payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ترویج استفاده می‌شود. برهنگی در عکاسی شامل عکاسی برهنه، هنر عکاسی و عکاسی اروتیک است.
بابِل (به زبان اکدی: باب‌ایلو، به بابلی کهن: بابیلیم، به عبری: باوِل یا بابل בָּבֶל، به یونانی: Βαβυλών به فارسی باستان: بابیروش 𐎲𐎠𐎲𐎡𐎽𐎢𐏁 (Bābirauš))، یکی از نامدارترین شهرهای دوران باستان بود. این شهر از اوایل هزاره دوم پیش از میلاد تا اوایل هزاره اول پیش از میلاد، پایتخت تمدن بابل در جنوب میانرودان (بین‌النهرین) و در سده هفتم و ششم پیش از میلاد که هنگام اوج شکوه و جلال آن محسوب می‌شد، پایتخت امپراتوری بابل نو (کلده) بود. در ۵۳۹ پیش از میلاد، بابل توسط کوروش بزرگ بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی در ایران، فتح شد
بزرگ بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی در ایران، فتح شد و پس از آن، مرکز ثروتمندترین ساتراپ این امپراتوری بود. به نقل از هرودوت تاریخ‌نگار یونانی، بابل در این زمان باشکوه‌ترین شهر جهان بود. معروف است که باغ‌های معلق بابل یکی از عجایب هفت‌گانه جهان باستان متعلق به این شهر بود. در سال ۳۳۱ پیش از میلاد، شهر به دست اسکندر مقدونی اشغال شد که تصمیم داشت آن را پایتخت قلمروی خود کند. اسکندر در همین شهر و در قصر نبوکدنصر دوم از دنیا رفت. بابل در زمان سلوکیان، با احداث شهر بزرگ سلوکیه به عنوان پایتخت این امپراتوری و انتقال
سلوکیه به عنوان پایتخت این امپراتوری و انتقال ساکنان بابل به آن شهر، اهمیت پیشین خود را از دست داد. بقایای ویران شده این شهر امروزه در استان بابل در شهر حله عراق کنونی، حدود ۸۸ کیلومتری جنوب بغداد، واقع شده است. نام. لغت یونانی بابیلون Βαβυλών از لغت اکدی Bab-ili (باب-اله) گرفته شده است. این لغت به معنای دروازه خدا یا دروازه به سمت خدا است. واژه بابل نوشتاری نادرست از واژه بابئیل است که از دوبخش (باب:به معنای در یا دروازه) و (ئیل که به معنای خدا) می‌باشد، همانند بسیاری از واژگان سامی همچون اسرائیل (اسرا به
بسیاری از واژگان سامی همچون اسرائیل (اسرا به معنی بنده و ئیل به معنی خدا)، جَبرَئیل (مرد خدا) در عهد عتیق نیز به بابل اشاره شده است. در کتاب آفرینش (۱۱:۹) لغت بابل به معنی گیج شده از لغت بیلبل בלבל به معنای گیج کردن گرفته شده است. در عهد عتیق آمده است که به دلیل گمراهی بندگان، خدا زبان واحد مردم را به هفتاد زبان در بابل تبدیل کرد و از این رو مردم در صحبت کردن با یکدیگر گیج شدند. تاریخچه. اولین نشانه‌ها از وجود شهر بابل در لوحه‌هایی که از زمان سارگون اکدی باقی مانده است، وجود دارد. در این الواح آمده است که
مانده است، وجود دارد. در این الواح آمده است که سارگون بابل را بنا کرد؛ اما بعضی محققان اعتقاد دارند که این الواح شاید به سارگون بابلی و نه به سارگون اکدی اشاره می‌کنند. به نقل از ابن بلخی، شهر بابل توسط هوشنگ بنا شد. در عهد عتیق آمده است که نمرود بود که شهر بابل را بنا کرد. اولین سلسله بابلی توسط یک آموری به نام سومو آبوم در ۱۸۹۴ قبل از میلاد بنا شد. آموری‌ها از مردمان بومی بین‌النهرین نبودند و بلکه از اقوام عشایری سامی در غرب عراق بودند. بابل دارای محدوده کوچکی بود تا اینکه در زمان حمورابی توسعه پیدا کرد.
بود تا اینکه در زمان حمورابی توسعه پیدا کرد. حمورابی یک سری قوانین به نام قوانین حمورابی تدوین کرد که تأثیر زیادی بر سیستم قضایی بعد از او گذاشت. بعد از مرگ حمورابی امپراتوری او به سرعت از هم پاشید. آموری‌ها تا سال ۱۵۹۵ قبل از میلاد دارای قدرت بودند تا اینکه توسط هیتی‌ها مغلوب شدند. بعد از اینکه هیتی‌ها بابل را غارت کردند، کاسی‌ها به بابل حمله کرده و آن را در اختیار گرفتند. آن‌ها سلسله‌ای ایجاد کردند که تا سال ۱۱۶۰ قبل از میلاد دوام پیدا کرد. کاسی‌ها از رشته‌کوه‌های زاگرس در حدود لرستان امروزی نشات گرفته
زاگرس در حدود لرستان امروزی نشات گرفته بودند؛ اما بابل سرانجام به تسلط ایلامی‌ها و آشوری‌ها درآمد. شاه آشوری توکولتی-نینورتای یکم در سال ۱۲۳۵ قبل از میلاد بابل را تحت کنترل گرفت. تخمین زده می‌شود که در بین سال‌های ۱۷۷۰ تا ۱۶۷۰ قبل از میلاد و دوباره بین سال‌های ۶۱۲ تا ۳۲۰ پیش از میلاد، بابل بزرگ‌ترین شهر دنیا بوده است. محققان معتقدند بابل اولین شهری بود که به جمعیت بالای ۲۰۰۰۰۰ نفر رسید. بابل آشوری. در زمان حکومت امپراتوری آشوری نو در بین سال‌های ۹۱۱ تا ۶۰۸ پیش از میلاد بابل در کنترل آشوریان بود. در زمان
پیش از میلاد بابل در کنترل آشوریان بود. در زمان شاه آشوری سناخریب، بابل دائماً در حال شورش بود که به نابودی کامل بابل انجامید. در سال ۶۸۹ پیش از میلاد تمامی دیوارها، معابد و باغها نابود شدند. پسر و جانشین سناخریب به نام اسرحدون، تصمیم به بازسازی شهر گرفت. امپراتوری بابل جدید. در زمان نابوپولاسار، بابلی‌ها موفق شدند با اتحاد با پادشاهی ماد، آشوری‌ها را در سال ۶۱۲ پیش از میلاد سرنگون کنند. در این زمان بابل دوباره قدرت گرفت و در دوران پادشاهی فرزند او نبوکدنصر دوم (۶۰۴ تا ۵۶۱ پیش از میلاد)، بابل به یکی از
دوم (۶۰۴ تا ۵۶۱ پیش از میلاد)، بابل به یکی از عجایب دنیای قدیم تبدیل شد. نبوکدنصر دستور داد که زمین‌ها دوباره بازسازی شوند، زیگورات‌ها دوباره ساخته شده و دروازه ایشتار ساخته شود. نبوکدنصر همچنین باغ‌های معلق بابل را نیز ساخت که یکی از عجایب هفت‌گانه دنیای قدیم بود. گفته می‌شود که دلیل ساخت این باغ‌ها این بود که همسر نبوکدنصر که آمیتیس نام داشت دختر هوخشتره پادشاه ماد و از سرزمین ماد بود و برای کوه‌های بلند زادگاهش، دلتنگی می‌کرد. از این رو نبوکدنصر دستور داد این باغ‌ها را برای جلوگیری از دلتنگی او بنا
داد این باغ‌ها را برای جلوگیری از دلتنگی او بنا کنند؛ اما به دلیل اینکه هیچ آثاری از بابل باغی نمانده است محل این باغ‌ها مورد اختلاف است و بعضی اعتقاد دارند که این باغ‌ها در نینوا بوده‌اند. بابل در تسلط ایرانیان. در سال ۵۳۹ پیش از میلاد کوروش بزرگ اولین شاهنشاه هخامنشی، بابل را در نبرد اوپیس شکست داد. به دلیل اینکه بابل بر روی رودخانه بنا شده بود تنها یک راه برای ورود به آن وجود داشت و بقیه دیوارها بر روی رودخانه بود. در زیر آب دروازه‌های فلزی برای جلوگیری از ورود دشمنان وجود داشت. کوروش و سربازانش مسیر آب
ورود دشمنان وجود داشت. کوروش و سربازانش مسیر آب رودخانه فرات را منحرف کرده و سربازان پارسی از زیر دیوارها وارد شهر بابل شدند. این داستان توسط هرودت به‌طور مفصل نقل شده است و در انجیل عهد عتیق نیز آیه‌ای در مورد آن وجود دارد. کوروش سپس دستوری صادر کرد که تمام اسرای بیگانه از جمله یهودیان که زندانی بودند به سرزمین خود بازگردند و یهودیان دوباره معبد اورشلیم را بازسازی کنند. در زمان کوروش بزرگ و جانشین او داریوش بزرگ بابل به یکی از شهرب‌ها (ساتراپی‌های) شاهنشاهی هخامنشی تبدیل شد. گفته می‌شود بابل چهار ماه در
هخامنشی تبدیل شد. گفته می‌شود بابل چهار ماه در سال خواربار دربار هخامنشی را تأمین می‌کرده و احتمالاً پایتخت زمستانی هخامنشیان اولیه بوده است؛ به این خاطر شمار فراوانی از ایرانیان در سمت‌هایی مانند قاضی، مقام حکومتی، و از دوره پیش از داریوش بزرگ، به عنوان مالک و زمیندار در بابل مسکن گزیدند. بابل احتمالاً مهم‌ترین شهر شاهنشاهی ایران در آن زمان به‌شمار می‌آمده و در اوایل دهه ۴۹۰ پیش از میلاد کاخ تازه‌ای برای ولیعهد ایران در این شهر ساخته شد. شاهنشاهان هخامنشی در ابتدا تلاش کردند که برنامه‌های مذهبی ایجاد شده
در ابتدا تلاش کردند که برنامه‌های مذهبی ایجاد شده برای خدای مردوک را ادامه دهند؛ در زمان داریوش سوم مالیات‌های بالا و فشار جنگ‌های پشت سر هم، باعث از رونق افتادن و خراب شدن زیر ساخت‌های بابل شد. در این زمان شورش‌های زیادی علیه هخامنشیان شد که از جمله در ۵۲۲ پیش از میلاد، ۵۲۱ پیش از میلاد و ۴۸۲ پیش از میلاد بود که شاهنشاهان هخامنشی تمامی این شورش‌ها را سرکوب کردند و این شهر تا زمان حمله اسکندر مقدونی در دست آن‌ها باقی‌ماند. در زمان یونانی‌ها. در سال ۳۳۱ پیش از میلاد، داریوش سوم توسط اسکندر مقدونی در نبرد
از میلاد، داریوش سوم توسط اسکندر مقدونی در نبرد گوگمل شکست خود. در زمان اسکندر بابل دوباره رونق یافت؛ اما بعد از مرگ او امپراتوری وی بین فرماندهان ارتش او تقسیم شد و جنگ داخلی با نام جنگ‌های سرداران اسکندر ایجاد شد. در این زمان جنگ داخلی شهر بابل را خالی از سکنه کرد. یک لوح باقی‌مانده از سال ۲۷۵ پیش از میلاد نشان می‌دهد که مردم بابل به سلوکیه منتقل شدند و در آنجا برای آن‌ها یک کاخ و یک معبد ایجاد شد. با خروج مردم، درخشش بابل تقریباً پایان یافت اما تا حدود یک قرن بعد قربانی‌ها در معابد انجام می‌شد. در سال
یک قرن بعد قربانی‌ها در معابد انجام می‌شد. در سال ۱۴۱ قبل از میلاد در زمانی که اشکانیان این منطقه را به دست آوردند، بابل کاملاً خالی از سکنه بود. پارتیان و ساسانیان. در زمان پارتیان و ساسانیان بابل یکی از استان‌های شاهنشاهی ایران بود. مردم آن دارای فرهنگ و زبان خود بوده و به زبان آرامی صحبت می‌کردند. در تلمود بابلی گزارش‌هایی از دین‌های مسیحیت و مانوی در این منطقه وجود دارد. در قرنهای اول و دوم بعد از میلاد مسیحیت به بابل آمد. در این زمان بابل دارای کلیسای شرقی شد. پس از اسلام. در قرن هفتم نیروهای اسلامی
شرقی شد. پس از اسلام. در قرن هفتم نیروهای اسلامی به بابل حمله کردند. در این زمان بابل به سرعت عربی و اسلامی شد. اعراب به مسیحیان اجازه پرستش دادند و کلیسای کلدانی مسیحی هنوز نیز در عراق وجود دارد. در متون مذهبی. بابل دارای اهمیت بسیار در متون مذهبی یهودیان، مسیحیان و مسلمانان است. در کتاب آفرینش به بابل و برج بابل (מגדל בבל) اشاره شده است. بنا به روایت کتاب آفرینش برج بابل، برج بزرگی بود که در منطقه شینار ایجاد شده بود. بر اساس روایت کتاب آفرینش بعد از طوفان نوح تمامی بشریت به یک زبان واحد سخن می‌گفتند و
نوح تمامی بشریت به یک زبان واحد سخن می‌گفتند و در منطقه شینار ساکن بودند. در این زمان بعضی از مردم تصمیم گرفتند که برجی آن چنان بلند بسازند که نوک آن به بهشت برسد. در این زمان خداوند که از آنان به خشم آمده بود زبان آن‌ها را گیج کرد و تبدیل به هفتاد زبان نمود. از این رو این شهر بابل نام گرفت «زیرا خداوند زبان تمامی مردم زمین را گیج کرد.» (آفرینش ۱۱:۵ تا ۸) همچنین بابل از این جهت حائز اهمیت است که بعد از نابود شدن معبد اول در سال ۵۹۸ قبل از میلاد یهودیان در بابل به اسارت گرفته می‌شوند. در سال ۵۹۹ نبوکدنصر
بابل به اسارت گرفته می‌شوند. در سال ۵۹۹ نبوکدنصر دوم پادشاه بابل اورشلیم را محاصره کرد و پادشاه یهودیان را کشت. در سال ۵۹۷ قبل از میلاد نبوکدنصر اورشلیم و معبد را غارت کرد نخبگان اورشلیم، از جمله ازکیل پیامبر، را با خود به بابل برد. بعد از خارج شدن او از اورشلیم یهودیان دوباره علیه بابلیان شورش کرده و به مصریان پیوستند و در این زمان نبوکدنصر دوباره بازگشته و اورشلیم را محاصره کرد. در سال ۵۸۷ قبل از میلاد، اورشلیم شکست خورد و نبوکدنصر دیوارهای شهر و معبد را نابود کرد و خانه افراد سرشناس را از بین برد. بر
نابود کرد و خانه افراد سرشناس را از بین برد. بر اساس کتاب عزرا-نهمیا شاه پارسیان کوروش هخامنشی در ۵۳۸ یهودیان را نجات داد. اسارت در بابل بر یهودیان تأثیر زیادی گذاشت و فرهنگ و دین یهودی را دچار تغییرات زیادی کرد. در اسلام. لغت بابل تنها یکبار در قرآن ذکر شده است. هرچند که به ماجرای اسارت یهودیان در بابل بدون ذکر نام شهر اشاره می‌شود که در آن به اولین عذاب خداوند بر یهودیان نابودی معبد اول و اسارت گرفته شدن آنان توسط دشمنانشان است. همچنین خداوند از آزاد شدن یهودیان و اجازه ساخت مجدد معبد صحبت می‌کند. همچنین
و اجازه ساخت مجدد معبد صحبت می‌کند. همچنین در قرآن اشاره شده است که بنی اسرائیل در زمان اسارت در بابل مورد آزمایش خدا قرار گرفتند و خداوند دو فرشته به نام‌های هاروت و ماروت را به آن‌ها نازل کرد. این دو فرشته به بنی اسرائیل چیزهایی یاد می‌دادند که سحر و جادو بود و گروهی از بنی اسرائیل با پیروی از آنان کافر شدند.
زونا یا هرپس زوستر یک بیماری ویروسی است که با بثورات پوستی دردناک در یک ناحیه همراه می‌شود. به طور معمول، ضایعات پوستی به‌صورت متمرکز در سمت چپ یا راست بدن و یا در صورت ظاهر می‌شوند. دو تا چهار روز قبل از بروز ضایعات، ممکن است گزگز، خارش یا درد موضعی در ان ناحیه وجود داشته باشد.سایر علائم رایج عبارتند از تب، سردرد و خستگی. ضایعات پوستی ناشی از زونا معمولاً در عرض دو تا چهار هفته بهبود می‌یابند، اما برخی افراد دچار درد عصبی مداوم می‌شوند که می‌تواند برای ماه‌ها یا حتی سال‌ها ادامه داشته باشد، این وضعیت را
یا حتی سال‌ها ادامه داشته باشد، این وضعیت را نورالژی پس از هرپس مینامند. در کسانی که نقص ایمنی دارند، ضایعات پوستی ممکن است به طور گسترده رخ دهد. اگر بثورات چشم را درگیر کند، احتمال از دست دادن بینایی وجود دارد. زونا توسط ویروس واریسلا زوستر (VZV) ایجاد می شود که این ویروس همان عامل آبله مرغان است. عفونت اولیه با این ویروس که منجر به آبله مرغان میشود معمولاً در دوران کودکی یا نوجوانی رخ می دهد. هنگامی که آبله مرغان برطرف شد، ویروس می‌تواند برای سال‌ها یا دهه‌ها در سلول‌های عصبی انسان (گانگلیون‌های ریشه
دهه‌ها در سلول‌های عصبی انسان (گانگلیون‌های ریشه پشتی یا اعصاب جمجمه) به‌صورت خفته (غیرفعال) باقی بماند و پس از مدت‌ها مجدد فعال شده و در امتداد اعصاب حرکت کرده و به پایانه‌های عصبی در پوست برسد و موجب به‌وجود آمدن ضایعات پوستی در سطح بدن شود که با درد همراه است و زونا نامیده میشود.در طول ایجاد بیماری زونا در یک فرد، قرار گرفتن فردی که تا به حال به آبله مرغان مبتلا نشده در معرض ویروس واریسلا که در تاول‌های فرد مبتلا به زونا یافت می‌شود، می‌تواند باعث آبله مرغان در آن فرد شود. اینکه چگونه ویروس در سلول‌های
در آن فرد شود. اینکه چگونه ویروس در سلول‌های عصبی غیرفعال می‌ماند و متعاقباً دوباره فعال می‌شود هنوز به خوبی درک نشده است. این بیماری از زمان های قدیم شناخته شده است. عوامل خطر برای فعال شدن مجدد ویروس خفته در بدن میتواند شامل سن بالا، ضعیف شدن سیستم ایمنی و ابتلا به آبله مرغان قبل از ۱۸ ماهگی باشد. تشخیص زونا معمولا بر اساس علائم و نشانه های ارائه شده است. ویروس واریسلا زوستر با ویروس هرپس سیمپلکس یکسان نیست، اگرچه هر دو به زیرخانواده آلفای ویروس‌های هرپس تعلق دارند. واکسن های زونا بسته به نوع واکسن
هرپس تعلق دارند. واکسن های زونا بسته به نوع واکسن استفاده شده خطر ابتلا به زونا را ۵۰ تا ۹۰ درصد کاهش می دهد. واکسیناسیون همچنین میزان دردعصبی پس از ابتلا را کاهش دهد و در صورت بروز زونا، باعث کاسته شدن از شدت آن میشود. اگر زونا ایجاد شود، داروهای ضد ویروسی مانند آسیکلوویر اگر در عرض ۷۲ ساعت پس از ظهور ظایعات پوستی شروع شوند می‌توانند موثرتر واقع شد و شدت و طول مدت بیماری را کاهش دهند. پاراستامول، NSAID ها یا مواد افیونی ممکن است برای کمک به درد حاد استفاده شوند. تخمین زده می شود که حدود یک سوم افراد در
شوند. تخمین زده می شود که حدود یک سوم افراد در مقطعی از زندگی خود به زونا مبتلا می شوند. در حالی که زونا در میان افراد مسن شایع تر است، کودکان نیز ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. حدود نیمی از کسانی که تا سن ۸۵ سالگی زندگی می کنند حداقل یک بار مبتلا میشوند و کمتر از ۵٪ افراد بیش از یک بار ابتلا خواهند داشت. اگرچه علائم می تواند شدید باشد، خطر مرگ در اثر زونا بسیار کم است. سبب‌شناسی. زونا در هر سنی می‌تواند رخ بدهد ولی در بیش از نیمی از موارد در ایالات متحده در افراد ۱۵ سال به بالا دیده می‌شود. بیماری
متحده در افراد ۱۵ سال به بالا دیده می‌شود. بیماری معمولاً افراد مسن را گرفتار می‌کند که می‌تواند ناشی از اختلال در ایمنی‌سلولی سیستم ایمنی به واسطه پیری ایجاد می‌شود. مکانیسم ایجاد زونا. زونا ناشی از فعالیت مجدد و تکثیر ویروس‌های خفته در سلول‌های نخاعی است. همه‌گیرشناسی. ابتلا به زونا می‌تواند در هر سنی رخ دهد، اما در افراد بالای ۵۰ سال بیشتر شیوع دارد. علایم و نشانه‌ها. علایم اولیه شامل سردرد تب و لرز خفیف و احساس بدحالی و کسلی است. به دنبال علایم اولیه فرد دچار احساس درد سوزشی و افزایش حساسیت پوستی در
فرد دچار احساس درد سوزشی و افزایش حساسیت پوستی در ناحیه‌ای که اعصاب محیطی آن توسط ویروس آلوده شده بوده و دوباره فعال و در حال تکثیر است می‌شود. شدت درد از خفیف تا بسیار شدید متغیر است. به دنبال آن تاول‌های قرمز و دردناکی ۴–۵ روز پس از علایم اولیه در سطح بدن به وجود می‌آیند. تاول‌ها معمولاً در روی یک نوار پهن پوست قرمز در امتداد مسیر رشته‌های عصبی حسی در یک درماتوم خاص پوست پدید می‌آیند. درماتوم به یک ناحیه از پوست گفته می‌شود که عصب‌دهی با منشأ جنینی مشترک داشته باشد. تاول‌ها را غالباً می‌توان در ناحیهٔ
داشته باشد. تاول‌ها را غالباً می‌توان در ناحیهٔ قفسه سینه دید که البته تنها در یک طرف بدن گسترش می‌یابند. از علایم شایع می‌توان تب و لرز خفیف و احساس کسالت و همچنین حالت تهوع را نام برد. درمان. جدیدترین و مؤثرترین داروی موجود در بازار والاسیکلوویر نام دارد و به شکل قرص در بسته‌های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی‌گرمی در داروخانه‌ها عرضه می‌شود. والاسیکلوویر در واقع یک پیش داروست که در بدن به آسیکلوویر تبدیل می‌شود. داروی آسیکلوویر و پمادهای ضد ویروس گیاهی مانند: میرتوپلکس، آفتوپلکس و ملیسان نیز در تسکین علایم بسیار
آفتوپلکس و ملیسان نیز در تسکین علایم بسیار کمک‌کننده هستند. در تمامی این داروها رعایت یک نکته ضروری است و آن هم اینکه با مشاهده اولین علایم سوزش یا خارش و گزگز شدن پوست بایستی درمان را آغاز کرد تا نتایج سریع تر و بهتری مشاهده شود. هدف از درمان، کاهش شدت و دوره بیماری، کاهش درد، تسریع در بهبود ضایعات پوستی و پیشگیری از عوارض درازمدت بیماری به ویژه درد عصبی به دنبال زونا می‌باشد. درمان در بیماران با ضعف سیستم ایمنی با هدف جلوگیری از گسترش پوستی و احشایی آن قابل توجه‌است. معالجه زونا شامل داروی مسکن برای
قابل توجه‌است. معالجه زونا شامل داروی مسکن برای کنترل درد است. همچنین روی تاول‌ها گرد تالک می‌مالند. ممکن است پس از بهبودی اثرات تاول‌ها و زخم‌ها باقی بماند. درد عصبی پس از درمان. درد عصبی پس از درمان در واقع یک اصطلاح می‌باشد که یک سوم بیماران پس از بهبود اسکارها هنوز درد را حس می‌کنند. این درد معمولاً به صورت سوزش و حساسیت پوست ظاهر می‌شود که معمولاً در دراز مدت التیام پیدا می‌کند و در مواردی اندک باعث دردهای مزمن ماندگار خواهد شد. ضدویروس. شامل آسیکلویر است. ضد درد. دردهای خفیف تا متوسط با ضد دردهای
است. ضد درد. دردهای خفیف تا متوسط با ضد دردهای معمول قابل کنترل هستند. استروئید. باوجود اینکه کارآزمایی بالینی قابل توجه و متقاعدکننده برای تجویز استروئید در زونا وجود ندارد ولی با این حال کورتیکواستروئیدها به صورت خوراکی معمولاً همراه با ضدویروس‌ها تجویز می‌شود. در یک کارآزمایی روی بیماران با سیستم ایمنی طبیعی تجویز هم‌زمان آسیکلوویر و پردنیزولون مدت‌زمان ترمیم و همچنین کیفیت زندگی را بهبود بخشیده‌است. پیش‌آگهی. ابتلا به زونا در دوران بارداری خوش‌خیم بوده و معمولاً عوارضی برای مادر و جنین ندارد. اما عفونت
معمولاً عوارضی برای مادر و جنین ندارد. اما عفونت اولیه با ویروس آبله‌مرغان در دوران بارداری و ابتلای مادر به آبله‌مرغان می‌تواند منجر به عفونت جنین شده و عوارضی برای مادر یا جنین به همراه داشته باشد. تاریخچه. اگرچه ضایعات تاولی مانند زونا ردپایی بس طولانی در متون مکتوب پزشکی دارند، با وجود این تمایز زونا از بیماری‌هایی همچون آبله و اریزه‌پلاس و ارگوتیسم در اواخر قرن هجدهم با فعالیت ویلیام هبردن امکان‌پذیر گشت.
محمد مفیدی (زاده ۱۳۲۷، تهران - اعدام شده مهر ۱۳۵۱) فعال سیاسی-مبارزاتی در دهه‌های چهل و پنجاه. عضو سازمان حزب‌الله و سازمان مجاهدین خلق ایران است. زندگینامه. محمد مفیدی در سال ۱۳۲۷ در تهران متولد شد و تحصیلات خود را در رشته طبیعی در مدرسه دارالفنون گذراند. او به خاطر مناسبات خانوادگی به نهضت آزادی آشنا بود و در جوانی از طریق احمد احمد به حزب‌الله دعوت شد. وی فعالیت‌های مبارزاتی خود را با سعید صفار اول و علیرضا سپاسی آشتیانی پی گرفت و از طریق اینها به سازمان مجاهدین خلق پیوست. او در دوران مبارزه با نام‌های
مجاهدین خلق پیوست. او در دوران مبارزه با نام‌های مستعار محمد لطفی و محمد امینی به فعالیت می‌پرداخت، محمد در سال ۱۳۵۰ یک مرتبه مورد سوءظن مأمورین کلانتری بخش ۷ قرار گرفت و دستگیر شد و پس از رفع مظنونیت آزاد شد. او از شهریور سال ۱۳۵۰ پس از ضربه ساواک به سازمان مجاهدین همواره تحت تعقیب بود، او در مرداد ماه سال ۵۱ به همراه محمد باقر عباسی و علیرضا سپاسی آشتیانی دست به ترور موفق سرلشکر طاهری زدند، در اوایل شهریور سال ۵۱ مفیدی و عبادی دستگیر شدند و پس از شکنجه‌های فراوان سرانجام در تاریخ ۵/۱۰/۱۳۵۱ به دست ساواک
فراوان سرانجام در تاریخ ۵/۱۰/۱۳۵۱ به دست ساواک اعدام شدند. محمد مفیدی در دفاعیات خود در دادگاه چنین گفت: " ... طاهری قاتل اعدام شد، تا همه خائنین و ستمگران بدانند که ولو چند روزی هم از جزای عملشان بگریزند لیکن عاقبت دست خدا و خلق آنها را به سزای سیاهکاری هایشان خواهد رساند. اما این که چرا طاهری را انتخاب کردیم دلایل فراوانی داشت، در جریان کشتار وحشیانه ۱۵ خرداد او در مقام معاونت پلیس تهران تیراندازی و سرکوب مردم بی پناه و بی گناه را هدایت می‌کرد، پی آیا نمی‌باید او را قصاص می‌کردیم …" تحصیلات و فعالیت ها.
او را قصاص می‌کردیم …" تحصیلات و فعالیت ها. وی پس از طی دوره متوسطه در مدرسه عالی ترجمه در رشته زبان انگلیسی به تحصیل پرداخت. وی به دلیل موقعیت سیاسی خانواده (عضویت برادر و شوهر خواهرش در نهضت آزادی) دارای اطلاعات سیاسی-اجتماعی نسبتاً خوبی بود، ولی با این حال بیشتر به فعالیت‌های اجرایی و عملی گرایش داشت. وی در سال ۱۳۵۰ به عضویت سازمان حزب‌الله درآمد و مدتی بعد به شورای مرکزی آن ملحق شد. پس از ادغام حزب‌الله در سازمان مجاهدین خلق، با مجاهدین همراه شد. مفیدی ارتباط وسیعی با افراد و گروه‌های مختلف داشت. در
ارتباط وسیعی با افراد و گروه‌های مختلف داشت. در انتقال اخبار و اطلاعات به حزب‌الله و سازمان مجاهدین نقش بسزایی داشت.
محمدباقر عباسی، فعال سیاسی-مبارزاتی در دهه چهل و پنجاه. عضو حزب ملل اسلامی، سازمان حزب‌الله و سازمان مجاهدین خلق ایران. زندگی‌نامه. به سال ۱۳۲۵ در قم زاده شد. دوره ابتدایی و سه سال اول متوسطه را در زادگاهش طی کرد و پس از آن جهت ادامه تحصیل به تهران رفت. از نوجوانی به مسائل سیاسی و مبارزاتی علاقه داشت. در ۱۷ سالگی به حزب ملل اسلامی پیوست. با کشف حزب در آبان ۱۳۴۴ دستگیر و به سه سال زندان محکوم شد. پس از زندان به مشی مسلحانه روی میاورد. وی همراه چند تن از رفقای سابقش به تشکل گروهی بنام حزب‌الله اقدام می‌کند.
سابقش به تشکل گروهی بنام حزب‌الله اقدام می‌کند. تشکیل دهندگان دیگر حزب اله عبارت بودند از «عباس آقازمانی» (پس از انقلاب: ابو شریف اولین فرمانده سپاه)، «علی‌رضا سپاسی آشتیانی» (بعدها رهبر سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر). باقر عباسی در سال ۱۳۵۰ با رویکرد مارکسی با مذهب مرزبندی می‌کند ولی باوجود این به مجاهدین می‌پیوندد. پس از کشتن سرتیپ طاهری (فرمانده کمیته مشترک ساواک و شهربانی شاه) در یک زدوخورد خیابانی با نیروهای پلیس در محله آب منگل به دلیل خودداری از تیراندازی به مردم به اسارت ساواک در می آید و با
تیراندازی به مردم به اسارت ساواک در می آید و با پشتیبانی تجربیات گذشته با پایداری درخشان در زیر شکنجه از دادن اطلاعاتی که بتواند مورد استفاده ساواک قرارگیرد خودداری میورزد. باقر در دادگاه نظامی شاه از موضع کمونیستی به دفاع ایدئولوژیک می پردازد. باقر و محمد مفیدی در سحرگاه ۲۱ دی ماه ۱۳۵۱ تیرباران میشوند. باقر وجودی مالامال از خشم و قهر علیه استثمارگران داشت، او نخستین فرد از سازمان مجاهدین خلق ایران بود که در سال ۱۳۵۱ یعنی سه سال پیش از صدور بیانیه اعلام مواضع ایدئولوژیک در پشت میله های شکنجه گاه با صدای
ایدئولوژیک در پشت میله های شکنجه گاه با صدای رسا علنی انفصال خود از مذهب و پیوند خیش با کمونیس را به گوش همگان رساند. یاد نامه رفیق باقر در نشریه پیکار ۳۷ در سایت «اندیشه و پیکار» موجود است.
محمد صنیع‌خاتم (متولد ۱۲۷۰)، و برادر استاد محمدحسین صنیع‌خاتم، از خاتم‌کار محمد صنیع خاتم در سال ۱۲۷۰ شمسی متولد شد. او برادر کوچکتر محمدحسین صنیع خاتم بود و ملقب به صنیع دیوان شد. او نیز از استادان بی‌نظیر خاتم‌سازی بود که با برادر خود در ساخت و تزیین تالار بی‌نظیر خاتم در کاخ مرمر همکاری داشت. بسیاری از صندوق‌های مزار ائمهٔ شیعیان به وسیلهٔ وی ساخته یا تعمیر شده است. حاج محمد صنیع خاتم، در شناساندن هنر خاتم به مردم، به عنوان هنری ارزشمند، فعالیت زیادی کرد و در معرفی این صنعت و هنر به کشورهای خارج سهم
کرد و در معرفی این صنعت و هنر به کشورهای خارج سهم بسزایی داشته است. استاد حاج محمد صنیع خاتم در خاطرات خود می نویسد: «من قاب خاتمی می ساختم و به دربار احمد شاه قاجار می بردم و از این رهگذر تشویق می‌شدم یا انعام می‌گرفتم و از طرفی با ارائه یک خاتم به فلان سفیر خارجی کوشش می کرد تا این هنر ملی و مردمی را به خارجیان معرفی کنم.» حاج محمد صنیع خاتم با بهترین شاگردانش کار ساخت صندوق‌های حضرت عبدالعظیم را به عهده گرفتند. خاتم کاری کاخ موزهٔ سبز توسط استاد محمد صنیع خاتم و چند تن از شاگردانش انجام شده است.
عباس آقازمانی (زاده ۱۳۱۸ تهران) معروف به ابوشریف، نظامی بازنشسته، سیاستمدار و دیپلمات ایرانی است، که از بنیانگذاران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود و دوران کوتاهی در سال ۱۳۵۹ نیز فرماندهی سپاه پاسداران را برعهده داشت. وی در فاصله سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳ سفیر ایران در پاکستان بود. آقازمانی دانش‌آموخته کارشناسی حقوق اسلامی از دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران است. وی از اعضای حزب ملل اسلامی بود، همچنین از بنیانگذاران سازمان حزب‌الله و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی محسوب می‌شود. زندگی‌نامه. عباس آقازمانی
اسلامی محسوب می‌شود. زندگی‌نامه. عباس آقازمانی به سال ۱۳۱۸ در خانواده‌ای سنتی در تهران زاده شد. پس از اخذ دیپلم ریاضی به دانش‌سرای مقدماتی رفت. با گذراندن این دوره به عنوان آموزگار دبستان به فعالیت پرداخت. شهرهای دماوند و رینه، از اولین محل‌های خدمت وی به‌عنوان آموزگار بوده‌است. آقازمانی از سال ۱۳۴۲ با توجه به تحولات سیاسی آن سال‌ها، به فعالیت‌های سیاسی روی آورد، سپس به عضویت حزب ملل اسلامی به رهبری سید محمدکاظم موسوی بجنوردی درآمد. حزب ملل اسلامی، با دیدگاه اسلامی و مشی مسلحانه، برای سرنگونی رژیم پهلوی و
اسلامی و مشی مسلحانه، برای سرنگونی رژیم پهلوی و تأسیس حکومت اسلامی، بنا نهاده شده بود. با لو رفتن تشکیلات این حزب توسط ساواک، آقازمانی در آبان ۱۳۴۴ به همراه سایر اعضای این حزب، دستگیر شد و به ۳ سال و نیم حبس محکوم شد. وی با گذراندن حدود نیمی از دوره محکومیت خود، در سال ۱۳۴۶ از زندان آزاد شد. عباس آقازمانی در سال ۱۳۴۶ و با گذشت زمان اندکی از آزادی، با گردآوری عده‌ای از همفکران خود در حزب ملل اسلامی، از جمله احمد احمد، جعفر منصور، جواد منصوری و عباس دوزدوزانی، سازمان حزب‌الله را بنا نهاد. از سال ۱۳۴۸ در قالب
سازمان حزب‌الله را بنا نهاد. از سال ۱۳۴۸ در قالب سازمان حزب‌الله به فعالیت ضد رژیم پهلوی، در پوشش برپایی کلاس‌های تدریس علوم اسلامی و عربی، در محافل مذهبی و برخی مساجد تهران اقدام کرد. وی همچنین در فاصله سالهای ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۸ با انجمن حجتیه در مقابله با بهائیان نیز همکاری داشت. در این دوره در رشته حقوق اسلامی از دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۴۹ به بهانه معالجه پدر به اتریش رفت، از آنجا به لبنان و سپس پایگاه‌های فلسطینی، برای طی دوره‌های چریکی و عملیات نظامی عزیمت نمود.
برای طی دوره‌های چریکی و عملیات نظامی عزیمت نمود. وی پس از آن به ایران بازگشت اما دوباره جهت ادامه تحصیل راهی اتریش شد. در این زمان با آشکار شدن روابط او با آموزش‌دیده‌های دوره‌های چریکی در سازمان الفتح، دستور دستگیری وی توسط ساواک داده شد و بار دیگر در ۳۰ تیر ۱۳۵۱ و هنگام ورود به ایران دستگیر گردید. آقازمانی مدتی پس از دستگیری، با وعده همکاری با ساواک به صورت کنترل‌شده آزاد شد. در آبان ۱۳۵۱ پس از گذشت یک ماه از مرخصی، در فرصتی مناسب و با همکاری برادرش احمد آقازمانی که او نیز از اعضای بازداشت شده حزب ملل