payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در اوایل ۱۹۰۰ میلادی در ایالات متحده آمریکا، نزدیک به ۱٬۰۰۰ دانشگاه ۱۶۰٬۰۰۰ دانشجو را مشغول به تحصیل داشتند. از میان آنان، و در بین موسسات آموزش عالی در آمریکا، موسسات زیر دارای کهن‌ترین سابقه می‌باشند: با رواج یافتن اهمیت آموزش عالی در میان عموم، در بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۰۰، قریب ۲۵۰ دانشگاه جدید تأسیس گردید. و تعداد دانشجویان دوبرابر افزایش یافت. ورود زنان و سیاهپوستان به آموزش عالی آمریکا. نخستین دانشگاه ویژه زنان، بنام کالج واسر، در سال ۱۸۶۵ تأسیس گردید. دانشگاه تولین نیز دانشکده مخصوصی برای زنان در سال
دانشگاه تولین نیز دانشکده مخصوصی برای زنان در سال ۱۸۸۶ تأسیس گردانید، و ۲-۳ سال بعد دانشگاه کلمبیا، دانشگاه براون، و دانشگاه هاروارد نیز مشابها اقداماتی نمودند. با اینحال، زنان از سال‌ها قبل در موسساتی معتبر و دانشگاهی مثل کالج سوارثمور و کالج اوبرلین به‌طور مختلط با مردان مشغول به تحصیل بودند. در سال ۱۸۷۳، دانشگاه بوستون اعلام کرد که نه تنها از زنان به عنوان دانشجو پذیرش بعمل می‌آورد، بلکه زنان را نیز به عنوان استاد استخدام می‌کند. دانشگاه کرنل نیز چند سال بعد مشابهاً عمل نمود. الیاس نیو در سال ۱۷۰۴
سال بعد مشابهاً عمل نمود. الیاس نیو در سال ۱۷۰۴ موسسه‌ای آموزشی مخصوص بردگان سیاهپوست در شهر نیویورک تأسیس نمود. اما سیاهپوستان نیز فرصت تحصیل در موسسات آموزش عالی بزرگی همانند دانشگاه هوارد (که مخصوص آنان بود) را نیز پیدا نمودند. در سال ۱۹۰۰، قریب به ۳۴ دانشگاه مخصوص سیاهپوستان در حال فعالیت بودند. بنیامین بنکر نخستین ریاضیدان سیاهپوست آمریکا محسوب میگردد. او عضو گروه نقشه‌برداری بود که مرزهای ناحیه کلمبیا را تعیین نمود. کمک سرمایه داران به آموزش عالی آمریکا. سرمایه داران و صاحبان صنعت آمریکایی در تاریخ
سرمایه داران و صاحبان صنعت آمریکایی در تاریخ آمریکا کمکهای مهمی به موسسات و توسعه آموزش عالی آمریکا نمودند. به‌طور نمونه، در سال ۱۸۸۵، لیلاند استانفورد و همسرش، که از صاحبان خط راه آهن قاره‌ای آمریکا بودند، دانشگاه استنفورد را تأسیس نمودند. جان راکفلر نیز قریب به ۴۰ میلیون دلار (به نرخ زمان خود) به دانشگاه شیکاگو اهدا نمود. و نیز تأسیس دانشگاه راکفلر، که صاحب ۲۳ جایزه نوبل می‌باشد، متعلق به و مدیون اوست. دانشگاه هاروارد نیز نام خود را به افتخار جان هاروارد انتخاب کرده. او بود که در سال ۱۶۳۸ با وقف نیمی از
انتخاب کرده. او بود که در سال ۱۶۳۸ با وقف نیمی از املاک خویش و کتابخانهٔ بزرگ شخصی اش، این دانشگاه تازه تأسیس را توسعه داد. مشابها، دانشگاه ییل نیز به افتخار شخص خیر دیگری به نام الیهو ییل نامگذاری گردیده. در سال ۱۷۳۱، بنیامین فرانکلین و ۵۰ تن از دوستانش، کتابخانه عمومی بزرگی بنام کمپانی کتابخانه فیلادلفیا را تأسیس کردند که طرفداران کم بضاعت فراوانی پیدا کرد. پس از اینکه نیروهای ارتش بریتانیا به کتابخانه کنگره آمریکا یورش برده و آن را سوزاندند، توماس جفرسون در سال ۱۸۱۵ با اهدای کتابخانه شخصی خود (حاوی
در سال ۱۸۱۵ با اهدای کتابخانه شخصی خود (حاوی ۶٬۸۴۷ کتاب از جمله ۲ جلد قرآن خطی) به کنگره، نام خود را از بانیان تاریخی این کتابخانه عظیم الجثه جاودانه نمود. از دیگر نام‌های بزرگ آمریکا که در تاریخ این کشور بدلیل کمکهای خود به فرهنگ و آموزش عالی این کشور نامی جاودانه دارند، جیمز اسمیتسون را می‌توان نام برد که موسسه اسمیتسونی را با اهدای ۱۰۰٬۰۰۰ سکه طلا (طبق وصیتنامهٔ خود) توسعه بخشید. و نیز هنری وندربیلت، که دانشگاه وندربیلت و تالار اپرای متروپولیتن نیویورک را با حمایت مالی خود تأسیس نمود. اندرو کارنگی نیز
را با حمایت مالی خود تأسیس نمود. اندرو کارنگی نیز ثروت خود را صرف تأسیس موسسات سودمند همگانی بسیاری مانند کتاب‌خانه‌ها و مدارس و دانشگاه‌ها کرد، بطوریکه در مدت عمر خود ۳۰۰۰ کتابخانه عمومی (همانند کتابخانه مرکزی سیاتل) تأسیس نمود، و قریب ۳۵۰ میلیون دلار (به نرخ زمان خود) صرف ساخت اماکنی (همچون تالار کارنگی) و حمایت از برنامه‌های فرهنگی نمود. وقایع مهم در تاریخ آموزش عالی در آمریکا. برخی از مهم‌ترین وقایع در تاریخ آموزش عالی در آمریکا عبارتند از:
اسوتلانا کوزنتسوا ( به سریلیک: ؛ متولد۲۷ ژوئن ۱۹۸۵)، یک تنیسور زن حرفه‌ای است که اکنون در ردهٔ ۴ جهانی قرار دارد. او در حال حاضر در میان تنیسورهای روسی، بالاترین رتبه را داراست. وی برندهٔ رقابت‌های تک‌نفرهٔ آزاد آمریکای ۲۰۰۴ و نیز رانر-آپ تک‌نفره‌های آزاد فرانسه ۲۰۰۴ و آزاد آمریکای ۲۰۰۷ می‌باشد. نام خانوادگی کوزنتسوا (Kuznetsova) (شکل مؤنث کوزنتسوف) دارای سیلاب -تسوف و -تسوا است که که در روسی تلفظ می‌شود. منابع. Wikipedia contributors، "Svetlana Kuznetsova،" Wikipedia, The Free Encyclopedia,
Kuznetsova،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Svetlana_Kuznetsova&amp;oldid=235276464 (accessed September 4, 2008). *
مسیه ۸۱ (یا NGC 3031 یا کهکشان می‌باشد)یک کهکشان مارپیچی در فاصله ۱۲ میلیون سال نوری از ما است که در صورت فلکی دب اکبر قرار دارد. ام ۸۱ به خاطر مکان جاگیری اش در آسمان و هستهٔ فعالی که دارد، سوژه‌ای جذاب برای ستاره شناسان است. قدر پایین این کهکشان و گسترهٔ آن در آسمان شب، ام ۸۱ را به یکی از اعضای محبوب فهرست مسیه برای آماتورها هم تبدیل می‌کند.
ارگ لاهور () نام ارگی است در لاهور، پاکستان. این ارگ احتمالاً در سال ۱۰۲۵ میلادی ساخته شده و در طول تاریخ بارها ویران و پس از چندی بازسازی یا دوباره‌سازی شده است. ارگ کنونی به دستور اکبرشاه، سومین پادشاه از دودمان گورکانیان یا امپراتوری مغولی هند در سال ۱۵۶۶ میلادی بازسازی شد. از ۱۹۸۱، ارگ لاهور به‌همراه باغ شالیمار، میراث جهانی یونسکو است. قسمت‌های مشهور ارگ لاهور عبارتند از دیوان خاص، موتی مسجد، شیش محل، تماشاگاه نولخه. تماشاگاه نولخه. بنای نولخه خوابگاه ملکه نورجهان بود. مهندسین انگلیسی در تعبیه ، از این
نورجهان بود. مهندسین انگلیسی در تعبیه ، از این ابتکار مهندسی ایرانی در ساختن نولخه، استفاده کرده‌اند. باستانی پاریزی در نوضیح این مکان نوشته است:سقف آن را آئینه‌کاری کرده بودند -اما مهندس چه هنری به کار برده واقعاً قابل بیان نیست. سه چهار لامپ برقی رنگین را مأمور مربوطه در دست خود گرفته روشن میکرد و می‌چرخاند- نور رنگین که به سقف می‌تافت، ستارگان رنگین رؤیایی را در حالی که گویی در آسمان می چرخند مجسم می‌نمود. با تغییر رنگ چراغ‌ها، کیفیت ستارگان و نورپاشی آنها تغییر می‌کرد. هـمـه هـنر در آئینه‌کاری رنگی سقف
تغییر می‌کرد. هـمـه هـنر در آئینه‌کاری رنگی سقف این خوابگاه است -گویا در شب‌هـای خـاص، شمع‌های کافوری را روشن می‌کرده‌اند، و در پرتو لرزش شعله شمع‌ها -که بوی آن مستی‌آور هم بود- تابش و گردش ستارگان در سقف این اطاق سحرآفرین، خواب به چشمان ملکه نورجهان می‌آورده است.
سندروم گیلِن‌باره، نوعی نوروپاتی محیطی است که باعث نارسایی عصبی عضلانی حاد می‌شود. سندروم گیلن‌باره عبارت است از یک بیماری التهابی نادر که دستگاه عصبی محیطی را درگیر می‌کند و به سرعت موجب ضعف عضلات و بی‌حسی می‌شود. این سندروم می‌تواند در تمام سنین رخ دهد، اما بین ۵۰–۳۰ سالگی شایع‌تر است. علایم شایع آن در مراحل اولیه، ضعف عضلات دست و پا، ساعد، بازو، ساق و ران‌ها، شکم و قفسۀ سینه. ضعف عضلات در عرض ۷۲ ساعت پیشرفت می‌کند و ممکن است باعث بروز مشکلات تنفسیِ تهدیدکنندۀ حال بیمار شود. شوک (ضعف، غش، سرد شدن دست‌ها و
حال بیمار شود. شوک (ضعف، غش، سرد شدن دست‌ها و پاها، تند شدن ضربان قلب، تعریق). در مراحل بعدی، گاهی فلج کامل برای هفته‌ها یا ماه‌ها روی می‌دهد و علت نشانگان گیلن باره ناشناخته است، اما امکان دارد یک اختلال خودایمنی باشد. این سندروم گاهی به‌دنبال واکسیناسیون یا جراحی‌های کوچک ایجاد می‌شود. انواع. تعدادی از انواع بیماری گیلن‌باره تا کنون شناسایی و دسته‌بندی شده‌است. با این وجود، بسیاری از مبتلایان به زیرگروه‌های این بیماری، علائم مشابه و مشترکی دارد و همین موضوع، دسته‌بندی بیماری‌ها را مشکل کرده‌است. تمام این
دسته‌بندی بیماری‌ها را مشکل کرده‌است. تمام این انواعِ فرعی هم خودشان، اَشکال جزئی و متفاوتی دارند؛ به‌عنوان مثال، برخی بیماران، تنها علائم چشمی یا اختلالات هماهنگی عضلانی دارند که به نظر می‌رسد زیرشاخه‌های سندروم میلر-فیشر باشند و الگوی مشابهی از لحاظ «آنتی‌بادی‌های آنتی‌گانگلیوزید» دارا هستند. سایر موارد بالینی در گسترهٔ تشخیصی سندروم گیلن باره قرار می‌گیرد؛ به‌عنوان مثال، «انسفالیت ساقه‌مغزی بیکرستف» (BBE) بخشی از انواع بیماری‌ای است که امروزه از زیرشاخه‌های سندروم میلر فیشر محسوب می‌شوند، (سندروم
سندروم میلر فیشر محسوب می‌شوند، (سندروم آنتی‌بادی آنتیGQ1b) و همچنین «پرخوابی آتاکسیک حاد» که در آن، هماهنگی عضلانی از بین می‌رود و خواب‌آلودگی وجود دارد، اما ضعف عضلانی موجود نیست. در «انسفالیت ساقه‌مغزی بیکرستف» افتالموپلژی (فلج عضلات چشم)، آتاکسی، اختلالات سطح هوشیاری وجود دارد و ممکن است با کاهش یا فقدان رفلکس‌های تاندونی و علامت بابنسکی همراه باشد. روند این بیماری، منوفازیک است، اما اپیزودهای راجعه هم در آن گزارش شده‌است. اختلالات تصویری ساقه مغز در ام‌آرآی ۱۱٪ از مبتلایان دیده می‌شود. اینکه آیا «از
۱۱٪ از مبتلایان دیده می‌شود. اینکه آیا «از دست رفتن حاد حس» به‌صورت منفرد و مجرد در بدن، نوعی از بیماری گیلن‌باره هست یا خیر، هنوز مورد بحث است. این یافتهٔ بالینی در مقایسه با خودِ گیلن‌باره (که در آن، ضعف عضلانی، بدون هیچگونه اختلال حسی وجود دارد) بسیار نادر است. در ۹۰ درصد موارد، احتمال بهبودی بیمار وجود دارد. تشخیص. آزمایش دقیق و قطعی برای تشخیص گیلن‌باره وجود ندارد، اما تشخیص بر اساس علایم از جمله ضعف ماهیچه‌ها و ناتوانی در راه رفتن، آزمایشات و تاریخچهٔ بیماریِ شما صورت می‌گیرد. پزشک یا پرستار از شما
بیماریِ شما صورت می‌گیرد. پزشک یا پرستار از شما دربارهٔ علایم و نشانه‌ها می‌پرسد و شما را معاینه می‌کند. آزمایشاتی که برای شما انجام می‌شود، شامل: نژاد. هیچ برتری نژادی وجود ندارد. جنس. نسبت مرد به زن ۱٫۵ به ۱ می‌باشد.
پارک ملی ایگوآزو نام یک پارک ملی در کشور آرژانتین است. این پارک ملی بخاطر آبشارهای فراوان و گونه‌های مختلف پرندگان ساکن درآن، دارای شهرت جهانی است. تودهٔ بزرگی از گردآب که از سقوط آب‌های آبشار تولید می‌شوند، موجب غنای گونه‌های گیاهی پارک ملی ایگوآزو شده‌است.
احمد محیی‌الدین پیری (۱۵۵۳-۱۴۶۵/۷۰) معروف به پیری رئیس (ترکی: Pîrî Reis یا Hacı Ahmet Muhittin Pîrî Bey) ناوبر، جغرافی‌دان، نقشه‌کش و دریاسالار معروف عثمانی اهل شهرستان قهرمان‌ بود و در ناوگان ترکیه عثمانی (از سده ۱۶) دریاسالار بود. نقشه‌های جغرافیایی او معروف است. وی نقشه‌هایش را در مجوعه‌ای به نام «کتاب بحریه» نگه می‌داشت. در سال ۱۹۲۹ گروهی از تاریخ شناسان نقشه جالبی از پیری رئیس یافتند که در آن نقشه دره‌ها، رودها و خلیج‌های ساحل قطب جنوب را هم نشان می‌دهد.وی از طرف امپراتور عثمانی لقب دریاسالار بیگ
از طرف امپراتور عثمانی لقب دریاسالار بیگ DeryaSalar داشت و نقشه هایی ترسیم کرده بود که در زمان خود نسبتا دقیق و کم نظیر بود از جمله نقش جهان که شامل بخش های زیادی از دنیای امروز بود و خود وی آنرا پیموده بود مانند دریای مدیترانه ، خلیج فارس و دریای عمان و اقیانوس هند .
نقشه پیری رئیس در سال ۱۹۲۹ (میلادی) به وسیله گروهی از تاریخ شناسان در قصر سلطنتی استانبول کشف شد. این نقشه توسط ناخدا پیری رئیس از مشهورترین کشتیران‌های عثمانی رسم شده‌است. جزایر، دره‌ها، رودها و خلیج‌های ساحل قطب جنوب را هم نشان می‌دهد. نقشه پیری رئیس بر روی پوست یک غزال کشیده شده‌است و تاریخ آن به سال ۱۵۱۳ (میلادی) برمی‌گردد. پیری رئیس در نوشته‌های خود آورده‌است که او این نقشه را از روی نقشه‌هایی که قدمت آنها به ۳۵۶ سال قبل از زادروز برمی‌گردد، کشیده‌است. کارشناسان بر این باورند که نقشه‌های نخستین سال‌ها
کارشناسان بر این باورند که نقشه‌های نخستین سال‌ها پیش از این زمان کشیده شده‌اند، همچنین کارشناسان بر این باورند که نقشه‌کشان بعدی از نقشه قدیمی‌تر کپی برداشته و این رویه در خلال گذر تاریخ تکرار شده‌است. خطاهای نقشه پیری رئیس شاید به دلیل اشتباهات کپی برداران باشد. سایر خطاها را نیز می‌شود به تغییرات سطح زمین در طی سده‌های پی‌درپی نسبت داد. در پژوهش‌هایی که توسط یک مهندس نقشه‌کش به نام تونی مالری و نقشه‌کش دیگری به نام والترز (نقشه‌بردار و کارتوگرافر انجمن هیدروگرافیک نیروی دریایی آمریکا) صورت گرفت، نتایج
هیدروگرافیک نیروی دریایی آمریکا) صورت گرفت، نتایج عجیبی کشف شد، در این نقشه به‌طور بادقت دریای مدیترانه و بحرالمیت و تمام سواحل آمریکای شمالی، جنوبی و حتی کرانه‌های قطب جنوب کشیده شده‌است. نقشه نه تنها حدود قاره‌ها را تعیین کرده بلکه حتی توپوگرافیک‌های داخلی را نیز با دقت نشان می‌دهد.
ارابهٔ خدایان (نام اصلی: "ارابه‌های خدایان: اسرار حل نشده گذشته") نخستین کتاب اِریش فون دِنیکِن (اِریک فون دِنیکِن)، منتشرشده در سال ۱۹۶۸ است. موضوع کتاب. اساس این کتاب بر پایهٔ این فرضیه است که بسیاری از تکنولوژیهای تمدن‌های باستانی و ادیان برگرفته از مسافران فضایی هستند که به نام خدایان پذیرفته شده‌اند. به عبارت دیگر، کلمهٔ «خدایان» که در کتاب‌های باستانی و "تورات" آمده، در واقع موجودات فرازمینی هستند که انسان‌های آن دوران به آن‌ها «خدایان» می‌گفتند. در این کتاب، نویسنده به بررسی آثار و نشانه‌های
در این کتاب، نویسنده به بررسی آثار و نشانه‌های باقی‌مانده از مسافران فضایی در میان آثار تاریخی و باستانی و "عهد عتیق" می‌پردازد. ترجمه‌های مختلفی از این کتاب، با فاصلهٔ کمی از انتشار آن، در ایران در سال‌های مختلف و توسط ناشران و مترجمان مختلف به چاپ رسیده است. از دیگر آثار این نویسنده صاحب نظریه، می‌توان به کتاب&lt;خدایان آنسوی فضا&gt; اشاره داشت که در حقیقت ادامه دهنده همان مبانی فکری قبلی او در کتاب ارابه‌ها می‌باشد. همچنین فیلمی سینمایی از روی کتاب او&lt;ارابه‌های خدایان&gt; ساخته و پرداخته شده است. وی
خدایان&gt; ساخته و پرداخته شده است. وی در کتاب خدایان آنسوی فضا سعی در بسط و توسعه مبانی فکری خود داشته است. مباحث جدیدی [درزمان خود]که بر پایه داده‌های جدید کامپيوترها بوده و باورهای او را تا حد قابل قبولی منطقی و استوار تر می‌نماید؟ توضیح نگاره‌ها. این دو نگاره، یکی در مورد خطوط نازکا در کشور پرو است که در این کتاب، نویسنده نظر می‌دهد که این خطوط می‌تواند شبیه خطوط فرودگاههای کنونی باشد. و ستون آهنی دهلی هند که مربوط به هزاران سال پیش است و هیچ‌گاه زنگ نمی‌زند. در هر صورت، نویسندهٔ کتاب عقیده دارد که این
در هر صورت، نویسندهٔ کتاب عقیده دارد که این دو سازه به دست موجودات فرازمینی ساخته شده‌اند.
قانون شست یا "(شست راست)" از قوانین ابتدایی مغناطیس است که در زمینه برق و الکترومغناطیس کاربرد دارد. کاربرد. طبق این قانون اگر جسم هادی را با دست راست نگه داریم، به نحوی که انگشت شست دست در جهت جریان باشد، در این صورت جهت نوک انگشتان دیگر جهت شدت میدان مغناطیسی را نشان می‌دهد.
کارل اتو لاگرفلد، (، ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۳ – ۱۹ فوریه ۲۰۱۹) طراح مد، هنرمند، کاریکاتوریست و عکاس آلمانی بود که در پاریس زندگی و کار می‌کرد. کارل لاگرفلد در سن ۱۴ سالگی به پاریس مهاجرت کرد و به یکی از مشهورترین طراحان لباس در قرن حاضر بدل شد. وی مدیر اجرایی بخش طراحی لباس شنل بود. شنل یکی از معروفترین مارک‌های پوشاک گران‌قیمت در جهان است. او به مناسبت ۲۵۰امین سالگرد تاسیس شرکت فابرکاستل جعبه‌ای مشهور به "کارل باکس" طراحی کرد که تمامی لوازم مورد نیاز یک طراح در آن گنجانده شده. از این باکس به صورت محدود فقط ۲۵۰۰ عدد
شده. از این باکس به صورت محدود فقط ۲۵۰۰ عدد تولید شده که هرکدام دارای شناسنامه هستند و قیمت آن بین ۲۵۰۰ تا ۲۸۰۰ یورو می‌باشد. درگذشت. کارل لاگرفلد، روز سه‌شنبه ۱۹ فوریه ۲۰۱۹ پس از مدت‌ها بیماری، در سن ۸۵ سالگی، در خانه خود در نوی-سور-سن درگذشت. او وصیت کرد تا تمامی ثروتش به گربه‌اش برسد.
شُش، جگر سفید یا ریه، بخش اصلی دستگاه تنفس انسان و بسیاری از جانداران از جمله برخی از ماهی‌ها و گردش خون است همچنین جداسازی دی‌اکسید کربن از جریان خون و دادن آن به هوا در یک فرایند تبادل گاز، از جمله دیگر کارهای شُش‌ها است. در هر گونهٔ جانوری ممکن است تنفس با کمک دستگاه ماهیچهای دیگری صورت گیرد؛ پستانداران، خزندگان و پرندگان از ماهیچه‌های متفاوتی برای دم و بازدم استفاده می‌کنند. در چهاراندامان اولیه فرایند تنفس به صورت تنفس دهانی بود و هوا به کمک ماهیچه‌های حلقی درون بدن رانده می‌شد. این نوع دم و بازدم
حلقی درون بدن رانده می‌شد. این نوع دم و بازدم همچنان در میان دوزیستان دیده می‌شود. در انسان‌ها، ماهیچهٔ اصلی راندن هوا درون بدن، دیافراگم است. همچنین شُش‌ها نیز جریان هوا را برقرار می‌کنند تا صحبت کردن و صدا درآوردن در انسان ممکن باشد. انسان‌ها دو شُش دارند که در حفره سینه‌ای درون سینه جای دارند. شش سمت چپ به دلیل همسایگی با قلب و داشتن فضای کمتر، از شُش سمت راست قدری کوچکتر است. دو شُش در مجموع ۱٫۳ کیلوگرم سنگینی دارند و البته شش راست سنگین تر است. شش‌ها بخشی از راه هوایی پایینی اند که آغاز آن در نای است
از راه هوایی پایینی اند که آغاز آن در نای است و به شاخه‌های نایژه و نایژک می‌رسد که هوا را با دَم و از مسیر راه هوایی به داخل می‌کشد. فرایند تبادل گاز در کیسه هوایی روی می‌دهد. دو شُش با هم، نزدیک به ۲۴۰۰ کیلومتر راه هوایی و ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلیون کیسه هوایی دارند. هر شُش در یک پرده جنب جای گرفته که اجازه می‌دهد دیواره‌های بیرونی و درونی در هنگام تنفس روی هم لیز بخورند بدون آنکه اصطکاک زیادی پدید آید. پرده جنب دارای دو لایه می‌باشد که از جنس بافت همبند است فضای آن را مایعی می‌پوشاند که فشار آن از فشار جو کمتر
آن را مایعی می‌پوشاند که فشار آن از فشار جو کمتر است در نتیجه حتی در هنگام بازدم عمیق نیز باعث بازماندن شش‌ها می‌شود. همچنین این پرده، شش‌ها را به بخش‌هایی به نام لوب تقسیم می‌کند. شش راست، سه لوب و شش چپ، دو لوب دارد. خود لوب‌ها به بخش‌های کوچکتر تقسیم می‌شوند. بافت شش‌ها می‌تواند در اثر شماری از بیماری‌های تنفسی آسیب ببیند از آن جمله می‌توان به سینه‌پهلو و سرطان ریه اشاره کرد. بیماری‌های مزمن انسدادی ریه مانند برونشیت می‌توانند با عواملی مانند سیگار کشیدن یا قرارگیری در برابر مواد سمی مانند گرد زغال،
یا قرارگیری در برابر مواد سمی مانند گرد زغال، پنبه نسوز و غبار بلور سیلیسیم دی‌اکسید مرتبط باشند. برونشیت می‌تواند به راه هوایی نیز آسیب بزند. شش حالتی اسفنج گونه دارد به دلیل اینکه بیشتر آن را کیسه‌های هوایی فرا گرفته این کیسه‌ها به شش ساختاری اسفنج گونه می‌دهند. ششها قابلیت ارتجاعی دارند. در شش‌ها گلبول‌های قرمز خون اکسیژن را دریافت می‌کنند و به دیگر یاخته‌های بدن می‌رسانند. ریه‌ها به شکل نیمه مخروطی هستند و قسمت‌های طرفی حفره سینه را پر می‌کنند. هرکدام از آن‌ها در داخل یکی از کیسه‌های جنب جای گرفته‌اند.
آن‌ها در داخل یکی از کیسه‌های جنب جای گرفته‌اند. قاعده شش‌ها روی پرده دیافراگم (ماهیچه‌ای که حفره سینه و حفره شکم را از هم جدا می‌کند) قرار گرفته و قله ریه‌ها مجاور دنده اول است. ریه کودکان صورتی رنگ است ولی ریه بزرگسالان به علت ذرات خارجی مثل دود و غبار وارد شده از راهِ تنفس خاکستری رنگ می‌باشد. ریه راست از ۳ قطعه (لوب) و ریه چپ از ۲ قطعه (لوب) تشکیل شده است. ریه راست کوتاه و قطور، و ریه چپ باریک و بلند است. نایژک‌ها در ریه‌ها به گویچه‌های هوایی کوچکی به نام کیسه هوایی ختم می‌شوند. کیسه‌های هوایی دارای
نام کیسه هوایی ختم می‌شوند. کیسه‌های هوایی دارای مویرگ‌های فراوانی هستند و تعویض اکسیژن هوا با دی‌اکسید کربن خون داخل این حفره‌ها انجام می‌شود. به نام‌های ریه راست و چپ که هر ریه از دو یا سه لوب تشکیل شده است. هوا از طریق نای و نایژه وارد ریه می‌شود. خون از طریق سرخرگ‌های ریوی وارد شش شده و از طریق سیاهرگ ریوی خون اکسیژن‌دار خارج می‌شود. شش دارای ماهیچه نمی‌باشد بلکه این ماهیچه‌های قفسه سینه است که شش را می‌پوشاند. پرده دیافراید در کارکرد آن مؤثر است بیشتر حجم شش را حباب‌ها پر کرده‌اند. ساختار. کالبدشناسی.
شش را حباب‌ها پر کرده‌اند. ساختار. کالبدشناسی. شش‌ها در حفره سینه و در دو سوی قلب درون قفسه سینه جای دارند. شش‌ها مخروطی شکل اند و در بخش بالایی باریک می‌شوند. بخش پایینی آن مقعر و گسترده است و بر روی سطح محدب دیافراگم جای گرفته است. بخش بالایی شش‌ها باریک می‌شود و در بالا ادامه می‌یابد تا به ریشهٔ گردن می‌رسد اندکی بالاتر از انتهای جناغی دندهٔ نخست. بازهٔ گسترش شش‌ها داخل قفسهٔ سینه از نزدیکی ستون مهره‌ها تا جلوی سینه است از بالا هم از بخش پایینی نای تا دیافراگم است. شش چپ فضای مشترک با قلب دارد از این رو
است. شش چپ فضای مشترک با قلب دارد از این رو یک بخش دندانه مانند بر روی مرز آن تشکیل شده است که شکاف قلبی شش چپ نام دارد و فضای لازم برای قلب را تأمین می‌کند. بخش پیشین و بیرونی شش‌ها رو به دنده‌ها است و دندانه‌های ملایم تری بر روی آن تشکیل شده است. سطح میانی شش‌ها رو به مرکز سینه است و روبروی قلب، عروق بزرگ و کارینا قرار دارد؛ جایی که نای دو شاخه می‌شود. (به نایژه‌ها تبدیل می‌شود) میکروآناتومی. شش‌ها، بخشی از دستگاه تنفسی تحتانی، راه‌های هوایی نایژه را در حالی که از نای منشعب می‌شوند، در خود جای می‌دهند.
حالی که از نای منشعب می‌شوند، در خود جای می‌دهند. این راه‌های هوایی در نهایت به آلوئول‌ها منتهی می‌شوند که بافت عملکردی اولیه ریه را تشکیل می‌دهند. در داخل ریه‌ها، رگ‌های خونی، اعصاب و عروق لنفاوی وجود دارد. نای و نایژه‌ها دارای شبکه‌های مویرگی لنفاوی در لایه‌های داخلی و میانی خود هستند، در حالی که برونش‌های کوچکتر دارای یک لایه از این کانال‌های لنفاوی هستند. با این حال، آلوئول‌ها کانال‌های لنفاوی ندارند. ریه‌ها دارای بزرگ‌ترین دستگاه تخلیه لنفاوی در بین اندام‌ها هستند و در یک غشای سروزی به نام پلور احشایی
هستند و در یک غشای سروزی به نام پلور احشایی قرار دارند. پلورا شامل لایه ای از بافت همبند سست متصل به داخل ریه است. بافت همبند. بافت همبند شش که از فیبرهای الاستیک و کلاژن تشکیل شده است، برای عملکرد ریه بسیار مهم است. الاستین، یک پروتئین ماتریکس خارج سلولی برجسته، فیبرهای الاستیک را تشکیل می‌دهد و انعطاف‌پذیری و انعطاف‌پذیری لازم را برای کشش‌های مکرر در تنفس فراهم می‌کند. نواحی با استرس بالا، مانند دهانه‌ها و اتصالات آلوئولی، حاوی غلظت الاستین بالاتری هستند. این بافت همبند آلوئول‌ها را به هم متصل می‌کند تا
این بافت همبند آلوئول‌ها را به هم متصل می‌کند تا پارانشیم ریه را تشکیل دهد که ساختاری اسفنج مانند دارد و دارای مسیرهای هوایی متصل به هم در دیواره‌های آلوئولی معروف به منافذ کوهن است. اپیتلیوم تنفسی. اپیتلیوم تنفسی مجاری تنفسی تحتانی شامل نای، نایژه‌ها و نایژک‌ها را می‌پوشاند. از سلول‌های مژک دار، سلول‌های جامی، سلول‌های پایه، سلول‌های باشگاهی در برونشیول‌های انتهایی و ماکروفاژها تشکیل شده است. ترشح مایع سطح راه هوایی (ASL) توسط سلول‌های اپیتلیال و غدد زیر مخاطی حفظ می‌شود که بر کارایی پاک‌سازی مخاطی‌مژه‌ای
حفظ می‌شود که بر کارایی پاک‌سازی مخاطی‌مژه‌ای تأثیر می‌گذارد. سلول‌های عصبی غدد ریوی (PNECs)، که در حدود ۰٫۵ درصد از جمعیت اپیتلیال وجود دارند، در سراسر اپیتلیوم تنفسی، از جمله اپیتلیوم آلوئولار، یافت می‌شوند. آنها مواد شیمیایی مختلفی مانند سروتونین، دوپامین، نوراپی نفرین و محصولات پلی پپتیدی تولید می‌کنند. فرایندهای سیتوپلاسمی آنها به مجرای راه هوایی گسترش می‌یابد و به آنها اجازه می‌دهد تا تغییرات در ترکیب گاز دمیده شده را تشخیص دهند. راه‌های هوایی نایژه. در راه‌های هوایی نایژه، حلقه‌های نای نای کاملی از
در راه‌های هوایی نایژه، حلقه‌های نای نای کاملی از غضروف و صفحات غضروفی کوچک‌تری دارند که باز بودن خود را حفظ می‌کنند. با این حال، نایژه‌ها برای حفظ غضروف بسیار باریک هستند و دیواره آنها عمدتاً از ماهیچه صاف تشکیل شده است. با باریک شدن آنها به برونشیول‌های تنفسی، محتوای عضلانی به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد و این برونشیول‌های کوچکتر عمدتاً در اپیتلیوم پوشانده می‌شوند. عدم وجود غضروف در برونشیول‌های انتهایی، که به عنوان برونشیول‌های غشایی نیز شناخته می‌شوند، نامی جایگزین برای این ساختارها ارائه می‌دهد.
نامی جایگزین برای این ساختارها ارائه می‌دهد. ناحیه تنفسی. ناحیه هدایت‌کننده دستگاه تنفسی به نایژک‌های انتهایی ختم می‌شود که به نایژک‌های تنفسی منشعب می‌شوند و شروع ناحیه تنفسی را نشان می‌دهند. این ناحیه از آسین تشکیل شده است که از نایژک‌های (برونشیول‌های) تنفسی، مجاری آلوئولی، کیسه‌های آلوئولی و آلوئول‌ها تشکیل شده است. قطر اسین‌ها تا ۱۰ میلی‌متر می‌رسد. یک لوبول ریوی اولیه که در دیستال نایژک تنفسی قرار دارد شامل مجاری آلوئولی، کیسه‌ها و آلوئول‌ها می‌شود اما برونشیول‌های تنفسی را شامل نمی‌شود. واحد کوچکتر
برونشیول‌های تنفسی را شامل نمی‌شود. واحد کوچکتر به نام لوبول ریوی ثانویه یا لوبول تنفسی از ۳۰ تا ۵۰ لوبول اولیه تشکیل شده است. این کوچک‌ترین جزء ریه است که بدون کمک قابل مشاهده است. هر لوبول توسط یک برونشیول انتهایی منشعب می‌شود که به نایژک‌های تنفسی منشعب می‌شود، که آلوئول را در هر آسینوس تأمین می‌کند و شاخه‌های شریان ریوی را همراهی می‌کند. سپتوم‌های داخل لوبولی و بین لوبولی به ترتیب آسین و لوبول‌ها را از هم جدا می‌کنند. برونشیول‌های تنفسی مجاری آلوئولی ایجاد می‌کنند که منجر به کیسه‌های آلوئولی حاوی دو یا
می‌کنند که منجر به کیسه‌های آلوئولی حاوی دو یا چند آلوئول می‌شود. آلوئول‌ها دارای دیواره‌های نازکی هستند که انتشار سریع را امکان‌پذیر می‌کند و دارای گذرگاه‌های کوچک هوایی به نام منافذ کوهن است. آلوئول. آلوئول‌ها، کیسه‌های هوایی کوچک در ریه‌ها، از دو نوع سلول تشکیل شده‌اند: سلول‌های آلوئولی و ماکروفاژهای آلوئولی. سلول‌های نوع I و II که به عنوان پنوموسیت نیز شناخته می‌شوند، دیواره و تیغه آلوئول‌ها را می‌سازند. سلول‌های نوع I مسطح و نازک هستند و ۹۵ درصد از سطح آلوئول را پوشش می‌دهند، در حالی که سلول‌های نوع
آلوئول را پوشش می‌دهند، در حالی که سلول‌های نوع II شکل مکعبی دارند و معمولاً در گوشه‌های آلوئولی جمع می‌شوند. اگرچه شکل آنها متفاوت است، اما نسبت این دو نوع سلول تقریباً برابر است. یاخته‌های نوع I دیواره‌های آلوئولی و تیغه‌ها (سپتوم‌ها) را تشکیل می‌دهند و به دلیل دیواره‌های نازک‌شان تبادل گاز کارآمد را ممکن می‌سازند. آنها نمی‌توانند تقسیم شوند و برای تولید سلول جدید به سلول‌های نوع II وابسته هستند. از طرف دیگر، سلول‌های نوع II بزرگتر هستند و موادی مانند مایع پوشش اپیتلیال و سورفکتانت ریه تولید و ترشح
مایع پوشش اپیتلیال و سورفکتانت ریه تولید و ترشح می‌کنند. آنها می‌توانند در صورت نیاز تقسیم شده و به سلول‌های نوع I تبدیل شوند. ماکروفاژهای آلوئولی نقش حیاتی در سیستم ایمنی دارند. آنها ناخالصی‌هایی مانند گلبول‌های قرمز را از آلوئول‌ها حذف می‌کنند و پاکیزگی و عملکرد ریه را حفظ می‌کنند. میکروبیوتا. میکروبیوتای ریه به جمعیت قابل توجهی از میکروارگانیسم‌های موجود در ریه‌ها اشاره دارد که با سلول‌های اپیتلیال راه هوایی در تعامل هستند. این تعامل ممکن است در حفظ تعادل در بدن بسیار مهم باشد. میکروبیوتای ریه در افراد
در بدن بسیار مهم باشد. میکروبیوتای ریه در افراد سالم پیچیده و پویا است. با این حال، ترکیب آن می‌تواند در بیماری‌هایی مانند آسم و بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) تغییر کند. به عنوان مثال، بیماری انسدادی مزمن ریه ممکن است شاهد تغییر میکروبیوتا پس از عفونت راینوویروس باشد. از جمله جنس‌های قارچی رایج موجود در میکروبیوتای ریه می‌توان به کاندیدا، مالاسزیا، ساکارومایسس و آسپرژیلوس اشاره کرد. دستگاه تنفسی. سیستم تنفسی تحتانی که شامل نای و ریه‌ها می‌شود، هوا را از حلق از طریق نای دریافت می‌کند که به نایژه‌های اولیه
از طریق نای دریافت می‌کند که به نایژه‌های اولیه راست و چپ تقسیم می‌شود و هوا را به هر ریه می‌رساند. راه‌های هوایی به تدریج به برونشیول‌های کوچک‌تر منشعب می‌شوند که منجر به برونشیول‌های تنفسی و مجاری آلوئولی می‌شوند. تبادل گازی در آلوئول‌ها اتفاق می‌افتد که در آن اکسیژن به جریان خون منتشر می‌شود و دی‌اکسید کربن حذف می‌شود. مساحت کل تخمین زده شده ریه بین ۵۰ تا ۷۵ متر مربع است که اغلب به اندازه یک زمین تنیس بزرگ است. برونش‌ها در ناحیه رسانا توسط غضروف حمایت می‌شوند، در حالی که برونش‌ها توسط ماهیچه صاف احاطه