payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Dakbanwa sang Cebu؛ فیلیپینی: Lungsod ng Cebu)، یک شهر مهم در منطقه مرکزی ویسایاس فیلیپین است. این شهر مرکز استان سبو است که از نظر جغرافیایی در آن واقع شده است، اما یکی از سه شهر (به همراه لاپو-لاپو و مانداوی) است که از نظر اداری مستقل از دولت استانی هستند. طبق سرشماری سال 2020، این شهر 964169 نفر جمعیت دارد که آن را ششمین شهر پرجمعیت کشور و پرجمعیت ترین شهر ویزایا است. همچنین به‌عنوان مرکز منطقه‌ای مرکزی ویسایاس عمل می‌کند و منطقه شهری آن بر تجارت، تجارت، صنعت، آموزش، فرهنگ، گردشگری و مراقبت‌های بهداشتی
صنعت، آموزش، فرهنگ، گردشگری و مراقبت‌های بهداشتی فراتر از منطقه، در تمام ویسایاها و تا حدی بر میندانائو تأثیر می‌گذارد. این شهر بندر اصلی کشتیرانی داخلی فیلیپین است و حدود 80 درصد از شرکت های کشتیرانی داخلی این کشور را در خود جای داده است. علاوه بر این، شهر سبو مرکز تجاری اصلی جنوب فیلیپین است. شهر سبو از شمال به شهر بالامبان و شهر دانائو، از غرب به شهر تولدو، از شرق به شهرهای لاپو-لاپو و مانداوی و شهرهای لیلوان، کنسولاسیون و کامپوستلا محدود می شود. در جنوب توسط شهر تالیسای. این شهر که در مرکز ساحل شرقی
توسط شهر تالیسای. این شهر که در مرکز ساحل شرقی جزیره سبو واقع شده است، مرکز شهر مترو سبو، دومین منطقه شهری بزرگ در فیلیپین است که شامل شهرهای کارکار، دانائو، لاپو-لاپو، مانداو، ناگا و تالیسای و شهرداری‌ها (شهرک‌های) Compostela، Consolacion، Cordova، Liloan، Minglanilla و San Fernando. مترو سبو بر اساس سرشماری سال 2020 دارای 3،165،799 نفر جمعیت بود که آن را به سومین منطقه شهری پرجمعیت کشور تبدیل کرد، پس از مترو مانیل در لوزون و مترو داوائو در میندانائو. مرزهای سیاسی فعلی شهر ترکیبی از شهرداری‌های سابق سبو،
سیاسی فعلی شهر ترکیبی از شهرداری‌های سابق سبو، سان نیکلاس، الپاردو، مابولو، تالامبان و بنیلاد در دوره مشترک المنافع است. این شهر از دهه 1990 رشد اقتصادی سریعی را تجربه کرده است، پدیده ای که به نام «سبوم» نیز شناخته می شود. به دلیل اهمیت اقتصادی و نفوذ آن در دوران مدرن، شهر سبو به طور عامیانه به عنوان شهر ملکه جنوب نیز شناخته می شود، که پس از افول اقتصادی در اواسط دهه 1900 از شهر ایلویلو اقتباس شد.
کرم لوله‌ای زخم ریشه نوعی کرم لوله‌ای (نَخ‌کِرم) بیماری‌زای گیاهی است. منابع. برهانی، علی، اخوت سیدمحمود، خیری احمد، اشتیاقی حسن، بررسی اثر بازدارندگی گونه‌های Fusarium همراه ریشه نهال‌های افراپلت بر کرم لوله‌ای مولد زخم ریشه در منطقه بهشهر مازندران، در نشریهٔ منابع طبیعی ایران بهار ۱۳۸۴ پیوند به بیرون. Nemaplex, University of California - "Pratylenchus vulnus"
زیگفرید کراکائر (به آلمانی: Siegfried Kracauer) (۸ فوریه ۱۸۸۹–۲۶ نوامبر ۱۹۶۶) نظریه‌پرداز واقع‌گرای فیلم آلمانی بود. او در یک خانوادهٔ یهودی در فرانکفورت به دنیا آمد. تحصیلات خود را در سال ۱۹۰۷ در رشتهٔ معماری آغاز کرد و در سال ۱۹۱۴ با درجهٔ دکترای مهندسی معماری فارغ‌التحصیل شد. او سپس در شهرهای اوسنابروک، برلین و مونیخ به کار معماری پرداخت. سپس در روزنامهٔ فرانکفورت و در بخش سینما و ادبیات آن مشغول به کار شد. او در همین دوره با بزرگان مکتب فرانکفورت یعنی والتر بنیامین و ارنست بلوخ آشنا شد. کراکائر در اواخر
بنیامین و ارنست بلوخ آشنا شد. کراکائر در اواخر دههٔ بیست گرایش‌های مارکسیستی آشکاری یافت. اما در عین حال به نقد رژیم خودکامهٔ استالین نیز می‌پرداخت. او در این دوران همپای ظهور نازیسم مجبور به ترک آلمان شد. او به فرانسه و سپس به آمریکا رفت و در موزهٔ هنرهای معاصر نیویورک مشغول به کار شد. او در این دوران کتاب معروف خود (۱۹۴۷) را نگاشت. او در سال ۱۹۶۰ مهمترین کتاب تئوریک خود یعنی را نگاشت. او پس از آن به عنوان جامعه‌شناس با بسیاری از مؤسسات همکاری کرد و به ریاست پژوهش‌های علوم انسانی کاربردی دانشگاه کلمبیا
پژوهش‌های علوم انسانی کاربردی دانشگاه کلمبیا نیز رسید. در سال ۱۹۶۶ او بر اثر بیماری سینه پهلو درگذشت. نظریات سینمایی. کراکائر نظریه‌پرداز واقع‌گرای فیلم بود و اعتقاد داشت که سینما باید به سمت بازیافت واقعیت‌های مادی حرکت کند. البته کراکائر تا حدودی شکل‌گرایی را در عالم سینما می‌پذیرفت، اما نوعی از شکل‌گرایی که در خدمت واقع‌گرایی باشد. او از این حیث سینمای آوانگارد فرمالیستی را به شدت مورد نقد قرار داد. او سینما را فرزند عکاسی می‌دانست و باور داشت که کار سینما نیز همانند عکاسی ثبت عینی واقعیت‌های بیرونی
سینما نیز همانند عکاسی ثبت عینی واقعیت‌های بیرونی است. او از این جهت کلیه تکنیک‌ها و عواملی که به مخدوش شدن واقعیت مادی می‌انجامیدند را تکنیک‌های خلاف ماهیت زیبایی‌شناسانهٔ سینما خواند. او به لحاظ گرایش‌های واقع‌گرایانه خاصه در دههٔ شصت به شدت به آندره بازن نظریه‌پرداز واقع‌گرای فرانسوی نزدیک شد.
حمدانیان (۲۹۳-۳۹۴ق/۹۰۵-۱۰۰۴م) نام سلسله‌ای شیعه و عرب‌تبار است که در سرزمین‌های شمال عراق و شام فرمانروایی می‌کردند. حمدانیان از قبیلهٔ تَغْلِب بودند که مدت‌ها پیش در جزیره مستقر شده بودند. آن‌ها از پشتیبانان ادبیات عرب بودند و به ویژه به خاطر تشویق و پشتیبانی سیف‌الدوله از متنبی شاعر، نامدار گشتند. آن‌ها با وجود آنکه بر منطقهٔ پربرکتی که دارای مراکز بسیار برای بازرگانی و تکاپو بود فرمانروایی یافتند، همچنان بی‌قیدی و ویرانگری ویژهٔ اعراب بدوی را نگاه داشتند. فرمانرواها. شاخه موصل: شاخه حلب:
استیو میلر بند نام یکی از مشهورترین و خلاق‌ترین گروه‌های موسیقی راک آمریکا است، که از سال ۱۹۶۶ به رهبری استیو میلر، نوازنده گیتار، شروع به کار کرد و در دهه ۷۰ میلادی به اوج شهرت رسید. دیگر اعضای گروه نورتون بوفالو، گوردی ناتسون، کنی لی لوئیس، و بیلی پیتریون بودند. از مشهورترین آهنگهای این گروه می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
گوسترو شهری در شمال ایالت مکلنبورگ-فورپومرن آلمان است.این شهر کوچک نزدیک دریاچه شورینر نیز است و این شهر از نظر موقعیت جغرافیایی در شمال غربی آلمان واقع است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
روباه ترکمنی، روباه سردم سیاه، قَرساق یا فَنَک نوعی روباه است که در نواحی استپی، بیابانی، و نیمه‌بیابانی آسیای میانه زندگی می‌کند. این روباه کمی از روباه معمولی کوچکتر است و رنگ روشنی دارد. کُرساک نام این حیوان در زبان روسی میباشد. شکل ظاهری. روباه ترکمنی کوچکتر از روباه قرمز می‌باشد و پاهایش نسبتاً بلندتر و گوشش کوچکتر است که در قاعده پهن می‌شود و دندانهای کوچک و همچنین جمجمه‌ای پهن دارد. رنگش خاکستری می‌باشد و با ته رنگ نقره‌ای-خاکستری و قهوه‌ای روشن و قرمز. زیر پوزه‌اش سفید است. طول بدنش بین ۵۰ تا ۶۰
قرمز. زیر پوزه‌اش سفید است. طول بدنش بین ۵۰ تا ۶۰ سانتیمتر است و طول دمش بین ۲۲ تا ۳۵ سانتیمتر و پشتشان سفید مایل به قرمز هست. جثه این روباه، کوچک‌تر و دست‌وپای آن، بلندتر از روباه معمولی است و مشخصه اصلی آن دم نسبتاً کوتاهی به‌شمار می‌رود که برخلاف سایر گونه‌ها، انتهای آن به زمین نمی‌رسد. روباه ترکمنی در فصل زمستان، موهایی بسیار بلند و به‌رنگ خاکستری متمایل به سفید دارد که این رنگ در تابستان، به رنگ نخودی مایل به قرمز و موها تغییر پیدا کرده و موهای آن نیز کوتاه می‌شود. تشخیص روباه ترکمنی از روباه معمولی
کوتاه می‌شود. تشخیص روباه ترکمنی از روباه معمولی کار دشواری نیست. پشت گوش‌های روباه ترکمنی به همان رنگ بدنش یعنی دارچینی‌رنگ است و روباه معمولی پشت گوش‌هایش سیاه‌رنگ. ضمن اینکه روباه معمولی نوک دمش سفید است و نوک دم روباه ترکمنی سیاه‌رنگ. کوچکی جثه، بادامی‌تربودن چشم‌ها و اندازه دمش هم تشخیصش را آسان می‌کند. بوم‌شناسی و رفتار. زیستگاه این حیوان اغلب در زمین‌های باز، استپی، خشک بیابانی و نیمه‌بیابانی یا دارای درختچه بوده و از زندگی در سرزمین‌های جنگلی و کوهستانی و همین‌طور بیابان‌های واقعی که شن‌های روان
و همین‌طور بیابان‌های واقعی که شن‌های روان دارند، اجتناب می‌کند. پراکندگی این روباه در آسیای مرکزی است و از شمال قفقاز تا شمال‌شرقی چین را شامل می‌شود. کشورهای ایران (فقط در ناحیه ترکمن‌صحرا)، قزاقستان، روسیه، افغانستان، ترکمنستان، ازبکستان، شمال چین و مغولستان محل سکونت این جانور هستند. روباه ترکمنی به خوبی برای زندگی در مناطق خشک تکامل پیدا کرده‌است. این حیوان نیاز کمی به آب دارد و بیشتر آب مورد نیاز خود را از غذایش به دست می‌آورد. غذای روباه ترکمنی بیشتر شامل حشرات و جوندگان کوچک مثل وُل، جربیل، همستر و
شامل حشرات و جوندگان کوچک مثل وُل، جربیل، همستر و سنجاب زمینی می‌شود، البته گاهی جانوران بزرگتری چون خرگوش صحرایی و خرگوش بی‌دم را شکار می‌کند و ممکن است از مردار یا زباله‌های انسان‌ها هم تغذیه کند. روباه ترکمنی هرچند عمدتأ گوشتخوار است اما گاهی به سراغ میوه‌ها و گیاهان دیگر هم می‌رود به ویژه زمانی که شکاری پیدا نکند. دشمنان طبیعی این جانور هم گرگ، و پرندگان شکاری بزرگ همچون عقابها، سنقرها و شاه‌بوف هستند. روباه ترکمنی حیوانی شبگرد است و پیوسته در حال جابجایی و مهاجرت است. آن‌ها قلمرو ثابتی ندارند که از آن
و مهاجرت است. آن‌ها قلمرو ثابتی ندارند که از آن دفاع کنند و نسبت به سایر روباه‌ها اجتماعی‌ترند و گاهی به صورت دسته‌جمعی زندگی می‌کنند. این روباه توانایی شکار روی برف عمیق را ندارد و به همین جهت در زمستان‌های سخت پناهگاهی یافته و در آن می‌ماند و روباه‌هایی که در قسمت‌های شمالی‌تر زندگی می‌کنند در فصل زمستان تا ۶۰۰ کیلومتر را به سمت جنوب مهاجرت می‌کنند. گزارش شده که آن‌ها در هنگام مهاجرت گله‌های آنتیلوپ را دنبال می‌کنند، البته نه برای شکار آن‌ها بلکه برای اینکه در برف کوبیده شده پشت سر آن‌ها به راحتی حرکت
در برف کوبیده شده پشت سر آن‌ها به راحتی حرکت کنند. روباه ترکمنی برای در امان ماندن از برف و بوران و دشمنان پناهگاهی زیرزمینی برای خود پیدا می‌کنند. آن‌ها خودشان توانایی کندن زمین را دارند اما بیشتر ترجیح می‌دهند پناهگاه حیواناتی چون موش خرما، سنجاب زمینی یا گورکن را تصاحب کنند. این گونه حیوانی بسیار چابک و زیرک است و می‌تواند از درختان بالا برود. در گذشته شکار آن با عقاب متداول بوده‌است. بعضی نیز آن را به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌کرده‌اند. این روباه، سرعت کمی دارد، به طوری که یک سگ معمولی می‌تواند آن
کمی دارد، به طوری که یک سگ معمولی می‌تواند آن را به آسانی بگیرد. تولید مثل. زمان جفت‌گیری این حیوان در اواسط زمستان می‌باشد. طول دوره بارداری حیوان ماده ۸ هفته است و بین ۲ تا ۶ توله به دنیا می‌آورد. توله‌ها در ۹ و ۱۰ ماهگی قادر به تولید مثل می‌باشند و در سال دوم زندگی جفت‌گیری می‌کنند. روباه ترکمنی ۳ تا ۱۲ سال بسته به شرایط زندگی عمر می‌کند. تهدیدها. شکار مهم‌ترین تهدید علیه این جانور است. این حیوان برای پوستش شکار می‌شود و چون خیلی کند می‌دود شکارچیان به راحتی آن را می‌گیرند. در اواخر قرن نوزدهم در هر سال
آن را می‌گیرند. در اواخر قرن نوزدهم در هر سال حدود ۱۰ هزار روباه ترکمنی برای پوستشان شکار می‌شدند. با این حال جمعیت کلی این جانور با خطری مواجه نیست به خصوص با توجه به اینکه محل زندگی آن کم‌جمعیت است و سکونتگاه آن چندان تخریب نشده‌است.
ابرس والده شهری در شمال غربی ایالت براندنبورگ آلمان است. این شهر به مرز آلمان و لهستان نزدیک است. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
نژادهای کبوتر بسیار متنوع و متفاوت هستند در زیر برخی از معروف‌ترین نژادهای کبوتر ذکر شده‌اند: کبوتر مسافتی: pigeon racing زادگاه این پرنده در کشور بلژیک و هلند می‌باشد این نژاد توانایی شگفت‌انگیزی در پیدا کردن آشیانه از مسافت‌های بسیار دور دارد. در طی قرن‌های ۱۸و۱۹ میلادی اولین مسابقات نوین رسمی کبوتران مسافتی در کشورهای هلند بلژیک و آلمان شروع شد اما این آغاز مسابقات نبود چون اولین مسابقه دهنده‌ها کسانی بودند که در آتن یونان در مسابقات المپیک با کبوترهای خود مسابقه می‌دانند. کبوتر مسافتی از لحاظ رنگ شبیه
مسابقه می‌دانند. کبوتر مسافتی از لحاظ رنگ شبیه کبوتران چاهی می‌باشند، با این تفاوت که کبوتران مسافتی دارای هیکل به مراتب بزرگتر و سری بزرگ با پیشانی مسطح بدون پیشانی و دماغ و دور چشم بزرگ‌تری است. کبوتران مسابقه در سه رده مسافت کوتاه متوسط بلند و فوق بلند شرکت می‌کنند گاه این مسابقات ماراتن تا ۱۶۰۰ کیلومتر هوایی ادامه میابند در ایران این نژاد در دهه ۷۰ توسط تاجران از کشورهای اروپایی و کشورهای عربی وارد کشور شد اولین استان میزبان این نژاد استان خوزستان بود به دلیل علاقه زیاد مردم به این نژاد هرساله در
بود به دلیل علاقه زیاد مردم به این نژاد هرساله در خوزستان و به تازگی سراسر ایران مسابقاتی در همه رده‌های مسافت برگزار می‌شود. ۱. کبوتر شاهی King Pigeon. نژادی آمریکایی است که از آن گونه‌هایی به رنگ‌های سفید، نقره‌ای، آبی تیره، سرخ وزرد وجود دارد.. معمول‌ترین آن‌ها گونه سفید است. گونه سفید در آمریکا از تلاقی سفید رومی، سفید مالت Maltese وسفید دوشس Duches به وجود آمده‌است. گونه نقره‌ای نیز از تلاقی دوشس و موندین به وجود آمده و جثه‌ای بزرگ‌تر و حالتی آرام‌تر از سفید دارد. وزن کبوتر نر بالغ در حدود ۹۰۰ گرم و
از سفید دارد. وزن کبوتر نر بالغ در حدود ۹۰۰ گرم و کبوتر ماده بالغ در حدود ۷۵۰ گرم و وزن هر جفت جوجه بین ۹۰۰ تا ۱۳۵۰ گرم است. این نژاد سالیانه ۸ تا ۱۵ جفت جوجه می‌دهد. کبوترهای این نژاد از کالبدی کشیده و مستقیم و دم افقی برخوردارند. استحکام بال‌ها بسیار زیاد است و اندام محکم بوده، سینه عریض می‌باشد، گردن ستبر و شکیل بوده، جمجمه گرد وبزرگ می‌باشد وسر به رنگ سفید و مخطط است. در سال ۱۹۴۰ در آمریکا گونه‌ای از این نژاد به نام کبوتر «شاهی شناسا» پرورش داده شد. از محسنات این گونه توانایی شناختن دو جنس نر و ماده آن
این گونه توانایی شناختن دو جنس نر و ماده آن از یکدیگر می‌باشد، که به علت تفاوت رنگ پرها در دو جنس امکان‌پذیر می‌گردد. ۲. کبوتر جاینت هومر Giaint Homer Pigeon. این نژاد از بهترین نژادهای گوشتی کبوتر است. وزن کبوتر نر بالغ در حدود ۹۰۰ گرم و کبوتر ماده بالغ تقریباً ۷۰۰ گرم و وزن هر جفت جوجه ۴۰۰ تا ۶۰۰ گرم است. این نژاد سالی ۸ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد. تنوع رنگ زیادی دارد و متداول‌ترین رنگ مربوط به گونه‌ای است که رنگ سر، دم و دو طرف بال‌ها آبی تیره و باقی اجزای بدن، سفید است، این نژاد خیلی به نژاد چاهی شبیه است،
سفید است، این نژاد خیلی به نژاد چاهی شبیه است، سرش بدون پر و پاهایش نیز بدون پر است. این نژاد دو خاصیت ممتاز دارد: یکی آن که از جمله بارورترین و پرنسل‌ترین (یعنی گونه‌های مختلفی دارد) کبوترها به‌شمار می‌رود و دیگر این که برای تغذیه انسان گوشت مناسب و لذیذی دارد. ۳. کبوتر رنت Rant Pigeon. این نژاد سنگین‌وزن‌ترین کبوتر است، وزن پرنده بالغ آن در حدود ۵/۱ کیلوگرم است ورنگ‌های متفاوتی دارد که بیشتر به رنگ سفید است. این نژاد سالیانه ۴ تا ۶ جفت جوجه می‌دهد و وزن هر جفت جوجه آن ۵/۱ تا ۲ کیلوگرم است. این نژاد از
هر جفت جوجه آن ۵/۱ تا ۲ کیلوگرم است. این نژاد از بدنی کشیده و سینه‌ای عمیق برخوردار است. ۴. کبوتر کارنیه Carneau Pigeon. کبوترهای کارنیه از کبوترهای جنوب بلژیک وشمال فرانسه به وجود آمده و در اوایل قرن بیستم در آمریکا بر روی آن‌ها کار شده‌است. این نژاد دو رنگ سرخ و سفید دارد ورنگ سرخ آن فراوانی بیشتری دارد. سر پرنده و پاهایش بدون پر است. وزن کبوتر نر بالغ حدود ۷۰۰ گرم و کبوتر ماده بالغ حدود ۶۰۰ گرم است. این نژاد سالیانه ۶ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد و وزن هر جفت جوجه حدود ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ گرم است. این نژاد از لحاظ جثه
حدود ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ گرم است. این نژاد از لحاظ جثه به‌طور محسوسی از نژاد شاهی کوچک‌تر است. رنگ گونه‌های قرمز آن تقریباً به رنگ شاه بلوط وبسیار زیباست. ۵. کبوتر موندن Mondaine Pigeon. این نژاد دو تیره دارد، تیره سوئیسی که سفید رنگ با سری بدون پر است و تیره فرانسوی با رنگ‌های مختلف نظیر سرخ، سفید، زرد، سیاه، آبی تیره و نقره‌ای که با وجود کاکلی بر روی سر مشخص می‌شود. نژاد موندن شبیه مرغ است و وزن پرنده در حدود ۱ تا ۵/۱ کیلوگرم است و سالیانه ۶ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد و وزن یک جفت جوجه آن ۱۲۵۰ گرم است. پاهای این نژاد
و وزن یک جفت جوجه آن ۱۲۵۰ گرم است. پاهای این نژاد پرهای انبوهی دارد. این نژاد تنومند بوده، دم پرنده پایین افتاده و معمولاً به رنگ سفید می‌باشد. ۶. کبوتر چیندار شرقی Oriental Frills Pigeon. مهم‌ترین مشخصه این نژاد منقار کوتاه آن است که به آن شکلی زیبا می‌دهد و در انواع اصیل معمولاً منقار پرنده کوتاه وپهن است. منشأ این نژاد سرزمین خاورمیانه ومخصوصاً مصر می‌باشد. نژاد اصیل آن چشم‌های درشت با پلکی سفید رنگ دارد و بر روی سینه کاکلی نیم‌دایره‌ای به صورت کروات دارد و بر روی پاها پرهای کوچکی دارد واگر از گوشه به
و بر روی پاها پرهای کوچکی دارد واگر از گوشه به آن نگاه شود، چشم‌ها وپاها در یک راستا دیده می‌شوند. شکل سرپرنده، چیزی بین کروی وبیضی شکل است ورنگ حدقه چشم آن پرتقالی است که این حالت در پرندگانی که سر سفید دارند، تیره رنگ می‌باشد. این پرنده به شدت با ادمی انس والفت می‌گیرد و از او نمی‌ترسد. با غرور می‌ایستد وتحمل خوبی دارد و از جهت پرواز وحرکت نیرومند است و به خوبی زاد وولد می‌کند و برخی از پرورش دهندگان معتقدند که پرورش آن با دیگر کبوترها متفاوت است اما حقیقت این است که پرورش آن با سایر انواع پرندگان زینتی
این است که پرورش آن با سایر انواع پرندگان زینتی تفاوتی ندارد و فقط باید توجه داشت که مانند تمامی انواع پرندگان زینتی بهتر است که تخم این نوع پرنده را در زیر پرندگان معمولی قرار داد و از آن‌ها جوجه گرفت، زیرا که پرندگان زینتی اصولاً قادر به نگهداری از تخم و جوجه‌آوری نیستند. قیمت آن در بازار متفاوت است ولی معمولاً نژادهای خالص آن بسیار گران‌قیمت می‌باشند. بنظر من این نژاد از بهترین نژادهای کبوترسانان است به دلیل نوک کوتاه و داشتن پر در کنار پاهایشان است. ۷. کبوتر مکه Makka Pigeon. اصل این نژاد به سه جا نسبت
مکه Makka Pigeon. اصل این نژاد به سه جا نسبت داده می‌شود که این سه مکان عبارتند از: شهر صنعا در یمن، شهر مکه و کشور مصر، و بیشتر به نظر می‌رسد که اصل آن از شهر صنعای یمن بوده و از آن جا به مکه و مصر برده شده‌است. این نژاد از آواز بسیار خوب و دلنشینی برخوردار است که با آواز دیگر کبوترها متفاوت است. جثه‌ای کوچک دارد و تا حدودی شبیه کبوتر معمولی است، در هنگام ایستادن دو بال از دو طرف بدن پرنده آویزان می‌شود و چشمانش کاملاً مشکی است و غالباً بر روی پنجه‌های پا راه می‌رود و در هنگام آواز خواندن بدنش به لزره در
راه می‌رود و در هنگام آواز خواندن بدنش به لزره در می‌آید. پاها کوتاه و کوچک است، نژاد خالص آن کاکل ندارد و پاپر نیست. هرچند که اخیراً انواع کاکل دار و پاپر آن نیز تولید شده‌اند. رنگ آم معمولاً سیاه و سفید است و به رنگ‌های دیگری نظیر سرمه‌ای و سرخ نیز دیده شده‌است، این نژاد نمی‌تواند به خوبی از تخم‌ها مراقبت نماید و از جهت زاد و ولد چندان مرغوب نیست و بهتر است که آن را به صورت انفرادی در قفس نگهداری کرد. مدت آوازخوانی پرنده طولانی است و به همین علت برخی از پرورش‌دهندگان به علت سر و صدای زیاد، میل چندانی به
به علت سر و صدای زیاد، میل چندانی به پرورش آن ندارند. ۸. کبوتر بخارا (جارچی) Trumpeter. این نژاد از زیباترین انواع کبوتر بوده و از گران‌قیمت‌ترین گونه‌های کبوتر به‌شمار می‌رود و پرورش‌دهندگان کبوترهای زینتی و علاقه‌مندان به شرکت در نمایشگاه‌ها، در بین پرندگان خود حتماً از این نوع پرنده نگهداری می‌کنند. کبوتر بخارا پرهای انبوهی دارد که در همه جهت پرپشت می‌باشند و گونه‌های خالص آن حجیم با پرهای انبوهی بر روی سرها و پا می‌باشند. زادوولد چندانی ندارد و توجه کافی به جوجه‌های خود مبذول نمی‌کند و پرورش‌دهندگان با
به جوجه‌های خود مبذول نمی‌کند و پرورش‌دهندگان با چیدن پرهای اطراف چشم و قسمتی از پرهای پا و اطراف مخرج پرنده، تلاش می‌کنند تا میزان نرینگی کبوترهای نر را افزایش دهند، اما با این همه بهتر است که تخم‌های بارور این پرنده را در زیر پرندگان دیگری که به نگهداری جوجه‌ها اهمیت می‌دهند، گذاشت تا جوجه‌ها قوی ونیرومند بار بیایند، به ویژه این که جوجه‌های این نژاد از کوچکی دارای پرهای انبوه می‌باشند و بدیهی است که این میزان پر نیاز به خون رسانی و تغذیه مناسب دارد. گونه‌های متفاوتی از این نژاد پدید آمده‌است به گونه‌ای
متفاوتی از این نژاد پدید آمده‌است به گونه‌ای که در برخی‌ها کاکل رشد فراوانی یافته‌است و در برخی دیگر نیز کاکل رشد چندانی ندارد و برخی جثه متوسط و برخی جثه بزرگی دارند. اما آنچه کبوتر بخارای اصیل را متمایز می‌سازد، این است که گردن آن به سوی جلو و پایین متمایل است وبر پس سر پرنده کاکل وجود دارد و پاها در مقایسه با سایر گونه‌ها بزرگتراند. این پرنده می‌تواند پرهای کاکل خود را سیخ نگه دارد. رنگ‌های متفاوتی دارد و بیشتر به رنگ سیاه و سفید و سرخ و زرد دیده می‌شود. ۹. کبوتر یعقوبی Jacobin Pigeon. کبوتر بسیار
۹. کبوتر یعقوبی Jacobin Pigeon. کبوتر بسیار زیبایی است که به رنگ‌های مختلف دیده می‌شود ودورتا دور سر آن را پرهای انبوهی فرا می‌گیرد که از پس سر کبوتر شروع شده و به جلوی گردن آن ادامه می‌یابد. از عیوب این نژاد عدم نگهداری از تخم وعدم پرستاری از جوجه‌ها است. میزان پرهای نرم اطراف سر وگردن پرنده گاهی آن قدر زیاد وانبوه‌است که چیزی از سر پرنده، چشم‌ها و منقار آن دیده نمی‌شود و به همین علت برخی از پرورش دهندگان اقدام به چیدن پرهای مزاحم می‌کنند تا پرنده بتواند به خوبی ببیند. در نژاد اصیل پرهای دور گردن مانند
به خوبی ببیند. در نژاد اصیل پرهای دور گردن مانند طوقی انبوه دورتادور گردن را فرا می‌گیرد. معمولاً پرهای دم وبال‌ها سفید رنگ بوده و باقی اجزای بدن به رنگ‌های متفاوتی نظیر: سرخ وسیاه وزرد وسرمه‌ای می‌باشد. آخرین پر بال بلند و طولانی است به‌طوری تا دم رسیده و گاهی ازآن نیز فراتر می‌رود. منشأ این نژاد هندوستان است. نوع دیگری از این نژاد که اصالت کمتری دارند، پرهای دورتادور گردن و سر کمتر بوده و در اطراف پیشانی و چشم پرها رشد نمی‌کند. چشم‌های آن مروارید مانند است. این نژاد به جوجه‌های خود توجه کافی مبذول می‌کند
این نژاد به جوجه‌های خود توجه کافی مبذول می‌کند و برخلاف نژاد اصیل از سرعت خوبی در پرواز برخوردار است. منشأ این نوع کبوتر نیز وسط وشمال قاره اروپا و کشورهایی نظیر اتریش، هلند وبلژیک است. قیمت کبوترهای اصیل بسیار گران است اما کبوترهای غیر اصیل قیمت‌های متفاوتی دارند. ۱۰. کبوتر دمنده Pouter Pigeon. کبوتر دمنده یکی از قدیمی‌ترین انواع کبوترهای زینتی است که تاریخ پیدایش آن به سال ۱۷۳۵ میلادی بازمی‌گردد. این کبوتر همچنین به نام کبوتر انگلیسی نیز معروف است زیرا که اولین بار در انگلستان ظاهر شد و پرورش دهندگان
که اولین بار در انگلستان ظاهر شد و پرورش دهندگان انگلیسی با آمیزش دادن گونه‌های مختلفی از کبوتر، این نژاد را به وجود آوردند. این کبوتر می‌تواند به صورت شگفت‌انگیزی در سینه وگردن وسر خود بدمد و به همین علت به آن دمنده می‌گویند و در اثر نفخ این منطقه قد وقواره کبوتر بزرگ‌تر به نظر می‌رسد. بدن این گونه کبوتر کشیده و لاغر است و از جهت نگهداری از تخم‌ها و جوجه‌ها بسیار خوب است. منشأ آن شمال اروپا، انگلستان، بلژیک و آلمان است و آب وهوای سرد ومعتدل برای پرورش آن مناسب است، اما در آب وهوای گرم بدن کبوتر ضعیف شده و
است، اما در آب وهوای گرم بدن کبوتر ضعیف شده و به بیماری‌های مختلف مبتلا می‌گردد. قیمت برخی از انواع آن بسیار گران است به ویژه اگر چینه‌دان بزرگ یا رنگ آن نادر و کمیاب باشد. ۱۱. کبوتر میگسار Tippler Pigeon. این نژاد یکی از معروف‌ترین کبوترهای تیز پرواز است که می‌تواند به مدت ده ساعت مستمر پرواز کند و در آسمان آن قدر بالا برود که دیگر با چشم غیر مسلح دیده نشود. معمولاً رنگ بدن آن سفید رنگ و برخی اجزای بدن آن خاکستری رنگ و چشمان آن مرواریدی است و برخی کبوتر خوب است. «تیپلر» گونه‌های مختلفی دارد، اما قدرت
خوب است. «تیپلر» گونه‌های مختلفی دارد، اما قدرت وتوانایی هیچ‌کدام از این گونه‌ها به اندازه گونه اصلی نمی‌باشد. آموزش این نوع کبوتر بر اوج‌گیری در آسمان نیازمند آموزش طولانی و مشخصی می‌باشد و بسیاری از پرورش دهندگان این نوع کبوتر در انگلستان و کانادا به شدت با یکدیگر رقابت می‌نمایند تا بتوانند رکوردهای جدیدی در زمینه اوج‌گیری برای مدت‌های طولانی که گاهی به ۲۲ ساعت می‌رسد را بشکنند و در این رکوردگیری‌ها، اوج‌گیری و پرواز مستمر دو شرط اساسی به‌شمار می‌روند. گونه‌ای از این نژاد دیده شده که در اثنای پرواز اقدام
از این نژاد دیده شده که در اثنای پرواز اقدام به معلق زدن به سوی عقب می‌نماید، که این گونه از کبوترها برای مسابقات اوج‌گیری مناسب نیستند زیرا معلق زدن باعث خستگی کبوتر شده و کبوتر نمی‌تواند برای ساعات پی در پی درآسمان اوج بگیرد. کبوتر «تیپلر» به صورت تدریجی و دایره وار اوج می‌گیرد که مرکز دایره پرواز کبوتر، محل سکونت او می‌باشد و آن قدر بالا می‌رود که دیدن آن در آسمان دشوار می‌شود و در هنگام فرود آمدن نیز از همین روش استفاده می‌کند، منتهی دایره‌های فرودی کبوتر کوتاه‌تر هستند. کبوتر «تیپلر» دو بال قوی و
کبوتر کوتاه‌تر هستند. کبوتر «تیپلر» دو بال قوی و نیرومند دارد که ابزاری مناسبی برای اوج‌گیری به‌شمار می‌روند و معمولاً کبوترهایی که تندتند بال می‌زنند نمی‌توانند برای مدت طولانی ومستمر پرواز کنند، که این حالت در تیپلر دیده نمی‌شود. سبکی وزن کبوتر «تیپلر» یکی دیگر از عواملی است که باعث می‌شود که پرنده ساعت‌های طولانی بدون خستگی در آسمان پرواز کند.
غلامحسین الهام (زادهٔ ۱۳۳۸) حقوقدان، مدرس دانشگاه و سیاستمدار ایرانی است. او معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی ریاست‌جمهوری در دوران محمود احمدی‌نژاد بود. وی حقوقدان شورای نگهبان، سخنگوی دولت محمود احمدی‌نژاد، وزیر دادگستری و رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز بود. او، عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است و پیش از آن سخنگوی شورای نگهبان و مدتی نیز سخنگوی قوه قضائیه بوده است. الهام دارای مدرک کارشناسی حقوق قضایی از دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد و دکترای حقوق جزا و جرم‌شناسی از دانشگاه
ارشد و دکترای حقوق جزا و جرم‌شناسی از دانشگاه تربیت مدرس است. الهام در مرداد ۱۳۸۹ توسط محمود احمدی‌نژاد به عنوان مشاور حقوقی رئیس‌جمهور منصوب شد. وی در ۱۰ آبان ماه سال ۱۳۹۱ مجدداً به عنوان سخنگوی دولت معرفی و در ۲۱ آذر منصوب گردید. همسر او فاطمه رجبی از منتقدان اصلاح‌طلبان ایران است. وی در سال ۱۳۹۹ خود را از دانشگاه تهران بازنشسته کرد.
خَزَنده‌سَرا به باغ وحش ویژهٔ خزندگان گفته می‌شود. در خزنده‌سراها، انواع مارها، سوسمارها، لاک‌پشت‌ها، آفتاب‌پرست‌ها و دیگر جانوران خزنده به نمایش درمی‌آید. در صورتی که خزنده‌سرا دارای فضای سبز بین قفس‌ها و آکواریوم‌ها باشد به چنین محلی باغ خزندگان گفته می‌شود. در باغ‌های خزندگان، بخش ویژهٔ مارها، مارسرا نامیده می‌شود. در خزنده‌سراها جانوران معمولاً به صورت تکی یا گروهی در بخش‌هایی جدا و معمولاً در پشت شیشه زندگی می‌کنند که دارای تهویه ویژه دما و رطوبت است. این زیستگاه‌های کوچک مجزا را زیواکده می‌نامند. برخی
زیستگاه‌های کوچک مجزا را زیواکده می‌نامند. برخی خزنده‌سراها بخش فروش خزنده نیز دارند و در برخی دیگر اتاق ویژه‌ای به نام اتاق تولد برای برگزاری جشن تولد کودکان در خزنده‌سرا وجود دارد. یکی از قدیمی‌ترین خزنده‌سراها، مارسرای میامی است که در ۱۹۴۸ گشایش یافت و در ۱۹۸۴ تعطیل شد. در ایران در سال ۱۳۸۷ مارسرایی به شکل نمایشگاهی از ۲۳گونه مار سمی و غیرسمی ایرانی و غیرایرانی از سوی مجتمع نمایشگاهی مارهای سمی و غیرسمی فلات قاره ایران در دبیرستان شهیدی قزوین گشایش یافت.
سد اسوان سدی در کشور مصر است که با طرحی عظیم و برای جلوگیری از طغیان‌های رودخانه نیل ساخته شده‌است. این سد به برقراری جریان مداوم آب در تمام طول سال کمک کرده‌است و نیز برق کارخانه‌ها و منازل مسکونی شهرهای گوناگون کشور مصر را تأمین می‌کند. برنامه‌ریزی برای ساخت این سد در آلمان صورت گرفت و سپس مصری‌ها با کمک اتحاد جماهیر شوروی آن را ساختند. دریاچه سد ایجاد شده پس از آبگیری این سد که دریاچه ناصر نام دارد، هم‌اکنون از نظر گنجایش ذخیره‌سازی آب در رتبه ششم فهرست بزرگترین سدهای جهان قرار دارد. طغیان نیل. از