payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پایانی سده بیستم، به گونه تابویی سیاسی-فرهنگی با آن برخورد گردید و انجمن‌های دانشگاهی و پژوهشی نیز این رویه را ناگزیر پیمودند، زبان نامبرده نیای فرضی زبان‌های هندواروپایی است که، نیای مردمان ایرانی، آریاییان هند، آناتولیایی‌های باستان (مانند لوویان، لیدیان، هیتیان و …) و آریاییان اروپا با آن گفتگو می‌کردند. هرچند از پذیرش وجود این زبان در میان زبان‌شناسان یک سده می‌گذرد، اما در شیوهٔ بازسازی آن اختلاف وجود دارد. زبان‌های این خانواده زبانی پُرگویشورترین زبان‌های دنیا هستند. نزدیک به سه میلیارد نفر، به ۱۳۰
دنیا هستند. نزدیک به سه میلیارد نفر، به ۱۳۰ زبان زنده از این خانوادهٔ زبانی سخن می‌گویند، که گسترهٔ آن از هیتی بی گویشور (زبان مرده) تا انگلیسی، از زبان‌های لاتین و رومی گرفته تا فارسی و هندی می‌رسد. در مورد خاستگاه این خانوادهٔ زبانی چند فرضیهٔ رقیب وجود دارد. فرضیه کورگان (از زبان روسی برابر گوردخمه که واژه‌های گورچال یا گورپشته را برای آن برگزیده اند) که ماریا گیمبوتاس(۱۹۲۹–۱۹۹۴) در سال ۱۹۵۶ آن را پیشنهاد کرد و آن را بر یافته‌های باستان‌شناختی در فرهنگ سامَرا (که نشانگر شکوفایی فرهنگی سکاها در هزاره
سامَرا (که نشانگر شکوفایی فرهنگی سکاها در هزاره پنجم پیش از میلاد است) و فرهنگ سروگلازووا(که در آن نشانه‌هایی از هزاره یازدهم تا نهم پیش از میلاد یافت شده) بنیاد گذاشت که ریشهٔ این خانوادهٔ زبانی را به ۶٬۰۰۰ سال پیش و سبزدشتهای کاسپی-پونتی وابسته می‌داند و سازگار با زیستگاه کیمری‌ها (اسکیت‌های اشکودا)، سکاها (سکیت‌ها) و سرمتی‌ها و برابر بخشی از سکستان بزرگ است. دیدگاه دیگری خاستگاه آریاییان (هندواروپاییان) را سرزمین قفقاز می‌داند. به گزارش هفته نامه پربازدید و سرشناس "نیو ساینتیست"، چندی پیش در ارمنستان
و سرشناس "نیو ساینتیست"، چندی پیش در ارمنستان کاوش‌هایی باستان‌شناسی رخ داده است که با انقلابی در بازنگری نظریه خاستگاه هندواروپاییان (آریاییان، آناتولیایی‌ها و اروپاییان) و زبان‌های هندواروپایی بود. دیوید رایش از دانشمندان برجسته ژنتیک، بر پایه یافته‌های ژنتیکی تازه از ارمنستان، مانند بسیاری از زبانشناسان و باستان شناسان، در دیدگاه خود _که پیش از این بر پایه فرضیه کورگان استوار بود_ بازنگری نموده و این خاستگاه را ارمنستان می‌داند. وی می‌افزاید: از ۷۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش انتشار جمعیت انبوهی از اقوام
۷۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش انتشار جمعیت انبوهی از اقوام هندواروپایی نژاد به دشت‌های اوراسیا را می‌بینیم که در فرهنگ یمنا (گورچالی) تبلور یافته‌اند که اغلب مردم فعلی قاره اروپا از نوادگان آنها هستند. از آنجا که این خبر در انجمن‌های آکادمیک جهان بازتاب بسیاری داشته است این منبع در دو شماره پیاپی (۲۳ و ۳۰ می ۲۰۱۸) به این رویداد همانند نقطه عطفی تاریخی نگریسته، آن را واکاوی می‌نماید. پس از به میان آمدن این نظریه برای نخستین بار(۱۹۸۰)، از رویکرد ایران پژوهان برخوردار شد. این دیدگاه با بررسی تطبیقی یافته‌های
برخوردار شد. این دیدگاه با بررسی تطبیقی یافته‌های دیرین-اقلیم‌شناسی (آب و هواشناسی)، زبانشناسی تاریخی و سنجشی، ژنتیکی، باستان‌شناسی پیش از تاریخ و نوشته‌های تاریخی این دیدگاه را واکاوی می‌نماید. اکنون به تازگی یافته‌هایی ژنتیک در قفقاز جنوبی همخوانی این دیدگاه را پیش چشم نمودار کرده و مایه بازنگری برخی از هواداران سرشناس فرضیه کورگان شده است. کریستین کریستینسن از باستان شناسان نامدار اروپایی به همراه دیگر اعضای مکتب باستانشناسی دانمارک، نظریه کورگان را با همه رواج و پذیرفتگی آن، تنها گامی پس از قفقاز جنوبی
رواج و پذیرفتگی آن، تنها گامی پس از قفقاز جنوبی می‌داند و بر این باور است که فرهنگ یمنا (گورچالی) راهی برای گسترش زبان پوروا-هندوآناتولیایی به اروپا و سبزدشت‌های اوراسیا بوده است. دیدگاه دیگر ادعا می‌کند ریشهٔ این خانوادهٔ زبانی به ۸٬۰۰۰ تا ۹٬۵۰۰ سال پیش و به منطقهٔ آناتولی بازمی‌گردد. این دیدگاه که در زمان پیش کشیدن آن (۱۹۸۷) رویکرد یافت، در بنیاد، برگرفته از بازه ای زمانی بدنبال موجی از یافته‌های باستان‌شناسی دربارهٔ شکوفایی فرهنگی هیتی‌ها است و اینکه آنان را آورندهٔ فن گداختِ آهن به خاورمیانه و ارابه
را آورندهٔ فن گداختِ آهن به خاورمیانه و ارابه (گردونه)های برتر در گسترهٔ جنگ‌ها و دارندهٔ نخستین الفبای هیروگلیف به‌دست‌آمده تاکنون از آریایی‌ها می‌دانند، و با پیشرفت و گسترش کشاورزی از روی پیشرفت فن فلزکاری و در پی آن، ساخت ابزار کشاورزی کارآمدتر و افزایش فراورده‌های کشاورزی، و به دنبال آن، شتاب‌گیری افزایش جمعیت، این زبان نیز گسترش یافته است و هیتی‌ها هم در کنار میتانی‌ها و لووی‌ها و دیگر مردمان آناتولی از چنین توانش تاریخی‌ای برخوردار بوده‌اند. پس خاستگاه آریایی‌ها همین فلات بوده است. در سال ۲۰۰۳ پژوهشی
آریایی‌ها همین فلات بوده است. در سال ۲۰۰۳ پژوهشی منتشر شد که با بررسی ۸۷ زبان، زمان جدایی زبان هیتی را در رده نخستین زبان جداشونده آریایی و هندواروپایی با تاریخی میانه ۹۸۰۰ تا ۷۸۰۰ سال پیش، هماهنگ با فرضیه آناتولی می‌دانست. دیدگاهی دیگر این خاستگاه را جایی در میان گستره پاکستان امروزی و شمال غربی هندوستان کنونی می‌داند. این دیدگاه بویژه پس از یافته‌های باستان‌شناسی هاراپا مطرح گشته است. و برخی هندپژوهان و زبانشناسان و باستان‌شناسان گواه‌هایی برای آن آورده‌اند. برخی پژوهشگران بر این باورند که پراکنده شدن
برخی پژوهشگران بر این باورند که پراکنده شدن این زبان در بازه هزارهٔ سوم پیش از میلاد با افزایش جمعیت مردمان کوچ‌گردِ کورگان (گوردخمه) رُخ داده است. دیگران با اشاره به مهاجرت‌های نخستین، این نظریه را مطرح می‌کنند که مردم برزگر و کشاورز بسیار زودتر (پیرامون ۷۰۰۰ سال پیش از میلاد) پراکنده شده‌اند که به «"موج پیشروی"» معروف است. دیدگاه دیگری نیز ارمنستان و قفقاز جنوبی را آریابوم (زادگاه زبان و فرهنگ آریایی) می‌شناسد که نخستین بار از سوی برخی دانشمندان شوروی سابق (۱۹۸۵) پیشنهاد و با یافته‌های باستان شناختی،
سابق (۱۹۸۵) پیشنهاد و با یافته‌های باستان شناختی، زبانشناختی، و ژنتیک مستندسازی شده است و هوادارانی نیز دارد. دیدگاهی دیگر که به تازگی به میان آمده است به وارون همه دیدگاه‌های هماورد خود، اروپا را خاستگاه آنان می‌داند و آن را با تفسیر پاره ای یافته‌های ژنتیک و باستان شناختی می‌پرورد. پدید آورندگان آن نام "پیوستگی پارینه سنگی" را بر آن گذاشته‌اند. این دیدگاه با همه تلاشی که برای مستندسازی آن روی داده است، هنوز اقبال چندانی در میان هسته‌های دانشگاهی و پژوهشی معتبر نیافته است. برخی دیگر از یافته‌های ژنتیک
معتبر نیافته است. برخی دیگر از یافته‌های ژنتیک فرضیه دیگری را مطرح می‌کنند که به گونه‌ای آمیخته‌ای از برخی نظریه‌هایی است که پیشتر بازگو شدند. این چنین که زمانی که مردم برزگر آناتولی را ترک کردند ("فرضیه آناتولی")، برخی از آنها به سوی شمال مهاجرت کردند و فرهنگ کورگان (گوردخمه) را پدید آوردند، که متعاقباً در سطح استپ‌ها پراکنده شده است("فرضیه کورگان"). به این شیوه، دو فرضیه "آناتولی" و "کورگان" را با هم آمیخته است. صرفنظر از تازش این تیره‌ها و نژادها به سرزمین‌های دیگر، پیشروی و گسترش زبان‌های
به سرزمین‌های دیگر، پیشروی و گسترش زبان‌های پوروا-هندواروپایی یک روند آرام و آشتی جویانه بوده که از طریق تماس فرهنگ‌ها همچون بازرگانی و پیوندهای میان نژادی صورت گرفته است.
قلعه مطرح ، یکی از قلعه‌های مشهور کشور پادشاهی عمان ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) است. این قلعه در بین دوراهی شهرهای مسقط پایتخت سلطنت عمان و شهر مطرح واقع شده‌است. «قلعه مطرح» برفراز تپه‌ای مشرف بر بندر گاه مطرح که یکی از بزرگترین بندرهای شهر مطرح در استان مسقط است، قرار دارد. اهمیت دژ. وجود این قلعه تاریخی و در این مکان استراجیکی دلیل برآن است که عمانی‌ها به استقلال وامنیت بلاد شان اهمیت ویژه أی قائل بوده أند، لذا این دژ یکی از مهم‌ترین قلعه‌های محافظتی منطقهٔ عمانات بوده‌است، و از شواهد موجود پیداست که
عمانات بوده‌است، و از شواهد موجود پیداست که این دژ تنها راه ورودی بین مسقط و مطرح بوده‌است در دوران گذشته. ویژگی‌های قلعه. قلعه داری ۳ برج دائره أی مانند بود، یک برج بزرگ و دو برج کوچک، یکی از برج‌ها در ضلع غربی قلعه واقع شده‌است، وبرج دومی در قسمت شمالی قلعه و در نزدیکی برج بزرگ، وبرج اصلی در وسط و در بالاترین نقطهٔ قلعه قرار دارد. در درون این برج یک توپ قدیمی، وباقی مانده أی از گلولهٔ آن وآثاری از توپچیان دوران پیشین به چشم می‌خورد. این قلعه بعد از ترمیم وباز سازی که در سال ۱۹۸۱ میلادی توسط دولت انجام
وباز سازی که در سال ۱۹۸۱ میلادی توسط دولت انجام شده‌است، یکی از معالم بارز و گردشگری این استان گردیده‌است، وگردشگران از مناطق داخل و خارج سلطنت عمان به سویش می‌شتابند.
کم آبیاری عبارت است از «مصرف عامدانه و عالمانه کمتر آب، به منظور افزایش تولید در مجموعه اراضی تحت پوشش» یا به عبارت ساده‌تر می‌توان گفت کم آبیاری عبارت است از «استفاده بیشتر و بهتر از واحد حجم آب» می‌باشد.. آبیاری کامل به منظور کسب حداکثر محصول از واحد سطح در شرایطی قابل اعمال است که اولاً آب به مقدار کافی در اختیار باشد و ثانیاً امکان توسعه و افزایش سطح زیرکشت وجود نداشته باشد. اما در شرایطی که نه تنها آب به اندازه و مقدار کافی در دسترس نباشد، بلکه اراضی مستعد و قابل احیای زیادی وجود دارند که در صورت رسیدن
و قابل احیای زیادی وجود دارند که در صورت رسیدن آب به آنها امکان افزایش تولید قابل توجهی وجود خواهد داشت، کم آبیاری یکی از گزینه‌های پیش‌روست. کم آبیاری در مواردی افزایش کیفیت محصول تولیدی را در پی دارد. باید توجه داشت برای استفاده حداکثر از پتانسیل واحد حجم آب لازم است در مرحله اول از "«دانش آبیاری»" و در مرحله دوم از "«عملیات صحیح آبیاری»" توأمان بهره گرفت. در بکارگیری فن کم آبیاری رعایت ملاحظات مهندسی از ضروریات رسیدن به موفقیت است و باید توجه داشت صرفاً با کم‌آب دادن به گیاه بدون توجه به "زمان"، "مقدار"
کم‌آب دادن به گیاه بدون توجه به "زمان"، "مقدار" و "کیفیت آب" آبیاری ممکن است نه تنها سود بیشتری حاصل نگردد بلکه موجب بروز خسارات زیادی نیز گردد؛ لذا برای انجام عملیات کم‌آبیاری، ملاحظات زیر مورد توصیه قرار می‌گیرد. کیفیت آب آبیاری؛ (آبی که در کم آبیاری مورد استفاده قرار می‌گیرد لازم است از کیفیت خوبی برخوردار باشد تا گیاه همراه با تنش آبی در معرض تنش شوری و تأثیرات منفی آن قرار نگیرد). مصرف کود؛ (اثربخشی کودها در شرایط کم‌آبی کاهش می‌یابد، مخصوصاً اگر مصرف این کودها با رشد رویشی گیاهان مطابقت نداشته باشد؛
این کودها با رشد رویشی گیاهان مطابقت نداشته باشد؛ لذا توصیه می‌گردد که مصرف کودها یکباره و قبل از کاشت گیاه انجام پذیرد و از مصرف کود در مراحل رشد صرف نظر گردد. همچنین در میان کودها، کودهای پتاسیمی مخصوصاً سولفات پتاسیم و سولفات‌روی نقش مهمتری در تنظیم روزنه‌ها و تعادل یونی در سیستم گیاهی به منظور کاهش تنش‌های حاصل از کم‌آبی ایفا می‌نماید؛ بنابراین در کم آبیاری مصرف کودها باید متعادل و بهینه بوده و به مصرف کودهای پتاسیمی نیز توجه ویژه‌ای گردد. همچنین مصرف کود فسفر به ویژه در شرایط دیم، طول دوره رشد را
کود فسفر به ویژه در شرایط دیم، طول دوره رشد را کوتاه کرده، بنابراین صدمات تنش آبی را در اواخر فصل رشد کاهش می‌دهد، به عبارت دیگر مصرف فسفر در این شرایط باعث کاهش صدمات کم‌آبی می‌گردد).
زهکشی زیستی عبارتست از زهکشی اراضی به کمک گیاهان مقاوم به شوری. در این روش، گیاهانی که به شدت به شوری مقاومند در مجاورت نوارهای زراعی کشت می‌شوند. این گیاهان به سبب تعرق، پتانسیل کمتری را در نیمرخ خاک منطقه ریشه خود و زیر آن به وجود می‌آورند و از این رو، زهاب زیرزمینی که پتانسیل بیشتری دارد به سمت نوار مذکور حرکت می‌کند و سطح آب در منطقه زراعی پایین می‌افتد. در مطالعات زهکشی زیستی باید موضوعات زیر مورد بررسی قرار گیرند: همان‌طور که گفته شد، درختان مقاوم به شوری در زهکشی زیستی مورد استفاده قرار می‌گیرند. از
در زهکشی زیستی مورد استفاده قرار می‌گیرند. از میان این گیاهان می‌توان گونه‌های زیر را نام برد: برخی عقیده دارند که در صورت عدم برداشت شاخ و برگ گیاهانی مثل گز از روی زمین، در اثر ریزش برگ، نمک‌ها دوباره به زمین برمی‌گردند.
نارویی یا نهرویی، از طایفه‌های بلوچ از نظر تعداد یکی از بیشترین فامیل در میان طوایف بلوچ هستند و همچنین با مرور زمان بر اثر اتفاقاتی همچون نام اجداد و...پسوند به فامیلشان اضافه شده مانند نارویی شمس ، نارویی ایرانی ، نارویی تاجی و... بر اساس نظر هنری پاتینجر که در سال ۱۸۱۰ میلادی از بلوچستان دیدن کرده‌است، نارویی‌ها را نژاد قد بلند، فعال و دارای قدرت جسمانی فوق‌العاده معرفی نموده‌است. او می‌گوید آنان در برابر تغییرات اقلیمی سازگار و از مرگ نیز نمی‌ترسند و در هنگام جنگ در نهایت رشادت می‌جنگند. در زمان
و در هنگام جنگ در نهایت رشادت می‌جنگند. در زمان پاتینجر، مهراب خان نارویی رئیس تمام طایفه نارویی بوده‌است. تاریخ. نارویی ها در گذشته از طوایف قدرتمند و حاکم در سیستان بودند. رستم دستان بلوچ بود در عصر باستان می زیسته است . در سال 1897، بلوچها در سرحد، سراوان و بمپور به رهبری رئیس قبیله نارویی سردار حسین خان قیام کردند. در سال 1897 حسین خان به پهره (ایرانشهر) حمله کرد و در سرحد، سراوان و بمپور شورش عمومی علیه حکومت ایران را رهبری کرد و خواستار کاهش مالیات از یک سوم به یک دهم و خودمختاری شد. بلوچستان غربی به
یک سوم به یک دهم و خودمختاری شد. بلوچستان غربی به ریاست مهراب خان نارویی در استقلال کامل به سر می برد. بمپور در اختیار سعید خان نارویی رییس طایفه نارویی قرار داشت. سرداران طایفه نارویی تا مدت ها حاکم بر بلوچستان بودند و قلعه بمپور مقر سکونت آن ها بوده است. از جمله سردار حسین خان پسر سردار محمد علی خان که جدش و پدرش سال ها در بمپور حاکم بودند. از سرداران و اشخاص برجسته طایفه نارویی می توان به : سردار سعید خان نارویی، سردار حسین خان نارویی، سردار خداد خان نارویی، سردار ملکشاه خان نارویی، سردار محمد علی خان
سردار ملکشاه خان نارویی، سردار محمد علی خان نارویی و مهراب خان نارویی نام برد. پراکندگی. نارویی ها در ایران در استان سیستان و بلوچستان و همچنین در خراسان ساکن هستند. در شهرهای زابل، ایرانشهر، زاهدان(دزآپ) و نصرت آباد و بفیه شهرهای بلوچستان پراکنده اند. در خراسان رضوی و جنوبی در شهرهای سرخس جیرفت و ... این طایفه ساکن هست. عده ای از طایفه نارویی در افغانستان ولایت نیمروز ساکن هستند.
کیهان، روزنامه‌ای فرهنگی، ورزشی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی در ایران است. "کیهان" در حال حاضر قدیمی‌ترین روزنامه‌ در حال انتشار در ایران پس از روزنامه "اطّلاعات" است. نخستین شماره روزنامه "کیهان" در عصر روز چهارشنبه ششم خرداد ۱۳۲۱ در تهران منتشر شد. این روزنامه به جز سه بار توقیف در سال ۱۳۲۲، پیوسته منتشر شده است. در رتبه‌بندی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از روزنامه‌های ایران بر پایه عملکردشان در بازه نیمه دوم سال ۱۳۹۴، "کیهان" با ۷۰ امتیاز هشتم شده است. این روزنامه در دسته روزنامه‌های کثیرالانتشاری است که صبح
در دسته روزنامه‌های کثیرالانتشاری است که صبح ها در کشور ایران منتشر می شود. بنابر اعتقاد بسیاری، این روزنامه «محافظه‌کار‌ترین روزنامه ایران» به حساب می‌آید. حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه "کیهان" است. طبق گزارش "نیویورک تايمز" در سال ۲۰۰۷، سمت رسمی او نمایندگی سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران است.این روزنامه بازتاب گسترده نظریات حاکمیت و رهبری در ایران است. "کیهان" در سراسر جهان حدود ۱٫۰۰۰ کارمند دارد. گزارش‌های متناقضی درباره تعداد تیراژ آن وجود دارد: در سال ۲۰۰۶ بی‌بی‌سی آماری حدود ۶۰٫۰۰۰
وجود دارد: در سال ۲۰۰۶ بی‌بی‌سی آماری حدود ۶۰٫۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰، پیشینه. بعد از تبعید رضاشاه، اشرف پهلوی(خواهر محمدرضا پهلوی) بر آن شد که روزنامه‌ای را برای «دسترسی به مردم و جلب حمایت عمومی» از برادرش دایر کند. او از طریق همسرش، علی قوام، با مصطفی مصباح‌زاده، تماس گرفته و از او خواست روزنامه‌نگاری معتبر را برای تأسیس روزنامه پیشنهاد کند. مصباح‌زاده فرامرزی، دوست خانوادگی و معلم پیشین خویش را معرفی می‌کند. اشرف پهلوی دیدار مصباح‌زاده و محمدرضا پهلوی را برای تأمین مالی روزنامه فراهم می‌آورد. تاریخچه و مشخصات.
مالی روزنامه فراهم می‌آورد. تاریخچه و مشخصات. "کیهان" در سال ۱۳۲۱ توسط عبدالرحمن فرامرزی به‌عنوان صاحب‌امتیاز و مصطفی مصباح‌زاده به‌عنوان مدیر مسئول تأسیس شد و اولین نسخه آن در ۶ خرداد ۱۳۲۱ منتشر شد. بعداً نقش‌های فرامرزی و مصباح زاده عوض شد. بعد از شورش نان در تهران، که به تعطیلی چهار هفته‌ای جراید منجر شد، امتیاز این روزنامه به مصباح‌زاده اعطا شد، و او همزمان صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول "کیهان" شد و فرامرزی مقام سردبیر(عمومی) را به عهده گرفت. تیراژ قبل از انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ بیش از یک میلیون نفر بود. در
اسلامی سال ۱۹۷۹ بیش از یک میلیون نفر بود. در سال ۱۹۷۴ گروه رسانه‌ای کیهان خود را به‌عنوان «بزرگ‌ترین انتشارات روزنامه و مجله در خاورمیانه» معرفی کرد. فروغ مصباح‌زاده، همسر صاحب اصلی "کیهان"، رسماً به عنوان مدیر مجله پیشرو زنان ایران، "زن روز" ظاهر شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، کلیه دارایی‌های مصباح‌زاده از جمله کارخانه انتشارات که دفتر اصلی روزنامه بود توقیف شد. در مهٔ ۱۹۸۰، سید روح‌الله خمینی، ابراهیم یزدی، وزیر خارجه وقت را به عنوان سرپرست روزنامه منصوب کرد. با راهنمایی مصباح‌زاده، دفتر کیهان در لندن به کار خود
مصباح‌زاده، دفتر کیهان در لندن به کار خود ادامه داد، و نشریه هفتگی "کیهان لندن" را منتشر می‌کند که تیراژ کمی دارد. در سال ۲۰۰۶، مصباح‌زاده در ۹۸ سالگی در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. این روزنامه بر اخبار سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی تمرکز دارد. دوره‌های فعالیت. ۱۳۲۱–۱۳۳۲. در سوم خرداد ۱۳۲۱ نخستین شماره این روزنامه در تهران با عنوان جانشین «آینده ایران» منتشر شد. صاحب امتیاز آن در آغاز تأسیس عبدالرحمن فرامرزی و سردبیر آن مصطفی مصباح‌زاده بود اما در ۲۰ دی همان سال که مجوز آن تجدید شد جای این دو عوض شد.
همان سال که مجوز آن تجدید شد جای این دو عوض شد. ۱۳۳۲–۱۳۵۷. آخرین سردبیر روزنامه "کیهان" تا آستانه انقلاب امیر طاهری بود. طاهری از سال ۱۳۵۱ تا زمستان ۱۳۵۶، سردبیر "کیهان" بود. هوشنگ امیاری از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۵ مدیر بخش کاریکاتور و مضامین نقاشی‌های طنزآمیز بود. حسین رضائی از ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۷ مدیر بخش اخبار این روزنامه بود. ۱۳۵۷–۱۳۶۹. با نزدیک شدن انقلاب سال ۱۳۵۷، شورای سردبیری تازه‌ای در "کیهان" شکل گرفت که رحمان هاتفی در رأس آن قرار داشت. در جریان انقلاب، "کیهان" به دفاع از اعتراضات مردم پرداخت و در مبارزه برای
به دفاع از اعتراضات مردم پرداخت و در مبارزه برای آزادی نشر و بیان نقش برجسته‌ای ایفا نمود. از میانه اردیبهشت ۵۸ انجمن اسلامی روزنامه شروع به دخالت در کار هیئت تحریریه کرد تا به قولی از چپ بودن روزنامه بکاهد و به مذهبی بودن آن بیفزاید؛ و حتی لیست ۲۰ نفر را به محافظان داد تا از ورود آن‌ها به روزنامه جلوگیری کنند. بعد از آن با فشار انجمن اسلامی و تسلیم نشدن رحمان هاتفی روزنامه دو تا سه ماه تعطیل شد. رحمان هاتفی تا نیمه سال ۱۳۵۸ سردبیر "کیهان" باقی ماند. در طول این دوران از اردیبهشت تا آبان ۱۳۵۹ به مدت چند ماه
این دوران از اردیبهشت تا آبان ۱۳۵۹ به مدت چند ماه ابراهیم یزدی و از آبان ۱۳۵۹ تا مهر ۱۳۷۰ سید محمد خاتمیسرپرست روزنامه "کیهان" بودند. سید محمد اصغری نیز از سال ۱۳۶۶ تا سال ۱۳۷۰ مدیر مسئول روزنامه بود. ۱۳۶۹ تاکنون. از مهر ۱۳۷۰ تا دی ۱۳۷۲ سید محمد اصغری سرپرست "کیهان" و از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۴ مهدی نصیری، مدیر مسئول روزنامه بود. از اواسط دهه ۷۰ حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه کیهان شد که پیش‌تر نماینده ولی فقیه در این مؤسسه نیز بود. سید علی خامنه‌ای طی حکمی در اول دی ماه سال ۱۳۷۲، حسین شریعتمداری را به عنوان
اول دی ماه سال ۱۳۷۲، حسین شریعتمداری را به عنوان نماینده خود و سرپرست مؤسسه "کیهان" منصوب کرده‌بود. از آن زمان "کیهان" روند جدیدی را پیش گرفت. حسین شریعتمداری موفق شد تا به همراه محمدکاظم انبارلویی سردبیر روزنامه رسالت، جایزه بهترین و منصف‌ترین منتقد دولت محمود احمدی‌نژاد را در مراسم اختتامیه نمایشگاه مطبوعات، از آن خود کند. روزنامه "کیهان" در زمان انتخابات نهمین و دهمین دوره ریاست جمهوری، از محمود احمدی‌نژاد حمایت می‌کرد. سردبیر روزنامه محمدحسین صفار هرندی بود که پس از به ریاست‌جمهوری رسیدن احمدی‌نژاد، به
بود که پس از به ریاست‌جمهوری رسیدن احمدی‌نژاد، به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت نهم انتخاب گردید. جهت‌گیری سیاسی. شریعتمداری اظهار داشت که روزنامه و کارمندان آن «از ایدئولوژی انقلاب اسلامی دفاع می‌کنند». گرت اسمیت، خبرنگار سابق روزنامه فایننشال تایمز در ایران، ادعا می‌کند که "کیهان" نظرات سیاسی «اردوگاه اصول‌گرایان رژیم» را بیان می‌کند. شریعتمداری برچسب‌های «محافظه‌کار» و «بنیادگرا» را رد می‌کند و می‌گوید «آن‌ها باعث می‌شوند ما مانند طالبان به نظر برسیم.» در عوض، او خود و کسانی که نظریات مشابه
برسیم.» در عوض، او خود و کسانی که نظریات مشابه دارند را «اصول‌گرا» می‌نامد. اصول‌گرایان همچنین نام فراکسیون اکثریت پارلمان ایران است. از این گروه به عنوان «اصول‌گرایان جدید» نیز یاد می‌شود و شخصیت‌هایی مانند غلامعلی حداد عادل و سعید جلیلی در میان افراد دیگر وجود دارد. روزنامه کیهان در جهت فکری انقلابی و مطابق چهارچوبهای نظام حرکت می کند و خط فکری حزب اللهی و جهادی دارد. جنجال‌ها. این روزنامه در سال ۲۰۱۰ به دلیل تکرار محکومیت صریح "کارلا برونی"، بانوی اول فرانسه، به دلیل نامه سرگشاده‌اش در مورد حکم اعدام
فرانسه، به دلیل نامه سرگشاده‌اش در مورد حکم اعدام علیه سکینه محمدی آشتیانی به اتهام زنای محصنه و قتل، جنجالی شد. این روزنامه "برونی" را "فاحشه ایتالیایی" خواند. وزارت خارجه فرانسه این اظهارات را «غیرقابل قبول» اعلام کرد و سفیر ایران در فرانسه را احضار نمود. وزارت خارجه ایران سعی کرد از اظهار نظر "کیهان" فاصله بگیرد و رامین مهمان پرست سخنگوی وزارت خارجه اظهار داشت که «رسانه‌ها می‌توانند با پرهیز از کلمات توهین آمیز، سیاست‌های غلط و خصمانه کشورهای دیگر را به درستی انتقاد کنند». در سال ۲۰۲۰، به دنبال اخراج
درستی انتقاد کنند». در سال ۲۰۲۰، به دنبال اخراج پزشکان بدون مرز (MSF) از ایران، سردبیر "کیهان"، حسین شریعتمداری، MSF را یک «عروسک آمریکایی» توصیف کرد زیرا در فرانسه مستقر است و همه گروه‌های ضد ایرانی در فرانسه پایگاه دارند. توقیف موقت. اولین توقیف روزنامه "کیهان" در سال ۱۳۸۲ به دلیل انتشار اخبار دروغ در جریان تحصن نمایندگان مجلس ششم بود. در آبان ۱۳۹۶ "کیهان" به اتهام نقض «امنیت ملی» دو روز توقیف شد. این توقیف پس از تیتر "کیهان" تحت عنوان «شلیک موشک انصارالله به ریاض، هدف بعدی دبی» و بر اساس شکایت دبیرخانه
به ریاض، هدف بعدی دبی» و بر اساس شکایت دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و دستور دادستان تهران انجام گرفت. "کیهان" به این اقدام دولت به شدت اعتراض کرد و از تیتر خود که تهدید را منسوب به انصارالله یمن می‌کرد دفاع کرد. او این اقدام را انتقام‌گیری دولت از "کیهان" به خاطر افشای مفاسد اقتصادی دولت و پوچی وعده‌های مربوط به مذاکرات هسته‌ای خواند. احمد توکلی، با نگارش نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه توقیف "کیهان" را غیرقانونی دانست و خواستار توقف آن در راستای حمایت از آزادی بیان شد. خبرنگاران مطرح. از جمله سرمقاله نویسان و
بیان شد. خبرنگاران مطرح. از جمله سرمقاله نویسان و خبرنگاران مطرح این روزنامه در دوران مدیر مسئولی حسین شریعتمداری می‌توان به امیرحسین فردی، کامران نجف زاده، حسین راغفر، مهدی محمدی، بابک اسماعیلی، سید یاسر جبرائیلی، حسام الدین برومند، پیام فضلی نژاد، محمد نوری زاد، سعدلله زارعی، حمید مولانا و حسین شمسیاناشاره کرد که عمدتاً توسط حسن شایانفر تربیت و وارد تحریریه این روزنامه شده‌اند.
تخریب‌گرایی یا خرابکاری یا وَندالیسم به معنای تخریب کنترل نشدهٔ اشیاء و آثار فرهنگی باارزش یا اموال عمومی است که یک ناهنجاری اجتماعی به حساب می‌آید و دلایل متعددی برای آن عنوان می‌کنند. وندالیسم را در زمرهٔ انحرافات و بزه‌کاری‌های جوامع جدید دسته‌بندی می‌کنند و آن را عکس‌العملی خصمانه و واکنشی کینه‌توزانه نسبت به برخی از فشارها، تحمیلات، ناملایمات، اجحاف‌ها و شکست‌ها تحلیل می‌کنند. یکی از نابهنجاری‌ها گرایش جوانان به تخریب است، که در نوع خود می‌تواند شامل تخریب اموال عمومی، فضای سبز، جاده‌ها، فروشگاه‌ها،
تخریب اموال عمومی، فضای سبز، جاده‌ها، فروشگاه‌ها، دیوارها، … باشد. کسی را که دست به چنین کارهایی می‌زند در اصطلاح جامعه‌شناسان «وَندال» می‌گویند، و گرایش به این‌گونه تخریب‌ها وندالیسم نامیده می‌شود. تخریب اموال عمومی از سوی جوانان و نوجوانان دارای عوارض و پیامدهای مادی و معنوی است. اما در نگاه دقیق‌تر به این قضیه، می‌توان ابعاد عوارض انسانی را بسیار فراتر دید؛ بنابراین، با توجه به اینکه اکنون به دفعات شاهد تخریب اموال عمومی هستیم، تخریب اموالی مانند کیوسک‌های تلفن، اتوبوس‌ها، کندن جاده‌ها، خراب‌کردن
تلفن، اتوبوس‌ها، کندن جاده‌ها، خراب‌کردن دیوارها، شکستن شیشه‌های مغازه‌ها و به‌هم‌ریختن ورزشگاهها از سوی جوانان و نوجوانان در زمرهٔ وندالیسم به‌شمار می‌روند. ریشه لغوی. دلیل نام گذاری این آسیب اجتماعی، رفتار مشابهی است که از سوی قوم «وندال‌ها» (Vandals)، در دوران باستان صورت پذیرفته بود. وندال‌ها یکی از زیرمجموعه‌های قوم ژرمن بوده‌اند که در قرون اول تا پنجم میلادی، در دوران سقوط امپراطوری روم غربی به تاخت و تازهای گسترده‌ای در قاره اروپا دست زدند و مهمترین اقدام آنان، غارت و ویرانی رم در سال ۴۵۵ میلادی
اقدام آنان، غارت و ویرانی رم در سال ۴۵۵ میلادی بود. در این تاخت و تاز، بسیاری از بناهای تاریخی و فرهنگی رم، توسط وندال‌ها از میان رفت و آنان بدون توجه به قدمت و ارزش آثار روم باستان، این آثار را بی‌دلیل، نابود کردند. آن‌ها به رهبری شخصی به نام گایسریک بودند. هنگام انقلاب فرانسه از وندالیسم به عنوان تخریب گران اموال عمومی مخصوصاً آثار هنری یاد می‌شود. وندالیسم اینترنتی. وندالیسم اینترنتی یا حملات فله‌ای، به تخریب کنترل‌نشدهٔ محیط وب می‌گویند که صدمات و ضربات جبران‌ناپذیری به صاحبان سایت‌ها، مراکز داده‌ها و
جبران‌ناپذیری به صاحبان سایت‌ها، مراکز داده‌ها و شرکت‌ها وارد می‌کند و تا حد زیادی امنیت آنها را زیر سؤال می‌بَرد.
پزشکی شواهدمحور یا پزشکی مبتنی بر شواهد که به اختصار EBM گفته می‌شود «استفاده آگاهانه، صریح و خردمندانه از بهترین شواهد فعلی در تصمیم‌گیری در مورد مراقبت از هر بیمار است». هدف EBM ادغام تجربه پزشک، ارزش‌های بیمار و بهترین اطلاعات علمی موجود برای هدایت تصمیم‌گیری در مورد مدیریت بالینی است. این اصطلاح در ابتدا برای توصیف رویکردی برای آموزش طبابت و بهبود تصمیم‌گیری یک پزشک در مورد یک بیمار مورد استفاده قرار گرفت. پیشینه، تاریخچه و تعریف. شواهد علمی در مقابل تجربه بکار می‌رود که خوب است پزشک به جای اینکه فقط به
بکار می‌رود که خوب است پزشک به جای اینکه فقط به تجربیات خودش تکیه کند به نتایج حاصل از پژوهش‌ها توجه نماید. پزشکی دارای سابقه طولانی تحقیقات علمی در مورد پیشگیری، تشخیص و درمان بیماری‌های انسانی است. مفهوم کارآزمایی بالینی کنترل شده برای نخستین‌بار در سال ۱۶۶۲ توسط ژان باپتیست ون هلمونت (Jan Baptist van Helmont) با اشاره به عمل فصد توصیف شد. ون هلمونت نوشت: "بگذارید ۲۰۰ یا ۵۰۰ فقیر را که تب یا پلوریت دارند، از بیمارستان‌ها، از کمپ‌ها، یا از جای دیگر بیرون ببریم. آنها را به نصف تقسیم کنیم، قرعه بیندازیم تا
آنها را به نصف تقسیم کنیم، قرعه بیندازیم تا نیمی از آنها به سهم من و بقیه به سهم شما بیفتند. من آنها را بدون خون‌ریزی و تخلیه درمان خواهم کرد. شما هم همان‌طور که می‌دانید انجام دهید … ما خواهیم دید که هر دوی ما چند تشییع جنازه خواهیم داشت …" نخستین گزارش که انجام و نتایج یک کارآزمایی بالینی کنترل‌شده را توصیف می‌کند، توسط جیمز لیند، جراح نیروی دریایی اسکاتلندی منتشر شده است که در طول سفر خود در کشتی اچ‌ام‌اس سالزبری (۱۷۴۶) در ناوگان ، در حین گشت‌زنی در خلیج بیسکی، تحقیقاتی در مورد اسکوربوت انجام داد. لیند