payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موسی نصیر اوغلی خیابانی (۶ مهر ۱۳۲۶ – ۱۹ بهمن ۱۳۶۰) معروف به موسی خیابانی، عضو با سابقه سازمان مجاهدین خلق ایران بود. وی یکی از اعضای سازمان در سال‌های بعد از ۱۳۵۰ بود و همراه مسعود رجوی از رهبران اصلی سازمان به‌شمار می‌آمد. خیابانی ۳۰ دی ۱۳۵۷ از زندان آزاد شد. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ بعد از مریم رجوی از مهم‌ترین رهبران سازمان بود و در سال ۱۳۶۰ پس از اعلام جنگ مسلحانه، فرماندهی نظامی سازمان را بر عهده داشت. موسی خیابانی در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ در حین یک درگیری مسلحانه در تهران توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
مسلحانه در تهران توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کشته شد. زندگی و تحصیلات. موسی خیابانی در ۶ مهر ۱۳۲۶ در تبریز و در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. پدرش در بازار تبریز مغازه‌دار بود. تحصیلاتش را تا اخذ دیپلم در دبیرستان منصور تبریز ادامه داد، سپس برنده بورسیه دولتی شد و در رشته فیزیک دانشکده علوم دانشگاه تهران پذیرفته شد. موسی در بهار سال ۱۳۵۹ با آذر رضایی (خواهر احمد رضایی، رضا رضایی و مهدی رضایی) ازدواج کرد. فعالیت‌های سیاسی. خیابانی در زمان دانشجویی اواخر سال ۱۳۴۵ به عضویت سازمان مجاهدین درآمد. او تحت
سال ۱۳۴۵ به عضویت سازمان مجاهدین درآمد. او تحت مسئولیت علی میهن‌دوست از رهبران سازمان بود و اصول و مبانی آموزه‌های سازمان را از محمد حنیف نژاد آموخت. دربارهٔ شخصیتش طبق گفته اعضای با سابقه سازمان، موسی بچه مسلمانی بسیار معتقد بود و این عقایدش تحت آموزش‌های محمد حنیف‌نژاد پررنگ‌تر نیز شد. موسی به دلیل تسلطش بر زبان عربی، برنامه مطالعاتی منظمی در متون اسلامی به ویژه قرآن و نهج البلاغه داشت. از همین رو، خیلی زود به یکی از نیروهای تئوریک اصلی در سازمان تبدیل شد. لطف‌الله میثمی دربارهٔ شخصیتش می‌نویسد: «موسی
شد. لطف‌الله میثمی دربارهٔ شخصیتش می‌نویسد: «موسی آدمی عارف و ساکت بود. بالاترین آرزویش این بود که ای کاش او را نزد محمد حنیف نژاد می‌بردند و از چشمه فیض او بهره می‌برد؛ با او قرآن می‌خواند و مطلب یادمی‌گرفت. برتری حنیف نژاد بر خودش را خیلی قبول داشت و دائم بر زبان می‌آورد. البته حنیف نژاد هم هر وقت در عربی به اشکالی برمی‌خورد، از موسی می‌پرسید.» بر اساس گفته‌ها موسی اساساً از نظر شخصیتی طوری بود که پس از دستگیری در زندان، مذهبی‌ها و طرفداران روح‌الله خمینی و حتی بازجوهای ساواک از او حساب می‌بردند و او را
و حتی بازجوهای ساواک از او حساب می‌بردند و او را درحالی‌که شکنجه می‌کردند آقا موسی صدا می‌زدند. او قبل از سال ۱۳۵۰ در ارتباط با رهبران و بنیان‌گذاران سازمان مسئولیت‌های سنگینی را در سازمان به عهده داشت. در سال ۱۳۴۹ همزمان با ورود سازمان به مرحله تدارک عمل و ایجاد آمادگی‌های نظامی، موسی به‌همراه چند تن دیگر از کادرها و مسئولان سازمان برای گذراندن دوره آموزش نظامی و چریکی راهی فلسطین و اردوگاه الفتح شد و پس از طی آموزش‌های لازم در مرداد سال ۱۳۵۰ مخفیانه به ایران بازگشت. موسی که دانشجوی فیزیک دانشگاه تهران
ایران بازگشت. موسی که دانشجوی فیزیک دانشگاه تهران بود سال آخر دانشگاهش مصادف شد با دستگیر شدنش و دوران هفت سالهٔ زندان، برای همین تحصیلات دانشگاهی او (در سال آخر دانشگاه) نیمه‌تمام ماند و موفق به اخذ لیسانس نشد. پس از گذراندن هفت سال دوران زندان همراه با شکنجه، بعد از آزادی به عنوان یکی از رهبران سازمان (شخص دوم سازمان) فعالیت بسیار گسترده‌ای داشت. دستگیری و زندان. او به‌دنبال یورش گسترده ساواک به سازمان مجاهدین در شهریور سال ۱۳۵۰، همراه ۳۳ تن دیگر از اعضای مجاهدین دستگیر شد. وی ماه‌ها زیر شکنجه قرار داشت.
مجاهدین دستگیر شد. وی ماه‌ها زیر شکنجه قرار داشت. شدت ضربات وارده در دوره بازجویی به حدی بود که مدتی در بیمارستان بستری شد. موسی خیابانی در اردیبهشت ۱۳۵۱، در یک دادگاه نظامی به اعدام محکوم شد. این حکم در دادگاه دوم نیز تأیید شد.اما پس از اعدام بنیان‌گذاران سازمان مجاهدین خلق ایران و اعضای کمیته مرکزی سازمان، حکومت شاه تحت فشارها و موج اعتراض‌های گسترده در واکنش به صدور احکام اعدام در مورد مجاهدین، مجبور شد که از اعدام او و چند تن دیگر از مجاهدین صرف‌نظر کند. موسی به حبس ابد محکوم شد و به زندان قصر انتقال
موسی به حبس ابد محکوم شد و به زندان قصر انتقال یافت. موسی خیابانی در برگه بازجویی ساواک علت مشارکت خود در سازمان را این‌گونه عنوان کرده است: «هدف این بود که اجتماعی تشکیل دهیم که در آن فقر و فساد نباشد و عقیده داشتیم که باید با هرگونه استعمار و استثمار مبارزه کرد و برای نیل (دستیابی) به آن، بایستی با رژیم موجود (شاه) مبارزه کرد و نتیجه‌ای که می‌خواستیم بگیریم این بود که یک رژیم دیگر، مطابق نظرات و ایده‌های خود برقرار کنیم.» سرانجام پس از ۷ سال زندان، در روز ۳۰ دی ۱۳۵۷، به‌همراه آخرین گروه از زندانیان
روز ۳۰ دی ۱۳۵۷، به‌همراه آخرین گروه از زندانیان سیاسی، از زندان شاه آزاد شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷. در ۳۰ دی ۱۳۵۷ کمی پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، بعد از این که آخرین دسته از زندانیان سیاسی از جمله اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران آزاد می‌شوند، سید محمود طالقانی به دیدارشان رفت و طبق تجربه همان دوران زندان، در دیدار با رهبران مجاهدین در اولین روز آزادی شان گفت: در ۲۳ بهمن ۱۳۵۷، رجوی و خیابانی، "جنبش ملی مجاهدین" را تأسیس کردند و دو روز بعد در یک بیانیه مشترک، "حمایت کامل خود را از جنبش ملی مجاهدین" اعلام نمودند.
کامل خود را از جنبش ملی مجاهدین" اعلام نمودند. کمی بعد همان نام سابق تشکیلات ("سازمان مجاهدین خلق ایران") بازگشت و مسعود رجوی به عنوان مسئول اول سازمان و موسی خیابانی به عنوان جانشین رجوی، در راس این تشکیلات قرار گرفتند. خیابانی در انتخابات مجلس اول شرکت کرد و با وجود این‌که حتی در دور دوم نیز در تبریز رأی کافی آورد اما به مجاهدین اجازهٔ ورود به مجلس داده نشد و با وجود آراء بالای مجاهدین از جمله رأی بالای مسعود رجوی در تهران، مانع ورود مجاهدین به مجلس شدند (طبق آمار مندرج آراء انتخاباتی سال ۵۸ که در کتاب
(طبق آمار مندرج آراء انتخاباتی سال ۵۸ که در کتاب اسلام رادیکال مجاهدین ایرانی نوشته یرواند آبراهامیان نیز درج شده). در روزهای بعد از انقلاب، بین سال‌های ۵۸ تا ۶۰، سازمان مجاهدین خلق که به عنوان یک سازمان انقلابی در ایران فعالیت می‌کرد، مرتباً از سوی مخالفان مورد حمله قرار می‌گرفت حتی عده ای از مجاهدین هم در این حملات کشته شدند. سازمان بارها در اعتراض و رسیدگی به این شرایط به مقامات نامه نوشتند اما نتیجه ای حاصل نشد. موسی خیابانی (پس از یک حمله مسلحانه به پایگاه امدادی مجاهدین) در بهمن ۵۸ در مصاحبه با نشریه
امدادی مجاهدین) در بهمن ۵۸ در مصاحبه با نشریه مجاهد گفت: تلاش کردیم صبر و بردباری داشته باشیم تا واکنش‌های متقابل کور انجام ندهیم. در هر موردی، مراتب را به مسئولان امر نوشتیم و درخواست رسیدگی کردیم که ممکن است کسی کشته بشود… متأسفانه به این تقاضاهای ما که خطاب به مسئولان بود، تا حالا جوابی داده نشده است» پس از دو سال کشمکش میان حاکمیت و مجاهدین نهایتاً بعد از تظاهرات مسالمت‌آمیز نیم میلیونی مجاهدین در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ که توسط نیروهای حاکمیت سرکوب شد و از ۳۱ خرداد، اعدام‌های دسته‌جمعی مجاهدین در اوین آغاز شد،
اعدام‌های دسته‌جمعی مجاهدین در اوین آغاز شد، سازمان مجاهدین در پاسخ به این کشتارهای وسیع اعلام جنگ مسلحانه با نظام جمهوری اسلامی ایران کرد و بلافاصله موسی خیابانی به عنوان فرمانده نظامی سازمان وارد صحنه عملیات نظامی و جنگ داخلی شد. در زمانی که خیابانی به عنوان فرمانده نظامی، جنگ مسلحانه با جمهوری اسلامی را هدایت می‌کرد، بیش از ۳۰۰ تن که بیشتر آنان از مسئولان و وابستگان نظام جمهوری اسلامی و نیز اعضا سپاه پاسداران یا کمیته انقلاب اسلامی ایران بودند، در این نبردها کشته شدند. البته جمهوری اسلامی در اطلاعیه‌ای
کشته شدند. البته جمهوری اسلامی در اطلاعیه‌ای در آبان ۱۳۶۰، مدعی شد که آمار کسانی که تا آن زمان در این جنگ‌های داخلی، توسط شاخه نظامی مجاهدین به فرماندهی خیابانی کشته شده‌اند، از ۵۰۰ تن نیز فراتر رفته است. هرچند جمهوری اسلامی ادعا کرده است که اکثریت این افراد مردم غیرنظامی بودند، اما سازمان مجاهدین، غیرنظامی بودنِ آنان را رد می‌کند. همزمان با کشته‌شدن صدها تن از سپاه پاسداران، نظام جمهوری اسلامی بیش از ۲۵۰۰ تن از مجاهدین خلق را در سال ۱۳۶۰ اعدام کرد. جمهوری اسلامی بمب‌گذاری‌های دفتر حزب جمهوری اسلامی و
اسلامی بمب‌گذاری‌های دفتر حزب جمهوری اسلامی و نخست‌وزیری در سال ۱۳۶۰ را به سازمان مجاهدین خلق نسبت داد. آثار و کتاب‌ها. این جزوات که در آن سال‌ها به صورت کتاب درآمده بود در عاشورا و رمضان سال ۱۳۵۸ در مسجد دانشگاه تهران به صورت کلاس‌هایی طی چند شب برگزار شد که خود موسی سخنرانی و تبیین این جزوات را بر عهده داشت. آخرین صدای موسی خیابانی. موسی خیابانی در آخرین نوار صوتی منتشر شده گفت: کشته‌شدن. بعد از خروج مسعود رجوی از ایران، موسی خیابانی فرماندهی سازمان مجاهدین در ایران را بر عهده گرفت. در روز ۱۹ بهمن ۱۳۶۰
در ایران را بر عهده گرفت. در روز ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ نیروهای سپاه پاسداران موفق به کشف محل اختفای اصلی رهبران مجاهدین در تهران در محله زعفرانیه شدند و پس از محاصره آن محل و چند ساعت درگیری مسلحانه آن را تصرف کردند. در این واقعه ۲۳ نفر از جمله موسی خیابانی، آذر رضایی همسر موسی خیابانی و اشرف ربیعی همسر مسعود رجوی کشته شدند. در این واقعه پسر خردسال مسعود و اشرف با نام مصطفی رجوی زنده ماند. این واقعه از سوی مجاهدین «عاشورای مجاهدان» نامیده شد. در فرهنگ عامه. دقایق پایانی فیلم ماجرای نیمروز ماجرای حمله نیروهای امنیتی
فیلم ماجرای نیمروز ماجرای حمله نیروهای امنیتی به محل اختفای موسی خیابانی در زعفرانیه و کشته‌شدن او را به روایت جمهوری اسلامی به تصویر کشیده است.
چرخ‌کتی، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان چپکرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۲نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
سَندرُم یا سَندرُوم یا نشانگان جمعی از علائم و نشانه‌های پزشکی است که به‌صورت یک مجموعۀ همزمان و به‌صورت مرتبط با یکدیگر پدید می‌آیند و اغلب از یک بیماری یا یک اختلال خاص، ناشی شده‌اند (برای مثال، ناتوانی‌های جسمی و ذهنی، چانۀ کوچک و صاف، فضای اضافی بین انگشت شست پا و انگشت دوم، و چشم‌های گِرد، نشانه‌های به‌ظاهر پراکنده‌ای هستند که به‌صورت یک مجموعه و اثر سندرمِ داوْن ایجاد شده‌اند). این، شامل نشانه‌های بیماری است (که توسط بیمار گزارش می‌شود)، علائم پزشکی (که توسط پزشک دریافت می‌شود) و پدیده‌ها و خصوصیاتی
توسط پزشک دریافت می‌شود) و پدیده‌ها و خصوصیاتی که معمولاً با هم اتفاق می‌افتند؛ بنابراین وجود یکی از این مشخصه‌ها، به پزشک در مورد وجود بقیۀ ویژگی‌ها هشدار می‌دهد. در سال‌های اخیر، از این واژه، خارج از پزشکی، در ارتباط دادن میان چند پدیدۀ مربوط به هم استفاده شده است. در گذشته، معمولاً وقتی چند نشانه و علامت، همراه یکدیگر در بیماری دیده می‌شد و پزشکی که متوجه همراهی آنها شده بود، نمی‌توانست علت خاصی برای بروز آن علائم بیابد، به مجموعۀ آن علائم، سندروم اطلاق می‌شد. پانویس. «نشانگان» واژه‌های برگزیدۀ
اطلاق می‌شد. پانویس. «نشانگان» واژه‌های برگزیدۀ فرهنگستان زبان پارسی
کاشانی یا کشانی متخصصین قوم‌شناسی آنان را در زمزه بنی اشک یا به قول جی.پی. تیت نویسنده کتاب تاریخ سیستان،از سلاسه اشک‌کاپترا به حساب می‌آورند. اشک کاپترا جد شاخه‌ای از پارتیان و هند قدیم‌اند که از آنان به عنوان پهلوی یاد می‌شود اشک موسس سلسله اشکانیان می‌باشد بنابراین کشانی‌ها از حکومت مداران سلسله اشکانیان بوده‌اند. کشانی‌ها در منطقه‌ای بین سیستان کنونی تا کلات، پنجگور پاکستان و تا قندهار افغانستان و عشق آباد ترکمنستان پراکنده‌اند. درمجموع طایفه کاشانی به همراه طوایفی همچون ارباب زهی ها ،بزرگ زاده های
به همراه طوایفی همچون ارباب زهی ها ،بزرگ زاده های مکران(ملکزاده ونعمت اللهی زیر شاخه بزرگ زاده هستند)اززیرمجموعه های بلوچ قبائل به حساب می آیند. امروز افراد طایفه کشانی در ایران و افغانستان و پاکستان و ترکمنستان زندگی می‌کنند.طایفه طوقی نیز از مجموعه طایفه کشانی می‌باشد ، اقوام طایفه کشانی اصالتاً آریایی نژاد و از قوم پارت می‌باشند و یکی از طوایف قوم بلوچ هستند.. کشانی . [ ک َ / ک ُ ] (ص نسبی ) منسوب به کشان یا کشانیه و آن شهری بوده‌است از بلاد سغد سمرقند و در شمال وادی سند قرار داشته و میان آن و سمرقند
و در شمال وادی سند قرار داشته و میان آن و سمرقند دوازده فرسنگ بوده‌است . (از ترجمه ٔ فتوح البلدان محمد ابراهیم آیتی ص 69). منسوب به ولایت کشان . (ناظم الاطباء) : زمین کشانی و ترکان و چین ترا باشد آن همچو ایران زمین . سپه دید چندان که دریای روم از ایشان نمودی چویک مهره موم کَشانی و سکنی و وهری سپاه دگرگونه جوشن دگرگون کلاه . فردوسی . ز سغد و کشانی سپه برگرفت جهانی بدو مانده اندر شگفت . فردوسی
امامزاده محمود، روستایی از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۶نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۶نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
لاریم، روستایی در دهستان لاریم شمالی بخش لاریم شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. این روستا، مرکز بخش لاریم است. پیشینه نام و پیشینه. پیشینه نام لاریم به تناسب اقلیم و آب‌وهوای مطلوب و معتدل و نشاط‌ آور به «لار» و به لحاظ نزدیکی به دریا «یم» گفته شده که کم‌کم به لاریم مبدل گشت و لاریم به معنی منطقه خوش آب‌وهوا که در کنار دریا واقع شده‌است می‌گویند. از لحاظ تاریخی از سفالینه‌های بدست آمده و تپه‌های باستانی موجود، لاریم قدمتی طولانی داشته که بقایای سفالینه در امتداد رودخانه سیاهرود در منطقه لاریم
سفالینه در امتداد رودخانه سیاهرود در منطقه لاریم دهنه و تپه دین بن گواه این مطلب هست همچنین لاریم در گذشته به خاطر داشتن شکارگاه و مناظر بکر مورد توجه بوده که برای نمونه می‌توان از سفرنامه ناصرالدین شاه به مازندران و تعریف و تمجید از لاریم توسط ناصرالدین شاه اشاره کرد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵٬۳۰۰ نفر (۱٬۷۹۷ خانوار) بوده‌است.
آباده، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۹نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
ایزدخیل، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۶۴نفر (۱۵۸خانوار) بوده‌است.
بالازرین‌کلا، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۰۷ نفر (۲۲۰خانوار) بوده‌است. یکی از بزرگ‌ترین تالاب‌های (آبندان) استان مازندران در روستای زیبای بالازرین کلا وجود دارد. کمتر از ۱۵کیلومتر با مرکز شهرستان یعنی شهر جویبار فاصله دارد و از شمال با پایین زرین کلا، از جنوب با روستای شاهرضا، از غرب با مشک آباد و از شرق با سیدمحله و عباسعلی کش همجوار است. تپه
و از شرق با سیدمحله و عباسعلی کش همجوار است. تپه معروف جن کتی متعلق به این روستاست. شغل اصلی مردم کشاورزی و زراعت برنج است. بزرگ‌ترین قایق ساز محلی یعنی آقای حاج مصطفی بخشی اهل روستای بالازرین کلا می‌باشد. بیشترین علاقمندی مردم به ورزش خصوصاً ورزش کشتی می‌باشد. واژه‌های معروف: شله، قواثل، عاروس کتی، سیکابول، پرلا، کشتل، اوتشنی، وکالیله، تیلخس، چکاب، چلا، کن، گزیل، آپارتونی، قتو، امامزاده اسم می‌باشد.
پایین زرین‌کلا، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. از نظر موقعیت جغرافیایی این دو روستا در جوار هم و با فاصله‌ای کمتر از ۲ کیلومتر واقع شده‌اند. در واقع روستای بالا زرینکلا در جنوب روستای پایین زرین کلا واقع است. این دو روستا دارای منابع آب مشترک (آب‌بندان) هستند که تامین‌کننده آب کشاورزی برای زمین‌های شالیزار اهالی دو روستا می‌باشد. جمعیت. این روستاها در مرکز دهستان لاریم شمالی بوده و در بخش لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت
آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت روستای پایین زرین کلا ۱۱۷۱ نفر (۳۸۳خانوار) بوده و، جمعیت روستای بالا زرین کلا ۷۵۰نفر (۲۲۰خانوار) بوده‌است.
چوباغ، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۴۴نفر (۹۶خانوار) بوده‌است.
خرده لاریم، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۳۰نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
رنگریز محله، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۲۶نفر (۱۱۲خانوار) بوده‌است.
ده عروس کتی، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن 81نفر (21خانوار) بوده‌است.
کردخیل، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸۷نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
ده مشک آباد پائین، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن 472نفر (131خانوار) بوده‌است.
مهرآباد چفت‌سر، روستایی است از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۰نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
مشک‌آباد بالا، روستایی از توابع بخش گیل‌خوران شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان لاریم قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۴ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
ازان، روستایی در دهستان ازان بخش مرکزی شهرستان میمه و وزوان در استان اصفهان ایران است. این روستا، مرکز دهستان ازان است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳٬۱۰۲ نفر (۱٬۰۱۴ خانوار) بوده است.
حاجی‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشت و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۷نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
شیب آبندان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری محلی توسط دهیاری روستا که در سال1397 صورت گرفته، جمعیت آن 800نفر (220 خانوار) بوده‌است. منابع. دهیاری روستای شیب آبندان سندطرح هادی سال 86
سیدکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. این روستا در فاصلهٔ ۳ کیلومتری شهرستان جویبار قرار دارد. امامزاده حسن رضا (ع) و پل تاریخی آزان از جاذبه‌های مذهبی و تاریخی این روستا می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱۱نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.
اسماعیل‌کلا کوچک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۸۹نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.
فرج‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
فوتم سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۴۰۱ صورت گرفته، جمعیت آن۲۴۰نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
دیوکلا الیمون، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. در سال ۱۳۹۲ طرح هادی این روستا اجرا شده و خیابان ها و معابر تماما شکل مدرن و زیبایی به خود گرفته است. به عنوان اولین روستای کشور، تمامی ورودی و خروجی های این روستا مجهز به دوربین مداربسته شده که امنیتی بالا را برای ساکنین به ارمغان آورده است. در سالهای اخیر این روستا محل اقامت بسیاری از تهرانی ها واقع شده است و به همین دلیل به محیطی ویلایی با ارزش بالا تبدیل شده است که این روستا را از سایر روستاهای اطراف متمایز میکند و شغل
را از سایر روستاهای اطراف متمایز میکند و شغل اصلی مردم روستا کشاورزی و دامپروری می باشد و درصد بسیاری از مردم، با سواد و دارای مدارک عالیه دانشگاهی و حوزوی می باشند و در انتهای روستا، امامزاده قاسم علیه السلام که از نوادگان امام کاظم علیه السلام می باشد مدفون هستند و سالانه میزبان زائرین زیادی می باشد. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۷۷نفر (۲۴۶خانوار) بوده‌است.
سروکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران. جمعیت. این روستا در دهستان حسن‌رضا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۳۲۸نفر (۳۵۷خانوار) بوده‌است.
روستای فوتم علیا، همراه با روستاهای شهنه کلا- میانده- اسماعیل کلا بزرگ- اسماعیل کلاکوچک- چلمیان- بیزکی- کوکنده-فوتم‌سفلی- فوتم علیا- کله بن -شیب آبندان- حاجیکلا-آزان- سیدکلا- سروکلا- دیوکلا -الیمون- فرج آباد- میارکلا- ابجر و رستمکلادر دهستان حسن رضا از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران قراردارد. اردشیر برزگر در کتاب «تاریخ طبرستان» آنجا که در مورد شهرها و آبادی‌های بعد از اسلام توضیح داده است یکی از بخش‌های آباد را «رزمیخواست» می‌داند. رزمیخواست بخشی بوده از شهرستان بابل کنونی که تا سده
بخشی بوده از شهرستان بابل کنونی که تا سده سوم اسلامی در دست اسپهبدان مزمغانی بوده است، چانکه ابن اسفندیار گوید: «... و مزمغان بن ونداد امید پیش از این محمد بن اوس (نایب خلیفه عباسی) به خشم… بود… چون کار حسن زید (داعی الکبیر ۲۵۰–۲۷۰ ق) قوت گرفت از بیشه بیرون آمد و به مامطیر (بارفروشده– بابل) رسید، روز پنجشنبه بیست و ششم شوال (۲۵۰ق) و مردم را با بیعت حسن زید دعوت کرد… حسن زید… پادشاهی رزمیخواست… به او سپرد و مثال داد که با ساری رود… (مصمغان) با حدود ساری رفت و به نوروز آباد (پوتم) لشگرگاه ساخت…» و پوتم را
و به نوروز آباد (پوتم) لشگرگاه ساخت…» و پوتم را امروز فوتم خوانند؛ و دهکده‌ای است میان دو ده جدید الاسلام و اسماعیل کلای بلوک کیاکلای میان دو شهر شاهی و بابل. دوری پوتم از کیاکلا ۱۲ و ساری ۳۳ و جاده شوسه ۵ کیلومتر و دارای ۲۵ خانوار و ۱۵۰ تن مردم. فوتم . [ت َ] (اِخ) دهی است از بخش مرکزی شهرستان شاهی که دارای ۲۵۵ تن سکنه است. آب آن از رود تالار و چاه و محصول عمده اش برنج، کنف، پنبه، کنجد، صیفی و غله است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳). جمعیت. جمعیت روستای فوتم علیا براساس آخرین نتایج سرشماری عمومی نفوس و
فوتم علیا براساس آخرین نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته است شامل ۱۰۶خانوار و ۳۱۴ نفر به تفکیک ۱۶۱ مرد و ۱۵۳ زن بوده است. وضعیت کشاورزی. بیشتر مردم روستای فوتم علیا به شغل کشاورزی اشتغال دارند و عمده اهالی روستای مذکور به کشت برنج، گندم، جو و صیفی جات مشغول می‌باشند و برخی از اهالی در کنار زراعت به باغداری مرکبات وکمی درختان سیاه ریشه می‌پردازند و دامداری ازنوع پرورش گوسفند، بز و گاو و پرورش ماکیان شامل مرغ، اردک، غاز وبوقلمون خانگی در کنار سایر فعالیت‌های کشاورزی
وبوقلمون خانگی در کنار سایر فعالیت‌های کشاورزی بخشی از اشتغال کشاورزان روستای فوتم علیا را در بر می‌گیرد. منابع آب روستای فوتم علیا آز آب سطحی و زیرزمینی تأمین می‌گردد که آب سطحی آن از کانال بتنی که از سد البرز تغدیه می‌شود و سه نهر سنتی به نام‌های سنگ پل بزرگ (با نام محلی گت سنگ پل)، سنگ پل کوچک (با نام محلی خورد سنگ پل) و قنو (که از بند پلخوار قائم شهر تغذیه می‌شود) تأمین می‌شود. در فصل زمستان از آب نهرهای مذکور در سد خاکی شصت هکتاری روستا که در استان مازندران آببندان نامیده می‌شود، به همراه آب سه چاه
آببندان نامیده می‌شود، به همراه آب سه چاه عمیق آرتزین که در داخل آببندان حفر شده است، ذخیره و در فصل بهار وتابستان برای آبیاری هشتاد هکتار از شالیزارهای روستاهای فوتم علیا وفوتم سفلی استفاده می‌شود. آب نهرهای سنگ پل بزرگ وسنگ پل کوچک از زه آب روستای کله بن که منشأ آن بارندگی فصل‌های عمدتاً پاییز و زمستان وکمی بهار و تابستان می‌باشد تأمین می‌گردد و آب نهر قنو علاوه بر زه آب ناشی از بارندگی از نهر پلخوار که از رودخانه تالار که ازکوه‌های سواد کوه سرچشمه می‌گیرد و به دریای مازندران می‌ریزد، تأمین می‌شود.
و به دریای مازندران می‌ریزد، تأمین می‌شود. آبیاری سایر اراضی شالیزاری وباغات روستا از آب زیرزمینی استفاده می‌شود که عمدتاً از چاه‌های سطحی از نوع دهانه گشاد وندرتا چاه‌های نیمه عمیق، استفاده می‌شود. کم‌آبی در اواخر فصل بهار و تابستان مشکلات فراوانی برای کشاورزان روستا فراهم می‌نماید و برخی از سال‌ها که در بهار وتابستان باران کمتری می‌بارد و خشکسالی اتفاق می‌افتد بسیاری از شالیزارها خشک شده و به بسیاری از باغات نیز خسارت جدی وارد می‌شود و برای رفع مشکل فوق در حال حاضر برای بهبود وضعیت آبیاری اراضی روستا و
در حال حاضر برای بهبود وضعیت آبیاری اراضی روستا و روستاهای اطراف و برای انتقال آب سد البرز (پاشا کلا)، شبکه اصلی آبیاری به‌شکل ذوذ نقه ای و به صورت بتن در جا در دست احداث است که از شرق به غرب روستا امتداد دارد. در روستای مذکور زراعت برنج و باغات مرکبات آبیاری می‌شوند و سایر محصولات زراعی وباغی به صورت دیم کاشته می‌شوند و آبیاری نمی‌شوند. در روستای فوتم علیا، یک واحد مرغداری صنعتی، یک انبار سورتینگ مرکبات و یک کارگاه شالیکوبی به همراه پرورش ماهی گرم آبی که از دهه شصت هجری شمسی در آببندان روستای مورد اشاره
از دهه شصت هجری شمسی در آببندان روستای مورد اشاره وجود دارد که بخشی از اشتغال مردم روستا را تأمین می‌کند. آثار باستانی. تپه فوتم سنگ پل در روستای فوتم علیاقراردارد و نام قدیمی آن دینه سر بوده است و نوع بنای آن، سفید خانه قدیمی با کاربری تپه، تم بوده است. دیرینگی آن به هزار ، روستای فوتم علیا در مسیر جاده اسفالته شهرستان سیمرغ به شهرستان جویبار، واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۶۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۲] جامعه‌شناسی روستای فوتم علیا. در اواخر دوره قاجاریه
روستای فوتم علیا. در اواخر دوره قاجاریه در روستای فوتم علیا بیماری وبا همه گیر شد و تعدای از اهالی روستا به روستاهای اطراف کوچ کردند و فقط چند خانوار در روستا باقی ماندند. آقاجان جانباز که به شغل گوسفند داری اشتغال داشت با خانواده از روستای مشک آباد به روستای فوتم علیا کوچ نمود و با خانواده در کنار قبرستان روستا سکنی گزید. کدخدای کله بن که در آن زمان کدخدایی روستای فوتم علیا را نیز بر عهده داشت به آقا جان پیشنهاد کرد که در روستای مذکور ساکن شود و پیشنهاد خرید ملک کارخانه پنبه پاک کنی را به ایشان داد. بدین