payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افرادی در حالت نشسته و تصویرسازی‌هایی از حیوانات گوناگون، و از همه مهم‌تر جگوار، هم وجود داشتند. شاید حجامت و قربانی کردن هم بخشی از مناسک آیینی بوده‌اند، اما این فقط حدس و گمان است. یک مایل دورتر از سن لورنزو، در کاسکاخال، سنگی کشف کرده‌اند که عمرش به حدود ۹۰۰ پ.م. برمی‌گردد و نمادهایی بر خود دارد که ممکن است نوشته‌های اولمک‌ها باشند. این شاید ثابت کند که اولمک‌ها یکی از نخستین نظام‌های نوشتاری آمریکای میانه را ابداع کرده‌بودند. به‌نظر می‌رسد سن‌لورنزو حدود سال ۹۰۰ پ.م. از رونق افتاد. شواهدی از نابودی
حدود سال ۹۰۰ پ.م. از رونق افتاد. شواهدی از نابودی فراگیر یادبودها باعث شده‌اند بعضی کارشناسان بگویند قیام یا تهاجمی بزرگ در کار بوده‌است. گروهی دیگر فکر می‌کنند که شاید عوامل زیست‌محیطی به زوال سن‌لورنزو منجر شده باشند. لاوِنتا. دیگر مرکز مهم اولمک‌ها در شهر لاونتا در نزدیکی مرز ایالت‌های تاباسکو و وراکروز امروزی بود که جمعیتی بسیار بیشتر از سن‌لورنزو داشت. لاونتا، که بین سال‌های ۹۰۰ تا ۴۰۰ پ.م. رونق داشت، در عمل، به‌جای سن‌لورنزو، مهم‌ترین سکونتگاه آمریکای میانه شد. در لاونتا هم، مثل سن‌لورنزو، سردیس‌های
میانه شد. در لاونتا هم، مثل سن‌لورنزو، سردیس‌های سنگی غول‌آسا و مجسمه‌ها و تصویرسازی‌هایی از جگوار و همچنین مجموعه‌هایی عبادتگاهی-آیینی، از جمله هرمی عظیم، یافته‌اند. آرایش ساختمان‌های مهم این مجموعه‌ها به‌شیوه‌ای دقیق طراحی شده‌است و شاید به باورهای مربوط به ستاره‌شناسی مرتبط باشد. هنر اولمک‌ها، مخصوصاً در زمینهٔ سنگ‌تراشی، از جمله ساخت پیکره‌هایی کوچک و متعدد از یشم، تکامل یافته‌بود. در لاونتا، در کنار دیگر مصنوعات اولمک‌ها، مثل آینه‌هایی از جنس سنگ آهن که به گردن آویخته می‌شدند، حجاری‌های تزئینی
آهن که به گردن آویخته می‌شدند، حجاری‌های تزئینی ماهرانه‌ای هم کشف شده‌اند. شاید رهبران اولمک از این آینه‌ها به‌عنوان نشانه‌های قدرت «ویژه» ی خود استفاده می‌کرده‌اند، چرا که می‌شد آن‌ها را برای روشن کردن آتش یا متقارن‌سازی طرح‌ها به کار برد. در حدود سال ۱۲۵۰ ق.م. تمدنی در نقطه‌ای از نواحی مرتفع جنگلی که امروزه سُن‌لورنزو تنوختیتلان نامیده می‌شود و مشرف بر دره رودخانه کُتزاکولکوس رودخانه‌ای که در سمت شمالی دشت تهوآنتپک را در خلیج مکزیک آبیاری می‌کند، ایجاد شد. این منطقه نخستین جایی است که در آن قدیمی‌ترین
شد. این منطقه نخستین جایی است که در آن قدیمی‌ترین تمدن شناخته شده در آمریکای میانه کشف شده‌است. تمدنی که کاشفان امروزی آن را تمدن اولمک نامیده‌اند. تمدن اولمک پیرامون ۱۵۰۰ پیش از میلاد آغاز شد و در ۴۰۰ سال پیش از میلاد مسیح منقرض شد. تا ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد مسیح افراد ساکن در قاره آمریکا شروع به کشت و رشد اولین غلات خود، ذرت کردند و شهرهایی را بنا نهادند. در حدود ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، شهرهای کوچکی به این تمدن داخل شدند و تمدن مشخص و پابرجایی به وجود آمد. مراکز این شهرها ویژگی‌های جشن‌ها را با اهرام
آمد. مراکز این شهرها ویژگی‌های جشن‌ها را با اهرام و میدان‌گاه‌های دارای دیوار بودند. اولین مراکز از این نوع در سَن‌لورنزو بود و یکی دیگر هم در لاونتا قرار داشت. هنرمندان اولمک شکل‌های پلنگ و انسان‌ها را از سفال و سنگ سبز و مجسمه بزرگ سر امپراتور، که در هر شهر مهم نصب شده بود، تراشیده بودند. کاشت و استفاده از ذرت در حدود ۷۵۰۰ سال تا ۱۲۰۰۰ سال پیش آغاز شده‌است. (اصلاح شده برای تغییرات خورشیدی) سوابق اولیه از کشتزارهای کم ارتفاع و پست بوته‌های ذرت و تاریخ آن‌ها به ۵۱۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد اما با وجود این،
به ۵۱۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد اما با وجود این، خانواده‌های حکومت‌کننده، حتی احاطه خود را بر سرزمین‌های تابع خود از دست دادند و تمدن اولمک در ۴۰۰ سال پیش از میلاد با تغییر ظاهر و ویرانی سن‌لورنزو و لاونتا دو شهر مهم این تمدن منقرض شد. این تمدن به عنوان فرهنگ تمدن آمریکایی میانه شناخته شده‌است. تمدن اولمک تمدن مایا را که اولین ساختار آن در حدود ۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح شروع شده و نفوذ آن بر تمدن‌های آینده ادامه دارد، توسعه داده‌است. از آنجا که شمار محدودی از حروف الفبای اولمک‌ها باقی‌مانده‌است، امکان
از حروف الفبای اولمک‌ها باقی‌مانده‌است، امکان بازآفرینی تمامی حروف میسر نیست، اما بدون تردید، خط اولمک‌ها، سهم بسزایی در پیدایش خط تصویری مایاها (در حدود ۳۰۰ تا ۹۰۰م) داشته‌است. اولمک‌ها احتمالاً نیاکان مایاها بودند. همچنین این فرضیه وجود دارد که قوم چاوین نیز از نوادگان مهاجران اولمک باشند. آیین اولمک. در سرزمین اصلی اولمک کشاورزان از کوهستان‌های شمالی تخته سنگ وارد کرده بر رویش کنده‌کاری می‌کردند. سنگ کالایی بود که در سرزمین پر از گل و لجن آن‌ها به سختی به دست می‌آمد. باتلاق نشینان دوام و ماندگاری سنگ را
دست می‌آمد. باتلاق نشینان دوام و ماندگاری سنگ را ارج می‌نهادند. از سنگ تندیس‌های کوچک و بزرگ می‌ساختند و در آیین‌های مذهبی اولمک و اغلب به عنوان هدیه برای انداختن در چشمه به کار می‌بردند. مراکز آیینی آن‌ها متشکل بود از اهرام، میدان‌ها، گورستان‌ها و یادمان‌ها. مجسمه‌سازی اولمک گویای این بود که شمن‌ها ادعا می‌کردند که به شکل جگوار در می‌آیند تا برای آموزش مردمشان در دنیای ارواح فعالیت کنند. مجسمه‌های انسان – جگوار ممکن است معرف آن باشد. در این فرهنگ برای نخستین بار از گاهشماری ۲۶۰ روزه برای آیین‌های مذهبی
بار از گاهشماری ۲۶۰ روزه برای آیین‌های مذهبی استفاده شد. همچنین برخلاف قدیم، شکاف چشمگیری میان مردم عادی و نخبگان حاکم ایجاد گشت؛ برای مثال، نخبگان می‌توانستند لباس‌های گران‌قیمت و جواهرات ارزشمند داشته باشند. حتی در خانه‌های آن‌ها نیز فاضلاب و ستون‌های سنگی بزرگی وجود داشت. نوعی توپ بازی در محوطه‌های رسمی اولمک انجام می‌شد که جزو مراسم عادی بود. تیم‌های رقیب به تقلید برخوردهای اسطوره‌ای مربوط به عالم ارواح می‌پرداختند. این بازی و سایر فعالیت‌های اولمک تا زمان ورود اروپائیان نیز ادامه داشت.
پلک لک، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۶۵ نفر (۳۴خانوار) بوده است.
اوه‌زا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چوار شهرستان چوار در استان ایلام ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲۲ نفر (۶۰خانوار) بوده است.
بان امرود، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۲ نفر (۵۱۴خانوار) بوده است.
چقاکبود، روستایی است از توابع شهرستان چوار در استان ایلام ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
راه سفید، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۸۱ نفر (۲۶خانوار) بوده است.
شرکت پخش بریتانیا (بی‌بی‌سی) شکل کنونی خود را در ۱ ژانویه ۱۹۲۷ زمانی که جان ریث اولین مدیرکل آن شد، به خود گرفت. ریث بیان کرد که بی‌طرفی و عینیت اصول حرفه ای ما در پخش است. ادعاهایی مبنی بر اینکه این شرکت فاقد روزنامه‌نگاری بی طرفانه و عینیت است، مرتباً توسط ناظران چپ و راست طیف‌های سیاسی مطرح می‌شود. یکی دیگر از حوزه‌های کلیدی انتقاد، هزینه مجوز اجباری است، زیرا رقبای تجاری استدلال می‌کنند که ابزار تأمین مالی ناعادلانه است و منجر به محدود کردن توانایی آنها برای رقابت با بی‌بی‌سی می‌شود. همچنین، اتهامات
برای رقابت با بی‌بی‌سی می‌شود. همچنین، اتهامات اتلاف یا پرسنل بیش از حد گهگاه نظراتی را از سوی سیاستمداران و سایر رسانه‌ها به همراه دارد. در اینجا به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود: قرن ۲۰. دولت تاچر. اغلب اعضای دولت محافظه کار مارگارت تاچر در دهه ۱۹۸۰، اتهامات سوگیری چپ را علیه این شرکت مطرح می‌کردند. نورمن تبیت بی‌بی‌سی را به دلیل پوشش غیر وطن پرستانه جنگ فالکلند، «شرکت پخش افراد بدون تابعیت» نامید و پیتر بروینولز، نماینده محافظه کار، آن را «شرکت پخش بلشویکی» نامید. استیو بارنت در سال ۲۰۰۱ در "هفته نامه
نامید. استیو بارنت در سال ۲۰۰۱ در "هفته نامه آبزرور" نوشت که در سال ۱۹۸۳، استوارت یانگ، «حسابدار و برادر یکی از سرسخت‌ترین متحدان کابینه تاچر»، دیوید یانگ، به عنوان رئیس بی‌بی‌سی منصوب شد. پس از او، در سال ۱۹۸۶، مارمادوک هوسی، «برادر شوهر یکی دیگر از وزیران کابینه» آمد. به گفته رئیس آن زمان حزب محافظه کار، نورمن تبیت، هاسی منصوب شد تا به آنجا برود و آنجا را مرتب کند.» مناقشات با مواردی مانند ویژه انتخابات "سراسری سراسری" با تاچر در سال ۱۹۸۳، مستند "پانوراما" به نام گرایش مبارزات مگی، مصاحبه "زندگی واقعی"
به نام گرایش مبارزات مگی، مصاحبه "زندگی واقعی" با مارتین مک گینس، پوشش بی‌بی‌سی از بمباران لیبی در سال ۱۹۸۶ آمریکا و ماجرای زیرکون ادامه یافت. در سال ۱۹۸۷، آلاسدیر میلن، مدیر کل بی‌بی‌سی، مجبور به استعفا شد. تاچر بعداً گفت: «من سه بار علیه بی‌بی‌سی مبارزه کرده‌ام و نمی‌خواهم یک انتخابات دیگر علیه آن بجنگم.» ] در سال ۲۰۰۶ تبیت گفت: «بی‌بی‌سی همیشه علیه لیدی تاچر بود.» مارک تامپسون، مدیر کل بی‌بی‌سی، در سال ۲۰۱۰ گفت: «در بی‌بی‌سی که من ۳۰ سال پیش به عنوان کارآموز تولید، در سال ۱۹۷۹ به بی‌بی‌سی پیوستم، در
کارآموز تولید، در سال ۱۹۷۹ به بی‌بی‌سی پیوستم، در بسیاری از امور جاری، از نظر سیاست شخصی مردم وجود داشت. کاملاً پر سر و صدا بودند، یک سوگیری گسترده به سمت چپ. سازمان در آن زمان با بی‌طرفی مبارزه کرد.» قرن ۲۱ ام. بی‌بی‌سی نیوز بخش بزرگی از شرکت پخش بریتانیا را تشکیل می‌دهد و شکایات زیادی در مورد سوگیری دریافت می‌کند. مرکز مطالعات سیاست مستقر در تافتون استریت (یک اندیشکده با محوریت بازار آزاد) اظهار داشت: «حداقل از اواسط دهه ۱۹۸۰، شرکت اغلب به دلیل تعصبات درک شده علیه کسانی که در سمت راست میانه سیاست هستند
شده علیه کسانی که در سمت راست میانه سیاست هستند مورد انتقاد قرار گرفته‌است.» ادعاهای مشابهی توسط کارمندان گذشته و حال مانند آنتونی جی، سردبیر آمریکای شمالی جاستین وب، سردبیر سابق برنامه "امروز" راد لیدل، خبرنگار سابق رابین آیتکن و پیتر سیسونز، یک خبر سابق مطرح شده‌است. اندرو مار، سردبیر سابق سیاسی، در سال ۲۰۰۶ استدلال کرد که تعصب لیبرال بی‌بی‌سی محصول انواع افرادی است که آن را به کار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۱، پیتر اوبورن در وبلاگ "دیلی تلگراف" خود نوشت: «بی‌بی‌سی به‌جای نمایندگی کل کشور، به منبعی حیاتی و گاه
به‌جای نمایندگی کل کشور، به منبعی حیاتی و گاه سلاح تهاجمی برای نخبگان محدود و متکبر چپ-لیبرال تبدیل شده‌است». در سال‌های اخیر، پیتر اوبورن از بی‌بی‌سی به دلیل نمایش تعصب به نفع محافظه‌کاران انتقاد کرده‌است. جرمی هانت، وزیر امور خارجه در سال ۲۰۰۹ با خبرنگاران در یک ضیافت ناهار با مطبوعات رادیو و تلویزیون صحبت می‌کرد، ادعا کرد که اخبار بی‌بی‌سی بیشتر به افراد راست میانه نیاز دارد: «ای کاش می‌رفتند و فعالانه نگاه می‌کردند. برای برخی از محافظه‌کاران که بخشی از تیم جمع‌آوری اخبار آنها باشند، زیرا آنها اذعان
از تیم جمع‌آوری اخبار آنها باشند، زیرا آنها اذعان کرده‌اند که یکی از مشکلات آنها این است که افرادی که می‌خواهند در شرکت کار کنند، از چپ میانه هستند. به همین دلیل است که آنها مشکل تعصب ذاتی لیبرال دارند. مفسران دیگر دیدگاه مخالف را اتخاذ کرده و از بی‌بی‌سی به دلیل اینکه بخشی از هسته قدرت‌مدار است انتقاد کرده‌اند. در سال ۲۰۰۹، مهدی حسن در "نیو استیتسمن نوشت" که بی‌بی‌سی «به سمت قدرت و امتیاز، سنت و ارتدوکس» تعصب دارد. او گفت که این دیدگاه مبنی بر اینکه بی‌بی‌سی به سمت چپ سوگیری دارد، که به گفته او «حتی توسط
به سمت چپ سوگیری دارد، که به گفته او «حتی توسط لیبرال‌ها و چپ‌ها درونی شده‌است»، «یک اقدام حساب شده و بدبینانه از سوی راست برای وادار کردن شرکت به تسلیم شدن است». به عنوان مثال، اندرو نیل، نیک رابینسون، رابی گیب و گوتو هری نوشت که سوابق دست راستی «کارمندان مختلف بی‌بی‌سی به طرز عجیبی در بحث «تعصب» بررسی نشده‌است». در سال ۲۰۱۴، اوون جونز، ستون‌نویس "گاردین" نوشت که «تحقیق در واقع نشان می‌دهد که خروجی بی‌بی‌سی نسبت به منابع رسمی و دست راستی تعصب دارد» و بی‌بی‌سی «مملو از راست‌گرایان است» مانند تراست رئیس
«مملو از راست‌گرایان است» مانند تراست رئیس بی‌بی‌سی، و کریس پتن (رئیس سابق بی‌بی‌سی) از حزب محافظه کار و وزیر دولت)، سردبیر سیاسی نیک رابینسون، تیا راجرز، اندرو نیل، سردبیر نیل رابی گیب و کمال احمد. مطالعه‌ای توسط دانشگاهیان دانشگاه کاردیف که توسط بی‌بی‌سی تراست تأمین مالی شد، در اوت ۲۰۱۳ منتشر شد و پوشش بی‌بی‌سی از طیف وسیعی از مسائل را بررسی کرد. یکی از یافته‌ها تسلط منابع سیاسی حزب بود. در پوشش مهاجرت، اتحادیه اروپا و مذهب، آنها ۴۹٫۴ درصد از همه منابع را در سال ۲۰۰۷ و ۵۴٫۸ درصد در سال ۲۰۱۲ را به خود
را در سال ۲۰۰۷ و ۵۴٫۸ درصد در سال ۲۰۱۲ را به خود اختصاص دادند. داده‌ها همچنین نشان داد که حزب محافظه کار به‌طور قابل توجهی بیشتر از حزب کارگر وقت پخش دریافت می‌کند. در سال ۲۰۱۲، دیوید کامرون، رهبر محافظه‌کار و نخست‌وزیر وقت، تقریباً چهار بر یک (۵۳ به ۱۵) از رهبر حزب کارگر، اد میلیبند بیشتر بود و اعضای کابینه و وزرای محافظه‌کار بیش از چهار بر یک از همتایان کارگری خود بیشتر بودند. ۶۷ تا 15). گرگ دایک، مدیرکل سابق بی‌بی‌سی، بی‌بی‌سی را به عنوان بخشی از «توطئه وست مینستر» برای حفظ نظام سیاسی بریتانیا مورد
وست مینستر» برای حفظ نظام سیاسی بریتانیا مورد انتقاد قرار داد. قبل از انتخابات عمومی ۲۰۱۹، بی‌بی‌سی به دلیل پوشش مغرضانه ای که به نفع حزب محافظه کار حاکم بود مورد انتقاد قرار گرفت. به عنوان مثال، موضوع مربوط به یک کلیپ استفاده شده از اپیزود ویژه یکی از رهبران "وقت پرسش بی‌بی‌سی" بود که در آن قسمتی که خنده حضار را در پاسخ نخست‌وزیر بوریس جانسون به یک سؤال خاص نشان می‌داد، ویرایش شد. مقامات بی‌بی‌سی به این موضوع پرداختند و به اشتباه خود اعتراف کردند. علاوه بر این، بی‌بی‌سی متهم شد که جرمی کوربین و جو سوینسون
این، بی‌بی‌سی متهم شد که جرمی کوربین و جو سوینسون را در معرض مصاحبه‌ای طاقت‌فرسا توسط اندرو نیل قرار داده‌است، اما جانسون را ملزم به انجام آن مصاحبه نکرده و از قبل آن را ترتیب داده‌است. اوون جونز، ستون‌نویس "گاردین" نیز با لغو سیاست بی‌بی‌سی خود مبنی بر عدم اجازه مصاحبه با جانسون توسط مار مخالفت کرد، مگر اینکه او مصاحبه‌ای را با نیل انجام دهد. بی‌بی‌سی از تصمیم خود برای چشم پوشی از این الزام با استناد به منافع ملی در بحبوحه یک حمله تروریستی در لندن در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹ دفاع کرد برخی از مفسران، مانند پیتر
نوامبر ۲۰۱۹ دفاع کرد برخی از مفسران، مانند پیتر اوبورن، استدلال کرده‌اند که فرهنگ «ژورنالیسم مشتری» وجود دارد که در سال‌های اخیر به دلیل نزدیکی بین بی‌بی‌سی و حزب محافظه‌کار حاکم، شکوفا شده‌است، که منجر به سوگیری آن‌ها به نفع تشکیلات شده‌است. به عنوان مثال، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷، رابی گیب رئیس بی‌بی‌سی وست مینستر و در نتیجه مسئول برنامه‌های سیاسی بی‌بی‌سی بود. برادر او، نیک گیب، نماینده محافظه‌کار و وزیر مدارس است و رابی گیب بلافاصله پس از استعفا از بی‌بی‌سی، به‌عنوان مدیر ارتباطات با ترزا می مشغول به کار
به‌عنوان مدیر ارتباطات با ترزا می مشغول به کار شد. مدیر کل آینده از سپتامبر ۲۰۲۰، تیم دیوی، یکی از اعضای شورای سابق حزب محافظه کار است. علاوه بر این، رئیس جدید بی‌بی‌سی، ریچارد شارپ، از سال ۲۰۰۱ بیش از ۴۰۰۰۰۰ پوند به حزب محافظه‌کار کمک کرده. در میان روزنامه‌نگاران، لورا کوئنسبرگ، سردبیر سیاسی بی‌بی‌سی و رابرت پستون، سردبیر سیاسی آی‌تی‌وی نیز به‌خاطر «خبرنگاری مشتری» و همچنین تکرار غیرانتقادی داستان‌هایی از منابع دولتی ناشناس به‌عنوان اخبار مورد انتقاد قرار گرفته‌اند که بعداً نادرست بود. نژادپرستی. بی‌بی‌سی
که بعداً نادرست بود. نژادپرستی. بی‌بی‌سی نیز به نژادپرستی متهم شده‌است. لنی هنری در یک سخنرانی برای انجمن تلویزیون سلطنتی در سال ۲۰۰۸ گفت که اقلیت‌های قومی در کمدی تلویزیونی «به طرز تاسف باری» مورد توجه قرار می‌گیرند و در طول ۳۲ سال حضورش در تلویزیون، در سطوح ارشد از نظر نمایندگی قومی تغییر چندانی نکرده‌است. جیمی مک گاورن نویسنده بریتانیایی، در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۷، بی‌بی‌سی را «یکی از نژادپرستانه‌ترین موسسات در انگلستان» نامید. در سال ۲۰۰۱، گرگ دایک، مدیر کل بی‌بی‌سی، گفت که بی‌بی‌سی «به طرز وحشتناکی
کل بی‌بی‌سی، گفت که بی‌بی‌سی «به طرز وحشتناکی سفیدپوست» است و به مشکلات «روابط نژادی» اذعان داشت. وی اذعان کرد که در حفظ کارمندان اقلیت با مشکل مواجه است و برنامه‌هایی را برای حل این مشکلات ترسیم کرده‌است. راجه عمر، روزنامه‌نگار بریتانیایی متولد سومالی و خبرنگار جنگی سابق بی‌بی‌سی که از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ خبر داد، پس از استعفا برای پیوستن به الجزیره در سال ۲۰۰۶، بی‌بی‌سی را «کلوپ مردان سفیدپوست» نامید. بعدها، در سال ۲۰۰۷، در حالی که با هانا پول از "گاردین" مصاحبه می‌کرد، بی‌بی‌سی را نیز به
پول از "گاردین" مصاحبه می‌کرد، بی‌بی‌سی را نیز به تبعیض طبقاتی متهم کرد. بی‌بی‌سی که از نظر قانونی موظف است یک کارفرمای فرصت‌های برابر باشد، در سال ۲۰۱۲ در نظر داشت که ۱۲٫۵ درصد از کارکنانش از پیشینه قومی سیاه‌پوست یا اقلیت باشند (۱۲ درصد در ۳۱ ژانویه 2009). ساختمان‌های بی‌بی‌سی عمدتاً در مناطق شهری با جمعیت‌شناسی متنوع‌تر از کل کشور مستقر هستند. با این حال، بسیاری از کارکنان اقلیت قومی آن به عنوان نظافتچی و نگهبان امنیتی، نه مجری و برنامه ساز، استدلال شده‌اند. "گاردین" گزارش داد: «بی‌بی‌سی متعهد شده‌است
"گاردین" گزارش داد: «بی‌بی‌سی متعهد شده‌است که تعداد سیاه‌پوستان، آسیایی‌ها و اقلیت‌های قومی (BAME) را در طول سه سال آینده بیش از ۴۰ درصد افزایش دهد و تعداد مدیران ارشد آن گروه‌هایی که در آن کار می‌کنند تا سال ۲۰۲۰ تقریباً دو برابر شود.» ایندارجیت سینگ، رئیس شبکه سازمان‌های سیک بریتانیا، از شبکه آسیایی بی‌بی‌سی، یک ایستگاه رادیویی که برای مخاطبان آسیای جنوبی در نظر گرفته شده‌است، انتقاد کرد: «ایستگاه‌هایی مانند شبکه آسیایی بی‌بی‌سی کار چندانی برای تشویق اتحاد و انسجام اجتماعی انجام نمی‌دهند.» در سپتامبر
و انسجام اجتماعی انجام نمی‌دهند.» در سپتامبر ۲۰۱۹، واحد شکایات سرمقاله بی‌بی‌سی شکایتی مبنی بر اینکه ناگا مونچتی، مجری تلویزیونی، دستورالعمل‌های سرمقاله آنها را در انتقاد از اظهارات نژادپرستانه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا دربارهٔ چهار نماینده ایالات متحده نقض کرده بود، تأیید کرد. این تصمیم توسط شبکه اقلیت‌های سیاه‌پوست و قومی بی‌بی‌سی (BAME) مورد انتقاد قرار گرفت و ۴۴ بازیگر، پخش‌کننده و روزنامه‌نگار انگلیسی با منشأ قومی در نامه‌ای از بی‌بی‌سی خواستند در تصمیم خود تجدید نظر کند. آفکام یک ارزیابی موازی
تصمیم خود تجدید نظر کند. آفکام یک ارزیابی موازی از این تصمیم را آغاز کرد. همکار او، دن واکر، نیز در شکایت اولیه نام داشت، اما بی‌بی‌سی هیچ اقدامی علیه او انجام نداد، زیرا شکایت بعدی شاکی صرفاً بر مونچتی متمرکز بود. در پاسخ، تونی هال، مدیر کل بی‌بی‌سی، مداخله کرد و تصمیم شکایت خود را در ۳۰ سپتامبر لغو کرد. در ژوئیه ۲۰۲۰، یک خبرنگار بی‌بی‌سی در گزارشی در مورد حمله یک کارمند و نوازنده ۲۱ ساله، از کلمه "سیاه‌پوست" استفاده کرد، در حالی که گزارشی از مهاجمان در جریان حمله می‌گفتند. این سبب شکایت وی بی‌بی‌سی شد.
حمله می‌گفتند. این سبب شکایت وی بی‌بی‌سی شد. هموفوبیا. "ایندیپندنت" یافته‌های یک مطالعه دانشگاه لیدز را در مارس ۲۰۰۶ گزارش کرد که بی‌بی‌سی را متهم کرد که نسبت به «لزبین‌ها و همجنس‌گرایان، ارجاع به آن‌ها یا مسائل مرتبط» «همجنس‌گرا هراسی سازمانی» دارد. محققان لیدز دریافتند که از ۱۶۸ ساعت برنامه‌نویسی، تنها ۳۸ دقیقه (۰٫۴ درصد) به مسائل همجنس‌گرایان و همجنس‌گرایان پرداخته‌است و ۳۲ دقیقه (۸۰ درصد) منفی تلقی شده‌است. گروه‌های متمرکز مورد استفاده در این مطالعه بی‌بی‌سی را متهم کردند که بدترین پخش کننده از نظر
بی‌بی‌سی را متهم کردند که بدترین پخش کننده از نظر مسائل همجنس گرایان و همجنس گرایان و نمایش آنها از جامعه ال‌جی‌بی‌تی است. در سال ۲۰۱۵، بی‌بی‌سی به دلیل انتخاب بوکسور تایسون فیوری به عنوان شخصیت ورزشی سال، علیرغم اظهارات جنجالی که در مورد همجنس‌گرایی، زنان و سقط جنین انجام داده بود، مورد انتقاد قرار گرفت. اندی وست، خبرنگار بی‌بی‌سی ایرلند شمالی، پس از تعلیق به دلیل انتقاد علنی از این تصمیم، از بی‌بی‌سی استعفا داد. تراجنسیت هراسی. بی‌بی‌سی توسط سیاستمداران، روزنامه نگاران و جامعه ال‌جی‌بی‌تی متهم به
روزنامه نگاران و جامعه ال‌جی‌بی‌تی متهم به تراجنسیت هراسی است. در ژوئن ۲۰۲۰، نامه‌ای برای ابراز «نگرانی‌های جدی» در مورد پوشش بی‌بی‌سی در مورد مسائل تراجنسیتی‌ها به کمال احمد، سردبیر بی‌بی‌سی نیوز ارسال شد. این نامه توسط ۱۵۰ نفر نمایندگان پارلمان از جمله کریسپین بلانت، کرستی بلکمن و استوارت مک دونالد امضا شد. در این نامه شکایت شده‌است که بی‌بی‌سی درگیر «تبعیض نهادی» بوده و از تعهدات خود در ارائه گزارش‌های متعادل در پوشش داستان‌های مربوط به مسائل تراجنسیتی سوء استفاده کرده‌است. این گزارش ادعا کرد که پوشش
سوء استفاده کرده‌است. این گزارش ادعا کرد که پوشش بی‌بی‌سی شامل کمک‌هایی از منابع نامناسب خصمانه است، به گونه‌ای که با پوشش بی‌بی‌سی در مورد موضوعاتی که سایر گروه‌های اقلیت را تحت تأثیر قرار می‌دهد همخوانی ندارد و «به روزنامه‌نگاران ضد تراجنسیت اجازه داده می‌شود تا از تراجنسیت‌ها عکس بگیرند.». در اکتبر ۲۰۲۰، بی‌بی‌سی قوانین بی‌طرفی به‌روزرسانی‌شده‌ای را برای کارکنان خبری خود صادر کرد که به دلیل تلقی مسائل حقوق دگرباشان جنسی به عنوان موضوعاتی سیاسی مورد انتقاد قرار گرفتند که روزنامه‌نگاران و کارکنان بی‌بی‌سی
قرار گرفتند که روزنامه‌نگاران و کارکنان بی‌بی‌سی نباید به صورت علنی در هنگام اقدام در مقام شخصی، مسائلی را مطرح کنند. همچنین به کارکنان گفته شد که حضور در رویدادهای پراید و حمایت از حقوق تراجنسیتی‌ها می‌تواند الزامات بی‌طرفی را زیر پا بگذارد. گی تایمز ادعا کرد که هویت‌های ال‌جی‌بی‌تی را ذاتاً سیاسی می‌داند و این دستورالعمل‌ها را «تراجنسیت هراسی در لباس گوسفند» نامید. بی‌بی‌سی همچنین به دلیل اینکه به مشارکت‌کنندگان اجازه می‌دهد تا افراد تراجنسیتی را بدون چالش تغییر جنسیت دهند و همه گروه‌های حمایت از
چالش تغییر جنسیت دهند و همه گروه‌های حمایت از تراجنسیتی‌ها را از صفحات خط مشاوره خود حذف کرده، مورد انتقاد قرار گرفته‌است. در اکتبر ۲۰۲۱، مقاله‌ای که توسط بی‌بی‌سی نیوز تحت عنوان «ما تحت فشار برخی از زنان تراجنسیت برای رابطه جنسی قرار می‌گیریم» منتشر شد، از سوی جامعه دگرباشان جنسی، سازمان‌های خیریه مرتبط با تراجنسیت‌جنسیتی‌ها، روزنامه‌نگاران و کارکنان بی‌بی‌سی به عنوان تراجنسیت هراسی مورد انتقاد قرار گرفت. زیرا تمرکز ویژه مقاله بر روی استفاده از یک منبع قرار داشت: لیلی کید، ستاره فیلم بزرگسالان همجنس‌گرای
داشت: لیلی کید، ستاره فیلم بزرگسالان همجنس‌گرای جنسی، که قبل از انتشار به بی‌بی‌سی اطلاع داده بود که به چندین تجاوز جنسی متهم شده بود، و چند روز پس از انتشار مقاله، کید وبلاگی نوشت. پستی که خواستار «لینچ کردن» زنان خاص تراجنسیت شده‌است. نامه سرگشاده ای که خواستار پس گرفتن آن شد، ۲۰۰۰۰ امضا جمع کرد و اعتراضات متعددی در خارج از دفاتر بی‌بی‌سی برگزار شد. اگرچه مقاله بی‌بی‌سی ادعا می‌کند که با چندین زن تراجنسیتی برجسته برای این داستان تماس گرفته شده و «هیچ‌کدام از آنها نمی‌خواستند با کارولین لوبریج» خبرنگار
از آنها نمی‌خواستند با کارولین لوبریج» خبرنگار بی‌بی‌سی صحبت کنند، چلسی پو، مجری بزرگسال تراجنسیتی، اظهار داشت که این «کاملاً نادرست است» و مصاحبه او با این روزنامه‌نگار از داستان حذف شد، ادعایی که بررسی پینک نیوز از مکاتبات پو و "لوبریج" و همچنین منبعی از بی‌بی‌سی که نشان داد مصاحبه پو به دلیل عدم مرتبط بودن درج نشده‌است. حفاظت از بی‌طرفی در قرن بیست و یکم. گزارشی که توسط بی‌بی‌سی تراست، "با عنوان حفاظت از بی‌طرفی در قرن بیست و یکم"، در ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد، تأکید کرد که بی‌بی‌سی نیاز به مراقبت بیشتری در
تأکید کرد که بی‌بی‌سی نیاز به مراقبت بیشتری در بی‌طرف بودن دارد. در این بیانیه آمده‌است که بی‌بی‌سی با نمایش قسمتی از مجموعه تلویزیونی جانشین دیبلی که به تبلیغ کمپین فقر را تاریخ سازی کنید، می‌پرداخت، دستورالعمل‌های خود را زیر پا گذاشته‌است. این تعصب به عنوان نتیجه فرهنگ لیبرال بی‌بی‌سی توضیح داده شد. رونوشت سمینار بی‌طرفی به عنوان ضمیمه منتشر شده جداگانه به گزارش موجود است که از طریق بی‌بی‌سی تراست در دسترس است. پس از انتشار گزارش‌های مطبوعاتی مبنی بر اینکه کارمندان بی‌بی‌سی مقاله ویکی‌پدیا را ویرایش
اینکه کارمندان بی‌بی‌سی مقاله ویکی‌پدیا را ویرایش کرده‌اند، بی‌بی‌سی دستورالعمل‌های جدیدی صادر کرد که کارکنان بی‌بی‌سی را از «ضدعفونی کردن» مقاله‌های ویکی‌پدیا دربارهٔ بی‌بی‌سی منع کرد. مهاجرت و اتحادیه اروپا. در سال ۲۰۰۵، دو گزارش مستقل، پوشش بی‌بی‌سی از اتحادیه اروپا را نسبتاً ناکافی ارزیابی کردند و یکی از گزارش‌ها به «سوگیری فرهنگی و غیرعمدی» اشاره شده‌است. در ژوئیه ۲۰۱۳، گزارشی به سفارش بی‌بی‌سی تراست نشان داد که سازمان در انعکاس نگرانی‌های عمومی گسترده در مورد مهاجرت به بریتانیا و تغییر نگرش عمومی
در مورد مهاجرت به بریتانیا و تغییر نگرش عمومی نسبت به اتحادیه اروپا کند بوده‌است. این گزارش که توسط استوارت پربل منتشر شده‌است، بیان می‌کند که "هلن بودن"، مدیر سابق بی‌بی‌سی نیوز، گفته بود که وقتی به این سازمان رسید، «سوگیری عمیق لیبرالی» در رسیدگی به مسائل مهاجرت وجود داشته‌است. همچنین بیان کرد که در داخل بی‌بی‌سی، «دستور کار بحث احتمالاً بیش از حد مبتنی بر دیدگاه‌های سیاستمداران است» اما «به‌طور کلی وسعت نظرات منعکس‌شده توسط بی‌بی‌سی در مورد این موضوع گسترده و چشمگیر است و هیچ مدرک قانع‌کننده‌ای یافت
گسترده و چشمگیر است و هیچ مدرک قانع‌کننده‌ای یافت نشد. که امروزه به حوزه‌های مهم نظری اهمیت داده نمی‌شود». همچنین بیان کرد که بی‌بی‌سی «در دادن اهمیت مناسب به وزن فزاینده نظرات مخالف عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا کند بود، اما در زمان‌های اخیر به تعادل بهتری دست یافته‌است». در مقابل، در سال ۲۰۱۸، رابرت پستون، روزنامه‌نگار سابق بی‌بی‌سی (در حال حاضر آی‌تی‌وی) سازمان را به عدم اعتماد به نفس کافی در اشاره به استدلال‌های نادرست در طول مبارزات انتخاباتی و ارائه یک توازن نادرست از بی‌طرفی متهم کرد. پستون گفت که
یک توازن نادرست از بی‌طرفی متهم کرد. پستون گفت که این سازمان «افرادی را با دیدگاه‌های کاملاً متضاد انتخاب می‌کند و به بینندگان و شنوندگان خود هیچ کمکی در ارزیابی اینکه کدامیک نابغه است، نمی‌کند. روزنامه‌نگاری بی‌طرف به این معنا نیست که به دو نفر که یکی می‌گوید دنیا مسطح است و دیگری می‌گوید دنیا گرد است، وقت برابر دهد». صحت سیاسی. جرمی کلارکسون، کارمند سابق بی‌بی‌سی، در سخنرانی در صرافی چین در سوهو لندن، زمانی را به یاد می‌آورد که توسط این شرکت به نژادپرستی متهم شد: «صحت سیاسی خسته‌کننده است. ما واقعاً در
متهم شد: «صحت سیاسی خسته‌کننده است. ما واقعاً در بی‌بی‌سی از آن رنج می‌بردیم. یادم می‌آید که برای دیدن دنی کوهن تماس گرفتم… او گفت: «می‌دانم که شما یک سگ جدید دارید و اسمش را دیدیه دوگبا گذاشته‌اید. این نژادپرستانه است.» در اکتبر ۲۰۱۹، ایندارجیت سینگ "برنامه فکری برای روز" را در رادیو بی‌بی‌سی ۴ ترک کرد و بی‌بی‌سی را به «احساس نابجای درستی سیاسی» متهم کرد. بی‌بی‌سی از پخش آیتمی در یادبود یک گور و مذهب سیک که به دلیل مخالفت با مسلمان شدن اجباری هندوها در قرن هفدهم اعدام شده بود، توسط بی‌بی‌سی ممانعت به عمل
هفدهم اعدام شده بود، توسط بی‌بی‌سی ممانعت به عمل آمد، زیرا ممکن است مسلمانان را آزار دهد، اگرچه هیچ انتقادی از اسلام وجود نداشت. جنوب آسیا. کریستوفر بوکر، روزنامه‌نگار، از بی‌بی‌سی به‌خاطر پوشش موضوعات مرتبط با هند انتقاد کرده‌است. او نتیجه می‌گیرد که تلاش‌های بی‌بی‌سی برای تقویت کلیشه‌های جنوب آسیایی مستقیماً مسئول آسیب رساندن به وجهه هند و تشویق حوادث نژادپرستانه علیه هندی‌ها، مانند جنجال کارآموزی دانشگاه لایپزیگ بوده‌است. در سال ۲۰۰۹، عادل ری مجری از این موضوع حمایت کرده بود که سیک‌ها نباید همیشه کرپان،