payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ببرند: انتقال افقی ژن و انتقال عمودی ژن. انتقال افقی ژن شامل انتقال ژن از والد به فرزندان است. انتقال عمودی ژن یا انتقال جانبی ژن وقتی اتفاق می‌افتد که ژن بین دو ارگانیسم بدون ارتباط جهش کند. این یک پدیده معمولاً در تک سلولی‌ها است. یک مثال خوب از این نوع ساخت آنتی‌بادی‌های مقاوم به عنوان نتیجه تبادل ژن بین بعضی از باکتری‌ها و MDR است. انتقال عمودی ژن، امر مشخص‌سازی ساختار نژادی یک گونه را دشوار می‌کند؛ و بر حسب اینکه چه ژنی در ساخت درخت تکاملی به کار گرفته شده باشد، ناهماهنگی‌هایی در ساختار ژنی در بین
شده باشد، ناهماهنگی‌هایی در ساختار ژنی در بین گونه‌های خاص از موجودات گزارش شده است. کارل وز، با تئوری سه بعدی حیات (eubacteria, archaea and eukaryota) شناخته می‌شود. این نظریه بر پایه کشف خود او که ژن‌هایی که RNA‌های داخل ریبوزوم (rRNA) را دیکد می‌کنند از قدیم داخل ارگانیسم‌ها بوده و در کل شکل حیات توزیع شده‌اند؛ و انتقال عمودی ژن یا بر روی آن‌ها تأثیر نگذاشته یا کمترین تأثیر را گذاشته است؛ بنابراین می‌توان از rRNA به عنوان یک ساعت مولکولی برای تشکیل ساختار ژنی استفاده کرد. این به‌طور خاص برای ساختارشناسی
ژنی استفاده کرد. این به‌طور خاص برای ساختارشناسی می‌کرو جانداران مفید است. نمونه‌گیری آرایه و علامت تبارزایی. به علت توسعه تکنیک‌های پیشرفته استخراج توالی در زیست‌شناسی مولکولی امکان جمع‌آوری مقدار زیادی اطلاعات جهت استنتاج فرضیه‌های فیلوژنی فراهم شده است. به عنوان مثال پیدا کردن مقالاتی در مورد میتوکندری (با حدود ۱۶۰۰۰ نوکلئوتید در اکثر حیوانات) که بر پایه ماتریس کاراکتر هستند ساده است. به هر حال افزایش taxaها خیلی اهمیت دارد زیرا افزایش taxaها به معنی افزایش دقت و در نتیجه ایجاد درخت فیلوژنی مقاوم تر
افزایش دقت و در نتیجه ایجاد درخت فیلوژنی مقاوم تر است. در فیلوژنتیک ما انتظار دنباله‌های نسبتاً طولانی را داریم و این یک دلیل محکم برای این است که در فیلوژنتیک، داده‌های به‌دست آمده از سنگواره‌ها را هر جا که ممکن باشد، استفاده می‌کنیم. البته داده‌های تبارزایی فسیل‌ها بیشتر شامل اطلاعات ریخت‌شناسی است تا اطلاعات مربوط به DNA. Derrick Zwickl و David Hillis با استفاده از شبیه‌سازی نشان دادند، افزایش نمونه‌های آرایه (زیست‌شناسی) در استنتاج فیلوژنتیک تأثیر مثبتی دارد و دقت آنالیز فیلوژنتیک را افزایش می‌دهد.
دارد و دقت آنالیز فیلوژنتیک را افزایش می‌دهد. عامل دیگری که در دقت درخت ساخته شده مؤثر است این است که آیا داده‌های آنالیز شده، شاما اطلاعات سودمند فیلوژنتیک بوده‌اند یا نه. این عامل به عنوان یک ضابطه عادی برای تشخیص اینکه دو جاندار شبیه به هم آیا دنباله فیلوژنتیک مشابه به هم نیز دارند، استفاده می‌شود. در نهایت هیچ راهی وجود ندارد که دقت یک نظریه خاص فیلوژنتیک را بررسی کند. مگر اینکه ارتباط دقیق آرایه (زیست‌شناسی)‌ها با استفاده از آزمایش بررسی شده باشد. بهترین نتیجه برای یک دسته‌بندی تجربی، می‌تواند یک درخت
نتیجه برای یک دسته‌بندی تجربی، می‌تواند یک درخت با انشعاب‌هایی باشد که برای شواهد موجود خوب عمل می‌کند. اهمیت داده‌های نداشته. حالت عادی اگر داده بیشتری هنگام ساخت درخت فیلوژنی داشته باشیم، نتیجتاً درخت با دقت و ارتباط بالا خواهیم داشت. زیان داده‌های گم شده کم‌تر از داشتن داده کم نیست. اگر چه موقعی که داده‌های گم شده مربوط به تعداد کمی از taxaها باشد زیان کمتر است. متمرکز کردن داده‌های گم شده در بین تعداد کمی از taxaها باعث تولید درخت مقاوم تر می‌شود. نقش سنگواره‌ها. به دلیل اینکه بسیاری از شاخه‌های
نقش سنگواره‌ها. به دلیل اینکه بسیاری از شاخه‌های ریخت‌شناسی شامل رویان‌شناسی یا بافت‌شناسی است، که نمی‌توانند سنگواره شوند و تفسیر فسیل بسیار گیج‌کننده تر از رده آرایه (زیست‌شناسی)‌های زنده است، در برخی موارد بسیار مشکل است که داده‌های فسیلی را برای فیلوژنتیک هماهنگ کرد. با وجود این محدودیت‌ها اهمیت فسیل غیرقابل انکار است؛ زیرا آن‌ها می‌توانند اطلاعات مهمی در مورد فضاهای اسپارس در درختان فراهم کنند و انشعابات طولانی را بشکنند و به عنوان راس میانی قرار گیرند؛ بنابراین فسیل‌ها به همان اندازه که taxaهای جدید
بنابراین فسیل‌ها به همان اندازه که taxaهای جدید اهمیت دارند، مهم هستند. فیلوژنتیک مولکولی می‌تواند نرخ تنوع ارگانیسم‌ها را مشخص کند. اما برای فهمیدن دنباله ایجاد و انقراض گونه‌ها و شناخت الگوها در تنوع ارگانیسم‌ها، داده‌های فسیلی باید استفاده شوند. تکنیک‌های مولکولی یک نرخ ثابت تنوع فرض می‌کنند، که به ندرت با واقعیت سازگار است، اما در مورد داده‌های فسیلی این‌گونه نیست. سبک‌وسنگین‌کردن هوموپلازی. بعضی از کاراکترهای مشخص با احتمال زیاد به همگرایی منجر می‌شوند. منطقا این کاراکترها باید وزن کمتری در ساخت درخت
منطقا این کاراکترها باید وزن کمتری در ساخت درخت داشته باشند. متأسفانه تنها راه مشخص کردن همگرایی ساخت درخت است. وزن‌دار کردن کاراکترهای متشابه جانوری، به درخت با ساختار بهتر منجر می‌شود.
نیکلای رابرتوویچ اِردمان (زاده ۱۹۰۰ - درگذشته ۱۹۷۰) نمایشنامه‌نویس روس. دو نمایشنامه طنز انتقادی وی به نام‌های "حکم" و "خودکشی‌کننده" در دههٔ ۱۹۲۰ از پیش‌درآمدهای کمدی‌های انتقادی نویسندگانی بودند که سعی در نمایش کاستی‌های سیاسی و اجتماعی حکومت آن زمان شوروی داشتند. زندگی و آثار. نیکلای رابرتوویچ اِردمان در ۱۶ نوامبر ۱۹۰۰ در خانوادهٔ حسابداری از آلمانی‌تبارهای حاشیهٔ دریای بالتیک به دنیا آمد (تاریخ ۱۹۰۲ که بسیاری از اوقات به عنوان سال تولد او ذکر می‌شود، نادرست است). او از نُه‌سالگی شعر می‌گفت. در دورهٔ
نادرست است). او از نُه‌سالگی شعر می‌گفت. در دورهٔ نوجوانی، فوتوریسم و شعر مایاکوفسکی بر او تأثیر فراوانی گذاشت. در ۱۹۱۸ با ایماژینیست‌ها، از جمله شرشنوویچ، مارینهوف و سرگئی یسنین آشنا شد و با آنان همکاری کرد. نخستین شعرش در ۱۹۱۹ به چاپ رسید و در همان سال به خدمت ارتش سرخ فراخوانده شد. در طول خدمت در ارتش و پس از آن نیز شعرهایش در نشریه‌های مختلف چاپ می‌شد. در همان سال‌ها با نوشتن لیبرتو برای اپرا و باله در محافل نمایشی مسکو اسم و رسمی به هم زد، ولی شهرت و جایگاه اصلی او در تاریخ ادبیات و تئاتر روسیه مدیون
اصلی او در تاریخ ادبیات و تئاتر روسیه مدیون دو نمایشنامهٔ کمدی او به نام‌های "حکم" و "خودکشی‌کننده" است. در نمایشنامهٔ "حکم"، گروهی از دل‌سپردگان به رژیم تزاری پیش از انقلاب به تصویر کشیده شده‌اند که میان کشش درونی به نظام پیشین و تلاش برای همسازشدن با نظام جدید سرگردانند. نخستین اجرای این نمایشنامه در ۲۰ آوریل ۱۹۲۵ به کارگردانی میرهولد روی صحنه رفت و پس از آن در پترزبورگ، کازان، باکو، اُدِسا، یاروسلاول، اوفا، خارکوف، سامارا، سوِردلوفسک و … و همچنین در برلین (۱۹۲۷) و ژاپن (۱۹۳۴) به نمایش درآمد. اجرای آن با
(۱۹۲۷) و ژاپن (۱۹۳۴) به نمایش درآمد. اجرای آن با موفقیت فراوانی همراه بود و در جامعهٔ هنری و نمایشی روسیه همانند رویدادی بزرگ و مهم پذیرفته شد و در همان فصل نخست، بیش از صد بار در تئاتر میرهولد روی صحنه رفت. گارین، بازیگر نامدار روس، با بازی در نقش پاول گولیاچکین، قهرمان اصلی اثر، بود که به شهرت رسید. موسیقی نمایش نیز ساختهٔ دمیتری شوستاکوویچ نوزده‌ساله بود که در آن زمان هنوز دانشجوی کنسرواتوار بود. آوازهٔ نمایشنامه به ماکسیم گورکی که در آن زمان در سورنتو زندگی می‌کرد نیز رسید و اِردمان با مأموریتی که
زندگی می‌کرد نیز رسید و اِردمان با مأموریتی که لوناچارسکی برایش ترتیب داد، دو هفته در ایتالیا مهمان گورکی بود. اِردمان بلافاصله پس از نخستین اجرای "حکم"، کار روی دومین نمایشنامهٔ بزرگ خویش را آغاز کرد: "خودکشی‌کننده". وی در سال ۱۹۲۸ برای اجرای این نمایشنامه با میرهولد قرارداد بست، ولی انتقادهای گزندهٔ موجود در اثر، موجب شد تا آن نمایش ممنوع اعلام شود. تئاتر واختانگوف نیز موفق نشد اجازهٔ اجرای آن را به دست آورد. استانیسلافسکی که شیفتهٔ نمایشنامه شده بود (معروف است که پس از شنیدن متن آن فریاد می‌زد: "گوگول!
است که پس از شنیدن متن آن فریاد می‌زد: "گوگول! گوگول!")، نامه‌ای به استالین نوشت و با اشاره به نظر مساعد گورکی و لوناچارسکی به این اثر، خواستار صدور اجازهٔ نمایش آن شد. یک جلسهٔ بازبینی با حضور مقاماتی مانند کاگانوویچ، پاستیشف (منشی استالین)، پاسکریوبیشف، استتسکی و … برگزار شد که در آن، فقط پردهٔ سوم نمایشنامه اجرا شد، ولی همان کافی بود که این کمیسیون اجرای عمومی نمایش را ممنوع کند. متن روسی "خودکشی‌کننده" نخستین بار در ۱۹۶۹ در آلمان غربی به چاپ رسید و در همان سال در سوئیس روی صحنه رفت؛ ولی در شوروی حتی در
سال در سوئیس روی صحنه رفت؛ ولی در شوروی حتی در دورهٔ ذوب شدن یخ‌ها نیز تئاترهای واختانگوف و کاتانگا نتوانستند اجازهٔ نمایش آن را به دست آورند و حتی در سال ۱۹۸۲، یعنی دوازده سال پس از مرگ اِردمان، اجرای پلوچک از نمایشنامهٔ او، پس از نخستین اجرا از برنامهٔ تئاتر برداشته شد. اِردمان در سال ۱۹۳۳ سر صحنهٔ فیلمبرداری فیلم "بچه‌های خوشحال" دستگیر و به سیبری تبعید شد. علت دستگیری، سرودن حکایتی منظوم بود که شخصی با بی‌احتیاطی آن را در مراسمی در کرملین خوانده بود. در تیتراژ فیلم مشهور "بچه‌های خوشحال" که در ۱۹۳۴ به
تیتراژ فیلم مشهور "بچه‌های خوشحال" که در ۱۹۳۴ به نمایش درآمد، نام نویسندگان سناریو، ن. اِردمان و و. ماس برداشته شد. در ۱۹۳۴ تبعیدگاه اِردمان به تومسک تغییر یافت. در تئاتر تومسک متن رمان "مادر" گورکی را برای اجرا بر روی صحنه آماده کرد. در ۱۹۳۶ اجازه یافت در شهر تور سکونت کند و آنجا کار روی سناریوی فیلم "ولگا، ولگا" (برندهٔ جایزهٔ دولتی در ۱۹۴۱) را آغاز کرد. تا جنگ جهانی دوم در شهرهای کوچک مختلفی که زندگی کردن در آن‌ها برای تبعیدیان مجاز بود به سر می‌برد. در ۱۹۳۸ در یکی از سفرهای مخفیانه‌اش به مسکو، در
در ۱۹۳۸ در یکی از سفرهای مخفیانه‌اش به مسکو، در آپارتمان میخاییل بولگاکوف پردهٔ نخست نمایشنامهٔ "هیپنوتیزم‌کننده" را برای او خواند (اِردمان هیچ‌گاه این نمایشنامه را به پایان نرساند). در همان سال بولگاکوف در نامه‌ای از استالین خواست که به اِردمان اجازهٔ سکونت در مسکو داده شود. نامه بی‌جواب ماند. در زمان جنگ جهانی دوم، پس از درخواست‌های مکرر از جانب اِردمان و امتناع حکومت، به ارتش فرا خوانده شد: در واحدی متشکل از افراد فاقد حقوق اجتماعی و کشیشان سابق. به نفرات این واحد حتی سلاح و لباس نظامی هم داده نمی‌شد.
این واحد حتی سلاح و لباس نظامی هم داده نمی‌شد. در عقب‌نشینی‌های طولانی، اِردمان که به سختی بیمار شده بود به ساراتوف رسید و از آنجا با دستور بریا به مسکو و گروه رقص و آواز ان.کا.و.د. (کمیساریای مردمی امور داخلی) فرا خوانده شد و تا ۱۹۴۸ در آنجا به آماده‌کردن آثار مختلف برای اجرا بر روی صحنه مشغول بود. اِردمان در سال‌های بعد نیز عمدتاً به نوشتن متن آثار نمایشی، از قبیل نمایشنامه، فیلمنامه، میان‌پرده، لیبرتو، متن نمایش‌های سیرک و… اشتغال داشت. همکارانش در این کارها و. ماس و م. والپین بودند. در ۱۹۶۴ مشاور یوری
و. ماس و م. والپین بودند. در ۱۹۶۴ مشاور یوری لوبیموف و عضو غیررسمی شورای هنری تئاتر تاگانکا شد و برای این تئاتر نسخهٔ نمایشی "قهرمان عصر ما"ی لرمانتوف (با همکاری لوبیموف) و میان‌پرده‌ای بر اساس نمایشنامهٔ منظوم "پوگاچوف" از یسنین را آماده کرد. لوبیموف سرانجام در ۱۹۹۰ موفق شد نمایشنامهٔ "خودکشی‌کننده"ی اِردمان را روی صحنه ببرد. اِردمان در ۱۰ اوت ۱۹۷۰ در مسکو درگذشت. منابع. اِردمان، نیکلای. "حکم". ترجمهٔ آبتین گلکار. تهران: نگارهٔ آفتاب، ۱۳۸۲.
آزمایش کاوندیش ، آزمایشی است که در سال ۹۸–۱۷۹۷ توسط هنری کاوندیش، دانشمند بریتانیایی انجام شد. این آزمایش نخستین آزمایشی است که در آن نیروی گرانش بین اجسام در آزمایشگاه محاسبه شد، و نیز نخستین آزمایشی است که در آن مقدار دقیقی برای ثابت گرانش و جرم زمین به دست آمد. با این حال، این داده‌ها توسط دیگران از آزمایش کاوندیش به دست آمد، و به کمک این آزمایش مقداری هم برای جرم زمین به دست آمد. پیش از آن در سال ۱۷۸۳ زمین‌شناسی به نام جان میشل نیز با ساخت وسیله‌ای برای انجام این آزمایش اقدام کرده بود. با این حال، میشل
انجام این آزمایش اقدام کرده بود. با این حال، میشل در سال ۱۷۹۳ و پیش از تکمیل کار خود مرد، و بعد از مرگ او، وسیله‌اش به فرانسیس جان هاید ولاستون و سپس به هنری کاوندیش رسید، و کاوندیش آن را از نو ساخت ولی مطابق برنامه‌ای که میشل در سر داشت پیش نرفت. کاوندیش بعد از آن اندازه‌گیری‌هایی با آن انجام داد و نتایج آن را در سال ۱۷۹۸ منتشر کرد. شرح آزمایش. میشل یک ترازوی پیچشی بسیار حساس ساخته بود. این ترازو متشکل بود از یک میله افقی با دو گلوله کوچک سربی در دو انتها که از وسط توسط سیم پیچشی آویزان بود. گلوله‌های
که از وسط توسط سیم پیچشی آویزان بود. گلوله‌های بزرگ سربی در همان صفحهٔ افقیِ گلوله‌های کوچک به آنها نزدیک می‌شدند، به طوری که نیروی جاذبه بین گلوله‌ها سیم را در یک جهت می‌پیچاند. این نیرو با نیروی پیچشی سیم به تعادل می‌رسید. در آزمایش دیگر، نیروی لازم برای پیچش سیم، با اندازه‌گیری نوسان آزاد میله حول محور سیم، به‌دست می‌آمد. کاوندیش مقدار G را 6.75 x به دست آورد.
مسجد سفید (گیلکی: seefide mazjed) یا مسجد صفی یا مسجد شهیدیه از تاریخی‌ترین مساجد شهر رشت است، در محله‌ای به همان نام واقع شده‌است. تاریخ بنای اولیه این مسجد دقیقا روشن نیست. بر اساس یک روایت شیخ صفی الدین اردبیلی به دلیل دوستی با شیخ زاهد گیلانی در سفری به گیلان در محله فعلی چاهی می‌کند و عبادتگاهی سازد که بعدها به مسجد تبدیل می‌شود. بعضی از تاریخ نویسان این مسجد قبر محمدباقر میرزا ملقب به صفی میرزا پسر بزرگ شاه عباس اول می‌دانند که با بدخواهی اطرافیان پدرش به دستور آنان کشته شده‌است و در آن محل دفن
پدرش به دستور آنان کشته شده‌است و در آن محل دفن شده‌است. برخی باور دارند علت نامگذاری این مسجد به شهیدیه قتل ناحق صفی الدین میرزا است. مسجد صفی طبق عبارتی که روی یک کاشی در داخل محراب دیده می‌شود در سال ۱۳۳۴ هجری قمری (۱۲۹۵ ه.ش) به دست حاج یوسف کاشی ساز تجدید بنا شده‌است. در قسمت جنوبی محراب مسجد سه فلیپا به ارتفاع تقریبی چهار متر و به قطر یک متر وجود دارد. چاه صاحب الزمان احتمالاً همان چاهی است که به دست شیخ صفی الدین اردبیلی حفر شده‌است این چاه در قسمت جنوب غربی مسجد قرار دارد و همکنون به عنوان محل
جنوب غربی مسجد قرار دارد و همکنون به عنوان محل نذورات مردم است. مسجد صفی رشت به شماره ۱۹۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. منبع. مسجد صفی گیلان نیوز
استان‌های سوئد یا سرزمین‌های سوئد (به سوئدی: Landskap) باقیمانده تقسیمات کشور قدیمی سوئد هستند که از لحاظ تاریخی، جغرافیایی و فرهنگی تقسیم شده‌اند. سوئد دارای ۲۵ «سرزمین» است. سرزمین‌های سوئد هر یک چندین شهرستان (Län) را در بر می‌گیرند. برخلاف عبارت به‌کاررفته برای استان‌های سوئد در انگلیسی، یعنی Province، این مناطق استان نیستند و در تقسیمات کشوریِ سوئد نقش رسمی ندارند. سرزمین‌های سوئد را می‌توان با سرزمین‌های تاریخی/فرهنگی در ایران قدیم، هم‌چون خراسان، آذربایجان و لارستان مقایسه کرد.
مهندسی آکوستیک شاخه ای از مهندسی است که با صدا و ارتعاش سروکار دارد. این شامل کاربرد آکوستیک (دانش صدا و ارتعاش) در فناوری است. مهندسان آکوستیک معمولاً با طراحی، تجزیه و تحلیل و کنترل صدا مشغول هستند. کاهش نویز ناخواسته تا کاربردهای مثبت صدا، از اهداف مهندسی آکوستیک است. یکی از اهداف مهندسی آکوستیک می‌تواند کاهش نویز ناخواسته باشد که به آن کنترل سر و صدا گفته می‌شود. سر و صدای ناخواسته می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر سلامتی و رفاه حیوانات و انسانها داشته باشد، میزان پیشرفت دانش آموزان در مدارس را کاهش داده و
میزان پیشرفت دانش آموزان در مدارس را کاهش داده و باعث کاهش شنوایی شود. اصول کنترل نویز به طرق مختلف از جمله کنترل از طریق طراحی مجدد منابع صوتی، طراحی موانع سر و صدا، جاذب‌های صدا، مهارکننده‌ها و مناطق حفاظتی و استفاده از محافظ شنوایی (گوشگیر) اجرا می‌شود. اما مهندسی آکوستیک فقط در مورد کنترل نویز نیست. همچنین کاربردهای مثبت صدا را شامل می‌شود، از استفاده از سونوگرافی در پزشکی گرفته، تا برنامه‌نویسی دستگاه‌های دیجیتالی صدا؛ و از طراحی یک سالن کنسرت برای افزایش صدای ارکستر، تا مشخص کردن سیستم صوتی ایستگاه
صدای ارکستر، تا مشخص کردن سیستم صوتی ایستگاه راه‌آهن به طوری که اعلانات قابل فهم باشند.
یاللی(ترکی آذربایجانی: "&lt;bdi&gt;Yallı&lt;/bdi&gt;"، کردی; ارمنی: &lt;bdi&gt;Շուրջպար&lt;/bdi&gt; "šurǰpar"; سریانی: &lt;bdi&gt;ܚܓܐ&lt;/bdi&gt; "Ḥeggāʾ", یونانی: &lt;bdi&gt;Χαλάϊ&lt;/bdi&gt; "Chaláï"; , ترکی استانبولی: "&lt;bdi&gt;Halay&lt;/bdi&gt;", یاقوتی: "&lt;bdi&gt;Ohuokhai&lt;/bdi&gt;") از جمله رقص‌های فولکلوریک قدیمی اهالی خاور میانه است. در ۱۳-امین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر پورت‌لوئیس کشور موریس در تاریخ ۲۶ نوامبر تا ۱ دسامبر سال ۲۰۱۸ میلادی «رقص‌های گروهی سنتی ایران-، «گؤچری» و «تنزره»
«رقص‌های گروهی سنتی ایران-، «گؤچری» و «تنزره» در فهرست میراث معنوی نیاز به حفاظت فوری به ثبت رسید. قص یالّی رقص مردمی بسیار قدیمی و بسیار مرسوم اهالی آذربایجان است. شکل اولیه و ابتدایی یالی به شکل مراسم سنتی بود که در اطراف آتش، منبع گرمی، نور و غذای گرم انجام می‌شد. در چنین مراسمی سنتی آتش را که تبدیل به الهه شده بود، نیایش می‌کردند. یالی با سرعت آرام و سنگین شروع شده و با قدم‌های سریع که به شکل دویدن است، با سرعت سریع پایان می‌یابد . در مورد اصالت رقص اختلاف نظر وجود دارد. عده به اصالت کردی آن و عده ای
نظر وجود دارد. عده به اصالت کردی آن و عده ای به اصالت ترکی آن(که به زادگاهش یعنی نقده یا سولدوز اشاره دارد) معتقدند.
غار یخی به هر غار طبیعی (عمدتاً غارهای آتش‌فشانی و غارهای آهکی) گفته می‌شود که مقدار قابل توجهی یخ دایمی درون خود داشته باشد یا دست کم بخش یا بخش‌هایی از غار باید در تمام طول سال دمایی زیر صفر درجه سانتیگراد یا ۳۲ درجه فارنهایت داشته باشد و آب باید به منطقهٔ زیر صفر غار جریان داشته باشد. مثال غار یخ‌مراد در ایران. عنوان غار یخی اغلب اوقات برای وصف حفره‌هایی که به وسیلهٔ یخ تشکیل می‌شوند استفاده می‌شود که نام درست آن غار یخچالی است.
غار گدازه‌ای غاری است که به وسیله سخت شدن گدازه‌های آتشفشانی در آخرین مرحله فعالیت آنها شکل می گیرد.
علی گلزاده غفوری (۲۵ اردیبهشت ۱۳۰۲ – ۱۱ دی ۱۳۸۸) روحانی، حقوقدان، مجتهد، نویسنده و استاد دانشگاه اهل ایران بود. او از روحانیون دوره اول انقلاب، نماینده استان تهران در مجلس خبرگان قانون اساسی و نماینده تهران در دوره اول مجلس شورای اسلامی (از نهضت آزادی) بود. زندگی. علی گلزاده غفوری ۲۵ اردیبهشت ۱۳۰۲ هجری شمسی در قزوین به دنیا آمد. وی حقوقدان، مجتهد، نویسنده و استاد دانشگاه و از روحانیونی بود که فعالیت‌های سیاسی اش را از زمان شاه آغاز کرد. تحصیلات. او در حوزه علمیه قم تحصیل کرده بود. وی از روحانیونی بود که در
قم تحصیل کرده بود. وی از روحانیونی بود که در سالهای قبل از انقلاب ۱۳۵۷ در رشته حقوق قضایی نیز به تحصیل پرداخته و دکترای خود را در این رشته از دانشگاه سوربن در فرانسه اخذ نموده بود. او به زبانهای عربی و فرانسه مسلط بود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه تحصیلات شش ساله ابتدایی را در دبستان ادب شهر قزوین که مدیریت آنرا پسر میرزا کوچک خان جنگلی بر عهده داشت گذراند و از همان ابتدا استعدادش را در فراگیری درس و علم نشان داد و در امتحانات نهایی شش ساله ابتدایی در شهر قزوین رتبه نخست را کسب کرد. در 14 سالگی و زمانی که در
رتبه نخست را کسب کرد. در 14 سالگی و زمانی که در نیمه دوره متوسطه بود پدر را از دست داد و برای تامین مخارج زندگی خانواده، به پیشنهاد مدیر مدرسه دیانت که در آن درس میخواند در یک کلاس پایین تر به تدریس ریاضی پرداخت و به این ترتیب شغل معلمی را برای خود انتخاب کرد. تحصیلات علوم دینی و حوزوی اولین دروس قرآنی را نزد حاج میرزا ابوالحسن رفیعی حکمی که از قم به قزوین آمده بود خواند و دروس اولیه جامع المقدمات را نزد او و شاگردانش فرا گرفت. شوق تحصیل و دسترسی به سرچشمه های ناب علوم دینی او را به حوزه علمیه قم کشاند و
های ناب علوم دینی او را به حوزه علمیه قم کشاند و در محضر استادانی چون آیت الله حجت کوه کمره ای، آیت الله خوانساری، آیت الله بروجردی، و آیت الله علامه طباطبایی شرکت کرد و درسنین جوانی به درجه اجتهاد رسید. تحصیلات دانشگاهی از سال 1344 وارد دانشگاه تهران شد و دوره لیسانس و فوق لیسانس را در دانشکده حقوق دانشگاه تهران در رشته حقوق قضایی تا سال 1348 با موفقیت به اتمام رساند و برای ادامه تحصیل راهی فرانسه شد تا مدرک دکترای تخصصی رادر سال 1351شمسی (1972 میلادی) در رشته حقوق اسلامی از دانشگاه سوربن پاریس دریافت
در رشته حقوق اسلامی از دانشگاه سوربن پاریس دریافت کند. پیش از انقلاب اسلامی. گلزاده غفوری دبیر زبان انگلیسی، فقه، عربی و اخلاق در مدرسه علوی که پایگاه انجمن حجتیه و مؤسس آن شیخ محمود حلبی بود مشغول بکار بود. گرچه برخی از معلمین در مدرسه های علوی و نیکان در انجمن حجتیه فعال بودند، اما علی گلزاده غفوری ارتباطی با انجمن نداشت و از لحاظ فکری هم با اندیشه های آنها در مورد ظهور امام زمان و دشمنی با بهاییت هیچ سنخیت و نزدیکی نداشت. در دوران حکومت پهلوی در مقاطع مختلف بخاطر فعالیت های مبارزاتی بازداشت شد ، از جمله
بخاطر فعالیت های مبارزاتی بازداشت شد ، از جمله در زمان ترور حسنعلی منصور نخست وزیر، به ظن ارتباط با محمد بخارایی که مدرس زبان عربی آنها بود ، مدتی را در کمیته مشترک بازداشت بود. وی در دهه پنجاه همراه با سید محمد بهشتی، محمدجواد باهنر و سید رضا برقعی نگارش تعلیمات دینی و معارف اسلامی دبیرستان و دبستان در نظام جدید آموزش و پرورش زمان شاه را آغاز کرد. پس از انقلاب اسلامی. علی گلزاده غفوری در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی با ۱٫۵۵۳٫۱۸۵ رای به عنوان چهارمین نماینده (بعد از محمود طالقانی، بنی‌صدر و منتظری) از
(بعد از محمود طالقانی، بنی‌صدر و منتظری) از استان تهران انتخاب شد. وی که از سوی اعضای خبرگان به عضویت شورای پنج نفره بررسی و تدوین آیین‌نامه داخلی مجلس خبرگان انتخاب شد، هم‌زمان از اعضای اصلی شورای سه نفره هماهنگی مجلس خبرگان بود. مخالفت با گنجاندن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی. وی در مجلس خبرگان قانون اساسی به اتفاق آیت‌الله طالقانی و مرتضی حائری یزدی و عزت‌الله سحابی از جمله کسانی بود که به ولایت فقیه رای منفی داد. غفوری با بسیاری از موارد قانون اساسی که به پیش‌نویس قانون اساسی اضافه شد، مخالفت کرد. او
به پیش‌نویس قانون اساسی اضافه شد، مخالفت کرد. او با اصول مربوط به اختیارات رهبری مخالف بود و برای اداره امور کشور ، شورای عالی جمهوری را پیشنهاد کرد و در نهایت نیز در محل امضای خود در متن نهایی قانون اساسی نوشت: "در اداره امور کشور با شورای عالی جمهوری موافقم ." وی در برابر فراکسیون آقایان منتظری و بهشتی و آیت که در مقام جا انداختن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی بودند شاخص‌ترین روحانی مخالف بود و آشکارا به اصل ولایت فقیه رای منفی داد. علی گلزاده غفوری در مجلس خبرگان برای اداره امور کشور پیشنهاد شورای عالی
خبرگان برای اداره امور کشور پیشنهاد شورای عالی جمهوری را ارائه کرد. او در هنگام امضا کردن متن قانون اساسی صریحا این عقیده خود را نوشت که « در اداره امور کشور با شورای‌عالی جمهوری موافقم». به اعتقاد احمد سلامتیان نماینده دور اول مجلس شورای اسلامی او از طرفداران آن طرز تفکری بود که به نوعی صحبت از «جمهوری دموکراتیک اسلامی» می‌کردند. مسئله‌ای که مهندس بازرگان هم آن را قبل از رای‌گیری ۱۲ فروردین مطرح کرد، اما آیت‌الله خمینی «جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم، نه یک کلمه زیاد» را گفت. به اعتقاد احمد سلامتیان گلزاده
کلمه زیاد» را گفت. به اعتقاد احمد سلامتیان گلزاده غفوری نه با اصل پنجم قانون اساسی موافق بود، نه با دادن یک مقام ویژه قدرت به روحانیت در امر حکومت اعتقادی داشت او به ویژه با اصل ۱۱۰ قانون اساسی و دادن فرماندهی کل قوا مخالفت می‌کرد. غفوری با بسیاری از موارد قانون اساسی که به پیش‌نویس قانون اساسی اضافه شد، مخالفت کرد. قرآن و نا خوانی آن با ولایت فقیه از دید قرآنی و اعتقادی، علی گلزاده غفوری مفهوم و اصل ولایت فقیه را از موارد و مصادیق بارز "شِرک" میدانست. وی بطور بنیادین از این عقیده که بعضی (چه در قدیم و چه
بنیادین از این عقیده که بعضی (چه در قدیم و چه در زمان حاضر)، خود را متولی دین بدانند و مردم را گوسفند در نظر بگیرند که احتیاج به شبان دارند بسیار منزجر بود. گلزاده غفوری و مجلس شورای ملی. علی گلزاده غفوری در اسفند ۱۳۵۸ در انتخابات مجلس شورای اسلامی در مرحله اول انتخابات به مجلس راه یافت. او نفر دهم از هجده نفری بود که در مرحله اول با رای بالای مردم به مجلس راه یافت. گلزاده غفوری تا بهار سال ۶۰ در مباحث مجلس همواره یک پای ثابت و بسیار فعال بود. طرحها و لوایح را به دقت مطالعه کرده در کمیسیونهای تخصصی نظر
را به دقت مطالعه کرده در کمیسیونهای تخصصی نظر کارشناسی می‌داد، از وزرا پرسشهای اساسی می‌پرسید و به گواه سایر نمایندگان در زمینه سیاست خارجی، امور بودجه و مسائل اقتصادی و قضایی بسیار دقیق و فعال بود اما در پی نقدهای تیزی که در مورد طرح‌ها و لوایح داشت با برخی از نمایندگان حزب حاکم (جمهوری اسلامی) اصطکاک پیدا کرد. سرانجام علی گلزاده غفوری از روز ۲۰خرداد ۱۳۶۰ از شرکت در جلسات مجلس خودداری کرد و دیگر به مجلس نرفت. فرزند گلزاده غفوری دربارهٔ علت استعفای پدر از نمایندگی مجلس می‌گوید: احمد سلامتیان که در این
از نمایندگی مجلس می‌گوید: احمد سلامتیان که در این دوران خود در مجلس حاضر نبود می‌گوید: خانه‌نشینی و اعدام فرزندان و داماد. علی گلزاده غفوری بعد از ترک مجلس و خانه‌نشینی و پس از چهل سال کار فعالیت در لباس روحانیت، برای همیشه با این لباس (عبا و عمامه) وداع کرد تا به این وسیله فاصله خودش را با طبقه روحانیت در حاکمیت حفظ کند. او علاوه بر این تغییر ظاهری به بازبینی آثار خود نشست و برخی از آثارش را مجدداً تنظیم و تصحیح کرد. علی گلزاده غفوری هیچگاه اسلام و لباسش را (آن زمان که آن را هنوز کنار نگذاشته بود) وسیله
را (آن زمان که آن را هنوز کنار نگذاشته بود) وسیله ارتزاق قرار نداد و همواره از دست رنج خود زندگی را می گذراند. او از باصطلاح روحانی هایی که (در جامعه) فقط دست بگیر داشته و دارند بسیار دلگیر بود. وی به لباس روحانیت بعنوان لباس کار نگاه میکرد. وی اولین کسی بود که پس از انقلاب 1357 لباس معمول روحانیون را به اختیار خود کنار نهاد. سلامتیان در مورد سه دهه پایان زندگی وی معتقد است: انزواء و ترک صحنهٔ سیاست به ایشان تحمیل شد. ایشان تا پایان دوره مجلس اول عملاً تحت نظر بود و هیچ آزادی عملی از خود نداشت. فرزندان او
نظر بود و هیچ آزادی عملی از خود نداشت. فرزندان او را اعدام کرده و در شرایط بسیار سخت و دشواری زندگی می‌کرد. در مورد او در طی این سه دهه می‌توان گفت از سال ۱۳۶۰ تا دو روز قبل که درگذشت، در زندان و حصر به سر می‌برده‌است. سلامتیان از بازداشت و اعدام فرزندان او می‌گوید: بعد از پایان دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی دکتر علی گلزاده غفوری خواسته و ناخواسته از صحنه سیاسی کشور کنار کشید. دختر او مریم گلزاده غفوری و دامادش علیرضا حاج صمدی در سال ۶۲ به اتهام ارتباط با مجاهدین بازداشت و بعد از ۵ سال، در سال ۱۳۶۷ طی
با مجاهدین بازداشت و بعد از ۵ سال، در سال ۱۳۶۷ طی اعدام‌های دسته جمعی در زندان‌های ایران، اعدام شدند. از دست دادن فرزندان. ۲۸ شهریور ۱۳۶۰ محمدصادق گلزاده غفوری فرزند بزرگش که ۲۳سال بیشتر نداشت به جرم همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شد. دو هفته بعد در تاریخ ۱۳ مهر فرزند کوچکش محمدکاظم گلزاده غفوری در ۱۹سالگی تیرباران شد و هفت سال بعد دخترش مریم گلزاده ۲۸ساله دانشجوی رشته ریاضی دانشگاه تهران و دامادش علیرضا حاج صمدی دانشجوی ۳۳ساله دانشگاه تهران در جریان کشتار زندانیان سیاسی در مرداد ماه سال ۱۳۶۷
جریان کشتار زندانیان سیاسی در مرداد ماه سال ۱۳۶۷ حلق‌آویز شدند. درگذشت. گلزاده غفوری در سال‌های آخر عمر از صحنه عمومی کنار رفت و سرانجام در ظهر جمعه ۱۱ دی ۱۳۸۸ در بیمارستان آراد تهران درگذشت. پیکر او ساعت ۹ صبح روز ۱۲ دی از مقابل منزل‌اش به سمت بهشت زهرا تشییع شد. پس از درگذشت وی مریم رجوی محسن کدیور و عبدالکریم سروش در بیانیه‌هایی مرگ او را تسلیت گفتند. پیوند به بیرون. سایت رسمی دکتر علی‌زاده غفوری https://web.archive.org/web/20141217045844/http://golzadehghafouri.ir/