payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اقدام به مجهز کردن ناوگان دریایی خود کرد، که این مهم با وقوع انقلاب ۱۳۵۷، سپس جنگ ایران و عراق و محدودیت بودجه در سال‌های بعدی، به واقعیت نپیوست. این مسایل باعث شد تا نیروی دریایی با توانایی محدود در ابراز قدرت، در خلیج فارس روبرو شود. همچنین پس از حمله به سفارت آمریکا در تهران و در پی آن اعمال تحریم‌های اقتصادی، تجاری و نظامی ایالات متحده علیه ایران، در سال‌های نخست چندین کشتی نیروی دریایی به‌طور کامل زمین‌گیر شدند. در دهه ۱۹۹۰ میلادی نیروی دریایی ایران تعدادی قایق گشتی، زیردریایی، موشک ضد کشتی سطحی به
تعدادی قایق گشتی، زیردریایی، موشک ضد کشتی سطحی به ناوگان خود اضافه کرد و کشتی‌های غربی موجود را به موشک‌هایی که از چین، کره شمالی و روسیه خریده بود، مجهز کرد و در همین زمان اقدام به برگزاری مانورهای متعدد با نیروهای دریایی پاکستان و هند کرد. به معنی کشتی مهم سطحی، ناو محافظ سبک سهند، دماوند، دنا، جماران و دیلمان هستند، که دماوند و دیلمان در ناوگان دریای خزر در شمال کشور خدمت می‌کند. نیروی دریایی ایران دارای کشتی فرماندهی نمی‌باشد. بزرگ‌ترین کشتی‌های آن پنج ناو محافظ سبک است، که تمام آن‌ها با موشک‌های
پنج ناو محافظ سبک است، که تمام آن‌ها با موشک‌های ایرانی سری نور مجهز شده‌اند. تمرکز اصلی نیروی دریایی ایران به نظر ساخت ناوچه‌های موشک‌انداز، قایق‌های تندرو و ناو محافظ‌های متوسط، برای حمل موشک‌های مدرن می‌باشد. سه فروند از چهار ناو محافظ البرز، الوند و سبلان می‌باشند، که ۴۰ سال از خدمت آن‌ها می‌گذرد و به موشک‌های مدرن ضدکشتی و ضدهوایی نیز مجهز شده‌اند. یک فروند کشتی آموزشی (حمزه) در اصل یک کشتی تفریحی دولتی بوده است، که هم‌اکنون به موشک‌های مدرن مجهز می‌باشد و در بندر انزلی در دریای خزر پهلو گرفته است. در
و در بندر انزلی در دریای خزر پهلو گرفته است. در مرزهای جنوبی ایران انواع زیردریایی تهاجمی: سه فروند نوح یونس طارق کیلو کلاس روسی و هفتاد فروند زیر دریایی سبک غدیر و یک فروند زیردریایی فاتح کلاس متوسط، حمایت می‌شوند. هسته اصلی قوای تهاجمی ایران چندین قایق تندرو موشک‌انداز کوچک است؛ کلاس ذوالفقار و سراج، همچنین ۵ کشتی واکنش سریع؛ کت-۱۴ است که اخیراً طراحی و ساخته شده‌اند. باور بر این است که این کاتماران‌ها توانایی حرکت با سرعت ۵۰ نات (۹۳ کیلومتر در ساعت) را دارند که همه مجهز به آخرین مدل از موشک‌های ضد کشتی
که همه مجهز به آخرین مدل از موشک‌های ضد کشتی (موشک نور و قادر) هستند و بقیه ناوگان ایران شامل ۲۵۰ قایق گشتی ساحلی می‌باشد. ایران با تولید اژدر حوت توان بازدارندگی خود را افزایش داد و با تولید موشک بالستیک رادار فعال خلیج فارس از سال ۲۰۱۱ توانایی انهدام اهداف فراتر از ۲۰۰ کیلومتری را دارا می‌باشد. موشک‌های کروز سطح به سطح، کروز زیرسطح به سطح، سطح به هوا، موشک‌های بالستیک ساحلی، رادارهای پیشرفته و سامانه‌های دفاعی ناوها می‌باشند. از سال ۲۰۰۱ به بعد نیروی دریایی ایران با تعمیر اساسی تجهیزات خود و با تجهیز
ایران با تعمیر اساسی تجهیزات خود و با تجهیز آن‌ها به موشک‌های بهینه‌سازی شده، توانایی مقابله با تهدیداتی با برد ۳۰۰ کیلومتر را دارا است و تمام خلیج فارس و دریای عمان را پوشش می‌دهد. ایران با راه‌اندازی خط تولید ناو محافظ‌های کلاس موج در بندرعباس و بندر انزلی در حال افزایش تعداد ناوهای خود با ناوهای جدید تولید داخل است. نیروی دریایی هم‌اکنون ناو محافظ جماران، سهند و دنا در خلیج فارس، دریای عمان و ناو دماوند و ناو دیلمان در دریای خزر و ناوچه بایندر را در اختیار دارد. در اواخر سال ۱۳۹۷ نیز زیردریایی
در اختیار دارد. در اواخر سال ۱۳۹۷ نیز زیردریایی نیمه‌سنگین فاتح به ناوگان زیر سطحی ملحق شد. این نیرو هم‌اکنون موفق به ساخت هواناو تندر شده است. ضمن اینکه بزرگ‌ترین ناو خاورمیانه به نام ناوبندر مکران با بیش از ۲۲۸ متر طول و با قابلیت حمل ۴ الی ۶ بالگرد، در خدمت این نیرو قرار دارد. ناو گروه‌های ایرانی در اقیانوس هند، خلیج عدن، کانال سوئز، دریای مدیترانه، تنگه مالاکا، دریای چین، دماغه کیپ تاون آفریقای جنوبی و اقیانوس اطلس دریانوردی کرده‌اند. همچنین نیروی دریایی ایران در تلاش است تا وارد منطقه غرب اقیانوس اطلس
ایران در تلاش است تا وارد منطقه غرب اقیانوس اطلس در خلیج مکزیک شود. ادوات. بالگردها. نیروی دریایی ارتش در مجموع مالک ۳۲ فروند بالگرد می‌باشد. جنگ ایران و عراق. در طول جنگ ایران و عراق، خسارات زیادی به ناوگان نیروی دریایی ایران وارد شد. این خسارات به مراتب بیشتر گردید زمانی که نیروی دریایی ایالات متحده برای اسکورت نفتکش‌های کویتی وارد خلیج فارس شد. این عملیات بین ۱۹۸۷–۱۹۸۸ ادامه یافت که به اختصار عملیات اراده جدی، نام گرفت. در این عملیات کشتی تدارکاتی ایرانی؛ ایران ارج، توسط نیروهای آمریکایی توقیف و غرق شد،
ایران ارج، توسط نیروهای آمریکایی توقیف و غرق شد، در ۱۴ آوریل ۱۹۸۸ یکی از مین‌های ایرانی چیزی نمانده بود که باعث غرق شدن رزمناو موشک انداز ساموئل بی رابرتز شود. ۴ روز بعد از آن نیروهای آمریکایی برای تلافی به دو سکوی نفتی ایرانی حمله کردند. در جریان این حمله که به عملیات آخوندک معروف شد، ناو سهند غرق شد و خسارات بسیار سنگینی به ناوگان نیروی دریایی ایران وارد گردید. از ناوچه‌های جدید نیروی دریایی ارتش می‌توان به ناوهای نیزه، تبرزین و سیرجان اشاره کرد. مقابله با دزدان دریایی. به دنبال مشکلات اقتصادی در کشور
با دزدان دریایی. به دنبال مشکلات اقتصادی در کشور سومالی و عدم وجود دولت مرکزی در این کشور و گسترش تروریسم دریایی، نیروی دریایی ارتش از سال ۱۳۸۷ با اعزام بیش از ۱۵ ناوگروه به آب‌های آزاد خلیج عدن و دریای سرخ بیش از هزار و ۳۰ فروند کشتی تجاری و نفتکش را اسکورت کرده است. ناوگروه‌های این نیرو بارها با دزدان دریایی درگیر شده‌اند. پایگاه‌ها. منطقه یک. پایگاه دریایی بندر عباس یا منطقه یکم، بزرگ‌ترین مرکز استقرار یگان‌های نیروی دریایی ارتش است و ستاد نیروی دریایی ارتش در تهران مستقر می‌باشد. منطقه دو. منطقه دوم به
در تهران مستقر می‌باشد. منطقه دو. منطقه دوم به مرکزیت بندر جاسک، در استان هرمزگان می‌باشد، که یگان‌های فعال آن در بوشهر، عسلویه، جزیره خارک و خرمشهر مستقر می‌باشند. منطقه سه. منطقه سوم به مرکزیت کنارک، در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد. منطقه چهار. منطقه چهار یا پایگاه دریایی انزلی، به مرکزیت بندرانزلی است، که ستاد ناو گروه نیروی دریایی ایران در منطقه خزر و کارخانه تولیدکننده زیردریایی‌ها، کارخانجات کشتی سازی شهدای هفتم آذر نداجا و همچنین فرماندهی آموزش تخصصهای دریایی رشت (مرکز آموزش درجه داران این
تخصصهای دریایی رشت (مرکز آموزش درجه داران این نیرو) و دانشگاه علوم دریایی امام خمینی (مرکز آموزش افسران نیروی دریایی ارتش) در این منطقه قراردارد (هرچند این نهادها به دلیل اهمیت به‌طور متمرکز تحت امر فرماندهی کل نداجا قراردارد. هواپیمایی نداجا. هواپیمایی نداجا (هوادریای آجا) داری ۵۶ فروند بالگرد در قالب ۵ پایگاه است، که در کنار هر منطقه دریایی نداجا نیز یک پایگاه هوایی قرار دارد. همچنین حدود ۲۰ فروند برروی ناوهای بالگرد بر ایرانی مستقر هستند. یک پایگاه هوایی ۱۵ فروندی نیز در مجاورت ستاد بندرعباس مستقر
هوایی ۱۵ فروندی نیز در مجاورت ستاد بندرعباس مستقر می‌باشد. دانشگاه. ناوارتشتارستان. نخستین مرکز آموزش علوم و فنون نیروی دریایی در ایران، به دوره پادشاهی ساسانی بازمی‌گردد. در کتاب "دینکرد" آمده است؛ که در دوران ساسانی در بندر سیراف و بندر هرمز، نوعی دانشکده افسری به نام ناو ارتش تارستان، به آموزش و پرورش افسران نیروی دریایی ایران می‌پرداخت. دانشگاه علوم و فنون دریایی. دانشگاه علوم و فنون دریایی نوشهر، با نام کامل دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خمینی، دانشگاه نظامی زیرمجموعه نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی
نظامی زیرمجموعه نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که در سال ۱۳۶۰ تأسیس شد. این دانشگاه هم‌اکنون از ۶ دانشکده عرشه و فرماندهی کشتی، تفنگدار دریایی، مهندسی برق، مهندسی مکانیک، کمیسر دریایی و دانشکده علوم پایه، تشکیل می‌شود. روز نیروی دریایی. به مناسبت موفقیت نیروی دریایی ارتش ایران و نیز مقاومت ناوچه پیکان در برابر حمله دریایی و هوایی عراق در ۷ آذر ۱۳۵۹ (در عملیات مروارید) با تأیید رهبر وقت جمهوری اسلامی؛ سید روح‌الله خمینی این روز در تقویم ایران، به‌عنوان روز نیروی دریایی نامگذاری شده است. گردش دور
روز نیروی دریایی نامگذاری شده است. گردش دور دنیا. ناوگروه ۸۶ نیروی دریایی ارتش شامل ناوچه دنا و ناوبندر مکران برای نخستین بار دور کره زمین را در ۲۱۳ روز دریانوردی طی کرد. این مأموریت برای ناوگروه ۸۶ از مهرماه ۱۴۰۱ آغاز شد و از بندرعباس به سمت شرق حرکت کرده و از هند و اندونزی نیز در این مسیر دیدار کرد و عرض اقیانوس آرام را طی کرد.
دژ فضایی مجموعه‌ای انیمیشنی است که سرهم‌بندی شده‌ای ست از سه انیمه علمی تخیلی (The Super Dimension Fortress Macross، Super Dimension Cavalry Southern Cross و Genesis Climber Mospeada) از محصولات شرکت تاتسونوکو. این مجموعه‌ی ۸۵ قسمتی در ایالات متحده در سال ۱۹۸۵ از تلویزیون پخش شد. در ایران. روباتک در ایران به سال ۱۳۷۵ خورشیدی به نام «دژ فضایی» از شبکه دوم سیمای جمهوری اسلامی پخش شده‌ است.
برت هلکوئیست نقاش و تصویرگر آمریکایی است. او در گونادو آریزونا زاده شده و در اورم ایالت یوتا بزرگ شده‌است و هم‌اکنون در نیویورک زندگی می‌کند . لیسانسش را را در رشته هنرهای زیبا گرفته‌است از دانشگاه بریگهام یانگ شغل او تا کنون تصویرگری بوده‌است آثار او در کریکت و نیویورک تایمز چاپ شده‌است.
دریاچه ارواح داستانی نوشته دارن شان به ترجمه فرزانه کریمی از سری قصه‌های سرزمین اشباح(دهمین جلد). این کتاب در رده بندی رمان‌های تخیلی نوجوانانه، کمی ترسناک قرار دارد. جی‌کی‌رولینگ خواندن این کتاب را برای هری پاتر دوستان توصیه کرده‌است.(به عکس جلد نسخه آمریکایی دقت کنید) ترجمه فارسی این کتاب در ۲۸۶ صفحه توسط انتشارات قدیانی(کتاب‌های بنفشه) چاپ و منتشر شده‌است. داستان. دارن شان شخصیتی است نیمه شبح به خاطر کمک به دوستش هاکارت مولدز به آینده سفر می‌کند و خطرات زیادی را تحمل می‌کند تا هویت اصلی او را فاش کند که
را تحمل می‌کند تا هویت اصلی او را فاش کند که او کسی نیست جز کوردا اسمالت و متوجه می‌شود که این کار دیسموند تینی است تا جان دارن شان را نجات دهد. عناوین و فیلمهایی با نام مشابه. از جمله فیلمهایی که با همین نام ساخته شده اند میتوان به فیلم "دریاچه ارواح" ساخته رضا جعفری جوزانی و با همکاری دکترحسام بنی اقبال (مجری طرح) که اخیراً در دست ساخت است اشاده کرد.
روباهک از صورت‌های فلکی است. ستارگان این پیکر آسمانی گروه‌ستارگانی هستند که خیلی ناپیدایند. معادل لاتین:Vul مساحت:۲۷۸ درجه مربع افسانه. در سال ۱۶۹۰ توسط یوهانس هولیوس ستاره‌شناس آلمانی-لهستانی بنیاد گذاشته شد. نامی که او به این بخش از آسمان داد «روباه با غاز» بود که به تدریج نام غاز حذف و امروزه ما آن را «روباه» می‌نامیم. ستاره‌ها. ستاره آلفا دارای طیفM۰ با قدر ۴٫۴ و فاصله ۸۵ سال نوری است. صورتواره چوب لباسی نیز در این صورت فلکی شایان توجه است.
نَهَنگ (برابر عربی: قَیطُس؛ به انگلیسی Cetus) از صورت‌های فلکی است. نام قیطس تلفظ عربی‌شده همان «کتوس» (Cetus) یونانی است. کتوس در اساطیر یونانی هیولای دریایی بود که هم پرسئوس و هم هراکلس نیاز به کشتن آن داشتند. صورت فلکی نهنگ در منطقه‌ای از آسمان قرار دارد که شامل صور فلکی دیگری مرتبط با آب است: دلو، ماهی و جوی. ستاره مهم این پیکر آسمانی شگفت‌اختر (میرا) نام دارد. شگفت‌اختر ستارهٔ سرخ‌رنگی است که درخشندگی متغیری دارد. شش ماه از سال در یک زمان ثابت با چشم برهنه دیده می‌شود، سپس از نظر ناپدید می‌شود. افسانه.
دیده می‌شود، سپس از نظر ناپدید می‌شود. افسانه. در تمدن‌های اولیه بین‌النهرین، این ستارگان را تحت نام تیامات به معنای اژدهای کیهانی که به وسیلهٔ مردوک کشته شد. در اساطیر کلاسیک قیطس همان هیولای دریایی است که آندرومدا را تهدید کرد. دایرةالبروج. نهنگ در میان ۱۲ صورت فلکی منطقةالبروج واقعی در مبدأ J2000 یا منطقه البروج ۱۲ قسمتی کلاسیک نیست. دایرةالبروج کمتر از ۰٫۲۵ درجه از یکی از گوشه‌های آن عبور می‌کند؛ بنابراین ماه و سیاره‌ها در ۵۰ درصد از مدارهای متوالی خود به‌طور خلاصه وارد نهنگ خواهند شد (مخفی کردن هر
به‌طور خلاصه وارد نهنگ خواهند شد (مخفی کردن هر ستاره به عنوان یک شیء پیش‌زمینه) و قسمت جنوبی خورشید هر سال حدود یک روز در نهنگ ظاهر می‌شود. بسیاری از سیارک‌ها در کمربندها گام‌ای طولانی‌تری دارند که قسمت شمال غربی نهنگ را مخفی می‌کنند، آن‌هایی که انحراف مداری کمی بیشتر از ماه و سیارات نسبت به دایرةالبروج دارند. همان‌طور که از مریخ دیده می‌شود، دایرةالبروج (صفحه ظاهری خورشید و همچنین صفحه متوسط سیارات که تقریباً یکسان است) به داخل آن می‌گذرد. ستاره‌ها. در این صورت فلکی ستاره اویکرو به نام شگفت‌اختر (میرا یا
صورت فلکی ستاره اویکرو به نام شگفت‌اختر (میرا یا اعجوبه) خوانده می‌شود که ستاره‌ای آغازین از نوع متغیر تپشی درازمدت است که در سال ۱۲۹۶ به عنوان اولین متغیر کشف گردید. این کشف باعث افزایش اعتبار انقلاب کوپرنیکی شد. طیف و قدر ستاره میرا در طول مدت ۳۳۰ روز از نوع M5 III و قدر ۳٫۴ (تا قدر دو هم رسیده است) به طیف M9 III و قدر ۹٫۳ می‌رسد و مجدداً به حالت اول بر می‌گردد. فاصله ما از میرا ۱۳۰ سال نوری است. تلسکوپ فضایی جیمز وب تصویری از دورترین ستاره شناخته شده جهان ثبت کرده است. ستاره‌ای که تنها چند ماه قبل کشف
ثبت کرده است. ستاره‌ای که تنها چند ماه قبل کشف آن توسط دانشمندانی که با همتای پیشین جیمزوب یعنی تلسکوپ فضایی هابل کار می‌کنند، اعلام شده بود. این ستاره که ایرندل نام دارد و با نام “WHL0137-LS” نیز شناخته می‌شود در صورت فلکی نهنگ (Cetus) قرار دارد. شگفت‌اختر اولین ستاره متغیر کشف شده و نمونه اولیه کلاس خود، متغیرهای میرا، بود. در طی یک دوره ۳۳۲ روزه، به حداکثر قدر ظاهری ۳ می‌رسد - که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است - و به حداقل قدر ۱۰ می‌رسد، که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست. ظهور و ناپدید شدن ظاهری آن
قابل مشاهده نیست. ظهور و ناپدید شدن ظاهری آن باعث نامگذاری آن شد. شگفت‌اختر با حداقل اندازه ۴۰۰ قطر خورشیدی و حداکثر اندازه ۵۰۰ قطر خورشیدی ضربان دارد. ۴۲۰ سال نوری از زمین، توسط دیوید فابریسیوس در سال ۱۵۹۶ کشف شد. منخر ("بینی") یا آلفا نهنگ، یک ستاره غول پیکر با رنگ قرمز با قدر ۲٫۵، ۲۲۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. این یک ستاره دوتایی گسترده است. ثانویه آن «نهنگ ۹۳»، یک ستاره با رنگ آبی-سفید با قدر ۵٫۶، ۴۴۰ سال نوری دورتر است. ضفدع ثانی (بتا نهنگ، دُنب نهنگ) درخشان‌ترین ستاره در قیطس است. این یک ستاره
نهنگ) درخشان‌ترین ستاره در قیطس است. این یک ستاره غول‌پیکر با رنگ نارنجی با قدر ۲٫۰، ۹۶ سال نوری از زمین فاصله دارد. کف الجذماء ("گاما نهنگ") یک ستاره دوگانه بسیار نزدیک است. اولیه یک ستاره با رنگ زرد با قدر ۳٫۵، ۸۲ سال نوری از زمین فاصله دارد و ثانویه یک ستاره با رنگ آبی با قدر ۶٫۶ است. تاو نهنگ به خاطر اینکه یک ستاره خورشیدسان در فاصله ۱۱٫۹ سال نوری است، قابل توجه است. این یک ستاره رشته اصلی با رنگ زرد با قدر ۳٫۵ است. «نهنگ اِی‌اِی» (AA Ceti) یک سامانهٔ ستاره سه‌گانه است. درخشان‌ترین عضو دارای قدر ۶٫۲
ستاره سه‌گانه است. درخشان‌ترین عضو دارای قدر ۶٫۲ است. اولیه و ثانویه با ۸٫۴ ثانیه قوسی در زاویه ۳۰۴ درجه از هم جدا می‌شوند. سومی در تلسکوپ‌ها قابل مشاهده نیست. نهنگ ای‌ای یک ستاره متغیر گرفتی است. ستاره سوم از مقابل ستاره اولیه عبور می‌کند و باعث می‌شود که قدر ظاهری سیستم ۰٫۵ قدر کاهش یابد. «نهنگ یووی» یک ستاره متغیر دوتایی غیرمعمول است. ۸٫۷ سال نوری از زمین، این سیستم از دو کوتوله سرخ تشکیل شده است. هر دو با قدر ۱۳. یکی از ستاره‌ها یک ستاره شراره‌دار است، که مستعد طغیان‌های ناگهانی و تصادفی است که چندین
که مستعد طغیان‌های ناگهانی و تصادفی است که چندین دقیقه طول می‌کشد. این‌ها به‌طور قابل توجهی روشنایی ظاهری جفت را افزایش می‌دهند - به اندازه قدر ۷. اجرام اعماق آسمان. نهنگ به دور از صفحه کهکشان قرار دارد، به طوری که بسیاری از کهکشان‌های دور، بدون مانع از غبار راه شیری، قابل مشاهده هستند. از میان این‌ها، درخشان‌ترین آن‌ها مسیه ۷۷ (ان‌جی‌سی ۱۰۶۸)، یک کهکشان مارپیچی با قدر ۹ در نزدیکی دلتا نهنگ است. به نظر می‌رسد رو به رو است و یک هسته به وضوح قابل مشاهده با قدر ۱۰ دارد. حدود ۵۰ میلیون سال نوری از زمین، ام۷۷
۱۰ دارد. حدود ۵۰ میلیون سال نوری از زمین، ام۷۷ همچنین یک کهکشان سیفرت است و بنابراین یک شی درخشان در طیف رادیویی است. به تازگی، خوشه کهکشانی عظیم JKCS 041 به عنوان دورترین خوشه کهکشانی کشف شده تاکنون تأیید شد. کهکشان سی‌دی عظیم هولمبرگ ۱۵ای نیز در نهنگ یافت می‌شود؛ همان‌طور که کهکشان مارپیچی ان‌جی‌سی ۱۰۴۲ و کهکشان فوق پراکنده ان‌جی‌سی ۱۰۵۲-دی‌اف۲ یافت می‌شوند. آی‌سی ۱۶۱۳ (فهرست اجرام کالدول ۵۱) یک کهکشان کوتوله نامنظم در نزدیکی ستاره ۲۶ نهنگ است و عضوی از گروه محلی است. بی‌دی-۱۲° ۱۳۴ (کالدول ۵۶)، همچنین
گروه محلی است. بی‌دی-۱۲° ۱۳۴ (کالدول ۵۶)، همچنین حلقه نهنگ نامیده می‌شود، یک سحابی سیاره‌نما با قدر ۸٫۰، ۱۶۰۰ سال نوری از زمین است. در میان برخی از اخترشناسان آماتور، NGC 246 لقب «سحابی پک-من» را به دلیل چیدمان ستارگان مرکزی و میدان ستاره‌ای اطراف آن به خود اختصاص داده است. کهکشان ولف-لوندمارک-میلوت (WLM) یک کهکشان نامنظم میله‌ای است که در سال ۱۹۰۹ توسط ماکس ولف کشف شد و در لبه‌های بیرونی گروه محلی قرار دارد. کشف ماهیت کهکشان به کنوت لوندمارک و فیلیبر ژاک ملوت در سال ۱۹۲۶ نسبت داده شد. کهکشان مارپیچی UGC
ملوت در سال ۱۹۲۶ نسبت داده شد. کهکشان مارپیچی UGC 1646 نیز بین مرزهای این صورت فلکی قرار دارد. حدود ۱۵۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد. در نزدیکی ستاره TYC 43-234-1 قابل مشاهده است. تاریخ و اسطوره‌شناسی. صورت فلکی نهنگ ممکن است در ابتدا با یک نهنگ مرتبط بوده باشد، که در میان فرهنگ‌های میان‌رودان دارای جایگاه اسطوره‌ای بود. اکنون اغلب نهنگ نامیده می‌شود، هرچند که بیشتر با کتوس مرتبط است، که توسط پرسئوس کشته شد، زیرا او شاهزاده خانم آندرومده را از خشم پوزئیدون نجات داد. در وسط «دریا» است که توسط
خشم پوزئیدون نجات داد. در وسط «دریا» است که توسط اسطوره‌شناسان شناخته شده است، مجموعه‌ای از صورت‌های فلکی مرتبط با آب، دیگر اعضای آن جوی، ماهی، ماهی جنوبی و دلو هستند. قیطس در طول تاریخ خود به طرق مختلف به تصویر کشیده شده است. در قرن هفدهم، پیکر آسمانی نهنگ توسط یوهان بایر به عنوان یک «ماهی اژدها» به تصویر کشیده شد. هم ویلم بلو و هم آندریاس سلاریوس قیطس را به عنوان یک موجود نهنگ‌مانند در همان قرن به تصویر کشیدند. با این حال، قیطس نیز به‌طور متفاوتی با سر حیوانات متصل به بدن ماهی به تصویر کشیده شده است. در
متصل به بدن ماهی به تصویر کشیده شده است. در اخترشناسی جهانی. در اخترشناسی چینی، ستارگان قیطس در دو منطقه یافت می‌شوند: لاک‌پشت سیاه شمال (北方玄武, "Běi Fāng Xuán Wǔ") و ببر سفید غرب (西方白虎, "Xī Fāng Bái Hǔ"). Tukano و Kobeua people از آمازون از ستارگان قیطس برای ایجاد یک جگوار استفاده کردند که نمایانگر خدای طوفان‌ها و سایر طوفان‌های شدید است. Lambda, Mu, Xi, Nu, Gamma، و Alpha Ceti سر آن را نشان می‌دهند. Omicron, Zeta، و Chi Ceti بدن او را نشان می‌دهند؛ Eta Eri, Tau Cet، و Upsilon Cet پاها و پاهای او را مشخص
Tau Cet، و Upsilon Cet پاها و پاهای او را مشخص کردند؛ و Theta, Eta، و Beta Ceti دم آن را مشخص کردند. در هاوایی، صورت فلکی "Na Kuhi" نامیده می‌شد و میرا (Omicron Ceti) ممکن است "Kane" نامیده شده باشد. همنام‌ها. یواس‌اس سیتوس (ای‌کی-۷۷) یک کشتی باری نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا کلاس بود که به نام این صورت فلکی نامگذاری شد.
تاتسو یوشیدا "(吉田 竜夫 Yoshida Tatsuo)" انیمیشن ساز ژاپنی که اولین کمپانی انیمیشن ژاپنی را راه اندازی کرد و اولین کارتون ژاپنی با پخش جهانی را ساخت. زندگی. یوشیدا در ۱۹۳۲ به دنیا آمد. سال ۱۹۳۲ شرکت تاتسونوکو را با برادرهایش راه انداخت و سال ۱۹۷۷ از سرطان کبد درگذشت.
کهکشان آندرومِدا ، کهکشان زنِ برزنجیر یا M31، یک کهکشان مارپیچی واقع در صورت فلکی آندرومدا است که حدود ۲٫۵ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری فاصله دارد. آندرومدا نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی به کهکشان راه‌شیری است. آندرومدا بزرگ‌ترین کهکشان از گروه کهکشانیِ محلی است که گروه محلی شامل راه شیری، آندرومدا، کهکشان مثلث ،ابر ماژلانی بزرگ، ابر ماژلانی کوچک، مسیه ۳۲، مسیه ۱۱۰ و مسیه ۳۵ کهکشان کوچکتر است. این کهکشان اولین بار توسط ستاره‌شناس ایرانی عبدالرحمن صوفی رازی در قرن چهارم هجری کشف، گزارش، و به‌طور مفصل
رازی در قرن چهارم هجری کشف، گزارش، و به‌طور مفصل مطالعه شد. این کهکشان دورترین چیزی است که با چشم غیر مسلح می‌توان دید. نام‌ها. این کهکشان در فهرست مسیه M۳۱ نام دارد و در کاتالوگ عمومی جدید NGC۲۲۴؛ نام انگلیسی آن Andromeda (از یونانی Ανδρομέδη — آندرومده — و نام یک شاهزاده در اسطوره‌های یونان باستان) است و در زبان عربی به آن إمرَأةالمسلسة (زنِ برزنجیر) می‌گویند. درباره. در شبی که ماه در آسمان وجود ندارد شما می‌توانید این کهکشان را به صورت یک لکه مات با چشم غیرمسلح ببینید. در حقیقت آندرومدا دورترین جرم قابل
ببینید. در حقیقت آندرومدا دورترین جرم قابل رویت بدون استفاده از ابزار اپتیکی است. حتی شما می‌توانید این جرم را از درون شهر با دوربین دوچشمی رصد کنید. آندرومدا بزرگ‌ترین کهکشان گروه محلی است؛ کهکشان‌های گروه محلی عبارتند از: کهکشان آندرومدا، کهکشان راه شیری، کهکشان مثلث و در حدود ۳۰ کهکشان کوچک دیگر. با این که آندرومدا بزرگ‌ترین کهکشان این گروه است اما لزوماً پرجرم‌ترین آن‌ها نیست، یافته‌های اخیر نشان می‌دهند که کهکشان راه شیری شامل ماده تاریک بیشتری است و ممکن است پرجرم‌ترین کهکشان در گروه محلی باشد. با
ممکن است پرجرم‌ترین کهکشان در گروه محلی باشد. با توجه به رصدهایی که توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر در سال ۲۰۰۶ صورت گرفت، مشخص شد که M۳۱ شامل یک تریلیون ستاره است. در صورتی‌که کهکشان ما ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره دارد. با این حال برآوردهای سال ۲۰۰۶ نشان داد که جرم کهکشان راه شیری تقریباً ۸۰ درصد جرم آندرومدا است یعنی ۷/۱× ۱۰۱۱ برابر جرم خورشید. براساس مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۹ صورت گرفت می‌توان نتیجه گرفت که جرم کهکشان ما و آندرومدا تقریباً با هم برابر است. کهکشان آندرومدا با قدر ظاهری ۴/۳ یکی از درخشنده‌ترین
آندرومدا با قدر ظاهری ۴/۳ یکی از درخشنده‌ترین اجرام مِسیِه است. به همین دلیل این جرم را می‌توان حتی در مناطقی که دارای آلودگی نوری هستند با چشم غیرمسلح مشاهده کرد. اگرچه با عکاسی توسط یک تلسکوپ بزرگ‌تر پهنای این کهکشان بیش از ۶ برابر ماه بدر دیده می‌شود، اما تنها بخش مرکزی درخشان‌تر آن با چشم غیرمسلح یا یک تلسکوپ یا دوربین دوچشمی کوچک قابل رویت است. آندرومدا نقشی مهم در مطالعات کهکشانی ما دارد زیرا نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی (البته نزدیک‌ترین کهکشان نیست) به ماست. تاریخچه رصد. نخستین رصد ثبت‌شده از کهکشان
ماست. تاریخچه رصد. نخستین رصد ثبت‌شده از کهکشان آندرومدا، در ابتدای قرن چهارم هجری (سال ۹۶۴ میلادی) توسط منجم ایرانی عبدالرحمان صوفی در کتاب مهم صورالکواکب انجام گرفت که از آن به عنوان «ابر کوچک» نام برده است. این درحالی است که برخی به اشتباه گالیله را کاشف این کهکشان می‌نامند. وی به محاسبه زمان طولانی «سحابی‌های متغیر» پرداخت و پژوهش کاملی در مورد سحابی (در حقیقت کهکشان) «امرأة المسلسله» انجام داد که این نخستین رصد ثبت‌شده از این کهکشان است. اولین توصیف از جرم بر پایه رصد تلسکوپی، توسط منجم آلمانی به نام
جرم بر پایه رصد تلسکوپی، توسط منجم آلمانی به نام سیمون ماریوس در سال ۱۶۱۲ صورت گرفت. شارل مسیه در سال ۱۷۶۴ این جرم را در فهرست خود تحت نام M۳۱ دسته‌بندی کرد و به‌طور غلط کاشف آن را ماریوس نامید در صورتی که عبدالرحمان صوفی پیش از او به وجود این کهکشان پی برد. در سال ۱۷۸۵ منجمی به نام ویلیام هرشل یک منطقه قرمز رنگ کم فروغی را در هسته M۳۱ ثبت کرد. او این جرم را سحابی بزرگ نامید و بر پایه رنگ و قدر سحابی به اشتباه حدس زد که فاصله آن از ما بیشتر از ۲ هزار برابر فاصله ستاره شباهنگ از ما نیست. ویلیام هرشل در سال
فاصله ستاره شباهنگ از ما نیست. ویلیام هرشل در سال ۱۸۶۴، طیف M۳۱ را مشاهده کرد و متوجه شد که طیف آن با طیف یک سحابی گازی فرق دارد. M۳۱ دارای طیفی پیوسته به همراه خطوط جذبی تاریک بود با استفاده از این خطوط جذبی می‌توان به ترکیبات شیمیایی یک جرم پی برد. طیف سحابی آندرومدا بسیار شبیه به طیف اختصاصی ستارگان بود و به این ترتیب او نتیجه گرفت که M۳۱ یک طبیعت شبه ستاره‌ای دارد. در سال ۱۸۸۵، یک ابرنواختر (با نام S آندرومدا) در M۳۱ دیده شد. اولین عکس‌ها از M۳۱ در سال ۱۸۸۷ توسط «آیزاک روبرت» در رصدخانه خصوصی‌اش در
۱۸۸۷ توسط «آیزاک روبرت» در رصدخانه خصوصی‌اش در ساسکس انگلستان گرفته شد. نوردهی طولانی مدت سبب شد که برای اولین بار ساختمان مارپیچی کهکشان دیده شود. در آن زمان همچنان اعتقاد داشتند که این جرم یک سحابی در کهکشان ماست. در سال ۱۹۱۲، سرعت شعاعی این جرم نسبت به منظومه شمسی توسط «وستو اسلیفر» در رصدخانه لاول با استفاده از طیف‌نما اندازه‌گیری شد. نتیجه به‌دست آمده بزرگ‌ترین سرعت ثبت شده در آن زمان بود. آن‌ها متوجه شدند که این جرم با سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ثانیه به سمت خورشید حرکت می‌کند. جهان جزیره. در سال ۱۹۱۷ منجم
خورشید حرکت می‌کند. جهان جزیره. در سال ۱۹۱۷ منجم آمریکایی به نام هبر کورتیس یک نواختر درون M۳۱ کشف کرد. با جستجو به روش ثبت عکاسی، ۱۱ نواختر دیگری کشف شد. کورتیس متوجه شد که این نواخترها به‌طور متوسط ۱۰ قدر کم نورتر از نواخترهای درون کهکشان ماست. به عنوان یک نتیجه، او فاصله M۳۱ را از ما ۵۰۰ هزار سال نوری (۳/۲×۱۰۱۰ AU) تخمین زد. او با فرضیه «جهان جزیره» موافق بود و معتقد بود که M۳۱ یک کهکشان مستقل است. تخمین فاصله. در سال ۱۹۲۲، «ارنست اوپیک» با استفاده از یک روش اخترفیزیکی، فاصله M۳۱ را تخمین زد. او پی برد
روش اخترفیزیکی، فاصله M۳۱ را تخمین زد. او پی برد که M۳۱ در خارج از کهکشان ما و در فاصله‌ای در حدود ۴۵۰ کیلو پارسک معادل ۱۵۰۰ کیلو سال نوری قرار دارد. در سال ۱۹۲۵، «ادوین هابل» برای اولین بار در عکس‌هایی که از M۳۱ گرفته شده بود، ستاره‌های متغیر قیفاووسی را در خارج از کهکشان خودمان مشاهده کرد. این عکس‌ها با استفاده از تلسکوپ ۵/۲ متری «هوکر» گرفته شده بودند. به این ترتیب با استفاده از متغیرهای قیفاووسی او توانست فاصله آندرومدا از ما را تعیین کند. اندازه‌گیری او نشان داد که به‌طور قطع M۳۱ یک خوشه ستاره‌ای در
او نشان داد که به‌طور قطع M۳۱ یک خوشه ستاره‌ای در کهکشان ما نیست. بلکه این جرم یک کهکشان مجزا در فاصله‌ای مشخص از کهکشان ماست. آندرومدا نقشی مهم در مطالعات کهکشانی ما دارد زیرا نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی (البته نزدیک‌ترین کهکشان نیست) به ماست. گسیل امواج رادیویی از کهکشان آندرومدا اولین بار توسط «گروت روبر» در سال ۱۹۴۰ آشکار شد. اولین نقشه‌های رادیویی از آندرومدا در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط «جان بالدوین» و همکارانش در انجمن نجوم رادیویی کمبریج ساخته شد. برآورد جرم و درخشندگی. جرمی که برای هالهٔ آندرومدا (شامل
جرم و درخشندگی. جرمی که برای هالهٔ آندرومدا (شامل مادهٔ تاریک) حدس زده می‌شود، مقداری تقریباً معادل با × ۱۰۱۲۲۳/۱ برابر جرم خورشید (یا ۲/۱ میلیون میلیون برابر جرم خورشید) است درصورتی‌که جرم کهکشان راه شیری × ۱۰۱۲۹/۱ برابر جرم خورشید است؛ بنابراین احتمالاً M۳۱ کم جرم‌تر از کهکشان ماست البته محدوده خطا بسیار بزرگ است بنابراین نمی‌توان در این مورد نظر قطعی داد. درخشندگی M۳۱، تقریباً × ۱۰۱۰۶/۲ برابر درخشندگی خورشید، یعنی ۲۵ درصد درخشنده‌تر از کهکشان ماست. برخورد راه شیری و آندرومدا. مطالعات منتشرشده تا سال
راه شیری و آندرومدا. مطالعات منتشرشده تا سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهند، احتمال برخورد و ادغام کهکشان‌های راه شیری و آندرومدا در بازهٔ ۱۰ میلیارد سال آینده تقریباً ۵۰٪ برآورد شده‌است. برخلاف برآوردهای پیشین که برخورد را در حدود ۳ تا ۵ میلیارد سال آینده تقریباً قطعی می‌دانستند، داده‌های جدید از هابل و گایا و تحلیل‌های دینامیکی تازه نشان می‌دهد که دو کهکشان ممکن است از کنار یکدیگر عبور کنند یا در مداری پایدار باقی بمانند. در سناریوهایی که برخورد رخ می‌دهد، زمان میانی وقوع میانۀ حدود ۷٫۶ تا ۸ میلیارد سال آینده