payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که در آن زمان پول زیادی بود به کمال‌الملک می‌دهد و مقرری ماهانه‌ای به مبلغ ۲۰ تومان برای پیش‌برد، و تداوم کارهای صدیقی برای وی تعیین می‌کند؛ و "کمال‌الملک" نیز سرپرستی کارگاه تازه تأسیس شدهٔ مجسمه‌سازی مدرسهٔ صنایع مستظرفه را به او می‌سپارد. در این دوران او مجسمه‌های بسیاری می‌سازد از جمله: مجسمهٔ گچی فردوسی، مجسمه‌های نیم‌تنه و تمام قد امیرکبیر، مجسمهٔ ابوالقاسم، مجسمهٔ الیاس دوره‌گرد و دلاک حمام. ماندگارترین مجسمهٔ این دوران، که در سال ۱۳۰۵ ساخته شده است، مجسمهٔ سیاه نی‌زن (حاج مقبل) است که از "گچ فرنگی
مجسمهٔ سیاه نی‌زن (حاج مقبل) است که از "گچ فرنگی پتینه" شده ساخته شده است و ارتفاع آن ۹۳ سانتی‌متر است و هم‌اکنون در موزهٔ هنرهای ملی نگه‌داری می‌شود. عزیمت به اروپا. در سال ۱۳۰۶ کمال‌الملک از تمامی مناصب خود کناره‌گیری و به حسین‌آباد نیشابور کوچ کرد. او هنگام ترک تهران به صدیقی پیشنهاد داد که به اروپا رفته و تحصیلات تکمیلی خود را در آنجا بگذراند؛ پولی را هم که کمال‌الملک در این مدت از محل دریافت مستمری احمدشاه برای‌اش پس‌انداز کرده بود به او داد. با کوچ استاد، شاگردان و معلمان مدرسه نیز پراکنده شدند. یک
شاگردان و معلمان مدرسه نیز پراکنده شدند. یک سال بعد در ۱۳۰۷ صدیقی با هزینهٔ شخصی از تهران به آستارا و از آن‌جا به باکو و مسکو و از طریق مسکو به فرانسه رفت. مدتی به چند کشور اروپایی سفر کرد و سرانجام به مدت چهار سال در مدرسهٔ عالی ملی هنرهای زیبای پاریس زیر نظر به فراگیری و کسب تجربه در مجسمه‌سازی و حجاری پرداخت. صدیقی که در فاصلهٔ دو جنگ جهانی در اروپا به سر می‌برد بیشتر وقت خود را به نقاشی می‌گذراند. او ۱۶۰ تابلو در این دوران کشید. بازگشت به کشور و ازدواج. در اسفند ۱۳۱۲ صدیقی با کوله‌باری از تجربه به کشور
در اسفند ۱۳۱۲ صدیقی با کوله‌باری از تجربه به کشور بازگشت؛ او چند ماه بعد در اردیبهشت ۱۳۱۳ با دختر خالهٔ خود "قدرت‌السادات میرفندرسکی" ازدواج کرد. با کسب اجازه از کمال‌الملک که در تبعید خودخواسته به‌سر می‌برد و با کمک دوست و هم‌کلاسی قدیمی‌اش "علی‌محمد حیدریان" دوباره مدرسهٔ هنرهای مستظرفه را دایر کرد. پس از مرگ کمال‌الملک در ۱۳۱۹ به دلایل نامعلومی این مدرسه تعطیل شد. اما بعد از مدتی مدرسه دیگری به نام مدرسهٔ هنرهای زیبا وابسته به وزارت فرهنگ تشکیل شد که صدیقی پس از مدتی سرانجام پذیرفت که در این مدرسهٔ جدید
پس از مدتی سرانجام پذیرفت که در این مدرسهٔ جدید به تدریس بپردازد. این مدرسه بعد از تأسیس دانشگاه تهران تحت عنوان دانشکدهٔ هنرهای زیبا به کار خود ادامه داد و ریاست دپارتمان مجسمه‌سازی در این دانشکده به صدیقی سپرده شد. انجمن آثار ملی. در سال ۱۳۲۹ صدیقی به انجمن آثار ملی پیوست. در این دوران او چهره‌نگاری از مشاهیر علمی و ادبی ایرانی را به انجام رساند و مجسمه‌های ماندگاری از این مشاهیر ساخت. چهره‌نگاری از سعدی، بوعلی سینا، فردوسی و حافظ حاصل این دوران است. او سرانجام در سال ۱۳۴۰ از دانشگاه تهران بازنشسته شد،
سرانجام در سال ۱۳۴۰ از دانشگاه تهران بازنشسته شد، اما تمام هم و غم خود را به مجسمه‌سازی اختصاص داد. با سفر به ایتالیا موفق شد مجسمه‌های ماندگاری در ایتالیا بسازد. مجسمهٔ نادر و همراهش در آرامگاه نادرشاه مشهد و مجسمهٔ فردوسی در میدان فردوسی تهران و مجسمهٔ خیام پارک لاله تهران هم حاصل این سال‌هاست. سال‌های پایانی. در جریان انقلاب ۱۳۵۷ مجسمهٔ خیام آسیب جدی دید و به دلیل پرتاب سنگ به این مجسمه صورت و انگشتانش شکست. در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ نیز گروهی ناشناس سر مجسمهٔ فردوسی را از تن جدا کردند که بعدها مرمت شد. در
فردوسی را از تن جدا کردند که بعدها مرمت شد. در هنگام وقوع انقلاب، صدیقی در ایتالیا در کار ساختن مجسمهٔ امیرکبیر بود؛ ماکت گچی مجسمه تمام شده بود که مسئولان دولت حکومت جدید از پرداخت هزینه‌های بعدی سرباز زدند و مجسمهٔ برنزی که قرار بود ساخته شود، هرگز ساخته نشد. این ماکت گچی که ۲۲۵ سانتی‌متر ارتفاع دارد توسط لورنزو نیکولوچی ریخته‌گری شده و ساخته شد؛ اما به دلیل تغییر دولت در ایران در سال ۵۷ انتقال آن به تهران منتفی شد. این مجسمه پس از ۳۳ سال در تاریخ ۱۹ مهر سال ۱۳۸۹ به همت شهرداری وقت تهران، طی مراسمی با
سال ۱۳۸۹ به همت شهرداری وقت تهران، طی مراسمی با حضور خانوادهٔ ایشان و مسئولان شهرداری در پارک ملت در فضای زیبایی نصب گردید. محل نصب آن پس از ورودی پارک ملت، کمی بالاتر به پله‌هایی می‌رسید که در دو سوی آن تندیس‌های جاودانهٔ مشاهیر ایران‌زمین خودنمایی می‌کند. درست در نقطه بالایی پله‌ها و در افق زیبایی که به چشم می‌آید، مجسمهٔ رشید و پرابهت امیرکبیر که ۳۳ سال پیش در کارگاه هنرمند ایتالیایی به دست ابوالحسن صدیقی ساخته و توسط لورنزو نیکولوچی ریخته‌گری شده، خود را نشان می‌دهد. در سال ۱۳۷۰ کمیسیون ملی یونسکو در
را نشان می‌دهد. در سال ۱۳۷۰ کمیسیون ملی یونسکو در ایران تصمیم گرفت از آثار صدیقی عکس‌برداری کند و کتابی در این زمینه منتشر کند. کتاب در سال ۱۳۷۳ منتشر شد. صدیقی یک سال پس از انتشار این کتاب در ۲۰ آذر ۱۳۷۴ درگذشت. صدیقی بعد از مدتی به ایران بازگشت و سال‌های پایانی را در سکوت و انزوا به‌سر برد. در ۸ تیر ۱۳۷۱ همسرش نیز درگذشت. صدیقی سرانجام در ۲۰ آذر ۱۳۷۴ در سن ۹۸ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. پس از مرگ برای او مجالس بزرگ‌داشتی برگزار شد، همچنین سفارش ساخت مجسمه‌ای از او به فرزندش
شد، همچنین سفارش ساخت مجسمه‌ای از او به فرزندش فریدون صدیقی داده شد که این تندیس نیم‌تنه هم‌اکنون در دانشکدهٔ هنرهای زیبا قرار دارد؛ تندیس مزبور اکنون در راهروی متروک جنب سالن مجسمه‌سازی دانشگاه تهران افتاده است. در سال ۱۳۸۸ نیز تندیس نیم‌تنه دیگری از این هنرمند در جزیره کیش و در قطعه "گذر هنرمندان" برپا گردید. آثار. مجسمه‌ها. گوستینوس آمبروزی مجسمه‌ساز ایتالیایی در دیدار از مجسمهٔ فردوسی در ویلا بورگز رم در دفتر یادبود می‌نویسد: ابوالحسن صدیقی مجموعاً ۸۳ مجسمه ساخته است که از بین آن‌ها، تعدادی که اطلاعات
ساخته است که از بین آن‌ها، تعدادی که اطلاعات دقیقی در موردشان ثبت شده، در فهرست زیر آمده است؛ علاوه بر آن او به ساخت مجسمه‌هایی از سرشناسان معاصر ایران نیز پرداخته است. از جمله مجسمهٔ رضاشاه و محمدرضا پهلوی و تقی‌زاده (برای مجلس شورای ملی) دکتر حبیبی (یکی از رؤسای دانشکده کشاورزی)، بیات، کاشف‌السلطنه (مجسمه در لاهیجان است) تندیس کریم ساعی، امام قلی خان (حاکم فارس در زمان شاه عباس صفوی) در میدان مرکزی شهر قشم. نقاشی‌ها. صدیقی نقاش آثار برجسته‌ای از خود به‌جا گذاشته و طرح‌های او از چهرهٔ بزرگان ادبیات کهن
گذاشته و طرح‌های او از چهرهٔ بزرگان ادبیات کهن فارسی چهرهٔ آنان را تثبیت کرده است. علاوه بر آن دو تابلو از وی در موزه سعدآباد بوده و یک تابلو بزرگ به طول ۷ متر و ارتفاع ۳ متر از او در سفارت ایران در پاریس است. این تابلو چهرهٔ اولین ایلچی‌خان ایران (سفیر ایران) در دربار لویی شانزدهم است. وی در سال‌هایی که در اروپا بود، ضمن نقاشی از مناظر اروپا، به منظور فراگرفتن شیوه استادان نقاشیِ اروپائی، در موزهٔ لوور از روی آثار رافائل، رامبرانت، روبنس و انگر تابلوهایی با شباهت بسیار به اصلِ آثار کپی کرده است. تابلوی
با شباهت بسیار به اصلِ آثار کپی کرده است. تابلوی روبنس بر اثر سهل‌انگاری از بین رفته است، اما کپی درخشان او از تابلوی مریم و عیسی اثر رافائل در اختیار فرزند او، فریدون صدیقی است. به گفته وی، این هنرمند «یک تابلوی تمام قد فرشته دختر چشمه (سورس) دارد و چون این تابلو خیلی عریان است، آدم هر جایی نمی‌تواند آن را نمایش دهد!» صدیقی اغلب تابلوهای خود را با تکنیک آب‌رنگ و رنگ روغن کشیده است. طرح‌ها. طرح‌های صدیقی از بزرگان ادبیات فارسی به عنوان طرح‌های تثبیت شده‌ای از چهره آنان رواج پیدا کرده است. به‌ویژه طرح چهرهٔ
چهره آنان رواج پیدا کرده است. به‌ویژه طرح چهرهٔ بوعلی سینا و سعدی و فردوسی. در مورد طراحی چهرهٔ ابن‌سینا، در سال ۱۳۲۳ گروهی کارشناس تشکیل می‌شود و طراحی چهره به عهدهٔ ابوالحسن صدیقی گذاشته می‌شود؛ او در اردیبهشت ۱۳۲۴ تصویری تمام چهره با قلم سیاه طراحی کرد و در بیست و یکمین جلسهٔ "انجمن آثار ملی" این تصویر تصویب شد و بر روی اوراق بخت‌آزمائی ابن‌سینا چاپ شد. در دی ۱۳۲۷ طرح نیم‌رخ همان طرح تمام‌رخ نیز توسط صدیقی کشیده شد و در چاپ تمبر و مدال و موارد مشابه مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۳۲۸ گروه شش نفری که در
استفاده قرار گرفت. در سال ۱۳۲۸ گروه شش نفری که در آن هوشنگ سیحون و ابوالحسن صدیقی نیز حضور داشتند برای نبش قبر بوعلی سینا به همدان رفتند، پس از نبش قبر جمجمهٔ بوعلی سینا مورد بازدید این افراد قرار گرفت. پس از ساختن آرامگاه جدید بوعلی استخوان‌های او بار دیگر در آرامگاه جدید به خاک سپرده شد. پس از آن صدیقی از طرف انجمن آثار ملی مأموریت پیدا کرد که مجسمه‌ای از بوعلی سینا بسازد؛ این مجسمه نیز در ۱۳۳۳ ساخته شد و هم‌اکنون در میدان بوعلی سینا در شهر همدان قرار دارد.
آقچه از شهرهای صنعتی افغانستان است. این شهر در غربی‌ترین نقطۀ صحرای بلخ‌آب (هجده نهر) در کنار رودخانۀ سیدآباد (نهر آقچه) قرار دارد. بازار آقچه در گذشته، بزرگ‌ترین بازار منطقهٔ سینه و مزار شریف بوده‌است. تقریباً ۱٬۸۰۰ خانوار ازبک در این شهر زندگی می‌کنند. در سال ۱۹۷۳ این شهر دارای ۱٬۲۰۰ مغازه بوده‌است و اجناسی که عرضه می‌شده از نوع سنتی و دستی بوده‌است. آقچه دارای کارگاه‌های زرگری زیادی است که با زرگری‌های مزار شریف رقابت می‌کند و همچنین دارای مراکز تجاری از جمله مالداری و معاملات پشم، چرم و ابریشم می‌باشد.
جمله مالداری و معاملات پشم، چرم و ابریشم می‌باشد. واژه آقچه واژه‌ای ترکی-مغولی و به معنی زر و سیم مسکوک است. از همین رو به معنی شاباش نیز بکار می‌رود.
تامس کروز ماپوتر چهارم (؛ زادهٔ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۲) معروف به تام کروز، بازیگر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او یکی از بازیگران دریافت‌کنندهٔ بیشترین دستمزد در جهان است، و جوایز مختلفی از جمله سه جایزهٔ گلدن گلوب و یک نخل طلای افتخاری دریافت کرده و چهار بار هم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شده است. فیلم‌هایش بیش از ۴ میلیارد دلار در آمریکای شمالی و بیش از ۱۱٫۵ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته، و او را به یکی از پرفروش‌ترین بازیگران تاریخ تبدیل کرده است. کروز بازیگری را از اوایل دههٔ ۱۹۸۰ آغاز کرد و اولین نقش‌های
را از اوایل دههٔ ۱۹۸۰ آغاز کرد و اولین نقش‌های برجسته‌اش در فیلم کمدی "تجارت پرمخاطره" (۱۹۸۳) و درام اکشن "تاپ گان" (۱۹۸۶) بود. بازی در درام "رنگ پول" (۱۹۸۶)، "مرد بارانی" (۱۹۸۸) و "متولد چهارم جولای" (۱۹۸۹) با تحسین منتقدان همراه بود؛ او برای به تصویر کشیدن ران کویچ در فیلم "متولد چهارم جولای" برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب و همچنین نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او در دههٔ ۱۹۹۰ ستاره‌ای برجسته در هالیوود بود و در چندین فیلم از لحاظ تجاری موفق از جمله درام "چند مرد خوب" (۱۹۹۲)، تریلر "شرکت"
از جمله درام "چند مرد خوب" (۱۹۹۲)، تریلر "شرکت" (۱۹۹۳)، فیلم ترسناک "مصاحبه با خون‌آشام" (۱۹۹۴) و عاشقانهٔ "جری مگوایر" (۱۹۹۶) بازی کرد. او برای بازی در فیلم "جری مگوایر" بار دیگر جایزهٔ گلدن گلوب را کسب کرد و برای دومین بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. نقش‌آفرینی کروز در نقش سخنران انگیزشی در درام "مگنولیا" (۱۹۹۹) یک جایزهٔ گلدن گلوب دیگر و نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برایش به همراه داشت. کروز از آن زمان تا حد زیادی در فیلم‌های علمی تخیلی و اکشن به ایفای نقش پرداخته و اغلب بدلکاری‌های
و اکشن به ایفای نقش پرداخته و اغلب بدلکاری‌های مخاطره‌آمیز فیلم‌هایش را خودش انجام داده که او را به یکی از ستاره‌های هالیوود اکشن مطرح کرده است. او از سال ۱۹۹۶ نقش ایتن هانت را در مجموعهٔ سینمایی ' ایفا کرده است. دیگر نقش‌های قابل توجه او در فیلم‌های با ژانر گوناگون شامل "آسمان وانیلی" (۲۰۰۱)، "گزارش اقلیت" (۲۰۰۲)، "آخرین سامورایی" (۲۰۰۳)، "وثیقه" (۲۰۰۴)، "جنگ دنیاها" (۲۰۰۵)، "شوالیه و روز" (۲۰۱۰)، "جک ریچر" (۲۰۱۲)، "فراموشی" (۲۰۱۳)، "لبه فردا" (۲۰۱۴) و ' (۲۰۲۲) می‌شود. کروز پیش‌تر با بازیگران میمی راجرز،
می‌شود. کروز پیش‌تر با بازیگران میمی راجرز، نیکول کیدمن و کیتی هلمز ازدواج کرده‌بود. او سه فرزند دارد که دو فرزند در طول ازدواج با کیدمن به فرزندی پذیرفته شده و دیگری فرزند بیولوژیکی اوست که با هلمز داشته است. کروز یکی از مدافعان صریح کلیسای ساینتولوژی و برنامه‌های اجتماعی مرتبط با آن است که به گفته‌اش به او کمک می‌کند تا بر دیسلکسیا غلبه کند. در دههٔ ۲۰۰۰ او با انتقادات وابسته به کلیسا در مورد روان‌پزشکی و داروهای ضدّ افسردگی، تلاش‌های خود برای ترویج ساینتولوژی به عنوان دینی در اروپا و مصاحبهٔ ویدیویی فاش
به عنوان دینی در اروپا و مصاحبهٔ ویدیویی فاش شده از او در زمینه ترویج چنولوژی روبرو شده و بحث و جدال‌هایی را ایجاد کرد. زندگی. تام کروز در سیراکیوس از شهرهای مرکزی ایالت نیویورک ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد. نام کامل وی توماس کروز ماپوتر چهارم Thomas Cruise Mapother IV است. پدرش مهندس برق اهل لوییویل، کنتاکی و مادرش آموزگار بود. خانواده آن‌ها در اصل ریشه‌ای آلمانی، انگلیسی و ولزی دارند. تام دارای سه خواهر به نام‌های «ماریان»، «لی آن» و «کاس» است. لی آن کار تبلیغات تام کروز را بر عهده دارد. زندگی آن‌ها
کار تبلیغات تام کروز را بر عهده دارد. زندگی آن‌ها در مکان ثابتی نبود و خانواده آن‌ها به شهرهای گوناگونی مهاجرت کردند. بنابر گفته تام کروز، وی تا به پایان رساندن دورهٔ دبیرستان، در پانزده مدرسه مختلف درس خواند. در دوازده سالگی تام، والدینش از هم جدا شدند. او و خواهرش تحت سرپرستی مادرشان قرار گرفتند و در سال‌های بعد در شهرهای گوناگونی ساکن شدند. تام مدتی آموزش مذهبی دید و قصد داشت کشیش شود. اما از این کار رویگردان شد و در نهایت در سال ۱۹۸۰ از دبیرستانی در نیوجرسی فارغ‌التحصیل شد. زندگی شخصی. تام کروز در سال
فارغ‌التحصیل شد. زندگی شخصی. تام کروز در سال ۱۹۸۷ با میمی راجرز هنرپیشهٔ آمریکایی ازدواج کرد. میمی باعث آشنایی او با آئین ساینتولوژی شد. این زوج در ۴ فوریه سال ۱۹۹۰ از هم جدا شدند. کروز در همان سال به هنگام بازی در فیلم «روزهای تندر» با نیکول کیدمن هنرپیشه استرالیایی آشنا شد و مدتی بعد با وی ازدواج کرد. این زوج سرشناس، جذاب و محبوب، تا سال‌ها از سرشناس‌ترین زوج‌های هالیوود به‌شمار می‌آمدند. آن‌ها دو کودک را به فرزندخواندگی پذیرفتند. در سال ۲۰۰۱ در حالی که نیکول سه‌ماهه باردار بود از یکدیگر جدا شدند که موجب
سه‌ماهه باردار بود از یکدیگر جدا شدند که موجب شد نیکول کودک مذکور را سقط کند. برخی معتقدند دلیل جدایی وی از نیکول ناتوانی نیکول کیدمن در بچه‌دار شدن به دلیل حاملگی خارج‌رحمی بوده است. که نادرست بود. سپس کروز تا سال ۲۰۰۴ با پنه‌لوپه کروز هنرپیشه اسپانیایی ارتباط داشت. از اواخر سال ۲۰۰۴ تا ژانویه ۲۰۰۵ با هنرپیشه ایرانی-بریتانیایی نازنین بنیادی رابطه داشت و پایان یافت. در سال ۲۰۰۵ با کیتی هولمز هنرپیشه آمریکایی آشنا شد و مدتی بعد بر فراز برج ایفل به وی پیشنهاد ازدواج داد. مراسم عروسی آن‌ها در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۶
ازدواج داد. مراسم عروسی آن‌ها در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۶ در براچیانو ایتالیا برگزار شد. این زوج هنری به اختصار با عنوان «تام کت» نیز شناخته می‌شوند. پیش از آن در ماه آوریل همان سال نخستین فرزند آن‌ها به دنیا آمد که نام «سوری» (به معنای شاهزاده در زبان عبری و رز قرمز در زبان پارسی) را برای وی برگزیدند. سوری نخستین فرزند تنی تام و کِیتی است و سومین فرزند تام کروز به حساب می‌آید. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۲ و پس از پنج سال زندگی مشترک اعلام شد که هلمز روند قانونی طلاق از تام کروز را در نیویورک آغاز کرده است. وکلای این زوج تا
را در نیویورک آغاز کرده است. وکلای این زوج تا ژوئیه ۲۰۱۲ به توافق رسیدند. هلمز و کروز توافق کرده‌اند که سوری نزد مادرش زندگی کند. ساینتولوژی. آشنایی. آشنایی و ازدواج تام کروز با میمی راجرز باعث آشنایی او با آئین مذهبی ساینتولوژی شد. دیوید میسکویج و تام کروز هنگام فیلمبرداری فیلم روزهای تندر دوستان صمیمی بودند. نیکول کیدمن. در هنگام فیلم‌برداری همین فیلم روزهای تندر، کروز با نیکول کیدمن آشنا شد. این آشنایی به ازدواج آن دو انجامید. اما کلیسای ساینتولوژی از این ازدواج خشنود نبود؛ زیرا پدر نیکول کیدمن یک
از این ازدواج خشنود نبود؛ زیرا پدر نیکول کیدمن یک روان‌شناس پرآوازه بود و کیدمن رابطه خوبی با پدر خود داشت. بنابرین برای کلیسای ساینتولوژی، مشکل بالقوه به حساب می‌آمد. از سوی دیگر بزرگ‌ترین مایه رنجش نیکول کیدمن دیده شدن تام کروز شبیه دیوید میسکویج بود. تام کروز بنابر درخواست نیکول از کلیسا جدا شد و بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۱ از کنشگری برای کلیسای ساینتولوژی دست کشید. در هنگام فیلم‌برداری فیلم چشمان کاملاً بسته کروز و کیدمن یک سال در انگلستان زندگی کردند. میسکویج از این به خشم می‌آمد که کروز اصلاً با او تماس
از این به خشم می‌آمد که کروز اصلاً با او تماس نمی‌گرفت؛ بنابراین همه تلاش خود برای بازگرداندن کروز به کار گرفت. مایک ریندر مسئول جلسه‌های بازرسی از تام کروز شد و در عرض ۳ سال ده‌ها جلسه اعتراف با تام کروز برگزار کرد. از سوی دیگر با استخدام یک کارآگاه خصوصی زندگی نیکول کیدمن را زیر نظر گرفت و حتی در خانه کیدمن دستگاه شنود جاسازی کرد. سپس نوارهای ضبط شده به دست میسکویج می‌رسیدند. با دادن بخش‌هایی از این نوارها به کروز، او را به کیدمن بدبین می‌کردند. در گام بعدی، کلیسا تلاش کرد تا بچه‌های تحت سرپرستی را علیه
کلیسا تلاش کرد تا بچه‌های تحت سرپرستی را علیه مادرخوانده‌شان گرداند و کروز بتواند سرپرستی آن‌ها را بدست آورد. مأموران کلیسا نیکول کیدمن را در چشم بچه‌هایش فردی سرکوب‌گر و مخالف کلیسا نشان می‌دادند. خود دیوید میسکویج در شعله‌ور کردن هراس و همزمان غرور کروز [و دیگر انسان‌ها] مؤثر بود. در اوایل سال ۲۰۰۱ در نتیجه این تلاش‌ها تام کروز از کیدمن جدا شد. منافع دو طرفه. کروز منفعت زیادی برای کلیسا داشت. او مردم بیشتری را جذب کلیسا کرده و قدرت بیشتری برای کلیسای ساینتولوژی و دیوید میسکویج فراهم می‌کرد. در سال ۲۰۰۴
و دیوید میسکویج فراهم می‌کرد. در سال ۲۰۰۴ بخاطر توسعه کلیسا، دیوید میسکویج به تام کروز مدال آزادی شجاعت داد و یک فیلم ۳۵ دقیقه‌ای از او ساخته شد که او را سفیر ساینتولوژی در جهان نشان می‌داد. کروز در این فیلم شخصی متکبر و غیرقابل انتقاد بوده که همزمان مانند یک دیوانه پارانویا رفتار می‌کند. کروز از عضویت خود و نیروی کار رایگان اعضای سازمان دریانوردی کاملاً سود می‌برد. کلیسای ساینتولوژی هر گونه خانه، خودرو، موتورسیکلت، هواپیمای شخصی، و تجهیزات صوتی تصویری را برای تام کروز فراهم می‌کرد. نازنین بنیادی. هنگامی
برای تام کروز فراهم می‌کرد. نازنین بنیادی. هنگامی که تام کروز برای گشایش یک کلیسای جدید در مادرید اسپانیا بود به نداشتن یک دوست‌دختر شکایت می‌کرد. کلیسا نیز نازنین بنیادی هنرپیشه ایرانی-بریتانیایی را برای او انتخاب کرد. در اواخر سال ۲۰۰۴ آن‌ها زندگی با یکدیگر را آغاز کردند. در آغاز تام کروز بسیار رمانتیک بود. اما در مدت کوتاهی، بسیار خشن و بداخلاق شد. هنگامی که دیوید میسکویج به مهمانی آن‌ها رفت نازنین بیمار بود و به حضور مسکویج توجهی نشان نداد. اینکار موجب خشم مسیکویج شد. روز پس از آن کروز با مشت بر میز
خشم مسیکویج شد. روز پس از آن کروز با مشت بر میز کوبیده و نازنین را متهم به توهین به رهبر کلیسا کرد. دو هفته بعد در ژانویه ۲۰۰۵ به نازنین اطلاع دادند که رابطه اش با تام کروز تمام شده است. اعضای ساینتولوژی به خانه بنیادی رفته و همه تصاویر مشترک و نامه‌های او با کروز را با خود بردند. هنگامی که بنیادی از بدرفتاری میسکویج و کروز با دوست ساینتولوژیست خود درد دل کرد او این مسئله را فوراً گزارش داد. برای مجازات، بنیادی را به شستن دستشویی‌ها با مسواک مجبور کردند. کلیسای ساینتولوژی بنیادی را مجبور به امضای
کردند. کلیسای ساینتولوژی بنیادی را مجبور به امضای پیمان‌نامه عدم افشا کرد. خودِ کلیسا و وکیل تام کروز این موضوع را رد می‌کنند. اما پل هگیس این موضوع را تأیید کرد. دیوید میسکویج ادعا می‌کند که هیچگاه در زندگی کروز دخالت نکرده و هرگز برای او دنبال دوست‌دختر نبوده است. کیتی هلمز. کیتی هلمز و تام کروز نخستین بار در آویل ۲۰۰۵ با یکدیگر دیدار کردند. مدت کوتاهی پس از این دیدار کیتی هلمز مذهب مسیحیت کاتولیک را رها کرد و به مطالعه ساینتولوژی پرداخت. گفته‌های بسیاری وجود دارد بر اینکه کلیسای ساینتولوژی ترتیب‌دهنده
وجود دارد بر اینکه کلیسای ساینتولوژی ترتیب‌دهنده ازدواج تام کروز و کیتی هلمز بوده است. در مراسم عروسی آن‌ها دیوید میسکویج ساقدوش داماد بوده است. مراسم عروسی آن‌ها توسط کلیسای ساینتولوژی برگزار شد. پس از طلاق آن دو، کیتی هلمز به دوستان خود گفته بود که می‌ترسیده تام کروز به خاطر تأثیر کلیسای ساینتولوژی، دخترشان «سوری» را از او بِرُباید (سرپرستی سوری به کیتی هلمز واگذار شد). پس از طلاق از تام کروز، کیتی ساینتولوژی را رها کرده و به مذهب مسیحیت کاتولیک بازگشت. روابط غیراخلاقی. در سال ۲۰۰۸ انتشار کتاب
بازگشت. روابط غیراخلاقی. در سال ۲۰۰۸ انتشار کتاب «زندگینامهٔ تام کروز» نوشته اندرو مارتون که در آن به روابط غیراخلاقی تام کروز اشاره شده و وی را انسانی ناپایبند به مذهب و لاابالی نشان می‌دهد، واکنش خشمگینانه کلیسای ساینتولوژی آمریکا را به دنبال داشت. زندگی هنری. هنرپیشه. تام کروز در سال‌های دبیرستان در فیلم موزیکالی از طرف مدرسه شرکت کرد و مورد تحسین قرار گرفت. همین مسئله باعث شد وی به هنرپیشگی به‌طور جدی علاقه‌مند شود. نخستین بازی جدی وی، تنها یک سال پس از به پایان بردن دوره دبیرستان، در فیلم «عشق بی
از به پایان بردن دوره دبیرستان، در فیلم «عشق بی پایان» به سال ۱۹۸۱ اتفاق افتاد. تا سال ۱۹۸۶ در چندین فیلم بازی کرد که چندان شهرتی برایش نداشت. اما در این سال وی به عنوان هنرپیشه اصلی فیلم تاپ گان برگزیده شد. داستان این فیلم حادثه‌ای در مورد آموزش خلبان جنگنده هواپیمای جنگنده در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود. این فیلم پرفروش‌ترین فیلم سال آمریکا شد و برای تام کروز شهرت فراوانی به همراه آورد. در سال‌های بعد، حضور تام کروز در فیلم‌های پرآوازه، نمایان‌تر شد. در سال ۱۹۸۸ به همراه داستین هافمن در فیلم مرد
شد. در سال ۱۹۸۸ به همراه داستین هافمن در فیلم مرد بارانی شرکت کرد که این فیلم نامزده هشت جایزه اسکار شد. اما وی یک سال بعد توانست نخستین بار نامزد جایزه اسکار بهترین هنرپیشه نقش اول مرد برای بازی در فیلم «متولد چهارم ژوئیه» شود. در همین سال در فیلم «روزهای تندر» بازی کرد. تام کروز در سال ۱۹۹۶ به عنوان تهیه‌کننده و هنرپیشه نقش اول در فیلم مأموریت غیرممکن (۱۹۹۶) حاضر شد که با اقبال فراوان مواجه شد. چشمان کاملاً بسته به کارگردانی استنلی کوبریک با حضور تام کروز و نیکول کیدمن در نقش یک زوج ثروتمند نقطه درخشان
و نیکول کیدمن در نقش یک زوج ثروتمند نقطه درخشان دیگری در آثار هنری تام کروز به حساب می‌آید. قسمت دوم فیلم مأموریت غیرممکن در سال ۲۰۰۰ اکران شد و سومین فیلم پرفروش سال شد. تام کروز در سال ۲۰۰۲ در فیلم گزارش اقلیت ساخته استیون اسپیلبرگ بازی کرد. دو سال بعد فیلم وثیقه یا «کلترال» از وی به نمایش درآمد که جوایز متعددی به همراه داشت. یک سال بعد در فیلم پرفروش جنگ دنیاها باز هم به کارگردانی استیون اسپیلبرگ نقش آفرینی کرد. سومین بخش از فیلم مأموریت غیرممکن در سال ۲۰۰۶ به روی پرده رفت که همانند دو قسمت قبلی فروش
۲۰۰۶ به روی پرده رفت که همانند دو قسمت قبلی فروش بالایی داشت. وی در سال ۲۰۰۷ در فیلم شیرها برای بره‌ها بازی کرد. هفتمین قسمت مجموعه مأموریت غیرممکن با هزینه تولید بالای ۲۰۰ میلیون دلاری خود، موفقیت چندانی در جدول گیشه نمایش سینماهای جهان نداشت و نتوانست انتظارات سازندگانش را برآورده کند. حاصل این فیلم در هر دو زمینه مالی و انتقادی، یک شکست برای کروز در مقام بازیگر و تهیه‌کننده بود. تهیه‌کننده. علاوه بر هنرپیشگی، تام کروز از سال ۱۹۹۶ به عنوان تهیه‌کننده در تعدادی از فیلم‌های سینمایی مانند مأموریت غیرممکن
تعدادی از فیلم‌های سینمایی مانند مأموریت غیرممکن مشارکت کرده است. وی از سال ۲۰۰۶ با پائولا واگنر صاحب شرکت فیلمسازی یونایتد آرتیستز همراه شد. در رسانه‌ها. شهرت و محبوبیت تام کروز باعث شده تا همواره در فهرست هنرپیشگان برگزیده در مجلات گوناگون بدرخشد. وی در سال ۱۹۹۷ از سوی مجله فیلم امپایر به عنوان یکی از پنج هنرپیشه برتر تاریخ سینما برگزیده شد. دو سال قبل همین مجله وی را در فهرست یکصد هنرپیشه جذاب برتر سینما جای داده بود. در سال‌های ۱۹۹۰، ۱۹۹۱ و ۱۹۹۷ در فهرست پنجاه انسان زیبای هفته‌نامه پیپل قرار گرفت. در
پنجاه انسان زیبای هفته‌نامه پیپل قرار گرفت. در سال ۲۰۰۶ از سوی مجله فوربز برترین چهره سرشناس سال شناخته شد. در همان سال از سوی مجله پرمیر چهاردهمین چهره سرشناس قدرتمند جهان لقب گرفت. افتخارات. تام کروز چهار بار نامزد جایزه اسکار و ۳ بار برنده جایزه گلدن گلوب و ۲ بار برنده جایزه سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی و ۱ بار برنده جایزه ساترن و ۷ بار نامزد دریافت جایزه ساترن و ده‌ها جایزه مهم دیگر شده است. وی با بازی در فیلم تاپ گان (۱۹۸۶) به شهرت جهانی رسید و از آن پس، همچنان فعالانه در فیلم‌های گوناگون حاضر می‌شود.
همچنان فعالانه در فیلم‌های گوناگون حاضر می‌شود. بنابر گزارش مجلهٔ فوربز، میزان دارایی تام کروز در سال ۲۰۰۷ بیش از سی و یک میلیون دلار بوده است. او توانست در دوران فیلمبرداری «ماموریت غیرممکن:روزشمار نهایی» برای شانزدهمین بار پرش با چتر نجات در حال سوختن را انجام بدهد و رکورد گینس را به نام خود ثبت کند. شکایت. درسال ۱۹۹۸ تام کروز از روزنامه دیلی اکسپرس که ادعا کرده بود ازدواج تام کروز و نیکول کیدمن ساختگی و برای پوشاندن همجنسگرایی کروز بوده است، شکایت کرد که درنهایت پرونده به نفع کروز تمام شد. در مه ۲۰۰۱،
درنهایت پرونده به نفع کروز تمام شد. در مه ۲۰۰۱، تام کروز شکایتی علیه چاد اسلاتر یک بازیگر پورنوگرافی مطرح کرد. اسلاتر در مصاحبه ای با مجله فرانسوی Actustar گفته بود که با تام کروز رابطه دارد. کروز، خودش کاملاً این ادعا را رد کرد. اسلاتر بعدها به پرداخت ده میلیون دلار به تام کروز محکوم شد. کروز همچنین از مایکل دیویس، ناشر مجله بولد که ادعا کرده بود ویدئویی در اختیار دارد که ثابت می‌کند تام کروز همجنسگرا است شکایت کرد اما سرانجام این دادخواست در ازای اظهارات دیویس مبنی بر اینکه این ویدیو مربوط به کروز نبوده
دیویس مبنی بر اینکه این ویدیو مربوط به کروز نبوده و کروز دگرجنسگرا است، لغو شد. درسال ۲۰۰۹ مایکل دیویس با این ادعا که تلفن‌هایش به دستور کروز شنود می‌شوند از وی شکایت کرد. این دادخواست توسط قاضی دادگاه مدنی مرکزی وست لس آنجلس رد شد.
سیّد مصطفی میرسلیم (زادهٔ ۱۹ خرداد ۱۳۲۶) سیاستمدار ایرانی است که از سال ۱۳۷۵ به‌عنوان عضو حقیقی مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت می‌کند. او همچنین از سال ۱۳۹۷ تا دی ۱۴۰۳ رئیس شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی بود. وی در دولت دوم هاشمی رفسنجانی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بود. میرسلیم بین سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱ معاونت سیاسی اجتماعی وزیر کشور را بر عهده داشت. او از اعضای حزب جمهوری اسلامی بود که به پیشنهاد بنی‌صدر برای نخست‌وزیری به مجلس معرفی شد اما مجلس اول شورای اسلامی با نخست‌وزیری او موافقت نکرد. از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸ در
با نخست‌وزیری او موافقت نکرد. از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸ در دوره ریاست جمهوری سید علی خامنه‌ای، میرسلیم سرپرست نهاد ریاست جمهوری و مشاور عالی رئیس‌جمهور بود. او از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۵ دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز بود. میرسلیم رئیس شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی است و پیش‌تر رئیس هیئت‌مدیره شرکت طراحی، تحقیق و تولید موتور ایران‌خودرو بوده است. میرسلیم از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ مشاور رئیس‌جمهور در امور تحقیقات و از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوم اکبر هاشمی رفسنجانی بود. دوران میرسلیم شدیدترین سانسورها به‌دست
بود. دوران میرسلیم شدیدترین سانسورها به‌دست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعمال شد و خامنه‌ای به ستایش از او پرداخت. او نماینده تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی نیز بوده است. زندگی. سید مصطفی آقامیرسلیم در ۱۹ خرداد ۱۳۲۶ در تهران متولد شد. نام پدر او سیدجلال بود. تحصیلات متوسطهٔ خود را در سال ۱۳۴۴ در دبیرستان البرز به پایان رساند و در سال ۱۳۴۹ موفق به اخذ فوق لیسانس در رشتهٔ مهندسی مکانیک از دانشگاه پواتیهٔ فرانسه شد. به‌دنبال آن، در سال ۱۳۵۱ از «مدرسهٔ عالی ملی مکانیک و