payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جام اتحادیه فوتبال انگلستان که در حال حاضر به‌دلیل مسائل اسپانسرینگ با نام کارابائو کاپ شناخته می‌شود، سری مسابقات فوتبال مردان در انگلستان است که هر ساله توسط لیگ فوتبال انگلستان (EFL) برگزار می‌شود. باشگاه‌های حاضر در چهار سطح برتر فوتبال انگلستان، در مجموع ۹۲ تیم، مجوز شرکت در این رقابت‌ها را دارند. نخستین دورهٔ این رقابت‌ها در فصل ۶۱–۱۹۶۰ برگزار شد که با قهرمانی استون ویلا به پایان رسید. نیوکاسل قهرمان آخرین دوره این رقابت‌ها در سال ۲۵–۲۰۲۴ است.
جعفر بدیعی (۱۲۹۴ در شیراز - ۹ مرداد ۱۳۸۰ در تهران) روزنامه‌نگار ایرانی و از بنیان‌گذاران مجله "کیهان بچه‌ها" بود. جعفر بدیعی در سال ۱۲۹۴ در یک خانواده فرهنگی در شیراز متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر به پایان رساند. وی در سال ۱۳۲۵ در رشته فلسفه و علوم تربیتی موفق به کسب درجه لیسانس از دانشسرای عالی دانشگاه تهران شد. بدیعی به مدت ۳۰ سال با وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) همکاری داشت و دبیر دبیرستان‌های تهران بود. فعالیت مطبوعاتی. در اوایل دهه ۱۳۳۰ شمسی جعفر بدیعی فعالیت مطبوعاتی خود را با انتشار
شمسی جعفر بدیعی فعالیت مطبوعاتی خود را با انتشار مجله بازی برای بچه‌ها در تهران آغاز کرد. مجله بازی سه شماره منتشر شد ولی انتشار آن بعلت مشکلات مالی متوقف گردید. به دنبال آن بدیعی همکاری خود را با "روزنامه کیهان" آغاز کرد و در سرویس شهرستان‌ها مشغول به کار شد. در تابستان سال ۱۳۳۵ بدیعی پیشنهاد انتشار مجله‌ای برای کودکان و نوجوانان را به مصطفی مصباح‌زاده صاحب موسسه کیهان ارائه داد که با استقبال وی روبرو شد. اولین شماره "کیهان بچه‌ها" در روز پنج شنبه ششم دی ماه ۱۳۳۵ با سرمایه مؤسسه کیهان و به سردبیری جعفر
ماه ۱۳۳۵ با سرمایه مؤسسه کیهان و به سردبیری جعفر بدیعی در کشور منتشر شد. بدیعی به مدت ۲۳ سال سردبیری و مدیریت "کیهان بچه‌ها" را بعهده داشت و در سال ۱۳۵۸ با تحولات انقلاب اسلامی و تغییراتی که در مدیریت مؤسسه کیهان به وجود آمد فعالیت مطبوعاتی خود را متوقف کرد. وی سحرگاه روز نهم مرداد ۱۳۸۰ در تهران در گذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
یاسمین غوری (زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۷۱) مدل کانادایی دورگه است که مادرش آلمانی و پدرش پاکستانی است. پدر او یک مسلمان شیعه یا روحانی است و در پاکستان با مدل بودن به عنوان یک حرفه مخالفت می‌کند. غوری مدل شرکت ویکتوریا سکرت آنجل است.
بیت مهنی به عربی ( بیت المهنی )، روستایی است در جنوب صعدة، در عزلهٔ (بنی واکدی)، در ناحیهٔ (الجبل)، از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۴۳۴) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
منیره به عربی ( الَمنیره )، روستایی است در در عزلهٔ (الزیدیه)، بمسافت ۸ کیلومتر، در ناحیهٔ (النادره)، از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۳۵۲) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
منکث روستایی است در جنوب غربی یریم، در عزلهٔ (بنی منسیه)، در ناحیهٔ (الشهب الیمانیه)، از توابع استان حضرموت در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۳۷۲) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
منکب به عربی ( المَنکَب )، روستایی است در عزلهٔ (بنی العوام)، در ۸ کیلومتری جنوب (الحجه) از توابع استان حَجّه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۴۳) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
منقید روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، وأعمال النادره، از توابع استان حَجّه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۵۶۵) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
حسین‌قلی شوندی مشهور به آخوند ملا حسین‌قلی همدانی و آخوند همدانی در سال ۱۲۳۹ قمری در روستای شوند از توابع قروه درگزین متولد شد. نسب وی به صحابی مشهور پیامبر اسلام، جابربن عبدالله انصاری بازمی‌گردد.ملاحسینقلی همدانی وصی سید علی شوشتری بود، ملاحسینقلی همدانی هم حدود ۳۰۰ شاگرد عارف و مجتهد داشت که تنها وصی او، سید احمد کربلایی طهرانی بود. وی هم شاگردانی داشت که تنها وصی وی سید علی قاضی بود و سید علی قاضی هم دارای شاگردان زیادی بود از جمله هاتف قوچانی ، بهجت، مسقطی ، نجابت ، طباطبایی که وصی وی تنها یک شخص و آن
، نجابت ، طباطبایی که وصی وی تنها یک شخص و آن هم عباس هاتف قوچانی بود او شاگردان معدودی داشت که از بین آنان محمد علی ناصری وصی وی بود. محمد علی ناصری دولت آبادی تنها یک شاگرد داشت که وصی او هم شد وی احمد ناصری فرزندش بود که هم اکنون در مسجد کمر زرین اصفهان نماز میخوانند. زندگی. پدرش او را به تهران فرستاد تا به تحصیل علم پرداخته و در زمرهٔ عالمان درآید. وی در تهران نزد عبدالحسین تهرانی تحصیل کرد. همچنین مدتی در سبزوار شاگرد حکیم ملاهادی سبزواری بود و بعد از آن راهی عتبات گردید. ملا حسینقلی در نجف به درس
از آن راهی عتبات گردید. ملا حسینقلی در نجف به درس مرتضی انصاری حاضر شد و بعد از چندی با آقا سید علی شوشتری آشنا گردید و زیر نظر او به سلوک پرداخت. به نقل از حسن حسن‌زاده آملی؛ چون شیخ انصاری از دنیا رحلت کرد آخوند همدانی در پی نوشتن مطالب اصولیه و فقهیه مرتضی انصاری شد، شوشتری او را منع کرد و گفت: این کار تو نیست، دیگران هستند این کار را بکنند، شما باید مستعدین را دریابید. وی سیصد نفر را به‌طوری تربیت کرد که هر یک از اولیاءالله شدند، از آن جمله: محمد بهاری، سید احمد کربلایی، میرزا جواد ملکی تبریزی، علی
سید احمد کربلایی، میرزا جواد ملکی تبریزی، علی زاهد قمی، سید عبدالغفار مازندرانی. درگذشت. ملاحسینقلی شوندی در سال ۱۳۱۱ ه‍.ق درگذشت. آرامگاه او در حرم حسین بن علی در کربلا قرار دارد.
منده به عربی ( الَمنَده )، روستایی است در در عزلهٔ (بنی المدید)، در ناحیهٔ (القحطانیه)، از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۶۵) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
فرانس کومون باستان شناس، مورخ، واژه شناس (تاریخی تطبیقی) و محقق کتیبه شناسی از اهالی بلژیک بود. وی در ژانویه ۱۸۶۰ در شهر آلست بلژیک دیده بر جهان گشود و در ۲۵ اوت ۱۹۴۷ درگذشت. کومون تحقیقات ارزنده‌ای در رابطه با آیین میتراییسم (مهرپرستی) به جهانیان عرضه کرد و او را پدر میتراپژوهی مدرن می‌دانند. وی در انتشار چندین دائرةالمعارف همکاری کرد. او عضو بیشتر آکادمی‌های اروپایی بود. در سال ۱۹۳۶، کومون جایزه فرانکی (جایزه فرانکی) را در علوم انسانی به خود اختصاص داد. وی در سال ۱۹۴۷ کتابخانه و اوراق خود را به آکادمی
وی در سال ۱۹۴۷ کتابخانه و اوراق خود را به آکادمی بلژیک در روم برای دسترسی محققان جهان اهدا کرد.
جایزهٔ فرانکی یک جایزهٔ معتبر علمی پژوهشی بلژیک است که از سال ۱۹۳۳ هر سال توسط بنیاد فرانکی به منظور شناسایی دانشمندان و پژوهشگران جوان (زیر ۵۰ سال) بلژیکی اهدا می‌شود. این جایزه به یاد بود امیل فرانکی نامگذاری شده‌است. این جایزه برابر با ۱۵۰۰۰۰ (صد و پنجاه هزار) یورو ارزش اقتصادی دارد. و هر سال به نوبت به یکی از ۳ عنوان زیر اهدا می‌شود: علوم عینی- علوم اجتماعی- علوم زیستی یا پزشکی. این جایزه بیشتر از آنکه تشویق کارهای قبلی پژوهشگر باشد برای تشویق منتخبان به ادامه کارهای پژوهشی آنهاست. برنده همچنین موظف به
ادامه کارهای پژوهشی آنهاست. برنده همچنین موظف به سازماندهی یک دفاعیه در سطح جهانی- در رشته‌ای که در آن سال جایزه به او تعلق گرفته- می‌باشد که معمولاً به انتشار یک مقالهٔ جهانی می‌انجامد که در نهایت باعث بالا بردن سطح تحقیقاتی دانشگاه‌های بلژیک در دنیا می‌شود.
اسلکس یکی از توزیع‌های سیستم‌عامل لینوکس مبتنی بر دبیان است که بر روی دیسک زنده عرضه می‌شود و بر مبنای اسلکور ساخته شده‌است. برای اجرای این اسلکس نیازی به نصب نیست و به صورت زنده از روی سی‌دی یا فلش مموری اجرا می‌شود. اسلکس توسط توماش ماتیچک از جمهوری چک توسعه یافته‌است. شعار توسعه دهنده این سیستم عامل "یک سیستم فوری در جیب شما " می‌باشد. یکی از مزایای اصلی توزیع Slax، سهولت سفارشی سازی آن است. نرم‌افزارهای اضافی را می‌توان اضافه و حذف کرد. همچنین استفاده مستقیم از مدیریت برنامه apt بار کردن نرم‌افزار اضافی
از مدیریت برنامه apt بار کردن نرم‌افزار اضافی را برای استفاده‌کنندگان آن بسیار آسان نموده‌است. اگرچه مژول‌های Slax کاملاً مستقل هستند اما APT به‌طور کامل از آن پشتیبانی می‌کند. کاربران همچنین می‌توانند تصویر پیش‌فرض سی‌دی یا نصب درایو یواس‌بی را برای سفارشی کردن بسته‌های موجود در توزیع روی بوت اصلاح کنند. Slax همچنین اجازه می‌دهد بسته‌های دبیان به modules Slax تبدیل شوند.
جاناتان جیمز "جان" اینگلیش (زاده ۱۹۴۹ در همپستد، لندن - مرگ ۲۰۱۶ سیدنی) خواننده، موسیقیدان، بازیگر و نویسنده ساکن استرالیا بود. زندگی. اینگلیش در سال ۱۹۶۱ به همراه خانواده‌اش به استرالیا مهاجرت کرد. او برای سباستین هاردی آواز خوان و ریتم گیتاریست بود. اما از سال ۱۹۷۲ فعالیت خود را به عنوان بازیگر در نقش «یهودا اسخریوطی» در نمایش موزیکال «عیسی مسیح قهرمان» آغاز کرد (این نمایش از طریق تلویزیون پخش می‌شد). اینگلیش به عنوان یک تک خوان برجسته نیز شناخته می‌شود. وی جوایز متعددی همچون جایزهٔ TV Week Logie Award
وی جوایز متعددی همچون جایزهٔ TV Week Logie Award برای بهترین بازیگر جوان استرالیا برای بازی در سریال در برابر باد (۱۹۷۸) را در کارنامه خود دارد. مرگ. وی در ۹ مارس ۲۰۱۶ در سیدنی درگذشت.
منوچهر جراح‌زاده (۱۳۱۲ بندر انزلی – ۱۵ شهریور ۱۳۸۲ تهران) روزنامه نگار، قصه نویس، شاعر و طنز پرداز معاصر بود. وی که بازنشستهٔ نمونهٔ سال ۱۳۸۰ سیستم بانکی کشور (بازنشسته بانک صادرات ایران) در امور فرهنگی بود، سال‌ها با رسانه‌های خوانا و گویا همکاری داشت و اغلب از نام‌های مستعار: قلندر، دریا، هردمبیل، انزلی چی، میم جیم و... استفاده می‌کرد. وی ۱۲ جلد کتاب منتشر نمود و بیش از ۶۰ لوح تقدیر از ارگان‌های مختلف در کارنامهٔ هنری اش دارد. اشعار وی در کتاب «کنار چشم خدا» شامل مجموعه شعر دفاع مقدس شاعران استان گیلان
خدا» شامل مجموعه شعر دفاع مقدس شاعران استان گیلان (به کوشش فرامرز محمدی‌پور توسط بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس) منتشر شده‌است. وی با روزنامه‌ها و نشریات مختلفی مانند رسالت و همچنین با چندین نشریه در زمینهٔ طنز همکاری کرد که از جمله می‌توان به ضمیمه طنز مجله کشاورز با نام «خورجین» اشاره کرد. طوفان در فنجان. کتاب طوفان در فنجان در سال ۱۳۸۱ توسط نشر حریم یاس منتشر شده‌است. این کتاب آموزش الفبای هنر طنزنویسی به همراه چندین قصهٔ طنز از قلم همین نویسنده‌است که در آن به موضوعاتی همچون هویت تاریخی طنز- انواع
که در آن به موضوعاتی همچون هویت تاریخی طنز- انواع طنز و اینکه چگونه طنز بنویسیم اشاره شده‌است.
امیل فرانکی (زاده ۲۵ ژوئن ۱۸۶۳ در بروکسل، درگذشته ۱ نوامبر ۱۹۳۵ در بروکسل) سرباز، سیاست‌مدار و تاجر بلژیکی بود. زندگی‌نامه. او یتیم بود و به همین سبب در سن ۱۵ سالگی به مدرسهٔ نظامی فرستاده شد. در سن ۲۱ سالگی به همراه دیگر جوانان بلژیکی توسط پادشاه بلژیک لئوپولد دوم به کنگو فرستاده شد که در آن زمان بخشی از بلژیک به‌شمار می‌آمد. فرانکی در سال ۱۸۹۶ به عنوان سفیر بلژیک در چین برگزیده شد و تا ۱۹۰۲ در آنجا ماند. در چین با هربرت هوور رئیس جمهور آمریکا ملاقات کرد. وی در سال ۱۹۰۲ به بلژیک بازگشت و فعالیت اقتصادی خود
در سال ۱۹۰۲ به بلژیک بازگشت و فعالیت اقتصادی خود را آغاز کرد.
نوکیا ان۹۶ یک گوشی از سری ان شرکت نوکیا است که قابل توجه‌ترین ویژگی آن دارا بودن از ۱۶ گیگابایت حافظهٔ درونی است. مجهز به دوربین ۵ مگاپیکسل با عدسی کارل زایس و فوکوس خودکار، سازگار با سامانهٔ بازی‌های ان-گیج، دارای جی‌پی‌اس، رادیو اف‌ام، بلوتوث و از جاوا هم پشتیبانی می‌کند. ان۹۶ از سیستم‌عامل سیمبیان نسخه ۹٫۳ و واسط کاربری سری ۶۰ ویرایش سوم بهره می‌برد.
قلعه سلسال که به زبان محلی به آن قلعه سالسال می گویند در 32 کیلومتری شمال غرب نوبران و در شمال روستای قارلق و غرب روستای ورگبار قرار دارد. این قلعه با باروی بسیار مستحکم بر ارتفاعات کوه های سالاندوز بنا گردیده است . از دوره ساخت آن اطلاعات دقیقی در دست نیست اما بر اساس تاریخ تعداد زیادی از این بناها در پایان دوره اشکانیان و اوایل دوره ساسانیان در قرن سوم و چهارم میلادی و قبل ازظهور اسلام در ایران که بیشترین تاخت و تازها از سوی سایر اقوام به سرزمین های ایران می شده ساخته شده است. این دژ در دوره سلجوقیان و
می شده ساخته شده است. این دژ در دوره سلجوقیان و سپس فرقه اسماعیلیه با ظهور حسن صباح در ایران مورد استفاده قرار گرفته است . این دژ بر روی سخره سنگی و در ارتفاع 2850 متر از سطح دریا قرار گرفته و دیوارهای آن با سنگ و ملات ساروج ( ترکیب پودر آهک با خاکستر و آب) استوار شده است که اطراف آن را پرتگاه های عظیم فرا گرفته و تنها راه دسترسی به آن در شرق آن قرار داشته است . قلعه سلسال دارای چهار برج نگهبانی میباشد . هریک از برج ها در خط الرس ارتفاعات منتهی به این مکان طراحی شده و هر برج نگهبانی از دو طبقه تشکیل شده ،
طراحی شده و هر برج نگهبانی از دو طبقه تشکیل شده ، طبقه فوقانی برای نگهبانی و طبقه تحتانی برای استراحت در نظر گرفته شده و بر دیوار برجها سوراخهائی با مقطع دایره ای شکل با قطر 10 سانتی متر بنام مزغل برای دیدبانی طراحی و ساخته شده است . چشم انداز این مزغل ها به سمت روستاها ، دشت های اطراف و آبراهه های منتهی به این قلعه می باشد. یکی از اهداف مهم بنای این دژ استراتژیک حفاظت از گذرگاه (کریدور ) مواصلاتی غرب به شرق دشت جنوبی این قلعه بوده است (دشت گلازور) که در آن زمان محل عبور کاروانهای تجاری و نظامی از شرق به
زمان محل عبور کاروانهای تجاری و نظامی از شرق به غرب و بلعکس بوده است (این گذرگاه تا چند دهه پیش بنام جاده اصفهان معروف بود که روایت شده مارکوپولو نیز در سفر خود در مسیر ابهر به کاشان از این دشت عبور نموده است) . از شکافهای عمیق و طبیعی موجود در این قلعه بعنوان انبار آذوقه و منبع ذخیره آب استفاده می شده است ( متاسفانه در دو و سه دهه اخیر بخشی از دیوار و برجهای این مکان از سوی افراد ناآگاه به تاریخ و تمدن نیاکانمام تخریب شده است ). در شرق این قلعه زمین نسبتا مسطح و وسیعی معروف به میدان واقع است که از آن برای
و وسیعی معروف به میدان واقع است که از آن برای تمرین های نظامی سپاهیان قلعه استفاده می شده است . تاریخ قلعه. طبق تخمینهای باستان شناسان بنای اولیه قلعه در دوران ساسانیان و قبل از اسلام بوده‌است ولی دوران اوج استفاده از این کهندژ در دوره ظهور اسماعلیه بوده‌است آخرین بازسازی قلعه مربوط به اوایل دوران صفوی است.
جوزف (جو) اف. انگل‌برگر مهندس و مؤسس اولین شرکت رباتیک (تأسیس ۱۹۵۶) است که به عنوان پدر علم روباتیک شناخته می‌شود. انگلبرگر به همراه جورج دوول اولین ربات صنعتی آمریکا را اختراع کردند. وی مدارک لیسانس و فوق لیسانس خود را در سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۹ از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. جو انگلبرگر با بسیاری از کمپانی‌های برجستهٔ آمریکایی همکاری داشته‌است. انگلبرگر فعالیت‌های خود را بر روی سیستم‌های موبایل و ربات‌های با احساس (برای برقراری ارتباط با انسان و سرویس دهی به او) متمرکز کرده‌است. روبات HelpMate از کارهای اخیر
متمرکز کرده‌است. روبات HelpMate از کارهای اخیر وی است که در بسیاری از بیمارستان‌ها در سراسر دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی از اهداف وی در استفاده از روبات‌ها کمک به سالمندان است. افتخارات. در سال ۱۹۸۴ جو انگلبرگر در آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد. وی همچنین جایزهٔ پیشرفت انجمن مهندسان سازنده را از آن خود کرد. جایزهٔ لیوناردو داوینچی از طرف جامعهٔ مهندسین مکانیک آمریکا به وی تعلق گرفت. جایزهٔ ۱۹۹۷ ماشینیست آمریکا- جایزهٔ مک کنی از طرف دانشگاه لیورول- مدال اگلستون از دانشگاه کلمبیا- جایزهٔ ۱۹۹۷ بکمن به
اگلستون از دانشگاه کلمبیا- جایزهٔ ۱۹۹۷ بکمن به خاطر پیشگامی و ابتکار در تحقیقات اتوماسیون- جایزهٔ ۱۹۹۷ ژاپن- بالاترین نشان افتخار تکنولوژی ژاپن برای برقراری صنعت رباتیک از دیگر افتخارات وی هستند.
حسین بیک‌زاده شکوئی، (زاده ۹ آذر ۱۳۱۲ در تبریز - درگذشت ۲۸ شهریور ۱۳۸۴ در تهران)، جغرافی‌دان معاصر ایرانی و بنیان‌گذار گروه جغرافیای دانشگاه ملی سابق (شهید بهشتی)، عضو پیوسته فرهنگستان علوم و استاد سابق دانشگاه تربیت مدرس است. وی در سومین دوره جایزه ملی چهره‌های ماندگار ایران، به عنوان چهره ماندگار جغرافیا برگزیده شد. او در مقام شارح، ناقد و نظريه‌پرداز، تأثيری جدی و قابل تأمل بر عرصه جغرافيای ایران داشته است. زندگی. حسین شکوئی به سالِ ۱۳۱۲ در تبریز دیده به جهان گشود. پدرش محمد نام داشت. او پس از اتمام
به جهان گشود. پدرش محمد نام داشت. او پس از اتمام تحصیلات ابتدائی در مدرسه شمس، وارد دوره دبیرستان در مدرسه لقمان شده و نزد بزرگانی چون «عباس دیهیمی» و «استاد تقی میرفخرایی» مدرس زبان فرانسه در دانشگاه تبریز به کسب دانش پرداخت. حسین شکوئی به سال ۱۳۳۴ در دانشگاه تبریز در رشته «تاریخ و جغرافیا» مشغول به تحصیل شد. استاد قاضی، استاد ادیب طوسی، دکتر منوچهر مرتضوی و دکتر جهانگیر صوفی از جمله استادان وی در این مقطع تحصیلی هستند که او از آن‌ها به نیکی یاد می‌کرد. او پس از پایان دوره کارشناسی شغل دبیری را برگزید و
پس از پایان دوره کارشناسی شغل دبیری را برگزید و در دبیرستان‌های شهرستان اسکو، تبریز و تهران به تدریس پرداخت و این شغل را تا پایان مقطع فوق لیسانس در ۱۳۴۶خورشیدی از دانشگاه تهران ادامه داد. شکویی دوره دکتری را در رشته جغرافیای انسانی در دانشگاه استانبول ترکیه در ۱۳۵۴ خورشیدی به پایان رساند البته باید اذعان کرد که شکویی به خاطر فعالیت های علمی و ممتاز بودن در دوره کارشناسی ارشد، بورس تحصیلی از دانشگاه میشیگان آمریکا دریافت کرد و قبل از ورود به دانشگاه استانبول عازم آمریکا شد اما به دلیل مشکلات خانوادگی
عازم آمریکا شد اما به دلیل مشکلات خانوادگی تحصیلات دکتری را در آمریکا نیمه تمام رها کرد. این جغرافیدان برجسته به خاطر دانش بالای خود خیلی زود و در همان مقطع فوق لیسانس به درجه استادیاری ارتقا یافت و با شکل گیری دانشگاه تربیت مدرس از ۱۳۶۴ خورشیدی با پذیرش مسئولیت رشته علوم جغرافیایی به این دانشگاه رفت و یکی از پایه گذاران تحصیلات تکمیلی در کشور شد. همچنین جالب توجه است که وی ۳۵ ساله بود که پس از سالها تلاش توانست رشته‌های تاریخ و جغرافیا را در دانشگاه‌ها از هم جدا کند و پیوند دانش جغرافیا را با مسائل
از هم جدا کند و پیوند دانش جغرافیا را با مسائل اقتصادی و سیاسی آشکار سازد. ۳۷ ساله بود که نخستین اثرش "فلسفه جغرافیا" را نوشت و مفاهیم و مضامین بنیادین جغرافی را تشریح کرد. این در حالی است که ۴۵ ساله بود که از دانشگاه استانبول دانشنامه دکتری در جغرافیای انسانی گرفت. کتابهایی که وی تألیف نموده است از جمله شاهکارهای علمی و جغرافیایی می‌باشند. هزچند که مافیای موجود در دانشگاهها و جغرافیا علی رغم اشتیاق همه دانشجویان هیچ گاه اجازه ندادند حسین شکویی در دانشگاه تهران حضور پیدا کند. ولی آثار جاودانه او چراغی است
حضور پیدا کند. ولی آثار جاودانه او چراغی است در این تاریکخانه جغرافیا و سالیان منبع معتبر برای دانشجویان و استادان بوده و خواهد بود. کمتر کتابهایی را می‌توان یافت که در استواری علمی و فن نوشتاری همچون آثار ایشان یافت. حتی در کتابهای مشابه منتشر شده در انجمن جغرافی‌دانان آمریکا کمتر کسانی در حد و اندازه پروفسور حسین شکویی دیده می‌شود. به نقل از لیلا اباذزی شاگرد ایشان در سال‌های دور در دانشگاه تبریز ایشان علاوه بر استادی در جغرافیا، بسیار با اخلاق و پر احساس و بوده‌اند. پس از گذراندن دوران تحصیلی مدرک
احساس و بوده‌اند. پس از گذراندن دوران تحصیلی مدرک کارشناسی خود را در رشته تاریخ و جغرافیا از دانشگاه تبریز (۱۳۳۷)، مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه تهران (۱۳۴۶) و مدرک دکترای تخصصی خود را در رشته جغرافیای انسانی از دانشگاه استانبول (۱۳۵۷) دریافت کرد. دکتر حسین شکوئی بیش از ۱۰ سال در دانشگاه تبریز تدریس می‌کرد و در سال ۱۳۶۴ پس از عزیمت به تهران در دانشگاه تربیت مدرس مشغول به تدریس شد و می‌توان او را در ردیف اولین پایه‌گذاران دوره دکترای رشته جغرافیا در دانشگاه تربیت مدرس معرفی کرد. باید اذعان کرد که دغدغه
تربیت مدرس معرفی کرد. باید اذعان کرد که دغدغه اصلی شکویی به هنگام ورود به دانشگاه تربیت مدرس یکی تقویت نظریه‌پردازی در علوم جغرافیایی و دیگری شناخت مشکل‌های اصلی شهر و ارائه راه حل برای آن بود. او در طول دوران علمی خود رساله‌ها (در سطح دکتری) و پایان‌نامه‌های (در سطح کارشناسی ارشد) زیادی را راهنمایی کرده‌اند. ایشان در مجامع مختلف علمی از قبیل فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران، هیأت رئیسه انجمن جغرافیدانان ایران، شورای‌عالی سمت، سرپرستی کمیته جغرافیا در وزارت فرهنگ و آموزش عالی و...، عضویت فعالی داشتند و
فرهنگ و آموزش عالی و...، عضویت فعالی داشتند و پس از مدت‌ها تلاش در راه علم، توانستند به عنوان یکی از چهره‌های ماندگار کشور (در جغرافیا) معرفی شوند. همچنین در سال‌های ۱۳۷۲ و ۱۳۷۶، استاد نمونه دانشگاه تربیت مدرس شناخته شدند و کتاب‌های تألیفی ایشان در سال‌های ۱۳۶۷ و ۱۳۷۵ به عنوان کتاب‌های برگزیده سال جمهوری اسلامی ایران معرفی شد. دکتر حسین شکوئی از جمله استادانی است که سال‌های عمر خود را به مطالعه، پژوهش و تدریس دانشگاهی گذرانده و نتیجه علاقه وی به تحصیل و تدریس در رشته جغرافیا، ۴۴ سال سابقه تدریس در دانشگاه
در رشته جغرافیا، ۴۴ سال سابقه تدریس در دانشگاه و انتشار کتاب‌ها و مقالات مختلف بوده‌است. وی همچنین سالها عضو شورای انقلاب فرهنگی و طراح برنامه‌های آموزش جغرافیای دانشگاهی و در فرهنگستان علوم هم نماینده این علم وسیع و دامنه‌دار بوده و در بسیاری از تأسیسات اجرایی کشور هم که برنامه‌های توسعه اقتصادی و شهری داشته‌اند به عنوان مشاور حضور داشته است. دکتر شکوئی در شهریورماه ۱۳۸۴ در بیمارستان مهرداد تهران درگذشت‌ و در قطعه هنرمندان گورستان بهشت‌زهرا تهران، به خاک سپرده شد. در تشییع جنازه او اعضای فرهنگستان علوم،
سپرده شد. در تشییع جنازه او اعضای فرهنگستان علوم، تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، رئیس قدیم و جدید دانشگاه تربیت مدرس، وزیر سابق علوم و تحقیقات و فناوری، شهردار تهران و بسیاری از شاگردان او که در مقام های مختلف آموزشی و اجرایی قرار داشتند حضور داشتند. 6 ماه پس از مرگ، کتاب‌های شخصی مرحوم شامل ۲ هزار و ۱۳۱ جلد کتاب از منابع موجود در کتابخانه شخصی ایشان به زبان های فارسی و انگلیسی در حوزه جغرافیایی شهری، انسانی، تاریخی، متون فلسفی و نشریات خارجی به کتابخانه مرکزی تبریز اهدا شد. کتاب «بر بلندای اندیشه»
مرکزی تبریز اهدا شد. کتاب «بر بلندای اندیشه» نوشته سید علی بدری دانشیار جغرافیای دانشگاه تهران به واکاوی سیر تحول اندیشه‌ی علمی دکتر حسین شکویی می‌پردازد. همچنین مهری اذانی استادیار گروه جغرافیای دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف‌آباد مقاله‌ای را تحت عنوان «گذری بر حوزه جغرافیا و فلسفه سیاسی در اندیشه شادروان پروفسور حسین شکوئی» در سال ۱۳۸۸ نوشت که به بررسی دیدگاههای اندیشه‌ای پروفسور شکویی در حوزه جغرافیا و فلسفه سیاسی می‌پرداخت. سیدمحسن حبیبی استاد شهرسازی دانشگاه تهران و دو تن از شاگردانش نیز در سال 1389
دانشگاه تهران و دو تن از شاگردانش نیز در سال 1389 مقاله‌ای را با عنوان «بازخوانی سير تطور انديشه در آثار دکتر حسين شکويی» به نگارش درآوردند که كاوشی در انديشه‌ها و تفكرات شكويی از طريق بازخوانی آثار و بررسی سير تحول و تطور انديشه در فكر و ذهن او در قالب سه دوره فكری مشخص است. تالیفات. آثار و تألیفات شکویی از جمله شاهکارهای علمی و جغرافیایی محسوب می‌شوند و کمتر کتاب‌هایی را می‌توان یافت که در استواری علمی و فن نوشتاری مانند آثار وی باشند. اهمیت آثار شکویی تا آن جایی است که جزو منابع معتبر و اصلی برای
تا آن جایی است که جزو منابع معتبر و اصلی برای دانشجویان جغرافیا به حساب می‌آید. شکویی به دلیل تأثیرگذاری زیاد در عرصه جغرافیا، همچنین به دلیل تفکرات و اندیشه‌های ارزشمندش برای صاحب نظران و دانشمندان شناخته شده است. مشرب فکری. دکتر شکویی مباحث و مطالب جغرافیایی را در قالب مسائل اجتماعی و اقتصادی می‌دید، و مسائل را در چارچوب بازدهی و سودآوری‌ای که برای جامعه دارند، از منظر عدالت اجتماعی بررسی می‌کرد. هدف وی آن بود که با این تحلیل‌ها بتواند جامعهٔ متعادل و مطلوبی را در منطقهٔ کاری خویش ایجاد کند. تأکید وی بر
را در منطقهٔ کاری خویش ایجاد کند. تأکید وی بر شناخت پایه‌های اساسی مسائل جغرافیایی، نهایتاً منجر به جغرافیای کاربردی شد که در آن، جغرافیدانان نیز سهمی در حل مسائل اجتماعی بر عهده دارند. حوزه تأثیر. تلاش‌های او اثر بسیار مثبت وسازنده‌ای بر علم جغرافیا و جامعه‌ی جغرافیدانان ایران گذارده است. او از چند دیدگاه تأثیر عمیقی بر دانش جغرافیای ایران داشته است: به گفته محمدحسن گنجی، شکوئی به عنوان یک واسطه قوی بین دانش جغرافیا در ایران و جهان خارج عمل می کرد و در روزگاری که بین جغرافیدانان دانشگاهی ایران کمتر ارتباط
که بین جغرافیدانان دانشگاهی ایران کمتر ارتباط انفرادی با علم جغرافیا و تحولات آن در خارج وجود داشت وی چه از طریق معرفی کتابها و مقالات مهم خارجی در صفحات رشد آموزش جغرافیا که خود سالها سردبیر آن بود و چه از طریق دسترسی به نفیس‌ترین و جدیدترین و گران‌ترین کتابهای حاوی افکار نو و اظهار آنها در کلاسهای درس و سخنرانی های عمومی، هموطنان را در جریان تحولات جدید علمی قرار می داد و دانشجویان را به پژوهش درباره آنها تشویق می‌کرد و از این لحاظ می توان ادعا کرد که در ۱۵ موردی که او خود راهنمای پایان نامه‌های دکتری
۱۵ موردی که او خود راهنمای پایان نامه‌های دکتری جغرافیا در دانشگاه تربیت مدرس بوده و هم چنین در دیگر موارد آن دانشگاه دارندگان دکترای جغرافیا از دست دکتر شکوئی احتمالاً دست کمی از فرهیختگان مشابه در دانشگاه های معتبر خارجی ندارند. وی حتی جغرافیدانان ایرانی را با مکاتبی غیر از مکتب‌های حاکم بر جامعه‌ی دانشگاه‌های کشور آشنا نمود. در حوزه فلسفه جغرافيا، شادروان دكتر حسين شكويی يكی از آن نامور چهره‌ها وانديشمندانی است كه بر عرصه جغرافیای ايران تأثيرگذاری‌های فراوان داشته و در تغييرات و تحولات و پويايی جغرافیای
داشته و در تغييرات و تحولات و پويايی جغرافیای ايران‌زمين از سهم ارزنده‌ای برخوردار است. اعتقاد به تفكر سيستمی در رسيدن به تحليل‌های جغرافيايی، ايدئولوژی و سياست‌گذاری نظام های حاكم بر فضاهای جغرافيایی، تأكيد بر عدالت اجتماعی و زدودن فقر از چهره جغرافيای فقر در از يافته‌های سير فلسفه سياسی ايشان در می‌باشد. در واقع جغرافیای ایران که تا قبل ازدهه ۱۳۵۰خورشیدی فاقد تفکرات فلسفی بود با تلاش و همت شکویی روزنه‌های فلسفی بر روی آن باز شد و دانشجویان این رشته با مباحث فلسفی و پارادایم جغرافیا آشنا شدند.
در کیهان‌شناسی، اصل کیهان‌شناختی اصلی است که روی بسیاری از نظریه‌های ممکن در کیهان‌شناسی قیدهای سختی می‌گذارد. این اصل از رصد کیهان در مقیاس‌های بزرگ به دست آمده است و می‌گوید: یا به زبان ساده، همه جای گیتی در مقیاس‌های به اندازه کافی بزرگ مانند هم است. همگن و همسانگرد بودن گیتی ایجاب می‌کند که زمین جایگاه ویژه‌ای در آن ندارد (اصل کپرنیکی را ببینید) و در مقیاس‌های خیلی بزرگ، گیتی یکنواخت است. سنگ‌بنای کیهان‌شناسی نوین بر این باور استوار است که «مکان ما در گیتی به هیچ عنوان ویژه نیست». این باور به اصل
در گیتی به هیچ عنوان ویژه نیست». این باور به اصل کیهان‌شناختی معروف است و یک ایده‌ی قدرتمند و در عین حال ساده به‌حساب می‌آید. جالب این است که برای مدتی طولانی از تاریخ تمدن بشر، تصور بر این بود که ما موقعیتی بسیار ویژه در این گیتی داریم و معمولاً خودمان را در مرکز گیتی می‌پنداشتیم.
مریم یوسف جمال (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۴ در اورومو، اتیوپی) با نام اصلی "Zenebech Tola" یک دونده دوهای نیمه‌استقامت و استقامت بحرینی اتیوپیائی‌الاصل است. زندگی شخصی. مریم جمال در سال ۱۹۸۴ در روستای اوسیلان جائیکه هایله گبرسلاسی نیز اهل آنجاست، در خانواده‌ای با ۵ فرزند از قبیله اورومو و از مسیحیان کلیسای ارتدوکس شرقی به دنیا آمد. او به همراه تعداد دیگری از بچه‌های روستا بعضی روزها تا ۱۶ کیلومتر می‌دوید و شرکت در مسابقات دو را از ۱۵ سالگی آغاز کرد. او در مسابقات بین آموزشگاهی در ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر با
بین آموزشگاهی در ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر با اختلاف زیاد قهرمان و در پرش ارتفاع با ۱٫۵۳ متر دوم شد. در سال ۲۰۰۲ به همراه همسرش طارق حسن ثابت (با نام اصلی مانشو تایه" Mnashu Taye") که مربی او نیز هست از اتیوپی خارج شد و در یک اردوگاه پناهندگان در لوزان، سوئیس اقامت گزید. مریم جمال اگرچه رکورد ورودی المپیک ۲۰۰۴ آتن را به دست آورد، اما فدراسیون دو و میدانی اتیوپی به دلیل مسائل سیاسی با شرکت او در مسابقات موافقت نکرد. اولین موفقیت مهم مریم یوسف جمال در مسابقات ۳۰۰۰ متر اسلو بود. او پس از آن قهرمان بازی‌های