payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ممکن است به اندازهٔ خود این پرنده سنگین باشند. هما به منظور شکستن لاک لاکپشت‌ها آن‌ها را تا ارتفاع مشخصی بالا می‌برد و سپس رها می‌کند تا لاک سخت این خزندگان را بشکند. این روش شکار لاک‌پشت در میان عقاب‌های طلایی نیز مشاهده شده است. سایر جانوران زنده که مورد حملهٔ این کرکس قرار می‌گیرند در ارتفاعات به دام افتاده و آنقدر مورد حمله و ضرب‌وشتم این پرنده قرار می‌گیرند تا سقوط کرده و از بین بروند. مشاهده شده که خرگوش‌های کوهی، خرگوش‌های صحرایی، مارموت‌ها و در یک مورد بزمجه‌ای به طول ۶۲ سانتی‌متر به این روش شکار
مورد بزمجه‌ای به طول ۶۲ سانتی‌متر به این روش شکار شده‌اند. در موارد نادری دیده شده که هما به جانوران بزرگ‌تر از جمله بز کوهی، بز کوهی اروپایی و آهوسنگی نیز به همین روش حمله کرده و آن‌ها را کشته است. اگرچه بعضی از این موارد ممکن است به دلیل برخورد تصادفی و غیرعمد کرکس و این پستانداران باشد. بسیاری از جانوران بزرگی که توسط هما کشته می‌شوند نابالغ، مریض یا به شدت زخمی هستند. گزارش شده که انسان‌ها نیز به صورتی ناهنجار یا با همین روش توسط این پرنده کشته شده‌اند. با این حال این گزارش‌ها تأیید نشده و زیست‌شناسانی
با این حال این گزارش‌ها تأیید نشده و زیست‌شناسانی که این پرنده را مطالعه کرده‌اند این موارد را برخورد ناگهانی و غیرعمد از سوی کرکس می‌دانند. گهگاه پرندگان کوچکی مانند کبوترها نیز توسط هما کشته و خورده می‌شوند. بعضی اوقات نیز ممکن است یک جفت هما با هم شکار و تغذیه کنند. در ارتفاعات اتیوپی این پرنده به تغذیه از زباله‌ها و پسمانده‌ها خو گرفته است. تولید مثل. هما قلمرو گسترده‌ای دارد و ممکن است روزی بیش از ۲ کیلومتر مربع را در جستجوی خوراک بپیماید. زمان جفت‌گیری این پرنده بسته به زیستگاه آن متغیر است، در بیشتر
این پرنده بسته به زیستگاه آن متغیر است، در بیشتر اوراسیا از دسامبر تا سپتامبر، در شبه‌قارهٔ هند از نوامبر تا ژوئن، در اتیوپی از اکتبر تا می، تمام طول سال در شرق آفریقا و از می تا ژانویه در جنوب آفریقا می‌باشد. این پرندگان اغلب تک‌همسر هستند اما در مواردی چندشوهری میان آن‌ها دیده شده است. پرنده‌های بالغ به نشانهٔ علاقه پاهای خود را در هم قفل می‌کنند و مسافتی طولانی را با هم در آسمان طی می‌کنند. در اروپا تخمین زده می‌شود که ۱۲۰ جفت هما وجود دارند و میزان باروری آن‌ها بین ۰٫۴۳±۰٫۲۸ است. میزان باوری موفق میان
آن‌ها بین ۰٫۴۳±۰٫۲۸ است. میزان باوری موفق میان این پرندگان حدود ۰٫۵۶±۰٫۳۰ می‌باشد. لانهٔ درست شده توسط جفت‌ها معمولاً حدود ۱ متر عرض و ۶۹ سانتی‌متر عمق دارد. نخستین لانهٔ ساخته توسط این پرندگان ابعاد بیشتری داشته و دارای ۲٫۵ متر عرض و ۱ متر عمق است. جانور ماده به مدت ۵۳ تا ۶۰ روز بر روی یک، دو و در موارد نادری سه تخم می‌خوابد. جوجه‌ها پس از تولد به مدت ۱۰۰ تا ۱۳۰ روز اولیهٔ زندگی خود را در لانه می‌گذرانند و بعد از آن خارج می‌شوند. با این حال فرزندان ممکن است تا ۲ سال همچنان به والدین خود وابسته باشند و در
تا ۲ سال همچنان به والدین خود وابسته باشند و در کنار آن‌ها بمانند. این پرندگان معمولاً درون غارها یا صخره‌های بلند و با شیب تند لانه می‌سازند تا از دسترسی پستانداران درنده به لانهٔ خود جلوگیری کنند. پرندهٔ وحشی معمولاً عمری طولانی‌تری نسبت به پرندهٔ در اسارت دارد و میانگین طول عمر آن حدود ۲۱٫۴ است. با این حال در چند مورد پرندهٔ در اسارت توانسته تا ۴۵ سال نیز عمر کند. وضعیت بقا. هما یکی از در خطر انقراض‌ترین گونه‌های پرندگان در اروپا محسوب می‌شود و جمعیت آن طی یک سدهٔ اخیر به طرز چشمگیری در اروپا کاهش یافته
یک سدهٔ اخیر به طرز چشمگیری در اروپا کاهش یافته است. تراکم جمعیت هما به‌طور کلی کم است و در حال حاضر در قسمت‌هایی از رشته‌های اوراسیا که این پرنده حضور دارد بین ۱۰ تا ۵۰۰ جفت از آن زیست می‌کنند. هما پرنده‌ای رایج در اتیوپی است و طبق تخمین‌ها بین ۱۴۰۰ تا ۲۲۰۰ قطعه از این پرنده در اتیوپی زیست می‌کنند. هما در قسمت‌هایی از رشته‌های هیمالیا نیز دارای جمعیت نسبتاً زیاد و پایدار است. در آغاز سدهٔ ۲۰ میلادی جمعیت این پرنده در بیشتر مناطق اروپا از میان رفت و تنها جمعیت قابل‌توجه‌ای در پیرنه بین مرزهای فرانسه و
جمعیت قابل‌توجه‌ای در پیرنه بین مرزهای فرانسه و اسپانیا باقی ماند. تلاش برای احیای جمعیت هما در رشته‌کوه‌های آلپ سوئیس و ایتالیا به نتیجه رسیده و جمعیت آن در فرانسه احیا شده و در حال افزایش است. کاهش جمعیت هما در برخی از مناطق آسیا و آفریقا نیز روی داده اما در مقایسه با میزان کاهش جمعیت این پرنده در اروپا به مراتب کمتر است. بسیاری از گونه‌های پرندگان شکاری پیشتر در مناطق توسعه‌نیافته از تأثیرات عوامل انسانی محافظت می‌شدند، اما در سال‌های اخیر با افزایش جمعیت انسان‌ها و توسعهٔ زیرساخت‌ها در این مناطق جمعیت
انسان‌ها و توسعهٔ زیرساخت‌ها در این مناطق جمعیت این پرندگان به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. توسعهٔ زیرساخت‌ها شامل گسترش خانه‌ها، جاده‌ها و خطوط برق است که خطر اصلی در مورد این زیرساخت‌ها احتمال برخورد پرندگان با خطوط برق است. عوامل کلی در کاهش جمعیت هما شامل تخریب زیستگاه، برخورد با زیرساخت‌های مربوط به تولید و انتقال انرژی مانند برق، کاهش دسترسی به منابع غذایی، خوردن لاشه‌های مسموم و کشتار این پرنده در قالب شکار تروفه است. در فرهنگ. هما یکی از گونه‌های در معرض تهدید در ایران محسوب می‌شود. در اساطیر
در معرض تهدید در ایران محسوب می‌شود. در اساطیر ایرانی، همای کمیاب نماد نیک‌بختی است. اعتقاد بر این بود که اگر سایهٔ هما روی یکی بیفتد، او به حاکمیت خواهد رسید و هر کس به پرنده شلیک کند در چهل روز می‌میرد. عادت به خوردن استخوان و ظاهراً نکشتن حیوانات زنده، از سوی سعدی در "گلستان" (۱۲۵۸ میلادی) مورد توجه قرار گرفته است: در ۱۶۲۵ میلادی، جهانگیرشاه، امپراتور گورکانی، چینه‌دان این پرنده را داشت و آن را بررسی کرد و متوجه شد که چینه‌دان مملو از استخوان است.
میز وسیله‌ای از وسایل خانه است که از یک صفحهٔ رویی و پایه‌هایی که معمولاً توسط 1 تا 4 پایه آن را نگه می‌دارند، تشکیل شده‌است و غالباً برای نگه داشتن غذا یا وسایل دیگر در ارتفاعی مناسب برای استفادهٔ راحت در هنگام نشستن به کار می‌رود. میز اکثراً به همراه صندلی به کار برده می‌شود. رویهٔ برخی از میزها دارای لولا بوده و باز و بسته می‌شوند و گاهی قابل تنظیم نیز هستند برخی از میزها نیز دارای قطعاتی جدا شونده هستند. تعدادی از میزها کوچک و تا شو بوده و قابل حمل کردن هستند. میزهایی نیز در هواپیماها و بعضی خودروها در
هستند. میزهایی نیز در هواپیماها و بعضی خودروها در پشت صندلی تعبیه شده‌است که بسیار کوچک هستند و برای غذا خوردن در این مکان‌ها به کار می‌روند. میزها غالباً دارای چهار پایه هستند اما بعضی از آن‌ها ممکن است تنها یک پایه در وسط داشته باشند یا طراحی‌های دیگری داشته باشند. میزهای سه‌پایه در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی در اروپا بسیار شایع بوده و برای گذاشتن شمع یا چای خوردن استفاده می‌شدند. میز برای غذا خوردن و نگه داشتن غذا استفاده می شود . تاریخچه. میزهای بسیار قدیمی در مصر کشف شده‌اند که با فلز یا سنگ ساخته
قدیمی در مصر کشف شده‌اند که با فلز یا سنگ ساخته شده بوده و برای قرار دادن اشیاء به کار برده می‌شدند اما جهت نشستن کاربرد نداشته‌اند. یونانی‌ها و رومی های قدیم نیز از میز استفاده می‌کردند. یونانیان و رومیان استفاده های بیشتری از میز داشته‌اند. در یونان باستان میزغذاخوری بعد از استفاده به زیر تخت انتقال داده می‌شده است. یونانیان میز های کوچکی هم داشته اند که پایه های آن از شخصیت‌های افسانه‌ای بوده است. در ساخت میز از چوب و فلزاتی مانند آلیاژ نقره و یا برنز در ساخت میز استفاده میشده است. پایه های میز نقش های
ساخت میز استفاده میشده است. پایه های میز نقش های ظریفی داشته اند. در قرون وسطا میز به اندازه دوران قبل یا بعد از آن استفاده نمیشده است و فقط اشراف از میز استفاده می‌کردند. در امپراطوری روم شرقی میزهای چوبی و سنگ با چهارپایه که به همدیگر با یک ضربدر در پایین به هم متصل می شدند. در این زمان علاوه بر میزهای غذا خوری میزهای گرد کوچکتری برای نوشتن و همچنین تریبون به وجود آمده و اکنون در قرن ۲۱ نیز به عنوان جزء مهمی از زندگی و در شکل های مختلف برای استفاده های مختلف به وجود آمده است. انواع. انواعی از میزها نیز
به وجود آمده است. انواع. انواعی از میزها نیز برای کاربردهای ویژه ساخته شده‌اند که از آن میان می‌توان به موردهای زیر اشاره کرد: پانویس. ویکی‌پدیای انگلیسی و لغت نامه دهخدا
آبرا یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در شمال این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره لوزون به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر بانگوئد Bangued است. جمعیت آن بیش از دویست هزار نفر است. مساحت این استان نیز اندکی کمتر از چهار هزار کیلومتر مربع است .
هلیله، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران. روستای هلیله در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب غربی بندر بوشهر واقع گردیده است. نیروگاه اتمی بوشهر در مجاورت این روستا واقع شده است. منطقه هزارمردان در این روستا بسیار مشهور است. این روستا در دهستان حومه بوشهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۸۶ نفر (۴۶۸ خانوار) بوده است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۱ جمعیت این روستا ۲۲۱۲ نفر می‌باشد. پیشینه. در برخی از متون قدیمی جغرافیایی عربی و فارسی از شهری به نام «بی شهر» یا «بهشر» در شبه جزیره
از شهری به نام «بی شهر» یا «بهشر» در شبه جزیره نام برده شده است. مؤلف ناشناخته کتاب «حدودالعالم من الشرق الی المغرب» که آن را در سال ۳۷۲ ه‍.ق /۹۸۲ م. نگاشته است در این باره می‌نویسد: «بهشر شهرکی است خرم میان سنیز و ارگان». به نظر می‌رسد که بر اساس این آدرس، مکان این شهر در استان امروزی خوزستان می‌بایستی باشد، اما «عبدالحسین احمدی ریشهری» محقق و مورخ بوشهری جای آن را در بوشهر می‌داند و می‌نویسد: «بوشهر قدیم (همان بی شهر) از آغاز سلطنت خسرو انوشیروان ساسانی به بعد – به خاطر چاه‌های آب شیرین آن جا، رونق
به بعد – به خاطر چاه‌های آب شیرین آن جا، رونق اقتصادی بیشتری نسبت به روشهر (ری شهر) پیدا کرده است. گمان بسیار می‌رود که «روشهر» (ری شهر) در دوران فرمانروایی ساسانیان مرکز حکومت و نشستنگاهِ «شهرک» مرزبان پارسی بوده و بوشهر (بی شهر) نیز به عنوان یک محدوده مرزی، به مرزداری اشخاصی با لقب «هزارمرد» محسوب می‌شده است. گواه نزدیک به اثبات این مدعا، وجود سرزمین باستانی «هزارمردان» واقع در شمال هلیله امروزی می‌باشد که هنوز نام و نشانش بر زبان اهالی هلیله باقی است و «هزارمرد» نیز لقبی بوده است که پادشاهان ساسانی به
«هزارمرد» نیز لقبی بوده است که پادشاهان ساسانی به سرداران و حاکمان شهرها می‌داده‌اند. به هر حال منطقه‌ای به نام «بی شهر» یا «بید شهر» در شبه جزیرهٔ بوشهر، حد فاصل هلیله تا امامزاده امروز، بوده و تا اوایل سلطنت سلسلهٔ قاجاریه نیز روستایی به همین نام در این منطقه وجود داشته و هم‌اکنون (سال ۱۳۸۴) بقایای این شهر کوچک ساسانی در منطقهٔ مورد نظر، قابل مشاهده است. وضعیت ساکنین هلیله و بندرگاه. روستاهای هلیله و بندرگاه در استان بوشهر، با پیشینه‌ای تاریخی، سال‌هاست که به دلیل همجواری با نیروگاه اتمی بوشهر در وضعیت
که به دلیل همجواری با نیروگاه اتمی بوشهر در وضعیت تعلیق به سر می‌برند. این دو روستا که در گذشته از منابع طبیعی و کشاورزی غنی برخوردار بودند، با احداث نیروگاه از دهه ۱۳۵۰ دستخوش تغییرات گسترده‌ای شدند. بر اساس استانداردهای بین‌المللی، سکونت در محدوده نزدیک نیروگاه‌های اتمی ممنوع است، اما با گذشت بیش از چهار دهه، تکلیف ساکنان این مناطق همچنان نامشخص باقی مانده است. مردم این روستاها از نبود امکانات اولیه مانند آب، برق، مدرسه و خدمات بهداشتی رنج می‌برند. مشکلات روانی ناشی از ترس از تشعشعات هسته‌ای، ناامیدی از
روانی ناشی از ترس از تشعشعات هسته‌ای، ناامیدی از آینده، و عدم امکان توسعه و ساخت‌وساز در منطقه، تأثیرات منفی زیادی بر روحیه مردم گذاشته است. دولت تصمیم به تعیین تکلیف این روستاها گرفته و ممنوعیت‌ها را لغو کرده است. بر اساس این تصمیم، ساکنان می‌توانند در منطقه بمانند یا با دریافت هزینه‌ای مشخص نقل مکان کنند. با این حال، نگرانی‌های مردم دربارهٔ تأثیرات احتمالی نیروگاه بر سلامت آن‌ها و عدم شفافیت در ارائه اطلاعات علمی، همچنان باقی است.
آرورا و نیز آئورورا یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در شمال شرقی این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره لوزون به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر بالر است. جمعیت آن بیش از یکصد و هفتاد هزار نفر است. مساحت این استان نیز بیش از سه هزار و دویست کیلومتر مربع است .
آگوسان شمالی یا آگوسان دل نورته (Agusan del Norte) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته‌است و بخشی از جزیره میندانائو به‌شمار می‌رود. مرکز این استان شهر کابادباران است. جمعیت آن بیش از پانصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان کمتر از دو هزار و ششصد کیلومتر مربع است.
آگوسان جنوبی یا آگوسان دل سور (Agusan del Sur) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر پروسپریداد است. جمعیت آن بیش از پانصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان کمتر از نه هزار کیلومتر مربع است .
ایلوکوس جنوبی یا ایلوکوس سور (Ilocos Sur) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در شمال این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر ویگان سیتی است. جمعیت آن بیش از پانصد و نود هزار نفر است. مساحت این استان کمتر از دو هزار و ششصد کیلومتر مربع است .
ایلوکوس شمالی یا ایلوکوس نورته (Ilocos Norte) یکی از استان‌های فیلیپین است. این استان در شمال این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر لائواگ سیتی است. جمعیت آن بیش از پانصد و چهارده هزار نفر است. مساحت این استان بیش از سه هزار و سیصد کیلومتر مربع است .
داوائو جنوبی یا داوائو دل سور (Davao del Sur) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر دیگوس سیتی است. جمعیت آن بیش از هفتصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان بیش از سه هزار و نهصد کیلومتر مربع است .
داوائو شمالی یا داوائو دل نورته (Davao del Norte) که در گذشته با نام داوائو شناخته می‌شد یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر تاگوم است. جمعیت آن بیش از هفتصد و چهل هزار نفر است. مساحت این استان بیش از سه هزار و چهارصد کیلومتر مربع است .
مُلک سلیمان عنوان یک فیلم دنباله‌دار سینمایی محصول ایران است که در سال ۱۳۸۹، نخستین بخش از سه‌گانهٔ آن به روی پرده سینماهای ایران رفت. این فیلم، روایت مقطعی از زندگی سلیمان است و در آن از فناوری‌های پیشرفته سی جی ای و دی ای استفاده شده است. که نتیجه آن این است که این فیلم از نخستین تجربه‌های حرفه‌ای فیلمسازی دیجیتال در سینمای ایران به‌شمار می‌رود. فیلمنامه این فیلم بر اساس سوره‌های قرآن روایت شده است. خلاصه داستان. قسمت اول. خداوند به وسیله نشانه‌هایی به سلیمان نشان می‌دهد که باید از شرایط سختی برای رسیدن
نشان می‌دهد که باید از شرایط سختی برای رسیدن به یک جامعه آرمانی عبور کند. اما سلیمان برای بدست آوردن چنین حکومتی باید جهان اجنه و شیاطین را تحت سلطهٔ خود درآورد. در این بین فتنه‌هایی در سه شهر اورشلیم، اریحا و زبولون به نمایش در می‌آید. قسمت دوم. در قسمت دوم مردم با یادگیری سحر و جادو از اجنه و شیاطین، هاروت و ماروت دو فرشتهٔ شهر بابل از راه حق منحرف می‌شوند. سپس به سلیمان تهمت کفر و جادوگری می‌زنند. این وضع آنقدر ادامه می‌یابد که جز سلیمان و کمی از یارانش، همه کافر می‌شوند… داستان این قسمت از فیلم ارتباط
همه کافر می‌شوند… داستان این قسمت از فیلم ارتباط مستقیم با آیه ۱۰۲ سوره بقره دارد. قسمت سوم. در این قسمت از فیلم، سلیمان به وسیله قوایی که بدست آورده، بناهای مرتفع و بلند و باشکوه می‌سازد و قصری از آبگینه بنا می‌کند. او برای گسترش خداپرستی با لشکریان خود که از انسان، اجنه و حیوان هستند، در جهان به سفر می‌پردازد. همچنین در این فیلم شاهد داستان هدایت ملکه سبا خواهیم بود. این قسمت هیچ گاه ساخته نشد مراحل ساخت. فیلم‌نامه. تحقیقات اولیه جهت جمع‌آوری اطلاعات تاریخی برای مجموعه در حدود ۱ سال و نیم به طول انجامید.
برای مجموعه در حدود ۱ سال و نیم به طول انجامید. بعد از این مرحله شهریار بحرانی، مجتبی فراورده و حمید قدیریان اقدام به نوشتن فیلم‌نامه مجموعه کردند. در انجام تحقیقات مجموعه سعی شد علاوه بر استفاده از منابع اسلامی و قرآنی، از منابع تاریخی و کتب دینی قوم یهود نیز استفاده شود. در نهایت فیلم‌نامه‌ای ۱۵۰ صفحه‌ای به رشته تحریر درآمد که با ۳۹ بار بازنویسی به حدود ۵۱ صفحه رسید. نوشتن فیلم‌نامه فیلم در حدود ۶ ماه به طول انجامید. پیش‌تولید. بعد از پایان نگارش متن، ۸ ماه صرف آماده‌سازی جلوه‌های ویژه فیلم شده بود.
۸ ماه صرف آماده‌سازی جلوه‌های ویژه فیلم شده بود. تهیه‌کنندگان با توجه به در نظر گرفتن استانداردهای بالایی که از فیلم نهایی انتظار داشتند، توانایی اتود کارهای ایرانی را در این مورد کافی ندانسته و به دنبال گروه‌های ماهرتری بودند. در نهایت از میان نامزدها، با لئو لو به توافق رسیدند. یکی از شروط همکاری عوامل این فیلم با این گروه طراح جلوه‌های ویژه کامپیوتری، آموزش به ۱۰ نفر از طراحان جلوه‌های ویژه ایرانی در حین انجام پروژه فیلم بود. پس از امضای قرارداد با لئولو، وی در شرکت طراحی‌اش به نام لجند تونلند واقع در
وی در شرکت طراحی‌اش به نام لجند تونلند واقع در هنگ کنگ اقدام به کار بر روی پروژه نمود. همچنین همزمان شرکت کاریز پارسه نیز با تأسیس در تهران، مسئول هماهنگی گروه هنگ کنگی و عوامل تولید فیلم شد. همچنین تیم طراحی صحنه فیلم اقدام به ساخت ۱۸ هزار متر مربع دکور در منطقه شهریار نمودند و بنابراین فیلمبرداری فیلم از نیمه تیر ۱۳۸۶ انجام گرفت. بودجه. بودجه این فیلم از طریق مجلس تصویب شد. مبلغ ۴ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان هزینه‌ای بود که مجلس تصویب کرد و ۶۰۰ میلیون سازمان اوقاف و امور خیریه به اضافه ۸۰۰ میلیون تومان،
اوقاف و امور خیریه به اضافه ۸۰۰ میلیون تومان، جمعاً ۵ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان هزینه این فیلم شد. از این مقدار ۵۰ میلیون تومان برای تهیه صدای دالبی، ۷۵ میلیون تومان برای ساخت موسیقی و ۳۰۰ میلیون تومان برای ساخت جلوه‌های بصری فیلم هزینه شده است که از این مبلغ ۱۴۸ میلیون تومان را لئولو طراح جلوه‌های ویژه که یک هنرمند خارجی است؛ دریافت کرده است و ۱۴۷ میلیون را گروه ۳۰ نفره ایرانی دریافت کرده‌اند. فیلم‌برداری. فیلم‌برداری این مجموعه از ۱۴ تیر ۱۳۸۶ همزمان با سالروز تولد حضرت فاطمه (ع) آغاز شد و پس از ۹ ماه به
تولد حضرت فاطمه (ع) آغاز شد و پس از ۹ ماه به پایان رسید. فیلم‌برداری صحنه‌های فیلم در رستم‌آباد گیلان و شهرستان شهریار انجام شده است. اکران. فیلم در سال ۱۳۸۷ آماده اکران عمومی شد؛ ولی به دلیل تمایل برای اولین اکران فیلم در بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر (سال ۱۳۸۸) اکران عمومی آن به مهرماه ۱۳۸۹ موکول شد. سقف اکران این فیلم در سینماهای ایران ۱۲ هفته تعیین شده بود. اما بعد از ۱۵ هفته هنوز در حال اکران بود. در هنگام اکران فیلم تهیه‌کنندگان برای تبلیغ این فیلم دست به کارهای بی‌سابقه‌ای زدند از جمله
این فیلم دست به کارهای بی‌سابقه‌ای زدند از جمله اقدام به فروش بلیط نیم بها در سینما برای دانشجویان. بازدید ۱۰۰ هزار دانش‌آموز از این فیلم در سینماها. فروش. این فیلم توانست با پانصد هزار تماشاگر ۱٫۵ میلیارد تومان فروش داشته باشد. تکثیر غیرقانونی فیلم آنهم قبل از اکران را از جمله عوامل چندین میلیارد ضرر سازنده فیلم (بنیاد فارابی) دانسته‌اند و تهیه‌کننده فیلم، مجتبی فراورده، را مقصر می‌دانند. جوایز. بیست و هشتمین جشنوارهٔ فیلم فجر. با نامزدی در ۹ بخش برندهٔ جوایز زیر شد: حاشیه‌ها. ملک سلیمان نخستین فیلم با
جوایز زیر شد: حاشیه‌ها. ملک سلیمان نخستین فیلم با عنوان فاخر است که بودجهٔ میلیاردی ساخت آن از ردیف بودجهٔ مصوب مجلس شورای اسلامی در سال ۸۳ برداشت شده است.
داوائو شرقی یا داوائو اورینتال (Davao Oriental) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر ماتی سیتی است. جمعیت آن بیش از چهارصد و چهل هزار نفر است. مساحت این استان بیش از پنج هزار و صد کیلومتر مربع است .
زامبوانگا جنوبی یا زامبوانگا دل سور (Zamboanga del Sur) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته‌است و بخشی از جزیره میندانائو به‌شمار می‌رود. مرکز این استان شهر پاگادیان است. جمعیت آن بیش از هشتصد و سی هزار نفر است. مساحت این استان کمتر از سه هزار و پانصد کیلومتر مربع است.
زامبوانگا شمالی یا زامبوانگا دل نورته (Zamboanga del Norte) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر دیپولوگ است. جمعیت آن بیش از هشتصد و بیست هزار نفر است. مساحت این استان بیش از شش هزار و ششصد کیلومتر مربع است .
زامبوانگای سیبوگای یا زامبوانگای سیبوئی (Zamboanga Sibugay) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر ایپیل است. جمعیت آن کمتر از پانصد هزار نفر است. مساحت این استان بیش از سه هزار کیلومتر مربع است .
سامار شمالی (Northern Samar) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در خاور این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزایر ویسایا به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر کاتارمان است. جمعیت آن بیش از پانصد هزار نفر است. مساحت این استان سه هزار و پانصد کیلومتر مربع است .
سامار خاوری (Eastern Samar) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در خاور این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزایر ویسایا به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر بورونگان است. جمعیت آن بیش از ۳۷۵ هزار نفر است. مساحت این استان بیش از چهار هزار و سیصد کیلومتر مربع است .
سامار (Samar) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در خاور این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزایر ویسایا به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر کاتبالوگان است. جمعیت آن کم‌تر از ششصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان کم‌تر از پنج هزار و ششصد کیلومتر مربع است.
دشتی، روستایی در دهستان ملکاری شرقی بخش زاب شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۷ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
دولتو، روستایی در دهستان ملکاری شرقی بخش زاب شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۳ نفر (۳۴ خانوار) بوده‌است.
زمزیران، روستایی است از توابع بخش وزینه و در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ملکاری قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۵ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است.
شیوه‌جو، روستایی در دهستان ملکاری شرقی بخش زاب شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۵ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
نلوسه، روستایی در دهستان ملکاری شرقی بخش زاب شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۵ نفر (۴۳ خانوار) بوده‌است.
نواوه، روستایی در دهستان ملکاری شرقی بخش زاب شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. این روستا، مرکز دهستان ملکاری شرقی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۹ نفر (۷۲ خانوار) بوده‌است.
عبدل‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۸نفر (۳۲ خانوار) بوده است.
مَلحَم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران.مردم این منطقه ترک هستند و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکنند. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵٬۲۱۵ نفر (۱٬۲۴۲ خانوار) بوده‌است.
زیوه‌جیک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۴۵نفر (۲۲۶ خانوار) بوده است.
سرنق، روستایی است با قدمتی چند هزار ساله از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۱۴نفر (۲۲۳ خانوار) بوده است.
پته‌ویر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۳۸نفر (۱۷۷ خانوار) بوده‌است.
گلعذان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۵۷نفر (۱۷۶ خانوار) بوده‌است.
اولق، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۵۴نفر (۱۸۹ خانوار) بوده‌است.
خانقاه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال 1390 جمعیت آن 212نفر (55 خانوار) بوده است.
خسروآباد، روستایی‌ست از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. نام قدیمی این روستا خسروا بوده‌است. وفق اسناد تاریخی، قبلاً محل سکونت آشوریان و مسیحیان بوده‌است. اکنون دارای اکثریت ترک شیعه هست و تعداد کمی از آشوریان در این روستا باقی مانده‌اند. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۸نفر(۴۴ خانوار) اکثر مردم این بخش و پَته‌ویر دین مسیحی دارند و به زبان آشوری سخن می‌گویند. طبیعت. طبیعت خسروآباد را، بیشتر درخت‌های سیب دربرگرفته‌است؛ یکی از
را، بیشتر درخت‌های سیب دربرگرفته‌است؛ یکی از مهم‌ترین محصولات کشاورزی این روستا، سیب است که سابقهٔ صادرات به کشورهای آذربایجان، روسیه و... را در کارنامهٔ خود دارد.
هفتوان به روستایی در دهستان زولاچای بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸٬۲۰۳ نفر (۱٬۹۳۵خانوار) بوده‌است. آثار تاریخی. کلیسای گئورگ مقدس مربوط به اواخر دورهٔ صفوی (سدهٔ ۱۳ میلادی) و در شهرستان سلماس، روستای هفتوان واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این کلیسا در سال ۱۶۵۲ و همچنین پس از زمین‌لرزهٔ ۱۳۰۹ سلماس (۱۹۳۰) بازسازی شده‌است. و همچنین مسجد
۱۳۰۹ سلماس (۱۹۳۰) بازسازی شده‌است. و همچنین مسجد جامع محمد رسول الله هفتوان با بافتی تاریخی که دارد چهره زیبایی را به این روستا بخشیده است.
سوره نام یکی از روستاهای شهرستان سلماس است که در بخش مرکزی و در سه کیلومتری غرب شهر سلماس نرسیده به شهر تازه شهر واقع شده‌است. جمعیت. جمعیت روستای سوره بر اساس سرشماری سال 1385 برابر با 1506 و بیش از 387 خانوار می‌باشد .
کوچمشک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷۶نفر (۱۴۰ خانوار) بوده‌است.
کلشان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۱۷نفر (۳۳۰ خانوار) بوده است.
درزه کنان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان زولاچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۲نفر (۶۴ خانوار) بوده‌است.