payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و فرمالیسم هیلبرت به اوج خود رسیده بود پایان داد. گودل با دو قضایای ناتمامیت شهرت دارد، که درست یک سال بعد از اخذ مدرک دکترا از دانشگاه وین در سال ۱۹۳۱ (یعنی در سن ۲۵ سالگی وی) به چاپ رسید. او همین‌طور نشان داد که فرضیه پیوستار را نمی‌توان به وسیلهٔ اصول پذیرفته شده در تئوری مجموعه‌ها، به فرض پایداری آن اصول، باطل کرد. او سهم عمده‌ای برای اثبات تئوری به وسیلهٔ تبیین ارتباط بین منطق کلاسیک، منطق شهودگرا و منطق وجهی داشت. گودل در ۳۳ سالگی برای گریز از مشکلات جنگ جهانی دوم از طریق راه‌آهن سراسری سیبری به ژاپن
جهانی دوم از طریق راه‌آهن سراسری سیبری به ژاپن و از آنجا به سانفرانسیسکو و ایالات متحده آمریکا کوچید و تا پایان عمر در آن کشور باقی ماند. او در سال ۱۹۴۶ به عضویت دائم مرکز تحقیقات پیشرفته پرینستون درآمد. در این زمان از انتشار مقاله دست کشید ولی به تحقیقاتش ادامه داد، تا این که در سال ۱۹۷۶ بازنشسته شد. او رفته رفته به فیزیک و فلسفه علاقه‌مند شد و به مطالعه لایب‌نیتس روی آورد و بر این عقیده بود، که توطئه‌ای باعث شده‌است، که برخی کارهای لایب‌نیتس ناشناخته بماند. او همچنین به میزان کم‌تری آثار کانت و هوسرل را
او همچنین به میزان کم‌تری آثار کانت و هوسرل را مطالعه کرد. در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ (میلادی) نسخه‌ای از برهان وجودی آنسلم را میان دوستانش توزیع کرد که به برهان وجودی گودل معروف است. سال‌های پایانی. در اواخر زندگیش، گودل دچار بی‌ثباتی روانی و به‌خصوص ترس شدید و بیمارگونه‌ای شد از این که به او سم خورانده شود. به همین دلیل تنها از غذاهایی که همسرش، آدله، برایش تهیه می‌کرد می‌خورد، آن هم به این شرط که خود او اول غذا را امتحان می‌کرد. در سال ۱۹۷۷ آدله بیمار و شش ماه در بیمارستان بستری شد و بنا بر این دیگر قادر نبود،
بیمارستان بستری شد و بنا بر این دیگر قادر نبود، غذایش را تهیه کند. در این مدت گودل از خوردن دست کشید، تا آن که از گرسنگی تلف شد؛ در حالی که وزنش به ۳۰ کیلوگرم رسیده بود. گواهی فوت او در بیمارستان پرینستون علت مرگش را سوءتغذیه ناشی از اختلال شخصیت ذکر می‌کند. دیدگاه‌های مذهبی. کورت گودل خدا باور بود و به مسیحیت اعتقاد داشت. دیدگاه‌های مذهبی او با نظرات دوستش آلبرت اینیشتین تفاوت داشت. او به‌طور جد به زندگی پس از مرگ اعتقاد داشت و بیان کرده بود: من به این که زندگی پس از مرگ وجود دارد، مستقل از هر الهیاتی،
زندگی پس از مرگ وجود دارد، مستقل از هر الهیاتی، اعتقاد دارم. اگر که دنیا بر پایه عقلانیت ساخته شده و معنادار است پس حتماً باید چنین چیزی [زندگی پس از مرگ] وجود داشته باشد. او در نامه‌ای ارسال نشده، در پاسخ به سؤالی، خود را مسیحی تعمید شده معرفی می‌کند و می‌نویسد: من به خدایی دارای شخصیت باور دارم، نه خدایی که بدون شخصیت است و ناآگاهانه عمل می‌کند، و در نتیجه فلسفهٔ لایبنیتس را بر اسپینوزا ترجیح می‌دهم. درباره دین او به‌طور عام می‌گوید: بسیاری از دین‌های امروزی، مشکل دارند و شاید غیرالهی باشند، اما ماهیت
مشکل دارند و شاید غیرالهی باشند، اما ماهیت دین به خودی خود درست است. همسر گودل (آدِله)، در مورد او می‌گوید: «کورت هرچند به کلیسا نمی‌رفت، اما به دین مسیحیت باور داشت، و هر یکشنبه صبح، در تختخواب خود انجیل می‌خواند.» او همچنین به اسلام اظهار علاقه می کرد.
سانتیمانتالیسم یا احساساتی‌گری یا احساسات‌گرایی عبارت است از انتظار چنان واکنشی عاطفی از خواننده یا بیننده که با موقعیت موجود تناسبی نداشته باشد یا در آن اثر، زمینه لازم برای آن فراهم نشده باشد. سانتیمانتالیسم به‌معنای پیرو احساسات بودن و استدلال کردن بر طبق آن است. سانتیمانتالیسم در تقابل با عقل‌گرایی است. در فلسفه. از نظر فلسفی، سانتیمانتالیسم اغلب با عقل‌گرایی در تقابل است. در حالی که خردگرایی قرن ۱۸ خود را با توسعه ذهن تحلیلی به عنوان مبنایی برای دستیابی به حقیقت مطابقت می‌داد، سانتیمانتالیسم به توانایی
به حقیقت مطابقت می‌داد، سانتیمانتالیسم به توانایی ذاتی انسان در احساس و چگونگی این امر به حقیقت وابسته است. برای احساس‌گرایان، این ظرفیت در اخلاق (نظریه حس اخلاقی) مهم‌ترین بود. احساسات‌گرایان معتقد بودند جایی که عقل گرایان معتقد بودند اخلاق بر اساس اصول تحلیلی بنا شده‌است (به عنوان مثال امر مطلق)، این اصول را نمی‌توان به‌طور کافی در طبیعت تجربی انسانها - مانند مشاهده یک تصویر غم‌انگیز یا ابراز احساسات قوی از نظر جسمی، پایه‌گذاری کرد؛ بنابراین، نمی‌توان به یک نظریه اخلاقی درست دست یافت. با این حال، با
به یک نظریه اخلاقی درست دست یافت. با این حال، با توسعه حساسیت اخلاقی و تنظیم دقیق احساس، فرد می‌تواند با ساختن طبیعت ذاتی انسان، که هر شخص از آن برخوردار است، به یک نظریه اخلاقی سالم دسترسی پیدا کند؛ بنابراین، اغلب احساسات گرایان به مکاتب اومانیسم و شهودگرایی اخلاقی تجربی مربوط می‌شدند.
موزه و کتابخانه ریاست جمهوری جان اف کندی یک مرکز فرهنگی و کتابخانه اسناد دولتی دوران ریاست جمهوری جان اف کندی است. بنا به رسم موزه‌های ریاست جمهوری در ایالات متحده این موزه نیز در ایالت ریس جمهور کندی ساخته شده است. موزه در شهر بوستون مرکز ایالت ماساچوست آمریکا و در در داخل پردیس دانشگاه دانشگاه ماساچوست واقع می‌باشد. طراح بنای موزه آی ام پی می‌باشد. موزه با یادآوری روزهای نخستین زندگی جان شروع می‌شود سپس دوران خدمت او در ارتش ایالات متحده به هنگام جنگ جهانی دوم نمایش داده می‌شود. پس از آن دوران سناتوری جان
دوم نمایش داده می‌شود. پس از آن دوران سناتوری جان می‌باشد و بالاخره زمان ریاست جمهوری. عکس‌هایی از دیدارهای مختلف کندی، یادبودهایی که توسط سران کشورهای مختلف به وی اعطا شده، نوشتارهای مربوط به بحران‌های زمان ریاست جمهوری کندی و نیز تبلیغات انتخاباتی زمان کندی و مباحثات انتخاباتی بخش بزرگی از موزه را تشکیل می‌دهند. اتاق کار وی در کاخ سفید و اتاق رسانه‌ای کاخ سفید بازسازی شده است و تجهیزات و تزیینات اصلی مربوط به اتاق به نمایش گذاشته شده است. در قسمت دیگر از موزه لباس‌ها و تصاویر همسر جان اف کندی به نمایش
موزه لباس‌ها و تصاویر همسر جان اف کندی به نمایش درآمده است. از عکس‌های جالب توجه موزه برای بازدیدکنندگان ایرانی می‌توان به تصویر دیدار محمدرضا پهلوی شاه وقت ایران به همراه همسرش فرح دیبا با جان اف کندی و همسرش اشاره نمود.
راحة الصدور و آیة السرور یا به‌طور خلاصه راحةالصدور کتابی‌است در تاریخ آل سلجوق به قلم محمد بن علی بن سلیمان راوندی ملقب به ابن راوندی. تألیف کتاب در سال ۵۹۹ (قمری) قمری آغاز شده و در سال ۶۰۳ (قمری) به انجام رسیده‌است. این کتاب از جهت اشتمال بر اطلاعات فراوان تاریخی و اجتماعی و هم از لحاظ سلاست انشاء در شمار معتبرترین و سودمندترین کتب فارسی پیش از حملهٔ مغول به‌شمار می‌رود. راوندی در این کتاب پس از مقدمه وارد تحقیق و بحث در دولت سلجوقیان شده و کار آنان را از ابتدا تا پایان کار سنجر به تفضیل آورده‌است. موضوع
ابتدا تا پایان کار سنجر به تفضیل آورده‌است. موضوع کتاب. موضوع کتاب راحة الصدور تاریخ سلاجقه عراق عجم است و شامل دیباچه‌ای مشتمل بر حمد خدا، نعت رسول وستایش خلفا و همچنین ابوحنیفه کوفی که راوندی پیرو مذهب او بوده بعد به مدح شافعی و سپس کیخسرو پرداخته، در ادامه احوال خود و خاندانش و سبب تألیف کتاب را ذکر می‌کند و بعد از این مقدمات طولانی، به تاریخ سلطنت سلجوقیان از رکن‌الدین ابوطالب طغرل بیک محمد بن میکائیل بن سلجوق، با اشاره به احوال سلجوقیان در مقابله با محمود غزنوی و علل خروجشان بر مسعود، تا پایان سلطنت
غزنوی و علل خروجشان بر مسعود، تا پایان سلطنت طغرل بن ارسلان می‌پردازد و در پایان سیمای جامعه عراق را در زمان خوارزمشاهیان تصویر می‌نماید. به علاوه این کتاب شامل یک ویژگی بارز نیز می‌شود و آن اینکه از اتابکان عراق و آذربایجان نیز سخن به میان آمده‌است که به اهمیت مداقه در این کتاب افزوده. آخر کتاب هم شامل پاره‌ای فصول ضمیمه است در موضوعات مختلف که با موضوع کتاب دور و بی مناسبت به نظر می‌رسد چنان‌که فصل‌هایی را در آداب منادمت، شطرنج، شراب، مسابقه و تیراندازی و شکار و فصلی با عنوان «فی معرفة اصول الخط من
و شکار و فصلی با عنوان «فی معرفة اصول الخط من الدائرة و النقط» و فصلی دیگر با نام «فی الغالب و مغلوب» بی هیچ ربطی اضافه نموده‌است. ویژگی متنی. اگر چه متن این کتاب از متون فاخر شمرده شده و از آن در میان شاهکارهای نثر فارسی نام برده شده‌است اما راوندی از اشعار و امثال فارسی و عربی، احادیث، کلمات قصار و مواعظ حکما و برخی از قصاید خود در مدح کیخسرو در بسیاری جاها بدون مناسبت استفاده کرده چنان‌که این اطاله کلام در پند واندرز رشته حکایت تاریخی را قطع می‌کنند. به نظر می‌رسد دلیل این تکلف در نثر کتاب، ویژگی‌های
نظر می‌رسد دلیل این تکلف در نثر کتاب، ویژگی‌های نثرنویسی دوران مؤلف بوده باشد چنان‌که در دوره سلجوقیان و پس از آن، نثر نویسان با تأثیرپذیری از آراستگی سبک عراقی که بر اثر تفوق جویی دانش آموختگان مدارس در مقابل سادگی سبک خراسانی به وجود آمده بود دست به صنعت پردازی ادیبانه می‌زدند، راوندی نیز به همین منوال در نثر راحة الصدور با وجود اینکه که موضوعی تاریخی دارد، متکلفانه و مصنوع سخن گفته‌است. همین تطاول و اضافات بی‌مناسبت سبب شده تا با وجود اینکه راوندی مؤکداً خواسته که کتاب خلاصه نشود، این کتاب دو بار به
خواسته که کتاب خلاصه نشود، این کتاب دو بار به صورت شایسته‌ای با حذف اضافات به اختصار درآمده. بار اول در رساله‌ای با نام رساله در تاریخ سلجوقیه که اختصارکننده و تاریخ اختصار آن معلوم نیست در پایان کتاب "تاریخ جهانگشای جوینی" به تصحیح محمد قزوینی به چاپ رسیده و بار دوم به صورت کتاب "العراضة فی الحکایة السلجوقیه" که محمد بن محمد بن عبدالله بن النظام الحسینی یزدی (متوفی ۷۴۳ه) وزیر سلطان ابوسعید بهادر خان، آخرین پادشاه مغول ایران (۷۱۷–۷۳۶ه‍. ق) در حدود سال ۷۱۱ آن را تلخیص نموده. در زمان سلطان مراد ثانی پادشاه
آن را تلخیص نموده. در زمان سلطان مراد ثانی پادشاه معروف عثمانی کتاب راحة الصدور به زبان ترکی ترجمه شد که نسخه‌هایی از آن در لیدن و موزه آسیایی لنینگراد موجود است. این کتاب برای اولین بار توسط محمد اقبال پیشاوری معلم مدرسه شرق لندن تصحیح شد و همراه با مقدمه عالمانه‌ای از او به زبان انگلیسی با تلاش و اضافات مجتبی مینوی شامل حواشی، فهارس و توضیحات بسیار مفید او در سال ۱۳۳۳ در تهران به چاپ رسید. موضوع انتحال. درحالیکه کلود کاهن استاد تاریخ شرق و سرزمین‌های اسلامی دانشگاه پاریس، کتاب راوندی و سلجوقنامه
اسلامی دانشگاه پاریس، کتاب راوندی و سلجوقنامه ظهیرالدین نیشابوری (م ۵۹۹ ه‍. ق) را مستقیم یا غیر مستقیم تنها منبع ضروری برای نویسندگان تاریخ سلاجقه که تاریخ سلجوقیان و تا حدی سلاجقه آسیای صغیر را بیان می‌کنند، می‌داند لیکن میرزا اسماعیل خان افشار حمید الملک در سال ۱۳۱۳ با سلسله مقالاتی این نظریه را پیش‌کشید که این کتاب تنها یک انتحال و راوندی جز یک منتحل نبوده است. همچنان‌که یان ریپکا و عبدالحسین نوایی نیز بر همین عقیده بوده‌اند و برخی دیگر نیز بدون تصریح به انتحال فقط به تأثیرپذیری و وامداری از سلجوقنامه
انتحال فقط به تأثیرپذیری و وامداری از سلجوقنامه اذعان دارند. زرین کوب نیز با اذعان به این تأثیرپذیری، چنین امری را اجتناب ناپذیر و طبیعی دانسته و آن را امری عادی در خلق آثار ادبی به‌شمار آورده. خود راوندی نیز در راحة الصدور به سلجوقنامه اشاره کرده ولی صریحاً به اختصار آن اعتراف نکرده که این نشان می‌دهد که او از وجود این کتاب آگاه بوده و سلجوقنامه در زمان تألیف راحة الصدور به صورت کتابی مستقل در دسترس راوندی بوده که این موضوع این تردید را پدیدمی‌آورد که او احتمالاً قصد جعل کتابی جدید و انتحال را نداشته بلکه
قصد جعل کتابی جدید و انتحال را نداشته بلکه با اقتباس از سلجوقنامه خواسته کتابی را با طبع ادبی خود که کامل‌کننده سلجوقنامه در تاریخ سلجوقیان باشد، تهیه کند. از طرف دیگر با قبول اینکه راحة الصدور کتابی مجعول و به عبارت صحیح‌تر منتحل از کتاب سلجوقنامه است می‌توان به چراییِ ضعفِ برخی از بخش‌های متن کتاب در مقابل قدرت بخش‌های دیگر پی برد؛ چرا که در راحه الصدور بخش‌های گرفته شده از سلجوقنامه دارای فخامتی ادبی است و بخش‌های اضافه شده توسط راوندی به دلیل ضعیف بودن با آن‌ها هم‌خوانی ندارد از سوی دیگر بی مناسبت بودن
آن‌ها هم‌خوانی ندارد از سوی دیگر بی مناسبت بودن امثال نیز بر عدم تبحر راوندی صحه می‌گذارد مضاف بر اینکه اشتباهاتی در ذکر سال وقایع نیز در متن راوندی دیده می‌شود. برخی پژوهش‌ها نیز با مقابله متن این کتاب با آثاری چون "ذخیره خوارزمشاهی"، "کلیله" "و دمنه" و "سندبادنامه"بر انتحال بودن این اثر سخت اصرار دارند. با توجه به این نکات می‌توان به این نتیجه رسید که کتاب راحة الصدور به لحاظ برخی ویژگی‌ها، از جمله ادامه یافتن بعد از مرگ ظهیرالدین نیشابوری و ثبت وقایع دوره طغرل سوم و سلاجقه آسیای صغیر اهمیت تاریخی
دوره طغرل سوم و سلاجقه آسیای صغیر اهمیت تاریخی می‌یابد و به دلیل قلت منابع این دوره و فخامت کلی متن به عنوان یکی از منابع تاریخی دوره سلجوقیان درتحقیقات جدید مورد استفاده قرار گرفته و از همین رو است که با وجود داشتن اثر مهم ظهیری نیشابوری دربارهٔ سلجوقیان در میان آثار قدما تا زمان متأخر و تا شروع تحقیقات جدید نامی از راوندی و کتابش نمی‌توان یافت و منبع تمام تألیفات قدیمی دربارهٔ دوره سلجوقیان به دیگر کتب تاریخی این دوره به خصوص سلجوقنامه برمی گردد. این نظر از آنجا نشأت گرفته که برای اولین بار مستشرقی به
از آنجا نشأت گرفته که برای اولین بار مستشرقی به نام شارل شفر در یکی از مجلدات منتخبات فارسی خود در تاریخ آن سلجوق از کتاب راحة الصدور نام برد و قبل از آن مطلقاً نامی از این کتاب نبوده و بعد از آن و طی تحقیقات معاصر مورد توجه قرار گرفته‌است بنابراین اشتباه اصیل دانستن کتاب «راحة الصدور» در طی تحقیقات معاصر و جدید صورت گرفته و چنان‌که آمد منبع این اشتباه نیز در همین دوران بوده. به هر جهت کتاب دارای اطلاعاتی کامل تر از «سلجوقنامه» است. به عنوان مثال «راحة الصدور» اطلاعات مفیدی از دوران حکومت‌های زودگذر ممالیک
اطلاعات مفیدی از دوران حکومت‌های زودگذر ممالیک در همدان به دست می‌دهد که به آن به عنوان یک مکمل برای منابع دوره سلجوقی و بخصوص سلجوقنامه، اهمیت ویژه‌ای می‌دهد. اهمیت راحة الصدور. اما صرف نظر از حواشی تاریخی پیرامون پدید آمدن و پدیدآور کتاب راحة الصدور، می‌توان ویژگی‌ها و مختصاتی را در توصیف این کتاب برشمرد. اول اینکه راوندی پس از ذکرنام و القاب هر پادشاه ابتدا به توصیف شمائل و سیمای آن پادشاه از نظر ظاهری پرداخته و بعضاً مدت عمر و سلطنت او را نیز ذکر می‌کند. او قبل از پرداختن به وقایع سلطنت هر پادشاه به
او قبل از پرداختن به وقایع سلطنت هر پادشاه به توصیف اخلاق و افعال و احصاء وزرا و حجاب او می‌پردازد. از لحاظ تاریخ ادبیات نیز این کتاب اطلاعات ذی‌قیمتی به دست می‌دهد چرا که در میان اشعار فراوانی که بخصوص از فردوسی در میان داستان‌ها ذکر شده، اشعاری از بعضی شعرای قرن ششم مانند علاء الدوله عربشاه و فرزندانش، عبادی، عمالی، انوری، سید حسن غزنوی، مجیر بیلقانی و اثیر اخسیکتی بیان می‌کند که یا دیوان آن‌ها از بین رفته یا اطلاعات زیادی از آن‌ها در دست نیست مضاف بر اینکه در ترجمه احادیث، امثال و اشعار عربی به شکلی
اینکه در ترجمه احادیث، امثال و اشعار عربی به شکلی شایسته، مطلوب، موجز و شیوا به فارسی برگردانده شده‌اند. راحة الصدور از نگاه بهار. ملک الشعرا بهار راحة الصدور را از بهترین کتب نثر فارسی و در شیوه نثر فنی کلیله و دمنه می‌داند که نثر آن از کلیله و دمنه ساده‌تر و مشکلات تازی در آن کمتر دیده می‌شود و موازنه و قرینه‌سازی مگر در موارد خاص به ندرت در آن به کار رفته. در انتخاب اشعار و آیات بسیاردقت شده و راوندی قصاید کاملی از شعرای هم عصر خود ذکر نموده. در هر فصل نیز ترجیح‌بندی وجود دارد و شرحی به نثر و یک قصیده
نیز ترجیح‌بندی وجود دارد و شرحی به نثر و یک قصیده در ادامه آن تا مؤلف به این وسیله کتاب را چه در نثر و چه در نظم با ذکر ممدوح خود موشح سازد. راوندی افعال قدیمی را بیشتر از کتب معاصرانش استعمال و از فعل‌های وصفی نیز بسیار استفاده کرده و افعال را در جمله‌های متقاطعه حذف و بنیاد کتاب را به سلاست و روانی استوار نموده‌است. به‌طور کلی نثر راحة الصدور را با توجه به این ویژگی‌های زبانی می‌توان نمونه کاملی از نثر قرن ششم به‌شمار آورد. پیوند به بیرون. کتاب «راحةالصدور و آیةالسرور در تاریخ آل سلجوق»، فایل (PDF)
موزه و کتابخانه ریاست جمهوری هربرت هوور یک مرکز فرهنگی و کتابخانه اسناد دولتی دوران ریاست جمهوری هربرت هوور است. این مرکز فرهنگی در ایالت آیووا قرار دارد.
نیائئوس پومپیئوس مانیوس یا به ایتالیایی نیه‌ئو پومپئو مانیو (Gneo Pompeo Magno) (زادهٔ ۲۹ سپتامبر۱۰۶-مرگ ۲۸ سپتامبر۴۸ پیش از میلاد) و نیز شناخته شده با عنوان «پومپی»، جنگ‌سالار و سیاستمدار برجستهٔ جمهوری روم بود. او با نشان دادن توانایی‌هایش به یکی از بزرگان روم بدل شد و به پاس دستاوردهایش در جنگ مهردادی سوم، سنای روم به وی لقب "مانیوس" به معنای بزرگ داد. او رقیب کراسوس و هم‌پیمان ژولیوس سزار بود. این سه تن سیاست‌مداران نیرومند پایانی جمهوری روم بودند که به تریوم‌ویرات اول نامدار شدند. با مرگ کراسوس در نبرد
اول نامدار شدند. با مرگ کراسوس در نبرد حران، پومپه و سزار رقیب یکدیگر شدند. این دو بر سر به‌دست‌آوردن فرمانروایی روم به جنگ با یکدیگر پرداختند. پومپه پس از شکست در نبرد فارسال به مصر باستان پناه برد و در آنجا کشته شد. او در ۶۴ پیش از میلاد به سوریه تاخت و آنتیوخوس سیزدهم را سرنگون ساخت و آن سامان را یکی از استان‌های روم نمود. آنگاه به جنوب روی نهاد و فینیقیه و یهودیه درگیر جنگ درونی را نیز به روم ضمیمه‌کرد. در سال‌های ۶۷ تا ۶۳ پیش از میلاد، پومپه سردار رومی، سوریه و ارمنستان را فتح کرد و آخرین پادشاه
رومی، سوریه و ارمنستان را فتح کرد و آخرین پادشاه سلوکیان را از سلطنت عزل نمود و جمهوری روم همسایه پادشاهی اشکانی شد. پومپه، سرانجام پس از شکست خوردن از لشکریان ژولیوس سزار در نبرد فارسال و گریختن در لباس شهروندی عادی، در قلمرو امپراتوری بطلمیوسی به فرمان بطلمیوس چهاردهم کشته شد.
موزه و کتابخانه ریاست جمهوری هری ترومن یک مرکز فرهنگی و کتابخانه اسناد دولتی دوران ریاست جمهوری هری ترومن است. این مرکز فرهنگی در کانزاس سیتی در میزوری قرار دارد.
آدین(ابوالفضل) عطار متولد مهر ماه ۱۳۴۷ مشهد، کارگردان، تدوینگر، فیلمنامه‌نویس و بازیگر ایرانی. زندگی‌نامه. آدین عطار از اعضای فعال انجمن سینمای جوانان ایران در دهه ۱۳۶۰. او در سال ۱۳۶۸ پس از یک سال پیگیری موفق شد با ساخت اولین فیلم ۱۶ میلی متری خود زیر نام پنجره رو به کوچه درانجمن سینمای جوانان ایران جریان فیلم سازی کوتاه ۸ میلی متری را به قطع ۱۶ میلی متری تبدیل کند جریانی که بعدها فیلم سازی ۳۵ میلی متری را در سینمای جوان ایران جدی کرد. در این فیلم، انوشیروان ارجمند نقش اصلی را برعهده داشت. اولین فیلمی که
ارجمند نقش اصلی را برعهده داشت. اولین فیلمی که از انجمن سینمای جوانان ایران در بعد از انقلاب در جشنواره‌های جهانی جوایز متعددی دریافت داشت دوباره بر خاک بود که فیلمنامه آن را ابوالفضل عطار نوشته‌ است. وی برای اولین بار درایران در سال ۱۳۷۶ دربولتن داخلی انجمن فیلمنامه نویسان خراسان طرح ثبت فیلمنامه را ارائه کرد که بعدها در کانون فیلمنامه‌نویسان ایران و خانه سینمای ایران به‌طور گسترده به اجرا درآمد.
جواد شمقدری (زاده ۱۵ دی ۱۳۳۸ مشهد) کارگردان و فیلمنامه‌نویس اهل ایران است که مشاور رئیس‌جمهور و معاون امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بوده‌است‌. کارگردانی. جواد شمقدری فارغ‌التحصیل مرکز اسلامی آموزش فیلمسازی است.وی فعالیت هنری خود را در سینما با کارگردانی فیلم کوتاه آغاز کرد. دیگر فعالیت‌ها. از دیگر فعالیت‌های جنبی وی می‌توان به مدیریت محراب فیلم، عضو مشورتی شورای فیلمنامه حوزه هنری، سیما فیلم، مرکز سینمای تجربی و انجمن سینمای دفاع مقدس اشاره کرد. منابع.
تجربی و انجمن سینمای دفاع مقدس اشاره کرد. منابع. http://www.tabnak.ir/fa/news/606673/مدیر-سابق-سینمای-ایران-ماهی-43-میلیون-حقوق-می‌گرفت
مسجد جامع کاشمر در سال ۱۷۹۱ میلادی / ۱۲۰۵ قمری به هنگام پادشاهی شاهرخ‌شاه افشار و به هنگام امارت عبدالعلی‌خان میش‌مست بر ترشیز ساخته شد و امروزه از آثار تاریخی کاشمر و مهم‌ترین مسجد شهرستان و محل برگزاری نماز جمعه (مصلی) است. این مسجد در تاریخ به شماره ۵۱۵۲ توسط سازمان میراث فرهنگی ایران در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد جامع کاشمر تا پیش از ساخت و سازهای دههٔ ۸۰ و ۹۰ سدهٔ کنونی، مهم‌ترین ساختمان بافت قدیمی شهر کاشمر به‌شمار می‌رفت. معماری این مسجد نسبتاً ساده و بی پیرایه است؛ یک صحن با ۱۲ اتاق
نسبتاً ساده و بی پیرایه است؛ یک صحن با ۱۲ اتاق و یک ایوان با ۱۰ متر پهنا و ۱۵ متر بلندا دارد. محراب مسجد در مرکز ایوان جای دارد که هنر کاشی کاری اصفهانی و مقرنس و چند کتیبهٔ قرآنی در آن به دست دو هنرمند ناشناس به نام‌های «محمد اصفهانی» و «اسماعیل اذانی» به کار رفته است، و سال ساخت این‌ها را ۱۷۹۹ میلادی/ ۱۲۱۳ قمری نشان می‌دهد. این مسجد حوض یا آبنما ندارد؛ امّا یک حوض زیرزمینی در زیر آن وجود دارد؛ در این مسجد ۳ نوبت (صبح، ظهر، مغرب) نماز جماعت بر پا می‌شود که شمار نماز گزاران در نماز جماعت مغرب و عشا به اوج
شمار نماز گزاران در نماز جماعت مغرب و عشا به اوج می‌رسد. به جز نماز، مراسم‌های بسیار دیگری در روزهای گوناگون در این مسجد برگزار می‌شود؛ از جمله مراسم تحویل سال، شب قدر و مراسم‌های ویژه شیعیان. بازسازی‌ها و اصلاحاتی در سنگفرش‌ها، دفع رطوبت و نمای سنتی این مسجد انجام شده است، که آخرین نوبت آن در ۹ مرداد ۱۳۹۱ بوده است.
موزه و کتابخانه ریاست جمهوری فرنکلین روزولت یک مرکز فرهنگی و کتابخانه اسناد دولتی دوران ریاست جمهوری فرنکلین روزولت است. این مرکز فرهنگی در نیویورک قرار دارد.
جامع الالحان کتابی است به زبان فارسی، دربارهٔ موسیقی، نوشتهٔ عبدالقادر مراغه‌ای. وی این کتاب را برای آموزش دو فرزند خود تألیف کرد. "جامع الالحان" مشتمل بر مقدمه، دوازده باب و خاتمه است. از جمله موارد اهمیت کتاب، به‌کار رفتن فراوان اصطلاح‌های فارسی موسیقی به جای اصطلاح‌های عربی است. از جامع الالحان نسخه‌های خطی چندی برجای است. کهن‌ترین نسخه‌ای که از کتاب به دست آمده، در سال ۸۱۸ قمری به خط خود مؤلف نوشته شده‌است که در سال ۱۳۶۶ به دست تقی بینش در تهران چاپ شد. در این چاپ متأسفانه خاتمه که خود در شش فصل رسالهٔ
در این چاپ متأسفانه خاتمه که خود در شش فصل رسالهٔ مستقلی به‌شمار می‌رود، حذف شده‌است و فصل دوم این بخش در ۴۵ مجلس است و در هر مجلس اشعاری مناسب موضوع آورده شده‌است. تصحیح. تصحیح این کتاب در سال ۱۳۶۶ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
مرکز ریاست جمهوری آیزنهاور یک مرکز فرهنگی و کتابخانه اسناد دولتی دوران ریاست جمهوری آیزنهاور است. این مرکز فرهنگی در ایالت ابیلین، کانزاس در ۱۵۰ کیلومتری شمال توپیکا قرار دارد.
موزه و کتابخانه ریاست جمهوری جیمی کارتر یک مرکز فرهنگی و کتابخانه اسناد دولتی دوران ریاست جمهوری جیمی کارتر است. این مرکز فرهنگی در آتلانتا در ایالت جورجیا قرار دارد.
موزه و کتابخانه ریاست جمهوری رونالد ریگان یک مرکز فرهنگی و کتابخانه اسناد دولتی دوران ریاست جمهوری رونالد ریگان است. این مرکز فرهنگی در سیمی ولی، کالیفرنیا واقع شده‌است. هیو ستابینز معمار بنا است.
دینو ریسی (۲۳ دسامبر ۱۹۱۶ – ۷ ژوئن ۲۰۰۸)، روان‌پزشک، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان مشهور ایتالیایی بود. وی در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و توسط اقوام و دوستان خانوادگی والدینش بزرگ شد. پس از پایان تحصیلات مقدماتی، به دانشگاه علوم پزشکی وارد شد و توانست در رشته روان‌پزشکی فارغ‌التحصیل شود. سپس از طریق نوشتن نقدهای سینمایی پا در عرصهٔ سینما بگذارد. پس از نوشتن چند فیلم‌نامه و ساخت چند فیلم مستند، سرانجام به حرفهٔ کارگردانی برای فیلم‌های داستانی روی آورد. دینو ریسی، شهرت خود را با فیلم "مرتاض" به دست آورد.
ریسی، شهرت خود را با فیلم "مرتاض" به دست آورد. در کارنامهٔ سینمایی او فیلم "نان، عشق و …" با شرکت سوفیا لورن و فیلم "بوی خوش زن" با ویتوریو گاسمن و "شبح عشق" با رومی اشنایدر دارای موفقیت چشمگیری شد. ریسی در دوران فعالیت حرفه ای خود، در ۳۷ فیلم به عنوان کارگردان و یا نویسنده حضور داشته است، اما فیلم سینمایی "بوی خوش زن" به نویسندگی وی موفقیت های چشمگیری با خود به همراه داشت. دینو ریسی در سال ۱۹۷۴ برای نوشتن فیلم "بوی خوش زن"، نامزد جایزه اسکار شد. وی در سال ۲۰۰۲ میلادی، موفق به دریافت جایزه شیر طلایی
سال ۲۰۰۲ میلادی، موفق به دریافت جایزه شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز برای «یک عمر فعالیت هنری» خود شد.
دانِش‌وَرز ، کارکن دانش، کارمند دانش یا کارگر دانش به نیروی‌کاری گفته می‌شود که سرمایه اصلی وی، دانش و اطلاعات اوست و به کمک دانسته‌هایش امرار معاش می‌کند. دانش‌ورز (ترجمه تحت‌اللفظی: کارگر دانش) به تمام افرادی گفته می‌شود که «برای زندگی کردن باید فکرکنند». برنامه‌نویس، پزشک، داروساز، معمار، مهندس، دانشمند، حسابدار، حقوق‌دان (اعم از وکیل و قاضی)، استاد دانشگاه و محققان، همگی کارکنان و کارگران دانش‌اند. عبارت «کارگر اطلاعات» به کارکنان فنی و حرفه‌ای گفته می‌شود که کار آنها مبتنی بر اطلاعات است یا به عبارتی
که کار آنها مبتنی بر اطلاعات است یا به عبارتی کار اصلی آنها توسعه و استفاده از دانش می‌باشد. عموماً دانشمندان و مهندسان و مدیران فناوری در یک سامانه، به عنوان دانش‌ورز شناخته می‌شوند. اصطلاح انگلیسی "Knowledge worker" را پیتر دراکر در سال ۱۹۵۳ ابداع کرد. در متون فارسی از این عبارت به صورت کارکنان دانشی نیز یاد شده‌است. تعریف. کارکنان دانش در مقایسه با دیگر کارگران، در زمینه‌های «غیرمتداول» به حل‌مسئله می‌پردازند. آنان عموماً در دو حالت فکر می‌کنند: به رغم تحقیقات مختلفی که در این زمینه انجام شده است،
رغم تحقیقات مختلفی که در این زمینه انجام شده است، همچنان تعریفی وجود ندارد که بتواند به طور شفاف دانش‌ورزی را تعریف کند. نظرات مختلفی در این زمینه ارائه شده‌است. ریچارد فلوریدا آن را این گونه توضیح می‌دهد: «تغییر در ایده‌ها و نحوه انجام کار به طوری که محصولِ دانش، خلق شود یا یک محصول موجود بهبود قابل ملاحظه‌ای پیدا کند». این تعریف جامع نیست و دامنه کار با اطلاعات را اکثراً محدود به خلاقیت می‌داند. تعریف ریچارد فلوریدا با تعاریف وسیع تر، به چالش کشیده می‌شود. در توزیع و مدیریت اطلاعات، کارکنان دانش عنصر
در توزیع و مدیریت اطلاعات، کارکنان دانش عنصر خلاق و جدیدی را به سیستم اضافه نمی‌کنند، اما کارشان ارزشمند است. تعریف دیگری که در نظر گرفته می‌شود این است که «تمام افرادی که در تولید و توزیع اطلاعات نقش دارند، کارکنان دانش هستند». در این صورت، عبارت «کارکن دانش» دامنه بسیار گسترده‌ای را در بر می‌گیرد و توضیح شفاف و واضحی دربارهٔ موقعیت شغلی افراد ارائه نمی‌کند. گفته می‌شود کارکنان دانش، ۳۸ درصد از زمان خود را برای پیدا کردن اطلاعات صرف می‌کنند. آن‌ها اغلب در کنار رئیس خود نیستند و ممکن است در منطقه زمانی
در کنار رئیس خود نیستند و ممکن است در منطقه زمانی متفاوت، از خانه یا در دپارتمانی متفاوت کار کنند. به دلیل افزایش وابستگی کسب‌وکارها به تکنولوژی اطلاعات، تعداد کارکنان اطلاعاتی که لازم است کار کنند، به صورت چشم‌گیری افزایش یافته‌است. به دلیل حقوق بالا، استقلال نسبی در کنترل پروسه کار، گاهی اوقات به آنان «یقه طلایی» نیز گفته می‌شود. البته تحقیقات نشان داده‌است، فرسودگی شغلی برای آنان محتمل‌تر است. همچنین برخلاف کارگران عادی، سازمان‌های کارفرما، کنترل بیشتر و نزدیک‌تری برروی دانش‌ورزان دارند. مدیریت کارکنان
نزدیک‌تری برروی دانش‌ورزان دارند. مدیریت کارکنان دانش ممکن است کار پیچیده‌ای باشد. دانش‌ورزان اغلب از اتوماسیون (خودکارسازی پروسه‌ها به کمک کامپیوتر) دوست دارند و از اینکه «مدیریت» شوند، خوششان نمی‌آید. مدیران، خود اغلب کارکنان اطلاعات هستند یا در گذشته بوده‌اند. پروژه‌ها نیز باید پیش از محول کردن و واگذاری پروژه، به دقت بررسی شوند چرا که هدف و علایق کارکنان دانش، برروی کیفیت انجام شدن پروژه تأثیر زیادی دارد. باید با کارکنان دانش به عنوان افراد مستقل رفتار شود.