payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنچه در آلمان یا ژاپن دیده شد. ۹ شهریور. رضاشاه بعد از ظهر روز ۹ شهریور، همه فرماندهان و مقامات امضاکنندهٔ طرح مرخصی سربازان وظیفه را - که در عمل به انحلال ارتش انجامیده بود - به کاخ سعدآباد احضار کرد و به آن‌ها نسبت خیانت داد. شاه، سرلشکر احمد نخجوان، (کفیل وزیر جنگ) و سرتیپ علی ریاضی را مسبب این طرح قلمداد نمود، از آن‌رو آن دو را به شدت زخمی و پس از خلع درجه، زندانی کرد. سپس دستور داد ایشان به خاطر این خیانت در دادگاه زمان جنگ محاکمه شوند. نخجوان تا ۸ شهریور ۱۳۲۰ در سمت کفالت وزارت جنگ قرار داشت و طرح
۱۳۲۰ در سمت کفالت وزارت جنگ قرار داشت و طرح مرخص کردن سربازان وظیفه و استخدام سربازان پیمانی را به تصویب اعضای شورای عالی ارتش رسانید. همین امر موجب تغیر و اعتراض شدید رضاشاه شد؛ لذا احمد نخجوان را به شدت مضروب و به زندان افکند. او تا ۲۵ شهریور در زندان بود و پس از استعفای شاه، در کابینهٔ فروغی، وزیر جنگ شد. این ماجرای کتک زدن، در روزهای آینده به زیان رضا شاه تمام شد و عزم کسانی را که خواهان تبعید او از ایران، پس از استعفا بودند، جزم‌تر کرد. ۱۰ شهریور. رضا شاه در ۱۰ شهریور، تصمیمش به استعفا را به اطلاع
شاه در ۱۰ شهریور، تصمیمش به استعفا را به اطلاع فروغی و اعضای کابینه رساند. ۲۲ شهریور. در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۲۰ وزارت امور خارجه ایران در پی فشار اشغالگران، در نامه‌ای به سفارت آلمان، خواستار خروج اتباع آلمانی از ایران و برچیده شدن سفارت این کشور شد که بخشی از نامه آن به این شرح است: پس از آن علی سهیلی وزیر وقت امور خارجه در نامه‌ای به نمایندگان دولت‌های سوئد و سوئیس در تهران، اعلان جنگ میان ایران و آلمان را اعلام می‌کند: ۲۳ شهریور. در ۲۳ شهریور ۱۳۲۰ سفیرهای انگلیس و روس به رضا شاه اولتیماتوم دادند که او
انگلیس و روس به رضا شاه اولتیماتوم دادند که او باید تا ساعت دوازده و نیم ظهر روز ۲۶ شهریور استعفا دهد و اگر استعفاء ندهد، تهران اشغال خواهد شد، سلطنت از بین خواهد رفت و یک دولت اشغالی از روس و انگلیس به وجود خواهد آمد. ۲۵ شهریور. محمدعلی فروغی در شرایط بحرانی اشغال ایران و تبعید رضاشاه، جانشینی محمدرضا را به متفقین قبولاند تا در روزهایی بحرانی که بر ایران می‌گذرد، کشور از هم نپاشد و قطعه‌قطعه نشود. فروغی پیشنهاد ریدر بولارد، وزیرمختار انگلستان مبنی بر تغییر رژیم را رد کرده بود، زیرا از نظر او، با وجود
رژیم را رد کرده بود، زیرا از نظر او، با وجود بحران‌های پیچیده و فراوان آن زمان، ایران توان این‌گونه تغییرات بنیادی را نداشته و شیرازه امور کشور و تمامیت ارضی فرومی‌پاشید. صبح زود روز ۲۵ شهریور ۱۳۲۰، رضا شاه از سلطنت به نفع ولیعهد بیست و یک ساله‌اش محمدرضا پهلوی کناره‌گیری کرد. ساعت نه و سی دقیقه، مجلس شورای ملی، استعفای رضاشاه را پذیرفت. برای جلوگیری از دستگیر شدن محمدرضا به وسیله نیروهای روس و انگلیس، ولیعهد محمدرضا را با لباس شخصی در یک خودروی کرایسلر قدیمی بین صندلی جلو و عقب روی زمین خودرو پنهان کردند
بین صندلی جلو و عقب روی زمین خودرو پنهان کردند و از در خدمه مجلس به داخل مجلس آوردند. ساعت ۴ بعد از ظهر، ولیعهد محمدرضا در برابر مجلس شورا و نمایندگان به قرآن سوگند خورد و رسماً پادشاه ایران شد. ۲۶ شهریور. با این که رضا شاه استعفا داد، در ۲۶ شهریور ۱۳۲۰، ارتش‌های روسیه و بریتانیا، تهران را اشغال کردند و حکومت را به کنترل خویش درآوردند. در ۵ آبان سفیران روس و بریتانیا به آگاهی محمدرضاشاه پهلوی رساندند که قدرت در دستان ماست. ۳۰ شهریور. روز ۳۰ شهریور، رضاشاه و خانواده‌اش از اصفهان به یزد، کرمان و بندرعباس
و خانواده‌اش از اصفهان به یزد، کرمان و بندرعباس رفتند تا به یک کشتی بریتانیایی که قرار بود آن‌ها را به جزیره موریس ببرد، انتقال داده شوند. پس از شهریور ۱۳۲۰. در ۶ بهمن ۱۳۲۰ مجلس شورا قانون قرارداد سه قوا در ایران را تصویب کرد. این قانون به امضای نخست‌وزیر محمدعلی فروغی و سفیران روس و انگلیس برای تأیید نهایی رسید. این قرارداد تمامیت ارضی ایران را تضمین کرد و هم چنین که نیروهای روس و انگلیس، ۶ ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم ایران را تخلیه خواهند کرد. ایران نیز متعهد شد که با نیروهای روس و انگلیس همکاری کند،
متعهد شد که با نیروهای روس و انگلیس همکاری کند، پروانه استفاده از راه‌های کشور و سیستم مخابراتی کشور را به روس و انگلیس بدهد و نیروی کارگر و ابزار مورد نیاز را برای روس و انگلیس فراهم آورد و مطبوعات را سانسور کنند که دربارهٔ اشغال ایران و استفاده از منابع کشور را به آگاهی ملت نرسانند. آذر ماه ۱۳۲۱ نیروهای آمریکایی نیز ایران را اشغال کردند و آغاز به ساختن دالان ایران کردند. این دالان، راهی بود از شمال تا جنوب ایران که برای رساندن مهمات و دیگر ابزار جنگی از خلیج فارس تا دریای خزر و سپس از آن‌جا به روسیه در
خلیج فارس تا دریای خزر و سپس از آن‌جا به روسیه در نظر گرفته شده بود. ۹ آذر ۱۳۲۲ روزولت، چرچیل و استالین بدون حضور محمدرضا پهلوی شاه ایران، کنفرانس تهران را تشکیل دادند و قرارداد قوای متفقین را امضاء کردند که در آن تضمین شد که قوای متفقین، ایران را پس از پایان جنگ جهانی دوم، ترک خواهند کرد و ایران غرامتی برای این مدت خواهد گرفت. پیش‌نیاز این قرارداد این بود که دولت ایران به آلمان اعلان جنگ بدهد که ایران در ۱۷ شهریور ۱۳۲۲ آن را انجام داد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، نیروهای آمریکایی و انگلیس به تخلیه نیروهای
دوم، نیروهای آمریکایی و انگلیس به تخلیه نیروهای خود از ایران پرداختند. دولت شوروی قبل از خاتمه جنگ، درصدد به دست آوردن امتیاز استخراج نفت شمال برآمد، اما چون با تصویب قانون منع اعطای امتیاز نفت به خارجیان در مجلس شورای ملی، از دریافت این امتیاز محروم شد، بنای مخالفت و ناسازگاری با دولت ایران را گذاشت و نیروهای خود را از ایران بیرون نبرد، بلکه بسیار علنی در آبان ماه ۱۳۲۴ به پشتیبانی از جنبش‌های خودمختاری کردها و آذربایجانی‌ها در ایران پرداخت. ارتش شوروی از ورود نیروهای پلیس و ژاندارمری ایران به آذربایجان و
نیروهای پلیس و ژاندارمری ایران به آذربایجان و کردستان خودداری کرد. کردها، جمهوری مهاباد را با پشتیبانی شوروی برپا کردند و در آذربایجان، جعفر پیشه‌وری با حمایت شوروی، فرقه دموکرات آذربایجان را برپا نمود. پس از شکایت دولت ایران به شورای امنیت و سفر قوام‌السلطنه نخست‌وزیر وقت، به مسکو که به امضای موافقت‌نامه‌ای دربارهٔ تشکیل شرکت مختلط نفت ایران و شوروی انجامید، شوروی در اردیبهشت ۱۳۲۵ نیروهای خود را از ایران خارج کرد. حکومت خودمختار حزب دموکرات در آذربایجان و کردستان نیز بیش از ۷ ماه پس از خروج نیروهای شوروی
کردستان نیز بیش از ۷ ماه پس از خروج نیروهای شوروی دوام نیاورد. موافقت‌نامه مربوط به تشکیل شرکت مختلط نفت ایران و شوروی نیز، سال بعد در مجلس رد شد. اشغال ایران، محدود به قوای بریتانیا و شوروی نبود. پس از ورود آمریکا به جنگ، عده‌ای از نظامیان آن کشور نیز وارد ایران شدند، اما استقلال و تمامیت ارضی ایران، نخست با امضای یک پیمان سه‌جانبه بین ایران، بریتانیا و شوروی در بهمن ۱۳۲۰ و سپس با صدور اعلامیه‌ای که در پایان کنفرانس سران متفقین (روزولت، چرچیل و استالین) در تهران منتشر شد، تضمین گردید. در دوران اشغال ایران
تهران منتشر شد، تضمین گردید. در دوران اشغال ایران به دست متفقین، بسیاری از امکانات، زیرساخت‌ها، منابع، اندوخته‌ها و آذوقه‌های ایران، به اشغال‌گران اختصاص یافت. ازاین‌روی، دو ماه بیشتر طول نکشید که ایران دچار کمبود مواد غذایی و گرانی لگام‌گسیخته گشت. شهرهای ایران و به ویژه تهران آن‌چنان با کمبود نان و سایر ارزاق مورد نیاز روبرو شدند که نان و مواد غذایی را با کوپن در اختیار مردم قرار می‌دادند؛ شمار بسیاری از مردم ایران، در نتیجهٔ تهی‌دستی، گرسنگی و بیماری جان خود را از دست دادند. کشوری که در جنگ جهانی،
جان خود را از دست دادند. کشوری که در جنگ جهانی، دخالتی نداشت و بارها بی‌طرفی خود را به دو سوی درگیری اعلام کرده بود، آسیب‌های زیادی را از جنگ تحمل می‌کرد. پیامدها. اشغال نظامی ایران توسط متفقین بلافاصله سرنوشت ایران را رقم زد. ارتش، توسطِ سرلشکر «احمد نخجوان» خلع سلاح و پادگان‌ها به ارتش مهاجم تسلیم شد و در مدت سه روز و در اثر حملات هواپیماهای شوروی و بریتانیا چنان به سرعت عقب‌نشینی کرد که فرماندهی عالیِ متفقین نیز آن را پیش‌بینی نکرده بود. به طوری که احمد نخجوان به پادگان قلعه‌مرغی اعلام کرد در صورت فرود
نخجوان به پادگان قلعه‌مرغی اعلام کرد در صورت فرود چتربازان انگلیس در این پایگاهِ نظامی اسلحه خود را در اختیار آن‌ها قرار دهند. در روز چهارم فروغی که بازنشسته شده بود برای مذاکره با متفقین نامزدِ نخست‌وزیری شد؛ نخست‌وزیر جدید در عرض یک هفته درخواست صلح نمود و پنهانی پیشنهادِ برکناری رضا شاه را به متفقین داد و متفقین نیز استعفای رضا شاه را تنها شرطِ برای آتش‌بس اعلام کردند. انگلیس نیز که خواستار پشتیبانی عمومی بود با تبلیغ روحانیون از بی رحمی و عدم اداره درست کشور توسط رضا شاه انتقاد کرد. دو هفته بعد
درست کشور توسط رضا شاه انتقاد کرد. دو هفته بعد نمایندگان رضا شاه را به ثروت اندوزی عظیم، کشتار مردم بی گناه و سوء استفاده از القابی برای خود مانند سردار سپه و فرمانده کل متهم می‌کردند. سه هفته بعد شاه بدون گفتگو با متفقین به نفع ولیعهد خود کناره‌گیری کرد و کشور را به سرعت ترک کرد. در مجلس نیز پس از خروج رضا شاه در روز ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ ذکاءالملک فروغی صدراعظم، با حضور در مجلس شورای ملی استعفای رضا شاه را از سلطنت و آغاز سلطنت محمد رضا شاه را اعلام کرد. آزار و اذیت شهروندان ایرانی توسط متفقین. در نامه‌ای
و اذیت شهروندان ایرانی توسط متفقین. در نامه‌ای محرمانه در تاریخ ۱۳۲۱/۴/۲۹ به نخست‌وزیر وقت نسبت به سانسور مطبوعات و بسته‌های پستی در تهران توسط مأموران بریتانیا چنین توضیح داده شده است: در نامه محرمانه دیگری به تاریخ ۱۳۲۱/۴/۵ که وزیر وقت دارایی به وزیر امور خارجه دربارهٔ خرید جو توسط نیروهای شوروی از کشاورزان نوشته شده است، تأکید شده که هر چه سریع تر از ادامه این کار خودداری شود: جلوگیری از محاکمه نیروهای متفقین. وزیر دادگستری طی نامه‌ای در تاریخ ۱۳۲۳/۳/۸ به نخست‌وزیر از تخلفات و همچنین جلوگیری از محاکمه
به نخست‌وزیر از تخلفات و همچنین جلوگیری از محاکمه نیروهای متفقین به خصوص در پرونده‌های قتل عمد و غیرعمد توضیح می‌دهد که بخشی از نامه به این شرح است: مهاجرت لهستانی‌ها به ایران. مهاجرت لهستانی‌ها به ایران پیرو جنگ دوم جهانی روی داد و در طی سال‌های ۱۳۲۰ الی ۱۳۲۳ خورشیدی بیش از ۱۵۰ هزار نفر از لهستانی‌ها برای مهاجرت به فلسطین و آفریقا، از کشور اتحاد جماهیر شوروی وارد خاک ایران شدند. بعد از دو سال و با آغاز حمله آلمان به شوروی، استالین مجبور شد، با دولتِ در تبعید لهستان، از در دوستی درآمده و فرماندهی واحدی در
لهستان، از در دوستی درآمده و فرماندهی واحدی در مقابل آلمان در جبهه لهستان ایجاد کند. طبق این توافق قرار بر این شد که علاوه بر عبور افراد نظامی تجهیز شده لهستانی از خاک ایران، زندانیان و افراد داخل اردوگاه‌ها نیز از طریق ایران به فلسطین و آفریقا مهاجرت کنند. این عمل با نقض بی‌طرفی ایران و اشغال ایران توسط قوای روسی و انگلیسی در تاریخ سوم شهریور ۱۳۲۰، امکان‌پذیر گشت. نخستین گروه در اوایل فروردین ۱۳۲۱ با چهار کشتی روسی که حامل ۲۹۰۰ نفر سرباز و مهاجر بود، وارد بندر انزلی (پهلوی سابق) شدند. نیروی نظامی قرار بود
انزلی (پهلوی سابق) شدند. نیروی نظامی قرار بود از طریق همدان و کرمانشاه به عراق بروند. تعداد مهاجرین در اردیبهشت ۱۳۲۱ نزدیک به ۱۳۰۰۰ نفر رسیده بود. هرج و مرج. پس از حمله متفقین به ایران و جابجایی قدرت در بیشتر مناطق ایران کشمکش‌های قومی و مذهبی شکل گرفت. برای مثال در تبریز درگیری‌هایی بین مسلمانان و مسیحیان رخ داده بود تا جایی که کنسول بریتانیا هشدار داد احتمالاً با خروج متفقین از ایران این درگیری‌های قومی و مذهبی بسیار شدیدتر شود. رهبران کلیسای آشوری نیز نگرانی‌های مشابهی داشتند و به دنبال جلب حمایت
نیز نگرانی‌های مشابهی داشتند و به دنبال جلب حمایت بریتانیا در آینده نزدیک بودند. یا برای مثال در ماه محرم سال ۱۳۲۱ نیروهای شوروی مستقر در مشهد مجبور شدند حفاظت از محله یهودیان را بر عهده بگیرند. یا حدود هشتصد مسلمان اهوازی که از شایعه ربوده شدن یک کودک مسلمان توسط یهودیان خشمگین شده بودند تلاش می‌کردند تا کنیسه محلی را به آتش بکشند. در کرمان نیز گروهی به رهبری یکی از روحانیون با حمله به محله زرتشتیها دونفر را کشتند و خانه‌های بسیاری را غارت کردند. همچنین گروه مشابهی نیز در شاهرود با حمله به مرکز بهائیان سه
مشابهی نیز در شاهرود با حمله به مرکز بهائیان سه نفر را بدار آویختند و ۵۰ مغازه را غارت کردند. درمناطق آذربایجان، کردستان و مناطق عرب‌نشین جنوب مسئله زبان بسیار برجسته و آشکار شده بود. در سال ۱۳۲۱ در گردهمایی اعراب ایران در پی جدایی و پیوستن به کشورهای عربی بودند. اعراب ایران در پیام‌هایی به دولت‌های بریتانیا و آمریکا خواستار حمایت آن‌ها برای جدایی از ایران شدند که البته به دلیل تفرقه‌ای که در میان اعراب بود موفق به جدایی از ایران نشدند وضع مناطق کردنشین نیز به همین ترتیب بود. پیامدهای اقتصادی اشغال ایران.
به همین ترتیب بود. پیامدهای اقتصادی اشغال ایران. ایران به دنبال حمله متفقین با مشکلات اقتصادی بسیاری رو به رو شد، از جمله قحطی هولناکی که جمعیت قابل ملاحظه ای از مردم را قربانی نمود. تورم سنگین، دزدی نمونه‌های کوچک دیگری از پیامدهای حمله متفقین به ایران بودند. نامه شکایت آقای محمود بدر وزیر دارایی در نخستین روز از تیرماه سال ۱۳۲۱ به نخست‌وزیر گواهی شرایط سخت مردم ایران در پی تجاوز نیروهای متفقین است. وضعیت برنج هم بهتر از سایر غلات نبود به عنوان مثال در قیمت برنج از تیرماه ۱۳۲۰ تا تیرماه ۱۳۲۱ به مقدار ۴۴
برنج از تیرماه ۱۳۲۰ تا تیرماه ۱۳۲۱ به مقدار ۴۴ من از ۲۵۰ ریال به ۶۰۰ ریال رسید.
یاسر میرزایینقاش معاصر ایرانی است. فوق ليسانس نقاشي از دانشگاه سوره تهران او در سال ۱۳۸۵ برگزیده جشنواره تجسمی شد و در سال ۱۳۸۶ جایزه جلوه‌های نگارگری در نقاشی معاصر به وی اهدا شد. دو سال پس از آن جایزه جشنواره هنرهای تجسمی فرهنگسرای نیاوران را از آن خود کرد. بازتاب واقعیت و استیصال انسانی در کارهای او به چشم می‌خورد. شركت در بيش از ٥٠ نمايشگاه گروهي داخلي و خارجي و ٦ نمايشگاه انفرادي را در كارنامه خود دارد. در حال حاضر مشغول كار مجموعه اي با عنوان "فراموش شده گان" است، كه اختصاص دارد به فقر بخصوص فقر
شده گان" است، كه اختصاص دارد به فقر بخصوص فقر كودكان سيستان و بلوچستان و كمبود فضاي آموزشي در آنجا. بخشي از استيتمنت آن مجموعه؛ "سقف مدرسه چوبي و ايرانيت فلزي است و بلوک هایی با قدمتی بیش از ۲۰ ساله دیوارهاي این مدرسه را تشكيل داده است. در اين مدرسه تنها یک کلاس نیمکت دارد و می توان حدس زد دانش آموزی که قرعه کلاس بی نیمکت و میز به نام او می افتاد چه حسرتی به دل دارد" نمایشگاهای انفرادی: نمایشگاه نقاشی با عنوان "جهان زیر پای گرگها" ، گالری A ، تهران 1395 - نمایشگاه نقاشی با عنوان " هرچیزی که فضا اشغال کند"،
نقاشی با عنوان " هرچیزی که فضا اشغال کند"، گالری آن، تهران 1394 - نمایشگاه نقاشی با عنوان "قبل،جنگ؛بعد" ،گالری آن، تهران 1392 - نمایشگاه با عنوان "مسخ " ، گالری آن ، تهران 1390 - نمایشگاه نقاشی با عنوان "شهر زنده است" ، گالری آن، تهران1389 - نمایشگاه نقاشی ، گالری هما ، تهران 1388 - نمایشگاه نقاشی منظره نگاری، گالری برگ ، 1387
دانشگاه جان مورز لیورپول (به انگلیسی: Liverpool John Moores University) دانشگاهی مدرن است واقع در لیورپول انگلستان است که به افتخار سر جان مورز تاجر موفق و خیَر بریتانیایی نامگذاری شده‌است، پیش از این نامگذاری به نام هنرستان مکانیک لیورپول و بعدها پلی تکنیک لیورپول شناخته می‌شد تا اینکه در سال ۱۹۹۲ به نام کنونی دانشگاه جان مورز لیورپول شناخته شد. این دانشگاه بزرگترین دانشگاه شهر لیورپول از لحاظ تعداد دانشجو است پیشاپیش دانشگاه لیورپول و دانشگاه هوپ لیورپول. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
گُلناره اسلاموفنا کَریموا به روسی: Гульнара Исламовна Каримова با نام هنری گوگوشا (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۷۲ در فرغانه) بازرگان، طراح جواهر، دیپلمات و خواننده اهل ازبکستان است. وی دختر اسلام کریموف رئیس‌جمهور ازبکستان است و زمانی از او به عنوان جانشین احتمالی پدرش یاد می‌شد. کریموا رئیس شورای سرپرستی "بنیاد همایش فرهنگ و هنر ازبکستان" و مؤسس مارک پوشاک و جواهرات "گلی" و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ سفیر ازبکستان در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو بود. کریموا دانش‌آموخته اقتصاد در دانشگاه اقتصاد تاشکند، دارای مدرک کارشناسی
در دانشگاه اقتصاد تاشکند، دارای مدرک کارشناسی مطالعات منطقه‌ای از دانشگاه هاروارد و دکترای علوم سیاسی از دانشگاه سیاست و اقتصاد جهانی تاشکند است. وی از همسر پیشین خود منصور مقصودی (یک شهروند آمریکایی با اصالت افغان) یک پسر به نام اسلام (متولد ۱۹۹۲) و دختر به نام ایمان (متولد ۱۹۹۸) دارد. هم اکنون، شریک تجاری و دوست پسر وی رستم محمدعمراف است. در اسناد ویکی‌لیکس، گلناره کریم‌اوا به عنوان یکی چهره‌های منفور در ازبکستان معرفی شده که ثروت خود را با تهدید و زور و از طریق تجارت‌های سودآور به دست آورده و در جامعه
از طریق تجارت‌های سودآور به دست آورده و در جامعه ازبکستان بنام "علیامخدره دزد" معروف است. در اواخر سال ۲۰۱۳ به سبب قانون شکنی‌های نامحتاطانه او و اطرافیانش در کارهای بین‌المللی تجاری مانند چندین رسوایی مالی، از طرف پدرش دستور حبس خانگی او صادر شد. گفته می‌شود که اسلام کریموف نگران تأثیر مخرب شهرت گلناره به عنوان سردسته دزدها بر روی جذب سرمایه خارجی (که زمانی در انحصار گلناره بود) به این کشور و گسترش بی اندازه قدرت گلناره است. او از سال ۲۰۱۴ و به خاطر پرونده‌های فساد مالی در حبس خانگی به سر می‌برد. روز
فساد مالی در حبس خانگی به سر می‌برد. روز چهارشنبه ۲۳ نوامبر ۲۰۱۶ در روزنامه ماسکوفسکی کامسامولتس اعلام شد که او مسموم شده و درگذشته و پنهانی دفن شده‌است. فرزندش در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۶ خبر مرگ گلناره را تکذیب کرد. شعر. در نسخه سالانه مجموعه اشعار سال ۲۰۲۴ ، شرکت انتشاراتی آلمانی Brentano-Gesellschaft در فرانکفورت آم ماین، شعر گلنارا کریموا را به نام «جهان جریانی از درخشش ها و نگاه هاست» منتشر کرد.
پرواز شماره ۷۹۰۸ هواپیمایی کاسپین یک پرواز تجاری متعلق به هواپیمایی کاسپین بود که از فرودگاه امام خمینی تهران به مقصد ایروان در حال پرواز بود و در ساعت ۱۱:۴۵ قبل از ظهر روز چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۳۸۸ در حوالی قزوین بین روستاهای فارسیان و جنت‌آباد در بخش مرکزی قزوین دچار نقص فنی شد و سقوط کرد. در این سانحه کلیه ۱۶۸ سرنشین هواپیما شامل ۱۵۳ مسافر و ۱۵ خدمه آن جان باختند. هواپیما. هواپیمایی که در این سانحه سقوط کرد از نوع توپولف تی یو-۱۵۴ بوده‌است که توسط هواپیمایی کاسپین مورد استفاده قرار می‌گرفت. این هواپیما در سال
مورد استفاده قرار می‌گرفت. این هواپیما در سال ۱۹۸۷ وارد به خدمت شده‌بود. سقوط. این هواپیما ۱۶ دقیقه پس از آنکه از فرودگاه امام برخاست در نزدیکی دشت‌های کشاورزی قزوین با زمین برخورد کرد در این سانحه کلیه ۱۶۸ سرنشین هواپیما شامل ۱۵۳ نفر مسافر و پانزده نفر خدمه و کادر پرواز کشته شدند، شدت حادثه به حدی بود که ۶ هکتار از اراضی زراعی این منطقه نیز دچار حریق شد. در محل برخورد هواپیما با زمین گودال عظیمی به قطر ۶۰ تا ۷۰ متر ایجاد شد. بر اساس اطلاعات رسیده از این هواپیما و بنا به اظهارات مومنی‌رخ مدیرعامل شرکت
هواپیما و بنا به اظهارات مومنی‌رخ مدیرعامل شرکت فرودگاه‌های کشور، در زمان سقوط هواپیما هیچ مکالمه‌ای مبنی بر نقص فنی با برج مراقبت به ثبت نرسیده‌است. به گفته شاهدان عینی دقایقی پیش از سقوط هواپیما آتش گرفته بود و تلاش خلبان برای نشستن روی زمین بی‌نتیجه بود و منجر به چرخ زدن هواپیما در حوالی شهر اقبالیه شد و در حال دور زدن نیز به ناگاه پس از آتش گرفتن دم هواپیما در مزارع گندم سقوط می‌کند. شاهدان عینی همچنین از پراکنده شدن وسایلی همچون کیف، کفش، کارت ویزیت، کیف جیبی و وسایل شخصی مسافران خبر می‌دهند. آخرین
کیف جیبی و وسایل شخصی مسافران خبر می‌دهند. آخرین اطلاعات دربارهٔ حادثه سقوط هواپیمای توپولوف. احمد مجیدی رئیس کارگروه ویژه بررسی سانحه سقوط هواپیمای کاسپین در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبری فارس «توانا»، تصریح کرد: این هواپیما پرواز خود را در ساعت ۱۱:۳۳ روز چهارشنبه از فرودگاه امام خمینی آغاز کرده بود که در ۷۵ مایلی فرودگاه امام خمینی، در ساعت ۱۱:۵۰ دقیقه از صفحه رادار محو شد و این در حالی است که تا آن زمان تحت پوشش سه سیستم رادار بوده‌است. وی تأکید کرد: خلبان پرواز در آخرین مکالمات خود با فرودگاه اعلام کرده
پرواز در آخرین مکالمات خود با فرودگاه اعلام کرده بود که پرواز بدون هیچ مشکلی انجام شده‌است و با کادر رادار فرودگاه خداحافظی کرده بود. کشته‌شدگان. طبق گزارش‌ها از ۱۶۸ مسافر این پرواز، ۳۸ تن ایرانی‌الاصل (شامل ۲ تن از خدمه)، ۴۰ تن شهروند ارمنستان، ۲ گرجستانی، ۲ کانادایی، ۲ ایرانی-استرالیایی و همچنین ۲ ایرانی-آمریکایی بوده‌اند. هویت جعلی سه تن از اعضای تیم جودو نوجوانان. پس از چند روز مشخص شد که سه تن از نوجوانان جودوکار که با این هواپیما عازم مسابقات جودو در ایروان بروند زنده هستند و درواقع سه جودوکای دیگر
ایروان بروند زنده هستند و درواقع سه جودوکای دیگر به جای آنها و با هویت آنها به مسابقه اعزام شده بودند. این افراد عبارت بودند از: وحید باقرپور با هویت یحیی باقرپور، مجتبی عزیزاللهی با هویت مصیب عزیزاللهی (هر دو پسرعمو) و محمد ملکشاهی با هویت ایمان زینی وند. این افراد که از قهرمانان رده نوجوانان قبل از سال ۱۳۸۳ بودند همگی سن بالاتری داشتند و یکی از آنها کارت پایان خدمت سربازی هم داشت. این جودوکاها دیگر تمایلی به شرکت در رده نوجوانان نداشتند اما به اصرار کادر فنی مجدداً در ترکیب نوجوانان قرار گرفتند. رئیس
فنی مجدداً در ترکیب نوجوانان قرار گرفتند. رئیس فدراسیون جودو ابتدا این خبر را تکذیب کرد ولی با پیگیری مطبوعات سکوت اختیار نمود. تا اینکه معاون سازمان بازرسی کل کشور زنده بودن سه جودوکار نوجوان و کشته‌شدن سه جودوکار بزرگسال در هواپیما را تأیید کرد. قابل ذکر است که در تشیع جنازه نمادینی که در استان لرستان انجام شد، روی بعضی از تصاویر چاپ شده توسط خانواده‌های کشته شدگان، علاوه بر اسامی غیرواقعی اسامی اصلی این جودوکاها و همچنین در خصوص ایمان زینی وند، نام خانوادگی ملک‌شاهی به عنوان نام اصلی در پرانتز ذکر شده
ملک‌شاهی به عنوان نام اصلی در پرانتز ذکر شده بود. اسامی کادر پروازی. استاد خلبان علی اصغر شیر اکبری خلبان under supervision(تحت نظارت) مهدی فیروزه سهیل کمک خلبان جواد معصومی حصاری مهندس پرواز نیما صالحی رزوه مهندس فنی گرگوری بارساغیان مهندس فنی سورن موقومونیان سرمهماندار سید عباس قائم مقامی مهماندار ارشد امیر علی ملکی نژاد مهماندار ارشد فرشته سماکی رحمت مهماندار ارشد ساناز اصلانی مهماندار ارشد مریم فرهادی خلخالی مهماندار ارشد مریم کمانی واکنش‌ها. در پی این حادثه میرحسین موسوی نخست‌وزیر سابق ایران، محمود
حادثه میرحسین موسوی نخست‌وزیر سابق ایران، محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران، علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس خبرگان رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام، علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی محمود هاشمی شاهرودی ریس قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران، وقوع این حادثه را تسلیت گفته و با بازماندگان ابراز همدردی کردند. آمریکا، روسیه، لبنان، آذربایجان و ونزوئلا با صدور بیانیه‌هایی، حادثه سقوط هواپیمای مسافربری ایران در مسیر پرواز به سوی ارمنستان را به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفتند. همچنین در ارمنستان یک روز عزای
تسلیت گفتند. همچنین در ارمنستان یک روز عزای عمومی اعلام شد. آمریکا. یان کلی سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا با صدور بیانیه‌ای گفت: آذربایجان. در میان کشورهای همسایه ایران آذربایجان پیام تسلیتی را به ریس جمهوری ایران ارسال داشت در بخشی از پیام تسلیت آقای الهام علی اف آمده‌است: فدراسیون جهانی جودو. ماریوس ویزر رئیس فدراسیون جهانی جودو با ارسال پیامی به فدراسیون جودوی ایران درگذشت اعضای تیم ملی نوجوانان در سانحهٔ هواپیمایی را تسلیت گفت. او در این پیام آورده‌است:
پل ونیار مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان تبریز، روستای ونیار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مکان این پل تاریخی در ۵۰۰ متری بخش خاوری روستای ونیار قرار داشت و دیرینگی آن وابسته به دوران صفوی بود. به دلیل ساخت نافرجام سد شهید مدنی و احتمال زیر آب قرار گرفتن این پل تاریخی (پل ونیار) در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ و با همکاری و همراهی شهردار وقت تبریز علیرضا نوین، ناگهان سازه پل تاریخی ونیار به گونه پنهانی و شبانه ویران و نابود شد. هم‌اکنون در این مکان
و شبانه ویران و نابود شد. هم‌اکنون در این مکان هیچ نشان و یادبودی از پل تاریخی ونیار بجای نمانده‌است. معماری. این پل دارای سه دهنه بود و مصالح آن متشکل از سنگ‌تراش و آجر با ملات گچ و آهک بود. کف پل با سنگ‌فرش پوشیده شده بود که بعدها از برای رفت و آمد خودروهای عبوری جاده اهر - تبریز روی آن آسفالت‌ریزی صورت گرفته بود. پل ونیار دارای دو طاق جناغی و یک طاق رومی بود. کف‌پوش‌های پل با سنگ لاشه ساخته شده بود. پل بر روی رودخانه آجی‌چای قرار داشت و تا میانه‌های دهه ۷۰ خورشیدی جاده تبریز - اهر از روی پل ونیار عبور
۷۰ خورشیدی جاده تبریز - اهر از روی پل ونیار عبور می‌کرد. همچنین شکل ساختار و نمایه پل ونیار به ویژه طاق‌های سه‌گانه آن بسیار شبیه پل دختر میانه بود.
چاهگاه میلاس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. روستاهای نزدیک به این روستا عبارتند از:باغ نار میلاس، دهنو میلاس، برآفتاب میلاس، تل ماران. جمعیت. این روستا در دهستان میلاس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۱ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است. در چند سال اخیر سیل مهاجرت به این روستا خصوصاً از مناطق پشت کوه میلاس افزایش یافته‌است و باعث افزایش نرخ رشد جمعیت روستا شده‌است.
غار قدمگاه یکی از غارهای تاریخی استان آذربایجان شرقی است که در شهرستان آذرشهر واقع شده‌است. این غار در نزدیکی روستای قدمگاه واقع در جنوب شهر آذرشهر قرار گرفته‌است. قدمت آن به‌طور دقیق مشخص نشده‌است؛ ولی به دورهٔ پیش از اسلام نسبت می‌دهند. مسجد قدمگاه در نزدیکی روستای قدمگاه (روستای بادامیار) در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی آذرشهر قرار دارد و مانند غاری در دل کوه کنده شده و در دوره‌های قبل از اسلام به عنوان معبد مهری استفاده می‌شد. این معبد در قرون ۶ الی ۸ هجری قمری به عنوان تکیه عرفا و دراویش و سپس به عنوان مسجد
به عنوان تکیه عرفا و دراویش و سپس به عنوان مسجد مورد استفاده قرار گرفت. فضای غار زیرزمینی دایره شکل است که قطری برابر ۱۵ متر دارد. برخی از باستان‌شناسان آن را به دوران پیش از تاریخ نسبت می‌دهند که بعداً به صورت آتشکده و بعد از آن با تعبیه محرابی که رو به قبله دارد، به صورت عبادتگاه اسلامی درآمده است. منابع. سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان آذربایجان شرقی
پادشاه تسو (کره ای: 해대소; هانجا ۱۹قبل از میلاد تا ۲۲ بعد از میلاد)، سومین و آخرین فرمانروای پادشاهی کره باستان بویوی شرقی بود. اوایل زندگی. تسو اولین پسر پادشاه گوموا و نوه بنیان‌گذار دانگ بویو، هائه بورو بود. او به عنوان پسر ارشد گوموا به عنوان ولیعهد دانگ بویو منصوب شد. مهارت استثنایی جومونگ در تیراندازی با کمان باعث حسادت تسو و یونگ پو شد. جومونگ می‌دانست که ادامه حضورش در دانگ بویو او را در خطر واقعی قرار می‌دهد، بنابراین تصمیم گرفت به جولبون بگریزد. در سال ۳۷ قبل از میلاد، جومونگ گوگوریو، شمالی‌ترین
سال ۳۷ قبل از میلاد، جومونگ گوگوریو، شمالی‌ترین پادشاهی از سه پادشاهی کره را تأسیس کرد. در سال ۱۹ ق. م، گوموا درگذشت و تسو را به تاج و تخت دانگ بویو رساند. جنگ با گوگوریو. به عنوان پادشاه، تسو نیروی نظامی کافی برای حمله به گوگوریو جمع‌آوری کرد. با این حال، قبل از حمله، او فرستاده‌ای را نزد یوری پادشاه گوگوریو فرستاد و به او گفت که یک گروگان سلطنتی را به دانگ بویو بفرستد. گوگوریو گفته منتهی به اولین جنگ گوگوریو-دونگ بویو را که در سال ۶ پس از میلاد اتفاق افتاد را رد کرد. دائه سو مستقیماً یک ارتش ۵۰۰۰۰ نفری