payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در رشته مهندسی رادار به فرانسه اعزام و پس از بازگشت، در نیروی دریائی جنوب با سمت فرمانده واحد رادار (ناو پلنگ) مشغول خدمت شد. اندکی بعد به سبب انتقاد و درگیری با فرماندهان به نیروی زمینی منتقل و به کرمان تبعید گردید . ولی همین تبعید زمینه‌ای برای تفحص و تأمل بیشتر در مسائل اجتماعی کشور شد و در ادامه به شبکه نظامی حزب توده ایران پیوست. با لو رفتن سازمان مدتی را در زندان به سر برد. پس از آزادی از زندان با توفیق در امتحانات، مجدداً وارد دانشگاه (تهران) و موفق به کسب رتبه اول دانشکده ادبیات شد ولی به دلیل
به کسب رتبه اول دانشکده ادبیات شد ولی به دلیل سابقه‌اش، ساواک مانع از ادامه تحصیل و گذراندن دورهٔ دکتریش در اروپا شد، اما با توجه به شایستگی که از خود نشان داده بود و دستور شاه موفق شد برای ادامه تحصیل راهی اروپا شود. او شاگرد هانری لوفور فیلسوف مارکسیست فرانسوی بود و پس از اتمام تحصیلات در رشته‌های دکترا در ادبیات فرانسه، دکترا در جامعه‌شناسی، دکترای سیکل سوم در اقتصاد و دکترای دولتی در علوم انسانی، سال‌ها در دانشگاه‌های فرانسه به عنوان استاد مشغول به تدریس بوده‌است. ایشان همچنین شاگرد استاد جعفری در
تدریس بوده‌است. ایشان همچنین شاگرد استاد جعفری در فلسفه و علوم عربی و امام سید مهدی روحانی در پاریس بوده و موفق به کسب گواهی در قرآن‌شناسی و علوم اسلامی از طرف ایشان و استاد استخری شده‌است . دکتر عباسی، به خوبی با شعر و موسیقی سنتی ایران آشنائی داشت و علاوه بر فارسی به سه زبان زنده دنیا یعنی، انگلیسی، فرانسوی و عربی مسلط بود. منابع. خاطرات یک افسر توده‌ای، ۱۳۳۵ - ۱۳۳۰. روح الله عباسی. انتشارات سرآمد کاوش ۱۳۸۳ منبع وصیت‌نامه دکتر عباسی وبگاه زادگاهم آباده
موزه هنر مک‌نی قدیمیترین موزه هنرهای معاصر در تگزاس است. این موزه در سن آنتونیو قرار دارد. این موزه حاوی ۲۰٬۰۰۰ عدد تابلوی نقاشی، مجسمه و کارهای هنری از قرن ۱۹ میلادی به بعد است. این موزه سالانه ۱۲۵٬۰۰۰ بازدیدکننده دارد. پیشینه. ماریون کوگلر ، بانوی ثروتمند اهل اوهایو، پس از نقل مکان به سن آنتونیو در سال ۱۹۱۸، با سرجوخه دان دنتون مک نی ازدواج کرد اما شوهرش مبتلا به آنفلوآنزا شد و یک سال بعد درگذشت. در سال ۱۹۲۷ او و همسر جدیدش دونالد اتکینسون ، سفارش طرح بنای اصلی ساختمان این موزه را به دو معمار محلی بنامهای
اصلی ساختمان این موزه را به دو معمار محلی بنامهای اتلی و رابرت آیرز به سبک استعماری اسپانیای جدید داد. خانم مک نی در هنگام فوتش در ۱۹۵۰، نزدیک به ۷۰۰ تابلوی نفیس از سرتاسر کشور و اروپا جمع‌آوری کرده بود. طبق وصیت خود، تمامی این تابلوها، ساختمان منزلشان و ۱۰ هکتار باغهای اطراف برای تأسیس نخستین موزه هنرهای معاصر تگزاس بکار رفت. اما پس از چند مرتبه افزودن قسمتهایی به ساختمان اصلی، در سال ۲۰۰۸ معمار فرانسوی ژان-پل ویگیه قسمت جدیدی به موزه افزود که با سبک نوگرایی طراحی شده‌است.
لیسهٔ مهری هروی که به اختصار به آن لیسهٔ مهری گفته می‌شود یکی از قدیمی‌ترین لیسه‌های شهر هرات است. این لیسه به افتخار مهری هروی شاعر پارسی‌گوی هرات در عهد شهبانو گوهرشاد به این نام مسمی گشته‌است. لیسهٔ مهری، مدرسه‌ای دولتی و دخترانه است و هم‌اکنون در این لیسه چندصد دانش‌آموز دختر درس می‌خوانند. این مدرسه در ضلع غربی جادهٔ شمالی چوک شهر نو و در مجاورت لیسهٔ جبلی و لیسهٔ علامه صلاح‌الدین سلجوقی قرار دارد.
حیدر میرزا صفوی فرزند شاهزاده حمزه میرزا فرزند شاه محمد خدابنده چهارمین پادشاه صفوی بود. پس از سقوط تبریز در ۲۶ شهریور ۹۶۴ خ. (۱۷ سپتامبر ۱۵۸۵ /۹۹۳ هجری قمری)، حمزه میرزا با سپاه ده هزار نفری خود چند حمله شجاعانه به عثمانی‌کرد و یک ستون ارتش عثمانی را در حوالی خوی نابود ساخت. حمزه میرزا در دی ۹۶۴ تصمیم گرفت تبریز را آزاد کند به همین دلیل حملات متعددی به شهر کرد و تعداد زیادی از سربازان دشمن را به قتل رسانید. ولی به علت نداشتن سرداران لایق و توپخانهٔ مجهز نتوانست قلعهٔ تبریز را تسخیر کند. یک ماه بعد به
نتوانست قلعهٔ تبریز را تسخیر کند. یک ماه بعد به نیروهای عثمانی در ساحل رود ارس حمله بردند و ضربات شدیدی به قوای عثمانی وارد ساختند. فرهاد پاشا بی‌درنگ نیروی کمکی به تبریز فرستاد و به سرداران قزلباش پیغام داد که ادامه جنگ به نفع و صلاح ایرانیان نبوده و بهتر است راضی به صلح شوند. زیرا سلطان عثمانی از اختلافات میان آنان به خوبی آگاه است. پس از چندی نامه‌ای نیز برای حمزه میرزا فرستاد و به وی پیشنهاد کرد درصورتیکه ایرانیان از تصرفات عثمانی چشم بپوشند، و یکی از شاهزادگان صفوی را به عنوان گروگان به باب عالی
از شاهزادگان صفوی را به عنوان گروگان به باب عالی بفرستد، او سعی خواهد کرد سلطان عثمانی را به انعقاد معاهدهٔ صلح راضی کند و احتمال دارد سلطان هم تبریز را به آن شاهزاده ببخشد. حمزه میرزا این پیشنهاد را با نظر موافق تلقی کرد و قرار شد حیدر میرزا فرزند خردسال وی به همراهی یک سفیر عالی‌مقام به دربار عثمانی اعزام گردد. با مرگ حمزه میرزا این اقدام به تعویق افتاد و با به سلطنت رسیدن شاه عباس حیدر میرزا با شاه محمد خدابنده و سایر شاهزادگان در ۱۵ محرم ۹۹۶ (۱۵۸۷ میلادی) به قلعه الموت و سپس در جمادی الثانی ۹۹۷ (۱۵۸۹
به قلعه الموت و سپس در جمادی الثانی ۹۹۷ (۱۵۸۹ میلادی) به قلعه ورامین فرستاده شدند. چون حیدر میرزا شرط مصالحه با عثمانی بود حیدر میرزا در شعبان ۹۹۷ (۱۵۸۹ میلادی) از قزوین به استانبول فرستاده شد و در صفر ۹۹۸ وارد استانبول شد. حیدر میرزا تا سال ۱۰۰۵ قمری (۱۵۹۶ میلادی) در استانبول می‌زیست و در آن سال به مرض طاعون درگذشت و مرگ او مایهٔ خرسندی دربار ایران که از داشتن گروگان نزد دولت عثمانی ناراحت بود، گردید.
بابِ عالی یا باب همایون یا دیوان همایون عنوان رایج دیوان وزیر اعظم عثمانی در سده‌های هجدهم و نوزدهم است. از دیرباز به کاخ سلاطین عثمانی و بعدها به کاخ وزیر اعظم که محل اداره امور دولت و مرکز حل و فصل امور مردم بود درگاه (قاپی) می‌گفتند. نامگذاری. باب عالی معادل قاپی و به معنای «درگاه عالی» است. در زبانهای مختلف، اشاره واژگانی که به معنای «بابِ» عربی یا «درِ» فارسی است به قصر و کاخ و دربار یا دارالحکومه فرمانروایان از دیرباز، حتی از دوره مصرِ فراعنه و ایرانِ ساسانی، رسمی بسیار شایع بوده‌است. کلماتی چون
ساسانی، رسمی بسیار شایع بوده‌است. کلماتی چون آستان، در، دربار، درخانه، درگاه در زبان فارسی، باب، عتبه در عربی و «میکادو» (درگاه والا) در ژاپنی، Court در انگلیسی، Cour در فرانسوی، Hof در آلمانی (هر سه به همان معانی) از آن جمله است. واژه ترکی «قاپی» پیش از آن‌که جای خود را به «باب» و «باب عالی» بدهد، ابتدا به معنای کاخ سلطان بود. بعدها به کاخ وزیر اعظم «پاشا قاپی سی» گفته شد و تا همین اواخر «قاپی» به تنهایی به این معنی بکار می‌رفته‌است. دامنه معنایی «قاپی» کم‌کم گسترش یافت و «دفتردار قاپی سی» (کاخ دفتردار)،
گسترش یافت و «دفتردار قاپی سی» (کاخ دفتردار)، «آغاقاپی سی» (کاخ آغای ینی چریها) نیز به کار رفت و سرانجام بر اثر گسترش بیش‌تر به کلیّه اداره‌های دولتی کشور عثمانی عمومیت یافت. در زبان رسمی رایج در عثمانی مترادفات واژه «قاپی» مانند «در» و «باب» نیز به کار می‌رفت: درِ دولت، درِ علیّه، درِ سعادت، بابِ همایون، باب سعادت، باب آصفی، باب فتوی '، باب ضبطیّه و ترکیبات بسیار دیگر. پیشینه. درگاه پاشا، قصر وزیر اعظم، نخست چندان اهمیتی نداشت، تا این‌که دیوانی که زیر نظر وزیر اعظم بود اهمیت خود را از دست داد و در سده
وزیر اعظم بود اهمیت خود را از دست داد و در سده هجدهم اداره امور آن‌جا به درگاه پاشا واگذار و این محل رفته‌رفته کانون انجام امور دولت شد. عنوان «پاشاقاپی سی» که تا میانه سده هجدهم متداول بود بتدریج جای خود را به «سرای صدر عالی»، «دیوانخانه باب عالی» و اختصاراً به «باب عالی» داد و از سال ۱۷۱۸ که وزیر اعظم داماد ابراهیم پاشای نوشهری پس از امضای قرارداد صلح پاساروویتس (عهدنامه پاساروفچه) به همراه پدرزنش سلطان احمد سوم (۱۶۷۳–۱۷۳۶) از ادرنه به استانبول بازگشت اصطلاح «باب عالی» رسماً پذیرفته شد. بعدها، به ویژه در
«باب عالی» رسماً پذیرفته شد. بعدها، به ویژه در اروپا، باب عالی نه تنها به دیوان وزیر اعظم بلکه به حکومت عثمانی نیز گفته شد. در ۱۷۴۶ که پاشاقاپی سی در آتش سوخت، «سرای عتیق» بازسازی و با فرش پوشانده شد و به محل باب عالی اختصاص یافت و بزرگان حکومت بدان جا نقل مکان کردند. باب عالی در آغاز دربردارنده حرمسرا و اندرونی و آشپزخانه‌ها و تالارهای پذیرایی و اصطبل و بخش‌های دیگر بود و کسانی که در مذاکرات رسمی صدراعظم دستیاران اصلی او به‌شمار می‌رفتند در آن‌جا اتاق داشتند. در سال ۱۷۶۱ بار دیگر باب عالی دچار آتش‌سوزی شد
در سال ۱۷۶۱ بار دیگر باب عالی دچار آتش‌سوزی شد و کاملاً از میان رفت و ساکنان آن به کاخ اسما سلطان در قادرغه انتقال داده شدند. در واقعه علمدار پاشا در سال ۱۸۱۶ این قصر هم آتش گرفت و باب عالی به منزل یوسف آغا، کدخدای والده سلطانِ سابق، روبروی دروازه مرکب‌سازان انتقال داده شد، اما دو سال بعد در صحن باب عالی پی بنای جدید آن گذاشته شد. در آتش‌سوزی خواجه پاشا، باب عالی یک بار دیگر آتش گرفت و ساختمان درگاه آغا موقتاً به محل باب عالی اختصاص داده شد. سلطان محمود دوم (۱۷۸۹–۱۸۳۹) فرمانی خطاب به سلیم محمد پاشا وزیر
(۱۷۸۹–۱۸۳۹) فرمانی خطاب به سلیم محمد پاشا وزیر اعظم صادر کرد و تهیه مقدمات احداث باب عالی را در فصل بهار دستور داد و برادر او خلیل بیگ را به نظارت بر بنای آن گماشت. پس از واقعه علمدار مخصوصاً انحلال قشون ینی چری، بنای باب عالی بتدریج از صورت اقامتگاه وزیر اعظم بیرون آمد و حالت ستاد اصلی دولت به خود گرفت و حرمسرای آن نیز پس از دوره تنظیمات (۱۸۳۹–۱۸۷۶ میلادی) فروپاشید. چون در زمان سلطان عبدالحمید دوم (۱۸۷۶–۱۹۰۹)، تمام امور در کاخ ییلدیز اداره می‌شد، باب عالی اهمیت چندانی نداشت و در دوران مشروطیت، قدرت باب
اهمیت چندانی نداشت و در دوران مشروطیت، قدرت باب عالی و ادارات تابعه آن محدود شد. سرانجام باب عالی همراه با حکومت عثمانی از میان رفت. پس از الغای سلطنت، بنای آن به مقر نمایندگان حکومت جدید ترکیه و سپس به مرکز اداری «ولایت» استانبول اختصاص یافت. دوره قدرت باب عالی. پس از اعلان تنظیمات و تجدید تشکیلات مهمترین ادارات دولتی و تأسیس ادارات جدید و تجمّع همه آن‌ها در باب عالی، دوران سلطنت عبدالمجید اول (۱۸۲۳–۱۸۶۱) تا مرگ عالی پاشا (۱۸۵۲) و همچنین بخشی از دوران سلطنت عبدالعزیز یکم (۱۸۳۰–۱۸۷۶) دوره‌ای است که در
سلطنت عبدالعزیز یکم (۱۸۳۰–۱۸۷۶) دوره‌ای است که در اثنای آن باب عالی در نهایت قدرت و مظهر کامل حکومت عثمانی بوده‌است. در آن مدت، تمامی اختیارات از دربار به باب عالی انتقال یافته و قدرت سیاسی و اداری در آن‌جا جمع شده بود. پس از مرگ عالی پاشا، که استقلال باب عالی را با دقت تمام تأمین کرده بود، تا مشروطیت دوم، اختیار کشور به‌طور کلی به دست دربار افتاد و باب عالی تحت‌الشعاع آن قرار گرفت. استادی باب عالی. از دیرباز، سمتی با عنوان "استادی باب عالی" وجود داشت که برای آموزش زبان‌های عربی و فارسی و دیگر تعلیمات لازم
آموزش زبان‌های عربی و فارسی و دیگر تعلیمات لازم به مأموران دولتی که تا سال ۱۲۵۱ هجری ناگزیر از تحصیل آن‌ها بودند، ایجاد شده بود و منشیان باب عالی هر روز قبل از وقت اداری به این تعلیمات که هیچ مؤسسه ای برای آموزش آن‌ها وجود نداشت می‌پرداختند. در پرتو چنین تعلیماتی، اشخاصی چون رشید پاشا و مدحت پاشا پرورش یافتند.
قلعه أسود بمعنای: (قلعه شیرها)، قلعه أی تاریخی و یکی از دژهای مشهور منطقهٔ ظاهره در کشور پادشاهی عمان است . ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آید. قلعه أسود یا ( قلعه شیرها )، در شهرستان عبری به عربی ( ولایة عبری )، در استان ظاهره واقع شده‌است. قلعه روی تپه أی بلند ساخته شده‌است وبر فراز دره أسود قرار دارد که از مسافت دوری نمایان است. تاریخ بنای قلعه به سال ۹۷۲ هجری قمری بر می‌گردد. قلعه شامل چهار برج به شرح زیر است: واز آنجا که معلوم است ایجاد تعدد أبراج واستحقامات وفتحات وتیرکش تیر اندازی وجاهای
أبراج واستحقامات وفتحات وتیرکش تیر اندازی وجاهای نگهبانان برای حفاظت از منطقه ایجاد نموده بوده أند و به‌طور شبانه روزی نگهبانان در این برج‌ها کشیک می‌داده أند. «قلعه أسود» قلعهٔ ایست با موقعیت بسیار عالی سوق الجیشی که برفراز «تپهٔ» بلندی ما بین کوه و دره و در امتداد راه دو شهر مهم آن دوران عبری و بریمی واقع شده بوده‌است و نقش برجسته أی در راه بازارگانی وکالاهای تجارتی داشته بوده‌است. چنانکه این دوشهر در عصور وسطی وتا ظهور فجر اسلام نقش ایفایی بر سر راه شرق و جنوب داشته بوده‌است، و «حصن الأسود» یکی از
شرق و جنوب داشته بوده‌است، و «حصن الأسود» یکی از مهمترین معاقل آن دوران بوده‌است. این قلعه از قدیمی‌ترین دژهای دفاعی منطقه ظاهره عمان است.
وُلت (کوتاه‌شده: V) یکای ولتاژ یا اختلاف پتانسیل الکتریکی در سیستم استاندارد بین‌المللی واحدها است. ولت یکای نیروی محرک الکتریکی نیز هست. یک ولت، اختلاف پتانسیل دو نقطه است که برای جابه‌جایی یک کولن بار میان آن‌ها، یک ژول کار انجام شود. formula_1 که در آن یکای اختلاف پتانسیل این‌گونه به‌دست می‌آید: این یکا، به افتخار فیزیک‌دان و مخترع ایتالیایی آلساندرو ولتا (۱۷۴۵–۱۸۲۷)، ولت نامیده شده‌است. سطوح ولتاژ. ولتاژ برق در مصارف خانگی در ایران ۲۲۰ ولت، و جاهای دیگر، ۱۱۰، ۲۲۰، ۲۳۰، ۲۴۰ و ۲۵۰ ولت است. ولتاژ برق در
۱۱۰، ۲۲۰، ۲۳۰، ۲۴۰ و ۲۵۰ ولت است. ولتاژ برق در مصارف صنعتی، ۲۲۰ یا ۳۸۰ ولت است. در خطوط انتقال توان از ولتاژهای بیش‌تر، هم‌چون ۶۳ و ۴۰۰ کیلوولت استفاده می‌شود. باتری‌های خشک معمولاً ۱٫۵ ولت و باتری ماشین‌های سبک معمولاً ۱۲ ولت، و باتری ماشین‌های سنگین، ۲۴ ولت هستند.
دویمانج یا دوغراماج کی از غذاهای سنتی آذربایجان است که به عنوان یک عصرانه یا پیش غذا می‌توان سرو نمود. با موادی چون نان اسکو، روغن حیوانی یا کره، پنیر تبریز ، گردو، پودر نعناع سبزی‌های معطر ... تهیه می‌شود. طرز تهیه. ابتدا نان را خرد می‌کنیم و در کاسه میریزیم .نان ، پنیر ، گردو و سبزی را با دست مخلوط و در حین کار کمی آب روی آن ریخته و در آخر کره و پنیر را اضافه می‌کنیم و مخلوط می نماییم تا به شکل خمیر در بیاید . و در آخر با دست مواد را به شکل لقمه در آورده و نوش جان می‌کنیم. البته لذت دویمانج به اینه که
و نوش جان می‌کنیم. البته لذت دویمانج به اینه که مادر یا مادر بزرگ آن را لقمه کند
راحت‌الحلقوم یا لُقوم یا لُکوم یا ترکیش دیلایت یا مسقطی یکی از انواع شیرینی‌ها است که بر پایه ژلِ نشاسته و شکر است. راحت‌الحلقوم به‌صورت ساده، مغزدار و در رنگ‌ها و طعم‌های مختلف تولید می‌شود. مبدأ راحت‌الحلقوم به‌طور دقیق مشخص نیست، اما بیشتر به ترکیه و همچنین بلاروس نسبت داده می‌شود.
رودخانهٔ اناربار که به اشتباه قم‌رود نامیده میشود، از کوهستان‌های بختیاری از جنوب الیگودرز سرچشمه می‌گیرد، از جنوب شرقی استان مرکزی و بخشی از استان قم می‌گذرد. این رود در حوضه آبریز دریاچه نمک قرار دارد و به رود قره‌چای منتهی و در نهایت با نام مسیله‌رود وارد دشت مسیله می‌شود. طول رودخانه اناربار حدود ۲۹۰ کیلومتر است. مسیر. سرشاخه‌های اصلی رودخانهٔ اناربار از کوههای بختیاری تغذیه می شود. سرچشمه اولیه این رود در غرب دامنه های کوهای منطقه فریدن (بویین میاندشت به نام های آغچه و بلطاق و خلعت پوشان ودر جنوب شرقی
نام های آغچه و بلطاق و خلعت پوشان ودر جنوب شرقی الیگودرز کوه تمندر پس از آن، چند شاخه از جمله دربند و خوانسار به آن می‌پیوندد و پس از طی مسافتی در مسیر کوهستانی در دره‌های شهرستان گلپایگان واقع در استان اصفهان در نهایت، در شهرستان‌های محلات و دلیجان (در استان مرکزی) وارد دشت می‌شود. سپس از شهر قم می‌گذرد و در شمال شرقی آن با قره‌چای تلاقی می‌کند. زیرشاخه‌ها. رودخانهٔ لعل بار یا اناربار از به هم پیوستن چند زیرشاخه تشکیل می‌شود: دربند. شاخه اصلی به نام دربند در گلپایگان، از کوه‌های بختیاری در زاگرس مرکزی
در گلپایگان، از کوه‌های بختیاری در زاگرس مرکزی (الیگودز و بویین و میاندشت) سرچشمه گرفته که شاخه اصلی و پرآب رودخانه لعل بار یا اناربار می‌باشد و در جهت جنوب غربی به شمال شرقی جریان دارد. رودخانه خوانسار. رودخانه خوانسار از کوه‌های این شهرستان سرچشمه گرفته، پس از ورود به دشت گلپایگان در منطقه غرغاب به آن می‌پیوندد؛ که در پائین گلپایگان، خرقاب نامیده می‌شود. خرقاب. از ترکیب دو رودخانه خوانسار و دربند، رودخانه‌ای به نام خرقاب به وجود می‌آید که در ۲۳ کیلومتری شرق خمین در نزدیکی گلهاگرد با رودخانه خمین یکی
شرق خمین در نزدیکی گلهاگرد با رودخانه خمین یکی می‌شوند. رودخانه خمین. رودخانه خمین از کوه‌های آشناخور و رضاآباد (کوه ویلو)، سرچشمه گرفته و جهت آن، جنوب غربی به شمال شرقی است. شاخه‌های کوچکتری در خمین از کوه‌های نشهر، پشت کوه، دالائی، بیشه علی و حمزه لو سرچشمه گرفته که در ۲کیلومتری غرب خمین نزدیک روستاهای ریحان و ارّه به رود خمین می‌پیوندند. رودخانه انار بار. رودخانه اناربار یا لعل‌بار در شمال نیم‌ور به سمت غرب و به طرف شهرهای دلیجان و قم می‌رود و در ناحیه پل دلاک در ۲۰ کیلومتری شمال شرقی قم به قره چای
پل دلاک در ۲۰ کیلومتری شمال شرقی قم به قره چای پیوسته و به کویر نمک می‌ریزد. سد پانزده خرداد به فاصله ۱۵ کیلومتری از شهر دلیجان به سمت قم بر روی این رودخانه ساخته شده‌است. جستارهای وابسته. انتقال آب الیگودرز به قم که در رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها از آن با عنوان‌هایی مثل «پروژه قمرود» و «طرح انتقال آب از سرشاخه‌های دز به قمرود» یاد می‌شود منابع. منطقه فریدنhttps://fa.m.wikipedia.org/wiki/%d9%85%d9%86%d8%b7%d9%82%d9%87_%d9%81%d8%b1%db%8c%d8%af%d9%86
نیوآ یک نام تجاری برای محصولات بهداشتی صورت و بدن است که متعلق به شرکت آلمانی بایرسدورف است که در حوزهٔ آرایشی و بهداشتی فعالیت می‌کند. این شرکت در ۲۸ مارس ۱۸۸۲ توسط داروسازی به‌نام کارل پاول بایرسدورف تأسیس شد. لبنان و مالزی تنها تولیدکننده‌های کرم‌های نیوآ در آسیا هستند.
بند نیم‌ور از جاذبه‌های دیدنی شهر نیم‌ور است که احداث آن منسوب به عهد ساسانیان است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مشخصات. طول این بنا تقریباً ۱۰۰ متر و عرض آن ۹ متر است. مصالح اصلی به کار رفته در بنا سنگ و ساروج است. جغرافیا. بر روی رودخانه قم‌رود که در شمال منطقه نیم‌ور جاری است، سدی زده شده که کارکرد تأسیسات آبی آن بسیار شگفت‌آور است. مردم این منطقه با استفاده از این تأسیسات آبی به آبیاری زمین‌های کشاورزی و همچنین مصارف خانگی می‌پرداختند. چاگور. در
و همچنین مصارف خانگی می‌پرداختند. چاگور. در قسمتی از بند، دهانه‌ای به نام چاگور وجود دارد که آب در آن به سرعت می‌چرخد و پایین می‌رود. بنا بر افسانه‌ای داخل چاگور، چرخی به نام چرخ الماس کار گذاشته‌است که هرچه از دهانه چاگور پایین برود، از آن طرف خرد و متلاشی بیرون می‌آید.مردم این منطقه دلیل ساخت چاگور را تضمینی برای این می‌دانند که هیچ‌چیز نتواند جلوی جریان آب را در کانال سد کند.
رود لهل بار یا لعل‌بار یکی از زیرشاخه‌های اصلی قم‌رود است. سرچشمه و سراب اولیه این رود از کوه های بختیاری در شهرستان الیگودرز و از دامنه های شرقی و جنوبی کوه تمندر شروع می شود. پس از آن با دریافت شاخه های فرعی از برخی روستاهای شهرستان بویین و میان دشت، در منطقه روستای هنده وارد شهرستان گلپایگان می شود. با دریافت شاخه ی فرعی دیگری از شهرستان خوانسار تقویت می شود و بعد از پیوستن با رودهای خرقاب یا غرقاب و رود خمین، لهل‌بار نام می‌گیرد. این رود در طول مسیر خود در مناطق مختلف، نام های متفاوتی داشته است. در
خود در مناطق مختلف، نام های متفاوتی داشته است. در مناطق سرچشمه تا شهرستان گلپایگان به دربند معروف بوده است. از گلپایگان به بعد نیز با نام‌های "اناربار" و "لعل‌رود" معروف بوده است، این رود نهایتا در شمال نیم‌ور به قم‌رود می‌ریزد. رود اناربار به عنوان عامل اصلی برای آبیاری دشت بزرگ گلپایگان شناخته می شود و به عنوان یکی از مهمترین دلایل تمدنهای پیش از تاریخی و تاریخ در دشت گلپایگان و یکی از عوامل پیدایش بزرگترین مجموعه سنگ نگاره های ایران در تیمره گلپایگان می باشد.
آتشکوه نام رشته کوهی است در ۵ کیلومتری شهر نیم‌ور. این رشته کوه دارای معادن سنگ تزئینی صادراتی ایران تراورتن بسیاری است و منبع بزرگ درآمد برای اهالی بومی می‌باشد. این معدن توسط قنبر رحیمی (ارباب قنبر)، که به سلطان سنگ ایران مشهور است، کشف شده است. در این کوه یکی از قدیمی‌ترین آتشکده‌های ایرانی به نام آتشکده آتشکوه قرار دارد.
مجید نصیرپور سردهایی (زاده ۱۳۴۷ سرآب - ) سیاستمدار اصلاح طلب ایرانی است که نماینده دور دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزۀ انتخابیۀ سرآب است. وی پیش‌تر هم نمایندۀ سرآب در دوره هشتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. مجید نصیرپور سردهایی در مجلس هشتم نائب‌رئیس اول کمیسیون اجتماعی مجلس هشتم (در سال اول فعالیت مجلس) بود. وی در دولت اول حسن روحانی به عنوان معاون نظارت و هماهنگی معاونت امور مجلس رئیس‌جمهور فعالیت می‌کرد. مجید نصیرپور سردهایی، داوطلب نمایندگی در دوره‌های ششم و هفتم مجلس نیز بود که در نهایت در انتخابات
ششم و هفتم مجلس نیز بود که در نهایت در انتخابات مجلس هشتم به پیروزی رسید. در انتخابات مجلس هشتم، در دور اول با کسب ۱۹٫۳۳٪ از کل آرا به همراه یوسف داودی (با کسب ۲۱٫۰۵٪ از کل آرا) به دور دوم راه یافتند. وی در انتخابات ۶ اردیبهشت سال ۱۳۸۷ با کسب ۲۷٬۱۳۹ رای از مجموع ۴۹٬۰۴۰ رای، توانست به مجلس راه یابد. در دوران نمایندگی وی خانه‌ ملت سرآب، به عنوان اولین خانه‌ ملت کشور، در نهم اردیبهشت ۱۳۸۸ افتتاح شد. وی دارای مدرک دکتری جامعه‌شناسی می‌باشد. نصیرپور برای یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه
دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه سرآب نیز نامزد شده بود. وی مدیرکل کمیسیون‌ها، صحن و مشاوران مجلس شورای اسلامی هم بوده‌است. وی با رأی اعضای شورای مرکزی حزب جمهوريت ايران اسلامی در اسفند سال ۱۳۹۹ به عنوان دبیرکل این حزب اصلاح‌طلب برگزیده شد. این رأی‌گیری از سوی حجت‌الاسلام رسول منتجب‌نیا با استناد به لزوم وجود دو سوم اعضای شورای مرکزی مورد شک و شبهه واقع شد. پانویس. مدیرکل کمسیون های مجلس و صحن علنی مجلس معاون حجت السلام مجید انصاریی در معاونت پارلمان مجلس در زمان دولت دکتر روحانی
قلعه عبری از قدیمی‌ترین دژهای استان ظاهره است. این قلعه یکی از ده‌ها قلعه‌های دفاعی است که در سراسر مناطق کشور پادشاهی عمان منتشر است . ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آید. تاریخ بنای قلعه به ۴۰۰ سال پیش بر می‌گردد. قلعه عبری در وسط شهرستان عبری و در نزدیکی بازار قدیمی شهر واقع شده‌است. این قلعه تاریخی شامل چند صباحات (یعنی دروازه به لهجه محلی) می‌باشد که به شرح زیر است: در درون قلعه مسجد بزرگی وجود دارد که در آن نماز جمعه وجماعات خوانده می‌شود. البته در سایر أیام نیز در مسجد نماز خوانده می‌شود
البته در سایر أیام نیز در مسجد نماز خوانده می‌شود ودرب مسجد همیشه باز است. همچنین در درون قلعه دو چاه آب نیز وجود دارد، در مقابل چاه آب اسطبل اسب بزرگی نیز وجود دارد. برج‌های قلعه. قلعه عبری دارای دو برج است:
کاستور و پولوکس در اساطیر یونان و روم، پسران دوقلوی زئوس و لدا و برادران هلن تروا بودند. آن‌ها در یونان با نام‌های دیئوسکوری یا دیئوسکوروء شناخته می‌شدند. به دلیل اینکه زئوس به مانند قویی نزد لدا آمد، بعضی مواقع تصور می‌شود آن‌ها از تخم به دنیا آمده‌اند. "پولوکس" یک بکسور نیرومند بود، و "کستور" یک سوارکار حرفه‌ای. آن‌ها در کنار هم با عنوان «دوقلوهای بهشتی» شناخته می‌شدند، که اغلب با صورت فلکی دوپیکر مرتبط داده می‌شوند. در افسانه‌ها این دوقلوها از یک مادر هستند، اما پدر آن‌ها متفاوت بود و این به معنی آن است
اما پدر آن‌ها متفاوت بود و این به معنی آن است که "پولوکس" (فرزند زئوس) نامیرا بود اما کاستور (فرزند پادشاه اسپارت تیندارئوس) میرا. وقتی کاستور مرد، پولوکس از زئوس طلب کرد تا جاویدان بودن خود را با کاستور قسمت کند و آن‌ها با یکدیگر باشند، در نتیجه آن‌ها قسمتی از صورت فلکی جمینای شدند و به درخشانترین دو ستاره در آن گروه یعنی کاستور: سرپیشین و پولوکس: سرپسین تبدیل شدند. آن‌ها به صورت متناوب در المپوس به عنوان ایزد و در هادس به عنوان انسان‌های فانی به سر بردند.
شبکهٔ توسعهٔ آقاخان (AKDN) نام مؤسسه‌ای است شامل ده‌ها آژانس مختلف که به فعالیت‌های بشردوستانه در کشورهای فقیر و در حال توسعه می‌پردازد. این شبکه متعلق به کریم آقاخان، امام زمان شیعیان اسماعیلی است که در عین حال سی‌ودومین سرمایه‌دار انگلیس نیز به‌شمار می‌رود. کریم آقاخان مؤسس مؤسسهٔ مطالعات اسماعیلی، مرکز جهانی کثرت‌گرایی، دانشگاه آسیای میانه و دانشگاه آقاخان است. جایزهٔ معماری آقاخان، جایزهٔ موسیقی آقاخان، جایزهٔ محیط زیست آقاخان از دیگر اقدامات وی است. وی بنیان‌گذار و رئیس «شبکهٔ توسعهٔ آقاخان» یا "AKDN"
بنیان‌گذار و رئیس «شبکهٔ توسعهٔ آقاخان» یا "AKDN" است. فعالیت شبکهٔ او در کشورهای در حال توسعه است و تاکنون از کشورهای آلمان و کانادا عناوین افتخاری دریافت کرده است. رئیس‌جمهور پرتغال طی مراسم اعطای اولین جایزهٔ موسیقی آقاخان در لیسبون، در روز ۱۱ فروردین ۱۳۹۸، اعلام کرد که دولت پرتغال به او شهروندی پرتغال را اعطا کرده است. از سال گذشته، پس از امضای توافق‌نامه‌ای میان دولت پرتغال و امامت اسماعیلی، مسند امامت اسماعیلی با عنوان «دیوان امامت اسماعیلی» پایگاهی دایمی در لیسبون پرتغال دارد. روند نهایی شدن این
دایمی در لیسبون پرتغال دارد. روند نهایی شدن این پیمان نزدیک به ۵ سال به طول انجامید و از سوی پارلمان کشور پرتغال تصویب شد. این پیمان تنها قرارداد مشابهی که، دولت پرتغال، ی سکولار غربی با نهادی دینی دارد، قراردادی است که این دولت با کلیسای کاتولیک رم دارد. جایزهٔ محیط زیست آقاخان و جایزهٔ معماری آقاخان و جایزهٔ موسیقی آقاخان از جمله جوایزی است که شبکهٔ توسعه آقاخان ایجاد کرده است. جایزه معماری آقاخان. این جایزه که در سال ۱۹۷۷ میلادی پایه گذاشته شده، از نظر مالی برترین جایزه معماری در جهان به‌شمار می‌آید.
مالی برترین جایزه معماری در جهان به‌شمار می‌آید. جایزه معماری آقاخان هر سه‌سال یک‌بار از سوی بنیاد آقاخان، به مبلغ یک میلیون دلار به یک یا چند معمار زنده اعطا می‌گردد. جایزه محیط زیست آقاخان. شبکه توسعهٔ آقاخان، در همکاری با شاهزاده ویلیام بریتانیا، به افراد یا نهادهایی که برای بحران‌های محیط زیستی و بهبود معیارهای زندگی مردم جهان، راه‌کارهایی پیدا کنند، جایزه می‌دهد. هر سال، پنج جایزهٔ یک میلیون پوندی به اشخاص، دانشمندان، اقتصاددانان، فعالان محیط زیست، رهبران حکومت‌ها، بانک‌ها و هر شخص یا نهاد دیگری که
حکومت‌ها، بانک‌ها و هر شخص یا نهاد دیگری که فعالیت‌هایی در زمینهٔ حفظ اقلیم و محیط زیست داشته باشد، اعطا شود. روند نامزدی اشخاص و نهادها در این برنامه به روز اول ماه نوامبر آغاز خواهد شد و آنان باید ۵ مرحله را پشت سر بگذارند. سپس، از میان ۱۵ نامزد، پنج شخص یا نهاد، برنده و برگزیده خواهند شد و هر کدام از آنها برای پیشبرد برنامه‌های محیط زیستی، یک میلیون پوند دریافت خواهند کرد. جایزه موسیقی آقاخان. بنیاد آقاخان جوایز موسیقی خود را به هدف تقدیر از خلاقیت، پشتکار و تعهد در موسیقی مردم کشورهای اسلامی و
پشتکار و تعهد در موسیقی مردم کشورهای اسلامی و سرزمین‌هایی که مسلمانان در آن حضور پررنگی دارند پایه نهاده‌است. این بنیاد غیرانتفاعی در اهدا این جوایز به جنبه‌های مختلف اجرا، خلق، حفظ، احیا و اشاعه توجه دارد. ۱۱ فروردین ۱۳۹۸، نخستین دورهٔ جایزهٔ مؤسسهٔ بین‌المللیِ موسیقیِ آقاخان در موزهٔ گولبنکیانِ لیسبونِ پرتغال با حضور برگزیدگان و مهمانانی از کشورهای مختلف از جمله ایران برگزار شد. در این دوره، جایزهٔ ویژهٔ «خداوندگار موسیقی» به محمدرضا شجریان، خوانندهٔ موسیقی ایرانی تقدیم شد. در این جشنواره همچنین داریوش
ایرانی تقدیم شد. در این جشنواره همچنین داریوش طلایی، نوازندهٔ تار و سه‌تار، و شاهو عندلیبی نوازندهٔ نی جایزهٔ ویژه دریافت کردند.
سید حسن آیت ( – ) عضو حزب زحمت‌کشان ملت ایران، عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی، از نمایندگان استان اصفهان و عضو هیئت رئیسهٔ مجلس خبرگان قانون اساسی و نمایندهٔ تهران در دورهٔ اول مجلس شورای اسلامی بود. او نقش مهمی در تدوین اصول قانون اساسی و الحاق اصل ولایت فقیه به آن داشت. آیت که به گفته‌ای طراح سقوط ابوالحسن بنی‌صدر (نخستین رئیس‌جمهوری اسلامی ایران) بود، در مرکز تهران توسط گروه نامعلومی ترور شد. یرواند آبراهامیان، سازمان مجاهدین خلق را مسئول ترور وی می‌داند. تولد و تحصیلات. سیدحسن آیت در ۳ تیر ۱۳۱۷ در