payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عبری مسیح به لغت یونانی کریستوس (Χριστός) ترجمه شده‌است. در عهد جدید ترجمه یونانی لغت مسیح دو بار در انجیل یوحنا مورد استفاده قرار گرفته‌است. مسیح لقب عیسی در عربی است. این لغت هم توسط اعراب مسیحی (به صورت یسوع المسیح) و هم توسط اعراب مسلمان و تمامی مسلمانان (به صورت عیسی المسیح) مورد استفاده قرار می‌گیرد. لغت مسیح در عربی نیز به معنای مسح شده‌است. در اسلام اعتقاد بر این است که عیسی از زمان تولد توسط خداوند مورد مسح شدن قرار گرفته بود تا یک پادشاه و یک پیامبر باشد. قوم اسراییل که او به سوی آن‌ها فرستاده
باشد. قوم اسراییل که او به سوی آن‌ها فرستاده شده بود به صورت معمول پادشاهان خود را با روغن مخصوص مسح می‌کردند. در حدیثی نقل شده‌است که عیسی به صورت طبیعی دارای موهای مرطوب بود که ممکن است به معنی مسح شدن ذاتی او باشد. مسیح در باور ادیان مختلف. یهودیت. معنی لغوی کلمه عبری ماشیا (مسیح) به معنی مسح شده می‌باشد که معنی مراسمی است که در آن روغن مقدس بر روی یک فرد یا یک چیز قرار داده می‌شد. در عهد عتیق این اصطلاح برای افراد زیادی مانند پادشاهان یهودی، کاهنان یهودی و پیامبران، معبد سلیمان و اشیای آن، نان فطیر و
و پیامبران، معبد سلیمان و اشیای آن، نان فطیر و همچنین یک پادشاه غیریهودی (کورش) استفاده شده‌است. در آخرت‌شناسی یهودی این اصطلاح به یک پادشاه یهودی از نسل داوود گفته می‌شود که با روغن مقدس مسح خواهد شد تا پادشاه حکم فرمانی خدا باشد و بر قوم یهود در عصر مسیحایی حکومت کند. در یهودیت مسیح با خدا یکی نبوده و فرزند او نیست. باور به آمدن مسیح یکی از اصول اصلی دین یهودیت است و بر اساس نظر ابن میمون (دانشمند معروف یهودی) یکی از اصول ۱۳ گانه دین است. ابن میمون هویت مسیح را به صورت زیر بیان می‌کند: و اگر یک پادشاه از
را به صورت زیر بیان می‌کند: و اگر یک پادشاه از نسل داوود بیاید که تورات را بخواند و با دستورها آن مانند پدرش داوود مشغول شود همانگونه که در تورات کتبی و شفاهی نوشته شده‌است و او قوم اسراییل را وادار به پیروی و تقویت رعایت دستورها آن بکند و در جنگهای هاشم (نام خدا در یهودیت) بجنگد او باید به عنوان مسیح مورد برخورد قرار گیرد. اگر او موفق شده باشد و معبد سلیمان را بازسازی کرده باشد و قوم اسراییل را دوباره جمع کند او حتماً مسیح بوده‌است و او تمامی دنیا را متقاعد خواهد کرد تا خدا را به همراه یکدیگر پرستش کنند
خواهد کرد تا خدا را به همراه یکدیگر پرستش کنند همانگونه که نوشته شده‌است: «زیرا بعد از آن من با ملتها با زبان فصیح سخن خواهم گفت تا آنها نام خدا را قبول کنند و او را به صورت یکپارچه پرستش کنند.» دیدگاه بعضی روحانیون یهودی این است که در هر نسلی یک مسیح بالقوه وجود دارد. در دیدگاه یهودیان کابالایی دوره عصر مسیحایی (ماشیا بن دیوید) بعد از دوره ماشیا بن یوسف (مسیح بن یوسف) خواهد بود. ماشیا بن یوسف مسیحی از نسل یوسف است که قبائل اسرائیل را جمع خواهد کرد و آن‌ها را به سمت اورشلیم خواهد برد. بعد از جنگ با نیروهای
به سمت اورشلیم خواهد برد. بعد از جنگ با نیروهای متخاصم ماشیا بن یوسف آن‌ها را شکست داده و حکومتی برای خود در اورشلیم ایجاد خواهد کرد و معبد اورشلیم را بازگشایی خواهد نمود. سپس آرمیلیوس یا گاگ و مگاگ (یاجوج و ماجوج) به اورشلیم حمله کرده و ماشیا بن یوسف را خواهند کشت. جسد او بنا بر روایتی در خیابانهای اورشلیم رها خواهد شد و بنا بر روایتی دیگر توسط فرشتگان مخفی خواهد شد تا اینکه ماشیا بن دیوید ظاهر شده و او را مجدداً زنده کند. مسیحیت. مسیحیان، عیسی پسر مریم را مسیح می‌دانند.از این رو مسیحیان اعتقاد دارند که
مسیح می‌دانند.از این رو مسیحیان اعتقاد دارند که پیش‌بینی‌های عهد عتیق در مورد آمدن مسیح و مخصوصاً پیش‌بینی‌های اشعیا توسط عیسی محقق گردید. دیدگاه مسیحی با دیدگاه یهودی و اسلامی در مورد مسیح متفاوت است زیرا مسیحیان اعتقاد دارند که مسیح پسر خدا بوده و قسمتی از بدنه سه‌گانه خدا (پدر، پسر و روح القدس) می‌باشد. در اناجیل چهارگانه عیسی به صورت فیزیکی تنها یکبار و توسط یک زن مسح می‌شود و این اتفاق در بتانی در بیرون از اورشلیم اتفاق میفتد. در انجیل لوقا محل این اتفاق نزدیک دریای گالیله تصور می‌شود. در مسیحیت عیسی
نزدیک دریای گالیله تصور می‌شود. در مسیحیت عیسی به عنوان قربانی برای کفاره گناهان تمامی دنیا تصور می‌گردد (ببینید :یوم کیپور).به اعتقاد مسیحیان خداوند در قالب یک انسان درآمد (جسم پوشید) و بارفتن بر روی صلیب، گناهان انسان‌ها را پاک کرد و هرکه به مسیح ایمان بیاورد نجات یافته‌است. اسلام. در اسلام نیز عیسی را پیامبر و رسول خدا و نیز مسیح می‌دانند (به عنوان نجات دهنده قوم یهود)، همچنین طبق اعتقاد مسلمانان وی فرزند مریم عذرا و آخرین پیامبر اولوالعزم پیش از محمد است؛ و طبق عقیده شیعیان دوازده امامی در آخرالزمان
است؛ و طبق عقیده شیعیان دوازده امامی در آخرالزمان بیاری مهدی، یکی دیگر از جلوه‌های موعود در اسلام، به زمین رجعت کرده و پشت سر مهدی نماز خواهد گزارد. در باور مسیحیان عیسی مصلوب شد ولی به نص قرآن، وی مصلوب و کشته نشده‌است (و ما قتلوه و ما صلبوه ولکن شبّه لهم) همین بخش است که در کل ماهیت مسیحیت مسیحیان را با ماهیت مسیحیت اسلامی در متضاد می‌کند زیرا ماهیت مسیحی مسیح نجات انسان‌ها از گناه بوده‌است با جان دادن بر روی صلیب * هم مسیحیان هم مسلمانان معتقدند مسیح پس از رجعت، دجال را خواهد کشت.
مُسَیْلِمه یا (در روایاتی اسلامی، شناخته شده به: مسیلمه کذاب)، لقب ابن کثیر بن حبیب بن الحارث بن عبدالحارث، ملقب به رحمن الیمامه بود. او از قوم بنی حنیفه قبیله‌ای در یمامه بود. در سال دهم هجری قمری اعلام پیامبری کرد. مسیلمه با زنی به نام سجاح که وی نیز اعلام پیامبری کرده بود ازدواج کرد و متحد شد. بر اساس روایات اسلامی، ابوبکر، حبیب بن عبدالله انصاری را برای جلوگیری از ارتداد بنی حنیفه به یمامه فرستاد که به دست مسیلمه کشته شد. پس از آن به دستور ابوبکر سپاه خالد بن ولید به یمامه رفت و در جنگی به نام نبرد
خالد بن ولید به یمامه رفت و در جنگی به نام نبرد یمامه که در سال یازدهم هجری قمری رخ داد مسیلمه شکست خورد و کشته شد. به قولی قاتل او وحشی (قاتل حمزه) بود. وی مدعی آوردن آیاتی شبیه قرآن شد: «الفیل و ما الفیل، له خرطوم طویل، و له ذنب وبیل» یعنی «چه می‌دانید فیل چیست؟ برای او خرطوم دراز و دم کوتاهی است». دیدار با سجاح. سجاح هنگامی که به یربوع رسید در منطقهٔ امواه یا حجر با مسیلمه روبرو گردید و تصمیم گرفت به مسیلمه که او نیز اعلام پیامبری کرده بود و بخش اعظمی از یمامه هنوز تحت تسلط وی بودند، بپیوندد تا اموال
از یمامه هنوز تحت تسلط وی بودند، بپیوندد تا اموال خود را به اموال مسیلمه ملحق کند و خود را از لحاظ ثروت و اموال تقویت نماید. مسیلمه که توسط لشکریان دولت مرکزی و قبایل اطراف، تهدید می‌شد، با روبرو شدن با سجاح که ناامید از آرزوهایش شده بود، یک شانس برای تجدید قوا پیدا نمود. اما این اتحاد نیز برای مسیلمه کارساز نشد. در مورد دیدار سجاح و مسیلمه، روایت قابل اتکایی موجود نیست. یک روایت حاکی از آن است که این دو به توافق رسیدند و هر کدام برای خود وظایفی تعیین نموده و تصمیم به اتحاد دینی و دنیوی گرفتند و با همدیگر
و تصمیم به اتحاد دینی و دنیوی گرفتند و با همدیگر ازدواج نمودند و سجاح تا پایان کار مسیلمه و کشته شدن وی، با مسیلمه بود. طبری در باب اتحاد این دو روایاتی مستهجن گونه ارائه می‌دهد و این اتحاد را رابطه ای نامشروع می‌داند که دانشنامه اسلام این روایات را احتمالاً جعلی می‌داند و معتقد است که این مهم، بیشتر یک اتحاد سیاسی بوده‌است تا یک رابطه نامشروع جنسی. بر طبق این روایات، جشن ازدواج این دو در باغی محصور برگزار گردید و در همان باغ، مسیلمه بعداً کشته شد. روایت دیگر در مورد سجاح و مسیلمه حاکی از آن است که مسیلمه
در مورد سجاح و مسیلمه حاکی از آن است که مسیلمه با وی ازدواج کرد اما بعداً وی را طلاق داد و سجاح به قبیله خود بازگشت. روایت سوم به ازدواج این دو اشاره نمی‌کند و می‌گوید که مسیلمه، سجاح را ترغیب به اتحاد علیه مسلمانان نمود تا از این رهگذر از دست رقیبش سجاح خلاص شود. اما سجاح پیشنهادش را رد کرد. مسیلمه به وی گفت اگر با وی متحد شود، غلات نصف سال یمامه متعلق به سجاح باشد. سجاح مدام مخالفت می‌کرد تا آنجایی که مسیلمه پیشنهاد کرد که نصف غلات سال بعد نیز به همراه نصف غنیمت بدست آمده نیز مال سجاح باشد و سجاح سرانجام
غنیمت بدست آمده نیز مال سجاح باشد و سجاح سرانجام پذیرفت و نمایندگانش را به همراه مسیلمه ترک کرد تا استراحت کند و خویشاوندانش نیز خستگی به در کنند. نصف دیگر غنیمت هیچگاه حاصل نشد، زیرا مسیلمه در جنگ با دولت مرکزی شکست خورد و توسط سپاه خالد بن ولید، پیش از آنکه غلات سال بعد را برداشت کند، کشته شد. نبرد یمامه. نبرد یمامه یا جنگهای ردّه جنگ سختی بود که در ۶۳۲ (میلادی)، میان پیروان مسیلمه و مسلمانان به وقوع پیوست. مسیلمه در اواخر عمر محمد پیامبر اسلام، ادعای پیامبری کرده بود. وی با یکی دیگر از مدعیان نبوّت که
کرده بود. وی با یکی دیگر از مدعیان نبوّت که زنی به نام سجاح بود، ازدواج کرد و به تدریج پیروان زیادی گرد او جمع شدند. پس از درگذشت محمد، خطراتی اسلام را تهدید می‌کرد و از مهمترین آنها مسیلمه بود. پس از اینکه ابوبکر خلیفه شد، سپاهی را به فرماندهی خالد بن ولید به سمت یمامه گسیل داشت. مسلمانان هنگامی که به یمامه رسیدند، با دسته‌ای از یاران مسیلمه برخورد کردند. در آنجا جنگ سختی میان مسلمین با سپاه مسیلمه درگرفت. این جنگ به نام ناحیه‌ای که جنگ در آن به وقوع پیوسته‌است به جنگ یمامه معروف است. در این نبرد گروه
به جنگ یمامه معروف است. در این نبرد گروه زیادی از مسلمانان نیز کشته شدند که تعداد پنجاه و هشت نفر از مهاجر و انصار در میان آنها بودند و از این شماره سیزده نفر آنان، کسانی بودند که در جنگ بدر حضور داشتند. لشکرآرایی. ابوبکر فرماندهی سپاه مسلمانان در جنگ‌های رده را عمدتاً به بزرگانی از قبیله قریش از جمله تیره بنو عبدشمس شامل یزید بن ابوسفیان، خالد بن اسید بن ابی العاص، خالد بن سعید عاص و تیره بنی مخزوم شامل خالد بن ولید، عکرمه بن ابی جهل و مهاجر بن ابی امیه سپرد و کمتر کسی از مهاجران نخستین و انصار را به
سپرد و کمتر کسی از مهاجران نخستین و انصار را به فرماندهی گماشت. همچنین با شروع فتوحات، فرماندهی سپاه عراق را به خالد بن ولید و فرماندهی سپاه شام را به یزید بن ابی سفیان سپرد. ویلفرد مادلونگ بر این نظر است که وی قصد داشت به این ترتیب رضایت خاطر قریش را از خلافت جدید فراهم سازد. ابوبکر به سپاهش گفته بود با هرکه به اسلام گروید ستیز نکنند. سجاح بنت حارث به سوی قومش، بنی تغلب زمانی که از لشکرکشی مسلمانان به سویش آگاه شد عقب‌نشینی کرد، او زمان عمر بن خطَّاب تسلیم شد. مسلمانان مالک بن نویره و یارانش را اسیر کردند
شد. مسلمانان مالک بن نویره و یارانش را اسیر کردند و ضرار بن ازور او را کشت، در حالی که وی و قبیله اش اسلام آورده بودند، ولی به دلیل هم پیمان شدن وی با سجاح علیه دستگاه خلافت و نپرداختن زکات، کشته شد. گردانی از سپاه مسلمانان، به فرماندهی شرحبیل بن حسنه به دست نیروهای مُسیلمه، که مدعی نبوت بود، شکست خورد. سپس خالد بن ولید به او یاری رساند و با مُسیلمه و هم‌پیمانانش از قبیلهٔ بنی حنیفه، ستیز کرد و تعداد زیادی از آن‌ها را به قتل رساند. مسیلمه خودش هم به دست وحشی بن حرب پس از مبارزه طلبیده شدن کشته شد. بعد از
بن حرب پس از مبارزه طلبیده شدن کشته شد. بعد از شکست دادن مُسیلمه، گروه‌های از اسلام برگشته یکی پس از دیگری از دست مسلمانان شکست خوردند تا به کلی این خیزش سرکوب شد و عرب‌ها خود را برای یورش به عراق، سوریه و مصر آماده کردند.
گوستاو روبِرت کیرشهُف (۱۸۲۴–۱۸۸۷) فیزیکدان معروف آلمانی است که در حوزه‌های مدارهای الکتریکی، طیف‌سنجی و تابش سیاه از اشیاء گرم شده دستاوردهایی بنیادین داشت. او واژه «تابش سیاه» را در سال ۱۸۶۲ مصطلح کرد. «قوانین کیرشهف» به اسم او نامگذاری شده‌است و جایزه بونزن–کیرشهف برای طیف‌سنجی به نام او و همکارش، روبرت بونزن، نامگذاری شده‌است. اره منم ذهنم رفت همونجا طبیعیه زندگی. گوستاو رابرت کیرشهف در ۱۸ مارس سال ۱۸۲۴ میلادی در کونیگزبرگ، پروس شرقی به دنیا آمد، نام این شهر پس از جنگ جهانی دوم به کالینینگراد تغییر کرد و
پس از جنگ جهانی دوم به کالینینگراد تغییر کرد و بخشی از خاک کشور روسیه شد. او در ۱۷ اکتبر سال ۱۸۸۷ میلادی در برلین از دنیا رفت. پژوهشها. کیرشهف با تجزیه رنگین کمان و کمک به کشف عناصر سزیوم و روبیدیوم خدمت بزرگی به دانش کرده‌است. وی قوانین کیرشهف را در سال ۱۸۴۵ معرفی کرد که در مورد جریانهای الکتریکی و نیروهای مولد در مدارها کاربرد دارد. وی پژوهش‌های زیادی نیز در مورد طیف‌های مختلف و خاصیت انتقال حرارت اجسام داشته‌است. همچنین او نخستین کسی بود که رفتار ریاضی درختها را در ارتباط با تحقیقاتش روی مدارهای
ریاضی درختها را در ارتباط با تحقیقاتش روی مدارهای الکتریکی تحلیل نمود.
فرناندو آرابال تران (زاده ۱۹۳۲) نمایشنامه‌نویس، فیلمنامه‌نویس، کارگردان تئاتر و سینما، شاعر، پژوهشگر، نقاش و هنرمند اسپانیایی است. آرابال به سال ۱۹۳۲ در اسپانیا متولد شد؛ و بعد از تحصیل در رشته حقوق اسپانیا را ترک نمود و تا امروز در کنار همسر و فرزندانش در فرانسه زندگی می‌کند. فرناندو آرابال مهم‌ترین و تنها بازمانده نسل نویسندگان تئاتر آوانگارد دنیا می‌باشد. همچنین یکی از مهم‌ترین بنیان‌گذاران تئاتر شقاوت در دنیا نیز به حساب می‌آید. کتابشناسی. دو نمایشنامهٔ مهم آرابال را احمد کامیابی مسک به پارسی برگردانده:
آرابال را احمد کامیابی مسک به پارسی برگردانده: "جنگ هزار ساله" و "معمار و پادشاه آشور". اما "جنگ هزار ساله" در انتظار مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد است. خشایار مصطفوی در سال ۱۳۹۴ کتابی در بررسی محتوی و فرم آثار آرابال به نام «سکس، آنارشیست و شقاوت در تئاتر پانیک آقای آرابال» منتشر کرده‌است. در سال ۱۳۹۷ نشر فردا کتابی با عنوان «دو جلاد، مناجات، گرونیکا» ترجمه آزاد ماتیان و حمید دستجردی را منتشر ساخت که در آن سه نمایشنامه از این نویسنده موجود است.
والی در زبان فارسی دری و تاجیکی در افغانستان و تاجیکستان و برخی از کشورهای دیگر به کسی گفته می‌شود که در رأس یک ادارهٔ محلی در یک ولایت قرار گیرد. والی واژه‌ای عربی است به معنی حاکم یا فرماندار که به زبان فارسی راه پیدا کرده‌است و به زبان فارسی به آن اُستاندار می‌گویند. والی در گذشته تحت ادارهٔ وزارت داخلهٔ افغانستان قرار داشت و اکنون تحت امر و ادارهٔ ریاست مستقل ارگان‌های محل در افغانستان فعالیت می‌کند.
مایکل استیون پورتنوی (؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۶۷) موسیقی‌دان آمریکایی است که درامر گروه پراگرسیو متال دریم تیتر و یکی از مؤسسان پروژه منحل شده Liquid Tension Experiment است. پورتنوی در سال ۲۰۱۰ پس از ۲۵ سال از دریم تیتر جدا شد و به گروه اونجد سون فولد پیوست تا جای خالی دوست نزدیکش جیمی سولیوان را پر کند. مایک منجینی جای او را به عنوان درامر دریم تیتر گرفت. در اکتبر ۲۰۲۳، ۱۳ سال پس از جدایی او، گروه بازگشت دوباره پورتنوی را اعلام کرد. زندگی و حرفه. پورتنوی در ۲۰ آوریل ۱۹۶۷ در لانگ بیچ، نیویورک به دنیا آمد. او
آوریل ۱۹۶۷ در لانگ بیچ، نیویورک به دنیا آمد. او یهودی است. پدرش، هاوارد پورتنوی (۱۹۴۰–۲۰۰۹)، دی‌جی یک ایستگاه رادیویی محلی بود. مایک و پدرش بعداً به کارمل-بای-د-سی (کالیفرنیا) نقل مکان کردند تا در ایستگاه رادیویی KRML کار کنند، پس از آنکه فیلم "میستی را برایم پخش کن" محصول ۱۹۷۱ را تماشا کردند. مادرش در ۱۶ نوامبر ۱۹۸۴ درگذشت، زمانی که هواپیمای شخصی‌ای که او و دوست‌پسرش سوار آن بودند، در سواحل آتلانتیک سیتی سقوط کرد. اولین کیت درام او را پدربزرگش وقتی ۱۱ ساله بود برایش خرید. پورتنوی پس از پیوستن به اونجد
بود برایش خرید. پورتنوی پس از پیوستن به اونجد سون‌فولد در ۲۰۱۰، چهره جیمی سولیوان را به شکل خفاش مرگ (Deathbat) روی بدن خود تتو کرد.
آل‌جلایر، جلایریان، سلسلهٔ ایلکا یا ایلکانیان دودمانی پارسی‌مآب و مغول‌نژاد بودند که از ۷۳۶ قمری (۱۳۳۵ میلادی) تا ۸۳۵ قمری (۱۴۳۲ میلادی) بر بخش‌هایی از ایران و عراق امروزی (عراق عرب و عراق عجم) تسلط داشتند. جلایریان عمدتاً ترکیزه یا حداقل تُرک‌زبان شده بودند و عناصر تُرکی را در عراقِ عرب با بنیادی محکم ترسیم نمودند، بنابراین زبان ترکی به زبان رایج پس از زبان عربی تبدیل شد. پیدایش. پس از مرگ ایلخان ابوسعید بهادرخان که به انقراض سلسله هولاکویی انجامید، شماری از شاهزادگان و مدعیان دیگر مغول درصدد تسلط بر
از شاهزادگان و مدعیان دیگر مغول درصدد تسلط بر امپراتوری ایلخانی یا بخش‌هایی از آن برآمدند و پیامد آن کشمکش‌های پیوسته برای کسب قدرت بود که پاره‌ای از آن به گونه حاکمیت آل جلایر (یا جلایریان) چهره نمود که قلمروشان به موازات بین‌النهرین، آذربایجان و بعدها شروان دامن گسترانیده بود. این سلسله با قدرت‌یابی شیخ حسن بزرگ در بغداد به سال ۷۴۰ق/۱۳۴۰م آغاز شد. دوره اوج حکمرانی آل جلایر مقارن است با دوران حکومت شیخ اویس و با مرگش دوره زوال این سلسله آغاز می‌شود که مقارن است با حملات تیمور به ایران و بین‌النهرین و
مقارن است با حملات تیمور به ایران و بین‌النهرین و اوج‌گیری ترکمانان قراقویونلو. تبارشناسی. واژه «جلایر» از نام یکی از قبیله‌های بزرگ و مهم مغول ریشه گرفته‌است. اغلب سلسله "ایلکا" یا "ایلکانیان" نیز نامیده می‌شود. نام ایلکا از ایلقه نویان (یعنی امیر ایلقه) پدر جد شیخ حسن گرفته شده‌است که در مقام یکی از فرماندهان هولاکو سهم عمده‌ای در فتح آسیای مرکزی و شامات به دست مغولان داشت. فرزندان او نیز در اشرافیت نظامی امپراتوری ایلخانی مقام والایی یافتند و چند تن از آنان توانستند دخترانی از خاندان هولاکو را به نکاح
آنان توانستند دخترانی از خاندان هولاکو را به نکاح خود درآورند. از آن میان حسین نوه ایلقه با دختر ایلخان ارغون به نام اولجتای ازدواج کرد و شیخ حسن بزرگ مؤسس آل جلایر فرزند این دو بود. تاریخچه. شیخ حسن بزرگ که در زمان ابوسعید به بالاترین منصب یعنی اولوس بیک و نایب مناب دست یافت در کشمکش‌های پی در پی قدرت در اواخر حکومت مغولان شخصیت تأثیرگذاری از خود نشان داد. ظاهراً هدف وی بیشتر بازسازی امپراتوری ایلخانی بوده تا براندازی آن. گفته شده که وی هرگز لقبی به غیر از اولوس بیک به خود نبست و چند تن از از خانان چنگیزی
اولوس بیک به خود نبست و چند تن از از خانان چنگیزی را نیز به رسمیت شناخت. فرزندش سلطان اویس که پس از وی به قدرت رسید، اولین کسی است که لقب سلطان بر خود نهاد. وی آذربایجان را متصرف شد. در کشمکشهای قدرت طلبی آل مظفر به نفع شاه محمود دخالت کرد و در نبرد موش قراقویونلوها را در هم شکست. پس از مرگ سلطان اویس دوران زوال آل جلایر آغاز شد. پسرش حسین، تبریز را به شاه شجاع از آل مظفر واگذار کرد، هر چند به زودی دوباره آن را تصرف کرد. وی در رویارویی با ترکمانان قراقویونلو موفق بود اما با سرکشی برادرانش شیخ علی، احمد و
موفق بود اما با سرکشی برادرانش شیخ علی، احمد و بایزید مواجه شد. در صفر ۷۸۴/ آوریل ۱۳۸۲ سلطان احمد تبریز را تصرف و سلطان حسین را به قتل رسانید. پس از آن شیخ علی در بغداد و بایزید در سلطانیه قد علم کردند. سلطان احمد برای سرکوب شیخ علی از دشمن بزرگ خاندانش یعنی قراقویونلوها کمک طلبید. سپس پیمانی بین دو برادر منعقد شد و آذربایجان، مغان و آران به سلطان احمد و عراق عجم به سلطان بایزید واگذار شد. همچنین مقرر شد که عراق عرب بین دو برادر تقسیم شود. این پیمان اما دوامی نداشت و احمد به زودی بغداد و بعدها سلطانیه را
نداشت و احمد به زودی بغداد و بعدها سلطانیه را تصرف کرد. این زمان مصادف بود با آغاز حملات تیمور به ایران. تیمور به سال ۱۳۸۵ سلطانیه و در سال ۱۳۹۳ پس از شکست دادن آل مظفر بغداد را متصرف شد. سلطان احمد توانست بگریزد و کمی بعد دوباره به بغداد بازگشت و حکومتش را از سرگرفت. اما وقت موج سوم حملات تیمور آغاز شد، سلطان احمد را یارای مقاومت نبود. لاجرم بغداد در ۲۷ ذوالقعده ۸۰۳/ ۹ ژوئیه ۱۴۰۱ با یورش وحشتناکی تصرف شد، تیمور دستور قتل‌عام بیرحمانه مردم شهر را صادر کرد. سلطان احمد به ممالیک پناه برد و مدتی به همراه
سلطان احمد به ممالیک پناه برد و مدتی به همراه قرایوسف قراقویونلو در قلعه‌ای محبوس بود. پس از آزادی قرایوسف به تبریز رفت و سلطان احمد به بغداد برگشت تا اینکه قرایوسف وی را در جنگی شکست داد، اسیرش ساخت و سپس گردنش را زد. کمی بعد قراقویونلوها شاه ولد را شکست داده و بغداد را متصرف شدند. دیگر سلاطین آل جلایر به سلطنت خود در شوشتر و سپس حله ادامه دادند. آخرین سلطان جلایری، سلطان حسین دوم بود که پس از سقوط حله به دست قراقویونلوها کشته شد (۳ ربیع‌الاول ۸۳۵ ق/۹ نوامبر ۱۴۳۱م). فرهنگ و هنر جلایری. در این دوره هنر
۱۴۳۱م). فرهنگ و هنر جلایری. در این دوره هنر نگارگری ایران از اهمیت والایی برخوردار شد. فعالیت‌های هنری آنان در تبریز و به ویژه در بغداد متمرکز بود یعنی جایی که نمونه‌های برجسته‌ای از معماری آنان حفظ شده‌است. از شاعران برجسته این دوره سلمان ساوجی و عبید زاکانی و حافظ شیرازی در شیراز است. گفته شده که شیخ اویس نقاش زبردستی بوده و سلطان احمد نیز گویا در موسیقی و نقاشی دستی داشته‌است. عمارت دولتخانه تبریز از آثار به جای مانده از این دوره است که در زمان شیخ اویس بنا شده‌است. زبان و مذهب. زبان دیوانی و نیز زبان
بنا شده‌است. زبان و مذهب. زبان دیوانی و نیز زبان ارتباط جمعی قلمرو آل جلایر، مانند دیگر قلمروهای منشعب شده از دولت ایلخانی، فارسی بود و سلاطین آل جلایر، نامه‌های خویش را به فارسی می‌نگاشتند و دارای ملک الشعرای پارسی سرا مانند سلمان ساوجی بودند و خود نیز به به‌طور گسترده، به فارسی شعر می‌سرودند، چنان‌که از سلطان احمد ایلکانی، دیوان شعری به شیوه سلمان و حافظ برجامانده‌است. فارسی نگاری در حوزه آثار علمی که پیش از آن از دوره ایلخانی و با سقوط خلافت، آغاز و جایگزین عربی نگاری شده بود، با حمایت‌های سلاطین
و جایگزین عربی نگاری شده بود، با حمایت‌های سلاطین جلایری، پیشرفت بسیار کرد و کتب منطق، فلسفه، تراجم، قصص، تصوف و مخصوصاً تاریخ، به فارسی نگاشته می‌شد. نیز به سبب حضور سپاهیان ترک‌زبان ایلکانی، زبان ترکی نیز در این دوره در عراق عرب رواج یافت. آل جلایر در حوزه مذهبی گرایش‌های شیعی بی‌چون و چرایی از خود نشان دادند، چنانکه از انتخاب نام‌های علی، حسن و حسین هویداست. یک اشاره صریحتر در این زمینه می‌تواند وصیت شیخ حسن بزرگ باشد که در هنگام مرگ سفارش کرد تا در نجف اشرف به خاک سپرده شود. به‌علاوه چون جلایریان از
اشرف به خاک سپرده شود. به‌علاوه چون جلایریان از دست نشانده‌گان ایلخانان مغول بودند و امرای مغول حداقل بعد از سلطان محمد خدابنده (۱۳۱۲_۱۳۰۲ م، قبر در بقعه سلطانیه زنجان) از مذهب بودائی به شیعه مذهب گرویده بودند، طبیعی است که آل‌جلایر و خلف آنها یعنی قره‌قوینلوها نیز شیعه مذهب بوده‌باشند. مع‌الوصف توجیهی برای عدم وجود اشارات و قواعد شیعی بر روی مسکوکات آل جلایر وجود ندارد، مگر آنکه قبول کنیم گرایش سلاطین این سلسله به تشیع، ضرورتاً شکل نمایشی و گرایش اتباع آنان را به این مذهب را در پی نداشته‌است. ضرب سکه.
آنان را به این مذهب را در پی نداشته‌است. ضرب سکه. نظام پولی حکومت جلایریان براساس دینارِ طلا و درهم نقره بود و به سبب اوضاع سیاسی و اقتصادی، در شهرهای داخل و خارج عراق سکه‌های گوناگونی از نظر شکل و حجم و عیار، ضرب می‌شد. به سبب اختلاف ارزشی سکه‌های ضرب شده، مبادلات اقتصادی و تجاری بین شهرهای عراق و نیز بین بغداد و تبریز، آسان نبود، به‌طوری که گاه ارزش یک درهم در ابتدای حکومت یک سلطان به شدت افزایش و در پایان حکومت او بسیار کاهش می‌یافت.در حکومت جلایریان در بسیاری از شهرها درهم ضرب می‌شد، که نشان‌دهنده
در بسیاری از شهرها درهم ضرب می‌شد، که نشان‌دهنده میزان نفوذ آنان است. این شهرها عبارت بودند از بغداد، بصره، حله، واسط، تبریز، آمل، ارزروم، اردبیل، اران، موصل، هویزه، شروان، عمادیه، باکو، مراغه و اربیل لنکران. فرمانروایان آل جلایر. اسامی فرمانروایان این دودمان به این ترتیب هستند:
جان رو میانگ (؛ زادهٔ ۲۴ ژانویه ۱۹۶۷) نوازندهٔ آمریکایی گیتار بیس است که در گروه پراگرسیو متال دریم ثیتر فعالیت می‌کند. میانگ متولد ۱۹۶۷ در شیکاگو، ایلینوی واقع در ایالات متحده آمریکا است. والدین وی کره‌ای الاصل بودند.
سروش صحت (زادهٔ ۸ آذر ۱۳۴۴، نائین) بازیگر، نویسنده و کارگردان اهل ایران است. وی در سال ۱۳۹۸ برای فیلم "جهان با من برقص" برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از سی و هفتمین جشنوارهٔ جهانی فیلم فجر شد. زندگی. سروش صحت در تاریخ ۸ آذر ۱۳۴۴ در نایین زاده شد. او تا سال ۱۳۶۳ در اصفهان زندگی می‌کرد و پس از پذیرفته شدن در دانشگاه تهران، آنجا ساکن شد. وی دارای مدرک کاردانی رادیولوژی، کارشناسی شیمی کاربردی از دانشگاه باهنر کرمان و کارشناسی ارشد آلودگی و حفاظت محیط زیست دریا است. وی از سمت مادر برادر ناتنی خشایار
زیست دریا است. وی از سمت مادر برادر ناتنی خشایار موحدیان، تدوین‌گر سینما، است. صحت با مجموعهٔ "جُنگ ۷۷" ساختهٔ مهران مدیری در سال ۱۳۷۷ پا به عرصهٔ هنر گذاشت و به شهرت رسید و هم‌زمان در همان برنامه نویسندگی را در کنار بازیگری تجربه کرد؛ بازی در سینما را در سال ۱۳۷۸ با فیلم "شراره" به کارگردانی سیامک شایقی آغاز نمود. همسر وی سارا سالار نویسندهٔ رمان "احتمالاً گم شده‌ام" و برندهٔ جایزهٔ هوشنگ گلشیری است. جهان داستانی صحت. از ویژگی‌هایی که سروش صحت را تبدیل به کارگردانی متفاوت در ایران کرده است ساخت جهان
به کارگردانی متفاوت در ایران کرده است ساخت جهان داستانی متصل است، جهان داستانی صحت با ساخت سریال ساختمان پزشکان کار خود را آغاز کرد، بعدها با اتصال سریال پژمان به آن قدم اول برای ساخت این جهان را آغاز کرد، در ادامه سریال لیسانسه‌ها با حضور برخی شخصیت‌های شمعدونی خود را وارد این جهان داستانی کردند، بعدها با حضور افتخاری شخصیت‌ها در سریال مگه تموم عمر چندتا بهاره این جهان داستانی کامل‌تر شد و هنوز در حال ادامه است. آثار در حوزه ادبیات. سروش صحت تجربیاتش را از برخوردهای مختلفی که با رانندگان و مسافران تاکسی
برخوردهای مختلفی که با رانندگان و مسافران تاکسی داشته، در کتاب تاکسی سواری در قالب ۱۲۱ داستانک نگاشته است. این داستان‌ها از آنجاکه شخصیت‌های بسیار متنوعی را در بر می‌گیرند و بر اساس واقعیت پی‌ریزی شده‌اند، موضوعات مختلفی اعم از زلزله، دعواهای زناشویی، خودکشی، عشق و… دارند. این موضوعات گاه در موقعیت‌های طنز و گاه کاملاً غم‌انگیز روایت می‌شوند.
جیمز لابری (؛ زادهٔ ۵ مه ۱۹۶۳) خواننده کانادایی است. او خواننده گروه پراگرسیو متال آمریکایی دریم تیتر است که در سال ۱۹۹۱ به آن پیوست. زندگی. کِوین جیمز لابری در پنتنگویشین کانادا به دنیا آمد و نواختن درام را از پنج سالگی آغاز کرد. در اواسط نوجوانی، او عضو چندین گروه موسیقی بود که سعی در آواز خواندن و/یا درام زدن داشتند. او در ۱۷ سالگی نواختن درام را متوقف کرد و در سال ۱۹۸۱ در ۱۸ سالگی به تورنتو نقل مکان کرد. لابری در بسیاری از مصاحبه‌های قدیمی‌تر گفته بود که مسیحی است و فعالانه تمام مناسک این دین را انجام
مسیحی است و فعالانه تمام مناسک این دین را انجام می‌دهد. با این حال، در سال ۲۰۰۵ گفت که از آن زمان از دین سازمان‌یافته فاصله گرفته است؛ او خود را «شخصی با جهت‌گیری معنوی‌تر» می‌داند. لابری در مصاحبه‌ای گفت که در دبیرستان با همسرش کارن آشنا شده است. تا سال ۲۰۲۲، آن‌ها ۳۳ سال بود که ازدواج کرده‌اند. خوانندگی. تأثیرات. تأثیرات موسیقایی لابری از سبک‌های بسیار متنوعی سرچشمه می‌گیرد و شامل هنرمندانی چون سباستین باک، ایروسمیث، دن داکن، متالیکا، دورز، لودویگ فان بتهوون، نت کینگ کول، کوئین، استینگ و میوز می‌شود. به
نت کینگ کول، کوئین، استینگ و میوز می‌شود. به گفتهٔ لابری، الهام از گروه میوز در آلبوم "اکتاواریوم" دریم تیتر مشهود است. لابری، فردی مرکوری را «خوانندهٔ محبوب تمام دوران» خود می‌داند و همچنین از خوانندگانی چون استیو پری، لو گرام، راب هالفورد، استیون تایلر، رابرت پلنت و جف باکلی نیز تمجید می‌کند. بازخورد. در سال ۲۰۱۰، لابری در رتبهٔ ۱۶ فهرست «برترین خوانندگان تمام دوران» به‌انتخاب خوانندگان وب‌سایت فیوچر پی‌ال‌سی قرار گرفت. حادثهٔ مسمومیت غذایی. در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۴، در جریان تعطیلاتش در کوبا، لابری به دلیل