payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده را به نمایش گذاشتند. یکی از ویژگی‌های اصلی این جنبش، استفاده از رنگ‌های شفاف بود. این رنگ‌ها باعث می‌شدند که فضای تصویر نشان داده شده در کار، حتی با استفاده از رنگ‌های پررنگ و زنده، به نظر خنثی و شفاف بیاید. هنرمندان از رنگ‌های شفاف به عنوان یک وسیله برای ایجاد تنوع در ساختار و فرم کارهایشان استفاده می‌کردند. استفاده از خطوط و اشکال هندسی در جنبش انتزاع پسا نقاشانه نیز بسیار شایع بود. هنرمندان از خطوط برای تقسیم واحدهای فضایی به بخش‌های کوچکتر و ایجاد حرکت و جهت در کارهایشان استفاده می‌کردند. هنرمندان
و جهت در کارهایشان استفاده می‌کردند. هنرمندان از اشکال هندسی نیز به عنوان یک وسیله برای خلق فرم‌های ساده و تکرارپذیر بهره می بردند. تکرار و تنظیم مجدد عناصر هنری نیز به عنوان یک ویژگی اصلی در این جنبش به کار رفت. هنرمندان با تکرار یک الگو، تأکید بر فرم و ساختار را در کارهایشان داشتند. هنرمندان از تکرار برای ایجاد ریتم و حرکت در کارهایشان و همچنین از تنظیم مجدد عناصر هنری برای ایجاد تعادل و هماهنگی در کارهایشان استفاده می‌کردند. فرم‌های ساده و محدود نیز به عنوان یک ویژگی اصلی در جنبش انتزاع پسانقاشانه مطرح
یک ویژگی اصلی در جنبش انتزاع پسانقاشانه مطرح بود. هنرمندان با استفاده از فرم‌های ساده و محدود، تمرکز خود را بر روی فرم و ساختار کارهایشان متمرکز می‌کردند. این فرم‌ها شامل مثلث، مربع، دایره و خطوط ساده بود. تفاوت انتزاع پسا نقاشانه و جنبش های اکپرسیونیستی. به عنوان یک جنبش هنری، انتزاع پسانقاشانه به دلیل تمرکزش بر فرم و ساختار، نقش مهمی در توسعه هنر خلاقانه در دهه ۱۹۶۰ میلادی ایفا کرد. هنرمندان جنبش انتزاع پسانقاشانه، بر خلاف جنبش اکسپرسیونیستی که بیشتر بر تأکید بر عواطف و احساسات تمرکز داشت، بر تکرارپذیری،
بر عواطف و احساسات تمرکز داشت، بر تکرارپذیری، ریتم، توازن و هماهنگی در کارهایشان تأکید داشتند. انتخاب نام "انتزاع پس از نقاشی" یا "انتزاع پسا نقاشانه". نام “انتزاع پس از نقاشی” یا “Post-Painterly Abstraction” برای این جنبش هنر انتزاعی توسط رسام آمریکایی کلیفتون ستیل در سال ۱۹۶۴ میلادی معرفی شد. نام “پس از نقاشی” به عنوان جایگزینی برای “نقاشی انتزاعی” به کار رفت، به دلیل اینکه هنرمندان این جنبش از روش‌هایی مانند روانشناسی رنگ، فرم‌شناسی و تحلیل ساختار کارهایشان برای ایجاد آثار خود استفاده می‌کردند. به همین
برای ایجاد آثار خود استفاده می‌کردند. به همین دلیل، آنها بیشتر به عنوان “فرم سازان” تلقی می‌شدند تا “نقاشان” و نام “انتزاع پس از نقاشی” بیشتر با این نگرش مطابقت داشت. این نام همچنین به نوعی تأکید بر بیان شیوه‌ای از انتزاعی بود که تفاوت‌هایی با جنبش انتزاعی قبلی داشت و بر روی روش‌های مدرن و به‌روز هنر تمرکز داشت.
سید محمدرضا میرتاج‌الدینی (زادهٔ ۲۵ اسفند ۱۳۴۱ تبریز) روحانی و سیاستمدار اصول‌گرای ایرانی است که نماینده تبریز، آذرشهر و اسکو در دوره‌های هفتم، هشتم و یازدهم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. زندگی. میرتاج‌الدینی در مجلس هفتم و هشتم عضو هیئت رئیسه فراکسیون اصول‌گرایان، در مجلس هفتم نایب‌رئیس کمیسیون فرهنگی، در مجلس هشتم عضو هیئت رئیسه مجلس و در دولت دهم معاونت امور مجلس رئیس‌جمهور و معاونت رئیس‌جمهور در اجرای قانون اساسی و مسئولیت امور روحانیت را بر عهده داشت. او همچنین پیش از نمایندگی مجلس شورای اسلامی، رئیس
او همچنین پیش از نمایندگی مجلس شورای اسلامی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی استان آذربایجان شرقی بوده است. وی بعد از دولت مسئول امور پارلمانی سازمان صداوسیما و مشاور رئیس صداوسیما بود. او مدرس دانشگاه‌های مختلف بوده و از سوابقش تدریس در دانشگاه‌های کشور و فعالیت‌های فرهنگی و دینی در داخل و خارج از کشور است. وی به عنوان مبلّغ دینی در کشورهای ترکیه، جمهوری آذربایجان، آلمان، سوئیس، روسیه و… فعالیت داشته است. میرتاج‌الدینی در مجلس یازدهم ریاست فراکسیون راهبردی مجلس شورای اسلامی و ریاست مجمع نمایندگان مجلس و نائب
شورای اسلامی و ریاست مجمع نمایندگان مجلس و نائب رئیس فراکسیون اکثریت مجلس را بر عهده داشت. از جمله تألیفات میرتاج‌الدینی می‌توان به «اخلاق کارگزاران حکومت از دیدگاه اسلام»، «سیمای امام علی در قرآن»، «شهید شیخ محمد خیابانی؛ روحانی مبارز و بیدارگر» و «به سوی حیات طیبه» اشاره کرد. انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۳. وی در روز شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۳ با حضور در وزارت کشور برای انتخابات ریاست‌جمهوری دوره چهاردهم ثبت‌نام کرد، اما قبل از احراز صلاحیت‌ها انصراف داد.
کریستین چارلز فیلیپ بیل (؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۴) بازیگر انگلیسی است. وی برای تنوع در شخصیت‌پردازی و تغییرات جسمانی در نقش‌هایش مشهور است و در فیلم‌هایی با ژانرهای مختلف نقش اول را بر عهده داشته‌ است. او افتخارات گوناگونی از جمله یک جایزهٔ اسکار و دو جایزهٔ گلدن گلوب دریافت کرده‌ است. در سال ۲۰۱۴ نام او در رتبه‌بندی "فوربز" از بازیگران دریافت‌کنندهٔ بیشترین دستمزد قرار گرفت. نقش برجستهٔ بیل در ۱۳ سالگی مربوط به فیلم جنگی "امپراتوری خورشید" (۱۹۸۷) ساختهٔ استیون اسپیلبرگ بود. در پی بیش از یک دهه بازی در
استیون اسپیلبرگ بود. در پی بیش از یک دهه بازی در نقش‌های اصلی و مکمل فیلم‌ها، او بابت بازی در نقش قاتل زنجیره‌ای پاتریک بیتمن در کمدی سیاه "روانی آمریکایی" (۲۰۰۰) و نقش هم‌عنوان در فیلم مهیج روان‌شناسی "ماشین‌چی" (۲۰۰۴) شهرت بیشتری را به دست آورد. بیل در سال ۲۰۰۵ نقش ابرقهرمان بتمن را در فیلم ابرقهرمانی "بتمن آغاز می‌کند" ایفا کرد و این نقش را در دنباله‌هایش، "شوالیهٔ تاریکی" (۲۰۰۸) و "شوالیهٔ تاریکی برمی‌خیزد" (۲۰۱۲) ادامه داد. او برای بازی در این سه‌گانه که یکی از پرفروش‌ترین فرنچایزهای سینمایی است، مورد
یکی از پرفروش‌ترین فرنچایزهای سینمایی است، مورد تحسین قرار گرفت. بیل غیر از نقش بتمن، به بازی در طیف گسترده‌ای از فیلم‌ها ادامه داد که شامل تریلر "پرستیژ" (۲۰۰۶)، فیلم اکشن "رستگاری نابودگر" (۲۰۰۹)، درام جنایی "دشمنان ملت" (۲۰۰۹)، فیلم حماسی ' (۲۰۱۴) و فیلم ابرقهرمانی ' (۲۰۲۲) می‌شود. او برای به تصویر کشیدن بوکسور دیکی اکلوند در فیلم زندگی‌نامه‌ای "مشت‌زن" (۲۰۱۰) برندهٔ جایزهٔ اسکار شد. او در سال‌های بعد برای بازی در کمدی سیاه "حقه‌بازی آمریکایی" (۲۰۱۳) و کمدی-درام‌های زندگی‌نامه‌ای "رکود بزرگ" (۲۰۱۵) و
کمدی-درام‌های زندگی‌نامه‌ای "رکود بزرگ" (۲۰۱۵) و "معاون" (۲۰۱۸) نیز نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. او همچنین برای بازی در درام ورزشی "فورد در برابر فراری" (۲۰۱۹) نامزد دریافت گلدن گلوب شد. اوایل زندگی و پیش‌زمینه. کریستین چارلز فیلیپ بیل در ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۴ از والدینی انگلستانی در هاورفوردوست، پمبروکشر به دنیا آمد. پدرش دوید بیل کارآفرین و کنشگر بود و مادرش جنی جیمز، بازیگر سیرک بود. بیل گفته‌است «من در ولز به دنیا آمده‌ام اما ولزی نیستم، من انگلستانی هستم». او دو خواهر بزرگ‌تر به‌نام‌های شارون و لوئیز و یک
او دو خواهر بزرگ‌تر به‌نام‌های شارون و لوئیز و یک خواهر ناتنی از ازدواج اول پدرش به‌نام ارین دارد. یکی از پدربزرگ‌هایش استندآپ کمدین بود؛ دیگری یک بازیگر جانشین برای بازیگر آمریکایی جان وین بود. بیل و خانواده‌اش در دو سالگی ولز را ترک کردند، و آن‌ها مدتی بعد از اقامت در پرتغال و آکسفوردشر، انگلستان، سرانجام در بورنموث ساکن شدند. او همچنین گفته که خانواده‌اش تا ۱۵ سالگی‌اش در ۱۵ شهر زندگی می‌کردند؛ بیل نقل مکان مکرر خانواده را ناشی‌شده از «ضرورت و نه فقط انتخاب» توصیف کرده و اذعان کرده که این روند تأثیر
انتخاب» توصیف کرده و اذعان کرده که این روند تأثیر زیادی در گزینش شغل خود داشته‌است. او زمانی در مدرسهٔ بورنموث تحصیل می‌کرد و مدتی بعد گفت که در ۱۶ سالگی مدرسه را رها کرده‌است. والدین بیل در سال ۱۹۹۱ طلاق گرفتند و او در ۱۷ سالگی به همراه خواهرش لوئیز و پدرشان به لس آنجلس نقل مکان کردند. بیل در دوران کودکی رقص باله را فرا گرفت. اولین نقش بازیگری او در هشت سالگی در یک آگهی تبلیغاتی برای محصول نرم‌کنندهٔ پارچهٔ لنور بود. او همچنین در یک آگهی تبلیغاتی از غلات "پک-من" ظاهر شد. بیل بعد از اینکه خواهرش برای
"پک-من" ظاهر شد. بیل بعد از اینکه خواهرش برای بازیگری در یک موزیکال در وست اند انتخاب شد، به این فکر افتاد که بازیگری را به‌صورت حرفه‌ای آغاز کند. او بعداً گفت که بازیگری برایش شغلی جذاب نبود اما بنا به درخواست اطرافیانش آن را ادامه داد چون دیگر دلیلی نداشت که این شغل را رها کند. در پی شرکت در چندین نمایش در مدرسه، بیل در سال ۱۹۸۴ در نمایش "خوره" واقع در وست اند در مقابل روآن اتکینسون به روی صحنه رفت. او به‌صورت قراردادی هیچ‌گاه بازیگری را آموزش ندید. حرفه بازیگری. ۱۹۸۶–۱۹۹۹: اوایل حرفه و پیشرفت. بیل پس از
۱۹۸۶–۱۹۹۹: اوایل حرفه و پیشرفت. بیل پس از اینکه در ده سالگی تصمیم گرفت بازیگر شود، برای اولین بار در فیلم تلویزیونی "" در سال ۱۹۸۶ جلوی دوربین رفت. ایمی اروینگ، ستارهٔ این فیلم که با کارگردان آمریکایی استیون اسپیلبرگ ازدواج کرده بود، در پی آن بیل را برای فیلم "امپراتوری خورشید" ساختهٔ اسپیلبرگ در ۱۹۸۷ پیشنهاد کرد. بیل در ۱۳ سالگی از میان بیش از ۴۰۰۰ بازیگر برای ایفای نقش یک پسر بریتانیایی در اردوگاه جنگ جهانی دوم ژاپن انتخاب شد. او برای این فیلم بدون نیاز به کمک مربی دیالوگ، با آهنگی از طبقه بالای جامعه
به کمک مربی دیالوگ، با آهنگی از طبقه بالای جامعه صحبت می‌کرد. این نقش بیل را به شهرت سوق داد. این نقش‌آفرینی برایش تحسین و جایزهٔ افتتاحیهٔ بهترین اجرای یک بازیگر جوان از هیئت ملی بازبینی فیلم را به همراه داشت. در اوایل همان سال، او در فیلم فانتزی "میو در سرزمین دوردست"، ساخته‌شده بر پایهٔ رمان "میو، میوی من" نوشتهٔ آسترید لیندگرن بازی کرد. شهرت پس از "امپراتوری خورشید" باعث شد که بیل در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار گیرد و فشارهای ناشی از حرفه‌اش به‌عنوان یک بازیگر غیرقابل تحمل شود. جلب توجه رسانه‌ها او را
بازیگر غیرقابل تحمل شود. جلب توجه رسانه‌ها او را نسبت به حرفهٔ بازیگری بی‌اعتماد کرد اما گفت که در سنین پایین خود را موظف می‌داند که به دلایل مالی به فعالیت در زمینهٔ بازیگری ادامه دهد. در همین زمان کنت برانا، بازیگر و فیلم‌ساز، بیل را متقاعد کرد تا در فیلم "هنری پنجم" در سال ۱۹۸۹ حضور داشته باشد که این امر او را دوباره به بازیگری کشاند. سال بعد، بیل نقش جیم هاوکینز را در کنار چارلتون هستون در نقش لانگ جان سیلور در "جزیرهٔ گنج"، فیلم تلویزیونی اقتباس‌شده از کتاب به همین نام نوشتهٔ رابرت لویی استیونسن ایفا
کتاب به همین نام نوشتهٔ رابرت لویی استیونسن ایفا کرد. در سال ۱۹۹۲، بیل در فیلم موزیکال "روزنامه‌فروشان" محصول دیزنی بازی کرد که هم در گیشه و هم در میان منتقدان ناموفق بود. ربکا میلزوف از "نیویورک" در سال ۲۰۱۲ دوباره فیلم را دید و حین اجرای ترانهٔ «سانتا فه» شکاف‌های آواز بیل را جذاب و مناسب یافت هر چند که او خوانندهٔ ماهری نبود. در سال ۱۹۹۳، او در فیلم "چرخش بچه‌ها" که در مورد نوجوانانی بود که در زمان ظهور آلمان نازی مخفیانه به موسیقی جاز ممنوع گوش می‌دهند، ظاهر شد. در فیلم "زنان کوچک" ساختهٔ گیلیان
ظاهر شد. در فیلم "زنان کوچک" ساختهٔ گیلیان آرمسترانگ در سال ۱۹۹۴، بیل به دنبال توصیهٔ وینونا رایدر، بازیگر نقش جو مارس، نقش تئودور «لوری» لارنس را ایفا کرد. این فیلم به موفقیت تجاری دست یافت و با تحسین منتقدان همراه بود. رایدر دربارهٔ عملکرد بیل در فیلم گفت او ماهیت پیچیده این نقش را به تصویر کشیده‌است. او سپس صداپیشگی توماس، هم‌وطن جوان کاپیتان جان اسمیت را در انیمیشن "پوکاهانتس" محصول دیزنی در سال ۱۹۹۵ بر عهده گرفت که با بازخورد ضد و نقیضی از منتقدان روبرو شد. بیل در سال ۱۹۹۶ نقش کوچکی در فیلم "پرتره یک
شد. بیل در سال ۱۹۹۶ نقش کوچکی در فیلم "پرتره یک بانو" ساخته‌شده بر پایهٔ رمان به همین نام نوشتهٔ هنری جیمز را بازی کرد، و در سال ۱۹۹۷ در فیلم موزیکال "معدن طلای مخملی" ظاهر شد که داستان فیلم در دههٔ ۱۹۷۰ دوران گلم راک جریان دارد. در سال ۱۹۹۹، او بخشی از گروه بازیگران شامل کوین کلاین و میشل فایفر در فیلم اقتباسی "رؤیای شب نیمه تابستان" بر پایهٔ نمایش‌نامهٔ به همین نام اثر ویلیام شکسپیر بود که بیل در آن نقش دمیتروس را به تصویر می‌کشد. ۲۰۰۱–۱۹۹۹. در سال ۱۹۹۹، بیل در نقش قاتل زنجیره‌ای به نام پاتریک بیتمن در
بیل در نقش قاتل زنجیره‌ای به نام پاتریک بیتمن در فیلم "روانی آمریکایی" که از روی رمان جنجالی برت ایستون الیس ساخته شده‌است، بازی کرد. ابتدا قرار بود تا لئوناردو دی‌کاپریو در این نقش بازی کند، اما او به علت کار بر روی پروژه‌های دیگر انصراف داد و بیل نقش اصلی فیلم را گرفت. او با تحقیق در مورد شخصیت رمان و تمرین‌های ورزشی برای آمادگی بدنش، خودش را برای این نقش آماده کرد. "روانی آمریکایی" در سال ۲۰۰۰ در جشنواره فیلم ساندنس اکران شد. راجر ایبرت ابتدا به این فیلم تاخت و آن را «پورنوگرافی» و «منفورترین فیلم
فیلم تاخت و آن را «پورنوگرافی» و «منفورترین فیلم ساندنس» نامید، اما در ادامه کارگردان فیلم و بازی بیل را تحسین کرد. "روانی آمریکایی" در ۱۴ آوریل ۲۰۰۰ در سینماها اکران شد. بیل بعدها به یک نقش‌آفرینی کوتاه در نقش بیتمن، در فیلمی که اقتباس دیگری از کارهای ایستون الیز بود، نزدیک شد، اما آن را رد کرد، زیرا معتقد بود که تعریف ماری هرون از شخصیت بیتمن، تعریف خاصی است و هیچ‌کس جز او نمی‌تواند این کار را انجام بدهد. در سال ۲۰۰۰، بیل در نقش یک قاتل ثروتمند در فیلم "شفت" بازی کرد. ۲۰۰۴–۲۰۰۲. در سال ۲۰۰۲، بیل در سه
"شفت" بازی کرد. ۲۰۰۴–۲۰۰۲. در سال ۲۰۰۲، بیل در سه فیلم بازی کرد. "لورل کنیون" (۲۰۰۲) با واکنش تحسین‌برانگیز منتقدان روبرو شد. بیل در فیلم "سلطنت آتش" (۲۰۰۲) با متیو مک‌کاناهی هم‌بازی شد. "تعادل" فیلم سوم بیل در سال ۲۰۰۲ بود. در سال ۲۰۰۴، بیل در نقش ترور رزنیک در فیلم "ماشین‌کار" بازی کرد. او برای بازی در این نقش حدود ۲۷ کیلوگرم وزن کم کرد و توجه بسیاری را به خود جلب کرد. در پایان فیلم‌برداری بیل تنها ۵۴ کیلوگرم وزن داشت. بیل را برای این کار با نقش‌آفرینی رابرت دنیرو در فیلم "گاو خشمگین" در سال ۱۹۸۰ مقایسه
دنیرو در فیلم "گاو خشمگین" در سال ۱۹۸۰ مقایسه کرده‌اند. "ماشین‌کار" فیلم کم‌بودجه‌ای بود و تنها ۵ میلیون دلار هزینه داشت. با انتشار این فیلم در آمریکا، منتقدان نظرات مثبتی نسبت به آن ارائه کردند. نقش بتمن. گزارش شده بود که بیل پیش از این برای بازی در نقش رابین در فیلم‌های "بتمن برای همیشه" (۱۹۹۵) و "بتمن و رابین" (۱۹۹۷) تست داده بوده، ولی آن نقش را به کریس اودانل واگذار کرده. بیل در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۸ این شایعه را رد کرد. در سال ۲۰۰۴، بیل بعد از تمام کردن "ماشین‌کار" به عنوان بازیگر نقش اصلی فیلم بتمن
"ماشین‌کار" به عنوان بازیگر نقش اصلی فیلم بتمن آغاز می‌کند یعنی بروس وین، به کارگردانی کریستوفر نولان انتخاب شد. این فیلم تحسین منتقدان سخت‌گیر را برانگیخت و به یکی از بهترین فیلم‌های کریستوفر نولان و ابرقهرمانانه تاریخ سینما بدل شد. نزدیک‌ترین رقیب او برای گرفتن این نقش جیک جیلنهال بود. او به خاطر آمادگی برای فیلم "ماشین‌کار" بیش از ۲۷ کیلوگرم وزن کم کرد. با این کار، وزن این بازیگر ۱۸۳ سانتی به ۵۴ کیلوگرم رسید. او در طی سه ماه رژیم سیب و قهوه داشت. این در حالی است که وزن ایده‌آل برای مردی با قد و سن او
حالی است که وزن ایده‌آل برای مردی با قد و سن او بین ۶۳ تا ۷۲ کیلوگرم است. پس از آن، بیل شش ماه فرصت داشت تا وزن از دست داده‌اش را بازگرداند و برای نقش بتمن در بتمن آغاز می‌کند ماهیچه پرورش دهد. بیل که تازه فیلم "ماشین‌کار" را به پایان رسانده بود، به شدت لاغر بود و به اضافه کردن وزن و عضلانی کردن بدنش نیاز داشت. او با کمک مربی شخصی‌اش، در عرض شش ماه ۴۵ کیلوگرم وزن (از ۵۴ به ۱۰۰ کیلوگرم) اضافه کرد. بعداً نولان به او گفت که زیادی وزن اضافه کرده و پیش از شروع فیلمبرداری ۹ کیلو وزن کم کرد. زندگی شخصی. بیل در ۲۹
۹ کیلو وزن کم کرد. زندگی شخصی. بیل در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۰، با سیبی بلازیک (متولد ۱۹۷۰) مدل سابق، چهره‌پرداز و دستیار شخصی وینونا رایدر ازدواج کرد. این زوج دارای یک دختر و یک پسر به نام‌های امیلین و جوزف هستند امیلین در ۲۷ مارس ۲۰۰۵ به دنیا آمد. در مارس ۲۰۱۴ تأیید شد که همسر وی، باردار است و فرزند دوم او یک پسر به نام جوزف در سال ۲۰۱۵ متولد شد. از ۱۹۹۲، بیل در لس‌آنجلس زندگی می‌کند. مانند پدرش، وی نیز فعالیت‌هایی در حمایت از صلح سبز و صندوق جهانی طبیعت انجام می‌دهد. دیوید بیل در ۳ سپتامبر ۲۰۰۰ با گلوریا استینم
دیوید بیل در ۳ سپتامبر ۲۰۰۰ با گلوریا استینم ازدواج کرد و استینم مادرخواندهٔ کریستین بیل شد. کریستین بیل اما اظهار نظر جنجالی‌اش را دربارهٔ ترامپ اینطور ادامه می‌دهد: در مقایسه، ترامپ یک نوع دلقک است. دلقک‌ها می‌توانند خسارات زیادی به بار بیاورند که البته امیدواریم در دوسال آینده چنین چیزی اتفاق نیفتد. ترامپ خطر کمتری نسبت به دیک چینی دارد، کسی که در راه انداختن جنگ در برابر تروریسم نقش داشته.
ایمونوگلوبولینها دسته‌ای از مولکول‌های زیستی هستند که در سیستم ایمنی فعال هستند و با حرف اختصاری (Ig)نشان داده می‌شوند. ایمونوگلوبولین‌ها به‌طور اختصاصی علیه آنتی ژن‌ها یا پادگن‌ها ترشح می‌شوند و اگر برای آنتی ژنی ترشح شده باشد به آن آنتی بادی یا پادتن می‌گویند. بدن هر فرد ۱۰ به توان ۷-۹ مولکول آنتی بادی دارد. ایمونوگلوبولین‌ها از نظر ساختمان سوم پروتئینی به شکل کروی هستند. به همین دلیل به آن‌ها ایمونوگلوبولین می‌گویند.از طرفی پس از الکتروفورز و جداسازی پروتئین‌های سرم خون به روش الکتروفورز، چهار بخش عمده
سرم خون به روش الکتروفورز، چهار بخش عمده در آن‌ها قابل تشخیص است که عبارت‌اند از: آلبومین و گلوبولین‌های آلفا، بتا و گاما. ایمونوگلوبولین بیشتر در منطقه گاما قرار می‌گیرند و از گاماگلوبولین‌ها هستند. بیماری کمبود این آنتی بادی می تواند ریسک ابتلا به برخی بیماری های تنفسی مانند ذات الریه و برونشیت و همینطور بروز عفونت در سینوس ها، گوش ها و چشم ها را افزایش دهد. تقسیم بندی ایمونوگلوبولین‌ها. ایمونوگلوبولین‌ها بر مبنای خواص فیزیکی، شیمیایی و ایمن‌شناختی به ۵ گروه عمده IgA، IgM، IgG، IgD، IgE تقسیم می‌شوند.
گروه عمده IgA، IgM، IgG، IgD، IgE تقسیم می‌شوند. ساختار ایمونوگلوبولین‌ها. ایمونوگلوبولین‌ها با وجود تنوع ساختاری اغلب از چهار دسته پروتئینی تشکیل شده‌اند که به شکل ساختار "Y" به یکدیگر پیوند یافته‌اند. دو رشته کوتاهتر را رشته‌ها یا زنجیره‌های سبک (L) می‌نامند که با پیوند کووالانسی به انشعابات رشته‌ها یا زنجیره‌های درازتر سنگین (H) متصل می‌شوند. اختصاصی بودن نقاط اتصال به‌وسیله ترتیب قرار گرفتن آمینواسیدها در بخش متغیر هر دو رشته H و L تعیین می‌شود. تعداد نقاط اتصال بر روی پادتن، تعیین‌کننده ظرفیت آن است و
اتصال بر روی پادتن، تعیین‌کننده ظرفیت آن است و هر قدر ظرفیت پادتن بیشتر باشد، تعداد بیشتری مولکول پادگن می‌توانند به آن متصل شوند. ایمونوگلوبین G که رایج‌ترین گروه پادتنهاست و ۸۰٪ ایمونوگلوبولین موجود در خون را تشکیل می‌دهد، دو ظرفیتی بوده و قادر به عبور از جفت و انتقال به جنین است. این پادتن‌ها به محافظت از جنین کمک می‌کنند. ایمونوگلوبین G منحصراً در خون یافت می‌شود، ولی ایمونوگلوبین A در تمام مایعات بدن از جمله آب دهان، اشک، شیر، شیره معده و ترشحات مخاطی دستگاه تنفسی و تناسلی وارد می‌شود. این مولکول در
دستگاه تنفسی و تناسلی وارد می‌شود. این مولکول در خون نیز وجود دارد، ولی ساختار آن در خون اندکی با ساختارش در مایعات بدن متفاوت است. ایمونوگلوبولین‌ها بیشتر از پروتئین تشکیل شده‌اند (۸۲٪ الی ۹۶٪) و مقداری هم قند و کربوهیدرات دارند (۴٪ الی ۱۸٪) و پس می‌شود گفت جنس آن‌ها گلیکو پروتئین است. ایمونوگلوبولین‌ها در بیشتر مایعات بدن یعنی از خون و پلاسما گرفته تا حتی تراوش‌های بیرونی بدن وجود دارند.
کلمنت گرینبرگ ، نقاد هنری بسیار تأثیرگذار قرن بیستم است. شهرت او بیش از همه به دلیل دفاعش از مکتب «آبستره اکسپرسیونیسم» است. او در نوشته‌ «آوانگارد و کیتچ» متاثر از مارکسیست می گوید هنر آوانگارد حقیقی محصول انقلال روشنگری اندیشه انتقادی است و به این ترتیب مقاومت در برابر تنزل فرهنگ هم در کاپیتالیست جریان اصلی و هم جامعه کمونیستی است. گرینبرگ هنر آوانگارد را به عنوان بخشی از حرکت نقد فرهنگی می‌داند که از دل طبقه بورژوا پس از انقلاب فرانسه بیرون آمد. اما به جای آنکه به نقد مضامینی جز خود بپردازد، به مرور شروع
آنکه به نقد مضامینی جز خود بپردازد، به مرور شروع به نقد خویشتن و تمرکز بر روی خود کرد. در نتیجه نقاشی بیشتر دائماً در مورد نفس نقاشی شد: نقاشی یا فقط دربارهٔ خودش بود یا دربارهٔ هیچ چیز نبود. و این اتقاقی است که در مورد سایر هنرها هم افتاد. و این امر سبب شد که هنری که آغاز راهش نقد فرهنگ جامعه بود، در جامعه هیچ خواستاری نداشته باشد ومتقابلا هنری که کلیشه و برای عام است، نه فرهنگی باشد و نه پیشرو. دیدگاه. از دید گرینبرگ هنر کلیشه، هنریست که سنخیتی با «هنر نوابغ» ندارد. او دلیل محبوبیت آن در بین عوام را
نوابغ» ندارد. او دلیل محبوبیت آن در بین عوام را راحتی انتقال دادن مفاهیمی بیرون از هنر- مفاهیمی که در زیر عنوان هنر برای هنر جای نمی‌گیرند- می‌داند. به عنوان مثال یک فرشته در یک اثر مفاهیم خوشایندی چون همدردی، باور آسوده خاطرکننده به ماوراءالطبیعه، و زیبایی رمانتیک گونه را به ذهن بیننده می‌آورد. و مشخصا این مفاهیم به حوصله سربری یک نقاشی یا مجسمه آوانگارد نیست. و در نتیجه کدام فرد از عامه حاضراست که از دیدن مجسمه‌های فرشته صرف نظر کند؟ به همان اندازه که هنر آوانگارد از مضمون گرایی دور می‌شد، به همان اندازه
آوانگارد از مضمون گرایی دور می‌شد، به همان اندازه توجهش به فرم بیشتر گردید. بیشتر درونی و خالص شد. به عبارتی بیشتر شبیه موسیقی شد.
رستگاری نابودگر فیلمی اکشن و علمی–تخیلی به کارگردانی جوزف مک‌گینتی نیکول است که چهارمین قسمت از سری فیلم‌های نابودگر می‌باشد و در ۲۲ مه ۲۰۰۹ به سینماها آمد. در این فیلم کریستین بیل در نقش جان کانر، برایس دالاس هاوارد در نقش کیت کانر، آنتون یلچین در نقش کایل ریس، و سم ورتینگتون در نقش نابودگر جدید مارکوس رایت بازی می‌کنند. داستان فیلم در سال ۲۰۱۸ رخ می‌دهد و دوران پس از جنگ هسته‌ای میان انسان و ماشین را به تصویر می‌کشد. بازماندگان این جنگ به آن رویداد هسته‌ای، «روز داوری» می‌گویند. رستگاری نابودگر، بر روی
«روز داوری» می‌گویند. رستگاری نابودگر، بر روی جنگ اصلی بین بشریت و شبکه ماشین‌ها به نام اسکای‌نت متمرکز می‌شود و روال سه فیلم پیشین که شامل آرنولد شوارتزنگر در نقش نابودگر و سفر وی از آینده به حال برای کشتن یا مراقبت از کسی بود را کنار می‌گذارد. در ابتدا قرار بود این فیلم اولین فیلم از یک سه‌گانه جدید باشد اما سرانجام این اتفاق رخ نداد. داستان. در سال ۲۰۰۳، دکتر سرینا کوگان از شرکت «سایبرداین سیستمز»، به سلول مارکوس رایت می‌آید و این زندانی محکوم به مرگ (با تزریق) را متقاعد می‌کند تا بدن خود را پس از مرگ
تزریق) را متقاعد می‌کند تا بدن خود را پس از مرگ برای پژوهش پزشکی به آن شرکت بسپارد. یک سال بعد از این جریان، ربات‌های ساخت انسان که به درجه‌ای از هوشمندی و خودآگاهی رسیده‌اند، نوع بشر را به عنوان تهدیدی برای بقای خود به‌شمار می‌آورند و سامانه‌ای به نام «سامانه اسکای‌نت» را به منظور قلع و قمع انسان‌ها ایجاد می‌کنند. این سامانه موفق می‌شود در جریان رخدادی که «روز داوری» نامیده می‌شود بیشتر افراد بشر را نابود کند. (برای جزئیات این رخداد به رجوع کنید). داستان در سال ۲۰۱۸ میلادی ادامه پیدا می‌کند و جان کانر، در
سال ۲۰۱۸ میلادی ادامه پیدا می‌کند و جان کانر، در این سال فرمانده شاخه‌ای از گروه‌های مقاومت انسانی است که حمله به یکی از پادگان‌های اسکای‌نت را ترتیب داده‌اند. در جریان این حمله، جان کانر در زیرزمین این پادگان، سلول‌هایی پر از زندانیان انسانی و طرح‌هایی مربوط به ساخت گونه جدیدی از نابودگرها را کشف می‌کند که قرار است در ساخت آن‌ها از بافت بدن انسان‌های زنده هم استفاده شود. این پادگان در یک انفجار هسته‌ای نابود می‌شود و جان کانر ظاهراً تنها بازمانده این انفجار است، اما پس از رفتن او، مارکوس، که در صحنه‌های
است، اما پس از رفتن او، مارکوس، که در صحنه‌های پیشین می‌شد او را نیز در میان تاریکی‌های زیرزمین پادگان، خوابیده بر روی میز آزمایش دید، از میان ویرانی‌های انفجار بیرون می‌آید و پای پیاده به سوی لس‌آنجلس به راه می‌افتد. جان کانر که با مقر خود تماس گرفته، به محل سرفرماندهی مقاومت که در عرشه یک زیردریایی واقع شده می‌رود و ژنرال اشداون، رهبر کل مقاومت را از کشفیات خود باخبر می‌کند. در همین حال، نیروی مقاومت، به فرکانسی از سیگنال‌های رادیویی دست یافته که قادر است به ماشین‌های اسکای‌نت دستور خاموش شدن بدهد.
است به ماشین‌های اسکای‌نت دستور خاموش شدن بدهد. فرماندهی مقاومت قصد دارد با استفاده از این سیگنال، تهاجمی را ظرف چهار روز به پایگاه اصلی اسکای‌نت، واقع در سان‌فرانسیسکو، آغاز کند زیرا افراد مقاومت در میان ردگیری‌های اطلاعاتی که در میان پیام‌های اسکای‌نت انجام داده‌اند به یک «لیست قتل» برخورده‌اند که نام سران مقاومت ازجمله جان کانر در آن قید شده‌است. نام اول در این لیست اما، کایل ریس است که فرماندهان مقاومت از هویت او بی‌خبرند ولی جان کانر می‌داند که او پدر آینده خود او است. (جزئیات این موضوع در فیلم
پدر آینده خود او است. (جزئیات این موضوع در فیلم نابودگر آمده‌است) جان کانر از پایگاه خود، پیامی رادیویی خطاب به هسته‌های مقاومت بازماندگان انسانی که صدای او را می‌شنوند می‌فرستد. مارکوس، که در راه لس‌آنجلس بود به ویرانه‌های بازمانده از این شهر وارد می‌شود و در خیابانی مورد حمله یک نابودگر تی-۶۰۰ قرار می‌گیرد اما کایل ریس و دوست لال او به نام استار (ستاره) وی را نجات می‌دهند. کایل مارکوس را از جنگ میان انسان و اسکای‌نت آگاه می‌کند و این سه تن، با شنیدن پیام جان کانر تصمیم می‌گیرند با ترک لس‌آنجلس، به دنبال
جان کانر تصمیم می‌گیرند با ترک لس‌آنجلس، به دنبال یافتن پایگاه اصلی مقاومت و شخص جان کانر بروند. ربات‌های اسکای‌نت در راه به این سه حمله می‌کنند که در نتیجه آن، کایل و استار زندانی ماشین‌ها می‌شوند ولی مارکوس زنده می‌گریزد. کایل و دوست لال او به همراه گروهی دیگر از زندانیان توسط یک هواگرد به پایگاه اصلی اسکای‌نت در سان‌فرانسیسکو برده می‌شوند ولی در راه، دو هواپیمای ای-۱۰ نیروی مقاومت می‌کوشند ترابری هوایی این زندانیان را متوقف کنند ولی در این امر ناکام می‌مانند. مارکوس محل سقوط یکی از خلبان‌های بیرون‌پریده
مارکوس محل سقوط یکی از خلبان‌های بیرون‌پریده از یکی از هواپیماهای سرنگون‌شده مقاومت را پیدا می‌کند و پس از کمک به این خلبان که زنی به نام «بلیر ویلیامز» است، این دو با هم به سمت پایگاه جان کانر به راه می‌افتند. مارکوس در راه، پا به روی یک مین زمینی مغناطیسی می‌گذارد و افراد نیروی مقاومت در حال کوشش برای نجات دادن زندگی او با ناباوری مشاهده می‌کنند که استخوان‌بندی درونی بدن مارکوس مکانیکی و بخشی از قشر مغز او مصنوعی است و در بدن او مداربندی‌های سیمی وجود دارد. مارکوس به انسان بودن هویت خود باور دارد و از
مارکوس به انسان بودن هویت خود باور دارد و از درون، خود را یک انسان حس می‌کند، اما گمان جان کانر این است که اسکای‌نت مارکوس دورگه را به عنوان ستون پنجم فرستاده تا او را که رهبر معنوی مقاومت است بکشد. بلیر ویلیامز (خلبان) مارکوس را از پایگاه فراری می‌دهد. در جریان این فرار جان کانر در حال حمله به مارکوس با ربات‌های آبزی (هایدروبات) روبه‌رو می‌شود ولی مارکوس جان او را نجات می‌دهد و با او قراری می‌گذارد. قرار این است که مارکوس به کانر کمک کند تا به پایگاه اصلی اسکای‌نت وارد شده و کایل و دیگر زندانیان را از دست
وارد شده و کایل و دیگر زندانیان را از دست ماشین‌ها نجات دهد. جان کانر از ژنرال اشداون، رهبر کل مقاومت، می‌خواهد تا حمله از طریق سیگنال مخفی را به عقب بیندازد اما اشداون مخالف کرده و با عصبانیت، کانر را از فرماندهی خلع می‌کند. اما یگان‌های نیروی مقاومت تصمیم می‌گیرند که بدون موافقت جان کانر با اشداون همکاری نکنند. در این حین، مارکوس وارد پایگاه اصلی اسکای‌نت می‌شود و از راه تعامل با کامپیوتر پایگاه، کاری می‌کند تا یکی از شلیک‌کننده‌های حصار بیرونی این پایگاه از کار بیفتد به‌طوری‌که جان کانر بتواند از این