payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بر این باستان‌شناسانی که معبد ناهید کنگاور را از لحاظ زمین‌شناسی و مقایسه‌های ابنای مختلف بررسی کرده‌اند، می‌گویند عناصر موجود در آن مربوط به دوران هخامنشی است. "گیرشمن" نیز که هنر و معماری پارت‌ها را به ۳ دستۀ «هنر صددرصد ایرانی»، «هنر یونانی و ایرانی» و «هنر یونانی (هلنی)» تقسیم‌بندی کرده‌است، معتقد است که معبد ناهید متعلق به دستهٔ دوم است و طرحی غربی دارد. به باور او این معبد حدود ۲۰۰ سال قبل از میلاد ساخته شده و در سازهٔ اصلی آن قطعات سنگی همانند تخت جمشید استفاده شده‌است؛ اما با سرستون‌هایی همانند سبک
استفاده شده‌است؛ اما با سرستون‌هایی همانند سبک دوریک. گیرشمن می‌گوید براساس چشمه‌هایی که از بالای معبد جاری است می‌توان احتمال داد مربوط به دوران سلوکی و تأثیرپذیرفته از آن است، اما سبک ستون‌ها، اندازه و معماری آن‌ها این احتمال را رد می‌کند. معبد کنگاور محوری چهارگوش است به ابعاد ۲۱۰×۲۸ متر، در جبههٔ جنوبی دیواری ایجاد شده به قطر ۱۸/۵ متر و دارای ۲۴ ستون نسبتاً مساوی است. در دو طرف پلکانی دارد به طول ۳۰ متر. در این باره باید گفت در مکان‌هایی همانند نیایشگاه‌ها یا کاخ‌های پذیرایی که باید دید انسان همواره به
یا کاخ‌های پذیرایی که باید دید انسان همواره به یک سمت باشد از تقارن بهره برده‌اند. پیشینهٔ کاوش‌های باستان‌شناسی در نیایشگاه آناهیتا. بین سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶ اریش فریدریش اشمیت باستان‌شناس آمریکایی در قالب پروژه‌ای با عنوان «پرواز بر فراز شهرهای باستانی ایران» از تعدادی از محوطه‌ها و بناهای تاریخی کرمانشاه عکس‌برداری هوایی کرد. یکی از مکان‌های مورد عکس‌برداری وی معبد آناهیتا بود و این عکس‌ها زمینه‌ای برای انجام کاوش‌های باستان‌شناسی در دوره‌های بعدی شد. تاکنون دو فصل کاوش باستان‌شناختی در معبد آناهیتا طی
دو فصل کاوش باستان‌شناختی در معبد آناهیتا طی دهه‌های ۴۰ و ۸۰ انجام شده‌است. فصل اول، ۱۳۴۷. در دهۀ ۱۳۴۰ سازمان میراث فرهنگی وقت، پنج پروژۀ کاوش را در پنج بنای باستانی ایران (تخت جمشید، معبد آناهیتا، هفت‌تپه، جرجان و بیشابور) تعریف کرد و سیف‌الله کامبخش‌فرد را برای سرپرستی تیم کاوش در معبد آناهیتا در نظر گرفت. این نخستین فصل کاوش در معبد آناهیتا بود که طی آن کامبخش‌فرد در تابستان سال ۱۳۴۷ سرپرستی هیئتی باستان‌شناسی را بر عهده داشت. پس از بررسی‌های اولیه مشخص شد که از مجموع تپه، تقریباً حدود پنجاه و سه هزار
شد که از مجموع تپه، تقریباً حدود پنجاه و سه هزار متر مربع به بنای تاریخی اختصاص دارد که به جز چند سر ستون شکسته و تعدادی حجاری‌های پراکنده در کنار کوره‌های آهک‌پزی که چند سال قبل از آن تعطیل شده بود چیز دیگری مشهود نیست، با این حساب مجموعهٔ معماری در زیر محله‌ها مدفون بود. اعضای هیئت عکس هوایی کنگاور را که در سال ۱۹۳۲ میلادی به وسیلهٔ اریش فریدریش اشمیت تهیه شده بود، پس از تعبیر و تفسیر و یافتن گرته و اثری از امتداد ابهام‌آمیز دیوار و صفهٔ تاریخی مدفون، مورد استفاده قرار داد و موفق گردید بخشی از دیوار شرقی
استفاده قرار داد و موفق گردید بخشی از دیوار شرقی را در آن تشخیص داده و پس از کاوش، آن قسمت از صفه را از خاک بیرون بیاورد. (این فاز سه ماه طول کشید) با آغاز فعالیت‌های هیئت کاوش "نیایشگاه آناهیتا" در سال ۱۳۴۷ و پس از خرید و تخریب منازل مسکونی بالای تپه و اطراف آن نقشه و موقعیت مکانی این بنای تاریخی تهیه گردید. در این فصل از کاوش ۲۳۰ واحد مسکونی که دقیقاً روی عرصۀ بنا ساخته شده‌بودند تملک و تخریب شد تا تیم باستان‌شناسی بتواند پس از آن کار کاوش را آغاز کند. کاوش از ناحیه آزاد محله، از شصت متری منتهی‌الیه جنوب
از ناحیه آزاد محله، از شصت متری منتهی‌الیه جنوب شرقی تپه، در شش ترانشهٔ ده متری آغاز گردید. در این محوطه که قبلاً هیچ اثری در روی خاک قابل رویت نبود، دفعتاً پس از چند روز حفاری، حجاری‌های فراوانی چهره از حجاب خاک گشود و عرض و طول خود را عیان ساخت. در هر ترانشه پس از سه ماه کار و فعالیت دو ستون قطور و منضمات آن‌ها که عبارت از ته‌ستون، سرستون، گیلویی و حجاری‌های نمای دیوار بود رخ نموده و در این شصت متر طول، دوازده ستون سالم و چند تایی شکسته از خاک بیرون آورده شد. از دوازده ستون، نه ستون سالم سه ستون نیمه
شد. از دوازده ستون، نه ستون سالم سه ستون نیمه سالم و به همین ترتیب اجزاء دیگر. در این مرحله توانسته بودند ضخامت دیوار ستون‌دار، تعداد ستون‌ها، فواصل آن‌ها از یکدیگر، قطر، پیرامون و سایر ابعاد و اندازه‌ها را به‌طور نه چندان دقیق ولی در هر حال فارغ از تصور و تخمین تعیین نموده و با تهیهٔ تعدادی عکس، سند و اشیاء کشف شده از جمله چندین تابوت سفالین و گوشواره‌های طلا و سکه‌هایی از دوران تاریخی که در زیر سر اجساد، داخل تابوت‌ها و مقبره‌ها یافت شده بودند، در مجموع گزارش نسبتاً قانع‌کننده‌ای را فراهم آورند که بر
گزارش نسبتاً قانع‌کننده‌ای را فراهم آورند که بر اساس واقعیات تنظیم شده بود. سپس امر خرید و کار تخریب و زدودن خانه‌ها، مساکن، محله‌ها، معابر و دکاکین قریه‌ای که کاملاً روی معماری تاریخی نیایشگاه آناهیتا را پوشانده و در بین مردم منطقه به محلهٔ «گچ‌کن» معروف بود، وارد مراحل عملی و جدی گردید و پا به پای آن کاوش‌های باستان‌شناسی نیز ادامه یافت. کم‌کم و در فصول مختلف پژوهش و بررسی، مردم قریهٔ گچ‌کن در خانه‌های جدید ماوی گزیدند و بیغوله‌های خشت و گلی تخریب و عملیات شناسایی و کاوش ادامه داده شد تا بالاخره مساحتی
شناسایی و کاوش ادامه داده شد تا بالاخره مساحتی بالغ بر پنجاه و پنج هزار متر مربع به‌طور کلی تخلیه و بنای تاریخی و حریم آن کاملاً معین و مشخص گردید. کاوش‌های بعدی. طی سال‌های ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۸ پس از پیروزی انقلاب اسلامی، کاوش‌های باستان شناسی در معبد آناهیتا ادامه پیدا کرد و سه تیم دیگر در چند مرحله به کاوش در معبد آناهیتا پرداختند، اما پس از آن کاوش‌های باستان شناسی متوقف شد و از اواخر دهۀ ۱۳۷۸ به بعد هیچ کاوش باستان‌شناسی در این محوطه انجام نشد. آغاز مجدد کاوش‌ها. در اردیبهشت ۱۴۰۳ مدیر پایگاه ملی معبد آناهیتا
در اردیبهشت ۱۴۰۳ مدیر پایگاه ملی معبد آناهیتا اعلام کرد که با تخصیص ۱/۷ میلیارد تومان اسناد خزانه از سوی ادارۀ کل پایگاه‌های ملی و جهانی وزارت میراث فرهنگی، پروپوزال طرح کاوش در معبد آناهیتا آماده شده و طی روزهای آینده به تهران ارسال خواهد شد و پیش‌بینی می‌شود در خردادماه کاوش‌های باستان‌شناسی در این بنا پس از ۲۰ سال از سر گرفته‌شود. این فصل از کاوش‌ها از ۳ شهریور ۱۴۰۳ با حضور تیم باستان‌شناسی به سرپرستی مصطفی ده پهلوان رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور با تمرکز بر هستۀ مرکزی محوطه آغاز شد و تا ۲۱ مهر ادامه
بر هستۀ مرکزی محوطه آغاز شد و تا ۲۱ مهر ادامه داشت. در این فصل حدود ۶۰۰ متر از فضای معبد در بالاترین و بلندترین نقطۀ محوطه کاوش شد و طی آن پنج ترانشه به ابعاد ۱۰×۱۰ متر ایجاد شد. تیم کاوش در آنجا با ساختارهایی از دور‌ۀ معاصر، اواخر دوره ساسانی و قرون میانی اسلامی مواجه شد. در حین کاوش به بقایایی از واحدهای مسکونی که تا سال ۱۳۴۷ بر روی معبد ساخته شده‌بود و همچنین بقایای فعالیت‌های صنعتی مانند پخت نان و یا غذا و حجم بالایی از جوش‌های کوره‌های آهک و گچ‌پزی مربوط به دورۀ معاصر برخورد شد. تیم کاوش این احتمال را
به دورۀ معاصر برخورد شد. تیم کاوش این احتمال را مطرح کرده که ساخت کوره‌های آهک و گچ‌پزی می‌تواند سابقه‌ای طولانی‌تر هم داشته‌باشد و با توجه به وجود معادن سنگ‌ آهک در آن نزدیکی همزمان با ساخت بنا از آن برای تکمیل ساخت دیوارچینی بنا استفاده شده‌باشد. همچنین در کاوش‌هایی که قبلاً در این محوطه صورت گرفته بود، احتمال وجود بقایایی از یک معماری چهارتاقی در قسمت بالایی محوطه مطرح شده‌بود که با یافتن امتداد دیواره‌ای بر روی بستر صخره‌ای در این کاوش‌ها این احتمال مطرح شد که این دیواره بقایای یک آتشکده یا چارتاقی
مطرح شد که این دیواره بقایای یک آتشکده یا چارتاقی باشد. با این حال تیم باستان‌شناسی اظهار نظر در این باره را به کاوش‌های بیشتر منوط دانست. بخش دوم این فصل از کاوش نیز مربوط به مطالعات ژئوفیزیک در دو بخش از معبد بود که انجام یک بخش از آن که در قسمت میانی معبد آناهیتا، حد فاصل سکوهای اول و دوم و در فضایی به ابعاد ۱۰×۱۰ متر انجام شد، به یافتن بقایای فعالیت‌های صنعتی کمک کرد. بخش دوم مطالعات ژئوفیزیک نیز در ضلع جنوبی بنا انجام شد، که طی آن هیچ شواهد باستان‌شناختی به دست نیامد و بدین ترتیب این بخش از محوطه برای
به دست نیامد و بدین ترتیب این بخش از محوطه برای ایجاد زیرساخت‌ها مناسب تشخیص داده شد. در آبان ۱۴۰۳ سرپرست گروه کاوش‌های باستان‌شناسی در معبد آناهیتا اعلام کرد این محوطه به حدود ۵۰ فصل کاوش نیاز دارد تا به سرانجام خوبی برای آن برسیم. در دی ۱۴۰۳ مدیر پایگاه ملی معبد آناهیتا اعلام کرد فصل دوم کاوش‌ها در محوطۀ آناهیتا بر روی سکوی دوم محوطه متمرکز خواهد بود که نوع مصالح بکار رفته در آن از سکوی اول متفاوت است. پس از آن نیز بر روی بقایای برجی مربوط به دورۀ سلجوقی در ضلع شمالی محوطه و تحولات آن دوره مطالعه صورت
در ضلع شمالی محوطه و تحولات آن دوره مطالعه صورت خواهد گرفت. راه شاهی و جادۀ‌ ابریشم. معبد آناهیتا بر سر راهی پراهمیت قرار گرفته که در زمان هخامنشیان با نام راه شاهی، در دورۀ اشکانیان با نام جاده ابریشم، در دورۀ ساسانیان با عنوان "شاهراه ارتباطی شرق به غرب" و در دورۀ اسلامی میانه با عنوان "جادۀ بزرگ خراسان" شناخته می‌شده‌است. در عکس‌هایی که اریش فریدریش اشمیت باستان‌شناس آمریکایی در فاصلۀ سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶ در قالب پروژه‌ای با عنوان "پرواز بر فراز شهرهای باستانی ایران" از معبد آناهیتا گرفته، مشخص است که
باستانی ایران" از معبد آناهیتا گرفته، مشخص است که راهی که در آن زمان دو شهر امروزی همدان و کرمانشاه را به یکدیگر متصل می کرده، از جنوب معبد آناهیتا عبور می‌کرده‌است. با توجه به اینکه معبد آناهیتا بر روی صخره‌ای بلند و در بالادست دشت کنگاور واقع شده که در گذشته زمین کشاورزی و جلگه‌ای بسیار پرآب و باتلاقی بوده، بنابراین امکان عبور جادۀ‌ مزبور از محل جلگۀ دشت کنگاور وجود نداشته و راه شاهی می‌باید از جنوب معبد و از روی پشته‌ای صخره‌ای عبور کرده باشد؛ بنابراین این احتمال مطرح شده که راه موجود در این عکس‌ها همان
احتمال مطرح شده که راه موجود در این عکس‌ها همان راه تاریخی شاهی و ابریشم باشد،‌ اما اثبات این امر نیازمند تحقیقات ژئوفیزیکی است و در این راستا قرار است که پژوهشگران دانشگاه ساپینزای رم در ماه شهریور ۱۴۰۱ به کرمانشاه آمده و تحقیقات در این رابطه را آغاز کنند. وضعیت نابسامان معبد آناهیتا. معبد آناهیتا در شهر کنگاور به گچ‌کن معروف است که به معنی جایی است که از آن گچ تهیه می‌کردند. از سال‌ها پیش مردم برای اندود کردن خانه‌چای خود ستون‌ها، سرستون‌ها و بلوک‌های سنگی معبد را به آهک و گچ تبدیل می‌کردند. همچنین
سنگی معبد را به آهک و گچ تبدیل می‌کردند. همچنین ساخت‌وسازهای زیادی بر روی این بنا انجام شده و مردم از مصالح محوطه برای ساخت خانه‌های خود استفاده می‌کردند. تا دهۀ ۱۳۴۰ عرصۀ معبد آناهیتا را واحدهای مسکونی پوشانده بود که علیرغم تملک ۲۳۰ واحد مسکونی، هنوز هم ۷ واحد مسکونی بر روی عرصۀ بنا قرار دارند. بخش عظیمی از این بنا همچنان زیر خاک و نخاله‌های انباشته‌شدۀ ساختمانی قرار دارد. به دلیل کافی نبودن پژوهش‌های انجام‌شده و صورت گرفتن تنها دو فصل کاوش از دهۀ ۱۳۴۰ تاکنون، هنوز هم کاربری و حتی قدمت دقیق معبد آناهیتا
هنوز هم کاربری و حتی قدمت دقیق معبد آناهیتا مشخص نیست. در بهمن ۱۴۰۲ مدیر پایگاه ملی معبد آناهیتا با توصیف شرایط نامناسب این بنای تاریخی از عدم تخصیص بودجه برای کاوش‌های باستان‌شناختی و بهسازی وضعیت این بنا انتقاد کرد و معبد آناهیتا را بیماری توصیف کرد که «به علت عدم اتمام جراحی باستان‌شناسی دچار مرگ تدریجی شده‌است». در بهمن ۱۴۰۲، مدیر پایگاه ملی معبد آناهیتا، مرتضی گراوند، اعلام کرد که این معبد به دلیل نیمه‌کاره ماندن کاوش‌های باستان‌شناسی، در معرض مرگ تدریجی و تخریب سنگ‌ها، ستون‌ها و سرستون‌ها قرار دارد.
و تخریب سنگ‌ها، ستون‌ها و سرستون‌ها قرار دارد. این در حالی است که یک فصل کاوش، تنها به ۱.۵ میلیارد تومان اعتبار نیاز داشت. موزۀ باستان‌شناسی معبد آناهیتا. در ۱۴ مهر ۱۴۰۱ مدیر پایگاه ملی معبد تاریخی آناهیتا از آغاز ساخت موزۀ باستان‌شناسی معبد آناهیتا طی نیم‌سال دوم ۱۴۰۱ خبر داد. به گفتۀ وی این موزه شامل یک سالن معرفی، سالن نمایش مجهز به مدرن‌ترین دستگاه‌ها به منظور ارائۀ نمایش‌ها به شکل سه‌بعدی به همراه نور و صدا، سالن انتظار و بخش‌های دیگر خواهد بود و در طبقۀ دوم ساختمان اداری این معبد راه‌اندازی خواهد شد.
دوم ساختمان اداری این معبد راه‌اندازی خواهد شد. به گفتۀ‌ وی در این موزه اشیای کشف شده در محوطۀ معبد آناهیتا شامل ۱۰۰ قلم شیء تاریخی از قبیل اشیای سفالی مربوط به دوره‌های اشکانی، ساسانی و اسلامی که هم اکنون در موزه ملی ایران نگهداری می شوند، به نمایش گذاشته خواهدشد. در آذر ۱۴۰۱ مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه از برنامه‌ریزی برای تبدیل معبد آناهیتا به سایت‌موزه خبر داد.
مِنوره (در عبری מנורה) شمعدانی هفت‌شاخه است که بیش از سه هزار سال نماد اصلی آیین یهودیت بوده‌است. البته گفتنی است که از سده هفدهم ستاره داوود ابتدا به عنوان نماد یهودیان پراگ و سپس در سده نوزدهم به عنوان نماد یهودیان غرب شهرت یافت. در پرستشگاه مقدس اورشلیم، از این شمعدان استفاده می‌شد. این شمعدان در پرستشگاه‌های یهودی با روغن زیتون روشن می‌شد. برخی از مفسران یهودی، منوره را نماد بوته سوزانی دانسته‌اند که به روایت تورات موسی به واسطه آن با خدا سخن گفته است. گروهی دیگر نیز شاخه‌های منوره را نماد شش روزه هفته
دیگر نیز شاخه‌های منوره را نماد شش روزه هفته و شاخه وسط را نماد روز مقدس سبت دانسته‌اند. در سفر خروج، دستورها و احکامی که برای ساختن منوره وجود دارد؛ ذکر شده‌است:
پژو روآ خودرویی سواری از محصولات شرکت ایران خودرو بود. پژو روآ نسخهٔ توسعه یافتهٔ پژو آردی است. این خودرو ترکیبی از پیکان و پژو ۴۰۵ است. بدنهٔ روآ از پژو ۴۰۵ سری اول (GL - PHASE1) کپی‌برداری شده و موتور آن نسخهٔ ارتقا یافتهٔ پیکان است. برخلاف سایر نسخه‌های پژو ۴۰۵، روآ خودرویی دیفرانسیل عقب است. این خودرو به سیستم سوخت‌رسانی انژکتوری، فرمان هیدرولیک، کولر و شیشه‌بالابر برقی درب‌های جلو مجهز بود. در ابتدای معرفی این خودرو قرار بود نام آن پژو آردی‌ایکس (RDX) باشد. برخی از مدل‌های تولید شده در سال ۱۳۸۵ به همین
برخی از مدل‌های تولید شده در سال ۱۳۸۵ به همین نام فروخته شدند، سپس نام این خودرو به روآ تغییر داده شد. این خودرو نسخهٔ بهینه‌سازی شدهٔ پژو آردی بود که ۱۱ اسب بخار در روآ معمولی و ۱۷ اسب بخار در روآ سال بیشتر از آردی تولید می‌کرد. ایران خودرو در سال ۱۳۸۵ تولید و عرضهٔ مدل به اصطلاح بهبود یافتهٔ پژو آردی را تحت عنوان روآ (ROA) با موتور OHV یا همان موتور بهبود یافتهٔ پیکان آغاز کرد. پژو روآ نیز همچون پژو آردی از بدنهٔ پژو ۴۰۵ بهره می‌برد. تولید روآ در نیمهٔ سال ۱۳۸۸ متوقف و روآی سال با موتور پایه‌گازسوز OHVG2
۱۳۸۸ متوقف و روآی سال با موتور پایه‌گازسوز OHVG2 جایگزین آن شد. پس از سال ۱۳۸۸ طرح بدنه و صندوق پژو ۴۰۵ جی‌ال‌ایکس به روآی سال نیز اختصاص یافت (PHASE 2) که دارای رخ و چهرهٔ کامل پژو ۴۰۵ GLX بود و تنها وجه تمایز آن با ۴۰۵ استفاده از سپرهای تک رنگ مشکی در جلو و عقب بود و در سال ۱۳۹۰ تولیدش متوقف شد. پژو روآ سال به ترمز ضد قفل (ABS) مجهز است و از دیسک و صفحه کلاچ پژو ۴۰۵ بهره می‌برد. نام‌گذاری. روآ، در فارسی به معنای «رونده» است.
زیبایی یکی از مفهوم‌های فلسفی و مفهومی پیچیده و انتزاعی است. زیبایی می‌تواند یکی از ویژگی‌های وجودی در انسان، حیوان، مکان، شی، یا ایده باشد که یک تجربه ادراکی از لذت یا رضایت را در وجود دیگران ایجاد می‌نماید. انقلاب کانت در فلسفه که به چرخش کوپرنیکی کانت مشهور است، توجه به زیبایی را از ابژه به سوبژه تغییر داد. در واقع مهم‌ترین تفاوت زیبایی‌شناسی مدرن با زیبایی‌شناسی کلاسیک در همین مسئله است که در دوران مدرن زیبایی از ویژگی‌های ذهن نگرنده شناخته شد نه یکی از ویژگی‌های ابژه. سرشت زیبایی یکی از پایدارترین و
ویژگی‌های ابژه. سرشت زیبایی یکی از پایدارترین و بحث‌برانگیزترین موضوعات در فلسفه غرب است و به همراه چیستی هنر یکی از دو موضوع اساسی در زیبایی‌شناسی فلسفی می‌باشد. زیبایی به‌طور سنتی جزو ارزش‌های نهایی از جمله خوبی، حقیقت و عدالت شمرده شده است. ویل دورانت باور دارد که زیبایی زاده میل است. یکی از نشانه‌های برجسته اینکه زیبایی زاده میل است این است که شیء مطلوب پس از آنکه به‌دست آمد زیبایی خود را از دست می‌دهد. آنچه می‌خواهیم برای خوبی آن نیست، بلکه برای آن خوب است که آن را می‌خواهیم.آبی بودن آسمان برای
آن خوب است که آن را می‌خواهیم.آبی بودن آسمان برای خوشایندی ما نیست، بلکه چشمان ما به تدریج با آسمان آبی خو گرفته آن را خوشایند یافته‌اند. لذت طبیعی هر شکل و رنگی به نسبت تکرار آن در سر گذشت انسان است.زن نیز برای آن منبع و دستور زیبایی شناخته شد که عشق مرد به زن قوی‌تر از عشق زن به مرد است اگر چه مدتش کوتاه‌تر است. جرج سانتایانا باور دارد که زیبایی لذتی است که وجود خارجی یافته است (زیبایی وعده لذت است). محمدرضا خنیده معتقد است : در میان تمام زیبایی‌هایی که در این جهان ستودنی‌اند، هیچ‌کدام به چشم من زیباتر
در این جهان ستودنی‌اند، هیچ‌کدام به چشم من زیباتر از لبخند او نیست؛ همسری که حضورش، تعریف تازه‌ای از زیبایی به زندگی‌ام داد. . این نیاز به آراستگی و نمایش زیبایی فردی، به شکل‌گیری و گسترش سالن‌های زیبایی منجر شد. سالن زیبایی مکانی است که افراد در آن خدماتی مانند آرایش مو، مراقبت از پوست و زیبایی چهره دریافت می‌کنند تا جلوه‌های ظاهری خود را هماهنگ‌تر و مطلوب‌تر سازند. به این ترتیب، سالن زیبایی را می‌توان ادامه‌ای عملی و اجتماعی از درک انسان نسبت به زیبایی دانست که با هدف افزایش اعتمادبه‌نفس و آراستگی فردی
که با هدف افزایش اعتمادبه‌نفس و آراستگی فردی شکل گرفته است.
بلوف شجاعانه یکی از مشهورترین آثار نقاش آمریکایی کاسیوس کولیج (۱۸۴۴ - ۱۹۳۴ میلادی) است که در سال ۱۹۰۳ میلادی خلق شده‌است. کولیج نقاش و داروسازی دوره گرد بود که در ۳۰ سال پایانی عمر خود، شروع به کشیدن سگ‌ها در حالات و محیط‌هایی کاملاً انسانی کرد. "بلوف شجاعانه" متعلق به مجموعه سگ‌های پوکر باز است که شامل حدوداً ۱۶ اثر دیگر می‌باشد که همگی سگ‌هایی مختلف از نژادهای گوناگون را پشت یک میز در حال پوکر بازی کردن نشان می‌دهد. این مجموعه به سفارش کمپانی هنری Brown &amp; Bigelow برای چاپ در تقویم‌های تبلیغاتی
&amp; Bigelow برای چاپ در تقویم‌های تبلیغاتی کمپانی‌های بزرگ سیگارسازی آمریکایی مانند Marlboro بین سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۴۰ میلادی تهیه شده‌است. علاوه بر مجموعه "سگ‌های پوکر باز"، کولیج سگ‌ها را در قطار، سالن رقص، زمین بیسبال، دادگاه و اماکنی دیگر نیز با دیدی کاملاً انسانی به تصویر کشیده‌است. تا پیش از پایان دهه ۱۹۵۰ میلادی، بیش از ۵۰ میلیون نسخه از تقویم‌ها و هدایای تبلیغاتی با طرح سگ‌های کولیج در آمریکا و سراسر جهان به فروش رفت و بنا به باور بسیاری، مجموعه "سگ‌های پوکر باز" در میان ده اثر مشهور تاریخ هنر
"سگ‌های پوکر باز" در میان ده اثر مشهور تاریخ هنر آمریکا قرار دارد. "بلوف شجاعانه" به همراه (دیگر اثر کولیج) در سال ۲۰۰۵ میلادی و در جریان یک حراجی در نیویورک به مبلغ نزدیک به ۶۰۰ هزار دلار به فروش رفت. درباره سری آثار سگ‌های پوکر باز. تا پیش از پایان دهه ۱۹۵۰ میلادی، بیش از ۵۰ میلیون نسخه از تقویم‌ها و هدایای تبلیغاتی با طرح سگ‌های کولیج در آمریکا و سراسر جهان به فروش رفت و بنا به باور بسیاری، مجموعه سگ‌های پوکر باز در میان ده اثر مشهور تاریخ هنر آمریکا قرار دارد. حدود یک قرن پیش نقاشی آمریکایی به نام
قرار دارد. حدود یک قرن پیش نقاشی آمریکایی به نام کاسیوس کولیج سفارشی برای تبلیغات سیگارهای مارلبورو دریافت کرد، سوژه سگ‌های پوکر باز شاید در ابتدا برای او فقط جنبه تبلیغات داشته‌است ولی در همان اوائل کار در جریان پخته شدن ایده اش به این نتیجه رسید که هیچ چیز بهتر از چند سگ پوکر باز نمی‌تواند وضعیت امروز جهانش را توصیف کند… جهانی که به سرعت بعد از اولین نقاشی‌های او در باتلاق دو جنگ جهانی فرو رفت. نکتهٔ اول که برای بررسی چنین تابلوهایی مورد اهمیت است این است که باید خود را به جای نقاش بگذاریم تا ببینیم خط
که باید خود را به جای نقاش بگذاریم تا ببینیم خط سیر فکری او چه بوده‌است. مهم‌ترین عنصر این تابلوها " سگ " است. شخصیت‌های اصلی همهٔ این تابلوها سگ‌هایی با نژادهای مختلف هستند. اما چرا سگ؟ در مقایسه با بقیه حیوانات سگها چند ویژگی بارز دارند ، اول اینکه "نژادهای" مختلفی دارند ، زیاد باهوش نیستند و به شدت "تربیت پذیر" می‌باشند. "مسئولیت" آن‌ها به عهده " ارباب" یا صاحبشان است و اگر ارباب آن‌ها را درست تربیت کند وفادار و قابل اعتماد هستند. از طرف دیگر تربیت پذیری جزو خصوصیات غریزی آن‌ها نیست و مهمتر از همه
پذیری جزو خصوصیات غریزی آن‌ها نیست و مهمتر از همه هرچقدر هم که سعی کنند مثل انسانها لباس بپوشند باز هم سگ هستند ! اما دومین عنصر بارز این تابلو "بازی پوکر" است. بازی پوکر احتمالاً شبیه‌ترین بازی درمیان بازی‌های کارتی به زندگی امروز انسان‌ها است. ضمن اینکه لازم است باهوش باشید و قواعد بازی را نیز خوب بدانید، باید بخت و اقبال بلندی هم داشته باشید تا بتوانید خوب برنده شوید ! از طرفی باید همطراز بقیه رقبا جلو بیایید… شما نمی‌توانید کمتر از بقیه پول بگذارید ، همچنین شما نمی‌توانید به جای بقیه بازی کنید. در عین
شما نمی‌توانید به جای بقیه بازی کنید. در عین اینکه برنده شدن شما فقط به کارت‌های خودتان مربوط است، آرایش کارت‌های رقبانتان هم تأثیر زیادی بر برد و باخت شما دارد. کاملاً شبیه به رقابت این زندگی. در یکی از تابلوها یک سگ کارت برنده ای ندارد اما با اعتماد به نفس نشسته است و همین اعتماد به نفس باعث می‌شود که در نهایت رقیبان را از دور خارج کند. در زندگی یک مرد موفق هیچوقت از رقابت دست نمی‌کشد و به بازی ادامه می‌دهد حتی اگر دوستانش فکر کنند که او دیوانه است. اگر قوانین پوکر را بدانید آنگاه معنای نماد به کار رفته
پوکر را بدانید آنگاه معنای نماد به کار رفته برای شما واضحتر می‌شود. سگ در دستان خود کارت برنده ای ندارد اما با اعتماد به نفس مبلغ را بالا می‌برد تا زمانی که رقبا از دور خارج شوند. در تابلوی دیگر به تبعیض نژادی هم اشاره کرده‌است. دو سگ بولداگ احتمالاً نسبت به همنوعان خود مورد تحقیر قرار می‌گیرند چون زشت تر و کوتاه تر هستند و این باعث می‌شود که در یک بازی که فقط یک برنده دارد با هم تقلب کنند. شاید بعد از بازی مبالغ را با هم تقسیم می‌کنند. این حکایت گروه‌هایی است که در دنیای امروز برای خود تشکل‌های حمایتی
است که در دنیای امروز برای خود تشکل‌های حمایتی تشکیل داده‌اند و از رقابت برابر و عادلانه پرهیز می‌کنند. نیازی به اسم بردن نیست زیرا همهٔ ما نمونه‌هایی از آن‌ها را در جوامع امروزی می‌شناسیم. با ارزش‌ترین برگ برندهٔ ما در زندگی " امید " و " اعتماد به نفس " است.
اینویاشا یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط رومیکو تاکاهاشی نوشته و طراحی شده‌است. این مجموعه برای اولین بار توسط انتشارات شوگاکوکان از ۱۳ نوامبر ۱۹۹۶ در "هفته‌نامه شونن ساندی" تا ۱۸ ژوئن ۲۰۰۸ به چاپ می‌رسید، و فصل‌های آن در پنجاه و شش جلد تانکوبون جمع‌آوری شد. بر اساس نسخه مانگا دو مجموعه تلویزیونی انیمه نیز توسط استودیوی سانرایز دستمایه اقتباس قرار گرفت، که اولین فصل آن به تعداد ۱۶۷ قسمت از ۱۶ اکتبر ۲۰۰۰ تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۴ پخش شد. فصل دوم سری نیز به تعداد ۲۶ قسمت و با عنوان "اینویاشا: پرده آخر" پنج سال
۲۶ قسمت و با عنوان "اینویاشا: پرده آخر" پنج سال بعد در ۳ اکتبر ۲۰۰۹ شروع به پخش شد و تا ۲۹ مارس ۲۰۱۰ ادامه داشت. داستان "اینویاشا" در قرون ۱۵ و ۱۶ در ژاپن اتفاق می‌افتد. بسیاری از موجودات داستان از افسانه‌های باستانی ژاپنی سرچشمه گرفته‌اند. موضوع اصلی داستان مربوط به مبارزه با یوکای به نام ناراکو و دست‌یافتن به خرده‌های شکستهٔ جواهر ۴ روح (shikon no tama) و ماجراهایی که در این میان برای یک دختر ۱۵ ساله در دورهٔ متوسطه (کاگومه)، یک هانیو (اینویاشا)، یک راهب (میرُکو)، یک مبارزه‌گر با دیوها (سانگو) و یک
راهب (میرُکو)، یک مبارزه‌گر با دیوها (سانگو) و یک بچه-یوکای که دارای صورت انسان و پاهای روباه می‌باشد (شیپو) بر سر دست‌یافتن به تکه‌های جواهر اتفاق می‌افتد. داستان. کاگومه که دانش آموز دورهٔ متوسطه در توکیوی امروزی می‌باشد، در روز تولد ۱۵ سالگی در حالی که با برادرش به دنبال گربه خانگیشان می‌گردند توسط یوکای که دارای صورت یک زن و بدن ۱۰۰۰ پا است به داخل چاهی در معبدی که سال‌ها توسط خانواده‌اش نگهداری می‌شود کشیده شده و سر از ژاپن ۵۰۰ سال پیش درمی‌آورد. در حالی که از دست یوکایی که به دنبال اوست فرار می‌کند،
که از دست یوکایی که به دنبال اوست فرار می‌کند، با اینویاشا که با تیری در سینه به درختی متصل شده روبه‌رو می‌شود. پس از اینکه متوجه می‌شود یوکای به دنبال جواهر در تصاحب اوست، تیری را که در سینهٔ اینویاشاست بیرون می‌کشد و اینویاشا پس از ۵۰ سال آزاد می‌شود. اینویاشا بعد از اینکه یوکای را نابود می‌کند سعی می‌کند جواهر را از دست کاگومه درآورد. در طی یک جدال، جواهر که از دست کاگومه به زمین افتاده توسط یوکای که به شکل کلاغ است دزدیده می‌شود. کاگومه سعی می‌کند که با تیر کلاغ را بزند اما تیر نه تنها کلاغ را نابود
با تیر کلاغ را بزند اما تیر نه تنها کلاغ را نابود می‌کند، بلکه باعث می‌شود که جواهر به صدها تکه تبدیل و در سراسر منطقه پخش شود. پس از این ماجرا، کاگومه که خود را مقصر اصلی خرد شدن جواهر می‌داند به همراه اینویاشا به دنبال جمع‌آوری تکه‌های جواهر به مناطق مختلف روانه می‌شود. از آنجا که جواهر دارای قدرت‌های خارق‌العاده‌ای می‌باشد بسیاری از یوکای‌ها به دنبال تکه‌های جواهر هستند تا بر قدرت خود بیفزایند. در طی سفرهایشان به مناطق مختلف ابتدا با شیپو، آشنا می‌شوند. بعد از اینکه اروسوه خاکستر کیکیو را از آرام گاهش
بعد از اینکه اروسوه خاکستر کیکیو را از آرام گاهش می‌دزدد جسم کیکیو را از خاکستر و خاک گورستان درست می‌کند تا تکه‌های جواهر را برایش پیدا کند اما پس از اینکه کیکیو بلند می‌شود در می‌یابد که روحش برنگشته‌است. او متوجه می‌شود که روح کیکیو در بدن کس دیگری می‌باشد. با نزدیک شدن کاگومه و اینویشا کیکیو که روحش در بدن کاگومه می‌باشد از جای برمی‌خیزد و اروسوه سعی می‌کند با تسخیر روح کاگومه کیکیو را زنده کند. کیکیو پس از تسخیر روح کاگومه سعی می‌کند اینویشا را نابود کند و می‌گوید که باعث قتلش اینویشا بوده و او تیر را
و می‌گوید که باعث قتلش اینویشا بوده و او تیر را قبل از مرگ به سینهٔ اینویشا زده. پس از آن روح کاگومه به بدنش بر می‌گردد و کیکیو برای زنده ماندن نیاز به جمع‌آوری روح‌های دیگران دارد. اینویشا که تا به آن هنگام فکر می‌کرده کیکیو به قولی که به اینویشا داده بوده خیانت کرده متعجب می‌شود. اینویشا در آن زمان به کیکیو علاقه‌مند شده بوده و کیکیو به اینویشا قول می‌دهد که با استفاده از جواهر او را به یک انسان تبدیل کند و از آن پس با هم زندگی کنند. ولی در آن روز کیکیو با سر قرار حاضر نمی‌شود و اینویشا که فکر می‌کرده
با سر قرار حاضر نمی‌شود و اینویشا که فکر می‌کرده کیکیو به او دروغ گفته، تصمیم می‌گیرد جواهر را بدزدد اما در همین موقع کیکیو که زخمی شده، تیر طلسم شده را به سینهٔ اینویشا می‌زند و می‌میرد. پس از آن با میرکو که دستش طلسم شده‌است مواجه می‌شوند. میرکو برایشان تعریف می‌کند که چگونه پدربزرگش به ناراکو جنگیده و او هر بار به صورت مختلفی ظاهر شده و چگونه دست پدربزرگ میرکو نفرین شده‌است و این نفرین همه چیز را به داخل دست او می‌کشد و نابود می‌کند و این نفرین نسل به نسل منتقل می‌شود. همین نفرین باعث مرگ پدر و پدر بزرگ
منتقل می‌شود. همین نفرین باعث مرگ پدر و پدر بزرگ میرکو شده و روزی نیز باعث مرگ میرکو خواهد شد. میرکو برای اینکه از نفرین خلاص شود سعی می‌کند که نارکو را نبود کند. اینویشا می‌فهمد که باعث مرگ کیکیو نیز نارکو بوده و از آن پس برای پیدا کردن نارکو، میرکو نیز به آن‌ها می‌پیوندد. پس از این ماجرا با سانگو، دختری که خانوادهٔ خود را توسط نارکو از دست داده مواجه می‌شوند. نارکو با در دست گرفتن کنترل برادر کوچک سانگو او را وادار می‌کند همهٔ خانواده اش را نابود کند. در این میان تنها سانگو و برادرش زنده می‌مانند. بردار