payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مهدی سراج انصاری(۱۲۷۴–۱۳۴۰) از فعالان فرهنگی و سیاسی در دورهٔ محمدرضا پهلوی و مؤسس جمعیت اتحادیه مسلمین و جمعیت مبارزه با بی‌دینی بود. زندگی‌نامه. وی فرزند آیت‌الله عبدالرحیم انصاری جابری کلیبری هجرندیسی (از شاگردان آخوند خراسانی) است که، در سال ۱۲۷۴ ش متولد شد. در سال ۱۳۰۱ عازمتبریز شد و در آنجا تحصیلاتش را آغاز کرد و پس از آموزش‌های لازم، به کارهای تبلیغی پرداخت. همچنین سفری به عراق داشت و مدنی در کاظمین اقامت کرد که در این برهه با افرادی چون سید هبه الدین شهرستانی همکاری داشت. در سال ۱۳۲۲ به تهران رفت و
شهرستانی همکاری داشت. در سال ۱۳۲۲ به تهران رفت و به‌طور دائم در آنجا زندگی کرد. فعالیت‌های مطبوعاتی. وی از ارکان نشریهٔ آیین اسلام به‌شمار می‌رفت و مدتی مدیریت آن را در دست داست. جمعیت مبارزه با بی‌دینی را در سال ۱۳۲۳ و پس از جدا شدن برخی از اعضا و همراهی با فدائیان اسلام و ترور کسروی ، مجموعه اتحادیهٔ مسلمین را در ۱۳۲۴ تأسیس کرد. درگذشت. وی در شهریور ۱۳۴۰ ش و بر اثر سکته قلبی درگذشت. شرح حال. رسول جعفریان شرح حال مفصلی از وی و خدماتش را در کتابی قطور گردآورده که در سال ۱۳۸۲ شمسی در تهران چاپ شده‌است.
دیوید اکتاویوس هیل (۱۸۰۲–۱۸۷۰) نقاش اسکاتلندی و از پیشگامان هنر عکاسی بود. فعالیت‌ها. دیوید هیل نقاشی کاملاً آموزش دیده و عضوی برجسته در هنر انگلیس بود که می‌دانست چگونه ون دایک و گینز بارو پیشرفت کرده‌اند یا حداقل می‌دانست که نظر فرهنگستان در مورد پیشرفت ایشان چیست. هیل به همراه دستیار شیمیدان جوان خود یعنی رابرت آدامسون عکاسی را به عنوان وسیله‌ای برای طراحی به کار گرفت تا بتواند شبیه ۴۷۰ کشیش اسکاتلندی را ثبت کند و آن‌ها را در یک نقاشی تاریخی غول پیکر که یاد تأسیس کلیسای آزاد را گرامی می‌داشت، بگنجاند.
یاد تأسیس کلیسای آزاد را گرامی می‌داشت، بگنجاند. هنگامی که این نقاشی سرانجام در سال ۱۸۶۶، یعنی ۲۳ سال پس از آنکه اولین عکس‌ها تهیه شد، به پایان رسید. هیل به عنوان یکی از اولین هنرمندانی شناخته شد که عکاسی خوب را به نقاشی بد تبدیل کرده‌است. خوشبختانه هیل (یا آدامسون یا هر دو) به عکاسی علاقه‌مند شدند و آن را به خاطر خود عکاسی به کار گرفتند، و با تلفیق استعدادهایشان بعضی از بهترین پرتره‌های عکاسی را که این رسانه تا به حال موفق به ایجاد آن شده، به وجود بیاورند. آن‌ها از شیوه کالوتایپ استفاده می‌کردند، شیوه‌ای
آن‌ها از شیوه کالوتایپ استفاده می‌کردند، شیوه‌ای که در طول همان سال‌هایی که داگر روش خود را تکمیل می‌کرد، توسط ویلیام هنری فوکس تالبوت ظهور و گسترش یافت. شیوه تالبوت، نوعی روش دو مرحله‌ای بود: صحنه‌ای که در دوربین نوردهی می‌شد، تصویر منفی (سیاهی به جای سفیدی و برعکس) بر روی یک پایه کاغذی شفاف به وجود می‌آورد؛ سپس این تصویر منفی همچون فیلتری به کار می‌رفت که از میان آن، کاغذ حساس شده دیگری توسط نور متأثر می‌شد، بدین ترتیب ارزش‌های رنگ‌مایه‌ای معکوس می‌شد. هر داگرئوتیپ شیءای یکه و منحصر به فرد بود، اما تصویر
داگرئوتیپ شیءای یکه و منحصر به فرد بود، اما تصویر منفی کالوتایپ شبیه صفحه گراورسازی می‌توانست برای تعداد بیشماری عکس مورد استفاده قرار گیرد و تنها محدود به اندازه‌ای بود که از عکاس تقاضا می‌شد. تصویر کالوتایپ به خاطر بافت کاغذی که به واسطه آن به چاپ می‌رسید، کمی از نظر وضوح نرم و ملایم و در نتیجه جزئیات آن کمتر از داگرئوتیپ واضح و مشخص بود. اما چیزی که هیل از نقاشان بزرگ فقید آموخته بود، به وی امکان می‌داد تا تصاویرش را به سادگی و سریعتر تهیه کند، و محدودیت‌های این شیوه را به امتیاز کاری خود تبدیل کند.
این شیوه را به امتیاز کاری خود تبدیل کند. نگارخانه. برخی از عکس‌های دیوید هیل در سال ۱۹۵۴ در گلاسکو به نمایش گذاشته شد اما اولین نمایشگاه بزرگ آثار وی در سال ۱۹۶۳ در اسن آلمان بود. عکس‌های دیگری از دیوید هیل
این صفحه فهرست عناصر بر اساس عدد اتمی است که منبع آن IUPAC بوده‌است و برای خطا به طور مثال, 1.00794(7) این‌گونه معنی می‌دهد 1.00794 ± 0.00007.برای عناصر پرتوزا پایدارترین ایزوتوپ آن نوشته و درون [] قرار داده شده‌است . دمیتری مندلیف
جریان چرخشی که جریان تاودار نیز ترجمه شده، جریانی است که سرعت حرکت لایه‌های سیال با افزایش یا کاهش ارتفاع تغییر کند و برای آزمایش این نوع جریان ابتدا یک پره غوطه‌ور را در سیال رها می‌سازند و اگر پره فقط همراه با سیال حرکت کند جریان چرخشی نیست و اگر پره همراه با حرکت در مسیر مستقیم به دور خود نیز بچرخد جریان چرخشی نامید می‌شود و اگر جریان ساعت‌گرد بود با افزایش ارتفاع از سطح سیال سرعت حرکت لایه‌های سیال کم می‌شود و اگر پادساعت‌گرد بود با افزایش ارتفاع سرعت حرکت لایه‌های سیال زیاد می‌شود. برای این‌گونه
حرکت لایه‌های سیال زیاد می‌شود. برای این‌گونه جریان‌ها دو معیار تعریف می‌شود: که البته در دو بعد برابر است با: برای جریان‌های غیرچرخشی این مقدار برابر صفر است. این مقدار در سه بعد از فرمول زیر بدست می‌آید: که البته برای جریان‌های غیر چرخشی تمام سه طرفین برابر صفر است.
گاسپار-فِلیکس تورناشُن (؛ ۶ آوریل ۱۸۲۰ – ۲۰ مارس ۱۹۱۰) که به نام مستعار فِلیکس نادار شناخته می‌شود، عکاس، کاریکاتوریست، روزنامه‌نگار و رمان‌نویس فرانسوی بود. او در سال ۱۸۵۸ اولین شخصی شد که عکس‌های هوایی می‌گرفت. او در جایگاه عکاس، به خاطر پرتره‌هایی که از بزرگان هم‌عصر خویش تهیه کرد، در یادها مانده‌است. وی پیشتاز استفاده از نورپردازی در عکاسی نیز بود. آغاز زندگی. گاسپار-فِلیکس تورناشُن در سال ۱۸۲۰ در پاریس زاده شد. «فلیکس نادار» نامی بود که یکی از دوستانش به او داده بود و نادار نیز آن را برای نام هنری خود
او داده بود و نادار نیز آن را برای نام هنری خود برگزید. زندگی حرفه‌ای. نادار کار حرفه‌ای خود را با نویسندگی برای روزنامه‌ها و مجله‌های گمنام آغاز کرد. اما با این حال توانست در این کار با گروهی از نویسندگان و هنرمندان بوهمی، مانند شارل بودلر آشنا شود. او در ۱۹ سالگی تصمیم گرفت به همراه گروهی از دوستان خود مانند انوره دو بالزاک و الکساندر دوما مجله ادبی به نام "کتاب طلایی" راه‌اندازی کند. اما این مجله پیش از آن که آثار بالزاک بتواند در آن منتشر شود تعطیل شد. با عضویت در انجمن نویسندگان توانست با شخصیت‌هایی
با عضویت در انجمن نویسندگان توانست با شخصیت‌هایی چون الکساندر دوما، ژرژ ساند و ویکتور هوگو همنشین شود. این همنشینی به کار او در زمینه کاریکاتور کمک کرد. نادار در سال ۱۸۴۸ به عنوان کاریکاتوریست در روزنامهٔ "Le Charivari" کار می‌کرد. نادار در ۱۸۶۰ در اوج موفقیت به ساختمان پلاش در بلوار کاپوچین جابجا شد. در سال ۱۸۷۴ با قرض‌دادن (یا شاید اجاره‌دادن) کارگاه خویش در ساختمان پلاش به گروهی از نقاشان ناراضی مانند پیر اگوست رنوآر، کلود مونه، ادگار دگا، کامی پیسارو، و برت موریسو برای برگزاری یک نمایشگاه مستقل،
و برت موریسو برای برگزاری یک نمایشگاه مستقل، پانوشتی را در متون تاریخ هنر به خود اختصاص داد. از این نمایشگاه عموماً به یک شکست تعبیر می‌کردند. پیر اگوست رنوآر گفت: «تنها چیزی که از آن نمایشگاه نصیب ما شد، برچسب امپرسیونیسم بود، نامی که از آن متنفر بودم.» نادار در سال ۱۸۸۵ هنگامی که ویکتور هوگو در بستر مرگ بود عکس گرفت. او در سال ۱۸۸۶ نخستین مصاحبه همراه با عکس را با یک شیمی‌دان سرشناس به نام میشل اوژن شورول دربارهٔ عکاسی شهوانی انجام داد. از ۱۸۹۵ تا پیش از بازگشت به پاریس در ۱۹۰۹ در مارسی استودیوی خود را
بازگشت به پاریس در ۱۹۰۹ در مارسی استودیوی خود را برپا کرد. بازنشستگی. در آوریل ۱۸۸۴ استودیوی خود را ترک کرد و مدیریت عکاسخانه تازه خود را که کوچکتر بود، به پسر خود پُل سپرد. همزمان با کاهش علاقه نادار به عکاسی، پسرش پُل جای پدر را گرفت. نادار به او اجازه داد که از نام «نادار» استفاده کند. پرتره‌های پل، به‌روزتر به نظر می‌رسیدند. اما درون‌نگری عمیق و روان‌شناسانه عکس‌های فلیکس نادار را نداشتند. بالن‌سواری. در حدود ۱۸۶۳ بالن غول‌پیکری به نام Le Géant (غول) با همکاری ژول ورن ساخت و پنج هفته با آن پرواز کرد.
همکاری ژول ورن ساخت و پنج هفته با آن پرواز کرد. این بالن به بزرگی یک ساختمان ۱۲ طبقه بود. اما این پروژه Le Géant ناموفق بود. اما باعث پایه‌گذاری «انجمن تبلیغ‌گران پرواز با هوابرهای سنگینبود» شد. این انجمن در پی پرواز با بالگرد به جای بالن بودند. او در تلاشی دوباره به امپراتوری آلمان رسید. این حادثه در سراسر جهان خبرساز شد و ژول ورن شخصیت بی‌باک کتاب از زمین به ماه خود را با الهام‌گیری از این خبر و نادار نوشت. نهایتاً در سال ۱۸۸۵ (میلادی)، نادار به‌وسیلهٔ بالن بسیار بزرگی به نام «غول»، نخستین عکس هوایی جهان
بسیار بزرگی به نام «غول»، نخستین عکس هوایی جهان را از پاریس گرفت. درگیری با برادر. فلیکس نادار در آغاز کار، برادرش «آدرین» را به کار عکاسی گماشت. اما بعد خودش نیز به عکاسی پرداخت. این که آدرین تا چه اندازه درگرفتن نخستین عکس‌های نادار سهم داشته، معلوم نیست. به نظر می‌رسد آدرین نیز تلاش می‌کرده خود را به نام «نادار جوان» معرفی کند. این کار باعث شد فلیکس از او به دادگاه شکایت کند. با پیروزی در دادگاه، کار فلیکس رونق گرفت ولی آدرین ورشکسته شد. سبک عکاسی. در دوره نادار در پرتره‌های استودیویی، در پس‌زمینه و
دوره نادار در پرتره‌های استودیویی، در پس‌زمینه و کنار سوژه از تزئینات بسیاری استفاده می‌کردند و تمرکز بیشتر بر لباس افراد بود. اما نادار چهره‌ها را در کانون توجه قرار داد و از پس‌زمینه‌های ساده استفاده کرد و کوشید که شخصیت فرد را بیشتر به تصویر بکشد. افزون بر این، او با بهره‌گیری از نور، به چهره سوژه‌های خود سیمایی نورانی دهد. چنین چیزی در کارهای هم‌دوره‌های او دیده نمی‌شود. فرهنگ سلبریتی. فلیکس نادار از نخستین عکاسان سلبریتی به‌شمار می‌رود. او دریافته بود که مردم حاضرند برای عکس شخصیت‌های سرشناس پول بدهند
مردم حاضرند برای عکس شخصیت‌های سرشناس پول بدهند و دوربین عکاسی ابزار مناسبی برای این کار بود. عکس به آسانی منتشر می‌شد و پدیده‌ای تازه و ویژه به‌شمار می‌آمد و از ارزشی ویژه برخوردار بود." نادار می‌دانست که وفاداری عکاسی به موضوع هم جنبه خوب دارد هم جنبه بد، و ترجیح می‌داد که از زن‌ها تک‌چهره نگیرد؛ زیرا نتایج «آنقدر صادق و واقعی بود که به سختی کسانی را که در برابر دوربین می‌نشستند، حتی زیباترینشان را، راضی می‌کرد.»
آیین اسلام از مهمترین نشریات مذهبی-سیاسی که فعالیت خود را به سال ۱۳۲۳ ش شروع کرد. مدیریت آن با نصرت الله نوریانی بود و از حمایت علمی و اداری حاج مهدی سراج انصاری برخوردار بود. هم چنین از نشریاتی بود که به فعالیت‌های انجمن‌ها و گروهها و افراد سیاسی-مذهبی به طور مبسوطی می‌پرداخت و به این دلیل همراه با پرداختن به مقالات دینی قوی مورد استقبال وسیع مردم قرار گرفت. تاثیرگذاری آن تا حدی بود که حتی مراجع تقلید از وجوهات شرعی برای کمک به آن می‌دادند. افرادی چون مهدی سراج انصاری، محمدباقر کمره‌ای، عطاءلله شهاب پور،
سراج انصاری، محمدباقر کمره‌ای، عطاءلله شهاب پور، میرزا خلیل کمره‌ای، محمدعلی خلیلی و حسینعلی راشد در آن قلم می‌زدند. در طول سالهای متمادی فعالیتش، تلاش قابل توجهی در جهت ترویج اندیشه‌های دینی و دفاع از دین در برابر اتهامات دیگران داشت. از گرایش‌های آن دفاع از اسلام و روحانیت، توجه به واقعیت زمان، ترویج روحیه تحول خواهی در حوزه‌های علمیه م مراکز تبلیغات دینی بود.
قَراغَندی (قزاقی:Қарағанды، قاراعاندی) که (به اشتباه از روی الفبای لاتین) کاراگاندا یا کاراگندی هم خوانده می‌شود، شهری در استان قراغندی کشور قزاقستان می‌باشد. این شهر در سال ۲۰۰۶ جمعیتی بالغ بر ۴۴۶٬۲۰۰ نفر داشته است. این شهر خواهرخواندهٔ شهر اراک در ایران نیز می‌باشد. نام قراغندی از نام مغولی-قزاقی درختچه نخود درختی (Caragana) گرفته شده که در زبان مغولی "قراغَنه" نام دارد.
نهان‌نگاری یا واترمارک که در زبان فارسی به چاپ سفید ترجمه شده‌است، طرحی است که علاوه بر طرح زمینه، به صورتی غیر محسوس بر روی اسناد کاغذی چاپ می‌شود و با کمک رنگ روشن‌تر یا از راه در معرض نور قرار گرفتن قابل رؤیت می‌باشد. واترمارکینگ دیجیتال رابطهٔ نزدیکی با نهان‌نگاری و پنهان‌سازی داده دارد؛ ولی با این حال، بسته به کاربردهایی که دارد، تفاوت‌هایی نیز مشاهده می‌شود؛ لذا در عین حال که می‌توان از مفاهیم مشابه در نهان‌نگاری برای ارزیابی الگوریتم‌های واترمارکینگ بهره گرفت، نباید از تفاوت‌هایی که در عمل بین آن‌ها
گرفت، نباید از تفاوت‌هایی که در عمل بین آن‌ها وجود دارد، غافل بود. با رشد فناوری دیجیتال طی دهه‌های گذشته، ارسال و ذخیره رسانه‌های الکترونیکی افزایش یافته‌است؛ چرا که نسخه‌برداری از داده‌ها بدون هیچ افت کیفیت و با هزینه‌ای بسیار اندک امکان‌پذیر شده‌است. بدین ترتیب بهره‌گیری از آثار دیجیتال بدون رعایت حق نشر، دست‌کاری اسناد و استفاده از اسناد جعلی ابعاد تازه‌تری یافته‌است. استفاده از سیستم‌های رمزنگاری قدیمی این امکان را به وجود می‌آورند که تنها دارندهٔ کلید بتواند متن رسانهٔ رمز شده را مشاهده کند، ولی در
بتواند متن رسانهٔ رمز شده را مشاهده کند، ولی در چنین حالتی نیز پس از رمزگشایی داده‌ها امکان استفاده غیرمجاز از آن وجود خواهد داشت؛ بنابراین روش‌های قدیمی رمزنگاری برای جلوگیری از استفادهٔ غیرمجاز حملات بداندیشانه کارایی لازم را نخواهند داشت. در این شرایط گنجاندن داده، به صورت غیرمحسوس، برای جلوگیری از استفاده‌های غیرمجاز از پتانسیل تجاری بالایی برخوردار است. برای غلبه بر این مشکل، واترمارکینگ دیجیتال مطرح شده‌است. پنهان‌سازی و نهان‌نگاری. در برخی موارد ممکن است به نظر برسد با رمزنگاری داده‌ها بتوان یک سطح
است به نظر برسد با رمزنگاری داده‌ها بتوان یک سطح امنیت مناسب برای آن‌ها فراهم ساخت، اما این شیوه عملاً موجب تحریک مهاجمان می‌شود. حتی پیش از این نیز مخفی کردن متن بر رمز کردن آن ترجیح داده می‌شد. هرچند آغاز رمزنگاری مدرن را دوران نوزایی در اروپا می‌دانند، ولی در سال ۱۶۴۱ افرادی بودند که پنهان‌سازی داده را بر رمزنگاری ترجیح می‌داده‌اند{Petitcolas, ۱۹۹۹ #۳۰}. برتری‌های پنهان نمودن داده بر رمزنگاری در کاربردهای امروزی نیز آشکار است؛ برای روشنی بیشتر تصور کنید که سفارتخانهٔ یک کشور خارجی قصد دارد پیامی را به
که سفارتخانهٔ یک کشور خارجی قصد دارد پیامی را به یک جاسوس ناشناس ارسال کند، در چنین حالتی اگر پیام را به صورت رمز درآورد، منابع اطلاعاتی به راحتی به هویت جاسوس پی می‌برند. یکی از مهمترین شاخه‌های مخفی پنهان‌سازی، نهان‌نگاری می‌باشد. در حالی که هدف از رمزنگاری محافظت از داده می‌باشد، در نهان‌نگاری هدف به‌طور خاص مخفی کردن وجود آن‌هاست. در نهان‌نگاری داده، هدف ارسال یک پیام و اطلاعاتی تحت پوشش ارسال یک دادهٔ بی‌ضرر می‌باشد. در این‌جا هدف اصلی داده‌ای است که پنهان شده‌است و اطلاعات پوششی دارای اهمیت نمی‌باشد.
شده‌است و اطلاعات پوششی دارای اهمیت نمی‌باشد. برخلاف نهان‌نگاری در واترمارکینگ، دادهٔ گنجانده شده به دلیل اهمیت بالای سیگنال میزبان می‌باشد، که با اهداف متفاوتی نظیر حفظ حق نشر، درستی و تمامیت داده، ره‌گیری مسیر انتشار و … انجام می‌شود. در واقع تفاوت اصلی این دو روش در سیگنال دارای ارزش می‌باشد که در نخستین مورد، پیام گنجانده شده و در دیگری خود میزبان است که دارای ارزش می‌باشد.
ادوارد وستن از عکاسان سرشناس آمریکایی بود. ادوارد وستن در سال ۱۸۸۶ در شیکاگو زاده شد. او در سال ۱۹۰۶ در کالیفرنیا سکنی گزید و تا پایان عمر همان‌جا ماند، البته به استثنای دوره‌های طولانی که در سال‌های ۱۹۲۰ در مکزیک به سر برد. او در ابتدا عکاسی پیرو سبک نگاره‌نمایی بود که در سال‌های ۱۹۰۰ بسیار رایج بود. وی به همراه انسل آدامز از بنیان‌گذاران گروه f64 بود. او در اواخر سال ۱۹۲۲ مدتی در نیویورک اقامت گزید و در آنجا با آلفرد استیگلیتز و چارلز شیلر برخورد کرد. او پیرو سبک «تصویر مستقیم» به شیوه استیگلیتز شد. او،
پیرو سبک «تصویر مستقیم» به شیوه استیگلیتز شد. او، هنر رد تصاویر را خود پدیدآورد. وستون در سال ۱۹۵۸ به سبب ابتلا به بیماری پارکینسون درگذشت. وستن از هنگامی که در اوایل دهه ۱۹۲۰ بینش منحصر به فردش شکل می‌گرفت، بیش از یک دهه، عکاسی ماهر و موفق بود. تا سال ۱۹۳۰ که ۴۵ سال داشت، مجموعه‌ای به وجود آورده بود که سرانجام او را به عنوان هنرمند و مرد بزرگی مشخص کرد که کارهایش ادراک ما را از جهان و زندگی تغییر داده‌است. به عنوان مثال عکس مشهور او که از فلفل گرفته‌است بیانگر دید خاص او به دنیای پیرامون است. همچنین
بیانگر دید خاص او به دنیای پیرامون است. همچنین عکس‌های منظره او از شکوه و زیبایی خاصی برخوردار است، که نشانگر نگاه خلاقانه اوست. گویی برای وستن، اشیائی که در تجارب روزمره به کار می‌رفت به صورت پیکره‌هایی زنده و اندام‌وار درآمده بود، یعنی فرم‌هایی که هم بیان و هم دلیل زندگی درونی اشیاء بود. قدرت بصری وجدآور کار وستون، محصول دستاورد عمیق‌تری است: او چشمانش را از توقع و گمان قراردادی و مرسوم رها کرد و به آن‌ها آموخت تا بیان نیت و مفهومی را که در فرم طبیعی وجود دارد ببیند.
جابجایی ذرات سیال که موجب حرکت کلی سیال گردد را جریان یافتن سیال می‌نامند. و در زیر بخشی خاصی از مکانیک سیالات به نام دینامیک سیالات بررسی می‌شود که به دو زیر بخش هیدرودینامیک (بررسی حرکات مایعات) و آئرودینامیک (بررسی حرکت گازها) نیز تقسیم می‌شود. بر حرکت سیالات دو قانون بسیار مهم حاکم است که معادله برنولی و معادله ناویر استوکز نام دارند.
توابع خاص انواعی از توابع ریاضیاتی اند که نسبت به درجه اهمیتشان در آنالیز ریاضی، آنالیز تابعی، هندسه، فیزیک یا کاربردهای دیگر، نمادگذاری و نامگذاری کم و بیش نهادینه شده‌ای دارند. اصطلاح «توابع خاص» به صورت توافقی تعریف شده‌است، و تعریف صوری دقیق و عمومی ندارد، اما فهرستی از توابع ریاضیاتی وجود دارد که شامل توابعی است که اغلب به عنوان توابع خاص از آن‌ها یاد می‌شود.
پنترا یک گروه هوی متال آمریکایی از آرلینگتون، تگزاس است، که در سال ۱۹۸۱ توسط برادران ابوت، وینی پال (درامز) و دایمبگ دارل (گیتار الکتریک)، بنیان گذارده شد. در اواخر سال ۱۹۸۱ رکس براون (گیتار بیس) و تری گلیز (خواننده) به آن‌ها پیوستند. گروه با نگاهی جدید و به دنبال آواهای سنگین تر در سال ۱۹۸۷ فیل انسلمو را به عنوان خواننده جدید جایگزین گلیز کرد. ترکیب شناخته‌شده گروه شامل برادران ابوت به همراه براون و آنسلمو بود. این گروه به دلیل گسترش و محبوب‌سازی ساب‌ژانر گروو متال در دهه ۱۹۹۰ شناخته می‌شود. پانترا که
گروو متال در دهه ۱۹۹۰ شناخته می‌شود. پانترا که به‌عنوان یکی از موفق‌ترین و تأثیرگذارترین گروه‌های تاریخ هوی متال محسوب می‌شود، حدود ۲۰ میلیون نسخه از آثار خود در سراسر جهان فروخته و چهار بار نامزد جایزه گرمی بوده است. پنترا به عنوان یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های سبک هوی متال در تمام دوران شناخته می‌شود و تا کنون حدود ۲۰ میلیون نسخه از آلبوم‌های آن به فروش رفته است. گروه ابتدا در ژانر گلم متال شروع به فعالیت کرد ولی با ورود انسلمو به گروه، ژانرش را گروو متال تغییر داد. پنترا برای گروو سنگین و صداهای ترش در
تغییر داد. پنترا برای گروو سنگین و صداهای ترش در آلبوم "کابوهایی از جهنم" که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد، به شهرت رسید. آلبوم بعدی آن‌ها "نمایش عوامانهٔ قدرت" که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد، صدای سنگین تری از آلبوم "کابوهایی از جهنم" را در خود داشت. در سال ۱۹۹۴ آلبوم "به فراتر رانده شده" منتشر شد، که در رتبه اول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. شروع تنش در میان اعضای گروه هنگامی آغاز شد که فیل انسلمو در سال ۱۹۹۵ به هروئین روی آورد. این امر باعث شد که جلسه‌های ضبط آلبوم "کشتار بزرگ مد روز جنوبی" جداگانه برگزار شود. تنش‌های جاری
مد روز جنوبی" جداگانه برگزار شود. تنش‌های جاری برای یک دوره هفت ساله به طول انجامید و طی این مدت تنها یک آلبوم استودیویی با نام "اختراع دوبارهٔ پولاد" منتشر شد. پنترا با توجه به دوری انسلمو از گروه در سال ۲۰۰۳ منحل شد. پس از آن برادران ابوت گروه دمیج‌پلَن را تشکیل دادند. در ۸ دسامبر ۲۰۰۴ دیمبگ دارل در حال اجرا روی صحنه با دمیج‌پلن به وسیله گلولهٔ ناتان گیل کشته شد و به این شکل تمام امیدها برای شکل‌گیری دوبارهٔ پنترا از بین رفت. وینی پال پس از مرگ برادرش گروه هل‌یه را تشکیل داد و در سال ۲۰۱۸ بر اثر نارسایی
هل‌یه را تشکیل داد و در سال ۲۰۱۸ بر اثر نارسایی قلبی درگذشت، و بدین ترتیب براون و آنسلمو تنها اعضای بازمانده از ترکیب شناخته‌شده گروه پانترا شدند. در ژوئیه ۲۰۲۲ اعلام شد که براون و آنسلمو در سال ۲۰۲۳ برای اولین تور پانترا پس از ۲۲ سال دوباره گرد هم می‌آیند، با حضور زک وایلد و چارلی بنانته که به ترتیب جایگزین برادران ابوت در گیتار و درام شدند. این ترکیب جدید اولین اجرای خود را پس از ۲۱ سال در مکزیک در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۲۲ برگزار کرد و تور کنسرتی آن‌ها تا سال ۲۰۲۶ ادامه خواهد یافت. تاریخچه. تشکیل و سال‌های
۲۰۲۶ ادامه خواهد یافت. تاریخچه. تشکیل و سال‌های ابتدائی با گلم (۱۹۸۱–۱۹۸۷). گروه در ابتدا با نام «پنتراز متال مجیک» که شامل وینی پال ابوت (درامر)، دایمبگ دارل ابوت (گیتاریست)-که در آن زمان دایموند دارل نامیده می‌شد-، دانی هارت (خواننده)، تری گلیز (گیتاریست) و تامی برَدفورد (بیسیست) شروع به فعالیت کرد. در سال ۱۹۸۲، نام گروه به منظور کوتاه‌تر بودن و با توافق تمامی اعضا به پنترا تغییر داده شد. واژهٔ پنترا در زبان اسپانیایی و پرتغالی به معنای پلنگ است. پس از آن هارت گروه را ترک کرد، چرا که خصوصیات رفتاری بقیهٔ
هارت گروه را ترک کرد، چرا که خصوصیات رفتاری بقیهٔ نفرات گروه سازگار نبود، گلیز به جای او خوانندهٔ اصلی پنترا شد و دارل نیز لید گیتاریست گروه شد. اواخر همان سال برَدفورد نیز گروه را رها کرد و رکس براون (که پس از آن به رکس راکر تغییر نام داد) جایگزین شد. پنترا به یک گروه زیرزمینی محبوب تبدیل شد، هر چند که آن‌ها در آن دوره فقط در تورهایی که در منطقهٔ تگزاس، اوکلاهما و لوئیزیانا برگزار می‌شد حضور داشتند. پنترا از طرف دیگر گروه‌های هوی متال مانند استریپر، داکن و گیوت ریوت مورد حمایت قرار گرفت، که به نوبهٔ خود
و گیوت ریوت مورد حمایت قرار گرفت، که به نوبهٔ خود به ترویج اولین آلبوم پنترا "جادوی متال" کمک کرد. "جادوی متال" با لیبلی به همین نام، توسط برادران ابوت و پدر جری ابوت (که «الدن» نامیده می‌شد) در استودیو پنتگو ضبط و در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. سال بعد، پنترا آلبوم دومش را با نام "پروژه‌هایی در جنگل" منتشر کرد. اگر چه سبک این آلبوم هم هنوز گلم متال بود اما اعضای گروه کمتر به سمت ترانه‌هایی با ساختار ملودیک-مانند آنچه در "جادوی متال" اجرا کردند-گرایش داشتند. در این آلبوم نام تری گلیز به «ترنس لی» تغییر داده شد و یک
نام تری گلیز به «ترنس لی» تغییر داده شد و یک موزیک ویدیو برای ترانهٔ اصلی آلبوم با نام «امشب بیش از همه» ساخته شد. "پروژه‌های در جنگل" نیز توسط جری ابوت تولید و با لیبل متال مجیک منتشر شد. در سال ۱۹۸۵، پنترا سومین آلبوم استودیویی‌شان را با نام "شب منم" و با لیبل متال مجیک رکوردز منتشر کردند. مانند آلبوم "پروژه‌هایی در جنگل"، در این آلبوم هم صداها سنگین تر شده بودند-هر چند که هنوز هم آهنگ‌ها در گلم متال ریشه داشتند- و این مسئله باعث شد مجله‌های هوی متال، بیشتر پنترا را مورد توجه قرار دهند. از آنجا که توزیع
پنترا را مورد توجه قرار دهند. از آنجا که توزیع آلبوم بسیار محدود بود، "شب منم" آلبوم فاخری برای بسیاری از طرفداران شد. ابن آلبوم در مجموع حدود ۲۵۰۰۰ نسخه فروش داشت. دومین موزیک ویدئوی پنترا برای ترانهٔ «داغ و سنگین» از این آلبوم ساخته شد. ظهور خواننده جدید (۱۹۸۷–۱۹۸۹). در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ چند آلبوم در سبک ترش متال منتشر شد که نقطه عطفی در این سبک بشمار می‌آمدند و بر سبک در حال شکل‌گیری پنترا هم تأثیر گذاشتند. از برجسته‌ترین این آثار می‌توان به "عروسک‌گردان" متالیکا، "سلطنت در خون" اسلیر، "در میان زندگی"
متالیکا، "سلطنت در خون" اسلیر، "در میان زندگی" آنتراکس و "صلح خوب می‌فروشه... اما کیه که بخره؟" مگادث اشاره کرد. ترنس لی که متوجه شد سبک گلم متال در چشم‌انداز جدید گروه جایی ندارد، راه خود را از دیگر اعضا جدا کرد و به گروه راک لرد تریسی پیوست. انسلمو قبلاً برای گروه‌های سمهاین (با گروه گلن دانزیگ که به همین نام بود اشتباه نشود) و ریزروایت خوانندگی می‌کرد. آشنایی پنترا با او زمانی اتفاق افتاد که برادران ابوت و رکس براون به کلوپی در لوئیزیانا-که انسلمو هم به آنجا رفت‌وآمد داشت- رفتند. پس از اولین جلسهٔ تمرین
رفت‌وآمد داشت- رفتند. پس از اولین جلسهٔ تمرین انسلمو با پنترا تصمیم برماندن او در گروه گرفتند. در سال ۱۹۸۸، پنترا اولین آلبوم خود با انسلمو را با نام "پاور متال" منتشر کرد. "پاور متال" که سنگین‌ترین آلبوم گروه تا آن زمان بود، ترکیبی از هارد راک و ترش متال دههٔ هشتاد بود و گاهی اوقات ترکیب هر دو سبک در یک آهنگ شنیده می‌شد. تکمیل‌کنندهٔ رویکرد سبکی جدید گروه، آواز فیل انسلمو بود که صدایش در مقایسه با تری گلیز خشن‌تر بود. این آلبوم سرآغاز قدم گذاشتن پنترا در مسیر درست بود اما هنوز با استاندارهای بالایی که در
درست بود اما هنوز با استاندارهای بالایی که در آثار بعدی‌شان به آن رسیدند فاصله داشت. پس از انتشار آلبوم "پاور متال" اعضای گروه به‌طور جدی تصمیم گرفتند در ظاهر و موسیقی‌شان-که همچنان متأثر از گلم متال بود-تغییر ایجاد کنند. وینی پال در جلسه‌ای با اعضای گروه با اشاره به شلوارهای استرچ و لباس‌های چسبانی که تا آن زمان می‌پوشیدند گفت: «این لباس جادویی برای کار موسیقی نیست.. ما چیزهای راحت تری مانند شلوار جین، تی شرت و هر چه مانند آنها را می‌پوشیم». مانند سه آلبوم قبلی پنترا در دههٔ هشتاد، "پاور متال" هم با لیبل
قبلی پنترا در دههٔ هشتاد، "پاور متال" هم با لیبل متال مجیک رکوردز منتشر شد. هر چند که این آلبوم سرآغاز و منعکس‌کنندهٔ سبک و ویژگی‌های بعدی پنترا بود، اما هنوز هم بسیاری از عناصر گلم متال دههٔ هشتاد در آن وجود داشت. اعضای گروه بعدها در انتشارات مستقل خود، از ارائه چهار آلبوم قبلی خود از جمله "قدرت فلز" چشم‌پوشی کردند. آن‌ها با یک ظاهر جدید، تصویر سنگین‌تری از خود را در گذارشان به سبک گروو متال نشان دادند. نام چهار آلبوم اولیهٔ پنترا در وب سایت رسمی گروه ذکر نشده و جزو آثاری هستند که پیدا کردن‌شان برای
ذکر نشده و جزو آثاری هستند که پیدا کردن‌شان برای علاقه‌مندان و کلکسیونرهای موسیقی هم راحت نیست.
جبر مقدماتی عملیات پایه‌ای بر روی چهار عمل اصلی را در بر می‌گیرد. پس از تعریف علائمی که به وسیلهٔ آن اعداد ثابت و متغیرها از هم تفکیک می‌شوند، روش‌هایی برای حل معادلات مورد استفاده قرار می‌گیرد. جبر مقدماتی گونهٔ بنیادی و نسبتاً پایه‌ای جبر است که به دانش‌آموزانی که احتمالاً آگاهی کمی دارند یا هیچ آگاهی قانونمندی فراتر از حساب در ریاضیات ندارند، آموخته می‌شود. در حالی که در حساب تنها اعداد و اعمال حسابی آن‌ها (مانند +, −, ×, ÷) انجام می‌پذیرد، در جبر همچنین از نشانه‌هایی (چون formula_1 و formula_2 یا
از نشانه‌هایی (چون formula_1 و formula_2 یا formula_3 و formula_4) برای نشان دادن اعداد استفاده می‌شود که متغیر نامیده می‌شوند.
آهو خردمند (زادهٔ ۱۳۲۹) بازیگر و مترجم اهل ایران است. خردمند برای بازی در فیلم‌های "شهر زیبا" (۱۳۸۲)، "ما همه خوبیم" (۱۳۸۳) و "" (۱۳۸۴) نامزد سیمرغ بلورین شد. ایفای نقش «عزیز» در سریال "به کجا چنین شتابان" (۱۳۸۹) از مهم‌ترین آثار او می‌باشد. زندگی‌نامه. آهو خردمند سال ۱۳۲۹ در تهران زاده شد. وی خواهر کوچکتر نیکو خردمند بازیگر و دوبلور سینما و تلویزیون و فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای دراماتیک است. خردمند فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۷ با حضور در صحنه در نمایش‌های «خسرو و شیرین»، «افول» و «لبخند باشکوه آقای گیل»
«خسرو و شیرین»، «افول» و «لبخند باشکوه آقای گیل» و فعالیت خود در تلویزیون را از سال ۱۳۵۱ با مجموعه «آدم و حوا» آغاز کرد. از دیگر مجموعه‌های تلویزیونی او در این دوره می‌توان به «گذر خلیل ده‌مرده»، «طلاق» و «در گذر عاشق» اشاره کرد. خردمند همچنین فعالیت در سینما را از سال ۱۳۵۲ با فیلم «پسر ایران از مادرش بی‌خبر است» ساخته فریدون رهنما شروع کرد اما تا پیش از پیروزی انقلاب در فیلم دیگری ایفای نقش نکرد. خردمند در سال ۱۳۶۳ ایران را ترک کرد و نزدیک به دو دهه در آمریکا و کانادا اقامت داشت. او در این سال‌ها در چند
و کانادا اقامت داشت. او در این سال‌ها در چند نمایش و مجموعه تلویزیونی از جمله به کجا چنین شتابان حضور یافت. وی در سال ۱۳۸۱ به ایران بازگشت و فعالیت هنری‌اش را در زمینه نقاشی پی گرفت. ترانه «آهو خانم» با صدای مارتیک در وصف آهو خردمند و سرودهٔ همسر فقید وی محمود استادمحمد است.
رادیوی عتیقه گیرنده رادیویی است که بعضی از مردم آن را به خاطر قدمت و منحصربه‌فرد بودنش، نگه می‌دارند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی