payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و ۱٬۱۳۲ ساختمان دیگر آسیب دیدند. هم‌اکنون لوح یادبودی بر فراز محلی که شهروندان آنجا را تخلیه کردند پابرجاست. از سال ۱۹۷۳، مساحت این شهر با جذب ۴ شهر مجاورش، گسترش یافت. کلاگن‌فورت یکی از نامزدهای میزبانی المپیک زمستانی ۲۰۰۶ بود. جستارهای وابسته. هایپو-آرنا پیوند به بیرون. وب‌گاه کلاگنفورت
تحلیل مؤلفه‌های اصلی تبدیلی در فضای برداری است، که تحلیل مجموعه داده‌های بزرگ با تعداد زیادی بعد یا ویژگی، افزایش تفسیرپذیری داده‌ها با حفظ حداکثر مقدار اطلاعات و تجسم داده‌های چند بعدی را فراهم می‌کند. تحلیل مؤلفه‌های اصلی در واقع، یک تکنیک آماری برای کاهش ابعاد یک مجموعه داده‌است. این کار با تبدیل خطی داده‌ها به یک سیستم مختصات جدید انجام می‌شود که (بیشتر) تغییرات در داده‌ها را می‌توان با ابعاد کمتری نسبت به داده‌های اولیه توصیف کرد. بسیاری از مطالعات از دو مؤلفه اصلی اول برای نمایش داده‌ها در دو بعد و
دو مؤلفه اصلی اول برای نمایش داده‌ها در دو بعد و شناسایی بصری خوشه‌های نقاط داده نزدیک به هم استفاده می‌کنند. تحلیل مؤلفه‌های اصلی در بسیاری از زمینه‌ها مانند ژنتیک جمعیت، مطالعات میکروبیوم‌ها و علوم جوی کاربرد دارد. مؤلفه‌ها اصلیِ مجموعه‌ای از نقاط در یک فضای مختصات حقیقی، دنباله‌ای از بردارهای واحد formula_1 هستند، که در آن بردار formula_2-ام امتداد خطی است که بهترین تطابق را با داده‌ها دارد و در عین حال به formula_3 بردار اول متعامد است. در اینجا بهترین خط، خطی است که میانگین مجذورات فاصله عمود نقاط از
خط، خطی است که میانگین مجذورات فاصله عمود نقاط از خط را کمینه می‌کند. این بردارها یک پایه متعامد و یکه را تشکیل می‌دهند که در آن ابعاد مختلف داده‌ها به‌طور خطی همبستگی ندارند. تحلیل مؤلفه‌های اصلی فرایند محاسبه مؤلفه‌های اصلی و استفاده از آن‌ها برای تغییر پایه داده‌ها است که گاهی فقط از چند مؤلفه اصلی اول استفاده می‌کند و بقیه را نادیده می‌گیرد. تاریخچه. تحلیل مؤلفه‌های اصلی اولین بار در سال ۱۹۰۱ توسط کارل پیرسون به عنوان متناظری از قضیه محورهای اصلی در مکانیک ارائه شد. این روش بعدها به صورت مستقل توسط
مکانیک ارائه شد. این روش بعدها به صورت مستقل توسط هارولد هتلینگ در دهه ۱۹۳۰ میلادی توسعه یافت و نام‌گذاری شد. باتوجه به کاربرد این روش آن را تبدیل گسسته کارانن-لوف یا KLT در پردازش سیگنال نیز یا تبدیل هتلینگ در کنترل کیفیت چند متغیره می‌نامند. ایده. تحلیل مؤلفه‌های اصلی را می‌توان به عنوان برازش یک بیضی با ابعاد formula_1 به داده‌ها در نظر گرفت، که در آن هر محور بیضی یک مؤلفه اصلی را نشان می‌دهد. اگر برخی از محورهای بیضی کوچک باشد، واریانس در امتداد آن محور نیز کوچک است. برای پیدا کردن محورهای بیضی، ابتدا
نیز کوچک است. برای پیدا کردن محورهای بیضی، ابتدا باید با کم کردن میانگین مقادیر هر متغیر از آن‌ها، میانگین مجموعه داده را صفر کنیم. این مقادیر تبدیل شده حالا به جای مقادیر اصلی برای هر یک از متغیرها استفاده می‌شود. سپس، ماتریس کواریانس داده‌ها را محاسبه کرده و مقادیر ویژه و بردارهای ویژه آن را محاسبه می‌کنیم. سپس باید هر یک از بردارهای ویژه متعامد را نرمال کنیم تا آنها را به بردارهای واحد تبدیل کنیم. پس از انجام این کار، هر یک از بردارهای ویژه واحد متعامد را می‌توان به عنوان محوری از بیضی برازش داده‌ها
را می‌توان به عنوان محوری از بیضی برازش داده‌ها تفسیر کرد. این انتخاب پایه، ماتریس کوواریانس را به ماتریسی قطری تبدیل می‌کند، که در آن درایه‌های روی قطر واریانس هر محور را نشان می‌دهد. درصد واریانسی که هر بردار ویژه از اطلاعات موجود بیان می‌کند را می‌توان با تقسیم مقدار ویژه مربوط به آن بردار ویژه بر مجموع همه مقادیر ویژه محاسبه کرد. جزئیات. تحلیل مؤلفه‌های اصلی در تعریف ریاضی یک تبدیل خطی متعامد است که داده را به دستگاه مختصات جدید می‌برد به‌طوری‌که بزرگ‌ترین واریانس داده بر روی اولین محور مختصات، دومین
واریانس داده بر روی اولین محور مختصات، دومین بزرگ‌ترین واریانس بر روی دومین محور مختصات قرار می‌گیرد و همین‌طور برای بقیه. ماتریس formula_5 داده formula_6 با میانگین تجربی صفر، که هر سطر یک مجموعه مشاهده و هر ستون داده‌های مربوط به یک شاخصه است را در نظر بگیرید. از منظر ریاضی، این تبدیل با مجموعه‌ای formula_7تایی از بردارهای formula_1-بعدیِ وزن یا ضرایب formula_9 تعریف می‌شود که هر بردار سطری formula_10 از formula_6 را به بردار جدیدی از "امتیازات" مؤلفه‌های اصلی formula_12 به صورت formula_13 تطبیق می‌دهد.
اصلی formula_12 به صورت formula_13 تطبیق می‌دهد. به این صورت که متغیرهای در formula_14 بیشترین واریانس ممکن از داده‌های formula_6 را داشته باشد. همچنین هر بردار ضریب formula_16 باید یک بردار واحد باشد و formula_7 معمولاً بسیار کمتر از formula_1 انتخاب می‌شود. مؤلفه اول. برای این‌که واریانس را بیشینه کنیم، اولین بردار وزن formula_19 باید شرط زیر را برآورده کند: formula_20 و اگر آن را به صورت ماتریسی بنویسیم خواهیم داشت: formula_21 از آن‌جایی که formula_19 باید یک بردار واحد باشد خواهیم داشت: formula_23
باید یک بردار واحد باشد خواهیم داشت: formula_23 کمیتی که باید بیشینه شود را می‌توان به عنوان خارج قسمت رایلی در نظر گرفت. یک نتیجه برای یک ماتریس مثبت نیمه معین مانند formula_24 این است که حداکثر مقدار ممکن ضریب، بزرگ‌ترین مقدار ویژه ماتریس است، که زمانی رخ می‌دهد که formula_16 بردار ویژه مربوط باشد. با پیدا کردن formula_19، اولین مؤلفه اصلی بردار داده formula_10 را می‌توان به صورت امتیاز formula_28 در مختصات تبدیل‌شده به دست آورد. مؤلفه‌های بعدی. مؤلفه formula_29ام را می‌توان با کم کردن formula_30 مؤلفه
را می‌توان با کم کردن formula_30 مؤلفه اصلی اول از formula_6 به‌دست‌آورد: formula_32 و سپس بردار وزنی که حداکثر واریانس را از این ماتریس داده جدید استخراج می‌کند به‌دست می‌آوریم: formula_33 عبارت بالا بردارهای ویژه باقیمانده formula_24 را با حداکثر مقادیر برای کمیت در پرانتز با مقادیر ویژه متناظر آنها را به‌دست می‌آورد؛ بنابراین بردارهای وزن همان بردارهای ویژه formula_24 هستند. مؤلفه اصلی formula_29ام بردار داده formula_10 را می‌توان به صورت امتیاز formula_38 در مختصات تبدیل‌شده به دست آورد. بنابراین،
در مختصات تبدیل‌شده به دست آورد. بنابراین، تجزیه کامل مؤلفه‌های اصلی formula_6 را می‌توان به این صورت نشان داد: formula_40 که در آن formula_41 یک ماتریس formula_42 از وزن‌ها است که ستون‌های آن بردارهای ویژه formula_24 هستند. ترانهاده formula_41 گاهی تبدیل سفید یا کروی نامیده می‌شود. تجزیه مقدارهای منفرد. تبدیل مؤلفه‌های اصلی را می‌توان با تجزیه ماتریس دیگری، یعنی تجزیه مقدارهای منفرد formula_6 انجام داد. formula_46 که این‌جا formula_47 یک ماتریس قطری formula_5 از اعداد مثبت formula_49 (یا همان مقادیر تکین
از اعداد مثبت formula_49 (یا همان مقادیر تکین formula_6) است. formula_51 یک ماتریس formula_52 است که ستون‌های آن بردارهای متعامد واحدی به طول formula_53 هستند که بردارهای تکین چپ formula_6 نامیده می‌شوند و formula_41 یک ماتریس formula_42 است که ستون‌های آن بردارهای متعامد واحدی به طول formula_1 هستند که بردارهای تکین راست formula_6 نامیده می‌شوند. با این تجزیه می‌توان ماتریس formula_24 را به صورت زیر نوشت: formula_60 که formula_61 ماتریس قطری مربعی شامل مقادیر تکین formula_6 است که صفرهای اضافی آن حذف
مقادیر تکین formula_6 است که صفرهای اضافی آن حذف شده‌است و عبارت formula_63 برای آن برقرار است. مقایسه با بردارهای ویژه formula_24 نشان می‌دهد که بردارهای تکین راست formula_6 برابر با بردارهای ویژه formula_24 و همچنین مقادیر تکین formula_6 برابر با ریشه دوم مقادیر ویژه formula_24 هستند. با استفاده از تجزیه مقدارهای منفرد، ماتریس امتیاز formula_69 را به صورت زیر نوشت: formula_70 بنابراین هر ستون ماتریس formula_69 را می‌توان از حاصل ضرب بردارهای تکین چپ formula_6 و مقدار تکین متناظر به‌دست‌آورد. محدودیت‌های
و مقدار تکین متناظر به‌دست‌آورد. محدودیت‌های تحلیل مولفه‌های اصلی. استفاده از تحلیل مؤلفه‌های اصلی منوط به فرض‌هایی است که در نظر گرفته می‌شود. از جمله: فرض بر این است که مجموعه داده ترکیب خطی پایه‌هایی خاص است. محاسبه مولفه‌های اصلی با استفاده از ماتریس کواریانس. بر اساس تعریف ارائه شده از تحلیل مؤلفه‌های اصلی، هدف از این تحلیل انتقال مجموعه داده X با ابعاد M به داده Y با ابعاد L است. بنابرین فرض بر این است که ماتریس X از بردارهای formula_73 تشکیل شده‌است که هر کدام به صورت ستونی در ماتریس قرار داده
که هر کدام به صورت ستونی در ماتریس قرار داده شده‌است. بنابرین با توجه به ابعاد بردارها (M) ماتریس داده‌ها به صورت formula_74 است. محاسبه میانگین تجربی و نرمال‌سازی داده‌ها. نتیجه میانگین تجربی، برداری است که به صورت زیر به دست می‌آید: formula_75 که به‌طور مشخص میانگین تجربی روی سطرهای ماتریس اعمال شده‌است. سپس ماتریس فاصله تا میانگین به صورت زیر به دست می‌آید: formula_76 که h برداری با اندازه formula_77 با مقدار ۱ در هرکدام از درایه‌ها است. محاسبه ماتریس کواریانس. ماتریس کواریانس C با ابعاد formula_78 به
ماتریس کواریانس C با ابعاد formula_78 به صورت زیر به دست می‌آید: formula_79 محاسبه مقادیر ویژه ماتریس کواریانس و بازچینی بردارهای ویژه. در این مرحله، مقادیر ویژه و بردارهای ویژه ماتریس کواریانس، formula_84، به دست می‌آید. formula_85 V ماتریس بردارهای ویژه و D ماتریس قطری است که درایه‌های قطر آن مقادیر ویژه هستند. آنچنان که مشخص است، هر مقدار ویژه متناظر با یک بردار ویژه است. به این معنا که ماتریس V ماتریسی formula_78 است که ستون‌های آن بردارهای ویژه می‌باشند و بردار ویژه formula_87 در ستون qام قرار دارد و
و بردار ویژه formula_87 در ستون qام قرار دارد و مقدار ویژه qام یعنی درایهٔ formula_88 متناظر با آن است. بازچینی بردارهای ویژه بر اساس اندازهٔ مقادیر ویژه متناظر با آن‌ها صورت می‌گیرد؛ یعنی بر اساس ترتیب کاهشی مقادیر ویژه، بردارهای ویژه بازچینی می‌شوند؛ یعنی formula_89 انتخاب زیرمجموعه‌ای از بردارهای ویژه به عنوان پایه. انتخاب زیرمجموعه‌ای از بردارهای ویژه با تحلیل مقادیر ویژه صورت می‌گیرد. زیرمجموعه نهایی با توجه به بازچینی مرحله قبل به صورت formula_90 انتخاب می‌شود. در اینجا می‌توان از انرژی تجمعی استفاده
می‌شود. در اینجا می‌توان از انرژی تجمعی استفاده کرد که طبق آن formula_91 انتخاب l باید به صورتی باشد که حداقل مقدار ممکن را داشته باشد و در عین حال g مقدار قابل قبولی داشته باشد. به‌طور مثال می‌توان حداقل l را انتخاب کرد که formula_92 بنابرین خواهیم داشت: formula_93 انتقال داده به فضای جدید. برای این کار ابتدا تبدیلات زیر انجام می‌گیرد: ماتریس formula_94 انحراف معیار مجموعه داده‌است که می‌تواند به صورت زیر به دست بیاید: formula_95 سپس داده به صورت زیر تبدیل می‌شود: formula_96 که ماتریسهای formula_84 و
می‌شود: formula_96 که ماتریسهای formula_84 و formula_83 در بالا توضیح داده شده‌اند. داده‌ها می‌توانند به ترتیب زیر به فضای جدید برده شوند: formula_99 کاربرد. هوش. اولین کاربرد تحلیل مؤلفه‌ای در پیداکردن و اندازه‌گیری مؤلفه‌های هوش انسانی بود. در گذشته باورها بر این بود که هوش دارای مؤلفه‌های نامرتبط مختلفی مانند هوش فضایی، هوش کلامی، استنتاج، قیاس و غیره است و می‌توان امتیازات مربوط به این موارد را با تحلیل مؤلفه‌ای از نتایج آزمون‌های مختلف به‌دست‌آورد تا یک شاخص واحد به نام ضریب هوش (IQ) به‌دست‌آورد.
تا یک شاخص واحد به نام ضریب هوش (IQ) به‌دست‌آورد. روان‌شناس آماری چارلز اسپیرمن در واقع تحلیل مؤلفه‌ای را در سال ۱۹۰۴ برای نظریه دو عاملی هوش خود توسعه داد و یک تکنیک رسمی را به علم روان‌سنجی اضافه کرد. در سال ۱۹۲۴، تورستون ۵۶ عامل هوش را بررسی کرد و مفهوم سن ذهنی را توسعه داد. تست‌های استاندارد هوش امروزی بر اساس همین کار اولیه است. ژنتیک جمعیت. در سال ۱۹۷۸ کاوالی-اسفورزا و دیگران پیشگام استفاده از تحلیل مؤلفه‌های اصلی برای خلاصه‌کردن داده‌ها دربارهٔ تنوع در فرکانس‌های ژن انسانی در مناطق مختلف بودند.
در فرکانس‌های ژن انسانی در مناطق مختلف بودند. مؤلفه‌ها، الگوهای متمایزی از جمله گرادیان و امواج سینوسی را نشان دادند. آنها این الگوها را ناشی از رویدادهای مهاجرت باستانی تفسیر کردند.
کَف، پراکندگی گاز در مایع است به‌صورتی که بخش اعظم محیط را گاز تشکیل‌داده و مایع به‌صورت لایه‌های بسیار نازکی میان حباب‌های گاز قرار گرفته‌باشد. مواد خالص کف نمی‌کنند. با بهم‌زدن مایع‌ها در گازها و در حضور عوامل پایدار کننده، کف ایجاد می‌شود. کف‌ها، اشیایی هستند که از طریق به دام افتادن گازها در مایعات و جامدات تشکیل می‌شوند. اسفنج حمام و رویه‌های تشکیل شده در بالای نوشابه‌ها و دلسترها، نمونه‌هایی از کف‌ها هستند. در اکثر کف‌ها، حجم گاز بسیار است. با رگه‌هایی نازک از جامدات و مایعات که نواحی یا غشاهای گازی
نازک از جامدات و مایعات که نواحی یا غشاهای گازی را از هم جدا می‌کنند. کف‌ها می‌توانند سلول-بسته یا سلول-باز باشند(open-cell یا closed-cell)در سلول-بسته‌ها، کف‌ها نواحی گازی گسسته تشکیل می‌دهند، که هر کدام کاملاً توسط مادهٔ جامد احاطه شده. در سلول-بازها، نواحی گازی به هم مرتبط هستند. اسفنج حمام نمونه‌ای از کف‌های سلول-باز است. آب به سادگی در تمام ساختار نفوذ پیدا کرده و شناور می‌شود و هوا را جابجا می‌کند. تشک کمپینگ، نمونه‌ای از کف‌های سلول-بسته می‌باشد. نواحی گازی کاملاً از هم تفکیک شده و نفوذناپذیرند در
گازی کاملاً از هم تفکیک شده و نفوذناپذیرند در نتیجه با ورود آب به یکی از نواحی، بقیهٔ نواحی را در بر نمی‌گیرد. کف‌ها نمونه‌هایی از رسانه‌های پراکنده هستند. به‌طور کلی، گاز موجود، به حباب‌هایی از اندازه‌های مختلف تقسیم می‌شود که غشاهای مایع جدا شده‌اند. این مرزهای فاز مایع مدام کوچکتر و کوچکتر شده و نهایتاً فاز مایع از سیستم تخلیه می‌شود و حباب می‌ترکد. وقتی که مقیاس اولیه و اصلی خیلی ریز باشد، مثلاً در یک کف بسیار ریز، این محیط پراکنده را می‌توان نوعی کلویید نامید. کف‌ها در صنعت مورد استفاده قرار می‌گیرند
نامید. کف‌ها در صنعت مورد استفاده قرار می‌گیرند و در آتش‌نشانی هم استفاده مخصوصی دارند. کف مانند لایه‌ای پیوسته در سطح ماده در حال سوختن جریان می‌یابد و از پیدایش بخارهای اشتعال‌پذیر جلوگیری می‌کند. ریشه‌شناسی واژه. واژه کفَ از فارسی میانه (kp /⁠kaf⁠/، “فوم، لجن”); *kapʰas (بلغم، بلغم) را با زبان پروتو-هندوایرانی مقایسه کنید. با خاوای ختنی ("فم") و غیره همزاد.[۵] ساختار. کف‌ها، در بسیاری از موارد و نمونه‌ها، سیستمی چندمقیاسه دارند. یک مقیاس، مقیاس حباب است. مواد کفی، نوعاً ساختاری بی‌نظم داشته و حباب‌هایی
مواد کفی، نوعاً ساختاری بی‌نظم داشته و حباب‌هایی از اندازه‌های مختلف دارند. در اندازه‌های بزرگ، مطالعهٔ کف‌ها بسیار نزدیک به مسائل ریاضی حداقل سطوح و رسوبات سه‌بعدی می‌باشد که لانه‌زنبوری هم نامیده می‌شوند. مقیاس دیگر و پایین‌تر از حباب‌ها، مقیاسی است که تغییرپذیر است و آن را می‌توان شبکه‌ای از نواحیِ گازی مرتبط باهم در نظر گرفت که لاملا نامیده می‌شود. در این مقیاس، ارتباط‌ها سه‌گانه بوده و زاویهٔ ۱۲۰ درجه خارج از نقاط اتصال می‌سازد که مرزهای فلات نامیده می‌شوند. مقیاس پایین‌تر از این، مقیاس هم، هم‌صفحه و
مقیاس پایین‌تر از این، مقیاس هم، هم‌صفحه و مرتبط شدن مایع و گاز در سطح غشا می‌باشد. در اکثر مواقع، این ارتباط توسط لایه‌ای از ساختار آمفیفیلیک تثبیت می‌شود که بعضاً از مواد فعال کنندهٔ سطح، نوعی ذرات به نام pickering emulsion یا ساختارهای پیچیده‌تر در این خصوص استفاده می‌شود. ویژگی‌های فیزیکی کف‌های جامد. در هر دو گونهٔ سلول‌باز و سلول‌بستهٔ کف‌های جامد، زیرمجموعه یا زیرساختاری سلولی مد نظر قرار می‌گیرد. آن‌ها معمولاً اتصالات گرهی ضعیف‌تری نسبت به ساختارهای سلولی دیگری نظیر ساختار لانه‌زنبوری و شبکه‌های
سلولی دیگری نظیر ساختار لانه‌زنبوری و شبکه‌های خرپایی دارند و در نتیجه، در اثر خمش در اعضا به راحتی ایجاد خواهد شد. این اتصالات ضعیف در گره‌ها و شکستگی راحت کف‌های جامد، آن‌ها را به جامداتی کم‌مقاومت و با استحکام ضعیف در مقایسه با ساختارهای لانه‌زنبوری و خرپایی تبدیل می‌کند. پایداری و نیروهای نگه‌دارنده. ثبات و پایداری کف‌ها ناشی از نیروی واندروالس بین مولکول‌ها در کف، دوقطبی‌های الکتریکی که در اثر خاصیت دوقطبی مواد فعال کنندهٔ سطح و اثر مارانگونی می‌باشد. نیروی مارنگونی در صورتی ایجاد می‌شود که مایعی که
نیروی مارنگونی در صورتی ایجاد می‌شود که مایعی که دارد تبدیل به کف می‌شود ناخالص باشد. در مجموع، موادی که نقش فعال‌کنندهٔ سطح را دارند، در صورت حل شدن، تنش را در سطح کف، کم می‌کنند. همچنین برای ایجاد اثر مارنگونی، سطح باید دارای تورفتگی باشد که این تورفتگی‌ها، مساحت سطح را افزایش می‌دهند. مواد فعال‌کنندهٔ سطح، زمان بیشتری را برای حل شدن نسبت به مابقی قسمت‌ها می‌برند. از این رو، در تورفتگی‌ها آن را کمتر متمرکز می‌توان یافت. همچنین می‌توان گفت که در اثر کشش‌های سطحی، تنش در اطراف فرورفتگی‌ها نسبت به بقیهٔ
سطحی، تنش در اطراف فرورفتگی‌ها نسبت به بقیهٔ نواحی بیشتر هم خواهد شد. پس در نتیجه، از آنجا که انحلال مواد فعال‌کنندهٔ سطح زمان زیادی می‌برد، اثر مارنگونی فرصت پیدا می‌کند که به وقوع بپیوندد. اختلافی که در تنش سطحی موجود است، شیبی را درست می‌کند که در نتیجهٔ آن، سیال از نقاط با تنش کمتر، به سمت نواحی پرتنش‌تر جریان می‌یابد. استفاده در آزمایش‌ها. کف‌ها به عنوان موادی چندمقیاسه، که شامل پدیده‌های فراوانی در ساختار خود می‌باشند، می‌توانند در آزمایش‌های گوناگونی مورد استفاده قرار گیرند. به عنوان مثال به علت
مورد استفاده قرار گیرند. به عنوان مثال به علت دارا بودن ساختاری پر از خلل‌های گوناگون، از کف‌ها در بررسی پدیدهٔ انکسار و پراکندگی نور می‌توان استفاده نمود. همچنین از طریق تاباندن نور لیزری یا اشعه‌ی ایکس و نشاهدهٔ نتایج بازتابی آن، می‌توان حدود و زوایا و موقعیت غشاهای درون ساختار کف را بررسی نمود. کاربردها. کف‌های مایع. از کف‌های مایع به عنوان یکی از ضدحریق‌ها در از بین بردن آتش استفاده می‌شود. خصوصاً در مرحلهٔ خاموش کردن آتش‌های ناشی از مواد پالایشگاهی نظیر بنزین و گاز و نفت. می‌توان گفت خمیرمایهٔ نان‌ها
بنزین و گاز و نفت. می‌توان گفت خمیرمایهٔ نان‌ها خود نوعی کف است که در اثر گیرافتادن حباب‌های هوایی بین خمیر ایجاد می‌شود. خمیر به عنوان کفی سلول‌بسته شناخته می‌شود که منافذ در آن راهی به همدیگر ندارند. با بریدن خمیر، حباب‌های گازی در قسمتی که جدا شده رها می‌شود اما مابقی خمیر هنوز حاوی حباب‌های زندانی بین حفرات است که نمی‌تواند خارج بشود. در صورتی که کف بتواند بسیار کش بیاید، تبدیل به کفی سلول. باز می‌شود و در آن منافذی که شامل حباب‌های هوا می‌باشو به همدیگر راه دارند. در چنین شرایطی، بریدن قسمتی از خمیر
راه دارند. در چنین شرایطی، بریدن قسمتی از خمیر هم در نهایت منجر به خروج قسمت زیادی از گازها می‌شود و خمیر در اندازهٔ خود برایش سقوط اتفاق می‌افتد. چرا که از هوا تا حدود زیادی خالی شده و منافذ را چیزی پر نمی‌کند. کف‌های جامد. کف‌های جامد، گروهی از مواد سلولی مهندسی سبک هستند. این کف‌ها نوعاً در دو قسمت، بر اساس نوع منافذشان تقسیم می‌شوند: کف‌های با ساختار سلول‌باز (که کف‌های مشبک هم نامیده می‌شوند) و کف‌های با ساختار سلول‌بسته. جامدات کفی که ساختاری سلول‌بازدارند، شامل منافذی می‌باشند که با یکدیگر در ارتباط
شامل منافذی می‌باشند که با یکدیگر در ارتباط بوده و در حقیقت شبکه‌ای ارتباطی تشکیل می‌دهند که نرم است. منافذ این کف‌ها از هر آنچه که توسط گاز بتواند احاطه شود پر خواهد شد. در صورتی که از گاز پر شوند، خاصیت عایق‌بندی مناسبی ایجاد می‌شود. اما اگر با آب این منافذ پر شوند، از این خاصیت عایق بودن بالطبع کم خواهد شد. تحقیقات جدید، با تمرکز بر روی خواص کف‌های جامد سلول‌باز، در پی مواد عایق جدیدی می‌باشد. اسفنج‌های لاستیکی نمونه‌ای از این مواد سلول‌باز می‌باشند. جامدات با ساختار سلول‌بسته، منافذی در ارتباط با هم
با ساختار سلول‌بسته، منافذی در ارتباط با هم ندارند. این مواد عموماً با توجه به ساختارشان، استحکام کششی بالایی دارند. به هر طریق، کف‌های سلول‌بسته چگال تر بوده، مواد بیشتری می‌طلبند و در نهایت گران‌قیمت تر هستند. منافذ این مواد سلول‌بسته را می‌توان با گازهای خاصی پر نمود تا خاصیت عایق بودن بهتری رقم بخورد. این مواد پایداری و ثبات از لحاظ ابعادی زیادی داشته، ضریب نفوذ رطوبت آنها پایین است و استحکام بیشتری نسبت به جامدات سلول‌بازدارند. همهٔ انواع کف‌ها را به عنوان هستهٔ مرکزی در کامپوزیت‌های ساندویچی استفاده
هستهٔ مرکزی در کامپوزیت‌های ساندویچی استفاده می‌کنند. از اوایل قرن بیستم، انواع مختلفی از جامدات کفی تولید شده با شرایط خاص، مورد استفاده قرار گرفته. چگالی کم این مواد، آن‌ها را به عنوان عایق حرارتی و دستگاه‌های شناور مواد به ایده‌آلی تبدیل و همچنین وزن کم و قابلیت تحمل فشار در کف‌ها، آن‌ها را مناسب برای بسته‌بندی کرده‌است. نگارخانه. ۵.MacKenzie, D. N. (1971) “kaf”, in A concise Pahlavi dictionary, London, New York, Toronto: Oxford University Press,
New York, Toronto: Oxford University Press, https://books.google.com/books?id=tRegBAAAQBAJ&amp;pg=PA48#v=onepage&amp;q&amp;f=false
دریاچهٔ اَرژَن از دریاچه‌های جنوب ایران واقع در دشت ارژن در استان فارس است. دریاچهٔ ارژن در فاصلهٔ ۶۰ کیلومتری شیراز و در مجاورت جادهٔ اصلی شیراز-کازرون قرار گرفته و بخشی از منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ ارژن و پریشان می‌باشد. این دریاچه زیستگاه پرنده‌گان مهاجر می‌باشد. وسعت این دریاچه کارستی نزدیک دو هزار هکتار و از دریاچه‌های آب شیرین ایران است. منطقهٔ گردشگاهی دریاچهٔ ارژن به دلیل استقرار در مسیر جادهٔ اصلی شیراز-کازرون نزدیکی با آثار تاریخی بیشاپور و غار شاپور و همچنین راه ارتباطی استان‌های خوزستان و بوشهر با
و همچنین راه ارتباطی استان‌های خوزستان و بوشهر با شیراز، از اهمیت ویژه برخورداراست. این دریاچه تالابی دارد که در میان آن قرار گرفته‌است و دارای ارزش اکولوژیکی می‌باشد و یکی از ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره جهان محسوب می‌شود. این تالاب در گذشته‌ای نه چندان دور در شمار مناطق حفاظت‌شده ارژن و با عنوان پارک بین‌المللی ثبت شده‌است.
دریای آرامی (به لاتین: Mare Serenitatis) نام یکی از دریاوارهای کرهٔ ماه است. این دریاوار در جنب شرقی دریای رگبارها واقع شده و ۷۰۷ کیلومتر قطر دارد. دریای آرامی در حوضهٔ آرامی قرار دارد و از نظر زمین‌شناسی ماه مربوط به دورهٔ شهدی می‌شود. بازالت بیشتر سطح این دریاوار را پوشانده و تا دریاچه رؤیاها نیز ادامه دارد. چشم‌گیرترین عارضه در دریای آرامی، دهانه پوزیدونیوس در نوارهٔ شمال خاوری دریاوار واقع شده. دریای آرامی از سمت جنوب خاوری با دریای آسایش تماس دارد و از سوی جنوب باختری با دریای بخارها هم‌مرز است. عارضهٔ
جنوب باختری با دریای بخارها هم‌مرز است. عارضهٔ نواری واقع در شرق این دریاوار برجستگی‌های کمی دارد و در آن تنها کوه هاموس قابل ذکر است. دریای آرامی نمونه‌ای از یک جرم‌توده در سطح ماه است یعنی منطقه‌ای که به‌خاطر وجود توده‌ای چگال، گرانش آن از نقاط پیرامونی بیشتر است. گردونه‌های فضایی لونا ۲۱ و آپولو ۱۷ هر دو در نزدیکی مرز شرقی دریای آرامی و در منطقهٔ کوه توروس فرود آمدند. در فرهنگ عامی. به باور برخی افراد، دریای آرامی در جای چشم‌های ماه در فیلم انسان در ماه قرار دارد. در داستان ژاپنی جاشو ماه، دریای آرامی
قرار دارد. در داستان ژاپنی جاشو ماه، دریای آرامی محل پیشین پادشاهی ماه بود. در داستان تخیلی نگهبان نوشتهٔ آرتور سی کلارک از دریای آرامی نام برده شده‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Mare Serenitatis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed June 11, 2008).
دودمان سونگ (چینی:宋朝) یکی از دودمانهای حاکم بر چین بود که بین سالهای ۹۶۰ تا ۱۲۷۹ بر چین فرمان می‌راند؛ پیش از این دودمان پنج سلسله و ده پادشاهی، و پس از آن دودمان یوآن حکم راندند. دودمان سونگ، نخستین دولت جهان بود که اقدام به چاپ اسکناس یا پول کاغذی نمود. دودمان سونگ را عموماً به دو بخش "سونگ شمالی" و "سونگ جنوبی" تقسیم می‌کنند. سرسلسله این دودمان، امپراتور تایزو بود که از سال ۹۶۰ تا ۹۷۶ پادشاهی کرد. سونگ شمالی. سونگ شمالی نیمه ابتدائی دودمان سونگ بود که از ۹۶۰ تا ۱۱۲۶ بر چین حکمرانی می‌نمود و تا رخداد فتح
۹۶۰ تا ۱۱۲۶ بر چین حکمرانی می‌نمود و تا رخداد فتح کایفنگ پایتخت شمالی در جنگ علیه امپراتوری جین حاکم بخش اعظمی از چین بود. سونگ جنوبی. سونگ جنوبی بخش دوم و پایانی دودمان سونگ بود که از تاریخ ۱۱۲۷ تا پایان دودمان ۱۲۷۹ حاکمیت می‌نمود. تاریخچه سیاسی. پس از فروپاشی دودمان تانگ، بیش از پنجاه سال در چین پنج دودمان و ده پادشاهی بر چین حاکم بودند؛ تا این‌که شخصی به نام چائوکوانگ‌یین سلسلهٔ سونگ را تأسیس کرد. در میانه‌های سدهٔ دهم میلادی، گروهی از اقوام بیابان‌گرد که خیتان نامیده می‌شدند، از مغولستان به مرزهای
که خیتان نامیده می‌شدند، از مغولستان به مرزهای شمالی چین حمله‌ور شدند. آن‌ها همچنین موفق شدند جنوب منچوری را تصرف کنند. در حدود سال ۱۱۰۰، جورچن‌های مغول به چین تاخت و تاز انجام دادند. در چنین شرایطی دولت سونگ با جورچن‌ها علیه خیتان‌ها یک‌پارچه شد. سرانجام خیتان‌ها شکست خوردند، اما اتحاد با جورچن‌ها پایدار نبود و اقوام مغول در شمال چین آغاز به پیشروی کردند. در نتیجه، شمال چین به دست جورچن‌ها افتاد و دولت سونگ به سمت جنوب عقب‌نشینی کرد. در چنین شرایطی چین شمالی قلمرو دولت جورچن اعلام شد و شهر پکن به پایتختی
قلمرو دولت جورچن اعلام شد و شهر پکن به پایتختی برگزیده شد. چین جنوبی نیز قلمرو دولت سونگ باقی ماند و پایتخت آن شهر هانگژو بود. علم و فناوری. جنگ باروتی. پیشرفت‌ها در فناوری تسلیحاتی که توسط باروت تقویت شده بود، از جمله تکامل شعله‌افکن‌های اولیه، نارنجکهای انفجاری، سلاح‌های گرم، توپ‌ها و مین‌های زمینی، به چینی‌های سونگ این امکان را داد که تا زمان فروپاشی نهایی سونگ در اواخر قرن سیزدهم، هجوم دشمنان خود را دفع کند. نسخه خطی ووجینگ ژانگ یائو در سال ۱۰۴۴ اولین کتاب در تاریخ بود که فرمول‌هایی برای باروت و
کتاب در تاریخ بود که فرمول‌هایی برای باروت و استفاده مشخص از آنها در انواع مختلف بمب ارائه کرد. سونگ در حالی که درگیر جنگ با مغولان بود، در سال ۱۲۵۹، لی زنگبو رسماً در ژوگائوهو، چی‌ژی زاجا نوشت که شهر چینگژو ماهانه یک تا دو هزار گلوله آهنی باروتی تولید می‌کرد. و در حدود هر۱۰ ساعت به شیانگ یانگ و ینگژو ارسال می‌کرد. به نوبه خود، مغول‌های مهاجم از سربازان چینی شمالی استفاده کردند و از همین نوع سلاح‌های باروتی علیه سونگ استفاده کردند. پس از آن در قرن چهاردهم، سلاح گرم و توپ همچنین در اروپا، هند و خاورمیانه،
سلاح گرم و توپ همچنین در اروپا، هند و خاورمیانه، در دوران اولیه جنگ با باروت یافت می‌شد. اندازه‌گیری فاصله و ناوبری مکانیکی. در اوایل سلسله هان، زمانی که دولت نیاز به اندازه‌گیری دقیق مسافت طی شده در سرتاسر امپراتوری داشت، چینی‌ها به کیلومترشمار مکانیکی تکیه می‌کردند. کیلومتر شمار چینی یک کالسکه چرخدار بود که چرخ دنده آن توسط چرخش چرخهای کالسکه به حرکت درمی‌آمد.واحدهای مشخصی از فاصله - لی چینی - با ضربه مکانیکی یک طبل یا زنگ به عنوان یک سیگنال شنوایی مشخص می‌شدند. مشخصات کیلومتر شمار قرن یازدهم توسط
مشخص می‌شدند. مشخصات کیلومتر شمار قرن یازدهم توسط چمبرلین لو دائولونگ نوشته شده است که به‌طور گسترده در متن تاریخی سونگ شی (تدوین شده در سال ۱۳۴۵) نقل شده است. در دوره سونگ، وسیله نقلیه کیلومتر شمار با یکی دیگر از دستگاه‌های مکانیکی پیچیده قدیمی که به عنوان ارابه سمت جنوب شناخته می‌شد ترکیب شد. این دستگاه، که در ابتدا توسط ما جون در قرن سوم ساخته شد، دارای یک دنده دیفرانسیل بود که به شکلی که روی وسیله نقلیه نصب شده بود اجازه می‌داد همیشه در جهت جنوب بود، و همچنین مهم نبود که چرخ‌های مکانیکی چگونه بچرخد.
و همچنین مهم نبود که چرخ‌های مکانیکی چگونه بچرخد. مفهوم دنده دیفرانسیل که در این وسیله ناوبری استفاده می‌شد، اکنون در خودروهای مدرن به منظور اعمال گشتاور مساوی به چرخ‌های اتومبیل حتی زمانی که با سرعت‌های مختلف می‌چرخند، یافت می‌شود.