payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در مرکز حوزه آبخیز قرار داشته و رودهای فراوانی از جمله جاجرود، رودخانه کرج، مسیل رودهای تهران و شمیران از شمال، قم‌رود از جنوب و رودخانه ساوه (امروزه معروف به قره‌چای) از غرب به آن می‌ریخته‌است، هر چند این رودها هنوز وجود دارند ولی کم‌آبی آن‌ها و میزان تبخیر بالای منطقه به تدریج دریاچه را از میان برده‌است و تنها دریاچه کوچکی از نمک نزدیک آزادراه تهران-قم از آن باقی مانده‌است. شواهد تاریخی. زکریای قزوینی در آثارالبلاد و اخبارالعباد چنین نوشته که: «در زمان‌های قدیم دریاچه‌ای نزدیک ساوه بود که مقارن ولادت
قدیم دریاچه‌ای نزدیک ساوه بود که مقارن ولادت حضرت رسول اکرم خشکیده و به زمین زراعتی تبدیل گشته‌است» علامه مجلسی در جلاء العیون از دریاچه ساوه (نزدیک کاشان) سخن گفته‌است. همچنین در دیگر کتاب‌های تاریخ مانند «حبیب‌السیر» تألیف خواندمیر و روضةالصفا تألیف «میرخواند» از آن سخن رفته‌است. در این بخش چند سند کهن تاریخی دربارهٔ وجود دریاچه‌ای در منطقه ساوه پیش از اسلام آورده می‌شود. نخستین سند «نامه مینوی اوستا» است. در زامیادیشت، کرده ۹، بند ۶۷، از دریاچه «زرنومئی‌تی» یا زرنومیتی (زرمند زرند زرّین) سخن رفته‌است.
یا زرنومیتی (زرمند زرند زرّین) سخن رفته‌است. در بندهش، فصل ۲۲، بند ۶، به همین دریاچه، با عنوان دریاچه زرینمند در منطقه همدان (و ساوه) اشاره شده‌است. دریاچه رزّینمند در فردگرد ۲۲ بندهش، همراه با دریاچه چیچست و چند دریاچه دیگر یاد شده‌است. یسنا، ج ۲، ص ۱۴۸. یکی از این دریاچه‌ها دریاچه خسرو یا کیخسرو است. در فصل ۲۲ بندهش، بند ۸ آمده «دریاچه هوسرو (خسرو) در پنجاه فرسنگی دریاچه چیچست واقع است». و در زامیاد پشت، بند ۵۶ و بند ۵، اول به کیخسرو و بعد به دریاچه خسرو درود فرستاده شده‌است. بنابر آنچه که از مطالب اوستا
فرستاده شده‌است. بنابر آنچه که از مطالب اوستا نقل شد، وجود دریایی در مناطق همدان و ساوه در حدود سه هزار سال قبل (تقریباً ۱۵۰۰ سال قبل از تولد پیامبر اسلام) استفاده می‌شود. همچنین دور نیست که امروزه منطقه زرند ساوه، نام خود را وامدار نام دریای زرنومئی‌تی یا زرینمند مندرج در اوستا باشد. حتی ارتباط لغوی کلمه «ساوه» که در فرهنگ‌های مختلف مانند لغت فرس، سرمه سلیمانی و اوحدالدین عبدالله کازرونی، برهان قاطع، و آنندراج به معنای خرده ریزه طلا و زر آمده با نام زرینمند و زرنومیتی بعید نمی‌نماید. شاهد دیگر بر این
و زرنومیتی بعید نمی‌نماید. شاهد دیگر بر این موضوع این است که رودی که از کوهستان مرکزی (راسمند و کزاز) در دشت ساوه و آوه روان می‌شود، همین «قره‌چای» یا «قره‌سو» ی کنونی است که نام دیگر و کهن آن زرّین‌رود است. زرّین‌رود یا رودخانه زرینه از کوه‌های جنوب غربی (رشته‌های شرقی کوهستان الوند) سرازیر شده، پس از پیوستن به رودخانه مزدقان، از کوه‌های شمال غربی ساوه (رشته‌های شرقی کوهستان خرقان) در شیبگاه دشت ساوه به سوی کویر قم رفته به دریاچه حوض سلطان می‌ریزد. این زرّین رود، در میان مردم قدیم هم سابقه طولانی
این زرّین رود، در میان مردم قدیم هم سابقه طولانی داشته‌است. روایات مختلفی دربارهٔ آن نقل شده‌است. از جمله اینکه بنای سدّ قدیمی ساوه بر روی زرین‌رود کهن را به شاهپور ذوالاکتاف نسبت داده‌اند. یک سند مهم و ارزشمند دیگر که بر وجود دریاچه ساوه در روزگار اشکانیان دلالت می‌کند، کتاب «تاریخ قم» تألیف حسن بن محمد قمی در سال ۳۷۸ ق است. وی این کتاب را برای صاحب بن عبّاد وزیر تألیف کرده‌است. اهمیت «تاریخ قم» در این است که حسن بن محمد قمی در تألیف آن از منابع قدیمی‌تری استفاده کرده که هیچ‌کدام از آن‌ها تا امروز بر جای
استفاده کرده که هیچ‌کدام از آن‌ها تا امروز بر جای نمانده یا در دسترس نیستند. از جمله منابع او کتاب تاریخ همدان ابو علی کاتب همدانی، تاریخ اصفهان حمزه اصفهانی، تاریخ برقی و کتاب ری کهن است که او مطالب آن‌ها را به همان شکل نقل کرده‌است. روایت «قمی» در آن کتاب دربارهٔ آوه و ساوه: «گویند بیب بن جوزدرز (گیوبن‌گودرز) آبه را به ناحیت ساوه بنا کرده‌است… از بعضی از متقدمان حکایت است که آبه دریائکی بوده‌است، یکی از پادشاهان عجم که اتفاقاً بر آن بگذشت در جوانب آن صید کردن خوش یافت، بفرمود تا آن آب را گشادند و کوشکی
کردن خوش یافت، بفرمود تا آن آب را گشادند و کوشکی بدان موضع بنا کردند، و به بالای آن برآمد. آثار کهنه و قدیمه دید. گفت: این نشانه‌ها و علامت‌ها و اثرها چیست؟... و برخی از بعض روات عجم حکایت کنند که اول موضعی که از مواضع رساتیق ساوه و حوالی آن بنا کرده، و سبب بنای آن آن بود که کیخسرو بدان جا رسید و آن دریاچه‌ای بود در موضع و جای آبه، آبی پاکیزه و صافی بود. بدان آب فرود آمد و به زبان عجم گفت: که بدین آب «سا ای افااستی» یعنی این آب محتاج است به سایه‌ای و بنایی و عمارتی، سپس آبه را به قول کیخسرو که گفت آب، آبه
و عمارتی، سپس آبه را به قول کیخسرو که گفت آب، آبه نام کرده‌اند، و گویند که پیب بن جودرزب از کیخسرو خواست که بدانجا عمارتی بنیان کنند و بنایی؛ کیخسرو او را دستوری داد، پس بیب قریه آبه را بنا کرد باذن و اجازت کیخسرو..». و در جای دیگر: «ابتدای بنای رستاق ساوه در ایام کیخسرو بود… راوی گوید در آن روزگار به جبال به‌غیر از همدان و ری و اصفهان شهری دیگر نبوده‌است، پس چون کیخسرو از همدان برخاست و به جانب افراسیاب عزیمت کرد… نظر کرد با ساوه و قم و در آن حال هر دو دریائکی بودند، کیخسرو به فهلوی مثل زد و گفت: «خدش
دریائکی بودند، کیخسرو به فهلوی مثل زد و گفت: «خدش درمان برم‌افش بوشاام بذش کسخر کرام ماوش در نشانان» (یعنی اگر خدا مرا یاری دهد و به افراسیاب ظفر یابم، این آب را بگشایم و این موضع را عمارت کنم)». از مطالب حسن بن محمد قمی چند نکته را می‌توان استفاده کرد: ۱. از آنجا که گیو و گودرز از پادشاهان اشکانی بوده‌اند که نام آن‌ها به تدریج در روایات ملی ایران راه یافته و در شمار پهلوانان درآمده‌اند، می‌توان تاریخ روایت را مربوط به روزگار اشکانیان دانست، البته اختلاف کوچکی در این مورد وجود دارد، به این شکل که در بیستون
در این مورد وجود دارد، به این شکل که در بیستون کتبیه اشکانی وجود دارد که بر اساس آن گیو پدر گودرز است. اما در «تاریخ قم» و شاهنامه فردوسی گیو پسر گودرز دانسته شده‌است. چو گودرز و چون طوس و گیو دلیر چو گستهم و شیدوس و بهرام شیر ۲. چنین می‌نماید که مقصود حسن بن محمد قمی از نقل این روایت آن است که «آوه آبه» به قیزقلعه یک دژ در ۲۰ کیلومتری جنوب غرب ساوه دوره ساسانی و اوایل اسلام معنی «بر آب نهاده شده/بر آب» است. ۳. از روایت حسن بن محمد قمی که خود از برخی روات متقدم و منابع کهن‌تر مثل تاریخ برقی و جز آن نقل
متقدم و منابع کهن‌تر مثل تاریخ برقی و جز آن نقل کرده‌است، چنین بر می‌آید که در دوره اشکانی، در نواحی جنوب و جنوب شرقی ساوه، آوه و قم دریاچه یا دریائکی وجود داشته که در کنار آن هم «آثار قدیمه» شهر ساوه و آوه موجود بوده‌است. و سرانجام در «دریایب کیخسرو» مندرج در روایت «تاریخ قم» و دریای کیخسرو یاد شده در بندهش، فصل ۲۲، بند ۸ هم باید از سر تأمل نگاه کرد. دریاچه ساوه سال‌ها مورد پرستش قرار می‌گرفت تا اینکه در هنگام تولد پیامبر اسلام به زمین فرورفت و خشک شد.
دستبرد فکری یا دزدی علمی به معنی رونویسی کارها یا ایده‌های دیگران و انتساب آن‌ها به خود است. این مقاله به دستبردهای فکری اثبات شده یا ادعا شده در رسانه‌ها که توسط افراد شناخته شدهٔ اهل ایران انجام شده‌است می‌پردازد. ترتیب اسامی بر اساس زمان انتشار اولین اثر حاوی دستبرد فکری شخص خواهد بود. معصومه ابتکار. در سال ۱۳۸۷ مقاله علمی چاپ شده معصومه ابتکار معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست در دوران محمد خاتمی در مجله Iran Journal Allergy Asthma Immunol توسط محققان پروژه کشف دستبرد علمی دژاووی دانشگاه
توسط محققان پروژه کشف دستبرد علمی دژاووی دانشگاه تکزاس آمریکا با این عنوان که ۸۵٪ آن مشابه مقالات دیگر علمی است یک مقاله تقلیدی شناخته شد. ابتکار طی نامه‌ای خطاب به محققان پروژه دژاوو اتهامات وارده را رد کرد: «آن طور که قبلاً در پاسخ به دو ژورنال و مؤلفان اعلام کردم دو یا سه پاراگراف و یک جدول از مقاله رایدل بدون ذکر منابع درج شده که این یک اشتباه بوده و از بابت آن عذرخواهی کردم» وی با وجود اینکه خود تنها نویسنده مقاله‌است، خطای صورت گرفته را به دانشجویی نسبت داد که در تدوین مقاله با وی همکاری نموده بود.
داد که در تدوین مقاله با وی همکاری نموده بود. وی همچنین این مقاله را مروری دانست. نشریه نیچر در یکی از شماره‌های بعدی خود گزارشی از بازتاب این حادثه در ایران به چاپ رساند که در آن یکی از نویسندگان مقاله اصلی اعلام کرده‌است از توضیحات ابتکار قانع نشده‌است و گفته‌است: «مقاله کپی واقعی از کارهای دیگران است و حتی غلط‌های نگارشی نیز کپی شده‌است.» محمداسلامی سردبیر این ژورنال ایرانی در مصاحبه با نیچر اعلام کرد مقاله مذکور پس فرستاده خواهد شد و همچنین در سرمقاله‌ای بر سیاستش در برابر کپی برداری تأکید خواهد کرد.
بر سیاستش در برابر کپی برداری تأکید خواهد کرد. اما وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گفت که این موضوع «در پی پیگیری» به عنوان یک تقلب به اثبات نرسید. علی اکبر محرابیان و محمود احمدی‌نژاد. در سال ۱۳۸۲ فردی به نام فرزاد سلیمی جهت دریافت کمک مالی و اجرایی شدن، طرحی را به شهرداری تهران ارائه نمود که در آن ایجاد یک اتاق امن در هر خانه به منظور پناه بردن ساکنان خانه در زمان زلزله احتمالی تدوین شده بود. وی این اختراع را رسماً به ثبت رسانید و جایزه جشنواره مطبوعات را نیز به خاطر ارائه آن از آن خود نمود. شهرداری تهران
به خاطر ارائه آن از آن خود نمود. شهرداری تهران با ارسال یک تقدیرنامه از پذیرش این طرح خودداری نمود. در اسفند ۱۳۸۳ در روزنامه همشهری خبری درج شد به این مضمون که اتاق امن توسط کارشناسان شهرداری تهران اختراع شده‌است و پس از آن بیلبوردهای تبلیغاتی مربوط به آن در سطح شهر نصب شدند. اختراع اتاق امن توسط علی اکبر محرابیان وزیر صنایع کابینه محمود احمدی‌نژاد به همراه یک استادیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی ثبت و سپس کتابی در معرفی آن توسط انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران منتشر گردید. نویسندگان این کتاب دو
و صنعت ایران منتشر گردید. نویسندگان این کتاب دو ثبت‌کننده اختراع به همراه محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهوری ایران بودند. در سال ۱۳۸۸ دادگاه تجدید نظر پس از بررسی دو اختراع ثبت شده به موجب حکمی قطعی، اختراع دوم را فاقد هرگونه نوآوری نسبت به اختراع فرزاد سلیمی دانست و ثبت آن را باطل نمود. این حکم در کمتر از بیست روز به دلیل مغایرت با شرع و اصول فقه توسط دادستانی تهران باطل گردید و مخترع اولیه به دلیل توهین به مسئولان نظام تحت تعقیب قرار گرفت. کامران دانشجو. در سال ۱۳۸۸ مشخص شد که کامران دانشجو وزیر علوم ایران در
۱۳۸۸ مشخص شد که کامران دانشجو وزیر علوم ایران در سال ۲۰۰۷ به همراه یک دانشجوی دکترا مقاله‌ای با عنوان Analysis of critical ricochet angle using two space discretization methods برای مجله Engineering with Computers ارسال نموده و این مقاله در سال ۲۰۰۸ توسط این نشریه به چاپ رسیده‌است که بسیاری از بخش‌ها و تصاویر آن کلمه به کلمه کپی‌برداری از مقالهٔ دو دانشمند کره‌ای است که با عنوان Ricochet of a tungsten heavy alloy long-rod projectile from deformable steel plates در سال ۲۰۰۲ در مجله Journal of Physics D:
plates در سال ۲۰۰۲ در مجله Journal of Physics D: Applied Physics به چاپ رسیده‌است. همچنین بخش‌های دیگر این مقاله کپی‌برداری از مقاله‌ای است که در سال ۲۰۰۳ در یک کنفرانس ارائه شده‌است. مقاله‌ای تقریباً با همین مضمون در سه جای مختلف Journal of Mechanical Science and Technology و Taiwanese Journal of Mechanics و Iranian journal Mechanical &amp; Aerospace Engineering Journal توسط این نویسندگان به چاپ رسیده‌است. هر سه ژورنال علمی مقالات وی را بعد از چاپ پس فرستادند. سرویراستارJournal of Mechanical Science and
سرویراستارJournal of Mechanical Science and Technology گفت «ما به این نتیجه رسیده‌ایم که نیمی از این مقاله کپی برداری شده از مقاله دیگری است.» Journal of Mechanics هم گفت «نتیجه بررسی‌ها نشان می‌دهد که این مقاله تقلبی است» همچنین مقاله‌ای دیگر در سال ۲۰۰۹ از همین نویسندگان در ژورنال تایوانی مکانیک به چاپ رسیده‌است که از مقاله دو دانشمند آمریکایی در Journal of Impact Engineering که در سال ۲۰۰۶ منتشر شده، کپی برداری شده‌است. پروفسور گرجی، متخصص مغز و اعصاب در این باره تصریح کرد کامران دانشجو توسط جامعه
در این باره تصریح کرد کامران دانشجو توسط جامعه دانشگاهی ایران انتخاب نشده و توسط آنان نیز حمایت نمی‌شود وی همچنین گفت: حمید بهبهانی. در یکی از مقالات حمید بهبهانی، وزیر راه و نیز استاد راهنمای تز محمود احمدی‌نژاد، کپی برداری از سه مقاله مختلف به‌طور هم‌زمان دیده شده‌است. بین جیانگ پژوهشگر دانشگاه یوله سوئد در این باره گفت: «دو مقاله من عیناً کپی برداری شده‌اند. این کار ظالمانه‌است.» ژورنال منتشرکننده مقاله رسماً این مقاله را پس فرستاد و به دلیل انتشار مقاله‌ای که ۶۲درصد از محتوای آن از جای دیگری کپی شده
که ۶۲درصد از محتوای آن از جای دیگری کپی شده بود رسماً عذرخواهی کرد. در همین حال بهبهانی تعریف جدیدی از دستبرد فکری ارائه داد: «مقاله‌ای دزدی اطلاق می‌شود که کل مقاله با تغییر نام مصادره به مطلوب گردد؛ ولی سایت محترم فقط به‌کارگیری قسمت‌هایی از مقاله اشاره کرده‌است» یکی از منتقدان وی در همین رابطه گفت انگار آقای بهبهانی تا به حال در دانشگاه حضور نداشته‌اند. تعریف آقای بهبهانی، وزیر محترم راه و ترابری، با تعریف رایجی که از دزدی علمی وجود دارد به‌طور خیره‌کنندگی تفاوت دارد. وی همچنین مدعی شد تاکنون بیش از ۵۰۰
تفاوت دارد. وی همچنین مدعی شد تاکنون بیش از ۵۰۰ مقاله علمی منتشر کرده‌است. در رزومه وی در دانشگاه علم و صنعت فهرست ۷۶ مقاله علمی وجود دارد و در پایگاه جستجوی مقالات علمی جهان ۴ مقاله علمی از وی به چشم می‌خورد که مقاله مورد اشاره در این تقلب یکی از آنهاست و دو مقاله دیگر نیز به همراه حسن زیاری منتشر شده‌اند و در قسمت بعد مورد بررسی قرار گرفته‌اند. حسن زیاری. حسن زیاری رئیس دانشگاه پیام نور و معاون سابق وزیر راه مقاله‌ای به‌طور مشترک با حمید بهبهانی و یک دانشجو تحت عنوان مقاومت آسفالت منتشر نموده‌اند.
دانشجو تحت عنوان مقاومت آسفالت منتشر نموده‌اند. بخش‌های عمده‌ای از این مقاله از مقاله دانشمندان پاکستانی سرقت شده‌است. این دو نفر همچنین دو مقاله دیگر با یک دانشجوی دیگر منتشر نموده‌اند که آن‌ها هم به همین ترتیب کپی شده‌اند. حسن ظهور. آکادمی علوم آمریکا اعلام کرد که یک فصل از کتاب مجموعه مقالات این مرکز را که توسط حسن ظهور دبیر فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و تحت عنوان «تأثیر اخلاقی پیشبرد علوم» در سال ۲۰۰۳ نوشته سده بود، به دلیل سرقت حذف کرده‌است. ظهور در این باره می‌گوید که خود فقط پیش‌نویس مقاله را
در این باره می‌گوید که خود فقط پیش‌نویس مقاله را تهیه کرده و بقیه کار را اعضای دفترش انجام داده‌اند. حسن ظهور همچنین تأیید کرده‌است که غفلت از این خطا دلیل کافی برای تبری نیست و وی قصد دارد به نویسنده مقاله مرجع نامه عذرخواهی بنویسد. علیرضا علی‌احمدی. علیرضا علی‌احمدی وزیر سابق آموزش و پرورش مقاله‌ای منتشر نموده که در آن تردیدهایی وجود دارد و ظاهراً بخش‌هایی از این مقاله از سه مقاله علمی دیگر برداشت شده‌است. به گفته میکا اویالا، از دانشگاه تامپره در فنلاند و مؤلف یکی از این مقالات، این موضوع نمی‌تواند
و مؤلف یکی از این مقالات، این موضوع نمی‌تواند اتفاقی باشد. بررسی آلودگی محیط زیست در تبریز. محمدعلی کی‌نژاد عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی به همراه اسماعیل فاتحی‌فر استاد محیط زیست دانشگاه سهند تبریز به همراه یک دانشجوی دکترا مقاله‌ای منتشر کرده‌اند که در آن جهت بررسی آلودگی محیط زیست در تبریز آمارهای به‌دست آمده در مقاله‌ای دیگر که مربوط به کشور مجارستان است کپی برداری شده‌اند. استادان در این مورد نیز تقصیر را متوجه دانشجو دانسته و اعلام کرده‌اند از ادامه تحصیل وی جلوگیری خواهد شد. این در حالی است که تمام
وی جلوگیری خواهد شد. این در حالی است که تمام نویسندگان مسئول مقاله هستند و نویسنده اول که رهبر تحقیقات است، دانشجو نیست. فرج‌الله سلحشور. فرج‌الله سلحشور در ۱۵ فرودین ۱۳۸۹ در شعبه ویژه رسیدگی به جرایم کارکنان دولت به جرم سرقت ادبی از طریق رونویسی فیلم‌نامه سریال یوسف پیامبر از مجموعه کتاب و فیلم‌نامه دوجلدی «"یوسف صدیق"» اثر شهاب‌الدین طاهری به ۳ سال حبس و پرداخت جریمه ۱٫۵ میلیارد تومانی محکوم شد. البته سلحشور خبر محکومیتش را تکذیب کرد و گفت: حسن روحانی. در سال ۹۲، به گفته بهداد مرشدی، شبیه بودن جملات
در سال ۹۲، به گفته بهداد مرشدی، شبیه بودن جملات رساله دکترای حسن روحانی به متن یک کتاب به نویسندگی محمد هاشم کمالی، نویسنده افغان، باعث شد که جهت درخواست ملغی نمودن مدرک روحانی توسط دانشگاه، امضا جمع‌آوری شود. چارلز مک گی، سخنگوی دانشگاه کلدونین گلاسکو اعلام نمود که درخواست مشابهی را از طرف یک فعال در آمریکا دریافت نموده‌است. پروفسور سید حسن امین، استاد سابق دانشگاه کلدونین گلاسکو –که استاد حسن روحانی بوده‌است– در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی فارسی در پاسخ به سؤال خبرنگاری که پرسید «در اینترنت گفته شده بخش‌هایی
خبرنگاری که پرسید «در اینترنت گفته شده بخش‌هایی از پروپزال آقای روحانی از روی نوشتهٔ دیگری کپی شده»، پاسخ داد: «قطعاً این مسله دروغ است که پروپزال ایشان از روی نوشتهٔ دیگری کپی شده‌باشد و من چنین چیزی اصلاً نشنیده‌ام؛ برای اینکه این به‌نوعی نتیجه و حاصل پروپزال ارائه‌شده به‌وسیلهٔ ایشان بود با تغییرات وسیعی که من در چند نوبت انجام دادم تا مقبول کمیسیون تحقیقات عالی دانشگاه قرار بگیرد». در سال ۹۶، هم‌زمان با انتخابات ریاست جمهوری ایران، این موضوع دوباره توسط رسانه‌ها مطرح شد. آیت‌الله کلانتری، دانشیار
توسط رسانه‌ها مطرح شد. آیت‌الله کلانتری، دانشیار دانشگاه شیراز و نماینده فارس در مجلس خبرگان رهبری، نیز مدعی شد که بخش‌هایی از رساله روحانی از کتاب وی کپی برداری شده‌است. وزیر علوم، محمد فرهادی، این موضوع را تکذیب نمود. کلانتری نیز در پاسخ به واکنش وزیر علوم، اظهار تاسف نمود و این اقدام فرهادی را عجولانه خواند. کلانتری مدعی شد که «بر اساس تحقیقات گسترده و بر پایه اظهار نظر کارشناسان» بیش از هفتاد درصد فصل چهارم رساله دکترای روحانی، بدون ارجاع دادن به آن، از روی کتاب وی تحت عنوان «حکم ثانوی در تشریع اسلامی»
روی کتاب وی تحت عنوان «حکم ثانوی در تشریع اسلامی» کپی برداری شده‌است. به گفته کیوان ابراهیمی، دانشجوی دکترای دانشگاه آیوا بیشتر قسمت‌های رساله روحانی از آثار کلانتری، ضیاءالدین سردار، نوئل کالسون، حمید عنایت، وائل حلاق، سید ابوالاعلی مودودی، پاتریک بنرمن، هاشم کمالی، ویلیام مونتگومری کپی برداری شده‌است. محمود خاتمی. در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۴، مطلبی از سوی کاربری مهمان در تارنمای دیلی‌نوس منتشر شد که در آن ادعا شده بود محمود خاتمی در برخی از آثار انگلیسی خود مرتکب دستبرد فکری گسترده شده‌است. در پی این ادعا،
مرتکب دستبرد فکری گسترده شده‌است. در پی این ادعا، مجله ارگانون اف – که یکی از مقالات محمود خاتمی را در سال ۲۰۰۳ منتشر کرده بود – رسماً در وب‌سایت خود اعلام کرد که محمود خاتمی در این مقاله مرتکب سرقت علمی شده‌است؛ طبق اعلام این مجله، مقالهٔ خاتمی تقریباً رونوشت واژه به واژه‌ای از مقالهٔ اندرو کارپنتر است که انتشارات راتلج آن را ضمن مجموعه‌ای از مقالات منتشر کرده بود. این مجله سپس مقالهٔ خاتمی را با توضیحی دربارهٔ کلاهبرداری علمی او از تارنمای خود برداشت. در فوریهٔ ۲۰۱۵ یکی دیگر از مقالاتی که به نام وی منتشر
۲۰۱۵ یکی دیگر از مقالاتی که به نام وی منتشر شده بود همراه با توضیحاتی از سردبیر از وبگاه آن مجله حذف شد. در تاریخ ۱۰ آذر ۱۳۹۳، دانشگاه تهران در بیانه‌ای بدون نام بردن از خاتمی، خبر از تشکیل کمیته‌ای از برجسته‌ترین استادان این دانشگاه برای بررسی موضوع سرقت علمی «یکی از اعضاء هیئت علمی دانشگاه» داد.
تونل مون بلان (Tunnel du Mont-Blanc) یک تونل است که شهر شامونی- مون بلان (Chamonix-Mont-Blanc) در کشور فرانسه را به شهر کورمایر (Courmayeur)در کشور ایتالیا متصل می‌کند. مسیر میان دو شهر را می‌توان حدود ۱۵ دقیقه با خودرو طی کرد. این تونل ۱۱٫۶ کیلومتر درازا و ۸٫۶ متر پهنا و ۴٫۳۵ متر ارتفاع دارد. تونل مون بلان در عمق ۳۸۰۰ متری رشته کوه آلپ قرار دارد. ارتفاعش در طرف فرانسه ۱۲۷۴ متر و در طرف ایتالیا ۱۳۸۱ است. کار ساخت این تونل در سال ۱۹۵۷ آغاز و در سال ۱۹۶۵ پایان یافت. در ماه ژوئیه سال ۱۹۶۵ شارل دوگل،
۱۹۶۵ پایان یافت. در ماه ژوئیه سال ۱۹۶۵ شارل دوگل، رئیس‌جمهوری فرانسه و همتای ایتالیایی‌اش جوزپه ساراگات، تونل مون بلان را افتتاح کردند. مسئولیت این تونل به‌عهده هردو کشور است. دو شرکت فرانسوی و ایتالیایی هر یک مسئولیت نیمی از این پروژه را به عهده گرفته‌اند. حداکثر سرعت خودروها در این تونل ۷۰ کیلومتر در ساعت تعیین شده‌است. مرز میان دو کشور جایی در نزدیکی ورودی ایتالیا به این تونل است. هزینه عبور از ورودی فرانسه ۵/ ۴۳ یورو تعیین شده. این هزینه از ورودی ایتالیا گران‌تر است. (۲۰/ ۴۴ یورو). در سال ۲۰۱۴، روزانه
گران‌تر است. (۲۰/ ۴۴ یورو). در سال ۲۰۱۴، روزانه حدود ۵ هزار خودرو از این تونل گذشتند. در سال ۱۹۹۹ یک کامیون بلژیکی در تونل مون بلان آتش گرفت. در این حادثه ۳۹ نفر جان باختند. هنوز پس از سال‌ها تحقیق علت حادثه به‌طور دقیق روشن نشده‌است. به احتمال زیاد پرتاب یک سیگار به تونل سبب آتش‌سوزی در محموله این کامیون شده بود. پس از این رخداد تونل مون بلان سه سال بسته بود. تمام بخش‌های تونل به ویژه سامانه‌های ضد آتش‌سوزی آن نوسازی شدند و تونل در سال ۲۰۰۲ میلادی باز شد. منابع. Wikipedia contributors, "Mont Blanc
شد. منابع. Wikipedia contributors, "Mont Blanc Tunnel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed August ۸، ۲۰۰۹).
محمد رجبی (زادهٔ ۱۳۲۸ قم) اندیشمند، نویسنده، پژوهشگر حوزهٔ فلسفه هنر، زیبایی‌شناس و از مدیران فرهنگی ایران است. او فرزند علی دوانی و برادر محمدحسین رجبی است. زندگی. رجبی به سال ۱۳۲۸ در قم متولد شد. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در در همین شهر سپری کرد. دوره متوسطه را در دبیرستان دین و دانش که تحت مدیریت دکتر بهشتی بود گذراند. از سال ۱۳۴۷ پس از اخذ دیپلم، در دانشگاه تهران در رشته‌های فلسفه، الهیات و فرهنگ و زبان‌های باستانی از مقطع کارشناسی تا دکترا ادامه داد. در دوره دانش‌آموزی و دانشجویی در تشکیل و اداره
در دوره دانش‌آموزی و دانشجویی در تشکیل و اداره انجمن‌های اسلامی فعال بود. در طول تحصیل و فعالیت از استادانی چون مرتضی مطهری، سید محمد بهشتی، محمد مفتح، محمدتقی جعفری، سید احمد فردید، رضا داوری، سید حسین نصر و علی شریعتی بهره گرفت. وی همزمان با تحصیل در دانشگاه، در دبیرستان‌های تهران به تدریس فلسفه، فیزیک، شیمی، عربی و تعلیمات دینی پرداخت. وی در انتخابات سال ۱۳۸۸ از مهندس میر حسین موسوی حمایت کرد. مسئولیت رایزنی فرهنگی در آلمان. وی در سال‌های مأموریت خود در آلمان به سخنرانی در دانشگاه‌ها، آکادمی‌ها و سایر
آلمان به سخنرانی در دانشگاه‌ها، آکادمی‌ها و سایر مجامع علمی و فرهنگی می‌پرداخت. تدریس در دانشگاه. او در رشته تاریخ، فلسفه و هنر در دانشگاه تدریس می‌کند. آثار. از وی آثاری منتشر شده که اغلب به صورت مقدمه بر کتاب‌ها و همچنین مقالات و مصاحبه است. از جمله کارهای ادبی او مقدمه‌ای بر کتاب‌های «تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری» نوشته آدام متز، «آموزش و پرورش در خدمت امپریالیسم فرهنگی» نوشته کارنوی و تألیف کتاب «واژگان عرب و معرف در شاهنامه فردوسی» است.
گروه پی‌اس‌ای به معنی «شرکت سهامی عام پژو» (به‌اختصار با نام PSA و شناخته‌شده در میان سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۶ با نام PSA Peugeot Citroën) گروه فعال فرانسوی در زمینه خودروسازی و ترابری بود، که خودروهای تولیدی خود را، تحت برندهای پژو، سیتروئن، دی‌اس، اوپل و واکسول عرضه می‌کرد. در ژانویه سال ۲۰۲۱، ابرشرکت استلانتیس از ادغام این گروه و گروه فیات کرایسلر متولد شد. گروه پی‌اس‌ای در سال ۱۹۷۶ راه‌اندازی شد و پس از گروه فولکس‌واگن، دومین خودروساز بزرگ اروپا به‌شمار می‌آمد، همچنین این گروه در سال ۲۰۱۰ به‌عنوان هشتمین
همچنین این گروه در سال ۲۰۱۰ به‌عنوان هشتمین شرکت خودروسازی جهان، بر پایه شمار دستگاه‌های تولیدی، شناخته شد. دفتر مرکزی گروه پی‌اس‌ای در شهر پاریس قرار داشت و سهام آن در بازار بورس یورونکست پاریس معامله می‌شد. همچنین جزئی از شاخص کک ۴۰ به‌شمار می‌آمد. تاریخچه. خرید سیتروئن و تأسیس. در دسامبر ۱۹۷۴، شرکت پژو ۳۸٫۲٪ سهام خودروسازی سیتروئن، دیگر خودروساز فرانسوی را خریداری کرد. در آن سال‌ها سیتروئن شرکتی رو به ورشکستگی بود و در نهایت در ۹ آوریل ۱۹۷۶، پژو سهم خود از سهام شرکت ورشکسته سیتروئن را به ۸۹٫۹۵٪ افزایش
از سهام شرکت ورشکسته سیتروئن را به ۸۹٫۹۵٪ افزایش داد و پس از آن، شرکتی با نام PSA Peugeot Citroën را افتتاح کرد تا هر دو شرکت پژو و سیتروئن از زیرمجموعه‌های این شرکت محسوب شوند. در این مدت، سیتروئن دو مدل موفق سی ایکس و جی اس را عرضه کرد و پژو نیز مانند گذشته در امور مالی محتاط عمل می‌کرد که همین عوامل باعث شد تا سرمایه‌گذاری تأسیس این شرکت موفق باشد. خرید کرایسلر اروپا. با اعلام ورشکستگی کرایسلر اروپا (که خود مالک شرکت‌های روتس و سیمکا بود) در اواخر سال ۱۹۷۸، پی‌اس‌ای این خودروساز را از شرکت اصلی آمریکایی
پی‌اس‌ای این خودروساز را از شرکت اصلی آمریکایی به ارزش اسمی ۱ دلار آمریکا به همراه همه زیان‌ها و بدهی‌های این شرکت خریداری کرد که منجر به زیان شرکت در میان سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ شد. همچنین در همین دوره پژو تصمیم به احیای برند تالبوت گرفت که آخرین نسخه از آن در دهه ۵۰ میلادی تولید شده بود و همین امر سرمایه‌گذاری بیشتری را می‌طلبید. از آن پس، همه مدل‌های کرایسلر و سیمکا تحت برند تالبوت به فروش می‌رسید تا زمانی‌که تولید خودروهای سواری با برند تالبوت در سال ۱۹۸۷ و تولید خودروهای تجاری با این برند در سال ۱۹۹۲
و تولید خودروهای تجاری با این برند در سال ۱۹۹۲ متوقف شد. مجموع این سرمایه‌گذاری‌ها، باعث بروز مشکلات جدی مالی برای کل گروه پی‌اس‌ای گشت. شرکت از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ پول از دست داد و در سال ۱۹۸۷ با توقف تولید سیمکا-تالبوت هوریزون، تولید با برند تالبوت برای خودروهای سواری متوقف شد. تولیدات تالبوت سامبا و سیمکا ۱۳۰۷ هم یک سال پیش متوقف شده بود و تالبوت آریزونا هم به پژو ۳۰۹ تغییر نام پیدا کرد و کارخانه‌های شرکت روتس در ریتون و سیمکا در پوآسی از اکتبر ۱۹۸۵ به تولید محصولات پژو پرداختند. تولیدات ریتون از آن جهت که
محصولات پژو پرداختند. تولیدات ریتون از آن جهت که نخستین خطوط تولید پژو در انگلستان بودند اهمیت داشتند. (تولید خودرو در کارخانه ریتون در سال ۲۰۰۶ متوقف شد و این کارخانه تعطیل شد). اما نام تالبوت بر روی خودروهای تجاری کمی بیشتر دوام داشت و سال ۱۹۹۲ ادامه یافت. همکاری با جنرال موتورز. در ۲۹ فوریه ۲۰۱۲، پی‌اس‌ای اتحاد بزرگ خود با جنرال موتورز را اعلام کرد که بر آن اساس، جنرال موتورز پس از خانوادهٔ پژو، با سهم ۷٪ از سهام این شرکت دومین سهام دار عمده پی‌اس‌ای شد. این اتحاد برای صرفه جویی ۲ میلیارد دلار در سال از
این اتحاد برای صرفه جویی ۲ میلیارد دلار در سال از طریق به اشتراک‌گذاری پلت فرم ایجاد شد. طی این اتحاد، جنرال موتورز تصمیم به استفاده گسترده از پلت فرم‌های گروه پی‌اس‌ای برای خودروهای اوپل و واکسول گرفت که همین امر پیش زمینه خرید اوپل و واکسول را توسط پی‌اس‌ای در سال ۲۰۱۷ ایجاد کرد. این اتحاد فقط به مدت دو سال و تا سال ۲۰۱۴ پایدار ماند. یکی از تبعات این اتحاد کوتاه مدت، خروج کامل پژو و سیتروئن به عنوان دو شرکت بزرگ زیر مجموعه پی‌اس‌ای از ایران بود که هم‌زمان با تشدید تحریم‌های بین‌المللی علیه برنامه هسته‌ای
با تشدید تحریم‌های بین‌المللی علیه برنامه هسته‌ای ایران در سال ۲۰۱۲ روی داد. بحران در پی‌اس‌ای (۲۰۱۲–۲۰۱۴). مجموعه‌ای از مشکلات اقتصادی در گروه پی‌اس‌ای از جمله بحران اقتصادی در اروپا در سال ۲۰۱۲، خروج از بازار ایران، قطع همکاری با جنرال موتورز و … باعث به وجود آمدن بحران در پی‌اس‌ای شد. در ژوئیه سال ۲۰۱۲، یک مقام اتحادیه کارگری اعلام کرد که پی‌اس‌ای قصد تعدیل ۱۰٪ از کارگران قراردادی موقت و دائم (بین ۸٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰) خود را دارد. در ۲۴ اکتبر، پی‌اس‌ای اعلام کرد که در حال دستیابی به یک توافق با بانک‌های