payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(سال ۲۰۰۴) در سال ۲۰۱۵ جیمسون اعلام کرد که در حال گرویدن به دین یهودیت است و می‌خواهد با نامزد اسرائیلی خود لیور بیتون ازدواج کند. جوایز. در سال ۱۹۹۶ در یک موفقیت بی‌سابقه برنده سه جایزه معتبر گردید که عبارت بودند از:
حُدود العالم من المشرق الی المغرب، کتاب فارسی جغرافیا، متعلق به سدهٔ ۴ ه‍. ق (۳۷۲ ه‍. ق برابر با ۳۶۱ ه‍.ش / ۹۸۲ م) است که بیش از ۵ قرن قبل از کریستف کلمب، زمین را کروی دانسته‌است. مؤلف. برخی آن را به ابویوسف پیشاوری نسبت داده‌اند. به گفتهٔ ولادیمیر مینورسکی، ممکن است توسط شخصی به نام «اشعیا ابن فریغون» به امیر «ابوحارث محمد ابن فریغونی»، از حکم‌رانان سرزمین گوزگان در شمال خراسان (افغانستان امروزی)، اهدا شده باشد. نسخهٔ امروزی. این نسخه در سال ۱۸۹۲ م. یافت شده که به وسیلهٔ کاتبی به نام «ابوالمؤید عبدالقیوم
که به وسیلهٔ کاتبی به نام «ابوالمؤید عبدالقیوم بن الحسین بن علی الفارسی» در سال ۱۲۵۷ م. از روی نسخه‌های قدیمی‌تر رونویسی شده‌است. این نسخه شامل ۷۸ صفحه است؛ در ابعاد ۲۸ در ۱۸ سانتی‌متر که هر صفحه ۲۳ سطر دارد. چاپهای فارسی. نخستین بار سید جلال‌الدین تهرانی در پایان تقویم سال ۱۳۱۴ شمسی آن را به چاپ رساند. حدود العالم را منوچهر ستوده در تهران به چاپ رساند. ترجمه و شرح کتاب را ولادیمیر مینورسکی به انگلیسی منتشر کرد.
شاهنامهٔ ابومنصوری شاهنامه‌ای است که در سال ۳۴۶ ه‍.ق به دستور و سرمایهٔ ابومنصور محمد بن عبدالرزاق طوسی، حاکم توس، و به دست ابومنصور مَعْمَری، وزیر او، به رشتهٔ تحریر کشیده شد. این شاهنامه، که به نثر نوشته شده بوده، به تاریخ ایران پیش از اسلام می‌پرداخت و اصلی‌ترین منبع فردوسی در سرایش "شاهنامه" بوده است. اصل این کتاب از بین رفته است، اما مقدمهٔ آن، که حدود پانزده صفحه می‌شود، سال‌ها به‌عنوان مقدمهٔ شاهنامه در ابتدای نسخ خطی "شاهنامهٔ" فردوسی کتابت می‌شده، و به برکت همین نسخ خطی "شاهنامه" به یادگار مانده
و به برکت همین نسخ خطی "شاهنامه" به یادگار مانده است. "مقدمهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری"، در کنار "تاریخ بلعمی" و چند کتاب انگشت‌شمار دیگر، یکی از قدیمی‌ترین نثرهای فارسی است که امروزه به جای مانده است و از جملهٔ گرامی‌ترین میراث‌های ادبی زبان فارسی به‌شمار می‌رود. شیوهٔ گردآوری. ابومنصور محمد بن عبدالرزاق، دستور داد تا تاریخ ایران را - که بعد از سقوط ساسانیان، در آشفته‌بازار گیر و بندها از بین رفته و به صورت مضبوط و جامع در دسترس نبود- از منابع کتبی و شفاهی گرد آورند. به اعتبار آنکه در دوران ساسانیان، چنان
گرد آورند. به اعتبار آنکه در دوران ساسانیان، چنان تاریخی را خداینامه می‌نامیدند و در دوران اسلامی کلمهٔ «خدای» از معنی شاه به معنی پروردگار تحول یافته بود، این تألیف جدید را همچون سایر تألیفات از آن قبیل، «شاهنامه» نامیدند. در خود متن مقدمه، از چهار فرد به نام‌های ماخ پیر خراسانی از هرات، یزدانداد پسر شاپور از سیستان، شاهوی خورشید پسر بهرام از نیشابور و شادان پسر برزین از توس به عنوان راویان داستان‌های شاهنامهٔ ابومنصوری نام برده شده است. ذکر شاهنامهٔ ابومنصوری در شاهنامهٔ فردوسی. فردوسی در دیباچهٔ
ابومنصوری در شاهنامهٔ فردوسی. فردوسی در دیباچهٔ شاهنامهٔ خودش، از محمد بن عبدالرزاق با عنوان «پهلوان دهقان‌نژاد» و از شاهنامهٔ منصوری تحت عنوان «نامور نامه» یاد می‌کند: — "فردوسی" همچنین فردوسی گهگاه در آغاز داستان‌های شاهنامه، نام راوی داستان مربوط را نیز ذکر می‌کند که در بعضی از موارد، این نام‌ها با نام افرادی که در مقدمهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری ذکر شده، مطابقت دارد؛ مثلاً: — "فردوسی" — "فردوسی" — "فردوسی"
تومْسْک (به روسی: Томск) شهری است در روسیه. شهر تومسک مرکز استان تومسک است و در جنوب غربی ناحیه فدرالی سیبری، بر کرانهٔ رود توم قرار گرفته‌است. تومسک در ۲۰ کیلومتری شهر سِوِرسک واقع شده. سورسک از مراکز اصلی تولید پلوتونیوم و بازفرآوری و غنی‌سازی اورانیوم در روسیه است. شهر تومسک یکی از قدیمی‌ترین شهرهای سیبری است و در سال ۲۰۰۴ میلادی ۴۰۰سالگی خود را جشن گرفت. جمعیت آن ۴۸۷۸۳۸ نفر است (سرشماری ۲۰۰۲) و دسترسی هوایی آن از طریق فرودگاه بوگاشف است.
سِوِرْسْک (به روسی: Се́верск) یک شهر بسته در استان تومسک روسیه است. سورسک از مراکز اصلی تولید پلوتونیم و بازفرآوری و غنی‌سازی اورانیوم در روسیه است. این شهر که در حدود ۱۵ تا ۲۰ کیلومتری شهر تومسک واقع شده در سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۰۹٬۱۰۶ نفر جمعیت داشته‌است. سورسک در زمان شوروی یک شهر مخفی بود تا این‌که بوریس یلتسین رئیس جمهور روسیه در سال ۱۹۹۲ اعلام کرد که شهرهای بسته می‌توانند از نام‌های تاریخی خود استفاده کنند. سورسک پیش از این تاریخ در هیچ نقشه رسمی درج نشده‌بود. این شهر که در سال ۱۹۴۹ بنیاد شده تا سال ۱۹۵۴
این شهر که در سال ۱۹۴۹ بنیاد شده تا سال ۱۹۵۴ پیاتی پوچتووی (Пя́тый Почто́вый) و تا سال ۱۹۹۲ تومسک-۷ نامیده می‌شد. تا سال ۱۹۹۲ نام تومسک-۷ از سوی مقامات به عنوان یک صندوق پستی در اطراف شهر تومسک وانمود می‌شد. گرچه وجود سورسک از محرمانه بودن درآمده ولی هنوز شهری بسته است یعنی غیرساکنان حق ورود به آن را ندارند. یکی از سانحه‌های جدی هسته‌ای در ۶ آوریل ۱۹۹۳ در سورسک روی داد که طی آن یک مخزن محتوی محلول بسیار پرتوزا منفجر شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۷.
اَمَریکن ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی آمریکایی است که با در اختیار داشتن ۹۷۰ فروند هواپیما به‌عنوان بزرگترین شرکت هواپیمایی جهان شناخته می‌شود. این شرکت همچنین از لحاظ میزان درآمد سالیانه و انتقال مسافر نیز در رتبه نخست شرکت‌های هواپیمایی جهان جای دارد. شمار ناوگان این شرکت با احتساب شرکت‌های هواپیمایی کوچک زیرمجموعه امریکن ایرلاینز به ۱۷۸۹ فروند می‌رسد. این شرکت در سال ۱۹۳۰ با نام امریکن ایرویز فعالیتش را آغاز نمود و تا سال ۲۰۱۱ به‌عنوان زیرمجموعه شرکت ای‌‌ام‌آر کورپوریشن فعالیت می‌کرد و در ماه نوامبر این
کورپوریشن فعالیت می‌کرد و در ماه نوامبر این سال، ای‌ام‌آر کورپوریشن اعلام ورشکستگی نمود. سپس در ماه فوریه ۲۰۱۳ امریکن ایرلاینز با یواس ایرویز ادغام شدند. امریکن ایرلاینز اکنون روزانه به ۳۵۳ مقصد، واقع در آمریکای شمالی، اروپا، اقیانوسیه، کارائیب و آمریکای جنوبی پروازهای مستقیم دارد. شرکت امریکن ایرلاینز در سال ۲۰۱۳ بیش از ۱۹۳٫۷ میلیون مسافر را منتقل نموده‌است، که از این لحاظ یک رکود در تاریخ خطوط هواپیمایی به‌حساب می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر فورت وورث، تگزاس قرار دارد و فرودگاه بین‌المللی دالاس-فورت
تگزاس قرار دارد و فرودگاه بین‌المللی دالاس-فورت ورث، فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی، فرودگاه بین‌المللی لس‌آنجلس، فرودگاه بین‌المللی میامی و فرودگاه بین‌المللی اوهر شیکاگو، قطب‌های این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آیند.
فرودگاه بین‌المللی دالاس-فورت وُرث فرودگاهی بین‌المللی در دالاس‌فورت وورث ایالت تگزاس ایالات متحده آمریکا است. این فرودگاه بزرگ‌ترین قطب امریکن ایرلاینز است که دفتر مرکزی آن در نزدیکی این فرودگاه قرار دارد. در سال ۲۰۱۵ میلادی، فرودگاه بین‌المللی دالاس-فورت وُرث ۶۴٬۱۷۴٬۱۶۳ تن مسافر را جابه‌جا کرد. این فرودگاه سومین فرودگاه پررفت‌وآمد جهان بر پایهٔ تعداد پرواز و نهمین فرودگاه پررفت‌وآمد جهان بر پایه شمار مسافر است و از نظر مسافر و جابه‌جایی هواپیما، پررفت‌وآمدترین فرودگاه ایالت تگزاس است. از نظر پروازهای
فرودگاه ایالت تگزاس است. از نظر پروازهای بین‌المللی نیز دهمین فرودگاه بزرگ ایالات متحدهٔ آمریکا و دومین فرودگاه بزرگ ایالت تگزاس (پس از فرودگاه بین‌المللی جرج بوش) محسوب می‌شود. امریکن ایرلاینز با حدود ۹۰۰ پرواز روزانه از این فرودگاه، پس از دلتا ایرلاینز در فرودگاه بین‌المللی هارتسفیلد-جکسون آتلانتا، دومین قطب شرکت هواپیمایی بزرگ در جهان و ایالات متحده آمریکا است. بنا بر داده‌های اکتبر ۲۰۱۴ میلادی، فرودگاه بین‌المللی دالاس-فورت ورث جمعاً به ۲۰۷ مقصد در سراسر جهان پرواز برگزار می‌کند که شامل ۵۸ مقصد
در سراسر جهان پرواز برگزار می‌کند که شامل ۵۸ مقصد بین‌المللی و ۱۴۹ مقصد داخلی در ایالات متحدهٔ آمریکا می‌شود. این فرودگاه با گذشتن از ۲۰۰ مقصد، به جرگهٔ فرودگاه‌هایی پیوست که چنین قابلیتی را دارا هستند، این فرودگاه‌ها عبارتند از فرودگاه بین‌المللی فرانکفورت، فرودگاه اسخیپول آمستردام، فرودگاه شارل دوگل پاریس، فرودگاه بین‌المللی هارتسفیلد-جکسون آتلانتا، فرودگاه بین‌المللی اوهر شیکاگو، فرودگاه مونیخ و فرودگاه بین‌المللی دوبی. پیوند به بیرون. وب‌گاه فرودگاه بین‌المللی دالاس-فورت ورث
عبدالرحمن پسر ابوبکر (نام کامل وی: عبدالرحمن بن ابوبکر بن ابی قحافه تیمی) از صحابه محمد پیامبر اسلام است. زندگینامه. عبدالرحمن پسر ابوبکر اولین خلیفه از خلفاء راشدین و ام رومان (مادر عایشه) در مکه ولادت یافت و بعد از پدرش ابوبکر به دین اسلام گروید. محمد پیامبر اسلام، نام او را از عبدالعزی به عبدالرحمن تغییر داد. وی در نبرد بدر در کنار کفار و در جنگ های احزاب، تبوک، و بنی مصطلق در سپاه اسلام می‌جنگید. پس از مرگ محمد، عبدالرحمن در نبردهای رده شرکت جست. پس از مرگ ابوبکر، عبدالرحمن پسر ابوبکر از افراد مورد
از مرگ ابوبکر، عبدالرحمن پسر ابوبکر از افراد مورد اعتماد عمر بن خطاب (خلیفه دوم) بود. او و خواهرش عایشه در جنگ جمل، در مقابل برادرشان محمد بن ابی‌بکر؛ که از یاران و سرداران سپاه خلیفه مسلمانان علی بن ابی طالب به شمار می‌رفت جنگیدند. مخالفت با جانشینی یزید وقتی معاویه مسئله جانشینی یزید را مطرح کرد، عبدالرحمن زبان به اعتراض گشود و گفت که «حال می‌خواهید سنت قیصر و کسری را احیاء کنید؟» مروان حکم او را به مرگ تهدید کرد اما عبدالرحمن هم‌چنان علیه حکومت یزید سخن می‌گفت. عبدالرحمن حتی حاضر نشد در برابر ده هزار
می‌گفت. عبدالرحمن حتی حاضر نشد در برابر ده هزار دیناری که معاویه به او پیشنهاد داده بود؛ با یزید بیعت کند. عبدالرحمن پیش از اسلام آوردن با لکیعه دختر ابوسفیان ازدواج کرد. عثمان پس از درگذشت عمر دخترش لیله را به عقد عبدالرحمن دراورد. اسما یکی از دختران عبدالرحمن بود که با قاسم بن محمد (برادرزاده عبدالرحمن) ازدواج کرد و حاصل آن دختری به نام ام‌فروه (فاطمه مکَنّی) شد. حفضه دختر دیگر عبدالرحمن نیز با حسن بن علی (امام دوم شیعیان) ازدواج کرد و سپس امام حسن او را طلاق داد عبدالله هم که از پسران عبدالرحمن بود با
طلاق داد عبدالله هم که از پسران عبدالرحمن بود با عایشه بنت طلحه ازدواج کرد. بنا به برخی روایات؛ عبدالرحمن پسر ابوبکر به دستور معاویه مسموم گردید.
جنبش جنگل، نهضت جنگل یا قیام جنگل (۱۲۹۳ – ۱۳۰۰) جنبشی سیاسی همراه با مبارزهٔ مسلحانه در ایران بود که در پی انقلاب مشروطه، به رهبری میرزا کوچک خان جنگلی در پاسخ به زوال سیاسی به وجود آمده از پیدایش جنگ جهانی اول و اشغال ایران به دست نیروهای روس، انگلیسی و عثمانی شکل گرفت و به مبارزهٔ مسلحانه ضد ارتش خارجی داخل خاک ایران و بریگاد قزاق، که زیر دست افسران روسی تعلیم و تربیت شده بودند، پرداخت. آنچه روشن است تعداد زیادی از انقلابی‌های جنگل در درگیری‌های مسلحانه با لشگرهای انگلیس، روسیه و ارتش سلطنتی قاجار کشته
با لشگرهای انگلیس، روسیه و ارتش سلطنتی قاجار کشته شدند. جنگ جهانی اول و پادرمیانی انگلیس و روسیه تزاری در آن و ناتوانی شدید حکومت مرکزی ایران در اثر فقدان حمایت‌های خارجی، فضای سیاسی و اجتماعی آماده‌ای را برای ایجاد و رشد حرکت‌های مردمی به وجود آورد. در این فضای آماده، جنبش جنگل در شهریور ۱۲۹۳ شمسی (اوت ۱۹۱۴) شکل گرفت و در مدتی کوتاه نه تنها در گیلان، بلکه در اکثر نقاط ایران با استقبال مردم روبرو شد و روزبه‌روز بر توان نظامی آن افزود، به‌طوری‌که به خطری جدّی برای سیاست استعماری انگلیس در منطقه تبدیل شد.
برای سیاست استعماری انگلیس در منطقه تبدیل شد. میرزا و یارانش نشریه‌ای نیز به نام جنگل منتشر می‌نمودند که در مجموع در سه دوره مجزای انتشارش مشتمل بر ۳۹ شماره شد. فتح تهران. در ژوئیه ۱۹۰۹ پس از تعطیلی مجلس در دوره محمدعلی‌شاه و به‌توپ بستن مجلس، مجاهدان مشروطه‌خواه گیلانی و بختیاری به سوی پایتخت روان شدند و با فتح تهران به همراه عشایر بختیاری، نظام مشروطه را باز در ایران مستقر کردند و سپهدار اعظم تنکابنی، فرمانده مشروطه‌خواهان گیلانی نیز صدراعظم ایران شد. جنگ جهانی اول. پس از سرکوب مشروطه‌خواهان در ۱۹۱۱،
جنگ جهانی اول. پس از سرکوب مشروطه‌خواهان در ۱۹۱۱، سیاست روسیه نشان می‌دهد که این کشور تمایل داشت کنترل بلند مدت خود بر استان‌های شمالی ایران را تضمین نماید. روس‌ها زمین‌های زیادی را از ایرانیان خریدند و قرار بود سیاست اسکان دهقانان روس در قفقاز به ایران گسترش یابد. صادرات روسیه دو برابر شد و کنسول روسیه برای دولتش مالیات جمع‌آوری می‌کرد. نقطه اتکای قدرت روسیه ارتش بود و در مجموع سیاست روسیه در گیلان را می‌توان شامل دیپلماسی اندک و قوای قهریه‌ای دانست که روسیه از طریق آن کنترل تقریباً همه امورات گیلان را در
از طریق آن کنترل تقریباً همه امورات گیلان را در دوره بحران از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۴ در دست داشت. ظهور جنگ مشکلات جدیدی پدید آورد. روس‌ها نیروهایشان را در مرز با عثمانی در قفقاز متمرکز و قوای اشغالگر خود را از شمال ایران جابجا کردند. به علاوه، به مسئولان روس سفارش شد سیاست ملایم‌تری را در خصوص مردم ناراضی اتخاذ کند. دولت گیلان در ۱۹۱۴ که قوای روس به مقصد قفقاز عزیمت کردند کاملاً فرو پاشید. آشوب ایجاد شد و حکام قاجاری از به پا داشتن قانون و اجرای فرمان بدون محافظت ارتش روسیه سرباز زدند. نافرمانی به اشکال ملایم شروع
روسیه سرباز زدند. نافرمانی به اشکال ملایم شروع شد. اعتراض‌هایی به اربابان و مأموران دولت روسیه وجود داشت و اعتصاب‌های صنعتی شکل می‌گرفت؛ ولی در آغاز ۱۹۱۵ گیلان صحنه ناآرامی گسترده بود. دهقانان و پیشه وران شهرنشین علیه چند صد سرباز روس باقی‌مانده آتش می‌گشودند، در حالی که سربازان بیشتری به جبهه قفقاز فراخوانده می‌شدند. گروهی از سیاستمداران، برای سامان بخشیدن به اوضاع کشور سازمانی به نام اتحاد اسلام را تأسیس کردند. میرزا کوچک خان در تهران با این گروه در تماس بود. او برای ایجاد یک پایگاه نظامی و مبارزه چریکی
بود. او برای ایجاد یک پایگاه نظامی و مبارزه چریکی مخفیانه به گیلان رفت و نخستین پایگاه جنگ چریکی دهقانی را به همراه هفت نفر دیگر از جمله احمد کسمایی، دکتر حشمت، و میرزا حسین کسمایی در کسما ایجاد کرد. به تدریج دهقانان و زحمتکشان شهری و بخش از روشنفکران جذب جنبش شدند. میرزا کوچک که از فرماندهان جوان نیروی انقلابی بود که تهران را فتح کرد و دو سال بعد مجبور تبعید شد. او در اواخر زمستان ۱۹۱۵ به گیلان برگشت و فعالیت‌های جنگلی‌ها شروع شد. اولین گروه آنان به جنگل‌های گیلان رفت و اعلام کرد که قصد دارد گیلان را از
گیلان رفت و اعلام کرد که قصد دارد گیلان را از وجود ارتش روسیه آزاد کند. جنگلی‌ها به سرعت با محاکمه و اعدام مجرمان، خود را از دیگر گروه‌ها متمایز کردند. آنها با دزدیدن یا جریمه کردن افراد متمول مخارج خود را تأمین می‌کردند. آنها در معامله با دهقانان محتاط بودند که همه هزینه‌ها را بپردازند و منصف باشند. اولین عملیات شناخته شده جنگلی‌ها در اکتبر ۱۹۱۵ هنگامی که حاکم رشت برای جلوگیری از نزدیک شدن جنگلی‌ها به رشت، زمینداری به نام عبدالرزاق شفتی را به صدارت پسیخان گماشت شکل گرفت. سپس مردان شفتی مورد حمله جنگلی‌ها
گماشت شکل گرفت. سپس مردان شفتی مورد حمله جنگلی‌ها قرار گرفتند و شکست خوردند. آنها که زنده ماندند به‌طور پراکنده به رشت گریختند. سپس به زمیندار بزرگ دیگری، شجاع الدیوان برادر ضرغام‌السلطنه نفر داده و به جنگل‌های فومن اعزام شد که در دو موقعیت شکست خورد و مردانش خلع سلاح شدند. در این زمان، که تهران در آستانه افتادن به دست آلمان بود، رشت مرکز اصلی ارتش روسیه شده بود و هزاران سرباز مستمراً از این شهر در راهشان از باکو به قزوین که عملیات علیه مهاجرین باید به سوی آن هدایت می‌شد گذر می‌کردند. هنگامی‌که روس‌ها به
آن هدایت می‌شد گذر می‌کردند. هنگامی‌که روس‌ها به رشت بازگشتند و مستقر شدند، نیرویی از ۵۵۰ سرباز روس و ۵۰ مرد از بریگاد قزاق برای سرکوب جنگلی‌ها اعزام شدند. مأموریت شدیداً شکست خورد و جنگلی‌ها پیروز شدند. پس از شکست مأموریت روس‌ها، جنگلی‌ها شب‌نامه‌هایی را در رشت پخش کردند و اعلام داشتند که قصد دارند به شهر حمله و آن را تسخیر کنند. روس‌ها که اکنون دیگر نیروهای بیشتری داشتند قانون حکومت نظامی اعلام کردند و سعی کردند رشت را از عناصر ضد روسی پاکسازی کنند، حدود ۱۶۰ خانه به‌طور کامل سوزانده شد. در همان زمان
۱۶۰ خانه به‌طور کامل سوزانده شد. در همان زمان نیروهای روس زیادی از رشت، انزلی، منجیل، و زنجان به مأموریت علیه جنگلی‌ها اعزام شدند که در ژانویه ۱۹۱۶ شدیداً شکست خوردند ولی نیروهای باراتوف تصمیم گرفتند آنها را کاملاً نابود نکنند. بنا بر گفته کوچک خان اگر قوای روس چند روز دیگر در منطقه باقی‌مانده بودند جنگلی‌ها مجبور بودند تسلیم شوند چرا که بسیاری یخ زده و مرده بودند و دیگران با خوردن علف و ریشه‌ها زنده مانده بودند. به هر حال، آنان پس از چند هفته باز جمع شدند و تا انقلاب فوریه ۱۹۱۷ که موجب شد از جنگل‌ها بیرون
تا انقلاب فوریه ۱۹۱۷ که موجب شد از جنگل‌ها بیرون بیایند سیاست دفاعی را در پیش گرفتند. پیش از آن نیرویشان متشکل بود از پیشه‌وران خردهبورژوای شهری، صیادان انزلی، کارگران کشاورزی متحرک فصلی، خرده‌زمین‌دارانی که مستمراً تحت فشار زمین‌داران بزرگتر و تأثیرگذارتر بودند، اسرای جنگی ترک فراری، تعداد زیادی از مهاجرین ایرانی وبلشویک‌هایی از قفقاز و مهم‌تر از همه توده دهقانان فقیر و متوسط. در دسامبر ۱۹۱۶ آخرین حمله در آن دوره شدیداً شکست خورد و نیروهای ضد جنگلی در گیلان مضمحل شدند. چند صد سرباز قزاق در پادگانشان
گیلان مضمحل شدند. چند صد سرباز قزاق در پادگانشان ماندند و شایعه حمله قریب‌الوقوع جنگلی‌ها به رشت موجب وحشت شد؛ تا آغاز این دوره آنها سیاست دفاعی و سعی برماندن داشتند. انقلاب روسیه. از ژانویه ۱۹۱۷، آنان شروع به خلع سلاح زمین‌داران و گماشتن نمایندگان خود بر مصادر دولتی در حوزه نفوذ خود کردند. به زودی، وقوع انقلاب اکتبر در روسیه به جنگلی‌ها امید بیشتری داد. روس‌ها در نتیجه ضعف ناشی از انقلاب با جنگلی‌ها روابط دوستانه برقرار کردند و قول دادند قوایشان را از گیلان خارج کنند. بازگشت قوای عثمانی در ماه مه به ایران
خارج کنند. بازگشت قوای عثمانی در ماه مه به ایران و تسخیر تبریز هم به پیشرفت آنان کمک کرد. جنگلی‌ها در زمانی فوق‌العاده کوتاه خود را در گیلان تثبیت کردند. تا پایان این سال همه مسؤولین جنگلی‌ها بودند و پس از انقلاب اکتبر همه مسئولان منصوب حکومت تهران از گیلان خارج شده بودند. آنان دست به اصلاحات اجتماعی مهمی زدند. دهقانان را از پرداخت مالیات معاف کردند، آبرسانی را در دست گرفتند. این اقدامات منجر به ارتقای کشاورزی شد و در شرایطی که همه ایران درگیر قحطی بود تولید کشاورزی گیلان به بالاترین حد خود رسید. آنها به
کشاورزی گیلان به بالاترین حد خود رسید. آنها به تهران قحطی زده و باکو برنج می‌فرستادند. تا پایان این سال، آنان از ۱ میلیون تومان عایدی خود به کارمندانشان ۲۱٬۰۰۰ تومان حقوق ماهیانه می‌دادند. مشکلات داخلی در سال ۱۹۱۷ جنبش جنگل را تضعیف کرد. جنبش به عنوان جبهه‌ای ضدامپریالیستی با داشتن عناصری متعدد نتوانست خواسته‌های عناصر رادیکال خود را برآورده سازد. در حالی که جناح راست نهضت به رهبری احمد کسمایی ناراضی از صمیم قلب مخالف دولت مرکزی نبود، جناح چپ بود و از توافق سرباز می‌زد. کوچک خان نیروی اصلی جنگلی را در جنگل
سرباز می‌زد. کوچک خان نیروی اصلی جنگلی را در جنگل مستقر کرده بود و از تثبیت خود در رشت سرباز می‌زد. او که در آغاز دغدغه‌اش حضور نیروهای روس بود که حاضر به عقب‌نشینی نبودند حتی پس از برقراری رابطه خوب با آنها و با وجود تلاش‌های آنان برای متقاعد کردن او برای پذیرفتن حکومت گیلان از خارج شدن از جنگل سر باز می‌زد. در این سال جنگلی‌ها از جنگل بیرون آمدند و انجمن اتحاد اسلام که جناح راست بر آن غلبه داشت را به عنوان بازوی سیاسی خود معرفی کردند. روزنامه جنگل بازتاب‌دهنده نظرات انجمن بود. نیروهای رادیکال با پوپولیسم
نظرات انجمن بود. نیروهای رادیکال با پوپولیسم انجمن همراهی می‌کردند. اشغال ایران و تمایلات ضد امپریالیستی انقلابیون آنها را متحد نگاه می‌داشت. در این سال یک کمیته اجرایی روسی در رشت تشکیل شد و هیئتی از آن در فومن با میرزا کوچک ملاقات کرد و او را ستود و گفت که لایق فرمانداری کل گیلان است. آنها موافقت کردند خروج روس‌ها به منظور پیشگیری از اشغال گیلان توسط بریتانیا و تثبیت نهضت به تأخیر بیافتد. پس از وقوع انقلاب اکتبر بلشویک‌ها قول دادند از ایران عقب‌نشینی کنند و مورد تحسین ایرانیان و از جمله جنگلی‌ها قرار
و مورد تحسین ایرانیان و از جمله جنگلی‌ها قرار گرفتند. در آستانه این انقلاب تغییراتی در گیلان به وقوع پیوست. اولاً جنگلی‌ها قدمهایی برای انحصار قدرت سیاسی برداشتند. برخی سازمان‌های سیاسی از جمله گروه‌های تروریستی سرکوب شدند و برخی دیگر جذب نهضت شدند. در این زمان بود که جنگلی‌ها رسماً ضد پادشاهی شدند. در این زمان بود که رسماً تقاضای تقسیم زمین‌ها بین دهقانان مطرح شد. نهایتاً اتحادی قوی با بلشویک‌ها در گیلان برقرار کردند. آنها همه دستگاه‌های دولتی را در دست گرفتند و بر آزار زمین‌داران شدت بخشیدند. بی شک آنها
و بر آزار زمین‌داران شدت بخشیدند. بی شک آنها قصد داشتند به تهران بروند و با کمک آذربایجانی‌ها و بختیاری‌ها مانند زمان مشروطه قدرت را به دست بگیرند؛ ولی عثمانی آذربایجان را سرکوب کرده بود و بختیاری‌ها تحت تأثیر انگلیسی‌ها بودند. میرزا در نامه‌ای به افندی، دیپلمات ترک لازمه در دست گرفتن قدرت در تهران را اتحاد گیلان، آذربایجان ایران و بلشویک‌های قفقازی می‌دانست. در آغاز ۱۹۱۸، آنان ارتشی انقلابی شامل ۳ تا ۸ هزار نفر داشتند. کوچک خان که کمال‌گرا بود در حرکت به سوی تهران شک داشت و با وجود فشار جناح چپ و مأموران
تهران شک داشت و با وجود فشار جناح چپ و مأموران ترک در تهران قدمی برنداشت. اصرار ترک‌ها به او برای در دست گرفتن قدرت و این که آنان در عمل با تلاش برای ضمیمه کردن آذربایجان ایران و محاصره باکوی بلشویک جلوی او را می‌گرفتند طعنه‌آمیز است. آنها از حزب دمکرات تبریز هم حمایت می‌کردند. محاصره باکو مانع اتحاد مؤثر بین جنگلی‌ها و بلشویک‌های باکو شد. انگلیسی‌ها چندان علاقه‌ای در ابتدا به گیلان نداشتند ولی سپس پس از تخلیه آن نظرشان به عنوان پایگاهی به سوی ماوراءالنهر جلب شد. آنها قصد داشتند از گیلان بگذرند به دفاع از
شد. آنها قصد داشتند از گیلان بگذرند به دفاع از باکو در برابر عثمانی بپردازند. آنها در قزوین اقامت داشتند. جنگلی‌ها در پاسخ به ربوده شدن سلیمان میرزا اسکندری رهبر دمکرات و نماینده مجلس، مکلارن و اوکشات ماژور و معاون کنسول انگلستان را دستگیر کردند و خواهان آزادی او شدند. جنگلی‌ها در پاسخ به خواسته بلشویک‌ها اجازه گذر نیروهای انگلیسی را ندادند ولی داشناک‌های نیروهای انقلابی که پنهانی با انگلیسی‌ها توافق کرده بودند مکلارن و اوکشات را نجات دادند و به نیروی انگلیسی پیوستند که اندکی بعد خود را در رشت مستقر کرد.
پیوستند که اندکی بعد خود را در رشت مستقر کرد. جنگلی‌ها که با پیشروی عثمانی درون آذربایجان ایران و محاصره باکو از اتحاد با بلشویک‌ها و اوضاع سیاسی ایران ناامید شده بودند در ۱۸ اوت ۱۹۱۸ با انگلیسی‌ها توافق کردند. در نتیجه ۱۲ افسر آلمانی و اتریشی تعلیم دهنده آنان اخراج شدند. گرچه در اواخر ۱۹۱۸ رابطه جنگلی‌ها با بلشویک‌ها که از ۱۹۱۵ در گیلان بودند ضربه خورد ولی این رابطه بادوام بود و امتداد بیشتری یافت. شماری از این آشوبگران چون پرولیکارپ می‌دوانی و گریگوری اورژیکینیدزه بعداً بدل به چهره‌های مهمی در سیاست
اورژیکینیدزه بعداً بدل به چهره‌های مهمی در سیاست شوروی شدند. در گیلان روسهای سفید هم بودند و با بلشویک‌ها بر سر سلطه بر سربازان روس رقابت می‌کردند. در آوریل ۱۹۱۸ بلشویک‌ها قدرت را در دست گرفتند و در باکو دولت تشکیل دادند. جنگلی‌ها به انگلیسی‌ها ۱۵ روز مهلت دادند که بگذرند. بلشویک‌ها هنوز ضعیف بودند و توانایی کمک به جنگلی‌ها در برابر انگلیسی‌ها را نداشتند. در این زمان انگلیسی‌ها بیشتر خاک ایران را در کنترل داشتند و کابینه آنگلوفیل وثوق الدوله در ۷ اوت ۱۹۱۸ بر سر کار آمد. اعضای اتحاد اسلام در نهضت مجبور شدند
سر کار آمد. اعضای اتحاد اسلام در نهضت مجبور شدند پیشنهادهای ترک‌ها را رد کنند و با انگلیسی‌ها توافق کنند. در این دوره انجمن اتحاد اسلام در گیلان منحل شد و جنگلی‌ها با پان اسلامیسم خداحافظی کردند. این دوره انتقال ایدئولوژیک بود. راست که خواستار گردن نهادن به انگلیسی‌ها بود دیگر نمی‌خواست با نهضت همراهی کند. چپ که از حضور عثمانی در آذربایجان نومید بود جنگ با تازه واردان را متوقف کرد. اختلافات منجر به انتخابات جدیدی برای رهبری نهضت شد که راست آن را باخت و به رهبری حاج احمد کسمایی با دولت تهران ساخت. کسمایی با
حاج احمد کسمایی با دولت تهران ساخت. کسمایی با تهران پنهانی توافق کرد تا تسلیم شود و ۲۰۰۰ مبارز و سلاح‌هایشان را تحویل دهد. کوچک خان پس از بازگشت از سفر تالش با خشم توافق را رد کرد. او پیشنهاد انگلیسی‌ها برای حکومت را رد کرد. آنان پس از شکست مذاکرات زمین‌داران قدرتمند گیلان را علیه جنگلی‌ها تهییج کردند. عملیات علیه انقلابیون در ۲۹ مارس ۱۹۱۹ شروع شد و گروهی از قوای انگلیسی وارد رشت شدند. زمین‌داران و ملاها با تمام قوا به حمایت از بریتانیایی‌ها برخاستند. ملاهای رشت شروع به موعظه علیه جنگلی‌ها در مساجد کردند.
رشت شروع به موعظه علیه جنگلی‌ها در مساجد کردند. زمین‌داران سریعاً خود را سازمان دادند. سپهسالار نیروی بزرگی را در تنکابن سازمان داد و اربابان تالش به رهبری ضرغام السلطنه مسئولان جنگلی را بیرون رانده نیروهای انقلابی را مورد حمله قرار دادند. در این زمان شکاف در نهضت عمیق شد. در اوایل فوریه ۱۹۱۹ پس از تلاش‌های حاج احمد برای تسلیم شدن، جناح چپ کمیته‌ای به نام کمیته بلشویک را ایجاد کرد. اعضای شناخته شده‌تر کمیته شامل دکتر حشمت، اسکندر خان، میرزا اسماعیل جنگلی، میرزا محمد و احسان الله خان دوستدار بود. کوچک خان
میرزا محمد و احسان الله خان دوستدار بود. کوچک خان عضو کمیته نشد و در عوض پیشنهاد ایجاد کمیته سوسیالیست تحت تأثیر ضد تشکیلی، جناح چپ حزب دمکرات را داد. او که وفاداری خود را به اعضای ضد تشکیلی که در اوایل ۱۹۱۹ قدرت نمایی کرده بود، از جمله سید حسن تقی‌زاده در برلین و حیدرخان عمو اوغلی در پترو گراد ابراز کرده بود، نشان داد که یک بار و برای همیشه با اسلامش خداحافظی کرده‌است. او از گذشته مذهبیش عذر خواست ولی به خاطر اتحاد اسلام عذرخواهی نکرد. او به عنوان رهبری مردمی مجموعه کاملی از عناصر سیاسی و طبقات ناراضی را
مجموعه کاملی از عناصر سیاسی و طبقات ناراضی را پشت خود بسیج کرده بود. جنبه پوپولیسم او مدارای محتاطانه با تعصبات مذهبی و شبه ناسیونالیستی توده مردم تا پایان جمهوری شورایی بود که او در ژوئن ۱۹۲۰ تأسیس کرد. او موفق شد انقلاب را از آنتی امپریالیسم به جمهوریخواهی سوسیالیستی تغییر مسیر دهد. با وجود تغییر ترکیب سازمان سیاسی جنگلی جبهه ضد امپریالیستی مستحکم نشد. کوچک خان به ایده احیای انجمنهای ولایتی زمان مشروطه رسید. او برگزاری انتخابات را تأیید کرد گرچه محبوبیتش در کمترین مقدار خود در همه زمان‌ها بود. تهران
در کمترین مقدار خود در همه زمان‌ها بود. تهران سریعاً به حاکم دستور جلوگیری داد. بریتانیایی‌ها به آنان در این زمان اولتیماتوم دادند که موفق از آب درآمد و آنها که تسلیم نشدند هم توان جنگیدن نداشتند. چپ‌ها و راستها به نزاع با هم پرداختند و ارتش پارتیزانی به حاشیه رفت. عواملی باعث شد جنگلی‌ها دوباره متحد شوند. توده مردم پس از چند سال دوباره طعم سرکوب اربابان و بریگاد قزاق قاجاری را چشیدند. در نتیجه دهقانان و پارتیزان‌ها دوباره به بازمانده رهبران پیوستند. در اوت ۱۹۱۹ نارضایتی ملی از توافق ایران و انگلستان پدید
۱۹۱۹ نارضایتی ملی از توافق ایران و انگلستان پدید آمد و نیروی عمده‌ای به نهضت داد. قبل از آن بلشویک‌ها از قبل از ژوئن شروع به نفوذ در گیلان کرده بودند. آنها استفان آفونیان را به گیلان فرستادند تا از جنگلی‌ها بخواهند برای سازماندهی حزب کمونیست ایران در گیلان کمک کنند. آنان خود را مستقر کردند و از جنگلی‌ها حمایت کرده بین گیلان، تفلیس و باکو ارتباط برقرار کردند. کمونیست‌های لنکران دوباره به زودی با میرزا ارتباط برقرار کردند و او به ملاقات آنان در اوت ۱۹۱۹ رفت. در آن زمان که او به محل رسید ضدانقلاب انقلابیون