payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نشانی آی‌پی از یک ماشین با نامی مثل cs.ucsb.edu را به‌دست بیاورد، قبل از هر کاری یک تابع کتابخانه‌ای را صدا می‌زند، به این تابع کتابخانه‌ای تابع تحلیلگر، نام گفته می‌شود. تابع تحلیلگر، نام یک نشانی نمادین را که بایستی ترجمه شود، به عنوان پارامتر ورودی پذیرفته و سپس یک بستهٔ درخواست به روش UDP تولید کرده و به نشانی یک کارساز DNS (که به صورت پیش‌فرض مشخص می‌باشد) ارسال می‌کند. همهٔ ماشین‌های میزبان، حداقل باید یک نشانی آی‌پی از یک سرویس دهندهٔ ساناد را در اختیار داشته باشند. این «سرویس دهندهٔ محلی» پس از
اختیار داشته باشند. این «سرویس دهندهٔ محلی» پس از جستجو، نشانی آی‌پی معادل با یک نام نمادین را برمی‌گرداند. «تابع تحلیلگر نام» نیز آن نشانی آی‌پی را به برنامهٔ کاربردی تحویل می‌دهد با پیدا شدن نشانی آی‌پی، برنامهٔ کاربردی می‌تواند عملیات مورد نظرش را ادامه دهد. کاربرد حوزه‌ها. برای تحلیل یک نام حوزه، سطوح از سمت راست به چپ تفکیک می‌شوند و در یک روند سلسله مراتبی، سرویس دهندهٔ متناظر با آن سطح پیدا می‌شود. نام‌های حوزه به هفت منطقهٔ عمومی و حدود صد و اندی منطقهٔ کشوری تقسیم‌بندی شده‌است. حوزه بدین معناست که
کشوری تقسیم‌بندی شده‌است. حوزه بدین معناست که شما با یک نگاه ساده به انتهای نشانی نمادین، می‌توانید ماهیت آن نام و سرویس دهندهٔ متناظر با آن را حدس بزنید. یعنی اگر انتهای نام‌های حوزه متفاوت باشد منطقهٔ جستجو برای یافتن نشانی آی‌پی معادل نیز متفاوت خواهد بود. هفت حوزه عمومی که همه آن‌ها سه حرفی هستند عبارتند از: نام‌های حوزهٔ بسیار زیادی در اینترنت تعریف شده‌اند که هیچ‌یک از حوزه‌های سه حرفی هفتگانه را در انتهای آن‌ها نمی‌بینید. معمولاً در انتهای این نشانی‌ها یک رشتهٔ دو حرفی مخفف نام کشوری است که آن نشانی
یک رشتهٔ دو حرفی مخفف نام کشوری است که آن نشانی و ماشین صاحب آن، در آن کشور واقع است. هر حوزه می‌تواند به زیر حوزه‌های کوچکتری تقسیم شود، که به آن دامنه سطح دوم نیز گفته می‌شود. به عنوان مثال، نام‌های مربوط به حوزه ایران، که با مخفف ir. مشخص می‌شود، به ۷ زیرحوزه، به شرح زیر تقسیم می‌شود: به‌عنوان مثال: http://eng.ut.ac.ir حوزه‌ها با دامنه‌ها یکسان نبوده و یک حوزه می‌تواند شامل مقادیری در رابطه با چندین دامنه باشد. روش‌های جستجو. همانگونه که اشاره شد، اسامی نمادین در شبکه اینترنت که خود در قالب حوزه‌ها و
نمادین در شبکه اینترنت که خود در قالب حوزه‌ها و زیر حوزه‌ها سازماندهی شده‌اند، در یک فایل متمرکز ذخیره نمی‌شوند بلکه روی کل شبکه اینترنت توزیع شده‌اند، به همین دلیل برای ترجمه یک نام به نشانی آی‌پی ممکن است چندین مرحله «پرس و جو» صورت بگیرد تا یک نشانی پیدا شود. طبیعی است که یک پرس و جو برای تبدیل یک نام حوزه همیشه موفقیت‌آمیز نباشد و ممکن است به پرس و جوهای بیشتری نیاز شود یا حتی ممکن است یک نشانی نمادین اشتباه باشد و هیچ معادل نشانی آی‌پی نداشته باشد. سه روش برای پرس و جوی نام در سرویس دهنده‌های نام وجود
برای پرس و جوی نام در سرویس دهنده‌های نام وجود دارد: پرس و جوی تکراری. در پرس و جوی تکراری قسمت اعظم تلاش برای تبدیل یک نام بر عهده سرویس دهنده محلی است؛ این DNS حداقل به نشانی ماشین Root، به عنوان نقطه شروع نیاز دارد. وقتی یک تقاضای ترجمه نشانی به سرویس دهنده محلی ارسال می‌شود در صورتی که قادر به ترجمه نام به معادل نشانی آی‌پی آن باشد، معادل نشانی آی‌پی نام مورد نظر را به تقاضاکننده برمی‌گرداند. در غیر این صورت سرویس دهنده محلی خودش یک تقاضا برای DNS سطح بالا ارسال می‌کند. این سرویس دهنده، نشانی ماشینی را
ارسال می‌کند. این سرویس دهنده، نشانی ماشینی را که می‌تواند برای ترجمه نام مورد نظر مفید باشد، به سرویس دهنده محلی معرفی می‌کند؛ سرویس دهنده محلی مجدداً یک تقاضا به ماشین معرفی شده در مرحله قبل ارسال می‌کند. در این حالت هم سرویس دهنده نام می‌تواند در صورت یافتن نشانی آی‌پی با آن نام حوزه، آن را ترجمه کند یا آنکه نشانی سرویس دهنده سطح پایینتری را به او برگرداند. این روند ادامه می‌یابد تا DNS نهایی نام مورد نظر را به نشانی آی‌پی ترجمه نماید. برای درک بهتر از روند کار به شکل زیر دقت کنید. در این مثال فرض
از روند کار به شکل زیر دقت کنید. در این مثال فرض شده‌است که یک برنامه کاربردی با فراخوانی «تابع تحلیلگر نام»، تقاضای ترجمه نام www.microsoft.com را می‌نماید. مراحلی که انجام می‌شود به شرح زیر است: پرس و جوی بازگشتی. در این روش هر گاه برنامه‌ای بخواهد نشانی آی‌پی معادل یک نام مثل cs.yale.edu را به‌دست آورد، بگونه‌ای که قبلاً اشاره شد، «تابع سیستمی تحلیل نام» را فراخوانی می‌کند. این تابع یک ماشین را به عنوان سرویس دهنده محلی از قبل می‌شناسد و بنابراین تقاضای تبدیل نام را به روش UDP برای آن ارسال کرده و منتظر
نام را به روش UDP برای آن ارسال کرده و منتظر جواب می‌ماند (پاسخ نهایی DNS طبیعتاً باید یک نشانی ۳۲ بیتی معادل نشانی آی‌پی یک ماشین باشد) دو حالت ممکن است اتفاق بیفتد: ممکن است در بانک اطلاعاتی مربوط به سرویس دهنده محلی، نشانی آی‌پی معادل با آن نام از قبل وجود داشته و بالطبع به سرعت مقدار معادل نشانی آی‌پی آن بر می‌گردد. ممکن است در بانک اطلاعاتی سرویس دهنده محلی، معادل نشانی آی‌پی آن نام وجود نداشته باشد. مثلاً سرویس دهنده محلی در بانک اطلاعاتی خودش معادل نشانی آی‌پی نام cs.mit.edu را نداشته و طبیعتاً
نشانی آی‌پی نام cs.mit.edu را نداشته و طبیعتاً نمی‌تواند آن را ترجمه کند. در چنین حالتی سرویس دهنده محلی موظف است بدون آنکه به تقاضا دهنده خبر بدهد، خودش رأساً به سرویس دهنده سطح بالاتر تقاضای ترجمه نشانی بدهد. در این حالت هم DNS سطح بالاتر به همین نحو، ترجمه نشانی را پیگیری می‌کند. یعنی اگر معادل نشانی آی‌پی آن نام را داشته باشد آن را برمی‌گرداند و در غیر اینصورت خودش از سرویس دهنده سطح پایینتر تقاضای ترجمه آن نام را می‌نماید و این مراحل تکرار می‌شود. در روش پرس و جوی بازگشتی ماشین سرویس دهنده محلی این
روش پرس و جوی بازگشتی ماشین سرویس دهنده محلی این مراحل متوالی را نمی‌بیند و هیچ کاری جز ارسال تقاضای ترجمه یک نشانی بر عهده ندارد و پس از ارسال تقاضا برای سرویس دهنده سطح بالا منتظر خواهد ماند. بازهم تکرار می‌کنیم، روشی که DNS برای ترجمه نشانی بکار می‌برد می‌تواند بدون اتصال (UDP) باشد که این کار به سرعت عمل ترجمه نشانی می‌افزاید. دقت کنید که در روش پرس و جوی تکراری نسبت به روش پرس و جوی بازگشتی، حجم عمده عملیات بر عهده سرویس دهنده DNS محلی است و مدیریت خطاها و پیگیری روند کار ساده‌تر خواهد بود و روش منطقی
و پیگیری روند کار ساده‌تر خواهد بود و روش منطقی تری برای به‌کارگیری در شبکه اینترنت محسوب می‌شود. روش پرس و جوی بازگشتی برای شبکه‌های کوچک کاربرد دارد. برای درک بیشتر این روش به شکل زیر دقت کنید. پرس و جوی معکوس. فرض کنید حالتی به‌وجود بیاید که یک سرویس دهنده DNS، نشانی آی‌پی یک ماشین را بداند ولی نام نمادین معادل با آن را نداند. به عنوان مثال DNS مایل است بداند که چه نامی در شبکه اینترنت معادل با ۱۹۵٫۱۳٫۴۲٫۷ می‌باشد. در چنین حالتی مسئله کمی حادتر به نظر می‌رسد، چرا که برای ترجمه نامهای نمادین، چون این
می‌رسد، چرا که برای ترجمه نامهای نمادین، چون این نامها دارای حوزه و زیرحوزه هستند، تحلیل نشانی‌ها ساده‌است؛ ولی ترجمه نشانی آی‌پی به معادل نام حوزه، از چنین روابطی تبعیت نمی‌کند؛ بعبارت بهتر هیچ ارتباط مستقیم و متناظری بین نشانی‌های آی‌پی و اسامی انتخاب شده در اینترنت وجود ندارد. برای یافتن نامهای متناظر با یک نشانی آی‌پی باید یک جستجوی کامل و در عین حال وقت گیر، انجام بشود. روش کار بدین صورت است که سرویس دهنده محلی یک تقاضا برای DNS متناظر با شبکه‌ای که مشخصه آن در نشانی آی‌پی، مشخص شده، ارسال می‌کند.
مشخصه آن در نشانی آی‌پی، مشخص شده، ارسال می‌کند. به‌عنوان مثال نشانی آی‌پی شبکه‌ای را ۱۳۸٫۱۴٫۷٫۱۳ در نظر بگیرید، نشانی کلاس B و مشخصه آن ۱۳۸٫۱۴٫۰٫۰ است. زمانی که مؤسسه‌ای یک کلاس نشانی آی‌پی ثبت می‌دهد یک سرویس دهنده DNS، متناظر با شبکه خود ایجاد کرده و آن را نیز معرفی می‌کند. سرویس دهنده محلی بایستی نشانی DNS متناظر با شبکه ۱۳۸٫۱۴٫۰٫۰ را پیدا کرده و سپس برای آن یک تقاضا ارسال کند. DNS مربوط به این شبکه، براساس زیر شبکه‌هایی که دارد، این سؤال را از طریق سرویس دهنده‌های متناظر با هر زیر شبکه پیگیری می‌کند.
دهنده‌های متناظر با هر زیر شبکه پیگیری می‌کند. (چون هر زیر شبکه یک سرویس دهنده DNS مخصوص به خود دارد) نهایتاً یک نام نمادین حوزه معادل با آن نشانی آی‌پی برخواهد گشت. ساختار دامنه. نام دامنه از ارقام و حروفی تشکیل شده‌است. یکی قسمت نام کارساز است، دیگری نام دامنه و دیگری زیر دامنه است. مثلاً http://www.google.com را در نظر بگیرید. http پروتکل انتقال اطلاعات در وب است. نشانه‌های //: جهت جداسازی پروتکل از دامنه استفاده می‌شود. //:http جزء سامانه نام دامنه قرار نمی‌گیرد. قسمت www نام زیر دامنه‌است. قسمت google
نمی‌گیرد. قسمت www نام زیر دامنه‌است. قسمت google نام دامنه و قسمت .com کارساز می‌باشد. هر زیردامنه می‌تواند آدرس IP متفاوتی با نام دامنه داشته باشد. نام دامنه و زیر دامنه را صاحب دامنه انتخاب و ثبت می‌کند. این قسمت‌ها شامل حروف و اعداد انگلیسی و علامت منفی (-) نیز می‌تواند در میان اعداد و حروف (و نُه در ابتدا و انتها) قرار گیرد. کارسازهای مختلف، توسط آیکان تصویب و در دسترس قرار می‌گیرد و شامل ۲ تا ۶ حرف انگلیسی می‌باشد. ثبت دامنه در بسیاری از کارسازها نیاز به مجوزهای مخصوص دارد. کارسازهای ۲ حرفی، در
نیاز به مجوزهای مخصوص دارد. کارسازهای ۲ حرفی، در اختیار کشورهای صاحب آن‌ها قرار می‌گیرد و قوانین ثبت در این کارسازها، توسط حکومت‌ها تعیین می‌گردد. مثلاً us در اختیار کشور آمریکا، .ir در اختیار کشور ایران و .fr در اختیار کشور فرانسه می‌باشد. آیکان پروژه‌ای را در دست دارد تا ثبت نام‌های دامنه را به زبان‌های مختلف بین‌المللی امکان‌پذیر نماید. این پروژه هم‌اکنون در حالت آزمایش و بررسی قرار دارد.
انجمن تکوان-دو ای تی اف ایران نماینده رسمی فدراسیون بین‌المللی تکوان-دو ای تی اف در ایران است. که با تلاش و پیگیری استاد جاوید شاهوردی در سال ۱۳۸۵ پس از ۳۰ سال در ایران بنیان نهاده شد. پیرو برگزاری سومین مجمع عمومی تکوان-دو ای تی اف ایران در سال ۱۳۹۵ استاد جاوید شاهوردی به ریاست ای تی اف ایران انتخاب گردید. تکوان-دو دارای دو سبک اصلی می‌باشد ITF و WT. این دو به عنوان دو بدنه اصلی تکواندو در جهان مطرح می‌باشند. ITF سبک اصلی و مادر که در سال ۱۹۶۶ در قالب فدراسیون در سئول به ثبت رسید ' WT پس از انتقال فدراسیون
در سئول به ثبت رسید ' WT پس از انتقال فدراسیون بین‌المللی تکوان-دو ابتدا به کانادا و پس از آن به اتریش در سال ۱۹۷۳ تشکیل گردید. تکوان-دو ای تی اف ایران به ریاست استاد جاوید شاهوردی تنها نماینده رسمی و تام‌الاختیار فدراسیون بین‌المللی تکوان-دو در ایران است و نماینده WT فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی می‌باشد. تاریخچه تکوان-دو ای تی اف. ورزش رزمی تکوان-دو در مجمعی به در سال ۱۹۵۵ در کره نام گذاری شد. و متعاقب آن، انجمن تکواندو کره در همان سال به ریاست ایشان تشکیل گردید. تا این که با تلاش‌های ایشان و شاگردانشان
گردید. تا این که با تلاش‌های ایشان و شاگردانشان در سال ۱۹۶۶ انجمن به فدراسیون بین‌المللی تکوان-دو تبدیل گردید. ژنرال چوی تمام زندگی خود را صرف گسترش این ورزش نمود و در سال ۲۰۰۲ چشم از جهان فروبست. یکی از جمله‌های زیبایی که لحظاتی قبل از فوت در وصیت‌نامه ایشان ثبت شده «من خوشبخت‌ترین مردان زمین هستم چون بیشترین گل را در این دنیا دارم» پس از درگذشت او پروفسور چانگ آونگ (عضو رسمی کمیته بین‌المللی المپیک) بنا بر وصیت ژنرال چوی و همچنین رای مجمع عمومی فدراسیون بین الملی تکوان-دو از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵ سکاندار
بین الملی تکوان-دو از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵ سکاندار تکوان-دو ای تی اف جهان بودند. در سال ۲۰۱۵ با پایان یافتن دوره ریاست درخشان ایشان، پرفسور استاد ری آونگ سان به ریاست ای تی اف برگزیده شد. بازدید دومین رئیس فدراسیون بین‌المللی تکوان-دو از ایران. رئیس وقت فدراسیون بین‌المللی تکوان-دو عضو رسمی , به همراه استاد بزرگ لئونگ وی مونگ نایب رئیس فدراسیون، , و ریاست فعلی فدراسیون بین‌المللی تکوان-دو که در آن زمان دبیر ITF پرفسور استاد ری آونگ سان در اسفند۱۳۸۷ به مدت ۵ روز به ایران سفر کردند. و در آن سفر با رئیس وقت
۵ روز به ایران سفر کردند. و در آن سفر با رئیس وقت سازمان تربیت بدنی و دیگر مسئولان کمیته ملی المپیک ملاقاتهایی داشتند. و در طی برگزاری سمینار بزرگ انجمن ای تی اف ایران از آن مقامات و ایرانیان تشکر ویژه خود را ابراز داشتند.
ییدا یا لِریدا (؛ ) استانی در شمال‌شرق اسپانیا، در غرب بخش خودمختار کاتالونیا است. جغرافیا. این استان هم‌مرز با استان‌های خرونا، بارسلونا، تاراگونا، ساراگوسا، هوئسکا، و کشورهای فرانسه و آندورا است. مرکز استان شهر ییدا است. جمعیت و مساحت. جمعیت این استان ۴۱۴٬۰۱۵ نفر است (۲۰۰۷) که از این میان ۳۰٪ در شهر ییدا ساکن هستند. استان ۲۳۱ دهستان دارد.
جاکوپو روبوستی (۱۵۱۸–۱۵۹۴)، مشهور به تینتورِتو ، نقاش ونیزی دوره رنسانس بود. او در سال ۱۵۱۸ در ونیز متولد شد. او از میان ۲۱ فرزند بزرگترین بود. پدرش رنگرز بود به همین دلیل او لقب تینتورتو (Tintoretto) گرفت به معنی «پسر رنگرز» یا «رنگرز کوچولو». خانواده او اصالتاً اهل برسیا در لومباردی بودند و سپس شهروند ونیز شدند. به اشتباه نام خانوادگی او را کومین خوانده اند. اما به نقل از استفانیا میسون تاریخدان هنری، روبوستی نامی است که در اظهارنامه مالیاتی و سایر اسناد رسمی وی آمده است. وی خود را شاگرد تیسین می‌دانست و
وی آمده است. وی خود را شاگرد تیسین می‌دانست و آرزو داشت روزی شیوه رنگ آمیزی تیسین را با شیوه طراحی میکل آنژ درهم آمیزد. غالباً از او به عنوان نماینده برجسته و نیز در سبک شیوه مَنِریسم نام برده می‌شود. معجزه برده یکی از آثار اوست.
خشکبار یا خشکه‌بار یا میوه خشک به میوه‌های خشک شده و برخی مغز دانه‌ها گفته می‌شود. مغز دانه‌هایی مانند پسته، بادام، فندق، گردو خشک و میوه‌های خشک مانند کشمش، کشمش سبز، کشمش سبز تیزابی، برگهٔ آلو بخارا، قیسی خشک، برگه هلو، برگه زردآلو ، برگه آلو، برگه آلوچه و برگه آلبالو، خرما، انجیر خشک. خشکبار جزو آجیل حساب نمی‌شود. در قدیم آن را میوه خشک می‌گفته‌اند. البته امروزه میوه خشک را یکی از زیر دسته های خشکبار می دانند. روش های خشک کردن. خشک کردن در آفتاب. در این روش میوه‌ها با جریان هوای طبیعی و نور مستقیم خورشید
میوه‌ها با جریان هوای طبیعی و نور مستقیم خورشید خشک می‌شوند و رطوبت آنها توسط هوای گرم گرفته می‌شود. در این روش با توجه به دمای هوا مدت زمان خشک شدن متفاوت می‌باشد. خشک کردن در سینی. در این روش از خشک کردن میوه های برش داده شده داخل سینی قرار میگیرد سپس از طریق هوای آزاد یا قرار دادن در کوره های خشک کن اقدام به خشک کردن میوه میکنند. خشک کردن انجمادی. خشک کردن انجمادی از طریق حذف کامل رطوبت شکل میگیرد که در این روش میوه شکل ظاهری خود را حفظ میکند. خشک کردن در مایکروویو. این روش سریع ترین روش خشک کردن بوده و
مایکروویو. این روش سریع ترین روش خشک کردن بوده و با استفاده از مایکروویو انجام میگیرد.
شاه‌لولاک نام آبشاری دائمی در نزدیکی شهر چرمهین از توابع بخش باغ بهادران شهرستان لنجان در استان اصفهان ایران است. این آبشار نزد مردم محلی به نام‌های شالورا، شاهلورا، شالوران و شاهلراسب نیز نامیده می‌شود. موقعیت. آبشار شاه‌لولاک در ۳۲ درجه، ۱۷ دقیقه، ۵۶ ثانیه شمالی و ۵۱ درجه، ۹دقیقه و ۱۰ ثانیه شرقی قرار دارد. محل آبشار شاه‌لولاک روی نقشه نامه ویکی مشخص است. این آبشار در فاصله پنج کیلومتری جنوب شهر چرمهین قرار دارد. راه دسترسی آن منحصراً از شهر چرمهین می‌گذرد. بدینگونه در جاده اصفهان به شهرکرد در محل چهار راه
بدینگونه در جاده اصفهان به شهرکرد در محل چهار راه شهر باغ بهادران باید به سمت چپ تا چرمهین، و از راه جاده کمربندی تا میدان شهرداری چرمهین و از آنجا در بلوار آبشار تا آبشار شاه‌لولاک برویم. مشخصات. ارتفاع آبشار شاه‌لولاک هفتاد متر است. در بهار شعبه‌ای دیگر از آبشار شاه‌لولاک شروع به جریان می‌کند که ارتفاع آن نزدیک به نود متر است و آبی خروشان و فصلی دارد و نزد مردم محلی به آبشار هولوکی معروف است. در اطراف آبشار شمار بسیاری آب چکان نیز دیده می‌شود. منحصربه‌فرد بودن آبشار شاه‌لولاک ازاین روی است که به صورت
بودن آبشار شاه‌لولاک ازاین روی است که به صورت چشمه پرآب و خروشان از میانهٔ دیواره بلند کوه با شیب منفی سرچشمه می‌گیرد در حالی که بیشتر آبشارهای ایران به صورت جوی روان از روی سطح سرازیر می‌گردند. آبشار شاه‌لولاک در کوهی به همین نام از سلسله کوه‌های رخ در زاگرس مرکزی واقع شده‌است و ارتفاع کوه از سطح آب‌های آزاد دوهزار و هفتصد و پنجاه متر است. میزان آبدهی آبشار شاه‌لولاک در طول سال متفاوت است ولی آبشار دائمی است. در زمستان کاملاً یخ می‌زند و قندیل‌های زیبا و قطور یخ به ارتفاع هفتاد متر تشکیل می‌دهد. آب آبشار
یخ به ارتفاع هفتاد متر تشکیل می‌دهد. آب آبشار در قسمتی که نزد مردم محلی به حوض معروف است روی زمین آرام می‌گیرد. بقایای حوض قدیمی به صورت تخته سنگ‌های بزرگ و حجاری شده مشهود است و بر بدنه یکی از سنگ‌ها کتیبه‌ای به زبان فارسی از این قرار حک شده‌است: «این حوض گرانمایه را برای آسایش زوار و… ». آبشار شاه‌لولاک از روی قندیل‌های عظیم آهکی پوشیده از خزه پایین می‌ریزد. با توجه به ارتفاع زیاد آبشار، آب هنگام ریزش با هوا مخلوط شده و در برخورد با قندیل‌ها به صورت قطرات بارانی و شبنمی ریز به زمین پاشیده می‌شود. به طور
بارانی و شبنمی ریز به زمین پاشیده می‌شود. به طور کلی این مکان دارای سه آبشار است که دو آبشار آن دائمی به نام‌های چک چک و آب شرشری و آبشار دیگر موقت و به نام هلکی است. هلکی در زبان پهلوی اشکانی به معنی شکاف است. آبشار موقت هلکی در فصل بهار جاری می‌گردد. ارتفاع این آبشار موقت در حدود 90 متر است و سرازیر شدن آب از این ارتفاع باعث ایجاد صحنه‌ی بی‌نظیر می‌گردد. در پایین آبشار شاه‌لولاک مجموعه تفریحی و ورزشی دایر است که دوستداران طبیعت، گردشگران، سنگنوردان و کوهنوردان از آن استفاده می‌کنند. نام‌گذاری. نام شاه
از آن استفاده می‌کنند. نام‌گذاری. نام شاه لولاک از قسمتی از حدیث قدسی «لولاک لما خلقت الافلاک"» برگرفته شده‌است. به گفته علمای دینی در این حدیث خداوند به محمد می‌گوید که «اگر به خاطر تو نبود آسمانها و زمین را نمی‌آفریدم»". نامهای دیگر این آبشار نزد مردم محلی شالورا، شاهلورا می‌باشد. آیین شالورا جاری. مراسم آئینی شالورا جاری پس از گذشت هفتاد روز از نوروز و هر ساله در روز هشتم خرداد و هم‌زمان با آغاز دوره گرما انجام می‌شد. از فراگیرترین مراسمی بود که به تقدس و نقش آفرینی این مجموعه بی بدیل کمک می‌نمود. برای
و نقش آفرینی این مجموعه بی بدیل کمک می‌نمود. برای برگزاری این آیین هرساله در روز شصت و نهم سال توسط دشتبان محل فراخوان جار زده می‌شد و زمان فرارسیدن آیین به آگاهی مردم می‌رسید. هرکس به فراخور توانایی خود، خورش یک یا چند روز خود و خانوار خود را مهیا می‌نمود، هر تیره و تباری بخشی از حوزه کنار آبشار را برای اسکان و اتراق خود و فامیل با عنوان یورت آماده نموده بود. (واژه یورت (یا یورد) در زبان مغولی به محل اتراق و سکونت (تابستانی) گفته می‌شود. اسکان هر طایفه صرفاً در یورت فامیلی انجام می‌شد و هرگز هیچ یورتی
صرفاً در یورت فامیلی انجام می‌شد و هرگز هیچ یورتی خالی نمی‌ماند چرا که اجرای مراسم شالورا جاری واجب و برگزاری هر چه آبرومندانه آن افتخار فامیل محسوب می‌شد. شروع مراسم از طلوع هفتادمین روز پس از نوروز و پایان آن با شرکت خانم‌ها در آئین دیدار از سنگی منحصربه‌فرد که نقشی خاص بر آن دیده می‌شد، انجام می‌گرفت۰ در واپسین ساعات روز بازگشت مردم به شهر آغاز می‌شد، بیشینه برگزاری آیین شالورا جاری سه تا هفت روز بوده‌است. نقش فوکلوریک شاه‌لولاک. آبشار شاه‌لولاک در گذشته نزد مجاوران آن بسیار مقدس و محترم بوده‌است. آبشار
نزد مجاوران آن بسیار مقدس و محترم بوده‌است. آبشار به صورت خاص و حتی درختان طاق اطراف آن، مقدس و صاحب اعجاز و مؤثر در رفع مشکلات و درمان بیماریها محسوب می‌شد. مردم محلی به آفریننده شاه‌لولاک سوگند یاد می‌کردند و نذر و نیاز، دخیل بستن به درختان و روشن کردن شمع در چهل دختران مرسوم بود. قطع درختان، پایمال کردن بوته‌ها و آلوده کردن آب گناهی بزرگ بوده و مرتکب آن مشمول غضب خالق شاه‌لولاک قرار می‌گرفت، حتی بیم آن می‌رفت که چوب قطع شده از درختان شاه‌لولاک در خانه فرد به ماری خشمگین تبدیل شود یا کوه بر سر کسی که
فرد به ماری خشمگین تبدیل شود یا کوه بر سر کسی که نوشیدنی حرام بنوشد سنگ بریزد. این اعتقادات صاف و بی‌پیرایه مردم سال‌ها حافظ زیبائی‌ها و دوام شکوه و عظمت شاه لولاک و پاس‌داشت طبیعت بی‌نظیر آن بوده‌است. زیارت چهل دختران. چهل دختران حفره‌ای سنگی است در زیر آبشار هولوکی به شکل غاری کوچک، در آن چشمه دائمی کوچکی هست و درختی در آن روییده‌است. بر پایه داستان محلی چهل دختر معصوم از ترس جان خود به این مکان پناه آوردند و در آن از صاحب لولاک دعای عاجزانه کردند که جانشان را از خطر محفوظ دارد، بدان وسیله کوه آن‌ها را
را از خطر محفوظ دارد، بدان وسیله کوه آن‌ها را دربر گرفت و از آن پس آن مکان بسیار محترم و مقدس شمرده می‌شود. از شهرهای اطراف بسیار دختران دم بخت یا زنان نازا که در این محل نیت و نذر و دخیل و نشانه بسته‌اند و بسیار به حاجات خود رسیده‌اند.
یوهانس فرمیر (زاده ۳۱ اکتبر ۱۶۳۲ - درگذشت ۱۵ دسامبر ۱۶۷۵) از معروف‌ترین نقاشان هلندی دورهٔ باروک است. او از پایه‌گذاران دوران طلایی هنر هلند در قرن هفدهم میلادی می‌باشد. در طول زندگی خود، او یک نقاش سبک محلی نسبتاً موفق بود که در دلفت و لاهه شناخته شده بود. با این وجود، او تابلوهای نسبتاً کمی تولید کرد و ظاهراً ثروتمند نبود. پس از مرگش همسر و فرزندانش را بدهکار گذاشت. مانند دیگر هنرمندان بزرگ هلندی عصر طلایی مانند فرانس هالس و رامبراند، ورمیر هرگز به خارج از کشور نرفت. او نیز مانند رامبراند یک مجموعه دار و
کشور نرفت. او نیز مانند رامبراند یک مجموعه دار و دلال آثار هنری مشتاق بود. زندگی. دربارهٔ زندگی فرمیر اطلاعات زیادی وجود ندارد. او روز ۳۱ اکتبر ۱۶۳۲ در شهر دلفت در هلند به دنیا آمد و پسر یک فروشنده بود. در سال ۱۶۵۳ با کاتارینا بولنز ازدواج کرد و از این پیوند صاحب ۱۵ فرزند شد که ۴ نفر از آن‌ها در سنین کودکی مردند. پیوند او با همسرش با توجه به شرایط اجتماعی و دینی قرن هفدهم تا حدودی تعجب‌انگیز بود؛ چرا که خانوادهٔ همسر او از خانوادهٔ خودش ثروتمندتر بودند. به علاوه، ورمر پروتستان بود در حالی که همسرش کاتولیک
علاوه، ورمر پروتستان بود در حالی که همسرش کاتولیک بود. به همین دلیل گمان می‌رود که ورمر به کاتولیسیسم روی‌آورده باشد. ورمر و خانواده‌اش نزد مادر کاتارینا زندگی می‌کردند، که از آثار او حمایت مالی می‌کرد. فرمیر در دوران نسبتاً کوتاه زندگی‌اش به شهرت زیادی دست نیافت و شهرت او تنها به شهر دِلفت و اطراف آن محدود بود. او تا پایان زندگی‌اش بیش از ۴۵ تابلو نکشید، و احتمالاً به همین علت بود که وضع مالی خوبی نداشت. او در ۱۵ دسامبر ۱۶۷۵ چشم از جهان فروبست و همسر و ۱۱ فرزندش را در مقابل قرض‌های سنگینی ترک گفت. برعکس
فرزندش را در مقابل قرض‌های سنگینی ترک گفت. برعکس هنرمندان دیگر عصر طلایی هلند مثل فرانس هالس و رامبرانت، ورمیر هیچ وقت به خارج از کشور نرفت. آثار. امروزه ۳۴ تابلوی نقاشی از فرمیر شناسایی شده‌است. هانس کنینگبرگر دربارهٔ او می‌نویسد انگار که اکثر نقاشی‌های ورمیر در دو اتاق خانه او در دلفت واقع شده‌اند با لوازم و اثاثیه مشابه و سوژه‌های مشابه (معمولا زنان). آثار او اکثراً صحنه‌هایی خانگی و روزمره را نشان می‌دهند. دختری با گوشواره مروارید، زن شیردوش، چشم‌انداز دلفت، دختری با فلوت، سرباز و دختر خندان، دختر جوان
دختری با فلوت، سرباز و دختر خندان، دختر جوان با جام می، زنی با یک ترازو، پرتره بانوی جوان و هنر نقاشی از تابلوهای معروف او می‌باشند.
پاشنه آهنین رمانی از جک لندن نویسنده آمریکایی است. این رمان در سال ۱۹۰۸ در آمریکا منتشر شد. جک لندن در این رمان جامعه خیالی آینده در آمریکا را تصویر می‌کند که در آن گروه‌های سلطه‌گر مالی به کنترل تمام امور جامعه و جهان می‌پردازند و برای تأمین سلطه خود از جنگ و کشتار و جنایت رویگردان نیستند. لندن اندیشه‌های سوسیالیستی و اجتماعی خود را در "پاشنه آهنین" مطرح می‌کند. نویسندگانی مانند جرج اورول و سینکلر لوئیس از این کتاب تأثیر گرفته‌اند و تروتسکی و آناتول فرانس آن را ستوده‌اند. قهرمانان این رمان ارنست اورهارد و
را ستوده‌اند. قهرمانان این رمان ارنست اورهارد و همسرش است که در مبارزات کارگری واردمیشوند. اموزه‌های کلاسیک مارکسیسم رادر این کتاب می‌شود پیداکرد.
محسن خلیلی (زاده ۲۵ بهمن ۱۳۵۹ در تهران) بازیکن بازنشسته فوتبال اهل ایران است. خلیلی سابقه بازی در تیم‌های سایپا، پرسپولیس استیل آذین، مس کرمان و صبای قم را دارد. دوران حرفه‌ای. محسن خلیلی در طی ۱۲ بازی ملی در تاریخ ۱۳۸۷/۳/۲۵ در مقابل تیم ملی فوتبال سوریه در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ در دقیقهٔ ۵+۹۰ تنها گل ملی خود را به ثمر رساند. او در دوره هفتم لیگ برتر ایران علاوه بر کسب عنوان قهرمانی با پرسپولیس به‌طور مشترک با هادی اصغری به عنوان آقای گلی نیز نایل آمد. وی بعد از عملکرد ضعیف مصطفی قنبرپور در بهمن
آمد. وی بعد از عملکرد ضعیف مصطفی قنبرپور در بهمن ماه ۱۳۹۷ به حکم مدیران پرسپولیس به عنوان سرپرست جدید این تیم انتخاب شده‌است.
سپیددَندان رمانی از جک لندن نویسنده آمریکایی است. این رمان، نخست به صورت پاورقی در مجله آوتینگ در سال ۱۹۰۶ منتشر شد. داستان در جریان تب طلای کلوندایک رخ می‌دهد. جک لندن زندگی سگی را که خون گرگی دارد دنبال می‌کند. او در این رمان به مسائل اخلاقی، تقابل وحشی‌گری و تمدن انسانی می‌پردازد. این رمان مکمل دیگر رمان مشهور جک لندن به نام "آوای وحش" است. "سپیددندان" با ترجمه محمد قاضی به فارسی منتشر شده است. خلاصه داستان. داستان از قبل از تولد سگی از نژاد گرگی، با دو مرد به نام‌های بیل و هنری و گلهٔ سگ سورتمه آنها
مرد به نام‌های بیل و هنری و گلهٔ سگ سورتمه آنها آغاز می‌شود؛ آنها در سفری برای تحویل تابوت لرد آلفرد به یک شهر دور افتاده به نام فورت مک‌گوری در منطقه‌ای بالاتر از قلمرو یوکان هستند. زمانِ قحطی است و غذا کم و همچنین مهمات کمی دارند؛ از طرفی یک گله گرگ گرسنه، دو مرد را چند روزی است که تعقیب می‌کند. با شروع رمان، آنها شش سگ سورتمه دارند، اما یک شب متوجه می‌شوند که هفت سگ منتظر غذا است. صبح روز بعد، با دیدن فقط پنج سگ مشکوک شده و در نهایت متوجه ماده‌گرگی می‌شوند که شبانه به کمپ می‌آید و سگ‌ها را فراری می‌دهد.
که شبانه به کمپ می‌آید و سگ‌ها را فراری می‌دهد. وقتی در نهایت فقط دو سگ می‌ماند، بیل تصمیم می‌گیرد به گرگ شلیک کند، اما گلهٔ گرگ گرسنه او را می‌کشد. هنری تنها می‌ماند، تنها با دو سگ و بدون مهمات و پس از چند روز راه‌پیمایی کوتاه مجبور می‌شود آتشی بسازد تا خود را در برابر گرگ‌ها محافظت کند. تا اینکه ذخیره چوبش تمام می‌شود و نمی‌تواند بیرون برود تا دنبال چوب بیشتری بگردد. در نهایت توسط گروهی مردم نجات می‌یابد. قسمت دوم رمان دیدگاه روایی را به دیدگاه گرگ تغییر می‌دهد. پس از پایان قحطی، گله گرگ از هم جدا می‌شود
پس از پایان قحطی، گله گرگ از هم جدا می‌شود و ماده‌گرگ با سه گرگ نر سفر می‌کنند تا اینکه یکی از گرگ‌ها به نام «یک چشم» دو گرگ دیگر را می‌درد. پس از آن، گرگ ماده و یک چشم با هم به راه می‌افتند تا زمانی که او برای به دنیا آوردن توله‌هایش ساکن شود. زمانی که توله‌ها هنوز کوچک هستند، قحطی دیگری پیش می‌آید و همه توله‌ها به غیر از یک توله‌گرگ خاکستری می‌میرند. این تولهٔ قوی و ماجراجو درس بیابان را می‌آموزد: «بخور یا خورده شو، بکش یا کشته شو». در قسمت سوم، توله و مادر سرگردان به یک قبیلهٔ سرخپوست می‌رسند و مردی
مادر سرگردان به یک قبیلهٔ سرخپوست می‌رسند و مردی به‌نام بیدستر خاکستری برای توله اسم سپیددندان می‌گذارد. سپیددندان یادمی‌گیرد چطور در حضور انسان عمل کند. وقتی مادرش را از او می‌گیرند، سعی می‌کند او را تعقیب کند، اما به شدت توسط بیدستر خاکستری مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد؛ او به سرعت درس دیگری می‌آموزد - اطاعت از «انسان-خدا». مردی با نام اسمیت خوشگله، سپیددندان را از بیدستر خاکستری می‌خرد؛ مردی ظالم که با او به طرز وحشتناکی رفتار می‌کند. او را دائماً مجبور به دعواهای خونین با سگ‌های دیگر می‌کند تا اسمیت