payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همچون: لوئین، کشک‌ور، میمه، سامان، گزل دره، کرفس (با کسر ف)، ومق رود سرچشمه می‌گیرند. تاریخچه. «سامان» نامی است که پیرامون شهرهایی همچون اصفهان، شاه‌آباد، شهرکرد و کرمان و حتی نزدیکی هرات افغانستان و بلخ ترکمنستان، بر شهرها و روستاهایی گذاشته شده‌است. غفاری در کتاب «دیار سامان» که کتابی است با هدف بررسی «نام جای» های این روستا و جغرافیای پیرامونی آن، با توجه به پیوندهای این نام‌ها با زبان دوران پهلوی و نیز نظر به وجود مستنداتی مبنی بر مهاجرت برخی اقوام اشکانی به مرکز ایران، این ایده را مطرح می‌کند که تاریخ
به مرکز ایران، این ایده را مطرح می‌کند که تاریخ روستای سامان به دوران اشکانی بازمی‌گردد، این نکته از آن رو می‌تواند مورد تأیید باشد که در همین کتاب پیرامون تاریخچه سامان آمده‌است: «برخی جغرافی‌نویسان قدیم، از جمله حمدالله مستوفی در بخشی از کتاب (نزهت القلوب سال ۷۴۰ قمری و ۷۱۸ ه‍.ش یعنی ۶۸۰ سال پیش) شرح مختصری از سامان آورده‌اند که حاکی از موقعیت مناسب تاریخی، سیاسی و اقتصادی آن در عصر سلاجقه است. به طوری که در کتاب «نزهت القلوب» آمده‌است: «(سامان) دهی بزرگ است و در حوالی خرقانین (خرقان) هوایش بسردی مایلست
است و در حوالی خرقانین (خرقان) هوایش بسردی مایلست و آبش هم از آن کوه و رود سامان پیوسته بساوه رود. حاصلش غله و انگور و اندکی میوه بود. حقوق دیوانش یک هزار و دویست دینار است.» با استناد به نوشته حمدالله مستوفی در کتاب نزهت القلوب که در اواسط قرن ۸ هجری به نگارش درآمده و وصفی که وی از سامان با تعبیر «دهی است بزرگ…» بکار برده، با توجه به بزرگی جمعیت و سبک زندگی قوام یافته در آن زمان، می‌توان استنباط نمود که پیدایی این روستا به احتمال زیاد به پیش از قرون دوم و سوم هجری شمسی بر می‌گردد، ضمن آن که کشف برخی آثار
سوم هجری شمسی بر می‌گردد، ضمن آن که کشف برخی آثار باستانی مربوط به آن دوران در این منطقه نیز تأییدکننده این دیدگاه است. نمونهٔ دیگر، نوشته‌ای است از یک جغرافی‌دان معروف و قدیم‌تر، ابن‌فقیه همدانی (قرن سوم هجری یعنی ۱۱۰ سال پیش) که از سامان با همین نام، به عنوان یکی از جایگاه‌های دوران ساسانی نام برده‌است. در لغتنامه دهخدا نیز تحت عنوان «سامان» و نیز به نقل از «فرهنگ جغرافیایی ایران – جلد اول» پس از ذکر مطلب بالا آمده‌است: «قصبه ایست جزء نوبران شهرستان ساوه واقع در ۲۰ هزار گزی شمال باختر نوبران. هوای آن سرد
در ۲۰ هزار گزی شمال باختر نوبران. هوای آن سرد و دارای ۲۱۵۹ تن سکنه (ذکر نشده که این آمار مربوط به چه سالی است) است. آب آنجا از رودخانه تأمین می‌شود. محصول آن غلات – بن شن، سیب زمینی، انگور، عسل و شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه و جاجیم بافی و راه آن ماشین رو است.» روستای کنونی سامان از دو بخش قلعه بالا و قلعه پایین تشکیل شده‌است. محصولات کشاورزی این روستا در روزگاران قدیم شامل غلات پنبه و انگور می‌شده ولی هم‌اکنون شامل غلات به صورت عمده و محصولات باغی مانند گردو و گندم و بادام و انگور است. آب کشاورزی
مانند گردو و گندم و بادام و انگور است. آب کشاورزی از رودخانه سامان که در جوار همین روستا می‌باشد تأمین می‌شود و آب شرب اهالی در قدیم از محل چشمه‌های باینک تأمین می‌شده ولی هم‌اکنون از آب‌های سفرهای زیر زمینی پمپاژ می‌شود. مقدار مساحت کل پلاک‌های ثبتی روستای سامان در ۲ پلاک ۸۰ اصلی و ۵۳ اصلی بالغ بر ۱۰٬۰۰۰ هکتار می‌باشد که مقدار ۵۷۰۰ هکتار آن مسطح و زیر کشت آبی و دیمی است. این که برخی در مورد وجه تسمیه روستا، آن را به دو تن از شاهزادگان دوره قاجار به نام‌های یاتان و سامان نسبت می‌دهند، دست کم با توجه به ذکر
یاتان و سامان نسبت می‌دهند، دست کم با توجه به ذکر منابع تاریخی بالا، هیچ مبنای مستند و مبتنی بر واقعیت ندارد. در جنگ هشت ساله میان ایران و عراق ۴۴ تن از ساکنان این روستا در جبهه‌های جنگ به شهادت رسیدند. جمعیت روستای سامان طبق سرشماری ۱۳۹۵، بالغ بر ۷۰۰ نفر برآورد شده که نسبت به سرشماری دوره قبل، تقریباً دو برابر شده‌است. افراد سرشناس. -ابوالفضل انوری پرچمدار کاروان ایران در بازی‌های المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی و دارنده نخستین مدال برنز سنگین وزین کشتی ایران، دارای مدال برنز در مسابقه‌های جهانی ۱۹۶۶ و ۱۹۶۹ در
مدال برنز در مسابقه‌های جهانی ۱۹۶۶ و ۱۹۶۹ در اوزان ۹۷+ و ۱۰۰+ - علی اکبر غفاری، نویسنده کتاب «دیار سامان»، نخستین کتاب در خصوص جغرافیا و ریشه یابی نام جای‌های روستای سامان و منطقه پیرامون آن - حمیدرضا انوری، پژوهشگر تاریخ و فرهنگ روستای سامان و از جمله تبارنامه خانواده‌های محترم روستای سامان و نویسنده کتاب «تبارنامه سامان» نشر نماد اندیشه - شهریور ۱۴۰۱ - بهزاد عبدی (متولد فروردین ۱۳۵۲، تهران) آهنگساز ایرانی است. او در سال ۱۳۸۷ جایزه بهترین موسیقی مسابقه ورزش و آواز را برای قطعه "«پهلوان»" از آکادمی ملی
ورزش و آواز را برای قطعه "«پهلوان»" از آکادمی ملی المپیک، و در سال ۱۳۸۸ سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر را برای موسیقی فیلم "«آل»" دریافت کرد و در سال ۱۳۹۰ تندیس سرو طلایی بهترین موسیقی پویانمایی را برای «افسانه ماردوش» در جشنواره تلویزیونی جام جم از آن خود کرد. -حسن حمیدی قهرمان کشتی آسیا، مربی تیم ملی کشتی و رئیس انجمن کشتی ورزش کارگری
الماس ۳۳ یک فیلم حادثه‌ای ایرانی محصول سال ۱۳۴۶ به کارگردانی داریوش مهرجویی است. "الماس ۳۳" که به صورت رنگی و به‌صورت پرده عریض (تکنی کالر، تکنی اسکوپ) ساخته شد، نخستین ساخته داریوش مهرجویی است. فیلمنامه "الماس ۳۳" با پیشنهاد "رضا فاضلی"، بر اساس داستان کوتاهی از کاظم سلحشور با عنوان "جین باند ۲۰۰۸" توسط داریوش مهرجویی و رضا فاضلی نوشته شده است. "الماس ۳۳" محصول استودیو پلازا به تهیه‌کنندگی رضا فاضلی، نصرت‌الله منتخب تهرانی (مدیر استودیو و سینما پلازا) و سرمایه‌گذاری آقای حی (از تاجرین بنام بازار تهران)
سرمایه‌گذاری آقای حی (از تاجرین بنام بازار تهران) می‌باشد. خلاصهٔ داستان. پرفسوری با فرمولی موفق می‌شود از نفت، نوعی الماس صنعتی بسازد. قرار بر این است که خواهرزاده پرفسور لیندا، که مأمور ضدجاسوسی است، این فرمول ایران بیاورد. اما پرفسور به قتل می‌رسد و گروهی از بدو ورود دختر به ایران کوشش می‌کنند الماس را به دست آورند. در این حال رانندهٔ جوانی اتفاقی وارد ماجرا می‌شود. او که به دنبال ماشین ربوده شده اش می‌باشد هدف دیگر تبهکاران واقع می‌شود. جوان با پیگیری و برخوردهای متعدد سرانجام موفق می‌شود که تبهکاران
و برخوردهای متعدد سرانجام موفق می‌شود که تبهکاران را تحویل قانون دهد. بازیگران. اسامی بازیگران فیلم "الماس ۳۳" به شکل* و ترتیب نمایش در عنوان‌بندی آغازین فیلم: نمایش فیلم. فیلم "الماس ۳۳" برای بار نخست در تاریخ پنج‌شنبه ۵ بهمن ۱۳۴۶ خورشیدی در ۱۲ سینما در تهران و همزمان در شهرستانها به نمایش درآمد. این فیلم جایگزین فیلم "شکوه جوانمردی" در گروه سینمایی اونیورسال شد. سینماهای نمایش‌دهنده فیلم "الماس ۳۳ د"ر تهران، در گروه سینمایی اونیورسال شامل ۱۲ سینمای اونیورسال، پاسیفیک، الوند، ایران، تهران، نپتون، ژاله،
پاسیفیک، الوند، ایران، تهران، نپتون، ژاله، پاسارگاد، مونت کارلو، ادئون، پلازا و "برنامه افتتاحیه سینما لیدو" بودند. سینماهای نمایش‌دهنده فیلم در شهرستانها شامل چهار باغ، حافظ و مهتاب در "اصفهان"، فردوسی و ایران در "مشهد"، آسیا و کریستال در "تبریز" بودند. فیلم "الماس۳۳"، پس از دو هفته نمایش (۱۳ روز) در تهران، در گروه سینمایی اونیورسال در تاریخ چهارشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۴۶ جای خود را به فیلم "مرد بی‌ستاره" در این گروه سینمایی داد. نمایش "الماس ۳۳" برای هفته سوم و چهارم در سینما پلازا ادامه یافت و پس از ۱۳ روز
و چهارم در سینما پلازا ادامه یافت و پس از ۱۳ روز نمایش، در تاریخ اول اسفند ۱۳۴۶ جای خود را به فیلم آمریکایی "بیگانه‌ای در آغوشم ()" داد. موسیقی فیلم. موسیقی متن فیلم ساخته مرتضی حنانه است که با همکاری فریدون ناصری ساخته شد و توسط "ارکستر سمفونیک فارابی" اجرا شده است. همچنین صفحه ۴۵دوری از آهنگهای این فیلم توسط شرکت نوا منتشر شد؛ که شامل: روی اول: ۱- دیوار موش داره، خواننده: مژگان، آهنگساز: عطاالله خرم، شعر: نوذر پرنگ ۲- شامیلو، تنظیم از فریدون ناصری روی دوم: ۱- رقص عربی، تنظیم فریدون ناصری، ۲-های های رشید
۱- رقص عربی، تنظیم فریدون ناصری، ۲-های های رشید خان، تنظیم از مرتضی حنانه نقد و نظر. ساخته شدن "الماس ۳۳" در ایران دههٔ ۱۳۴۰ حادثه‌ای در سینما محسوب می‌شد. مهرجویی به‌عنوان فیلم‌ساز جوانی که از آمریکا آمده بود و داشت اولین فیلمش را می‌ساخت، به‌خودی‌خود خبرساز بود، اما بودجهٔ دو میلیون تومانی فیلم که برای آن‌سال‌ها بسیار گزاف بود و حضور بازیگرانی خارجی از جمله نانسی کووَک، بازی‌گر تلویزیونی آمریکا که یکی دو فیلم سینمایی هم بازی کرده بود، و مسائل حاشیه‌ای دیگر مانند «خبر استریپ‌تیز کامل همین بازیگر (نانسی
مانند «خبر استریپ‌تیز کامل همین بازیگر (نانسی کووَک) برای نسخه‌ای از فیلم که قرار بود به ممالک اروپایی صادر شود، تا خبر کوکتل پارتی مجللی که به مناسبت پایان یافتن فیلمبرداری یک ساله ترتیب داده شده بود. دست به دست هم داد تا فیلم مورد توجه قرار گیرد هر چند فیلم دچار شکست تجاری شد اما به عنوان تجربه‌ای در تاریخ سینما مورد بررسی فراوان قرار گرفت و نقدهای متعددی در نشریات آن روزها دربارهٔ آن منتشر شد.
کشتار حوله حمله‌ای در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۱۲ در منطقه حوله، در شمال شهر حُمص در سوریه بود. در این حمله مرتبط با سرکوب شورش علیه دولت سوریه، حداقل ۱۰۸ نفر از مردم محلی به قتل رسیدند(معارضان سوری از آن به عنوان کشتار فرقه ای رژیم علیه مسلمانان سنی یاد می‌کنند) از جمله کشته‌شدگان ۴۹ کودک و ۳۴ زن بودند که با شلیک گلوله از فاصله نزدیک یا ضربات چاقو کشته و بسیاری نیز با وضع فجیعی سر بریده شده بودند. سازمان ملل بعداً اعلام کرد که بیشتر قربانیان در دو رخداد به سرعت اعدام شده‌اند و میلیشیای مرتبط با دولت مانند شبیحه
شده‌اند و میلیشیای مرتبط با دولت مانند شبیحه محتملترین مجرمان هستند. ساکنین گفتند قبل از کشتار از سازمان ملل تقاضای کمک کرده بودند و نسبت به حمله قریب‌الوقوع دولت هشدار داده بودند ولی ناظران سازمان ملل پاسخی ندادند. واکنش دولت سوریه. خبرگزاری رسمی دولت سوریه، گروه‌های تروریستی از جمله القاعده را مسئول کشتار حوله دانست بشار جعفری، نماینده دولت سوریه در سازمان ملل متحد نیز از «سونامی دروغ‌ها» علیه حکومت این کشور انتقاد کرد. این درحالی بود که ساکنان حوله و گروه‌های اپوزیسیون، نیروهای دولتی و شبه‌نظامیان علوی
اپوزیسیون، نیروهای دولتی و شبه‌نظامیان علوی طرفدار حکومت، را عامل کشتار معرفی کرده‌اند. بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه در سخنرانی افتتاح دور جدید مجلس سوریه در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۹۱، نقش‌داشتن نیروهای دولتی در کشتار حوله را رد کرد و گفت که این کشتار «جنایتی کریه» بوده‌است که هیچ «جانوری» نمی‌تواند مرتکب آن شود. وی هم‌چنین گفت که «کشتار حوله تا همیشه مایه شرمساری خواهد بود». وی نسبت دادن این جنایت به ارتش سوریه را اتهام خواند. تبعات. ابعاد کشتار حوله به حدی بود که ناوی پیلای، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
ناوی پیلای، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد این کشتار را «جنایت علیه بشریت» خواند و ۱۵ کشور عضو شورای امنیت به اتفاق آراء در بیانیه‌ای غیر الزام‌آور، دولت سوریه را به خاطر این قتل‌عام به شدت محکوم و حکومت سوریه را به نقض قوانین بین‌المللی متهم کردند. اتحادیه عرب کشتار حوله را محکوم کرد. کوفی عنان نیز اعلام کرد که سوریه به نقطه بی‌بازگشت رسیده‌است. در پی کشتار حوله، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، فرانسه، آلمان، اسپانیا، کانادا، ایتالیا، استرالیا، ژاپن، ترکیه، بلغارستان و سوئیس وابستگان دیپلماتیک حکومت
ترکیه، بلغارستان و سوئیس وابستگان دیپلماتیک حکومت سوریه را از کشورشان اخراج کردند. روز ۲۹ می ۲۰۱۲ سازمان ملل متحد اعلام کرد که نیروهای طرفدار حکومت بعثی بشار اسد مسئول کشتار ۱۰۸ غیرنظامی در حوله هستند. حازم الشهابی، کنسول سوریه در ایالت کالیفرنیا در آمریکا در واکنش به کشتار حوله، در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۲ میلادی، از دولت بشار اسد اعلام جدایی کرد و به گفته خود به «انقلاب مردم سوریه پیوست». در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۲ میلادی (۱۲ خرداد ۱۳۹۱) شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در نشست فوق‌العاده خود در ژنو با تصویب قطعنامه‌ای،
نشست فوق‌العاده خود در ژنو با تصویب قطعنامه‌ای، حکومت سوریه را به دلیل قتل‌عام حوله محکوم کرد. چین، روسیه و کوبا سه کشوری بودند که به این قطعنامه رأی منفی دادند.
آباژور یا نورتاب نوعی پوشش برای چراغ و مانند آن است که نور را به پایین افکند. آباژور معمولاً از یک پایه و یک کلاهک (شید) تشکیل می‌شود بطوری‌که لامپ به پایه وصل شده و کلاهک اطراف لامپ را می‌پوشاند تا مانع از مشخص شدن لامپ شود. بیشتر نور آباژور از بالا و پایین کلاهک خارج می‌شود. آباژور به دو صورت رومیزی و ایستاده در بازار موجود است. واژه‌شناسی. واژهٔ آباژور از فرانسوی وارد فارسی شده و دیکته اصلی آن abat-jour است. قطعات آباژور. اجزای انواع آباژور شامل چندین قطعه اصلی و فرعی می‌شوند: لامپ، کلاهک، بدنه و سیم برق
اصلی و فرعی می‌شوند: لامپ، کلاهک، بدنه و سیم برق جزو اجزای اصلی و هارپ، سرپیچ لامپ، قفل هارپ، لبه گلدانی، گردن بدنه، لوله نای شکل و پایه جزو اجزای فرعی هستند. در آباژورهای ایستاده معمولاً بدنه طول بلندتری دارد. کاربرد در دکوراسیون. انتخاب سبک و نوع روشنایی مناسب، تأثیر عمیقی بر زیبایی و دکور محل، علاوه بر تأمین روشنایی لازم دارد. در ایران مردم بیش‌تر روشنایی را متمرکز در محیط و به صورت چلچراغ و لوستر گزینش می‌کنند و در کنار آن از آباژور بیشتر برای تزئین بهره می‌جویند، در حالی که سامانه‌های روشنایی
بهره می‌جویند، در حالی که سامانه‌های روشنایی غیر-متمرکز مانند آباژور و چراغ‌های توکار هالوژن به زیباتر نشان دادن محیط و همچنین آرامش بخشی بر روی افراد ساکن در محل کمک زیادی خواهند کرد. تفاوت آباژور و چراغ خواب. چراغ خواب جنبه کاربردی دارد، آباژور جنبه تزئینی و زیبایی در دکوراسیون دارد، از آباژورها علاوه برای روشنایی شب می‌توان به عنوان یک مجسمه دکوری استفاده کرد. انواع آباژور. علاوه بر آباژورهای محبوب رومیزی، انواع ایستادهٔ آن نیز در تزئین و چیدمان منازل کاربرد بسیاری دارند. ویژگی مشترک هر دو نوع آباژور
کاربرد بسیاری دارند. ویژگی مشترک هر دو نوع آباژور این است که از دو بخش کلاهک یا شید و پایه تشکیل شده است. امروزه تنوع اندازه و طرح آباژورها بسیار گسترده است و می‌توانید از میان هزاران مدل گوناگون، محصول دلخواهتان را بیابید. ۱-آباژور ایستاده. برخلاف آباژورهای رومیزی که می‌توان در اغلب فضاها از آن‌ها استفاده کرد، آباژورهای ایستاده جنبه‌ای لوکس‌تر دارند و بهتر است در فضاهای خیلی کوچک از آن‌ها استفاده نکنید چراکه تمام زیبایی خود را نشان نمی‌دهند. این آباژورها معمولاً در گوشه‌های مبلمان قرار داده می‌شوند و
معمولاً در گوشه‌های مبلمان قرار داده می‌شوند و به‌اصطلاح به آن‌ها کنار سالنی یا استند نیز می‌گویند. آباژورهای ایستاده نیز همچون همتای رومیزی خود، از تنوع بالایی برخوردارند. کنار سالنی‌ها از تنوع شکل و جنس بسیاری زیادی برخوردارند و ممکن است در طراحی‌شان از انواع فلز، سنگ و شیشه استفاده شده باشد. از آن جایی که در اغلب موارد این آباژورها در گوشه‌های مبلمان قرار داده می‌شوند و خیلی در معرض تماس نیستند، عمر مفید آن‌ها بسیار زیاد است مگر اینکه براثر سهل‌انگاری در جابه‌جایی یا زلزله واژگون شده و آسیب جدی ببینند.
جابه‌جایی یا زلزله واژگون شده و آسیب جدی ببینند. 2- آباژور رومیزی. همان‌طور که از اسمش پیداست، این آباژورها به این شکل طراحی شده‌اند که روی میز یا سایر سطوح مرتفع قرار بگیرند. اغلب این آباژورها، پایه‌ای کوتاه دارند و سیم برقی که به آن‌ها وصل می‌باشد هم خیلی بلند نیست. به همین دلیل اگر می‌خواهید آباژور را روی میزی قرار دهید که از پریز برق فاصله دارد، حتماً این نکته را در نظر داشته باشید. این آباژورها علاوه بر زیبایی، می‌توانند تأثیر خوبی در نورپردازی محیط نیز داشته باشند و برای فضای نشیمن و پذیرایی یک
نیز داشته باشند و برای فضای نشیمن و پذیرایی یک انتخاب بسیار عالی هستند.
چراغ نفتی یا لامپاچراغی است که ماده سوختنی آن نفت است و شامل لوله و سرپیچ می‌باشد. این چراغ در گذشته کاربرد داشته‌است، فتیله این نوع چراغ با آغشته شدن به نفت شعله‌ور می‌شود و در محفظهٔ شیشه‌ایایجاد نور می‌کند. چراغ نفتی، چراغی است برای فرآوری و تولید روشنایی که سوخت آن نفت باشد. تاریخچه. در قرن نهم میلادی محمد زکریای رازی در کتاب الاسرار خود ساختمان دستگاه نفاطه یعنی چراغ نفتی را شرح می‌دهد.
آرایه یا دکور یا صحنه‌سازی در زبان عامیانه و اصطلاحات نمایشنامه و سینما، به مجموعهٔ ساختمان و اشیاء و اسباب و دیگر عوامل آرایشی و تزئینی در صحنه نمایش گفته می‌شود. همچنین در میان عموم مردم منظور از دکور، چگونگی چیدمان و آرایش وسایل در خانه می‌باشد.
آرایه‌گری یا طراحی صحنه در زبانزد و اصطلاح نمایشنامه و سینما، فن آراستن و تزیین صحنه نمایش یا صحنهٔ بازی در سینما است. اگرچه در میان عامه به نادرست گاهی این واژه به جای دکور و به منظور بیان چگونگی چیدمان و آرایش وسایل در خانه به کار می‌رود. دکوراسیون به اجزا و کالایی گفته می‌شود که باعث زیبایی محل مورد نظر می‌شود. در ایران طراح صحنه عمدتاً به شخصی گفته می‌شود که وظیفه انتخاب لوکیشن و انتخاب وسایل مورد نیاز فیلم آکسسوار و چیدمان آن‌ها در صحنه را بر عهده دارد. در دکوراسیون داخلی به عنوان مثال برای خانه
دارد. در دکوراسیون داخلی به عنوان مثال برای خانه می‌توان از وسایلی مثل تابلوفرش یا هر کالای دیگری که به زیبایی محل کمک کند، استفاده کرد. هنر دکوراسیون کار سخت و حرفه‌ای است که امروزه در دانشگاه‌ها به عنوان یک شغل تدریس و آموزش داده می‌شود. اهمیت طراحی صحنه در فیلم سینمایی. طراحی صحنه یکی از عناصر کلیدی در سینما است که به شدت بر تعیین شخصیت‌ها، خلق جوّ و انتقال مفاهیم فیلم تأثیر می‌گذارد. مدیر صحنه. او کسی است که بر تمام مراحل آماده شدن صحنه و لباس‌ها نظارت می‌کند و اطلاعات لازم را در اختیار دست اندرکاران
می‌کند و اطلاعات لازم را در اختیار دست اندرکاران این بخش‌ها، قرار می‌دهد. طراح دکور. در فیلم‌هایی که به دکور نیاز دارند، فردی به نام طراح دکور، به کار گرفته می‌شود؛او با توجه به آنچه طراح صحنه می‌خواهد و ویژگی‌هایی که او در اختیارش می‌گذارد، دکور را طراحی کرده و تصاویری با زوایای مختلف از طرح مورد نظر خود، تهیه می‌کند و حتی در فیلم‌هایی با دکورهای عظیم، ماکتی از دکورها تهیه می‌کند و ارائه می‌دهد. استفاده درست از لوازم دکوری برای طراحی دکور صحنه لوازم دکوری در دکوراسیون صحنه‌ی نمایش، همان جزئیاتی هستند که
در دکوراسیون صحنه‌ی نمایش، همان جزئیاتی هستند که توجه به آن‌ها سبب تمایز یک طراحی‌ صحنه‌ی حرفه‌ای نسبت به سایر طراحی‌ها می‌شود. گاهی در یک صحنه که از رنگ‌های خنثی استفاده شده‌است، یک گلدان آبی می‌تواند میزان آرامش مورد نظر را به مخاطب منتقل نماید. در بسیاری از نمایشنامه‌ها، استفاده صحیح از صنایع دستی ایرانی به منظور جلب توجه مخاطبان و نمایان کردن اصالت و فرهنگ ایرانی بسیار مهم است. به‌ویژه استفاده از صنایع دستی ارزشمندی که می‌توانند دکوراسیون شیک و منحصر به فردی را به وجود بیاورند، بسیار جذاب است. مارسین
فردی را به وجود بیاورند، بسیار جذاب است. مارسین یکی از شرکت‌های برتر تولیدکننده‌ی صنایع دستی ایرانی مانند خاتمکاری، میناکاری، مس و ... می‌باشد.
شهر اصفهان، مرکز شهرستان استان اصفهان، با پهنه‌ای حدود دویست و پنجاه کیلومترمربع، در دل فلات ایران قرار دارد. در رابطه با پیشینه نام اصفهان با رجوع به نوشته‌های یاقوت حموی و ابراهیم پورداوود و حمزه اصفهانی، اصفهان در لهجه قدیم اصفهانی به معنی قشون سپاه هست و کلمهٔ اصفهان ارتباطی با، محل قشون دارد. نام‌های گوناگون. شهر اصفهان از روزگاران کهن تا کنون به نامهای: آپادانا، آصف‌هان، اسباهان، اسبهان، اسپاتنا، اسپادنا، اسپاهان، آسپا، آسپدان، اسپدانه، اسپهان، اسفاهان، اسفهان، اصباهان، اصبهان، اصپدانه، اصفاهان،
اسفهان، اصباهان، اصبهان، اصپدانه، اصفاهان، اصفهان، اصفهانک، بسفاهان، جی، دارالیهودی، رشورجی، سپاهان، سپانه، شهرستان، صفاهان، صفاهون، گابا، گابیان، گابیه، گبی، نصف جهان و یهودیه سرشناس بوده‌است. تغییر نام پس از اسلام. بیشتر نویسندگان بر این باورند که چون این ناحیه پیش از اسلام، به ویژه در دوران ساسانیان، مرکز گردآمدن سپاه بود و سپاهیان مناطق جنوبی و جنوب غرب ایران: از دیگر مناطق جنوبی مثل کرمان، فارس، خوزستان، سیستان و… در این ناحیه گرد آمده و به سوی محل نبرد حرکت می‌کردند، آنجا را «اسپهان» گفته، سپس عربی
حرکت می‌کردند، آنجا را «اسپهان» گفته، سپس عربی شده و به صورت «اصفهان» درآمده‌است تاریخچه‌ای کلی از اسپهان. بنای اصفهان رابه طهمورث، سومین پادشاه ازسلسله پیشدادیان نسبت داده‌اند. اصفهان در تاریخ قدیم به نام (گی) در پارس علیا معرفی گردیده، این شهر محل تقاطع راه‌های عمده و اقامتگاه سلطنتی پادشاهان هخامنشی بوده‌است. استرابون جغرافی‌دان یونانی در ۲۰۰۰ سال قبل، از اصفهان به عنوان مرکز کشور ایران نام برد. مسلمانان این شهر را (جی) و در طول تاریخ به نامهای اسپاهان یا شهر سواران و همچنین صفاهان و صفاهون گفته شده.
یا شهر سواران و همچنین صفاهان و صفاهون گفته شده. ورود اسلام و گسترش آن و تأثیر عمیق فرهنگ اسلامی در زیر بنای ساخت شهر اصفهان و وجود هنرمندان ایرانی باعث گردید تا یکی از زیباترین شهرهای مذهبی جهان که در آن نمودهای فرهنگی با ارزش از جمله مساجد و مناره‌ها و مدارس علمیه بود شکل بگیرد. در دوره دیالمه، صاحب بن عباد که مردی کریم و فاضل بود، اصفهان را به مرکز علم و ادب و هنر تبدیل کرد و فضلا و دانشمندان را به آنجا کشاند. درهمین زمان بود که باروئی با ۲۱ هزار گام در دور اصفهان ساخته شد. در دوران سلجوقیان، آبادانی
دور اصفهان ساخته شد. در دوران سلجوقیان، آبادانی اصفهان با ساخت مساجد، کوشک‌ها، باغستانها و عمارت‌های با شکوه رونق گرفت و مرکزیت یافت. با حمله مغول صدمات بسیاری به این شهر وارد شد؛ و از رونق و حشمت آن کاسته گردید. از سال ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۶ هـ. ق که شاه عباس اصفهان را به پایتختی خود انتخاب نمود و در آنجا مستقر شد، ساخت قصرها، مساجد و پل‌ها شروع گردید. شاردن در قرن یازده هجری اصفهان را با لندن مقایسه می‌کند و می‌نویسد، اصفهان بالغ بر یک میلیون و یکصد هزار نفر جمعیت دارد و طول باروها و دیوارهای شهر بیست هزار پا است،
و طول باروها و دیوارهای شهر بیست هزار پا است، زیبایی شهر اصفهان را بیشتر از کاخهای عالی، خانه‌های مجلل و فرح‌انگیز و کاروانسراهای وسیع گزارش می‌کند که اصفهان دارای ۱۳۷ قصر سلطنتی و چهل محله می‌باشد. سایر شاهان صفوی ادامه دهنده کارهای شاه عباس بودند. تا حمله افغان‌ها، آرامش و آسایش خاصی در این شهر حکم فرما بود. در دوران زندیه و قاجاریه، انتقال پایتخت از اصفهان به شیراز و تهران و بی‌توجهی شاهان قاجار به عمران و آبادی اصفهان، مجدداً، از اعتبار و ارزش آن کاسته‌است. دیدگاه‌های پژوهشگران و تاریخ‌نویسان. یاقوت
دیدگاه‌های پژوهشگران و تاریخ‌نویسان. یاقوت حموی، می‌نویسد: ابراهیم پورداوود، می‌گوید: پورداود یادآور شده‌است که بطلمیوس، جغرافیانگار سده دوم میلادی، نام این شهر را «اسپدان» نگاشته، سپس می‌گوید واژه اصفهان روی اسپاهان قرار گرفته که خود شامل سپاه به معنی ارتش و هان اسم مکان، یعنی جای سپاه است. نویسنده کتاب حدودالعالم از این شهر به نام «سپاهان» یاد کرده، می‌گوید: محمد حسین بن خلف تبریزی، دربارهٔ نام اصفهان، نوشته‌است: در کتیبه‌های پارسی هخامنشی، انزان شامل ناحیه اصفهان بوده و پیش از کوروش، مرکز قدرت هخامنشیان
اصفهان بوده و پیش از کوروش، مرکز قدرت هخامنشیان در این ناحیه بوده و پس از کورش انزان به گابیان تبدیل یافته و استرابن هم آن را به همین نام خوانده‌است و گابیان رفته رفته به جی تغییر یافت. هرتسفلد نگاشته‌است: در سده ۲ میلادی، نام گبی و اسپدانا در نقشه بطلمیوس دیده می‌شود. وی «اسپدانا» ی پارسی زمان هخامنشی را از کتاب ارتستنس، مدیر کتابخانه اسکندر مقدونی برداشته بود. در یک نقشه جهان‌نما که ۱۰۰ سال پیش از بطلمیوس کشیده شده‌است، این نام به صورت ساسانی «سپانه» یعنی سپاهان نگاشته شده و معنی آن، جای لشکریان است.
سپاهان نگاشته شده و معنی آن، جای لشکریان است. اسکندر مقدونی هنگام دنبال کردن داریوش هخامنشی به پارتاک یا پارک یاگی آمد و آن را گشود و اکسازر را که والی شوش بود به حکومت پارتاک گمارد. تاریخ نگاران پیشین، پارتاک را پاریتاکن نامیده‌اند که به پارسی آن روزی پرتیکان می‌گفتند و امروز فریدن می‌خوانند. پرتیکان به تمامی ناحیه اصفهان گفته می‌شد. مفضل سعدبن حسین مافروخی اصفهانی، نویسنده کتاب محاسن اصفهان دربارهٔ نام اصفهان، می‌نویسد: مافروخی بار دیگر سخن از سپاه و سپاهیگیری به میان آورده، می‌گوید: ابن اثیر در کتاب
به میان آورده، می‌گوید: ابن اثیر در کتاب اللباب می‌نویسد: حمزه اصفهانی بر این باور بود که واژه اصفهان یا اسپاهان از سپاه گرفته شده که در فارسی به معنی قشون و سگ است. لاکهارت نیز بر این باور بود که از روزگار پارتها، واژه اسپاهان به این ناحیه گفته شده‌است. گفتار بالا می‌رساند که این نام با سپاه و سپاهیگری بستگی داشته‌است و شاید چنین نقشی را «جی» به عهده داشته‌است نه «یهودیه» که گسترش آن، اصفهان کنونی را به وجود آورده‌است. واژه سپاه در پارسی باستان به معنی اسب نیز آمده‌است، زیرا اسب جزو کار سپاه بوده‌است
اسب نیز آمده‌است، زیرا اسب جزو کار سپاه بوده‌است چنان‌که یاقوت حموی، می‌گوید سپاه برابر اسب است و همین اصفهان را جایگاه سپاهیان دانسته‌است. در نزد آریاییها باارزش و محترم بوده‌است و بسیاری از بزرگران و نام‌آوران ایرانی به نام اسب نامگذاری می‌شده‌اند، مانند: گشتاسب، لهراسب و جاماسب، که همه این نامها واژه اسب دارند. اصفهان در زمان خلافت عمر به دست عربها افتاد و تا دو سه سده حاکمانی از سوی خلفا در آن فرمانروایی می‌کردند. در دوران آل بویه و سلجوقیان پایتخت بود. پس از سلجوقیان تا دوران صفویه نیز پایتخت ایران
پس از سلجوقیان تا دوران صفویه نیز پایتخت ایران بود، ولی در پایان دوران صفوی دستخوش کشتار، چپاول و خرابی شد. اصفهان در حمله مغول و تیمورلنگ خسارتهای زیادی دید. تیمور لنگ از هفتاد هزار سربریده مردم این شهر، مناره‌ای برپا کرد و به گفته نویسنده کتاب حبیب السیر، در اصفهان جز زنده رود، کسی زنده نماند. از دوران افشاریه و زندیه در اصفهان آثار مهمی نمانده‌است، ولی در زمان قاجاریه به کوشش مردان خیر چند بنای قابل توجه ایجاد شد. جی یا گی چنان‌که در زبان ارمنی محفوظ مانده در زبان پارتی به معنی اسب بوده‌است؛ بنابراین جی
در زبان پارتی به معنی اسب بوده‌است؛ بنابراین جی یا گی با همان اسپدان محصل نگهداری اسبان (اصفهان) معنی واحدی دارد.
بالا سنگریزه یکی از روستاهای شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. این روستا در دهستان «اسفیوردشوراب» بخش مرکزی شهرستان ساری جای دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۷۴۶ نفر (۱۷۹ خانوار) بوده‌است.
سیکَندَرا (انگلیسی: Sikandra) نام شهرکی است که در نزدیکی شهر اگرا در ایالت اوتار پرادش در کشور هندوستان واقع است و آرامگاه جلال‌الدین محمد اکبر سومین و بزرگترین پادشاه سلسله گورکانیان هند در آن بنا شده‌است. مقبرهٔ اکبر که به نام منطقه یعنی سیکاندرا شهرت دارد در مساحتی حدود ۱۱۹ جریب یا ۴۸۲۰۰۰ متر مربع ساخته شده‌است. این بنا با ماسه سنگ قرمز ساخته شده و با مرمر جواهر نشان شده‌است. اکبر به این رنگ از سنگ بسیار علاقه داشت و اغلب بناهای ساخته شده در زمان او با این مصالح ساخته شده‌است. اکبر به جای دهلی شهر اگرا
مصالح ساخته شده‌است. اکبر به جای دهلی شهر اگرا را به عنوان پایتخت برگزید و در آبادانی این شهر بسیار مؤثر بود. اکبر سعی به توافق رساندن بین ادیان مختلف رایج در هند کرد. او اهل تساهل بود و طی فرمانروایی طولانی و با اقتدار خود، سهم عمده‌ای در ایجاد آرامش در شبه قاره هند و شکوفایی امپراتوری گورکانیان به عهده داشت. از او به عنوان بزرگترین پادشاه هندوستان یاد می‌شود. تاریخچه. اکبر ساخت این آرامگاه را قبل از فوت برای خودش در سال ۱۶۰۰ شروع کرد اما این بنا به وسیله پسرش جهانگیر در سال ۱۶۱۳م (۱۰۲۲ ش) به اتمام رسید.