payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او یک ستاره سینمای صامت در دههٔ ۱۹۲۰ و یک کتابدار ناشنوا در دههٔ ۱۹۷۰ بود. او در حین آماده‌سازی زبان اشاره را آموخت و فیلم‌های لیلین گیش را تماشا کرد. ریچارد لاوسون او را علی‌رغم زمان محدودش در فیلم، «بسیار قابل تماشا» می‌دانست. مور در آن سال برای دومین بار نقش دوگانه‌ای را در "سابربیکن" به تصویر کشید؛ این تریلر طنز به نویسندگی برادران کوئن و کارگردانی جرج کلونی ساخته شده‌است. او در مقابل مت دیمون برای بازی در نقش خواهران دوقلو به نام‌های رز و مارگارت در دههٔ ۱۹۵۰ آمریکا انتخاب شد که درگیر جنایت محلی
در دههٔ ۱۹۵۰ آمریکا انتخاب شد که درگیر جنایت محلی می‌شوند. این فیلم با از طرف منتقدان نقدهای منفی‌ای کسب کرد و عقیده داشتند که نتوانسته نژادپرستی آمریکا را به خوبی به تصویر بکشد، اما جفری مک‌ناب از "ایندیپندنت" مور را به خاطر ارائه «بازی کمدی کاملاً قضاوت‌شده در نقش یک زن مهلک مانند باربارا استانویک» تحسین کرد. آخرین اکران مور در سال ۲۰۱۷، دنباله‌ای از فیلم جاسوسی ' (۲۰۱۴) با نام فرعی ' با بازی کالین فرث و تارون اجرتون بود. او نقش پاپی آدامز کارآفرین شرور را بازی کرد که یک اتحادیهٔ مواد مخدر را اداره
را بازی کرد که یک اتحادیهٔ مواد مخدر را اداره می‌کند. مور علی‌رغم اقدامات شخصیتش، نقشی را ایفا کرد تا پاپی را «عجیب اما معقول» جلوه دهد. پیتر دبروژ این فیلم را «نامانوس» توصیف کرد و نوشت که مور نقش او را «همان‌طور که مارتا استوارت با یک زن خانه‌دار اهریمنی دههٔ ۱۹۵۰ پیوند زد» بازی کرده‌است. این فیلم بیش از ۴۱۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. فیلم‌های مستقل و پروژه‌های اینترنتی (۲۰۱۸–اکنون). مور دو فیلم داشت که در سال ۲۰۱۸ به نمایش درآمدند. نخستین فیلم "گلوریا بل" اثر سباستین للیو بود که بابت نمایش
"گلوریا بل" اثر سباستین للیو بود که بابت نمایش ماجراجویی زنی میان‌سال برای یافتن معنای زندگی به آن علاقه‌مند شده بود؛ این فیلم بازسازی انگلیسی‌زبان فیلم شیلیایی خود للیو، یعنی "گلوریا" (۲۰۱۳) بود. استفان دالتون از "هالیوود ریپورتر" بر این باور بود که او اجرایی «کاملاً طبیعی و مجذوب‌کننده» از خود ارائه کرده بود. دومین فیلم او در آن سال "بل کانتو" بود؛ فیلمی هیجان‌انگیز که بر اساس رمانی به همین نام از آن پچت ساخته شد و دربارهٔ بحران گروگان‌گیری سفارت ژاپن بود. برای بازیگری در نقش خوانندهٔ اپرا، او یادگرفت
برای بازیگری در نقش خوانندهٔ اپرا، او یادگرفت زبان بدن افراد حرفه‌ای برای سکانسی که در آن رنه فلمینگ آواز اجرا می‌کرد را تقلید کند. گای لاج از "شیکاگو تریبون" این فیلم را اقتباسی ناموفق از رمان می‌دانست و نقش مور را نپسندید. سال بعد، او یک بار دیگر با همسرش در "بعد از عروسی" که بازسازی فیلم دانمارکی به همین نام از سوزان بیر است، همکاری کرد. او و میشل ویلیامز نقش‌هایی را ایفا کردند که در فیلم اصلی متعلق به مردان بود. در همان سال، او در فیلم کوتاه "دختر تعجب‌آور" به کارگردانی لوکا گوادانینو ایفای نقش کرد. در
به کارگردانی لوکا گوادانینو ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۲۰، مور گلوریا استاینم، فعال فمینیستی را در فیلم زندگینامه‌ای "گلوریا" به تصویر کشید و دیگر بازیگران آلیسیا ویکاندر و لولو ویلسون نقش او را در سنین متفاوت ایفا کردند. در سال بعد، او در فیلم هیجان‌انگیز "زنی پشت پنجره" از جو رایت که بر اساس رمان به همین نام ساخته شده، و در فیلم موزیکال "ایون هنسن عزیز" از استیون شباسکی که بر اساس موزیکال به همین نام ساخته شده، در مقابل ایمی آدامز نقش مکمل را ایفا کرد. هر دو فیلم با استقبال ضعیفی مواجه شدند. مور نقش اصلی
دو فیلم با استقبال ضعیفی مواجه شدند. مور نقش اصلی مینی‌سریال "لیزیز استوری" از اپل تی‌وی پلاس که از رمان هیجان‌انگیز استیون کینگ به همین نام اقتباس شده بود را ایفا کرد. با وجود تمجید از نقش مور، این مینی‌سریال مورد استقبال مثبت قرار نگرفت. مور در سال ۲۰۲۲ نقش اصلی فیلم کمدی-درام "وقتی که نجات جهان را تمام کردی" از جسی آیزنبرگ را ایفا کرد. جان دیفور از "هالیوود ریپورتر" او را به خاطر نشان دادن همدلانهٔ شخصیتی نامطلوب تحسین کرد. مور در سال ۲۰۲۲ ریاست هیئت داوران هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم
داوران هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز را بر عهده داشت. مور سپس نقش اصلی فیلم هیجان‌انگیز "زیرک‌تر" (۲۰۲۳) برای اپل تی‌وی پلاس را بازی کرد که بینندگان معمولی و نسبتاً کمی داشت. او بار دیگر با تاد هینز در "می دسامبر" کار کرد؛ این فیلم درامی با بازی ناتالی پورتمن بود که مور در آن نقش زنی را ایفا کرد که با مردی بسیار جوان‌تر ازدواج کرده بود. مور از بازی در نقش شخصیتی هنجارشکن خشنود بود و این شخصیت را «به‌طرز باورنکردنی پیچیده و قانع‌کننده» می‌دانست. جاناتان رمنی در "اسکرین دیلی" شخصیت سینمایی
جاناتان رمنی در "اسکرین دیلی" شخصیت سینمایی مور را با آن شخصیتی مقایسه کرد که او در فیلم "وقار وحشی" بازی کرده بود و او را بابت ترکیب «آسیب‌پذیری عصبی و بی‌دوامی سلطه‌جویانه» در اجرایش تحسین کرد. او برای این نقش نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. در مینی‌سریال طنز تاریخی "مری و جرج" محصول ۲۰۲۴، مور نقش اصلی مری ویلرز را مقابل جرج ویلرز (نیکلاس گالیتزین) بازی کرد. نیک هیلتون در نشریهٔ "ایندیپندنت" متوجه شد که مور «در لحظه‌های دراماتیک مری نسبت به لحظه‌های طنزش مؤثرتر» عمل می‌کند. دیگر فعالیت‌ها. مور در
طنزش مؤثرتر» عمل می‌کند. دیگر فعالیت‌ها. مور در زمینهٔ نوشتن کتاب‌های کودکان فعالیت دارد. نخستین کتاب او با نام "توت‌فرنگی صورت‌کک‌ومکی" در اکتبر ۲۰۰۷ منتشر شد و پرفروش‌ترین کتاب "نیویورک تایمز" شد. این کتاب که از سوی "تایم اوت" به عنوان «روایتی ساده، شیرین و نیمه‌شرح‌حال» توصیف شده، داستان دختری را روایت می‌کند که می‌خواهد از شر کک‌ومک خلاص شود، اما در نهایت آن را می‌پذیرد. مور این کتاب را زمانی تصمیم گرفت بنویسد که پسر جوانش از جنبه‌های ظاهری خودش بیزار شد. او به یاد دوران کودکی خود افتاد، که در آن زمان
او به یاد دوران کودکی خود افتاد، که در آن زمان او را به خاطر داشتن کک‌ومک اذیت می‌کردند و از سوی بچه‌های دیگر «توت‌فرنگی صورت‌کک‌ومکی» نامیده شد. این کتاب تا سال ۲۰۱۶ به مجموعه‌ای با شش دنباله تبدیل شده‌است: "توت‌فرنگی صورت‌کک‌ومکی و داژبال قلدر" در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و "توت‌فرنگی صورت‌کک‌ومکی: بهترین دوستان تا ابد" در سال ۲۰۱۱. هر دو کتاب حامل این پیام هستند که کودکان می‌توانند بر مشکلات خود غلبه کنند. "توت‌فرنگی صورت کک‌ومکی: کوله پشتی!"، "توت‌فرنگی صورت کک‌ومکی: ناهار، یا آن چیست؟" و "توت‌فرنگی کک‌ومکی:
ناهار، یا آن چیست؟" و "توت‌فرنگی کک‌ومکی: دندان لق!" به عنوان بخشی از برنامهٔ «گام به سمت خواندن» ناشر راندوم هاوس منتشر شد. این کتاب‌ها با "توت‌فرنگی صورت کک‌ومکی و صدای واقعاً بزرگ" در تابستان ۲۰۱۶ دنبال شدند. "توت‌فرنگی صورت‌کک‌ومکی" به نمایش موزیکالی به نویسندگی رز کایولا و گری کوپر اقتباس شده‌است که برای نخستین بار در اکتبر ۲۰۱۰ در نیو وورد استیج، نیویورک به نمایش درآمد. مور در این محصول نقش داشت، به‌ویژه از طریق درخواستش برای حفظ مخاطبان هدف جوان کتاب. این نمایش از آن زمان تاکنون مجوز دریافت کرده و
این نمایش از آن زمان تاکنون مجوز دریافت کرده و در چندین مکان اجرا شده‌است، که مور آن‌ها را «بسیار رضایت‌بخش و بیش از حد زیبنده» می‌نامد. مور یک کتاب کودک جدا از مجموعه "توت‌فرنگی صورت‌کک‌ومکی" نوشته‌است. "مامان من یک بیگانه است، اما برای من نیست" که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد، بر اساس تجربیات او از بزرگ شدن با مادری در کشور دیگر نوشته شده‌است. این کتاب با استقبال منفی "پابلیشرز ویکلی" و "کرکوس رویوز" مواجه شد؛ "پابلیشرز ویکلی" آن را را از روی حسن نیت توصیف کرد، اما استفاده از بیت و قافیه مورد انتقاد قرار گرفت.
اما استفاده از بیت و قافیه مورد انتقاد قرار گرفت. بازخورد و سبک بازیگری. مور از سوی رسانه‌ها به‌عنوان یکی از با استعدادترین و ماهرترین بازیگران زن نسل خود توصیف شده‌است. به‌عنوان زنی در دههٔ شصت زندگی‌اش، از او به‌عنوان بازیگری غیرمعمول یاد شده که به‌طور منظم فعالیت خود را ادامه می‌دهد و در سینما با نقش‌های برجستهٔ حضور دارد. او از تنوع بازی در فیلم‌های مستقل کم‌هزینه و محصولات هالیوودی در مقیاس بزرگ لذت می‌برد. در سال ۲۰۰۴، روزنامه‌نگاری از آی‌جی‌ان در مورد این «توانایی نادر برای جابه‌جاشدن در میان
در مورد این «توانایی نادر برای جابه‌جاشدن در میان پروژه‌های تجاری پایدار مانند "نه ماه" تا شاهکارهای هنری مانند "ایمن"» نوشت و افزود: «او در سینمای هنری و پردیس سینمایی به‌طور یکسان مورد احترام است.» او بابت بازی در طیف وسیعی از نقش‌ها مورد توجه است، و ریدلی اسکات، کارگردان او در "هانیبال"، همه‌کاره بودن مور را ستایش کرده‌است. در سال ۲۰۱۳، ستاره‌ای با نام او در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب شد. نام او در چهار نوبت (۱۹۹۵، ۲۰۰۳، ۲۰۰۸، ۲۰۱۳) در فهرست زیبایی سالانهٔ مجلهٔ "پیپل" قرار گرفته‌است. مجلهٔ "تایم" در
مجلهٔ "پیپل" قرار گرفته‌است. مجلهٔ "تایم" در سال ۲۰۱۵ مور را یکی از ۱۰۰ شخص تاثیرگزار در جهان نامید. در سال ۲۰۲۰، نام او در رتبهٔ ۱۱ فهرست ۲۵ بازیگر برتر قرن بیست و یکم مجلهٔ "نیویورک تایمز" قرار گرفت. کارنامهٔ هنری و افتخارات. تحسین‌شده‌ترین آثار مور بنا به گفتهٔ بازبینی منتقدان وبگاه راتن تومیتوز، عبارتند از: فیلم‌های مور که با فروش بالایی همراه بوده‌اند، عبارتند از: مور پنج بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شده‌است؛ بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای "شب‌های عیاشی" و "ساعت‌ها" و بهترین بازیگر نقش اول زن برای
و "ساعت‌ها" و بهترین بازیگر نقش اول زن برای "پایان رابطه" (۱۹۹۹) و "دور از بهشت" که درنهایت برای "هنوز آلیس" این جایزه را کسب کرد.
متیو آوری موداین بازیگر آمریکایی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش سرباز جوکر در فیلم غلاف تمام فلزی ساخته ۱۹۸۷ استنلی کوبریک شهرت یافته است. وی همچنین در سریال چیزهای عجیب نقش منفی است و شخصیت «پاپا» را بازی می‌کند.
یانیک فان د فلده (زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۸۹ در اوترخت) یک بازیگر هلندی است که با بازی در فیلم نارنجی‌پوشان شناخته شد. او فرزند ژان فان د فلده کارگردان سینما است. یانیک در سال ۲۰۰۳، در آزمون گزینش بازیگر برای فیلم «اریک یا کتاب کوچک حشرات» شرکت کرد. او توانست نقش پروانه را به دست بیاورد، اما ترجیح داد در تست بازیگری برای نقش "رمکو" در فیلم "نارنجی‌پوشان" شرکت کند و موفق به کسب این نقش شد. نقش‌آفرینی در این فیلم، "جایزه هنرمند جوان" در سال ۲۰۰۵ را برای او به همراه داشت. در تابستان سال ۲۰۰۸ در فیلم «نامه‌ای برای
داشت. در تابستان سال ۲۰۰۸ در فیلم «نامه‌ای برای پادشاه» بازیگر نقش اصلی بود. یانیک از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷، در دبیرستان ورزشی CGU در اوترخت آموزش دیده است. جایزه‌ها. در سال ۲۰۰۵، جایزه هنرپیشه جوان (Young Artist Award) را در بخش بهترین هنرپیشهٔ فیلم‌های خارجی به خاطر بازی در نقش اول فیلم نارنجی‌پوشان به‌دست آورد. همچنین فیلم نارنجی‌پوشان، این جایزه را به عنوان بهترین فیلم نوجوانان کسب کرد.
پرواز شماره ۰۰۷ پروازی غیرنظامی متعلق به شرکت هواپیمایی کره جنوبی (KAL) در مسیر نیویورک- انکوریج- سئول بود که توسط نیروی هوایی شوروی در اولین روز سپتامبر ۱۹۸۳ مورد هدف موشک‌های سوخو-۱۵ قرار گرفته، سرنگون شد و همه ۲۶۹ مسافر و خدمه آن کشته شدند.نیروی هوایی شوروی اعلام داشت که هدف از سرنگونی بوئینگ ۷۴۷ مسافربری، تشخیص به عنوان هواپیمای جاسوسی ایالات متحده است. جزئیات پرواز. هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ پرواز شماره ۰۰۷ (شماره سریال CN۲۰۵۵۹/۱۸۹) فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی نیویورک را ۳۵ دقیقه پیش از زمان برنامه‌ریزی
کندی نیویورک را ۳۵ دقیقه پیش از زمان برنامه‌ریزی شده (ساعت ۲۳:۵۰ روز ۳۱ اوت به زمان محلی) به مقصد سئول در کره جنوبی ترک کرد. پس از سوخت‌گیری مجدد در فروگاه بین‌المللی انکوریج در آلاسکا، هواپیما با ۲۴۰ مسافر و ۲۴ خدمه (ساعت ۱۳:۰۰ روز ۱ سپتامبر) عازم سئول شد. هواپیما به سمت غرب و سپس جنوب پرواز کرد تا در فرودگاه بین‌المللی گیمپو فرود آید، اما چرخش به سمت غرب بیش از مقدار معین بود و هواپیما به سمت آسمان شوروی منحرف شد و بر فراز آسمان جزیره استان کامچاتکا و حریم هوایی ممنوعه شوروی پرواز کرد. به علت اختلال در
هوایی ممنوعه شوروی پرواز کرد. به علت اختلال در دستگاه‌های موقعیت‌یاب هواپیما، خلبان‌ها و برج کنترل پرواز از ورود هواپیما به حریم هوایی شوروی بی‌اطلاع بودند. نیروی هوایی شوروی پس از یک ساعت تعقیب هواپیما روی رادار، دو فروند هواپیمای جنگنده سوخو-۱۵ را برای رهگیری پرواز ۰۰۷ به پرواز درآورد. مأموریت این هواپیماها رهگیری هواپیمای ناشناس، جمع‌آوری اطلاعات، اخطار به خلبان و اسکورت هواپیما به خارج از حریم هوایی شوروی بود. این دو جنگنده با پرواز در نزدیکی بوئینگ-۷۴۷ اقدام به شلیک نمادین مسلسل کردند تا توجه
اقدام به شلیک نمادین مسلسل کردند تا توجه خلبان‌های هواپیمای کره‌ای را جلب کنند که موفقیتی در پی نداشت. در همین حال خلبان هواپیمای مسافربری برای صرفه‌جویی در مصرف سوخت پس از تماس با برج مراقبت توکیو اقدام به کاهش سرعت و افزایش ارتفاع پرواز کرد. این اقدام که باعث خروج هواپیمای کره‌ای از مسیر اسکورت جنگنده‌های سوخو گردید از دید خلبانان شوروی عملی تحریک آمیز تلقی شد و بر احتمال نظامی بودن آن افزود. عدم موفقیت در شناسایی و تماس با هواپیما و عبور هواپیمای مسافربری از حریم هوایی ممنوعه استان کامچاتکا و استان
از حریم هوایی ممنوعه استان کامچاتکا و استان ساخالین در شوروی، از دید مرکز فرماندهی پایگاه شرق دور در نیروی هوایی شوروی دلیل کافی برای نظامی یا تحریک آمیز بودن پرواز قلمداد شد. در پی این نتیجه‌گیری، یکی از جنگنده‌های سوخو دو موشک هوا-به-هوای کالینینگراد آر-۸ به سمت بوئینگ-۷۴۷ پرتاب کرد که باعث انفجار، سقوط و کشته شدن تمامی سرنشینان و خدمه پرواز شد. سرنشینان. سرنشینان دارای تابعیت کشورهای زیر بودند:
جنیفر جِیسن لی (زاده ۵ فوریهٔ ۱۹۶۲) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. افتخارات و جوایز. نامزد جایزه گلدن گلوب (۲ مرتبه)، اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن، بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن، ایندیپندنت اسپیریت، جامعه منتقدان فیلم دیترویت، انجمن منتقدان فیلم شیکاگو، انجمن منتقدان فیلم دالاس‌فورت وورث، جامعه منتقدان فیلم دیترویت، جامعه منتقدان فیلم هیوستون، انجمن منتقدان فیلم جورجیا، انجمن منتقدان فیلم سنت لوئیس، حلقه منتقدان فیلم فلوریدا، حلقه منتقدان فیلم ونکوور، انجمن منتقدان فیلم منطقه واشینگتن، دی.سی. و
انجمن منتقدان فیلم منطقه واشینگتن، دی.سی. و برندهٔ جایزه هیئت ملی بازبینی و جایزهٔ انجمن منتقدان فیلم سن دیگو است.
رابرت جان داونی جونیور (؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۶۵) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او توانست در سنین جوانی در بازیگری به موفقیت دست پیدا کند و به بازیگری محبوب تبدیل شود. او پس از ترک مصرف مواد مخدر و رفع مشکلات قانونی به تجدید موفقیت خود در سینما پرداخت. بر اساس اعلام مجله "فوربز"، داونی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ در صدر فهرست پردرآمدترین بازیگران جهان قرار گرفته‌است، و از ژوئن ۲۰۱۴ تا ژوئن ۲۰۱۵ به میزان ۸۰ میلیون دلار درآمد داشته‌است. مجلهٔ "تایم" در سال ۲۰۰۸ از او به‌عنوان یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان یاد
او به‌عنوان یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان یاد کرد. تا سال ۲۰۱۸، فیلم‌های داونی در مجموع بیش از ۴٫۸ میلیارد دلار فروش داشته‌اند و او را به سومین ستاره گیشهٔ ایالات متحده در تمام دوران‌ها تبدیل کردند. داونی جونیور با ۱ اسکار، ۲ بفتا و ۴ گلدن گلوب جزو پرافتخارترین بازیگران سینماست. داونی نخستین تجربهٔ بازیگری‌اش را در فیلمی به کارگردانی پدرش با نام "پوند" کسب کرد. وی برای بازی در نقش چارلی چاپلین در فیلم "چاپلین" (۱۹۹۲) نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و برندهٔ جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر نقش
اول مرد و برندهٔ جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. در سال ۲۰۰۰ پس از درمان اعتیاد خود به مواد مخدر و رهایی از زندان ایالت متحده به اتهام قاچاق مواد مخدر، برای بازی در سریال "الی مک‌بل" به جمع بازیگران سریال پیوست و توانست یک جایزهٔ گلدن گلوب را از آن خود کند. چشم‌انداز شغلی داونی با بازی در فیلم‌های "کیس کیس بنگ بنگ" (۲۰۰۵) و "زودیاک" (۲۰۰۷) بهبود یافت و برای بازی در فیلم کمدی "تندر استوایی" (۲۰۰۸) برای دومین بار نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او از سال ۲۰۰۸ نقش مرد آهنی را در
مکمل مرد شد. او از سال ۲۰۰۸ نقش مرد آهنی را در دنیای سینمایی مارول آغاز و در فیلم‌های متعددی این نقش را به عنوان بازیگر اصلی یا تک‌جلوه بازی کرد. نخستین فیلم او در این نقش، "مرد آهنی" (۲۰۰۸) بود و با "" (۲۰۱۹) به پایان رسید. داونی همچنین در دو فیلم "شرلوک هولمز" (۲۰۰۹) و "" (۲۰۱۱) نقش شرلوک هولمز را بازی کرد. این دو فیلم توسط گای ریچی کارگردانی شده و هر کدام بیشتر از ۵۰۰ میلیون دلار در گیشه فروش داشته‌اند. قسمت نخست این فیلم داونی را برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد کرد. داونی همچنین نقش‌های
بازیگر نقش اول مرد کرد. داونی همچنین نقش‌های دراماتیکی را در "قاضی" (۲۰۱۴) و "اوپنهایمر" (۲۰۲۳) بازی کرد. او برای بازی در نقش لوئیس استراوز در فیلم دوم، برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. زندگی و خانواده. رابرت داونی جونیور در ۴ آوریل ۱۹۶۵ در منهتن نیویورک به دنیا آمد. پدر و مادر او هر دو بازیگر بودند. پدر او لیتوانیایی، مجارستانی و ایرلندی‌تبار است، و مادرش اصلیت اسکاتلندی، آلمانی و سوییسی دارد. داونی و خواهر بزرگ‌ترش در روستای گرینویچ بزرگ شدند. کودکی داونی با اعتیاد پدرش احاطه شده بود.
شدند. کودکی داونی با اعتیاد پدرش احاطه شده بود. پدر او به مواد مخدر معتاد بود و به داونی اجازه داد تا در شش سالگی استفاده از ماری‌جوآنا را تجربه کند. البته پدر او گفته‌است که از آن «ماجرا پشیمان است.» داونی بعدها اظهار داشت که مصرف مواد مخدر با او و پدرش پیوند عاطفی برقرار می‌کرده‌است: «هنگامی که من و پدرم مشغول استعمال می‌شدیم انگار او سعی می‌کرد عشق خود را به من بیان کند.» در نهایت داونی در اثر استفاده بی‌رویه از مواد مخدر و مشروبات الکلی به آن‌ها معتاد شد. او در دوران کودکی نقش‌های کوچکی در فیلم‌های
شد. او در دوران کودکی نقش‌های کوچکی در فیلم‌های پدرش داشت. اولین تجربه بازیگری او در سال ۱۹۷۰ و در فیلم "پوند" به دست آمد، هنگامی که پدر و مادرش در سال ۱۹۷۸ از هم جدا شدند، او با پدر خود به کالیفرنیا نقل‌مکان کرد. در سال ۱۹۸۲ از دبیرستان سانتا مونیکا بیرون آمد و به نیویورک بازگشت تا حرفه بازیگری را به‌طور تمام‌وقت دنبال کند. او و کیفر ساترلند با بازی در فیلم "۱۹۶۹" به هالیوود راه یافتند و سه سال باهم، هم‌اتاقی بودند. حرفه. ۱۹۸۳–۱۹۹۵: آغاز و تحسین منتقدان. داونی از سال ۱۹۸۳ شروع به‌کار در تئاتر کرد. از جمله
از سال ۱۹۸۳ شروع به‌کار در تئاتر کرد. از جمله کارهای او می‌توان به تئاتر "شور آمریکایی" به تهیه‌کنندگی نورمن لیر اشاره کرد. او در سال ۱۹۸۵ در کنار جیمز اسپیدر در فیلم "توف توربو" و در کنار جان هیوز در فیلم "علوم عجیب" بازی کرد، ولی درخششی از خود نشان نداد تا اینکه در سال ۱۹۸۷ و با بازی در کنار مالی رینگوالد در فیلم "هنرمند برنده" مورد توجه قرار گرفت. داونی در سال ۱۹۸۷، به همراه برت ایستون الیس در فیلم "کمتر از صفر" بازی کرد. او در این فیلم نقش فردی به نام جولیان ولز که یک ثروتمند مبتلا به اعتیاد است را
جولیان ولز که یک ثروتمند مبتلا به اعتیاد است را بازی می‌کرده. جانت ماسلین روزنامه‌نگار مجله نیویورک تایمز عملکرد داونی را مثبت ارزیابی کرد. به‌طور کلی نیز این فیلم و بازیگری داونی مورد ستایش و توجه قرار گرفت. او در سال ۱۹۹۲، در فیلم "چاپلین" نقش چارلی چاپلین را بازی کرد. او بابت بازی در این فیلم برنده جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد و آل پاچینو برای بازی در فیلم "بوی خوش زن" این عنوان را به‌دست نیاورد. در سال ۱۹۹۳، او در فیلم "قلب و ارواح" با الفری وودارد و کیرا سجویک بازی کرد. پس از آن در فیلم
وودارد و کیرا سجویک بازی کرد. پس از آن در فیلم "برش‌های کوتاه" با متیو موداین و جولیان مور هم‌بازی شد. پس از آن در مستند "آخرین حزب" نویسندگی کرد. در سال ۱۹۹۴ در فیلم "فقط تو" با مریسا تومی بازی کرد، سپس در فیلم "قاتلین بالفطره" با وودی هارلسون هم‌بازی شد، و پس از آن در فیلم‌های "بازسازی"، "ریچارد سوم"، "دو دختر و یک مرد"، "مارشال‌های آمریکایی" و "سیاه و سفید" بازی کرد. ۱۹۹۶–۲۰۰۱: مشکلات شغلی. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، داونی چندین بار با اتهامات مربوط به مواد مخدر از جمله کوکائین، هروئین و ماری‌جوانا بازداشت
مخدر از جمله کوکائین، هروئین و ماری‌جوانا بازداشت شد. او چندین بار تصمیم به ترک و درمان اعتیاد به مواد مخدر گرفت اما ناکام بود. داونی در ۱۹۹۹ دربارهٔ مواد مخدر به قاضی گفت: «مثل این است که یک شاتگان در دهانم گذاشته‌ام و انگشتم روی ماشه است ولی من طعم فلز اسلحه را دوست دارم.» او ادعا داشت که اعتیادش از هشت سالگی و با توجه به معتاد بودن پدرش آغاز شده. در آوریل ۱۹۹۶، داونی برای حمل هروئین، کوکائین، و یک هفت‌تیر مگنوم ۳۵۷ خالی در سان‌ست بلوار دستگیر شد. او یک ماه بعد در حالی که عفو مشروط داشت، تحت تأثیر مواد
ماه بعد در حالی که عفو مشروط داشت، تحت تأثیر مواد مخدر بدون اجازه به خانه یکی از همسایگانش وارد شد و در یکی از اتاق‌ها خوابید. او به سه سال تحت نظر بودن و انجام آزمایش‌های مربوط به مواد مخدر محکوم شد. در سال ۱۹۹۷ یکی از آزمایش‌های مواد مخدر او مثبت اعلام شد و مجبور شد شش ماه را در زندان لس‌آنجلس بگذراند. داونی در سال ۱۹۹۹ و پس از انجام دوباره تست‌های پزشکی بار دیگر دستگیر شد. او به مدت سه‌سال در کالیفرنیا و زندان ایالت کورکوران زندانی شد و به خاطر حضور نیافتن در تمرینات یکی از پروژه‌هایش در تلویزیون، از
در تمرینات یکی از پروژه‌هایش در تلویزیون، از نقش و اجرای خود اخراج شد. او حدود یک سال در مرکز درمان مصرف مواد مخدر کالیفرنیا و زندان ایالتی کالیفرنیا به سر برد، و با پرداخت ۵۰۰۰ دلار به قید وثیقه آزاد شد. یک هفته پس از آزادی در سال ۲۰۰۰ به ایفای نقش در سریال "الی مک‌بل" پرداخت. و سال بعد نامزد جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او همچنین به عنوان نویسنده و خواننده با وندا شپارد (در سریال "الی مک‌بل") و استینگ (در قطعه هر نفسی که می‌کشی) همکاری کرد؛ و
استینگ (در قطعه هر نفسی که می‌کشی) همکاری کرد؛ و در ژانویه ۲۰۰۱ برای ایفای نقش "هملت" به کارگردانی مل گیبسون انتخاب شد. قبل از پایان فصل اول سریال "الی مک‌بل" و در پایان تعطیلات سال ۲۰۰۰، داونی بار دیگر در هتل مرو گریفین در پام اسپرینگز، کالیفرنیا دستگیر شد. او در هنگام دستگیری تحت تأثیر کوکائین و والیوم بود. اگر چه امکان داشت داونی به چهار سال و هشت ماه زندان محکوم شود اما او قراردادهایی برای بازیگری امضا کرد. او بار دیگر در آوریل ۲۰۰۱ در حالی که از زندان آزاد شده بود بیرون از لس‌آنجلس و در شهر کالور سیتی
شده بود بیرون از لس‌آنجلس و در شهر کالور سیتی توسط یک افسر پلیس دستگیر شد، اگرچه آزمایش‌ها نشان داد که او کوکائین مصرف کرده اما چند ساعت بعد آزاد شد. پس از آخرین دستگیری، دیوید ای کلی و دیگر اعضای برنامه "الی مک‌بل" داونی را مورد حمایت قرار دادند و سعی کردند او را از لحاظ روحی احیا کنند. او در ژوئیه ۲۰۰۱، به بازپروری فرستاده شد و سه سال آزادی مشروط دریافت کرد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۰، مقاله‌ای در مجله پیپل با عنوان «بدتر از آن»، به نویسنده «الکس ترسنیوفسکی» منتشر شد که در آن نوشته شده بود: «داونی به بیماری
منتشر شد که در آن نوشته شده بود: «داونی به بیماری اختلال دوقطبی مبتلا بوده و بارها تحت روان‌درمانی قرار گرفته‌است.» در همین مقاله منیژه نیک‌اختر روان‌پزشک لس‌آنجلس نوشت: «مدت‌ها پیش نامه‌ای از داونی دریافت کرده که در آن داونی درخواست مشاوره داشته‌است، و این نکته را ذکر کرده که تا به حال مورد ارزیابی کامل روان‌شناسی قرار نگرفته‌است… او از داونی می‌پرسد که آیا مبتلا به اختلال دوقطبی است یا نه، و داونی جواب می‌دهد: آه، بله، زمان‌هایی وجود دارد که من آدم ولخرج و بیش‌فعالی می‌شوم و البته گاهی هم کاملاً برعکس
و بیش‌فعالی می‌شوم و البته گاهی هم کاملاً برعکس دست به هیچ کاری نمی‌زنم.» البته داونی با قاطعیت افسردگی و شیدایی را رد می‌کند و اظهار دارد هیچ گونه اختلال خلقی و روانی در او وجود ندارد. ۲۰۰۱–۲۰۰۷: بازگشت به کار. داونی پس از پنج سال، مصرف مواد را ترک کرد و به بازیگری بازگشت. او در در نوامبر ۲۰۰۴ دربارهٔ تلاش‌های ناموفق برای کنترل مواد گفت: «من واقعاً نمی‌دانم که آیا باید به بازپروری بروم یا نه؟ خب، من کشتی شکسته‌ای هستم که کارم را از دست داده‌ام و همسرم نیز مرا ترک کرده.» داونی در اوت ۲۰۰۱ و پس از بازپروری
مرا ترک کرده.» داونی در اوت ۲۰۰۱ و پس از بازپروری دوباره مشغول به کار شد. التون جان اولین کسی بود که بعد از بازپروری داونی با او همکاری کرد و دربارهٔ آن همکاری گفت: «او کاملاً آرام به نظر می‌رسد و شرایط فوق‌العاده‌ای دارد.» او در سال ۲۰۰۳ با مل گیبسون که از دوستان نزدیکش بود در فیلم "کارآگاه آوازخوان" هم‌بازی شد. پس از آن در فیلم "گوتیکا" با جوئل سیلور هم بازی شد. او همچنین در فیلم "کیس کیس بنگ بنگ" با جوئل سیلور بازی کرد. او در همین سال‌ها با سوزان لوین آشنا شد. پس از فیلم "گوتیکا"، داونی در فیلم‌های
آشنا شد. پس از فیلم "گوتیکا"، داونی در فیلم‌های متعددی نقش اصلی و مکمل را بازی کرد. از فیلم‌های خوبی که در آن سال‌ها بازی کرده می‌توان به "راهنمایی برای تشخیص قدیسان تو"، "شب‌بخیر و موفق باشید"، پویانمایی "یک پوینده تاریک" (داونی در این پویانمایی نقش یک معتاد را اجرا می‌کند) و "خز" به کارگردانی استیون شینبرگ اشاره کرد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۴، داونی اولین آلبوم موسیقی خود را به نام "آینده پژوهان" منتشر کرد. پوستر این آلبوم توسط داونی و پسرش ایندیو فالکون داونی طراحی شده بود. این آلبوم نقدها متفاوتی دریافت کرد.
شده بود. این آلبوم نقدها متفاوتی دریافت کرد. اما داونی در سال ۲۰۰۶ اظهار داشت که احتمالاً آلبوم دیگری را نخواهد ساخت، چرا که احساس می‌کرد انرژی‌ای که برای ساخت این آلبوم صرف کرده جبران نشده. در سال ۲۰۰۶، داونی با صداپیشگی در پویانمایی "مرد خانواده" به تلویزیون بازگشت. او قبلاً با کارکنان تولید این انیمیشن تماس گرفته بود و گفته بود که به دلیل علاقه پسرش ایندیو به این پویانمایی علاقه به صداپیشگی در این برنامه دارد. تولیدکنندگان این پیشنهاد را پذیرفتند و صداپیشگی شخصیت پاتریک پاورستشیدت را به عهده داونی
صداپیشگی شخصیت پاتریک پاورستشیدت را به عهده داونی گذاشتند. او همچنین در سال ۲۰۰۶ با پیشنهاد انتشارات هارپرکالینز موافقت کرد تا خاطرات خود را به صورت یک کتاب به چاپ برساند. با این حال در سال ۲۰۰۸ نوشتن کتاب را متوقف، و از این کار صرف نظر کرد. او همچنین در سال ۲۰۰۷، در فیلم "زودیاک" ظاهر شد. این فیلم براساس یک داستان واقعی بود و داونی در آن نقش روزنامه‌نگاری به نام پال آیوری را بازی می‌کرد. ۲۰۰۸–اکنون: مرد آهنی، فیلم‌های پرفروش و موفقیت‌های بیشتر. با تمام موفقیت‌های مهم داونی در طول زندگی حرفه‌ای، موفقیت
موفقیت‌های مهم داونی در طول زندگی حرفه‌ای، موفقیت اصلی او در فیلم "تندر استوایی" به دست آمد. بن استیلر که در این فیلم با داونی هم‌بازی بود دربارهٔ بازی و موفقیت داونی و فروش خوب این فیلم در گیشه تابستان در مجله تایم نوشت: در سال ۲۰۰۷، داونی به عنوان بازیگر نقش مرد آهنی انتخاب شد. جان فاورو کارگردان فیلم دربارهٔ این انتخاب توضیح داد: «داونی بهترین انتخاب نبود، اما او ویژگی ذاتی شخصیت را فهمید و بسیاری از تجربیات تونی استارک را در خود دید. فاورو همچنین ادعا داشت که داونی همان حالتی را در بازی مرد آهنی دارد
داشت که داونی همان حالتی را در بازی مرد آهنی دارد که جانی دپ در دزدان دریایی کارائیب دارد. او برای ایفای نقش مرد آهنی باید بیشتر از ۲۰ پوند ماهیچه در عرض پنج ماه به‌دست می‌آورد تا بتواند این نقش را بازی کند.» "مرد آهنی" بین ۳۰ آوریل تا ۳ می ۲۰۰۸ در سطح جهانی منتشر شد و ۵۸۵ میلیون دلار درآمد داشت. و داونی را به بازیگری برجسته تبدیل کرد. داونی در اکتبر همان سال موافقت کرد که به عنوان مرد آهنی در دو فیلم دیگر بازی کند و همچنین به گروه بازیگران فیلم "تیم انتقام جویان" بپیوندد. سرانجام او در فیلم "انتقام‌جویان"