payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آن قائم و افراشته، برگ‌های آن مرکب به طول حدود ۱۵ سانتی‌متر، برگچه‌های آن نازک، بیضی، نوک تیز و دارای بریدگی است. گل‌های آن زرد یا زرد مایل به قرمز کنار برگ‌ها ظاهر می‌شد. میوه آن نیام مانند لوبیا و غلاف آن دراز که طول آن در بعضی ارقام مثلاً در دولیک اسپرژ تا ۹۰ سانتی‌متر می‌رسد که در آن ۴۰–۱۰ دانه قرار دارد. این گیاه در مناطق گرم آسیا و آمریکا و جنوب اروپا و جنوب ایران و در هندوستان می‌روید. در ایران در بلوچستان می‌روید و در سایر مناطق گرم ایران پرورش داده می‌شود. بسیار مقاوم به خشکی است. موقع کشت آن چون
می‌شود. بسیار مقاوم به خشکی است. موقع کشت آن چون باید هوا گرم شده باشد تا بروید دیرتر از سایر ارقام لوبیا می‌باشد و برداشت آن نیز مدتی پس از سایر ارقام لوبیاهای معمولی است. نام گونه‌ای که در بلوچستان ایران می‌روید V.catjang Endi, (Hook) ذکر می‌شود. ارقام مهم دولیک که برای دانه یا گل کاشته می‌شود به‌طور مختصر عبارتند از: خواص-کاربرد. در چین از لوبیای چشم‌بلبلی گونه V.sinensis به عنوان تونیک، مقوی تسکین دهندهٔ تشنگی استفاده می‌شود و معتقدند که برای اسهال نافع است و از تکرار ادرار جلوگیری می‌کند. خاکستر غلاف
است و از تکرار ادرار جلوگیری می‌کند. خاکستر غلاف آن را داخل چای، خوب مخلوط و دم کرده و برای تحریک درد زایمان به زنان می‌دهند. از عصارهٔ ساقه و برگ آن که گرم شود به صورت قطره برای تسکین درد گوش مصرف می‌شود. برگ‌های خشک آن را به صورت گرد درآورده و مخلوط با زاج سفید روی پستان می‌گذارند تا از ترشح شیر در پستان جلوگیری شود. لوبیا چشم بلبلی نفاخ است ولی کمتر از سایر اقسام لوبی‌ها. در هندوستان از دانهٔ لوبیا چشم‌بلبلی به عنوان مدر و برای تقویت معده استفاده می‌شود و پخته و آب پز آن را می‌خودند و معتقدند ضمن این که
پخته و آب پز آن را می‌خودند و معتقدند ضمن این که غذای خوبی است برای از بین بردن کرم معده نیز مفید است. در چین مصرف وسیع دارویی گونه Dolichos lablab L. که مترادف آن Lablab vulgavis Savi. می‌باشد به شرح زیر است. و اسهال خونی مزمن {چیو} و روماتیسم {هاو} تجویز می‌گردد. از برک‌های آن نیز در موارد فوق استفاده می‌شود و همچنین از ضماد برگ‌های گیاه روی محل مار گزیدگی می‌گذارند {کروست و پتلو}. در شبه جزیرهٔ مالایا برای رفع گوش درد چند قطره از شیرهٔ برگ‌های گیاه را در گوش می‌چکانند {برکیل و هاتیف}. در اندونزی به
در گوش می‌چکانند {برکیل و هاتیف}. در اندونزی به شیرهٔ حاصله ار برگ‌ها و غلاف شدهٔ گیاه اب منابع. مظفریان، ولی‌الله، فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵.
ماشک معمولی، ماشک باغی یا به طور ساده ماشک یک گونه از حبوبات تثبیت کننده نیتروژن از تیره باقلاییان است. احتمالاً بومی شمال آفریقا، آسیای غربی و اروپا است، اما اکنون در مناطق معتدل و نیمه گرمسیری در سراسر جهان بومی شده است. اگر چه زمانی که در مزرعه کشت شده به عنوان یک علف هرز در نظر گرفته می‌شود، اما این گیاه مقاوم اغلب به عنوان کود سبز، علوفه دام یا محصول تناوب کشت می‌شود. منابع. مظفریان، ولی‌الله، فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵.
سرمایه روزنامه‌ای اقتصادی چاپ تهران بود. این روزنامه فعالیت خود را از مرداد ۱۳۸۴ به صاحب امتیازی حسین عبده تبریزی، دبیرکل سابق بورس آغاز کرد. سرمایه در ۱۱ آبان ۱۳۸۸ توسط هیئت نظارت بر مطبوعات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با استناد به ماده ۱۱ قانون مطبوعات لغو امتیاز شد. لغو امتیاز. خبرگزاری کار ایران ایلنا علت لغو امتیاز این روزنامه را تخلفات مکرر از مفاد ماده ۹ قانون مطبوعات اعلام کرده‌است. این خبرگزاری در ادامه به نقل از روابط عمومی معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی می‌افزاید: در آخرین شماره این روزنامه
اطلاع‌رسانی می‌افزاید: در آخرین شماره این روزنامه به نقل از سید محمد خاتمی رئیس مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدن‌ها در مراسم اهدای جوایز اخلاق و هنر در نیایش می‌خوانیم: همچنین در خبر دیگری به فساد مالی و جعل مدرک محمدرضا رحیمی معاون اول رئیس‌جمهور در دولت دهم اشاره می‌کند و به نقل از الیاس نادران یکی از نمایندگان مجلس می‌نویسد:
روزنامه دنیای اقتصاد انتشار خود را از ۲۳ آذر ماه سال ۱۳۸۱ به مدیر مسئولی علیرضا بختیاری آغاز کرد. تمرکز تحلیل‌های این روزنامه روی مباحث اقتصادی و مالی است، اما در عین حال اخبار مهم حوزه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، ورزشی و فناوری نیز منعکس می‌کند و از نگاه اقتصادی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد. این رسانه محصولات خود را در قالب روزنامه، هفته‌نامه، سایت فضای مجازی همچون رسانه‌های آنلاین اکوایران، اقتصادنیوز، دنیای بورس، همایش، آموزش، کتاب، بولتن‌های تخصصی و محصولات جانبی به زبان‌های فارسی و انگلیسی عرضه
و محصولات جانبی به زبان‌های فارسی و انگلیسی عرضه می‌کند. گستره فعالیت. از مرداد سال ۱۳۹۰ با هدف یکپارچه‌سازی مدیریت شبکه توزیع روزنامه اقتصاد در سراسر ایران و تسریع فرایند چاپ و توزیع، سازمان شهرستان‌های دنیای اقتصاد با مدیریت چاپ و توزیع تجمیع شده و واحد جدید تحت عنوان مدیریت چاپ، توزیع و امور شهرستان‌ها تشکیل شده‌است. به این ترتیب، پیگیری کلیه امور این فرایند از مرحله چاپ روزنامه و ضمایم آن تا توزیع هر نسخه روزنامه در کیوسک‌های مطبوعات تهران و شهرستان‌ها، تحت نظارت یکپارچه انجام می‌شود. هم‌اکنون روزنامه
تحت نظارت یکپارچه انجام می‌شود. هم‌اکنون روزنامه دنیای اقتصاد علاوه‌بر توزیع گسترده از طریق ۱۲۰۰ عامل فروش (کیوسک مطبوعاتی) در سطح تهران بزرگ، با نظارت مستقیم ۵۰ سرپرستی و نمایندگی مستقر در مراکز استان‌ها و شهرستان‌ها، در اختیار مخاطبان روزنامه در دورترین نقاط کشور قرار داد. فعالیت‌های جانبی. انتشارات. انتشارات دنیای اقتصاد فعالیت خود را بهار ۱۳۹۱ با هدف توضیح مفاهیم بنیادی در علوم اقتصادی و رشته‌های مرتبط با اقتصاد آغاز کرد و از آن زمان تا مرداد ۱۴۰۲ حدود در ۴۰۰ عنوان کتاب در زمینه اقتصاد، اقتصاد سیاسی،
در ۴۰۰ عنوان کتاب در زمینه اقتصاد، اقتصاد سیاسی، فلسفه اقتصادی، مدیریت و بازرگانی، سیاست و جامعه، فلسفه، ادبیات و هنر و کودک و نوجوان منتشر کرده‌است. مخاطبان اصلی انتشارات، فعالان اقتصادی، صاحب‌نظران اقتصادی و سیاست‌گذاران هستند. مرکز آموزش. مرکز آموزش گروه رسانه ای دنیای اقتصاد، فعالیت رسمی خود را از سال ۱۳۹۰ با محوریت برنامه‌ریزی، تدوین و برگزاری دوره‌های آموزشی در گروه‌های آموزشی مدیریت و اقتصاد، مالی و حسابداری، بازارهای مالی، صنعت (ساختمان، بیمه و بانک، خودرو، نفت و …)، مدیریت رسانه و اقتصاد آغاز کرد.
خودرو، نفت و …)، مدیریت رسانه و اقتصاد آغاز کرد. مرکز همایش‌ها. این مرکز با هدف برگزاری رویدادهایی با محوریت موضوعات کلان اقتصادی مانند چشم‌انداز اقتصاد و سیاست‌های پولی بانکی و نیز همایش‌های تخصصی در زمینه صنعت و معدن به فعالیت خود ادامه می‌دهد. مرکز نوآوری و شتاب‌دهی. مرکز نوآوری و شتاب‌دهی دنیای اقتصاد از سال ۱۴۰۰ فعالیت خود را در حوزه سرمایه‌گذاری خطرپذیر آغاز کرده‌است. این مرکز یکی از زیرمجموعه‌های گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد به‌شمار می‌رود.
زید بن علی بن الحسین (۷۴۰–۶۹۸ م. /۱۲۲–۸۰ ه‍.ق) امام پنجم شیعیان زیدی و فرزند سجاد، امام چهارم شیعیان است. شاخهٔ زیدیه از شیعه، پس از او ظهور کرد. زیدیان، او را امام پنجم و جانشین سجاد می‌دانند و برادر بزرگترش محمد باقر را به امامت قبول ندارند. وی برای شیعیان دوازده امامی مورد احترام است، اما علمای دوازده امامی معتقدند که وی هیچگاه ادعای امامت نداشته است. وی در نبردی دو روزه که علیه هشام بن عبدالملک، خلیفه اموی در کوفه صورت داد، کشته شد. زندگی. روز تولد زید مشخص نیست و حتی در سال ولادتش نیز اختلاف است. ابن
مشخص نیست و حتی در سال ولادتش نیز اختلاف است. ابن عساکر (درگذشته ۵۷۱ قمری) سال تولد او را ۷۸ قمری می‌داند. مورخ دیگر به نام ممحلی (متوفای ۶۵۲ قمری) سال تولد او را ۷۵ قمری یاد می‌کند. برخی سال میلاد او را سال ۸۰ قمری پنداشته‌اند. به‌نوشته ابن قتیبه در کتاب المعارف، زنی سند داشت که زید در مدینه از او متولد شد.در نام مادر وی اختلاف است، برخی نام او را «جیدا» یا «جید» یاد کرده‌اند. برخی هم نام او را «حیدان» می‌دانند.در روایتی علی بن حسین او را به نام «حوراء» می‌خواند. در روایتی از اعیان الشیعه او کنیزی بود که
در روایتی از اعیان الشیعه او کنیزی بود که مختار ثقفی او را به ۳۰ هزار درهم خرید، سپس او را به عنوان هدیه‌ای ارزنده نزد علی بن حسین فرستاد. زید در مکتب پدر، آموزش دید و از محضر برادر محمد بن علی و سپس مدت کوتاهی نزد برادرزاده‌اش جعفر بن محمد آن را تکمیل نمود. زید در ایام اقامت خود در کوفه دختر یعقوب بن عبداللّه سلمی و دختر عبداللّه بن ابی‌الغیس ازدی را به عقد خویش درآورد و علت آن این بود که این دو زن از خاندان شیعه و طرفدار اهل بیت بودند. او در طول زندگی خود ۳ زن و ۳ کنیز داشت. اولین همسری که زید انتخاب کرد
۳ زن و ۳ کنیز داشت. اولین همسری که زید انتخاب کرد «ریطه» دختر ابوهاشم حنفیه بود، این زن از بانوان معروف بنی هاشم بود، او در اواخر عمر با دو زن دیگر در شهر کوفه ازدواج کرد. زید بن علی دارای ۵ فرزند پسر بود. میزان دانش زید. جعفر صادق درباره‌اش گفته است: خدا، زید را رحمت کند، او عالمی درست‌گفتار بود. علی بن موسی الرضا در مورد او گفته: او از علمای آل محمّد بود. شیخ مامقانی در کتاب «تکلمه» ذکر کرده: علمای اسلام بر جلالت و وثاقت و ورع و علم و فضل وی اتفاق دارند. شیخ طوسی در کتاب «الفهرست» از عمر بن موسی وجهی نقل
طوسی در کتاب «الفهرست» از عمر بن موسی وجهی نقل می‌کند که گفت: هیچ‌کس را در تشخیص آیات قرآن از ناسخ و منسوخ و برگرداندن متشابه آن به محکم، چون زید بن علی ندیدم. تسلط بر قرآن. زید گفت: سیزده سال با قرآن خلوت کردم، آیات آن را می‌خواندم و دربارهٔ آن می‌اندیشیدم. جعفر صادق در این مقام از مطالعه عمیق وی سخن می‌گوید: به خدا سوگند، او در میان ما بیش از همه به قرائت قرآن اشتغال داشت. راوی حدیث. از زید بن علی در اسناد، حدود ۶۱ روایت واقع شده است و همه این روایات را از پدرانش نقل می‌کند. کتاب‌ها. او در علم کلام، فقه،
پدرانش نقل می‌کند. کتاب‌ها. او در علم کلام، فقه، حدیث و… کتاب‌هایی تألیف نمود که تعداد آن بیش از ۱۰ رساله است. دیدگاه‌ها دربارهٔ زید. ابوحنیفه: زید را چون دودمانش دیدم ولی در عصر او کسی را داناتر و حاضرجواب تر و خوش بیان تر از او ندیدم. او در گفتگو با قاطعیت سخن می‌گفت. سفیان ثوری: او داناترین خلق خدا به کتاب خدا بود، او جای حسین بن علی را پر کرد. شیخ مفید: پس از محمد باقر از جمیع برادرانش افضل و برتر است. قیام علیه خلافت. ببینید: قیام زید بن علی اهداف قیام. بازگردانی حکومت اسلامی از بنی امیه به بنی هاشم
بازگردانی حکومت اسلامی از بنی امیه به بنی هاشم مشورت با جعفر صادق. جعفر صادق از قیام زید پشتیبانی کرده است. رضا به مأمون گفت که جعفر صادق گفته: زید برای قیامش با من مشورت کرد؛ من به او گفتم: عمو جان اگر دوست داری و راضی هستی که همان به دار آویخته در کُناسه باشی، پس راه تو همین است. چون زید از نزد جعفر صادق بیرون رفت، وی گفت: وای به حال کسی که ندای او را بشنود و او را یاری نکند. شهید اول: «... یا اینکه جائز باشد قیام آنها به اذن امام واجب الطاعة باشد مانند خروج زید بن علی و دیگر فرزندان علی. مامقانی: «خلاصه
زید بن علی و دیگر فرزندان علی. مامقانی: «خلاصه سخن اینکه من زید را از نظر وثاقت معتبر می‌دانم پس از آنکه معلوم شد خروج و قیام وی به اذن جعفر صادق بوده است. قیام. زید در ماه شوال سال ۱۲۰ قمری به خواست حاکم کوفه برای پرس و جو در مورد مبلغ دریافتی او از حاکم قبلی کوفه وارد این شهر شد. وی در این روزها به شکل پنهانی زندگی می‌کرد. در این ایام یوسف بن عمر ثقفی، حاکم کوفه در شهر حیره به سر می‌برد و مردی به نام حکم بن صلت را جانشین خود کرده بود. زید مدت ۵ ماه در کوفه و بصره ماند و مردم گروه گروه به محل سکونت وی
کوفه و بصره ماند و مردم گروه گروه به محل سکونت وی می‌رفتند و با او بیعت می‌کردند و دست وی را به عنوان کمک و پشتیبانی او برای قیام بر علیه بنی امیه می‌فشردند.البته بیعت با احتیاط و مخفیانه صورت می‌گرفت چند نفر از طرف زید مأمور بودند که نام هم پیمانان را بنویسند و در مدت کوتاهی تعداد این گروه به ۱۵ هزار نفر فقط از کوفیان افزایش یافت. فرستادگان زید به شهرها. زید علاوه بر کوفه که در آن عصر، مرکز عراق بود، به دیگر شهرها و بخش‌های مهم عراق و حتی مراکز دور دست فرستادگانی گسیل داشت تا از مردم بیعت بگیرند. یاران
گسیل داشت تا از مردم بیعت بگیرند. یاران زید. دعوت از ابوحنیفه. ابوحنیفه، علوم و معارف اسلامی را به مدت بیش از دو سال در محضر زید در کوفه دریافت می‌کرد، زید، نامه‌ای را به‌وسیلهٔ فضل بن زبیر برای ابوحنیفه فرستاد و او را به کمک خود و جهاد ضد حکومت بنی امیه دعوت نمود. محاصره مردم کوفه در مسجد. در مقاتل الطالبین آمده است: «زید شب را به صبح رساند در حالی که تمام کسانی که به وی پیوستند در طول شب پیش، تنها ۲۱۸ تن پیادهٔ تیرانداز بودند! پس زید بن علی پرسید: سبحان الله! پس بقیهٔ مردم کجا هستند؟ گفتند آنها را در
الله! پس بقیهٔ مردم کجا هستند؟ گفتند آنها را در مسجد محاصره کرده‌اند. زید گفت: نه به خدا این عذر پذیرفته شده‌ای نخواهد بود برای کسی که با ما بیعت کرده است…. محاصره مردم در مسجد. یوسف بن عمر به حکم بن صلت پیام داد که مردم کوفه را در مسجد محاصره کند و درهای مسجد و بازار را ببندد و از خانه‌هایشان برای آنان غذا ببرند تا اینکه کسی نتواند از چنگ ما فرار کند و به زید بپیوندد؛ و دستور داد موقعی که مردم در مسجد زندانی شدند، مخفیگاه زید را محاصره کنند و او را دستگیر نمایند و…. در جستجوی زید. مأموران خانه به خانه به
نمایند و…. در جستجوی زید. مأموران خانه به خانه به جستجوی زید پرداختند امّا اثری از وی نیافتند آنان خیال می‌کردند زید در خانه معاویة بن اسحاق فرزند زید بن حارثه یکی از یاران وفادارش باشد امّا این خانه را هم گشتند و زید را نیافتند؛ زیرا آن شب زید و یارانش از شهر خارج شده بودند و در بیابان به سر بردند. از آن ۴۰ هزار نفری که با او بیعت کرده‌اند تنها ۲۱۸ تن به گرد او جمع شدند و همه خود را برای فردا و روز جنگ و مرگ آماده کردند. کشته‌شدن زید بن علی. در ساعات پایانی روز پنجشنبه که دومین روز جنگ زید و یارانش بود،
روز پنجشنبه که دومین روز جنگ زید و یارانش بود، بسیاری از آن‌ها کشته شده بودند اما کمی بعد زید و یارانش با حمله‌ای غافلگیرانه خود را به قلب سپاه امویان رساندند و آنان را تا محله «بنی‌سلیم» تعقیب کردند. «عباس بن سعد مزنی» فرمانده لشکر دشمن از یوسف کمک خواست و او عده‌ای از تیراندازان ماهر را به حمایت آنان فرستاد اما در نهایت در میانه جنگ تیری به پیشانی او اصابت کرد و مجروح شد. گفته شده این تیر را یکی از غلامان یوسف بن عمر به نام «راشد» انداخته بود. برخی هم گفته‌اند که «سلیمان بن کیسان کلبی» آن را رها کرده
گفته‌اند که «سلیمان بن کیسان کلبی» آن را رها کرده بود. یاران زید بدن وی را که از اسب به زمین افتاده بود را از میدان نبرد دور کردند؛ و او را برای معالجه و استراحت به خانه یکی از اصحابش به نام «حران بن ابی کریمة» در قسمت بازار نزدیک «سکة البرید» بردند. برخی هم گویند، او را به خانه‌ای به نام (دارالحوارین) در نزدیکی سبخه حمل کردند. برای مداوای وی پزشکی را آوردند ولی پزشک گفت اگر تیر را بیرون بیاوریم وی زنده نمی‌ماند. زید گفت: مرگ برای آسان‌تر است از این حالتی که در آن هستم. پس طبیب با کلبتین (انبری که با آن
که در آن هستم. پس طبیب با کلبتین (انبری که با آن دندان می‌کشند)، تیر را از پیشانی او بیرون کشید. همان لحظه‌ای که تیر را بیرون کشیدند، او هم درگذشت. درگذشت زید در روز جمعه ۲۵ محرم سال ۱۲۱ قمری است. وی در آن هنگام ۴۲ سال داشت. رویدادهای پس از درگذشت. امویان پس از جنگ بر کوفه مسلط شدند و تلاش زیادی می‌کردند تا بدن زید را یافته و سر آن را جدا کنند و برای خلیفه بفرستند. دفن بدن. یاران زید برای اینکه بدن به دست آن‌ها نیفتد به دنبال راهی بودند بعضی گفتند: زره آهنین را به تن او می‌پوشانیم تا بدن سنگین شود، آنگاه
را به تن او می‌پوشانیم تا بدن سنگین شود، آنگاه آن را به امواج آب‌های فرات می‌سپاریم تا به قعر آب فرورود. برخی دیگر گفتند بهتر است که سر او را از بدنش جدا سازیم تا شناخته نشود و بدن را میان دیگر کُشته‌شدگان رها سازیم. امّا یحیی بن زید این نظر را رد کرد. دیگری گفت: بهتر است بدن را تا «عباسیه» ببریم و در آنجا دفنش کنیم، این سخن پذیرفته شد، و همه تصمیم گرفتند از تاریکی همان شب استفاده کنند و بی‌صدا بدن را دفن کنند. آنان بدن را به آرامی کنار جوی آبی بردند و آب را بستند و در وسط جوی قبری حفر کردند و پس از دفن
را بستند و در وسط جوی قبری حفر کردند و پس از دفن بدن و خاک ریزی روی آن، آب را از روی آن عبور دادند تا دشمن به هیچ وجه متوجه بدن نگردد. یافتن قبر. در هنگام دفن، یک غلام جوان، ناظر دفن کردن بدن بود و او به طمع جایزه صبح زود نزد حکم بن صلت رئیس شرطه کوفه و معاون یوسف بن عمر رفت و سرگذشت دفن بدن را گزارش داد و دشمنان زید را به محل قبر راهنمایی کرد. یوسف بن عمر، دستور داد یکی از نزدیکانش به نام (خراش بن حوشب) با دیگری قبر را نبش کردند و جسد را بیرون آوردند و حجاج بن قاسم، بدن زید را با ریسمانی روی شتر بسته و به
بن قاسم، بدن زید را با ریسمانی روی شتر بسته و به دارالاماره برد. نصر بن قابوس می‌گوید: پس از اینکه جسد زید و چند تن از یارانش را به دار زدند یوسف بن عمر، چند نفر نگهبان کنار دار گماشت تا شبانه روز مراقب بدن باشند، مبادا کسی شبانه آن را برباید و دفن کند. سوزاندن بدن. بنی امیه برای آنکه حیثیت از دست رفتهٔ خود را بازیابند و همچنین برای ترساندن مردم، بدن زید بن علی را مدت‌ها بر چوبهٔ دار باقی گذاردند. سخنان در این‌باره بسیار است. از سخنان محدثین و تاریخ‌نویسان، شش گفتار به‌دست می‌آید که از یک سال و چند ماه
شش گفتار به‌دست می‌آید که از یک سال و چند ماه آغاز شده و به شش سال هم می‌رسد. در سال ۱۲۵ قمری «ولید بن یزید» به یوسف بن عمر استاندار عراق نامه‌ای نوشت و دستور داد بدن زید را آتش بزنند. او هم مردی را به نام «خراش بن حوشب» را مأمور ساخت تا بدن زید را از دار پائین آورد و آن را بسوزاند و خاکسترش را با قایقی به رود فرات ریخت. آنگاه مردم را مخاطب خویش قرار داد و گفت: ای اهل کوفه، به خدا سوگند من این کار را کردم تا ذرات بدن او را همراه آب و نانتان بخورید. سر زید در شام. یوسف بن عمر، استاندار عراق، سر زید را قبل
در شام. یوسف بن عمر، استاندار عراق، سر زید را قبل از دار زدن از بدن جدا کرد و بعضی گویند با سرهای چند تن از اصحاب زید، برای خلیفه اموی، هشام بن عبدالملک به شام فرستاد، هشام به آن کس که حامل سر زید بود، ده هزار درهم جایزه داد. آنگاه دستور داد سر زید را در دروازه شام بر بلندی نصب کنند به طوری که نظر عابرین را به خود جلب نماید. سر زید در مدینه. هشام بعد از مدتی سر زید را برای «محمّد بن ابراهیم بن هشام» والی خود در مدینه فرستاد. برخی می‌گویند وی قبل از هر چیز دستور داد سر زید را به خانه خواهرش زینب ببرند و آن
داد سر زید را به خانه خواهرش زینب ببرند و آن را به دامن او بیفکنند، آنگاه سر را برگردانند. آنگاه یک شبانه روز سر زید را نزدیک قبر محمد نصب کرد. سر زید در مصر. والی مدینه باز وحشت داشت مبادا شورشی شود، سر را به دستور هشام به مصر فرستاد و آن را در مسجد جامع مصر نصب نمودند. کندی در کتاب «الامراء» می‌نویسد: مصریان سر زید را در محراب مسجد دفن کردند و آنجا را زیارتگاه خویش قرار دادند مردم کم و بیش از محل دفن سر آگاه شده و به آنجا می‌رفتند و به عبادت و دعا می‌پرداختند؛ و این جایگاه را در سال ۵۲۵ قمری به دستور
و این جایگاه را در سال ۵۲۵ قمری به دستور «امیر افضل» برای پیدا کردن سر زید خراب کردند و به جستجو پرداختند تا آنکه سر را در محراب مسجد یافتند. «فخر الدین ابوالفتوح زیدی» در آن عصر خطیب و پیشوای مصر بود و از جمله کسانی بود که سر زید را دیده بود، گفته شده است که وی اثری به اندازه یک درهم در پیشانی زید مشاهده کرد (گویا این اثر تیری بود که در جنگ به پیشانی او اصابت نمود یا آنکه اثر سجده او بوده است که در روایتی به آن اشاره شد)، خطیب مصر سر را خوشبو و معطر ساخت و آن را به منزل خویش برد؛ و پس از تعمیر مسجد آن را
آن را به منزل خویش برد؛ و پس از تعمیر مسجد آن را به محل خود برگردانده و در آنجا دفن نمود و هم‌اکنون این محل در محراب مسجد، زیارتگاه مردم مصر است. زیارتگاه. برای زید دو زیارتگاه است که سالانه جمعیت زیادی از شیعیان و علاقه‌مندان به آنجا می‌روند. یکی در مصر که سر زید در آنجا دفن شده است و دیگری در عراق است و در کُناسه کوفه است. آنجا همان مکانی که بدن زید را به دار زدند و سپس آن را آتش زدند. سید مهدی قزوینی (متوفی ۱۳۰۰ق) در کتاب «فلک النجاة» می‌گوید: محمد حرزالدین در کتاب «مراقد المعارف» می‌گوید: امامت زید. از
در کتاب «مراقد المعارف» می‌گوید: امامت زید. از آغاز که امامت زید بن علی به وسیلهٔ برخی تبلیغ می‌شد، علمای بزرگ اثنی عشری، با این عقیدهٔ مخالفت کردند. اما روایت‌های ضعیفی وجود دارد که امامان اثنی‌عشری، زید بن علی را نکوهش کرده و از او خرده می‌گیرند که البته همهٔ این روایت‌ها به وسیلهٔ بزرگان علم حدیث، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و این اشکالات در آن‌ها یافته شده:
جواد مناقبی نوایی مشهور به واعظ (زاده ۳ تیر ۱۳۱۰ در تهران – درگذشته ۱۱ مهر ۱۳۸۰) فقیه، استاد فلسفه اسلامی و از واعظان معروف تهران بود. پدر وی محمد مناقبی نوایی مشهور به حاج واعظ نوایی از خطبای تهران و از نوادگان ابن شهرآشوب و داماد محمدحسین طباطبایی مفسر قرآن و نویسنده تفسیر المیزان بود. تحصیلات. جواد مناقبی پس از پشت سر گذاشتن تحصیلات ابتدایی در سن ۱۲ سالگی در کسوت روحانیت و تحصیل علوم دینی درآمد. سال‌ها در مدرسهٔ حاج ابوالفتح حوزه علمیه تهران خیابان ری مشغول به تحصیل بود و مقدمات و متون عربی را خواند و به
به تحصیل بود و مقدمات و متون عربی را خواند و به فقه و اصول و فلسفه پرداخت. وی دورهٔ کامل سطح را پیش محمدتقی آملی و سید مرتضی لنگرودی و دیگران گذراند. دوره دانشگاه روحانی مدرسه عالی سپهسالار (دانشگاه شهید مطهری) را با احراز رتبه اول درهمه سالها گذراند. سپس به حوزه علمیه قم رفت و در امتحانات ورودی درس خارج، نزد سید محمد محقق داماد و عبد الرزاق امتحان کفایه و مکاسب انجام شد. وی با امتیاز بالا قبول شد و به سید حسین بروجردی معرفی شد. حدود ۵ سال از درس خارج سید حسین بروجردی، سید محمد محقق داماد، محمد علی اراکی،
بروجردی، سید محمد محقق داماد، محمد علی اراکی، سید روح‌الله خمینی و جمعی از استادان حوزه استفاده کرد. در تمام این مدت از همهٔ درس‌های سید محمدحسین طباطبایی در تفسیر، اسفار، اصول، عرفان و اخلاق (که خصوصی بود) استفاده کرد و در جلسات فلسفه جدید سید محمدحسین طباطبایی که بعدها در کتاب اصول فلسفه و روش رئالیسم منتشر شد شرکت داشت. در همین سال‌ها به‌اتفاق محمد مفتح از طریق امتحانات تصدیق مدرسی به دانشگاه تهران وارد شد. ایام تعطیلات حوزه و تابستان‌ها به دروس دانشگاه می‌پرداخت. چون رابطه خوبی بین حوزه و دانشگاه نبود
می‌پرداخت. چون رابطه خوبی بین حوزه و دانشگاه نبود این برنامه را از حوزه پنهان می‌کرد. پایان دوره لیسانس وی با احراز رتبه اول و معدل ممتاز به دریافت جایزه مدال درجه یک فرهنگی نایل گشت. بعضی از روزنامه‌ها عکسش را در صفحه اول چاپ کردند. خبر در قم منتشر شد. اولین اقدام منفی حوزه این بود که نامش را از دفتر شهریه خط زدند. از آن طرف در جشن بزرگ آغاز سال تحصیلی و اعطاء جوایز به دانشجویان ممتاز رتبه اول در حضور شاه و استادان بزرگ دانشگاه و مقامات مسئول و سفرا و میهمانان خارجی در دانشگاه تهران شرکت کرد. وی با لباس
خارجی در دانشگاه تهران شرکت کرد. وی با لباس روحانیت کم سن‌ترین دانشجوی رتبه اول بود. اولین نفر که به شاه معرفی شد وی بود که توجه شاه را نیز برانگیخت. هنگام اعطای مدال و نصب به سینهٔ ایشان، شاه پرسیده بود: چه خواهید کرد؟ در جواب گفته بود: آرزو دارم در این لباس مقدس به این مملکت خدمت کنم. شاه پرسیده بود: به لباستان مقیدید؟ وی گفت: افتخار خانواده ما است. قرن‌ها است که پدران من در این لباس خدمت کرده‌اند. من از اولاد ابن شهرآشوب صاحب کتاب معروف مناقب هستم و به همین جهت این نام در شناسنامه من به یادگار مانده؛ و
جهت این نام در شناسنامه من به یادگار مانده؛ و سرانجام شاه دستور داد برای ادامهٔ تحصیل با هزینهٔ شخصی وی (شاه) در رشتهٔ فلسفه غرب به آمریکا اعزام شوند؛ ولی دکتر جواد مناقبی این بورسیه را رد کرد. وی پس از انصراف از بورسیه وارد دانشکده الهیات دانشگاه تهران شده و استاد کلام، فلسفه و منطق شد. مناقبی پس از گذراندن دورهٔ دکتری و گذراندن پایان‌نامه استاد ممتاز شناخته شد و پس از ۱۷ سال تدریس در دانشگاه، با رتبه ۱۰ بازنشسته شد. وی جزو خطبای معروف جهان تشیع بود و در نقاط مختلف کشور و در لندن، حسینیه خویی و در کویت،
نقاط مختلف کشور و در لندن، حسینیه خویی و در کویت، به وعظ و خطابه مشغول بودند. او بعد از کودتای نوژه دستگیر شد و تا چند سال در زندان بود. اتهام او ارتباط‌گیری صادق قطب‌زاده با سیدمحمد کاظم شریعتمداری در رابطه با کودتا اعلام شد. در سال ۱۳۴۱ و در سن ۳۱ سالگی به دامادی سید محمدحسین طباطبایی درآمد. وی در ۱۱ مهر سال ۱۳۸۰ درگذشت و در قبرستان ابوحسین قم در مقبرهٔ سید محمدکاظم شریعتمداری به خاک سپرده شد. منابع. زندگی‌نامه دکتر مناقبی
واسط مغز-رایانه (brain–computer interface) (مخفف: BCI)، که برخی مواقع به آن واسط مغز-ماشین (BMI) نیز گفته می‌شود، یک مسیر مستقیم ارتباطی بین فعالیت‌های الکتریکی مغزی و یک دستگاه خارجی است که اغلب یک کامپیوتر یا عضو رباتیک می‌باشد. واسط‌های مغز و رایانه اغلب برای چنین اهدافی به کار می‌روند: تحقیقات، نگاشت مغزی، یاریگری، ازدیاد توانایی انسان، ترمیم ادراک انسانی یا عملکردهای حسی-حرکتی. دامنه پیاده‌سازی‌های BCIها در چنین مواردی است: EEG، MEG، EOG، MRI، که برحسب این که الکترودها تا چه میزان نزدیک بافت عصبی
این که الکترودها تا چه میزان نزدیک بافت عصبی باشند، برخی تاحدی تهاجمی (مثل ECoG و درون-عروقی) و برخی دیگر تهاجمی (مثل آرایه میکروالکترودی) هستند. تحقیقات بر روی BCIها در دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط «ژاک وایدال» (Jacques Vaidal) در دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس (UCLA) تحت کمک هزینه از سوی بنیاد ملی علوم و در پی بسته شدن قراردادی با دارپا شروع شد. مقاله ۱۹۷۳ میلادی وایدال، اولین ظهور عبارت «"واسط مغز-کامپیوتر"» در متون علمی است. بر اساس قابلیت انعطاف‌پذیری غشای خارجی مغز، پیامهایی که از اندام‌های ساختگی کاشته شده
مغز، پیامهایی که از اندام‌های ساختگی کاشته شده ارسال می‌گردند، پس از سازگاری، می‌توانند مانند ارتباطات طبیعی حسی-حرکتی توسط مغز کنترل شوند. پس از سال‌ها آزمایش بر روی جانوران، اولین دستگاه‌های نوروپروستتیک کاشته شده در انسان‌ها طی اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی ظهور پیدا کردند. اخیراً مطالعاتی در زمینهٔ تعامل انسان و رایانه صورت گرفته که در آن از یادگیری ماشین برای تحلیل داده‌های آماری زمانی استخراج شده از لوب پیشانی (نوار مغزی EEG) استفاده کرده‌اند و در نتیجه آن موفقیت بالایی در رده‌بندی حالات ذهنی (استراحت، خنثی،
بالایی در رده‌بندی حالات ذهنی (استراحت، خنثی، تمرکز)، حالات هیجانی ذهنی (منفی، خنثی، مثبت) و دیسریتمیای تالاموکورتیکال بدست آمده‌است.
کلاگن‌فورت (Klagenfurt am Wörthersee) یکی از شهرهای اتریش و مرکز ایالت فدرال کرنتن این کشور است. این شهر با جمعیت بیش از ۹۰٬۰۰۰ نفر، ششمین شهر بزرگ اتریش است. دانشگاه کلاگن‌فورت نیز در این شهر قرار دارد. جمعیت کلاگن‌فورت در آغاز سال ۲۰۰۶ میلادی برابر با ۹۲٬۴۰۴ نفر بوده است. موقعیت جغرافیایی. ارتفاع کلاگن‌فورت از سطح دریا ۴۴۶ متر و مساحت شهر برابر با ۱۲۰٫۱۱ متر مربع است. این شهر در نزدیکی دریاچه وورترزی و رود گلان واقع شده است و نیز فاصله نزدیکی با کشور اسلوونی و ایتالیا دارد. چندین کوه پوشیده از جنگل با
و ایتالیا دارد. چندین کوه پوشیده از جنگل با بلندای بیش از ۱٫۰۰۰ متر شهر را در برگرفته‌اند. کلاگنفورت به ۱۵ بخش تقسیم شده است. پیشینه. در سال ۱۸۰۹، سربازان فرانسوی زیر فرمان ناپلئون، دیوارهای شهر را ویران کردند، که امروزه فقط کمی از آن باقی‌مانده است. در ۱۸۶۳، خط راه‌آهن این شهر را به سانکت فایت آن‌در گلان مرتبط ساخت و باعث ارتقای اقتصاد شهر شد. در طول جنگ جهانی دوم، این شهر ۴۱ بار بمباران شد و افزون بر کشته‌شدن ۶۱۲ نفر از مردم، ۴۴۳ ساختمان به کلی ویران شدند و ۱٬۱۳۲ ساختمان دیگر آسیب دیدند. هم‌اکنون لوح