payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد که این دو مستعمره بعداً به‌طور کامل از ایالت واحد کانادا جدا شدند. در اواخر سالهای ۱۸۵۰ رهبران کانادا، هیئت اعزامی از مناطق غربی، با هدف کنترل روپرتز لند (Rupert's Land) و نواحی قطبی، به این مناطق اعزام کردند. با رشد زاد و ولد، جمعیت کانادا، به سرعت افزایش یافت، اما این مسئله با مهاجرت اروپائیان به ایالات متحده و کانادایی‌های فرانسوی‌تبار به نیو انگلند، جبران شد و تا حدی تعدیل گردید. بعد از ائتلاف بزرگ چارلتون و کنفرانس‌های کبک ۱۸۶۴ و لندن ۱۸۶۶، سه مستعمره کانادا، نوا اسکاتیا و نیوبرانزویک متحد شدند. با
کانادا، نوا اسکاتیا و نیوبرانزویک متحد شدند. با الحاق لایحه‌ای به قانون اساسی در سال ۱۸۶۷، لایحه آمریکای شمالی بریتانیا، این کشور به نام ایالات کانادا با چهار بخش اونتاریو، کبک، نوا اسکوشیا و نیوبرانزویک، تغییر نام یافت. پس از آن کانادا، کنترل روپرتز لند و خطه شمال غرب را به دست گرفت که هر دو به نام نواحی شمال غرب در سال ۱۸۷۰، شناخته می‌شدند که با توجه به عدم رضایت مردم متی، منجر به شورش گروه رودخانه سرخ شد و در نهایت ایالت مانیتوبا که بعدها در ژوئیه ۱۸۷۰ به ایالت واحد کانادا پیوست، شکل گرفت. بریتیش کلمبیا
ایالت واحد کانادا پیوست، شکل گرفت. بریتیش کلمبیا و مستعمره جزیره پرنس ادوارد به ترتیب در سال‌های ۱۸۷۱ و ۱۸۷۳ به اتحادیه کشورهای هم‌پیمان پیوستند. کانادا برای پیوستن کشورهای متحد و ایالت‌های غربی، ۳ راه‌آهن از جمله راه‌آهن کانادا پسیفیک را احداث کرد که مردم را تشویق به مهاجرت برای توسعه مناطق، طبق لایحه سرزمین‌های متحد کرد و پلیس سواره سلطنتی کانادا را به وجود آورد. با گذشت زمان ساکنین زیادی از طریق این راه‌آهن به مناطق یاد شده، مهاجرت می‌کردند که باعث افزایش جمعیت مناطق شد که هم‌زمان، سرزمین‌های شمال غرب،
جمعیت مناطق شد که هم‌زمان، سرزمین‌های شمال غرب، نیز توسعه یافتند و به ایالت‌های آلبرتا۱۹۰۷ (میلادی) و ساسکاچوان در سال ۱۹۰۵ بدل شد. قرن بیستم. کانادا، در سال ۱۹۱۴، با بریتانیا وارد جنگ شد و سپاه ارتش و گروهی از افراد داوطلب را به مرزهای غربی فرستاد تا به عنوان سرباز ملی مبارزه کنند. به دلیل تلفات زیاد، نخست‌وزیر روبرت بردن مجبور شد از سربازگیری اجباری استفاده کند، این حرکت برای مردم کبک، بسیار ناخوشایند بود که باعث شد حزب محافظه کار، دیگر مورد حمایت مردم آنجا نباشد. پس از آن لیبرال‌ها از آن حزب جدا شدند و
نباشد. پس از آن لیبرال‌ها از آن حزب جدا شدند و تبدیل به حزب سیاسی ایالتی شدند. در سال ۱۹۱۹، کانادا به قانون اتحادیه ملت‌ها و حقوق آن درآمد و در سال ۱۹۳۱، قانون وست مینیستر را پذیرفت، که طی آن بدون رضایت کانادا، پارلمان بریتانیا حق ندارد کانادا را گسترش دهد. بعد از آن که جنگ آلمان‌ها در اواخر سال‌های ۱۹۳۰ کمی فرو نشست، نخست‌وزیر ویلیام لیون مکنزی کینگ، تائیدیهٔ پارلمان را برای شرکت در جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۳۹ پس از تجاوز آلمان به لهستان گرفت. به این ترتیب اولین واحد ارتش نظامی کانادا، در دسامبر ۱۹۳۹ به
اولین واحد ارتش نظامی کانادا، در دسامبر ۱۹۳۹ به بریتانیا رسید. اقتصاد این کشور در طول جنگ با توجه به تجهیزاتی که در جنگ استفاده می‌شد و به خصوص علیه کانادا، بریتانیا و چین بکار برده شد، رو به نابودی رفت. در سال ۱۹۴۹ کانادا جنگ را با یکی از بزرگ‌ترین ارتش‌های جهان خاتمه داد. در این سال، ایالت استقلال یافتهٔ نیوفوندلند به کانادا پیوست. پس از گذشت یک قرن در سال ۱۹۶۷ مهاجرت زیادی از کشورهای مختلف اروپایی که جنگ کشورشان را را نابود کرده بود، به این کشور صورت گرفت که باعث تغییر بافت جمعیتی کشور شد. به علاوه، در
که باعث تغییر بافت جمعیتی کشور شد. به علاوه، در زمان جنگ ویتنام، هزاران آمریکایی به این کشور مهاجرت کردند و در بخش‌های مختلف کشور ساکن شدند. افزایش مهاجرت که منجر به افزایش جمعیت این کشور شد و به موازات آن افزایش قدرت اقتصادی ایالات متحده در سالهای ۱۹۶۰، و با توجه به انقلاب آرام در کبک، نوع جدیدی از ملی‌گرایی کانادایی را پدیدآورد. در جلسه‌ای با حضور نخست وزیران که در نوامبر سال ۱۹۸۱ برگزار شد، دولت‌های فدرال و ایالتی با جداسازی قانون اساسی و ایجاد تغییراتی در آن موافقت کردند. علیرغم این حقیقت که دولت کبک
در آن موافقت کردند. علیرغم این حقیقت که دولت کبک با این تغییرات موافق نبود در ۱۷ آوریل ۱۹۸۲ کانادا از ملکه الیزابت دوم، مجوزی برای جداسازی قانون اساسی‌اش از بریتانیا گرفت، که بدین ترتیب کل کانادا تحت حکومت مستقل پادشاهی قرار گرفت و هر دو کشور دارای حکومت پادشاهی مشابه شدند. پس از آن که در ایالت کبک، طی انقلاب آرام در سال‌های ۱۹۶۰، تغییرات اقتصادی اجتماعی زیادی به وقوع پیوست، برخی از کبکی‌ها به دولت، برای ایجاد خودمختاری بیشتر و استقلال کامل یا نسبی از کانادا، فشار آوردند. اختلاف بین کانادایی‌های انگلیسی
فشار آوردند. اختلاف بین کانادایی‌های انگلیسی زبان و کبکی‌ها بر سر جداسازی جامعه، فرهنگ و زبان باعث وقوع حوادث زیادی شد. در سال ۱۹۹۷، دادگاه عالی کانادا، قانون کناره‌گیری همه‌جانبه این ایالت از این موضوع و غیرقانونی بودن آنرا داد، علی‌رغم این مسائل، کبکی‌ها به کار خود ادامه دادند. هماهنگ سازی و افزایش مناسبت‌های اقتصادی با ایالات متحده، پس از جنگ جهانی دوم، افزایش مهمی یافت. قرارداد تجارت آزاد ایالات متحده – کانادا در سال ۱۹۸۷، نقش تعیین‌کننده‌ای در دو کشور داشت. در دهه‌های اخیر، کانادا در مورد استقلال
داشت. در دهه‌های اخیر، کانادا در مورد استقلال مسائل فرهنگی خود، به خاطر نمایش فیلم‌ها و کلیپ‌های آمریکایی در تلویزیون خود نگران است. کانادایی‌ها به نظام سلامت و مراقبت‌های بهداشتی کشور در سطح جهانی و تعهد خود در رعایت احترام به چند فرهنگی بودن این سرزمین افتخار می‌کنند.
بنی‌آباد، روستایی است از توابع بخش جلگه زوزن و در منطقه پایین خواف استان خراسان رضوی ایران. که درفاصله ۷۰کیلومتری از خواف در مسیر قاین بعد از روستاهای علی اباد و مهراباد واقع شده است و بخش عشایری این روستا دشت کج گردن نام دارد که دربهار مردم روستا به این منطقه برای دامپروری کوچ میکنند مناسفانه چندین سال متوالی این روستا و روستاهای اطراف درگیری خشکسالی شده اند جمعیت. این روستا در دهستان کیبر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن (۱۶۶خانوار) (۶۸۶نفر).
از آنجاییکه وظیفه رسیدگی و نظارت بر حوزه آموزش در کشور کانادا به‌طور کامل در حوزه اختیارات ایالات و قلمروهای کشور قرار دارد، از این رو هیچگونه نظام آموزشی فدرالی در این کشور وجود ندارد. به دیگر سخن نوعی تعهد ملی نسبت به حوزه آموزش دراین کشور به چشم خورده و آموزش پایه برای کلیه شهروندان کانادایی آزاد و رایگان می‌باشد. البته در این میان هر ایالت با وجود تشایه در اغلب زمینه‌ها با سایر ایالات، علائق منطقه‌ای خاص خود را نیز دنبال می‌نماید. آموزش پیش از دانشگاه. در کانادا سیستم آموزشی دولتی و خصوصی وجود دارد.
در کانادا سیستم آموزشی دولتی و خصوصی وجود دارد. دولت کانادا به آموزش از مهدکودک تا مقطع متوسطه کمک می‌کند و به‌طور متوسط تقریباً ۶ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف آموزش می‌کند. به‌طور کلی، مدارس ابتدایی در کانادا از مهدکودک تا کلاس ۶، راهنمایی از کلاس‌های ۷–۸ و دبیرستان از کلاس‌های ۹–۱۲ اجرا می‌شود. این مقوله از استانی به استان دیگر متفاوت است. آموزش عالی. درحوزه آموزش عالی، موسسات به دو دسته کالج‌های ایالتی و دانشگاهها تقسیم می‌گردند. در کشور کانادا تفاوت‌های عمده‌ای میان نظام آموزشی ایالات مختلف
تفاوت‌های عمده‌ای میان نظام آموزشی ایالات مختلف مشهود می‌باشد. به نحوی که در کشور کانادا برخلاف سایر کشورها که کلاس ۴ دبیرستان آخرین سال تحصیلی مقطع متوسطه محسوب می‌گردد؛ در کشور کانادا براساس قوانین خاص ایالتی هر ایالت پایان مقطع متوسطه در ایالات مختلف از سال ۱۱ تا ۱۳ ادامه می‌یابد. آموزش عالی در کشور کانادا از طریق موسسات آموزش عالی تحت عناوین ذیل به دانشجویان ارائه می‌گردد: از آنجاییکه اغلب دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی کشور کانادا به صورت گسترده از محل بودجه ملی تأمین اعتبار می‌گردند، از این رو
از محل بودجه ملی تأمین اعتبار می‌گردند، از این رو دانشجویان خارجی قادر خواهند بود با پرداخت شهریه ناچیز از دوره‌های آموزش عالی پیشرفته برخوردار گردند. در دانشگاه‌ها حیطه وسیعی از دوره‌های آموزشی و مدارک علمی متنوع از جمله کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکتری و گواهینامه فنی و حرفه‌ای ارائه می‌گردد. درنظام آموزشی کشور کانادا سعی بر این است که دانش آموزان به روش‌های مختلف در مدارس دولتی تحصیل نمایند بطوریکه در برخی موارد مطابق با نیاز دانش آموزان برنامه‌های آموزشی جداگانه‌ای پیش‌بینی شده (سیستم جداسازی) یا از
جداگانه‌ای پیش‌بینی شده (سیستم جداسازی) یا از برنامه‌های عادی آموزشی برخوردار می‌گردند. (سیستم تلفیق) تعیین اعتبار دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی. روش تعیین اعتبار مراکز آموزش عالی کشور کانادا مشابه سیستم اجرایی ایالات متحده آمریکا می‌باشد. در ایالات متحده آمریکا در اواخر قرن ۱۹ رشد فزاینده موسسات آموزشی و کمبودامکانات اولیه به شناسایی استانداردهای متمرکز واعمال راندمان‌های مناسب در حوزه آموزش عالی کشور منجر گردید. این در صورتی بود که با وجود عدم تمایل موسسات به پیروی از چنین شرایطی مداخلات حکومتی غیرقابل
به پیروی از چنین شرایطی مداخلات حکومتی غیرقابل اجتناب می‌بود. از این رو اغلب موسسات کشور گام‌هایی در جهت توسعه فرایند ارزیابی کیفی برداشتند. اولین فرایند، فرایند اعتباربخشی است. اعتباربخشی موسسات آموزش عالی از طریق پیگیری مسائل و موضوعات توسط تیم ارزیاب و بازدیدکننده و اجرای گفتگوی نهایی توسط هیئت‌های همتا با استفاده از استانداردهای موجود، روشی است که به‌طور معمول درکشورکانادا اتخاذ می‌گردد. لازم است ذکر شود اعتبار بخشی عمومی در کشور کانادا توسط هیئت‌های منطقه‌ای هدایت شده و در نهایت از سوی موسسات آموزش
منطقه‌ای هدایت شده و در نهایت از سوی موسسات آموزش عالی مورد نظارت وارزیابی قرار می‌گیرد و این در حالیست که اعتباربخشی اختصاصی توسط هیئت نظارت حرفه‌ای درسطح ملی صورت می‌گیرد. دومین فرایند، فرایند درون نهادی و بررسی منظم طرح‌های آموزشی است. گفتنیست که این روش توسط دانشگاه‌های کانادا جهت ارزیابی کیفی برنامه‌های آموزشی در تصمیم گیریهای نهایی جهت تهیه راهنمای منابع و اطلاعات آموزشی، درموسسات و مراکز آموزشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. هر بررسی داخلی ممکن است ابزاری جهت اعمال فرایند اعتباربخشی کلی‌تر و گسترده‌تر
جهت اعمال فرایند اعتباربخشی کلی‌تر و گسترده‌تر گردد، اما این موارد الزامی نیست. در کشور کانادا روش‌های ارزیابی کیفی آموزش عالی از تفاوت‌هایی در نحوه سازماندهی برخوردار می‌باشد. از جمله اینکه کلیه فرایندهای اعتباربخشی مورد استفاده قرار نگرفته و تنها از دو ابزار جامع اعتباربخشی ایالات متحده استفاده می‌گردد. این دو ابزار همانا ارزیابی و بازدید از مراکز آموزشی توسط همتایان می‌باشد. کمیسیون کالج‌های ایالت آلاباما در خصوص اثربخشی اعتبار سنجی و خودمحوری موسسات آموزشی اینگونه شرح می‌دهد: اثربخشی اعتبار بخشی و خود
اینگونه شرح می‌دهد: اثربخشی اعتبار بخشی و خود تنظیمی بر پذیرش مسئولیت‌های خاص توسط موسسات وابسته می‌باشد که این امر بر مندرجات نهایی موسسات و تعهدات آنان نسبت به فرایند اعتباربخشی مربوط است. در این فرایند هر عضو مؤسسه از مسوولیتی در جهت مشارکت و پذیرش صادقانه ارزیابی‌های صورت گرفته در خصوص قوت و ضعف موسسات آموزشی برخوردار می‌باشد. جهت تحقق این امر اجرای طرح پیگیر و مناسب مطالعه فردی و ارزشیابی همتا ضروری به نظر می‌رسد. علاوه بر این موسسات می‌بایستی، درگیر بوده و در فعالیت‌ها و تصمیمات کمیسیون مشارکت داشته
و در فعالیت‌ها و تصمیمات کمیسیون مشارکت داشته باشد. این تعهد از رضایتمندی؛ جهت دخالت در فرایند تصمیم‌گیری کمیسیون و رضایتمندی در جهت توجه و حمایت از خط مشی‌های آموزشی جهت توسعه داخلی موسسات متشکل می‌گردد. فعالیت‌های برنامه‌ریزی شده می‌بایستی از خط مشی‌ها، روش‌ها و خطوط راهنمای کمیسیون کالج‌ها تبعیت نموده و منطبق با معیار آن‌ها باشد. دانشکده‌های ایالتی. دانشکده‌های ایالتی کشور کانادا به عنوان بخشی ازسیستم دانشگاهی علاوه بر برگزاری دوره‌های آکادمیک؛ به ارائه علوم کاربردی نیز مبادرت می‌نمایند. از جمله
ارائه علوم کاربردی نیز مبادرت می‌نمایند. از جمله مهم‌ترین مشخصه‌های دانشکده‌های ایالتی کشور کانادا می‌توان به ارائه خدمات حمایتی دانشجویی، برگزاری کلاسهای کم‌تراکم و تأسیس محیط‌های آموزشی مناسب اشاره نمود. گفتنی است که دانشکده‌های ایالتی همچنین به ارائه دوره‌های تحصیلی مرکب وانتقالی مبادرت می‌نمایند. کالج‌های ایالتی. این قبیل کالجهای آموزشی از دوره‌های آموزشی کاملاً تخصصی، کلاسهای کم‌تراکم، واحدهای آموزش عملی، فضای آزمایشگاهی با ابعاد نسبتاً بزرگ و سبک آموزشی کاملاً تعادلی برخوردار می‌باشند. ازجمله دیگر
کاملاً تعادلی برخوردار می‌باشند. ازجمله دیگر ویژگی‌های منحصربفرد کالجهای ایالتی کشور کانادا می‌توان به برخورداری دانشجویان از امکانات آموزشی همزمان بافعالیت در بازارکار اشاره نمود. به دیگر سخن مقاطع آموزشی اغلب موسسات و کالجهای کانادایی کارمحور می‌باشند. از این رو موسسات فوق تنها در جهت پاسخگویی به نیازهای آموزشی حوزه صنایع، تجارت و خدمات ملی فعالیت نموده؛ به اعطای گواهینامه پایان دوره به فارغ التحصیلان اکتفا نموده و از حق صدور مدارک تحصیلی برای دانشجویان معاف می‌باشند.
روزنامه ثریا در سال ۱۳۱۶ هجری قمری به قلم علی‌محمد خان شیبانی کاشانی معروف به پرورش انتشار خود را در قاهره آغاز نمود، ثریا هنگامی که در قاهره انتشار می‌یافت با وجود عمر کوتاه خود در روشن کردن افکار ایرانیان و بنیان اساس عدل و داد سهم بزرگی داشت. دوره دوم روزنامهٔ ثریا به مدیریت فرج‌الله کاشانی در تهران منتشر می‌شد و دوره سوم از ذیقعده ۱۳۲۷ به سردبیری احمد خاوری کاشانی با چاپ سنگی و هفته‌ای دو شماره در کاشان منتشر شد. انتشار روزنامهٔ ثریا در کاشان تا شعبان ۱۳۲۸ ادامه داشت، تا این‌که با یورش نایبیان کاشان به
ادامه داشت، تا این‌که با یورش نایبیان کاشان به شهر، نویسندگان این روزنامه نیز به تهران گریخته و ثریا را هم برای همیشه به تاریخ سپردند. ادوارد براون ثریا را گرانقدرترین و ارزشمندترین روزنامه دوران استبداد پیش از مشروطیت می‌داند و معتقد است که «نتایج حاصله از تأثیر آن‌ها (روزنامه‌های ثریا و پرورش)... طی سال‌های ۱۳۱۶ تا ۱۳۱۸ قمری انقلاب فکری عظیمی در میان جوانان پدیدآورده و افکار عامه را سخت تهییج و درباریان را مات و مبهوت ساخت.»
عبدالعلی موبد بیدگلی (درگذشت ۱۳۱۸ خورشیدی) فرزند محمدباقر، روزنامه‌نگار و شاعر مشروطه‌خواه متولد روستای بیدگل کاشان بوده که امروزه شهرستان آران و بیدگل نامیده می‌شود. تحصیلات. موبد تحصیلات دینی خود را در نجف و تهران گذراند و از شاگردان نامدار شیخ هادی نجم‌آبادی به شمار می‌رفت. در انجمن سری آزادی‌خواهان برای رهایی ایران از استبداد تلاش کرد و پس از به توپ بستن مجلس در سفری به روسیه در مطبوعات این کشور اعتراض خود را به دفاع دولت آن کشور از دوام استبداد در ایران انعکاس داده و نگرانی حاکمان پطروگراد را برانگیخت.
انعکاس داده و نگرانی حاکمان پطروگراد را برانگیخت. آزادی خواهی و مشروطه طلبی. شیخ عبدالعلی موبد بیدگلی کاشانی،از فعالین سری آزادی خواه انجمن باغ میکده بود. در قفقاز. موید بیگدلی در قفقاز به همراه پانوف بلغاری به تبلیغ مشروطه پرداخته و خود را شیخ عبدالعلی مجتهد و نماینده علمای نجف معرفی می کند. احمد کسروی در تاریخ مشروطه اش از این سیاح آزادی خواه به بدی یاد می کند. تخصص ها. موبد بر ادبیات فارسی و عربی و تاریخ ایران باستان تسلط داشت، زندگانی درویش‌گونه‌ای داشت و تبحر او در شعر را نیز (آن‌چنان که در اشعار پر
و تبحر او در شعر را نیز (آن‌چنان که در اشعار پر شمارش هویداست) بسیاری ستوده‌اند.
چاه خشت، روستایی است از توابع بخش جلگه زوزن و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کیبر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۸۰خانواده)۳۰۰نفر بوده است.
خاوری ممکن است در یکی از این معانی به‌کار رود: خاوری ها (هزاره های ایران)
یحیی کاشانی (خامه‌ای) (زاده: ۱۲۵۲ شمسی؛ درگذشته: ۱۹ اسفند ۱۳۰۸) از روزنامه‌نگاران پرکار دوران مشروطه است. او سردبیری و مدیریت روزنامه‌های حبل‌المتین (تهران)، مجلس، ایران امروز، شهاب ثاقب و ایران را به عهده‌داشت. وی از نوادگان فاضل احمد نراقی بود. زندگی. شیخ یحیی کاشانی (خامه‌ای) تحصیلات خود را در کاشان و اصفهان آغاز نموده سپس به نجف رفته، از آخوند خراسانی اجازه اجتهاد دریافت نمود. سپس به بیروت که در آن ایام دروازه اروپا انگاشته می‌شد مهاجرت کرد و در آنجا به تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری پرداخت. او زبان فرانسه
در رشته روزنامه‌نگاری پرداخت. او زبان فرانسه و علوم جدید را آموخته، از هواداران تأسیس مدارس جدید و علم‌آموزی غربی بود. مقالات و شب‌نامه‌های ضد حکومتی او که به‌ویژه علی‌اصغر اتابک صدراعظم مظفرالدین‌شاه را هدف گرفته‌بودند، عاقبت به دستگیری او و شناخته شدن ماهیت انجمن سری آزادی‌خواهان انجامید که او از گردانندگان اصلی آن بود یحیی پس از آن به اردبیل تبعید شد و علی‌رغم آن‌که اتابک دستور سربه‌نیست ساختن او را داده بود، با بهانه‌ها و عذرهای امام‌قلی میرزا حاکم اردبیل و ظهیرالسلطان نایب‌الحکومه این شهر زنده ماند
و ظهیرالسلطان نایب‌الحکومه این شهر زنده ماند انور خامه‌ای فرزند اوست. روزنامه‌نگاری. یحیی کاشانی در رمضان ۱۳۲۱ قمری در هنگام صدارت عین‌الدوله به تهران بازگشته، در کنار پیگیری اقدامات ضد استبدادی، به مقاله‌نویسی برای روزنامه حبل‌المتین کلکته و اداره امور مدرسه رشدیه پرداخت. در اوایل ۱۳۲۴ نیز مدرسه علمیه کاشان با کمک او و همچنین همراهی علی نراقی (از مدرسه آقا بزرگ) تأسیس شد. پس از آن تا هنگام به توپ بستن مجلس سردبیری روزنامه حبل‌المتین تهران را عهده‌دار بود. از اوایل سال ۱۳۲۶ سردبیری روزنامه مجلس را نیز
از اوایل سال ۱۳۲۶ سردبیری روزنامه مجلس را نیز عهده‌دار شد و پس از فتح تهران از شعبان ۱۳۲۷ دوره جدید این روزنامه را تا پایان انتشار آن در پنج سال بعد مدیریت و دبیری کرد. او در ۱۳۳۲ روزنامه ایران امروز را به مدت یک سال منتشر کرد. روزنامه هفتگی شهاب ثاقب با سرپرستی احمد مدیر نراقی هم نشریه دیگری بود که یحیی از محرم ۱۳۳۳ منتشر کرد و نگارشات آن تأثیر به‌سزایی در یورش قوای صولت بختیاری به کاشان برای از میان بردن نیروهای نایب حسین داشت. شیخ یحیی در پایان جنگ جهانی اول ریاست هیئت تحریریه روزنامه ایران را هم به
اول ریاست هیئت تحریریه روزنامه ایران را هم به عهده گرفت و تا هنگام مرگ به قلم زنی مشغول بود. مدفن وی در ابن بابویه در کنار دوست و همفکرش میرزاده عشقی واقع است.
چاه کنده، روستایی است از توابع بخش جلگه زوزن و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کیبر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۴۸خانوار) ۱۹۴نفر بوده است.
ادبیات. آرژانتین دارای تاریخ غنی در ادبیات مشهور جهان است، از جمله یکی از نویسندگان بسیار نقاد آن در قرن بیستم، خورخه لوئیس بورخس می‌باشد. با یک قانون اساسی و یک طرح تعریف شده ساختن کشور، این کشور در ادبیات آمریکای لاتین از زمانی که در دهه ۱۸۵۰ هویت کاملاً واحد خود را پیدا کرد، به عنوان رهبر (پیشرو) بوده‌است. مبارزه بین تمرکز گرایان (که خواستار یک فدراسیون ضعیف از ایالات مبتنی بر اصول محافظه کاری روستایی بود) و فدرالیست‌های ماقبل لیبرالیسم و طرفداران حکومت قوی فدرال که مهاجرت اروپاییان را تشویق می‌نمودند،
قوی فدرال که مهاجرت اروپاییان را تشویق می‌نمودند، یک لحن و نواخت (خاص) برای ادبیات آن زمان آرژانتین پدیدآورد. جدایی اعتقادی بین حماسه گواچو «مارتین فیرو» اثر خوزه هرناندز، و «فاکندو»، اثر دومینگو فاوستینو سارمینتو، یک نمونه بزرگ از آن است. هرناندز از یک سبک زندگی روستایی مربوط به آرژانتین قدیم بوده و به شدت با مهاجرت اروپایی‌ها مخالف است. سارمینتو نوشته‌است که مهاجرت تنها راه برای نجات دادن آرژانتین از قرار گرفتن تحت حکومت تعداد اندکی از خانواده‌های دیکتاتوری «رهبر» ها بوده، ضمن بیان این مطلب که یک چنین
«رهبر» ها بوده، ضمن بیان این مطلب که یک چنین مهاجرانی آرژانتین را نوین‌تر نموده و با اندیشه اروپای غربی روشن می‌ساخته‌اند، و نتیجه آن یک جامعه بالنده تر بوده‌است. ادبیات آرژانتین در آن دوره به شدت ناسیونالیستی بود. ادبیات این کشور دنباله رو نهضت ادبیات مدرنیست شد که در اواخر قرن ۱۹ ام در فرانسه پدید آمده بود و این دوره در ادبیات آرژانتین انقلابی ایجاد کرد که ریکاردو گوئیرالز از پیشگامان مهم ادبیات مدرن آرژانتین محسوب می‌شود. خورخه لوئیز بورگز مشهورترین نویسنده آرژانتینی است. بورگز شیوه‌های جدیدی از نگاه به
آرژانتینی است. بورگز شیوه‌های جدیدی از نگاه به جهان نوین در بحث‌های استعاری و فلسفی خود پایه‌گذاری کرد و تأثیر وی از طریق نویسندگان به سراسر جهان گسترش یافت. بورگز به خاطر آثارش در قالب داستان‌های کوتاهی همچون «قصه‌ها» و «الف» بیشتر مشهور شد. آرژانتین نویسندگان، شعرا، و روشنفکران بیشتری را در صحنه بین‌المللی عرضه نموده‌است: خوآن باتیستا آلبردی، روبرتو آرلت، آدولفو بایو کزارس، یوجینیو کامباسرس، خولیو کوتازار، استبان اچوریا، لئوپولدو لوگونز، ادواردو مالیا، حزقیل ماتینز استرادا| حزقیل ماتینز استرادا، توماس
حزقیل ماتینز استرادا| حزقیل ماتینز استرادا، توماس الوی مارتینز، ویکتوریا اوکامپو، مانوئی پوئیگ، ارنستو ساباتو، اسوالدو سوریانو، آلفونسینا استورنی، و ماریا النا والش. تنها یکی از آن‌ها یعنی کوئینو (متولد «ژاکوئین سالوادور لاوادو») خوانندگان سراسر جهان را به خود مشغول ساخته‌است، در حالی که با مافالدای متنفر از سوپ و دسته‌ای از کارتون‌های مضحک خود، وارد وقایع دوران نوین می‌شود. فیلم و تئاتر. آرژانتین تولیدکننده اصلی نقاشی متحرک می‌باشد. اولین فیلم‌های انیمیشن جهان که در آرژانتین ساخته و عرضه شد، توسط
انیمیشن جهان که در آرژانتین ساخته و عرضه شد، توسط انیماتوری به نام کوئیرینو کریستیانی بود. سینمای آرژانتین در دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ با رقم‌های بالای تولیدات، و بسیاری از فیلم‌هایی که هم‌اکنون به عنوان فیلم‌های کلاسیک آرژانتینی محسوب می‌شود، از دوره طلای' خود برخوردار بود. بیشتر فیلم‌های اخیر شهرت جهانی یافته‌اند، همچون «داستان رسمی (لاهیستوریا آفیسیال»)، «نه ملکه (نووه ریناس)»، «مرد مواجه با جنوب شرق»، «پسر عروس»، «خاطرات موتورسیکلت (دیاروس دموتوسیکلتا)»، یا «روشنایی‌های ال فیوگو». اما به ندرت از لحاظ شهرت با
ال فیوگو». اما به ندرت از لحاظ شهرت با فیلم‌هایی به سبک هالیوودی رقابت می‌کند، و فیلمای محلی به‌طور هفتگی عرضه می‌شوند و به‌طور وسیعی در آرژانتین یا به شکل بین‌المللی دنبال می‌شوند. شهر ماردل پلاتا جشنواره فیلم ماردل پلاتا جشنواره فیلم خودی را برگزار کرده، در حالی که بوئنوس آیرس دارای جشنواره بین‌المللی سینمای مستقل بوئنوس آیرس همتای سینمای مستقل می‌باشد. نسبت صحنه‌های نمایش به ازای فرد در این کشور یکی از بالاترین نسبت‌ها در آمریکای لاتین می‌باشد، و نمایش فیلم به ازای هر فرد در آن بالاترین میزان در این
فیلم به ازای هر فرد در آن بالاترین میزان در این منطقه از جهان است. نسل جدید کارگردانان آرژانتینی توجه منتقدان سراسر جهان را به خود جلب کرده‌اند. بوئنوس آیرس یکی از بزرگ‌ترین مراکز تئاتر می‌باشد. علاوه براین، «تئاترو کولیون» (تئاتر کولیون، یکی از بزرگ‌ترین خانه‌های اپرای جهان)، با برنامه اش تحت عنوان «کاله کورینتس» یا (خیابان کورینتس) اعتباری ملی و بین مللی دارد، که مترادف با هنر است. این برنامه «خیابانی که هرگز به خواب نمی‌رود» نامیده می‌شود، و گاهی اوقات به بزرگراه بوئنوس آیرس اشاره می‌کند. بسیاری از
به بزرگراه بوئنوس آیرس اشاره می‌کند. بسیاری از شیوه‌های بزرگ در هنرپیشگی، موسیقی، و فیلم از تعدادی از این تئاترهای آغاز شده‌است. «تئاتر ژنرال سن مارتین» یکی از معتبرترین نمونه‌ها در کنار خیابان کورینتس می‌باشد؛ «تئاتر ناسیونال سروانتس» به عنوان یک تئاتر ملی در آرژانتین طراحی شده‌است. تئاتر مهم دیگر این کشور، «ایندپنسیا» در مندوسا قرار دارد. فلورنسیو سانچز و گریسلدا گامبارو از نمایشنامه نویسان معروف آرژانتینی هستند. خولیو بوکا یکی از رقاصان (بزرگ) باله در دوره جدید است. نقاشی و مجسمه‌سازی. شاید یکی از
در دوره جدید است. نقاشی و مجسمه‌سازی. شاید یکی از مرموزترین شخصیتهای فرهنگ آرژانتین اسکار آگوستین الساندرو شولتز سولاری، «آکا» زول سولار، است که سبک آبرنگ و نقاشی غیرمتعارف آن در رسانه‌ها جمعیت فراوانی را در موزه‌های سراسر دنیا به خود جلب نمود؛ او همچنین دو زبان تصویری را ' اختراع کرد'. آثار سفید برفی لوپز (در سبک هنر ناشیانه)، امیلیو پتوروتی (کوبیست)، آنتونیو برنی (سبک نو مجازی)، فرناندو فادر، و گولیرمو کوئیتکا در سطح جهانی مورد تقدیر قرار گرفته‌اند. بنیتو کوئنکوئلا مارتین به عنوان یک نقاش 'نما'ی تجسمی
کوئنکوئلا مارتین به عنوان یک نقاش 'نما'ی تجسمی (عنصر پنجمی) فرض می‌شود که شهر بوئنوس آیرس و خصوصاً گروه کارگر و همسایه مهاجرپذیر لابوکا در آن، برای منظور وی بسیار مناسب بودند. لوسیو فونتانا و لئون فراری به عنوان مجسمه‌سازی| مجسمه سازان و هنر تخیلی| هنرمندان تخیلی محسوب می‌شوند. غذا و نوشیدنی. سبک غذای آرژانتین تحت تأثیر سبک غذای اسپانیا، ایتالیا، آلمان، فرانسه، و دیگر کشورهای اروپایی قرار گرفته و نیز بسیاری از غذاهای این کشورها همچون کیک، کالباس، و دسرهایی که در رژیم غذایی آن کشورها معمول است. آرژانتین
که در رژیم غذایی آن کشورها معمول است. آرژانتین دارای گونه گسترده‌ای از غذاهای فیبردار است که از جمله عبارت‌اند از: «پیراشکی گوشت»، نوعی خوراک کماج؛ «لوکرو»، ترکیبی از ذرت، لوبیا، گوشت، کالباس، پیاز، و کدو قلیانی، و «چوریزو»، کالباس ادویه دار با پایه‌ گوشت. کباب آرژانتینی، «آسادو»، یکی از معروفترین غذاها در آرژانتین است و شامل انواع مختلف گوشت است، در میان آن‌ها «چوریزو»، نان قندی، سیرابی خوک، و کالباس سرخ (خونی) هستند. ساندویچ‌های کوچک، ساندویچز دمیگا، نیز از غذاهای رایج است. غذاهای آرژانتین تحت‌تأثیر
نیز از غذاهای رایج است. غذاهای آرژانتین تحت‌تأثیر غذاهای اسپانیایی و ایتالیایی قرار گرفته‌اند. غذاهای مختلفی در این کشور وجود دارد از انواع ساندویچ ها گرفته تا برخی غذای های محلی. بیشتر غذاهای آرژانتینی به صورت ساندویچی یا داخل خمیر تهیه می شود و این نوع غذاها در آرژانتین محبوب تر است. همچنین، یک رسم رایج در میان آرژانتینی‌ها نوشیدن چای راج| برگ راج است. دلسه (دلچه) یک نوع کارامل شیرین متداول در این کشور می‌باشد. بخش مهمی از تولیدات این کشور را تولیدات کشاورزی و ماهیگیری تشکیل داده است. سیب، گلابی، پرتقال
و ماهیگیری تشکیل داده است. سیب، گلابی، پرتقال و مرکبات از دسته محصولات صادراتی این کشور است. مذهب. آرژانتینی‌ها عمدتاً مذهبی هستند. بر طبق برآوردهای مختلف حدود ۸۰٪ از مردم آرژانتین خود را پیرو کلیسای کاتولیک رمی| کاتولیک رمی معرفی نموده‌اند، اما عملاً بیشتر آن‌ها چنین نیستند؛ و کلیسا مقدار گرایش به آن را ۷۰٪ برآورد نموده‌است. مذهب کاتولیک از سوی دولت مورد حمایت قرار گرفته و در قانون اساسی آرژانتین| قانون اساسی بر آن تصریح شده‌است. کلیساهای پروتستان‌ها نیز از دهه ۱۹۸۰ جای پایی برای خود در این کشور باز
نیز از دهه ۱۹۸۰ جای پایی برای خود در این کشور باز کرده‌اند، و هم‌اکنون تعداد پیروان آن بیش از ۵/۳ میلیون نفر، یعنی حدود ۱۰٪ از کل جمعیت می‌باشد. اعضای کلیسای عیسی مسیح قدیسان مورمونی (مورمون‌ها) تعدادشان بالغ بر ۳۳۰۳۰۰ نفر بوده که میزان تمرکز جمعیتی آن‌ها از لحاظ جهانی در این کشور در رتبه هفتم قرار دارد. پروتستان‌های سنتی نیز در این کشور فراوان هستند. این کشور همچنین موطن یکی از بزرگ‌ترین مسجدها در آمریکای لاتین است که در خدمت جامعه مسلمان بوده، که جمعیت آن بالغ بر ۶۰۰۰۰۰–۵۰۰۰۰۰ (۷۳٪ سنی) نفر تخمین زده
آن بالغ بر ۶۰۰۰۰۰–۵۰۰۰۰۰ (۷۳٪ سنی) نفر تخمین زده می‌شود. زبان. تنها زبان ملی رسمی در آرژانتین زبان اسپانیایی است که به آن کاستیایی هم می‌گویند، اما زبان گوارانی آمریندی همچنین در استان کورینتس جایگاه رسمی دارد. به زبان کوئچوا در سانتیاگو دل استرو، بوئنوس آیرس، و و شهر پایتخت تکلم می‌شود و ۸۵۰هزار نفر از متکلمین آن از جنوب بولیوی و ۶۶ هزار نفر گویشگران این زبان از به‌طور پراکنده در کشور و در سانتیاگو دل استرو وجود دارند. ۱۰۰هزار نفر از مردم ماپودونگون که به زبان ماپوچه صحبت می‌کنند، در ایالات نوکوئین، ریو