‌است. در جایی دیگر، به گفته سخیمل (Schimmel)، مولوی به دو معجزه محمد در سنت و روایت اشاره می‌کند: شق القمر (که بیهودگی رویکرد علمی بشر به طبیعت را نشان می‌دهد)، و دیگری این که محمد بی‌سواد بود. ماجرای عکس ناسا. کتابی در سال ۲۰۰۴ توسط زغلول النجار منتشر شد که یکی از این عکس‌ها را منتشر و ادعا می‌کند که مسلمانی بریتانیایی به نام داوود موسی طاووس به او گفته برنامه‌ای تلویزیونی در سال ۱۹۷۸ دیده که در آن، دانشمندان
تلویزیونی در سال ۱۹۷۸ دیده که در آن، دانشمندان فضاییِ ایالات متحدهٔ آمریکا، که نامشان ذکر نشده، گفته‌بودند که "ماه خیلی وقت پیش دو تا شده‌است و شواهد متقن بسیاری بر روی سطح ماه برای اثبات این وجود دارد. این گفته به‌عنوان مدرکی از سوی مرکز خبریِ Jafariya گزارش شده‌است و در وبگاه‌های اینترنتی نیز این را تولید کرده‌اند. در سال ۲۰۱۰ در این مورد از براد بیلی، دانشمند ناسا، سؤال شد و او گفت: «توصیهٔ من این است که هرچه را که بر روی اینترنت دیدید باور نکنید. مقالاتی که توسط دانشمندان آن علم بررسی و نقد شده، تنها
که توسط دانشمندان آن علم بررسی و نقد شده، تنها منابع علمیِ معتبر از اطلاعات است که می‌توان به آن‌ها اطمینان داشت. هیچ‌یک شواهد علمیِ فعلی تأیید نمی‌کنند که ماه زمانی به دو تکه (یا بیشتر) تقسیم شده و پس از آن دوباره به هم وصل شده‌است.» دانشمندان ناسا ترک‌های پوستهٔ ماه را مربوط به کوچک شدن ماه بر اثر سرد شدن آن در طول زمان می‌دانند. آن‌ها معتقدند در گذشتهٔ نه‌چندان دورِ زمین‌شناسی، ماه به‌طور سراسری کوچک شده‌است. در نتیجهٔ این مسئله، ترک‌های پراکنده‌ای که گاهی طول آن‌ها به چند مایل می‌رسد، در سطح ماه پدید
طول آن‌ها به چند مایل می‌رسد، در سطح ماه پدید آمده‌است. نقد. قرآن تنها معجزه محمد. برخی از اندیشمندان مسلمان، بر این عقیده اند که قرآن، تنها خودش را به عنوان آیه و معجزه رسالت محمد معرفی می‌کند؛ و ضمن اینکه دعوت به تحدی کرده، معجزه امت آخر را معجزه دائمی کتاب قرآن قرار داده‌است که با دائمی نبودن شق القمر در تعارض است. بنابر این، همانند دیگر آیات قیامت در قرآن (مانند سوره قیامت ۶ تا ۱۰)، در آیات شق القمر گرچه از فعل گذشته استفاده شده اما ربطی به زمان محمد ندارد و زمان فعل تنها بیانگر خبر از قطعیت وجود چنین
و زمان فعل تنها بیانگر خبر از قطعیت وجود چنین واقعه ای است. اعتبار منابع و روایات. برخی منتقدان استدلال می‌کنند که راهی برای اثبات صحت و اعتبار این داستان برای یک غیر مسلمان وجود ندارد، چرا که «داستان شق القمر فقط در معدودی منابع روایی و تاریخی مسلمین آمده‌است و چنین منابعی که توسط مسلمانان مؤمن تألیف شده‌اند نمی‌توانند برای یک غیرمسلمان دلیل کافی یا حجت قطعی باشند. […] داستان شق القمر حتی در میان خود مسلمانان نیز به اجماع مورد پذیرش واقع نشده و بسیاری از عالمان اسلام وقوع آن را مورد تردید قرار داده‌اند.»
اسلام وقوع آن را مورد تردید قرار داده‌اند.» (برای نمونه، حسن بصری، عطاء خراسانی) انتقاد از نظر علمی. این رویداد بین دو کوه انجام شد که صددرصد باعث خارج شدن کره ماه از مدار خود می‌شود. اگر ماه به دونیم در این دو کوه تقسیم شده باشد و فردی بر روی زمین آن را مشاهده کرده باشد باید فاصله این دونیم چند میلیون کیلومتر باشد؛ تا قابل مشاهده باشد. پس از مدار خود خارج شده‌است، اگر کره ماه از مدار خود خارج شده باشد زاویه بین آن با زمین به نزدیک صفر درجه می‌رسد. گرانش کره ماه هم‌چنین اگر از مدار خارج شده باشد باعث بهم
ماه هم‌چنین اگر از مدار خارج شده باشد باعث بهم خوردن نظم محور گردش زمین به دور خود می‌شود. کره زمین با نیروی گرانش ماه را به سمت خود می‌کشد، نیروی گریز از مرکز به وجود آمده مانع سقوط آن به زمین می‌شود، اما اگر ماه به دونیم تقسیم شده باشد پس این نیرو از بین می‌رود و ماه به زمین سقوط می‌کند. رد واقعه در تاریخ دیگر کشورها. برخی منتقدان از جمله حجت‌الله نیکویی ادعا می‌کنند که شواهد تاریخی نه تنها وقوع این حادثه را ثابت نمی‌کنند بلکه آن را رد می‌کنند، به عبارتی «اگر این حادثه عظیم و شگفت‌انگیز واقعاً رخ داده
«اگر این حادثه عظیم و شگفت‌انگیز واقعاً رخ داده بود، صدها میلیون انسان دیگر از ده‌ها کشور اطراف عربستان نیز این حادثه را می‌دیدند و به عنوان یکی از عجیب‌ترین و حیرت‌انگیزترین وقایع طبیعی در تاریخ سرزمین خود ثبت می‌کردند و سینه به سینه به نسل‌های بعدی انتقال می‌دادند و در حاشیه آن داستان‌ها و افسانه‌ها می‌ساختند، در حالی که در تاریخ هیچ کشوری چنین واقعه ای ثبت نشده و در فرهنگ و ادبیات هیچ ملتی چنین داستانی نیامده است.» ورخ ونسنیک تاریخی بودن شق‌القمر را رد کرده و استدلال می‌کند که "قرآن" معجزه (به‌شکل سنتی
و استدلال می‌کند که "قرآن" معجزه (به‌شکل سنتی آن) را در مورد محمد رد می‌کند و تنها خودِ "قرآن" را معجزهٔ وی می‌داند. از بزرگ‌ترین ایرادات مطرح‌شده علیه ادعای شق‌القمر، این پرسش بوده‌است که چرا این واقعه در هیچ سند تاریخیِ غیراسلامی در جهان دیده نشده‌است. ملا محسن فانی در «دبستان مذاهب» به نقل از یک رهگذر ترسایی می‌پرسد: «اگر شق‌القمر حقیقت داشت، پس چرا هیچ‌یک از منجمین دیگر در جهان آن را به ثبت نرسانیدند، و چرا این واقعهٔ شما در نوشته‌های مسلمین فقط دیده می‌شود؟»
محمدرضا ایرانمنش (زاده ۸ اردیبهشت ۱۳۴۶ در جیرفت) فارغ‌التحصیل بازیگری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و فوق لیسانس کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس است. زندگی و فعالیت‌ها. او در سال ۱۳۴۶ در جیرفت در استان کرمان متولد شد. او در سال ۱۳۶۵ ازدواج می‌کند و در سال ۱۳۶۹ مدرک فوق لیسانس کارگردانی خود را از دانشگاه تربیت معلم دریافت می‌کند. او در بیش از ۶۰ فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی حضور داشته‌است. در سال ۱۳۷۲ برای بازی در فیلم سجاده آتش نامزد دریافت بهترین بازیگر نقش اول مرد در دوازدهمین جشنواره فیلم فجر
بازیگر نقش اول مرد در دوازدهمین جشنواره فیلم فجر شد. او همچنین از جانبازان جنگ ایران و عراق است. در سن ۱۴ سالگی در سال ۱۳۶۰ با دستکاری شناسنامه خود عازم جبهه شد. او در بیشتر عملیات‌ها مانند والفجر مقدماتی والفجر ۳ و ۴ کربلای ۱، ۲ و ۴، مرصاد و فاو حضور داشته است و در عملیات والفجر ۸ به علت استشمام گاز خردل، جانباز شیمیایی می‌شود. به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، «رضا ایرانمنش» بازیگر سینما و تلویزیون در روزهای پایانی فروردین‌ماه ۱۳۹۱ به کما رفت، اما در ۲۵ فروردین به هوش آمد. وی پس از به هوش آمدن در مصاحبه با
به هوش آمد. وی پس از به هوش آمدن در مصاحبه با خبرگزاری فارس گفت: کارنامه هنری. (۱۳۸۱) (۱۳۷۷)
پادشاه دونگچون ، (زاده: ۲۰۹؛ سلطنت: ۲۲۷~۲۴۸ میلادی)؛ یازدهمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه پادشاهی کره، بود. او همچنین در دوران حکومتش به (دونگیانگ ته‌وانگ، به معنی: پادشاه شرقی) نیز شناخته می‌شد. مادر دونگچون ملکه‌ای جوان از روستای جوتونگ در بخش گوانو بود. در طول سلطنت پادشاه دونگچئون، کشور در وضعیت بحران ملی قرار داشت، زیرا پایتخت در اثر حمله دولت وی سقوط کرد و پادشاه به ناموکجه گریخت. او به خاطر بهبودی موفقیت‌آمیز پس از جنگ، از حمایت مردم برخوردار شد و به خاطر تلاش‌هایش در احیای قدرت ملی مورد
شد و به خاطر تلاش‌هایش در احیای قدرت ملی مورد ستایش قرار گرفت. پیش‌زمینه. او نوه هشتمین امپراتور گوگوریو، پادشاه شینده و پسر امپراتور دهم، پادشاه سانسانگ بود. مادرش صیغه سلطنتی پادشاه سانسانگ از روستا «جوتونگ» از قبیله «گوانو» بود. او درسال ۲۱۳ میلادی به عنوان ولیعهد منصوب شد و پس از درگذشت پادشاه سانسانگ به سلطنت رسید. حکومت. درسال ۲۳۸ میلادی، پادشاه دونگچون توانست با سائو وی، یکی از سه پادشاهی چین در ناحیه شمال غربی، متحد شود تا خانواده گونگسون را نابود کند و نفوذ آن را بر شبه‌جزیره لیائودونگ و سایر
کند و نفوذ آن را بر شبه‌جزیره لیائودونگ و سایر مناطق هم‌مرز با گوگوریو از بین ببرد. جنگ در گونگسون یک پیروزی بود، اما متحد گوگوریو، وی، در نهایت به یک تهدید جدید تبدیل شد. گوگوریو قدرت خود را تثبیت کرد و شروع به تهدید فرماندهان چینی تحت کنترل اسمی وی کرد. درسال ۲۴۲ میلادی، پادشاه دونگچون به یک قلعه چینی در نزدیکی دهانه رودخانه یالو که به جنگ گوگوریو-وی منتهی شد حمله کرد. درسال ۲۴۴ میلادی، وی به گوگوریو حمله کرد و هواندو را تصرف کرد. پادشاه دونگچون مجبور به فرار از پایتخت شد. پس از اقامت در اوکجو، نیروهای
فرار از پایتخت شد. پس از اقامت در اوکجو، نیروهای او موفق شدند به پایتخت دیرینه هواند، که در آن بسیاری از سازه‌ها به شدت ویران شده بودند، بازگردند تا پایتخت آن درسال ۲۴۶ میلادی به پیونگ‌یانگ کنونی منتقل شود. مکان دقیق پایتخت جدید هنوز مورد بحث است. طبق کتاب کره‌ای سامگوک ساگی، یک ژنرال گوگوریو به نام یو یو (유유) به اردوگاه وی نزدیک شد و فرماندهان وی را فریب داد تا فکر کنند گوگوریو برای تسلیم شدن آمده است. یو یو از این فرصت استفاده کرد و یک افسر را به قتل رساند و سپس خودکشی کرد و باعث سردرگمی و اختلاف زیادی
و سپس خودکشی کرد و باعث سردرگمی و اختلاف زیادی در ارتش وی شد. پادشاه دونگچون خبر مرگ یو یو را دریافت کرد و دستور داد که یادبودی برای یو یو وطن‌پرست درست کنند. سپس او ارتش خود را در حمله رهبری کرد تا نیروهای وی را از قلمرو گوگوریو خارج کند. ژنرال میل او (밀우) و یو اوکگو (유옥구) نیز نیروهای وی را دفع کردند. نیروهای گوگوریو در این نبرد پیروز شدند و تمام قلمروهایی را که از شکست در برابر وی از دست داده بودند، پس گرفتند. این قسمت در سوابق چینی مشابه نبود، و هیروشی ایکوچی به اشتباهات آن اشاره می‌کند: نویسنده این
ایکوچی به اشتباهات آن اشاره می‌کند: نویسنده این قطعه در سامگوک ساگی، منطقه اوکجو جنوبی و لیلانگ را یکسان می‌دانست، در حالی که در واقع آنها در دو طرف شبه جزیره هستند. همچنین، ارجاعات به «وزارت شرقی» برای یو یو و میل او غیرقابل توصیف است، زیرا گوگوریو کشور را به بخش‌ها تقسیم نکرده است. تا اواسط سلسله گوگوریو - یعنی پس از سلطنت دونگچون. به این ترتیب ایکوچی داستان‌های سامگوک ساگی را بسیار تخیلی می‌دانست. درسال ۲۴۳ میلادی پادشاه دونگچون پسرش یونبول را ولیعهد و جانشین تاج و تخت نامید. او در سال ۲۴۵ میلادی به
و جانشین تاج و تخت نامید. او در سال ۲۴۵ میلادی به شیلا، یکی دیگر از سه پادشاهی کره در جنوب آن حمله کرد و توانست ارتش شیلا را قاطعانه شکست دهد، ارتش شیلا به قلعه مادوچائک عقب‌نشینی کرد، اما درسال ۲۴۸ میلادی هردو کشور صلح کردند. سوابق در سامگوک ساگی و تحت «سالنامه ایساگوم» (حاکم شیلا) یافت می‌شود که پادشاه دونگچون به منطقه شمالی شیلا حمله کرد، اما اعتبار توافقنامه صلح به‌طور کامل توضیح داده نشده است، زیرا با توجه به اینکه گوگوریو تحت حملات شدید از ناحیه شمالی قرار داشت، حمله گوگوریو به شیلا غیرقابل درک بود.
قرار داشت، حمله گوگوریو به شیلا غیرقابل درک بود. به‌خوبی پذیرفته شده است که این تهاجم نشان دهنده هجوم ناگهانی پناهندگان از گوگوریو به منطقه هم‌مرز با شیلا بود. مرگ و جانشین. دونگچون در سال ۲۴۸ میلادی، پس از ۲۲ سال حکومت در اثر بیماری در گذشت. گفته شده که آرامگاه او در استان پیونگان جنوبی در نزدیکی پیونگ‌یانگ واقع در کره شمالی می‌باشد. آمده است که دونگچون بسیار محبوب بوده بطوریکه تعداد زیادی از مردم در مراسم تدفین او شرکت کردند. ولیعهد یونبول بلافاصله پس از مرگ پدرش به سلطنت رسید و پادشاه جونگچون گردید.
دروازه (به لاتین: Darvaza) یک منطقه مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده است. دروازه در میانه صحرای قره‌قوم و در ۲۶۰ کیلومتری شمال شهر عشق‌آباد جای دارد. دروازه جهنم. دروازه جهنم محلی است در نزدیکی این روستا که توسط افراد محلی این‌گونه نامیده شده‌است. در سال ۱۹۷۱ میلادی هنگامی که زمین شناسان روسی در جستجوی گاز مشغول حفاری بودند، به‌طور اتفاقی به حفره‌ای زیرزمینی بر می خورند. زمین در محل حفاری ریزش کرده و حفره ای به شعاع ۷۰ متر ایجاد می شود. پس از نشت گاز متان در حفره، آن را آتش زدند تا بدین
از نشت گاز متان در حفره، آن را آتش زدند تا بدین طریق از انتشار گازهای سمی جلوگیری کنند و از آن زمان تا کنون این حفره بدون وقفه می‌سوزد.
جیمز لی دانکن «جیمی» کرگر (متولد ۲۸ ژانویه ۱۹۷۸ در بوتل، مرزیساید) بازیکن فوتبال بازنشسته انگلیسی است که در پست دفاع مرکزی/بک راست برای لیورپول بازی می‌کرد. او به مدت ده سال پس از استیون جرارد، کاپیتان دوم باشگاه بود. جیمی کرگر یکی از با سابقه‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه لیورپول است. کرگر پانصدمین بازی اش را برای باشگاه فوتبال لیورپول در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۸ در جام حذفی مقابل لوتون تاون انجام داد. او در آن بازی بازوبند کاپیتانی را به بازو بسته بود. او تا روز خداحافظی‌اش در ۱۹ مه ۲۰۱۳ ،۷۳۷ بار برای باشگاه
خداحافظی‌اش در ۱۹ مه ۲۰۱۳ ،۷۳۷ بار برای باشگاه لیورپول بازی کرد. او با ۱۵۰ بازی، بازیکنی است که بیشترین بازی را برای لیورپول در پیکارهای اروپایی انجام داده‌است. زندگی ورزشی. باشگاه فوتبال لیورپول. جیمی کرگر با لقب "کارا" یکی از هشت بازیکنی است که تمام دوران فوتبالی خود را در لیورپول بازی کرده‌است. طی دوران فوتبالی‌اش، کاپیتان دوم لیورپول در کسب موفقیت‌های این باشگاه نقش مؤثری داشته و در این دوره بیش از ۵۰۰ بازی برای لیورپول انجام داده‌است. جیمی کرگر پس از سپری کردن یک دوره موفق در آکادمی باشگاه، از سال
سپری کردن یک دوره موفق در آکادمی باشگاه، از سال ۱۹۹۶ زمانی که هفده سال داشت وارد ترکیب اصلی تیم بزرگسالان شد و با باشگاه لیورپول قرارداد حرفه‌ای امضا کرد. او در آن زمان عضو تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان بود و همان سال با تیم جوانان لیورپول به همراه مایکل اوون و دیوید تامپسون فاتح جام حذفی جوانان انگلستان شد. نخستین بازی رسمی جیمی کرگر برای باشگاه مقابل باشگاه میدلزبورو در ۸ ژانویه ۱۹۹۷ رقم خورد، که در آن بازی به عنوان بازیکن تعویضی به جای راب جونز در جام حذفی کوکا کولا به میدان رفت. روی ایوانس مربی آن
حذفی کوکا کولا به میدان رفت. روی ایوانس مربی آن وقت لیورپول، ۱۸ ژانویه ۱۹۹۸، جیمی را نخستین بار از آغاز در برابر استون ویلا به میدان فرستاد. او د همان بازی به صورت کامل در میدان حضور داشت و حتی یک گل هم به ثمر رساند. در سال ۲۰۰۱ جیمی کرگر عضو اصلی ترکیب لیورپول تحت مربیگری ژرارد هولیه در کسب سه جام معتبر بود که توانست ۵۸ بازی و بیشتر به عنوان بک چپ برای تیم انجام دهد. در حالی که همیشه در ترکیب اصلی لیورپول جای محکمی داشت، اما به آنچه که استحقاقش بود در تیم دست نیافت. با هر خرید جدید تهدیدی برای موقعیت او
دست نیافت. با هر خرید جدید تهدیدی برای موقعیت او در تیم مطرح می‌شد و هوادارن جایگاه کوپ رؤیای داشتن تیمی متشکل از ۱۱، کرگر را فریاد می‌زدند که طی این شرایط سرمربی وقت لیورپول مجبور به استفاده بیشتر از جیمی کرگر در ترکیب اصلی شد. در سال ۲۰۰۳، در بازی مقابل بلکبرن برای کرگر مصدومیتی به وجود آمد. لوکاس نیل بازیکن بلکبرن با تکلی که بر روی ساق پای او رفت پای او را در ایوود پارک شکست و باعث شد جیمی کرگر به مدت ۶ ماه از فصل ۲۰۰۳–۲۰۰۴ را به دور از میادین سپری کند. با رفتن ژرارد هولیه و آمدن رافائل بنیتز او به
با رفتن ژرارد هولیه و آمدن رافائل بنیتز او به عنوان عضو ثابت دفاع میانی در ترکیب اصلی به بازی گرفته شد. به زودی در محافل ورزشی انگلستان به کرگر لقب بهترین دفاعی که کمتر به او اعتنا می‌شود داده شد. او یکی از مثال زدنی‌ترین عملکردهایش در تاریخ باشگاه را در استانبول به ثبت رساند. او و سامی هوپیا یکی از بهترین زوج‌های خط دفاعی را در آن سال در اروپا تشکیل دادند. در ژوئیه ۲۰۰۵، کرگر قرارداد خود را برای ۴ سال دیگر با باشگاه تمدید کرد. وفاداری او به باشگاه یک ماه بعد نتیجه داد و در غیاب استیون جرارد او بازی سوپر
بعد نتیجه داد و در غیاب استیون جرارد او بازی سوپر جام اروپا بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست و با شکست زسکا مسکو در ورزشگاه مونت کارلو جام قهرمانی سوپر جام اروپا را بالای سر برد. در فصل بعد علی‌رغم گل به خودی در دقیقه ۲۱ بازی در فینال جام حذفی در سال ۲۰۰۶ مقابل وستهام یونایتد، جامی دیگر را فتح کرد. آن بازی دهمین فینالی بود که او در دهمین سال حضورش در باشگاه در آن شرکت می‌کرد. او در فهرست ۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ باشگاه فوتبال لیورپول از نگاه هواداران در رتبه ششم بالاتر از بازیکنانی همانند آلن هنسن، فیل تامپسون