payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناو در طول دهه ۱۹۳۰ ارتقاهای جزئی یافت؛ از جمله سامانه‌های کنترل آتش مدرن، افزایش توپ‌های ضدهوایی و در مارس ۱۹۴۱، رادار. بازآرایی جنگ‌افزار دریایی. در اواخر دهه ۱۹۳۰، نیروهای دریایی دوباره ساخت کشتی‌های پایگاه را آغاز کردند، در این دوره مهاجمان به تجارت (commerce raiders) بزرگ و نبردناوهای سریع کوچک ساخته شدند که گاهی رزمناو جنگی نامیده می‌شوند. آلمان و روسیه در این دوره رزمناوهای جنگی جدیدی طراحی کردند، اما فقط روس‌ها دو فروند از کلاس ۳۵۰۰۰ تنی "کرونشتات" را آغاز کردند. زمانی که آلمان در سال ۱۹۴۱ به آنها
را آغاز کردند. زمانی که آلمان در سال ۱۹۴۱ به آنها حمله کرد، آن‌ها هنوز عملیاتی نبودند و ساخت به حالت تعلیق درآمد. هر دو ناو پس از جنگ اوراق شدند. آلمان برای سه رزمناو جنگی کلاس او به‌عنوان بخشی از گسترش کریگس‌مارینه (طرح ست) برنامه ریخت. با شش توپ ۱۵ اینچی، سرعت و برد بالا، اما زره بسیار نازک، آنها به عنوان مهاجمان به تجارت در نظر گرفته شدند. تنها یکی، کمی قبل از جنگ جهانی دوم سفارش داده شد که هیچ کاری روی آن انجام نشده بود. هیچ نامی به آنها داده نشد و آنها با نام قراردادی خود "O" ," P " و "Q" شناخته
آنها با نام قراردادی خود "O" ," P " و "Q" شناخته می‌شدند. از کلاس جدید در کریگس‌مارینه کاملاً استقبال نشد. با حفاظت غیرطبیعی سبک در محافل خاصی از نیروی دریایی لقب تحقیرآمیز مزخرف بدون زره ("Ohne Panzer Quatsch") گرفتند. جنگ جهانی دوم. نیروی دریایی بریتانیا در طول نبرد نروژ در آوریل ۱۹۴۰ تعدادی رزمناو جنگی مستقر کرد. "گنایزناو" و "شارن‌هورست" در طول عملیات لوفوتن با "رنوین" در آب‌وهوای بسیار بد درگیر شدند و پس از آسیب دیدن "گنایزناو" دست از درگیری کشیدند. یکی از گلوله‌های ۱۵ اینچی "رنوین" بدون منفجر شدن به
از گلوله‌های ۱۵ اینچی "رنوین" بدون منفجر شدن به برج کنترل-مدیر "گنایزناو" نفوذ کرد، کابل‌های الکتریکی و ارتباطی را قطع کرد و فاصله‌یاب‌های ۱۵۰ میلی‌متری (۵٫۹ اینچی) برجک‌های جلویی را از بین برد. با از دست دادن توان الکتریکی، کنترل آتشباری اصلی باید به عقب منتقل می‌شد. گلوله دیگری از "رنوین" برجک عقب "گنایزناو" را کوبید. گلوله‌های آلمانی دو بار به کشتی بریتانیایی اصابت کردند، اما نتوانستند آسیب چشمگیری وارد کنند. این رزمناو جنگی، تنها ناو از این نوع بود که از قبل و در حین جنگ جان سالم به در برد. در سال‌های
قبل و در حین جنگ جان سالم به در برد. در سال‌های اول جنگ، ناوهای مختلف آلمانی تا حدی در شکار کشتی‌های تجاری در اقیانوس اطلس موفق بودند. رزمناوهای جنگی متفقین مانند "رنوین" و "ریپالس" و نبردناوهای سریع "دانکرک" و "استراسبورگ" برای عملیات شکار این ناوهای آلمانی به کار گرفته شدند. مبارزهٔ رودررو زمانی رخ داد که نبردناو "بیسمارک" و رزم‌ناو سنگین "پرینتس اویگن" برای حمله به کشتیرانی بریتانیا به‌سوی اقیانوس اطلس شمالی رفتند و در ماه مه ۱۹۴۱ در نبرد تنگه دانمارک توسط "هود" و نبردناو "پرنس آو ولز" رهگیری شدند. با
"هود" و نبردناو "پرنس آو ولز" رهگیری شدند. با انفجار خشاب بر اثر گلوله‌های ۱۵ اینچی "بیسمارک"، "هود" نابود شد و فقط سه تن زنده ماندند. نخستین رزمناو جنگی که در جنگ اقیانوس آرام به عملیات پرداخت، "ریپالس" بود که هواگردهای اژدرافکن ژاپنی، آن را در شمال سنگاپور در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۱ به‌همراه "پرنس آو ولز" غرق کردند. "ریپالس" در اولین حمله ژاپن با برخورد یک بمب آسیب جزئی دید و تقریباً از دوتای دیگر گریخت. سرعت و چابکی آن باعث شد از حملات دیگر بمب‌افکن‌های سطح و ۳۳ اژدر نیز بگریزد. آخرین گروه اژدرافکنان از چند جهت
اژدر نیز بگریزد. آخرین گروه اژدرافکنان از چند جهت مختلف حمله کردند و پنج اژدر به آن برخورد کردند. این ناو به‌سرعت با از دست رفتن ۲۷ افسر و ۴۸۶ خدمه واژگون شد، ۴۲ افسر و ۷۵۴ درجه‌دار را ناوشکن‌های همراه نجات دادند. از دست دادن "ریپالس" و "پرنس آو ولز" آسیب‌پذیری کشتی‌های پایگاه بدون پوشش هوایی را در برابر هواپیماها ثابت کرد. رزمناوهای جنگی ژاپنی کلاس "کنگو" در بیشتر دوران جنگی خود به‌دلیل سرعت بالا به‌طور گسترده به‌عنوان اسکورت ناوهای هواپیمابر استفاده می‌شدند. تسلیحات دوران جنگ جهانی اول آنها ضعیف‌تر بود و
تسلیحات دوران جنگ جهانی اول آنها ضعیف‌تر بود و زره ارتقایافته آنها هنوز در مقایسه با نبردناوهای هم‌دوره نازک بود. در ۱۳ نوامبر ۱۹۴۲، در اولین نبرد دریایی گوادالکانال، "هیئی" با رزمناوها و ناوشکن‌های آمریکایی در محدوده برد سلاح برخورد کرد. کشتی در این تقابل به شدت آسیب دید و ناگزیر توسط کشتی خواهرش "کیریشیما" کشیده شد. صبح روز بعد هر دو توسط هواپیماهای آمریکایی رصد شدند و "کیریشیما" مجبور شد که به خاطر حملات هوایی مکرر آن را رها کند. کاپیتان "هیئی" به خدمه دستور داد که کشتی را پس از آسیب مجدد ترک کنند و
دستور داد که کشتی را پس از آسیب مجدد ترک کنند و "هیئی" را در اوایل عصر ۱۴ نوامبر غرق کرد. در شب ۱۴/۱۵ نوامبر در خلال دومین نبرد دریایی گوادالکانال، "کیریشیما" به خلیج آیرون باتوم بازگشت، اما با ناوهای آمریکایی "داکوتای جنوبی" و "واشینگتن" روبرو شد. در حالی که "کیریشیما" نتوانست "واشینگتن را" شناسایی کند، با "داکوتای جنوبی" درگیر شد. "واشینگتن" چند دقیقه بعد در فاصله کوتاهی تیراندازی کرد و به "کیریشیما" آسیب جدی وارد کرد، برجک‌های عقب آن را کوبید، سکانش را مختل کرد و به زیر خط آب کشتی ضربه زد. جلوگیری از
مختل کرد و به زیر خط آب کشتی ضربه زد. جلوگیری از ورود آب شدنی نبود و "کیریشیما" سه ساعت و نیم بعد واژگون شد. "کنگو" با بازگشت به ژاپن پس از نبرد خلیج لیته با اژدر شلیک‌شده از زیردریایی آمریکایی "سیلیون" در ۲۱ نوامبر ۱۹۴۴ غرق شد. "هارونا" در شهر کوره ژاپن لنگر انداخته بود که هواپیماهای ناو آمریکایی به پایگاه دریایی آن در ۲۴ و ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۵ حمله کردند. در ۲۴ ژوئیه کشتی تنها با یک بمب آسیب جزئی دید، اما در ۲۸ ژوئیه ده‌ها بار مورد اصابت قرار گرفت و در اسکله خود غرق شد. این کشتی پس از جنگ مجدداً شناور شد و در
غرق شد. این کشتی پس از جنگ مجدداً شناور شد و در اوایل سال ۱۹۴۶ کنار گذاشته شد. رزم‌ناوهای بزرگ یا «ضد-رزم‌ناوها». در آستانه جنگ جهانی دوم یک تحول دیرهنگام در محبوبیت کشتی‌هایی بین نبردناوها و رزم‌ناوها از نظر اندازه رخ داد. برخی آنها را به‌عنوان رزم‌ناو جنگی توصیف می‌کنند، اما هرگز به‌عنوان کشتی پایگاه طبقه‌بندی نشدند؛ آن‌ها به‌عنوان‌های مختلف «ابر رزم‌ناو»، «رزم‌ناو بزرگ» یا حتی «رزم‌ناو بدون محدودیت» توصیف می‌شوند. نیروی دریایی هلند، آمریکا و ژاپن همگی این کلاس‌های جدید را به‌طور خاص برای مقابله با
این کلاس‌های جدید را به‌طور خاص برای مقابله با رزم‌ناوهای سنگین یا همتایان آنها که توسط رقبای دریایی ساخته می‌شد، برنامه‌ریزی کردند. اولین رزمناوهای جنگی این نوع، دیزاین ۱۰۴۷های هلندی بودند که برای محافظت از مستعمرات آنها در هند شرقی در برابر تهاجم ژاپنی‌ها طراحی شدند. این کشتی‌ها که هرگز به‌طور رسمی نامگذاری نشده بودند با کمک آلمان و ایتالیا طراحی شده بودند. در حالی که آنها به‌طور کلی شبیه کلاس "شارن‌هورست" آلمان با آتشبار اصلی مشابه بودند، زره سبک‌تر آنها فقط در برابر آتش توپ هشت اینچی کافی بود. اگرچه
فقط در برابر آتش توپ هشت اینچی کافی بود. اگرچه طراحی عمدتاً تکمیل شد، اما کار روی کشتی‌ها هرگز آغاز نشد، زیرا آلمان در ماه مه ۱۹۴۰ هلند را تصرف کرد. اولین کشتی قرار بود در ژوئن همان سال آب‌اندازی شود. تنها کلاس ساخته‌شده از این رزمناوهای جنگی متاخر، «رزمناوهای بزرگ» کلاس "آلاسکا" نیروی دریایی آمریکا بودند. دو تای آن، "آلاسکا" و "گوآم"، کامل شد و سومی، "هاوایی"، در حین ساخت لغو شد و سه تای دیگر، به نام‌های "فیلیپین"، "پورتوریکو" و "ساموآ"، قبل از ساخت لغو شدند. آنها به جای رزمناوهای جنگی به عنوان «رزمناوهای
آنها به جای رزمناوهای جنگی به عنوان «رزمناوهای بزرگ» طبقه‌بندی شدند. نام این کشتی‌ها بر اساس قلمروها یا مناطق تحت‌الحمایه بود. (نبردناوها نام ایالت‌ها و رزمناوها نام شهرها را داشتند) با ۹ توپ اصلی ۱۲ اینچی در سه برجک سه‌گانه و وزن ، رزمناوهای "آلاسکا" در اندازه دو برابر رزمناوهای کلاس "بالتیمور" بودند و توپ‌هایی ۵۰ درصد قطورتر داشتند. آنها کمربند زرهی ضخیم و سامانه دفاعی پیچیده اژدری کشتی‌های پایگاه واقعی را نداشتند. با این حال، برخلاف اکثر رزمناوهای جنگی، آنها یک طراحی متعادل براساس استانداردهای رزمناو در
یک طراحی متعادل براساس استانداردهای رزمناو در نظر گرفته می‌شدند، زیرا پوشش حفاظتی آنها می‌توانست در برابر آتش توپ با کالیبر مشابه آنها مقاومت کند، البته فقط در یک محدوده باند بسیار باریک. آنها برای شکار رزمناوهای سنگین ژاپن طراحی شده بودند، اگرچه زمانی که وارد خدمت شدند، بیشتر رزمناوهای ژاپنی را هواپیماها یا زیردریایی‌های آمریکایی غرق کرده بودند. مانند نبردناوهای سریع هم‌دوره، کلاس "آیووا"، سرعت آنها نهایتاً آنها را در نقش اسکورت ناو هواپیمابر و کشتی بمباران مفیدتر کرد تا کشتی رزم سطحی که برای آن ساخته شده
مفیدتر کرد تا کشتی رزم سطحی که برای آن ساخته شده بودند. ژاپنی‌ها شروع به طراحی کلاس بی۶۴ کردند که شبیه به "آلاسکا" بود اما با توپ . خبرهای "آلاسکا" باعث شد که آنها طراحی را ارتقا دهند و طراحی بی-۶۵ را خلق کنند. بی۶۵ها با توپ‌های ۳۵۶ میلی‌متری می‌توانستند مجهزترین رزمناوهای جنگی نسل جدید باشند، اما همچنان فقط حفاظت کافی در برابر گلوله‌های هشت اینچی داشتند. مانند هلندی‌ها، ژاپنی‌ها به پایان طراحی بی۶۵ رسیدند، اما هرگز ساخت آن‌ها را آغاز نکردند. در زمان آماده شدن طرح‌ها، نیروی دریایی ژاپن متوجه شد که آنها نقش
طرح‌ها، نیروی دریایی ژاپن متوجه شد که آنها نقش اندکی برای این کشتی‌ها سراغ دارند و اولویت ساخت آنها باید ناوهای هواپیمابر باشد. مانند "آلاسکا"، ژاپن این کشتی‌ها را رزمناو جنگی نمی‌نامید و در عوض از آنها به عنوان رزمناوهای فوق سنگین یاد می‌کرد. طرح‌های دوران جنگ سرد. با وجود اینکه بیشتر نیروهای دریایی پس از جنگ جهانی دوم مفاهیم نبردناو و رزمناو جنگی را کنار گذاشتند، علاقه ژوزف استالین به کشتی‌های جنگی مسلح پرقدرت باعث شد که اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دهه ۱۹۴۰ یک کلاس رزمناو بزرگ را طراحی کند. در نیروی
۱۹۴۰ یک کلاس رزمناو بزرگ را طراحی کند. در نیروی دریایی شوروی، آنها را «رزمناوهای سنگین» ("tjazholyj krejser") می‌نامیدند. ثمره این برنامه رزمناوهای پروژه ۸۲ ("استالینگراد") با بیشینه وزن استاندارد ، ۹ توپ و سرعت بود. ساخت سه کشتی در سالهای ۱۹۵۱–۱۹۵۲ آغاز شد، اما در آوریل ۱۹۵۳ پس از مرگ استالین لغو شد. تنها سازهٔ زرهی بدنهٔ مرکزی اولین کشتی، "استالینگراد"، در سال ۱۹۵۴ به آب انداخته شد و سپس به عنوان هدف تمرینی استفاده شد. کلاس "کیروف" شوروی گاهی به‌عنوان یک رزمناو جنگی شناخته می‌شود. دلیل آن به تناژ بیش از
رزمناو جنگی شناخته می‌شود. دلیل آن به تناژ بیش از آن برمی‌گردد که تقریباً برابر با یک نبردناو جنگ جهانی اول و بیش از دو برابر رزمناوهای هم‌دوره‌اش است. "کیروف" هنگام ورود به خدمت، بزرگ‌ترین کشتی رزم سطحی ساخته شده از زمان جنگ جهانی دوم بود. کلاس "کیروف" فاقد زرهی است که رزمناوهای جنگی را از رزمناوهای معمولی متمایز می‌کند و در روسیه به‌عنوان رزمناو هسته‌ای سنگین موشکی ("Тяжелый Атомный Ракетный Крейсер" (ТАРКР)) طبقه‌بندی می‌شود و اسلحه اصلی سطحی آن شامل بیست عدد موشک سطح‌به‌سطح پی-۷۰۰ گرانیت است. چهار عضو
عدد موشک سطح‌به‌سطح پی-۷۰۰ گرانیت است. چهار عضو این کلاس در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تکمیل شدند، اما به دلیل محدودیت‌های بودجه، تنها "پتر کبیر" در نیروی دریایی روسیه عملیاتی است؛ اگرچه در سال ۲۰۱۰ برنامه‌هایی برای بازگرداندن سه کشتی دیگر به خدمت اعلام شد. در سال ۲۰۲۱, "آدمیرال ناخیموف" در حال بازسازی بود، اما براساس گزارش‌ها تعمیر دو کشتی دیگر به‌صرفه به نظر نمی‌رسد.
عباس حکیم‌زاده دانشجوی پیشین دانشگاه امیرکبیر، عضو پیشین شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر، سردبیر نشریهٔ دانشجویی واژه، دبیر سیاسی دفتر تحکیم وحدت و از زندانیان سیاسی ایرانی است که هم‌اکنون در کالیفرنیا اقامت دارد. عباس حکیم‌زاده در سال ۱۳۶۱ در مشهد به دنیا آمد، در سال ۱۳۸۱ وارد دانشگاه امیرکبیر شد و در رشتهٔ علوم کامپیوتر دانش‌‌آموخته شد. حکیم‌زاده به همراه ۷ دانشجوی دیگر بازداشت و برای ماه‌ها تحت شکنجهٔ بازجویان برای اعتراف‌های ساخته‌شده قرار گرفته بود. او برای نخستین‌بار در جریان پرونده
گرفته بود. او برای نخستین‌بار در جریان پرونده نشریه‌های جعلی دانشگاه امیرکبیر بازداشت شد و بار دیگر به همراه چندی دیگر از دانشجویان دانشگاه امیر کبیر بازداشت و از سوی قاضی حداد متهم به ارتباط با سازمان مجاهدین خلق شد. وی به همراه مهدی مشایخی دیگر دانشجوی بازداشتی امیرکبیر پس از گذراندن ۱۲۰ روز اقامت در انفرادی و ۱۴ روز در بند عمومی روز ۱۷ تیر ۱۳۸۸ آزاد شد. حکیم‌زاده که از بیماری انحراف ستون فقرات رنج می‌برد در هر سه دور بازداشت خود شاهد شکنجه‌ها و آزارهای مختلف، محرومیت از وکیل و ملاقات با خانواده
مختلف، محرومیت از وکیل و ملاقات با خانواده بوده‌است.
یازیگ‌ها یا یَزیگ‌ها نام یک تیره کوچ نشین است. آنها شاخه‌ای از سرمتی‌ها بودند که در پیرامون سال ۲۰۰ پیش از میلاد از آسیای میانه به استپ‌های اوکراین کنونی کوچیدند. زبان آنها یکی از زبان‌های ایرانی بوده‌است. تاریخچه. بطلمیوس گیتاشناس از ایشان به نام "یازوگس متاناسته" یاد می‌کند. آنها در آغاز در کنار دریای آزوف زندگی می کردند ولی در آینده به سوی کرانه‌های دریای سیاه در جنوب باختری اوکراین پیشروی کردند. آنها به سربازی سپاه مهرداد ششم پادشاه پنتوس درآمدند و در جنگ با رومیان همراهیش نمودند. میان سال‌های ۷۸ تا ۷۶
با رومیان همراهیش نمودند. میان سال‌های ۷۸ تا ۷۶ پیش از میلاد رومیان برای گوشمالی ایشان بدانسوی دانوب لشکر کشیدند و کوشیدند تا ایشان را هراسان سازند. در کرانه‌های دانوب دشمن نخست رومیان داس ها بودند. هنگامی که پادشاهی داکی (داسی) رو به فروپاشی نهاد، رومیان یازیگ‌ها را به جاگیر شدن در جلگه پانونیا برانگیزاندند. با چیرگی رومیان بر یازیگ‌ها ایشان به دو دستهٔ آزادگان و بندگان بخش شدند. بندگان که زیر فشار بودند در ۳۴ میلادی بر سروران شوریدند ولی با یاری که از بیرون رسید سرکوب شدند. در آینده رومیان کوشیدند تا در
رسید سرکوب شدند. در آینده رومیان کوشیدند تا در برابر داسی‌ها از یازیگ‌ها یاری بگیرند، ولی یازیگ‌ها که همچنان کوچ‌نشین و گله‌دار مانده بودند تن به همکاری نمی‌دادند. در سال ۹۲ میلادی سرانجام یازیگ‌ها با سرمتی‌ها و کوادهای ژرمن همپیمان شدند و به پانونیای روم تاختند. یازیگ‌ها در ماه مه لژیون ۲۱ راپاکس را نابود کردند. جنگ میان ایشان و روم تا مرگ امپراتور دومیسین در ۹۶ میلادی دنباله‌داشت. در آینده تراژان امپراتور روم کار داسی‌ها را به پایان رساند و در ۱۰۷ میلادی سردارش هادریان را برای به زانو درآوردن یازیگ‌ها به
هادریان را برای به زانو درآوردن یازیگ‌ها به سویشان گسیل داشت. در آینده تراژان مرد و هادریان امپراتور روم گشت. در این زمان یازیگ‌ها پذیرفتند که خودگردان ولی پیرو روم باشند. در ۱۶۶ هنگامی که روم درگیر جنگ با اشکانیان بود، مردمان کوچ‌نشین شمالی چون مارکومان‌ها، کوادها، وندال‌ها، ناریست‌ها، هرماندورها و لونگوباردها به استانهای رومی کرانهٔ دانوب تاختند. یازیگ‌ها نیز به ایشان پیوستند و در نبرد با رومیان فرماندار رومی داسیا را نیز کشتند. مارکوس اورلیوس امپراتور تا پایان مرگش کوشید تا آرامش را بدان سوی روم
تا پایان مرگش کوشید تا آرامش را بدان سوی روم بازگرداند. در ۱۷۰ یازیگ‌ها فرماندار استان موزیا را نیز کشتند. مارکوس اورلیوس خود به جنگ ایشان شتافت و پس از نبردی سخت آنها را به جایگاه نخستینشان بازگرداند. در ۱۷۵ میلادی زانتیکوس که گرفتار شورش افسرانش شده بود با مارکوس اورلیوس آشتی کرد و ۱۰۰هزار اسیر رومی را آزاد کرد. همچنین ناچار شد ۸هزار اسوار را به خدمت ارتش روم درآورد که پنج هزار و پانصد تا از آنان را با کشتی برای خدمت به بریتانیا روانه کردند. از این پس از یازیگ‌ها تنها همچون یک قبیله یاد می‌شد. یازیگ‌ها و
تنها همچون یک قبیله یاد می‌شد. یازیگ‌ها و یاسی‌ها. در سده‌های میانه تیرهٔ ایرانی دیگری در اروپای خاوری پدیدار گشت به نام یاسی‌ها اینان که از سوی مغولان رانده شده‌بودند به همراه کومان‌ها در سدهٔ سیزدهم به پادشاهی مجارستان رسیدند. بلای چهارم پادشاه این کشور بدان‌ها پناه داد و ایشان دارای دولتی خودگردان شدند. ولی پس از چندی درگیریهایی میان مجارها و این دو تیره درگرفت و با پایان لشکرکشی مغولها اینان از سرزمینی که جاگیر شده بودند به بخشی از جلگه مجارستان رفتند و در آنجا ماندگار شدند. پیشهٔ اینان پرورش اسب بود.
در آنجا ماندگار شدند. پیشهٔ اینان پرورش اسب بود. با گذشت سالیان یاسی‌ها در جامعهٔ مجارستان آمیخته شدند و زبان خود را فراموش کردند ولی کیستی و خودگردانی درونی خود را تا سال ۱۸۷۶ نگاه‌داشتند. هنوز هم در مجارستان زیستگاه‌های بسیاری به نام ایشان دیده می‌شود. اینان همچنان در جایگاه یک گروه نژادی جداگانه در مجارستان دیده می‌شوند. از زبان اینان تنها یک نوشتار دینی از سال ۱۴۴۳ یافته‌شده‌است. چنین انگاشته می‌شود که یاسی‌ها همان یازیگ‌ها هستند هرچند که بر سر پیوند میان این دو همچنان کشمکش است. برپایهٔ گواه زبانی
میان این دو همچنان کشمکش است. برپایهٔ گواه زبانی یافت شده، زبان این دو گروه بسیار به هم نزدیک بوده‌است. سه نگره دربارهٔ چگونگی پیوند میان یاسی‌ها و یازیگ‌ها در میان است. یکی آنکه این هردو تیره‌های سرمتی بوده‌اند و جز این پیوندی با هم نداشته‌اند. دیگر آنکه می‌انگارند که یازیگ‌ها هنگامی که هون‌ها و آوارها در سده‌های پنجم تا هفتم آشوب برپاکرده بودند به اروپای خاوری بازگشته‌اند و دوباره در سدهٔ سیزدهم به مرکز اروپا بازگشته‌اند. و سه دیگر آنکه یاسی‌ها شاخه‌ای از یازیگ‌ها بودند که هرگز با آنها به کرانه‌های دانوب
یازیگ‌ها بودند که هرگز با آنها به کرانه‌های دانوب نیامدند و پس از کوچ یازیگ‌ها پیوند میانشان گسسته شده‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Iazyges," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Iazyges&amp;oldid=288992408 (accessed May 14, 2009).
شبکهٔ فارس شبکه‌ای تلویزیونی است که به استان فارس اختصاص دارد و زیرمجموعه صدا و سیمای فارس است و همه‌روزه برنامه‌های متعددی را به زبان فارسی پخش می‌کند. پخش برنامه‌های شبکه فارس با کیفیت HD و فرمت H264 از طریق فرستنده‌های زمینی از شهریور ۱۴۰۴ آغاز شده است. ساختمان این مرکز در میدان جام جم، بلوار جمهوری اسلامی در مجاورت دانشگاه شیراز و در شهر شیراز قرار گرفته است که به تپه تلویزیون معروف می‌باشد. برنامه‌ها. با روند ۲۴ ساعته شدن برنامه‌های شبکه فارس از اردیبهشت ۱۳۹۰، این شبکه به عنوان اولین شبکه استانی ۲۴
۱۳۹۰، این شبکه به عنوان اولین شبکه استانی ۲۴ ساعته کشور معرفی شد. البته در فاصله‌ای یک‌ماهه شبکه‌های سهند (آذربایجان شرقی)، اصفهان، خراسان رضوی و همدان هم پخش بیست و چهار ساعته خود را آغاز کردند. از شبکهٔ استانی سیمای مرکز فارس، روزانه سه بخش خبری به زبان فارسی پخش می‌شود. این شبکه یکی از شبکه‌های فعال استانی در زمینه پخش برنامه از شبکه‌های سراسری محسوب می‌شود که از آن جمله می‌توان به برنامه‌های خوشا شیراز (جمعه‌ها) و سلامت باشید (دوشنبه و چهارشنبه‌ها) اشاره کرد که همزمان با شبکه فارس از طریق شبکه یک هم
کرد که همزمان با شبکه فارس از طریق شبکه یک هم پخش می‌شوند. پزشک شما نیز از تولیدات سیمای مرکز فارس بود که در سال ۱۳۹۳ همزمان از شبکه فارس و شبکه شما پخش می‌شد. از مجریان شاخص شبکه فارس می‌توان به امیر همایون یزدان پور، سید کمال علوی، رزیتا مظهری، میترا نیکوبخت، لیلا اسرار و فرانک قائد شرفی اشاره کرد.
کمک‌های اولیه مجموعه اقدامات و مراقبت‌های فوری و آنی است که برای نجات جان مصدوم یا جلوگیری از بدتر شدن وضعیت مصدوم که بلافاصله پس از وقوع حادثه و قبل از رسیدن اورژانس بر روی شخص مصدوم تا رسیدن پزشک، نیروهای امدادی و رساندن به مراکز درمانی توسط یک شخص آموزش دیده صورت می‌گیرد. هدف اصلی از این اقدامات عبارتند از: این اقدامات می‌توانند شامل اقدامات جسمی یا روحی باشند. اهداف و وظایف. هدف امدادگر، نجات یا زنده‌نگاه داشتن شخص یا اشخاص تا رسیدن به مراکز درمانی است که باید نکات زیر رعایت شود: انواع ضایعات مورد نظر
که باید نکات زیر رعایت شود: انواع ضایعات مورد نظر امدادگر. مهم‌ترین مواردی که نیاز به اقدام امدادگر دارد شامل این موارد هستند. وضعیت ریکاوری. در صورتی که فردی دچار مصرف بیش از حد مواد مخدر یا اوردوز شده باشد، لازم است که بدن او را در وضعیت ریکاوری یا بهبودی قرار دهید. بدین منظور لازم است که مراحل زیر طی شوند:
بیمارستان دکتر علی شریعتی یکی از بیمارستان‌های مجهز و بزرگ‌ترین بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی سازمان تأمین اجتماعی دارای ۴۷۰ تخت مصوب در شهر اصفهان است که در تقاطع خیابان تاریخی چهار باغ بالا و خیابان شریعتی واقع است. همچنین در کنار آن، ایستگاه مترو دکتر شریعتی واقع شده‌است.
خیابان چهارباغ خواجو یکی از مجموعه خیابان‌های تاریخی شهر اصفهان است که چهارباغ نام دارند. چهارباغ خواجو به موازات چهارباغ عباسی و حد فاصل پل خواجو و چهارراه نقاشی واقع شده‌است. دیگر نام‌های تاریخی این خیابان عبارت اند از چهارباغ فتح‌آباد، چهارباغ صدری و چهارباغ نو. دنبالهٔ این خیابان در جنوب زاینده‌رود که امروز «خیابان فیض» نامیده می‌شود پیشتر «چهارباغ امین‌آباد» نامیده می‌شده است. دیرینگی این خیابان به روزگار صفویان می‌رسد. ابتدای این خیابان مکینه خواجو قرار گرفته و به پل خواجو اتمام می‌یابد. این خیابان
گرفته و به پل خواجو اتمام می‌یابد. این خیابان یکی از زیباترین خیابان‌های اصفهان است. ساختمان صدا و سیمای مرکز اصفهان (شبکهٔ اصفهان) در این خیابان قرار گرفته‌است. جمعیت محلۀ (بلوک آماری) خواجو در سال 1401، 14125 نفر با تراکم 161 نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
چهارباغ بالا یکی از مجموعه خیابان‌های تاریخی شهر اصفهان است. این خیابان به همراه چهارباغ پایین، چهارباغ عباسی و چهارباغ خواجو از خیابان‌های تاریخی اصفهان به شمار می‌آید. محله های معروف مرداویج و سعادت‌آباد اصفهان در مسیر این خیابان قرار دارند. این خیابان در جهت شمالی-جنوبی و در قسمت جنوب زاینده‌رود قرار گرفته که بالای شهر اصفهان به‌شمار می‌آید. به همین دلیل به آن چهارباغ بالا گفته شده‌است. این خیابان از پل مشهور و تاریخی سی و سه پل در تقاطع آن در شمال با زاینده رود آغاز و در جنوب با میدان آزادی (دروازه
زاینده رود آغاز و در جنوب با میدان آزادی (دروازه شیراز) خاتمه می‌یابد. قدمت این خیابان به روزگار صفویان می‌رسد. این خیابان تقریباً در مرکز شهر قرار دارد. در قسمت شمالی آن (در کنار زاینده رود و دهنهٔ سی و سه پل) مجتمع تجاری کوثر و در میان خیابان مجتمع تجاری پارک، اوسان و اُخرا قرار دارد که هردو از مراکز خرید مهم شهر به‌شمار میروند. همچنین این خیابان دو چهارراه مهم دارد به نام های چهارراه نظر (تقاطع بین خیابان های میرفندرسکی و نظر شرقی)و چهارراه پزشک(تقاطع بین خیابان های دکترشریعتی و شهید نیکبخت). ساختار
بین خیابان های دکترشریعتی و شهید نیکبخت). ساختار فیزیکی‌ خیابان. به صورت کلی‌ خیابان از دو مسیر سه باند شمالی و جنوبی برای خودروها تشکیل شده که در میان دو مسیر دو مسیر پیاده رو با باغچه و فضای سبز قرار دارد. همچنین علاوه بر پیاده روهای میانی، همچنین دو مسیر پیاده رو در دو کناره‌های خیابان طراحی شده‌است. مسیرهای پیاده رو میانی به در چندین قسمت توسط مسیرهای چرخش خودرو بین دو مسیر شمالی و جنوبی قطع شده‌است. همچنین به خاطر مسیر مناسب پیاده‌روی و نیمکت‌های تعبیه شده در میانه‌ ی خیابان این مسیرها برای پیاده‌روی
شده در میانه‌ ی خیابان این مسیرها برای پیاده‌روی سالمندان و دوچرخه سواری بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. به علاوه در وسط خیابان در تقاطع چهار راه نظر حوض آبی قرار دارد که چهره خیابان را زیباتر ساخته است.
نظریه برآورد یا نظریه تخمین یا نگره برآورد (Estimation Theory)، شاخه‌ای از دانش آمار است که به برآورد کردن از پارامتر (یا پارامترهایی) برپایه داده‌های اندازه‌گیری شده می‌پردازد. این شاخه از دانش در بسیاری از برنامه‌های کنترلی، ارتباطی، و حیطهٔ پردازش تصویر مطرح می‌شوند. در این نگره، پارامترهای برآورد به صورت متغیر تصادفی مدل‌سازی می‌شوند و خود برپایه تابعی (معمولا شناخته شده) بر داده‌های اندازه‌گیری شده تأثیر می‌گذارند؛ بنابراین، یک برآوردگر یا تخمین‌گر، کوشش می‌کند برآوردی از پارامتر نادانسته برپایه
کوشش می‌کند برآوردی از پارامتر نادانسته برپایه داده‌های اندازه‌گیری شده بدست بدهد. نمونه. برای نمونه، می‌توان نسبت جمعیتی از رای‌دهندگان را که به یک نامزد ویژه‌ای رأی می‌دهند، برآورد کرد. پس، این نسبت پارامتر برآورد مورد نظر است. این برآورد می‌تواند بر اساس یک نمونه تصادفی کوچک از رای‌دهندگان (به عنوان داده اندازه‌گیری) باشد. اگر چنین داده‌ای در دسترس نباشد، می‌توان احتمال رأی دادن یک رای‌دهنده به یک نامزد خاص را بر پایه برخی ویژگی‌های جمعیتی، مانند سن برآورد کرد. برای نمونه دیگر، در رادار هدف این است که
کرد. برای نمونه دیگر، در رادار هدف این است که با پردازش و تحلیل زمان انتقال پژواک‌های دریافت شده از پالس‌های تراگسیل شده، دامنه اجسام (هواپیماها، قایق‌ها و غیره) را پیدا کرد. از آنجا که پالس‌های بازتابیده ناگزیر به نویز الکتریکی آغشته شده‌اند، داده‌های اندازه‌گیری شده مرتبط با آن به صورت یک متغیر تصادفی خواهند بود، بنابراین باید زمان انتقال برآورد شود. مبانی. برای ایجاد یک تخمین‌گر برای یک مدل، به چندین مورد آماری نیازد داریم. اولین مورد نمونه آماری است: مجموعه‌ای از داده‌ها به تعداد N که از یک متغیر
مجموعه‌ای از داده‌ها به تعداد N که از یک متغیر تصادفی گرفته شدند و درون یک بردار ریخته شده‌اند. formula_1 دومین مورد M پارامتر ما هستند که قصد داریم آنها را تخمین بزنیم. formula_2 سوم، تابع چگالی احتمال پیوسته (pdf) یا همتای گسسته آن، تابع جرم احتمال (pmf)، توزیع زیربنایی که داده‌ها را تولید می‌کند، باید مشروط به مقادیر پارامترها بیان شود: formula_3 همچنین این امکان وجود دارد که خود پارامترها دارای توزیع احتمال باشند (به عنوان مثال، آمار بیزی). سپس لازم است که احتمال بیزی را تعریف کنیم formula_4 پس از
است که احتمال بیزی را تعریف کنیم formula_4 پس از شکل‌گیری مدل، هدف تخمین زدن پارامترها خواهد بود. که این تخمین هارا با formula_5 با نمایش می‌دهیم. که کلاه روی علامت نشان دهنده این است که دربارهٔ تخمین پارامترها صحبت می‌کنیم نه خود آنها. یکی از برآوردگرهای رایج، برآوردگر حداقل میانگین مربعات خطا (MMSE) است که از خطای بین پارامترهای برآورد شده و مقدار واقعی پارامترها استفاده می‌کند. اگر برای خطا داشته باشیم: formula_6 در MMSE سعی می‌شود امید ریاضی مربع مقدار خطای بدست آمده حداقل شود. برآوردگرها. برآورد
خطای بدست آمده حداقل شود. برآوردگرها. برآورد درست‌نمایی بیشینه برآوردگر بیزی فیلتر وینر فیلتر کالمن زنجیره مارکوف مونت کارلو برآوردگر بی‌بایاس کمینه واریانس برآوردگر بیشینه‌گر احتمال پسین برآوردگر کمترین مربعات روش گشتاورها مثال. ثابت ناشناخته سیگنال گسسته دریافتی formula_7 را نظر بگیرید. که از N داده مستقل تشکیل شده‌است. این داده‌ها از جمع مقدار ثابت ناشناخته A و مقدار w[n] تشکیل می‌شوند. که واریانس و میانگین w[n] مشخص است و تنها عامل ناشناخته A است. درنتیجه سیگنال ما به شکل زیر خواهد بود: formula_8 حال
سیگنال ما به شکل زیر خواهد بود: formula_8 حال سعی داریم به دو روش مقدار A را تخمین بزنیم. می‌دانیم که برای هر دو حالت مقدار میانگین تخمین‌گر با مقدار میانگین A برابر است و تخمین گیر ما نا اریب است. formula_11 formula_12 اما اگر به بررسی واریانس بپردازیم تفاوت موجود بین این دو تخمین‌گر را متوجه خواهیم شد. formula_13 formula_14 همان‌طور که مشخص است تخمین‌گر دوم همواره واریانس کمتری نسبت به تخمین‌گر اول دارد و تخمین‌گر بهتری خواهد بود زیرا مقادیر حاصل از آن با واریانس کمتری نسبت به مقدار حقیقی A قرار دارند.
واریانس کمتری نسبت به مقدار حقیقی A قرار دارند. کاربردها. زمینه‌های متعددی نیاز به استفاده از نظریه برآورد دارند. برخی از این زمینه‌ها عبارتند از: تفسیر آزمایش‌های علمی پردازش سیگنال کارآزمایی بالینی نظرسنجی‌ها کنترل کیفیت مخابرات مدیریت پروژه مهندسی نرم‌افزار تئوری کنترل (به ویژه کنترل تطبیقی) سامانه تشخیص نفوذ شبکه