payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماشین‌آلات این کارخانه تماماً فروخته شده و محل کارخانه‌ها (پارک صنعتی کفش ملّی) به انبار تبدیل شده است که بخشی از آن در اختیار شرکت خودروسازی سایپا و بخش دیگر آن تبدیل به انبار کفش شده است. هم‌اکنون برخی تولیدکنندگان کفش در کشور محصولات خود را با نشان کفش ملّی از طریق فروشگاه‌های کفش ملّی به فروش می‌رسانند. دو شرکت بزرگ کفش‌سازی ایران یعنی کفش بلا و کفش وین هم همین فرجام را داشتند. اکنون فروشگاه‌های کفش ملّی به عرضه تولیدات صنایع کوچک و دیگر کارخانه‌ها تبدیل شده‌اند. هم‌اکنون بعد از ۳۲ سال، از پرسنل ۱۰
شده‌اند. هم‌اکنون بعد از ۳۲ سال، از پرسنل ۱۰ هزار نفری گروه کفش ملّی تنها ۷۰۰ نفر باقی مانده‌اند که در کفش گنجه و بخش‌های بازرگانی مشغول به کار هستند. کفش ملّی و کفش بلا پس از انقلاب به هیچ کشوری صادرات نداشته‌اند.
راهبرد نظامی یا استراتژی نظامی، سیاستی است که سازمان‌های نظامی به منظور رسیدن به اهداف راهبردی مطلوب اتخاذ می‌کنند. برابر انگلیسی واژهٔ راهبرد که در فارسی نیز کاربر زیادی دارد واژهٔ «استراتژی» است. این واژه از ریشهٔ یونانی "استراتیگوس" (strategos) گرفته شده و نخستین بار در سدهٔ ۱۸ میلادی در معنای «هنر ژنرال» یا «هنر سازماندهی» یگان‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌است. راهبرد نظامی شامل طرح‌ریزی و هدایت لشکرکشی‌ها، تحرک و استقرار نیروها و فریب دشمن است. کارل فون کلاوزویتس که ملقب به پدر مطالعات راهبردی نوین است
کلاوزویتس که ملقب به پدر مطالعات راهبردی نوین است راهبرد نظامی را «به‌کارگیری نبردها در جهت کسب پیروزی نهایی در جنگ» تعریف می‌کند. تعریفی که لیدل هارت از راهبرد نظامی ارائه می‌دهد تأکید کمتری بر نبرد دارد: «راهبرد نظامی هنر توزیع و به‌کارگیری توانایی‌های نظامی به منظور برآوردن کامل اهداف راهبرد است.» با این حال هر دو نفر، اهداف سیاسی را مقدم بر اهداف نظامی می‌دانند و به این شکل خواهان کنترل نظام به دست افراد غیرنظامی هستند. مقدمات اصولی. راهبرد نظامی، طرح‌ریزی و اجرای رقابت بین گروه‌های مسلح بسیار بزرگ
و اجرای رقابت بین گروه‌های مسلح بسیار بزرگ متخاصم است. در راهبرد نظامی دو طرف می‌کوشند تا با استفاده از منابع دیپلماتیک، اطلاعاتی، نظامی و اقتصادی در برابر منابع دشمن به سیادت نظامی برسند یا تمایل دشمن به جنگ را کاهش دهند. راهبرد نظامی ابزار عمده‌ای است که می‌تواند منافع ملی را تأمین کند. راهبرد نظامی نوین توسط علوم نظامی گسترش یافت. این مقوله شاخه‌ای از جنگ و سیاست خارجی به‌شمار می‌آید. در مقام مقایسه باید یادآور شد، راهبرد کلان راهبرد بزرگترین سازمان‌ها نظیر دولت ملت‌ها، کنفدراسیون‌ها یا ائتلاف‌های
نظیر دولت ملت‌ها، کنفدراسیون‌ها یا ائتلاف‌های بین‌الملی است. همچنین راهبرد نظامی از لحاظ وسعت حوزهٔ نظری بزرگتر از تاکتیک نظامی است که هدفش استقرار و تحرک یگان‌ها در زمین یا دریا است. سابقه. در سدهٔ ۱۹ میلادی راهبرد نظامی را همچنان به عنوان یکی از اجزای سه‌گانهٔ «هنرها» یا «علوم» که جنگ‌ها را هدایت می‌کردند می‌شناختند؛ دیگر اجزاء شامل تاکتیک یا اجرای طرح‌ها و تحرکات نیروها در نبرد و لجستیک یا پشتیبانی از یک ارتش بود. این دیدگاه از دوران روم باستان تا آن زمان پابرجا مانده بود و مرز بین استراتژی و تاکتیک تا
پابرجا مانده بود و مرز بین استراتژی و تاکتیک تا حدودی تاریک گشته و گهگاه دسته‌بندی یک تصمیم نظامی بر اساس نظرات افراد مختلف تفاوت می‌کرد. کارنوت در زمان جنگ‌های انقلابی فرانسه معتقد بود که راهبرد نظامی تنها شامل تمرکز یگان‌ها است. راهبرد و تاکتیک از لحاظ معنای کاربردی ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. هر دوی آن‌ها با مسافت، زمان و نیرو سر و کار دارند اما راهبرد، این مفاهیم را در حوزه‌ای گسترده‌تر بررسی کرده، می‌تواند تا چندین سال ادامه یابد و حالتی اجتماعی دارد ولی حوزهٔ تاکتیک، کوچکتر است و شامل تحرک عناصر
ولی حوزهٔ تاکتیک، کوچکتر است و شامل تحرک عناصر کمتری در طول چند ساعت یا چند هفته می‌شود. راهبرد در اصل به عنوان پیش‌درآمد یک نبرد تلقی می‌شد در حالی که تاکتیک را به عنوان مجری راهبرد می‌شناختند. به هر حال در جنگ‌های جهانی سده ۲۰ میلادی تمایز میان تحرک و نبرد، راهبرد و تاکتیک به کمک فن‌آوری و حمل و نقل روشن‌تر شد. تاکتیک که زمانی در حوزهٔ فعالیت یک گروهان سواره‌نظام تعریف می‌شد، در این سده برای یک ارتش زرهی به کار رفت. غالباً این‌طور گفته می‌شود که اهدافی را که باید در یک لشکرکشی نظامی به دست آیند توسط
را که باید در یک لشکرکشی نظامی به دست آیند توسط راهبرد تعیین می‌شوند در حالی که شیوه‌های رسیدن به این اهداف توسط تاکتیک مشخص می‌شوند. اهداف راهبردی می‌توانند شامل تصمیماتی چون «ما می‌خواهیم ناحیهٔ الف را اشغال کنیم» یا «ما می‌خواهیم گسترش تجارت کشور ب را در زمینهٔ محصولات ج متوقف کنیم» باشند؛ اما تصمیمات تاکتیکی می‌توانند شامل جملات یک تیمسار همچون «ما می‌خواهیم این کار را با حمله‌ای دریایی به شمال کشور الف انجام دهیم»، «ما می‌خواهیم بنادر کشور ب را محاصره کنیم» تا جملات خاص‌تری نظیر «دستهٔ ج حمله می‌کند و
تا جملات خاص‌تری نظیر «دستهٔ ج حمله می‌کند و دستهٔ د پوشش آتش ایجاد می‌کند» را شامل شوند. راهبرد در ناب‌ترین شکل ممکن، تنها با مسائل نظامی سر و کار داشت. در جوامع پیشین، یک شاه یا رهبر سیاسی غالباً فرماندهٔ نظامی نیز به‌شمار می‌رفت. اگر این‌طور نمی‌بود فاصلهٔ بین فرماندهٔ نظامی و سیاسی کم می‌شد و فرمانده نظامی قدرت زیادی پیدا می‌کرد. اما در طول زمان که احساس نیاز به ارتش حرفه‌ای بیشتر شد، مرز بین سیاستمداران و نظامیان بیشتر شد. در بسیاری از مواقع لزوم جدایی بین این دو به‌طور صریح اعلام می‌شد. ژرژ کلمانسو
بین این دو به‌طور صریح اعلام می‌شد. ژرژ کلمانسو سیاستمدار فرانسوی گفته‌است: «جنگ موضوعی جدی تر از آن است که بتوان آن را به مردان نظامی سپرد.» این عقیده موجب رشد راهبرد کلان شد که هدفش مدیریت منابع کل ملت به منظور هدایت جنگ بود. در محیط راهبرد کلان، مسائل نظامی به راهبرد عملیاتی تنزل می‌یابند: طرح‌ریزی و کنترل یگان‌های نظامی بزرگ در حد سپاه و لشکر. هم‌زمان با افزایش تعداد نفرات ارتش‌ها و توسعهٔ فن‌آوری‌های ارتباطی و کنترلی، تفاوت بین «راهبرد نظامی» و «راهبرد کلان» روشنتر می‌شد. دیپلماسی اصل مهم راهبرد کلان
کلان» روشنتر می‌شد. دیپلماسی اصل مهم راهبرد کلان است که از طریق آن یک ملت می‌تواند با ملل دیگر ائتلاف ایجاد کند یا ملت دیگری را برای تسلیم شدن تحت فشار قرار دهد تا بدون توسل به جنگ به پیروزی برسد. یکی دیگر از اصول راهبرد کلان، مدیریت صلح پساجنگ است. بنا بر گفتهٔ کلاسویتز، یک راهبرد نظامی موفق ممکن است راهی به سوی پایان باشد اما خودش به پایان نمی‌رسد. نمونه‌های زیادی در تاریخ وجود دارند که نشان می‌دهند پیروزی نظامی در میدان نبرد منتج به صلح طولانی‌مدت، امنیت یا آرامش نشده‌است. اصول. در طول تاریخ بسیاری از
یا آرامش نشده‌است. اصول. در طول تاریخ بسیاری از راهبردپردازان (استراتژیست‌ها) کوشیده‌اند تا یک راهبرد موفق را در مجموعه‌ای از اصول جمع کنند. سون تزو ۱۳ اصل را در کتاب خود به نام هنر جنگ معرفی کرده در حالی که ناپلئون ۱۱۵ اصل را بیان نموده‌است. یکی از تیمسارهای مشهور زمان جنگ داخلی آمریکا به نام ناتان بدفورد فارست تنها به یک اصل باور داشت: «اول رسیدن به هدف با بیشترین تعداد افراد» (رسیدن به هدف پیش از همه و بیش از همه) مفاهیمی که در دستورالعمل نیروی زمینی ارتش ایالات متحده (شماره FM-3-0) به عنوان اصول
ارتش ایالات متحده (شماره FM-3-0) به عنوان اصول عملیات‌های نظامی (بخش‌های ۳۲–۴ تا ۳۹–۴) آورده شده‌اند عبارتند از: برخی از راهبردارها بر این باورند که پایبندی به اصول اولیه ضامن پیروزی در جنگ خواهد بود اما برخی دیگر بر این باور هستند که جنگ غیرقابل پیش‌بینی است و فرمانده باید در تنظیم راهبرد انعطاف داشته باشد. ژنرال هلموت فون مولتکه (بزرگتر) راهبرد را به صورت سامانه‌ای مبتنی بر «مصالح موردی» تعریف کرده‌است که طبق آن فرمانده باید تحت فشار دستورات مفید صادر کند. با وجود پیشرفت فناوری اصول اساسی راهبرد نظامی تا
با وجود پیشرفت فناوری اصول اساسی راهبرد نظامی تا به حال تغییری نکرده‌است. راهبرد (و تاکتیک) باید در پاسخ به پیشرفت‌های فناوری به‌طور مداوم متحول شوند. یک راهبرد موفق که در یک عصر خاص مورد توجه بسیار قرار داشته‌است، حتی در صورتی که پیشرفت‌های جدید در اسلحه‌سازی و تجهیزات باعث منسوخ شدن آن شده باشند، همچنان پرطرفدار باقی می‌ماند. طرف‌های درگیر در جنگ جهانی اول و تا حد زیادی در جنگ داخلی آمریکا، تاکتیک‌های ناپلئونی «حمله به هر قیمت» را در مقابل نیروی دفاعی سنگرها، مسلسل‌ها و سیم‌های خاردار به کار گرفتند.
سنگرها، مسلسل‌ها و سیم‌های خاردار به کار گرفتند. فرانسه بنابر تجربه‌ای که از جنگ جهانی اول اندوخته بود تصمیم گرفت با دکترین نظامی کاملاً دفاعی وارد جنگ جهانی دوم شود. به همین دلیل نیز حصاری دفاعی به نام خط ماگینوت در طول مرز شرقی خود ایجاد کرد که به گمان دولتمردان این کشور «رسوخ‌ناپذیر» بود. اما این خط دفاعی، حریفِ حملهٔ رعدآسای آلمانی‌ها نشد. پیشرفت. راهبردهای نظامی اولیه. اصول راهبرد نظامی را می‌توان در آثار سون تزو و چاناکیا در سال ۵۰۰ پیش از میلاد یافت. در لشکرکشی‌های سردارانی چون اسکندر مقدونی،
یافت. در لشکرکشی‌های سردارانی چون اسکندر مقدونی، چاندراگوپتا مائوریا، هانیبال، کین شی هوانگ، جولیوس سزار، ژوگه لیانگ، خالد ابن ولید و به ویژه کوروش کبیر می‌توان شاهد طرج‌ریزی و تحرک راهبردی بود. ماهان در مقدمهٔ کتاب خود به نام "تأثیر قدرت دریایی بر تاریخ" نشان داده‌است که رومی‌ها چگونه از قدرت دریایی خود برای قطع خطوط ارتباط دریایی هانیبال با کارتاژ استفاده کردند و به این ترتیب توانستند با استفاده از راهبرد ناوگان‌های دریایی، هانیبال را از سرزمین ایتالیا بیرون کنند بدون این که توسط لژیون‌های خود، وی را
بیرون کنند بدون این که توسط لژیون‌های خود، وی را شکست دهند. راهبردهای اولیه عبارت بودند از نابودی، فرسایش، جنگ فرسایشی، زمین سوخته، محاصره، نبرد پارتیزانی، فریب و عملیات دروغین. قوه ابتکار و مهارت تنها به نیروی خیال، سازگاری و فناوری محدود بود. راهبردارها به‌طور مداوم از فناوری رو به پیشرفت بهره‌برداری می‌کردند. نیکولو ماکیاولی در سال ۱۵۲۰ (۸۹۸) در کتاب خود به نام هنر جنگ به رابطهٔ بین مردم و مسائل نظامی و تشکیل راهبرد کلان می‌پردازد. گوستافوس آدولفوس سوئدی در کتاب "جنگ سی ساله" نشان داد که استفاده از
در کتاب "جنگ سی ساله" نشان داد که استفاده از راهبرد عملیاتی پیشرفته موجب کسب پیروزی‌های متعدد در ناحیهٔ امپراتوری روم مقدس شده‌است. تنها پس از سده ۱۸ میلادی بود که راهبرد نظامی در اروپا به‌طور جدی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت. فردریک کبیر در جنگ هفت ساله (۱۷۵۶-۱۷۶۳) (۱۱۳۴-۱۱۴۱) از راهبرد فرسایش (جنگ فرسایشی) برای مقابله با حریفان و محافظت از نیروهای پروسی خود سود برد. فردریک که از تمام مرزهای خود مورد هجوم کشورهای فرانسه، اتریش، روسیه و سوئد قرار گرفته بود، از مرکزیت کشور خود استفاده کرد تا بتواند ارتش
از مرکزیت کشور خود استفاده کرد تا بتواند ارتش خود را در طول خطوط داخلی حرکت دهد و در هر زمان تنها بر یک کدام از این کشورها تمرکز کند. اگر هم نمی‌توانست به پیروزی دست یابد دست کم می‌توانست شکست را تا دستیابی به راه‌حل دیپلماتیک عقب بیندازد. «پیروزی» فردریک به این جهت اهمیت فوق‌العاده‌ای پیدا کرد که از «راهبرد هندسی» که بر خطوط مانور تأکید داشت سود می‌جست و همچنین بر آگاهی از عوارض زمین و تصرف نقاط قوت حیاتی مبتنی بود. چنگیزخان و مغولان. چنگیزخان، امپراتور مغولان نمونهٔ خوبی در مقابل پیشرفت‌های اروپایی‌ها در
نمونهٔ خوبی در مقابل پیشرفت‌های اروپایی‌ها در هنر راهبرد نظامی است. موفقیت‌های چنگیزخان و جانشینانش مبتنی بر مانور و القای ترس بود. نکتهٔ کلیدی در راهبرد چنگیز عبارت بود از روانشناسی جمعیت مقابل. چنگیزخان و اخلاف او توانستند با اجرای دقیق و پی در پی این راهبرد، بخش اعظم اوراسیا را به زیر یوغ خود درآورند. ارتشِ موظف چنگیز بر کمانداران سواره قبایل، راهبرد زمین سوخته و همچنین گله‌های اسب فراوان مغولستان استوار بود. هر کماندار دست‌کم دارای یک اسب یدک بود؛ (به‌طور میانگین هر فرد دارای پنج اسب بود) به همین خاطر
میانگین هر فرد دارای پنج اسب بود) به همین خاطر کل ارتش می‌توانست با سرعتی شگرف حرکت کند. همچنین از آن جا که شیر و خون اسب از اجزای اصلی غذای مغولان بودند، گله‌های اسب چنگیزخان نه تنها به عنوان ابزار حرکت بلکه به عنوان ذخیرهٔ لجستیکی وی نیز عمل می‌کردند. دیگر احتیاجات این ارتش با غارت و نابودی به دست می‌آمد. غارتگرانِ خان مغول به همراه خود چادر قابل حمل، همخوابه، قصاب و آشپز نیز می‌آوردند. ارتش‌های چین، ایران، اعراب و اروپای شرقی با مانور و حملات مکررِ مغولان آن قدر تحت فشار قرار می‌گرفتند تا در هم
مغولان آن قدر تحت فشار قرار می‌گرفتند تا در هم می‌شکستند و سپس در تعقیب و گریز نابود می‌شدند. ارتش‌های دیگر در مقایسه با ارتش چنگیز بسیار سنگین و بی‌تحرک به نظر می‌رسیدند. تا سده ۲۰ میلادی هیچ ارتشی نتوانست به سرعت استقرار ارتش چنگیز برسد. هنگامی که ارتش مغول با شهری مستحکم برخورد می‌کرد، اصول مانور و سرعت ایجاب می‌کرد که شهر به سرعت تسلیم شود. در این‌جا شهرت وحشتناک مغولان به یاریشان می‌آمد تا فضای شهر را مملو از رعب و وحشت ساخته و آن را رام سازند. جنگ‌های بیولوژیک اولیه نیز به همین شیوه عمل می‌کردند. از
بیولوژیک اولیه نیز به همین شیوه عمل می‌کردند. از منجنیق‌ها و دیگر سلاح‌های پرتابی برای پرتاب جسد حیوانات و انسان‌های مرده به درون شهر استفاده می‌شد تا از این طریق بیماری‌هایی نظیر طاعون سیاه باعث بیماری و مرگ مردم شود. اگر شهر یا شهرستانی خان مغول را ناراحت می‌کرد، تمام مردم شهر کشته می‌شدند تا عبرتی برای دیگر شهرها شود. این مورد از اولین نمونه‌های جنگ روانی به‌شمار می‌رود. توجه داشته باشید که حتی با توجه به فهرست موجز اصطلاحات راهبردی بالا می‌توان به این موضوع پی برد که راهبرد مغولان طوری طراحی شده بود که
پی برد که راهبرد مغولان طوری طراحی شده بود که به سمت یک هدف (روانشناسی جمعیت مقابل) رهنمون باشد. این هدف از طریق آفند امکان‌پذیر می‌شد. آفندی که بر پایهٔ تمرکز نیروها، مانور، غافلگیری و سادگی استوار بود.
شمال شرقی انگلستان یکی از ۹ ناحیه در کشور انگلستان می‌باشد که شهرهای نورث‌آمبرلند، دورام، تاین، ویر، تیس و الی در این ناحیه قرار دارند. نام تاریخی این ناحیه نورتومبریا بود و در حالی که بعضی از نهادها از این نام استفاده می‌کنند ولی در محاوره روزانه مردم کاربرد ندارد. همچنین شهرهای این ناحیه عبارتند از : نیوکاسل آپون تاین، ساندرلند، دورهام، میدلزبورو، استوکتون آن تیس، هارتلپول و دارلینگتون. به‌طور کلی در شمال و غرب این ناحیه تپه‌های فراوان وجود دارد. بلندترین نقطه این ناحیه ۸۱۵ متر ارتفاع دارد. تقسیمات محلی.
نقطه این ناحیه ۸۱۵ متر ارتفاع دارد. تقسیمات محلی. The Association of North East Councils, and before 2009 the North East Assembly, is based in central Newcastle upon Tyne.
باشگاه دانش‌پژوهان جوان نهادی آموزشی-پژوهشی است که زیر نظر وزارت آموزش و پرورش، به برگزاری المپیادهای علمی ایران و سازماندهی دانش‌آموزان برتر ایران برای شرکت در المپیادهای جهانی می‌پردازد. این نهاد بین سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۸ به‌صورت یکی از دو معاونت مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان فعالیت می‌کرد که مجدداً از سال ۱۴۰۱ با عنوان باشگاه دانش‌پژوهان جوان به‌عنوان یک سازمان مستقل احیا شد. تاریخچه. باشگاه دانش‌پژوهان جوان در شهریور ۱۳۷۴ به مرکزیت تهران بنیان‌گذاری شد. اساسنامه باشگاه در تاریخ ۱۰
تهران بنیان‌گذاری شد. اساسنامه باشگاه در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۷۳ به تأیید شورای‌عالی انقلاب فرهنگی رسید که براساس آن، باشگاه دانش‌پژوهان دارای هیئت‌امنایی با اعضای وزیر آموزش و پرورش، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، رئیس سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان (سمپاد) و ۸ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها بود. پیش‌تر در سال ۱۳۶۶، موسسه‌ای با نام «مرکز المپیادهای علمی کشور» برای این فعالیت‌ها بنیان‌گذاری شده بود. این مؤسسه در سال ۱۳۹۰ با تصویب شورای‌عالی اداری با سمپاد ادغام شد و مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و
ادغام شد و مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان تشکیل شد؛ ولی در پی ابلاغ مصوبهٔ شورای‌عالی انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۹۸ و بر اساس مادهٔ ۱۵ آن احیا شد. اساسنامه جدید در ۲۴ اسفند ۱۴۰۰ به تصویب شورای‌عالی انقلاب فرهنگی رسید و ۲۲ مرداد ۱۴۰۱ برای اجرا ابلاغ شد. در ادامه به منظور انجام امور مربوط به استقلال باشگاه، توسط وزیر وقت سید رضا حسینی به عنوان نخستین سرپرست و رئیس باشگاه دانش‌پژوهان جوان پس از احیاء انتخاب شد. فعالیت‌ها. داخلی. باشگاه دانش‌پژوهان جوان برگزارکننده المپیادهای علمی داخل ایران
جوان برگزارکننده المپیادهای علمی داخل ایران است. این باشگاه المپیادهایی در رشته‌های ریاضیات، فیزیک، شیمی، زیست‌شناسی، رایانه، نجوم و اخترفیزیک، ادبی، جغرافیا، علوم زمین، علوم و فناوری نانو، سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی، سواد رسانه‌ای، اقتصاد و مدیریت و تفکر و کارآفرینی برگزار کرده و پس از برگزاری ۴ دورهٔ المپیاد، اقدام به انتخاب اعضای تیم المپیاد ایران برای شرکت در المپیاد جهانی می‌کند. اعضای این تیم‌ها توسط این مؤسسه جهت آماده‌سازی به اردو برده‌می‌شوند. برگزیدگان المپیاد ادبی که المپیاد جهانی ندارد،
برگزیدگان المپیاد ادبی که المپیاد جهانی ندارد، با حمایت فرهنگستان زبان و ادب فارسی به کشورهای دیگر اعزام می‌شوند. بین‌المللی. شرکت‌کننده‌های ایران در المپیادهای جهانی زیست‌شناسی، فیزیک، شیمی، ریاضی، کامپیوتر، جغرافیا، علوم زمین، زبان‌شناسی، نجوم، علوم و فناوری نانو، اقتصاد و مدیریت و هوش مصنوعی توسط این سازمان آماده می‌گردند و اعزام می‌شوند. ایرانیان تا خرداد سال ۱۳۸۷، ۹۴ مدال طلا، ۱۷۷ مدال نقره و ۹۳ مدال برنز (مجموعاً ۳۶۴ مدال) کسب‌کرده‌اند.
روبرتا فلک ۱۰ فوریه ۱۹۳۷ – ۲۴ فوریه ۲۰۲۵) خوانندهٔ سبک ریتم اند بلوز و سول اهل ایالات متحده آمریکا بود. او با دانی هاتاوی دوره تولید آهنگ موفقیت‌آمیزی را در دهه ۱۹۷۰ داشت. او برندهٔ جایزه گرمی نیز گردید. فلک در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵در راهِ بیمارستانی در منهتن بر اثر ایست قلبی درگذشت. او ۸۸ ساله بود.
دانی هاتاوی یا دانی ادوارد هاثاوی (زاده ۱ اکتبر ۱۹۴۵ - درگذشته ۱ ژانویه ۱۹۷۹)، خوانندهٔ مشهور سبک موسیقی سول بود.او با روبرتا فلک دوره تولید آهنگ موفقیت‌آمیزی را در دهه ۱۹۷۰ داشت که به برنده شدن جایزه گرمی انجامید. مرگ او در ۱۹۷۹ که خودکشی اعلام گردید، تا به امروز مورد شک بسیاری قرار گرفته‌است.
نماد گمشده که پیش از این با عنوان کلید سلیمان شناخته می‌شد، رمانی است اثر نویسنده آمریکایی دن براون. این کتاب قسمت سوم از مجموعه سه‌گانه‌ای می‌باشد که در پی فرشتگان و شیاطین و رمز داوینچی توسط این نویسنده نگاشته شده‌است. این کتاب سریع‌ترین فروش را میان کتب بزرگسالان در تاریخ داشت. شخصیت محوری داستان نماد گمشده رابرت لنگدان نمادشناس دانشگاه هاروارد است که پیش از این در کتابهای فرشتگان و شیاطین و رمز داوینچی نیز حضور داشته‌است. خلاصه داستان. کل داستان در یک بازه زمانی دوازده ساعته در واشینگتن دی سی اتفاق
بازه زمانی دوازده ساعته در واشینگتن دی سی اتفاق می‌افتد و محوریت داستان حول موضوع فراماسونری قرار دارد. رابرت لانگدون ظاهراً به دعوت یکی از دوستان فراماسون خود به نام پیتر سولومون به قصد انجام یک سخنرانی در ساختمان کنگره ایالات متحده (که به آن ساختمان کاپیتول نیز گفته می‌شود) وارد واشینگتن دی سی می‌شود. سولومون همچنین از وی درخواست کرده‌است که بسته کوچکی را که سال‌ها پیش به او امانت داده بود، با خود به همراه بیاورد. پس از ورود به ساختمان کنگره رابرت لانگدون با دست راست قطع شده پیتر سولومون مواجه می‌شود که
با دست راست قطع شده پیتر سولومون مواجه می‌شود که در وسط سالن به سمت مشخصی اشاره می‌کند. دست سالامون با خالکوبی‌های ویژه‌ای تزئین شده‌است که نمادی موسوم به دست رازها را تشکیل می‌دهد. با توجه به شواهد رابرت لانگدون در می‌یابد که پیتر سولومون ربوده شده و رباینده بدینوسیله از وی می‌خواهد که برای او، هرم مخفی فراماسونها را که گفته می‌شود در جایی در شهر واشینگتن دی سی پنهان شده‌است و همچنین کلمه گمشده که گفته می‌شود کلید دستیابی به قدرت و دانش مخفی گذشتگان است پیدا کند. در ادامه داستان مسئول حفاظت از ساختمان
پیدا کند. در ادامه داستان مسئول حفاظت از ساختمان کاپیتول و رئیس دفتر امنیت سازمان سیا، اینو ساتو وارد داستان می‌شوند. با تعقیب مسیر اشاره شده توسط دست پیتر سولومون این سه نفر به محراب میسونی پیتر سولومون واقع در اتاقی کوچک در زیر زمین ساختمان کاپیتول هدایت می‌شوند. فراماسونها معمولاً چنین محرابی را به جهت یادآوری فلسفه زندگی در خانه خود می‌سازند. یک جمجمه انسان و برخی اشیاء نمادین دیگر تزئین کننده محراب بودند؛ ولی بزودی اعضای گروه متوجه شدند لرزش یکی از دیواره‌های اتاق در نور شمع شدند. وقتی که دیواره‌ای که
اتاق در نور شمع شدند. وقتی که دیواره‌ای که در حقیقت یک پرده بود کنار رفت هرمی ناقص پدیدار شد که بر روی آن کلمه‌ای حک شده بود که رابرت لانگدون را به سوی گام بعدی در نجات دوست ربوده شده‌اش هدایت کرد. همزمان ساتو که از مأمورین حراست ساختمان کاپیتول خواسته بود تصویر اشعه ایکس گرفته شده از رابرت لانگدون را در هنگام ورود به ساختمان کاپیتول بازنگری کنند متوجه وجود یک هرم کوچک در کیف همراه رابرت لنگدان می‌شود.. او از رابرت لانگدون در رابطه با هرم سئوال می‌کند و رابرت لانگدون که از محتویات بسته امانی پیتر سولومون
لانگدون که از محتویات بسته امانی پیتر سولومون بی اطلاع بود متوجه منظور ساتو نمی‌شود. ساتو تصمیم می‌گیرد که رابرت لانگدون و هرم‌ها را برای تحقیقات بیشتر و بازجویی به مقر سازمان سیا انتقال دهد. در همین زمان وارن بلامی، سرمعمار ساختمان کاپیتول و یکی از دوستان فراماسون پیتر سولومون وارد اتاق زیرزمینی می‌شود و با مضروب کردن ساتو و رئیس حراست ساختمان، رابرت لانگدون را آزاد کرده و به همراه خود به طبقه همکف ساختمان کاپیتول می‌برد.
روز آزادی نرم‌افزار (به اختصار "SFD") یک جشن سالانه در سراسر جهان در ارتباط با نرم‌افزار آزاد است که توسط بنیاد آزادی دیجیتال (DFF) برگزار می‌شود. SFD تلاشی برای آموزش عمومی با هدف افزایش آگاهی دربارهٔ نرم‌افزار آزاد، فضیلت‌های آن و ترغیب به استفاده از آن است. SFD از سال ۲۰۰۴ آغاز شد و نخستین بار در ۲۸ اوت همان سال برگزار شد. حدود ۱۲ تیم در نخستین روز آزادی نرم‌افزار شرکت کردند. از سال ۲۰۰۶ به‌طور رسمی سومین شنبه ماه سپتامبر به عنوان «روز آزادی نرم‌افزار» تعیین شده است. با این حال، بنا به مقتضیات محلی،
تعیین شده است. با این حال، بنا به مقتضیات محلی، گروه‌ها می‌توانند در روزهای دیگری برنامه‌های خود را برگزار کنند. تاریخ رسمی روز آزادی نرم‌افزار سال ۱۴۰۳، ۳۱ شهریور (معادل با ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴ است). سازمان. برگزاری هر رویداد به تیم‌های محلی در سراسر جهان محول شده است. تیم‌هایی که از پیش ثبت نام کرده‌اند (حداقل ۲ ماه پیش از تاریخ برگزاری) اقلام تبلیغاتی ارسالی از بنیاد آزادی‌های دیجیتال را به رایگان دریافت می‌کنند تا در رویداد استفاده کنند. ویکی SFD شامل صفحاتی برای تیم‌های مختلف است که در آن، برنامه‌های خود
برای تیم‌های مختلف است که در آن، برنامه‌های خود را منتشر می‌کنند. خود رویدادها دارای بخش‌ها و اشکال مختلفی می‌توانند باشند؛ شامل کنفرانس‌هایی دربارهٔ مزایای نرم‌افزار آزاد و متن‌باز، کارگاه‌ها، ارائه‌ها، بازی‌ها، مراسم درخت‌کاری، بحث‌ها و جشن نصب. رویدادهای گذشته. در مورد ارقام فوق توجه داشته باشید: یافتن ارقام سال‌های اولیه و حتی یافتن منابع بسیار دشوار است. نقشه‌های موجود در وبگاه SFD فقط پس از ۱۳۸۶ (۲۰۰۷) قابل اتکاست، با این وجود، دربرخی سال‌ها مانند سال ۲۰۰۹ شاهد تعداد تیم‌های بیشتری هستیم که دلیلش،
۲۰۰۹ شاهد تعداد تیم‌های بیشتری هستیم که دلیلش، وجود دو منبع شامل تیم‌هایی بود که به‌طور رسمی از طریق DFF ثبت‌نام نکرده بودند. حدود ۸۰ تیم از چین و صد نفر از جامعه Sun (OSUM) حضور داشتند که به شدت اقدام به توزیع اقلام یارانه‌ای بین تیم‌های‌شان کردند. در سال‌های اولیه SFD، نقشه جزء اختیاری و فاقد ارتباط با اسکریپت ثبت‌نام بود و بنابراین برخی از تیم‌ها دردسر گذراندن این مراحل دشوار را به خودشان ندادند. حامیان مالی. حامی اصلی از ابتدا شرکت کنونیکال و حامی توزیع گنو/لینوکس اوبونتو است. بعد از آن آی‌بی‌ام، سان
گنو/لینوکس اوبونتو است. بعد از آن آی‌بی‌ام، سان مایکروسیستمز، DKUUG، گوگل، ردهت، Linode، نوکیا و هم‌اکنون MakerBot و البته بنیاد نرم‌افزار آزاد و بنیاد نرم‌افزار آزاد اروپا به حمایت از این روز پرداختند. در حال حاضر آی‌بی‌ام و سان مایکروسیستمز حامی مالی این رویداد نیستند. از نظر پوشش رسانه‌ای، DFF با مجله لینوکس، «لینوکس ژورنال» و «اوبونتو کاربر» همکاری می‌کند. هر تیم محلی می‌تواند به‌طور مستقل از حامیان مالی به خصوص سازمان‌های محلی حامل نرم‌افزارهای آزاد استفاده کند و اغلب، فعالیت‌هایشان در رسانه‌های محلی
کند و اغلب، فعالیت‌هایشان در رسانه‌های محلی مانند روزنامه‌ها و تلویزیون پوشش داده می‌شود. ایران. این رویداد چندین سال است که در ایران برگزار می‌شود و طی سال‌های گذشته در تهران، اصفهان، مشهد، کرج، شاهین‌شهر، رشت و ساری برگزار شده است. از زمان دنیاگیری کووید-۱۹ در ایران برخی رویدادها به صورت مجازی برگزار شده‌اند. سال ۱۳۹۸. در این سال، تنها یک جشن روز آزادی نرم‌افزار در باغ کتاب تهران برگزار شد. افرادی در خصوص «بلندر»، «اوپن‌استریت‌مپ»، «فدیورس»، «گوگل‌زدایی» و… ارائه دادند و به معرفی آن‌ها پرداختند. سال
و… ارائه دادند و به معرفی آن‌ها پرداختند. سال ۱۳۹۹. در این سال تنها یک رویداد توسط لاگ ایلام به صورت مجازی برگزار شد. سال ۱۴۰۰. در این سال، ۵ رویداد مجازی برگزار شد: سال ۱۴۰۱. در این سال ۲ تیم به‌صورت مجزا و مجازی اقدام به برگزاری رویداد کردند: افغانستان. سال ۱۳۹۹ رویداد روز آزادی نرم‌افزار در دانشگاه کابل در افغانستان برگزار شده است. از برگزاری رویداد در سال‌های دیگر اطلاعی در دست نیست. منابع. پیوند به بیرون. روز آزادی نرم‌افزار
محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور جمهوری اسلامی ایران برای شرکت شصت و چهارمین اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد سال ۲۰۰۹ میلادی، از تاریخ ۳۱ شهریور ۱۳۸۸ همراه با هیئت عالی‌رتبه به مدت سه روز عازم نیویورک شد. در جریان اقامت وی در شهر نیویورک، هم‌چون سفر سال ۱۳۸۶ و سفر سال ۱۳۸۷، تظاهرات‌هایی علیه محمود احمدی‌نژاد و حکومت جمهوری اسلامی ایران صورت گرفت. او در سفر خود به نیویورک، به سخنرانی در اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان نماینده ایران پرداخت. هم‌زمان با سخنرانی احمدی‌نژاد در سالن اجلاس، ۱۴۵
هم‌زمان با سخنرانی احمدی‌نژاد در سالن اجلاس، ۱۴۵ هیئت دیپلماتیک، سالن مجمع عمومی سازمان ملل را به عنوان اعتراض ترک کردند. احمدی‌نژاد در این سفر بسیار تلاش کرد که آمریکا را از صف انگلیس و فرانسه جدا کند و لحن سخنانش نسبت به اوباما و آمریکا نرمش بیشتری داشت. همراهان احمدی‌نژاد. اسفندیار رحیم‌مشایی، مجتبی ثمره هاشمی، پرویز داوودی، غلامحسین الهام، محمدرضا میرتاج‌الدینی نماینده تبریز و رسایی نماینده تهران و ارسلان فتحی پور نماینده کلیبر هم‌چنین چهار نفر از نمایندگان اقلیت‌های مذهبی در مجلس به نام‌های: وارطان
اقلیت‌های مذهبی در مجلس به نام‌های: وارطان (نماینده ارامنه شمال)، روبرت بگلریان (ارامنه جنوب)، سیامک مره‌صدق (کلیمیان)، اسفندیار اختیاری (زرتشتیان)، محمود احمدی‌نژاد را در این سفر همراهی کردند. گفتنی است بت کلیا، نماینده آشوریان در مجلس با مشکل صدور ویزا روبرو شد و از همراهی هیئت دولت بازماند. حساسیت سیاسی سفر احمدی‌نژاد به نیویورک. انتخابات ریاست جمهوری دهم و ادعای پیروزی چالش‌برانگیز محمود احمدی‌نژاد، نظام جمهوری اسلامی را با بزرگ‌ترین اعتراضات مردمی در تاریخ خود درگیر کرد و بر حساسیت این سفر افزود. در
تاریخ خود درگیر کرد و بر حساسیت این سفر افزود. در آستانه این سفر تظاهرات روز قدس در ایران (۱۳۸۸) و حضور گسترده معترضان از سوی جنبش سبز، به عرصه‌ای برای اثبات تداوم اعتراض مردم حتی پس از برگزای دادگاه‌های برخی دستگیرشدگان تبدیل شد. وی دو روز قبل از سفر به نیویورک و در جریان سخنرانی پیش از خطبه نماز جمعه تهران، طی اظهاراتی، مجدداً هولوکاست و کشتار یهودیان توسط آلمان نازی را انکار کرد. اظهارات وی مجدداً با واکنش تند و اعتراضات کشورهای غربی مواجه گردید. از سوی دیگر اولتیماتوم کشورهای ۵+۱ و احتمال وضع تحریم‌های