payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یافت‌شده میان کپی‌های مذکر و مؤنث اولیه است– انسان راست‌قامت مذکر ۲۵ درصد بزرگتر از انسان راست‌قامت مؤنث بوده است. کشف اسکلت پسر تورکانا (انسان کارورز) نزدیک دریاچهٔ تورکانا در کنیا توسط "ریچار لیکی" و "کامویا کیمیو" در ۱۹۸۴ - یکی از کامل‌ترین اسکلت‌های انسان‌تبار کشف‌شده تاکنون - در نظریه‌های ارائه‌شده در خصوص تکامل فیزیولوژیک انسان بسیار راهگشا بوده‌است. تفسیر تکامل انسان/ انسان راست قامت /انسان کارورز/انسان خردمند. کریس استرینگر و رید و سایرین، نمودار شماتیکی برای توضیح روند تکامل انسان خردمند از
شماتیکی برای توضیح روند تکامل انسان خردمند از گونه‌های انسان (سرده) اولیه از جمله انسان راست‌قامت و / یا انسان کارورز ارائه داده‌اند. منطقه‌های آبی مشخص‌کننده نواحی هستند که یک یا چند گونهٔ انسان‌تبار در زمان مشخص در آن می‌زیسته‌اند. در تفسیر ارائه‌شده توسط "استرینگر" انسان راست‌قامت در روند تکامل، هم به لحاظ پراکندگی زمانی وهم جغرافیایی حضوری پررنگ و غالب دارد. بیشترین پراکندگی این‌گونه در آفریقا و اوراسیا بوده است که به مدت ۲ میلیون سال ادامه داشت و بعدها به انسان هایدلبرگی و در نهایت به انسان خردمند
به انسان هایدلبرگی و در نهایت به انسان خردمند تکامل یافته‌است. در مدل تولیدشده توسط "رید و همکاران" انسان کارورز نیای انسان راست‌قامت است، پس در حقیقت انسان کارورز یا واریته‌ای از انسان کارورز یا ترکیبی از انسان کارورز و انسان راست‌قامت بوده است که بعدها در روند تکامل ابتدا به انسان خردمند باستانی، سپس انسان مدرن تبدیل شد و سرانجام از آفریقا خارج شده‌است. هر دو مدل اذعان دارند که انسان راست‌قامت آسیایی در همین اواخر منقرض شده‌است و هر دو مدل در آمیزش و اختلاط گونه‌های انسان خردمند باستانی و انسان مدرن
اختلاط گونه‌های انسان خردمند باستانی و انسان مدرن متفق‌القول هستند. انسان مدرنِ اولیه از آفریقا خارج و در اقصی نقاط جهان پراکنده شد و با نوادگان انسان هایدلبرگی مانند نئاندرتال‌ها و دنیسوان‌ها (که به عنوان انسان خردمند باستانی آفریقایی نیز شناخته می‌شوند) آمیزش نموده‌است. استفاده از ابزار و آتش. در تاریخ انسان، دورهٔ پارینه‌سنگی ، ماقبل تاریخ، از ۲٫۶ میلیون سال پیش آغاز شد و تا حدود ۱۰۰۰۰سال پیش ادامه داشت. از این رو تقریباً با دوران زمین‌شناسی پلیستوسن هم‌زمان بود که شامل بازهٔ زمانی ۲٫۵۸ میلیون سال پیش
بود که شامل بازهٔ زمانی ۲٫۵۸ میلیون سال پیش تا ۱۱۷۰۰ سال پیش می‌باشد. آغاز تکامل انسان به نخستین نوآوری‌ها در فناوری و ابزار بر می‌گردد. انسان راست‌قامت نخستین کسی بود که از آتش برای پختن استفاده کرد و نخستین تبرهای دستی را از سنگ ساخته‌است. انسان کارورز در مقایسه با ابزار بدوی پیشینیانش، ابزارهای پیشرفته‌تر و گوناگون‌تری را به کار می‌گرفته‌است، چرا که انسان کارورز فناوری الدوایی را به ارث برد و مورد استفاده قرار داد و سپس به فناوری پیشرفته‌تر آشولی دست یافت. از آنجا که استفاده از ابزارهای آشولی ۱٫۸ میلیون
از آنجا که استفاده از ابزارهای آشولی ۱٫۸ میلیون سال پیش آغاز شد و انسان راست‌قامت ۲۰۰ هزار سال پیش از پیدایش ابزار آشولی از گونهٔ کارورز جدا شد و به آسیا مهاجرت کرد، امکان استفاده از ابزار آشولی را نداشته‌است. این باور وجود دارد که انسان راست‌قامت نخستین کسی بود که از کَلَک برای سفر روی آب و همچنین اقیانوس استفاده کرد. قدیمی‌ترین ابزار سنگی کشف‌شده در ترکیه نشانگر این است که انسان‌تبارها حدود ۱٫۲ میلیون سال یعنی بسیار زودتر از آنچه که قبلاً گمان می‌رفت، با گذر از دروازهٔ آناتولی از آسیای غربی به اروپا
با گذر از دروازهٔ آناتولی از آسیای غربی به اروپا رسیده‌اند. استفاده از آتش. در ساختگاه‌های شرق آفریقا مانند "چسوانخا" در نزدیکی دریاچهٔ "بارینگو"، "کوبی فوراً" و "اولورگسیل" در کنیا، نشانه‌هایی از احتمال استفاده از آتش توسط انسان‌های نخستین به دست آمده‌است. در "چسوانخا" باستان‌شناسان تکه‌هایی باقی‌مانده از خاک رس سفت‌شده در اثر پخته‌شدن بر آتش را کشف کرده‌اند که ۱٫۴۲ میلیون سال قدمت دارد. نتیجهٔ تحلیل‌ها نشان می‌دهد که این گل رس برای سفت شدن، باید تا دمای ۴۴۰ درجه سانتیگراد یا ۷۵۲ درجه فارنهایت حرارت دیده
درجه سانتیگراد یا ۷۵۲ درجه فارنهایت حرارت دیده باشد. در دو ساختگاه در "کوبی فوراً" آثار کنترل آتش توسط انسان راست‌قامت متعلق به ۱٫۵ میلیون سال پیش مشاهده شده‌است، یعنی گداختگی رسوبات ناشی از حرارت دیدن تا ۲۰۰–۴۰۰ درجه سانتی گراد. در "اولورگسیل" در کنیا درون یک " تورفتگی اجاق‌مانند " بقایای میکروسکوپی از زغال به دست آمده که می‌تواند ناشی از سوختن علف‌ها نیز باشد. در گادب اتیوپی در کنار ابزار آشولی دست‌ساختۀ انسان راست‌قامت، تکه‌هایی از توف جوش‌خورده به دست آمد که به نظر می‌رسد سوزانده یا گداخته شده باشد؛
آمد که به نظر می‌رسد سوزانده یا گداخته شده باشد؛ ولی این حرارت‌دیدگی سنگ‌ها ممکن است ناشی از فعالیت‌های آتش‌فشان محلی نیز باشد. در درهٔ رودخانه آواشِ میانی تورفتگی‌های مخروطی‌شکلی با خاک رس قرمز کشف‌شد که تنها با دمای ۲۰۰ درجه یا بالاتر می‌توانست ایجاد شود. سنگ‌های سوخته‌ای در دره آواش یافت شد ولی درهمین منطقه همچنین توف‌های جوش‌خوردهٔ آتش‌فشانی نیز کشف شده‌است. در محل "پل دختران یعقوب" در اسراییل نشانه‌های کنترل آتش توسط انسان کارورز یا انسان راست‌قامت متعلق به ۷۹۰۰۰۰ تا ۶۹۰۰۰۰ سال پیش کشف شده است. همچنین
به ۷۹۰۰۰۰ تا ۶۹۰۰۰۰ سال پیش کشف شده است. همچنین نشانه‌هایی از کنترل آتش توسط انسان راست‌قامت متعلق به ۲۵۰ هزار سال پیش نیز دیده شد، علائمی نیز وجود دارد که ثابت می‌کند انسان راست‌قامت از آتش برای پختن غذا استفاده می‌کرد. آزمایش دوبارهٔ تکه‌های استخوان سوخته و خاکستر گیاهان غار "وندرورک" در جنوب آفریقا فرضیهٔ کنترل آتش توسط انسان در یک میلیون سال پیش را تقویت می‌کند. آشپزی. نشانه‌های باستان‌شناسی وجود دارد که دال بر این است که انسان راست‌قامت از آتش برای آشپزی استفاده می‌کرد. مطالعات باستان‌شناسی نشان
آشپزی استفاده می‌کرد. مطالعات باستان‌شناسی نشان می‌دهند که این ویژگی منحصر به فرد (استفاده و کنترل آتش) از طریق استفاده از سنگ چخماق که برای پوست کندن و برش گوشت مورد استفاده قرار می‌گرفت در انسان ظاهر شده‌است. از آنجا که دانشمندان فسیلی در رابطه با رژیم غذایی هوموساپینس‌ها در اختیار نداشتند تا رژیم غذایی آنها را مطالعه کنند، به بازسازی منوی غذایی اجدادمان پرداختند. محققان درصد ایزوتوپ‌های پایدار کربن و نیتروژن موجود در استخوان انسان‌های اولیه و جانوران شکاری محلی مانند اسب، گوزن و کل سکایی (نوعی بز کوهی)
محلی مانند اسب، گوزن و کل سکایی (نوعی بز کوهی) را اندازه‌گیری کردند. همچنین آنها محتوای نیتروژن ۱۵ آمینواسید را آنالیز کردند؛ بدین صورت نه تنها منشأ نیتروژن بلکه نسبت آن هم مشخص می‌شود. نتایج نشان دهنده نسبت بالایی از ایزوتوپ N15 نیتروژن در انسان‌های امروزی نخستین است. برخلاف چیزی که دانشمندان تا پیش از این گمان می‌کردند، وجود بالای نیتروژن به خاطر مصرف زیاد گوشت ماموت بوده‌است؛ نه مصرف غذاهای دریایی. همچنین میزان مصرف گیاهان در رژیم غذایی هومو ساپینس‌ها به‌طور شگفت‌انگیزی بالاتر از نئاندرتال‌ها بوده‌است.
شگفت‌انگیزی بالاتر از نئاندرتال‌ها بوده‌است. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد که منبع اصلی تأمین گوشت برای هر دو گونه، ماموت بوده‌است. نتایج مطالعات اخیر نشان می‌دهد که اجداد انسان امروزی از گوشت ماموت و گیاهان خام تغذیه می‌کرده‌است. دانشمندان سنکبرگ با مطالعه رژیم غذایی تشریحی انسان‌های امروزی توانستند نظریه مبنی بر این که رژیم غذایی هومو ساپینس یا انسان خردمند انعطاف‌پذیرتر از رژیم غذایی نئاندرتال‌ها بوده‌است را تکذیب کنند. اجداد ما نیز درست مانند نئاندرتال‌ها از ماموت‌ها و گیاهان تغذیه می‌کردند. رفتار
از ماموت‌ها و گیاهان تغذیه می‌کردند. رفتار اجتماعی. انسان راست‌قامت احتمالاً نخستین انسان‌تباری بود که در جامعهٔ شکارچی-گردآورنده زندگی می‌کرده است. مردم‌شناسانی مانند "ریچارد لیکی" باور داشتند که انسان راست‌قامت بیشتر مانند انسان مدرن موجودی اجتماعی بود تا کپی‌ها. افزایش حجم مغز نیز با استفاده از ابزارهایی کامل‌تر هم‌زمان بوده‌است. کشف پسر تورکانا (انسان کارورز) در ۱۹۸۴ نشان داد که او علی‌رغم آناتومی‌اش که مشابه انسان خردمند بود، توانایی تولید صداهایی مشابه صحبت در انسان مدرن را نداشت. او احتمالاً با نوعی
صحبت در انسان مدرن را نداشت. او احتمالاً با نوعی نیازبان مکالمه می‌کرده‌است که بدون ساختار توسعه‌یافتهٔ زبانِ انسان مدرن بود اما بسیار پیشرفته‌تر از زبان غیرکلامی شامپانزه‌ها به‌شمار می‌رفته است. این استنتاج با کشف مهره‌های انسان کارورز / راست‌قامت (که ۱۵۰ هزار سال پیش از پسر تورکانا می‌زیست) در دمانیسی، که نشانگر قابلیت تکلمی مشابه انسان خردمند بود، به چالش کشیده شد. همچنین اندازۀ مغز و وجود ناحیه بروکا در این فسیل استفادهٔ ماهرانه از کلمات را اثبات می‌کرد. انسان راست‌قامت احتمالاً نخستین انسان‌تباری بود
انسان راست‌قامت احتمالاً نخستین انسان‌تباری بود که در جامعه‌ای متشکل از گروه‌های کوچک از آشنایان، مشابه جوامع گردآورنده –شکارچی مدرن متاخر زندگی می‌کرد، نخستین انسان‌تباری که دست به شکار گروهی برنامه‌ریزی‌شده می‌زد و همچنین از هم‌نوعان ضعیف‌تر و صدمه‌دیده‌اش مراقبت می‌کرد. نظریه‌هایی دربارۀ آمیزش و اختلاط انسان‌های راست‌قامت و احتمالاً نئاندرتال‌ها با انسان‌های مدرن متاخر در آسیا و اروپا وجود دارد . نوادگان و زیرگونه‌ها. انسان راست‌قامت با دوران زندگی بیش از یک میلیون سال و شاید حتی حدود دو میلیون سال، یکی
یک میلیون سال و شاید حتی حدود دو میلیون سال، یکی از گونه‌های دارای زمان بقای طولانی بر زمین بوده است. انسان خردمند فقط ۲۰۰هزار سال زندگی کرده است. هنوز اجماع نظری دربارۀ اینکه انسان راست‌قامت (سنسو استریکتو، که فقط به گونهٔ آسیایی انسان راست‌قامت گفته می‌شود) آیا نیای انسان خردمند یا سایر گونه‌های انسان مدرن بوده‌است، به دست نیامده‌است. آرایه‌های قدیمی. "انسان راست‌قامت سولونسیس" که پیش از این گمان می‌رفت حدود ۵۰٫۰۰۰ سال پیش در جاوه می‌زیست، پس از ارزیابی‌های مجدد معلوم شد که به دورانی قدیمی‌تر تعلق دارد.
مجدد معلوم شد که به دورانی قدیمی‌تر تعلق دارد. برخی دانشمندان مشکوکند که شاید "انسان« فلورسینسیس»" نیز از نوادگان انسان راست‌قامت باشد. برخی دیگر معتقدند که فسیل‌ها ممکن است به یک انسان مدرن مبتلا به میکروسفالی تعلق داشته باشد یا متعلق به گروهی از پیگمه‌ها باشد. اما تحقیقات جدید در سال ۲۰۱۷ نشان داد که انسان فلورسینسیس و انسان ماهر دارای یک نیای مشترک هستند که در این صورت یک خواهر –گونهٔ انسان ماهر به‌شمار می‌رود یا به طایفهٔ کوچک انسان ماهر- کارورز- راست قامت –خردمند تعلق دارد که در این صورت گونه‌ای بسیار
–خردمند تعلق دارد که در این صورت گونه‌ای بسیار قدیمی‌تر از انسان راست‌قامت خواهد بود.
آسترالوپیتکوس یا جنوبی‌کَپی، سردهٔ منقرض‌شده‌ای از انسان‌تباران است. این سرده به‌سنت شامل انسان‌تبارانی بوده است که ویژگی‌های انسان‌وارانه می‌داشتند، ولی گنجایش جمجمه‌شان کمتر از آن بود که انسان در شمار آیند. سردهٔ پرامردم از این سرده تکامل یافته است. تکامل "انسان" هم طبق باوری سنتی در دیرین‌مردم‌شناسی از همین سرده بوده است. برخی گونه‌های معروف جنوبی‌کپی از قرار زیر بودند:
انگورستان ملک مربوط به دوره قاجار است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. انگورستان ملک در اصفهان، خیابان هشت‌بهشت غربی، خیابان ملک شمالی واقع شده‌است. تاریخچه. نام انگورستان ملک‌‏التجار از حاجی محمدابراهیم صدر معروف به ملک‌التجار اصفهان گرفته‌ شده است. گویی محل این بنا در ابتدا تاکستان بزرگی بوده که با گسترش شهرسازی و خیابان‌بندی از میان‌ رفته و قسمت فعلی عمارت باقی‌ مانده، به همین دلیل به انگورستان معروف است. تاریخ تنظیم وقف نامه‌ای که از این خانه در دسترس است
تنظیم وقف نامه‌ای که از این خانه در دسترس است به سال ۱۳۴۱ هجری قمری (برابر ۱۳۰۲ خورشیدی) باز می‌گردد. این عمارت برای برگزاری جشن عروسی خانواده‌های کم بضاعت و برگزاری مراسم تعزیه بکار میرفته است که این کار حتی پس از مرگ ملک‌‏التجار هم انجام می‌شده است.
محمّد بن عبدالسلام، سحنون بن سعید بن حبیب تنوخی قیروانی مشهور به ابن سحنون در سال ۱۹۸ هجری خورشیدی (۲۰۳ قمری/۸۱۹ میلادی) در قیروان تونس، به دنیا آمد و در سال ۲۴۹ هجری خورشیدی در منطقه ساحل از دنیا رفت. قیروان در زمان ابن سحنون، مرکز دانش‌های اسلامی در شمال آفریقا بود و از همان اواسط سدهٔ یکم هجری، مکتب‌ها و دبستان‌های کودکان در آنجا پدید آمد. او در چنین جامعهٔ متمدنی بزرگ شد و از دانشمندان مصر و حجاز درس آموخت. وی فقه مالکی را از پدرش آموخت و در فن مناظره نیز پیشرفت کرد. ابن سحنون در حوزه‌های اصول دین، فقه،
پیشرفت کرد. ابن سحنون در حوزه‌های اصول دین، فقه، تاریخ، سیره، و آموزش و پرورش کتاب نگاشته است. او در حیطهٔ آموزش و پرورش، کتاب "آداب المتعلمین" را نوشته است، که نخستین کتاب در این موضوع از مسلمانان می‌باشد.
انسان سرده‌ای از خانوادهٔ کپی‌های بزرگ (انسان‌سایان) است. نوع انسان خردمند (انسان امروزی) یکی از انواع این جنس است. باور سنتی نزد دیرین‌مردم‌شناسان این بوده است که جنس انسان از تکامل جنس جنوبی‌کپی به وجود آمده است. با یافتِ سنگواره‌هایی از انسان‌سایانی دیگر — به‌طور خاص کنیامردم پَخْتْ‌رخ — این باور سنتی رقیبانی یافته‌است. ویژگی‌ی ممتاز سردهٔ انسان در مقایسه با دیگر سرده‌های تیره‌ی انسان‌سایان، گنجایش بیشتر کاسهٔ سر است. پیش‌تر ابزارسازی را هم از ویژگی‌های ممتاز می‌دانستند، ولی امروز چنین نیست. برخی از
ممتاز می‌دانستند، ولی امروز چنین نیست. برخی از گونه‌های سردهٔ انسان از قرار زیر است: همهٔ این گونه‌ها به جز انسان خردمند منقرض شده‌اند. نام‌گذاری. در علوم زیستی، به ویژه در انسان‌شناسی و دیرین‌شناسی، نام عمومی تمام اعضای جنس "هومو" واژهٔ انسان است. نام‌گذاری علمی دواسمیِ انسان خردمند "Homo sapiens" را لینه انجام داد (۱۷۵۸). نام‌گذاری انواع دیگر به مرور از اوایل نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم انجام شد. (انسان نئاندرتال "H. neanderthalensis" در ۱۸۶۴، انسان راست‌قامت "H. erectus" در ۱۸۹۲). به تمام انواع انسان سوای
"H. erectus" در ۱۸۹۲). به تمام انواع انسان سوای انسان خردورز، نسناس اطلاق می‌شود. با این که همه انواع نسناس‌ها منقرض شده‌اند؛ رد ژنتیکی آنها در نژادهای انسانی کشف شده‌اند. گونهٔ متفاوت مردمان چینی. برخی چینی‌ها را برای گونهٔ دیگری از سردهٔ انسان‌ها می‌دانند و آن‌ها را "Homo sinensis" می‌نامند. از زمانی که چین در پروژه ژنوم انسانی در دهه ۱۹۹۰ شرکت کرد، پیامدهای بحث پیرامون اجداد انسان پکنی هومو ارکتوس برای ناسیونالیسم پیچیده شده در اصطلاحات علمی توسط اقشار مختلف جامعه با افراطیون ملی گرایان و افکار عمومی
مختلف جامعه با افراطیون ملی گرایان و افکار عمومی لیبرال به خوبی درک شده است. در سال ۱۹۹۳، در پاسخ به پروژه بین‌المللی ژنوم انسانی که توسط ایالات متحده پیشگام بود، دولت چین شروع به حمایت از پروژه‌های ملی در ارتباط با تلاش‌های بین‌المللی کرد. نتیجه این تلاش علمی، نتیجه‌گیری ژنتیک‌دانان بین‌المللی را در مورد «منشأ آفریقایی» بسیار جدید همه انسان‌های مدرن یا هومو ساپینس تأیید کرد. این پیشرفت علمی با این باور دیرینه ملی گرایانه روبرو شد که «چینی‌ها» از زمان هومو ارکتوس به عنوان یک گروه انسانی مستقل در «چین»
ارکتوس به عنوان یک گروه انسانی مستقل در «چین» زندگی می‌کردند که توسط مرد ۷۰۰۰۰۰ ساله پکن نمایندگی می‌شد. این مقاله با بررسی کاربردهای سیاسی هنوز فراگیر از یک اجداد فرضی ماقبل تاریخ مردم و همچنین بحث و جدل ناشی از چالش علمی که بحث‌های عمومی را برانگیخته است، یک گفتمان نژادی قوی در ناسیونالیسم چینی معاصر را شناسایی کرده و آن را به یک زمینه بین‌المللی گسترده‌تر مرتبط می‌کند. . فسیل‌های انسان پکن در دهه بیست میلادی در غاری در نزدیکی شهر پکن در چین پیدا شد. انسان پکن زیرگونه ای از انسان راست‌قامت است که حدود
پکن زیرگونه ای از انسان راست‌قامت است که حدود ۶۸۰ تا ۷۸۰ هزار سال پیش می‌زیسته است. انسان لانتیانی که آن نیز یک زیرگونه از انسان راست قامت است معمولاً به عنوان نیای مستقیم انسان پکن از آن یاد می‌شود. پس از کشف این فسیل در چین، نظریات بسیار زیادی در رابطه با ارتباط مردمان چینی با این گونه پدید آمد. به‌طور کلی از آن پس این زیرگونه که شاخهٔ دیگری از انسان راست قامت بود به عنوان نیاکان این اقوام در نظر گرفته شد. یکی دیگر از استدلالات این افراد این است که بسیاری از ابزارها و آلاتی که توسط باستان شناسان در چین
از ابزارها و آلاتی که توسط باستان شناسان در چین یافت شده بسیار قدیمی تر و بدوی تر از یافته‌های مربوط به انسان‌های «homo sapiens» است که نشان می‌دهد این نیاکان چینی به اندازه انسان‌های بعدی باهوش نبوده و مهارت کمتری در ساخت ابزار و وسایل داشته‌اند. البته تمامی آزمایش‌ها ژنتیکی نشان داده که چینی‌ها نیز از یک منشأ مشترک با بقیه انسان‌های روی زمین به دنیا آمده‌اند. برخی نیز عدم وجود ابزارهای سنگی در میان چینی‌ها را به این موضوع نسبت می‌دهند که در آن دوران چینی‌ها بیشتر ابزار آلات خود را با استفاده از چوب بامبو
بیشتر ابزار آلات خود را با استفاده از چوب بامبو می‌ساخته‌اند.
تارا دانا رید ، (زاده ۸ نوامبر ۱۹۷۵) یک بازیگر و مدل آمریکایی است. رید در نمایش‌های تلویزیونی چون روزهای زندگی ما، رویاهای کالیفرنیا و اسکراب نیز بازی کرده است. زندگی. رید در ویکاف، نیوجرسی زاده شد و بزرگ شد. مادرش دانا و پدرش تام رید نام داشت. هر دوی آن‌ها معلمان و صاحبان مرکز مراقبت روزانه بودند. پدرش همچنین در وال استریت کار می‌کرد. بخشی از فیلم‌شناسی. مهم‌ترین فیلمهای او عبارت هستند از:
پنه‌لوپه کروز سانچز (؛ زاده ۲۸ آوریل ۱۹۷۴) بازیگر اسپانیایی است. وی در ۱۵ سالگی توسط یک آژانس استعدادیابی شناخته شد، سپس اولین کار بازیگری خود را در ۱۶ سالگی با حضور در تلویزیون آغاز کرد و در پی آن و در همان سن با شرکت در فیلم "خامون، خامون" (۱۹۹۲) پابه عرصه سینما نهاد و مورد توجه منتقدان قرار گرفت. در سال ۲۰۰۱ میلادی دو فیلم "آسمان وانیلی" و "دمیدن" از وی به نمایش درآمد که سبب شهرت بیشتر او شد و از سوی دیگر هر دو فیلم به موفقیت تجاری در سطح جهانی دست یافتند. در دهه ۲۰۰۰ میلادی او در فیلم‌های متعددی با
در دهه ۲۰۰۰ میلادی او در فیلم‌های متعددی با سبک‌های گوناگون نقش‌آفرینی کرد که از آن‌ها می‌توان به کمدی "بیدار شدن در رنو" (۲۰۰۲)، فیلم دلهره‌آور "گوتیکا" (۲۰۰۳)، فیلمی با موضوع عید کریسمس به نام "نوئل" (۲۰۰۴)، فیلم ماجراجویانه "صحرا" (۲۰۰۵)، فیلم موزیکال درام "ناین" و پویانمایی "جی-فورس" اشاره کرد. از برجسته‌ترین فیلم‌های او می‌توان "ولور" (۲۰۰۶) که نامزد گلدن گلوب و جایزه اسکار شد و فیلم "ویکی کریستینا بارسلونا" (۲۰۰۸) که برایش برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد را نام برد. او اولین بازیگر
بازیگر نقش مکمل زن شد را نام برد. او اولین بازیگر اسپانیایی در تاریخ است که موفق به کسب جایزه اسکار شده و همچنین اولین بازیگر اسپانیایی است که ستاره‌ای در پیاده‌روی شهرت هالیوود به‌دست آورده است. کروز در کنار بازیگری مدل شرکت‌هایی چون منگو، لورئال و رالف لورن است و همچنین به همراه خواهر کوچکترش مونیکا کروز طراحی‌هایی برای منگو انجام داده‌اند. کروز علاوه بر کمک‌های مالی برای موسسات خیریه، وقتش را نیز صرف آن‌ها می‌کند. وی فعالیت‌های داوطلبانه‌ای در اوگاندا و هندوستان داشته است و در هندوستان یک هفته برای مادر
داشته است و در هندوستان یک هفته برای مادر ترزا کار کرده و دستمزد حاصل از فیلم کشور هایلو را نیز صرف امور خیریه کرده است. کروز تنها بازیگر زنی است که توانسته از ۵ آکادمی فیلم اروپا جایزه دریافت کند. زندگی. پنه‌لوپه کروز در شهر الکوبنداز واقع در بخش خودمختار مادرید در اسپانیا از یک خانوادهٔ مسیحی کاتولیک به‌دنیا آمد. پدر وی، ادواردو کروز، گاراژدار، فروشنده و تعمیرکار خودرو و مادرش، انکارنا سانچز آرایشگر بود. پنه‌لوپه دوران کودکی خود را در الکوبنداز —شهری کارگری در حومهٔ مادرید— گذراند. او همچنین اوقات بسیاری
در حومهٔ مادرید— گذراند. او همچنین اوقات بسیاری را در خانهٔ مادربزرگش سپری کرد. او فرزند بزرگ خانواده‌اش بود، خواهر وی مونیکا کروز، رقصنده و ستارهٔ سینما و برادرش ادواردو کروز، خواننده اسپانیایی‌زبان است. پنه‌لوپه دوران کودکی‌اش را دوران خوبی می‌داند، هرچند چارلی رز دوران کودکی او را معمولی توصیف کرده است. پنه‌لوپه به‌یاد می‌آورد که در چهارسالگی، هنگام بازی با دوستانش، خود را شخصِ دیگری می‌پنداشت و به‌جای آن، نقش بازی می‌کرد. وی همچنین از دوران کودکی خود نقل می‌کند که به‌هنگام دست نیافتن به خواسته‌اش، بر
می‌کند که به‌هنگام دست نیافتن به خواسته‌اش، بر زمین دراز کشیده و شروع به لگد زدن و شکاندن وسایل می‌کرده است. در کودکی، پنه‌لوپه در آرزوی هنرپیشگی نبود بلکه بیشتر خواهان رقصنده شدن بود. شور وی به رقصیدن، بالاخره به ورودش به هنرکدهٔ ملی هنرهای زیبای اسپانیا انجامید. کروز به مدت ۹ سال در آنجا به آموختن باله کلاسیک مشغول بود. پنه پس از آن به‌مدت سه سال با آنجلا گاریدو، آموزش بالهٔ اسپانیایی دید؛ سپس برای چهار سال در آموزشگاه کریستینا روتا در نیویورک، با آموزگاریِ رائول کابالِرو، رقص جاز آموخت. پنه‌لوپه در
رائول کابالِرو، رقص جاز آموخت. پنه‌لوپه در نوجوانی، با دیدن فیلم Tie Me Up! Tie Me Down! به کارگردانیِ پدرو آلمودوار به هنرپیشگی دلبست. او در آزمون‌های هنرپیشگی نیز شرکت جست ولی فردِ استعدادیاب، به‌دلیل اینکه حس کرد وی هنوز جوان است، پنه‌لوپه را نپذیرفت. پس از آن مدل مجله‌های گوناگون شد. کار بازیگری را نخست با مجموعه رز در کانال FR۳ تلویزیون فرانسه آغاز کرد و نخستین کارش در سینما همه چیز درباره مادرم به کارگردانی پدرو آلمودووار است. در سال ۲۰۰۱ در فیلم آسمان وانیلی و به‌دنبال آن در "چشمانت را بگشا" بازی
وانیلی و به‌دنبال آن در "چشمانت را بگشا" بازی کرد. در ۲۲ فوریه ۲۰۰۹ برای بازی در "ویکی کریستینا بارسلونا" برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد. او در قسمت چهارم فیلم سینمایی دزدان دریایی کارائیب هم ایفای نقش کرده است. فعالیت بازیگری. آغاز کار ۱۹۸۹–۱۹۹۶. در سال ۱۹۸۹ میلادی، پنه‌لوپه ۱۵ ساله برای اولین بار با بازی در نماهنگ موسیقی "نیروی سرنوشت" که کاری از گروه پاپ اسپانیایی مسانو بود، به جلوی دوربین رفت. در بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۷ میلادی، او ابتدا مدتی مجری برنامه گفتگوی تلویزیونی La Quinta Marcha
مجری برنامه گفتگوی تلویزیونی La Quinta Marcha شد که از شبکه تلسینکو پخش می‌شد، سپس در سال ۱۹۹۱ میلادی در قسمت Elle et lu از مجموعه تلویزیونی فرانسوی و اروتیک Série rose با قبول برهنگی کامل بازی کرد. در ۱۹۹۲، پنه‌لوپه اولین کار بازیگری جدی خود را در ۱۸ سالگی با ایفای نقش در فیلم درام خامون خامون انجام داد. او در این فیلم در نقش دختری به نام سیلویا بازی می‌کند، سیلویا دختر جوانیست که اولین فرزندش را حامله است، اما مادر شریک زندگی‌اش از این رابطه راضی نیست و با اجیر کردن رائول با ایفای نقش خاویر باردم برای
با اجیر کردن رائول با ایفای نقش خاویر باردم برای گمراه کردن سیلویا، سعی بر خراب کردن رابطه آن‌ها دارد. مجله پیپل یاد آورد شده است که پس از حضور بدون لباس بالاتنه کروز در این فیلم او به یکی از نمادهای اصلی سکس بدل گشت. اگرچه کروز در سال ۱۹۹۹ در مصاحبه با لس‌آنجلس دیلی نیوز در اینباره گفت: «اون بخش فوق‌العاده‌ای بود، اما من برای برهنگی آماده نبودم. هرچند من از این بابت پیشمان نیستم چرا که می‌خواستم این کار [بازیگری] را شروع کنم و این زندگیم را تغییر داد.» خامون خامون حجم گسترده‌ای از نقدهای مثبت را
داد.» خامون خامون حجم گسترده‌ای از نقدهای مثبت را به‌دست‌آورد، به‌طور مثال کریس هیکس از دیزرت نیوز بازی کروز در نقش سیلویا را دلربا توصیف کرد. نویسنده شیکاگو سان تایمز، راجر ایبرت نوشت: «بازیگران اصلی [فیلم] از جذابیت فیزیکی قابل توجهی برخوردار بودند، به‌خصوص پنه‌لوپه کروز در نقش سیلویا.» کروز برای ایفای نقش در این فیلم نامزد دریافت جایزه بازیگر تازه‌کار اتحادیه بازیگران اسپانیا و جایزه گویا بهترین بازیگر نقش زن شد. اگرچه در همین سال توانست برای نقش لوز در فیلم روزگار خوش، جایزه نقش مکمل اتحادیه بازیگران
فیلم روزگار خوش، جایزه نقش مکمل اتحادیه بازیگران اسپانیا را به‌دست‌آورد. مجمله پیپل بازی کروز در این فیلم را نشان از توانایی او برای ایفای هر نقشی ذکر می‌کند. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ میلادی، پنه‌لوپه در ۱۰ فیلم اسپانیایی و ایتالیایی حاضر می‌شود. کروز در ۲۰ سالگی به نیویورک نقل مکان می‌کند، او به مدت ۲ سال در دهکده گرینویچ و کریستوفر زندگی می‌کند و به فراگیری زبان انگلیسی و رقص باله در بین کارهای سینمایی‌اش می‌پردازد. پله‌های ترقی ۱۹۹۷–۲۰۰۰. در ۱۹۹۷ میلادی، پنه‌لوپه در فیلم کمدی عشق می‌تواند به‌طور جدی به
پنه‌لوپه در فیلم کمدی عشق می‌تواند به‌طور جدی به سلامتی شما آسیب بزند در نقش دیانا ظاهر می‌شود، دیانا از طرفداران جان لنون از اعضای بیتلزهاست که تلاشی ناموفقی برای دیدن وی داشته است. یک سال پس از این ماجرا و روابط ناموفق مختلف، او حالا در جریان شروع یک آشنایی جدید در شرایط عجیب است. همچنین در سال ۱۹۹۷ میلادی، او در صحنهٔ ابتدایی فیلم Live Flesh به‌کارگردانیِ پدرو آلمودوار در نقش یک روسپی که در اتوبوس زاده شده است، ایفای نقش کرد. وی همچنین در «فیلم گوشه‌ای از بهشت» در نقش «دونا هلنا» بازی کرد. آخرین ظهور
از بهشت» در نقش «دونا هلنا» بازی کرد. آخرین ظهور پنه در سال ۱۹۷۷ در فیلم اسپانیایِ درام و علمی تخیلی Open your eyes به کارگردانی آلخاندرو آمنابار بود. او در این فیلم نقش «سوفیا» را بازی می‌کند، به‌عنوان دوست‌دختر بهترین دوست نقش اول فیلم، که در نهایت با خود نقش اول فیلم رابطه برقرار می‌کند. Open Your Eyes نقدهای مثبتی دریافت کرد. اما از نظر تجاری موفق نبود و ۳۷۰۰۰۰۰ دلار در ایالات متحده فروش کرد. چهره عمومی. او در سال ۲۰۰۶ به عنوان مدل تبلیغاتی محصولات زیبایی شرکت لورئال برای ترویج استفاده از محصولاتی چون
شرکت لورئال برای ترویج استفاده از محصولاتی چون رنگ مو و ریمل آغاز به کار کرد. پنه‌لوپه در ادامه همکاریش با شرکت لورئال در آگهی‌های تبلیغاتی تلویزیونی و چاپی این شرکت حاضر شد و در مقابل یک سال مبلغ ۲ میلیون دلار دریافت کرد. سپس وی در تبلیغات چاپی منگو ظاهر شد و همچنین قرار دادی نیز با رالف لورن در ۲۰۰۱ عقد نموده بود. در سال ۲۰۰۷ پنه‌لوپه به همراه خواهرش دومین مجموعه خود را برای منگو طراحی کردند. این طراحی‌ها از بریژیت باردو و تابستان سن تروپ الهام گرفته شده بود. کروز در اینباره گفت: «این همکاری بسیار خوبی
بود. کروز در اینباره گفت: «این همکاری بسیار خوبی بود، چراکه آن‌ها یکی از شرکت‌های بزرگ اسپانیا هستند و دست ما را برای طراحی باز گذاشتند. من و خواهرم نیز زمان زیادی را صرف انجام این طراحی‌ها کردیم.» پنه‌لوپه در سال ۲۰۰۷ در جایگاه ۵۸ام در بین ۱۰۰ شخصیت جذاب مجله ماکسیم قرار گرفت و توسط مجله امپایر به عنوان یکی از ۱۰۰ ستاره جذاب سینما انتخاب شد. او در رتبه‌بندی وب‌سایت اسک‌من. دات‌کام در فهرست خواستنی‌ترین زنان در سال ۲۰۰۸ میلادی رتبه ۲۶، سال ۲۰۰۹ میلادی رتبه ۲۵ و ۲۰۱۰ میلادی رتبه ۷ام را به‌دست‌آورد. در آوریل
و ۲۰۱۰ میلادی رتبه ۷ام را به‌دست‌آورد. در آوریل ۲۰۱۰ میلادی، کروز به عنوان معرف و چهره جدید عطر ترزر لانکوم جانشین کیت وینسلت شد. سپس با عقد قرار دادی به عنوان مدل تبلیغاتی لانکوم استخدام گردید و در کنار دیگر مدل‌های تبلیغاتی لانوکم، کیت وینسلت و جولیا رابرتز قرار گرفت. تصاویر این مراسم توسط ماریو تستینو عکس برداری شد. در ۲۰۱۰، کروز به عنوان ویراستار مهمان در زمینه عکسبرداری از مدل‌های سایز بزرگ با مجله ووگ فرانسه همکاری کرد. در جشنی که ونیتی فیر برای همکاری بین کروز و آلمودوار در ویژه‌نامه هالیوود گرفته
بین کروز و آلمودوار در ویژه‌نامه هالیوود گرفته بود، آلمودوار گفت: «او الهه شعر و موسیقی من است.» و در جواب کروز او را مربی خود خوانده بود. در دسامبر ۲۰۱۰ تصویر پنه‌لوپه بر روی مجله ووگ اسپانیا چاپ شد، این تصویر توسط پیتر لیندبرگ با قبول پنه‌لوپه و به شرط عدم نمایش حاملگی‌اش تهیه شده بود. به نقل از گزارش دیلی تلگراف در سال ۲۰۱۱، برپایه تحقیق بر روی بدن افراد معروف و مشهور توسط دو جراح پلاستیک هالیوود که نظرسنجی در میان بیماران خود برای ساخت تصویری از یک زن ایدئال انجام داده بودند، پنه‌لوپه کروز که به واسطه