payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۷۸۹ کیتابل نیز این عنصر را کشف کرد به سال ۱۸۹۸ کلاپروت به این کشف‌ها توجه کرد و وجود این عنصر را تأیید و آن را تلوریم نامید. نام. از آنجا که تعدادی از عناصر از روی جرم‌های سماوی نامگذاری شده بود، کلاپروت اندیشید که حالا نوبت زمین است که باید به افتخارش عنصری نامگذاری کند نام تلوریوم از نام لاتین تلوس، تلوریس به معنی زمین گرفته شده‌است مشخصات. VIA تلوریوم عنصری غیر فلزی با خواص بسیاری شبیه به سلنیم و گوگرد با عدد اتمی ۵۲؛ در گروه دوره پنجم جدول تناوبی جای دارد. جرم اتمی ۱۲۷٫۶۰؛ ظرفیتها ۴ و ۶ دارای هشت
دارد. جرم اتمی ۱۲۷٫۶۰؛ ظرفیتها ۴ و ۶ دارای هشت ایزتوپ پایدار است. از شبه‌فلزات کمیاب است. خواص. سفید نقره‌ای شکننده، جامد جلادار با مشخصات فلزی. چگالی ۶٫۲۴ گرم بر سانتیمتر مکعب(۳۰ سانتی گراد) سختی ۲٫۳ مو، نقطه ذوب ۴۵۰ درجه سانتی گراد، نقطه جوش ۹۹۰ درجه سانتی گراد. با اسید سولفوریک، اسید نیتریک، هیدروکسید پتاسیم و محلول سیانید پتاسیم واکنش می‌دهد؛ در آب نامحلول است. بوی آن نظیر سیر است؛ می‌تواند سبب ریزش مو شود. از نیم رسانای نوع پی است و رسانایی آن نسبت به نور حساس است. منبع تولید. از لایه‌ای که در تصفیه
نور حساس است. منبع تولید. از لایه‌ای که در تصفیه الکترولیتی مس و سرب حاصل شده‌است. طرز تهیه. احیای اکسید تلوریک با دی‌اکسید گوگرد؛ به کمک حل کردن اکسید در محلول هیدروکسید سدیم و به صورت روکش درآوردن فلز. احتیاط. تنفس آن سمی است. خورنده ۰٫۱ میلی‌گرم در متر مکعب هوا کاربرد. آلیاژ ها؛ عامل سخت‌کننده ثانوی لاستیک؛ تولید آهن و فولاد ضدزنگ ریختگی؛ عامل رنگ‌کننده در سرامیک و شیشه؛ دستگاه‌های ترموالکتریک؛ کاتالیزور؛ باتری‌های ذخیره در سفینه‌ها منابع. کتاب فرهنگ عناصر نوشته سید رضا آقاپور مقدم
اژدها یا گوزهر، هَشتَنبَر یک صورت فلکی در نیمکره شمالی آسمان است. مساحت صورت فلکی اژدها ۱۰۸۳ درجه مربع است. افسانه. نام اژدها به عنوان یک صورت فلکی، نماینده تمامی مطالب اساطیری از تیامات سومری‌ها تاهیولایی که به وسیله سنت جورج کشته شد بیان می‌گردد. طرح موجی شکل ستارگان این صورت فلکی بدون شک یادآور اژدها ست. صورت فلکی اژدها در آسمان به دور قطب شمال سماوی می‌پیچد. ستاره‌ها. آلفای اژدها یا ثُعبان (مار) امروزه دیگر چندان اهمیتی ندارد، اما زمانی که عنوان ستاره قطبی برای مصریان را داشته این افراد ساخت
ستاره قطبی برای مصریان را داشته این افراد ساخت نیایشگاه‌های خود را با ثعبان در آسمان توجیه می‌کردند. طیف آن از نوع A0 III، قدرش ۳٫۷ و فاصله اش تا زمین ۲۳۰ سال نوری است. ستارهٔ بتای آن به نام رأس الثعبان (سر مار) دارای طیف G2 II، با قدر ۲٫۸ و فاصله ۴۹۰ سال نوری است. ستاره‌های این پیکر آسمانی که نام‌های قدیمی دارند عبارتند از: گَوزَهَر، کتو، ثعبان (مار)، ذیخ (کفتار)، ذئبان (دو گرگ)، ذِبه (کفتارها)، بطن‌الثعبان (شکم مار) شمالی و جنوبی، تیل، راقص (چشمک‌زن)، تَیس (شاهمار)، گرومیوم، کوما، رأس‌الثعبان (سر مار)،
(شاهمار)، گرومیوم، کوما، رأس‌الثعبان (سر مار)، رأس‌التنین (سر اژدها). اجرام عمقی آسمان. NGC۶۵۴۳: یک سحابی سیاره‌ای با قدر ۸ و درازای ۲۲ دقیقه قوسی است. در صورت فلکی اژدها تعداد زیادی کهکشان وجود دارد که اکثر آن‌ها کم فروغ و ضعیف تر از قدر دهم‌اند.
خرگوش یا ارنب (عربی) یا Lep نام یک صورت فلکی است. زمان رسیدن به نصف‌النهار:۵ بهمن مساحت:۲۹۰ درجه مربع افسانه. صورت فلکی خرگوش با وجود ستارگان کم فروغ، از صور باستانی آسمان محسوب می‌شود. این صورت فلکی نشانگر خرگوش و در واقع موجودی است که نامش در مدارک مکتوب باستانی با کره ماه قرین بوده است. گفته شده که طعمه مورد علاقه جبار، خرگوش بوده و به همین لحاظ این صورت فلکی در آسمان در پایین پای شکارچی قرار دارد. ستاره‌ها. ستاره R خرگوشی یا ستاره سرخ آتشین بی‌نهایت جالب است و این یک ستاره نادر از نوع ستارگان کربنی خیلی
است و این یک ستاره نادر از نوع ستارگان کربنی خیلی سرد در نتیجه با چهره‌ای سرخ است. درخشندگی آن از نوع ۶٫۸ تا ۱۰٫۵ متغیر است و هر ۴۳۲ روز یک بار چنین حالتی رخ می‌دهد و مجدداً به وضع قبلی بر می‌گردد. اجرام عمقی آسمان. M۷۹ یک خوشه کروی قدر هشتم در فاصله ۵ درجه جنوب کمی به سمت غرب ستاره بتا از این صورت فلکی قرار دارد.
اوما کارونا تورمن (؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۷۰) بازیگر و مدل پیشین آمریکایی است. به دنبال حضورش در جلد دسامبر ۱۹۸۵ و مهٔ ۱۹۸۶ مجلهٔ "وگ" بریتانیا، او در فیلم عاشقانهٔ تاریخی "روابط خطرناک" (۱۹۸۸) به ایفای نقش پرداخت و خود را به‌عنوان بازیگر هالیوودی مطرح کرد. او در سال ۱۹۹۴ با بازی در نقش میا والاس در فیلم جنایی "داستان عامه‌پسند" ساختهٔ کوئنتین تارانتینو به شهرت رسید و برای آن نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او که به‌عنوان موسِ تارانتینو مورد استقبال قرار گرفت، با بازی در نقش اصلی ' و دنباله‌اش
قرار گرفت، با بازی در نقش اصلی ' و دنباله‌اش ' (۲۰۰۳، ۲۰۰۴) بار دیگر با این کارگردان کار کرد. او برای این دو فیلم نیز نامزد جایزهٔ گلدن گلوب شد. کودکی. اوما متولد شهر بوستون در ایالت ماساچوست است. پدرش رابرت، استاد دانشگاه و یک بودایی هندو تبتی و نویسنده و مادرش ننا فون شلبرگ در مکزیکوسیتی از یک نجیب‌زاده آلمانی و یک مدل سوئدی متولد شد. ننا در استکهلم کشف شد و در ۱۷ سالگی برای پیوستن به شهر نیویورک نقل مکان کرد. زندگی هنری. "تورمن" در ژانرهای متفاوت سینمایی، نقشهای برجسته‌ای را بازی کرده‌است و عمده شهرت او
نقشهای برجسته‌ای را بازی کرده‌است و عمده شهرت او به بازی‌هایش در فیلم‌های کوئنتین تارانتینو برمیگردد. او در فیلم‌های معروفی چون روابط مخاطره‌آمیز (۱۹۸۸)، هنری و جون (۱۹۹۰)، تحلیل نهایی (۱۹۹۲)، داستان عامه‌پسند (۱۹۹۴)، گاتاکا (۱۹۹۷) و دو سری بیل را بکش (۲۰۰۳–۲۰۰۴) ایفای نقش نموده‌است.
دیستربد یک گروه موسیقی هوی متال آمریکایی است که در سال ۱۹۹۵ در شهر شیکاگو فعالیتِ خود را آغاز کرد. اعضای گروه شامل David Draiman به عنوانِ وکالیست، Dan Donegan گیتاریست، John Moyer بیسیست و Mike Wengren درامر این گروه می‌باشند. اسم گروه در سال ۱۹۹۶ بعد از پیوستن Draiman به گروه و جایگزینی او بجای Erich Awalt از Brawl به Disturbed تغییر کرد. این گروه تا کنون بیش از ۱۳ میلیون نسخه از آلبوم هایشان را در سراسرِ جهان فروخته که آن را به یکی از بهترین گروه‌های متال در حال پیشرفت سال‌های اخیر تبدیل کرده‌است.این
در حال پیشرفت سال‌های اخیر تبدیل کرده‌است.این گروه تا به حال ۵ آلبوم استودیویی منتشر کرده که اولین البومشان را به عنوان بند Brawl و ۴ البوم بعدی را که در بیلبورد دویست در رتبهٔ ۱ پرفروشترین‌ها قرار گرفتند،به عنوان بند Disturbed منتشر کرد.
آنا پولیتکوفسکایا روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر اهل روسیه بود. وی از خبرنگاران روزنامۀ نوایا گازیتا بود که مهمترین روزنامه‌های منتقد دولت روسیه و شخص پوتین محسوب می‌شود. آنا پولیتکوفسکایا در ۳۰ اوت ۱۹۵۸ میلادی در شهر نیویورک متولد شد. او اصالتاً روسی بود. والدین او اهل جمهوری شوروی اوکراین بودند. او یکی از روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق بشر بود که در زمان جنگ چچن فعالیت‌های زیادی را انجام داده بود. او بعدها در سن ۴۸ سالگی در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۰۶ به ضرب ۳ گلوله به قتل رسید. در آن زمان شایع شد که احتمال دارد یک
به قتل رسید. در آن زمان شایع شد که احتمال دارد یک گروه تبهکار چچنی و دارای ارتباط با سرویس‌های امنیتی روسیه مسئول این اقدام بوده باشد. ( برخی از فعالان سیاسی و مخالفان پوتین قتل ایشان را هدیه تولد پوتین نامیدند!) قتل آنا پولیتکوفسکایا، سیزدهمین قتل روزنامه‌نگاران و فعالان اجتماعی منتقد در روسیه از ابتدای سال ۲۰۰۰ بود.
پل جرج کِلِبنیکوف یا پاول یوریِویج خلِبنیکوف (زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۶۳ - درگذشته ۹ ژوئیه ۲۰۰۴) یک روزنامه‌نگار آمریکایی روسی‌تبار بود. وی برای ده سال برای مجله فوربز کار کرد و در هنگام مرگش در سال ۲۰۰۴ ویراستار ویرایش روسی مجله بود. قتل کلبنیکوف در سال ۲۰۰۴ ضربه بزرگی به روزنامه‌نگاری تحقیقی در روسیه به‌شمار می‌رود. سه شهروند چچنی به اتهام قتل وی دستگیر ولی بعداً آزاد شدند. زندگی‌نامه. پس از پایان تحصیلات متوسطه در مدرسه «الیت»، کارشناسی خود را در سال ۱۹۸۴ در «دانشگاه کالیفرنیا» در برکلی به پایان رساند و در سال
کالیفرنیا» در برکلی به پایان رساند و در سال ۱۹۸۵ موفق به دریافت کارشناسی ارشد از «مدرسه اقتصاد لندن» شد. در سال ۱۹۹۱ دکترایش را با پایان‌نامه‌ای با عنوان «توسعه کشاورزی در روسیه، ۱۹۱۷–۱۹۰۶: اصلاح زمین، کشاورزی اجتماعی و همکاری» دریافت کرد. کتابها. اولین کتابش را در سال ۲۰۰۰ با نام «پدر خوانده کرملین: بوریس برژوفسکی و غارت روسیه» چاپ کرد که نامش را به «زوال روسیه در دوران سرمایه داری تبهکاری» تغییر داد. دومین کتابش با نام «ذوق رازگوور» مصاحبه‌ای با یک بربر بود که براساس مصاحبه‌ای با یک تبهکار و جنگجوی چچنی
که براساس مصاحبه‌ای با یک تبهکار و جنگجوی چچنی بنام «خس احمد نزایف» که به یک تاجر و متفکر اسلامی تبدیل شده بود، در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. ترور. کِلِبنیکوف در مسکو در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۰۴ در سن ۴۱ سالگی به قتل رسید. وی هنگامی که در شامگاه روز جمعه در حال خارج شدن از دفتر مجله بود، با چهار گلوله شلیک شده از یک ماشین در حال حرکت به شدت زخمی شد و در بیمارستان به علت خرابی کپسول اکسیژن در آسانسور یا نبود کپسول اکسیژن درگذشت. باوجود اینکه ترور وی را مرتبط با آخرین انتشار او یعنی ۱۰۰نفر پولدار دنیا می‌دانند اما عاملان
او یعنی ۱۰۰نفر پولدار دنیا می‌دانند اما عاملان اصلی ترور وی همچنان ناشناخته هستند. قتل او را ضربهٔ بزرگی به روزنامه‌نگاری تحقیقی در روسیه دانسته‌اند. برترین آثار. در میان مجموعه آثار او، چند اثر تحقیقی زیر به عنوان برترین آثار وی شناخته شده‌اند:
شکیل راشائون اونیل ملقب به شکیل اونیل، بازیکن آمریکایی سابق ان‌بی‌ای است. زندگی ورزشی. او بسکتبال خویش را با تیم اورلاندو مجیک شروع کرد. بعدها به لس انجلس لیکرز، میامی هیت و فینکس سانز و کلیولند کاوالیرز رفت. او در آخرین سال بازی خود به «بوستون سلتیکس» پیوست و در پایان فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ بازنشسته شد. او تاکنون چهار بار (سه بار با لس انجلس لیکرز و یک بار با میامی هیت) قهرمان ان بی ای شده‌است. وی یکی از پنجاه بازیکن برتر تمامی ادوار ان بی ای به حساب می‌آید. همچنین نام او در تالار افتخارات ان بی ای به ثبت
همچنین نام او در تالار افتخارات ان بی ای به ثبت رسیده‌است. او تنها بازیکن در تاریخ ان بی ای به‌شمار می‌رود که توانسته در سیزده فصل پیاپی و متوالی آمار ۲۰ امتیاز و ۱۰ ریباند را در کارنامه به ثبت برساند. او گذشته از فیزیک غول آسا و خشن یکی از خوش‌اخلاق‌ترین بازیکنان لیگ می‌باشد و در سال ۲۰۰۳ به عنوان مرد اخلاق انتخاب شده‌است. او بارها و بارها در مسابقات ستارگان شرکت داشته و سه بار هم در سالهای ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ به عنوان بهترین بازیکن این مسابقات انتخاب شده‌است. او یکی از بهترین بازیکنان پست ۵ و یکی از
شده‌است. او یکی از بهترین بازیکنان پست ۵ و یکی از نمادهای تاریخ ان بی ای به‌شمار می‌رود. تخصص بازی او شوت‌های کوتاه و اسلم دانک‌های قدرتی است. او در پرتاب پنالتی ضعف دارد. بهترین آمار پرتاب پنالتی توسط وی ۶۰٪ به ثبت رسیده. زندگی شخصی. او در نیوجرسی به دنیا آمد و در سن آنتونیو در تگزاس دوران کودکی خود را گذرانید. اونیل همواره یکی از معروفترین بازیکنان ان بی ای بوده‌است. او در زمینه سینما و موسیقی هم فعالیت دارد. پدر شکیل اونیل یک درجه دار ارتش آمریکا می‌باشد. وی دین خود را اسلام معرفی کرده‌است. لقب اول او
وی دین خود را اسلام معرفی کرده‌است. لقب اول او شک و لقب دومش دیزل است. اونیل با دو متر و شانزده سانتیمتر قد و ۱۵۴ کیلوگرم وزن، یکی از سنگین‌وزن‌ترین بازیکنان لیگ به‌شمار می‌رفت. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که شکیل اونیل در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
فرایند، پردازه یا پروسه در رایانش، یک نمونه از یک برنامه رایانه‌ای است که توسط یک یا بیشتر ریسه درحال‌اجرا می‌باشد. یک پردازه، شامل یک برنامه و کنش‌های مرتبط با آن (پشته، مقدار فعلی ثبات‌ها، منابع (مانند فایل‌های بازشده)، ساختار بلاک کنترل فرایند و …) است. بر اساس نوع سیستم‌عامل (OS)، یک پردازه می‌تواند از چندین ریسه تشکیل شود، که دستورالعمل‌ها را به صورت همروند اجرا می‌کنند. درحالی‌که یک «برنامه» رایانه‌ای، یک گردآورد غیرفعال از دستورالعمل است که معمولاً در یک فایل روی دیسک ذخیره شده‌است، یک «پردازه» در
در یک فایل روی دیسک ذخیره شده‌است، یک «پردازه» در واقع اجرای آن دستورالعمل‌ها است مستلزم آن است که برنامه قبل از آن از روی دیسک به حافظه بارگذاری گردد. چندین پردازه را می‌توان به یک برنامه مشابه مرتبط کرد، برای مثال، بازکردن چندین نمونه از یک برنامه مشابه، معمولاً منجر به ایجاد بیش از یک پردازه درحال‌اجرا از آن برنامه می‌شود. چندوظیفگی روشی برای آن است که چندین پردازه، پردازنده‌ها (CPUها) و دیگر منابع سیستمی را به اشتراک بگذارند. هر CPU (هسته) در هر زمان فقط یک وظیفه را اجرا می‌کند. با این حال چندوظیفگی به
یک وظیفه را اجرا می‌کند. با این حال چندوظیفگی به هر پردازنده امکان آن را می‌دهد، تا بین وظایف درحال‌اجرا تعویض شود، و این کار را بدون منتظر شدن برای تکمیل هر وظیفه انجام می‌دهد (پیش‌اجرایی). بر اساس پیاده‌سازی سیستم‌عامل، تعویض را می‌توان موقعی اجرا کرد که وظایف، فعالیت‌های ورودی/خروجی را شروع می‌کنند یا برای تکمیل‌شان صبر می‌کنند، یا موقعی که یک وظیفه، به صورت ارادی منجر به یک عمل CPU می‌شود، یا در وقفه‌های سخت‌افزاری، یا موقعی که زمان‌بند سیستم‌عامل می‌فهمد که یک پردازه، زمان عادلانه اشتراک CPU را منقضی
که یک پردازه، زمان عادلانه اشتراک CPU را منقضی کرده‌است (مثلا با زمان‌بند کاملاً عادلانه در هسته لینوکس). یک حالت معمول چندوظیفگی، روش اشتراک زمانی CPU است، که روشی برای درهم‌گذاری اجرای فرایندها و ریسه‌های کاربر، و حتی وظایف مستقل هسته است، اگرچه ویژگی در آخر ذکر شده، تنها در هسته‌های پیش‌اجرا، مثل لینوکس، قابل انجام است. پیش‌اجرایی یک اثر جانبی مهم برای «پردازه‌های تعاملی دارای اولویت بالاتر نسبت به پردازه‌های وابسته با CPU» دارد، از این رو به کاربران، به صورت فوری (در موقع اعمال ساده‌ای مثل فشار یک کلید
صورت فوری (در موقع اعمال ساده‌ای مثل فشار یک کلید یا حرکت ماوس) منابع رایانشی داده می‌شود. به‌علاوه، به برنامه‌های کاربردی (مثل اجرای ویدیو و موسیقی) یک نوع اولویت بی‌درنگ داده می‌شود، که در نتیجه آن هر فرایند با اولویت پایین‌تر را پیش‌اجرا می‌کند. در سامانه‌های اشتراک-زمانی، تعویض زمینه آن‌قدر سریع انجام می‌شود، که آن را مثل موقعی می‌کند که چندین پردازه به صورت همزمان روی تنها یک پردازنده اجرا می‌شوند. به اجرای همزمان چندین پردازه، همروندی گفته می‌شود. به دلایل امنیتی و اطمینان‌پذیری، بیشتر سیستم‌عامل‌های
امنیتی و اطمینان‌پذیری، بیشتر سیستم‌عامل‌های جدید، از ارتباطات مستقیم بین پردازه‌های مستقل جلوگیری می‌کنند، که این موضوع باعث ایجاد قابلیت ارتباطی موکداً واسط‌دار و کنترل‌شده بین پردازه‌ها می‌شود. هر فرایند دارای فضای آدرس مخصوص به خود است. فضای آدرس، یک لیست از مکان‌های حافظه از یک حداقل تا یک حداکثر است که فرایند می‌تواند از آن فضا بخواند یا در آن بنویسد. فضای آدرس شامل برنامه اجرایی، داده‌های برنامه و پشته آن است. همچنین هر فرایند برای خودش دارای یک مجموعه از رجیسترها است که شامل شمارنده، اشاره گر پشته
از رجیسترها است که شامل شمارنده، اشاره گر پشته و دیگر رجیسترهای سخت‌افزاری و نیز اطلاعات متنوع دیگری که برای اجرای برنامه مورد نیاز است می‌باشد. پردازش یک برنامه کامپیوتر که اجرای ان شروع شده‌است شامل کد برنامه و فعالیت‌های جاری است. پردازش می‌تواند از چند بخش کوچک در حال اجرا تشکیل شده باشد. برنامه‌های کامپیوتر مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های غیرفعال است. پردازش یک اجرای واقعی از دستور العمل‌های برنامه است.
اهوراپیروز خالقی یزدی با نام اصلی فتح‌الله خالقی یزدی و معروف به «هخا» یک شومن ایرانی مقیم آمریکا در تلویزیون ماهواره‌ای رنگارنگ بود که وعده داده بود که در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۳ با ۵۰ فروند هواپیما به تهران آمده و نظام جمهوری اسلامی را سرنگون می‌کند که خلف وعده کرد. این امر به یک اتفاق کمدی بدل گشت و صدا و سیما صحنه‌هایی از گفته‌های او را پخش کرد. واکنش مقامات جمهوری اسلامی ایران. وزیر اطلاعات ایران او را یک «دیوانه» خواند و از بازگشت او به ایران استقبال کرد. اکبر خوشکوشک نیروی سابق و امنیتی وزارت اطلاعات در
اکبر خوشکوشک نیروی سابق و امنیتی وزارت اطلاعات در کلاب هوس مدعی شده‌است که وی با اهورا پیروز خالقی در ارتباط بوده و مبالغی را به وی پرداخت نموده‌است. جنجال رادیو تهران. در سال ۱۳۸۸، رادیو تهران در پرسشی از شنوندگان خود پرسیده بود که «اگر یک روز صبح از خواب بیدار شوید و ببینید هخامنشیان در کشور حاکم شده‌اند چه می‌کنید؟». یکی از شنوندگان در پاسخ گفته بود: این امر باعث انتقاد از صدا و سیما شد.
تاتارها (تاتار: Tatarlar / Татарлар)، یکی از اقوام ترک‌تبار هستند، که محل اصلی سکونت آن‌ها جمهوری تاتارستان در غرب مرکزی فدراسیون روسیه و بخش‌هایی از سیبری و آسیای میانه است. جمعیت تاتارهای روسیه در سرشماری سال ۲۰۰۲ روسیه ۵٬۵۴۵٬۶۰۱ نفر اعلام شده است. تاتارهای تاتارستان که به "تاتارهای قازان" هم معروف هستند. شاخه اصلی قوم تاتار را تشکیل می‌دهند که به زبان تاتاری از شاخه قبچاق خانواده زبان‌های ترکی صحبت می‌کنند. اقلیتی از تاتارها علاوه بر روسیه در کشورهای ازبکستان، قزاقستان، قرقیزستان، ترکمنستان، افغانستان،
قزاقستان، قرقیزستان، ترکمنستان، افغانستان، تاجیکستان، اوکراین، آذربایجان و ایران نیز سکونت دارند. نام. نام تاتار به برخی از اقوام صحرانورد آسیای شمالی و مرکزی، که از قرن هفتم به همة اقوام مغول و ترک تشکیل‌ دهنده سپاه چنگیزخان و اخلافش در غرب آسیا و اروپا اطلاق شده است‌واژه تاتار برگرفته از عبارات و متون باستانی چین است که حکایت از قومی دارد که در این مناطق سکنی داشته‌اند. از نام‌های دیگر این مردمان که در نوشته‌های چینی ضبط شده است می‌توان تاتان و داتان را نام برد. نام تاتار برای قبایلی که در سپاه گونش خان
برد. نام تاتار برای قبایلی که در سپاه گونش خان در پیکار و جنگ با روس‌های و مجارها شرکت داشتند، توسط اروپاییها به کار برده می‌شد. برخی از محققان واژه تاتار را ترکیبی از واژه تات (به معنی بیگانه و غیرخودی) و ار (به معنی مرد و مردم) می‌دانند. طبق فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد تاتار نامی برای جمعیت‌های گروه ترکان طلایی سابق در اروپا شد، مانند جمعیت خانات‌های کازان، کریمه، آستاراخان، قاسم و سیبری سابق. شکل تارتار ریشه در لاتین یا فرانسوی دارد و از زبان ترکی و فارسی به زبان‌های اروپای غربی می‌آید (تاتار، «پیام‌آور
به زبان‌های اروپای غربی می‌آید (تاتار، «پیام‌آور سوار»). از ابتدا، r اضافی در اشکال غربی وجود داشت و این به احتمال زیاد به دلیل ارتباط با تارتاروس بود. (Ochir (2016 بیان می‌کند که تاتارهای سیبری و تاتارهایی که در قلمروهای بین آسیا و اروپا زندگی می‌کنند منشأ ترکی دارند، نام تاتار را بعداً به دست آوردند و ارتباط اجدادی با تاتارهای مغولی اردوی زرین ندارند، که قومیت آنها شامل مردم مغول می‌شود. مغولی‌هایی که در قرون ۶ تا ۸ بر آنها حکومت می‌کردند. پاو (۲۰۱۹) پیشنهاد می‌کند که مردم ترک‌زبان کومانیا، به عنوان
پیشنهاد می‌کند که مردم ترک‌زبان کومانیا، به عنوان نشانه ای از وفاداری سیاسی، نام تاتار فاتحان مغول خود را انتخاب کردند، قبل از اینکه در نهایت فرهنگ و زبان فاتحان مغول خود را دربر گیرند. این اصطلاح در اصل فقط یک نام مستعار نیست، زیرا نیروهای اردوی زرین خود را تاتار می‌نامیدند. همچنین نام مستعار تعدادی از مردم سیبری و خاور دور روسیه، یعنی قوم خاکاس (тадар، تدار) است. تاریخ. موطن اصلی تاتارها در قرن پنجم شمال شرقی گوبی بوده است؛ ولی پس از مطیع شدن توسط ختن به جنوب مهاجرت کردند. بعد توسط خان مغول، گونش خان تحت
مهاجرت کردند. بعد توسط خان مغول، گونش خان تحت کنترل درآمده است؛ و تحت رهبری باتو خان نوه گونش خان به سمت غرب منتقل شدند. در واقع آن‌ها از کوه‌های آلتای به دشت‌های روسیه امروزی منقل شده‌اند. در اروپا تاتارها توسط مردم بومی یا خودشان با نامهای: ترک‌های قبچاقی، بلغارهای ولگا، آلان‌ها و کیماک‌ها شناخته می‌شوند. . درباره خاستگاه تاتارها گفته‌اند که ایشان نیز مانند ترکها (در ۵۴۵–۵۵۴) و در پی آنان، در نیمه دوم قرن ششم از ارتفاعات آلتای (بین چین و مغولستان، و سرزمینهای آسیای مرکزی) در جهت شرق و شمال شرق، به
سرزمینهای آسیای مرکزی) در جهت شرق و شمال شرق، به اِستپهای مغولستان، منچوری، شمال چین و نواحی جنوبیتر حاشیه جنوبی سیبری مرکزی سرازیر شدند و مانند بیشتر ترکها و مغولها، همواره ناگزیر بودند که شرایط بسیار سخت اقلیمی آسیای شمالی را تحمل، و کمبودهای ناشی از آن را با جنگ و غارتگری و کوچ‌نشینی جبران کنند. اوضاع نامطلوب اقتصادی حاکم بر آن سرزمینها، ایشان را مردمی مقاوم و جنگجویانی قابل بار آورد، اما موجب شد که از لحاظ فرهنگی و مدنی، از همسایگانشان در چین، هند و ممالک غرب آسیا بسیار عقب بمانند با اینهمه، کاربرد نام
غرب آسیا بسیار عقب بمانند با اینهمه، کاربرد نام تاتار سابقه‌ای قدیمتر دارد. این نام اول بار به صورت «اوتوز تاتار» («سی ] قبیلة [تاتار») در سنگ‌نوشته کول تِگین، قدیمترین بخش سنگ‌نوشته‌های اورخون متعلق به ۱۱۲/ ۷۳۰ (در دوران دومین حکومت ترکها، یعنی در دوران خاقانی اویغور) در ناحیه اورخون مغولستان به کار رفته و در آن، از شرکت «اوتوز تاتار»ها در مراسم سوکواری ایستمی خاقان، دومین و آخرین خاقانِ اولین دورة فرمانروایی ترکها (امپراتوری گُوک تُرک) یاد شده است، اما در سنگ‌نوشته‌های بعدی اورخون، مانند سنگ‌نوشته
اما در سنگ‌نوشته‌های بعدی اورخون، مانند سنگ‌نوشته شینه‌اوسو مربوط به ۱۲۶/ ۷۴۴ متعلق به بایان‌چُور خاقان، دومین فرمانروای اویغورها، فقط از «تُقوز تاتار» («نُه] قبیلة [ تاتار») و سرکوب شدن آنان به دست فرمانروایان اویغوری خبر داده شده است ؛ ازینرو، برخی از محققان چنین نتیجه گرفته‌اند که در آن روزگار (نیمه اول قرن دوم) نه قبیله از سی قبیلة (ابتدایی) تاتارها یک «واحد سیاسی» تشکیل داده بوده‌اند و به عقیده محققان، این تاتارها حدوداً در جنوب‌غربی دریاچه بایکال تا رود کرولِن در شمال‌شرقی مغولستان می‌زیسته‌اند . در
کرولِن در شمال‌شرقی مغولستان می‌زیسته‌اند . در آغاز قرن ششم، اقوامی از تبار مَنْچوهای تونگوزی زبانِ ناحیه منچوری (در شمال‌غربی چین) موسوم به نوچن یا جرجن‌/ جورچن‌/ جورچیت ــ که «تاتارهای منچو» یا «تاتارهای نوچن» نیز خوانده شده‌اند به حکومت ترکانِ ختایی خاتمه دادند و با عنوان «سلسله طلایی کین‌/ تسْین» تا ۶۳۱/ ۱۲۳۴ در شمال چین حکومت کردند چینیان در دوران حکومت این سلسله، بدون جدا کردن قبایل تاتار از مغول، همة همسایگان شمالی خود را «تاتار» می‌خوانده‌اند و آنان را به نسبت دورتر بودنشان از مرز چین و پایینتر
را به نسبت دورتر بودنشان از مرز چین و پایینتر بودن سطح فرهنگشان، به سه گروه تقسیم کرده بودند: تاتارهای سفید («آق‌تاتار») در پشت دیوار چین، که ظاهراً تمدنی شایان توجه داشته‌اند؛ تاتارهای سیاه («قره تاتار») که در نواحی جنوبی مغولستان به صورت نیمه‌وحشی می‌زیسته‌اند و چنگیزخان از آنان بوده است؛ و تاتارهای وحشی، که شکارچی بوده‌اند و در جنگلهای سیبری نواحی شمالی مغولستان می‌زیسته‌اند. تاتارهای سیاه را می‌توان به سه گروه تقسیم کرد: تاتارهای (حوزة) اورخون، تاتارهای سیاه و تاتارهای (حوزة) بوئیرنور. منابع پس از
سیاه و تاتارهای (حوزة) بوئیرنور. منابع پس از چنگیزخان به گروه اخیر بسیار پرداخته‌اند. شاخه‌ای از تاتارهای بوئیرنور که «چُغان تاتار» (تاتارهای سفید) نامیده می‌شده‌اند، از تاتارهای سفید نواحی آلاشان جدا بوده و طبق طبقه‌بندی چینیها، جزو تاتارهای سیاه محسوب می‌شده‌اند. فرمانروایان سلسله طلایی کین، که به‌مرور چینی شده بودند، برای مهار کردن اقوام صحرانورد آن سوی دیوار چین، آنان را به جان یکدیگر می‌انداختند؛ چنان‌که در پی کشته شدن قوتوله‌/ قوتیله‌/ خوتولا قاآن، آخرین فرمانروای خاقانی مغولها، به دست تاتارهای
آخرین فرمانروای خاقانی مغولها، به دست تاتارهای بوئیرنور در ۵۵۶/ ۱۱۶۱ و با به قدرت رسیدن تاتارها، حکومت کین در ۵۹۸/ ۱۲۰۲ چند قبیلة متحد مغولی را ــ که طغرل (بعدها وانگ‌/ اونگ‌خان)، رئیس قبیلة مسیحی کرائیت و تابع حکومت کین، فرماندهی ایشان را به عهده داشت ــ بر ضد تاتارها برانگیخت در همین سال، تِموچین (بعدها چنگیزخان) به خون‌خواهی پدرش، یسوکایْ بهادُر ــ که یکی از رؤسای خرده‌پای مغول و هم‌پیمان قدیمی طغرل بود و عده‌ای از تاتارها او را کشته بودند ــ و نیز به سبب آنکه خود را وارث فرمانروایی قوتوله‌قاآن
به سبب آنکه خود را وارث فرمانروایی قوتوله‌قاآن می‌دانست، به عنوان متحد و تابعِ خان کرائیت، همة قبایل رقیب را در سرزمینهای مغولستان مقهور کرد و به‌ویژه از تاتارها انتقام سختی گرفت وی همچنین بقیه آنان را در واحدهای مختلف قومی ـ نظامی خود ــ که به‌مرور اقوام دیگری نیز به آنها می‌پیوستند ــ تقسیم کرد و تاتارها را «جلوداران» لشکر مغول گردانید و برخی از زنان ایشان را به همسری و برخی از کودکان آنان را به فرزندخواندگی برگزید. در نتیجه، عده‌ای از این تاتارها از همان ابتدا در دستگاه چنگیزخان و اخلافش، به مقامهای
ابتدا در دستگاه چنگیزخان و اخلافش، به مقامهای بالا رسیدند بدینسان، پس از آنکه چنگیزخان در ۶۰۲/۱۲۰۶ وحدت قبیله‌ای و قومی در مغولستان به وجود آورد، تاتارها نیز مانند دیگر اقوام ترک با مغولان درآمیختند. پس از مرگ چنگیزخان در ۶۲۴/ ۱۲۲۷، امپراتوری مغول تجزیه شد و اخلاف وی، به ممالک غرب آسیا و سرزمینهای شرق اروپا تاختند و در متصرفات جدید ساکن شدند. از آن پس، در بیشتر منابع، همة مهاجمان تشکیل‌ دهنده حکومتهای مستقل و نیمه‌مستقل مغولی، به‌ویژه در امپراتوری «اردوی زرّین *» در سرزمینهای روسیه، «تاتار» خوانده شده‌اند.
*» در سرزمینهای روسیه، «تاتار» خوانده شده‌اند. روسها مردم اردوی زرّین را همواره تاتار نامیده‌اند؛ چه در زمانی که زبان رسمی ایشان هنوز مغولی بود (تا قرن هشتم و مقارن ظهور عثمانیان) و چه در زمانی که زبان امپراتوری به‌کلی ترکی شده بود. گفتنی است که تاتارهای اردوی زرّین بسیار زودتر از همرزمان مغول خود در ایران، اسلام آوردند. برکه‌خان نخستین خان تاتاری اردوی زرّین بود که مسلمان شد اما در ایران در دورة هولاکو، انتشار اسلام در بین ایلخانان کُندتر بود. اولین ایلخان مغول که به اسلام گروید، تگودار (۶۸۰–۶۸۳/
ایلخان مغول که به اسلام گروید، تگودار (۶۸۰–۶۸۳/ ۱۲۸۱–۱۲۸۴) بود که پس از او، بسیاری از پیروانش نیز اسلام آوردند . در آسیای صغیر (ترکیه)، سلجوقیان آناطولی (سلاجقه روم) در ۶۴۰/ ۱۲۴۳، دست‌نشانده ایلخانان شدند و اقوامی از آنان در آنجا سُکنا گزیدند و با بومیان ترک آناطولی درآمیختند و به دلایلی نامعلوم «قره‌تاتار» (تاتارهای سیاه) نامیده شدند، که ظاهراً ربطی به گروه «تاتارهای سیاه» در تقسیم‌بندی چینیان ندارد. آنان هم‌زمان با جهانگشایی تیمور، به صورت کوچ‌نشین، بین آماسیه و قیصریه به سر می‌برده‌اند و جمعیتشان بین سی
و قیصریه به سر می‌برده‌اند و جمعیتشان بین سی تا چهل هزار خانوار بوده است. این قره‌تاتارها ــ که به‌مرور فرهنگ ترکمنی غالب در آن نواحی را کسب کردند ــ در ابتدای قرن نهم به امپراتوری عثمانی پیوستند. در پی پیروزی تیمور بر عثمانیان در ۸۰۲/ ۱۴۰۰، وی گروه‌هایی از قره‌تاتارهای آناطولی را به موطنشان در آسیای مرکزی (ماوراءالنهر) بازگرداند، اما برخی از ایشان پس از مرگ تیمور در ۸۰۷/ ۱۴۰۵، دوباره به آناطولی بازگشتند گفتنی است که برخی از قره‌تاتارهای یادشده، در ۸۲۲/ ۱۴۱۹ به نواحی بالکان کوچیدند و در غرب شهر فلبه
۱۴۱۹ به نواحی بالکان کوچیدند و در غرب شهر فلبه (فیلیپو پولیس / پلوودیف امروزی) ساکن شدند. نام شهر تَتَر/ تاتارپازارجق در بلغارستان نیز از نام ایشان گرفته شده است. در آغاز قرن نهم‌/ پانزدهم، اردوی زرّین تجزیه شد و خاناتی از قبیل خانات قازان، آستاراخان و کریمه، شکل گرفتند که مردم همة آنها نیز، به‌ویژه از طرف روسها، همواره تاتار خوانده شده‌اند این تاتارها به زبان روسیِ رایج در روسیه سفید سخن می‌گفته‌اند. به گفته بارتولد، بررسیهای تازه نشان می‌دهد که ترک‌زبانان آستاراخان نیز که به قبیلة نُوغای * منسوب