payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تجربهٔ خروج از بدن یا برون‌فکنی اثیری ؛ تجربه‌ای است که عموماً با حس شناور شدن، خارج از جسم همراه است و در برخی از موارد، شخص ممکن است بدن فیزیکی خود را از نقطه‌ای خارج از بدنش مشاهده کند. تجربه خروج از بدن، معمولاً در ابتدای بیدارشدن یا زمان به‌خواب‌رفتن برای افراد اتفاق می‌افتد. نوع دیگری از این تجربه، تجربه نزدیک‌به‌مرگ نام دارد و زمانی اتفاق می‌افتد که فرد، درحال مرگ است. برخی افراد، در هنگام دوی ماراتون یا کوه‌نوردی نیز، آن را تجربه کرده‌اند. ممکن است این حالت بارها برای افراد مختلف اتفاق بیفتد و گاهی
حالت بارها برای افراد مختلف اتفاق بیفتد و گاهی ممکن است فرد، به خواب رفته و حضور در این حالت و اموری که در آن صورت گرفته را فراموش کند. حالت سرخوشی، بی‌وزنی و سبکی‌ای که افراد در این حالت گزارش کرده‌اند، بسیار شبیه به خروج روح از بدن در هنگام مرگ است. در عرفان این تجربه را «خلع بدن» یا «موت اختیاری» می‌نامند که گفته می‌شود عارف به‌صورت اختیاری، این کار را انجام می‌دهد. آزمایش تجربی. اخیراً، پژوهشگران تلاش می‌کنند تا به‌گونه‌ای تجربی، این موضوع را بررسی نمایند. به‌طوری‌که، در یکی از مقالات با عنوانِ "پس از
به‌طوری‌که، در یکی از مقالات با عنوانِ "پس از خروج روح از بدن چه اتفاقی در مغز می‌افتد؟" به آزمایش دانشمندان مؤسسه کالسروهه آلمان اشاره نموده است که با استفاده از اسکن مغزِ پانزده انسان داوطلب سالم، رویدادهایی را نشان داده‌اند که شبیه بیرون رفتن روح از بدن انسان است. بدین‌ترتیب‌که، پژوهشگران مؤسسه نام‌برده، با آزمایشی به‌طور غیرمستقیم، پدیده‌ای را در مغز اشخاص داوطلبی که در دستگاه اسکنر مغزی قرار داشتند ایجاد کردند، که انگار این افراد از پیکر خود بیرون رفته و از فضای بیرون از پیکر خود به بدن واقعی خودشان
و از فضای بیرون از پیکر خود به بدن واقعی خودشان نگاه می‌کردند.
قانون مجازات اسلامی ایران مهم‌ترین مجموعهٔ قوانین کیفری در جمهوری اسلامی ایران است که نسخه متأخر آن در سال ۱۳۹۲ به تصویب رسیده است؛ به استثنای کتاب پنجم که مصوب سال ۱۳۷۵ می‌باشد. این قانون جانشین و ناسخ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰، قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۶۱، قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ (همگی مصوبه مجلس قانونگذاری وقت)، قانون جزای عرفی مصوب ۱۲۹۵ (مصوبه هیأت وزرا) و کتابچه قانونی کنت مصوب ۱۲۵۸ خورشیدی (مصوبه ناصرالدین‌شاه) شده است. منابع فقهی قانون مجازات اسلامی. آثار فقهای شیعه و پیش از همه
قانون مجازات اسلامی. آثار فقهای شیعه و پیش از همه شرایع‌الاسلام، جواهرالکلام و تحریرالوسیله منابع تدوین قانون مجازات اسلامی بوده‌اند. تقسیمات. قانون مجازات اسلامی به پنج کتاب بخش شده و به شیوهٔ آثار فقهی هر کتاب در چند باب و هر باب در چند فصل تنظیم شده‌است: تاریخچه. قانون مجازات اسلامی در ۸ مرداد ۱۳۷۰ توسط کمیسیون امور قضائی مجلس شورای اسلامی تصویب و اجرای آزمایشی آن به مدت پنج سال آغاز گردید. قانون مذکور پس از اختلاف شورای نگهبان و مجلس بر سر ماده پنج آن به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع شد و این نهاد در ۷
به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع شد و این نهاد در ۷ آذر ۱۳۷۰ موافقت خود را با نظر مجلس اعلام کرده و آن را به تصویب رساند قانون مجازات کیفری (تعزیرات)؛ بخش دوم این قانون نیز که در مجموعه فعلی کتاب پنجم (تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده) نام دارد، در ۲۳۱ ماده در ۲ خرداد ۱۳۷۵ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. مدت اجرای آزمایشی این قانون یک بار در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۷۵ برای ده سال تمدید شد. در سال ۱۳۸۹ نیز نمایندگان بار دیگر مدت اجرای آزمایشی این قانون را تا پایان سال ۱۳۹۰ تمدید کردند. قانون مجازات اسلامی ایران مدتش
۱۳۹۰ تمدید کردند. قانون مجازات اسلامی ایران مدتش تمام شده بود و مجلس نیز این قانون را تمدید نکرده بود که در نهایت قانون مجازات اسلامی جدید ایران که در سال ۱۳۸۸ به تصویب مجلس رسیده بود در ۲۸ دی ماه ۱۳۹۲ به تأیید شورای نگهبان رسید. اقدام علیه امنیت ملی. اقدام علیه امنیت ملی یکی از بزه‌هایی است که بنابر قانون مجازات اسلامی مصوب حکومت جمهوری اسلامی، در ایران مستوجب کیفر است. فصل نخست کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی (با عنوان تعزیرات) به این موضوع می‌پردازد و در فصل‌های دیگری از آن و نیز در بخش‌هایی از کتاب حدود
دیگری از آن و نیز در بخش‌هایی از کتاب حدود به این بزه اشاره شده‌است. فعالیت تبلیغی علیه نظام. «فعالیت تبلیغی علیه نظام» نام مادهٔ ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی است که در دادگاه‌های انقلاب، گروه بی‌شماری از فعالان سیاسی، روزنامه‌نگاران، فعالان اجتماعی، مدنی، حقوق زنان و حقوق بشر به استناد به آن محکوم شده‌اند. بر اساس مادهٔ ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی، هرگونه فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی یا به نفع گروه‌ها و سازمان‌های مخالف نظام را جرم دانسته و برای آن مجازات تعیین کرده است. مجازات عمومی این ماده از سه ماه
تعیین کرده است. مجازات عمومی این ماده از سه ماه حبس تا یک سال حبس در نظر گرفته شده است. پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸)، بسیاری از بازداشت‌شدگان با استناد به همین ماده به فعالیت تبلیغی علیه نظام و زندان محکوم شدند.
کاشانک یکی از قدیمی‌ترین محله‌های تهران است. این محله از جمله محله‌های شمالی تهران (شمیران) است و در مجاورت محله‌های نیاوران، دارآباد و آجودانیه قرار دارد. کاشانک از نظر موقعیت جغرافیایی از شمال به زمین‌های رحمان‌آباد، از جنوب به صاحبقرانیه و اقدسیه از غرب به کاخ و بوستان نیاوران و حصاربوعلی و کامرانیه و از شرق به محلهٔ دارآباد و نیز بلوار آجودانیه ختم می‌شود. پیشینهٔ تاریخی این محله به زمان ناصرالدین‌شاه برمی‌گردد. پیشینه. این منطقه به لحاظ پیشینهٔ تاریخی به زمان ناصرالدین‌شاه بازمی‌گردد که این منطقه به
به زمان ناصرالدین‌شاه بازمی‌گردد که این منطقه به شکل باغات سرسبز بوده و یکی از سوگلی‌های حرم‌سرای ناصرالدین‌شاه قاجار به نام انیس‌الدوله حکمرانی کاشان را از شاه طلب می‌کند و شاه در عوض شش دانگ کاشانک را به وی پیشکش می‌کند و به همین دلیل این نام را بر کاشانک نهاده‌اند (کاشان کوچک). سه طایفهٔ اصلی این محله که از بنیانگذاران محلهٔ کاشانک هستند عبارت‌اند از یکی طایفهٔ طائی که در حدود ۲۰۰ سال پیش از سمت قرچک و ورامین به این محله مهاجرت نموده و دیگری طایفه‌ای به‌نام امینیان که چند سال بعد از طائی‌ها آنان نیز از
امینیان که چند سال بعد از طائی‌ها آنان نیز از سمت قرچک و ورامین به کاشانک فعلی مهاجرت کردند و در ۱۸۰ سال پیش نیز خانوادهٔ بزرگ بیاتی از سربند دربند به این منطقه کوچ نموده و همچنین دو طایفهٔ ناطقیان و خیری که در حدود ۱۰۰ سال بعد از لواسان به کاشانک کوچ کردند. مهاجرینی که عامل شکل‌گیری این محله بودند اقوام مهاجر فقیری بودند که در تپه‌های کاشانک سکونت گزیدند و رفته‌رفته به سمت تثبیت مشاغل و ثروتمندی پیش رفتند. ویژگی‌ها. به لحاظ ابنیه‌های تاریخی مساجد مختلف و قنات‌های متعددی در منطقه موجود است و از جمله یک
و قنات‌های متعددی در منطقه موجود است و از جمله یک گورستان که مربوط به سیصد سال پیش است که در دارآباد خیابان افتخاری خیابان رجبی، به‌نام درختک واقع است. از قنات‌های منطقه می‌توان به قنات‌های رحمان‌آباد که در ارتفاعات رحمان‌آباد واقع است، قنات استخر که در نزدیکی مسجد ولیعصر واقع است که البته این قنات در حال بهره‌برداری است و برای شرب فضای سبز منطقه بهره‌برداری می‌شود و قنات جوز درختک و قنات مدرسه خان سفید اشاره کرد. از نمادهای ارزنده و جاذبه‌های این منطقه می‌توان به درخت چنار مسجد ولیعصر اشاره کرد. قدمت این
به درخت چنار مسجد ولیعصر اشاره کرد. قدمت این درخت به ۵۰۰ تا ۶۰۰ سال قبل برمی گردد و قطر آن در حدود ۳ متر است و داخل آن به شکل یک اطاقک در آمده است. کاشانک در حدود ۳۰۰۰۰ خانوار در خود جای داده‌است که به لحاظ اقتصادی این خانوارها در ۲ طبقهٔ کاملاً متفاوت قرار دارند که طبقهٔ پایین‌دست منطقه در قسمت تپه کاشانک ساکن هستند و در حدود ۲۶۲ باب از خانه‌های این منطقه فاقد سند مسکونی است و این منطقه به لحاظ امکانات فرهنگی و عمرانی دارای صفوف مختلفی است. مساحت کاشانک براساس آخرین مرزبندی که در سال ۸۷ انجام شده‌است
براساس آخرین مرزبندی که در سال ۸۷ انجام شده‌است (۲,۴۸۲,۵۶۵) کیلومتر مربع تخمین زده شده‌است. از حیث فرهنگی دو مؤسسهٔ "دایرةالمعارف بزرگ فارسی" و "مؤسسهٔ پژوهشی حکمت و فلسفهٔ ایران" پتانسیل فرهنگی خوبی را برای این منطقه رقم زده‌اند. همچنین سرای محلهٔ کاشانک که از سال ۸۷ شروع به کار کرده‌است با اجرای کلاس‌های آموزشی مختلف در ارتقاء سطح فرهنگی منطقه نقش به‌سزایی داشته‌است. از لحاظ عمرانی فعالیت‌های درخور تحسین در منطقه انجام شده‌است از جمله احیای پارک رحمان‌آباد. در این منطقه آلونک‌هایی وجود داشت که باعث زننده
در این منطقه آلونک‌هایی وجود داشت که باعث زننده بودن منظر شهری بود.
در فرآیندهای مهندسی ژنتیک DNA مکمل (cDNA) به رشته‌ای از مولکول DNA گفته می‌شود که تحت فعّالیت کاتالیتیک آنزیم رونوشت بردار معکوس از روی رشتهٔ mRNAی بالغ ساخته می‌شود. از DNA مکمل به‌طور عمده به منظور تاگ سازی(کلونینگ) ژنهای هوهسته ای (یوکاریوتی) در سولهای سادهٔ پیش هسته ای (پروکاریوتی) استفاده می‌گردد. cDNA همچنین در رتروویروس‌ها (نظیر ویروس نقص ایمنی اکتسابی – HIV) تحت فعّالیت آنزیم رونوشت بردار معکوس سنتز می‌شود که بعداً از طریق الحاق به ژنوم میزبان (تحت فعّالیت آنزیم اینتگراز) برای تولید پروویروس مورد
فعّالیت آنزیم اینتگراز) برای تولید پروویروس مورد استفاده قرار می‌گیرد. مقدمه. به‌طورکلی در موجودات زنده حین بیان ژن، نخست طی فرآیند رونویسی RNAی پیامبر (mRNA) از روی ژن (که بخشی از DNA است) ساخته می‌شود و در مرحلهٔ بعد طی فرآیند ترجمه در ریبوزوم‌ها از روی RNA، پروتئین ساخته می‌شود. تفاوت حائز اهمّیتی که میان یوکاریوت‌ها و پروکاریوت‌ها در فرآیند بیان ژن ملاحظه می‌شود وجود توالی‌های اینترون و اگزون در رونوشت ژن‌های سلولهای یوکاریوتی است. توالی‌های اینترون توالی‌های غیر کدی (not coding sequences) می‌باشند که
غیر کدی (not coding sequences) می‌باشند که پیش از فرآیند ترجمه، طی مرحلهٔ بلوغ RNA حذف می‌گردند. چون سلولهای پروکاریوتی فاقد توالی‌های اینترون هستند نتیجتاً سامانهٔ حذف این توالی‌های غیر کدی نیز در آنها وجود ندارد و از آنجایی که این توالی‌ها برای دستگاه ترجمهٔ سلول پروکاریوتی فاقد معنی هستند، لذا در فرآیند تاگ سازی ژن‌های یوکاریوتی در سلول‌های پروکاریوتی می‌بایستی پیش از الحاق ژنی توالی‌های اینترون حذف گردند و در واقع از DNAای استفاده نمود که فاقد توالی‌های اینترون است. برای این منظور پیش از وارد نمودن
اینترون است. برای این منظور پیش از وارد نمودن (insert) ژنوم یوکاریوتی به سلول پروکاریوتی در جریان فرآیند تاگ سازی، ابتدا از روی mRNAی بالغ یوکاریوتی تحت فعّالیت آنزیم رونوشت بردار معکوس، DNA ی مکمل ساخته می‌شود و سپس از این cDNA که فاقد توالی‌های اینترون است جهت فرآیند الحاق ژنی استفاده می‌گردد. نکتهٔ حائز اهمّیت این است که لزوم بیان ژن یوکاریوتی در سلول پروکاریوتی وجود پروموتور مناسب این ژن در پلاسمید نوترکیب است. سنتز DNAی مکمل. هرچند مکانیسم‌های متعددی جهت سنتز DNA ی مکمل پیشنهاد شده‌است ولی سنتز آن از
سنتز DNA ی مکمل پیشنهاد شده‌است ولی سنتز آن از روی RNAی پیامبر بالغ، با بهره گیری از آنزیم رونوشت بردار معکوس، رایج‌ترین روش جهت تهیّهٔ آن است. آنزیم ونوشت بردار معکوس ضمن حرکت در امتداد رشتهٔ mRNAی بالغ، دئوکسی ریبونوکلئوتید مکمل هریک از ریبونوکلئوتیدهای mRNA را از طریق برقراری پیوند هیدروژنی مقابل هم قرار می‌دهد و ضمن تشکیل یک رشتهٔ هیبرید نهایتاً منجر به سنتز cDNA می‌گردد. تهیّهٔ cDNA ی یوکاریوتی که فاقد توالی‌های اینترون است، شامل مراحل زیر می‌باشد: آنزیم رونوشت بردار معکوس ضمن اسکن نمودن رشتهٔ mRNA با
رونوشت بردار معکوس ضمن اسکن نمودن رشتهٔ mRNA با قرار دادن دئوکسی ریبو نوکلئوتید مکمل در مقابل هر نوکلئوتید mRNA نهایتاً منجر به سنتز DNA ی مکمل می‌گردد. کاربرد. DNA ی مکمّل به‌طور عمده در فرآیندهای تاگ سازی ژنی کاربرد دارد. همچنین از CDND در کاوشگرهای ژنی نیز استفاده می‌گردد. ویروس‌ها. برخی از ویروس‌ها همچنین از DNA ی مکمل جهت سنتز RNA ی پیامبر با بهره گیری از دستگاه ترجمهٔ میزبان به منظور سنتز پروتئین‌های ویروسی استفاده می‌کنند. (viral RNA → cDNA → mRNA)
اقتصاد جهانی اقتصاد مربوط به همه انسان‌های جهان است. اقتصاد جهانی به نظام اقتصادی کل کشورها گفته می‌شود و شامل کلیه فعالیت‌های اقتصادی انجام‌شده در داخل و بین ملت‌ها است، از جمله: تولید، مصرف، مدیریت اقتصادی، کار در حالت کلی، مبادله ارزش‌های مالی و تجارت کالا و خدمات. در برخی زمینه‌ها، این دو اصطلاح «بین‌المللی» یا «اقتصاد جهانی» متمایز هستند که به‌طور جداگانه اندازه‌گیری می‌شوند و از اقتصادهای ملی متمایز می‌شوند، در حالی که «اقتصاد جهانی» صرفاً مجموعه‌ای از اندازه‌گیری‌های کشورهای جداگانه است. فراتر از
از اندازه‌گیری‌های کشورهای جداگانه است. فراتر از حداقل استاندارد مربوط به ارزش در تولید، استفاده و مبادله، تعاریف، بازنمایی‌ها، مدل‌ها و ارزش گذاری‌های اقتصاد جهانی بسیار متفاوت است. اقتصاد جهانی از جغرافیا و اکولوژی سیاره زمین جدایی ناپذیر است. معمول است که سؤالات اقتصاد جهانی را منحصراً به فعالیت اقتصادی انسان محدود کنند و اقتصاد جهانی معمولاً از نظر «"پولی"» مورد قضاوت قرار می‌گیرد، حتی در مواردی که در آن بازار کارآمدی برای کمک به ارزیابی کالاها یا خدمات خاص وجود ندارد، یا در مواردی که فقدان تحقیقات
خاص وجود ندارد، یا در مواردی که فقدان تحقیقات مستقل، داده‌های واقعی یا همکاری دولت، تعیین ارقام را دشوار می‌کند. نمونه‌های بارز آن مواد مخدر غیرقانونی و سایر کالاهای بازار سیاه هستند که با هر معیاری بخشی از اقتصاد جهانی هستند، اما طبق تعریف هیچ بازار قانونی برای آنها وجود ندارد. با این حال، حتی در مواردی که بازار شفاف و کارآمدی برای ایجاد ارزش پولی وجود دارد، اقتصاددانان معمولاً از نرخ ارز رسمی یا فعلی برای تبدیل واحدهای پولی این بازار به یک واحد مجزا در اقتصاد جهانی استفاده نمی‌کنند چرا که نرخ ارزها
در اقتصاد جهانی استفاده نمی‌کنند چرا که نرخ ارزها معمولاً ارزش جهانی را دقیقاً منعکس نمی‌کند، به عنوان مثال در مواردی که حجم یا قیمت معاملات به دقت توسط دولت تنظیم می‌شود. در عوض، ارزش‌یابی بازار در یک ارز محلی معمولاً با استفاده از ایده قدرت خرید به یک واحد پولی تبدیل می‌شوند. در بخش‌های آمده در این مقاله نیز از این روش استفاده شده‌است، که برای تخمین فعالیت اقتصادی جهان بر حسب دلار واقعی ایالات متحده یا یورو استفاده می‌شود. با این حال، اقتصاد جهانی را می‌توان به روش‌های بسیار بیشتری ارزیابی و بیان کرد. به
به روش‌های بسیار بیشتری ارزیابی و بیان کرد. به گفته "مدیسون"، تا اواسط قرن نوزدهم، تولید جهانی تحت سلطه چین و هند بود. امواج انقلاب صنعتی در اروپای غربی و آمریکای شمالی، سهم‌ها را به نیمکره غربی منتقل کرد. در سال ۲۰۲۱، ۱۷ کشور یا گروه زیر به اقتصاد حداقل ۲ تریلیون دلار بر اساس تولید ناخالص داخلی نامی یا PPP رسیده‌اند: برزیل، کانادا، چین، فرانسه، آلمان، هند، اندونزی، ایتالیا، ژاپن، کره جنوبی، مکزیک، روسیه، اسپانیا، ترکیه، بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا.
نیروی دفاعی آلمان یا نام بوندس‌وهر (, "دفاع فدرال") نام مجموعه نیروهای مسلح جمهوری فدرال آلمان می‌باشد. ایالت‌های آلمان مطابق قانون اساسی فاقد ارتش هستند و دفاع از کشور، فقط از وظایف دولت فدرال است. بودجه نظامی. بودجه دفاعی آلمان در سال 2024 بالغ بر 71.75 میلیارد یورو بوده است.. لغو خدمت وظیفه عمومی در آلمان. کارل تئودور تسو گوتنبرگ وزیر دفاع وقت آلمان در ژانویه سال ۲۰۱۱، لغو خدمت وظیفه عمومی در آلمان را اعلام کرد. خدمت وظیفه عمومی در آلمان از سال ۱۹۵۶ میلادی اجباری بود و هر مرد جوان آلمانی که ۱۸ ساله
میلادی اجباری بود و هر مرد جوان آلمانی که ۱۸ ساله می‌شد، مکلف بود این دوره را پشت سر بگذارد یا به جای آن خدمات اجتماعی مانند کار در بیمارستان یا نگهداری سالمندان انجام دهد. جستارهای وابسته. ویوا
دانش نخستین نشریهٔ دوره‌ای زنان در تاریخ ایران است. این نشریهٔ هفتگی در سال ۱۲۸۹ توسط انجمنی از زنان و با سردبیری عفت سیاح سپانلو (مشهور به بانو کحال) چاپ می‌شد. این هفته نامه در هشت صفحه در تیراژ بالا تا ۳۰ شماره منتشر می‌شد. در نخستین شماره دانش توضیح داده شده بود که این مجله فقط به موضوعات خانوادگی «تعلیم خانه‌داری، شوهرداری و بچه‌داری و ...» می‌پردازد و«از پولتیک (سیاست) مذاکره نخواهد شد». در عمل نیز به مسایل سنتی زنانه مورد علاقه زنان طبقه متوسط و بالا (نظیر بهداشت، درمان و بچه‌داری) می‌پرداخت و
بالا (نظیر بهداشت، درمان و بچه‌داری) می‌پرداخت و خواستار اصلاحات اجتماعی نبود و دیدگاه اجتماعی و سیاسی آن بسیار میانه‌رو بود. هرچند که گاهی به موضوعاتی نظیر زنانی که به طور غیرقانونی بچه‌دار می‌شدند و کودکان سرراهی، بی‌حرمتی‌هایی که گاه در خیابان به زنان می‌شد، و زنان طبقه متوسط شهری که پس از ازدواج به چشم کنیز برای شوهرانشان دیده می‌شدند هم می‌پرداخت.
شکوفه یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های زنان در تاریخ ایران است. سردبیر آن مریم عمید ملقب به "مزین‌السلطنه" بود و نخستین شمارهٔ آن در ۱۹۱۳ میلادی چاپ شد. شکوفه دومین نشریه ویژه زنان ایران پس از نشریه دانش (۱۲۸۹–۱۲۹۰) به‌شمار می‌رود. شکوفه به صورت دوهفته‌نامه در چهار صفحه (با چاپ سنگی) منتشر و با اشتراک یک ساله توزیع می‌شد. شکوفه اولین نشریه ایرانی بود که کاریکاتورهای انتقادی را در صفحه آخر چاپ می‌کرد. از ویژگی‌های این نشریه می‌توان به لحن طنزآمیز و انتقادی، پرداختن به مسائل زنان ایرانی، تحصیل و آموزش دختران و
به مسائل زنان ایرانی، تحصیل و آموزش دختران و مسائل سیاسی اشاره کرد. هدف نشریه آشنا کردن زنان با آثار ادبی، خرافه زدایی، راهنمایی‌های خانه‌داری و بچه‌داری و کوشش در بهبود روحیهٔ زنان بود. با گذشت زمان، در طی سال‌های بعد لحن مجله تندتر و اعتراضاتش به وضعیت اجتماعی صریح‌تر شد و مثلاً به انتقاد از سنت ازدواج دختران در سن پایین و حتی اعتراض به مداخلات ابرقدرت‌ها و تشویق استقلال ملی پرداخت. یکی از مهم‌ترین اقدامات مزین‌السلطنه به‌عنوان مدیر مسئول شکوفه، معرفی کاندیداهای مورد قبول زنان در انتخابات دوره سوم مجلس
مورد قبول زنان در انتخابات دوره سوم مجلس شورای ملی بود که عواقبی را در پی داشت. این نشریه تا سال ۱۲۹۸ خورشیدی یعنی تا زمان مرگ عمید انتشار یافت. برخی پایان انتشار شکوفه را سال ۱۲۹۶ ذکر کرده‌اند.
نامهٔ بانوان دوهفته‌نامه‌ای بود که از ۱ مرداد ۱۲۹۹ تا ۲۴ خرداد ۱۳۰۰ (مصادف با ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۲۰ تا ۱۴ ژوئن ۱۹۲۱) در تهران منتشر می‌شد. ناشر و سردبیر این نشریه، شهناز آزاد (دختر میرزا حسن رشدیه، بنیانگذار آموزش مدرن در ایران) بود. هم شهناز آزاد و هم شوهرش ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای که ناشر روزنامه‌هایی مانند "آسایش"، "آزاد و نامهٔ پارسی" بود، از پیشگامان طرفداری از آزادی زنان و به‌خصوص کشف حجاب محسوب می‌شدند که به همین خاطر از سوی مقامات کشور مورد پیگرد قرار گرفتند. آنها همچنین "انجمن بانوئیان ایران" را تاسیس
آنها همچنین "انجمن بانوئیان ایران" را تاسیس کردند. به نظر می‌رسد ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای نقش مهمی در انتشار "نامهٔ بانوان" داشته است. در قسمت بالای نام نشریه "نامهٔ بانوان" این شعار درج می‌شد که «"زنان نخستین آموزگار مردانند"» و پایین نام نشریه هم جملهٔ «"این روزنامه برای بیداری و رستگاری زنان بیچاره و ستمکش ایران است"» به چشم می‌خورد. مقالات این نشریه عمدتاً بر نیاز به آموزش زنان و ارتقای حقوق آنها تمرکز داشت اما مطالب حاوی اطلاعات آموزشی و فنی، اشعاری دربارهٔ وضع زنان، و بعضاً تکه‌هایی از اخبار داخلی و
وضع زنان، و بعضاً تکه‌هایی از اخبار داخلی و خارجی را نیز چاپ می‌کرد. "نامهٔ بانوان" ۳ روز بعد از چاپ نخستین شماره‌اش توقیف شد زیرا نوشته بود «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان زنان و مردان را در این کشور سد کرده‌است». سپس با این شرط که در شمارهٔ بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب زنان نیست، اجازهٔ انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول، شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی و بحث‌های مجلس سوریه راجع به حق رای زنان و مبارزه با حجاب منتشر شده بود اما شهناز آزاد در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از
اما شهناز آزاد در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌است و نه چادر و روبنده. دانشوران این حرکت را «عقب‌نشینی» تاکتیکی می‌دانند. در شمارهٔ ۳۳ "نامهٔ زنان" اعلام شد که این نشریه فقط مقالات نوشته‌شده توسط زنان را برای چاپ می‌پذیرد. مانند سایر نشریاتی که ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای منتشر می‌کرد، "نامهٔ بانوان" هم از استفاده از کلمات عربی و ترکی اجتناب می‌کرد و طرفدار پاک‌سازی زبان فارسی از این عبارات خارجی بود. در اولین شمارهٔ این نشریه، ضمیمه‌ای یک‌صفحه‌ای منتشر شد که لغت‌نامه‌ای به
ضمیمه‌ای یک‌صفحه‌ای منتشر شد که لغت‌نامه‌ای به نام "فرهنگ آزاد" را معرفی می‌کرد و ابوالقاسم آزاد مدعی بود که او این فرهنگ را تدوین و جمع‌آوری کرده است. گرایش‌های آزادی‌خواهانهٔ "نامهٔ بانوان" موردپسند مقامات کشور نبود و این نشریه پس از حدود یک سال انتشار توقیف شد و ابوالقاسم و شهناز آزاد نیز از تهران تبعید شدند. "نامه بانوان" در مطبعهٔ کلیمیان در هشت صفحهٔ دو ستونه منشر می‌شد و حاوی عکس یا تصویرسازی نبود. نرخ اشتراک سالانهٔ نشریه سی قران بود. شماره‌های پراکندهٔ این نشریه در کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران
این نشریه در کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران موجود است.
عالم نسوان مجله‌ای بود که توسط انجمن فارغ‌التحصیلان مدرسه دخترانه آمریکایی تهران چاپ می‌شد. نخستین شمارهٔ آن در سال ۱۳۰۰ منتشر شد. انتشار نشریهٔ عالم نسوان دوازده سال و سه ماه ادامه یافت. آخرین شمارهٔ آن در سال ۱۳۱۲ (۱۹۳۳ میلادی) منتشر شد. موضوع مقاله‌ها گسترده بود و شامل گزارش‌های پزشکی، ترفندهای خانه‌داری، مد لباس در غرب، آثار ادبی و اخبار جنبش‌های فمینیستی جهان می‌شد. روی جلد هریک از شماره‌های نشریهٔ عالمِ نِسوان، شعر یا عبارتی درج می‌شد که پیام جنبش اجتماعی زنان و برابری زنان با مردان را نوید می‌داد.
زنان و برابری زنان با مردان را نوید می‌داد. این مجله به چاپ مطالبی در تقبیح ازدواج زودهنگام دختران، نبود حقوق سیاسی زن در ایران، و حجاب هم می‌پرداخت. به‌ویژه در سال‌های آخر دست به انتقادهای تندی از شرایط بد زنان می‌زد. پس از آنکه کشف حجاب ازسوی رضاشاه اعلام شد، چاپ این مجله متوقف گردید. توقف انتشار این مجله را بی‌ارتباط به صراحت لهجهٔ آن ندانسته‌اند. از دلایلی که برای عمرِ به‌نسبت دراز مجله برشمرده‌اند، وابستگی‌اش به مدرسهٔ دخترانهٔ آمریکایی در تهران در زمان فعالیتش است.
جهان زنان مجله‌ای ویژه حقوق زنان و آموزش آنان بود که فخرآفاق پارسا به سال ۱۳۰۰* در مشهد چاپ آن را آغاز کرد و بعدها انتشارش را در تهران ادامه داد. به رغم اتخاذ عمدی لحنی میانه‌رو هنگام سخن‌راندن در آموزش زنان، چاپ مجله خالی از مصیبتی نبود. توضیح آنکه پس از نشر نامهٔ سردبیر پیرامون کشف حجاب و حقوق برابر، در شماره‌ای از مجله، نویسنده مغضوب و کاشانه‌اش تاراج شد. آفاق پارسا در نهایت به قم تبعید شد و امتیاز نشریه جهان زنان هم لغو شد.
ابسنت نوعی نوشیدنی تقطیری با درصد بالای الکل است که از تقطیر گیاه انیسون، افسنتین یا رازیانه به دست می‌آید. ابسنت معمولاً به رنگ طبیعی سبز وجود دارد ولی به رنگ‌های شفاف و مصنوعی نیز تولید می‌شود. به آن جادوی سبز نیز گفته می‌شود. نوشیدنی توهم‌زا است. در کانادا مصرف این مشروب ممنوع است. در برخی موارد ابسنت به اشتباه لیکور گفته می‌شود. در حالی‌که ابسنت به همراه شکر در داخل بطری لیکور است. ابسنت برخلاف دیگر مشروبات الکلی که درون بطری ریخته و نوشیده می‌شود به علت بالا بودن مقدار الکل آن هنگام نوشیدن آن را باید
بالا بودن مقدار الکل آن هنگام نوشیدن آن را باید با آب رقیق کرد. تولید ابسنت در سوییس آغاز شد. اگرچه به عنوان یک نوشیدنی الکلی در پایان سده نوزدهم و آغاز سده بیستم میلادی در بین فرانسویان به خصوص هنرمندان و نویسندگان پاریسی رواج پیدا کرد و جزئی از فرهنگ کولی وار شد ابسنت توسط جوامع محافظه کار و قدغن گرایان در آمریکا مورد مخالفت قرار گرفت. برخی از افراد مشهور چون ونسان ونگوگ و اسکار وایلد از طرفداران ابسنت برشمرده می‌شوند. ابسنت به عنوان یک داروی توهم زا توصیف شده‌است. اسانس شیمیایی آن که در مقدار پایین
توصیف شده‌است. اسانس شیمیایی آن که در مقدار پایین ارائه می‌شود درای اثرات منفی است. ابسنت از سال ۱۹۱۵ در آمریکا و بیشتر کشورهای اروپایی به غیر از انگلیس، اسپانیا و امپراتوری اتریش-مجارستان ممنوع شد. شواهد نشان می‌دهد که تأثیرات ابسنت چندان خطرناک‌تر از لیکور معمولی نیست و دربارهٔ تأثیرات توهم زای آن، به غیر از الکل آن، اغراق شده‌است. پس از آن که اتحادیه اروپا اجازه تولید و فروش ابسنت را در دهه ۱۹۹۰ میلادی داد تولید ابسنت از سر گرفته شد در سال ۲۰۰۸ بیش از ۲۰۰ شرکت مختلف در ۱۲ کشور به تولید ابسنت می‌پرداختند
شرکت مختلف در ۱۲ کشور به تولید ابسنت می‌پرداختند که جمله کشورهای عمده تولیدکننده می‌توان فرانسه، سوییس و جمهوری چک را نام برد. آماده‌سازی. از گذشته ابسنت داخل جام‌هایی ریخته می‌شود که جایی برای قراردادن یک قاشق چاک‌دار در بالای آن وجود داشت. پس از قرار دادن یک حبه قند بر روی قاشق، آب سرد را بر روی قند می‌ریختند تا ابسنت به میزان سه به یک یا پنج به یک با آب رقیق شود. در این روش مواد سازنده درآب حل نمی‌شوند. به محصول شیری رنگ این روش لاوش گفته می‌شود. ریختن آب اهمیت خاص خود را دارد و باعث بازگشت طعم اصلی
آب اهمیت خاص خود را دارد و باعث بازگشت طعم اصلی گیاه انیسون می‌شود. معمولاً پیشخدمت در کنار ابسنت یک بطری آب یخ و شکر قرار می‌دهد. در هنگام مصرف جمعی ابسنت، آب یخ را درداخل ظرفی دارای شیر آب می‌ریزند تا افراد در کنار یکدیگر بتوانند آب را داخل جام ابسنت بریزند. در «بارها» ابسنت در جام‌های مخصوص صرف می‌شود. این جام‌ها دارای خط نشانه خاصی هستند که میزان ابسنت ریخته شده در آن را مشخص می‌کند. استاندارد میزان ابسنت ریخته شده در این جام‌ها ۳۰ میلی‌لیتر (۱ اونس) است. اگرچه برخی از مصرف‌کنندگان ۱٫۵ اونس معادل ۴۵
است. اگرچه برخی از مصرف‌کنندگان ۱٫۵ اونس معادل ۴۵ میلی لیتر ابسنت می‌ریزند. از روش‌های دیگر مصرف ابسنت، مصرف آن همراه دیگر مشروبات الکلی به صورت «کوکتل» در کشورهای انگلیس و آمریکا است. یکی از این روش‌ها «مرگ در بعد ازظهر» ارنست همینگوی می‌باشد او در کتاب خود ترکیب ابسنت با شامپاین فرانسوی را پیشنهاد می‌کند. تولید. تاکنون با وجود تعریف قانونی مشروباتی چون ویسکی اسکاتلندی، براندی و جین در بیشتر کشورها تعریف قانونی برای ابسنت وجود ندارد. کارخانجات محصولات خود را به نام آبسنت تولید می‌کنند، بدون اینکه تعریف
را به نام آبسنت تولید می‌کنند، بدون اینکه تعریف قانونی یا حداقل استاندارد مربوط به آن را رعایت کنند. تولید آبسنت به دو روش تقطیر و cold mixing صورت می‌گیرد، در برخی از کشورها که تعریف مشخصی برای تولید آبسنت وجود دارد، تنها روش مجاز، تقطیر می‌باشد. گیاهانی اصلی که برای تولید آبسنت به کار می‌روند افسنتین، انیسون و رازیانه فلورانسی می‌باشد که به سه‌گانه مقدس نیز معروفند. خیساندن افسنتین در الکل بدون تقطیر آن باعث می‌شود که محصول به دست آمده دارای آبسنتین محلول در آب شود که ماده مفیدی برای انسان است. بهترین
در آب شود که ماده مفیدی برای انسان است. بهترین زمان برای تقطیر پس از عمل خیساندن و پیش از رنگ‌آمیزی است. محصولی که به‌طور مستقیم از تقطیر به دست می‌آید، دارای ۷۲ درصد الکل است.
بروند سفلی ، روستایی است از توابع گهواره در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه جمعیت. این روستا در بخش گهواره قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۸۱خانوار) ۳۶۲نفر بوده است.
بروند علیا ، روستایی است از توابع بخش گهواره و در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلخانی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۸خانوار) ۸۷نفر بوده است.
بویان ، روستایی است از توابع بخش گهواره و در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلخانی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۴۶خانوار) ۲۲۹نفر بوده‌است.
بریشاه خوبیار ، روستایی است از توابع بخش گهواره و در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران. جمعیت. این روستا در دهستان قلخانی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۵۹خانوار) ۲۹۵نفر بوده‌است.