payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همچنین فرایند متوازن‌سازی صوت (Equalization) نیز به طبیعی‌ترین شکل خود در دامنه فرکانس صوت انجام می‌شود، نه در دامنه زمان صوت، که به همین دلیل تصویر نمودن فایل اولیه صوتی به نوسانات فرکانس صوت در طول زمان می‌تواند برای این فرایند مفید واقع شود. مقایسه فشرده‌سازی بااتلاف و فشرده‌سازی بی‌اتلاف. امتیاز روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف در برابر روش‌های فشرده‌سازی بی‌اتلاف این است که در برخی موارد روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف می‌توانند فایل فشرده‌سازی شده با حجمی بسیار کمتر از هر روش فشرده‌سازی بی‌اتلاف تولید کنند، و
کمتر از هر روش فشرده‌سازی بی‌اتلاف تولید کنند، و در عین حال ملزومات و نیازهای کاربردی آن را برآورده نمایند. روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف عموماً برای فشرده‌سازی صوت، تصویر و ویدئوها به کار می‌روند، چراکه این‌گونه فایل‌ها برای استفاده مستقیم کاربر و تفسیر توسط انسان (Human interpretation) ساخته می‌شوند و ذهن انسان خود به راحتی می‌تواند «جاهای خالی فایل را پر نماید» یا به علت خطاهای ادراک انسانی از ناپیوستگی‌های بسیار جزئی چشم‌پوشی نماید، به‌گونه‌ای که روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف در حالت ایدئال غیرقابل تشخیص
فشرده‌سازی بااتلاف در حالت ایدئال غیرقابل تشخیص توسط حواس انسان ((Transparent (imperceptible) درنظرگرفته می‌شوند، که این ویژگی با تستی تحت عنوان ABX Test سنجیده می‌شود. ویرایش فایل‌های کدگذاری شده به روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف. یک نقطه ضعف مهم روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف این است که ویرایش فایل‌های کدگذاری شده به روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف منجر به از دست رفتن داده در فرایند کدگذاری مجدد اطلاعات می‌شود. تنها روش مقابله با این مسئله نامطلوب آن است که ویرایش موردنظر خود را بر روی یک کپی از فایل اصلی با کیفیت
خود را بر روی یک کپی از فایل اصلی با کیفیت بالای اولیه (که می‌تواند حاصل کدگشایی یک نسخه کم‌حجم‌تر با روش‌های فشرده‌سازی بی‌اتلاف باشد، چراکه آن روش‌ها چنین مشکلی ندارند) انجام دهیم و از آن یک نسخه کم‌حجم‌تر با روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف بسازیم، همان‌گونه که برای ویرایش تصاویر از فرمت خام تصویر () به جای فرمت استفاده می‌شود. شایان توجه است که حتی اگر یک فایل که به روش‌های فشرده‌سازی بااتلاف تولید شده‌است را کدگشایی نموده و مجدداً به روش‌های فشرده‌سازی بی‌اتلاف تولید کنیم، حجم فایل تولیدی حاصل از این فرایند
تولید کنیم، حجم فایل تولیدی حاصل از این فرایند می‌تواند با فایل اولیه قبل از انجام فشرده‌سازی بااتلاف قابل مقایسه و تقریباً برابر باشد، حال آن‌که اطلاعاتی که در این فرایند از دست رفته است قابل بازیابی نخواهد بود (و این فرایند به هیچ وجه موجه و معقول به نظر نمی‌رسد). اگر نگه‌داری فایل فشرده‌سازی شده با روش‌های بااتلاف بدون فایل اصلی مدنظر باشد، شایسته است که پیش از تصمیم‌گیری نهایی در این مورد، به نیاز احتمالی به ویرایش فایل در آینده و احتمال نیاز به بازیابی مجدد فایل باکیفیت اولیه به دلایل گوناگون توجه
مجدد فایل باکیفیت اولیه به دلایل گوناگون توجه شود. همواره باید این مسئله را به یادداشت که تبدیل یک فایل فشرده‌شده بااتلاف به یک فایل فشرده‌شده بی‌اتلاف بی‌فایده بوده و هیچ بهبود کیفیتی را به همراه نخواهد داشت و کاری عبث خواهد بود، همانند آن‌که برای دستیابی به نسخه اصلی یک مدرک، یک نسخه اصلی از روی فتوکپی آن بسازیم که در بهترین حالت کیفیتی معادل همان فتوکپی را خواهد داشت.
باغ‌موزه نگارستان دانشگاه تهران از بناهای قدیمی تاریخی تهران است که در سال ۱۲۲۲ هجری قمری (۱۸۰۷ میلادی) به دستور فتحعلی‌شاه قاجار به‌عنوان اقامتگاه تابستانی ساخته‌شد. این بنا به سبک کلاه‌فرنگی ساخته شده و دارای دو عمارت عالی به نام‌های "دلگشا" و "تالار قلمدان" است. اتاق‌هایی با درهای چوبی و دو تالار بزرگ در طرفین ساختمان مرکزی این باغ وجود دارد. این باغ دارای ۶۴ اتاق، چهار تالار، کتابخانه با چهار سالن و ۶۰۰ متر زیربناست. تالارها با آینه‌کاری، نقوش طلایی و چلچراغ‌های باارزش مزین شده است. این باغ‌موزه به این
باارزش مزین شده است. این باغ‌موزه به این علت "نگارستان" نامیده شده است که در یکی از اتاق‌های عمارت آن تعداد زیادی تابلو نقاشی، اغلب پرتره به نمایش درآمده بود. این تابلوها به‌دست هنرمندانی چون میرزا جانی نقاش، میرزابابا اصفهانی و عبدالله‌خان نقاش‌باشی کشیده شده است. امروزه قسمت کوچکی از باغ و ساختمان کاخ بر جای مانده است و در زمین آن، ساختمان‌هایی از جمله دانشسرای عالی پیشین، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بنا شده است. مجموعه ملک الشعرای بهار، موزه مکتب کمال الملک، تالار منیر
الشعرای بهار، موزه مکتب کمال الملک، تالار منیر فرمانفرمائیان که نخستین تالار موزه به نام یک زن هنرمند ایرانی محسوب می‌شود، مجموعه مجسمه مینیاتورهای مردم‌شناسی جهانگیر ارجمند، سردیس فردوسی، مجموعه و تالار محمود روح الامینی، مجموعه آثار مینیاتور و معرق چرم استاد علی اسفرجانی، دیوار صف سلام فتحعلیشاهی، اتاق کاشی‌های باغ نگارستان،و موزه مجموعه آثار قلمزنی روی نقره اهدایی غلامعلی ملول که تعداد دو اثر قلم‌زنی از محمد مهدی باباخانی در آن نگهداری می‌شود. کافه رستوران روحی از اماکن موجود در باغ موزه نگارستان هستند.
روحی از اماکن موجود در باغ موزه نگارستان هستند. تاریخچه. این بنا و باغ آن در سال ۱۲۲۲ هجری قمری (۱۸۰۷ میلادی) ساخته شد و در زمان ساخت خارج از محدوده شهر تهران قرار داشت. فتحعلی شاه، به این باغ علاقه ویژه‌ای نشان می‌داد و اغلب مدتی از تابستان را در این باغ به سر می‌برد. به‌همین جهت، به ساختمان‌ها و تزئینات آن می‌افزود؛ به‌طور مثال، به دستور او گلخانه بزرگی در ضلع شمالی باغ احداث شد که به "نارنجستان" شهرت یافت. فتحعلی‌شاه، وقتی عازم سفر می‌شد، ابتدا به این باغ عزیمت می‌کرد و بعد از تعیین ساعت سعد برای روز
باغ عزیمت می‌کرد و بعد از تعیین ساعت سعد برای روز حرکت، سفر خود را آغاز می‌نمود. در آن روز، روحانیان، شاهزادگان و رجال به این باغ می‌آمدند، برای سلامت شاه دعا می‌کردند و احیاناً هدایایی تقدیم می‌نمودند. در سال ۱۲۸۴ قمری که ناصرالدین‌شاه بر گسترهٔ شهر تهران افزود، این بنا در داخل حصار جدید قرار گرفت و پس از بنای کاخ‌های صاحب‌قرانیه و سلطنت‌آباد، این باغ در اختیار نهادهای حکومتی قرار گرفت. این باغ محدود است از باختر به خیابان صفی‌علی‌شاه، از خاور به خیابان دروازه شمیران، از جنوب به میدان بهارستان و از شمال
شمیران، از جنوب به میدان بهارستان و از شمال به خیابان آتشکده (علایی) و محل سابق دانشکدهٔ ادبیات. در قسمت جنوب غربی آن ساختمان سازمان برنامه و بودجه قرار دارد. در ۱۳۰۴ ه‍.ق این باغ به مدت یک سال به وزارت عدلیه اختصاص داده‌شد. در زمان مظفرالدین‌شاه، پس از سفر به فرنگ و بازدید از "مدرسهٔ فلاحت امپراتوری" در مسکو، اولین "مدرسهٔ فلاحت ایران" با استخدام یک بلژیکی در این باغ دایر شد. کمی بعد در بناهای جنوبی باغ، "مدرسهٔ مستظرفه" به ریاست کمال‌الملک تأسیس شد. با گذشت زمان از آن‌جا که این باغ دیگر جزو بناهای سلطنتی
زمان از آن‌جا که این باغ دیگر جزو بناهای سلطنتی نبود، رو به ویرانی رفت، تا این که در سال ۱۳۰۷ هجری خورشیدی، وزارت معارف در این محل سه بنای بزرگ ساخت و به دارالمعلمین عالی اختصاص داد. برای این کار از معمار و مهندس روسی مقیم ایران، نیکلای مارکف کمک گرفته‌شد. سپس با رعایت اصول معماری ایرانی، نقشهٔ تبدیل عمارت به دارالمعلمین تهیه گردید. باغ نگارستان نیز به دست سید علی‌اکبر باغبان طراحی شد. دبیرستان علمیه نیز تا سال ۱۳۱۱ ه‍.خ در یکی از این سه بنا دایر بود. با تأسیس دانشسرای عالی در خرداد ۱۳۱۱ ه‍.خ تمام بناها به
دانشسرای عالی در خرداد ۱۳۱۱ ه‍.خ تمام بناها به این دانشسرا اختصاص یافت. در ۱۳۱۵ ه‍. خ، کتاب‌خانهٔ دانشسرای عالی ساخته شد که معاونت آن را پروین اعتصامی به‌عهده داشت. در ۱۳۳۵، مؤسسۀ لغت‌نامه دهخدا، کلاس‌های زبان‌های خارجی، جغرافیا و کلاس‌های عمومی دانشکده ادبیات دایر شد. در ۱۳۳۷ نیز مؤسسۀ تحقیقات اجتماعی در این مکان آغاز به کار کرد. از ۱۳۴۱ تا ۱۳۷۰ ه‍.خ دانشکده علوم اجتماعی در این محل دایر بود و پس از انتقال آن، زمانی که در ۱۳۷۱ قصد واگذاری و تخریب آن را داشتند، روح‌الامینی مقاله‌ای با عنوان "حسب حال‌" در
روح‌الامینی مقاله‌ای با عنوان "حسب حال‌" در روزنامه اطلاعات نوشت و به واگذاری و تخریب آن اعتراض کرد. این محل نزدیک به دو سال متروکه بود، تا این که در آبان ۱۳۷۴ حسن حبیبی، معاون اول رئیس‌جمهور وقت، از این مکان دیدن و یکی از کارشناسان میراث فرهنگی به نام مهندس دانشور را برای تهیه نقشه و بازسازی باغ معرفی کرد. او نیز با هماهنگی دانشگاه، نقشه اولیه را به دست آورد و تغییرات انجام شده را اصلاح کرد. وقایع مهم. اتفاقات تاریخی متعددی در این باغ رخ داده است که برخی از آن‌ها عبارتند از: بی‌مهری به باغ نگارستان. باغ
از آن‌ها عبارتند از: بی‌مهری به باغ نگارستان. باغ نگارستان، یکی از باغ‌های مشهور تهران در روزگار قاجار، متأسفانه آن چنان‌که شایسته این مکان بود، مورد توجه قرار نمی‌گرفت و در دوره‌های مختلف مورد بی مهری واقع می‌شد. بخشی از این بی‌توجهی به دلیل تمرکز نهادهای اداری در کاخ گلستان و حضور شاه در آن جا و توجه به کاخ‌های شمال شهر مانند صاحبقرانیه بوده است. ضمن آن که در پیرامون باغ نگارستان رجال دیوانسالار در محله دولت برای خود باغ و کاخ ساختند: مانند بهارستان، مسعودیه و … با استناد به روزنامه خاطرات اعتماد السلطنه
و … با استناد به روزنامه خاطرات اعتماد السلطنه می‌توان نتیجه گرفت که باغ نگارستان مورد توجه ناصرالدین شاه نبوده است، اعتمادالسلطنه می‌نویسد: (صبح در خانه رفتم. شاه فرمودند عصر نگارستان تشریف خواهند برد، در صورتی که البته هشت نه سال است که نگارستان تشرف نبردند. نگارستان باغ بی‌صفا نبود) (۱۳۸۵، ص ۵۱۸) حدود یک صد سال پی از احداث، باغ به وضعی افتاده بود که از شرایط نا مطلوب بر تالارها این گونه یاد شده است: (جای خیلی افسوس است که عمارت به این خوبی و تصاویر اشخاص بزرگ عهد خاقان مغفور عنقریب مضمحل و منهدم خواهد
بزرگ عهد خاقان مغفور عنقریب مضمحل و منهدم خواهد شد. این اتاق قابل دیدن و تاریخی است، هزار حیف که رو به انهدام است و تعمیر نمی‌شود. عمارت‌های زیاد در نگارستان است که همه خراب و ویران شده است (فرید الملک همدانی، ۱۳۵۴، ص 204) بخش‌های مختلف باغ. «مکتب کمال‌الملک» اصطلاحی است برای توصیف آثار شاگردان کمال‌الملک و پیروان راه و روش او. مجموعه شاگردان استاد کمال‌الملک، بالغ بر ۷۰ تن می‌شوند که بیش از ۵۰ نفر آنان، به مراتب والای هنر دست یافتند. به جهت طرح پیشنهادی موزه مکتب کمال الملک و انتخاب باغ موزه نگارستان به
مکتب کمال الملک و انتخاب باغ موزه نگارستان به جهت سابقه فعالیت مدرسه صنایع مستظرفه در این مکان و با همت سازمان زیباسازی شهرداری تهران خوشبختانه تعدادی از مهم‌ترین آثار شاگردان برجسته مکتب کمال‌الملک خریداری شد. البته این آثار منحصر به دو نسل از پیروان این مکتب است که بخش عمده آن شاگردان مستقیم استاد و بخش دیگر را شاگردان مدرسه کمال‌الملک (نسل دوم) شامل می‌شوند. نمایشگاه حاضر شامل ۵۱ اثر ارزنده از این هنرمند است که توسط وی در نشستی با حضور محمود نیلی احمدآبادی رئیس دانشگاه تهران، وقف مجموعه باغ موزه
احمدآبادی رئیس دانشگاه تهران، وقف مجموعه باغ موزه نگارستان دانشگاه تهران شد. این آثار به دلیل سبک خاص آن که نوعی از انتزاع هندسی است، ترکیبی از طرح‌های سنتی اسلامی و مدرن به‌شمار می‌رود. هم‌چنین ترکیب نقاشی‌های پشت‌شیشه‌ای سنتی، آینه‌کاری و اصول هندسه اسلامی توانسته با یک درک مدرن هنری، به این آثار امتیاز ویژه‌ای ببخشد. این نمایشگاه در ۲۴ آذر ۹۶ با حضور منیر شاهرودی فرمانفرمائیان، مسئولان، جمعی از هنرمندان و دوستداران هنر افتتاح شد و در معرض بازدید عموم قرار گرفت. نشانی. میدان بهارستان، جنب متروی بهارستان،
گرفت. نشانی. میدان بهارستان، جنب متروی بهارستان، خیابان دانشسرا، خیابان شریعتمدار رفیع ساعت بازدید. ساعت کاری مجموعه باغ موزه نگارستان: روزهای بازدید: همه روزه به‌جز دوشنبه‌ها و ایام سوگواری
دبی رینولدز یا دبی رینالدز (زاده ۱ آوریل ۱۹۳۲ – درگذشته ۲۸ دسامبر ۲۰۱۶) بازیگر، خواننده و رقصنده آمریکایی بود که یکبار برای فیلم مالی براونی که غرق‌شدنی نیست (۱۹۶۴) نامزد جایزه اسکار شده‌است. زندگی‌نامه. او با نام "مری فرانسیس رینولدز" در ال پاسو زاده شد. در بربنک، کالیفرنیا، به دبیرستان رفت. نخستین نقشش را در سال ۱۹۸۴ در فیلم عروس ماه ژوئن بدست آورد که منجر به قرارداد وی با برادران وارنر شد. در سال ۱۹۵۰ به مترو گلدوین مایر رفت و در آنجا در طی طول همین دهه در رشته ایی از موزیکال‌های این شرکت ظاهر شد و با
در رشته ایی از موزیکال‌های این شرکت ظاهر شد و با صدای گرمش آواز خواند. از ۱۹۶۱ در کابارهها هم برنامه اجرا می‌کرد. وی در فیلم‌های جدی چندان موفق ظاهر نشد. از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ در برنامه تلویزیونی شوی دبی رینولدز ظاهر شد. در سال ۱۹۷۳ در برادوی ستاره نمایش آیرین بود و به خاطر بازی در فیلم مالی براون پایدار نامزد دریافت جایزه اسکار نقش اول شد. شوهر اولش ادی فیشر خواننده بود که در سال ۱۹۵۵ با هم ازدواج کردند و در سال ۱۹۵۹ به دنبال جنجال رابطه فیشر با الیزابت تیلور از هم جدا شدند. خاطراتش را در کتابی با نام "دبی:
از هم جدا شدند. خاطراتش را در کتابی با نام "دبی: زندگی من" (۱۹۸۸) نوشته است. فرزندانش از فیشر کاری بازیگر و تا کارگردان تلویزیونی است. رینولدز در سال ۱۹۴۸ عنوان «دوشیزه بربانک» را بدست آورد ولی با اجرای نقشی که در همان سال در نخستین فیلم به نمایش گذاشت بیشتر با یک پیک شادمانی شباهت داشت تا یک ملکه زیبایی حالت دخترانه و شاد او با نقش‌های موزیکال و کمدی که بازی می‌کرد کاملاً جور درمی‌آمد و محبوبیتش چندان سریع بود که با وجود تازه‌کار بودنش ستاره فیلم‌ها شد. به مرور زمان حرارت و شور او اندکی تحمیلی به نظر
به مرور زمان حرارت و شور او اندکی تحمیلی به نظر می‌رسید با تمی و مرد مجرد احساساتی گری پیش پا افتاده ایی وارد نقش‌هایش شد. حالت تئاتری و بی‌روح نقش‌هایش در آلاچیق، چگونه غرب تسخیر شد، مری مری و بخصوص مالی براون پایدار توی چشم می‌زدند با این حال استعدادش همچنان چشمگیر باقی‌ماند و در انتظار نقش‌های چشمگیر و مناسبی که از راه برسند. مثل نقش عالی اش در خداحافظ چارلی یا همان نقشی که وقتی که نوزده سال بیشتر نداشت او را به تاریخ سینما سنجاق کرد: دختری جوان معصوم خوش‌رو شاداب و ستاره شانس جین کلی در آواز در باران
شاداب و ستاره شانس جین کلی در آواز در باران با آرزوهای بزرگ برای ستاره شدن در سینما که فروتنانه می‌پذیرد برای موفقیت فیلمی در آستانه شکست صدایش به جای بازیگر نقش اصلی به کار رود. وی با آن چهره گرد دوست داشتنی اش و با آن نقش در آواز در باران برای همیشه در تاریخ موزیکال چون ستاره ایی خواهد درخشید. درگذشت. دبی رینولدز دچار سکته مغزی شده و به مرکز پزشکی سیدر-ساینای در لس آنجلس منتقل شد و در روز ۲۸ دسامبر ۲۰۱۶، یک روز پس از مرگ دخترش کری فیشر، در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
حکمت یشوع بن سیراخ (در کتاب مقدس به زبان لاتین Ecclesiasticus، در نسخ یونانی Sophia Iēsou hyiou Sirach و عنوان احتمالی اصلی آن به زبان عبری Ḥokhmat Yeshuaʿ Ben-Sira) نام کتابی از نوشتار هفتادگانی بوده که به عنوان بخشی از کتاب مقدس توسط کاتولیک‌ها و کلیسای شرقی و بیشتر ارتدوکس‌های شرقی در نظر گرفته شده، ولی بیشتر پروتستانها و یهودیان آن را بخشی از اسفار مشکوک در نظر می‌گیرند. حکمت یشوع بن سیراخ در سال ۱۷۵ تا ۱۸۰ پیش از میلاد به زبان عبری نوشته شده، و توسط نوه نویسنده که در مصر می‌زیسته به زبان یونانی ترجمه
نویسنده که در مصر می‌زیسته به زبان یونانی ترجمه شده است. همچنین ترجمه دیگری به زبان سریانی نیز انجام شده است. حدود سه پنجم این کتاب به زبان عبری در کنیسه ای متعلق به دوران سده‌های میانه یافت شده است. همچنین بخش‌هایی از این کتاب به زبان عبری در مسادا که به سال ۷۵ پیش از میلاد بازمی‌گردد و بخش‌های کمی از آن در طومارهای دریای مرده یافت شده است.
حسن گل‌نراقی (۱۳۰۰–۱۳۷۲) خوانندهٔ ایرانی است؛ که بیشتر به‌خاطر ترانه «مرا ببوس» معروف است. زندگی هنری. حسن گل‌نراقی بعد از تحصیلات متوسطه، به‌کار پدری خود که خریدوفروش بلور و چینی عتیقه بود پرداخت. گل‌نراقی بیشتر به عنوان یک خواننده معروف است. ترانهٔ «مرا ببوس»، یکی از دو ترانه‌ای است که وی خوانده‌است. این ترانه از خاطره‌انگیزترین و پرشنونده‌ترین ترانه‌های ایرانی بوده‌است. یکی از علت‌های شهرت این ترانه تقارن آن با وقوع کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است که شعر غم‌انگیز آن را بر سر زبان میلیون‌های ایرانی آزرده از
آن را بر سر زبان میلیون‌های ایرانی آزرده از کودتا انداخت. دلیل دیگر سروده شدن شعر آن به وسیله حیدر رقابی است که از فعالان سیاسی دهه ۱۳۳۰ ایران بود. موسیقی ترانه «مرا ببوس» را مجید وفادار ساخته و اجرای آن با ویولون پرویز یاحقی همراه بوده‌است. این ترانه ابتدا در فیلمی با هنرمندی ژاله علو استفاده شده و سپس به رادیو راه یافت. گل‌نراقی در پایان عمر خود، گرفتار بیماری آلزایمر و تومور مغزی شد، و در مهر ماه سال ۱۳۷۲ در تهران درگذشت. حسن گل‌نراقی در گورستان قدیمی امامزاده طاهر واقع در مهرشهر کرج به خاک سپرده شد.
امامزاده طاهر واقع در مهرشهر کرج به خاک سپرده شد. فریدون مشیری قطعه شعری در مرگ او سرود و خود آن را در شب هفت وی بر مزارش خواند: بوسه و آتش
وی اسپرتز یک بازی ورزشی تولید شده توسط نینتندو و به‌طور انحصاری برای وی است. و اولین بار در آمریکای شمالی و ۱۹ نوامبر ۲۰۰۶ انتشار یافت، و در ماه بعدی در ژاپن، استرالیا و اروپا منتشر شد. در تمام وی‌های به فروش رفته در ژاپن یک نسخه از این بازی قرار داشت. این بازی از طریق مجازی‌سازی پنج ورزش تنیس، بیس‌بال، بولینگ، گلف و بوکس و همچنین استفاده از وی ریموت نوع جدیدی بازی را به وجود آورد که در آن بازیکن باید از طریق حرکت دسته‌ها ورزش کند.
ویکی کریستینا بارسلونا محصول سال ۲۰۰۸ یکی از آثار وودی آلن است. اسکارلت جوهانسون، پنلوپه کروز، خاویر باردم و ربکا هال ایفاکننده نقش های اصلی فیلم هستند. این فیلم در اسپانیا تهیه شده‌است. فیلم درباره دو دختر آمریکایی است که برای تعطیلات به بارسلون می‌روند و در آنجا با یک نقاش اسپانیایی آشنا می‌شوند که برای آخر هفته با او به یکی از شهرهای اسپانیا می‌روند. پنه‌لوپه کروز در این فیلم موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.
خواب آلود فیلمی است به کارگردانی وودی آلن. این فیلم محصول سال ۱۹۷۳ است و یکی دیگر از فیلمهای کمدی آن دهه از آلن است. وودی آلن و داین کیتن نقش‌های اصلی این فیلم را ایفا می‌کنند. خلاصه فیلم. صاحب یک فروشگاه موادغذایی در روستای گرینویچ به نام مایلز مانرو (آلن) با اکراه برای عمل جراحی به بیمارستان می‌رود. زمان، سال ۱۹۷۳ است. عمل ناموفق می‌ماند و پزشکان به سرعت او را منجمد می‌کنند. مایلز دویست سال بعد بیدار می‌شود و خود را در دنیایی پیشرفته و نامأنوس می‌یابد…
چارچوبی است که فیلسوف برای بیان آرا و نظرات خود با منطق و دلیل، سعی در ایجاد یا اثبات آن را دارد. نقطه شروع همه این چارچوب همیشه اصول اولیه یا همان قانون فلسفی است. سنگ بنای هر دستگاه فلسفی اصول اولیه آن است. در دستگاه فلسفی افلاطون خوبی و بدی مطلق اعلام شده و مفاهیمی چون عدالت و عشق بینهایتی دست یافتنی فرض شده‌اند. در دستگاه فلسفی نیوتون اندازه اجسام و اندازه زمان ثابت فرض شده و این در بیان از بدیهیات آن است. در دستگاه فلسفی اینشتین آنچه ثابت فرض شده؛ سرعت نور است. همچنین سرعت بی‌نهایت غیرممکن و بیشینه
نور است. همچنین سرعت بی‌نهایت غیرممکن و بیشینه سرعت همان سرعت نور اعلام شده‌است.
ویلهلم ماکسیمیلیان وونت (زاده ۱۶ اوت ۱۸۳۲ – درگذشته ۳۱ اوت ۱۹۲۰) پزشک، روان‌شناس، فیزیولوژیست و استاد دانشگاه آلمانی که به عنوان یکی از پایه‌گذاران روان‌شناسی تجربی شناخته می‌شود. وونت، که روانشناسی را به عنوان یک علم مجزا از فلسفه و زیست‌شناسی معرفی کرد، اولین فردی بود که خود را روانشناس نامید. او به طور گسترده به عنوان "پدر روانشناسی تجربی" شناخته می‌شود، زیرا اولین آزمایشگاه رسمی روانشناسی را در دانشگاه لایپزیگ در سال ۱۸۷۹ تأسیس کرد. این رویداد معمولاً به عنوان نقطه آغاز روانشناسی به عنوان یک رشته علمی
عنوان نقطه آغاز روانشناسی به عنوان یک رشته علمی مستقل در نظر گرفته می‌شود. وونت در حدود ۵۴۰۰۰ صفحه نوشته از خود به یادگار گذاشت. زندگی و تحصیلات. ویلهلم وونت در ۱۶ اوت ۱۸۳۲ در نکآراو، بادن (بخشی از مانهایم امروزی) به دنیا آمد. او چهارمین فرزند یک کشیش لوتری بود. دوران کودکی او اغلب با انزوا و مطالعه همراه بود و گفته می‌شود که تنها رابطه نزدیک او با دستیار پدرش بوده است. وونت تحصیلات خود را در پزشکی در دانشگاه توبینگن و سپس در دانشگاه هایدلبرگ ادامه داد و در سال ۱۸۵۶ با درجه دکترا در پزشکی فارغ‌التحصیل شد.
سال ۱۸۵۶ با درجه دکترا در پزشکی فارغ‌التحصیل شد. پس از آن، برای مدت کوتاهی با فیزیولوژیست‌های برجسته‌ای مانند یوهانس پتر مولر و هرمان فون هلمهولتز در برلین همکاری کرد. در همین دوره بود که علاقه او از فیزیولوژی به سمت مطالعه علمی فرآیندهای ذهنی که در مرز بین فیزیولوژی و فلسفه قرار داشت، معطوف شد. مسیر حرفه‌ای و تأسیس روانشناسی تجربی. وونت در سال ۱۸۵۷ به عنوان مدرس در دانشگاه هایدلبرگ منصوب شد و تا سال ۱۸۷۴ در آنجا باقی ماند. در این مدت، او یکی از اولین دوره‌های روانشناسی علمی را در جهان تدریس کرد. کتاب مهم
روانشناسی علمی را در جهان تدریس کرد. کتاب مهم او، اصول روانشناسی فیزیولوژیک ("Grundzüge der physiologischen Psychologie")، در سال ۱۸۷۴ منتشر شد که در آن استدلال کرد روانشناسی باید به عنوان یک علم مستقل مبتنی بر تحقیق تجربی در نظر گرفته شود. در سال ۱۸۷۵، او کرسی استادی فلسفه را در دانشگاه لایپزیگ پذیرفت، جایی که مهم‌ترین بخش از فعالیت علمی خود را سپری کرد. در سال ۱۸۷۹، وونت در دانشگاه لایپزیگ اولین آزمایشگاهی را که منحصراً به تحقیقات روانشناختی اختصاص داشت، تأسیس کرد. این آزمایشگاه به سرعت به مرکزی برای نسل
کرد. این آزمایشگاه به سرعت به مرکزی برای نسل اول روانشناسان از سراسر جهان، از جمله آمریکا، بریتانیا و سایر کشورهای اروپایی، تبدیل شد. در این آزمایشگاه، وونت و دانشجویانش به بررسی موضوعاتی مانند زمان واکنش، توجه، احساس و ادراک از طریق روش‌های تجربی می‌پرداختند. این اقدام، روانشناسی را به طور رسمی از حوزه فلسفه جدا کرد و آن را به عنوان یک رشته علمی مبتنی بر داده‌های قابل اندازه‌گیری بنا نهاد. نظریه‌ها و مفاهیم کلیدی. رویکرد وونت به روانشناسی، که بعدها توسط شاگردش ادوارد تیچنر به ساختارگرایی (Structuralism)
ادوارد تیچنر به ساختارگرایی (Structuralism) معروف شد، بر تجزیه آگاهی به عناصر تشکیل‌دهنده‌اش تمرکز داشت. او معتقد بود که هدف اصلی روانشناسی، شناسایی "اتم‌های ذهن" یا ساده‌ترین فرآیندهای ذهنی است. درون‌نگری تجربی. روش اصلی مورد استفاده در آزمایشگاه وونت، درون‌نگری تجربی (Experimental Introspection) بود. این روش با درون‌نگری فلسفی سنتی تفاوت داشت، زیرا تحت شرایط کنترل‌شده و دقیقی انجام می‌شد. از شرکت‌کنندگان خواسته می‌شد تا تجربیات ذهنی خود را در پاسخ به محرک‌های خاص (مانند یک صدا، نور یا تصویر) به طور عینی
خاص (مانند یک صدا، نور یا تصویر) به طور عینی و دقیق گزارش دهند. هدف، حذف تفسیرهای شخصی و به دست آوردن داده‌های قابل تکرار در مورد ساختار آگاهی بود. اراده‌گرایی و ادراک‌همراهی. وونت رویکرد خود را اراده‌گرایی (Voluntarism) می‌نامید، زیرا بر نقش اراده و توجه فعال در سازماندهی تجربیات ذهنی تأکید می‌کرد. او مفهوم ادراک‌همراهی (Apperception) را برای توصیف فرآیندی که طی آن توجه فرد بر بخش خاصی از میدان آگاهی متمرکز می‌شود، به کار برد. از نظر وونت، آگاهی صرفاً مجموعه‌ای از عناصر حسی نبود، بلکه یک فرآیند خلاق و
از عناصر حسی نبود، بلکه یک فرآیند خلاق و پویا بود که به طور فعال تجربیات را سازماندهی و ترکیب می‌کرد. روانشناسی قومی (Völkerpsychologie). وونت معتقد بود که روش‌های تجربی تنها برای مطالعه فرآیندهای ذهنی پایه مناسب هستند. او استدلال می‌کرد که فرآیندهای عالی‌تر ذهنی مانند زبان، اسطوره، دین و فرهنگ را نمی‌توان در آزمایشگاه مطالعه کرد و باید از طریق روش‌های تاریخی و مردم‌شناختی بررسی شوند. او این حوزه را روانشناسی قومی (Völkerpsychologie) نامید و یک اثر ده جلدی را بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۰ به این موضوع اختصاص
را بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۰ به این موضوع اختصاص داد. وونت و روانشناسی ساخت‌گرا. وونت، تحت تاثیر فلاسفه تجربه‌گرا که معلومات انسان را منحصراً مشتق از تجربه می‌دانستند، موضوعی که مطرح کرد را «تجربه بی‌واسطه» معرفی کرد و آن را در مقابل «تجربه با واسطه» قرار داد. منظور از تجربه در مورد مطالعه روان‌شناسی علمی جدید، همان تصاویر ذهنی مربوط به تاثیرات حواس انسان از محیط خارج است که کّل آنها ذهن انسان را تشکیل می دهند. برای مثال اگر به گلی نگاه کنیم، تجربه بی‌واسطه ما همان احساس‌هایی است که از گل بر ذهن ما برجای
ما همان احساس‌هایی است که از گل بر ذهن ما برجای مانده و به صورت تصورات مختلف مربوط به رنگ و شکل و... گل می‌باشد. اگر به جای توجه به این احساس‌های حاصل از دیدن گل، به خود گل توجه کنیم و مثلاً بگوییم (گل قرمز است) این گفته را می‌رساند که توجهِ اصلی ما به گل است؛ نه به تجربه رنگ قرمز. تجربه بی‌واسطه به نظر وونت، عاری از هر گونه تعبیر و تفسیر از سوی تجربه‌کننده می‌باشد. کاربرد عنوان گل قرمز به آنچه دیده‌ایم، حاصل تعبیر و تفسیری است که به کمکِ تجربه‌های گذشته و فعالیت‌های فکریِ مربوط به یادگیری‌های ما به دست
و فعالیت‌های فکریِ مربوط به یادگیری‌های ما به دست آمده است و مربوط به ادراک آنی و بی‌واسطه و عاری از تعبیر و تفسیر نیست. تیچنر هم "تجربه" را "موضوع" روان‌شناسی می‌داند (تیچنر یکی از وفاداران به موضوع مطرح شده از طرف وونت بود و اصول روان‌شناسی وونت را چند بار ترجمه کرد...). او می‌گوید کلیهٔ علوم، موضوع واحدی (جنبه‌ای از تجربه انسان) را مطالعه می‌کنند، اما هر کدام با بعد خاصی از تجربه انسان سروکار دارند و موضوعِ مشخص مورد مطالعه روان‌شناسی عبارت است از تجربهٔ انسان از نظر اتکای آن بر شخص تجربه‌کننده. این
انسان از نظر اتکای آن بر شخص تجربه‌کننده. این تجربه با آنچه مثلاً به وسیلهٔ فیزیک مورد مطالعه قرار می‌گیرد، کاملاً متفاوت است. به عنوان مثال، دو خط عمودی در تصویر زیر از نظر فیزیکی برابر هستند اما به نظر شما که به آنها نگاه می‌کنید، برابر نیستند: ᐳ———–——ᐸ ᐸ———–——ᐳ یا ساعتی که در اتاق انتظار می‌گذرانید با ساعتی که صرف دیدن فیلم مورد علاقه‌تان می‌کنید از نظر فیزیکی برابرند اما به نظر ما یکی به کندی و دیگری سریع سپری می‌شود. با این همه تیچنر معتقد است که از موضوع روان‌شناسی نمی‌توان تعریف روشنی به دست داد و
روان‌شناسی نمی‌توان تعریف روشنی به دست داد و چنین تلاشی هم نمی‌کند. او فرض را بر این قرار می‌دهد که هر کس در بادیِ امر می‌داند که تجربهٔ انسان یعنی چه و فقط توجه به اینکه با چه جنبه‌ای از آن روبه‌روست ضرورت دارد، یعنی آیا انسان با تجربهٔ مستقل روبروست که متعلق به دنیای طبیعی است و یا با تجربه غیرمستقل که مربوط به دنیای روان‌شناختی است، والا هر نوع تعریف بیشتری از موضوع روان‌شناسی غیرممکن می‌باشد. محقق، تنها از طریقِ خودِ تجربه ممکن است نوع آن را تشخیص دهد. انتقادات و نقدها به ساخت‌گرایی وونت. بیشترین
دهد. انتقادات و نقدها به ساخت‌گرایی وونت. بیشترین انتقادات متوجه روش تحقیق ساخت‌گرایان بود و این انتقادات ریشه در تاریخ داشت. ضمناً روش درون‌نگری روش تازه‌ای نبود که بوسیلهٔ وونت و تیچنر برای نخستین بار به کار رفته باشد؛ مثلاً کانت معتقد بود که تلاش برای درون‌نگری تجربه آگاهانه، محتوای آن را تغییر می‌دهد، زیرا عنصر مشاهده‌کننده در آن دخالت خواهد کرد یا اگوست کنت نیز چندین دهه پیش‌تر به این روش حمله می‌کند و می‌گوید: ذهن ممکن است همه پدیده‌ها را مشاهده کند اما به هیچ وجه نمی‌تواند پدیدهٔ خویش را نظاره‌گر
اما به هیچ وجه نمی‌تواند پدیدهٔ خویش را نظاره‌گر باشد. در اینجا مشاهده‌کننده و مشاهده‌شونده یکی است و عملش در جهت مشاهده کردن نمی‌تواند خالص و طبیعی باشد. فکر باید از فعالیت دست بکشد و موقتاً متوقف شود. در عین حال همین فعالیتِ ذهنی است که می‌خواهیم مشاهده‌اش کنیم؛ بنابراین، اگر توقف صورت نگیرد امکانِ هیچ مشاهده‌ای نیست و اگر صورت پذیرد چیزی برای مشاهده وجود ندارد. نتایجِ چنین روشی چیزی جز پوچی و بی‌ثمری نخواهد بود. از این رو، بعد از دوهزار سال پیگیریِ مسائلِ روان‌شناختی، هیچ پیشنهاد رضایت‌بخشی در این قلمرو