payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشگاه پوشیده می‌شد و غالباً در هنر به‌عنوان رنگ لباس‌های مریم باکره مورد استفاده قرار می‌گرفت. در هندوئیسم و بودیسم بنفش با چاکره تاج همراه است.[۶] براساس بررسی‌های انجام شده در اروپا و ایالات متحده، بنفش رنگی است که اغلب مردم با برونگرایی و فردگرایی، غیرمتعارف، مصنوعی و ابهام در ارتباط می‌دانند. رنگدانه بنفش. در دهه ۵۰، خانواده جدیدی از رنگدانه‌های آلی مصنوعی بنفش بنام کیناکریدون وارد بازار شدند. در ابتدا در سال ۱۸۹۶ کشف شده بود، اما تا سال ۱۹۳۶ ساخته نشده بودند و تا دهه ۱۹۵۰ تولید نمی‌شدند. رنگ‌های این
بودند و تا دهه ۱۹۵۰ تولید نمی‌شدند. رنگ‌های این گروه از رنگ قرمز عمیق تا بنفش رنگ متغیر بوده و فرمول مولکولی C20H12N2O2 را دارند. آنها در برابر نور خورشید و شستشو مقاومت زیادی دارند و در رنگ‌های روغنی، رنگ‌های آبی و آکریلیک‌ها و همچنین در پوشش‌های اتومبیل و سایر روکش‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. تاریخچه. بنفش یکی از قدیمی‌ترین رنگ‌هایی است که انسان مورد استفاده قرار داده است. اثری از بنفش بسیار تیره، ساخته شده توسط سنگ منگنز معدنی، مخلوط با آب یا چربی حیوانات و سپس بر روی دیواره غار برشته شده، در
حیوانات و سپس بر روی دیواره غار برشته شده، در هنر غار ماقبل تاریخ در Pech Merle، در فرانسه یافت می‌شود که قدمت آن در حدود بیست و پنج هزار سال است. همچنین در غار Altamira و Lascaux یافت شده است.[۱] گاهی اوقات به عنوان جایگزینی برای زغال سیاه استفاده می‌شد. چوب منگنز، که برای نقاشی استفاده می‌شود، در مکان‌هایی که انسان نئاندرتال در فرانسه و فلسطین می‌زیسته، یافت شده است. از میان ابزارهای سنگ‌زنی در سایت‌های مختلف، به نظر می‌رسد که از این رنگ برای رنگ‌آمیزی بدن و تزئین پوست حیوانات نیز استفاده شده است.
بدن و تزئین پوست حیوانات نیز استفاده شده است. اخیراً، نخستین تاریخ‌های نقاشی غارها به دورتر از ۳۵۰۰۰ سال قبل بازمی‌گردد. نقاشی‌های دستی روی دیوارهای سنگی در استرالیا حتی قدیمی‌تر هستند و قدمت آن‌ها به ۵۰۰۰۰ سال می‌رسد. انواع توت‌ها از جنس تمشک مانند تمشک‌سیاه منبع مشترک رنگ‌ها در دوران باستان بودند. مصریان باستان با ترکیب آب میوه توت با انگورهای خرد شده سبز، نوعی رنگ بنفش ایجاد می‌کردند. مورخ رومی، پلینیس پیر گزارش داده است که مردمان سرزمین گل برای رنگ‌آمیزی لباس برده‌ها از رنگ بنفش ساخته شده از زغال‌اخته
لباس برده‌ها از رنگ بنفش ساخته شده از زغال‌اخته استفاده کرده‌اند. این رنگ‌ها یک بنفش رضایت‌بخش ایجاد می‌کردند، اما در نور آفتاب و هنگام شستشو به سرعت کم رنگ می‌شدند. [۲] در پرچم کشورها. تهیه و تولید رنگ بنفش به شکل سنتی سخت و هزینه‌بر بود و بهایی تقریباً برابر با طلا به آن می‌داد. به همین دلیل این رنگ با تجمل و سلطنت گره خورده بود. گرانبها بودن رنگ بنفش باعث شد تا در میان پرچم‌های کشورهای دنیا کمتر رنگ بنفش به کار برود و در حال حاضر تنها در دو پرچم، پرچم دومینیکا و پرچم نیکاراگوئه رنگ بنفش دیده می‌شود.
دومینیکا و پرچم نیکاراگوئه رنگ بنفش دیده می‌شود. شاهنشاهی ساسانی نیز پرچمی از رنگ بنفش داشت. در فرهنگ عامه. محبوبیت بنفش. در اروپا و آمریکا، بنفش یک رنگ محبوب نیست؛ در یک نظرسنجی اروپایی، تنها سه درصد از زنان و مردان آن را به عنوان رنگ مورد علاقه خود قرار داده و آن را در پس زمینه‌های آبی، سبز، قرمز، سیاه و زرد (به این ترتیب) قرار داده و با نارنجی گره خورده‌اند. ده درصد از پاسخ دهندگان آن را در انتهای فهرست رنگ‌های مورد علاقه خود قرار دادند. فقط قهوه‌ای، صورتی و خاکستری از محبوبیت کمتری برخوردار بودند.
عبدالله بن حسین بن علی معروف به علی‌اصغر خردسال‌ترین کشته نبرد کربلا و کوچک‌ترین فرزند حسین بن علی است. مادرش را رباب بنت امرئ القیس گزارش کرده‌اند. در اینکه در هنگام کشته شدن، سنش چقدر بوده‌است، اختلاف است و بین یک روز تا هفت سال در منابع گزارش شده‌است. در صورتی که او یک روزه نباشد، باید در مدینه متولد شده باشد. علی اصغر یکی از چند شخصی است که در بین شیعیان به باب‌ الحوائج معروف است. منابع در مورد اینکه نام او علی‌اصغر یا عبدالله است، دچار اختلافند و به عقیده منابعی عبدالله برادر یک روزه او بود که از مادری
منابعی عبدالله برادر یک روزه او بود که از مادری دیگر به دنیا آمده و در همان روز به روشی مشابه کشته شد. بر همین اساس، منابع در شیوه کشته شدن او نیز دچار اختلافند. برخی او را کشته شده در دامان پدرش به هنگامی که قصد بوسیدن او و وداع از او را داشت دانسته‌اند و برخی دیگر او را کشته شده در هنگام درخواست آب از جانب حسین می‌دانند. در هر دو نقل، او با اصابت تیر به گلو کشته شده‌است. قاتل او حرمله بن کاهل اسدی و در نقل‌هایی عقبة بن بشر دانسته شده‌است. بر اساس روایتی از محمد باقر، قاتل او از قبیله بنی‌اسد بوده‌است.
از محمد باقر، قاتل او از قبیله بنی‌اسد بوده‌است. محل دفن او نامشخص است اما بر اساس گزارش‌هایی، وی بر روی سینه پدرش و به نقلی در کنار کشتگان کربلا دفن شده‌است. علی‌اصغر در نزد شیعیان جایگاه ویژه‌ای دارد و یک روز از عزاداری‌های ایام محرم به او اختصاص دارد. برای او مراسم تعزیه جداگانه برگزار می‌شود و به مناسبت بزرگداشت او، سالانه همایشی با نام همایش شیرخوارگان حسینی در جهان اسلام برگزار می‌شود. قنداقه و گهواره از نمادهایی است که برای اشاره به او استفاده می‌شود. نگاره‌های کربلا، او را در آغوش پدرش سوار بر اسبی
نگاره‌های کربلا، او را در آغوش پدرش سوار بر اسبی سفید به تصویر کشیده‌اند که در مقابل خیل عظیمی از جمعیت قرار گرفته‌است. نام و نسب. نام و القاب. برخی منابع برای این فرزند حسین بن علی نام مشخصی را گزارش کرده‌اند، و برخی دیگر نکرده‌اند.منابعی که برای این کودک حسین بن علی نام مشخصی را گزارش کردند، در اینکه نامش «عبدالله» یا «علی‌اصغر» است دچار اختلافند. َمنابعی هم که نام مشخصی را ذکر نکرده‌اند، با اشاره به اوصافی چون «صغیر»، «صبی»، «طفل»، «رضیع»، «غلام»، «ابن» و «ولدی الرضیع» از این کودک یاد کرده‌اند. از این
و «ولدی الرضیع» از این کودک یاد کرده‌اند. از این دست منابع می‌توان به زهری در "طبقات الکبری"، ابوحنیفه دینوری در "اخبارالطوال"، طبری در "تاریخ الامم و الملوک"، ابوالفرج اصفهانی در "مقاتل الطالبین"، شمس الدین ذهبی در "سیر اعلام النبلاء"، یعقوبی در "تاریخ یعقوبی"، مسعودی در "مروج الذهب" و سید بن طاووس در "لهوف" اشاره کرد. در مورد اینکه آیا نام او عبدالله بوده‌است یا اینکه علی‌اصغر یا اینکه این دو نام، نام دو تن از فرزندان حسین است که در سن خردسالی در کربلا کشته شدند؛ اختلاف‌هایی وجود دارد. از میان منابع سنی
شدند؛ اختلاف‌هایی وجود دارد. از میان منابع سنی مذهب، بلاذری در "انساب الاشراف"، حمید بن احمد محلی در "الحدائق"، ابن اثیر در "کامل فی التواریخ" و ابن کثیر در "البدایة و النهایه" نام این فرزند را عبدالله دانسته‌اند. شیخ مفید در "الارشاد"، فضیل بن زبیر اسدی — از اصحاب محمد باقر و جعفر صادق — در کتاب "تسمیة من قتل مع الحسین"، ابوالحسین شجری در "آمالی الخمیسیه"، و ابن نما حلی در "مثیر الاحزان" نام این کودک را «عبدالله» دانسته‌اند. قدیمی‌ترین منبعی که نام این کودک را «علی» دانسته‌است ابن اعثم کوفی در کتاب
کودک را «علی» دانسته‌است ابن اعثم کوفی در کتاب "الفتوح" است که برای حسین فرزندی به نام علی که شیرخوار بوده‌است گزارش کرده‌است. اولین صراحت‌ها به نام علی‌اصغر در کتاب "الاصیلی فی انساب الطالبین" اثر صفی‌الدین محمد بن تاج‌الدین، "المناقب" اثر ابن شهرآشوب و "کشف الغمه" اثر اربلی صورت گرفته‌است. به عقیده مورخینی چون ابن زبیر، یعقوبی و ابوریحان بیرونی، دو طفل خردسال از حسین بن علی در کربلا کشته شدند که یکی از آنها در روز عاشورا به دنیا آمده‌است. محمد بن طلحه دمشقی در کتاب "مطالب السؤول" آورده‌است که علی‌اصغر
در کتاب "مطالب السؤول" آورده‌است که علی‌اصغر طفلی از کودکان حسین بود که به واسط اصابت تیر کشته شد و عبدالله دیگر فرزند حسین نیز به همراه پدرش کشته شد. بر اساس گزارش‌هایی، عبدالله — که از طریق یادکرد نامش در وقایع عاشورا، شناخته شده — از مادری قُضاعی و برادر تنی‌اش جعفر، فرزند دیگر حسین دانسته شده‌است. در میان منابع دانشنامه‌ای، ژان کالمارد، اسلام‌شناس فرانسوی، نام این فرزند را «علی‌اصغر» معرفی می‌داند و او را کوچکترین فرزند حسین گزارش می‌کند. اما ویلفرد مادلونگ، اسلام‌شناس آلمانی، می‌گوید حسین بن علی دو
اسلام‌شناس آلمانی، می‌گوید حسین بن علی دو پسر به نام «علی» داشته‌است که یکی از آنها در نبرد کربلا کشته شد و دیگری از آن نبرد جان سالم به در بُرد. او معتقد است از میان فرزندان حسین، فقط علی‌اکبر و سجاد «علی» نام داشته‌اند. او همچنین اضافه می‌کند که علی‌ِ کوچکتر سجاد است بنابراین عبارت «علی‌اصغر» فی‌الواقع برای سجاد مناسب است. در منابع برای این کودک القابی چون شیرخواره، باب‌الحوائج، شش‌ماهه و طفل رضیع گزارش شده‌است. پدر و مادر. پدرش، حسین بن علی فرزند فاطمه زهرا دختر محمد و علی بن ابی‌طالب — خلیفه چهارم از
زهرا دختر محمد و علی بن ابی‌طالب — خلیفه چهارم از خلفای راشدین — است. حسین امام سوم شیعیان دوازده‌امامی است که به سال ۶۱ ه‍.ق در نبرد کربلا، به دست سپاهیان عمر سعد و به فرمان یزید، کشته شد. نام مادرش را رباب گزارش کرده‌اند. اولین ازدواج حسین با رَباب بنت اِمرَءَ الْقَیْس بود. امرء القیس در زمان عمر بن خَطّاب به مدینه آمد و از طرف عمر به رهبری قبایل قُضاعَه — که به اسلام گرویده بودند — انتخاب شد. علی مسئلهٔ ازدواج پسرانش با دختران امرء القیس را مطرح کرد و وی قبول کرد که سه تن از دخترانش را به ازدواج حسنین
قبول کرد که سه تن از دخترانش را به ازدواج حسنین درآورد. رباب همسر محبوب حسین بود و با وجود اینکه سال‌ها برای حسین فرزندی نیاورده بود، احتمالاً پس از کشته شدن علی، سُکَیْنه را — که در برخی منابع آمنه، آمینه و… ذکر شده — به دنیا آورد. مادلونگ گزارش می‌کند که رباب فرزند پسری به‌نام عبدالله برای حسین به دنیا آورد که در خردسالی در کربلا کشته شد و احتمالاً حسین به‌خاطر این فرزند، کنیه اباعبدالله را دارد. برخی منابع شیعی در سال‌های بعد، این فرزند را علی‌اصغر نامیده‌اند که "دانشنامهٔ ایرانیکا" این نامگذاری را
که "دانشنامهٔ ایرانیکا" این نامگذاری را بی‌اساس می‌داند. رباب از اسیران نبرد کربلا بود در کاخ ابن زیاد در وصف حسین اشعاری سرود. او یک سال پس از ماجرای کربلا درگذشت. سرگذشت. تولد. منابع در خصوص زمان به دنیا آمدن این کودک گزارشی صریح ندارند و تنها بر اساس برخی گزارش‌ها همچون گزارش فضیل بن زبیر اسدی و ابوریحان بیرونی، کودکی برای حسین در روز عاشورا و در کربلا به دنیا آمد که کشته شد. محمد بن سعد برای حسین از پسری سه ساله گزارش کرده‌است. خواجه نصیرالدین طوسی در کتاب "نقد المحصل" سن این کودک را ۷ سال دانسته‌است و
"نقد المحصل" سن این کودک را ۷ سال دانسته‌است و ابوعلی بلعمی این کودک را با توجه به توصیفات او در منابع تاریخی که شیرخوار دانسته‌اند، یک‌ساله می‌داند؛ بنابراین برای سن دقیق او هیچ گزارش قابل اعتمادی وجود ندارد. امروزه چنین مشهور شده‌است که این کودک در شب دهم رجب سال ۶۰ ه‍. ق، هجده روز قبل از حرکت حسین بن علی به سوی مکه و در مدینه به دنیا آمده‌است. برای این قول هیچ مدرک قابل قبولی وجود ندارد. در کتاب "مطالب السؤول" آمده‌است که حسین بن علی بر پیکر طفل خود نماز میت خوانده‌است و بر همین اساس استنباط شده‌است که
میت خوانده‌است و بر همین اساس استنباط شده‌است که سن این کودک نباید کمتر از ۶ سال بوده باشد. در نبرد کربلا. دربارهٔ شیوه کشته شدن این کودک، دو نوع گزارش وجود دارد. بر مبنای گزارش اول، علی‌اصغر در خیمه‌ها و به هنگام وداع حسین بن علی با زنان و کودکان، قصد کرد تا یکی از کودکانش را در آغوش کشد یا او را ببوسد که یکی از سپاهیان کوفه به سمت آن کودک تیری پرتاب کرد و او را به قتل رساند. در نقل دیگر ماجرا، آورده‌اند که حسین کودکش را که به شدت تشنه بود برای تقاضای آب به نزد سپاهیان ابن زیاد برد اما از جانب سپاه تیری
به نزد سپاهیان ابن زیاد برد اما از جانب سپاه تیری به سوی کودک روانه شد و بر گلوی کودک نشست. در "روضةالشهدا" آمده‌است که حسین خطاب به سپاهیان کوفه گفت: «اگر من در نظر شما گناهکارم، به این نوزاد بی‌گناه جرعه‌ای آب بدهید.» شبیه به همین مطلب را "نفس المهموم" گزارش می‌کند که حسین گفت: «اگر به من رحم نمی‌کنید، به این کودک رحم کنید.» منابع در اینکه عکس‌العمل حسین پس از کشته شدن طفلش چه بوده‌است، بیشتر به نفرین قوم ستمگر بر خودش پرداخته‌اند و برخی از دفن کودک و برخی دیگر به قرار دادن جسد کودک در کنار اجساد دیگر
دیگر به قرار دادن جسد کودک در کنار اجساد دیگر کشتگان اشاره کرده‌اند. در این میان منابعی به رفتار حسین که به آغشته کردن بدن خودش به خون کودک کشته شده اشاره کرده‌اند. در اینکه بعد از کشته‌شدن کودک، حسین دستش را در زیر گلوی بریده کودک گرفته و خون‌ها را در دستش جمع کرده‌است، منابع اخباری را گزارش کرده‌اند اما اینکه سپس، خون را به آسمان پاشید یا اینکه بر زمین ریخت، اختلاف‌هایی در منابع گزارش شده‌است. بر اساس گزارش ابن جوزی، پس از کشته شدن این کودک، ندایی از آسمان آمد که خطاب به حسین گفته‌است «این کودک را واگذار
آمد که خطاب به حسین گفته‌است «این کودک را واگذار که برای او در بهشت ودیعه‌ای است.» ویلفرد مادلونگ معتقد است که علی اصغر فرزند کوچک حسین در حالی که بر روی زانوانش بود تیر خورد اما برخلاف منابع دیگر، در نوزاد بودن این بچه تردید دارد. در "روضةالشهدا" گزارش شده که تیر پس از برخورد به طفل، به بازوی حسین نیز ورود کرده‌است. همچنین در "تاریخ قم" آمده‌است که عبدالله بن حسین در آغوش مادرش تیر خورد. بعد از نبرد کربلا. بعد از کشته شدن تمامی یاران حسین بن علی تمامی سرهای آنان را از بدنشان جدا و بر نیزه کردند. در برخی
آنان را از بدنشان جدا و بر نیزه کردند. در برخی منابع آمده که در بین کشتگان فقط سر علی‌اصغر و حر بن ریاحی از بدنشان جدا نشد. قاتل. مورخان در اینکه قاتل علی‌اصغر چه کسی بوده، دچار تردیدهایی هستند که احتمالاً ناشی از اشتباه گرفتن عبدالله بن حسین با عبدالله بن حسن بوده‌است. خوارزمی، شجری و سید بن طاوس قاتل او را حرملة بن کاهل اسدی می‌دانند. ابوالفرج اصفهانی در نقلی قاتل را عقبة بن بشر دانسته‌است و گروهی از روایات بر اینکه قاتل فردی از بنی‌اسد بوده‌است، تأکید دارند. مورخان بسیاری نیز در مورد قاتل سکوت کرده و
دارند. مورخان بسیاری نیز در مورد قاتل سکوت کرده و نامی از قاتل نیاورده‌اند از جمله ابن سعد، ابن اعثم، ابن طلحه شافعی، ابن واضع یعقوبی، ابوریحان بیرونی، ابن شهرآشوب و ابومنصور طبرسی. آرامگاه. محل دقیقی در منابع تاریخی برای دفن این کودک گزارش نشده‌است. از روایتی که حسین پس از کشته شدن فرزندش آن را دفن کرد، چنین برداشت می‌شود که محل دفن او باید نزدیک خیمه‌گاه باشد. شیخ عباس قمی در خصوص محل دفن این کودک آورده‌است که از سید مرتضی کشمیری در این خصوص که قبر علی‌اصغر کجاست سؤال شد، او اعلام بی‌اطلاعی کرد اما کمی
کجاست سؤال شد، او اعلام بی‌اطلاعی کرد اما کمی بعد در خواب حسین بن علی را دید که به او گفته‌است که علی‌اصغر بر روی سینه من دفن شده‌است. شیخ عباس قمی معتقد است که احتمالاً جسد علی‌اصغر پس از دفن شدن توسط حسین بن علی از قبر بیرون کشیده شده‌است. با این وجود احتمال داده شده‌است که این کودک در یکی از این سه جا دفن شده باشد: در فرهنگ، هنر و رسانه. روز نهم محرم در باور برخی از مردم ایران، روز تعلق یافته به علی‌اصغر است. آنها این روز را «علی‌الاصغر» می‌نامند و برای بزرگداشت این نوزاد کشته شده عزاداری برگزار
و برای بزرگداشت این نوزاد کشته شده عزاداری برگزار می‌کنند. مراسم تعزیه در منطقه سمنان نیز که در روز نهم برگزار می‌شود به وقایع مربوط به علی‌اصغر تعلق دارد. علی‌اصغر همواره یکی از موضوعات تعزیه‌ها بوده‌است که یک شب از شب‌های این مراسم را به خود اختصاص داده‌است. در این مراسم، گهواره نوزاد از عناصر استفاده شده محسوب می‌شود. قنداقه از دیگر مفاهیم مربوط به این کودک در مراسم‌های آئینی است. به گزارش کالمارد، در مراسم بزرگداشت او در ایام محرم که از جانب شیعیان برگزار می‌شود، وی را کودکی بی‌گناه که از تشنگی رنج
می‌شود، وی را کودکی بی‌گناه که از تشنگی رنج می‌برد به تصویر می‌کشند. همچنین در شمایل‌هایی که از واقعه کربلا کشیده می‌شود، علی‌اصغر در آغوش پدرش در حالی که سوار بر اسبی نر سفید رنگی است و در مقابل سپاهیان کوفه ایستاده، به تصویر کشیده شده‌است. در ادبیات روضه‌خوانی و مداحی از علی‌اصغر به وفور تجلیل شده‌است. از سال ۱۳۸۳ سازمانی مردمی که بعدها به مجمع جهانی حضرت علی‌اصغر نام گرفت، مراسمی را سالانه به یاد علی‌اصغر برگزار می‌کند. این همایش با عنوان همایش شیرخوارگان حسینی هر ساله در هشتم محرم برگزار می‌شود. بر طبق
حسینی هر ساله در هشتم محرم برگزار می‌شود. بر طبق گزارش‌هایی در سال ۱۳۹۸ خورشیدی، این مراسم در ۴۵ کشور برگزار می‌شود که تنها در ایران بیش از ۶٫۲۵۰ نقطه را شامل می‌شود. در زیارت‌نامه‌ها. شیخ مفید در کتاب "الاقبال الاعمال" زیارت‌نامه‌ای را مربوط به روز عاشورا گزارش می‌کند که در آن به نام علی‌اصغر اشاره شده‌است. در فرازی از این زیارت آمده‌است که «صل الله علیک و علیهم و علی ولدک علی‌الاصغر الذی فجعت به» یعنی: «درود بر تو و بر آنها و بر علی اصغر، همان کسی که دل‌ها در سوگ او به درد آمد.» سید بن طاوس نیز در "زیارت
در سوگ او به درد آمد.» سید بن طاوس نیز در "زیارت ناحیه مقدسه" در ذیل نام آوردن از کشتگان کربلا، به یکی از فرزندان حسین بن علی اشاره می‌کند. در بخشی از این زیارت آمده‌است: «السلام علی عبدالله بن الحسین، الطفل الرضیع، المرمی الصریع المتشحط دما، المصعد دمعه فی السماء، المذبوح بالسهم فی حجر ابیه، لعن الله رامیه حرملة بن کاهل الاسدی و ذویه» یعنی: «سلام بر عبدالله بن حسین، کودک شیرخوار، تیرخورده، به زمین افتاده، به خون غلتیده، که خونش به آسمان بالا رفت و در آغوش پدرش به وسیله تیر ذبح شد. تیرانداز به او و
آغوش پدرش به وسیله تیر ذبح شد. تیرانداز به او و پژمرده‌کننده‌اش حرمله بن کاهل اسدی از رحمت الهی دور باد.» منابع. دانشنامه‌ای فارسی انگلیسی
علی اکبر بن الحسین فرزند ارشد حسین بن علی و ام لیلا بود. وی در ۲۵ سالگی در روز عاشورا و در نبرد کربلا کشته شد. بر اساس نوشته ژان کالمارد در "ایرانیکا"، شهرت علی اکبر به عنوان یک جنگجوی شجاع اهل بیت ممکن است بیش از شهرت عباس بن علی باشد. زندگی. علی اکبر پسر حسین بود که در جنگ کربلا ۱۸، ۱۹، یا ۲۵ ساله بود. دو برادر وی نیز عبدالله (علی‌اصغر) و علی زین العابدین (چهارمین امام شیعه) نام داشتند. به اعتقاد شیعه، این جوان بسیار شبیه به پدربزرگ پدر خود محمد، پیامبر اسلام بود، تا جایی که حسین بن علی اغلب می‌گفت:
اسلام بود، تا جایی که حسین بن علی اغلب می‌گفت: «هرگاه دلم برای پدربزرگ مادری تنگ می‌شود، به چهره علی اکبر نگاه می‌کنم.» علی اکبر در ۱۰ محرم ۶۱ هجری قمری در جنگ کربلا توسط مرره بن منقد کشته شد. در این‌که سن او هنگام کشته شدن چقدر بوده است بین ۱۸، ۱۹، ۲۳ و ۲۵ سال اختلاف وجود دارد، اما از آنجا که سجاد در کربلا ۲۳ سال سن داشت و علی اکبر از او بزرگ‌تر بوده می‌توان گفت علی اکبر در سن ۲۵ سالگی کشته شده است؛ بنابراین نقل تاریخی چون واقعه کربلا در سال ۶۱ هجری قمری بود می‌توان گفت او در سال ۳۶ هجری قمری متولد شده
بود می‌توان گفت او در سال ۳۶ هجری قمری متولد شده است. مادر علی‌اکبر، لیلا، خواهرزاده معاویه بن ابی سفیان (خلیفه اموی) بود. مرگ. منابع شیعه روایت کرده‌اند از آنجایی که یزید با علی‌اکبر نسبت خویشاوندی داشت، به او امان داد ولی علی‌اکبر قبول نکرد و در پاسخ گفت: «قرابت با رسول خدا با ارزش‌تر است». به گفته این منابع، علی‌اکبر در مقابل چشمان پدرش نزدیک به ده مرتبه به میدان نبرد رفت و هر بار نزدیک به دو یا سه نفر را کشت. او در حالی که خسته و تشنه شده بود نزد پدرش بازگشت و در خواست آب کرد، می‌گویند پدرش به او گفت:
و در خواست آب کرد، می‌گویند پدرش به او گفت: «پسرم! ببین دهان من از دهان تو خشک‌تر است، اندکی پیکار کن که به‌زودی از دست جدت رسول خدا سیراب خواهی شد» سپس او به میدان جنگ بازگشت. زمانی که به میدان برگشت مردی به نام مر بن سعد یا مره بن منقذ عبدی از پشت به او ضربه‌ای وارد کرد که باعث شد او از اسب به زمین بیفتد؛ حسین که تا آن‌هنگام با گریه دیده نمی‌شد با دیدن سقوط پسرش شروع به گریه کرد. بعد از سقوط او دشمن او را احاطه و بدنش را قطعه قطعه کردند. مرتضی مطهری در اینجا می‌گوید: علی‌اکبر در حالی که ۲۵ سال سن (طبق
اینجا می‌گوید: علی‌اکبر در حالی که ۲۵ سال سن (طبق نقل صحیح) داشت، اولین کشته روز عاشورا از قبیله بنی‌هاشم بود. آرامگاه. علی‌اکبر پایین پای پدرش حسین بن علی، در کربلا دفن شده است. برخی همین علت را دلیل شش‌گوشه بودن ضریح می‌دانند. سر او به همراه دیگر کشته شدگان سپاه حسین ابتدا به نزد ابن زیاد در کوفه و بعد از آن به نزد یزید در دمشق فرستاده شد و در نهایت طبق عقیده رایج توسط بانو آزرا از قبیله بنی‌اسد در قبرستان باب‌الصغیر به خاک سپرده شد. سید محسن امین یکی از محققان معاصر نیز بر این باور است که سر علی اکبر
محققان معاصر نیز بر این باور است که سر علی اکبر همراه با عباس بن علی و حبیب بن مظاهر در قبرستان باب‌الصغیر دفن شده است. در مقابل برخی می‌گویند سر او به همراه دیگر سرهای کشته شدگان سپاه حسین به کربلا آورده و در کنار بدنشان دفن شدند. این نظر در میان شیعه و سنی شهرت دارد.
امنیت کاربردها برای محدود کردن تهدیدات داخلی در سطوح کاربردی برای یک سازمان بسیار حیاتی است. تقابل میان منافع شخصی و الزامات امنیتی و انجام وظایف سازمانی گاهی سبب عدم کارآمدی و کاهش کارایی در سازمان می‌گردد. با تدوین سیاست امنیتی مناسب و آموزش مداوم به کارکنان می‌توان این تقابل را به حداقل ممکن رسانید. سند سیاست امنیت کاربردها باید شامل موارد زیر باشد: طبقه‌بندی اطلاعات. همه اطلاعات مؤسسه را، به منظور ایمن‌سازی اطلاعات یا محدود کردن دسترسی مهاجمین احتمالی، می‌توان در چهار دسته طبقه‌بندی کرد: دسترسی بدون
می‌توان در چهار دسته طبقه‌بندی کرد: دسترسی بدون مجوز داخلی یا خارجی به اطلاعات سری می‌تواند ایجاد بحران کند. حفاظت از صحت اطلاعات سری مقوله‌ای حیاتی است. برای دستیابی به این‌گونه اطلاعات سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای باید وضع شود. مثلاً اطلاعات مربوط به مسائل مالی یا دارایی‌های رقابتی سازمان را می‌توان اطلاعات سری محسوب کرد. اطلاعات پرسنلی، رمزهای عبور، کاستی‌های امنیتی شرکت و غیره اطلاعات محرمانه تلقی می‌گردد. دفترچه تلفن، بولتن‌های داخلی و غیره می‌تواند اطلاعات داخلی تلقی گردد. اطلاعات عمومی هم باید محافظت
داخلی تلقی گردد. اطلاعات عمومی هم باید محافظت شوند زیرا در صورت تغییر و مخدوش نمودن این اطلاعات توسط مهاجمین ممکن است سازمان دچار مشکل گردد. ایمن‌سازی اطلاعات. برای امن‌سازی هر موجودیت هدف ایجاد سه رکن اساسی امنیت یعنی صحت، محرمانگی و دسترس‌پذیری است بدین منظور امن‌سازی اطلاعات با توجه به این سه رکن دنبال می‌کنیم: رمزنگاری اطلاعات شبکه. اطلاعاتی که از طریق شبکه داخلی مؤسسه مبادله می‌شوند باید به منظور حفاظت از محرمانگی اطلاعات، رمزنگاری شوند. افزونگی اطلاعات. با افزونگی اطلاعات، قابلیت اعتماد و
اطلاعات. با افزونگی اطلاعات، قابلیت اعتماد و اطمینان‌پذیری سیستم را بالا می‌بریم. سیستم افزونه آرایه‌ای از سخت‌دیسک‌های به هم اتصال یافته‌است که تشکیل RAID داده و تسهیلات زیر را فراهم می‌کنند: ضمناً در این سیستم در صورت بروز خرابی، کپی‌های دیگری از اطلاعات روی سخت دیسک وجود خواهد داشت. رمزنگاری سخت دیسک. رمزنگاری سخت دیسک‌ها سبب افزایش صحت و محرمانگی اطلاعات ذخیره شده (استاتیک) خواهد شد. تصدیق هویت. یک سیستم تصدیق هویت کارآمد برای دستیابی به سرورها، کامپیوترها، تجهیزات شبکه چون فایروال و روتر و غیره بسیار
تجهیزات شبکه چون فایروال و روتر و غیره بسیار مهم و حائز اهمیت می‌باشد. امن‌سازی نرم‌افزار. اکثر کارکنان یک سازمان با نرم‌افزارها به نوعی سر و کار دارند خیلی از کارکنان با برنامه‌های مختلفی در طول هفته کار می‌کنند به عنوان مثال اکثراً از برنامه Outlook برای چک کردن ای‌میل‌های متعدد خود استفاده می‌نمایند. باید بدانیم که اکثر این برنامه‌ها دارای حفره‌های امنیتی بوده و می‌توانند مسبب آسیب‌های جدی امنیتی شوند با پیشرفت کردن برنامه‌ها و گسترش آن‌ها تأمین امنیت کاربری بسیار پیچیده‌تر و مهم‌تر به نظر می‌رسد بهترین
بسیار پیچیده‌تر و مهم‌تر به نظر می‌رسد بهترین روش برای امن‌سازی نرم‌افزار اولا امن‌سازی در مرحله برنامه‌نویسی است یعنی تولید برنامه‌ها با استفاده از استانداردهای امنیتی و ثانیاً اجرای یک ممیزی امنیتی می‌باشد. اجرای ممیزی بسیار حیاتی است زیرا تجزیه و تحلیل کدهای برنامه برای یافتن مشکلاتی نظیر سرریزی بافر می‌تواند سودمند باشد. به‌علاوه ابزارهایی برای پویش کدهای منبع به منظور تشخیص باگ‌های عمومی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد برنامه‌های مثل RATS, ITS4, Flawfinder و غیره. امن‌سازی هسته سیستم‌عامل. بعد از نصب
و غیره. امن‌سازی هسته سیستم‌عامل. بعد از نصب اولیه یک سیستم‌عامل نظیر Windows معمولاً تمهیدات امنیتی بسیار ناکافی است. به منظور امن‌سازی هسته سیستم‌عامل و حصول صحت و محرمانگی اطلاعات باید به موارد زیر توجه کنیم: امنیت مجوزها. برای دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌های موجود در کامپیوتر لازم است تدابیر امنیتی صحیحی را برای دسترسی افراد مختلف در نظر بگیریم. یعنی دسترسی به منابع موجود روی فضای حافظه‌ای کامپیوتر به صورت Full Control، Modify و خواندن و نوشتن باشد در صورتی‌که مجوزهای لازم به‌طور صحیحی تفویض نگردد صحت
مجوزهای لازم به‌طور صحیحی تفویض نگردد صحت اطلاعات نقض شده و سازمان دچار صدمه و آسیب خواهد گردید. مدیریت به روز رسانی‌های امنیتی. طراحان سیستم‌های عامل معمولاً به صورت روزانه وصله‌های امنیتی و به روزرسانی منتشر کرده که این خود حاکی از وجود ضعف‌ها و حفره‌های امنیتی متعدد در این‌گونه سیستم‌ها می‌باشد. به روزرسانی در صورتی که دارای سیاست تعریف شده‌ای نباشد می‌تواند باعث بروز صدمات جبران‌ناپذیر امنیتی شود. اخطار و آگاه‌سازی: اطلاع به موقع و به هنگام به پرسنل ذیربط به دست آوردن فایل‌های به روزرسانی آزمایش
ذیربط به دست آوردن فایل‌های به روزرسانی آزمایش فایلهای به دست آمده و بررسی تأثیرات اجرای آن بر روی یک سیستم به‌طور آزمایشی گسترش و توزیع فایلها و در اختیار افراد ذیربط قراردادن معتبرسازی و آگاهی از اینکه فایل‌های به روزرسانی روی همه کامپیوترها نصب و اجرا شده‌اند ممیزی و نظارت بر حوادث امنیتی سیستم‌عامل. از طریق تجزیه و تحلیل و بررسی به موقع فایلهای Log و سایر سیستم‌های هشداردهنده و نظارت‌کننده باید رخدادهای امنیتی و میزان آسیب‌رسانی آن‌ها مورد بررسی و بازبینی قرار گیرد. مقابله با آسیب‌پذیری‌های امنیت
بازبینی قرار گیرد. مقابله با آسیب‌پذیری‌های امنیت سازمانی. با یک برنامه مدیریت امنیت اطلاعات کارآمد می‌توان با بسیاری از تهدیدات امنیتی که سازمان‌ها را مورد تهدید قرار می‌دهند مقابله کرد. برنامه‌ای برای حفاظت از فضای امنیت سازمانی. برای جلوگیری از مخاطرات یا تشخیص آن‌ها سازمان باید برنامه مشخصی داشته باشد که در این برنامه چگونگی واکنش به موقع و بازیابی به هنگام در صورت موفقیت تهاجمات، مشخص شده باشد. پیش‌گیری به منظور پیش‌گیری از مخاطرات موارد زیر باید مدنظر قرار گیرد: پیش‌گیری تمام مکانیسم‌ها و سیاست‌هایی
قرار گیرد: پیش‌گیری تمام مکانیسم‌ها و سیاست‌هایی را شامل می‌شودبه به منظور محدود کردن دامنه حوادث امنیتی و تهدیدات و مخاطرات به کار می‌رود. با تجزیه و تحلیل ریسک هم می‌توان اثر تهدید و هم احتمال آن را تقلیل داد چنانچه: ریسک = احتمال * اثر یک تهدید امنیتی آموزش و تعلیم مبانی امنیتی، ویروس‌های کامپیوتری، امن‌سازی شبکه و سیاست‌های امنیتی به اعضاء سازمان اثر بسیار حیاتی در پیش‌گیری از مخاطرات امنیتی می‌تواند داشته باشد. تشخیص واکنش واکنش به موقع در صورت دریافت یک حمله و حادثه امنیتی و مسدود کردن حفره‌های
یک حمله و حادثه امنیتی و مسدود کردن حفره‌های امنیتی باید مورد توجه فراوان قرار گیرد. باز یابی داشتن برنامه‌ای برای بازیابی و بازسازی اطلاعات و موجودیت‌ها در صورت تخاصم و حمله نیازمند طراحی سیاست‌های کارآمدی توسط مدیران ارشد سازمان می‌باشد منابع. Grandvaux, O. (۲۰۰۴) How to design security to prevent internal security threats, Sweden, Royal institute of technology. Björck, Fredrik J. (۲۰۰۵) Discovering Information Security Management, Stockholm University SIPONEN, M. T. (2000) Conceptual foundation for