payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منقسم، یا ۱ گرم، یک بار در روز، مصرف می‌شود. در اختلالات حاد عضلانی ـ اسکلتی و دیسمنوره، در ابتدا ۵۰۰ میلی‌گرم در روز و سپس، بسته به نیاز، هر ۶ تا ۸ ساعت به میزان ۲۵۰ میلی‌گرم اضافه می‌شود. حداکثر مقدار مصرف، پس از اولین روز به میزان ۱٫۲۵ گرم در روز است. در نقرس حاد، مقدار مصرف اولیه ۷۵۰ میلی‌گرم و مقدار مصرف نگهدارنده ۲۵۰ میلی‌گرم هر ۸ ساعت تا رفع حمله است. کودکان: در درمان آرتریت نوجوانان در کودکان بالای ۵ سال، mg/kg/day ۱۰ در دو مقدار منقسم مصرف می‌شود. اشکال دارویی. قرص: ۲۵۰ میلی‌گرم مستقیم قرص خط‌دارِ
دارویی. قرص: ۲۵۰ میلی‌گرم مستقیم قرص خط‌دارِ روکشدار: ۵۰۰ میلی‌گرم غیر مستقیم سنتز. این دارو نخستین بار توسط شرکت Syntex و با شروع از مولکول ۲-نفتول به روش زیر سنتز شد. پیوند به بیرون. دارونامهٔ رسمی ایران یافته‌های تازه
"ولسوالی تگاب" یکی از ولسوالی‌های ۲۸گانه ولایت بدخشان می‌باشد؛ که به فاصله ۱۴۰ کیلومتری بطرف جنوب شهر فیض آباد موقعیت دارد. این ولسوالی در سال ۱۳۷۳ خورشیدی نظر به تقاضای مردم محل؛ سعی و تلاش داکتر عزیز احمد بارز و سید جمال الدین شهیم بحیث واحد اداری مستقل شامل تشکیلات دولت مرکزی گردید مرکز ولسوالی (شهرک دشت قعله دهنه) است. مساحت آن ۱۵۰۰ کیلومتر مربع بوده این ولسوالی با ولسوالی فرخار ولایت تخار، یمگان؛ تیشکان وکشم در ولایت بدخشان مرز مشترک دارد. باشندگان این شهرستان را عمدتاً تاجیکان و اقلیت‌های عرب وگجر
شهرستان را عمدتاً تاجیکان و اقلیت‌های عرب وگجر تشکیل می‌دهند و به زبان فارسی دری حرف می‌زنند. مردم این شهرستان مسلمان و اهل سنت‌اند. مردم. اقوام ساکن شهرستان تگاب عبارتند از تاجکها (۷۲٪)، عرب‌ها (۱٪) و (گجر) (۲۷٪). نفوس مجموعی این والسوالی حدود ۴۰۰۰۰ نفر می‌باشد. این بخشداری با قرار گرفتن در مسیر بخشداری فرخار ولایت تخار و بخشداری یمگان ولایت بدخشان، از مسیرهای عمده راه ابریشم قدیم بوده و راه بدخشان (پامیر-سین کینانگ) را به قطغن و کابل وصل می‌نماید. وضعیت اقتصادی. عموماً مردم تگاب به دام پروری و کشاورزی
اقتصادی. عموماً مردم تگاب به دام پروری و کشاورزی مشغول اند وضعیت اقتصادی اکثریت مردم زیر خط صفر قرار دارد، مردم به برق سراسری،انترنیت؛ تلفن سراسری، جاده آسفالت شده، مکتب و بیمارستان معیاری دسترسی ندارند. حاصلات عمده کشاورزی این ناحیه را گندم، جو، جواری، باقلی، ارزن، برنج، کنجد، آفتاب گردان و.. حبوبات تشکیل می‌دهد انواع میوه‌های دارای طعم فوق‌العاده درین ناحیه در بهار و تابستان قابل دست رسی است، توت، سیب وناک این ناحیه شهرت خاص دارد، توجه مردم درین اواخر نسبت به غرس درختان میوه‌ای جهت رشد فراوردهای زراعتی
به غرس درختان میوه‌ای جهت رشد فراوردهای زراعتی بیشتر شده‌است و می‌توان نقش جوانان را در ایجاد این پدیده بارز تلقی نمود. باغ ملی تگاب با حمایت مالی مؤسسه خیریه ناروی (NCA) به همکاری یک مؤسسه محلی و تلاش‌های الحاج سلطان محمد آورنگ نماینده دوره پانزده پارلمان به ثمر رسید و با پیگری‌های دکتر نیلوفر ابراهیمی نماینده فعلی مردم این شهرستان در پارلمان و مردم محل بحیث پارگ ملی و دولتی ثبت شد. راه عمومی این بخشداری آسفالت نبوده و فاصله ۳۵ کیلومتری (کشم-تگاب) دو ساعت وقت را می‌گیرد. بنابر نبود خدمات صحی معیاری،
ساعت وقت را می‌گیرد. بنابر نبود خدمات صحی معیاری، روزانه تعدای از مردم به ویژه مادران و اطفال در اثر نبود بیمارستان و وقایه طبی جان می‌دهند. دولت تاکنون هیچ برنامه به منظور راه‌اندازی بیمارستان نیز ارائه نکرده‌است. تعدادی از مردم پروژه‌های برق آبی کوچک را راه‌اندازی نموده‌اند. روستاهای عمده. وفدره، عاشقان، دوآبی، عارفان، سری تل، کرستده، شائیسته، وای وچ، فرمان قلی، شهرک قلعه دهنه مرکز شهرستان، شهید کان، دهن غیلان، غیلان ،سبزدره، میرکان، تگاب خمبک، پلیران، خمبک بالا، محله هزاره، آسیابک، عاجل، رباط کوری، کوری
بالا، محله هزاره، آسیابک، عاجل، رباط کوری، کوری آب بالا، چهارباغ، کتو، چاکران، نوآباد، دوآبی، رباط کتو بالا، کفترخانه، ارغنجخواه، شکردره، اولیگه و ده‌ها دهکده کوچک.
مسعود زارعی (زادهٔ ۳ شهریور ۱۳۶۰ در تهران) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. سوابق و افتخارات. وی سابقهٔ قهرمانی در جام حذفی با باشگاه فوتبال صبای قم در فصل ۸۴–۱۳۸۳ را دارد. او در سال ۱۳۸۵ به پرسپولیس پیوست و در فصل ۸۷–۱۳۸۶ توانست با این تیم قهرمان لیگ برتر شود. همچنین در سال ۱۴۰۳ به‌عنوان سرمربی تیم نونهالان پرسپولیس، موفق به کسب عنوان قهرمانی مسابقات لیگ برتر نونهالان شد.
آشپزی آذربایجانی () شامل آشپزی آذربایجانی‌های ایران، جمهوری آذربایجان، ترکمن‌های عراق، ترکمان‌های سوریه و مناطق آذربایجانی‌های ترکیه و آذربایجانی‌های داغستان و آذربایجانی‌های گرجستان است. گرچه در طی قرن‌ها، آشپزی آذربایجانی تحت تأثیر غذاهای فرهنگ‌های گوناگون بوده‌است ولی با این وجود همچنان در نوع خود خاص و متنوع است. خیلی از غذاهای فرهنگ‌های همسایه مردم آذربایجان نیز از آشپزی آذربایجانی تأثیر گرفته‌است. روش آشپزی آذربایجانی- غذاهای آذربایجانی یکی از سرشارترین و لذیذترین غذاهای جهان می‌باشد. روش آشپزی
و لذیذترین غذاهای جهان می‌باشد. روش آشپزی آذربایجانی نه تنها شامل غذاها و تکنیک‌های تهیهٔ آن‌ها است، بلکه یکی از قسمت‌های اصلی فرهنگ ملموس آذربایجان می‌باشد. آشپزی آذربایجانی دربردارندهٔ فرهنگ آشپزخانه، تاریخ و فلسفه آن، روان‌شناسی سفره‌ای، آداب و رسوم، فیزیولوژی، بهداشت، شیمی، تجهیزات، آداب معاشرت، زیبایی، شعر و دیگر زوایای مربوط به روش آشپزی، همچنین عادت‌های عملی ایجاد شده از سوی مردم آذربایجان در سرزمین‌هایی که همواره با محیط زیست به‌طور هماهنگی کامل زندگی کرده‌اند، می‌شود. تاریخ پیدایش. روش آشپزی
زندگی کرده‌اند، می‌شود. تاریخ پیدایش. روش آشپزی آذربایجانی از سوی مردم آذربایجان با سلیقه و مهارت در سرزمین‌های تاریخی خود همچون جمهوری آذربایجان (آران و شروان و قره باغ)، آذربایجان ایران، خانات ایروان (شهر ایروان، دیارهای «زنگه‌زور» و «گویچه»، «بورچالی»، «داغستان» از جمله «دربند» که پایتخت یکی از خانات آذربایجان بوده است، به وجود آمده‌است. آب و هوا، مهم‌ترین عاملی در ظهور و توسعهٔ روش آشپزی تلقی می‌شود. جمهوری آذربایجان دارای ۹ منطقه آب و هوایی می‌باشد که، این امر نیز باعث وجود تنوع‌های مختلف گیاهان و
که، این امر نیز باعث وجود تنوع‌های مختلف گیاهان و جانوران بوده و شرایط مناسبی برای زندگی و رشد برخی جانوران در این سرزمین فراهم می‌سازد. این‌ها نیز پایگاهی اصلی جهت پیدایش روش آشپزی غنی رقم می‌زند. برای ایجاد سبک آشپزی سرشار، علاوه بر جانوران، پرندگان، ماهی‌ها و سبزیجات، در مرحلهٔ بعدی، نیاز به جامعه تولید کنندهٔ محصولات کشاورزی نیز ایجاد می‌شود. بدین دلیل مردم باید سطح بالای فرهنگ کشاورزی و دام‌پروری را داشته باشند. تاریخ روش آشپزی آذربایجانی مانند تاریخ مردمش قدیمی می‌باشد. روش آشپزی آذربایجانی به لحاظ
مردمش قدیمی می‌باشد. روش آشپزی آذربایجانی به لحاظ ریشه‌های تاریخی و منحصر به فرد بودنش از سایرین متفاوت است. خوراکی‌های آذربایجانی به مزه و کیفیت خود در جهان شهرت یافته‌است. روش آشپزی آذربایجانی بنا بر طرز تهیه و ذائقه، همچنین به خاطر ادویجات و چاشنی‌های خوش‌مزه خود با روش آشپزی شرق قرابت دارد. با وجود اینکه از ویژگی‌های خاص سبک و سیاق قدیمی در تهیهٔ خوراکی‌های آذربایجانی نگهداری می‌شود، ولی امروزه نیازهای روش آشپزی روز نیز مد نظر گرفته می‌شود. غذاها در دوران باستان در داخل دیگ‌های مسی درست می‌شده‌است.
دوران باستان در داخل دیگ‌های مسی درست می‌شده‌است. امروزه نیز غذاهایی که در برخی از روستاهای آذربایجان در دیگ‌های مسی پخته می‌شود، بسیار خوشمزه است. به همین خاطر، بعضی از ابزارهای مورد استفاده در روش آشپزی آذربایجانی (دیگ، پالونه، تابه، سینی، کفگیر، چمچه و غیره…) عمدتاً از مس درست می‌شوند. مشخصات روش آشپزی آذربایجانی. اغلب غذاهای ملی آذربایجانی از گوشت گاو، گوسفند و پرنده درست می‌شود. غذاهای پخته شده با گوشت کوبیده رایج تر می‌باشد. دریا، دریاچه‌ها و رودهای جمهوری آذربایجان مملو از ماهیان سفید و خاویاری
جمهوری آذربایجان مملو از ماهیان سفید و خاویاری می‌باشد. در تهیه غذاهای ملی بیشتر ماهیان خاویاری و پولک پوش مورد استفاده قرار می‌گیرند. سفره آذربایجانی سرشار از سبزیجات مختلفی همچون بادمجان، گوجه‌فرنگی، فلفل شیرین، کلم، اسفناج، چغندر، ترپ، پیاز، خیار و غیره… است. در تهیه غذاهای ملی از انواع مختلف محصولات آشپزی درست شده با برنج و آرد مورد استفاده واقع می‌شود. ادویجات مختلفی مانند زعفران، رازیانه، زیره، شیرین‌بیان، تخم گشنیز، نعنا، شوید، جعفری، کرفس، ترخون، ریحان، آویشن و غیره… در تهیه غذاهای آذربایجانی بیشتر
آویشن و غیره… در تهیه غذاهای آذربایجانی بیشتر به کار می‌روند. در میان این گیاهان معطر و ادویه‌ای، زعفران در قلمروی شوروی سابق فقط در شبه جزیره «آبشوران» کاشته می‌شده‌است. در روش آشپزی آذربایجانی با برخورداری از زعفران بیش از ۵۰ نوع غذا و ۱۰ نوع شیرینی درست می‌شود. لیمو، زیتون، اسیدهای خوردنی- آبغوره، ازگیل، شراب، سرکه، آب انار، گوجه، انگور وحشی، انار، زردآلو، سماق و غیره… لذت و طعم خوشمزه‌ای به خوراکی‌های آذربایجان به ارمغان می‌آورد. سالاد در روش آشپزی آذربایجانی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. در تهیه
از جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. در تهیه سالاد، گوجه فرنگی، خیار، فلفل شیرین، ریحان و گشنیز را بسیار کوچک خرد می‌کنند. این گونه سالاد را با یکی از غذاهای اصلی سرو می‌کنند. روش آشپزی ملی آذربایجانی واجد بیش از ۳۰ نوع پیش غذا ست. آن‌ها شامل خوراکی‌های گوشتی (آب گوشت، کوفته-بُزباش، آش و غیره…)) و غذاهای سبزیجاتی و ماستی (دوغ، سوپ سرد، دُغراماج، بالوا و غیره…) می‌شود. هر پرسی از برخی از غذاهای آبکی (آب گوشت) در بشقاب‌های جداگانه، بعضی‌ها نیز (دوشبره، خنگل آبدار) در ظروف عمومی درست می‌شود. غذاهای آبدار
آبدار) در ظروف عمومی درست می‌شود. غذاهای آبدار آذربایجانی بر خلاف آش‌ها بنابر درجهٔ غلظت خود غلیظ تر است؛ زیرا در ترکیب آن‌ها مقدار آش کم می‌باشد. غذاهای آبدار آذربایجانی. یکی از ویژگی‌های متفاوت روش آشپزی آذربایجانی این است که، برخی اوقات غذاهای ملی هم پیش غذا و نیز غذای اصلی را عوض می‌کند (آش دوغ ٫ آب گوشت آذربایجانی(پیتی)، کوفته-بزباش و غیره…). در بدو، آش این غذاها، بعد بقیه گوشتی را پخته و در داخل آش (گوشت، نخود، سیب‌زمینی و غیره…) مثل غذای اصلی می‌خورند. یکی از ویژگی‌های غذاهای آبکی آذربایجانی، وجود
یکی از ویژگی‌های غذاهای آبکی آذربایجانی، وجود دُم گوسفند در تهیهٔ آن‌ها ست. دم به‌عنوان یک قاعده به‌شکل خرد شده به کار می‌آید. در روش آشپزی ملی آذربایجانی برای تهیه غذاهای آبدار، گوجه فرنگی کنسرو شده بسیار کم مورد استفاده است. به جای آن در تابستان از گوجه فرنگی تازه، در زمستان از گوجه خشک شده (به خاطر طعم میخوش) و ادویجات دارای ماده رنگ در ترکیبش (زعفران، زردچوبه) استفاده می‌کنند. آشپزی آذربایجانی حائز غذاهای آردی نظیر «خنگل آبدار»، «خمیر آشی»، «اوماج»، «گورزه»، «دوشبره» و غیره… می‌باشد. در میان غذاهای
«گورزه»، «دوشبره» و غیره… می‌باشد. در میان غذاهای آذربایجانی «فرنی»، «شیربرنج»، «دوغ»، «کَله کوش»، و «سوپ سرد» رواج بسیار زیادی پیدا کرده‌است. غذاهای اصلی آشپزی آذربایجانی عمدتاً از گوشت گوسفند، پرندگان خانگی، برنج و سبزیجات درست می‌شوند. می‌توان یکی از شایع‌ترین غذاها در اذربایجان به «پلو» اشاره کرد. پلو، دارای نزدیک به ۴۰ دستور آشپزی می‌باشد. هر یکی از آن‌ها بنابر طرز تهیه نام‌های متفاوتی دارد. می‌شود از میان آن‌ها از «پلوی برشته شده»، «سبزی‌پلو- برشته شده»، «پلوی مرغی»، «پلوی شیرین»، «پلو ماستی» نام
شده»، «پلوی مرغی»، «پلوی شیرین»، «پلو ماستی» نام برد. کباب حتماً باید به عنوان یکی از نمونه‌های غذای اصلی آذربایجانی مورد اشاره قرار بگیرد. از انواع کباب‌های چنجه می‌توان به «کباب ته‌چین»، «کباب غیر حرفه‌ای»، «کباب کبد»، «کباب کلیه» و از گونه‌های کباب‌های کوبیده به «کوبیده»، «تابه کباب»، «شمع کباب» و غیره… اشاره نمود. انواع خوراکی‌های اصلی آردی همچون «خَشیل»، «خَنگل گوشتی»، «خَنگل آبکی»، «خنگل برگی»، «قوتاب» (سبزیجاتی، گوشتی و کدویی)، «چودو» و غیره… رواج بسزایی داشته‌است. در میان غذاهای درست شده از انواع
داشته‌است. در میان غذاهای درست شده از انواع ماهی، خوراکی‌های «کباب ماهی»، «کوکو ماهی آذربایجانی»، «ماهی خرد شده»، «ماهی پخته شده در بخار خود یا در آب»، «ماهی سرخ شده»، «پلوی ماهی»، «پلوی ماهی آزاد» و غیره شایع‌ترین غذاها ست. به‌طور کلی، تعداد خوراکی‌های درست شده از گوشت، ماهی، سبزیجات و آرد بیش از ۱۰۰ نوع می‌باشد. غذاهای «پلو»، «آب گوشت»، «کوبیده»، «لونگی» و غیره… شهرت جهانی دارند. آوردن غذاها به سفره در فرهنگ آذربایجان آداب و رسوم مختصی دارد. در ابتدا، به مهمانان چای سرو شده و بعد غذاهای اصلی به سفره
به مهمانان چای سرو شده و بعد غذاهای اصلی به سفره گذاشته می‌شود (آذربایجانیان در ضیافت، مراسم عروسی و غیره… به مهمانان پیش غذا عرضه نمی‌نمایند). روی سفره سبزیجات، خیار و گوجه فرنگی تازه گذاشته می‌شود (سبزیجات شوری در زمستان). گاهی بس از غذاخوری (مخصوصا بعد از پلو) دوغ می‌خورند که این نیز به هضم خوب غذا منجر می‌گردد. خوراکی‌های شیرین در روش آشپزی آذربایجان به عنوان سومین غذا سرو می‌شود. به همین خاطر انواع آن‌ها محدود است. («فرنی»، سوجوق»، «تَرَک) و «قویماق» رایج‌ترین انواع غذاهای فوق‌الذکر می‌باشد. نهارخوری
انواع غذاهای فوق‌الذکر می‌باشد. نهارخوری در آذربایجان با خوردن شربت و شیرینی به اتمام می‌رسد. شیرینی‌های آذربایجانی. محصولات شیرینی آذربایجان به سه گروه تفسیم می‌گردد: آردی، کارامل مانند و آب نبات مثل. شیرینی‌های آردی شامل «شکربورا»، «باقلوا»، «قُرابِیه باکو»، «نان آذربایجان»، «رولت اردوباد»، «کَتِه قره باغ» و غیره است. شیرینی‌های آردی حائز بیش از ۳۰ تنوع می‌باشد. لیکن هر منطقه‌ای دارای محصولات شیرینی مخصوص به خود است. از دوران باستان در باکو شیرینی‌های مختلفی مانند «شکربورا»، «باقلوا»، «شکر چورگی» و غیره
مانند «شکربورا»، «باقلوا»، «شکر چورگی» و غیره پخته می‌شود؛ ولی شیرینی‌های «شکی» از جایگاه ویژه‌ای در میان شیرینی‌ها برخوردار می‌باشد. برای تهیه محصولات شیرینی نظیر «باقلوای شکی»، «پِشوَنگ» «تل» (حلوای تازه) و غیره… آرد برنجی، شکر، فندق، روغن کره، سفیده تخم مرغ و ادویجات مورد استفاده قرار می‌گیرند. نظرات اجنبیان در مورد روش آشپزی آذربایجانی. در قفقاز جنوبی مواد اولیه مورد نیاز برای روش آشپزی را، آذربایجانی‌هایی که از فرهنگ سطح بالای کشاورزی و دام‌پروری برخوردار بودند، تولید می‌کردند. «تکِشِلوف»، دانشمند
بودند، تولید می‌کردند. «تکِشِلوف»، دانشمند گرجستانی در سال ۱۸۸۸ در مورد آذربایجانی‌های مقیم خانات «ایروان» قدیم آورده‌است: «آذربایجانی‌ها در روستاها مشغول غله کاری، کشاورزی و باغبانی هستند. طبیعتاً، در بیابان و ییلاق‌ها نه تنها به دامداری مشغول هستند، بلکه از آنجایی که در کنار رودخانه‌ها زندگی می‌کنند، می‌توان آن‌ها را کشاورز نیز دانست. می‌شود گفت که، آذربایجانی‌ها در همه جا در کنار رودخانه‌ها زندگی می‌کنند، در حالی که ارامنه در مناطق کوهستانی اقامت گزیده‌اند». «ا.ک. آرتامانوف» در سال ۱۸۸۹ طی پرداختن به
«ا.ک. آرتامانوف» در سال ۱۸۸۹ طی پرداختن به ایران می‌نوشت: «غله بیشتر در آذربایجان، خراسان، کرمانشاه، فارس، اصفهان و یزد تولید می‌شود». «ق.و. سولوقوب» در سال ۱۸۵۲ میلادی می‌نوشت: ارامنه اساساً از طریق تجارت به پس‌انداز ثروت می‌پردازند. آذربایجانی‌ها به نوبه خود در زیستگاه خود به زراعت و دام‌داری مشغول هستند و در ماورای قفقار عنصر اصلی تولید می‌باشند». «ای.و. سگالوف» در سال ۱۹۰۲ می‌نوشت: مردم مسلمان (آذربایجانی‌ها) عمدتاً در کنار رودهای «بازارچای»، «آیریچای»، «برگوشاد»، «اوخچوچای» و شاخه‌های آنها، همچنین در
«برگوشاد»، «اوخچوچای» و شاخه‌های آنها، همچنین در کنار رودخانهٔ ارس اقامت دارند. آذربایجانی‌ها در دشت‌ها و مناطق دارای فرصت‌های خوب برای زراعت زندگی می‌نمایند». تا اقامت مردمان مهاجر در این سرزمین‌ها، اهالی محلی در خاک‌های بارور و حاصلخیز ساکن بودند. این خاک‌ها نیز توسط آن‌ها مورد استفاده بود. این مسئله را «گ.آ. یزوف» دانشمند ارمنی (سال ۱۹۰۸) نیز مورد تأیید قرار می‌دهد: «موطن جدید استقبال چندان خوبی از ارامنه ننمود، زیرا در آنجا خاک‌های دولتی خالی بسیار کم بود». درخور ذکر است، مقارن با اینکه محصولات کشاورزی
درخور ذکر است، مقارن با اینکه محصولات کشاورزی فوق‌الذکر و ماهی‌های تازه و خشک شده، خاویار، عسل، روغن کره و سایر فراورده‌های دام‌داری نیازهای مردم محلی را تأمین می‌کردند، همچنین به کشورهای همسایه، نزدیک و دور نیز صادر می‌گشتند.. آتش. آتش، بعد از آب و هوا دومین عامل تأثیرگذار بر روش آشپزی به‌شمار می‌رود. در سبک آشپزی «اسلاویک»، به ویژه در آشپزی روس، برخی شیرینی‌ها، خوراکی‌های آبدار و غیره… با برخورداری از اجاق گاز روسی به وجود آمده‌است. ظهور و توسعه آشپزی آذربایجانی با استفاده از انواع مختلف آتش، تنور، کوره،
با استفاده از انواع مختلف آتش، تنور، کوره، منقل و غیره… صورت پذیرفته‌است. لوازم و ظروف مختص به فرد نیز بر آشپزی آذربایجانی تأثیرات هنگفتی گذاشته‌است. امروزه نیز مردم آذربایجان از ظروف ساخته شده از چرم جانوران، سنگ، گِل، درخت، شیشه، فلز و غیره استفاده می‌نمایند. در آشپزی آذربایجانی تاکنون علاوه بر گاز و برق، هیزم، زغال هیزم و پشگل نیز به عنوان مواد سوخت مورد استفاده هستند. سکونت تاریخی-جغرافیایی. سکونت تاریخی-جغرافیایی و روابط مردم با دیگر مردمان همسایه از عواملی ست که، بر روش آشپزی اثر دارد. از اینکه
از عواملی ست که، بر روش آشپزی اثر دارد. از اینکه جاده‌های تجاری و نظامی قدیمی از آذربایجان عبور می‌کردند، آشپزی این سرزمین دستخوش بعضی تأثیرات گشته‌است. با وجود اینکه وابستگی قومی آذربایجان به نژاد ترک باعث شده تا این کشور خوراکی‌های همنام و هم ریشه با دیگر مرنمان ترک داشته باشد، ولی آشپزی آذربایجانی را می‌توان شاهکار آشپزی کل مردمان ترک خواند. روابط طولانی مدت با اعراب قهوه را به آشپزی آذربایجانی به ارمغان آورده‌است. موقعیت آذربایجان در «جاده ابریشم» تاریخی این کشور را با چای چین آشنا ساخته و آن را به
این کشور را با چای چین آشنا ساخته و آن را به کشور مذکور آورده‌است. در نتیجه آشنایی با آشپزی روسی غذاهای «شی» و «بورش» به جمع غذاهای آذربایجانی پیوسته و از سوی دیگر فرصت مناسبی جهت آشنایی با آشپزی اروپایی که توسط روس‌ها تحریف گردیده و مال آن‌ها شده بود، فراهم آورد. از اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ میلادی به دلیل پیشرفت در صنعت نفت دوره آشنایی یکسره آشپزی آذربایجانی با غذاهای اروپایی آغاز گردید (این روند کماکان ادامه دارد). آشپزی اروپایی فقط بر آشپزی رستوران اثر گذاشته، به مردم استفاده از ظروف آلومینیوم را یاد
گذاشته، به مردم استفاده از ظروف آلومینیوم را یاد داده و این دخالت جز وارد کردن ضرر و آسیب به سلامت مردم، هیچ چیز خوبی در پی نداشته‌است. تأثیر دین بر روش آشپزی. یکی از قویترین عوامل تأثیرگذار بر روش آشپزی مردم آذربایجانی دین می‌باشد. زرتشتی، آتش‌پرستی و اوستا نه تنها در روان‌شناسی فلسفی، رسم و رسوم و افکار عمومی مردم آذربایجان، بلکه در آشپزی این مردم نیز بازتاب خود را یافته‌است. دلیل احترام طباخ به آتش- نخستین دستیار خود ایمان تعالیم مذهبی ست. دین مسیحیت نیز در طول تاریخ در آذربایجان بوده و هست؛ ولی اکثر
در طول تاریخ در آذربایجان بوده و هست؛ ولی اکثر مردم آذربایجان دیگر ۱۴ قرن است که مسلمان هستند و دین نیز اثرات بسیار زیادی بر رسم و رسوم و آشپزی مردم گذاشته و می‌گذارد.
جنرال الکتریک یک شرکت خوشه‌ای چندملیتی آمریکایی بود، که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع تجهیزات پزشکی، تأسیسات توزیع برق، تجهیزات الکتریکی، توربین‌های گازی، توربین‌های بخار، توربین‌های بادی، ژنراتورها، موتورهای الکتریکی، پمپ‌ها، جنگ‌افزارها، تجهیزات هوافضا، موتورهای جت و تجهیزات نورپردازی فعالیت می‌کرد. این شرکت در آوریل سال ۲۰۲۴ میلادی، به سه شرکت تابعهٔ خود یعنی جی‌ای ورنووا، جی‌ای اروسپیس و جی‌ای هلث‌کر تجزیه گردید. جنرال الکتریک مالک ۵ شرکت تابعه؛ جی‌ای پاور، جی‌ای اروسپیس، جی‌ای دیجیتال،
تابعه؛ جی‌ای پاور، جی‌ای اروسپیس، جی‌ای دیجیتال، جی‌ای کپیتال و جی‌ای هلث‌کر بود. این کورپوریشن در سال ۲۰۱۸ در فهرست فرچون ۵۰۰ در رتبه ۱۸ از بزرگترین شرکت‌های آمریکا قرار گرفت. جنرال الکتریک در سال ۲۰۱۲ در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه سوم از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار داشت. دفتر عملیاتی این کورپوریشن در اسکنکتدی، نیویورک قرار داشت و دفتر مرکزی آن در بوستون، ماساچوست مستقر بود. تاریخچه. مخترع نام‌آور، توماس ادیسون در سال ۱۸۷۸ میلادی شرکت لامپ‌های الکتریکی ادیسون را بنا نهاد. هدف او تولید تجاری لامپ
ادیسون را بنا نهاد. هدف او تولید تجاری لامپ الکتریکی بود. نخستین کارخانه تولید لامپ در سال ۱۸۹۰ به کوشش وی تأسیس شد. آغاز فعالیت‌های این شرکت و شکل‌گیری آن به سال ۱۸۹۲ بازمی‌گردد، که ادغام شرکت ادیسون با مشارکت توماس هاستون، شرکت جنرال الکتریک را پدید آورد و چارلز کافین به عنوان مدیرعامل شرکت تازه تأسیس منصوب شد و تا سال ۱۹۱۲ مدیریت این شرکت را برعهده داشت. در ۱۸۹۶ شرکت جنرال الکتریک در ۱۲ شرکت برتر معرفی شده در میانگین صنعتی داو جونز جای گرفت و امروزه همچنان در این فهرست جای دارد. این شرکت در سال ۱۹۳۵
در این فهرست جای دارد. این شرکت در سال ۱۹۳۵ به‌عنوان یکی از ۲۰ شرکت برتر در بازار بورس لندن معرفی شد. جنرال الکتریک در زمان رهبری پیشین خود، جک ولش که در دو دهه ۸۰ و ۹۰ استمرار داشت، تغییرات بسیاری به خود دید. ولش از ۳۵۰ کسب‌وکار فعال این شرکت، بسیاری را برچید، فروخت یا ادغام کرد و ۱۱ حوزه اصلی را برای فعالیت برگزید. این ۱۱ شرکت ۹۰٪ درآمد شرکت را کسب می‌کردند. او فعالیت‌های نفتی، نیمه‌رسانا، مبدل‌های بزرگ، تهویه مطبوع، رادیو، کابل و لوازم خانگی کوچک را حذف کرد و فعالیت‌های خدماتی، بهداشتی، بیمه‌ای و
حذف کرد و فعالیت‌های خدماتی، بهداشتی، بیمه‌ای و رسانه‌ای را گسترش داد. به‌گونه‌ای که امروز بیش از ۶۰٪ از درآمد این شرکت از عرضه خدمات مختلف مالی و بیمه‌ای حاصل می‌شود و حدود نیمی از سود عملیاتی آن در خارج از ایالات متحده آمریکا به دست می‌آید. مجله فورچون در سال ۲۰۰۶ برای ششمین بار جنرال الکتریک را به عنوان نخستین رتبه در شرکت‌های تحسین‌برانگیز معرفی کرده‌است. این شرکت هم‌اکنون یکی از اصلی‌ترین تولیدکننده‌های موتور جت در آمریکا و همچنین یکی از فعالان در بخش تولید تجهیزات نیروگاهی و ساخت انواع توربین است.
تولید تجهیزات نیروگاهی و ساخت انواع توربین است. شرکت سهامی عام. جنرال الکتریک در سال ۱۸۹۶ یکی از ۱۲ شرکت اصلی ذکر شده در فهرست شرکت‌های میانگین صنعتی داو جونز بود. سهام شرکت جنرال الکتریک در این سال به صورت عمومی واگذار شد و از آن پس در زمره شرکت‌های سهامی عام قرار گرفت. جنرال الکتریک از شرکت‌های اصلی در شاخص داو جونز نیز محسوب می‌شود. شرکت رادیو آمریکا. شرکت رادیو آمریکا در سال ۱۹۱۹ توسط جنرال الکتریک تأسیس شد. این شرکت از سال ۱۹۱۹ آغاز به تولید و ارائه رادیو نمود و تا سال ۱۹۳۰ که از جنرال الکتریک جدا شد،
نمود و تا سال ۱۹۳۰ که از جنرال الکتریک جدا شد، در این زمینه فعالیت می‌کرد. تولید رایانه. شرکت جنرال الکتریک در دهه ۱۹۶۰ میلادی، یکی از ۸ شرکت بزرگ در زمینه تولید رایانه به حساب می‌آمد. این شرکت‌ها عبارت بودند از: آی‌بی‌ام، سون دوارف، بروز، ان‌سی‌آر، کنترل دیتا کورپوریشن، هانی‌ول، رادیو آمریکا، یونی‌واک و جنرال الکتریک. دلیل اصلی ورود این شرکت به حوزه تولید رایانه این بود، که این شرکت در دهه ۱۹۵۰ بزرگترین مصرف‌کننده سامانه‌های رایانه‌ای در خارج از آمریکا به‌شمار می‌رفت. جنرال الکتریک خط تولیدی از رایانه‌های
می‌رفت. جنرال الکتریک خط تولیدی از رایانه‌های خاص را طراحی نمود. برخی از رایانه‌های عرضه‌شده توسط جنرال الکتریک عبارت بودند از: جی‌ای ۴۰۰، جی‌ای ۲۰۰، جی‌ای ۶۰۰، و سری رایانه‌های همه منظوره جی‌ای ۴۰۱۰، جی‌ای ۴۰۲۰، جی‌ای ۴۰۶۰، رایانه‌های کنترل فرایند دیتانت ۳۰ و دیتانت ۳۵۵، همچنین رایانه‌های سوئیچینگ دیتانت ۵۰۰ که این شرکت طراحی کرد ولی هیچگاه به فروش نرسید. در سال ۱۹۷۰ جنرال الکتریک بخش تولید رایانه خود را به شرکت هانی‌ول فروخت و برای همیشه از صنعت رایانه خارج شد. این شرکت اکنون بزرگترین ارائه‌کننده
خارج شد. این شرکت اکنون بزرگترین ارائه‌کننده رایانه‌های صنعتی تایم شرینگ است، که شرکت تابعه «جنرال الکتریک اینفورمیشن سرویس» تولید می‌کند. رسانه‌های گروهی. ورود شرکت جنرال الکتریک به عرصه رسانه به سال ۱۹۱۹ بازمی‌گردد، که در آن سال به تأسیس شرکت رادیوی آمریکا اقدام کرد. جنرال الکتریک از این شرکت به‌عنوان یک بازوی تبلیغاتی برای معرفی و فروش بیشتر محصولات خود استفاده کرد. جنرال الکتریک درصد بالایی از سهام شبکه تلویزیونی ان‌بی‌سی و کلمبیا پیکچرز را نیز در اختیار دارد. صنایع هوافضا. شرکت جنرال الکتریک پیشینه
دارد. صنایع هوافضا. شرکت جنرال الکتریک پیشینه بسیاری در حوزه تولید برق و کار با توربین‌ها دارد و در زمان آغاز جنگ جهانی اول نخستین سوپر شارژرها را این شرکت تولید کرد و پس از جنگ نیز تولید آن‌ها ادامه داشت. زمانی که ایالات متحده در سال ۱۹۱۷ وارد جنگ جهانی اول شد، دولت آمریکا جستجو را برای یافتن شرکتی که بتواند یک تقویت‌کننده یا بوستر را برای هواپیماهای نوپای پیستونی آن زمان تولید نماید، آغاز کرد. این بوستر یا در اصل توربو سوپر شارژر، شامل یک کمپرسور بود، که با نیروی گازهای خروجی موتور به حرکت درآمده و
که با نیروی گازهای خروجی موتور به حرکت درآمده و اکسیژن اضافی را مکیده و بر توان موتورهای پیستونی آن زمان می‌افزود و در حقیقت بر روی موتورهایی نصب می‌شد که قرار بود در ارتفاعات بالا به عملیات بپردازند. در این میان شرکت جنرال الکتریک این رقابت را با شرکتی دیگر برای تولید توربو سوپر شارژرها پذیرفت و قراردادی برای تولید آن‌ها را شرکت‌ها و دولت وقت منعقد کردند. در زمان جنگ هر دو شرکت تحقیق و طراحی‌های بسیاری را بر روی این گونه تجهیزات انجام داده و هزینه‌هایی را صرف نمودند، تا آنکه دولت آن دو شرکت را برای اثبات
صرف نمودند، تا آنکه دولت آن دو شرکت را برای اثبات عملکرد نهایی طرح‌هایشان فراخواند. سرانجام در هوای قله‌های پایکس پیک، در حدود ۱۴۰۰۰ پا بالای سطح دریا، شرکت جنرال الکتریک موتوری از گونه «لیبرتی ایرکرفت» را با توانی معادل ۳۵۰ اسب بخار که با توربو سوپر شارژرهای آن شرکت تجهیز شده بود، آزمایش کرد. برای مدت بیش از ۲ دهه، این توربو سوپر شارژرهای شرکت جنرال الکتریک بود، که هواپیماهای بمب افکن آمریکایی را قادر ساخته بود که با وزن بیشتر به پرواز درآمده از ارتفاعات بالا عملیات انجام دهند. امروزه شرکت ترابری هوایی
بالا عملیات انجام دهند. امروزه شرکت ترابری هوایی جنرال الکتریک، طراحی و توسعه، ساخت و تولید موتورهای جت را در طیف گسترده‌ای شامل: موتورهای نظامی، تجاری و مسافربری انجام می‌دهد. تجربه شرکت جنرال الکتریک در این خصوص موجب شد، که در سال‌های بعد به عرصه صنایع هوایی ورود کند. شهرت این شرکت در تولید موتور هواپیما موجب شد، که به عنوان نخستین انتخاب برای تولید موتور جت "ویتل دبلیو. ۱" در سال ۱۹۴۱ معرفی شود. این شرکت تا سال ۱۹۵۶ موفق به تولید ۳۰ هزار موتور "جی۴۷" برای هواپیماهای نظامی شد. اکنون شرکت صنایع هوایی
برای هواپیماهای نظامی شد. اکنون شرکت صنایع هوایی جنرال الکتریک به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان موتور هواپیما در جهان شناخته می‌شود. سلاح‌های هسته‌ای. این شرکت بیش از ۵۰ سال به عنوان یکی از تولیدکنندگان تسلیحات هسته‌ای شناخته می‌شد. صنایع تجهیزات پزشکی. GE Healthcare به عنوان بزرگ‌ترین و مهم‌ترین شرکت در زمینه تجهیزات پزشکی و فناوری‌های مربوط به آن شناخته می‌شود. GE به افزایش سرعت کار مراکز درمانی، کمک می‌کند. فرایند کاری در تمام بخش‌های نظام پزشکی به کمک فناوری‌های استفاده شده در دستگاه‌ها،
پزشکی به کمک فناوری‌های استفاده شده در دستگاه‌ها، نرم‌افزارهای محاسبات آماری و مدیریت بیمارستانی بهبود یافته است. این کمپانی با رواج استفاده از سامانه‌های رایانه‌ای و نرم‌افزارهای برنامه‌ریزی مدیریتی، کیفیت و بازده فرایند کاری را در مراکز درمانی افزایش داد. کیفیت. جنرال الکتریک معتقد است، کیفیت مسئولیت همه کارکنان است. اگر خواهان موفقیت هستیم، هر فرد باید با انگیزه و آگاهی در این موفقیت سهیم باشد. کیفیت در سه حوزه فرایند، کارکنان و کسب رضایت مشتری قابل تفکیک است. رهبران متعهد به فراهم آوردن فرصت‌ها و