payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لشکر تیمور همراه و حاضر شده بود. البته این اقدام فایده‌ای نبخشید و به زودی با مخالفت بازماندگان مواجه شد. به تدریج این اختلافات طولانی شد و دامنه پیدا کرد. چنان‌که در اندک مدتی، این توطئه‌ها و تحریکات، میراث عظیم تیمور را به حکومتهای مستقل و متخاصم تبدیل کرد. منازعات پس از مرگ تیمور. در این بین میرزا خلیل سلطان از رها کردن حکومت خودداری کرد و به همین خاطر پیر محمد ناگزیر شد تا برای به دست آوردن جانشینی که حق خود می‌دانست به زور متوسل شود. از طرفی چون سپاه و توان لازم را برای برخورد با خلیل سلطان نداشت، به
توان لازم را برای برخورد با خلیل سلطان نداشت، به همین خاطر حق جانشینی خود را به معین‌الدین شاهرخ که عمو و شوهر مادرش بود واگذاشت. به این ترتیب، شاهرخ نیز، پیر محمد را به حکومت فارس فرستاد و کوشش نمود تا او را راضی و خرسند نگه دارد. با این حال چون، سازش شاهرخ با خلیل سلطان، بر پیر محمد گران آمد، از این رو به فرارود (ماوراءالنهر) لشکر کشید، اما در این نبرد شکست خورد و به قندهار گریخت. تا این که چندی بعد در بلخ در سال ۸۰۹ قمری (۱۴۰۶ میلادی) به دست وزیر خویش، پیرعلی تاز کشته شد.
عَراقِ عَجَم یا جبال نام تاریخی ناحیه‌ای در مرکز ایران است که از غرب به کوه‌های زاگرس، از شرق به کویر و از شمال به کوه‌های البرز منتهی می‌شود. اصفهان، شهر ری، نائین، اراک، قزوین و قم از شهرهای عمدهٔ این ناحیه بوده‌اند. و سبک عراقی در شعر فارسی منسوب به این ناحیه است. در کتاب اسناد نام خلیج فارس در مبحث نام‌های سرزمین ایران آمده‌است که در دوره‌های تاریخی پیش از اسلام ایران مرکزی را ایراکستان می‌گفتند، برخی نیز این منطقه را اَراک نام‌گذاری کرده‌اند و آن را کوچک‌شدهٔ واژهٔ ایران می‌دانستند؛ به‌معنی ایران کوچک.
واژهٔ ایران می‌دانستند؛ به‌معنی ایران کوچک. جغرافی‌دانان و نویسندگان مسلمان، این کلمه را معرب نموده و بر اساس قواعد معرب‌سازی، ک را به ق تبدیل و آن را اَراق و عَراق ثبت کردند و دشت‌های منطقهٔ غرب زاگرس را که منطبق با سرزمین صاف (فلات) عراق (به غیر از کردستان) را «عَراق عَرب» نام نهادند که منطبق با منطقه بابیلون دوران باستان است. قوم ماد که قوی‌ترین قوم آریایی بود که در نواحی غربی ایران کنونی ساکن بودند. این قوم، جنگاور و دامپرور بودند، بعدها قوم ماد پادشاهی ماد یا ماه را در باختر ایران بنا کرد کشور ماد یا
ماد یا ماه را در باختر ایران بنا کرد کشور ماد یا ماه از ناحیه‌ای شامل اراک، ری و اصفهان کنونی تشکیل می‌شد که به این منطقه بعدها ایالت کوهستانی یا جبال و بعد از آن عَراق عَجم گفتند. نام‌گذاری. معنای عراق، زمین صاف، نزدیک دریا، ساحل رودخانه یا دریا و به گمانی برگرفته شده از واژه فارسی ایراه یا ایران‌شهر است و یاقوت حموی، باور دارد که همان بابل است. واژهٔ عجم یک واژهٔ عربی است، به معنای کسی که نمی‌تواند به عربی سخن بگوید یا کسی که عربی را با لهجه سخن می‌گوید. چون در صدر اسلام و همچنین در چهار سدهٔ نخست هجری
چون در صدر اسلام و همچنین در چهار سدهٔ نخست هجری قمری بیشتر کسانی که در حکومت اسلامی نفوذ و حضور داشتند و در ضمن عرب نبودند، ایرانی بودند؛ بنابراین واژهٔ عجم، بر ایرانیان اطلاق می‌شده‌است. یاقوت حموی در کتاب معجم‌البلدان (ج. ۲ ص ۹۹) حدود عراق عجم را آورده که همان مناطق مرکزی ایران کنونی است. او می‌گوید که اصطلاح عراق عجم اولاً غلط و ثانیاً جدید است؛ یعنی در زمان یاقوت حموی که در آغاز سدهٔ هفتم می‌زیسته اصطلاح جدیدی بوده‌است. یاقوت می‌گوید که لفظ عراق عجم پس از سلجوقیان، بر زبان‌ها افتاده‌است و مناطق مرکزی
از سلجوقیان، بر زبان‌ها افتاده‌است و مناطق مرکزی ایران در پنج سدهٔ آغازین هجرت به نام الجبال مشهور بوده‌است. پدیده‌ای که در لفظ عراق عجم دیده می‌شود، همگونی و تشبیه مناطق مرکزی ایران به عراق عرب یعنی عراق کنونی یا به قول یاقوت حموی بابِل است. ناحیهٔ جبال. عَراق عَجم به نام ناحیهٔ جبال نیز شناخته می‌شده‌است. جبال (به معنی کوه ها یا تپه ها) جمع عربی لغت جبل (کوهستان یا تپه) است. دلیل این نام‌گذاری، کوهستانی بودن این ناحیه به جز در ناحیه شمال شرقی‌اش است. جبال از شرق به دشت کویر، از جنوب به خوزستان، از جنوب
از شرق به دشت کویر، از جنوب به خوزستان، از جنوب شرق به استان فارس، از جنوب غرب به عراق عرب، از شمال غرب به آذربایجان و از شمال هم به رشته‌کوه البرز محدود شده‌است. مرزهای جبال به خوبی مشخص نشده و به‌طور مکرر تغییر می‌کرده‌است. بر پایهٔ اصطخری (۲۰۳ ه‍. ق) و ابن حوقل (۲۶۷ ه‍.ق) معدن‌های آنتیموان (سنگ سرمه) در اصفهان وجود داشته‌است. در سده‌های نخست پس از اسلام و دوران حکومت اموی و عباسی، به منطقهٔ کوهستانی غرب ایران جبال (به معنای "کوه‌ها" یا "رشته‌کوه") می‌گفتند. این ناحیه میان دو ناحیهٔ عراق عرب (عراق کنونی)
این ناحیه میان دو ناحیهٔ عراق عرب (عراق کنونی) و عراق عجم (اصفهان و ری) قرار داشت. سعید نفیسی، جبال را میان بغداد، فارس، کرمان، خراسان، آذربایجان، خوزستان و طبرستان می‌داند و آن را شامل شهرهایی همچون همدان، ری، نهاوند، سمنان، دامغان، قزوین، کاشان، قم و اصفهان می‌داند. پیشینهٔ تاریخی. جبال، ناحیه کوهستانی پهناوری بود که یونانیان آن را «مدیا» می‌گفتند. شورش و نبردهای پراکنده در منطقه، این امکان را برای عرب‌ها فراهم نمی‌کرد که بتوانند به‌طور کامل بر جبال چیرگی داشته باشند، برای همین منظور مجبور به صلح با مردم
داشته باشند، برای همین منظور مجبور به صلح با مردم نهاوند شدند و توانستند با تنظیم معاهده‌ای، «جبال» را سرانجام با صلح تصرف کنند. جغرافیا. این ناحیه، در دوره قاجار، از نواحی و ولایات حاکم‌نشین به‌شمار می‌آمده‌است. این محدوده از شمال به همدان و ملایر و ساوه، از مشرق به قم و کاشان، از جنوب به محلات و کمره و جاپلق و از مغرب به بروجرد و نهاوند منتهی می‌شده‌است. مرکز این ناحیه، سلطان‌آباد و وسعت آن بالغ بر ۲۱٬۶۰۰ کیلومتر مربع بود. جان مکدونالد کینر در کتاب «"شرح جغرافیای امپراتوری ایران"» که در سال ۱۸۱۳ در لندن
جغرافیای امپراتوری ایران"» که در سال ۱۸۱۳ در لندن به چاپ رسیده‌است، ولایت عراق عجم(جبال) را بزرگ‌ترین بخش سرزمین باستانی ماد می‌داند که از جنوب به فارس و خوزستان، از شرق به خراسان و دشت کویر، از شمال به آذربایجان، گیلان و مازندران و از غرب به کردستان محدود می‌شود. مناظر این ولایت در همه‌جا مانند هم، کوهستانی است و همچون بخش شمالی ولایت فارس دره‌های با امتداد زیاد اما به ندرت پهنایی متجاوز از ۱۰ تا ۱۵ مایل دارد. او در اثر خود می‌گوید که ولایت عراق به ۵ منطقهٔ اصلی تقسیم می‌شود: اصفهان، نائین، تهران، ملایر و
اصلی تقسیم می‌شود: اصفهان، نائین، تهران، ملایر و کرمانشاه.
انیماکس یک شبکهٔ تلویزیونی ماهوارهای ژاپنی است که به‌طور ۲۴ ساعته به پخش انیمه مشغول است. شرکت سونی مؤسس و سهام‌دار اصلی انیماکس می‌باشد. دفتر اصلی انیماکس در منطقهٔ میناتوی توکیو قرار دارد. انیماکس علاوه بر ژاپن، در تایوان، هنگ کنگ، کره جنوبی، جنوب و جنوب شرق آسیا، آمریکای لاتین و اروپا به فعالیت مشغول است. منابع. Wikipedia contributors, "Animax," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Animax&amp;oldid=206682124 (accessed April 20, 2008).
وَردان یا بردان (اشک نوزدهم) نوزدهمین شاه ایران از خاندان اشکانی بود. او پسر اردوان دوم بود و پس از مرگ او بین وردان و برادرش اردوان (احتمالاً بزرگترین پسر اردوان دوم) نبرد برای رسیدن به شاهی درگرفت. وردان بر برادر خود چیره شد ولی پیش از رسیدن به پایتخت به دست گودرز دوم که رقیب او بود، دستگیر شد. گودرز مصلحت دید که با وردان آشتی کند و چنین نیز کرد و خود بر تخت شاهی نشست. برخی منابع تاریخی بر این باورند که گودرز وردان را کشت و سپس به شاهی رسید. واردان اول از سال 40 تا 46 پس از میلاد پادشاه امپراتوری اشکانی
سال 40 تا 46 پس از میلاد پادشاه امپراتوری اشکانی بود. او وارث ظاهری پدرش اردوان دوم (40-12) بود، اما مجبور بود به طور مداوم با برادرش گودرز دوم، مدعی رقیب تاج و تخت مبارزه کند. سلطنت کوتاه وردان با ترور او در حین شکار به تحریک یک گروه از اشراف اشکانی به پایان رسید. نام. «وردان» (همچنین بردان نوشته می‌شود) تأیید شده لاتین نام ایرانی میانه Wardān به معنای «رز» است. این نام در یونانی به صورت Ordanes Ὀρδάνης و Ordones Ὀρδώνης و در هاتران آرامی به صورت wrdn ترجمه شده است.[1] زندگی نامه. در حدود 40 پس از میلاد،
شده است.[1] زندگی نامه. در حدود 40 پس از میلاد، پدر وردان و پادشاه اشکانی، اردوان دوم (r. 12-40) درگذشت و قلمرو خود را به ووردان سپرد.[2] با این حال، تاج و تخت توسط گودرز دوم، پسرخوانده اردوان دوم، تصرف شد.[2][3] گودرز یکی دیگر از برادرانش به نام اردوان را به همراه همسر و فرزندش اندکی بعد اعدام کردند.[2] به سرعت اعتراضاتی علیه این اقدام بوجود آمد، با درخواست رسیدگی به وردان فرستاده شد، وردان با طی نمودن 375 میال ظرف دو روز خود را به سرعت به گودرز رسانید و با غافلگیری او را شکست داد.[2][4] وردان توسط
و با غافلگیری او را شکست داد.[2][4] وردان توسط فرمانداران ایالات همجوار اشکانی حمایت می شد و به سرعت کنترل بیشتر قلمرو اشکانی را به دست آورد.[2][4] شهر سلوکیه بین النهرین که از سال 35 پس از میلاد در شورش و آشوب بود، حکومت وردان را نپذیرفت و از طرف وی مورد محاصره قرار گرفت.[2][6] با این حال، محاصره طولانی سلوکیه منجر شد که گودرز دست برتر را در درگیری به دست آورد،این محاصره به او اجازه داد تا نیروی جدیدی را جمع کند و وردان را مجبور به فرار به باختر نماید[2][7] مجسمه نیم تنه معاصر یک پادشاه اشکانی در دربار
مجسمه نیم تنه معاصر یک پادشاه اشکانی در دربار باستانی یوئه ژی ها (کوشان های اولیه) در خلچایان، باختر، کشف شد، که نشان می دهد که این مجسمه ممکن است نمایانگر وردان باشد که به دنبال پناهندگی، و احتمالاً اتحاد، در دربار یوئژی است.[5] در همان زمان، ارمنستان دچار آشفتگی شد، زمانی که پادشاه اشکانی آن، ارد، برادر واردانس، توسط امپراتور روم کلودیوس (41-54)، که شاهزاده فرنوازیدی مهرداد را به جای او منصوب کرد، برکنار شد.[8] درست قبل از اینکه وردان و گودرز در نبرد با هم درگیر شوند، پس از اینکه گودرز، وردان را از توطئه
درگیر شوند، پس از اینکه گودرز، وردان را از توطئه ای که توسط یک گروه برجسته علیه آنها طراحی شده بود آگاه نمود، توافقی بین آندو حاصل شد. طبق قرارداد وردان حکومت خود را حفظ کرد، و گودرز فرمانروای هیرکانی شد.[8][9] در ژوئن 42، وردان سلوکیه را مجبور کرد که پس از یک شورش هفت ساله دوباره تسلیم اشکانیان شود.[10] او استقلال شهر را به میزان قابل توجهی کاهش داد و امتیاز ضرب سکه های خود را از آن سلب کرد.[6] تقریباً در همان زمان، آپولونیوس فیلسوف یونانی اهل تیانا از دربار وردان بازدید کرد که هنگام سفر به قلمرو هند و
وردان بازدید کرد که هنگام سفر به قلمرو هند و اشکانی، کاروانی از او محافظت کرد. هنگامی که آپولونیوس به تاکسیلا پایتخت هند و پارت رسید، رهبر کاروان او نامه رسمی وردان را که احتمالاً به زبان اشکانی نوشته شده بود، به یکی از مقامات هندی که با آپولونیوس با مهمان نوازی فراوان رفتار کرد، خواند.[11] وردان که از پیروزی های اخیر خود دلگرم شده بود، آماده حمله به ارمنستان و تسخیر مجدد آن شد، اما در نهایت به دلیل تهدیدات نظامی از سوی فرماندار رومی سوریه، گایوس ویبیوس مارسوس، و درگیری مجدد با گودرز، که به توافق آنها
مارسوس، و درگیری مجدد با گودرز، که به توافق آنها پایان داد، برنامه های خود را رها کرد. 7] وردان گودرز را در اریندس، رودخانه ای واقع در مرز ماد و هیرکانی شکست داد. سپس به فتح استان های باقی مانده اشکانی پرداخت و تا آریا رسید.[8] در حدود 46 میلادی او در حین شکار به تحریک گروهی از اشراف اشکانی که می ترسیدند وضعیت آنها به خطر بیفتد، ترور شد.[7][12]
اَردوان شاهزاده‌ای اشکانی و پسر اردوان سوم بود. او پس از مرگ پدرش برای رسیدن به شاهی وارد نبردهای خانگی با برادرش وردان شد. در این نبردها وردان پیروز شد و اردوان سرانجام کشته شد. منبع. خدادادیان، اردشیر، اشکانیان، منصور ۱۳۸۰
میرزا ابابکر (۸۱۱-۸۰۱ ق / ۱۴۰۸-۱۳۹۸ م) فرزند میرانشاه تیموری است که پس از مرگ تیمور یکی از مدعیان جانشینی او بود. میرزا ابابکر حدود سال ۸۰۱ ق / ۱۳۹۸ م، پس از آن که پدرش به سبب افتادن از اسب، دچار نوعی اختلال حواس شد، از سوی تیمور به جای پدر به امارت آذربایجان و گرجستان برگزیده شد. آذربایجان در آن زمان شامل استان‌های آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی و اردبیل ایران و همچنین جمهوری آذربایجان و جمهوی ارمنستان و بخش‌هایی از ترکیه فعلی بود. چون با مرگ تیمور، نواحی تحت نفوذ میرزا ابابکر دستخوش آشوب و اغتشاش بود،
تحت نفوذ میرزا ابابکر دستخوش آشوب و اغتشاش بود، برادر میرزا ابابکر - امیر زاده محمد عمر - او را دستگیر و در سلطانیه به زندان انداخت. شکست و مرگ میرزا ابابکر. هرچند پس از مرگ برادر در سال ۸۰۹ هجری میرزا ابابکر از زندان آزاد شد، اما به دلیل هجوم قرایوسف ترکمان و فتح تبریز به دست وی، به گرگان گریخت . عاقبت او در همان‌جا کشته شد. قتل میرزا ابابکر اوایل ۸۱۱ ق / ۱۴۰۸ رخ داد. &lt;small&gt;
امیرزاده محمد عمر (وفات ۸۰۹ ق / ۱۴۰۶ م) فرزند میرانشاه تیموری است که پس از مرگ تیمور یکی از مدعیان جانشینی او بود. امیرزاده محمد، پسر میرانشاه و برادر میرزا ابابکر بود که پس از مرگ تیمور، بر برادر شورید و او را در سلطانیه به زندان انداخت. پدرش میرانشاه نیز که از جانب وی بیمناک شده بود به نزد شاهرخ به خراسان پناه برد. شورش علیه شاهرخ. محمد عمر پس از اینکه برادرش ابابکر را به زندان انداخت حدود ۸۰۹ ق / ۱۴۰۶ م مانند برادرش علیه شاهرخ دست به شورش زد، که اجل مهلتش نداد و در همان سال چشم از جهان فروبست.پس از مرگ
نداد و در همان سال چشم از جهان فروبست.پس از مرگ محمد عمر ابابکر از زندان بیرون آمد و قدرت را به دست گرفت اما او هم چندی بعد کشته شد. به این ترتیب با مرگ این دو، تنها بازمانده از خاندان میرانشاه، پسرش خلیل سلطان بود که در فرارود (ماوراءالنهر) حکومت می‌کرد.
درویش‌رضا منظمی (زادهٔ ۱۶ فروردین ۱۳۱۸) موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و نوازنده کمانچه و ویلن اهل ایران است. زندگی و تحصیلات. درویش‌رضا منظمی در ۱۶ فروردین سال ۱۳۱۸ در الشتر متولد شد. او از سال اول دبیرستان، به صورت خودآموز یادگیری کمانچه را آغاز کرد. وی با آموختن کمانچه در الشتر و ویلن در خرم‌آباد، توانست در رادیوی محلی لرستان به اجرای برنامه بپردازد. وی از سال ۱۳۴۰ به مدت پنج سال نزد حسین یاحقی و مدتی نیز در هنرستان موسیقی ملی به آموزش علمی این ساز و ویولن پرداخت. منظمی بعد از این دوره، در دانشکدهٔ هنرهای زیبای
منظمی بعد از این دوره، در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران نزد نورعلی برومند و داریوش صفوت، ردیف‌های میرزا عبداللَّه را نیز فراگرفته و از این دانشکده با مدرک لیسانس موسیقی در رشتهٔ نوازندگی کمانچه فارغ‌التحصیل شد. او در زمینه یادگیری کمانچه از محضر علی اصغر بهاری و در زمینه تئوری موسیقی، از جواد معروفی نیز استفاده کرد. فعالیت. از فعالیت‌های مهم منظمی به همکاری با محمدرضا لطفی، محمد رضا شجریان و ناصر فرهنگ‌فر در تأسیس و تشکیل گروه شیدا و اجرای برنامه‌های متعددی با این گروه در رادیو تلویزیون ملی، جشن هنر
متعددی با این گروه در رادیو تلویزیون ملی، جشن هنر شیراز و جشن طوس می‌توان اشاره کرد. او از اوائل انقلاب اسلامی، با ترک گروه شیدا به خرم‌آباد برگشت و در آنجا ضمن تدریس موسیقی و معلمی در دبیرستان‌ها کنسرت‌هایی نیز برگزار کرد. منظمی در سال ۱۳۶۹، به دعوت دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران برای تدریس به تهران آمده و از آن زمان به تدریس ردیف‌های میرزا عبداللَّه مشغول است. او ضمن تدریس در دانشگاه، در بخش معاونت آموزش حوزهٔ هنری نیز کمانچه و ردیف تدریس کرده و همزمان نیز مدرک کارشناسی ارشد خود را گرفته است. از فعالیت‌های
کارشناسی ارشد خود را گرفته است. از فعالیت‌های دیگر منظمی به عضویت در شورای عالی شعر و موسیقی صدا و سیما، عضویت در شورای قیمت‌گذاری مرکز موسیقی و سرود صدا و سیما و ریاست دانشکدهٔ هنرهای زیبا (برای مدتی کوتاه) می‌توان اشاره کرد. او همچنین به همراه گروه عارف (با سرپرستی پرویز مشکاتیان و خوانندگی علیرضا افتخاری) کنسرت‌های متعددی در شهرهای مختلف ایران و کشورهای متعدد اروپایی و آسیایی برگزار کرده است. بزرگداشت. در سال ۱۴۰۲ از درویش‌رضا منظمی در جشنواره موسیقی اقوام ایرانی به پاس نیم قرن تلاش و کوشش برای اعتلای
ایرانی به پاس نیم قرن تلاش و کوشش برای اعتلای موسیقی تجلیل شد. همچنین در بهمن سال ۱۴۰۲، در مراسم اختتامیه سی و نهمین جشنواره موسیقی فجر از درویش‌رضا منظمی تقدیر شد. در سال ۱۴۰۳ از طرف انجمن موسیقی ایران آئین تجلیل از هنرمند ملی عرصه موسیقی درویش‌رضا منظمی در خرم‌آباد با اهدای لوح سپاس از وی تجلیل شد و فیلم مستندی هم از او ساخته شد.
دوره پنجره برای (تشخیص) یک بیماری (خصوصاً بیماری‌های عفونی) فاصله زمانی ای است بین عفونت اولیه و وقتی که تست تشخیصی بتواند عفونت را تشخیص دهد. در آزمایش‌های مبتی بر آنتی‌بادی دوره پنجره به زمان صرف شده برای تغییر سرمی بستگی دارد . دوره پنجره برای اپیدمیولوژی و استراتژی‌های رابطه جنسی ایمن و اهدای خون و عضو مهم است؛ زیرا در این مدت فرد یا حیوان آلوده نمی‌تواند آلوده تشخیص داده شود اما همچنان می‌تواند دیگران را آلوده کند. به همین دلیل، مؤثرترین راهبردهای پیشگیری از بیماری، آزمایش را با یک دوره انتظار
پیشگیری از بیماری، آزمایش را با یک دوره انتظار طولانی‌تر از دوره پنجره آزمایش ترکیب می‌کند [ابهام]. برای مثال دوره پنجره یک آزمایش تشخیصی HIV به زمان بین آلوده شدن به HIV و زمانی که یک آزمایش می‌تواند HIV را در بدن تشخیص دهد، اشاره دارد. که می‌تواند بسته به نوع آزمایش و دیگر عوامل، از دو هفته و حتی کمتر تا سه ماه متغیر باشد. آزمایش‌های تشخیص HIV بر اساس RNA کمترین دوره پنجره را دارند. دوره پنجره برای عفونت هپاتیت B به دوره زمانی بین ناپدید شدن HBsAg و ظاهر شدن HBsAb گفته می‌شود که نه HBsAg و نه HBsAb قابل
شدن HBsAb گفته می‌شود که نه HBsAg و نه HBsAb قابل تشخیص نیستند. در طول پنجره تغییر سرمی (سروکانورژن) HBsAg به HBsAb ، آنتی‌بادی از نوع IgM علیه آنتی‌ژن هسته ای ویروس هپاتیت ب (anti-HBc IgM) تنها آنتی‌بادی قابل تشخیص است. HBV-DNA نیز ممکن است مثبت باشد. این دوره پنجره در افرادی که به هپاتیت B مزمن مبتلا می‌شوند، یعنی افرادی که HBV-DNA قابل تشخیص برای بیش از ۶ ماه ادامه می‌یابد (HbsAg مثبت باقی می‌ماند) یا در افرادی که HBcAb مثبت ایزوله دارند، یعنی افرادی که HBsAg را از دست می‌دهند، اما HBsAb ایجاد نمی‌کند
HBsAg را از دست می‌دهند، اما HBsAb ایجاد نمی‌کند ،(DNA HBV ممکن است مثبت بماند یا خیر) رخ نمی‌دهد منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی : Window period بازبینی ۵ فوریه ۲۰۱۲
گودرز دوم (اشک بیستم) مشهور به گودرز بزرگ بیستمین شاه ایران از سلسلهٔ اشکانی است. این شاه از خاندان اصلی اشکانی نبود، بلکه پسر گیو پادشاه ورکانه بود که خویشاوند و وابسته به خاندان اشکانی بودند. دلاوری‌های این دو در شاهنامهٔ فردوسی منعکس شده است. گودرز دوم پس از مرگ اردوان دوم که هجدهمین شاه اشکانی بود، با وردان پسر او برای رسیدن به شاهی به مبارزه پرداخت. او پس از چیره شدن بر وردان و دستگیر کردن وی، بر تخت شاهی نشست. برخی تاریخ نویسان بر این باورند که گودرز پس از پیروزی با وردان از در آشتی در آمد و برخی دیگر
از پیروزی با وردان از در آشتی در آمد و برخی دیگر معتقدند که او را کشت. گودرز در تاریخ اشکانیان به سخت‌گیری و خشونت معروف است. از این روی مجلس مهستان وی را شایستهٔ شاهی ندانست و با فرستادن نمایندگانی به روم از رومیان خواستند که یکی از پسران (احتمالاً نوادگان) فرهاد چهارم به نام مهرداد را به ایران بفرستند تا زمام ادارهٔ امور کشور را در دست گیرد. رومیان این درخواست را پذیرفتند، ولی در نبردی که بین گودرز دوم و مهرداد درگرفت، مهرداد شکست خورد و گودرز گوشهای او را برید تا وی را به نقص عضو که موجب جرمان وی از
را برید تا وی را به نقص عضو که موجب جرمان وی از پادشاهی می‌شد، دچار کند. کوتاه زمانی پس از این گودرز در سال ۵۱ میلادی درگذشت. دکتر پرویز رجبی می نویسد گودرز را نمی‌توان تنها در یک گزارش کوتاه بسیار کهن پیدا کرد.او می‌تواند شاهی عادل و رعیت پرور نیز بوده باشد،به گمان بیدادگری گودرز بیشتر می‌توانسته است درباره بلندپایگان و درباریان بوده باشد که منافع خود را مساله روز می‌پنداشتند.وگرنه مردم با ساختار اجتماع آن روزگاران و محفل های اجتماعی آن حتی نمی توانستند تماشاگر رویدادهای سیاسی بوده باشند.تازه اگر هم وجود
رویدادهای سیاسی بوده باشند.تازه اگر هم وجود فرمانروایی سبب دلتنگی و نارضایتی مردم می بود،هرگز چنین نبود که این حالت منعکس شود. ابن بلخی گوید که، جودرز بزرگ بن اشغانان آنست کی چون جهودان بنی‌اسراییل، يحيى بن زكريا عليه السلم بکشتند، تقدیر ایزدی چنان بود کی این جودرز اشغانی را بر ایشان گماشت تا همگنانرا بکشت و بعد از آن نبوت از بنی‌اسراییل منقطع شد و ذل و خواری بدیشان افتاد. دکتر شروین وکیلی مینویسد طبری نوشته که شاهی به نام گودرز پسر اشکان بعد از خبردار شدن از مرگ یحیی به خونخواهی وی به در یهودیه تاخت و
از مرگ یحیی به خونخواهی وی به در یهودیه تاخت و شمار زیادی از قوم یهود را کشتار کرده است.در مجمع‌النساب که کتابی از قرن هشتم هجری است نیز میخوانیم که خون یحیی پس از آن که سرش را بریدند همچنان میجوشید تا این که یکی از شاهان اشکانی آمد و اهالی شام را به انتقام خون وی کشتار کرد.این شخص احتمالا گودرز دوم بوده که یک نسل بعد از یحیی سلطنت میکرد و به خاطر درگیری اش با رومیان بر سر میانرودان و سوریه شهرتی دارد چه بسا در این میان به یهودیه نیز دستاندازی کرده باشد.به هر صورت، هواداری اشکانیان از یحیی تعمیددهنده و
هر صورت، هواداری اشکانیان از یحیی تعمیددهنده و دشمنی ایشان با رهبران سیاسی یهودیه که موجب قتل وی شدند،در تاریخهای ایران در دوران اسلامی ثبت شده است. خاستگاه. اطلاعات کمی در مورد زندگی اولیه گودرز دوم قبل از پادشاه شدن او در پارت وجود دارد. اگرچه گودرز دوم پسر اردوان دوم بود، اما معلوم نیست که او یک پسر نسبی او بوده یا فرزندخوانده اش. یوسفوس گودرز دوم را برادر بلاش یکم می نامد. از سوی دیگر، تاسیتوس به صراحت او را پسر اردوان دوم توصیف نمی کند. اما از او به عنوان غاصب اشکانی یاد می کند که مسئول قتل برادرش
عنوان غاصب اشکانی یاد می کند که مسئول قتل برادرش اردوان و خانواده اش بوده است. منابع رومی در مورد پیشینه او مبهم است. با این حال، سایر شواهد به جا مانده چیزهای بیشتری را در مورد منشأ گودرز دوم نشان می دهد. کتیبه ای بر نقش برجسته سنگی که توسط راولینسون در سرپل ذهاب در جاده اصلی کردستان ایران کشف شد، او را گودرز پسر گِو معرفی می کند.[3] از این کتیبه حدس زده می‌شود که گوترز دوم پسر یکی از نجیب‌زادگان هیرکانی به نام گِو است که در آن منطقه به عنوان ساتراپ خدمت می‌کرده است. پس از آن، او توسط اردوان دوم در هنگام
است. پس از آن، او توسط اردوان دوم در هنگام تبعید به دلیل قدردانی از دِینی که پدرش نسبت به اردوان بر عهده داشت، به فرزندی پذیرفت.[4] زمانی که گودرز دوم بعداً تاج و تخت را به دست گرفت، خود را پسر اردوان دوم خواند، به‌طوری‌که سکه‌ای باقی‌مانده حاوی این افسانه نشان می‌دهد: آرشاک، پادشاه شاهان، گودرز، پسر اردوان. پادشاهی. در سال ۴۰ میلادی، اردوان دوم (حکمرانی ۱۲-۴۰) درگذشت و قلمرو خود را به پسرش وردان یکم سپرد.[5] با این حال، تاج و تخت توسط گودرز دوم، پسر خوانده اردوان دوم، تصاحب شد،چنانکه گودرز در شورش تیرداد
اردوان دوم، تصاحب شد،چنانکه گودرز در شورش تیرداد در کنار اردوان برای مقابله و مبارزه با وی نقشی برجسته داشت[5][6] اندکی بعد گودرز یکی دیگر از برادرانش به نام اردوان را به همراه همسر و فرزندش اعدام کرد.[5] به سرعت اعتراضاتی علیه این اقدام آغاز شد و با درخواست انتقامجویی به نزد وردان ارسال شد، که او با سرعت عملش گودرز را غافلگیر کرد. وردان پس از طی ۳۷۵ مایل در دو روز بر گودرز چیره شد.[5][7] وردان توسط فرمانداران ایالت های همجوار اشکانی مورد حمایت قرار گرفت و به سرعت بر بیشتر قلمرو اشکانی تسلط یافت.[5][7] شهر
سرعت بر بیشتر قلمرو اشکانی تسلط یافت.[5][7] شهر سلوکیه بین النهرین که از سال ۳۵ در شورش بود، وردان را که به سرعت شهر را محاصره کرد، نپذیرفت.[5][8] با این حال، محاصره طولانی سلوکیه منجر شد که گودرز در درگیری دست بالا را به دست آورد، و اجازه یافت تا نیروی جدیدی را جمع کند و وردان به باختر در آسیای مرکزی گریخت.در همان زمان، ارمنستان دچار آشفتگی شد، زمانی که پادشاه اشکانی آن، به نام ارد، برادر وردان، توسط امپراتور روم کلودیوس (41-54)، که شاهزاده فرنوزیدی آن، مهرداد، را به جای او منصوب کرد، خلع شد.[10] به طور
را به جای او منصوب کرد، خلع شد.[10] به طور همزمان، درست قبل از درگیری وردان و گودرز، پس از آن که گودرز وردان را از توطئه ای که توسط گروهی از بزرگان علیه آنها طراحی شده بود با خبر نمود، به توافق رسیدند. توافق بر این بود که وردان حکومت خود را حفظ کند، اما گودرز به هیرکانی عقب نشینی کرد.[10]وردان که از دیگر پیروزی‌های اخیر خود روحیه گرفته بود، آماده حمله به ارمنستان و تسخیر مجدد آن شد، اما در نهایت به دلیل تهدیدهای جنگ از سوی فرماندار رومی سوریه، گایوس ویبیوس مارسوس، همراه با درگیری مجدد با گودرز، که به توافق
همراه با درگیری مجدد با گودرز، که به توافق آنها پایان داد، برنامه‌های تهاجمی خود را رها کرد. 9] وردان گودرز را در اریندس، رودخانه ای واقع در مرز ماد و هیرکانی شکست داد. سپس به فتح استان های باقی مانده اشکانی پرداخت و تا هریوا رسید.[10] وردان در سال ۴۶ در حین شکار به تحریک گروهی از اشراف اشکانی که می ترسیدند موقعیت آنها به خطر بیفتد، ترور شد.[9][11] پس از قتل وردان،گودرز به شاهنشاهی رسید و در نخستین گام به پاکسازی مزدوران خارجی و مدعیان شاهنشاهی پرداخت.گودرز دوم از دسیسه نو آگاه گشت و برای خنثی نمودن نقشه
دوم از دسیسه نو آگاه گشت و برای خنثی نمودن نقشه کلادیوس برای بر تخت پادشاهی نشاندن مهرداد شاهزاده ی پارتی که در رم میزیست‌.در سال ۴۹ میلادی فرستادگانی به کلادیوس گسیل داشت و بازگشت مهرداد را از سوی مَهستان پارت درخواست نمود. به گزارش تاسیتوس: پیام فرستادگان گودرز چنین بود که ما از پیمان اتحادمان آگاهیم و به اینجا نیامده ایم که از شورشی در خاندان اشکانیان خبر دهیم.به راستی که پسر ونون، نوه ی فرهاد در نزد شماست که به خاطر او ما را در برابر خودکامگی گودرز امید ایستادگی است، که آن هم بر مَهستان پارت و هم بر
ایستادگی است، که آن هم بر مَهستان پارت و هم بر مردمان به یک اندازه ناگوارست.هم اکنون برادران، نزدیکان و خویشاوندان دور او با کشتار از میان رفته اند و زنان باردار و کودکان خردسال به جمع قربانیان گودرز پیوسته اند. و درهمان دم ناتوان در کشور و ناپیروز در جنگ او از سنگدلی پرده ای ساخته است برای پوشاندن سستی و کاستی خویش.طبق این گزارش چنین می نماید که این هم ترفندی از گودرز بود تا مهرداد را به ایران بکشانند،با این حال عده ای از اشراف هم بودند که هوادار مهرداد و مخالف سلطنت گودرز بودند.به گزارش تاسیتوس در پاسخ
مخالف سلطنت گودرز بودند.به گزارش تاسیتوس در پاسخ به این درخواست کلادیوس در آغاز از عظمت روم سخن گفت و از منش بردگی پارتیان. او خویشتن را با جایگاه ایزدی آگوستوس مقایسه نمود که پارتیان از او تقاضای پادشاه نموده بودند و او ونون را برای پادشاهی به پارت فرستاده بود اما فراموش کرد که از تیبریوس نام ببرد که او نیز شاهزادگانی مانند فرهاد، که در راه بازگشت به ایران درگذشت،و تیرداد را به پارت فرستاده بود.کلادیوس به مهرداد که در آن نشست حضور داشت رو کرد و گفت "که به پادشاهی خود نه همچون فرمانرواییِ یک خودکامه بر
به پادشاهی خود نه همچون فرمانرواییِ یک خودکامه بر بردگانش،بلکه مانند فرمانروایی در میان هم شهروندان خود بنگرد و دادگری و بخشش پیشه کند زیرا که ایرانیان بربر به آن دلبسته اند زیرا از آنها بهر کمی داشته اند." سپس او به فرستادگان پارتی روی نمود و بر پسر خوانده ی جوان روم، مهرداد، آفرین فراوان گفت بخاطر پرهیز کاریش که تاکنون نمونه بوده است. "با این همه شما می باید با هوسهای پادشاهان بسازید و انقلاب پی در پی زیان آورست. روم از شکوهمندی سرشارست و به آن اوج رسیده است که خواستار آنست که ملل بیگانه نیز از آرامش