payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که صدق قضایای منطقی و ریاضی، به علت تحلیلی و پیشینی بودن آن‌ها و صدق قضایای بیانگر وقایع خارجی، به خاطر ترکیبی و پسینی بودن آن‌هاست؛ و معرفت پیشینی ترکیبی محال است. به عبارت دیگر، از آنجا که سالب گزاره "هر چیزی علتی دارد" با حدهایش تناقض ندارد؛ صدق آن در گرو مشاهده است. نقد قاعده علیت در تقریر سوم. باقی‌ماندن مسئله. پیش از داوری دربارهٔ گزارهٔ هر معلولی علتی دارد، باید معنای دقیق معلول و علت را بدانیم. از آنجا که معلول را می‌توان به "چیزی که دارای علت است" تعریف کرد، گزارهٔ "هر معلولی علتی دارد" نیز
است" تعریف کرد، گزارهٔ "هر معلولی علتی دارد" نیز همان‌گونه است. پرسش اساسی این است که آیا "علت" در گزارهٔ "هر معلولی علتی دارد"؛ تامه است یا ناقصه. دستگاه معرفت‌شناختی هیوم. دیوید هیوم؛ فیلسوف اسکاتلندی، کلیه ادراکات بشری را به دو گروه تقسیم می‌کند: "انطباعات" و "تصورات". منظور هیوم از «انطباعات»، داده‌های مستقیم حس و تجربه است. مانند اینکه چشم خود را باز کنیم و منظره‌ای طبیعی را مشاهده کنیم. مقصود وی از «تصورات»، تجدید همان ادراکات پس از قطع رابطه حسی مستقیم، به کمک تخیل و حافظه است. او سپس رابطه میان
به کمک تخیل و حافظه است. او سپس رابطه میان انطباعات و تصورات را به دو گروه تقسیم می‌کند: "نسبت طبیعی" و "نسبت فلسفی". منظور هیوم از «نسبت طبیعی»، برقراری تداعی معانی بین دو تصور در ذهن است؛ به‌طوری‌که با پدیدآمدن یکی دیگری نیز بلافاصله پدید آید. مقصود وی از «نسبت فلسفی»، رابطه‌ای است که از مقایسه دو یا چند چیز با یکدیگر حاصل می‌شود، بدون آن که لزوماً ذهن از طریق پیوستگی و تداعی معانی از یکی به دیگری منتقل شود. هیوم «نسبت‌های طبیعی» را به سه گروه تقسیم می‌کند: در هر سه کیفیت یاد شده این ویژگی وجود دارد که
در هر سه کیفیت یاد شده این ویژگی وجود دارد که تصور آن‌ها به واسطه نیروی طبیعیِ تداعی و پیوستگی، به دیگری می‌انجامد؛ و براساس طبیعت یا عادت، تصور یکی تصور دیگری را در ذهن ایجاد می‌کند. هیوم بر آن است که پیوند طبیعی یادشده در میان تصورات باید به جهان ذهن و ادراکات محدود شود و نباید آن را به جهان خارج نسبت داده و بگوئیم همین روابط میان موجودات خارجی نیز وجود دارد. هیوم «نسبت‌های فلسفی» را به هفت گروه تقسیم می‌کند: هیوم سپس می‌گوید که هر یک از نسبت‌های فلسفی هفت‌گانه بالا، از دو حال خارج نیستند: به تصریح هیوم،
بالا، از دو حال خارج نیستند: به تصریح هیوم، تکرار پیاپی و مستمر پدیده‌های روزمره، مسئول پیدایش «نسبت این‌همانی»، «نسبت زمانی و مکانی»، و «نسبت علت و معلولی» در ذهن ما هستند. مثلاً با تجربه آتش، گرما را هم احساس می‌کنیم و تکرار این تجربه موجب می‌شود که با دیدن آتش انتظار پیدایش حرارت در ذهن ما ایجاد شود؛ بنابراین رابطه علیت چیزی جز تداعی معانی و انتظار ذهنی ناشی از تکرار تجربه و تعاقب یا تقارن مستمر نیست. بر این اساس، هیوم رابطه علیت را چیزی جز عادت ذهنی نمی‌داند که در اثر تجربه پیوستگی زمانی-مکانی مکرر دو
که در اثر تجربه پیوستگی زمانی-مکانی مکرر دو رویداد حاصل می‌شود. هیوم اظهار می‌دارد که رابطه علیت نه امری بدیهی و شهودی است، و نه امری مبتنی بر برهان عقلی؛ بلکه قاعده‌ای تجربی است و برای اثبات تجربی بودن این قاعده می‌گوید: علت‌ها و معلول‌ها توسط دلیل عقلی شناخته نمی‌شوند و تنها از راه تجربه کشف می‌شوند. از این‌رو هیچ‌گونه پیش‌بینی قطعی و ضروری دربارهٔ حوادث آینده نمی‌توان داشت هیوم می‌کوشد شواهدی بر نفی رابطهٔ علیت گرد آورد. او دراین‌باره می‌نویسد: هیوم در رساله‌ای نوشت که هرگونه استدلال استقرایی بر بنیاد
رساله‌ای نوشت که هرگونه استدلال استقرایی بر بنیاد مفهوم علیت است و از سوی دیگر خود این مفهوم بر معیار استقراء است؛ یعنی همهٔ نتیجه‌گیری‌های تجربی بر بنیاد این فرض شده‌است که آینده همانند گذشته‌است و از این‌رو همه بستگی‌هایی که امروز یا در گذشته میان وقایع یافته‌ایم، در آینده نیز در کار خواهند بود و علت‌هایی که در گذشته معلول‌هایی را در پی آورده‌اند، در آینده نیز چنین خواهند کرد. هیوم، با این که تجربه را تنها تکیه‌گاه نامید، استفاده کردن از تجربه برای استوار کردن اصول کلی را رد کرد و با استدلال نبود تجربه
کردن اصول کلی را رد کرد و با استدلال نبود تجربه از آینده، بنیاد علیت را تعمیم ناروا نامید. هیوم، در مثالی دو گوی بیلیارد را به کار برد، اگر یک گوی سیاه غلتانده شود و به گوی سفید ایستا برخورد کند، گوی سفید به حرکت در می‌آید. در این مورد، معمولاً حکم به علیت می‌شود؛ یعنی ضربه گوی سیاه علت حرکت گوی سفید دانسته می‌شود. هیوم استدلال کرده‌است که حرکت گوی سفید تجربه شده‌است اما علت واقعی به حرکت درآمدن آن تجربه نشده‌است؛ در واقع حکم علیت برای این بوده‌است که روی‌دادی در پی روی‌داد دیگر رخ داده‌است؛ اما علیت
روی‌دادی در پی روی‌داد دیگر رخ داده‌است؛ اما علیت آزموده نشده‌است. هیوم تأکید کرده‌است که انتظار آمدن چیزی در پی چیزی دیگر، در خود آن چیزها نیست؛ بلکه در ذهن آدمی‌است. انتظار حرکت گوی سفید در برخورد با گوی سیاه، نه ذاتی؛ بلکه اکتسابی است. به‌طور خلاصه، دیوید هیوم پیوند علی را پیوندی روانی و نه پیوندی منطقی دانست. وی باور داشت در همهٔ مواردی که مردم قائل به علیت هستند، فقط به‌دلیل تعاقب یا تقارن دو پدیده در جهان خارج به این باور رسیده‌اند؛ بنابراین هیچ‌گاه نمی‌توان در اشیای خارجی حکم به علیت کرد. دفاعیات
نمی‌توان در اشیای خارجی حکم به علیت کرد. دفاعیات مدافعان برهان در برابر دیدگاه هیوم. بسیاری از فلاسفه معتقدند که رابطهٔ علیت امری بدیهی است و استدلال‌ناپذیری آن خللی در اعتبار و استحکام آن وارد نمی‌سازد. (Apriority) محمدحسین طباطبایی برآن است که آشنایی با رابطهٔ علیت ابتدا با علم حضوری ادراک می‌شود و سپس به موارد مشابه خارجی تعمیم داده می‌شود. او دراین‌باره می‌نویسد: جوادی آملی بر آن است که قاعده علیت نه اثباتش ممکن است و نه انکار آن، چرا که هر استدلالی در گرو پذیرش علیت مقدمات برای نتیجه است. بر این اساس
گرو پذیرش علیت مقدمات برای نتیجه است. بر این اساس او معتقد است انتقادات هیوم، راه هرگونه تفکر را می‌بندد و به طریق مشابه ترتیب دادن برهانی بر پایه علیت نیز به باور او نادرست است. در نتیجه او نه‌تنها انتقادات هیوم را نادرست می‌خواند، بلکه دفاع از برهان علیت را نیز نادرست می‌داند. صدر نیز، بر بدیهی بودن قاعده علیت تأکید می‌کند و تصریح می‌نماید که این قاعده از ضروریات اولیه است و تا چنین است قابل استدلال عقلی نیست؛ ولی از آن رو که مخالفان چون هیوم منکر بداهت آن می‌شوند، به ناچار باید برای حل آن در جستجوی
آن می‌شوند، به ناچار باید برای حل آن در جستجوی چارهٔ دیگری بود. او آنگاه به اقامهٔ دلیلی تجربی بر اصل علیت مبادرت می‌کند؛ و با تکیه بر استقراء و حساب احتمالات می‌نویسد: مرتضی مطهری دراین‌باره می‌نویسد: برخی مدافعان برهان بر این باورند که این مطلب که روابط خاص علّی و معلولی در جهان ماده بدون هیچ تجربه‌ای قابل استنباط نیستند (مثلاً اینکه انسان در وهلهٔ نخست به صرف ملاحظهٔ سیلان و شفافیت آب، نمی‌توانسته‌است خاصیت عرق‌کنندگی آن را دریابد)؛ ناقض قاعده علیت نیست؛ زیرا به باور ایشان اگر چه اصل رابطهٔ علیت امری
زیرا به باور ایشان اگر چه اصل رابطهٔ علیت امری بدیهی است، اما شمول آن نسبت به همان ماده نیازمند مقدمات تجربی است: بنابراین، اصل کلی علّیت به شکل "قضیه‌ای حقیقیه" است، نه تعیین روابط خاص علی و معلولی؛ ولی به باور مدافعان هیوم در مثال‌های خود بین این دو خلط کرده‌است. نفی رابطه ضروری علی در خارج مستلزم شکاکیت مطلق است، زیرا بنابراین فرض دیگر نمی‌توان ادراک‌ها را ناشی از تأثیر واقعیات عینی به حساب آورد. احمد احمدیدراین‌باره می‌نویسد: هیوم از سویی به انکار رابطهٔ علیت می‌پردازد و از دیگر سو پیدایش تصور علیت را
علیت می‌پردازد و از دیگر سو پیدایش تصور علیت را معلول عادت و تکرار توالی و تعاقب دو پدیده می‌انگارد. به عبارت دیگر هیوم با پذیرش رابطه علیت بین استمرار دو تجربه متعاقب و پیدایش عادت ذهنی و تصور علیت، به نفی رابطهٔ علیت می‌پردازد. این اشکال مورد توجه کسانی چون پل فولکیه، راسل و وایتهد قرار گرفته‌است. هرچند برتراند راسل تا حدودی دیدگاه هیوم را پذیرفته بود: اما راسل از جهتی دیگر به مخالفت با هیوم پرداخته و مدعی وجود نوعی تناقض در ادعای هیوم می‌شود: نقد برهان توسط برگسون. هنری برگسون ، فیلسوف فرانسوی، مدعی بود
برگسون. هنری برگسون ، فیلسوف فرانسوی، مدعی بود که واقعیت نهایی یا زندگی توسط ترتیب‌های دقیق علی محدود نشده‌است؛ بلکه یک پروسهٔ رشد است که در آن پیش‌بینی‌ناپذیرها، و در نتیجه بی علت‌ها، پیوسته اتفاق می‌افتند. هیچ تکرار دقیقی هم‌زمان اتفاق نمی‌افتد؛ و جایی که تکراری نباشد، علتی نیست، زیرا علت یعنی این‌که انتِسِدِنت (پیش‌آمد) مکرراً به نتیجهٔ یکسان بینجامد. علیت در یک جهان بی‌زمان منطقا پذیرفتنی نیست. به تصریح جان سوا: پاسخ این مسئله در علت قرار دادن خدا برای آن علت نهفته‌است؛ زیرا در آن صورت ما باید همان
آن علت نهفته‌است؛ زیرا در آن صورت ما باید همان پرسش را دربارهٔ خدا بپرسیم. پس ما باید درک کنیم که تنها توضیح منطقی این است که علت و اثر «نمودهای حواس» هستند که انسان‌ها به عنوان موجودات محدود در زمان و مکان تجربه می‌کنند، اما از نظر یک مرجع بی‌زمان هیچ‌چیز واقعاً اتفاق نمی‌افتد، پس آن جهان خالی از علت و در نتیجه اثر است. آن جهان فقط "وجود دارد". ردیه جوادی آملی بر برهان علیت. به باور عبدالله جوادی آملی برهانی مستقل بر اساس قاعده علیت نمی‌توان برای اثبات خدا ترتیب داد، زیرا قاعدهٔ علیت قانونی در کنار قوانین
ترتیب داد، زیرا قاعدهٔ علیت قانونی در کنار قوانین دیگر نیست، بلکه زیربنای هر برهان و اثبات دیگر و بلکه زیربنای فلسفه و اساس اندیشه‌ورزی است. بر این اساس، قاعدهٔ علیت نه اثباتش ممکن است و نه انکار آن، چرا که هر استدلالی در گرو پذیرش علیت مقدمات برای نتیجه است. آیا علیت جهان‌شمول است؟. برخی فیزیک‌دانان احساس می‌کنند توسعهٔ قوانین ترمودینامیک در قرن نوزدهم و فیزیک کوانتومی در قرن بیستم توضیح علمی برهان علیت را تا حدودی تضعیف کرده‌است. میچیو کاکو در کتابش "ابرفضا" مستقیماً به برهان علیت اشاره می‌کند و می‌گوید
مستقیماً به برهان علیت اشاره می‌کند و می‌گوید که این برهان توسط قانون پایستگی انرژی و قوانین حاکم بر فیزیک مولکولی رد می‌شود. او دراین‌باره مثالی می‌زند: پل دیراک، در کتاب "مکانیک کوانتومی" می‌نویسد: نظریهٔ مهبانگ بیان می‌کند که انفجار بزرگ، موقعیت پیدایش توامان فضا و زمان بوده‌است. در این‌صورت پرسش «چه چیزی قبل از جهان بوده‌است؟» هیچ معنایی نخواهد داشت؛ مفهوم «قبل» با در نظر گرفتن موقعیت بدون زمان بی‌معنا می‌شود. برهان علیت ضد وجود خدا. تقریر نخست. ۴- بنابراین نمی‌تواند خدایی وجود داشته باشد. نقد برهان
نمی‌تواند خدایی وجود داشته باشد. نقد برهان (۱) :در این برهان فرض بر این است که جهان یک سری نامحدود از علت و معلول‌های فیزیکی است؛ درحالی‌که جهان یک سلسله محدود از رویدادهایی است که که به بیگ بنگ ختم می‌شوند. (۲): یک سری نامحدود، خود به عنوان کل یک موجود است که تحقق خارجی آن بی‌نیاز از علت نیست. مگر اینکه بگوییم علت آن سری نامحدود خود سلسله است، و این تعریف از «سری نامتناهی که علت خودش است» تعریفی مشابه افرادی چون اسپینوزا از خدا است. بحث در مورد ماهیت علت‌العلل. حتی اگر کسی این برهان را به عنوان اثبات وجود
حتی اگر کسی این برهان را به عنوان اثبات وجود علت‌العلل بپذیرد، بر وی معادل بودن آن علت (مثلاً مهبانگ یا چیزی دیگر) با خدا ثابت نشده‌است؛ مثلاً باید ثابت شود این علتِ نخست همه‌چیزدان، همه‌جاحاضر و توانایی‌اش نامحدود است. برای اثبات ماهیت علت‌العلل، از اصلی به نام اصل سنخیت استفاده می‌شود. اصل سنخیت بیان می‌دارد که «هر کمالی که در معلول یافت شود باید مرتبه اکمل آن در علت وجود داشته باشد». طبق این اصل، اگر موجودی هوشمند است، باید توسط یک موجود هوشمندتر ایجاد شده باشد و اگر موجودی عالم است، باید توسط یک موجود
باشد و اگر موجودی عالم است، باید توسط یک موجود عالم‌تر ایجاد گردد. اصل سنخیت خود بر مبنای قاعده‌ای است که می‌گوید «معطی شیء، فاقد شیء نیست». این قاعده به زبان ساده بیان می‌دارد که کسی که چیزی را ندارد، نمی‌تواند آن چیز را به دیگری عطا نماید. از سوی دیگر، حتی اگر کسی آن علت نخست را به‌عنوان خدا بپذیرد، پذیرش اندرکنش ادامه‌دار آن خدا بر جهان لازم نخواهد بود. این پایهٔ باورهایی چون دئیسم است که خدایی جهان را آفرید اما پس از آن، دیگر اندرکنشی با آن نداشته‌است.
اسکار یکم (Oscar I of Sweden) (۱۷۹۹–۱۸۵۹) از سال ۱۸۴۴ تا زمان مرگ پادشاه سوئد و نروژ بود. زندگی‌نامه. اسکار اول در سال ۱۷۹۹ در پاریس فرانسه به دنیا آمد. پدر او شارل چهاردهم پادشاه سوئد و نروژ و مادر او دزیره کلاری (دزیدریا) ملکه سوئد و نروژ بود. او با ژوزفین دوم (Josephine of Leuchtenberg) نوه ژزفین همسر ناپلئون بناپارت و اولین امپراطریس فرانسه بعد از انقلاب ازدواج کرد. وی از جمله پدر کارل پانزدهم و اسکار دوم و اسکارا بود . اسکارا نخستین فرزند دختر و فرزند پنهانی اسکار اول حاصل از ارتباط پنهانی اش با دختری
اسکار اول حاصل از ارتباط پنهانی اش با دختری در زمان ولیعهدیش بود که به جز ملکه دزیدریا هیچ کس از وجود او باخبر نبود . وی پس از مرگ پدرش کارل چهاردهم به سلطنت رسید.
شهلا اعزازی (۱۳۲۸–) جامعه‌شناس، استاد دانشگاه، نویسنده، مترجم و پژوهشگر ایرانی است. او عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی است و عضویت گروه‌های تخصصی مانند انجمن جامعه‌شناسی ایران و مدیریت گروه علمی - تخصصی مطالعات زنان این انجمن، عضویت انجمن محققان مستقل مسایل زنان، و داوری جایزه کتاب صدیقه دولت‌آبادی را داشته‌است. زندگی‌نامه. شهلا اعزازی در ۱۳۲۸ از پدر و مادری اهل بندر انزلی در تهران زاده شد و در رشته طبیعی تحصیل کرد و برای ادامه تحصیل در جامعه‌شناسی و اقتصاد به اتریش رفت. او دکترای خود را از دانشگاه وین
به اتریش رفت. او دکترای خود را از دانشگاه وین گرفت. اعزازی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی و استاد رشته‌های جامعه‌شناسی و مطالعات زنان و درس‌های جامعه‌شناسی خانواده، ارتباطات جمعی، و آموزش و پرورش است. او در زمینه‌هایی همچون "بهبود کیفیت آموزش عالی"، "الگوهای خانوادگی"، و "خشونت علیه زنان در خانه" پژوهش و تألیف می‌کند و در نشریه‌های تخصصی مقاله دارد. شهلا اعزازی عضو انجمن جامعه‌شناسی ایران و مدیر گروه علمی - تخصصی مطالعات زنان این انجمن است. او همچنین عضو انجمن محققان مستقل مسایل زنان و نیز از داوران
عضو انجمن محققان مستقل مسایل زنان و نیز از داوران جایزه کتاب صدیقه دولت‌آبادی است.
تونی رامبولا (زاده ۲۴ نوامبر ۱۹۶۴) یک آهنگ‌ساز آمریکایی از شهر نوروود واقع در ایالات ماساچوست که در حال حاضر لید گیتاریست گروه‌ گادسمک است. تاریخچه. تونی رامبولا در سن ۱۱ سالگی شروع به یادگیری گیتار کرد. به گفتهٔ پدرش، تونی اولین بار یکی از آهنگ‌های گروه بلک سبت را یاد گرفت. او همچنین هیچوقت گیتار را از کسی یاد نگرفت و بطوریکه او از مجلات مختلف آموزشی برای یادگیری گیتار استفاده می‌کرد. اولین گیتار او SG بود و سپس به گیتار لس پاول روی آورد. او به طور کمکی در گروه‌های مختلف زیادی کار کرد و چندی بعد با امتحانی
مختلف زیادی کار کرد و چندی بعد با امتحانی که از افراد زیادی گرفته شده بود برای نواختن گیتار در گروه گادسمک. و بالاخره او توانست لید گیتاریست گروه شود. او به همراه گروه در سال ۱۹۹۸ اولین آلبوم خود را بیرون داده‌اند که بالای ۵ میلیون کپی شده بود. تونی رامبولا در دوران جوانی هنگام یادگیری گیتار در نجاری هم کار می‌کرد. او بیان کرده که اگر گیتار نبود باید به شغل نجاری ادامه می‌داد. تونی همچنین ازدواج کرده و ۳ فرزند دارد. سبک او در نواختن گیتار مانند برخی گیتاریست‌ها مثل کرک همت از متالیکا و کاکا داونینگ و گلن
مثل کرک همت از متالیکا و کاکا داونینگ و گلن تیپتون از جوداس پریست است. علاقه‌مندی‌ها. تونی رامبولا علاقهٔ شدیدی به بازی‌های رایانه‌ای و گلف دارد. تجهیزات. گیتار الکتریک: Les Paul گیتار الکتریک : McNaught گیتار الکتریک / آکوستیک : Ovation گیتار آکوستیک : Takamine آمپلی فایر : Splawn آمپلی فایر : Diezel پیک : Dunlop استرینگ : GHS
پیر کوری (؛ ۱۵ مه ۱۸۵۹ – ۱۹ آوریل ۱۹۰۶) فیزیک‌دان فرانسوی و از پیش‌گامان بلورشناسی، مغناطیس و رادیو اکتیویته بود. نوبل فیزیک در سال ۱۹۰۳ به او و همسرش ماری کوری، به پاس تحقیقات ارزنده در رادیواکتیویته، و به آنری بکرل، برای کشف آن، رسید. پیر کوری و همسرش ماری کوری، مدت‌ها دربارهٔ خواص فیزیکی عناصر جدید تحقیق می‌کردند. آنها روشی دشوار و طاقت‌فرسا برای جداکردن رادیوم از راه تبلور مجدد در پیش گرفته‌بودند. در سال ۱۹۰۲، آنها سرانجام از یک تُن سنگ معدن اورانینیت به حدود ۰/۱ گرم کلرید رادیوم رسیدند. در سال ۱۹۱۰،
به حدود ۰/۱ گرم کلرید رادیوم رسیدند. در سال ۱۹۱۰، ماری کوری، به رادیوم خالص فلزی رسید و در سال ۱۹۱۱ برای آن نوبل شیمی گرفت. پیر کوری ۱۹ آوریل ۱۹۰۶ در ۴۷ سالگی بر اثر برخورد با درشکه درگذشت.
کتب تواریخ(به عبری: דברי הימים یا دبری هایمیم) هشتمین کتاب مجموعهٔ کتوبیم و سیزدهمین سفر تنخ یهودی و بخشی از عهد عتیق مسیحی است. کتاب اول تواریخ. این کتاب در متن کتاب مقدس، روایت‌کننده تاریخ ملی و مذهبی قوم بنی‌اسرائیل است. اکثر مطالب کتب تواریخ در کتب سموئیل نیز آمده‌است.؛ مخصوصاً اشاراتی که در اول تواریخ، در مورد حکومت شاؤل و خدمات داوود پادشاه آمده‌است. این کتاب احتمالاً توسط عزرا نگاشته شده است؛ روایت شده که عزرای کاهن این کتاب را پس از بازگشت به اورشلیم نگاشت. او در لابه‌لای نقل‌های تاریخی خود، رسوم
نگاشت. او در لابه‌لای نقل‌های تاریخی خود، رسوم مذهبی و قواعد عبادی هیکل سلیمان را شرح می‌دهد تا مردم یهود آیین عبادی خود را از سر بگیرند. این کتاب دارای ۲۹ باب است و نقل آن از آدم آغاز می‌گردد و تا تاج‌گذاری سلیمان و مرگ داوود پادشاه پایان می‌یابد. ۹ باب اول کتاب شامل فهرست از نام‌های نخستین آدمیان از آدم تا نوح و سپس ابراهیم و سپس نوادگان اسماعیل و عیسو و دیشون و نسل یهودا و خاندان داوود پادشاه، نسل حصرون و یرحم‌ئیل و نسل سلیمان می‌باشد که شجره‌نامه کاملی از بزرگان بنی‌اسرائیل است. از باب ۱۰ تا باب ۲۹،
از بزرگان بنی‌اسرائیل است. از باب ۱۰ تا باب ۲۹، درباره زندگی داوود پادشاه است؛ و این‌که چگونه ساختن معبد بزرگ اورشلیم از داوود به پسرش سلیمان محول گردید. کتاب دوم تواریخ. این کتاب دقیقاً ادامه کتاب اول تواریخ است؛ چنان که بسیار محتمل است که این دو در حقیقت یک کتاب بوده باشد و سپس به دلیل حجم زیادش به دو قسمت گریده‌است. از سبک و سیاق آن مشخص است که احتمالاً نویسنده این کتاب نیز می‌بایست عزرا باشد. مقدار زیادی از وقایع نقل شده در کتاب پادشاهان نیز آمده بود، با این تفاوت که نقل تاریخی این کتاب مانند
بود، با این تفاوت که نقل تاریخی این کتاب مانند دبیرهایامین اول بیش‌تر وجه مذهبی تا سیاسی داشته‌است. حکایت آن از ابتدای حکومت سلیمان و مرکزیت حکومت او در اورشلیم آغاز می‌گردد. وی دستور ساخت هیکل بزرگ اورشلیم را داد، تا آن زمان کاهنان اعمال عبادی را به رسم موسی در خیمه عبادت انجام می‌دادند. مصنف کتاب برخلاف تاریخ نقل سیاسی کتاب پادشاهان، بیش‌تر به شرح جزئیات ساخت هیکل و برشمردن مصالح آن پرداخته‌است. طی هفت‌سال، ساخت معبد اورشلیم به پایان رسید؛ و حکایت تا مرگ سلیمان ادامه یافت. کتاب دوم تواریخ ۳۶ باب دارد و
سلیمان ادامه یافت. کتاب دوم تواریخ ۳۶ باب دارد و فصل ۱۰ الی ۳۶ کتاب، عمدتاً حاوی تاریخ سرزمین‌های یهودیه می‌باشد. این بخش شامل شرحی از اصلاحات مذهبی و پیروزی‌های نظامی‌است که در آن زمان در یهودیه صورت گرفت. پادشاهانی که در این دوره حکومت می‌کردند، نام برده شده‌اند. در انتها، پس از نقل چگونگی فروپاشی فرمان‌روایی یهودیه و تبعید شدن مردم آن به بابل و ویرانی ساختمان هیکل، حکایات را ادامه می‌دهد تا این که کتاب با بیان فرمان کوروش پادشاه پارس درباره آزادسازی یهودیان و بنای دوباره معبد اورشلیم و بازگشت
یهودیان و بنای دوباره معبد اورشلیم و بازگشت بنی‌اسرائیل به آن‌جا پایان می‌یابد. منابع. قاموس کتاب مقدس، جیمز هاکس، بیروت، ۱۹۲۸ م، انتشارات اساطیر، تهران، ۱۳۷۷ ش
جان ویلیام استرات، سومین بارون ریلی (زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۸۴۲ - درگذشته در ۳۰ ژوئن ۱۹۱۹) ریاضی‌دان و فیزیک‌دان انگلیسی بود که کمک‌های گسترده‌ای به علم کرد. او تمام دوران تحصیلی خود را در دانشگاه کمبریج گذراند. در میان افتخارات بسیار، او جایزه نوبل فیزیک ۱۹۰۴ را به‌پاس تلاش‌هایش در بررسی چگالی گازها و کشف آرگون با کمک ویلیام رمزی دریافت کرد. او از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۸ به‌عنوان رئیس انجمن سلطنتی و از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۹ به‌عنوان رئیس دانشگاه کمبریج خدمت کرد. ریلی اولین راه حل نظری پراکندگی الاستیک نور توسط ذرات بسیار
راه حل نظری پراکندگی الاستیک نور توسط ذرات بسیار کوچکتر از طول موج نور را ارائه کرد. این پدیده امروزه به نام پراکنش ریلی شناخته می‌شود که به‌طور مشخص دلیل آبی بودن آسمان را توضیح می‌دهد. او امواج سطحی عبورکننده از جامدات را مطالعه و تشریح کرد که امروزه به نام موج ریلی شناخته می‌شود. ریلی با ارائه مفاهیمی مانند عدد ریلی (یک کمیت بدون بعد مرتبط با همرفت طبیعی)، جریان ریلی، ناپایداری ریلی–تیلور و معیار ریلی برای پایداری جریان تیلور–کوئت کمک زیادی به دینامیک سیالات کرد. او همچنین تئوری چرخش نیروی بالابری را
سیالات کرد. او همچنین تئوری چرخش نیروی بالابری را فرموله کرد. در نورشناسی، ریلی یک معیار شناخته‌شده برای تفکیک زاویه‌ای پیشنهاد کرد. اشتقاق او از قانون ریلی–جینز برای تابش کلاسیک جسم سیاه، بعدها نقش مهمی در پیدایش مکانیک کوانتومی ایفا کرد (فاجعه فرابنفش را ببینید). کتاب درسی رایلی به نام "نظریه صدا" (۱۸۷۷) امروزه هنوز توسط آکوستیست‌ها و مهندسان استفاده می‌شود. او آزمون ریلی را برای عدم یکنواختی دایره‌ای معرفی کرد که طرح ریلی آن را به‌تصویر می‌کشد. علت رنگ آبی آسمان. از میان نورهای طیف مرئی، آبی دارای
رنگ آبی آسمان. از میان نورهای طیف مرئی، آبی دارای کمترین طول موج، و قرمز دارای بیشترین طول موج است. هنگامی که نور خورشید از جو می‌گذرد، نور آبی از سوی مولکول‌های اکسیژن و نیتروژن، بیشتر پراکنده می‌شود و بنابراین، نور آبی بیشتری به چشم ما می‌رسد. این اثر به پاس لرد رِیلی که آن را کشف کرد، پراکندگی رِیلی نامیده می‌شود، که در ۱۹۱۱، از سوی آلبرت انیشتین تأیید شد.
کتاب منسوب به حجی کوتاه‌ترین کتاب عهد عتیق پس از کتاب عوبدیا است؛ این کتاب از سفر تثنیه تأثیر پذیرفته‌است. در کتاب حجی، ظهور مسیح پیش‌بینی شده است. در کتاب حجی، زروبابل نگین خاتم یهوه نام گرفته و به عنوان کسی که مسیح را می‌شناساند، معرفی شده‌ است.
آلبرت آبراهام مایکلسون (زاده ۱۹ دسامبر ۱۸۵۲ - درگذشته در ۹ مه ۱۹۳۱)، فیزیک‌دان آمریکایی روس‌تبار بود، بیشتر به خاطر فعالیت‌هایش در اندازه‌گیری سرعت نور و آزمایش مایکلسون-مورلی مشهور است. او در سال ۱۹۰۷ جایزه فیزیک نوبل را دریافت کرد و اولین آمریکایی بود که موفق به دریافت جایزه نوبل در علوم شد. او از آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در رشته ریاضیات فارغ‌التحصیل شده بود و بعدها در همان‌جا تدریس کرد. او با اختراع ابزاری که «تداخل‌سنج» نامیده می‌شد شروع به اندازه‌گیری سرعت نور کرد. او با اندازه‌گیری سرعت نور در
سرعت نور کرد. او با اندازه‌گیری سرعت نور در جهت‌های مختلف نشان داد که سرعت نور مستقل از سرعت منبع نور است و در نتیجه این نظریه که امواج نوری در محیطی بنام «اتر» در فضا جریان دارند، بی‌اعتبار است. اینشتین بر پایه تحقیقات او موفق به ارائه نظریه نسبیت گردید.
سپتوآگینتا یا هَفتادگانی (به لاتین: Septuaginta، در عربی: سبعینیه) نسخه‌ای است از نسخ تورات یا همان تنخ (تناخ) که در قرن سوم قبل از میلاد و در دوران فرمان‌روایی بطلمیوس دوم فیلادلفوس در مصر، به دستور او، یهودیان اسکندریه کتاب عهد عتیق را به زبان یونانی ترجمه کردند. نام این نسخه برگرفته از این روایت است که این کتاب را هفتاد و دو تن از دانشمندان یهودی ترجمه کرده‌اند. نسخه هفتادگانی با متن عبری تفاوت‌هایی داشت. مهم‌ترین تفاوت‌های آن این بود که کتاب‌هایی در این نسخه وجود داشت که متن عبری آن در دست نبود. این هفت
وجود داشت که متن عبری آن در دست نبود. این هفت کتاب عبارت‌اند از طوبیت، یودیت، کتاب حکمت، حکمت یشوع بن سیراخ، باروخ و کتب مکابیان. نسخه هفتادگانی برخلاف نسخه عبری که دارای ۳۹ سفر است، دارای ۴۶ سفر می‌باشد. در بین سال‌های ۲۰۰ ق. م تا ۱۰۰ ب. م بسیاری از یهودیان و مسیحیان، از این نسخه استفاده می‌کردند. تا این که در حدود سال ۹۰ میلادی، سران یهود شورایی در شهر جابنه تشکیل دادند و ۳۹ کتابی را که در متن عهد عتیق عبری بود به رسمیت شناختند و اسفار هفت‌گانه اضافی موجود در ترجمه هفتادگانی را غیرقانونی اعلام کردند.
در ترجمه هفتادگانی را غیرقانونی اعلام کردند. هم‌اکنون، هفت کتاب موجود در نسخه هفت‌گانه، از اسفار مشکوک عهد عتیق است. تفاوت‌های نسخه هفتادگانی با نسخه عبری تنها به این هفت کتاب منحصر نیست؛ سفر دانیال و سفر استر در نسخه هفتادگانی طولانی‌تر هستند؛ در این نسخه یک مزمور اضافی وجود دارد و دعای منسه که در این نسخه‌است در دیگر نسخ یافت نمی‌شود. شرح ابوریحان بیرونی از چگونگی ترجمه تورات. ابوریحان بیرونی در "آثار الباقیه" ترجمهٔ تورات به یونانی به‌فرمان بطلمیوس را چنین بازنموده است: شرح قصه اینست که چون بخت‌النصر بر
بازنموده است: شرح قصه اینست که چون بخت‌النصر بر بیت‌المقدس دست‌یافت و آنجا را خراب کرد، طایفه‌ای از یهود جلای وطن کردند و به پادشاه مصر پناهنده شدند. تا آنکه زمان پادشاهی بطلمیوس فیلادلفوس شد. او چون شنید که تورات کتابیست آسمانی، یهودیان را به‌سوی خود خواند و مسکنشان داد و ملاطفت بسیار کرد و اجازه داد که به بیت‌المقدس بازگردند. پس بنی‌اسرائیل با بدرقهٔ مقربان شاه بیرون شدند. بطلمیوس گفتشان که: «مرا به شما نیازی است. اگر حاجت مرا برآورید، حق مرا سپاس گزارده‌اید، و آن اینست که نسخه‌ای از کتابتان تورات را به
و آن اینست که نسخه‌ای از کتابتان تورات را به من ببخشید.» بنی‌اسرائیل حاجتش را اجابت کردند و چون به بیت‌المقدس بازگشتند، وعدهٔ خویش را وفا نمودند و یک نسخهٔ تورات به زبان عبری ازبرای این پادشاه فرستادند. بطلمیوس عبری نمی‌فهمید. پس به‌سوی ایشان کس فرستاد که: «کسانی را نزد من بفرستید که یونانی و عبری بدانند تا این کتاب را ازبهر من ترجمه کنند.» پس بنی‌اسرائیل از اسباط دوازده‌گانه ۷۲ تن برگزیدند (شش تن از هرسبط) و پیش این شاه فرستادند. ایشان به ترجمهٔ تورات مشغول شدند. ایشان را بطلمیوس دو به دو از هم جدا کرد و
شدند. ایشان را بطلمیوس دو به دو از هم جدا کرد و بر سر هردو نفر مأموری گذاشت تا مواظبت نمایند. چون از ترجمه فارغ شدند، ۳۶ ترجمه به‌دست آمد. آن‌ها را با یکدیگر مقابله کردند، اختلاف چندانی نیافتند. پس شاه ایشان را پاداش داد، و اینان یک نسخه از این ۳۶ نسخه را خواستند تا اسباب افتخار و مباهات بر همسرانشان باشد، پادشاه هم از بذل آن مضایقه نکرد، و این همان نسخه است که نزد نصارا است و تبدیل و تحریف نیافته است. منابع. یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم، تهران: روز نو، ۱۳۸۰، ۱۹۱۲.
سگ‌ماهی مکونگ نام یک گونه از سرده سگ‌ماهی از خانواده کپورهای سنگی است. پراکندگی: بستر رودخانه مکونگ، کامبوج ویتنام دو شکل بودن جنسی: ناشناخته حداکثر اندازه: ۵/۲ اینچ(۶/۱cm شبیه به: دیگر نماچیلوسها مراقبت: آکواریوم باید سرعت جریان آرام و اکسیژن کافی باشد. بستری از ماسه نرم برای امکان حفره کردن و مقدار زیادی سنگ ریزه‌ها گرد و صاف و پناهگاهایی از جمله باتلاق و تخته سنگ. پناهگاهای زیاد مثل باتلاق‌ها و تخته سنگ، وجود داشته باشد. نور روشن به منظور شبیه سازی با نهرهای کم عمقی که این گونه در آنها یافت می‌شود مطلوب
کم عمقی که این گونه در آنها یافت می‌شود مطلوب است تغذیه: اکثر غذاها با علاقه مصرف می‌شوند – گلوله‌های غذای سگ فرورونده در آب و غذاهای منجمد شده از جمله لار و پشه، میگو، دافنی. پارامترهای آب:: پی اچ:۵/۷-۰/۶.سختی : آب تقریباً نرم منابع. www.briancoad.com
ژرژ اوژن اوسمان (زاده ۲۷ مارس ۱۸۰۹ - مرگ ۱۱ ژانویه ۱۸۹۱): طراح شهری مشهور فرانسوی است که به خاطر طرح نوسازی پاریس مشهور است. وی خود را بارون هوسمان می‌نامید. او از خانواده‌ای پروتستان اهل آلزاس در پاریس متولد شد. هوسمان در سال ۱۸۵۳ با حکم ناپلئون سوم بخشدار رود سن شد و ماموریت یافت تا شهر را سالم تر، شلوغ تر و بزرگتر کند.