payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بعد از دهه ۴۰ به ۲۵ هکتار افزایش یافته و در سال ۱۳۵۸ به ۴۵ هکتار افزایش می‌یابد و در سال ۱۳۷۰ به ۷۵ هکتار رسیده و در نهایت در سال ۱۳۸۰ وسعت شهر بیش از ۱۹۷ هکتار بوده‌است. در سال ۱۳۷۵ با مصوبه هیئت وزیران مرکز بخش علامرودشت به شهر تبدیل گردید و نام مرکز این بخش از چاه‌عینی به علامرودشت تغییر یافت. شهرداری علامرودشت که مقدمات اولیه تأسیس آن پس از این سال آغاز شده بود، در خرداد ۱۳۷۷، رسماً افتتاح شد. آب و هوا. علامرودشت از نظر هواشناسی جزء رژیم رطوبتی خشک و رژیم حرارتی حرارتی گرم طبقه‌بندی شده‌است. از
و رژیم حرارتی حرارتی گرم طبقه‌بندی شده‌است. از ویژگی‌های اقلیمی این منطقه، بارندگی سالیانه اندک همراه با توزیع و پراکنش نامنظم در طول سال و تفاوت زیاد مقدار باران هر سال نسبت به سال دیگر، درجه حرارت بالای سالانه، تغییرات زیاد درجه حرارت روزانه، ماهانه و سالانه و همچنین بالابودن پتانسیل تبخیر و تعرق است. در منطقه علامرودشت دو فصل زمستان کوتاه و تابستان طولانی حاکم است. فصل زمستان در این منطقه از اواسط آذر تا اواسط اسفند است. منطقه علامرودشت بیشترین مقدار بارش سالانه را در همین فاصله زمانی (ماه‌های سرد سال)
سالانه را در همین فاصله زمانی (ماه‌های سرد سال) دریافت می‌کند. میانگین بارندگی سالیانه معادل ۲۶۱ میلی‌متر و میانگین درجه حرارت سالانه ۲۵ درجه سانتی گراد می‌باشد.
یادبود لینکلن (Lincoln Memorial) یک بنای یادبود ملی در شهر واشنگتن دی سی در آمریکا است که در بزرگداشت شانزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده آبراهام لینکلن ساخته شده است. این بنا که نمونه‌ای از سبک نئوکلاسیک است در منتهی الیه غربی نشنال مال قرار دارد. مشخصات. این بنای مرمری در محوطه‌ای در مرکز شهر و در کرانه شرقی رودخانه پوتوماک قرار دارد در ۱۹۲۲ میلادی افتتاح گردید به سبک معماری دوریک یونان و توسط هنری بیکن طراحی گردیده است. اینجا همان محلی‌ است که مارتین لوتر کینگ سخنرانی مشهور «رویایی دارم...» خود را ایراد
کینگ سخنرانی مشهور «رویایی دارم...» خود را ایراد کرد. جلال آل احمد در خاطرات خود این بنا را «با مجسمه عظیمی، بی ابهت، و خالی از ایجاد رعب» توصیف نموده است.
بنای یادبود واشینگتن از بناهای مشهور شهر واشینگتن دی سی در آمریکا است. مقصود از این بنا بزرگداشت جرج واشینگتن می‌باشد. این ستون تا قبل از ساخت برج ایفل بلندترین سازه جهان شناخته می‌شد. ساخت بنای یادبود در سال ۱۸۴۸ آغاز شد و به مدت ۲۳ سال متوقف شد، از ۱۸۵۴ تا ۱۸۷۷ به دلیل کمبود بودجه، مبارزه برای کنترل انجمن یادبود ملی واشینگتن و جنگ داخلی آمریکا. اگرچه سازه سنگی در سال ۱۸۸۴ به اتمام رسیده‌است، اما ساخت داخل، سنگ آهن و نصب سنگهای یادبود تا سال ۱۸۸۸ به پایان نرسیده‌است. متوقف شد و بعداً با مرمر از منبع دیگری
متوقف شد و بعداً با مرمر از منبع دیگری از سر گرفت. طرح اصلی توسط رابرت میلز (۱۸۵۵–۱۷۸۱) از کارولینای جنوبی بود، اما وی به دلیل کمبود بودجه، ستون پیشنهادی خود را در بر نگرفت و فقط با یک اelبِلیسک برهنه پیش رفت. سنگ بنای ۴ ژوئیه ۱۸۴۸ گذاشته شد. اولین سنگ در ۷ اوت ۱۸۸۰ در بالای کنده ناتمام گذاشته شد. سنگ قبر در ۶ دسامبر ۱۸۸۴ تنظیم شد. بنای یادبود تکمیل شده در ۲۱ فوریه ۱۸۸۵ تقدیم شد. و به‌طور رسمی در ۹ اکتبر ۱۸۸۸ افتتاح شد. بنای یادبود واشینگتن یک ابلیسک سنگی توخالی به سبک مصری است که دارای ستونی با طول ۵۰۰
توخالی به سبک مصری است که دارای ستونی با طول ۵۰۰ فوت (۱۵۲٫۴ متر) است و از یک هرم بلند ۵۵ پا (۱۶٫۸ متر) عبور می‌کند. ضخامت دیواره‌های آن در پایه ۱۵ فوت (۴٫۶ متر) و در قسمت بالای آنها ضخامت یک و نیم فوت (۰٫۴۶ متر) است. هرم مرمریت دیواره‌های نازکی دارد که فقط ۷ اینچ (۱۸ سانتی‌متر) ضخامت دارند و توسط شش قوس پشتیبانی می‌شوند، دو عدد بین دیوارهای مخالف که از مرکز هرم عبور می‌کنند و چهار طاق گوشه کوچکتر. بالای هرمیدون یک سنگ قبر مرمر بزرگ است که در نوک آن یک هرم کوچک آلومینیومی قرار دارد و در چهار طرف آن
یک هرم کوچک آلومینیومی قرار دارد و در چهار طرف آن کتیبه‌هایی وجود دارد. کمترین اندازه ۱۵۰ فوت (۴۵٫۷ متر) از دیوارها، که در مرحله اول ۱۸۴۸–۱۸۵۴ ساخته شده‌است، از تلی از سنگ‌های قلوه سنگ گنیس (سنگ‌های تمام نشده) تشکیل شده‌است که توسط مقدار زیادی ملات با نمای نیمه سنگهای مرمر تمام شده با ضخامت حدود یک و یک چهارم فوت (۰٫۴ متر). ۳۵۰ فوت بالایی (۱۰۶٫۷ متر) دیوارها، که در مرحله دوم ۱۸۸۰–۱۸۸۴ ساخته شده‌اند، از سنگهای سطح مرمر به پایان رسیده تشکیل شده‌است که نیمی از آنها به داخل دیوارها می‌ریزند، که تا حدی توسط
از آنها به داخل دیوارها می‌ریزند، که تا حدی توسط سنگهای گرانیت به پایان رسیده‌است. فضای داخلی توسط پله‌های آهنی که به صورت مارپیچ به سمت دیوارها سوار شده‌اند، در مرکز قرار دارد و یک آسانسور در مرکز قرار دارد که هر کدام توسط چهار ستون آهنی پشتیبانی می‌شوند، که از ساختار سنگی پشتیبانی نمی‌کنند. این پله‌ها شامل پنجاه قسمت است که بیشتر در دیوارهای شمالی و جنوبی قرار دارند و بسیاری از فرودهای طولانی در امتداد دیوارهای شرقی و غربی بین آنها کشیده شده‌است. این فرودها باعث می‌شد بسیاری از سنگهای یادبود منقوش در
باعث می‌شد بسیاری از سنگهای یادبود منقوش در مواد و اندازه‌های مختلف در حالی که پله‌ها قابل دسترسی بودند (تا سال ۱۹۷۶) به راحتی مشاهده شوند، به علاوه یک سنگ یادبود بین پله‌ها که مشاهده آن دشوار است. هرم دارای هشت پنجره مشاهده، هر طرف دو عدد و هشت چراغ هشدار دهنده هواپیمای قرمز است که هر طرف دو عدد دارد. دو رعد و برق آلومینیومی که از طریق ستون‌های نگهدارنده آسانسور به آب‌های زیر زمینی متصل می‌شوند از این اثر محافظت می‌کنند. زیر بنای فعلی این بنای تاریخی ۳۷ فوت (۱۱٫۳ متر) ضخامت دارد که متشکل از نیمی از قلوه
(۱۱٫۳ متر) ضخامت دارد که متشکل از نیمی از قلوه سنگ گنیس اصلی آن است که در بتن محصور شده‌است. در گوشه شمال شرقی پی، ۲۱ فوت (۶٫۴ متر) زیر زمین، سنگ بنای مرمر قرار دارد، از جمله یک روی روی پر از یادگاری. پنجاه پرچم آمریکایی بر روی یک دایره بزرگ از تیرهای مرکز این بنای تاریخی به پرواز درمی آیند. در سال ۲۰۰۱، یک مرکز غربالگری موقت برای جلوگیری از حمله تروریستی به ورودی آن اضافه شد. یک زمین لرزه در سال ۲۰۱۱ کمی به این بنای تاریخی آسیب زد و تا سال ۲۰۱۴ بسته شد. مجدداً برای تعمیرات سیستم آسانسور، ارتقاء امنیت و
مجدداً برای تعمیرات سیستم آسانسور، ارتقاء امنیت و کاهش آلودگی خاک از اوت ۲۰۱۶ تا سپتامبر ۲۰۱۹ بسته شد. مشخصات. این ابلیسک مرمری و گرانیتی در محوطه‌ای در مرکز شهر قرار دارد و توسط آسانسوری به بالای بنا (جهت گردشگری و دیدن منظره شهر) راه دارد. این بنا که در ۱۸۴۸ میلادی افتتاح گردید ۱۷۰ متر بلندا دارد. رابرت میلز معمار آن بود. جلال آل احمد در خاطرات خود این بنا را اینگونه توصیف می‌کند: بر روی نوک آلومینیومی این بنا، نوشته‌ای وجود دارد که واژه‌ای لاتین با عبارت Laus Deo می‌باشد. معنای این عبارت «ستایش خدای را»
Laus Deo می‌باشد. معنای این عبارت «ستایش خدای را» می‌باشد. تاریخچه. توضیح اصول عقاید. جورج واشینگتن (۱۷۳۲–۱۷۹۹)، به عنوان پدر کشورش، و به عنوان رهبری که «اولین بار در جنگ، اول در صلح و اولین در قلب هموطنانش بود» (در مداحی سرلشکر "لایت - اسب هری لی در مراسم خاکسپاری واشینگتن، ۲۶ دسامبر ۱۷۹۹)، رهبر نظامی و سیاسی مسلط ایالات متحده جدید ایالات متحده از ۱۷۷۵ تا ۱۷۹۹ بود. حتی دشمن سابق وی جورج سوم او را "بزرگترین شخصیت عصر" نامید. در هنگام مرگ در سال ۱۷۹۹، وی میراثی حیاتی از خود برجای گذاشت: واشینگتن نماد عمومی
حیاتی از خود برجای گذاشت: واشینگتن نماد عمومی بدون چالش میهن‌پرستی نظامی و مدنی آمریکا بود. وی همچنین با حزب فدرالیست شناخته شد، که در سال ۱۸۰۰ کنترل جمهوری ملی را به دست جمهوریخواهان جفرسون، که تمایلی به تجلیل از قهرمان حزب مخالف نداشتند، از دست داد. پیشنهاد بنای یادبود. با شروع پیروزی در انقلاب، پیشنهادهای زیادی برای ساخت بنای یادبود واشینگتن وجود داشت، که با مجوز در سال ۱۷۸۳ توسط کنگره قدیمی کنفدراسیون برای برپایی مجسمه سوارکاری ژنرال در پایتخت ملی آینده آمریکا آغاز شد. پس از مرگ وی در دسامبر ۱۷۹۹،
آمریکا آغاز شد. پس از مرگ وی در دسامبر ۱۷۹۹، کنگره ایالات متحده یک یادبود مناسب را در پایتخت ملی برنامه‌ریزی شده که از سال ۱۷۹۱ در دست ساخت بود، مجاز دانست، اما هنگامی که حزب دموکرات جمهوری‌خواه (جمهوری خواهان جفرسونیان) پس از محوری سال ۱۸۰۰ کنگره را کنترل کرد، این تصمیم تغییر کرد. انتخابات، با اولین تغییر قدرت بین احزاب سیاسی مخالف. جمهوری خواهان از اینکه واشینگتن به نماد حزب فدرالیست تبدیل شده، نگران بودند. به‌علاوه ارزشهای جمهوریخواهی با ایده ساخت بناهای تاریخی برای مردان قدرتمند خصمانه به نظر می‌رسید.
تاریخی برای مردان قدرتمند خصمانه به نظر می‌رسید. آنها همچنین تصویر وی را روی سکه‌ها یا جشن تولدش مسدود کردند. درگیری‌های سیاسی بیشتر، همراه با تقسیمات شمال و جنوب در مورد جنگ داخلی، مانع تکمیل بنای یادبود واشینگتن تا اواخر قرن نوزدهم شد. در آن زمان، واشینگتن چهره یک قهرمان ملی را داشت که می‌توانست توسط شمال و جنوب جشن گرفته شود و یادبودهای وی دیگر بحث‌برانگیز نبودند. در اوایل سال ۱۷۸۳، کنگره کنفدراسیون قدیمی (جانشینان پس از ۱۷۸۱ کنگره دوم قاره قبلی) "" یک مجسمه اسب سواری از جورج واشینگتن در محلی که محل
مجسمه اسب سواری از جورج واشینگتن در محلی که محل اقامت کنگره تأسیس می‌شود "حل و فصل شده بود. این پیشنهاد خواستار حکاکی روی مجسمه ای بود که توضیح می‌داد "به احترام جورج واشینگتن، فرمانده کل برجسته ارتش‌های ایالات متحده آمریکا در طول جنگ که آزادی، حاکمیت و استقلال آنها را تأیید و تأمین می‌کند ،" استقلال ". در حال حاضر، دو مجسمه سوارکاری رئیس‌جمهور واشینگتن در پایتخت ملی واشینگتن، دی سی وجود دارد که یکی در واشینگتن دایره در تقاطع محله‌های مه آلود و غرب در انتهای شمالی پردیس دانشگاه جورج واشینگتن واقع شده‌است،
شمالی پردیس دانشگاه جورج واشینگتن واقع شده‌است، و دیگری در باغهای کلیسای جامع ملی کلیسای اسقفی در کوه سنت آلبان در شمال غربی واشینگتن است. در ۲۴ دسامبر سال ۱۷۹۹، ۱۰ روز پس از مرگ واشینگتن، یک کمیته کنگره ایالات متحده نوع دیگری از بنای یادبود را توصیه کرد. جان مارشال (۱۷۳۵–۱۸۳۵)، نماینده ای از ویرجینیا (که بعداً رئیس دادگستری ایالات متحده شد، ۱۸۰۱–۱۸۳۵) پیشنهاد کرد که مقبره ای در داخل کاپیتول برپا کنند و بعداً برای قرار دادن چنین گور دخمه ای در زیر روتوندا طراحی شد. از گنبد بزرگ با این حال، کمبود بودجه،
طراحی شد. از گنبد بزرگ با این حال، کمبود بودجه، اختلاف نظر در مورد اینکه چه نوع یادبودی باعث افتخار اولین رئیس‌جمهور کشور می‌شود، و عدم تمایل خانواده واشینگتن برای انتقال جنازه وی از کوه ورنون از پیشرفت در هر پروژه جلوگیری کرد. طرح. پیشرفت به سمت یادبودی سرانجام در سال ۱۸۳۳ آغاز شد. در آن سال گروه بزرگی از شهروندان انجمن یادبود ملی واشینگتن را تشکیل دادند. سه سال بعد، در سال ۱۸۳۶، بعد از اینکه ۲۸۰۰۰ دلار کمک مالی جمع کردند (معادل ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹)، آنها مسابقه ای را برای طراحی این بنای یادبود
آنها مسابقه ای را برای طراحی این بنای یادبود اعلام کردند. در ۲۳ سپتامبر ۱۸۳۵، هیئت مدیره جامعه انتظارات آنها را شرح داد: این انجمن در سال ۱۸۳۶ مسابقه ای برای طراحی برگزار کرد. در سال ۱۸۴۵، برنده اعلام شد که رابرت میلز معمار است، ظاهراً اولین آمریکایی بومی است که به‌طور حرفه ای به عنوان معمار آموزش دیده‌است. شهروندان بالتیمور وی را در سال ۱۸۱۴ انتخاب کرد تا یکی از اولین بناهای یادبود جورج واشینگتن را که در ابتدا برای میدان دادگستری سابق در شهر بندری آنها برنامه‌ریزی شده بود ، انتخاب کند، و او یک ستون یونانی
شده بود ، انتخاب کند، و او یک ستون یونانی بلند و تزئین شده با بالکن طراحی کرده بود که توسط مجسمه رئیس‌جمهور بر فراز آن قرار داشت. بنای تاریخی میلز در بالتیمور با سنگ بنای ساخته شده و ساخت آن از سال بعد ۱۸۱۵ آغاز شد، اما بعداً به یک شاخه ستون ساده با مجسمه ای از واشینگتن روکش دار در بالای آن تکمیل شد که در سال ۱۸۲۹ به پایان رسید، اما به دلیل ارتفاع آن منتقل شد به تپه‌های روستایی آن زمان در شمال آن سوی شهر ساحلی منتظر رشد شهر برای جبران شدن است. میلز همچنین پایتخت را به خوبی می‌شناخت، در حالی که فقط ۴۰ مایل
را به خوبی می‌شناخت، در حالی که فقط ۴۰ مایل (۶۵ کیلومتر) جنوب غربی بالتیمور بود، و به تازگی به عنوان معمار ساختمانهای عمومی برای واشینگتن انتخاب شده‌است. طرح وی ساختاری ستون دار دایره ای به قطر ۲۵۰ فوت (۷۶ متر) و ۱۰۰ فوت (۳۰ متر) ارتفاع را که از آن یک ابلیسک چهار طرفه به ارتفاع ۵۰۰ فوت (۱۵۰ متر) بیرون آمد، برای ارتفاع کلی ۶۰۰ فوت (۱۸۰ متر) خواستار شد. . یک ستون استوانه ای عظیم به قطر ۷۰ فوت (۲۱ متر) از ابلیسک در مرکز ساختمان پشتیبانی می‌کرد. قرار بود ابلیسک در پایه ۷۰ فوت (۲۱ متر) مربع و در بالا ۴۰ فوت (۱۲
در پایه ۷۰ فوت (۲۱ متر) مربع و در بالا ۴۰ فوت (۱۲ متر) مربع با سقف کمی قله باشد. هر دو ابلیسک و ستون توخالی بودند که در داخل آنها یک راه‌آهن پیچ می‌خورد. ابلیسک فاقد در بود - در عوض فضای داخلی آن از داخل ستونی که روی آن سوار شده بود وارد می‌شد. این ستون در پایه خود «راهی قوسی» داشت. در بالای رواق این ساختمان واشینگتن دیده می‌شود که در ارابه ای ایستاده و دستان شش اسب را در دست دارد. در داخل این ستون تندیس‌های ۳۰ قهرمان برجسته جنگ انقلابی و همچنین تندیس‌های ۵۶ امضاکننده اعلامیه استقلال قرار دارد.
در ریاضیات، دستگاه مختصات کروی یک دستگاه مختصات برای نمایش حساب‌ها و اعداد هندسی در فضای سه بعدی با استفاده از سه مختصه است: تعریف. در ریاضیات مختصات کروی، برای فضای سه بعدی است که در آن موقعیت یک نقطه با سه عدد مشخص می شود: "فاصله شعاعی" آن نقطه از یک مبدأ ثابت، "زاویه قطبی آن اندازه گیری شده از یک جهت" اوج ثابت، و زاویه "متعامد برآمدگی" متعامد آن بر روی صفحه مرجعی که از مبدا می گذرد و متعامد به نقطه اوج است، از یک جهت مرجع ثابت در آن صفحه اندازه گیری می شود. می توان آن را نسخه سه بعدی دستگاه مختصات قطبی
می توان آن را نسخه سه بعدی دستگاه مختصات قطبی دید . استفاده از نمادها و ترتیب مختصات در منابع و رشته ها متفاوت است. "این مقاله از کنوانسیون ISO که اغلب در فیزیک با آن مواجه می‌شود،" استفاده می‌کند :فاصله شعاعی، زاویه قطبی و زاویه ازیموت را نشان می دهد. در بسیاری از کتاب های ریاضی،یافاصله شعاعی، زاویه ازیموتال و زاویه قطبی را نشان می‌دهد و معانی "θ" و "φ" را تغییر می‌دهد . قراردادهای دیگری نیز استفاده می شود، مانند "r" برای شعاع از محور "z" ، بنابراین باید دقت زیادی برای بررسی معنای نمادها انجام شود. طبق
دقت زیادی برای بررسی معنای نمادها انجام شود. طبق قراردادهای دستگاه‌های مختصات جغرافیایی ، موقعیت ها با طول و عرض جغرافیایی و ارتفاع (ارتفاع) اندازه گیری می شوند. تعدادی سیستم مختصات آسمانی بر اساس صفحات بنیادی مختلف و با اصطلاحات مختلف برای مختصات مختلف وجود دارد. سیستم های مختصات کروی مورد استفاده در ریاضیات معمولاً به جای درجه از رادیان استفاده می کنند و زاویه سرسویی (سمت الراسی) را در خلاف جهت عقربه های ساعت از محور x به محور y اندازه می گیرند نه در جهت عقربه های ساعت از شمال (0 درجه) به شرق (90 درجه)
عقربه های ساعت از شمال (0 درجه) به شرق (90 درجه) مانند سیستم مختصات افقی . . زاویه قطبی اغلب با زاویه جایگزین می شود"زاویه ارتفاع" از صفحه مرجع اندازه گیری می شود، به طوری که زاویه ارتفاع صفر در افق باشد. دستگاه مختصات کروی سیستم مختصات قطبی دو بعدی را تعمیم می دهد. همچنین می توان آن را به فضاهای با ابعاد بالاتر گسترش داد و سپس به عنوان یک دستگاه مختصات ابرکره ای نامیده می شود . مشخصات. دستگاه مختصات کروی، دستگاه مختصاتی با سه مختصه‌است: در فیزیک بنا به سنت جای formula_4 و formula_3 معکوس است یعنی
به سنت جای formula_4 و formula_3 معکوس است یعنی formula_4 زاویه با محور formula_8 است. تعمیم. در مختصات کروی،همچنین می توان با استفاده از نسخه اصلاح شده مختصات کروی با بیضی ها در مختصات دکارتی مقابله کرد.فرض کنید P یک بیضی مشخص شده توسط مجموعه سطح باشد مختصات کروی اصلاح شده یک نقطه در P در کنوانسیون ISO (یعنی برای فیزیک: شعاع r، تمایل θ، آزیموت φ) را می توان از مختصات دکارتی آن (x, y, z) با فرمول بدست آورد. یک عنصر حجم بی نهایت کوچک توسط ضریب ریشه مربع از خاصیت دترمینان می آید که اجازه می دهد یک ثابت از یک
دترمینان می آید که اجازه می دهد یک ثابت از یک ستون خارج شود: محدوده مختصات. سه مختصه در محدوده‌های زیر می‌توانند باشند: رابطه با مختصات دکارتی. مختصات دستگاه کروی را با استفاده از روابط زیر به دستگاه مختصات دکارتی می‌توان تبدیل کرد: مختصات دکارتی نیز را با روابط زیر می‌توان به دستگاه مختصات کروی برد: فاصله بین دونقطه. در مختصات کروی، با توجه به دو نقطه که φ مختصات ازیموتال است: formula_38 فاصله بین دو نقطه را می توان به روش زیر بیان کرد:formula_39 تبدیل دستگاه‌های مختصات دیگر به مختصات کروی. از آنجایی که،
مختصات دیگر به مختصات کروی. از آنجایی که، دستگاه مختصات کروی تنها یکی از دستگاه های مختصات سه بعدی است، معادلاتی برای تبدیل مختصات های دیگر بین دستگاه مختصات کروی و دیگر دستگاه‌ها وجود دارد. مختصات کارتزین. درمختصات کروی یک نقطه را در کنوانسیون ISO (یعنی برای فیزیک: شعاع:r، شیب:θ، آزیموت:φ)را می توان از مختصات دکارتی آن(x، y، z)بافرمول بدست آورد. formula_40در اینجا مماس معکوسφبا آرکتانژانتy/xنشان داده است که باید با در نظر گرفتن ربع صحیح (x,y) به طور مناسب تعریف شود. از طرف دیگر،این تبدیل را می توان به
تعریف شود. از طرف دیگر،این تبدیل را می توان به عنوان دو تبدیل متوالی مستطیلی به قطبی درنظر گرفت: اولین مورد در صفحه x,y دکارتی از(x,y) به(R,φ)است،که درآنR طرح ریزیr بر روی صفحه x,y است و دوم در صفحه z,R دکارتی از (z,R) تا (r,θ). ربع صحیح برای φوθ با صحت تبدیل مستطیل مسطح به قطبی مشخص می شود. این فرمول ها فرض می کنند که دو سیستم منشأ یکسانی دارند، صفحه مرجع کروی صفحه xy دکارتی است، θ از جهت z تمایل دارد، و زوایای آزیموت از محور x دکارتی اندازه گیری می شود (به طوری که محور y دارای φ = +90 درجه). اگر θ ارتفاع
طوری که محور y دارای φ = +90 درجه). اگر θ ارتفاع را از صفحه مرجع به جای شیب از نقطه اوج اندازه گیری کند، آرکوس بالا به یک کمان تبدیل می شود، و cos θ و sin θ پایین سوئیچ می شوند. برعکس، مختصات دکارتی ممکن است از مختصات کروی (شعاع r، تمایل θ، آزیموت φ)، جایی که: [r∈ [0، ∞)، θ∈ [0، π]، φ∈ [0، 2π] واحد های مختصاتی(y,x,z)طبق مختصات کروی به صورت زیر محاسبه می گردد: formula_41 مختصات استوانه‌ای. مختصات استوانه ای (شعاع محوری ρ، آزیموت φ، ارتفاع z) ممکن است با فرمول ها به مختصات کروی (شعاع مرکزی r، تمایل θ، آزیموت
ها به مختصات کروی (شعاع مرکزی r، تمایل θ، آزیموت φ) تبدیل شوند. formula_42 مختصات استوانه ای به هیچ دستگاهی تبدیل نمی شود حتی مختصات کروی،ولی برعکس؛مختصات کروی ممکن است بر اساس فرمول ها یه مختصات ها الخصوص مختصات استوانه اس تبدیل شود. تبدیل‌های دستگاه مختصات. دستگاه مختصات جغرافیایی. دستگاه مختصات جغرافیایی بک مدل دیگر از دستگاه مختصات کروی است که کاربرد اصلی آن در جغرافیا است اما در ریاضیات و فیزیک نیز استفاده‌هایی دارد. در جغرافی، "ρ" معمولاً حذف یا با مقداری که ارتفاع یا بلندی از سطح دریا را نشان می‌دهد
که ارتفاع یا بلندی از سطح دریا را نشان می‌دهد جایگزین می‌شود. عرض جغرافیایی formula_53، مکمل سمت‌الرأس یا "متمم عرض جغرافیایی" است و می‌تواند با این روابط تبدیل شود: یا با این وجود عرض جغرافیایی عمدتاً با φ نیز نمایش داده می‌شود. این، یک زاویه سمت‌الرأس را که از صفحهٔ xy سرچشمه می‌گیرد با دامنهٔ -۹۰° ≤ "φ" ≤ ۹۰° بیان می‌کند. طول جغرافیایی به وسیلهٔ درجه به شرق یا به غرب از °۰ اندازه‌گیری می‌شود، بنابراین دامنه‌اش -۱۸۰° ≤ θ ≤ ۱۸۰° است. دیفرانسیل‌ها. المان خط برای جابه جایی بینهایت کوچک از (r, θ, φ) به (r +
برای جابه جایی بینهایت کوچک از (r, θ, φ) به (r + dr, θ + dθ, φ + dφ)برابر است با: به ترتیب بردارهای واحد متعامد محلی در جهت افزایش ، و و ، و بردارهای واحد در مختصات دکارتی هستند. تبدیل خطی به این سه گانه مختصات راست دست یک ماتریس چرخش است،formula_59این تبدیل از کروی به دکارتی را می دهد، برعکس آن با معکوس آن مشخص می شود. نکته: ماتریس یک ماتریس متعامد است، یعنی معکوس آن به سادگی جابجایی آن است. بنابراین، بردارهای واحد دکارتی با بردارهای واحد کروی مرتبط هستند:formula_60شکل کلی فرمول برای اثبات عنصر خط
هستند:formula_60شکل کلی فرمول برای اثبات عنصر خط دیفرانسیل، است:formula_61یعنی تغییر در formula_62 به تغییرات فردی مربوط به تغییرات در مختصات فردی تجزیه می شود. برای اعمال این مورد در مورد حاضر، باید محاسبه کرد که formula_62 چگونه با هر یک از مختصات در کنوانسیون های مورد استفاده تغییر می کند؟ جواب به این صورت است:formula_64بدین ترتیب:formula_65ضرایب مورد نظر، بزرگی این بردارها هستند:formula_66عنصر سطحی که از θ تا θ + dθ و φ تا φ + dφ را در یک سطح کروی در شعاع r (ثابت) پوشانده است، سپس:formula_67بنابراین
شعاع r (ثابت) پوشانده است، سپس:formula_67بنابراین زاویه جامد دیفرانسیل برابر است با:formula_68عنصر سطح در سطحی با زاویه قطبی θ ثابت (یک مخروط با راس مبدأ) استformula_69عنصر سطح در سطحی با آزیموت φ ثابت (نیم صفحه عمودی) است:formula_70عنصر حجمی که از r تا r + dr، θ تا θ + dθ، و φ تا φ + dφ را شامل می‌شود، توسط تعیین‌کننده ماتریس ژاکوبین مشتقات جزئی مشخص می‌شود:formula_71برای مثال:formula_72بنابراین، برای مثال، یک تابع f(r، θ، φ) را می توان در هر نقطه در R3 توسط انتگرال سه گانه ادغام کرد.formula_73عملگر del
انتگرال سه گانه ادغام کرد.formula_73عملگر del در این سیستم به عبارات زیر برای گرادیان، واگرایی، کرل و (اسکالر) لاپلاسین منجر می شود.formula_74علاوه بر این، ژاکوبین معکوس در مختصات دکارتی استformula_75تانسور متریک در سیستم مختصات کروی است: formula_76. تعمیم پ مختصات کروی به صورت n بعدی. تعمیم مختصات کروی به ابعاد formula_77 اینگونه است: زاویه ها بر اساس زیر توسعه می یابند: شماره گذاری مجدد یک فرمول بازگشتی برای زوایا به دست می دهد: که منجر به زوایای زیر می شود: mit formula_82 und شعاع عبارت است از: تمایز
شود: mit formula_82 und شعاع عبارت است از: تمایز موردی زاویه مناسب را به مختصات دکارتی با استفاده از Arcutangent برمی‌گرداند، جایی که formula_85: Dabei fällt auf, dass formula_87 immer ein zweidimensionaler Vektor ist für formula_88. ماتریس ژاکوبین. ماتریس ژاکوبین مختصات کروی با توجه به شماره گذاری بالا می گوید: عامل تعیین کننده آن است: انتگرال بیش از مقدار مطلق این تعیین کننده را می توان با تابع گاما formula_91 به دست آورد:formula_92 این مربوط به حجم کروی یک formula_77-بعدی hypersphere است: مثال ها. 2D:
یک formula_77-بعدی hypersphere است: مثال ها. 2D: 3D: 4D: مثال. تکلیف با استفاده از formula_98 به عنوان مثال با محورهای مختصات مشترک formula_99: سپس زوایا عبارتند از:
موزه رضا عباسی از غنی‌ترین و مهم‌ترین موزه‌های ایران است. این موزه در ۲۵ شهریور ۱۳۵۶ گشایش یافت و به یاد نقاش مشهور دورهٔ صفوی، رضا عباسی نام‌گذاری شد. این موزه در خیابان شریعتی قرار دارد و تلفیقی از آثار دوره اسلامی، پیش از اسلام و نگارگری است. تاریخچه. ساختمان موزه در واقع متعلق به یک نمایشگاه مبلمان و دکوراسیون خانگی بود که به دلیل ویژگی‌های معماری و محل قرارگیری مورد توجه مسوولان وقت قرار گرفت و از صاحب اصلی خریداری شد. این موزه به‌طور رسمی در مهرماه سال ۱۳۵۶ به وسیله فرح پهلوی به منظور حفظ آثار گرانبها
۱۳۵۶ به وسیله فرح پهلوی به منظور حفظ آثار گرانبها و همچنین هدایای سلطنتی گشایش یافت و درست یک سال بعد در آبان ماه سال ۱۳۵۷ تعطیل شد. در این دوره یعنی از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۸، مدیریت موزه بر عهده آیدین آغداشلو بود. در پایان سال ۱۳۵۸ بار دیگر این موزه پس از دگرگونی‌هایی در آرایش داخلی و گسترش فضای نمایشگاهی بازگشایی شد. در سال ۱۳۶۳ به دلیل مشکلات داخلی کار موزه بار دیگر به تعطیلی کشید و یک سال بعد دوباره بازگشایی شد. اما این بازگشایی دوام چندانی نداشت و موزه یک بار دیگر در همان سال تعطیل شد تا سرانجام در ۱۵ بهمن
دیگر در همان سال تعطیل شد تا سرانجام در ۱۵ بهمن سال ۱۳۷۹ برای پنجمین بار و پس از انجام بازسازی دوباره آغاز به کار کرد. در حال حاضر، این موزه زیر نظر سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی اداره می‌شود. مدیر فعلی موزه ناهید نجفی خلج می‌باشد. تالارها. این موزه شامل آثار هنری دوره پیش از تاریخ تا قرن سیزده هجری است که در سه تالار به نمایش گذاشته شده است: مجموعه‌ها. مجموعه‌های به نمایش درآمده در این موزه بسیار متنوع بوده و آثاری از هزاره دوم پیش از میلاد تا اوایل قرن بیستم یعنی پایان دوره قاجار را
میلاد تا اوایل قرن بیستم یعنی پایان دوره قاجار را دربرمی‌گیرد. این آثار براساس ترتیب زمانی به نمایش درآمده‌اند؛ بنابراین بازدیدکنندگان می‌توانند سیر تکامل هنر، تمدن و فرهنگ را در ایران‌زمین دنبال کنند. این چینش در میان موزه‌های ایران منحصربه‌فرد است. بخش مرمت و نگهداری. بخش مرمت و نگهداری موزه با دو آزمایشگاه و کارگاه به مرمت و بازسازی نقاشی‌ها، اشیای فلزی و کتاب‌های خطی اختصاص دارد و یکی از پیشرفته‌ترین کارگاه‌های مرمت در کشور است؛ بنابراین، این کارگاه نه تنها به مرمت اشیای موجود در موزه رضا عباسی
نه تنها به مرمت اشیای موجود در موزه رضا عباسی می‌پردازد، بلکه ترمیم آثار ارسالی از موزه‌های دیگر کشور را نیز به عهده دارد. کتابخانه. کتابخانه موزه دربرگیرنده بیش از ۱۰ هزار جلد کتاب به زبان‌های پارسی، انگلیسی، فرانسه و آلمانی است. همچنین کتابخانه مشترک بیش از ۵۰ مجله داخلی و ۶۰ مجله خارجی است. این کتابخانه برای کارکنان موزه‌ها، کارمندان سازمان میراث فرهنگی، استادان و دانشجویان و پژوهشگران فرهنگی قابل استفاده است. بخش انتشارات. انتشارات موزه تاکنون کتاب‌های مرجع گوناگونی را دربارهٔ هنر و تاریخ ایران به چاپ
مرجع گوناگونی را دربارهٔ هنر و تاریخ ایران به چاپ رسانده است. طبقه‌های موزه. طبقه اول. این طبقه به نمایش آثار نگارگری و خطاطی اختصاص دارد. اثر برگزیده این بخش کهن‌ترین نمونه برگی از شاهنامه دموت مربوط به میانه سده ۸ هجری است. طبقه دوم. این طبقه به نمایش آثار دوره اسلامی در دو تالار اختصاص دارد‌. طبقه سوم. در طبقه سوم کتابخانه و تالار آثار پیش از اسلام قرار دارد. در تالار پیش از اسلام ریتون‌های زرین دوره هخامنشی و ظروف سیمین دوره ساسانی خودنمایی می‌کنند. نشانی. موزه رضا عباسی، خیابان شریعتی تهران، نرسیده به
غار زری، در ۹ کیلومتری جنوب غربی شهر مشهد و در مسیر روستای گلستان و کوه‌های اطراف قرار دارد. دهانه غار در ارتفاع ۱۰ متری از سطح زمین و به سمت غرب قرار دارد. مسیر غار دارای پیچ‌های زیادی است و درون این غار آب وجود ندارد.
رشته‌کوه هزار مسجد رشته‌کوهی است ارتفاعات شمال استان خراسان رضوی را تشکیل می‌دهند که به صورت مرزی طبیعی دشت هموار مشهد را از صحرای سرد و خشک قره قوم ترکمنستان جدا می‌کند. بلندترین نقطه این رشته‌کوه، قله هزار مسجد با ارتفاع حدود ۳۱۴۰ متر در شمال غربی شهر مشهد واقع شده است. پیمایش درون دره‌ها و جنگل‌های اُرس هزار مسجد، و طبیعت بکر و شاداب آن انسان را به وجد می‌آورد، جایی که آبشار، رود و جنگل، کوه و چمنزارهای زیباییش همه در غباری از مه پوشیده شده و جلوه ای بهشت گونه پیش چشمانتان خلق کرده است. این رشته‌کوه
بهشت گونه پیش چشمانتان خلق کرده است. این رشته‌کوه همچنین دارای روستاهای حاصلخیز است و هر سال گردشگران و طبیعت دوستان زیادی را به خود می‌کشاند. رشته‌کوه هزار مسجد با طول ۴۹۷ کیلومتر و با وسعت ۲۵۸۰۰ کیلومتر مربع در شمال استان خراسان رضوی واقع شده است. بلندترین نقطه آن قله هزار مسجد است که با ارتفاع حدود ۳۱۰۰ تا ۳۱۵۰ متر در ۷۸ کیلومتری شمال غرب مشهد قرار گرفته است. این رشته‌کوه از شمال غرب به سمت جنوب شرق امتداد یافته است. در دامنه‌های سرسبز شمالی این رشته‌کوه منطقه کلات نادری، در کوهپایه‌های شمالی آن دشت قره