payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرفت و دو سال در قزوین و همدان در این سمت بود. بهمنیار در سال ۱۳۰۸ خورشیدی به استخدام وزارت معارف درآمد. پس از تدریس در مدارس امیرکبیر، ثروت، شرف، علمیه و سپس دارالفنون و دارالمعلمین که به دانشسرای عالی تغییر نام داد، در سال ۱۳۱۲ خورشیدی به عنوان استاد تاریخ ادبیات در دانشکده معقول و منقول به تدریس مشغول شد. در همین سال قانون تأسیس دانشگاه به تصویب رسیده بود و مدرسان دانشگاه برای کسب درجه استادی مجبور به داشتن مدرک دکترا بودند. بهمنیار کتابی در شرح احوال و آثار صاحب بن عباد با نام "رساله" نوشت تا میزان
و آثار صاحب بن عباد با نام "رساله" نوشت تا میزان تحصیلات او در حد دکترا شناخته شود تا بتواند استحقاق تدریس در دانشگاه و رتبهٔ استادی پیدا کند. در هفتمین جلسه شورای دانشگاه که به ریاست وزیر فرهنگ وقت علی‌اصغر حکمت تشکیل شد، موضوع رسالات احمد بهمنیار و شماری دیگر از استادان نامی، مانند حسین گل‌گلاب، بدیع‌الزمان فروزانفر، سعید نفیسی، عباس اقبال آشتیانی و… تصویب شد. احمد بهمنیار در سال ۱۳۱۵ پس از آنکه به دریافت درجه دکتری نایل آمد به استادی زبان و ادبیات عربی دانشگاه تهران تعیین شد. بهمنیار در سال ۱۳۲۱ خورشیدی
تهران تعیین شد. بهمنیار در سال ۱۳۲۱ خورشیدی عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. وی از پایه‌گذاران نثر تحقیقی و دانشگاهی بود. پایان زندگی. احمد بهمنیار علی‌رغم بیماری و ضعف شدید تا آخرین لحظات توانایی، درس را ترک نگفت. او سرانجام در ۱۲ آبان ۱۳۳۴ در خانه خود در تهران در خیابان عین‌الدوله درگذشت. پیکر احمد بهمنیار طبق وصیت وی به کربلا حمل و در وادی ایمن به خاک سپرده شد. آثار ادبی. بهمنیار علاوه بر مقالاتی که در جراید نگاشته، رسالات آموزشی متعددی را منتشر کرده‌است. گفتنی است که او از سال ۱۳۱۸ با علی‌اکبر دهخدا در
گفتنی است که او از سال ۱۳۱۸ با علی‌اکبر دهخدا در تنظیم لغت‌نامه دهخدا همکاری داشته‌است. حاصل پنجاه و دو سال کار مداوم در عمر هفتاد و چهارساله احمد بهمنیار، آثار و تألیفاتی است که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:
باکلان یک واژهٔ روسی-اوکراینی است و نام‌های دیگر و فارسی قره‌قار، قره‌غاز، دارغاز، آب‌قُنبِل (و در افغانستان: آزمند) است. باکلان‌ها در سردهٔ پرنده باکلان‌ها و خانوادهٔ باکلانان (Phalacrocoracidae) جای می‌گیرند. تیرهٔ باکلانان (باکلانیان)، دارقازان یا آب‌قَنبَلان نام یک تیره از پرندگان راستهٔ بوبی‌سانان است که شامل نزدیک به ۴۰ باکلان در می‌شود. پرندگان تیرهٔ باکلانان دارای ۴۰ گونه است. جانوران این تیرهٔ پرندگانی آبزی از راستهٔ مرغ‌سقاسانان هستند، به رنگ سیاه صیقلی و گردن بلند که میان همهٔ انگشتان پاهایشان با
و گردن بلند که میان همهٔ انگشتان پاهایشان با پردههٔ کاملی به هم پیوسته است. باکلان‌ها به میزان زیادی از ماهی تغذیه می‌کنند. از گونه‌های بومی ایران می‌توان به باکلان بزرگ و باکلان کوچک اشاره کرد. باکلان‌ها از مرغان دریایی میان‌جثه تا بزرگ‌جثه هستند. اندازه آن‌ها از باکلان کوتوله که ۴۵ سانتیمتر طول و ۳۴۰ گرم وزن دارد، آغاز می‌شود تا باکلان بی‌پرواز که ۱۰۰ سانتیمتر طول و ۵ کیلوگرم وزن دارد. البته باکلان عینکی که به‌تازگی منقرض شده با میانگین وزن ۶٫۳ کیلوگرم از همه دیگر گونه‌ها بزرگ‌تر بود.
زردآلو (نام علمی: "Prunus armeniaca") یک گونه از خانواده گلسرخیان است. این درخت کوچک که میوه آن خوراکی است از دوران پیش‌تاریخی کشت می‌شده‌است، به برگه زردآلو خشک شده ترشاله(نام آن در برخی مناطق ایران تفتاله است) می‌گویند. گاهی زردآلو برای مصرف به ترشاله تبدیل می‌شود و در ساخت لواشک به کار می‌رود. هسته زردآلو. زردآلو منبع عالی بتاکاروتن است که در بدن به ویتامین آ تبدیل می‌شود و به سلامتی چشم‌ها، پوست، مو، دهان و … کمک می‌کند؛ و به بدن برای مبارزه با عفونت‌ها یاری می‌رساند. این میوه به صورت خشک شده، کمپوت و
یاری می‌رساند. این میوه به صورت خشک شده، کمپوت و تازه مصرف می‌شود. هسته آن داری آمیگدالین است این ماده وقتی در مقادیر زیاد مصرف شود سمی است. اگرچه زردآلو به عنوان یک مکمل طبیعی شناخته می‌شود اما مصرف بیش از حد هسته آن مضر است. بیش از ۱ یا ۲ عدد از این هسته‌ها را در طی روز مصرف نکنید؛ زیرا مشکلات معده و تهوع ایجاد خواهد کرد و مصرف مقادیر بسیار زیاد آمیگدالین، کشنده است. (مغز تلخ هسته زردآلو مضراتی دارد در صورتیکه مغز شیرین آن مفید و مقوی می‌باشد) مضرات ب ۱۷ و مغز تلخ هسته زردآلو. هسته زردآلو (همچون بسیاری
و مغز تلخ هسته زردآلو. هسته زردآلو (همچون بسیاری از گیاهان دیگر) حاوی مقدار کمی سیانور به شکل سیانید هیدروژن است اما مصرف آن در مقادیر معمول خطری ندارد. اما در اروپا آژانس استانداردهای غذایی (FSA) هشدار رسمی مبنی بر اینکه مردم باید از خوردن این هسته‌ها خودداری وجود دارد، دلیل این است که هسته‌های زردآلو که حاوی سطح بالایی از سیانید هستند می‌توانند کُشنده باشند. آژانس استانداردهای غذایی (FSA) اعلام کرده‌است: «ما هشدار می‌دهیم که هسته‌های تلخ زردآلو اصلاً نباید خورده شوند، چون نوعی ماده طبیعی در این هسته‌ها
خورده شوند، چون نوعی ماده طبیعی در این هسته‌ها وجود دارد که بعد از خورده شدن به سیانید تبدیل می‌شود.». ویتامین B۱۷ موجود در هسته‌های زردآلو بعد از خورده شدن به سم مرگ‌باری تبدیل می‌شود و مزیتی برای انسان‌ها ندارد. گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهند که فقط بیش از ۳۰ عدد هسته زردآلو برای کُشتن یک انسان سالم کافی است. حتی کسانی که در یک وعده بین ۱۰ تا ۱۵ عدد هسته زردآلو نیز بخورند نیز با عوارض جانبی نگران‌کننده مواجه می‌شوند. علائم مسمومیت ناشی از سیانید، شامل این موارد می‌شود: تهوع، سردرد، تب، تشنگی، بی‌خوابی،
موارد می‌شود: تهوع، سردرد، تب، تشنگی، بی‌خوابی، اُفت فشار خون و حتی مرگ در موارد خیلی شدید. هسته این میوه حاوی آمیگدالین است که در بدن به تولید ماده‌ای تحت عنوان سیانید می‌انجامد که مانند سیانور عمل کرده و ممکن است در افراد اختلال تنفسی، فلج و حتی مرگ را منجر شود. در نتیجه خوردن هستهٔ بیشتر از ۲ زردآلو در روز کارِ درستی نیست. هسته زردآلو حاوی آمیگدالین (معروف به ویتامین ب ۱۷) است که به عنوان یک داروی ضد سرطان در بین عوام مشهور شده بود که بعدها در تحقیقات مشخص شد کوچک‌ترین تأثیری بر سرطان ندارد، اما در
مشخص شد کوچک‌ترین تأثیری بر سرطان ندارد، اما در سال‌های ۱۸۴۵ در روسیه و همچنین ۱۹۲۰ در آمریکا برای درمان سرطان استفاده شده‌ است ولی هیج مدرکِ علمی که تأثیرگذاری آمیگدالین را در درمان سرطان یا هر بیماری دیگری تأیید کند به دست نیامده است. گفته می‌شد، یک تحقیق جانوری در گذشته نشان داده که آمیگدالین رشد سرطان در جانوران را کاهش می‌دهد و گسترش تومور در ریه را متوقف می‌کند اما تحقیق‌های متعدد پس از آن چنین چیزی را نشان نداده‌است. با توجه به نبود مدرک در مورد هرگونه اثر درمانی و همچنین داشتنِ عوارض جانبیِ جدی، در
اثر درمانی و همچنین داشتنِ عوارض جانبیِ جدی، در اتحادیه اروپا و ایالات متحده، فروش آمیگدالین حتی ممنوع شده‌ است. از جمله در یک آزمایش کلینیکی بر روی ۱۷۸ بیمار سرطانی که با آمیگدالین (در بین عوام مشهور به ب ۱۷) مورد درمان قرار گرفتند اندازه تومور سرطانی در تمامی آن‌ها به جز یک نفر حتی بزرگتر شد، و برخی از آن‌ها نیز، دچار عوارض جانبیِ خطرناکِ نزدیک به مرگ، به دلیل بالا رفتن سطح سیانور در خون شدند بزرگترین تولیدکنندگان زردآلو در جهان. تولید زردآلو در سال ۲۰۲۰ برابر ۳٫۷۲ میلیون تن بوده‌است که ترکیه با ۲۲٪
برابر ۳٫۷۲ میلیون تن بوده‌است که ترکیه با ۲۲٪ بیشترین سهم را در تولید این محصول داشته‌است. سایر تولیدکنندگان اصلی این محصول ازبکستان، ایتالیا، الجزیره و ایران می‌باشند.
کیران دسای ("Kiran Desai") (زاده ۳ سپتامبر ۱۹۷۱) نویسنده زن هندی است. او در هند، انگلستان و آمریکا تحصیل کرده‌است. دسای با رمان میراث پوچ در سال ۲۰۰۶ جایزه بوکر را برد. او دختر آنیتا دسای نویسنده زن سرشناس هندی است. کیران، پس از دریافت جایزه بوکر، رمان "میراث گمشدگی" را به مادرش تقدیم کرد. آنیتا نیز تاکنون سه بار نامزد جایزه بوکر شده، اما موفق به دریافت این جایزه نشده‌است. زندگی. دسای تا سن ۱۵ سالگی در هند به‌سر می‌برد. پس از آن برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و هم‌اکنون در نیویورک آمریکا زندگی می‌کند.
رفت و هم‌اکنون در نیویورک آمریکا زندگی می‌کند. مادر او، آنیتا دسای از نویسندگان برجسته هندی است که به‌نظر کارشناسان، کیران در نگارش آثارش تأثیرات زیادی از او گرفته‌است. به گفته کیران، مادرش هم‌اکنون در روستایی در هند زندگی می‌کند.
چیماماندا انگُزی اَدیچی نویسنده نیجریایی است. زندگی. او در سال ۱۹۷۷ در نیجریه به دنیا آمد. او با رمان نیمی از یک خورشید زرد در سال ۲۰۰۷ جایزه ادبیات داستانی زنان را برد.
کارلو پونتی (زاده در ۱۱ دسامبر ۱۹۱۲ - وفات در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷) تهیه‌کننده ایتالیایی بود. او در سال ۱۹۱۲ میلادی در شهری در نزدیکی میلان ایتالیا به دنیا آمد و در سن ۹۴ سالگی در شهر ژنو سوییس درگذشت. کارهای هنری. تهیه‌کنندهٔ بزرگ ایتالیایی، فیلم‌هایی مثل "جاده"، "دکتر ژیواگو" و "آگراندیسمان" را تهیه کرده بود. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به "پرستار"، "آنجا که خورشید نمی‌تابد"، "پلیس زن"، "میهمان" و "" اشاره کرد. زندگی. او سوفیا لورن را در زمان نوجوانی کشف کرده بود و آن دو زمان طولانی در کنار یکدیگر زیستند. او
بود و آن دو زمان طولانی در کنار یکدیگر زیستند. او هم‌زمان با ظهور نئورئالیسم ایتالیا در حدود ۱۵۰ فیلم تهیه کرده بود که از آن میان می‌توان به فیلم‌های کارگردانان مشهوری همچون ژان لوک گدار، کلود شابرول، ژاک دمی، میکل آنجلو آنتونیونی و فدریکو فلینی نام برد. او همچنین فیلم دکتر ژیواگو را برای دیوید لین در سال ۱۹۶۵ تهیه کرد که نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم نیز شد. «دو زن» او که توسط ویتوریو دسیکا کارگردانی شده بود یک جایزه اسکار برای همسرش سوفیا لورن به ارمغان آورد. این تهیه‌کننده مشهور در سن ۹۴ سالگی و
آورد. این تهیه‌کننده مشهور در سن ۹۴ سالگی و در زمانی که سوفیا لورن همسرش و فرزندانش در کنارش بودند در سوییس درگذشت. پیوند به بیرون. کارلو پونتی در پایگاه فیلم‌ها
مسئله عمده در فلسفه مارکسیستی، عبارت است از چگونگی پاسخی که به مسئله اساسی فلسفه داده می‌شود. فلسفه مارکسیستی ماتریالیسم دیالکتیک است. فلسفه مارکسیستی از یک سو ماتریالیسم است، یعنی هم معتقد است که ماده بر شعور، تقدم دارد و هم، معتقد است که شعور انسانی می‌تواند جهان را بشناسد و شناخت انسانی از لحاظ محتوی واقعی خود معتبر است. این فلسفه در همه جهات جهان را آن طور که در واقع هست می بیند. فلسفه مارکسیستی از سوی دیگر دیالکتیکی است زیرا که جهان مادی را در حال حرکت و تکامل و تجدد دائمی می نگرد و اسلوب علمی او در
و تکامل و تجدد دائمی می نگرد و اسلوب علمی او در شناخت و تغییر طبیعت و جامعه دیالکتیک ماتریالیستی است. فلسفه مارکسیستی علمی است که بر پایه حل صحیح مسئله اساسی فلسفه، عام‌ترین و کلی‌ترین قوانین تکامل جهان مادی و راه‌های شناخت آن و طرق تغییر و تحول آن را مطالعه می‌کند.
ماده‌گرایی تاریخی یا ماتریالیسم تاریخی روشی برای تحلیل جامعه، اقتصاد و تاریخ است که برای نخستین بار توسط کارل مارکس مطرح شد، یعنی درک تحول و سیر زمان ماده‌باوری و دیالکتیک نسبت به جامعه و تاریخ بشری. ماتریالیسم تاریخی بخش جدایی‌ناپذیر از فلسفه مارکس است. مارکس تغییر و تحولات تاریخی را در نتیجهٔ پیدایش جوامع طبقاتی و نحوهٔ کار مشترک انسان‌ها برای امرار معاش خودشان می‌دانست. وی اظهار داشت که توسعهٔ فناوری نقش مهمی در تأثیرگذاری بر دگرگونی اجتماعی و بنابراین شیوهٔ تولید در طول زمان ایفا می‌کند و همین تغییر در
تولید در طول زمان ایفا می‌کند و همین تغییر در شیوهٔ تولید، باعث تغییراتی را در سیستم اقتصادی جامعه ایجاد می‌شود. فریدریش انگلس، همکار مادام‌العمر مارکس، اصطلاح «ماتریالیسم تاریخی» را ابداع کرد و آن را به عنوان «دیدگاهی از جریان تاریخ که علّت نهایی و نیروی محرکه بزرگ همهٔ رویدادهای مهم تاریخی را در توسعهٔ اقتصادی جامعه، در تغییرات در شیوه‌های تولید و مبادله، در تقسیم جامعه به طبقات متمایز و در مبارزات این طبقات علیه یکدیگر جست‌وجو می‌کند» توصیف نمود. اگرچه مارکس هرگز شرح رسمی یا جامعی از ماتریالیسم تاریخی
مارکس هرگز شرح رسمی یا جامعی از ماتریالیسم تاریخی را در یک اثر منتشر شده ارائه نکرد، امّا ایده‌های کلیدی او از دهه ۱۸۴۰ به بعد در آثار متنوعی گنجانده شده است. تاریخچه. کارل مارکس در دوران اوج رونق فلسفه هگل، فعالیت علمی خویش را در دانشگاه برلین آغاز کرد و در تکوین شناخت شخصیت علمی هگل در دو دسته، یکی اندیشه‌های هگل که زیربنای فلسفه و آثار او و دیگران را تشکیل می‌داد و دیگری علی‌رغم وفاداری به سنت هگلی انتقاد از نظام فلسفی او، تأثیرگذار بود. ماتریالیسم دیالکتیک تاریخی روشی است که عام‌ترین و بنیادین‌ترین
تاریخی روشی است که عام‌ترین و بنیادین‌ترین قوانین مربوط به «فرگشت» و تحولات جامعهٔ انسانی و راه‌های دگرگونی آن را بیان می‌کند؛ در حقیقت بیانِ «دیالکتیک» ماتریالیسم در زندگی اجتماعی، و به عبارتی همان چگونگیِ فرگشتِ تاریخِ جامعه است که آن هم نخستین بار توسط گئورگ ویلهلم فریدریش هگل بیان شد. رویکرد دیالکتیکی هگل مورد اهتمام و استفادهٔ جدی مارکس واقع شد، در حالی که رویکرد ایدئالیستی وی مورد نقد مارکس بود. به علاوه نگرش دینی و رومانتیستی هگل مورد انتقاد مارکس قرار گرفت و تحت تأثیر لودویگ فویرباخ رویکردی الحادی
گرفت و تحت تأثیر لودویگ فویرباخ رویکردی الحادی به خود گرفته است. همچنین در ماده‌گرایی و ماتریالیسم نیز از فویرباخ و انتقادهایی که نسبت به نظام ایده‌گرای هگل داشت، تأثیر پذیرفته است. لودویگ فویرباخ به عنوان یک هگلی جوان، به برخی از دیدگاه‌های هگل به‌ویژه تأکید بیش از اندازهٔ او بر آگاهی و روح جامعه انتقاد داشت و بر مادی‌گرایی تأکید می‌کرد. نقد فویرباخ به نگرش دینی هگل و رویکرد الحادی او از همان منظر فلسفهٔ مادی‌گرایش بود. البته مارکس مانند هگل بر فویرباخ نیز خرده می‌گرفت و تأکید بیش از حد اندازهٔ او بر دین
خرده می‌گرفت و تأکید بیش از حد اندازهٔ او بر دین و اعتقادات و مادی‌گرایی غیر انقلابی او را که تنها جنبه ذهنی داشت و فاقد نمود عملی کارآمد بود، مورد نقد قرار می‌داد. صرف‌نظر از سهم بنیادین هگل در رویکرد دیالکتیکی و سهم فویرباخ در مادی‌گرایی که بر روی هم اساس ماتریالیسم دیالکتیکی مارکس را تشکیل داده است، مارکس در مادی‌اندیشی و به‌ویژه رویکرد اقتصادی خود در تفسیر جامعه و تاریخ، از اندیشه‌های اقتصاددانان سیاسی از جمله آدم اسمیت، جرمی بنتام و دیوید ریکاردو تأثیر گرفته است. این فرض بنیادین که کار سرچشمهٔ همه
گرفته است. این فرض بنیادین که کار سرچشمهٔ همه ثروت‌هاست و نظریه ارزش کار به عنوان یکی از ارکان نظام فلسفی مارکس تحت تأثیر آرای آنان بوده است. البته مارکس نسبت به این اندیشمندان هم انتقاد داشت. از دید وی اقتصاددانان سیاسی مذکور اگرچه بر معایب نظام سرمایه‌داری اذعان داشتند ولی معایب موجود را معایب ذاتی نظام سرمایه‌داری و جزء گریزناپذیر آن می‌دانستند و بر ضرورت نیاز به یک دگرگونی ریشه‌ای در نظام اقتصادی موجود تأکید نکرده و به اصطلاح نگرش غیرانقلابی داشتند. به علاوه همچون اگوست کنت، سعی در تحلیل علمی پدیده‌ها
علاوه همچون اگوست کنت، سعی در تحلیل علمی پدیده‌ها داشت و از تفسیر حکمی و فلسفی آن‌ها عدول می‌کرد. از این جهت، شاید بهتر باشد مارکس را یک جامعه‌شناس تاریخی در نظر داشته باشیم تا فیلسوفی نظریه‌پرداز دربارهٔ تاریخ. او به شدت در پی دگرگونی و انجام اصلاحات در جامعه بود و از این حیث علاوه بر اقتصاددانان سیاسی پیشین از مکتب بنتام و رویکرد اقتصادی وی نیز مؤثر بود. آرای مارکس، آمیزه‌ای پررنگ از فلسفه ایدئالیستی آلمان، عقل‌گرایی باروخ اسپینوزا و سوسیالیسم فرانسه و اقتصاد سیاسی بریتانیا را در خود داشت. از این جهت، با
سیاسی بریتانیا را در خود داشت. از این جهت، با وجود تلاش جدی او در راستای تفسیر و بلکه تغییر جهان با رویکردی کاملاً متمایز که مجموعه نظرات او را به عنوان فلسفه جامعه دربارهٔ تاریخ تبدیل کرده است، او را باید اندیشمندی دانست که دغدغهٔ اصلی‌اش فلسفه تاریخ نبوده و در راستای نقد نظام سرمایه‌داری چنین رهیافتی در پیش گرفته است. مارکس را باید یک جامعه‌شناس رادیکال و انقلابی دانست که قائل به ضرورت انقلاب در جهت دگرگونی وضع موجود و ساختار اقتصادی و اجتماعی آن بود. مارکس منتقد نظام سرمایه‌داری مستقل بود و در راستای
منتقد نظام سرمایه‌داری مستقل بود و در راستای نقد نظام مذکور دستگاه فلسفی خود را بنا نهاد. وی با استناد بر تاریخ، رویکرد انتقادی دربارهٔ وضع موجود را به سراسر تاریخ تعمیم داد و یک نظام ساختاری مبتنی بر اصالت و اولویت اقتصاد و امریت ابزار تولید بنا تأسیس کرد که آن را ماتریالیسم تاریخی نام نهاد. واقعیت اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی یا تاریخی دارای پیچیدگی نامحدودی است. برای به‌دست آوردن واقعیتی این‌چنین متغیر و پیچیده، فقط می‌توان از ساده کردن آن توسط یک شِما (طرح کلّی) استفاده کرد و اگر این کار به‌طور کامل پاسخگو
استفاده کرد و اگر این کار به‌طور کامل پاسخگو نبود، باید دینامیک محرک آن را فهمید. این همان کاری است که مارکس به‌وسیلهٔ تئوری ماتریالیسم تاریخی‌اش انجام داد: فهم‌پذیر ساختن توسعهٔ تاریخی بشر بدون اینکه در دام ساده‌انگاری بیفتد. روش مارکس آنچنان که وی آن را تعریف می‌کند، وسیله‌ای برای فهم بهتر است و برعکس اصول جزم‌گرایی است که برای برداشتن و به کار بستن بدون تطبیق دادن با وضعیت مشخص شناخته می‌شود. تعریف. ماتریالیسم تاریخی ابزاری است برای فهم نظام سرمایه‌داری که مبتنی بر اصالت و اولویت اقتصاد و امریت ابزار
که مبتنی بر اصالت و اولویت اقتصاد و امریت ابزار تولید است. این ابزار یکی از راه‌های فهم گذشته، حال و آینده بشر با استفاده از اقتصاد و ابزارهای تولیدی است. مارکس خودش از این اصطلاح استفاده نکرد و به‌جای آن از عنوان تصور ماتریالیسی از تاریخ استفاده می‌کرد. ماتریالیسم تاریخی به‌دنبال عواملی که باعث توسعه و تغییر در نحوه تأمین ضروریت‌های معاش در جوامع انسانی می‌شود، می‌گردد. در این نظریه ویژگی‌های جامعه مانند طبقات اجتماعی، ساختارهای سیاسی و ایدئولوژی‌ها نتیجه فرعی فعالیت‌های اقتصادی جامعه قلمداد می‌شوند. کارل
فعالیت‌های اقتصادی جامعه قلمداد می‌شوند. کارل مارکس در پیشگفتار کتاب «در نقد اقتصاد سیاسی» چنین بیان می‌کند: تحقیقاتم در این زمینه مرا به این نتیجه رساند که نه مناسبات حقوقی و نه اشکال سیاسی هیچ‌یک را نمی‌توان به‌تنهایی، یا بر پایه خود یا بر پایه به اصطلاح فرایند شکوفا شدن عام ذهن بشر، درک کرد. بلکه برعکس، این مناسبات و اشکال ریشه در شرایط مادی حیات که کل آن‌ها را هگل، به پیروی از سرمشق متفکرین انگلیسی و فرانسوی قرن هیجدهم، مشمول و مدلول اصطلاح «جامعه مدنی» قرار می‌دهد، دارند؛ امّا آناتومی این جامعهٔ مدنی
قرار می‌دهد، دارند؛ امّا آناتومی این جامعهٔ مدنی را باید در اقتصاد سیاسی جست‌وجو کرد. نتیجهٔ کلّی که به آن رسیدم و از آن پس به اصل راهنمای من در مطالعات بعدی‌ام تبدیل شد، به‌طور خلاصه به شرح زیر است: انسان‌ها در روند تولید اجتماعی موجودیت خود ناگزیر با یکدیگر وارد مناسباتی می‌شوند. این مناسبات، مناسبات تولیدی آن‌هاست که از خواست و ارادهٔ ایشان مستقل و متناظر با مرحلهٔ معینی از رشد نیروهای تولیدی آن‌هاست. مجموعهٔ این مناسبات، ساختار اقتصادی جامعه یعنی آن زیربنای واقعی را تشکیل می‌دهد که بر آن روبنایی حقوقی
واقعی را تشکیل می‌دهد که بر آن روبنایی حقوقی و سیاسی سر برمی‌کشد و متناظر با آن اشکال معینی از آگاهی اجتماعی شکل می‌گیرد. شیوهٔ تولید حیات مادی انسان‌هاست که چند و چون روند کلّی حیات اجتماعی، سیاسی و فکری آن‌ها را تعیین می‌کند. آگاهی انسان‌ها نیست که چگونگی موجودیت‌شان را تعیین می‌کند، بلکه چگونگی موجودیت اجتماعی آن‌هاست که آگاهی‌شان را تعیین می‌کند. در مرحله‌ای از روند رشد جامعه، نیروهای تولید مادی آن با مناسبات تولیدی یا مِلکی (که صرفاً اصطلاحی حقوقی برای بیان همان مناسبات تولیدی است) موجودش که تا آن
بیان همان مناسبات تولیدی است) موجودش که تا آن زمان چارچوبی برای عملکرد این نیروها فراهم می‌آورده‌اند، دچار تناقض می‌شوند و این مناسبات از اشکالی برای رشد نیروهای تولیدی مبدل به قیودی بر دست و پای آن‌ها می‌شوند. آنگاه دوران انقلاب اجتماعی فرا می‌رسد. تغییر شالوده اقتصادی جامعه دیر یا زود به تحول کل روبنای عظیم آن می‌انجامد. در بررسی این‌گونه تحولات همواره باید تمیز گذارد میان تحول مادی شرایط اقتصادی تولید که با دقت علوم طبیعی قابل تعیین است و اشکال حقوقی، سیاسی، مذهبی، هنری، فلسفی و در یک‌کلام ایدئولوژیکی
مذهبی، هنری، فلسفی و در یک‌کلام ایدئولوژیکی که انسان‌ها در قالب آن بر این تعارض آگاهی می‌یابند و با مبارزهٔ خود کار آن را یکسره می‌کنند. همان‌طور که هیچ‌کس را بر مبنای آنچه خود دربارهٔ خویش می‌گوید، قضاوت نمی‌کنند. چنین دورهٔ تحولی را نمی‌توان بر مبنای آگاهی خود این دوره قضاوت کرد. بلکه برعکس، این آگاهی را باید بر مبنای تناقضات حیات مادی، بر مبنای تعارض موجود میان نیروهای تولیدی اجتماعی و مناسبات تولیدی توضیح داد. از زمان مارکس، این نظریه اصلاح و گسترش یافته است و هم‌اکنون انواع مارکسیستی و غیرمارکسیستی
است و هم‌اکنون انواع مارکسیستی و غیرمارکسیستی زیادی دارد. انتقادات. کارل پوپر، فیلسوف علم، در کتاب‌های «فقر مکتب تاریخ‌گرایی» و «حدس‌ها و ابطال‌ها»، ماتریالیسم تاریخی را با استدلال اینکه این نظریه می‌تواند هر واقعیتی را که پیش روی آن قرار می‌گیرد، توضیح دهد یا رد کند و آن را غیرقابل ابطال و در نتیجه شبه‌علمی سازد، مورد انتقاد قرار داد. استدلال‌های مشابهی توسط لشک کولاکوفسکی در کتاب «جریان‌های اصلی مارکسیسم» مطرح شده است. والتر بنیامین، پژوهشگر، در مقالهٔ خود در سال ۱۹۴۰ با عنوان «تزهایی در باب فلسفه
خود در سال ۱۹۴۰ با عنوان «تزهایی در باب فلسفه تاریخ»، ماتریالیسم تاریخی را با ترک مکانیکی مقایسه می‌کند؛ دستگاهی متعلق به قرن هجدهم که به عنوان یک ماشین مکانیکی تبلیغ می‌شد که می‌توانست شطرنج‌بازان ماهر را شکست دهد ولی در واقع این دستگاه، یک انسان را که کنترلش می‌کرد، پنهان می‌نمود. وی اظهار داشت که علی‌رغم ادعاهای مارکس مبنی بر علمی بودن ماتریالیسم تاریخی، در واقع آن شبه‌مذهبی است. والتر بنیامین در این باره می‌نویسد: «مانند ترک مکانیکی، قرار است عروسکی به نام «ماتریالیسم تاریخی» همیشه پیروز شود. این عروسک
«ماتریالیسم تاریخی» همیشه پیروز شود. این عروسک می‌تواند این کار را بدون دردسر بیشتر در برابر هیچ حریفی انجام دهد تا زمانی که از خدمات الهیات استفاده کند.»
نوشابه انرژی‌زا (یا نوشیدنی انرژی زا)نوشیدنی‌هایی حاوی مواد محرکی مانند کافئین، تائورین و مواد گوناگونی مانند کربوهیدراتها (قندها)، ویتامین‌ها، مواد معدنی، و طعم دهنده و آب میوه و گلوکورونولاکتون (یک ماده طبیعی که در بدن از تجزیه قند ساده گلوکز ایجاد می‌شود) هستند. معمولاً مصرف‌کننده پس از مصرف اینگونه نوشابه‌ها انرژی زیادی می‌گیرند. یک قوطی نوشابهٔ انرژی‌زا معمولاً ۸۰ میلی‌گرم کافئین دارد. این نوشیدنی‌ها به منظور افزایش سطح انرژی مصرف‌کننده تهیه می‌گردند. در بسیاری از کشورها مصرف اینگونه نوشابه‌ها ممنوع
در بسیاری از کشورها مصرف اینگونه نوشابه‌ها ممنوع است یا با علائم هشدار دهنده به فروش می‌رسند. در عربستان سعودی هر نوع تبلیغ نوشیدنی‌های انرژی‌زا را قدغن و فروش آنها را در مراکز عمومی، دولتی، آموزشی، بهداشتی و ورزشی ممنوع است. همچین فروش نوشابه‌های انرژی زای الکلی در آمریکا ممنوع است زیرا افزودن کافئین به نوشیدنی الکلی خطرناک است و قضاوت فرد را دچار مشکل می‌کند. مطالعه ای در سال ۲۰۲۴ نشان داد که اختلاط نوشیدنی‌های انرژی زا و الکل در دوران نوجوانی عملکرد مغز را مختل می‌کند، و باعث ایجاد اختلالات رفتاری
مغز را مختل می‌کند، و باعث ایجاد اختلالات رفتاری می‌شود که تا بزرگسالی ادامه می‌یابد. به‌طور کلی، این مطالعه نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض نوشیدن بیش‌ازحد الکل مخلوط با نوشیدنی‌های انرژی‌زا (AMED) در نوجوانان نشان‌دهنده عادتی است که ممکن است به‌طور دائم بر انعطاف‌پذیری هیپوکامپ تأثیر بگذارد. جستارهای وابسته. رد بول
چارخونه مجموعۀ تلویزیونی کمدی ایرانی محصول سال ۱۳۸۶ است که هر شب در ساعت ۲۲ از شبکه سه سیما پخش می‌شد. این مجموعه به کارگردانی سروش صحت تولید و هر جمعه از شبکهٔ سه پخش می‌شد. «چارخونه» نخستین تجربۀ کارگردانی سروش صحت است و تهیه‌کنندگی آن را محسن چگینی بر عهده داشت. موضوع سریال. این سریال داستان زوج میانسالی به نام منصور جمالی (حمید لولایی) و شکوه (مریم امیرجلالی) است که با دو دختر و دامادشان در مجتمعی آپارتمانی زندگی می‌کنند. از قسمت‌ ۲۲ (دقیقه ۳۸) با ورود شنبه (سیدجواد رضویان) (کارگر مظلوم افغان) و ماندگار
(سیدجواد رضویان) (کارگر مظلوم افغان) و ماندگار شدن او در چهارخانه داستان روند جذاب‌تری را به خود می‌گیرد٫ طوری که مشخص می‌شود که حامد (رضا شفیعی‌جم) داماد بزرگ خانواده نیز هم ولایتی شنبه بوده و نام واقعی او چهارشنبه است، و توانسته با به قول خود «نیرنگ» خانوادۀ جمالی را گول‌زده و با دختر بزرگ‌تر آن‌ها ازدواج کند تا صاحب یکی از چهار واحد آپارتمانی که داستان در آن روایت می‌شود گردد. پس از این در هر قسمت اتفاق تازه‌ای رخ می‌دهد که ماجرای همان قسمت از برنامه به صورت طنز و کمدی بیان می‌شود. واکنش‌ها. مجموعۀ
به صورت طنز و کمدی بیان می‌شود. واکنش‌ها. مجموعۀ چارخونه به دلیل استفاده از شخصیت‌های معمولی به نظر افغانی، موجب واکنش سفارت افغانستان در این زمینه شد. در واکنشی دیگر، در یادداشتی که به روزنامۀ جام‌جم ارسال شد چنین می‌آید:
پامِلا دنیز اندرسون (؛ زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۶۷) بازیگر، مدل و شخصیت رسانه‌ای کانادایی-آمریکایی است. او پس از انتخاب شدن به عنوان پلی‌میت ماه فوریه ۱۹۹۰ مجله "پلی‌بوی"، به شهرت رسید. سپس به‌طور منظم بر روی جلد این مجله ظاهر شد و رکورد بیشترین تعداد حضور در جلد "پلی‌بوی" را در میان افراد مختلف به نام خود ثبت کرد. اندرسون حرفه بازیگری خود را با حضور در مجموعه کمدی "بهبود خانه" (۱۹۹۱–۱۹۹۳، ۱۹۹۷) آغاز کرد. سپس با ایفای نقش سی جی پارکر در سریال درام "بی‌واچ" (۱۹۹۲–۱۹۹۷) به شهرت جهانی دست یافت، و جایگاه خود را به عنوان
به شهرت جهانی دست یافت، و جایگاه خود را به عنوان نماد سکس تثبیت کرد. در سال ۱۹۹۵، ویدیوهای شخصی از اندرسون به همراه همسر وقتش تامی لی دزدیده شد و به عنوان سکس تیپ فروخته شد که منجر به یک درگیری قانونی شد و او را به موضوع جنجال تبدیل کرد. فیلم‌های او شامل "فیلم ترسناک ۳" (۲۰۰۳)، "بورات" (۲۰۰۶)، گارد ساحلی (۲۰۱۷) و "نیکی لارسون و عطر کوپید" (۲۰۱۸) می‌شود. اندرسون در دهه ۲۰۲۰ مشغول احیای حرفهٔ خود بود. او در سال ۲۰۲۲ با ایفای نقش راکسی هارت در نمایش موزیکال "شیکاگو" در تئاتر برادوی، توجهات را به خود جلب کرد.
در تئاتر برادوی، توجهات را به خود جلب کرد. سپس در سال ۲۰۲۳، مستند "پاملا، یک داستان عاشقانه" از نتفلیکس منتشر شد که همزمان با انتشار کتاب زندگینامه‌اش بود. در سال ۲۰۲۴، او در فیلم مستقل "آخرین شوگرل" نقش‌آفرینی کرد که برای این فیلم نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – فیلم درام شد. او سال بعد در فیلم کمدی-اکشن "سلاح عریان" (۲۰۲۵) ایفای نقش کرد. اندرسون به‌طور عمومی از اهداف خیرخواهانه مختلف، به ویژه حقوق حیوانات و بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران حمایت کرده است. او همچنین به آشپزی
برابر جانوران حمایت کرده است. او همچنین به آشپزی گیاهی علاقه دارد و میزبان برنامه آشپزی گیاهی است. اوایل زندگی. پاملا اندرسون در شهر لیدی‌اسمیت در ایالت بریتیش کلمبیای کانادا زاده شد. شهر لیدی اسمیث شهر کوچکی در ۹۰ کیلومتری شهر ویکتوریا بود. مادرش گارسون و پدرش مکانیک دستگاه‌های تهویه گرمایی بود. مادرش کانادایی و پدرش در کشور فنلاند متولد شده و مهاجر بود. پس از تولد وی، پدر و مادرش (گری و کارول) به همراه برادر بزرگ‌ترش (گری اندرسون) به شهر کوماکس که در همان ایالات بریتیش کلمبیا بود، نقل مکان کردند. زندگی
ایالات بریتیش کلمبیا بود، نقل مکان کردند. زندگی شخصی. او نخست با تامی لی در سال ۱۹۹۵ ازدواج کرد و ۳ سال بعد از وی با داشتن ۲ فرزند به نام‌های (برندین و توماس) جدا شد. در سال ۲۰۰۲ پاملا اندرسون اعلام کرد که از شوهر سابقش بیماری هپاتیت سی گرفته است. یک فیلم پورنو که مربوط به دوران ماه عسل پاملا و تامی لی بود از خانه آن‌ها دزدیده می‌شود و سر از اینترنت درمیاورد و به صورت بی‌سابقه‌ای در دنیای مجازی و اینترنت پرطرفدار می‌شود. پاملا از شرکت توزیع‌کننده فیلم دزدیده‌شده شکایت می‌کند و سرانجام ۱٫۵ میلیون دلار غرامت