payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محسوب شوند. این گشتالت‌های بزرگ‌تر از بار قوی تری نسبت به گشتالت‌های کوچک‌تر برخوردارند. ۹- موازات (Parallelism). عناصری که زاویه بسیار نزدیکی و مشابهی با هم دارند، به عنوان یک مجموعه شناخته می‌شوند. در زمان طراحی، بسیاری از مواقع طراح مجبور می‌شود بنا به اقتضای طرح خود، متن‌ها و تصاویر را با زاویه خاصی در طرح بیاورد؛ این موضوع باعث می‌شود ذهن انسان، عناصری که زاویه مشابهی دارند را با یکدیگر مرتبط بشناسد. ۱۰- منطقه مشترک (Common Region). زمانی که چند عنصر را در یک ناحیه مشاهده می‌کنیم، ذهن انسان آنها را در
در یک ناحیه مشاهده می‌کنیم، ذهن انسان آنها را در یک گروه با یکدیگر مرتبط در نظر می‌گیرد. ۱۱- عنصر متصل (Element Connectedness). ذهن انسان عناصری را که به یکدیگر متصل شده باشند را یکی در نظر می‌گیرد. برای مثال اینفوگرافیک‌ها و فلوچارت‌ها که توسط خط‌ها و پیکان‌ها به یکدیگر متصل شده‌اند را به یاد بیاورید.
قورباغه‌های درختی راستین ("Hylidae") یک خانواده بزرگ از قورباغه‌ها هستند که معمولاً به عنوان قورباغه درختی شناخته می‌شوند، البته بسیاری از آنها در درختان زندگی نمی‌کنند. از انواع آن می‌توان به قورباغه درختی سبز اشاره کرد. خانوادهٔ قورباغه‌های درختی راستین Hylidae، خانواده‌ای محسوب می‌شود از زیرراستهٔ نوغوک‌سانیان، از راستهٔ بی‌دُم‌سانان و از ردهٔ دوزیستان. از برجسته‌ترین گونه‌های آن می‌توان قورباغه‌های هم‌سرا، درختی نیزار، درختی گلادیاتور، شست‌میخ، درختی دالان‌ساز مکزیکی، درختی زرد، آمروآسیایی، جویبار
دالان‌ساز مکزیکی، درختی زرد، آمروآسیایی، جویبار کوهستانی، درختی پا باریک و درختی پوزه‌دار را اشاره نمود. گونه‌های خانوادهٔ قورباغه‌های درختی راستین درمناطقی همانند مناطق معتدل آسیا، قاره‌های اروپا، شمال آفریقا و سرتاسر آمریکا دارای حیات می‌باشند. از سویی دیگر، این جانوران دارای بدنی کوتاه و بدون دُم، پوستی هموار، چشمانی درشت با مردمک افقی و دست‌هایی کوتاه و پاهایی بلند با انگشتانی چسبناک برای بالا رفتن از درختان هستند. علاوه بر این، این قورباغه‌ها انگشتانی پرده‌دار برای شنا کردن دارند. رفتار و اکولوژی.
پرده‌دار برای شنا کردن دارند. رفتار و اکولوژی. گونه‌هایی از جنس Cyclorana قورباغه‌های حفاری هستند که بیشتر عمر خود را در زیر زمین می‌گذرانند. زادآوری. هایلیدها تخم‌های خود را در مکان‌های مختلف بسته به گونه می‌گذارند. بسیاری از حوضچه‌ها یا گودال‌هایی که در سوراخ‌های درختانشان جمع می‌شوند، استفاده می‌کنند، در حالی که برخی دیگر از بروملیاد یا دیگر گیاهان نگهدارنده آب استفاده می‌کنند. گونه‌های دیگر تخم‌های خود را روی برگ‌های گیاهی که روی آب آویزان شده‌اند، می‌گذارند و به بچه‌قورباغه‌ها اجازه می‌دهد هنگام بیرون
و به بچه‌قورباغه‌ها اجازه می‌دهد هنگام بیرون آمدن از تخم در حوضچه بیفتند. تعداد کمی از گونه‌ها از جریان‌های سریع استفاده می‌کنند و تخم‌ها را محکم به بستر می‌چسبانند. قورباغه‌های این گونه‌ها دارای مکنده‌هایی هستند که آنها می‌توانند تا پس از بیرون آمدن از تخم به صخره‌ها بچسبند. سازگاری نامعمول دیگری در برخی از هیولیدهای آمریکای جنوبی یافت می‌شود که تخم‌ها را در پشت ماده پرورش می‌دهند. قورباغه‌های اکثر گونه‌های هیلید دارای چشم‌های جانبی و دم‌های پهن با نوک باریک و رشته‌ای هستند.
قورباغه‌های درختی (داروَگ) یک گروه بزرگ از قورباغه‌ها را شامل می‌شود که بیشتر طول زندگی خود را بر روی درختان می‌گذرانند و به عنوان موجوداتی که درخت‌پیمایی یا جابه‌جایی درختی دارند، شناخته می‌شوند. میلیون‌ها سال فرگشت هم‌گرا منجر به ریخت‌شناسی بسیار مشابه حتی در گونه‌هایی شده است که ارتباط نزدیکی با هم ندارند. این گونه از قورباغه‌ها در اکثر نقاط جهان و همچنین در استان‌های شمالی ایران مانند مازندران زیست می‌کنند. این قورباغه‌ها هنگام بارش باران از قلمرو و محل زندگی خود خارج شده و سردرگم می‌شوند. در آب‌وهوای
زندگی خود خارج شده و سردرگم می‌شوند. در آب‌وهوای داغ فصل تابستان نیز بیشتر اوقات به‌دنبال سایه می‌گردند. توصیف ظاهری. این دسته از قورباغه‌ها دارای بدنی به طول ۲ تا ۳٫۵ سانتی‌متر هستند در حالی که طول برخی از قورباغه‌های زمینی به ۱۰ سانتی‌متر یا بیشتر می‌رسد. خانواده. قورباغه‌های درختی از اعضای این خانواده‌ها هستند: رنگ. رنگ قورباغه‌های درختی، سبز یا قهوه ای مایل به سبز با خال‌های رنگی می‌باشد که همین امر موجب استتار عالی آنها در میان گیاهان است. آن‌ها قادر به تغییر رنگ هستند، در نورآفتاب کم‌رنگ و در هوای
به تغییر رنگ هستند، در نورآفتاب کم‌رنگ و در هوای سرد سبز بسیار تیره می‌شوند. قورباغه‌درختی در فرهنگ. این جانور در زبان‌های محلی در نقاط مختلف جهان نام‌های مختلفی دارد مانند (tree frog) که نام انگلیسی آن است یا (وَک/وَق) که نام محلی/فارسی آن است. قورباغه‌های درختی را در مازندران داروَک می‌گویند. در مازندران می‌گویند چون قورباغه درختی بخواند، نشان روز بارانی است. (مازندرانی: "اگه داروک بخونده گنه وارش انه")
دانشگاه اینکارنت ورد یکی از دانشگاه‌های معتبر و خصوصی ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. این دانشگاه که در سال ۱۸۸۱ تأسیس گشت تحت حمایت مالی سازمانهای مسیحی کاتولیک قرار دارد. این دانشگاه که در شهر سن آنتونیو قرار دارد در دو کشور مکزیک و چین نیز شعبه دارد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_the_Incarnate_Word
مهمانخانه یا هُتِل نوعی مکان مسکونی اجاره‌ای است که معمولاً برای مدت کوتاه به افراد اجاره داده می‌شود. هتل‌ها از امکانات اقامتی و گردشگری شهرها به حساب می‌آیند و بیشتر مورد استفادهٔ مسافران و گردشگران قرار می‌گیرند. هتل‌ها دارای تعداد زیادی اتاق هستند که گاه به چند صد اتاق می‌رسد. علاوه بر اتاق‌ها و سوئیت‌های اقامتی، هتل‌ها دارای امکانات جنبی گوناگونی هستند. رستوران، استخر شنا، کافی شاپ و سالن اجتماعات نمونه‌هایی از امکانات هتل‌ها هستند. معمولاً مشتریان هتل در اتاق‌ها و سوئیت‌هایی که دارای تخت خواب، توالت و
اتاق‌ها و سوئیت‌هایی که دارای تخت خواب، توالت و حمام مجزا هستند ساکن می‌شوند. اتاق‌های یک تخته و دوتخته مشتریان بیشتری دارند. معروف‌ترین معیار برای درجه‌بندی کیفیت هتل‌ها معیار ستاره است که البته در بعضی از کشورها مانند آمریکا از لغت و نماد الماس به‌جای ستاره استفاده می‌شود. از هتل یک‌ستاره (کم‌ترین کیفیت) تا هتل پنج‌ستاره (بیشترین کیفیت) وجود دارد. در دنیا هتل ۷ ستاره به‌صورت استاندارد وجود خارجی ندارد، فقط در بازاریابی به هتل‌هایی که از هتل‌های ۵ ستاره در محدوده خود بسیار متفاوت‌تر و لوکس‌تر باشند به
در محدوده خود بسیار متفاوت‌تر و لوکس‌تر باشند به اصطلاح هتل ۷ ستاره گویند. در حقیقت هتل ۷ ستاره یعنی همان هتل ۵ ستاره با امکانات بسیار لوکس‌تر. درجه‌بندی هتل. در هر کشوری هتل‌ها طبق استاندارد همان کشور درجه‌بندی می‌شوند و در ایران نیز این سیستم اجرا می‌گردد. در سال ۱۳۸۹ روال جدیدی برای درجه‌بندی هتل‌ها اجرا گردید که تا به امروز ادامه دارد. بدین صورت که هر هتلی توسط یک تیم متخصص ارزیابی از ۳ منظر مورد درجه‌بندی و امتیاز دهی قرار می‌گیرد و امتیاز نهایی ستاره هتل را مشخص می‌نماید. این ۳ محور شامل استانداردهای
را مشخص می‌نماید. این ۳ محور شامل استانداردهای ۱. ساختمانی، ۲. بهداشتی و ۳. تجهیزات و منابع انسانی می‌شوند. این سیستم اولین بار توسط سرارزیاب الهیاری تدوین و اجرایی شد.&lt;br&gt; سطح درجه‌بندی استاندارد در پنج سطح. هتل‌های یک ستاره:&lt;br&gt; باید حداقل دارای هشت اتاق خواب بوده و ۷۵ درصد اتاق‌ها نیز از تسهیلات خصوصی یا حمام برخوردار باشند. همچنین در این هتل‌ها باید محلی متناسب با ظرفیت هتل برای سرو غذا طراحی شده باشد. این نوع هتل‌ها باید از سیستم گرمایش و سرمایش مناسبی نیز برخوردار باشند.&lt;br&gt; هتل‌های
مناسبی نیز برخوردار باشند.&lt;br&gt; هتل‌های دو ستاره:&lt;br&gt; باید از تعداد بیست اتاق خواب با امکاناتی بیشتر از هتل‌های یک ستاره برخوردار باشد. این هتل‌ها باید دارای دکور و تجهیزاتی بهتر از هتل‌های یک ستاره بوده و مجموعه‌ای از تسهیلات و خدمات متناسب با مساحت فضای خود را برای میهمانان فراهم آورند.&lt;br&gt; هتل‌های سه ستاره: &lt;br&gt; باید دارای مساحتی بالا با حداقل تعداد سی اتاق خواب کاملا مجهز با کیفیت بالا باشند. در این هتل‌ها لازم است دسترسی به امکانات داخلی هتل بیشتر بوده و سطح استاندارد هتل
امکانات داخلی هتل بیشتر بوده و سطح استاندارد هتل استاندارد هتل به معنای ساخت هتل با ارائه خدمات و امکانات نوین هتلداری با توجه به ضوابط بین‌المللی با هدف کسب رضایت مسافران و میهمانان می‌باشد که بر اساس محورهای اصلی ارائه خدمات و تجهیزات باکیفیت و مطلوب در راستای سرویس‌دهی به افراد مشخص خواهد شد. هتل‌های چهار ستاره:&lt;br&gt; باید دارای امکانات تفریحی، رفاهی و ورزشی مناسبی باشد و فضای مخصوصی برای ارائه سرویس‌های غذایی داشته باشد. این هتل‌ها باید از فضای سبز اختصاصی، محل ورود لوکس، خدمات رستوران مخصوص،
سبز اختصاصی، محل ورود لوکس، خدمات رستوران مخصوص، دکوراسیون عالی و… برخوردار باشند.&lt;br&gt; هتل‌های پنج ستاره:&lt;br&gt; از بالاترین سطح خدمات و تجهیزات لوکس و بزرگی برخوردار هستند. این نوع هتل‌ها باید تسهیلات و خدمات بیشتری نسبت به سایر هتل‌ها به میهمانان خود اختصاص دهند. استاندارد در نظر گرفته شده برای این هتل‌ها باید همواره به صورت ثابت نگه داشته شوند. طراحی و معماری این هتل‌ها بسیار خاص بوده و فضای بیرونی آن نیز بسیار وسیع و مجهز به انواع امکانات تفریحی، رفاهی و… می‌باشد. واژه‌شناسی. هتل hotel از واژه
رفاهی و… می‌باشد. واژه‌شناسی. هتل hotel از واژه فرانسوی hôtel گرفته شده‌است که خود برگرفته از hôte به معنای "میزبان" است. hôtel در فرانسه اشاره به ساختمانی می‌کند که بازدیدکننده زیادی داشته باشد. اما با ورود این واژه به زبان انگلیسی و سپس گسترش آن به سایر زبان‌ها، معنای کاربردی هتل دگرگون شده و امروزه به نوع خاصی از مکان‌های اقامتی برای مسافران گفته می‌شود. پیشینه در ایران. آثار به دست آمده در تپه‌های باستانی و دیگر جاهای فلات ایران حاکی از آن است، که رفت‌وآمد از دیرباز میان اقوام پیش از تاریخ وجود داشته و
از دیرباز میان اقوام پیش از تاریخ وجود داشته و بر اثر همین تعامل و رفت‌وآمدها، خصوصیات فرهنگ‌ها از یک تمدن به تمدن دیگر منتقل می‌شده در دوران حکومت عیلامیان، تأسیساتی برای استراحت و رفاه حال آنان وجود داشته که بعدها بر اثر حملات آشوریان از بین رفته. در بررسی‌های دقیق و مستندی که از دوره مادها به عمل آمده بناها و تأسیسات عام‌المنفعه برای مسافران وجود نداشته؛ اما در زمان حکومت هخامنشیان و به‌قدرت رسیدن شاه کوروش بزرگ، از جمله اقدامات او، ساختن جاده‌هایی ارتباطی که باقی‌مانده از زمان مادها بود را گسترش داد،
که باقی‌مانده از زمان مادها بود را گسترش داد، ساخت و ساز علی‌الخصوص تأسیسات عام‌المنفعه که به نوعی با مسافر در ارتباط بود همانند آب انبار، کاروانسرا، میل راهنما و… رایج گردید. هرودت تاریخ‌نویس یونانی در این باره می‌گوید: داریوش کبیر برای رفاه حال مسافران که از این مسیرها عبور می‌کردند ایستگاه‌هایی که باید آن را هسته اولیه واحدهای اقامتی بحساب بیاوریم تأسیس کرد به‌طوری‌که در ۵ کیلومتر ۲ کاروانسرا ایجاد کرد در این کاروانسراها چاپارهای هخامنشی حضور داشتند تا نامه‌های دیوانی و دولتی را سریع به مقصد برساند. از
دیوانی و دولتی را سریع به مقصد برساند. از جمله اقدامات دولت سلوکیان نیز می‌توان به گسترش راه‌ها، جاده‌ها و تأسیس بناهایی همچون کاروانسرا اشاره کرد. امپراطوری اشکانیان نیز در کنار مسیر جاده ابریشم که از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود منزل‌گاه‌ها و کاروانسراهایی بنا کردند. در زمان ساسانیان نیز به ویژه در کنار مسیرهای تجاری تأسیسات عام‌المنفعه برای رفاه بیشتر مسافرها ایجاد گردید که کاروانسرای جنوب فیروزآباد فارس و کاروانسرای دروازه گچ اشاره کرد. هتلداری. هتلداری به معنی میزبانی (Hospitality=مهمان‌پذیری) هتل
به معنی میزبانی (Hospitality=مهمان‌پذیری) هتل است. هتلداری به عنوان یک رشته تحصیلی در دانشگاه‌ها آموزش داده می‌شود. کشورهای صاحب نام در صنعت گردشگری، استانداردهایی را برای هتل‌ها و مهمانپذیرها تعیین کرده‌اند و آن‌ها را به تصویب مراجع ذی‌صلاح رسانده‌اند. پذیرش این استانداردها در جهان در حال گسترش است. رشته هتلداری. هتلداری یک رشته دانشگاهی در موضوع گردشگری است. این رشته در ایران و در دانشگاه‌های قشم، فردوسی مشهد، شیخ بهایی اصفهان و مازیار تدریس می شود. دروس پایه این رشته تحصیلی اصول سازمان و مدیریت، تاریخ
پایه این رشته تحصیلی اصول سازمان و مدیریت، تاریخ ایران، اصول حسابداری، شناخت و کاربرد کامپیوتر، مبانی جامعه‌شناسی، مبانی کشورشناسی، کلیات اقتصاد، روانشناسی اجتماعی، عوارض و نتایج توریسم، شناخت و فرهنگ اقلیت های ایران است. این رشته تحصیلی با شغل‌های مختلف در هتل‌ها و مهمانخانه‌ها در ارتباط است. این رشته در خارج از ایران هم موقعیت‌های شغلی خوبی دارد.
خاتون یک عنوان اشرافی سغدی به معنی «ملکه» یا «همسر حاکم» است که از دیرباز به جهت احترام، در ابتدا یا انتهای نام زنان بزرگ ذکر می‌شده است. واژهٔ خاتون پیش از ورود ترکان و مغولان، در متون فارسی و عربی قرون وسطی کاربرد گسترده‌ای داشته است. این واژه با «بانو» در زبان پارسی برابر است. به تدریج و با گسترش کاربرد واژهٔ خاتون، استعمال آن از حالت انحصار خارج شد و برای برخی از زنان اقشار فرودست جامعه نیز به کار رفت. به سبب رواج این عنوان در زبان‌های ترکی و شباهت با واژه‌های "خان" و "خاقان"، گاه به نادرست واژهٔ خاتون
"خان" و "خاقان"، گاه به نادرست واژهٔ خاتون را ترکی و هم‌خانواده این واژه‌ها دانسته‌اند. این واژهٔ از زبان سغدی به آثار پارسی دری وارد شد و از پارسی در عربی اقتباس گردید. در میان ترکان، عنوان خاتون برای همسران و بستگان مؤنث حاکمان گوک‌ترک و حاکمان ترک پس از آنها اطلاق می‌شد. بیشترین کاربرد عنوان خاتون برای بانوان طبقهٔ حاکم، در ایران و در دوران غلبهٔ ترکان بر دستگاه حکومت بوده است. این عنوان در اوایل دوران اسلامی به معنای «ملکه» یا «بانو» رواج یافت و به همین شکل در منابع تاریخ غزنویان، سلجوقیان،
و به همین شکل در منابع تاریخ غزنویان، سلجوقیان، خوارزمشاهیان و ایلخانان مغول استفاده شد. در دوره تیموریان، عنوان "بیگم" در آسیای مرکزی جایگزین آن شد که در هند گورکانی به صورت عنوان رسمی بانوان والامقام درآمد. در ترکی جدید واژهٔ خاتون به صورت "کادین" تا امروز باقی مانده است. واژه‌شناسی. خاتون (واج‌نویسی سغدی: xtwn، آوانویسی سغدی: gh’twn) واژه‌ای سغدی به معنای «ملکه»، «همسر ارباب» و «همسر حاکم» است و در کل برای توصیف ملکه‌ها زنان اشراف یا حتی زنان متأهل به‌کار می‌رفته است. این واژه با «بانو» در زبان پارسی
می‌رفته است. این واژه با «بانو» در زبان پارسی برابر است. به گفتهٔ برونو د نیکولا در کتابش "زنان در ایران مغول"، ریشهٔ دقیق اصطلاح "خاتون" ناشناخته است؛ اگرچه احتمالاً از سغدی با شاید از ترکی باستان باشد. د نیکولا اشاره می‌کند که حتی پیش از فتوحات مغول‌ها در آسیای مرکزی، واژهٔ خاتون با معنای «بانو» یا یک «زن اشراف‌زاده»، در متون فارسی و عربی قرون وسطی کاربرد گسترده‌ای داشته است. به گفتهٔ پیتر بنجامین گُلدِن، عنوان قاتون (qatun) در میان گوک‌ترک‌ها به صورت عنوان همسر خاقان ظاهر شده و از خُواتِن (xwāten) سغدی
همسر خاقان ظاهر شده و از خُواتِن (xwāten) سغدی به معنای «همسر حاکم» گرفته شده است. پیش از او، جرارد کِلاوْسِن شرق‌شناس بریتانیایی، خا-تون (xa:tun) را به معنی «بانو» یا مانند آن تعریف کرده و می‌نویسد: «هیچ شکی وجود ندارد که این عنوان از خوتین (xwt'yn) در سغدی گرفته شده است. در زبان سغدی خوتی (xwt'y) به معنی "ارباب" یا "حاکم" بوده و در نتیجه، خوتین (xwt'yn) یعنی همسر ارباب یا همسر حاکم.» "دانشنامه ایرانیکا" نیز با قاطعیت سغدی بودن واژهٔ خاتون را تأیید کرده است: «این واژه تقریباً به‌طور قطع ریشهٔ سغدی دارد.»
«این واژه تقریباً به‌طور قطع ریشهٔ سغدی دارد.» به نوشتهٔ "دانشنامه جهان اسلام"، به سبب رواج این عنوان در زبان‌های ترکی و شباهت با واژه‌های "خان" و "خاقان"، گاه به نادرست واژهٔ خاتون را ترکی و هم‌خانواده این واژه‌ها دانسته‌اند. واژهٔ خاتون از زبان سغدی به آثار پارسی دری وارد گردید و بعداً از زبان اهل بخارا در کتاب‌های عربی که دربارهٔ فتح بخارا بود، وارد زبان عربی شد و اقتباس گردید. صورت جمع این واژه (جمع مکسر) در عربی «خَواتین» می‌باشد که از متصرفاتِ فارسی متعرب است نه عرب‌زبانان؛ مانند واژهٔ فَرامین در
متعرب است نه عرب‌زبانان؛ مانند واژهٔ فَرامین در پارسی. کاربرد. مطابق "دانشنامهٔ ایرانیکا"، عنوان خاتون برای اولین‌بار به صورت قاتون یا کاتون (qatun/ḵatun) در کتیبه‌های کول‌تکین و بیلگه خاقان در زبان ترکی اورخون، به معنای «همسر خان» یا «همسر حاکم» به‌کار است. مطابق "دانشنامه اسلام": «خاتون عنوانی با ریشهٔ سغدی بوده است که به همسران و بستگان مؤنث حاکمان گوک‌ترک و حاکمان ترک پس از آنها اطلاق می‌شد.» به نوشتهٔ فاطمه مِرنیسی در کتاب "ملکه‌های از یاد رفته در اسلام"، پیش از ورود اسلام به آسیای مرکزی، عنوان خاتون
پیش از ورود اسلام به آسیای مرکزی، عنوان خاتون در نام خاتون بخارا که ملکهٔ بخارا است، دیده می‌شود. عنوان خاتون در اوایل دوران اسلامی به معنای «ملکه» یا «بانو» رواج یافت و به همین شکل در منابع تاریخ غزنویان و سلجوقیان دیده می‌شود. سپس خاتون در زمان خوارزمشاهیان و ایلخانان مغول استفاده شد. در دوره تیموریان، عنوان "بیگم" در آسیای مرکزی جایگزین آن شد که در هند گورکانی به صورت عنوان رسمی بانوان والامقام درآمد؛ مانند «پادشاه بیگم». در سدهٔ هفدهم میلادی، اصطلاح خاتون به اندازهٔ کافی در جهان فارسی‌زبان رواج داشت تا
به اندازهٔ کافی در جهان فارسی‌زبان رواج داشت تا سیاحان اروپایی چون شاردن در دورهٔ صفویه مرتباً به آن اشاره کنند. در زبان ترکی عثمانی، این کلمه به قادین (qādïn) یعنی «خانم»، «همسر» یا پسوندی محترمانه جهت عنوان خطاب «زنان مسن» تبدیل شد و در ترکی جدید به صورت "کادین" تا امروز باقی مانده است. در پاکستان، خاتون هنوز هم برای اشراه به بانویی از طبقهٔ مرفه جامعه استفاده می‌شود. در سرزمین مرزی بین نواحی چاچ و ایلاق در سیردریا میانی، شهری به نام خاتونکا (شهر خاتون) وجود داشته است. واژهٔ خاتون در بیشتر گویش‌های ترکی
داشته است. واژهٔ خاتون در بیشتر گویش‌های ترکی از جمله ازبکی، آذری، اویغوری و عثمانی و جغتایی به‌کار رفته است. در زبان ترکی جدید نیز، خاتون با املاهای مختلف به‌کار می‌رود این واژه همچنین در بیشتر زبان‌ها و گویش‌های آسیای جنوبی و مرکزی از تاجیکی، هندی، کردی، ارمنی، گرجی و تبتی رایج است. عناوینی چون بی‌بی، خانم، خدیش، ستی، بیگم و آتون، کمابیش مترادف با خاتون هستند و گاه خاتون به همراه یکی از اینها و به‌صورت مرکب، برای خطاب بانوان استعمال می‌شده است. بیشترین کاربرد عنوان خاتون برای بانوان طبقهٔ حاکم، در ایران
عنوان خاتون برای بانوان طبقهٔ حاکم، در ایران و در دوران غلبهٔ ترکان بر دستگاه حکومت بوده است. در دورهٔ سلجوقیان بیشتر همسران حکمرانان شرقی ایران این عنوان را دارا بودند؛ چنان‌که همسر حکمران سمرقند را مطلقاً خاتون می‌گفتند. در دورهٔ ایلخانان اطلاق این عنوان گسترش یافت و نه تنها ملکه‌ها، بلکه بانوان درباری پایین‌رتبه‌تر نیز خاتون خوانده می‌شدند. در دوران برپایی سلسله‌های ترکمانی این عنوان همچنان رایج بود. با آنکه خاتون در قدیمی‌ترین متون فارسی مترادف «ملکه» استفاده می‌شد، به تدریج و با گسترش کاربرد این واژه،
می‌شد، به تدریج و با گسترش کاربرد این واژه، استعمال آن از حالت انحصار خارج شد و به برخی از زنان اقشار فرودست جامعه نیز اطلاق شده است.
کودتای مونیخ یا کودتای آبجوفروشی یک کودتای نافرجام بود که در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۲۳ توسط آدولف هیتلر و اریش لودندورف طراحی شد. این کودتا شکست خورد و برخی از اعضای بلندپایه حزب نازی در جریان آن دستگیر شدند. این کودتا آغاز قدرت‌گیری آدولف هیتلر بود و این آغاز مسیر دستیابی آدولف هیتلر به قدرت و تشکیل آلمان نازی بود. تاریخچه و هدف. سالن‌های آبجوفروشی در قرن بیستم در آلمان محل تجمع بسیاری از مردم بود. این سالن‌ها جزء معدود جاهایی بود که مردم آزادانه با هم بحث می‌کردند. قدرت و اعتبار در آلمان پس از جنگ جهانی اول
قدرت و اعتبار در آلمان پس از جنگ جهانی اول بسیار ضعیف بود. بسیاری از مردم در آن دوره با آدولف هیتلر هم عقیده بودند که آلمانی‌ها به صورت نظامی شکست نخورده‌اند بلکه توسط سرمایه‌داران یهودی و مارکسیست به آن‌ها خیانت شده است. هیتلر در این دوره، به عضویت حزب کارگران آلمان درآمده بود. این حزب سپس به نام حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان تغییر نام داد. یکی از طرح‌های هیتلر که در حزب تازه تأسیس، به اجرا درآمد گردآوری ۱۵٬۰۰۰ نفر از نیروهای حزب جهت انجام گردهمایی و تبلیغات برای حزب بود. در این دوره ایالت باواریا دچار
برای حزب بود. در این دوره ایالت باواریا دچار هرج و مرج شد و مسئولان این ایالت وضع فوق‌العاده اعلام کردند. اما با این حال، هیتلر اعلام کرد که گردهمایی آن‌ها در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۳ تشکیل خواهد شد و گفت به اعلام وضع فوق‌العاده اهمیتی نمی‌دهد. این کار هیتلر باعث شد، حزب رقیب که حزب کمونیست بود نیز وضع فوق‌العاده را نادیده بگیرد و این روند به هرج و مرج‌های بیشتر در این ایالت دامن زد. هدف. هیتلر و دیگر اعضای بلندپایه حزب نازی تصمیم گرفتند که از شهر مونیخ برای تشکیل و راه‌اندازی یک راهپیمایی عظیم بر ضد جمهوری
تشکیل و راه‌اندازی یک راهپیمایی عظیم بر ضد جمهوری وایمار استفاده کنند اما هیتلر اعضای اس آ را نیز به راهپیمایی فراخواند و در مقابل بیش از ۳۰۰۰ نفر سخنرانی کرد. پس از سخنرانی، نیروهای اس آ نیز در مقابل سالن آبجوفروشی قرار گرفتند و هیتلر در حضور اعضای حزب فریاد زد که جمهوری وایمار شکست خورده است و جنبش ناسیونال سوسیالیسم پیروز شده است. در این هنگام، نیروهای ارتش و نیروهای امنیتی ایالت باواریا برای مقابله با افراد جمع شده در سالن آبجوفروشی وارد عمل شدند و به کسی اجازه خروج از سالن آبجوفروشی را ندادند، برخی
کسی اجازه خروج از سالن آبجوفروشی را ندادند، برخی اعضا از در آشپزخانه فرار کردند ولی عده‌ای همچنان در آبجوفروشی ماندند و دستگیر شدند. در این هنگام، یک درگیری نیز بین نیروهای امنیتی و هوادارن حزب نازی رخ داد. این درگیری به کشته شدن ۱۹ نفر از هواداران حزب نازی و ۴ نفر از نیروهای امنیتی انجامید، همچنین بیش از ۳۱۰۰ نفر زخمی شدند. دستگیری و محاکمه. دو روز پس از این کودتای نافرجام، هیتلر به جرم توطئه علیه حکومت، بازداشت و محکوم شد. هرمان گورینگ، ارنست روهم و رودلف هس نیز به اتریش فرار کردند. دفتر مرکزی حزب نازی و
هس نیز به اتریش فرار کردند. دفتر مرکزی حزب نازی و همچنین روزنامه این حزب توقیف شدند. هیتلر تعهد داد که دیگر عملی بر ضد حکومت انجام ندهد، اعمال نژادپرستانه خود را تکرار نکند و در چهارچوب قانون رفتار کند.
اِدواردِ ششم (؛ ۱۲ اکتبر ۱۵۳۷ – ۶ ژوئیه ۱۵۵۳) از ۱۵۴۷ تا زمان مرگش در سال ۱۵۵۳ پادشاه انگلستان و ایرلند بود. او در ۲۰ فوریهٔ ۱۵۴۷، در حالی که تنها ۹ سال داشت، تاج‌گذاری کرد. ادوارد تنها پسر بازماندهٔ هنری هشتم از همسر سومش جین سیمور بود و نخستین پادشاه انگلستان به‌شمار می‌رفت که در آیین پروتستانتیسم تربیت شد. از آن‌جا که ادوارد هرگز به سن قانونی نرسید، ادارهٔ کشور در دوران سلطنت او بر عهدهٔ شورای نیابت سلطنت بود. این شورا ابتدا تحت رهبری دایی‌اش ادوارد سیمور، دوک سامرست (۱۵۴۷–۱۵۴۹) و سپس تحت هدایت جان
سیمور، دوک سامرست (۱۵۴۷–۱۵۴۹) و سپس تحت هدایت جان دادلی، دوک نورث‌آمبرلند (۱۵۵۰–۱۵۵۳) قرار داشت. دوران سلطنت ادوارد با مشکلات اقتصادی فراوان و ناآرامی‌های اجتماعی همراه بود که در سال ۱۵۴۹ به شورش و قیام‌های گسترده انجامید. جنگ پرهزینه با پادشاهی اسکاتلند، که در ابتدا موفقیت‌آمیز بود، در نهایت با عقب‌نشینی نظامی از اسکاتلند و شهر پادشاهی اسکاتلند در ازای صلح پایان یافت. در همین دوره، کلیسای انگلستان دگرگونی‌هایی بنیادین را تجربه کرد و به‌طور آشکار به نهاد پروتستانی تبدیل شد—امری که ادوارد علاقهٔ زیادی به آن
تبدیل شد—امری که ادوارد علاقهٔ زیادی به آن داشت. پدرش، هنری هشتم، پیوند کلیسای انگلستان با رم را قطع کرده بود، اما همچنان بیشتر آموزه‌ها و مناسک کاتولیکی را حفظ می‌کرد. در دوران ادوارد، برای نخستین‌بار پروتستانیسم به‌طور رسمی در انگلستان تثبیت شد و اصلاحاتی چون لغو تجرد روحانیان، حذف مراسم عشای ربانی، و الزام استفاده از زبان انگلیسی در آیین‌های مذهبی به اجرا درآمد. در سال ۱۵۵۳، ادوارد در ۱۵ سالگی بیمار شد. پس از آن‌که مشخص شد بیماری‌اش لاعلاج است، او و شورای سلطنتی‌اش طرحی برای جانشینی تدوین کردند تا از
سلطنتی‌اش طرحی برای جانشینی تدوین کردند تا از بازگشت کشور به آیین کاتولیک جلوگیری کنند. در این طرح، ادوارد لیدی جین گری—دخترعموی پروتستان خود از نسل دورتر—را به‌عنوان وارث تاج‌وتخت معرفی کرد و خواهران ناتنی‌اش، ماری و الیزابت، را از جانشینی کنار گذاشت. این تصمیم پس از مرگ ادوارد با مخالفت روبه‌رو شد و جین تنها ۹ روز پس از رسیدن به سلطنت، توسط ماری—خواهر بزرگ‌تر—برکنار شد. ماری که پیرو آیین کاتولیک بود، اصلاحات پروتستانی دوران ادوارد را لغو کرد، اما الیزابت در سال ۱۵۵۹ تاج‌گذاری کرد و آن‌ها را دوباره برقرار
سال ۱۵۵۹ تاج‌گذاری کرد و آن‌ها را دوباره برقرار ساخت. ادوارد ششم یکی از شخصیت‌های اصلی (شاهزاده) در رمانِ "شاهزاده و گدا" اثر مارک توین است. اوایل زندگی. دوارد ششم در ۱۲ اکتبر ۱۵۳۷ در اتاق مادرش در کاخ همپتون کورت واقع در میدلسکس زاده شد. او تنها پسر هنری هشتم از همسر سومش جین سیمور بود و تنها فرزند پسر هنری بود که که بیشتر عمر کرد. تولد وارث مذکر سلطنت — که مردم «مدت‌ها در انتظارش بودند» — در سراسر کشور با شادی و آسودگی خاطر استقبال شد. در کلیساها سرودهای کهن مسیحی خوانده شد، آتش‌بازی برپا گردید، و بنا بر
مسیحی خوانده شد، آتش‌بازی برپا گردید، و بنا بر گزارش‌ها «آن شب در برج لندن بیش از دو هزار توپ شلیک شد». ملکه جین که در ابتدا به‌نظر می‌رسید پس از زایمان به‌سرعت در حال بهبود است، نامه‌هایی با امضای شخصی خود ارسال کرد و تولد «شاهزاده‌ای که در ازدواجی کاملاً مشروع میان اعلی‌حضرت پادشاه و ما پدید آمده» را اعلام نمود. مراسم غسل‌تعمید ادوارد در ۱۵ اکتبر برگزار شد؛ لیدی ماری، خواهر ناتنی ۲۱ ساله‌اش، نقش مادرخوانده را داشت و لیدی الیزابت، خواهر ناتنی ۴ ساله‌اش، پارچهٔ مخصوص غسل‌تعمید (chrisom) را حمل می‌کرد.
پارچهٔ مخصوص غسل‌تعمید (chrisom) را حمل می‌کرد. پادشاه نشان گارتر او را به‌عنوان دوک کورنوال و ارل چستر اعلام کرد. با این حال، ملکه جین چند روز پس از تولد ادوارد دچار عوارض پس از زایمان شد و در ۲۴ اکتبر درگذشت. هنری هشتم در نامه‌ای به فرانسوای یکم، پادشاه فرانسه، نوشت: «عنایت الهی… شادی مرا با تلخی مرگ کسی که این خوشبختی را برایم به ارمغان آورد، درآمیخته است.» بیماری و مرگ. ادوارد در ژانویهٔ ۱۵۵۳ دچار تب و سرفه‌ای شد که به‌تدریج شدت یافت. ژان شیفف، سفیر امپراتوری، گزارش داد که «هنگام شدت تب، بسیار رنج
امپراتوری، گزارش داد که «هنگام شدت تب، بسیار رنج می‌برد، به‌ویژه از دشواری در تنفس که ناشی از فشار اندام‌ها در سمت راست بدن است». در اوایل آوریل، حال ادوارد به‌قدری بهبود یافت که توانست در پارک وست‌مینستر قدم بزند و سپس به گرینویچ نقل مکان کند، اما تا پایان ماه دوباره ضعیف شد. در ۷ مه، پزشکان سلطنتی اعلام کردند که حال او «بسیار بهتر شده» و هیچ تردیدی در بهبودی‌اش ندارند. چند روز بعد، پادشاه در حالی که کنار پنجره نشسته بود، به تماشای کشتی‌ها در رودخانهٔ تیمز پرداخت. با این حال، بیماری‌اش عود کرد و در ۱۱
پرداخت. با این حال، بیماری‌اش عود کرد و در ۱۱ ژوئن، شیفف که از درون دربار خبر داشت، گزارش داد: «ماده‌ای که از دهانش خارج می‌شود گاه به رنگ زرد مایل به سبز و سیاه است، و گاه صورتی، شبیه رنگ خون». پزشکان اکنون معتقد بودند که او به «توموری چرکین در ریه» مبتلاست و امیدی به بهبودی‌اش نیست. به‌زودی پاهایش به‌قدری ورم کرد که ناچار شد به پشت بخوابد و توان مقاومت در برابر بیماری را از دست داد. او در گوش استادش جان چیک زمزمه کرد: «خوشحالم که می‌میرم». آخرین حضور عمومی ادوارد در ۱ ژوئیه بود، زمانی که خود را از پنجرهٔ