payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به مرو، دژ آنجا را آماده دفاع کرد و ایلچیانی به سوی بخارا و ماوراءالنهر فرستاد تا از عبیدالله خان و سایر خانان و سلاطین چنگیزی یاری بخواهد. شاه اسماعیل یکم رهسپار مرو شد، در سرخس مردم اظهار فرمانبرداری کردند. شاه اسماعیل، محمد دانه بیگ افشار را به فرماندهی پیشانی (طلایه، مقدمه) سپاه برگزید و او را پیشتر روانه ساخت. شیبک خان نیز گروهی از سپاهیان نیرومندش را برای رویارویی با آن‌ها گسیل داشت. در نزدیکی روستای طاهرآباد آن دو گروه با هم جنگیدند و با اینکه محمد دانه بیگ افشار کشته شد، ولی قزلباشان بر ازبکان
دانه بیگ افشار کشته شد، ولی قزلباشان بر ازبکان پیروز شدند و سایر آنان را به شهر مرو راندند. در همین هنگام شاه اسماعیل به آنجا رسید و گروهی از سرداران نامدار و سربازان قزلباش به سوی قلعه یورش بردند. شیبک خان نیز گروهی از لشکریان ماوراءالنهر را به استقبال آن‌ها فرستاد و عده‌ای از هر دو طرف کشته شدند و مدت هفت روز جنگ ادامه داشت تا اینکه شیبک خان مقرر کرد که سپاهیان ازبک در دژ بمانند و تا آمدن خانان چنگیزی از شهر بیرون نیایند. هنگامی که شاه اسماعیل فهمید که شیبک خان در انتظار لشکریان ماوراءالنهر است، تدبیری
خان در انتظار لشکریان ماوراءالنهر است، تدبیری اندیشید. او به ظاهر دست از محاصره مرو برداشت و یکی‌دو کوچ از آنجا عقب نشست و در روستای محمودی در سه فرسخی شهر مرو اردو زد و با ارسال نامه‌ای به شیبک خان، اعلام کرد که قصد دارد در مناطقی از خراسان قشلاق کند و در آغاز بهار برای جنگ بازخواهد گشت. سپس شاه اسماعیل، امیر بیگ موصلو مُهردار را با سیصد سوار در سرپل رود محمودی گذاشت و به او دستور داد که به محض دیدن سپاه ازبک، پا به فرار بگذارد و به خود را به پادشاه برساند. سپس شاه اسماعیل خود رهسپار تلختان شد. شیبک خان
سپس شاه اسماعیل خود رهسپار تلختان شد. شیبک خان پنداشت که در نبود شاه اسماعیل، در آذربایجان شورشی رخ داده‌است و شاه برای فرونشاندن آن رهسپار آذربایجان شده‌است. با وجود این شیبک خان احتیاط کرد و دو روز از شهر بیرون نیامد و با سردران خود به مشورت پرداخت. قنبربی از سرداران ازبک پیشنهاد کرد که بهتر است که تا آمدن سپاهیان کمکی از ماوراءالنهر منتظر بمانیم؛ ولی شیبک خان به تحریک سخنان همسرش مغول خانم با بهادران ازبک از دژ بیرون آمد و در پی سپاهیان ایران رفت. جنگ اصلی. امیر بیگ موصلو مُهردار همانگونه که شاه اسماعیل
امیر بیگ موصلو مُهردار همانگونه که شاه اسماعیل یکم دستور داده بود پا به فرار گذاشت. شیبک خان از دیدن گریز آن‌ها خوشحال شد و از سیاه‌آب گذشت و امیر بیگ موصلو به خراب کردن پل آن رود پرداخت. در نزدیکی روستای محمودی چون شیبک خان، شاه اسماعیل و سپاهیانش را دید، متوجه شد که فریب خورده‌است؛ اما به ناچار آماده جنگ شد. او دو تن از سرداران نامی خود را بر جناح‌های چپ و راست لشکر خود گمارد و خود نیز در میانه سپاه قرار گرفت. شاه اسماعیل نیز چنین کرد. در روز جمعه ۲۶ شعبان ۹۱۶ قمری جنگ با یورش ازبکان آغاز شد. سرداران
۹۱۶ قمری جنگ با یورش ازبکان آغاز شد. سرداران شیبک خان صفوف سپاه ایران را درهم شکستند و آنان را عقب زدند. در این هنگام شکست سپاهیان ایرانی نزدیک شده بود. شاه اسماعیل با دیدن دلاوری دو سردار ازبک و شکست جناحین سپاه خود، سخت به هیجان می‌آید و «اللّه‌ اللّه گویان» به سپاه ازبک یورش می‌برد و سپاهیان قزلباش نیز به هیجان در آمدند. با حمله شخص شاه، پیروزی ازبکان عقیم می‌ماند و جنگ به نهایت شدت خود می‌رسد. ازبکان از طلوع آفتاب تا اذان ظهر پایداری می‌کنند؛ اما سرانجام پیروزی قزلباشان نمایان می‌شود. ازبکان که دیگر
پیروزی قزلباشان نمایان می‌شود. ازبکان که دیگر تاب پایداری ندارند روی به گریز می‌نهند. ایرانیان به دنبال آن‌ها می‌روند و گروهی از آنان را می‌کشند. ازبکان در حالی که از ترس جان، سراسیمه می‌گریختند به سیاه‌آب رسیدند و از آن عبور کردند ولی بیشترشان غرق شدند. شیبک خان با پانصد تن از همراهانش به خرابه‌ای رسیدند که راه خروج نداشت. عده‌ای از قزلباشان آنجا را محاصره کردند و به تیراندازی پرداختند. ازبکان از ترس گزند، بر روی هم می‌رفتند و می‌کوشیدند که از دیوار خرابه بالا بروند، اما بیشترشان توسط سپاهیان ایران کشته
بالا بروند، اما بیشترشان توسط سپاهیان ایران کشته شدند. میرزا محمدحیدر دوغلات می‌نویسد:بیشتر ازبکان توسط سپاهیان ایران کشته شدند و عده‌ای نیز در زیر دست و پای خود و اسب‌هایشان کشته شدند، که شیبک خان نیز به همین‌گونه کشته شد، البته به گفته عالم آرای صفوی، شیبک خان که در باتلاقی گرفتار شده بود، پس از بیرون آوردن او، بی‌درنگ به فرمان شاه اسماعیل گردن زده شد. به گفته خواندمیر، پس از یافتن جسد، سرش را نزد شاه اسماعیل می‌آورند. شاه پس از شکرگذاری، امیر بیگ موصلو و بعضی دیگر از سپاهیان را را که در آن جنگ از خود
و بعضی دیگر از سپاهیان را را که در آن جنگ از خود شجاعت نشان دادند، با انواع الطاف آنان را مفتخر کرد. بر مردم مرو رحم نموده و از سرهای کشتگان منارها برافراشت. و خواجه کمال‌الدین محمود ساغرچی، دیوان اشراف شیبک خان چون خبر قتل خان خود را شنید، نجم ثانی را میانجی خود کرد و شاه شفاعت نجم را پذیرفت و او را به مقام وزارت و صاحب دیوانی گماشت. قنبر بیگ و جان‌وفا میرزا از سرداران ازبک که اسیر شده بودند به دستور شاه اسماعیل اعدام شدند و حدود ده هزار ازبک در جنگ کشته شدند. شاه اسماعیل فرمان داد تا پوست سر شیبک خان را
شاه اسماعیل فرمان داد تا پوست سر شیبک خان را پر از کاه کنند و آن را برای بایزید دوم سلطان عثمانی فرستاد. شاه اسماعیل در نامه‌ای به قانصوه غوری سلطان مصر این نبرد را چنین شرح می دهد: «...آنکه شیبک شیبانی که شعبه‌ای از درخت کفر چنگیزخانی بود در ممالک ماوراءالنهر و تمامی خراسان دست تسلط بگشود و باد نخوت و غرور و پندار در دماغ او راه یافته، سر از جاده استقامت برتافته و متعرض مملکت ایران می‌شد و از هر طرف به نهب و غارت مبادرت می‌نمود و ابواب ظلم و تعدی بر سایر بلاد و عباد می‌گشود: حفظ نوامیس الهی و رعایت قوانین
و عباد می‌گشود: حفظ نوامیس الهی و رعایت قوانین خلافت و پادشاهی چنان اقتضا نمود که عساکر نصرت و ظفر‌قرین به عزم قلع و قمع آن شقی خسارت‌آئین روی توجه به صوب ممالک خراسان آورند. "ستدعون الی قوم اولی بأس شدید". به مجال عیان رسانیده یوم الجمعه سادس [عشرین] شهر شعبان المعظم سنه ست عشر و تسعمائه (جمعه ۲۶ شعبان ۹۱۶) در دارالملک مرو "یوم التقی الجمعان" تحقق یافت. محاربه و مجادله تمام واقع شد و آتش حرب و قتال به نوعی التهاب و اشتعال گرفت که بهرام خون‌آشام از خوف و اضطراب رجعت اختیار کرد: غازیان ضرغام انتقام و
و اضطراب رجعت اختیار کرد: غازیان ضرغام انتقام و مجاهدان بهرام اتسام زبان حال بدین مقال گشودند که: از کشته پشته ساخته: در این اثنا از مهب تأییدات غیبی نسائم فتوحات لاریبی وزیدن گرفت. شیبک شقاوت آثار و سایر امراء و انصار که از کثرت ازدحام از حیز شمار بیرون بودند، طعمه شمشیر و هدف نیزه و تبر گشتند و همگی ممالک ایران و توران به قبضه اقتدار و حیطه اختیار آمده، تمامی آن دیار از خبث وجود آن گروه نابکار پاک گشت...».
علی رضاییان (متولد ١٠ آذرماه ١٣٢٣) استاد تمام رشته مدیریت رفتار سازمانی در دانشگاه شهید بهشتی و مولف چند کتاب مرجع در زمینه مدیریت رفتار سازمانی است زندگینامه. او ریاست دانشکده مدیریت دانشگاه تهران را از سال ١٣٦٥ تا ١٣٧٦ و دانشکده مدیریت دانشگاه شهید بهشتی را برعهده داشت. رضاییان از سمینار ها و مراکز ملی و بین المللی (از جمله جشنواره فارابی) ٦٨ جایزه و لوح تقدیر دریافت کرده و همچنین عنوان چهره ماندگار در رشته مدیریت را در سال ۱۳۸۵ کسب نمود. او دوره دکتری مدیریت در دانشگاه تهران و دوره دکترای حسابداری در
مدیریت در دانشگاه تهران و دوره دکترای حسابداری در دانشگاه تربیت مدرس را پس از انقلاب فرهنگی بنیان نهاد. رضاییان در اسفندماه ۹۶ طی حکمی از سوی محمدمهدی طهرانچی به ریاست دانشکده مدیریت دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی منصوب گردید . وی در زمینه دروسی همچون مديريت رفتار سازمانی، مبانی سازمان و مديريت، تجزيه و تحليل و طراحی سيستم، رفتار سازمانی پيشرفته و نظريه‌های سازمان تحقیق و پزوهش می‌نماید. آراء و نظرات. وی در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری ١٣٩٢ ایران بیان داشته بود: "...هر نامزدی که با ادبیات انقلاب اسلامی
بود: "...هر نامزدی که با ادبیات انقلاب اسلامی صحبت کند و هماهنگ تر باشد، ایده­آل تر است. متأسفانه برخی از نامزدها حرف هایی می زنند که مبتنی بر عقل سلیم نیست بلکه بیشتر می­خواهند مردم را به گونه ای راضی کنند و رأی شان را بگیرند."از دیدگاه رضاییان، با توجه به آموخته‌های علم مدیریت:"...مهمترین مهارتی که باید یک مدیر در جایگاه رئیس جمهور داشته باشد، مهارت ادراکی است؛ یعنی قدرت آینده نگری و گسترده نگری نه جزئی نگری. در واقع رئیس جمهور باید بتواند جایگاه خودش را در کل نظام و در مجموعه جهانی تشخیص بدهد و بتواند
در کل نظام و در مجموعه جهانی تشخیص بدهد و بتواند برنامه‌ریزی ها و تصمیم گیری هایی کند که همه جانبه و گسترده نگر باشند. به نظر من مهارت های انسانی هم مورد نیاز است ولی هر چه که سطح مدیریت بالاتر می‌رود نیاز به مهارت های ادراکی مفهومی بیشتر است..." آثار. فهرست کتاب‌های منتشر شده ار رضاییان به شرح زیر است:
دهستان آذغان یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا در ۱۲ کیلومتری شهرستان اهر واقع شده است وجه تسمیه. در تقسیم نامه‌های خانوادگی اهالی روستای آذغان اسناد تاریخی وجود دارد که از دوران افشاریه به یادگار مانده است. در 225 سال پیش در این اسناد از نام آسجان استفاده شده است که آسجان معرب آسگان است. نام آسگان از دو کلمه "آس+گان" تشکیل شده است که به معنای محل آسیاب‌های بسیار است. امروزه نیز آثار بسیاری از آسیاب‌های متروکه در گوشه و کنار این روستا به چشم
آسیاب‌های متروکه در گوشه و کنار این روستا به چشم می‌‎خورد. بعدها دو روستا در بالا و پایین دست آذغان پدید آمده‌اند. روستای بالایی آنکه در شمال واقع است، ابریق نام دارد. ابریق معرب مشوش آبریز است یعنی جاییکه ساکنین قلعه آسگان برای براه انداختن آسیاب‌ها جهت آردسازی و روغن‌کشی و حتی چکش‌کاری سلاحهای خویش آب را در آنجا ذخیره می‌کردند. روستای پایین دست رواسجان است، که نام محلی‌اش قرنقوش و نام رسمی‌اش رواسجان می‌باشد. رواسجان نیز از دو کلمه "رو+ آسجان" تشکیل شده است که رو به معنای راه و آسجان نیز معرب همان آسگان
که رو به معنای راه و آسجان نیز معرب همان آسگان است، پس رواسجان یعنی راه آسگان و قرنقوش رایج در زبان محلی و عامیانه از "قرلان قوشون" یعنی محلی که سربازان آسگان به دست مغول قتل عام شده‌اند، گرفته شده است. تاریخچه. آذغان بنا به مشهودات و برخی کاوشها، محلی بسیار دیرینه و باستانی است، گورستان‌هایی در گوشه و کنار روستا هنوز هم باقی است که مردمان آنروزگار مردگان خود را در خمره‌ها دفن می‌کرده‌اند. آثاری از زمان ساسانی به نام دیزلی یعنی دیر زرتشت باقی است. در غرب روستا آنسوی رودخانه به تعداد هفت دیر پشت سر هم قرار
آنسوی رودخانه به تعداد هفت دیر پشت سر هم قرار دارند که خود دیرها ویران ولی تپه‌ها هنوز دست نخورده به چشم می‌خورد. قلعه آسگان، در مرکز روستای آذغان محلی است بلند و امروزه خیابانی کشیده شده است که هنوز هم قلعه نام دارد. سنگ بناها و مقبره‌ها در گوشه و کنار و در منازل افراد در پله‌ها و زیر بنای دیوارها بکار رفته است. دیوارهای کسانیکه حوالی و حواشی قلعه ساکنند اکثر سنگها مکعب مستطیل بزرگ هستند، منقور و منقوش. سنگ مزار فرمانده نامی قلعه شیخ بهلول سلطان محمد جهان پهلوان به آیات قرآنی در کنار مسجد بزرگ افتاده و
پهلوان به آیات قرآنی در کنار مسجد بزرگ افتاده و بعضی از نوشته‌هایش در اثر بی‌توجهی از بین رفته ولی قابل خواندن بوده است. سلطان محمد جهان پهلوان از اتابکان آذربایجان است که به دین بلی نسبت داده‌اند. دین بلی‌ها نسبشان به انوشیروان می‌رسد. می گویند آخرین جنگ سلطان جلال الدین خوارزمشاه، این افسر نامدار ایرانی در محل قرلان قوشون (قرنقوش) اتفاق افتاده است. سلطان جلال الدین به تفلیس رفته، گویا آنها از ترس مغول که در آن حوالی اردو زده بودند به این فرمانده دلاور پناه نداده‌اند و گفته‌اند، که در جنوب رودخانه یعنی
نداده‌اند و گفته‌اند، که در جنوب رودخانه یعنی ارس قلعه‌ای است بنام آسگان شما به آنجا بروید. سلطان جلال‌الدین به آسگان پناهنده می‌شود و این خبر به گوش مغول که در قره‌باغ کشور آذربایجان امروزی اردو زده بودند می‌رسد. آنها یعنی سواران مغول در امتداد قره‌سو و کناره‌های اهر چای به حوالی رواسجان امروزی می‌رسند و سربازان قلعه آسگان به فرماندهی بانوی قلعه"جهان آغا" همسر سلطان محمد در قرنقوش فعلی با سربازان مغول درگیر می‌شوند. سربازان آسگان شکست سختی می‌خورند و قرلان قوشون (یعنی لشکر تارو مار شده) نام همین محل است.
قوشون (یعنی لشکر تارو مار شده) نام همین محل است. فرمانده این جنگ خاتون قلعه "جهان آغا" به دست سربازان مغول کشته می‌شود. جمعی از فدائیان جنازه بانوی قلعه را شبانه بر خلاف سمت قلعه تا رودخانه اهرچای می برند و همانجا دفن می‌کنند که مبادا جنازه به دست مغولان افتد و هتک حرمت شود. امروزه بقعه کوچکی که کنار جاده اهر- تبریز سه راه روستای گونجیک واقع است محل دفن این بانوی شجاع ایرانی است. سلطان جلال الدین چون در قلعه خبر شکست سربازان آسگان را می شنود نه به تبریز که زمانی والی آنجا بود بلکه به سوی کردستان می‌رود.
زمانی والی آنجا بود بلکه به سوی کردستان می‌رود. شخصیت‌های تاریخی روستا. دوران مشروطه. پس از فرار رحیم خان "سردار نصرت" از تهران طبق حکمی محمدعلی شاه، محمد علی بیگ سلطان فوج امیریه قراول مخصوص با حکمی روانه اهر نموده و به وی می سپارند: "در صورتیکه رحیم‌خان دست از مشروطه برنداشت کریم‌خان برادر رحیم خان را به جای وی منصوب کن!"محمد علی سلطان بیگ مراتب را به رحیم خان گوشزد می‌نماید، رحیم خان طبق قرار قبلی رفتار و جریان در مجلسی در اهر و کسانق صورت مجلس و با حضور عده‌ای از خوانین اهر عکس برداری می‌گردد و در آن
عده‌ای از خوانین اهر عکس برداری می‌گردد و در آن عکس که هنوز باقی است این افراد حضور دارند. رحیم خان، محمدآقا برادر امیرتومان، حاج حسن آقا (پدر دکتر قاسم خان اهری) اجلال الملک، موتمن آقا، حاج تقی، محمد علی بیگ سلطان با سه نفر از محافظانش در عکس حضور دارند و 5نفر منشی نشسته. محمد علی سلطان عکس را برداشته و به تهران عزیمت می‌کند در پی این اقدام محمد علی سلطان خانه وی در روستای آذغان بدست باقرخان به آتش کشیده می‌شود. می‌گویند چنان آتشی بوده که از هرم آن ظروف مسی نیز آب شده است. یپرم خان که در همین نزدیکی‌ها در
نیز آب شده است. یپرم خان که در همین نزدیکی‌ها در شمال راه یخفروزان بوده در رابطه با آتش زدن خانه به باقرخان اعتراض می کند، باقرخان قهر کرده از یپریم خان جدا می‌شود و با سربازان خود به سوی تبریز می‌رود. یپریم‌خان پس از ساعتی سرباز می‌فرستد که بروید هر طور شده دل باقر را بدست آورید والا به تبریز می‌رود و میانه من و ستار را (ستارخان سردار ملی، سردار بنام مشروطه)به هم می‌زند. نظام ارباب - رعیتی در روستا. تمامی شش دانگ آذغان من قراء الحال اهر که صداق غفران مأب خانم، صاحب خانم بنت اسماعیل بیگ قراچه داغی بوده
خانم، صاحب خانم بنت اسماعیل بیگ قراچه داغی بوده است. اما دکتر قاسم خان اهری به طور غیرقانونی خود را ارباب روستای آذغان کرده بود و از مردم بهره کشی می‌کرده است. طبق مدارک موجود در اداره ثبت اسناد و املاک ارسباران به تاریخ 24/7/1316 دکتر قاسم‌خان اهری در آذغان مالکیت نداشته ولی چون سناتور بوده با تکیه بر قدرت، خود را مالک بخشی از روستا کرده و برای خود دسته و گروه درست کرده بوده است. ایشان با اینکه در روستا ساکن نبودند ولی هر از چند گاهی به روستا مراجعت کرده و پول کاه و یونجه را با اینکه متداول نبوده از مردم
پول کاه و یونجه را با اینکه متداول نبوده از مردم می‌گرفته است. دولت‌های وقت نیز که حامی مالکیتی جدید بودند بر نارضایتی افزون می‌کردند. بنابراین طبقه کشاورزان دهات محل سکونت خود را رها کرده و در شهرها به حمالی و عمله‌گی می‌پرداختند. مالکیت غیرقانونی و زورمدارانه دکتر قاسم اهری در آذغان منشأ اثرات بد و مخرب بوده و با تکیه به بعضی مسایل قومی و عشیره‌ای باعث تفرقه در بین اهالی و دشمنی‌های فراوان شده است. هنوز آثار سوء این تمرد از قانون در قریه آذغان آشکار و هویداست. موقعیت جغرافیایی. در دوازده کیلومتری
و هویداست. موقعیت جغرافیایی. در دوازده کیلومتری شمال‌غرب اهر دره‌ای است که شمال به جنوب از یارالوجه تا جائیکه به رودخانه اهرچای می پیوندد. رودخانه‌ای در آن جاری است معروف به رودخانه آذغان، به برکت این رودخانه که حوالی و حواشی آن باغات و قلمه زار و یونجه‌زارهای سرسبز و پرمحصول وجود دارد که منبع و منشاء خیر و برکت برای ساکنین آن دره که تقریبا هشت روستا: را شامل می شود از مزایای این رودخانه برخوردارند. لیکن در سالهای اخیر بدلیل خشکسالی و کم آبی این دره سرسبز از رونق افتاده چشمه‌هایش فرو رفته، درختانش خشکیده،
رونق افتاده چشمه‌هایش فرو رفته، درختانش خشکیده، باغات میوه و یونجه زارهایش به زردی گراییده‌اند. در میان این آبادیها آذغان با چشم اندازی وسیع با دشت های فراخ و کوههای بلند و چشم نواز خود از همه این آبادیها زیباتر ولی محروم است. پوشش گیاهی ،آب و هوا. بدلیل اینکه زمینهای کشاورزی هم مرز هستند در سالهای اخیر به علت وجود تراکتور گسترش یافته اند از بین رفته است، یعنی به غیر از قله‌ها، بلندی‌های دیگری وجود ندارد که به کشتزار تبدیل نشده باشد یعنی سرزمینی بنام مرتع وجود ندارد. کشت غالب، گندم و جو و عدس می‌باشد. کشت
ندارد. کشت غالب، گندم و جو و عدس می‌باشد. کشت دیمی است. کوهها و بلندیها. در شمال روستا دره‌ی زیبا و مشهوری به نام "آق داغ دره سی" وجود دارد که دره ای سفید و شیری رنگ از جنس میکاست و اراضی وسیع در شرق تا نزدیکی‌های اهر ادامه دارد. در غرب پس از رودخانه آذغان تپه ماهوریست از شمال تا رودخانه اهرچایی.
آقاکندی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستامتعلق به هزاره اول ق.م می‌باشد. از روستاهای همجوار آن می‌توان از رشت آباد قدیم و جنگل آباد و نهار نام برد.ساکنین این روستای با صفا مثل اکثر روستاهابه شهرهامهاجرت کرده و در حال حاضر این روستا تقریباً دارای 24خانوار می‌باشد..از محاسن این روستا از طبیعت سر سبز آن می‌توان نام برد، از آن جمله مناطق کلهلی و گول ، گوزه لر و تنگ می‌باشند که در فصل‌های بهار و تابستان تفرجگاه مناسب برای گردشگران منطقه
بهار و تابستان تفرجگاه مناسب برای گردشگران منطقه می‌باشند.این روستا از نظر تاریخی خیلی اهمیت دارد در این روستا چن قبرستان قبل از میلاد وجود دارد که یکی از قبرستان‌های ملقب به «رزگان» که افراد بومی به این اسم میشناسند،این قبرستان به ثبت ملی رسیده است ولی چند سالی است مورد غارت قرار گرفته‌است و آثار باستانی وگنجینه‌های بسیاری یافت شده ولی توسط افراد سودجو فروخته شده‌است ویک قبرستان در قسمت شمالی این روستا وجود دارد که به قبرستان ارمنی‌ها معروف می‌باشد که آن‌ها نیز توسط افراد سودجو مورد حفاری غیر مجاز
که آن‌ها نیز توسط افراد سودجو مورد حفاری غیر مجاز گرفته‌است چن سنگ نوشته بزرگ قدیمی در ورودی روستا وجود داشت که به زبان‌های میخی وآشوری حک شده بود که دربارهٔ روستا وتاریخ آن حکایت داشت که آن نیز به غارت رفته‌است ولی یک سنگ نوشته کوچک با تلاش میراث فرهنگی هم‌اکنون در موزه شیخ شهاب الدین اهر نگهداری می‌شود براساس آثار وکتیبه‌های یافت شده قدمت این روستا به دوهزار سال قبل میلاد برمیگرد واقوام گوناگونی در این مکان زندگی می‌کردند که هرکدام در یک قسمت روستا و هرکدام قبرستان مخصوص خود را داشتند
ابریق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. طبیعت زیبای روستای ابریق بسیار دیدنی است مردمان روستای ابریق بسیار خون گرم ومهربان هستند اهالی در روستای ابریق مشغول کشاورزی و دامداری میباشند، اگر تصمیم دارید به روستای توریستی ابریق سفر کنید و شب را در طبیعت روستا بمانید همراه خود لباس گرم داشته باشید بهترین فصل سفر به این روستا فصل بهار و تابستان میباشد.این روستا ۱۹۱ نفر جمعیت دارد.
ابللو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۲۰۷ نفر جمعیت دارد. این روستا دارای تاریخی زیاد از اشیاء عتیقه برخوردار است قدمت این روستا 3000 سال پیش است. این روستا در کنار جاده قدیمی ابریشم قرار دارد
برمس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا 215 نفر جمعیت دارد.
چلان (chelan) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر و نزدیک سد ستارخان واقع شده‌است.این روستا ۸۹ نفر جمعیت دارد.
دوپیق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است زبان مردم روستا ترکی است این روستا از شمال به دغلیان و لزگی بولاخ از غرب به میسرو و بششح و از جنوب با رشت آباد، آقا کندی، جنگلو و بجویشن همسایه است مساحت تقریبی روستا ۴۰۰۰ هکتار است که غالبا کشت دیم گندم جو و عدس می باشد.دوپیق دارای ۱۰۰ خانوار و ۷۰۰ نفر جمعیت دارد که به کار کشاورزی و دامداری مشغولند.حاج سلیم حضرتی از خان این روستا میباشد دوپیق قدمتی چندین هزار ساله دارد.از جاهای دیدنی روستا می توان به چشمه
ساله دارد.از جاهای دیدنی روستا می توان به چشمه آب چخماخ بولاخ اشاره کرد. دوپیق قدمتی چند هزار ساله دارد که در آن سنگ های آسیاب و کتیبه های سنگی موجود مطالعه نشده هست. همچنن منطقه قدمتی به مراتب بالا دارد. دوپیق ییلاق ایل عشایری مختلفی هست که ریشه در این منطقه دارند. مردم روستای دوپیق شیعه و افرادی متدین می باشند. دوپیق در زلزله تخریب شد. ولی مجددا توسط بنیاد مسکن آذربایجان شرقی و ستاد معین بنیاد مسکن زنجان بازسازی شد.دوپیق دارای آب و هوایی کوهستانی با تابستان خنک است که مقصد بسیاری از گردشگران است.این
خنک است که مقصد بسیاری از گردشگران است.این روستا ۳۴۸ نفر جمعیت دارد. شایان ذکر است که بخش اعظمی از اهالی روستا به شهر های مختلف از جمله تهران، تبریز، مینو دشت، بندر عباس و غیره مهاجرت کرده اند.
رواسجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۲۳۰۰ نفر جمعیت دارد. شغل مردم رواسجان دامداری و کشاورزی می‌باشد. رواسجان دارای باغات سیب فراوان و کشتزارهای گندم و جو و عدس است. بخشی از اهالی نیز در شغل های اداری مانند بانک ، آموزش و پرورش و یا ادارات دیگر مشغول به خدمت هستند که در روستا سکونت دارند
شیخ‌احمد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۵۲ نفر جمعیت دارد. شایان ذکر است که در سال 1401 شمسی توسط شرکت کانی پرشیا آزمایش های اکتشافی انجام شد. گزارش ها حاکی از آن است که در روستای مذکور عنصر های مس ، روی ، قلع ، مولیبدن و به ویژه طلا که با درصد خلوص فوق العاده بالاتری وجود دارد و به همین علل معدن این روستا معدن مس و طلا شیخ احمد نامگذاری شد.
کاسانا (Kasana) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا تیم های فوتبال متعددی از جمله پارلاق(درخشان)وتیم کسانق سات که چندین بار در مسابقات بین روستایی پیروز و جام روستایی را به دست آورده اند.این روستا شامل ۳۰۰ خانه و ۱۰۵خانوار است. که کارآنها کشاورزی-دامداری است و به خاطر نزدیک بودن به اهر بیشترشان در این شهر شاغل هستند.
نهار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر که در فاصله 23کیلومتری شهر اهر واقع شده است. این روستا ۲۸۹ نفر جمعیت دارد. مردم این منطقه به کشاورزی مشغولند و عمده محصولات کشاورزی این روستا گندم, جو ,عدس. و دارای باغات درخت سیب هلو شلیل میباشد.
انجرد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا به دلیل دارا بودن طبیعت بکر هرساله فصل های بهار و تابستان میزبان خوبی برای گردشگران میباشد، از جمله از مناطق میتوان به غار یخی (بوزخانا) اشاره کرد. و نیز بدلیل وجود معادن مس و طلا کارخانه معدن اندیس مس ناحیه انجرد نیز در این روستا افتتاح شده است که آقای مقیمی ادعای مالکیت کرده و پیشنهاد ۵۰۰۰ تومان برای هر متر مربع زمین را داده است. لازم به ذکر است این معدن در تقریبا ۵۰۰ متری روستا فعالیت دارد که
این معدن در تقریبا ۵۰۰ متری روستا فعالیت دارد که سموم و انفجار های آن باعث آسیب به اهالی ، آثار تاریخی ، منابع طبیعی و دام و حیوانات شده است. با فعالیت این معدن مس انجرد، درختان زیادی قطع شده و منابع طبیعی و تاریخی روستای انجرد به خطر افتاده است. به دلیل فعالیت و رفت آمد ماشین آلات سنگین چند تنی آسفالت منطقه خاکی و ناهموار شده و ورود به این روستا و اطراف ان دشوار شده است. این روستا ۱۰۰۴ نفر جمعیت دارد.
جوبند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.وجود کوه شیور در کنار این روستا منظره زیبایی را به روستای جوبنده بخشیده. فاصله آن ازمرکزاستان 110کیلومتروازشهرستان اهر15 کیلومتر می‌باشد . این روستا در شمال شهرستان وبا روستاهای زنداباد درغرب،جوان شیخ درشرق، صومعه وعلیرضاچایی در جنوب ودرشمال با کوه‌های شیورهمجواراست. روستای جوبند دارایه 65 خانوار و 225نفرجمعیت هست شغل اصلی اهالی دامپروری و کشاورزی می‌باشد و از امکانات آب، برق، گاز، تلفن وخانه بهداشت
و از امکانات آب، برق، گاز، تلفن وخانه بهداشت بهرمند می‌باشد.
چاپان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. روستای چاپان در ۱۴ کیلومتری شهر اهر و در مسیر این شهر به طرف کلیبر واقع است. این روستا از طرف غرب به روستای ونه آباد و از طرف شرق به روستاهای کوسالار و سامبران محدود می‌شود از طرف شمال با کوه سربلند قل قیه از سایر روستاها جدا گردیده است از طرف جنوب به روستاهای قلعه ملک و بینق محدود میشود.این روستا ۳۶۳ نفر جمعیت دارد.
زگلیک سفلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. تعدادخانه ها : ۲۳
زندآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا ۹۷۵ نفر جمعیت دارد.
سامبران (sambran) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۴۲۰ نفر جمعیت دارد. این روستا در شمال شرقی اهر و در فاصله ۱۸ کیلومتری آن قرار دارد. شغل افراد ساکن روستا غالباً دامپروری و کشاورزی است. این روستا از مناطق بسیار سرد شهرستان اهر به‌شمار می‌آید و دارای گردنه‌های خطرناکی است. همچنین این روستا از مناطق پرارتفاع است که به همین جهت ایستگاه گیرنده تلویزیون در این روستا نصب شده‌است. این روستا فقط در مقطع تحصیلی ابتدایی قادر به ارائه سرویس
فقط در مقطع تحصیلی ابتدایی قادر به ارائه سرویس است بنابراین کودکان برای ادامه تحصیل مجبورند به شهر اهر بروند که با مشکلات زیادی روبرو می‌شوند. در زمان شاه سلیمان صفوی حاکم سامبران اهر یکی از فرزندان مرحوم ساروخان چلبی فرمانده کل قوای ایران بوده است . منابع. روستای سامبران حدود ٦٠ خانوار می بأشد قله کوهی که رادار مخابراتی آن‌جا واقع شده‌است قزل قیا گفته می‌شود که به معنی قلوه سنک بسیار بزرگی است که که در راس قله خود نمایی میکند.
قلعه ملک یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۴۹ نفر جمعیت دارد. موقعیت جغرافیایی. قلعه ملک یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا در ۱۰ کیلومتری جاده اهر- کلیبر واقع است. از روستاهای اطراف قلعه ملک می‌توان به «شیرین دره»، «بینه»، «قورشاقلو» و «چاپان» اشاره کرد. چشمه ای تاریخی در وسط این روستا قرار دارد که به وسیله کندن قنات به داخل روستا هدایت شده‌است. قبلاً چشمهٔ