payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گردد. خواننده‌ای که به مقام اول این فصل دست یابد تاج "ابرستاره" تمام ستارگان افغانستان را به خود اختصاص خواهد ‌داد. هدایت شرکت کنندگان این فصل بر عهده دو داور به نام‌های احمد فانوس و نذیر خارا بود که هر کدام ۶ خواننده در تیم خود داشتند. ابرستاره این فصل سیر ولی زاده از تیم احمد فانوس از فصل اول ستاره افغان بود. مقام دوم به شریف دیدار از تیم نذیر خارا از فصل دوم ستاره افغان رسید. فصل ششم. این دوره در نیمهٔ دوم سال ۱۳۸۹ آغاز شد و برندهٔ نهایی این دوره امید الطاف بود که برندهٔ جایزهٔ یک خودرو از شرکت نیسان
الطاف بود که برندهٔ جایزهٔ یک خودرو از شرکت نیسان شد. فصل هفتم. رضا رضایی برندهٔ نهایی این دوره از مسابقات ستارهٔ افغان بود که نفرات بعدی به ترتیب متین الکوزای و الماس فراهی بودند. در این دوره به نفر اول مسابقه یک دستگاه خودروی تویوتا کرولا و به دو نفر بعدی دو دستگاه موتورسیکلت هدیه داده‌شد. فصل هشتم. در این دوره که در سال ۱۳۹۱ برگزار شد، اختلاف نظر زیادی میان داوران مسابقه بود که در نهایت ساجید حسین جنتی، هارون اندشوار و جمشید سخی به‌ترتیب نفرات برنده اول تا سوم مسابقه بودند. فصل نهم. این دوره در نیمهٔ
تا سوم مسابقه بودند. فصل نهم. این دوره در نیمهٔ دوم سال ۱۳۹۲ برگزارشد. ستارهٔ این دوره ربيع الله بهزاد بود و برندگان بعدی به ترتیب نایب نایاب و آرش بارز بودند. فصل دهم. دهمین دوره از مسابقه در آبان‌ماه سال ۱۳۹۳ برگزار شد و در اسفندماه همان سال به پایان رسید که برندگان این دوره به‌ترتیب علی ساقی، پنج‌شنبه مفتون و الیاس ایثار بودند. فصل دوم ابر ستاره. فصل دوم اسپین آف ابرستاره در سال ۱۳۹۴ آغاز شد. این فصل توسط آرش بارز میزبانی شد و در مجموع ۱۲ ستاره و نایب ستاره از ۱۰ فصل قبل حضور داشتند.‌ قالب نمایش شبیه یک
از ۱۰ فصل قبل حضور داشتند.‌ قالب نمایش شبیه یک نمایش رزمی با دو مربی عبید جوینده و قیس الفت بود. هر داور ۶ خواننده در تیم خود داشت. در بین ۶ تیم برتر هیچ تیمی وجود نداشت و وحید کاظمی داور جدید وارد میدان شد. همچنین این دو داور شدند. برنده فصل امید پارسا از فصل چهارم ستاره افغان بود. مقام دوم به الیاس ایثار از فصل اخیر ستاره افغان (فصل ۱۰) رسید. هر دو فینالیست از تیم عبید جوینده بودند. جایزه برنده یک ماشین شورلت جدید و یک آلبوم صوتی ضبط شده با باربد موزیک و همچنین دو موزیک ویدیو در همان استودیو بود. فصل
و همچنین دو موزیک ویدیو در همان استودیو بود. فصل یازدهم. یازدهمین دوره در آبان‌ماه سال ۱۳۹۴ برگزار شد درحالی‌که دو اتفاق نو نسبت به دوره‌های پیشین اتفاق افتاده بود؛ نخستین اتفاق نو این بود که بخشی از مسابقه در خارج از افغانستان و در استرالیا برگزار شد و دومین اتفاق نو، حضور یک خوانندهٔ رپ به‌نام زیبا حمیدی در مسابقه برای نخستین بار بود. برندگان این دوره به ترتیب حبیب‌الله فانى از مزارشریف، اشکان عرب از هرات و راشد آریا بودند. فصل دوازدهم. فصل دوازدهم ستاره در سال ۱۳۹۵ آغاز شد. داوران همان داوران فصل
ستاره در سال ۱۳۹۵ آغاز شد. داوران همان داوران فصل یازدهم‌ بودند. مجری فصل هشتم تا یازدهم، مصطفی عزیزیار، جایگزین امید نظامی شد که آخرین بار در فصل هفتم مجری برنامه بود. شور و هیجان این فصل نسبت به فصل‌های قبلی بیشتر بود و بیشتر خوانندگان استعداد خاص خودشان را داشتند. مانند سید جمال مبارز بهترین خواننده رپ، خلیل یوسفی خواننده با ۱۵ سال سابقه، شقایق رویا، شرکت کننده افغان مقیم ایران، بابک محمدی بهترین خواننده سبک محلی و همچنین بسیاری دیگر. به شرکت کنندگانی که به ۳ نفر برتر راه یافتند، جوایز سفر به آلماتی
که به ۳ نفر برتر راه یافتند، جوایز سفر به آلماتی قزاقستان اهدا شد که سید جمال مبارز، زلاله هاشمی و بابک محمدی بودند. به برنده یک موتور سیکلت پامیر اهدا شد. برای اولین بار از زمان شروع این برنامه، یک شرکت کننده زن، زلاله هاشمی به مقام دوم این فصل رسید. این یک رکورد بود که یک زن در این برنامه ساخته بود و رکورد قبلی را که لیمه سحر در فصل ۳ در اختیار داشت شکست. اما این رکورد نیز با ستاره شدن زهرا الهام در فصل چهاردهم به عنوان اولین ستاره زن افغان شکستانده شد. همچنین برای اولین بار در تاریخ این برنامه، یک
شد. همچنین برای اولین بار در تاریخ این برنامه، یک خواننده رپ (سید جمال مبارز) موفق شد به فینال راه یابد و با نمایش که در هر هفته داشت توسط داوران مورد تحسین قرار می گرفت. تمام ۱۲ آهنگ جمال مبارز در ۱۲ مرحله آخر این برنامه در جمع ۱۲ آهنگ برتر فصل دوازدهم ستاره افغان رسید. همانطور که در فصول گذشته مرسوم بود، فینال بزرگ در روز نوروز، در ۲۱ مارس ۲۰۱۷ میزبانی شد. سید جمال مبارز به عنوان اولین رپپر ستاره دور دوازدهم افغانستان گردید. زلاله هاشمی نیز به مقام دوم دست یافت. مبارز پس از اعلام شدن به عنوان ستاره، به
یافت. مبارز پس از اعلام شدن به عنوان ستاره، به دلیل حضور یک زن در این فصل تا نایب قهرمانی و همچنین احترام به زنان افغانستان، با توجه به خطرات و سختی هایی که هر روز در کشور با آن روبرو هستند، تندیس خود را را به زلاله هاشمی اهدا کرد. فصل سیزدهم. فصل سیزدهم در سال ۱۳۹۶ آغاز شد‌. این دور ستارهٔ افغان در آغاز با مشکلات زیادی روبرو شد. داوران ستارهٔ افغان به نسبت امنیت بد به شهر جلال آباد رفته نتوانستند. در هرات نیز آخوندها و ملاها تظاهراتی را برای جلوگیری از برگزاری این برنامه به راه انداخته بودند. با همهٔ این
این برنامه به راه انداخته بودند. با همهٔ این مشکلات بازهم ستارهٔ افغان توانست استعدادهای خوبی را از سراسر افغانستان جمع‌آوری کند. از ستاره‌های مشهور این دور می‌توان از مصطفی هنرجو و منصور جلال نام برد. در این برنامه هیچ نماینده‌ای از طبقهٔ اناث نبود. در مرحلهٔ نهایی این برنامه که به‌طور زنده از تلویزیون طلوع به پخش می‌رسید مصطفی هنرجو با کسب بیشترین رأی عنوان ستارهٔ افغان را از آن خود کرد. فصل چهاردهم. فصل چهاردهم ستاره افغان تاریخی بود. یک گروه متنوع متشکل از دوازده هنرمند با استعداد از سراسر افغانستان پس
از دوازده هنرمند با استعداد از سراسر افغانستان پس از داوری توسط میر مفتون، قیس الفت و سیدا گل مینا به این دور راه یافتند. در این فصل، از دوازده شرکت کننده، دو نفر از آنها زن بودند. صدیقه مددگار از کابل و زهرا الهام از غزنی دو تن از خوانندگان زن این فصل بودند. چهاردهمین دورهٔ ستارهٔ افغان تنها در شهر کابل در سال ۱۳۹۷ آغاز به کشف استعدادها کرد و عبدالسلام مفتون در جایگاه چهارم قرار گرفت و زهرا الهام، فیروز فاضل و وسیم انوری به دور سه بهترین راه یافتند که از این میان فیروز فاضل جایگاه سوم را بدست آورد و برای
میان فیروز فاضل جایگاه سوم را بدست آورد و برای نخستین‌بار یک زن یعنی زهرا الهام جایگاه نخست را به دست آورد و تاریخ‌ساز شد. فرمت کلی فصل این بود که شرکت کننده با اکثریت آرای مردم در نمایش به جلو منتقل می شود. صدیق مددگار تا دور هفتم نمایش پیش رفت. در این فصل وسیم انوری، فیروز فاضل و زهرا الهام به سه بهترین راه یافتند. در طول تاریخ ستاره افغان که در ۱۴ سال گذشته است، همه برندگان مرد بودند. بنابراین، این فصل برای اولین بار بود که یک زن هجده ساله به نام زهرا الهام ستاره این مسابقه شد. الهام اکثریت آرای مردم در
ستاره این مسابقه شد. الهام اکثریت آرای مردم در داخل و خارج از کشور را به دست آورد. علاوه بر این، او از قومیت هزاره است که در افغانستان یک اقلیت محسوب می‌شود. زادگاه او، غزنی، در ماه اوت ۲۰۱۸ توسط طالبان محاصره شد و هزاران هزاره را آواره کرد. او همچنین یک فعال برای حقوق زنان بوده است، در حالی که برخی از مردان افغان و طالبان مخالف شرکت زنان در مسابقات آواز و رقص هستند. او در طول برنامه به آن مردان اشاره کرد و از مردم خواست به او رای دهند تا مانند سیلی به صورت مردان حسود و مخالف آزادی زنان بزند. ماموریت او
مردان حسود و مخالف آزادی زنان بزند. ماموریت او شکستن رکوردهای برندگان مرد بود. زهرا در مصاحبه خود با تلویزیون الجزیره اشاره می‌کند که پدر و مادرش هر دو از رویای او برای تبدیل شدن به یک خواننده پاپ حمایت کردند. این روایت برخلاف بسیاری از داستان‌های مربوط به دختران افغانی است که آزادی یا حق انجام کاری را که دوست دارند ندارند. موفقیت او با کسب اکثریت آرای مردم نشان می‌دهد که مردم افغانستان از مشارکت زنان در ستاره افغان حمایت می کنند. او موفقیت خود را مدیون تمام زنان افغانستان می داند و می گوید: "خیلی خوشحالم
زنان افغانستان می داند و می گوید: "خیلی خوشحالم که حتی کلماتی برای بیان احساساتم پیدا نمی کنم... امروز نماینده همه دختران افغانستان هستم. امروز نه تنها زهرا الهام بلکه همه دختران در افغانستان پیروز شده اند.» فصل پانزدهم. فصل پانزدهم ستاره افغان با داوری سیداگل مینا، میر مفتون بانو هنگامه و شکیب مصدق در سال ۱۳۹۸ آغاز گردید. این فصل با حضور فهیم فنا بود. او اولین شرکت کننده در ژانر قوالی در تاریخ افغانستان بود و در نهایت این فصل توسط او برنده شد و مجتبی خاوری مقام دوم را به دست آورد. فصل سوم ابر ستاره. فصل
مقام دوم را به دست آورد. فصل سوم ابر ستاره. فصل سوم اسپین آف ابرستاره قرار بود در سال ۱۳۹۹ پخش شود، اما به دلیل همه گیر شدن کووید-۱۹، این فصل در سال ۱۴۰۰ موکول شد. مجری این فصل مصطفی عزیزیار بود. این به رقابت بین ۱۰ ستاره و نایب ستاره پنج فصل قبلی می پرداخت. قالب نمایش شبیه یک نمایش رزمی با دو مربی آریانا سعید و قیس الفت بود. هر مربی ۵ شرکت کننده در تیم خود داشت. ویژگی جدیدی در این فصل به نام Golden Buzzer معرفی شد که به مربیان این قدرت را می داد تا یکی از شرکت کنندگان مورد علاقه خود را از حذف دور نگه
از شرکت کنندگان مورد علاقه خود را از حذف دور نگه دارند. آریانا سعید از آن برای خلیل یوسفی استفاده کرد که او برای رده سوم حذف شد، در حالی که شانس Buzzer قیس الفت تا پایان بلا استفاده ماند. این فصل جنجال‌های زیادی داشت، دعوا بین دو مسابقه دهنده محبوب، فهیم فنا و جمال مبارز بود و آریانا سعید مربی جمال مبارز نیز درگیر حرف هایی شد. همه این اتفاقات باعث شد تا فهیم فنا تنها چند هفته مانده به فینال این فصل را ترک کند. دو فینالیست منصور جلال (تیم قیس) و جمال مبارز (تیم آریانا) بودند که در پایان فصل جمال مبارز به
(تیم آریانا) بودند که در پایان فصل جمال مبارز به عنوان تاج ابرستاره تمام ستاره‌های افغانستان در ۱۵ سال اخیر رسید. برآیندها. این مسابقه تا حدود زیادی توانسته‌است در معرفی چهره‌های نو موسیقی کامیاب باشد. تعدادی از شرکت‌کننده‌های این مسابقه همانند آرش بارز، شکیب همدرد و نجیب محمودی توانستند کار خوانندگی را ادامه دهند و آلبوم‌هایی را ارائه دهند. در مقابل بسیاری نیز همانند سمیع یوسفزی که در نخستین دورهٔ این مسابقه رتبهٔ دوم را بدست آورده بود چندان فعالیت هنری‌ای نداشتند. به‌جز فریده ترانه سایر بانوان شرکت‌کننده
نداشتند. به‌جز فریده ترانه سایر بانوان شرکت‌کننده نیز چندان درخششی در فعالیت حرفه‌ای نداشتند. ستارهٔ افغان و منتقدان آن. از پروسهٔ انتخاب و شایستگی واقعی ستاره انتقادهای نیز وجود دارد. ستارهٔ افغان با وجود اینکه علاقمندان فراوان در سراسر افغانستان دارد، منتقدان سرسخت نیز در میان جامعهٔ افغانی دارد؛ بزرگ‌ترین منتقدان برنامهٔ ستارهٔ افغان آگاهان دینی، مولوی‌ها، آخوند‌ها و ملاها می‌باشد. مولوی‌ها به کنایه از ستارهٔ افغان به ستارهٔ شیطان یاد می‌کنند، که منظورشان از شیطانی بودن این برنامه است، یعنی این برنامه
از شیطانی بودن این برنامه است، یعنی این برنامه مخالف صریح آیات قرآن و سنت نبوی است، اما جوانان با اتکا به جنایات عظیمی که توسط مجاهدین و ملاها در دهه‌های اخیر در کشور صورت گرفته است به امر و نهی های مولوی ها و ملا ها توجهی نمیکنند.
ملک مهرداد بهار (زاده ۱۰ مهر ۱۳۰۸ – مرگ ۲۲ آبان ۱۳۷۳) نویسنده و پژوهشگر اسطوره و تاریخ اهل ایران بود. وی پنجمین فرزند ملک‌الشعرای بهار بود. از مهرداد بهار با عنوان پدر اسطوره‌شناسی ایران یاد می‌شود. زندگی. نوجوانی، جوانی، تحصیلات و شغل. مهرداد بهار تحصیلات آغازین خود را در دبستان جمشید جم و دوره دبیرستان را در دبیرستان‌های فیروز بهرام و البرز به پایان رساند. سپس در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در رشته ادبیات فارسی نام‌نویسی کرد، ولی دو سال پس از آن به دلیل فعالیت‌های سیاسی از دانشگاه رانده‌شد. سپس چهارسال
فعالیت‌های سیاسی از دانشگاه رانده‌شد. سپس چهارسال به زندان افتاد تا اینکه در بهار ۱۳۳۴ از زندان آزاد شد. آنگاه دوباره به دانشگاه رفت و سرانجام در ۱۳۳۶ تحصیلاتش را در دوره کارشناسی به پایان رساند. در ۱۳۳۷ برای پیگیری تحصیل به انگلستان رفت. میان سال‌های ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۴ بهار در مدرسهٔ زبان‌های شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن به آموختن پرداخت و مدرک فوق لیسانس گرفت. سال‌ها پس از آن دکترای خود را از دانشگاه تهران دریافت داشت، ولی به علت جلوگیری ساواک نتوانست در دانشگاه استخدام شود و به ناچار به استخدام بانک مرکزی
استخدام شود و به ناچار به استخدام بانک مرکزی درآمد. وی با بنیاد فرهنگ ایران (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)، فرهنگستان زبان ایران و فرهنگستان ادب و هنر نیز همکاری کرد. به‌علاوه به‌صورت حق‌التدریسی به آموزش در دانشگاه تهران پرداخت و چندی بعد هم در رشته اساطیر ایران باستان در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. همسر و فرزندان. همسر مهرداد بهار، زهره سرمد، استاد دانشگاه است و ثمرهٔ ازدواج‌شان یک پسر به نام میلاد و یک دختر به نام فرغانه است. بهار از ازدواج اول خود فرزند ارشدی به نام کاوه دارد. مرگ. مهرداد
اول خود فرزند ارشدی به نام کاوه دارد. مرگ. مهرداد بهار در ۲۲ آبان‌ماه ۱۳۷۳ بر اثر بیماری کم‌خونی سیدروبلاستیک درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. خانوادۀ بهار قصد داشتند او را در جوار آرامگاه پدرش در ظهیرالدوله دفن کنند، اما غلامحسین کرباسچی شهردار وقت تهران به علت متروکه شدن ظهیرالدوله از خانوادۀ بهار تقاضای فرصتی کوتاه کرد تا آرامگاهی مناسب او بیابد تا اینکه پیکر بهار ۲۴ ساعت در سردخانه ماند و به دستور کرباسچی قطعۀ هنرمندان بهشت زهرا که در آن زمان خالی بود، آماده شد و بهار
بهشت زهرا که در آن زمان خالی بود، آماده شد و بهار به‌عنوان نخستین فرد در این قطعه به خاک سپرده شد. مشاجره در مورد طبقه دوم قبر. در اسفند ۱۳۹۸ امیرکاووس بالازاده، پژوهشگر، مدرس تئاتر و یکی از شاگردان مهرداد بهار درگذشت و جسد او روی قبر بهار دفن شد و در خرداد ۱۳۹۹ نیز سنگ قبر قبلی برداشته شد و به‌جای آن یک سنگ قبر مشترک برای بهار و بالازاده نصب شد. این وقایع موجب اعتراض خانوادهٔ بهار شد. چهرزاد بهار (خواهر مهرداد بهار) در نامه‌ای سرگشاده خطاب به شهرداری و شورای شهر، این تصمیم را بی‌احترامی به مهرداد بهار
شورای شهر، این تصمیم را بی‌احترامی به مهرداد بهار قلمداد کرد که بدون کسب اجازه از خانوادهٔ او عملی شده‌است. پس از آن همسر امیرکاووس بالازاده با انتشار متنی با اشاره به پیشینهٔ خانوادگی و علمی بالازاده، اعلام کرد دفن بالازاده در «جوار استادش»، طبق رایزنی با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام شده و قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران، مالکیت شخصی ندارد. با این‌حال کاوه بهار با ارائهٔ تصویر سند مالکیت قبر و متنی توضیحی در خبرگزاری ایسنا خواستار انتقال جنازهٔ امیرکاووس بالازاده به محلی دیگر و بازگرداندن سنگ مزار
بالازاده به محلی دیگر و بازگرداندن سنگ مزار مهرداد بهار شد. خانوادهٔ بهار بر این عقیده‌اند که طبق سند مالکیت ارائه شده، دفن شخص دیگری به‌جز وابستگان مهرداد بهار، در آن محل مجاز نیست». دیدگاه. دربارهٔ ریشه‌های ایران باستان. مهرداد بهار ضمن انتقاد از ناسیونالیسم افراطی بر آن بود که تمدن عصر هخامنشیان محصول اندیشه‌های ایرانی و غیرایرانی است و برای شناخت فرهنگ و تمدن باستانی ایران حتماً باید به مطالعهٔ تمدن‌های غیرایرانی بین‌النهرین و عیلام پرداخت. او معتقد بود که جهان باستان یک کل واحد را تشکیل می‌داده که در
که جهان باستان یک کل واحد را تشکیل می‌داده که در آن هیچ پدیده، فکر و اندیشه‌ای محصول نبوغ فردی یا یک تمدن خاص نبوده، بلکه تمام پدیده‌های باستانی در نتیجهٔ شرایط کلی اجتماعی، انسانی و طبیعی آن عصر شکل گرفته‌اند. دربارهٔ جشن سده. شاید دربارۀ جشن سده یکی از بهترین (و خلاصه‌ترین) آثار بهار برای بررسی شیوهٔ کار او باشد. در این مقالهٔ بسیار کوتاه وی پس از مرور تحقیقات معاصران و دلیل‌هایی که از گذشتگان برای نامگذاری این جشن برشمرده شده‌است، تلاش می‌کند تحلیل خود را بیان کند: او سده را جشنی می‌داند که در ایران
را بیان کند: او سده را جشنی می‌داند که در ایران باستان و ادبیات زرتشتی کهن رسمیت نداشته («در اوستا و نوشته‌های پهلوی از آن ذکری نرفته‌است»)؛ آن را از «اعیاد بومی غیر آریایی» که «خود آئینی بس کهن بوده» برمی‌شمرد؛ و اضافه می‌کند این‌گونه اعیاد «در جهان انسان اعصار قدیم کمابیش عمومیت داشته‌است». سپس با یادآوری اینکه هر هشت دلیلی که در ابتدای مقاله آمده‌اند، به نوعی سعی می‌کنند «سده» را با عدد صد مربوط کنند، می‌گوید: «... و درست همین اسطوره‌سازی‌ها و دلایل متعدد تقویمی در ارتباط سده و صد است که ما را به شک
تقویمی در ارتباط سده و صد است که ما را به شک می‌افکند که مبادا این واژه اصولاً ارتباطی با عدد صد نداشته‌است!» در ادامه به بررسی موقعیت تقویمی جشن می‌پردازد و تأکید می‌کند که زمان آن چهل روز (چله) پس از شب یلدا (تولدی دیگر) است. سپس واژه را در زبان‌های اوستایی و فارسی میانه ریشه‌یابی و آن را «ظهور، آشکارایی و پیدایی» معنا می‌کند. در پایان برای روشن ساختن اینکه «این جشن‌ها بازگوی چه اعتقاداتی است»، جشن چهارشنبه سوری را به عنوان سومین جشن آتش زمستانی نام می‌برد و با استفاده از نظریات میرچا الیاده به سراغ
و با استفاده از نظریات میرچا الیاده به سراغ «جشن‌ها و آئین‌های مربوط به تجدید سال» می‌رود. گذرا اشاره کند که اجرای مراسم اُرجی در این اعیاد خود به مقالۀ دیگری نیاز دارد؛ و برگزاری آن‌ها در شب را قابل توجه، و افروختن آتش در دل شب را خلقتی مجدد (در آشفتگی نخستین) معنا می‌کند.
روزی که زن شدم فیلمی به کارگردانی مرضیه مشکینی در سال ۱۳۷۹ است. نویسندگی دیالوگ‌ها از مرضیه مشکینی و فیلم‌نامه از محسن مخملباف بود. ژانر فیلم دراما اجتماعی، مذهبی بوده و به شیوه ۳۵ میلیمتری با فیلمبرداری واید و رنگی و صدابرداری سرصحنه ساخته شده‌است. مدت فیلم ۷۸ دقیقه بوده و بازیگران آن شبنم طلوعی، فاطمه چراغ آخر، عزیزه صدقی، محرم زینال زاده، سیروس کهوری‌نژاد، شهربانو کاکازاده هستند. این فیلم برنده ۸ جایزه و ۲ نامزدی جایزه شده‌است. این فیلم از سه قسمت تشکیل شده‌است که هر قسمت داستان یک زن را نقل می‌کند:
شده‌است که هر قسمت داستان یک زن را نقل می‌کند: داستان اول "حوا" نام دارد، داستان دوم "آهو"، و نام داستان سوم "حورا" است. نام فیلم برگرفته از این جملهٔ سیمون دوبووار است که «یک انسان زن زاده نمی‌شود، بلکه تبدیل به زن می‌شود»
کیخسرو شاهرخ ملقب به ارباب کیخسرو (۷ تیر ۱۲۵۴ کرمان، ۱۱ تیر ۱۳۱۹ تهران). بنیانگذار شبکه تلفن سراسری ایران، بانی کتابخانه مجلس، کاشف محل خاکسپاری و بنیان‌گذار آرامگاه فردوسی، نماینده زرتشتیان در یازده دوره مجلس شورای ملی (دوره‌های دوم تا دوازدهم) و رئیس انجمن زرتشتیان تهران بود. از ارباب کیخسرو به عنوان یکی از برجسته‌ترین چهره‌های جامعه زرتشتی ایران و از شخصیت‌های خوش‌نام تاریخ معاصر ایران یاد می‌شود. زندگی. ارباب کیخسرو در خانواده‌ای زرتشتی در شهر کرمان زاده شد. پدرش شاهرخ زرتشتی وقتی او نوزاد بود درگذشت.
شد. پدرش شاهرخ زرتشتی وقتی او نوزاد بود درگذشت. اجدادش در شغل تجارت و منجمی دربارهای زند و قاجار فعالیت داشتند. پس از مرگ پدر، مادرش به بافندگی روی آورد و مخارج او و برادرش را از همین راه تأمین کرد. در کودکی به کارگری پرداخت و هم‌زمان در مکتبخانه زرتشتیان کرمان، مختصر سوادی تحصیل کرد. در دوازده سالگی به تهران رفت و در مدرسه شبانه‌روزی آمریکایی‌ها مشغول به تحصیل شد، هم‌زمان در بیمارستان آمریکایی‌ها کار می‌کرد. در شانزده سالگی با پس‌انداز خود سفری یک‌ساله به هندوستان داشت. و در دارالفنون بمبئی به تحصیل ادامه
داشت. و در دارالفنون بمبئی به تحصیل ادامه داد. در ۲۱ سالگی از طرف انجمن خیریه پارسیان بمبئی به مدیریت مدرسه زرتشتیان کرمان رسید و به کرمان بازگشت و به فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی زرتشتیان مشغول شد. از جمله این فعالیت‌ها تأسیس سه مدرسهٔ دخترانه، دو مدرسهٔ پسرانه و یک دبیرستان به‌نام دبیرستان ملی زرتشتیان بود. زمین این مدارس در محله‌های فرموتن و محله شهر را ارباب جمشید اهدا کرد و از همین رو به مدارس جمشیدیه معروف شد. ارباب کیخسرو در همین سال‌ها زبان‌های انگلیسی، روسی و عربی آموخت و قرآن و ترجمه آن را
انگلیسی، روسی و عربی آموخت و قرآن و ترجمه آن را فراگرفت. در سال ۱۲۸۳ از راه خراسان به بندر ادسا در روسیه رفت، ولی به‌علت همزمانی با جنگ روسیه و ژاپن، پس از مدتی به ایران بازگشت. در سی سالگی برای دومین بار به تهران مهاجرت کرد و در یک صرافی مشغول به کار شد. زندگی سیاسی. ارباب کیخسرو در زمان جنبش مشروطه از مشروطه‌خواهان بود و در سی سالگی در جنبش مشروطه شرکت داشت. او در دورهٔ دوم مجلس شورای ملی به‌عنوان نمایندهٔ زرتشتیان به مجلس راه یافت. ارباب کیخسرو در واقع نخستین نمایندهٔ زرتشتیان در مجلس است چون ارباب
نخستین نمایندهٔ زرتشتیان در مجلس است چون ارباب جمشید در دورهٔ اول نه به‌عنوان نمایندهٔ زرتشتیان بلکه به‌عنوان نمایندهٔ تجار تهران به مجلس رفته بود. او به ریاست اداره مباشرت (امور اداری و مالی) مجلس انتخاب شد و این سمت را تا پایان عمر حفظ کرد و شایستگی زیادی در آن از خود نشان داد تا جایی که در دوره چهارم مجلس با این‌که اصرار داشت دیگر او را نامزد این کار نکنند، نمایندگان با رأی بالایی او را برگزیدند. در دورهٔ سوم مجلس که با حرکت ارتش روسیه به‌سوی تهران در جریان جنگ جهانی اول، تعطیل شد و ناتمام ماند، ارباب
جنگ جهانی اول، تعطیل شد و ناتمام ماند، ارباب کیخسرو همراه با حسن مدرس و میرزاده عشقی و شماری از نمایندگان مجلس به کرمانشاه رفت. مهاجران با پول آلمان که از طریق دولت عثمانی می‌رسید، «دولت در تبعید» را در کرمانشاه تشکیل دادند و منتظر شکست بریتانیا و روسیه ماندند. اما آلمان و عثمانی شکست خوردند و ارباب کیخسرو در سال ۱۲۹۵ به تهران بازگشت و به عنوان مسئول اداره مجلس، نگهداری از ساختمان و تأسیسات آن را به عهده گرفت. او همچنین ریاست شرکت تلفن ایران را در دست گرفت و به توسعه خطوط تلفن در تهران پرداخت. در زمان جنگ
و به توسعه خطوط تلفن در تهران پرداخت. در زمان جنگ جهانی اول، در مقطعی انگلیسی‌ها پرداخت درآمدهای نفتی به دولت ایران را مشروط به «تشکیل کمسیون مالی» کردند تا اختیار مالی کشور را به‌دست بگیرند. به همین دلیل گندم نایاب شد و هزاران ایرانی در قحطی بزرگ ایران (۱۲۹۸–۱۲۹۶) تلف شدند. ارباب کیخسرو از فعالان کمک‌رسانی در تهران شد و در نطق‌هایی آتشین زمین‌داران و بازاریانی که در احتکار غلّه مشارکت داشتند، را خطاب قرار می‌داد. دولت، او را مأمور خرید گندم برای تولید نان نانواییها کرد. در این هنگام محتکرین پایتخت قیمت
نانواییها کرد. در این هنگام محتکرین پایتخت قیمت گندم را بالا برده بودند. انبارهای حکومتی که متعلق به احمدشاه بود مملو از گندم بود ولی احمدشاه حاضر نبود گندم را به قیمتی کمتر از محتکرین تهران بفروشد. ارباب کیخسرو با شاه ملاقات کرد و سوگند پادشاهی وی را به یادش آورد و تلاش کرد او را به قیمتی کمتر راضی کند. شاه راضی نشد و او به ناچار گندم را به قیمت سایر محتکران از احمدشاه خرید و میان نانوایان توزیع کرد. سید حسن مدرس در یکی از نطق‌هایش در مجلس شورای ملی گفته بود: «در مجلس ما یک مسلمان هست، آن هم ارباب
گفته بود: «در مجلس ما یک مسلمان هست، آن هم ارباب کیخسرو»مورگان شوستر که از نزدیک با ارباب کیخسرو آشنایی داشته او را فردی معرفی کرده است که سخت ترین شرایط نیز، خللی در صداقت و شهامتش ایجاد نمی کرد. در زمان قرارداد ۱۹۱۹ ارباب کیخسرو در آمریکا بود و رهبری مخالفان قرارداد در خارج از کشور را در استکهلم و ایالات متحده بر عهده داشت. با تشکیل چهارمین دوره مجلس شورای ملی در سال ۱۳۰۰ به ایران بازگشت و بر کرسی زرتشتیان در مجلس نشست و مدیریت اداری و مالی مجلس را پی گرفت. برگزاری مراسم سالیانه جشن مشروطیت با ارباب
گرفت. برگزاری مراسم سالیانه جشن مشروطیت با ارباب کیخسرو بود. این جشن هر ساله به تاریخ قمری و در چهاردهم جمادی‌الثانی برپا می‌شد اما به پیشنهاد ارباب کیخسرو، از سال ۱۳۰۱ به بعد، این جشن به تاریخ خورشیدی و در ۱۴ مرداد برگزار شد. در دوره هشتم که مجلس شورای ملی قانونی تصویب کرد که دو تن از نمایندگان مجلس ناظر بر ذخیره پولی و ضرب سکه و چاپ اسکناس شوند، ارباب کیخسرو در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۱۱ به‌عنوان یکی از این دو نماینده انتخاب شد. راه‌اندازی شبکهٔ تلفن سراسری. اساس شبکهٔ تلفن در تهران را میرزا محمدطاهر مستوفی ملقب
شبکهٔ تلفن در تهران را میرزا محمدطاهر مستوفی ملقب به بصیرالممالک گذاشت که در سال ۱۳۲۱ هجری قمری (۱۲۸۲ خورشیدی) امتیاز ایجاد شبکهٔ تلفن در کشور را از مظفرالدین‌شاه قاجار گرفت. او در این امتیازنامه تعهد داد که ظرف ده سال شبکهٔ تلفن را در کشور برقرار کند اما حوادثی که پیش آمد، مانع شد. بصیرالممالک مدیریت شرکتی را که برای احداث شبکهٔ تلفن راه انداخته بود، به ارباب کیخسرو داد. کسی که در واقع، بنیانگذار شبکهٔ تلفن در ایران به‌شمار می‌رود، ارباب کیخسرو است که راه‌اندازی این شبکه حاصل زحمات او بوده است. خودش در
این شبکه حاصل زحمات او بوده است. خودش در نطقی در مجلس شورای ملی در این‌باره گفت: «در جنگ بین‌المللی که این مملکت هیچ داخل نبود، بدبختانه این شرکت چندین دفعه غارت شد و سیم‌هایش را بریدند. بنده خودم رفتم خرید کردم. هفتاد هزار تومان جنس شرکت را که آوردیم برای اینجا، در بادکوبه به غارت بردند». ارباب کیخسرو در سال ۱۲۹۵ شرکت تلفن ایران را بنیاد گذاشت که شرکتی عام‌المنفعه و زیر نظر دولت بود و برای نخستین‌بار شرکت زیمنس آلمان را به عنوان فروشنده تجهیزات تلفن کشور انتخاب کرد و با آن قرارداد بست. او از دولت نوپای
انتخاب کرد و با آن قرارداد بست. او از دولت نوپای شوروی اجازهٔ ترانزیت ماشین‌آلات و تجهیزات تلفن را گرفت و دولت شوروی این تجهیزات را از پرداخت هر گونه عوارضی معاف کرد و حفاظت آن‌ها را تا انتقال به خاک ایران به عهده گرفت. ارباب کیخسرو در سال ۱۳۰۲ قراردادی برای احداث خطوط تلفنی زیرزمینی با شرکت‌های زیمنس و هالسکه بست و سه سال بعد در آبان ۱۳۰۵ تلفن خودکار جدید روی ۲۳۰۰ رشته کابل در مرکز اکباتان آماده بهره‌برداری شد. در سال ۱۳۰۸ شمسی امور تلفن نیز تحت نظر وزارت پست و تلگراف رفت. مدیریت شرکت همچنان با ارباب
پست و تلگراف رفت. مدیریت شرکت همچنان با ارباب کیخسرو بود. در سال ۱۳۰۹ وزارت پست و تلگراف لایحه‌ای برای راه‌اندازی شبکهٔ تلفن در سراسر کشور به مجلس داد. بنیانگذاری کتابخانهٔ مجلس. ارباب کیخسرو از همان آغاز دوره دوم مجلس شورای ملی که کارپردازی و ریاست امور اداری مجلس را عهده‌دار شد، تأسیس کتابخانه را آغاز کرد. تا پایان دوره دوم مجلس، شمار کتابهای کتابخانه مجلس تنها ۵۱ جلد بود. او در ۸ اسفند ۱۲۹۰ خورشیدی ۲۰۲ جلد کتاب را از کتابخانهٔ میرزا ابوالحسن جلوه به مبلغ دو هزار و پانصد دینار برای کتابخانه مجلس خریداری
دو هزار و پانصد دینار برای کتابخانه مجلس خریداری کرد که به گفته او یک جلد آن را تا یک‌هزار تومان می‌خریدند اما نفروخت. سپس در ۸ مرداد ۱۲۹۱، هزار و نود و یک جلد کتاب به زبان‌های فرانسه، فارسی، عربی، ترکی، انگلیسی، آلمانی و روسی که احتشام‌السلطنه برای تأسیس کتابخانه ملی اهدا کرده بود، به کتابخانه مجلس افزوده شد. پنجاه جلد نیز بعداً خریداری شد و در ۱ اسفند ۱۲۹۳ شمار کتابهای کتابخانه مجلس به ۱۳۹۴ جلد رسیده بود. کتاب‌های خریداری‌شده و اهدائی در دو اتاق کوچک و تو در تو و داخل چند قفسه چوبی در قسمت شرقی حوضخانهٔ
در تو و داخل چند قفسه چوبی در قسمت شرقی حوضخانهٔ عمارت قدیم مجلس شورای ملی چیده و نگهداری می‌شد. این کتابخانهٔ کوچک همواره محل مراجعه و استفادهٔ نمایندگان بود. در آغاز بنا بود کتابخانه در همان محل حوضخانه به صورت رسمی افتتاح شود، اما این کار به دلیل پیشآمدها و موانع مختلف و نیز فترت‌های بین دوره‌های قانونگذاری انجام نگرفت. مؤتمن‌الملک رئیس مجلس نیز با افتتاح کتابخانه در آن فضای کوچک مخالفت می‌ورزید و معتقد بود که باید نخست محل مناسبی برای کتابخانه در نظر گرفته شود. پس از چندی مجلس در دورهٔ چهارم خود،