payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برساند، غلام وفاخواه، مجتبی محرمی، ایمون زاید و مهدی طارمی بازیکنانی هستند که در تیم پرسپولیس موفق به زدن ۳ گل در یک بازی آسیایی (هت تریک) شده‌اند. ایمون زاید تنها باریکن خارجی پرسپولیس است که موفق به هت تریک در آسیا شده است. "برترین گلزن خارجی" گادوین منشأ بازیکن نیجریه‌ای سابق پرسپولیس (که بعد به استقلال نیز پیوسته بود) با به ثمر رساندن ۷ گل برترین گلزن خارجی این تیم در آسیا محسوب می‌شد. رکوردهای تیمی "تنها فینالیست ایرانی در دو تورنمنت مختلف آسیایی" تیم پرسپولیس تنها باشگاه ایرانی است که موفق شده به
پرسپولیس تنها باشگاه ایرانی است که موفق شده به فینال دو تورنمنت آسیایی مختلف یعنی جام برندگان جام و لیگ قهرمانان آسیا صعود کند، پرسپولیس همچنین تنها تیم ایرانی است که موفق به کسب عنوان (۱ قهرمانی و ۱ نایب قهرمانی) در جام برندگان جام آسیا شده است. "قاطع‌ترین بردها" بهترین برد پرسپولیس در یک بازی آسیایی برد ۹–۰ مقابل تیم پنجاب پاکستان است که قاطع‌ترین برد یک باشگاه ایرانی در این جام هم محسوب می‌شود، در فرمت لیگ قهرمانان آسیا نیز قاطع‌ترین برد پرسپولیس با نتیجه ۶–۱ برابر تیم الشباب امارات رقم خورده است.
نتیجه ۶–۱ برابر تیم الشباب امارات رقم خورده است. "بهترین عملکرد تیم‌های ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا" با توجه به اینکه تاکنون هیچ باشگاه ایرانی موفق به کسب قهرمانی در فرمت جدید لیگ قهرمانان آسیا نشده است و تیم‌های ایرانی تنها ۴ نایب قهرمانی در این رقابت‌ها دارند ولی با این وجود پرسپولیس با دو نایب قهرمانی و یک حضور در نیمه نهایی بهترین عملکرد را از این نظر در لیگ قهرمانان آسیا به ثبت رسانده است. پرسپولیس همچنین تنها تیم ایرانی است که دو دوره متوالی توانسته به جمع چهار تیم پایانی لیگ قهرمانان راه یابد (در
به جمع چهار تیم پایانی لیگ قهرمانان راه یابد (در فصول ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸). "شکست ناپذیری در ورزشگاه آزادی" پرسپولیس از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۹ در ۱۶ بازی پیاپی در ورزشگاه آزادی تهران در چارچوب مسابقات آسیایی شکست نخورده است و در طول این ۱۶ بازی صاحب ۱۱ برد و ۵ تساوی شده است. (از سال ۲۰۱۵ به بعد دیدار با تیم‌های عربستانی در کشور بی‌طرف برگزار می‌شود ضمن اینکه در سال ۲۰۲۰ نیز به علت شیوع بیماری کووید-۱۹ تمام مسابقات به صورت متمرکز در قطر برگزار شد به همین دلیل این مسابقات جزء آمار دیدارهای خانگی محسوب نشده‌اند). بهترین
جزء آمار دیدارهای خانگی محسوب نشده‌اند). بهترین عملکرد باشگاه پرسپولیس در دور رفت و برگشت مرحله گروهی در فرمت لیگ قهرمانان آسیا باشگاه پرسپولیس نخستین تیم ایرانی بوده که موفق شده در دور رفت مرحله گروهی در فرمت لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۱ تمام امتیازات موجود (۹ امتیاز) را بدست آورده و از این حیث میان تیم‌های ایرانی در فرمت لیگ قهرمانان آسیا رکورددار می‌باشد. همچنین تیم پرسپولیس با (۱۵ امتیاز) سومین باشگاه بعد از الدحیل با (۱۸ امتیاز) و پاس تهران با (۱۶ امتیاز) بوده که توانسته بیشترین تعداد امتیاز را در مرحله
بوده که توانسته بیشترین تعداد امتیاز را در مرحله گروهی در فرمت لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۱ را بدست آورد. برترین خط حمله باشگاه پرسپولیس در مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا بهترین خط حمله تاریخ باشگاه پرسپولیس در مرحله گروهی با (۱۴ گل زده) در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۱ می‌باشد. خلاصه عملکرد. پرسپولیس تا به حال در ۲۱ فصل از رقابت‌های باشگاهی در سطح قاره آسیا حضور داشته است. ۱۱ فصل در لیگ قهرمانان آسیا، ۱ فصل در لیگ نخبگان آسیا، ۵ فصل در جام باشگاه‌های آسیا، ۱ فصل در مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا و ۳ فصل در جام برندگان
باشگاهی قهرمانی آسیا و ۳ فصل در جام برندگان جام آسیا. عملکرد کلی پرسپولیس، در جدول زیر به‌طور خلاصه درج شده است.باشگاه پرسپولیس با کسب دو عنوان نایب قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا و سه عنوان سومی جام باشگاه‌های آسیا و در مجموع با هفت بار حضور در نیمه نهایی (سه بار لیگ قهرمانان آسیا، چهار بار جام باشگاه‌های آسیا) از باشگاه‌های پرافتخار ایران در اسیا می‌باشد. همچنین باشگاه پرسپولیس با کسب یک قهرمانی و یک نایب قهرمانی جام برندگان جام آسیا پرافتخارترین تیم ایرانی و سومین تیم پرافتخار در تورنمنت جام برندگان جام آسیا
تیم پرافتخار در تورنمنت جام برندگان جام آسیا محسوب می‌شود. منبع درآمدزایی. اگرچه باشگاه‌های فوتبال ایرانی در درآمدزایی حرفه‌ای نیستند، باشگاه پرسپولیس اعلام کرده که از بازی‌های خارجی خود درآمدزایی دارد. این باشگاه برای نخستین بار در تاریخ فوتبال ایران، در بازی سال ۱۳۸۴ با بایرن‌مونیخ از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران حق‌پخش تلویزیونی دریافت کرد. باشگاه برای انجام این بازی ۴۰۰٫۰۰۰ دلار به بایرن پرداخت کرد و در پایان پس از درآمدها و کسر دیگر هزینه‌ها، ۵۰ میلیون تومان سود کرد. پس از آن، باشگاه در ازای دریافت
تومان سود کرد. پس از آن، باشگاه در ازای دریافت ۱۵٫۰۰۰ دلار و دریافت تمامی خدمات اقامتی و رفت و برگشت به صورت رایگان با النصر امارات بازی کرد. پرسپولیس برای بازی با العین امارات در سال ۱۳۸۵ هم پول دریافت کرده بود. در دوران مدیریت رویانیان، پرسپولیس در درآمد زایی پیشرفت فراوانی داشت. در این دوران رستوران‌های زنجیره ایی، سامانه کارت هواداری، تفاهم نامه‌ها با باشکاه‌های خارجی، و قرار دادهای تبلیغاتی مختلف بسته شد که منجر به افزایش درآمد باشگاه گردید.
کتاب‌خوان رمانی اثر برنهارد شلینک نویسنده و قاضی آلمانی است. این رمان در سال ۱۹۹۵ در آلمان و پس از ترجمه به انگلیسی در سال ۱۹۹۷ در آمریکا منتشر شد. کتاب‌خوان با محتوای جنایی به موضوع عشق و هولوکاست می‌پردازد. این رمان در آلمان و آمریکا فروش بسیار بالایی داشته و برنده جایزه‌های متعددی نیز شده‌است. از این رمان در برنامهٔ درسی دانشگاه‌ها و مدارس و در کلاس‌های ادبیات آلمانی و ادبیات هولوکاست استفاده می‌شود. کتابخوان نخستین و تنها کتاب آلمانی است که موفق به کسب جایگاه نخست جدول پرفروش‌ترین کتاب‌ها در فهرست
کسب جایگاه نخست جدول پرفروش‌ترین کتاب‌ها در فهرست روزنامه نیویورک تایمز شده‌است. در سال ۲۰۰۸ فیلمی با همین نام با اقتباس از این رمان توسط استیون دالدری ساخته شد که بسیار مورد توجه قرار گرفت. این رمان تحت عنوان کتاب‌خوان توسط مهدی سجودی مقدم (انتشارات مهراندیش) و با عنوان برایم کتاب بخوان توسط بهمن‌دخت اویسی (انتشارات فرزان روز) به زبان فارسی ترجمه شده‌است. این رمان در لیست ۱۰۰۱ کتاب که باید قبل از مرگ بخوانید و همچنین لیست روزنامه گاردین (۱۰۰۰ رمان که هر شخص باید بخواند) قرار دارد. داستان. داستان رمان در
باید بخواند) قرار دارد. داستان. داستان رمان در سه بخش که هر یک مربوط به یک دوره زمانی است، روایت می‌شود. بخش نخست که در سال ۱۹۵۸ روی می‌دهد، روایتگر رابطه عاشقانه میشائیل پسری ۱۵ ساله با زنی به نام "هانا" است که بیست سال از او بزرگ‌تر است و در تراموا کار می‌کند. در رابطه این دو به تدریج رسمی ثابت شکل می‌گیرد، هر بار هنگام دیدار و پیش از ارتباط جنسی، میشائیل به خواست هانا که بی‌سواد است، برای او با صدای بلند کتاب می‌خواند. در بخش دوم، پس از هشت سال، پسر که در رشته حقوق درس می‌خواند هانا را در دادگاه
که در رشته حقوق درس می‌خواند هانا را در دادگاه جنایتکاران جنگی نازی در جایگاه متهمان می‌بیند. هانا که در این دادگاه به عنوان یکی از متهمان اصلی قتل ۳۰۰ زن یهودی در اردوگاه آشویتس در حال محاکمه است، سرانجام محکوم به حبس ابد می‌شود. در بخش سوم، با گذشت سال‌ها و در حالی که میشائیل با داشتن یک دختر از همسرش جدا شده‌است، تصمیم به برقراری رابطه‌ای دیگرگون با هانا می‌گیرد. او نوارهایی را که در آن‌ها کتاب‌خوانی‌هایش را ضبط کرده برای هانا در زندان می‌فرستد. از آن سو، هانا با روشی ابتدایی، با انطباق کتاب‌هایی که از
هانا با روشی ابتدایی، با انطباق کتاب‌هایی که از کتابخانه زندان قرض گرفته با صدای میشائیل، سواد می‌آموزد و به تدریج موفق به نگاشتن پاسخ نامه‌ها می‌شود. سرانجام در سال ۱۹۸۴ میشائیل با آگاهی از زمان آزادی هانا، برای او کار و محل سکونت می‌یابد، اما مسئولان زندان او را در روز آزادی‌اش به‌طور حلق‌آویز در اتاقش می‌یابند. در پایان داستان میشائیل با در دست داشتن یک قوطی چای حاوی پول و یادگارهای هانا و به منظور اجرای وصیت‌نامه او، به ملاقات زنی که از بازماندگان واقعه آشویتس است به نیویورک می‌رود.
در زمانهٔ پروانه‌ها (In the Time of the Butterflies) رمانی تاریخی به قلم خولیا آلوارز، شاعر و نویسنده آمریکایی دومینیکن تبار است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. داستان کتاب دربارهٔ خواهران میرابال (پاتریا، دِدِه، مینروا، ماریا تِرِسا) است که نام انقلابی‌شان «پروانه‌ها» (به اسپانیایی Las Mariposas) بود و علیه حکومت دیکتاتوری رافائل تروخیو در جمهوری دومینیکن به مبارزه برخاسته بودند. "در زمانهٔ پروانه‌ها" برگزیدهٔ کتاب برتر سال ۲۰۰۴ «یک کتاب یک شیکاگو» است. در سال ۱۹۹۴ نیز این کتاب نامزد جایزهٔ ملی حلقهٔ منتقدین کتاب
نیز این کتاب نامزد جایزهٔ ملی حلقهٔ منتقدین کتاب شده بود. خلاصهٔ داستان. داستان دربارهٔ خواهران میرابال در دوران دیکتاتوری رافائل تروخیو در جمهوری دومینیکن است. یکی از خواهرها، مینروا، در دوران مدرسه با دختری به نام سینیتا آشنا می‌شود که بعداً به یکی از بهترین دوستانش تبدیل شد. سینیتا سرانجام حقیقت را دربارهٔ تروخیو به مینروا می‌گوید، اینکه رهبر «باشکوه» شان قاتل است. خواهران با خود عهد می‌کنند که وارد عرصهٔ سیاست شوند و رژیم تروخیو را براندازند. اقتباس سینمایی. در سال ۲۰۰۱، فیلم در زمانه پروانه‌ها به
سینمایی. در سال ۲۰۰۱، فیلم در زمانه پروانه‌ها به کارگردانی ماریانو باروسو بر اساس این رمان ساخته شده‌است. در این فیلم سلما هایک نقش مینروا و ادوارد جیمز آلموس نقش رافائل تروخیو را بازی می‌کنند. ترجمهٔ فارسی. برگردان فارسی رمان "در زمانهٔ پروانه‌ها" با ترجمهٔ حسن مرتضوی و به همت نشر خوب به انتشار رسیده‌است. نسخهٔ فارسی این کتاب ۴۱۷ صفحه دارد و در تیرماه ۱۴۰۰ به‌عنوان کتاب ماه وب‌سایت وینش برگزیده شده‌است.
اِی جی شاه تخته، ستاره‌ای در پیکر آسمانی شاه تخته می‌باشد. ستاره‌ ای جی شاه تخته نام ایچ آی پی ۵۳۴۶۱ در فهرست ابرخس را نیز به خود اختصاص داده‌است. سرعت شعاعی این ستاره در حدود ۵/۱۷۱- کیلومتر بر ثانیه می‌باشد و به سرعت در حال نزدیک شدن به سامانه خورشیدی می‌باشد. این ستاره در گروه متغیرهای آبی درخشان قرار دارد و با جِرمی در حدود ۵۰ جرم خورشیدی و نیز درخششی در حدود ۱۰۰۰۰۰۰ درخشندگی خورشید یکی از پُرجرم‌ترین و درخشان‌ترین ستاره‌های کهکشان راه شیری است. به دلیل فاصله زیاد این ستاره با سیاره زمین که حدود ۲۰۰۰۰
فاصله زیاد این ستاره با سیاره زمین که حدود ۲۰۰۰۰ سال نوری می‌باشد، و نیز جذب زیاد نور ستاره مزبور توسّط غبارهای میان ستاره‌ای در مسیر طولانی رسیدن به سیّاره زمین، امکان دیدن این ستاره با چشم غیر مسلّح از دید سیاره زمین وجود ندارد؛ قدر ظاهری این ستاره به‌طور نامنظّمی در میان ۱/۷ و ۰/۹ تغییر می‌کند. ستاره اِی جی شاه تخته توسّط یک سحابی سیاره نمای بزرگ، که از موادّ پرتاب‌شده به بیرون توسّط بادهای ستاره‌ای نیرومند ستاره اِی جی شاه تخته ایجاد شده و رشد یافته‌است، به‌طور کامل احاطه شده‌است. ظاهراً این ستاره در
به‌طور کامل احاطه شده‌است. ظاهراً این ستاره در حال حاضر در یک مرحله تحوّلی میان یک ابرغول آبی رده طیفی O سنگین یا به قول معروف یک متغیّر آبی درخشان و یک ستاره ولف رایت قرار دارد.
خواهران میرابال خواهران میرابال (با نام اسپانیایی las hermanas Mirabal) چهار خواهر اهل جمهوری دومنیکن بودند با نام‌های "پاتریا"، "مینروا"، "ماریا ترزا" و "دِده" که از مخالفان دیکتاتور معروف تروخیو بودند و در فعالیت‌هاو مبارازت مخفیانه علیه رژیم مشارکت داشتند. سه خواهر از چهار خواهر (پاتریا، مینروا و ماریا ترزا) در ۲۵ نوامبر ۱۹۶۰ به قتل رسیدند. دده تنها خواهر بازمانده در فوریه ۲۰۱۴ به مرگ طبیعی درگذشت. قتل خواهران میرابال آن‌ها را به «نمادی از مبارزات مردمی و فمینستی» تبدیل کرد. در سال ۱۹۹۹ مجمع عمومی سازمان
فمینستی» تبدیل کرد. در سال ۱۹۹۹ مجمع عمومی سازمان ملل به افتخار آن‌ها روز ۲۵ نوامبر را به عنوان روز بین‌المللی مبارزه با خشونت علیه زنان اعلام کرد. خواهران. پاتریا مرسدس میرابال ریِس: (٢٧ فوریه ١٩٢٢ - ٢۵ نوامبر ١٩۶٠) ماریا آرخنتینا مینروا میرابال ریِس: (١٢ مارس ١٩٢٧ - ٢۵ نوامبر ١٩۶٠) آنتونیا ماریا ترزا میرابال ریِس: (١۵ اکتبر ١٩٣۴ - ٢۵ نوامبر ١٩۶٠) بلژیکا آدله میرابال ریِس: (١ مارس ١٩٢۴ - ١ فوریه ٢٠١۴) سال‌های کودکی. خانوادهٔ میرابال در منطقه "سیباو" دومنیکن مزرعه دار بودند. چهار خواهر توسط والدینشان
مزرعه دار بودند. چهار خواهر توسط والدینشان "انریکه میرابال فرناندز" و "مرسدس ریِس کامیلو" در یک خانوادهٔ طبقه متوسط پرورش یافتند. "بلژیکا" که به نام "دِدِه" خوانده میشد، برخلاف سه خواهر دیگر به کالج نرفت. او به عنوان زنی خانه‌دار در ادارهٔ تجارت خانوادگی شامل کشاورزی و گله داری مشارکت می‌کرد. پاتریا مرسدس میرابال ریِس. پاتریا مرسدس میرابال ریِس، بزرگترین خواهر در ۲۷ فوریه ۱۹۲۴ به دنیا آمد. وقتی ۱۴ ساله بود به مدرسه شبانه‌روزی کاتولیک "کولخیو اینماکولادا کونسّسیون" در "لا وگا" فرستاده شد. وقتی ۱۷ ساله بود
در "لا وگا" فرستاده شد. وقتی ۱۷ ساله بود مدرسه را ترک کرد و با کشاورزی به نام "پدرو گونزالز" که بعدها در مبازرات پاتریا بر علیه رژیم تروخیو او را همراهی کرد، ازدواج نمود. از پاتریا نقل شده‌است: " ما نمی‌توانیم اجازه دهیم فرزندانمان در این فساد و استبداد رشد کنند. ما باید با آن مبارزه کنیم و من حاضرم در این راه از هرچیزی بگذرم حتی در صورت ضرورت از زندگی‌ام. " ماریا آرخنتینا مینروا میرابال ریِس. ماریا آرخنتینا مینروا میرابال ریِس، سومین خواهردر ۱۲ مارس ۱۹۲۶ به دنیا آمد. در ۱۲ سالگی به خواهرش پاتریا در
۱۹۲۶ به دنیا آمد. در ۱۲ سالگی به خواهرش پاتریا در "کولخیو اینماکولادا" پیوست و پس از فارغ‌التحصیل شدن به دانشگاه سانتو دومینگو رفت. او به تحصیل حقوق پرداخت اما از آنجا که در سال ۱۹۴۹ به پیشنهادات عاشقانهٔ تروخیو پاسخ منفی داد، موفق به دریافت مدرک لیسانسش نشد. وی در دانشگاه با همسرش "مونولا تاوارس خوستو" که از مبارزین بر علیه تروخیو بود، آشنا شد. مینروا در میان خواهرانش از همه رادیکالتر بود و چندین بار با دستور شخص تروخیو دستگیر و مورد تعرض واقع شد. از او نقل شده‌است: " مایهٔ خوشحالی است که هر آنچه مقدور
نقل شده‌است: " مایهٔ خوشحالی است که هر آنچه مقدور است برای کشورمان که از اینهمه فلاکت رنج می‌برد انجام دهیم. خیلی غم انگیز است که کسی به دست به سینه ایستادن اکتفا کند. " آنتونیا ماریا ترزا میرابال ریِس. آنتونیا ماریا ترزا میرابال ریِس، چهارمین و جوانترین خواهر در ۱۵ اکتبر ۱۹۳۵ به دنیا آمد. او پس از اتمام "کولخیو اینماکولاد" در ۱۹۵۴ از کالج "لیسه دو سانفرانسیسکو دِماکوریس" فارغ‌التحصیل شد و سپس در دانشگاه سانتو دمینگو رفت به تحصیل ریاضیات پرداخت. بعد از اتمام تحصیلاتش با "لئوناردو گوزمن" ازدواج کرد. او به
تحصیلاتش با "لئوناردو گوزمن" ازدواج کرد. او به شدت خواهر بزرگش مینروا را تحسین می‌کرد و تفکرات سیاسی او را با شور و اهتمام دنبال می‌کرد. ماریا ترزا نیز با دستور مستقیم تروخیو بازداشت و مورد تعرض قرار گرفت. از او نقل شده‌است: «شاید که نزدیکترنی چیز به ما مرگ باشد ولی این موضوع مرا نمی‌ترساند. ما باید برای آنچه عادلانه است به مبارزه ادامه دهیم.» فعالیت‌های سیاسی. مینروا تحت تأثیر عمویش به جنبشهای سیاسی بر علیه تروخیو پیوست که از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۸ و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۲ رئیس‌جمهور رسمی کشور، اما عملاً از ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۱
رئیس‌جمهور رسمی کشور، اما عملاً از ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۱ زمانی که به قتل رسید دیکتاتور و گرداننده اصلی در پشت صحنهٔ سیاسی کشور بود. خواهران مینروا از او در پیوستن به جنبش تبعیت کردند: در ابتدا ماریا ترزا کسی که پس از زندگی در خانهٔ مینورا از فعالیت‌های او آگاه شد و سپس پاتریا پس از اینکه شاهد کشتار جمعی گروهی از مردم در یک مراسم مذهبی توسط مردان تروخیو بود به آن‌ها ملحق شد. دِدِه، شاید بیشتر از آن جهت که همسرش خایمتو موافق نبود به آن‌ها نپیوست. مینروا، ماریا ترزا و پاتریا با الهام از کشتاری که پاتریا شاهدش بود،
و پاتریا با الهام از کشتاری که پاتریا شاهدش بود، گروهی به نام جنبش چهاردهم ژوئن علیه رژیم تروخیو تشکیل دادند. آنان به پخش اعلامیه دربارهٔ کسانی که توسط تروخیو کشته می‌شدند و جمع‌آوری لوازم موردنیاز برای سلاح‌ها و بمب‌هایی بودند اقدام می‌کردند. در داخل گروه سه خواهر خودشان را "لا ماری پوساس " یا "پروانه‌ها" می‌نامیدند که از نام زیرزمینی مینروا گرفته شده بود. مینروا و ماریا ترزا دستگیر شدند ولی خوشبختانه به خاطر مخالفت‌های بین‌المللی گسترده بر علیه رژیم تروخیو مورد شکنجه قرار نگرفتند. آن دو به همراه
تروخیو مورد شکنجه قرار نگرفتند. آن دو به همراه همسرانشان و همسر پاتریا در بازداشتگاه ویکتوریا در سانتو دومینگو زندانی شدند. در ۱۹۶۰ سازمان کشورهای آمریکایی فعالیت‌های تروخیو را محکوم کرد و ناظرانی به دومنیکن فرستاد. در این زمان مینروا و ماریا ترزا آزاد شدند ولی همسرانشان در حبس ماندند. در سایت اینترنتی که برای یادمان آن‌ها ساخته شده به نام، پرسش کردن را بیاموز، مؤلف می‌نویسد «مهم نیست تروخیو چند بار آن‌ها را به زندان انداخت، مهم نیست که چقدر از اموال و دارایی‌های آن‌ها توقیف شد، مینروا، پاتریا و ماریا ترزا
آن‌ها توقیف شد، مینروا، پاتریا و ماریا ترزا هرگز تسلیم نشدند و هرگز از مأموریتشان برای برقراری دموکراسی و آزادی‌های مدنی برای مردم این جزیره چشم پوشی نکردند.» ترور. در ۲۵ نوامبر ۱۹۶۰ پاتریا، مینروا و ماریا ترسا و رانندهٔ آن‌ها رافینو دلا کروز، به ملاقات همسران زندانی ماریا ترزا و مینورا رفته بودند. آنان در راه بازگشت به خانه توسط مأمورین تروخیو متوقف شدند. مأمورین آن‌ها را از هم جدا کرده، با باتوم مورد ضرب و شتم قرار داده و خفه کردند. سپس بدن های بی جان آن‌ها جمع‌آوری و در ماشین جیپ گذاشته و از جاده‌ای
آن‌ها جمع‌آوری و در ماشین جیپ گذاشته و از جاده‌ای کوهستانی به پایین رها کردند، با این هدف که مرگ آن‌ها یک تصادف به نظر برسد. بعد از ترورِ تروخیو در ۱۹۶۱ ژنرال "پاپو رومن" تصدیق کرد که از کشته شدن آنان توسط ویکتور آلیسینیو پینیا ریورا، مرد دست راستی تروخیو به همراه سیریاکو دلا روسا، رومان امیلیو روخاس هٔ آلفونسو کروس والریا و ایملیو استرادا مالتا اعضا پلیس مخفی تروخیو اطلاع داشته‌است. درخصوص اینکه تروخیو مستقیماً دستور قتل آنان را صادر کرده بود یا پلیس مخفی راساً اقدام کرده، کوالیر نوشته "ما می‌دانیم که
راساً اقدام کرده، کوالیر نوشته "ما می‌دانیم که دستوراتی از این نوع نمی‌توانست از جایی پایین‌تر از رده حاکمیت صادر شده باشد. بدون دستور مستقیم خود تروخیو یا حداقل با موافقت ضمنی اون چنین اقدامی امکانپذیر نبود." همچنین یکی از عاملان ترور سیریاکو دلاروسا گفت: من سعی کردم از این فاجعه جلوگیری کنم اما نمی‌توانستم، چرا که در این صورت تروخیو همهٔ ما را می‌کشت. پس از واقعه. براساس گفته‌های مورخ "برنارد دیدریچ"، ترور خواهران میرابال "بیش از سایر جنایات تروخیو مردم دومنیکن را متاثر کرد." و راه را برای ترور شخص
دومنیکن را متاثر کرد." و راه را برای ترور شخص تروخیو که شش ماه بعد اتفاق افتاد هموار نمود. جزییات قتل خواهران میرابال به شکل محتاطانه‌ای فقط در سطوح بالا مورد بررسی قرار گرفت تا سال ۱۹۹۶ که رئیس‌جمهور خواکین بالاگوئر پس از دو دهه مجبور به افشای جزییات بیشتری شد. بالاگوئر که در زمان ترور رئیس‌جمهور بود در حقیقت شاگرد و دست آموختهٔ تروخیو بود (گرچه در آن زمان سعی می‌کرد با حفظ فاصله از زنرال تورخیو تصویر سیاستمداری معتدل تر از خودش ترسیم کند). در سال ۱۹۹۷ طی بازنگری سرفصل‌های درس تاریخ در مدارس دولتی خواهران
سرفصل‌های درس تاریخ در مدارس دولتی خواهران میرابال با عنوان شهدای ملی معرفی شدند. در دوران پسا – بالاگوئر اتفاقات بسیاری به وقوع پیوست که موجب افزایش احترام و جایگاه خواهران میرابال شد، از آن جمله برقراری نمایشگاهی از متعلقاتشان در موزهٔ ملی تاریخ و جغرافی در سانتو دومینگو و جایگزین کردن یادبود افتخار تروخیو با نقاشی دیواری به افتخار خواهران میرابال. بعد از ترور، دده، تنها خواهر بازمانده خود را وقف محافظت از میراث خواهرانش نمود. او تربیت شش فرزند آن‌ها را عهده‌دار شد از جمله "مینو تراوارِس میرابال" دختر
عهده‌دار شد از جمله "مینو تراوارِس میرابال" دختر مینروا کسی که از سال ۲۰۰۲ قائم مقام حوزهٔ ملی در مجلس سفلی کنگرهٔ دومنیکین و پیش از آن در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ قائم مقام وزارت خارجه بود. از فرزندان خودِ دده، جیم دیوید فرناندز میرابال، وزیر محیط زیست و منابع طبیعی و معاون سابق رئیس‌جمهور دومنیکن بود. در ۱۹۹۲ دده "بنیاد خواهران میرابال" را پایه‌گذاری کرد و در ۱۹۹۴ "موزهٔ خواهران میرابال" را در زادگاهشان سالکدو بازگشایی نمود. از او در ۲۵ اگوست ۲۰۰۹ کتابی منتشر شد به نام "ویواس سو خاردین" (همیشه زنده در باغچهٔ
شد به نام "ویواس سو خاردین" (همیشه زنده در باغچهٔ آن‌ها). وی تا سال ۲۰۱۴ زمان مرگش در ۸۸ سالگی در خانهٔ سالکدو همان جایی که خواهرانش به دنیا آمده بودند زندگی کرد. میراث. در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۹ مجمع عمومی سازمان ملل، ۲۵ نوامبر را به افتخار خواهران میرابال به عنوان روز بین‌المللی مبارزه با خشونت بر علیه زنان اعلام نمود. این روز اولین روز از یک بازهٔ ۱۶ روزه از مناسبت هایی در خصوص فعالیت علیه خشونت جنسی است. آخرین روز از این دوره یعنی روز ۱۰ دسامبر "روز بین‌المللی حقوق بشر" است. در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۷ نام استان سالکدو
حقوق بشر" است. در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۷ نام استان سالکدو به استان خواهران میرابال تغییر نام داد. بر روی اسکناس ۲۰۰ پزویی دومینیکن تصویر خواهران میرابال حک شده و تمبری نیز به یادبود آنان منتشر شده‌است. ابلیسک (نماد افتخار) ۱۳۷ فوتی که به دستورتروخیو در ۱۹۳۵ به مناسبت تغییر نام پایتخت، از سانتو دومینگو به سویداد تورخیو ساخته شد با نقاشی دیواری به افتخار خواهران میرابال پوشانده شد. در۱۹۹۷ شرکت مخابراتی "کدتل" اسپانسر اجرای مجدد این نقاشی دیواری توسط "السا نونیز" شد. هر چند سال یکبار این تصویر از نو نقاشی می‌شود. در
هر چند سال یکبار این تصویر از نو نقاشی می‌شود. در ۲۰۰۵ "آمایا سالازار" این تصویر را نقاشی کرد. در ۲۰۱۱ بانکو دل پروگرسو (بانگ پروگرس) اسپانسر باز اجرایی این نقاشی توسط "داستین مونیز" شد. به عنوان نمادی جهانی برای عدالت اجتمالی و فمینیسم، خواهران میرابال الهام بخش پیدایش سازمان‌های بسیاری با محوریت پاسداری از میراث آنان شدند. یکی از این سازمان‌ها مرکز فرهنگی خواهران میرابال است یک سازمان غیرانتفاعی که در زمینهٔ بهبود وضعیت خانواده‌های مهاجر فعالیت می‌کند.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در رقابت‌های آسیایی به عملکرد باشگاه استقلال در رقابت‌های آسیایی می‌پردازد. استقلال تهران یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای ایرانی است که در ۴ مهر ۱۳۲۴ در شهر تهران بنیان نهاده شده‌است. بازیکنان تیم استقلال در بهار ۱۹۷۰ و در نخستین حضور خود در رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا در حالی که میزبانی مسابقات را نیز بر عهده داشتند توانستند به مقام قهرمانی مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا ۱۹۷۰ برسند. به این ترتیب برای نخستین بار یک تیم ایران قهرمان یک جام بین‌المللی رسمی شد. تیم استقلال ۲۱ سال بعد، در
بین‌المللی رسمی شد. تیم استقلال ۲۱ سال بعد، در سومین حضور خود در این مسابقات و در جام باشگاه‌های آسیا ۹۱−۱۹۹۰ توانست برای دومین بار در این رقابت‌ها، عنوان قهرمانی خود را تکرار کند. در مجموع و تا مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲ (۲۶–۲۰۲۵) استقلال ۲۵ مرتبه در رقابت‌های آسیایی حاضر شده‌است که از این میان، چهار مرتبه در رقابت‌های جام برندگان جام آسیا حاضر شده، ۱ دوره در لیگ قهرمانان آسیا ۲ و ۲۰ حضور دیگر آن‌ها در رقابت‌های لیگ نخبگان آسیا بوده‌است. استقلال با دو عنوان قهرمانی، دو نایب قهرمانی و دو عنوان سومی در
عنوان قهرمانی، دو نایب قهرمانی و دو عنوان سومی در بالاترین سطح مسابقات باشگاهی آسیا، موفق‌ترین نماینده ایران در تاریخ مسابقات باشگاهی قاره آسیا و چهارمین تیم پرافتخار این مسابقات است. آبی‌پوشان تهرانی همچنین با هفت بار حضور در مرحلهٔ نیمه‌نهایی رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا، در میان تیم‌های ایرانی رکورددار حضور در جمع چهار تیم پایانی این مسابقات هستند. استقلال همچنین نخستین باشگاه ایرانی است که از مرز ۱۰۰ بازی در رقابت‌های آسیایی گذشته‌است. منصور پورحیدری بازیکن‌ و مربی باشگاه استقلال، در هر دو قهرمانی این
و مربی باشگاه استقلال، در هر دو قهرمانی این باشگاه در آسیا حضور داشته‌است. او در سال ۱۹۷۰ به عنوان مدافع در ترکیب تاج به میدان رفت و در هنگام قهرمانی دوم در فصل ۹۱−۱۹۹۰ نیز سرمربی تیم بود. پورحیدری با یک قهرمانی و یک مقام سومی به عنوان بازیکن و یک قهرمانی، یک نایب قهرمانی و یک عنوان سومی در دوران مربی‌گری، پرافتخارترین مرد استقلال در آوردگاه‌های آسیایی به شمار می‌آید. از میان بازیکنان استقلال، خسرو حیدری مدافع راست این تیم با ۵۶ حضور در مسابقه‌های آسیایی رکورددار است. فرهاد مجیدی، بازیکن پیشین استقلال،
رکورددار است. فرهاد مجیدی، بازیکن پیشین استقلال، بهترین گلزن ایرانی در رقابت‌های آسیایی و تنها بازیکنی ایرانی است که تاکنون دو بار در آسیا هت تریک کرده‌است. غلامحسین مظلومی و صمد مرفاوی دیگر گلزنان استقلال در بازی‌های آسیایی نیز تاکنون دو بار موفق به کسب عنوان آقای گل در این رقابت‌ها شده‌اند. ما باید در اینجا این موضوع را ینز بازگو کنیم که استقلال در خانه در ورزشگاه آزادی از رقیبان میزبانی می‌کند و از پرطرفدارترین تیم‌هایی آسیایی محسوب می‌شود. با نگاهی به آمار و ارقام می توان اینگونه گفت که تعدادی از
به آمار و ارقام می توان اینگونه گفت که تعدادی از بازی‌های این تیم در خانه در ورزشگاه پر از تماشاگر برگزار شده و بازی‌های خانگی این تیم معمولاً از پرتماشاگرترین بازی‌های فصل هستند. تعدادی از رکوردهای حضور تماشاگران در بازی‌های باشگاهی آسیایی در اختیار این تیم است، از جمله دیدار فینال جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۹. استقلال در فصل‌های اخیر لیگ قهرمانان آسیا نیز بارها رکورد بیشترین تماشاگر در بازی‌های خانگی را به خود اختصاص داده است. استقلال در خارج از ایران و به ویژه کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز طرفدار دارد.
به ویژه کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز طرفدار دارد. پیش‌زمینه. نخستین حضورهای بین‌المللی تاج. پیشینهٔ نخستین سفر تیم فوتبال باشگاه استقلال برای انجام یک بازی بیرون از ایران، به سال ۱۹۵۰ بازمی‌گردد که تیم تاج برای انجام دو بازی دوستانه در تورنمنت استقلال افغانستان به این کشور سفر کرد. این نخستین سفر برون‌مرزی یک باشگاه ایرانی تا آن هنگام بود. تاج در آن سفر تیم ملی فوتبال افغانستان را با نتیجه ۳ بر ۲ شکست داد و بازی برابر تیم دانشگاه کابل را واگذار کرد. در این سال‌ها ورزش فوتبال در آسیا هنوز جایگاه درخوری
این سال‌ها ورزش فوتبال در آسیا هنوز جایگاه درخوری نداشت. رقابت‌های قاره‌ای فوتبال در این دوران محدود به رقابت تیم‌های ملی کشورها در بازی‌های آسیایی و جام ملت‌های آسیا می‌شد و برگزاری مسابقات باشگاهی چنان‌که در قاره‌های اروپا و آمریکای جنوبی انجام می‌گرفت، در این قاره مورد توجه نبود؛ بنابراین از سال ۱۹۵۰ و به مدت ۱۹ سال، سفرهای برون‌مرزی تیم فوتبال باشگاه تاج به حضور در تورنمنت‌های چندجانبه یا شرکت در دیدارهای دوستانه با تیم‌های خارجی مربوط می‌شد. از جملهٔ این تورنمنت‌های منطقه‌ای مسابقات جام میلز هندوستان
تورنمنت‌های منطقه‌ای مسابقات جام میلز هندوستان بود که تیم تاج سه دوره در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ در آن به قهرمانی رسید. برگزاری مسابقات باشگاهی در آسیا. از میانه‌های دهه ۱۹۶۰ میلادی کنفدراسیون فوتبال آسیا به فکر برگزاری مسابقات باشگاهی مشابه مسابقات باشگاهی قهرمانی یوفا، جام باشگاه‌های اروپا، افتاد. در جلسه کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا در یک سپتامبر ۱۹۶۲ در جاکارتا، مقرر شد که این مسابقات با الگوبرداری از مسابقات اروپایی و بین تیم‌های قهرمان اعضا برگزار شود. نخستین دورهٔ مسابقات قهرمانی
اعضا برگزار شود. نخستین دورهٔ مسابقات قهرمانی باشگاه‌های آسیا در سال ۱۹۶۷ برگزار شد. ایران در دورهٔ نخست مسابقات نماینده‌ای نداشت، در سال ۱۹۶۸ مسابقات قهرمانی باشگاه‌های آسیا برگزار نشد و از دورهٔ دوم که در سال ۱۹۶۹ و به فاصله دو سال از دورهٔ اول در بانکوک برگزار شد، نمایندگان ایران پای در این مسابقات گذاشتند. در سال ۱۹۷۲ قرار بود دورهٔ پنجم مسابقات قهرمانی باشگاه‌های آسیا با حضور پرسپولیس ایران، رنجرز هنگ کنگ، مکابی اسرائیل، القادسیه کویت و هومنتمن لبنان برگزار شود که با انصراف نمایندگان لبنان و کویت به