payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تازه انگلستان در سال ۱۶۰۶ به کاپیتان کریستوفر نیوپورت، جهت سکنی گزیدن و ثروت اندوزی به قاره غربی (آمریکا) آمده بودند با سه کشتی به آب‌های شرق آمریکا (دماغه هنری - ویرجینیا بیچ امروزی) وارد شدند، پس از یک توقف کوتاه در دهانه خلیج چِساپیک و طی مسافتی بیش از ۶۰ مایل در آبراهی که آن را «جیمز ریور» نام نهادند، در ۱۳ ماه مه سال ۱۶۰۷ در این آبراه به نقطه‌ای جزیره شکل و کوچک رسیدند و آن محل را جایی امن و قابل دفاع در برابر حملات احتمالی اسپانیایی‌ها یافتند. روز بعد (۱۴ مه)، همگی آنان که حدوداً ۱۰۵ نفر می‌شدند از ۳
(۱۴ مه)، همگی آنان که حدوداً ۱۰۵ نفر می‌شدند از ۳ کشتی خود خارج شده و در آنجا سنگ بنای نخستین مستعمره ماندگار انگلیسی را در قاره غربی به نام جیمزتاون بر زمین نهادند. بسیاری از مهاجران به دلیل بیماری و کمبود آذوقه در زمستان اواخر سال ۱۶۰۹ و اوایل ۱۶۱۰ جان خود را از دست دادند. بازماندگان با رسیدن مهاجران جدید و تأمین مایحتاج در ماه ژوئن تصمیم به ماندن در جیمزتاون گرفتند و این قرارگاه پس از رونق گرفتن و افزایش مهاجرنشینان، پایتخت نواحی شرقی آمریکای شمالی که ویرجینیا نام گرفته بود، اعلام شد. این مهاجران برای
نام گرفته بود، اعلام شد. این مهاجران برای خود در ویرجینیا ۱۳ مهاجرنشین به وجود آوردند و نخستین سیاهپوستان آفریقایی به این ۱۳ کلونی منتقل شدند. این دهکده گهگاه توسط بومیان آنجا یا سرخ‌پوستان مورد حمله قرار می‌گرفت، به طوریکه در ۱۶۲۲، ۳۵۰ مهاجر و در سال ۱۶۴۴، ۵۰۰ مهاجر کشته شدند. برخی مهاجرنشینان علیه ویلیام برکلی، حاکم جیمزتاون شوریدند و آنجا را به سال ۱۶۷۶ به آتش کشیدند. مقر حاکمان به «میدل پلنتیشن» (Middle Plantation) انتقال یافت و جیمزتاون در سال ۱۶۹۹ متروک و خالی از سکنه شد. مهاجرنشینان انگلیسی بعدها بر
و خالی از سکنه شد. مهاجرنشینان انگلیسی بعدها بر سر مالیات و نداشتن نماینده در پارلمان لندن، با دولت انگلستان دچار اختلاف شدند و پس از این که انگلستان با آنان وارد جنگ شد، خواهان استقلال کامل شده و ۱۶۹ سال پس از استقرار در آمریکا، اعلام استقلال کردند و کشور خود را به صورت یک فدراسیون، «ایالات متحده آمریکا» نام نهادند. بعدها قرارگاه جیمزتاون نیز توسط سازمان پارک‌های ملی آمریکا و "انجمن ابقا آثار باستانی ویرجینیا" در دهه ۱۹۹۰ میلادی خاک برداری و بازسازی شد.
پل استیون راد (؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۶۹) بازیگر آمریکایی است. او تئاتر را در دانشگاه کانزاس و آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا مطالعه و بازیگری را در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۵ ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود کسب کرد و نامش در سال ۲۰۱۹ در فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند "فوربز" قرار گرفت. مجلهٔ "پیپل" در سال ۲۰۲۱ او را «جذاب‌ترین مرد زنده» نامید. اوایل زندگی. راد در پسیک، نیوجرسی از پدر و مادری انگلیسی یهودی زاده شد و در ۱۳ سالگی نیز بت‌میتصوا (عملی که در دین یهودی نوجوانان ۱۳ ساله باید مطابق به کتاب مقدس
یهودی نوجوانان ۱۳ ساله باید مطابق به کتاب مقدس انجام دهند) نیز انجام داده بود. نام خانوادگی اصلی او رادنیتزکی می‌باشد که بعداً توسط پدربزرگش به راد تغییر داده شد. پدر راد، «مایکل» راهنمای تور تاریخی بود که بعداً نائب رئیس شرکت هوایی ورلد گشت. مادر او، «گلوریا» مدیر بخش فروش تلویزیون KSMO بود. در ۱۰ سالگی خانواده‌اش به اورلند پارک، کانزاس نقل مکان کردند و او در همان‌جا بزرگ شد. او مدرسه متوسطه را در Shawnee Mission West و کالج را در دانشگاه کانزاس سپری کرد. برای یک نیمسال او در دانشگاه آکسفورد ادبیات
کرد. برای یک نیمسال او در دانشگاه آکسفورد ادبیات انگلیسی را می‌خواند. حرفه. او در اول در فیلم‌های کمدی نقش آفرینی می‌کرد و با فیلم‌هایی همچون بی-سرنخ، تابستان داغ و نمناک آمریکایی، باکره چهل‌ساله، بهم ریخته، فراموش کردن سارا مارشال، ناهار برای احمق‌ها، رول مدلز، "پلیس‌های جن-وای" و دوستت دارم، مرد شناخته می‌شود. در تلویزیون، او بیشتر به خاطر نقشش در سریال تلویزیونی کمدی شبکه ان‌بی‌سی، "دوستان" در نقش «مایک هانیگان» دوست پسر فیبی بوفی که بعداً با او ازدواج می‌کند، شناخته می‌شود.
استیون جان «استیو» کارول (زادهٔ ۱۶ اوت ۱۹۶۲) کمدین، بازیگر، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، صداگذار و کارگردان آمریکایی است. از فیلم‌های او می‌توان به "باکره چهل‌ ساله" (۲۰۰۵)، "میس سان‌شاین کوچولو" (۲۰۰۷) و "دن در زندگی واقعی" (۲۰۰۷)، اشاره کرد. استیو کرل در عرصه صداگذاری هم شهرت بسیاری دارد. همچنین او صداپیشه شخصیت گرو در فرنچایز "من نفرت‌انگیز" مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. استیو کرل از سوی مجله لایف به عنوان نامزد کمدی‌ترین چهره آمریکا معرفی شده بود. وی همچنین موفق به دریافت جایزه گلدن گلوب برای بهترین
همچنین موفق به دریافت جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد در سریال‌های کمدی تلویزیون بخاطر بازی در سریال "اداره" در سال ۲۰۰۶ شد. دوران جوانی. استیو کوچکترین فرزند خانواده در بین چهار برادرش است. او متولد شهر کونکورد، ماساچوست است ولی دوران کودکی‌اش را در شهری دیگر، اکتن می‌گذراند. پدرش ادوین کرل، مهندس برق و مادرش پرستار روان‌پزشکی بود. استیو کرل همچنین یک مسیحی کاتولیک است. در دبیرستان کرل عضو تیم هاکی روی یخ بوده و در دوران دانشگاه گرایش به بازیگری داشته. وی دانش‌اموخته دانشگاه دنسن در اوهایو است.
داشته. وی دانش‌اموخته دانشگاه دنسن در اوهایو است. کار. شروع به کار. استیو کرل طی مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۶ اعلام کرد پیش از شروع بازیگری به شکل جدی، به عنوان پستچی در لیتلتون، ماساچوست کار می‌کرده که البته ۶ ماه بعد بخاطر گلایه‌های رئیسش و اینکه به او گفته بود که شخص مناسبی برای پستچی بودن نیست و نیاز دارد که کمی سریع‌تر کار کند، از این کار استعفا داد. از اینجا بود که او وارد گروه‌های مختلف نمایشی شد. سریال آفیس (The Office). در سال ۲۰۰۵ استیو کرل با امضای قراردادی با شبکه ان‌بی‌سی به بازیگران مجموعهٔ
قراردادی با شبکه ان‌بی‌سی به بازیگران مجموعهٔ تلویزیونی آفیس (The Office) پیوست. او در این فیلم نقش «مایکل اسکات» را که یک مدیر عجیب بود. بخاطر بازی در این سریال، کرل برنده یک جایزه گولدن گلوب و نامزد ۶ جایزه امی شد. در مورد دستمزد وی نیز گفته می‌شود تقریباً برای هر قسمت از سریال در فصل سوم، دستمزدی حدود ۱۷۵٫۰۰۰ دلار دریافت می‌کرد. این رقم ۲ برابر حقوقی بود که کرل برای فصل قبلی همین سریال دریافت می‌کرد. بازیگری سینما. اولین فیلم موفقی که کرل در آن به ایفای نقش پرداخت، فیلم "باکره چهل ساله" بود. در کنار
نقش پرداخت، فیلم "باکره چهل ساله" بود. در کنار بازیگری یکی از نویسنده‌های فیلم نیز بود. فروش بالای فیلم باعث شد استیو کرل به یکی از بازیگران مشهور کمدی تبدیل شود. بخاطر بازی در این فیلم استیو برنده جایزه سینمایی ام‌تی‌وی شد.فیلم بعدی وی افسون‌شده بود. در این فیلم او با نیکول کیدمن و ویل فرل هم‌بازی بود. کمی بعد وارد عرصه صداگذاری نیز شده و در فیلم آن‌سوی پرچین به صداگذاری پرداخت. فیلم بعدی وی، فیلم مشهور کمدی میس سان‌شاین کوچولو بود که کرل در آن به عنوان شخصی که اختلالات روانی دارد نقش‌آفرینی کرد. زندگی
شخصی که اختلالات روانی دارد نقش‌آفرینی کرد. زندگی شخصی. همسر استیو، ستاره ساتردی نایت لایو، نانسی کرل است. این دو با هم در یک کلاس آشنا شدند، استیو معلم کلاس بوده و نانسی یکی از شاگردانش. استیو و نانسی صاحب ۲ فرزند به نام‌های «الیزابت ان» (متولد ۲۰۰۱) و «جان» (متولد ۲۰۰۴) هستند. از دیگر فعالیت‌های آنان می‌توان به مالکیت فروشگاه کوچکی نیز در شهر مارشفیلد هیلز در ایالت ماساچوست اشاره کرد. در کنار زندگی مشترک و مدیریت فروشگاه، این زوج در فیلم‌هایی نیز به نقش آفرینی در کنار یکدیگر پرداخته‌اند که از آن جمله
آفرینی در کنار یکدیگر پرداخته‌اند که از آن جمله می‌توان به سریال «اداره» یا فیلم «باکره آمریکایی چهل ساله» اشاره نمود. در سال ۲۰۱۱ استیو کرل با درآمد ۱۷٫۵ میلیون دلاری در جایگاه سی‌ویکمین بازیگرهای هالیوودی قرار گرفت که بیشترین میزان حقوق را دریافت می‌کردند.
میشل لین موناهن (متولد: ۲۳ مارس ۱۹۷۶) بازیگر آمریکایی است که بیشتر به خاطر نقش‌ جولیا مید در سری فیلم‌هایی "مأموریت غیرممکن ۳"، '، ' شناخته می‌شود، از دیگر آثار بازیگری او می‌‌توان به "بوس بوس بنگ بنگ"، "ساقدوش"، "چشم عقاب"، "کد منبع" و مجموعه "کارآگاه واقعی" اشاره کرد. کودکی. موناهن در شهر وینتروپ، آیووا زاده شده‌است. مادرش یک آلمانی-آمریکایی به نام شرون بوده در محل سکونتشان محلی برای مراقبت از کودکان تدارک دیده بود و پدرش رابرت نیز از تبار ایرلندی-آمریکایی‌ها بود که به شغل کشاورزی و کار در کارخانه مشغول
بود که به شغل کشاورزی و کار در کارخانه مشغول بوده. میشل موناهن دو برادر بزرگ‌تر از خود با نام جان و باب دارد که البته خانواده‌اش در مدت ۱۲ سال موفق به سرپرستی و پرورش بیش از ۱۲ کودک دیگر نیز می‌شوند. وی مسیحی کاتولیک است. میشل موناهن در سال ۱۹۹۴ از دبیرستان فارغ‌التحصیل می‌شود. در مدت دبیرستان در چندین نمایش مشغول بازی بوده. بعد از پایان دبیرستان به شیکاگو، ایلینوی می‌رود تا در رشته روزنامه‌نگاری مشغول تحصیل شود و در این دوره بود که شروع به فعالیت در عرصه مدلینگ می‌کند. فعالیت مدلینگ وی چهره جهانی به خود
مدلینگ می‌کند. فعالیت مدلینگ وی چهره جهانی به خود گرفته و وی را تا ایتالیا، سنگاپور، ژاپن و هنگ کنگ می‌برد. در سال ۱۹۹۹ و در زمانی که فقط یک ترم دیگر تا پایان تحصیلاتش در رشته روزنامه‌نگاری باقی‌مانده بود، تحصیل را رها کرده و به نیویورک می‌رود تا وارد حرفه بازیگری شود. در نیویورک نیز تا پیش از وارد شدن به سینما، موفق شد به عنوان مدل تصاویر خود را در چندین مجله و کاتالوگ منتشر کند. بازیگری. از اولین برنامه‌هایی که موناهن در آن‌ها به ایفای نقش پرداخت، مجموعه‌ای تحت عنوان "آمریکایی‌های جوان" بود که وی موفق به
تحت عنوان "آمریکایی‌های جوان" بود که وی موفق به دو بار حضور در آن می‌شود. نیز از دیگر مجموعه‌هایی بود که در سال بعد، سال ۲۰۰۱ با بازی وی شروع به پخش شد. اما اولین نقش بزرگ وی که از جدی بودنش در صنعت سینما خبر می‌داد در فیلمی با عنوان "عطر" رخ داد و در ادامه نیز نقش کوتاهی در فیلم بی‌وفا محصول سال ۲۰۰۲ بازی کرد. از نقش‌هایی که باعث شهر میشل موناهن شد، نقش کیمبرلی وود در مجموعه درام "عامه بوستون" بود که نام وی را بر سر زبان‌ها انداخت. از دیگر فیلم‌های بعدی وی می‌توان به "در خانواده اجرا می‌شود" (۲۰۰۳)، "تحول
می‌توان به "در خانواده اجرا می‌شود" (۲۰۰۳)، "تحول زمستان" (۲۰۰۴)، "بوس بوس بنگ بنگ" (۲۰۰۵) اشاره نمود. البته نقش‌های وی در دو فیلم کنستانتین و سیریانا در فیلم به نمایش در نیامد. در نهایت در فیلم مأموریت غیرممکن ۳ ظاهر شد که در آن نقش کاراکتری به نام جولیا را در کنار بازیگران سرشناس دیگری چون تام کروز ایفا کرده‌است. در سال ۲۰۰۷ در فیلم "کودک دل‌شکن" ظاهر شد که در این فیلم با بن استیلر هم‌بازی بود. از دیگر فیلم‌های وی می‌توان به "هانا"، ساقدوش و چشم عقاب اشاره نمود. از آخرین آثار وی، بازی در مجموعه کارآگاه
نمود. از آخرین آثار وی، بازی در مجموعه کارآگاه واقعی محصول شبکه اچ‌بی‌او بود که در آن با متیو مک‌کانهی و وودی هارلسون هم‌بازی بود. زندگی شخصی. میشل موناهن در سال ۲۰۰۰ با هنرمند گرافیک استرالیایی، پیتر وایت آشنا می‌شود و پنج سال بعد، در اوت ۲۰۰۵ با یکدیگر ازدواج می‌کنند. اولین فرزندشان، یک دختر به نام "ویلو کاترین وایت" در سال ۲۰۰۸ و دومین فرزندشان، یک پسر به نام "تامی فرنسیس وایت" در سال ۲۰۱۳ متولد می‌شود. در اکتبر ۲۰۱۱ موناهن به این نکته اشاره می‌کند که دچار سرطان پوست شده‌است. بعد از یک عمل جراحی در این
سرطان پوست شده‌است. بعد از یک عمل جراحی در این خصوص، گفته می‌شود رو به بهبودی می‌رود و سرطانش مجدد بازنگشته است.
آبشار کوهمره سرخی (رمقان) آبشار رمقان یکی از جاذبه‌های دیدنی استان فارس در منطقه کوهمره سرخی و محور ۳۵ کیلومتری شیراز-کازرون واقع شده‌است. این آبشار در منطقه‌ای جنگلی و فاصله ۵۰ کیلومتری شیراز در روستای رمقان قرار گرفته‌است. از دیگر مناطق گردشگری کوهمره می‌توان به رودخانه دالکی، جاده‌های زیبا و کوهستانی منطقه و نیز مجموعه گردشگری باغ بهشت که در منطقه‌ای خوش آب و هوا و در جوار رودخانه قرار دارد اشاره کرد که موقعیت آن ۵۰۰ متر بعد از ایست بازرسی، اولین فرعی سمت راست قبل از پل می‌باشد.
حیدر رحیم‌پور ازغدی (۱۳۱۱–۱۹ شهریور ۱۴۰۰) فعال سیاسی ایرانی و از مبارزان سیاسی در جریان نهضت ملی شدن صنعت نفت، قیام روح‌الله خمینی در سال ۱۳۴۲ و انقلاب ۱۳۵۷ تا پیروزی آن بوده‌است. او در سال‌های اخیر در فعالیت‌های سیاسی به همراه تشکل‌های دانشجویی و طلاب مشهد حضور داشته‌است. وی پدر حسن، حسین، وحید، حامد، نفیسه، حبیب و حمید رحیم پور ازغدی می‌باشد. ازغدی پیش از انقلاب به همراه محمد تقی شریعتی و طاهر احمدزاده سه رکن مبارزات نهضت ملی در خراسان محسوب می‌شدند. ازغدی رابطه نزدیکی هم با علی شریعتی داشت. بعد از فوتش
رابطه نزدیکی هم با علی شریعتی داشت. بعد از فوتش مهدی نصیری خاطره ای از گفتگوی ازغدی با شریعتی دربارهٔ مسئله تقیه امامان شیعه در برابر طواغیت مطرح کرد. وی از اعضای نهضت آزادی ایران در سال‌های قبل و آغاز انقلاب در منطقه خراسان بود که با پیروزی انقلاب و اختلاف نهضت آزادی با خمینی به نفع او از نهضت جدا شد. در سال‌های دهه هفتاد وی مقالاتی در نشریات مختلف از جمله هفته‌نامه صبح می‌نگاشت. یکی از آثار وی کتاب «از انجمن پیروان قرآن تا انجمن حجتیه» سیر تحول انجمن‌های دینی از شهریور ۱۳۲۰ تاکنون می‌باشد. ا وی در سن ۸۹
دینی از شهریور ۱۳۲۰ تاکنون می‌باشد. ا وی در سن ۸۹ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. ازغدی مدتی قبل به علت بیماری عفونت داخلی در بیمارستان بستری شده بود.
محسن کاظمی (زادهٔ ۱۳۴۸ در تهران) نویسنده، پژوهشگر تاریخ معاصر ایران و از پیش‌گامان خاطره‌نگاری و تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی در ایران است. او به‌مدت دوازده سال (۱۳۹۲–۱۴۰۳) دبیر انجمن تاریخ شفاهی ایران بود و در اسفندماه ۱۴۰۳ طی مراسمی از دو دهه فعالیتش در این عرصه تقدیر شد. فعالیت‌ها. کاظمی از سال ۱۳۷۴ با هیئت معارف جنگ ارتش همکاری کرد و گزارش‌های میدانی ارائه داد که بخش‌هایی از آن در کتاب "یادداشت‌های سفر شهید صیاد شیرازی" منتشر شد. او همچنین با دفتر ادبیات انقلاب اسلامی همکاری داشته و مصاحبه‌های متعددی با
انقلاب اسلامی همکاری داشته و مصاحبه‌های متعددی با مبارزان و شخصیت‌های انقلاب انجام داده‌است. وی از اعضای هیئت علمی جایزه ادبی جلال آل احمد در دوره هفتم و هفدهم، و داور جشنواره‌ها و همایش‌های مختلف علمی بوده‌است. در دوره دبیری انجمن تاریخ شفاهی، چهارده همایش و نشست تخصصی برگزار شد. مقالات و پژوهش‌ها. از جمله مقالات منتشرشده او عبارتند از: همچنین فهرست کامل مقالات در پایگاه‌های مگيران و نورمگز قابل مشاهده است.
شرکت سهامی انتشار، شرکت چاپ و نشری است که در دوران پس از کودتای ۲۸ مرداد توسط جمعی از فعالین سیاسی اسلامگرا برای انتشار کتب مذهبی، علمی، اجتماعی، اخلاقی و تربیتی غالباً ممنوعه، تأسیس گردید. این شرکت، پس از انقلاب هم به فعالیت خود ادامه داد. این شرکت توسط تعدادی از اساتید دانشگاه و اعضای انجمن اسلامی پزشکان و مهندسان از جمله مهدی بازرگان، آیت‌الله طالقانی، یدالله سحابی، کاظم یزدی در سال ۱۳۳۷ بنیان نهاده شد و فعالیت‌های فرهنگی اش را آغاز نمود. ازجمله انتشارات این ناشر، مجموعۀ طرح تاریخ شفاهی است که مصاحبه‌ها
این ناشر، مجموعۀ طرح تاریخ شفاهی است که مصاحبه‌ها و ترجمه‌های آن توسط بهمن زبردست انجام می‌شود.
انسان هایدلبرگی با نام علمی "Homo heidelbergensis" گونه‌ای از سردهٔ انسان بود که در آفریقا تکامل یافت. این گونه احتمالاً نیای "انسان خردمند" در آفریقا و "انسان نئاندرتال" در اروپا بوده‌است. با این وجود تحقیقات اخیر نشان داده‌است که ممکن است این تلقی درست نباشد. آیدا گومز و دیگر پژوهشگران در دانشگاه جورج واشینگتن با مقایسه دندان فسیلهای یافت شده، فرضیه ای مطرح کرده‌اند مبنی بر اینکه که نیای مشترک نئاندرتال‌ها و انسان خردمند باید مشخصات دندانی بینابینی داشته باشد. اگرچه نتایج این تحقیقات قطعی نیست اما نشان
باشد. اگرچه نتایج این تحقیقات قطعی نیست اما نشان داده که به احتمال زیاد انسان هایدلبرگی گزینه مناسبی نبوده و نیای مشترک مزبور شاید به دوره‌ای در حدود یک میلیون سال قبل برگردد. زبان. به عقیده استیون میتهن، انسان هایدلبرگی همانند اجدادش از نوعی سیستم ارتباطی پیش از زبانی بهره می‌بردند. تصور می‌شود که انسان هایدلبرگی اولین جد انسان‌های مدرن است که کیسه‌های هوا نداشته. کیسه‌های هوایی که در مجرای حنجره ای هستند و در تلفظ صوتی نقش دارند. از بین رفتن کیسه‌های هوا ممکن است به توانایی انسان در توسعه زبان صوتی کمک
ممکن است به توانایی انسان در توسعه زبان صوتی کمک کرده باشد. نیاکانی مانند جنوبی‌کپی عفاری نیز مانند سایر میمون‌های بزرگ، کیسه‌های هوا داشتند. فسیل‌ها. اروپا. در ۲۱ اکتبر ۱۹۰۷ اولین کشف فسیلی این گونه، در مائور، نزدیک هایدلبرگ، آلمان یافت شد که به آن مائور ۱ می‌گویند. با این حال تا سال ۱۹۰۸ علاقه کسی را به خود جذب نکرد و در سال ۱۹۰۸ بود که علاقه عمومی را به دست آورد. این یک فک است که در وضعیت خوبی به سر می‌برد، به غیر از اینکه دندان‌های آسیاب کوچک تا مدتی گمشده بودند و در نهایت در جایی در نزدیکی فک پیدا
گمشده بودند و در نهایت در جایی در نزدیکی فک پیدا شدند. اوتو شوئتنساک از دانشگاه هایدلبرگ فسیل را شناسایی و نامگذاری نمود. بقایای انسان هایدلبرگی بعدی در اشتاینهایم آن در مور آلمان (جمجمه استینهایم، ۳۵۰kya) آراگو فرانسه (آراگو ۲۱)، پترالونا، یونان و رد پای شیطان ایتالیا، یافت شد. انسان باکسگرو نامی است یادآور استخوان‌های درشت کشف شده در سال ۱۹۹۴ در محل Boxgrove Quarry، نزدیک به یک کانال انگلیسی کشف شد. این فسیل به همراه صدها تبر و تیشه دستی در اطراف آن کشف شد و قدمت آن بین ۴۷۸۰۰۰ تا ۵۲۴۰۰۰ سال، بوده‌است. در
و قدمت آن بین ۴۷۸۰۰۰ تا ۵۲۴۰۰۰ سال، بوده‌است. در فصول بعدی چندین دندان انسان هایدلبرگی در همان محل مشاهده شد. آفریقا. در قرن بیستم شماری از آثار فسیلی قابل مقایسه با مورفولوژیکی در آفریقای شرقی (بدو، ندوتو، عیاسی، ایلرت) و شمال آفریقا (ساله، ربات، دارالسلطانه، جبل ایرحود، سیدی ابالرحمان، تیحنیف) به معرض نمایش درآمد. جمجمه سلدانا، که در سال ۱۹۵۳ در آفریقای جنوبی یافت شد، از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۹۶ حداقل سه بار مورد تجدید نظر برای طبقه‌بندی قرار گرفت. کبوِه ۱، که به آن جمجمه Broken Hill نیز گفته می‌شود، در سال ۱۹۲۱
آن جمجمه Broken Hill نیز گفته می‌شود، در سال ۱۹۲۱ توسط آرتور اسمیت وودوارد به عنوان نمونه ای از انسان رودزیایی منصوب شد. امروزه بیشتر به انسان هایدلبرگی اختصاص داده شده‌است. در سال ۱۹۲۱، تام زویگلار، که یک معدنچی سوئیس بود، این ماده را در معدن سرب و روی در Broken Hill واقع در رودزیای شمالی (کبوه امروزی، زامبیا) یافت. در سال ۱۹۷۶، جمجمه ۶۰۰ هزار ساله بدو توسط اعضای اعزامی به رهبری جان کالب در Bodo D'ar در دره رودخانه عواش اتیوپی پیدا شد. شواهد جدید. اولین‌های انسان هایدلبرگی. چندین ویژگی از گونه‌های انسانی
انسان هایدلبرگی. چندین ویژگی از گونه‌های انسانی برای اولین بار در انسان هایدلبرگی ظاهر می‌شود. براساس موزه تاریخ طبیعی اسمیتسونین، این نخستین گونه از جنس انسان خردمند بود که پناهگاه‌های دائمی ساخت.
ذِکرِ خَنجَر نوعی آیین نمایش هنریِ رایج در قالب رقص در میان ترکمن‌هاست. این رقص که به‌طور دسته‌جمعی و با لباس محلی و خنجر بر کمر صورت می‌گیرد، حالتی ذکرگونه دارد و برداشتی است عارفانه از حالت و جذبهٔ صوفیان. پیشینهٔ اجرای مراسم رقص خنجر به حدود سه قرن پیش از ظهور اسلام برمی‌گردد. در آن زمان، مراسم رقص خنجر صرفاً به‌عنوان آیین نمایشی با مضمونی حماسی اجرا می‌شد. قبایل ترکمن، قبل از شکار و شروع نبرد با حیوانات درنده، این مراسم را اجرا می‌کردند تا روحیه بگیرند و در مبارزه پیروز شوند؛ بنابراین، عده‌ای از
و در مبارزه پیروز شوند؛ بنابراین، عده‌ای از کارشناسان و پژوهشگران آداب و رسوم و فرهنگ قوم ترکمن، این نمایش هنری را یک نوع آمادگی کامل برای رزم و مبارزه در گذشته‌های دور می‌دانند که طی آن، جنگجویان و مبارزان صحرا، پیش از عزیمت به میدان نبرد، شمشیرها را به دست بگیرند، با جمع شدن و چرخیدن و انجام حرکات موزون که با نعره و فریاد همراه بوده، خود را برای نبرد یا مقابله با دشمنان آماده کنند و بعد از آن روانهٔ میدان نبرد شوند. امروزه گرفتن خنجر به دستِ غزل‌خوان گروه، یادگار آن دوران است. کاملاً روشن است که مضمون
یادگار آن دوران است. کاملاً روشن است که مضمون اشعار در آن دوران حماسی و در وصف شجاعت‌ها و قهرمانی‌های جنگجویان آن قبیله بوده است؛ ولی پس از ظهور اسلام این اشعار رنگ مذهبی و دینی به خود گرفت و مضمون آن به ذکر و ستایش خداوند و اولیای الهی تبدیل شد؛ به‌طوری‌که خواندن غزل‌های عارفانه -که گاهی سرودهٔ شخصِ بخشی بود- متداول شد.
نبرد مرز پارس دومین برخورد میان نیروهای ماد و پارس در جریان جنگ‌های آنها بود. با اینکه گمان می‌شود که این جنگ یک پیروزی قاطع برای پارس‌ها نبوده‌است ولی شواهد نزول قدرت مادها به‌خصوص در جنوب غربی ایران را به وضوح نشان می‌دهد. این نبرد اولین نبردی بود که کمبوجیه اول در آن جنگید و اولین نبردی که پسر کوروش بزرگ در آن جنگید. اولین نبرد عمده میان دو قدرت بود که ۲ روز طول کشید تلاشی بود و قرار بود آزادی را برای پارس به ارمغان بیاورد. نتیجه این جنگ عقب‌نشینی سریع و راهبردی پارس‌ها به جنوب بود که برای نبرد سوم آماده
پارس‌ها به جنوب بود که برای نبرد سوم آماده شوند.
رگنسبورگ (Regensburg) شهری در ایالت بایرن آلمان است. این شهر در کنار رود دانوب ساخته شده و جمعیت آن در ۲۰۰۷ برابر با ۱۵۱٬۰۰۰ بود. از ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۶ بخش مرکزی تاریخی این شهر بخشی از میراث جهانی یونسکو شد.
آدرین اسمیت گیتاریست و ترانه‌سرای انگلیسی است که بیشتر به‌عنوان یکی از اعضای گروه هوی متال آیرن میدن شناخته می‌شود. او در بعضی آهنگ‌ها همراه با استیو هریس با خوانندهٔ اصلی هم‌آوایی می‌کنند. سال‌های آغازین. او با نام کامل آدرین فردریک اسمیت زادهٔ ۲۷ فوریه ۱۹۵۷ در هاکنی-شرق لندن- است. در نوجوانی شیفتهٔ هارد راک و کارهای جیمی هندریکس و ریچی بلکمور بود. در این دوره مجموعه موسیقی‌هایی که از طریق دوست‌پسر خواهرش در اختیار داشت تشویق‌کنندهٔ او برای پرداختن به موسیقی هاردراک بود. مدتی بعد یکی از دوستان
به موسیقی هاردراک بود. مدتی بعد یکی از دوستان هم‌مدرسه‌ای‌اش به نام دیو موری اسمیت را متقاعد کرد که یک گیتار الکتریک بگیرد. آن‌ها به‌زودی شروع به تمرین‌های دونفره کردند. اشتیاق اسمیت و وقتی که برای تمرین گیتار صرف می‌کرد به‌قدری زیاد بود که قبل از آن‌که تحصیلات‌اش را به پایان ببرد اخراج‌اش کردند. زندگی حرفه‌ای. اولین گروهی که اسمیت به صورت جدی در آن نوازندگی می‌کرد «ایوِل ویز» بود که عمر کوتاهی داشت و به‌زودی از دل آن گروه ارچین بیرون آمد. ارچین گروهی بود که در سال ۱۹۷۴ دیو موری به همراه آدرین اسمیت آن را
در سال ۱۹۷۴ دیو موری به همراه آدرین اسمیت آن را تأسیس کردند و معمولاً از این گروه به عنوان اولین گروه آدرین اسمیت یاد می‌کنند. دیو موری مدت زیادی در ارچین باقی نماند و به زودی به جمع یاران استیو هریس در آیرن میدن پیوست. در اکتبر ۱۹۸۰ اسمیت هم به دیو موری در آیرن میدن پیوست و جایگزین دنیس استرتون-گیتاریست پیشین گروه- شد. اسمیت و موری به‌زودی به یکی از زوج‌های افسانه‌ای گیتار در موسیقی راک تبدیل شدند. در سال‌های پایانی دههٔ ۸۰ میلادی اسمیت در کنار کار با آیرن میدن یک گروه جدید به نام ای‌اس‌ای‌پی تشکیل داد.
میدن یک گروه جدید به نام ای‌اس‌ای‌پی تشکیل داد. او با ای‌اس‌ای‌پی یک آلبوم هم منتشر کرد و بالاخره در سال ۱۹۹۰ و پس از تقریباً یک دهه همکاری از آیرن میدن کناره گرفت. ای‌اس‌ای‌پی با همان یک آلبوم به کارش خاتمه داد و در سال ۱۹۹۵ اسمیت گروه دیگری به‌نام سایکو مُتِل تشکیل داد که آن‌هم دوام زیادی نداشت و پس از انتشار ۲ آلبوم، در سال ۱۹۹۷ فعالیت‌اش پایان یافت. بالاخره در سال ۱۹۹۹ اسمیت و بروس دیکینسن-که مدتی پس از اسمیت از آیرن جدا شده بود- به آیرن میدن بازگشتند و گروه دوباره همان ترکیب بیادماندنی دههٔ ۸۰ را
و گروه دوباره همان ترکیب بیادماندنی دههٔ ۸۰ را بازیافت. آیرن میدن با ترکیب دوباره شکل‌گرفته‌اش از معدود گروه‌های هوی متال قرن ۲۱ام است که ۳ گیتاریست دارد؛ اسمیت، موری و یانیک جرز. جرز که در پی جدایی اسمیت در سال ۱۹۹۰ به گروه پیوسته بود، پس از بازگشت اسمیت هم همکاری‌اش با آیرن را ادامه داد.
۱۰۰۵ هزار و پنجمین سال هجری خورشیدی است. مناسبت‌ها. همه‌گیری آنفولانزای 1626 میلادی در آسیا شروع شد، سپس به اروپا، آفریقا، آمریکای شمالی، و آمریکای جنوبی گسترش یافت.
دههٔ ۱۹۳۰ میلادی بر اساس تقویم گریگوری به زمانی تاریخی گفته می‌شود که از ابتدای ۱۹۳۰ (میلادی) آغاز شد و در انتهای ۱۹۳۹ (میلادی) به پایان رسید.
دهه ۱۹۲۰ میلادی بر اساس تقویم گریگوری، به دوره‌ای گفته می‌شود که از ابتدای ۱۹۲۰ (میلادی) آغاز شد و در انتهای ۱۹۲۹ (میلادی) به پایان رسید.
دهه ۱۹۴۰ میلادی در گاه‌شماری میلادی به بخشی از تاریخ گفته می‌شود که از سال ۱۹۴۰ میلادی آغاز شد و تا سال ۱۹۴۹ میلادی ادامه داشت.
دینار یکای پول رایج در کشور تونس است و توسط بانک مرکزی تونس ارائه می‌شود. دینار تونسی از سال ۱۹۶۰ جایگزین فرانک تونس شد. هر دینار تونس به ۱۰۰۰ میلیم تقسیم می‌شود. اسکناس‌ها. نوشته‌های اسکناس‌های دینار تونس به دو زبان عربی و فرانسوی نوشته شده‌اند. در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹ همه اسکناس‌های چاپ شده پیش از سال ۲۰۱۱ از گردش خارج شدند. با سرنگونی رژیم زین‌العابدین بن‌علی سری تازه‌ای از اسکناس‌ها آهسته آهسته به چاپ رسید. در سال ۲۰۲۰ اسکناس‌های ۵ دیناری و ۵۰ دیناری روانه بازار شد. تصویر توحیده بن شیخ، نخستین پزشک زن
بازار شد. تصویر توحیده بن شیخ، نخستین پزشک زن تونس بر روی اسکناس ۱۰ دیناری نقش بسته است.
سیراک‌ها (به یونانی: σιρακοι؛ لاتین:Siraci) قبیله‌ای سرمتی بودند. اینان در آغاز سدهٔ پنجم پیش از زایش از کرانهٔ دریای مازندران به کنار دریای سیاه کوچیدند. در پایان سدهٔ چهارم میلادی سیراک‌ها بر سراسر سرزمین‌های میان کوه‌های قفقاز تا رود دن چیره‌شدند. سیراک‌ها نخستین تیره از سرمتیان بودند که با یونانیان باشنده کرانه‌های دریای سیاه پیوند برقرار ساختند. آنها از دیگر سرمتی‌ها بیشتر فرهنگ یونانی را به خود گرفتند و رابطهٔ دوستانه‌ای نیز با بسفورها داشتند. منابع. Wikipedia contributors, "Siraces," Wikipedia, The
Wikipedia contributors, "Siraces," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Siraces&amp;oldid=269303815 (accessed May 13, 2009).
هند شرقی و نیز ایندیز (Indies) یا ایندیز شرقی یا (East Indies) یک اصطلاح مورد استفاده برای توصیف اراضی جنوب و جنوب شرقی آسیا است. در معنای وسیع تر، ایندیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد برای اشاره به جزایر جنوب شرقی آسیا به ویژه مجمع الجزایر مالایی. نام «ایندیز» است مشتق شده از رودخانه سند یا ایندوس (Indus) گرفته شده و دلالت ضمنی بر بخش‌هایی از آسیا دارد که تحت تاثیر و نفوذ فرهنگ هند بوده‌اند؛ مورد استثنا ویتنام، لائوس و کامبوج اند که در حوزه فرهنگی چین قرار داشته‌اند). تا قبل از استقلال اندونزی، مستعمرات
داشته‌اند). تا قبل از استقلال اندونزی، مستعمرات هلند در منطقه جنوب شرقی آسیا برای حدود ۳۰۰ سال با عنوان هند شرقی هلند شناخته می‌شدند؛ در حالی که مستعمرات اسپانیا در این منطقه با نام هند شرقی اسپانیا شهرت داشتند تا زمانی که این مناطق توسط آمریکا فتح شدند و فیلیپین استقلال یافت. هند شرقی همچنین ممکن است شامل مستعمرات سابق فرانسه در منطقه با نام هندوچین شود. سرزمین برونئی و سنگاپورو مستعمره سابق پرتغال تیمور شرقی هم جزو هند شرقی است. آن را نمی‌کند، اما هند شرقی شامل مستعمره سابق هلند گینه نو غربی (پاپوآی
شرقی شامل مستعمره سابق هلند گینه نو غربی (پاپوآی غربی) نمی‌شود که از لحاظ جغرافیایی بخشی از آسیا و اقیانوسیه در نظر گرفته می‌شود. ساکنان هند شرقی تقریباً هرگز به نام هندیان شرقی نام برده نشده‌اند و این آنها را از ساکنان کارائیب (هند غربی) و از سرخپوستان بومی قاره آمریکا که اغلب به نام «سرخپوستان آمریکایی» (American Indians) شناخته می‌شوند متمایز می‌کند. در دوران استعمار آنها فقط «بومیان» (natives) می‌نامیدند. اما مردم منطقه هند شرقی طیف گسترده‌ای از تنوع فرهنگی دارند و خود را متعلق به یک گروه قومی خاص در