payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فیلم لامینور نیز بازی کند، اما تلاش در این زمینه هم ناکام ماند. درگذشت. بهمن مفید که مدت یک سال به دلیل سرطان ریه تحت درمان بود در ۲۶ مرداد ۱۳۹۹ در سن ۷۸ سالگی، در خانه‌اش در تهران درگذشت. پیکر او، روز ۲۷ مرداد ۱۳۹۹ در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا در آرامگاهِ مشترک با کامبیز صمیمی‌مفخم، هنرمند تئاتر و تئاتر عروسکی و همسر خواهرش، هنگامه مفید، به خاک سپرده شد.
زَروک‌ماهیان (Scatophagidae) خانواده‌ای از ماهیان هستند. از این خانواده یک گونه به نام زروک (scatophagus argus) در آب‌های جنوبی ایران زندگی می‌کند. این ماهی نیز از خانواده ی لب شور ها است که توانایی در اب شیرین نمکی و در اب شور را دارد و به عنوان یک ماهی زینتی به فروش میرسد اسکات ها اکثراً به رنگ سبز بوده و یکمی تند خو میباشند. منابع. اسدی، هدایت و دیگران، اطلس ماهیان خلیج فارس و دریای عمان، سازمان تحقیقات و آموزش شیلات ایران، تهران: ۱۳۷۵.
میرزا علی‌رضا اصفهانی فرزند محمدعلی، متخلص به پرتو و مشهور به میرزا آقاجان (یا آقاجان)، شاعر و خوشنویس (به ویژه نسخ‌نویس) سدهٔ سیزدهم هجری قمری (سدهٔ نوزدهم ترسایی) است. او در مراکز ادبی دوره قاجار، جایگاه بلندی داشت و در منابع مختلف، شعر، خط و نیک‌خوییش را ستوده‌اند. از آنجا که پرتو اصفهانی در لنجان اصفهان زاده شده بود و پدرش هم «آقامحمدعلی لنجانی اصفهانی» نام داشت، در برخی منابع، از او با نام پرتو لنجانی نیز نام می‌برند. زادروز او به درستی روشن نیست، ولی چون با بررسی منابع و گفته‌های به‌جامانده، می‌توان
چون با بررسی منابع و گفته‌های به‌جامانده، می‌توان بدین نتیجه رسید که او پس از نود سال عمر، در ۱۳۰۳ (قمری) در اصفهان درگذشته‌است، باید در حدود ۱۲۱۳ (قمری) به دنیا آمده باشد. زندگی و فعالیت‌ها. پرتو تحصیلات مقدماتی را در شهر اصفهان به پایان رساند؛ او تحصیل علم و خوشنویسی (به ویژه خط نسخ) را پی گرفت تا بدانجاکه در خوشنویسی استاد و در اصفهان نامور گشت. پرتو به ویژه استاد خط نسخ و ثلث و رقاع بود، البته خط نستعلیق را نیز نیکو می‌نوشت. او خوشنویسی را نزد چیره‌دستانی چون "آقازین‌العابدین اصفهانی" ملقب به
چیره‌دستانی چون "آقازین‌العابدین اصفهانی" ملقب به اشرف‌الکتّاب _ یکی از استادان بزرگ ایرانی خط نسخ _ آموخت، گرچه شیوهٔ پرتو با او فرق می‌کرد و ترکیبی از سبک اشرف‌الکتاب و آقاغلامعلی اصفهانی _ که او هم از استادان برجستهٔ خط نسخ می‌باشد _ بود. البته پرتو نیز به نوبهٔ خود، شاگردان فراوانی را پرورد، کسانی چون میرزا غلامعلی ثانی، سیدعلی‌اکبر زواره‌ای، ملا محمدتقی، ملا باقر و ... پرتو در مدرسه نوریّهٔ اصفهان حجره داشت و چندی در آنجا ساکن بود و کتابت می‌کرد. شاگردانش هفته‌ای دو روز به آنجا می‌آمدند؛ حجره‌اش اغلب،
هفته‌ای دو روز به آنجا می‌آمدند؛ حجره‌اش اغلب، محل گردهمایی شاعران و هنرمندان اصفهان بود. پرتو همنشین تنی چند از صاحب‌قلم‌های نامی دوره قاجار، مانند رضاقلی‌خان هدایت و عبدالمحمدخان ایرانی اصفهانی، مدیر روزنامه چهره‌نما در مصر بود. پرتو در اواخر زندگی، به عنوان یکی از خوشنویسان مخصوص شاه در دربار ناصرالدین شاه قاجار در تهران در کمال احترام و بزرگداشت می‌زیست. او قرآن، کتاب دعا و دیگر کتاب‌ها را برای شاه و دیگر بزرگان به خط خوش می‌نوشت و به انجام این کار بنام بود. آثار. شعر. پرتو در قالب‌های گوناگونی شعر
بود. آثار. شعر. پرتو در قالب‌های گوناگونی شعر می‌سرود: غزل، قطعه، قصیده، رباعی، مثنوی و مسمط؛ این گوناگونی به خوبی در دیوان اشعار او ملاحظه‌پذیر است. دیوان اشعار پرتو را میرزا حسین‌خان انصاری، متخلص به "ثمر"، گردآورد؛ البته در ته آن هم شعرهای خود را افزود. سرانجام، کل این مجموعه در ۱۳۰۵ (قمری)، با دیباچه‌ای به قلم محمدحسین فروغی ذکاءالملک در تهران، به صورت یک جلد کتاب، چاپ سنگی شد که هم‌اکنون نیز نسخه‌هایی، هرچند اندک، از آن در دست است. درون‌مایهٔ بسیاری از شعرهای پرتو، ستایش پیغمبر اسلام، علی، حسین بن علی
شعرهای پرتو، ستایش پیغمبر اسلام، علی، حسین بن علی و زینب دختر علی، و همچنین مرثیه (بیشتر در رثای حسین بن علی و پیرامون واقعه کربلا)، پند و اندرز، گلایه از روزگار، عشق و عرفان است. او در سرودن ماده تاریخ نیز چیره‌دست بود که برخیشان با یادکرد مناسبتشان در کتاب موادالتواریخ (نوشتهٔ حسین نخجوانی) نقل شده‌است. نظر به همسانی بسیار برخی از شعرهای او به چندی از آثار بزرگان ادب پارسی، چون سعدی و حافظ، چنین برمی آید که او _ دست کم گاه _ شعرهایش را به تقلید از ایشان می‌سروده‌است. خوشنویسی و تذهیب. از آثار مهم
ایشان می‌سروده‌است. خوشنویسی و تذهیب. از آثار مهم به‌جاماندهٔ خوشنویسی پرتو می‌توان این‌ها را برشمرد:
حمراء به عربی ( الَحمراء )، روستایی است در دهستان ناحیه از توابع استان شبوه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۰۰ ) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
مقراب به عربی ( الِمقراب )، روستایی است در دهستان ناحیه از توابع استان شبوه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
قدرت‌الزّمان وفادوست، معروف به شهلا ریاحی (زادهٔ ۱۸ شهریور ۱۳۰۵ در تهران – درگذشتهٔ ۱۰ دی ۱۳۹۸ در تهران)، هنرپیشه سینما، تئاتر و تلویزیون بود. او با ساخت فیلم "مرجان"، اولین کارگردان زنِ سینمای ایران شد. زندگی. شهلا ریاحی در ۱۸ شهریور ۱۳۰۵ در تهران به دنیا آمد. او تحصیلاتش را تا سیکل ادامه داد و در مهرماه ۱۳۲۳ در سن ۱۷ سالگی، بنا به خواست و راهنمایی همسرش اسماعیل ریاحی که از شیفتگان تئاتر بود، به صحنه (تئاتر تهران) راه یافت و اولین بار معزالدیوان فکری در نمایشنامه‌ای به نام "سیاست هارون‌الرشید" نقش اوّلِ
به نام "سیاست هارون‌الرشید" نقش اوّلِ دخترِ نمایش را به او داد. او با کار سوّم و چهارم در دنیای محدود تئاتر آن زمان به عنوان بازیگری محبوب و سرشناس مورد توجه قرار گرفت. او سینمای حرفه‌ای را سال ۱۳۳۰ با فیلم "خواب‌های طلایی" به کارگردانی معزالدیوان فکری تجربه کرد. با رکود کار تئاتر، ریاحی سال ۱۳۳۵ فیلم «مرجان» را کارگردانی کرد و به این ترتیب نام اولین زن کارگردان سینمای ایران را به خود اختصاص داد. وی گوینده رادیو و تلویزیون و مجری برنامه‌های کودک نیز بود. زندگی خصوصی. او همسر اسماعیل ریاحی (کارگردانِ سینما)
خصوصی. او همسر اسماعیل ریاحی (کارگردانِ سینما) و دارای دو فرزند (یک دختر و یک پسر) بود. درگذشت. شهلا ریاحی که به علت بیماری حدود ۱۰ ماه در بیمارستان بستری بود و زندگی نباتی داشت در شامگاه ۱۰ دی ۱۳۹۸ ساعت ۲۰ شب درگذشت. مراسم تشییع پیکر شهلا ریاحی، صبح یکشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۸ با حضور اقشار مختلف مردم و جمعی از هنرمندان، در تالار وحدت برگزار شد.
نقطه به عربی ( النَقطَة )، روستایی است در دهستان ناحیه از توابع استان شبوه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۲۰) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
بنومر به عربی ( بَنومر )، روستایی است در دهستان ناحیه از توابع استان شبوه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۶۵ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
ظاهر به عربی ( الظاهر )، روستایی است در دهستان ناحیه از توابع استان شبوه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۸۰ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد. منابع. * المقحفی، ابراهیم، احمد ، "(مُعجَم المُدُن وَالقَبائِل الیَمَنِیَة) "، منشورات دار الحکمة، صنعاء، چاپ پنجم، وانتشار سال ۱۹۸۵ میلادی به (عربی).
کداره به عربی ( الَکدارَة )، روستایی است در دهستان ناحیه از توابع استان شبوه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۹۸ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
هیدئو کوجیما (زاده ۲۴ اوت سال ۱۹۶۳ میلادی) نویسنده، تهیه‌کننده، کارگردان و طراح بازی‌های ویدئویی ژاپنی است که در گذشته، سخنگوی شرکت کونامی بوده‌است. او از سال ۱۹۸۶ در زمینه طراحی بازی‌های ویدئویی فعالیت داشته و اکنون مدیریت استودیوی بازی‌سازی کوجیما پروداکشنز را بر عهده دارد. زندگی‌نامه. هیدئو کوجیما، در ۲۴ اوت سال ۱۹۶۳ در ستاگایا، توکیو، ژاپن متولد شد. پدر او یک دست فروش بود. زمانی که چهار سال داشت، همراه با خانواده‌اش به اوساکا مهاجرت کرد. خانواده او هر شب فیلم تماشا می‌کردند؛ اما او نمی‌توانست فیلم‌ها را
فیلم تماشا می‌کردند؛ اما او نمی‌توانست فیلم‌ها را تا آخر ببیند، چرا که پیش از اتمام فیلم به خواب می‌رفت. وقتی کوجیما هنوز کوچک بود همراه با خانواده‌اش به شهر شیراساکی و متعاقباً به کاوانیشی، هیوگو در منطقه کانسای مهاجرت کرد. در ۱۳ سالگی پدرش را از دست داد. او در این باره گفت که «در نوجوانی مجبور بودم با مرگ پدرم روبه‌رو شوم». در ابتدا کوجیما به هنرپیشگی و تصویرگری علاقه‌مند بود ولی در ادامه، وی وارد عرصه نوشتن داستان‌های کوتاه شد. او داستان‌های خود را به مجلات ژاپنی می‌فرستاد ولی هیچ‌یک از مجلات،
را به مجلات ژاپنی می‌فرستاد ولی هیچ‌یک از مجلات، داستان‌های کوجیما را برای چاپ شدن مناسب ندانستند. داستان‌هایی که کوجیما برای مجلات می‌فرستاد، اغلب ۴۰۰ صفحه‌ای بودند؛ در صورتی که مجلات، خواهان داستان‌هایی با حداکثر ۱۰۰ صفحه بودند. او سپس در دانشگاه رشته اقتصاد خواند و در وقت آزاد خود به همراه یکی از دوستانش که یک دوربین ۸ میلیمتری داشت، فیلمسازی را آغاز کرد. فعالیت حرفه‌ای. کوجیما در مصاحبه با شبکه تلویزیونی جی۴ گفته ‌است زمانی که در دانشگاه در رشته اقتصاد تحصیل می‌کرد، اوقات فراغتش را با بازی ویدئویی و
تحصیل می‌کرد، اوقات فراغتش را با بازی ویدئویی و بیشتر با نینتندو فَمیکام پر می‌کرده‌است. در سال چهارم دانشگاه با اعلام این خبر که می‌خواهد به صنعت بازی‌سازی بپیوندد، همه را متحیر کرد؛ این در حالی بود که در ابتدا وی رؤیای کارگردانی را در سر می‌پروراند. او در سال ۱۹۸۶ وارد کونامی شد و پروژه بازی متال گیر را آغاز کرد. این بازی در سال ۱۹۸۷ در ژاپن و در بعضی از نقاط اروپا عرضه شد. نتیجه کار فوق‌العاده بود و سازندگان این بازی بر آن شدند که عناوینی دیگر از این بازی موفق را نیز بسازند. با انتشار متال گیر سالید
بازی موفق را نیز بسازند. با انتشار متال گیر سالید (Metal Gear Solid) بر روی کنسول پلی‌استیشن، شهرت کوجیما بین‌المللی شد و وی به عنوان فردی مشهور در بین رسانه‌های بازی مطرح شد. تاکنون بازی‌های زیادی از سری موفق متال گیر منتشر شده‌است پس از جدایی از کونامی، کوجیما در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که استودیو کوجیما پروداکشنز به عنوان یک استودیو مستقل، تأسیس شده‌است و نخستین بازی این استودیو یعنی "دث استرندینگ" در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، کوجیما برنده دو جایزه ثبت جهانی گینس برای بیشترین تعداد
برنده دو جایزه ثبت جهانی گینس برای بیشترین تعداد دنبال‌کننده به عنوان یک کارگردان بازی ویدئویی در توئیتر و اینستاگرام شد. همچنین جالب است بدانید از او به عنوان یک کاراکتر در بعضی بازی‌های ویدیویی از جمله سایبرپانک استفاده شده‌است. آثار و فعالیت‌ها. سری متال گیر. "برای اطلاعات بیشتر در این زمینه، سری متال گیر را ببینید"
یوکللی یک ساز زهی و زیرمجموعه‌ای از خانواده گیتار است. خاستگاه یوکللی از سدهٔ ۱۹ و زمانی بود که پس از ورود گیتار توسط پرتغالی‌ها به هاوایی، مردم هاوایی شکل ویژه‌ای از گیتار را برای خود ساختند. یوکللی در اوایل سده بیستم در ایالات متحده محبوبیت زیادی یافت و از آن‌جا به دیگر نقاط جهان راه یافت. این ساز کوچک‌تر از گیتار است و چهار سیم در آن رواج دارد که به‌صورت بدنه کامل و حتی کات اوی (برش در بدنه برای دسترسی به فرت‌های زیرتر) ساخته می‌شود. جنس سیم‌های آن معمولا نایلون است که نوع اصلی سیم برای این گیتار است
نایلون است که نوع اصلی سیم برای این گیتار است امّا در نسخه های دیگری از این گیتار به جای نایلون از تیتانیوم، فلوروکربن و گات استفاده میشود. در یوکللی الکتریک هم از سیم های فلزی استفاده میشود که برای یوکللی آکوستیک مناسب نیستند. به هر حال امضای یوکللی، سیم های نایلونی است. جنس بدنۀ آن نیز چوبی است. منابع. Erich M. von Hornbostel &amp; Curt Sachs, "Classification of Musical Instruments: Translated from the Original German by Anthony Baines and Klaus P. Wachsmann." The Galpin Society Journal 14, 1961: 3-29.
آفرین عُبِیسی با نام اصلی صغری عبیسی (زادهٔ ۲۲ اسفند ۱۳۳۰) بازیگر اهل ایران است. کارنامه هنری. آفرین عُبیسی فعالیت در عرصه سینما را با لیلی و مجنون در سال ۱۳۴۹ به کارگردانی سیامک یاسمی آغاز کرد و همان سال در فیلم طوقی به کارگردانی علی حاتمی دوباره در نقش مقابل به بهروز وثوقی وثوقی بازی کرد. سپس تا سال ۱۳۵۰ در دو فیلم سینمایی دیگر ظاهر شد ولی پس از ازدواج با ایرج صادق‌پور از سینما کناره‌گیری کرد. در سال ۱۳۷۸ با بازی در فیلم "شهرت" به کارگردانی ایرج قادری پس از ۲۸ سال دوری از دنیای بازیگری پس از انقلاب ۱۳۵۷
از ۲۸ سال دوری از دنیای بازیگری پس از انقلاب ۱۳۵۷ به سینما بازگشت. در همان سال نقش کوتاهی در فیلم کودک "و سرباز" ساخته رضا میرکریمی ایفا کرد. از بازی‌های موفقش پس از فاصله طولانی مدت از بازیگری می‌توان به نیمه پنهان اشاره کرد. اولین فعالت اجتماعی او شرکت در مسابقه انتخاب دختر شایسته مجله زن روز با نام «اشرف عبیسی» در سال ۱۳۴۴ بود.
کُنکیستادورها سربازان، کاشفان و مخاطره‌جویان سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی بودند که در فتح تدریجی بخش‌های بزرگی از قاره آمریکا و نواحی آسیایی اقیانوس آرام شرکت کردند و آن سرزمین‌ها را تحت انقیاد امپراتوری اسپانیا درآوردند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
نازیست‌زایی، پیدایش خود به خود یا آبیوژنز به نظریه‌ای می‌گویند که معتقد است موجودات زنده از مواد بی‌جان نشأت می‌گیرند. تاریخچه. تاریخچهٔ این نظریه به دوران یونان باستان بر می‌گردد، در آن دوران اعتقاد عامه بر این بود که کرم از گوشت گندیده و مگس و قورباقه از گل‌ولای شکل می‌گیرند. خلق الساعه حداقل از زمان ارسطو که در سال ۳۸۴ تا ۳۲۲ پش از میلاد می‌زیست، وجود داشت. دلایلی که ارسطو برای خلق الساعه نوشته‌است قرن‌ها مورد توجه بود. در سده هفدهم دانشمندی ون هلمونت که به نظریه خلق الساعهٔ حیوانات معتقد بود یک پیراهن
به نظریه خلق الساعهٔ حیوانات معتقد بود یک پیراهن کثیف را با چند دانه گندم در گوشه‌ای قرار داد، پس از۲۱ روز تعدادی موش در اطراف آنها مشاهده کرد او به این نتیجه رسید که موش‌ها خود به خود از پیراهم کثیف و دانه‌های گندم پدید آمده‌اند. رد این نظریه. "جان نیدهم" در سال ۱۷۴۹ (میلادی) آزمایشی که روی گوشت پخته انجام داد به این نتیجه رسید که گوشت از ابتدا به ریزاندامگان‌ها آلوده است پس آنها از گوشت ناشی می‌شوند ولی "لازارو اسپالانزانی" گوشتی را به مدت یک ساعت در ظرف در بسته‌ای جوشانید و آن را به همانگونه نگهداری کرد
بسته‌ای جوشانید و آن را به همانگونه نگهداری کرد و متوجه شد که در آن هیچ تغییری روی نمی‌دهد با این حال نیدهم متقاعد نگشت چون عقیده داشت در آزمایش اسپالانزانی هوا که یکی از نیازهای ریزاندامگان‌های تولید شده از گوشت است تامین نگشته‌است. حدود ۸۰ سال بعد "فرنز شولز" و "تئودور شوان" [فرنز با رد کردن هوا از محلول اسید و شوان با داغ کردن هوا] هوا را در یک محیط حاوی گوشت جوشیده وارد کردند و در آن هیچ تغییری روی نداد با این حال منتقدین آن بر این بودند که داغ کردن و اسید قدرت زایندگی اکسیژن را گرفته‌است. تا این که
اسید قدرت زایندگی اکسیژن را گرفته‌است. تا این که "لوئی پاستور" در آزمایشی مشابه شولز اما در دهانه بالن حاوی آبگوشت از لوله دارای انحنا استفاده نمود در این صورت محیط همچنان سترون باقی می‌ماند ولی زمانی که محتویات را با خمیدگی لوله تماس می‌دادند و دوباره به محیط بازمی‌گرداندن ریزاندامگان‌ها در محیط پدیدار می‌گشتند که این آزمایش باعث رد کامل نظریه نازیست‌زایی شد.
علی سخاوت زاهدی (زادهٔ ۱۰ تیر ۱۳۲۸ - درگذشتهٔ ۲۶ فروردین ۱۳۸۴) بازیگر سینما و تلویزیون بود که به نام قوچعلی در سری فیلم‌های صمد و چند فیلم دیگر مانند شوهر جونم عاشق شده معروف شده است. وی در کنار فعالیت‌های هنری خود کارمند بخش حمل و نقل زمینی و سوخت‌رسانی هواپیمایی ملی ایران نیز بود و در سال‌های آخر عمر خود بازنشسته شده بود. درگذشت. این هنرپیشه، در ۲۲ فروردین ۱۳۸۴ در بخش آی سی یو بیمارستان آزادی بستری و در روز جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۸۴ برابر با ۱۵ آوریل ۲۰۰۵ درگذشت. وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
نهنگ قاتل که در زبان انگلیسی به نام اُرکا ("Orcinus orca") شناخته می‌شود، پستانداری دریایی است که به خانواده دلفین‌های اقیانوسی تعلّق دارد و بزرگ‌ترین جاندار در میان دلفین‌سانان است. نهنگ‌های قاتل در اقیانوس‌های سراسر جهان، از دریاهای قطبی گرفته تا دریاهای گرمسیری، یافت می‌شوند. آن‌ها طعمه‌های گوناگونی را به‌عنوان غذا اختیار می‌کنند، با این حال بعضی گروه‌ها تنها به دنبال یک طعمه می‌روند. بعضی تنها از ماهی‌ها تغذیه می‌کنند و برخی دیگر به گله‌های پستانداران دریایی، مانند فک، شیر دریایی، گراز دریایی و حتی
دریایی، مانند فک، شیر دریایی، گراز دریایی و حتی نهنگ‌ها نیز حمله می‌کنند. نهنگ‌های قاتل در بالای هرم غذایی هستند، دشمنان طبیعی ندارند و گاه کوسه‌های بزرگ را نیز طعمه خود می‌کنند. نهنگ‌های قاتل بسیار اجتماعی‌اند؛ بعضی دسته‌های آن‌ها دارای خانواده‌های مادر نهاد هستند که پایدارترین خانواده‌های این چنینی در میان همه جانوران را تشکیل می‌دهند. روش‌های شکار پیچیده و صداهای تولیدیشان، که اغلب منحصر به یک دسته‌اند و نسل به نسل منتقل می‌شوند، به عنوان گونه‌ای از فرهنگ شناخته می‌شوند. در حال حاضر اتحادیه بین‌المللی
شناخته می‌شوند. در حال حاضر اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست وضعیت بقای نهنگ قاتل را در حالت اطلاعات ناکافی طبقه‌بندی کرده است چرا که این احتمال وجود دارد که یک زیرگونه یا بیشتر از این جاندار، خود گونه‌هایی جدا باشند. بعضی جمعیّت‌های محلی این گونه در برخی مناطق به دلایلی مانند نابودی طعمه‌ها، از میان رفتن قلمرو، آلودگی آب یا برخورد با ماهیگیران به‌عنوان گونه تهدید شده یا در معرض خطر در نظر گرفته می‌شوند. نهنگ‌های قاتل به عنوان خطری برای انسان دیده نمی‌شوند، با این حال گزارش‌هایی از زخمی یا کشته شدن
با این حال گزارش‌هایی از زخمی یا کشته شدن تربیت کنندگان نهنگ‌های قاتل در اسارت و در پارک‌های نمایشی پستانداران دریایی منتشر شده است. این جانوران نقش مهمی در فرهنگ و باورهای مردم بومی مناطقی از جهان دارند و به آن‌ها هم به عنوان روح انسان‌ها و هم کشتارگرانی بی‌رحم نگریسته می‌شود. واژه‌شناسی. «نهنگ قاتل» واژه‌ای برگرفته از بازگردانی معادل انگلیسی آن است؛ واژه‌ای که دانشمندان انگلیسی زبان اغلب به کار می‌برند، با این حال نام «اُرکا» نیز پسند روزافزونی پیدا کرده است. «نهنگ قاتل» پیشتر «قاتلِ نهنگ» بوده است که در
«نهنگ قاتل» پیشتر «قاتلِ نهنگ» بوده است که در طی زمان دگرگون شده. نهنگ قاتل، نخستین بار توسط یک دریانورد اسپانیایی به صورت "Ballena asesina" خوانده شد، این عبارت اسپانیایی به معنی "قاتل نهنگ" است که به اشتباه در زبان‌ها به شکل "نهنگ قاتل" جا افتاده است. هواداران به‌کارگیری «نهنگ قاتل» به تاریخچه طولانی‌تر این واژه اشاره می‌کنند. در واقع نام سردهٔ ("Orcinus") به معنای «از پادشاهی مردگان» یا «متعلق به ارکوس» است. از دهه ۱۹۶۰ میلادی «ارکا» محبوبیت روزافزونی یافت و اکنون هر دو نام به کار برده می‌شوند. عده‌ای
و اکنون هر دو نام به کار برده می‌شوند. عده‌ای از پژوهشگران نام "ارکا" را ترجیح می‌دهند تا واژهٔ با بار منفی «قاتل» به‌کار برده نشود. همچنین از آنجا که این جانور عضوی از خانواده دلفین‌سانان است، و به دیگر دلفین‌ها نزدیک‌تر است تا نهنگ‌ها، بهره‌گیری از این نام جلوی خطاهای رایج را می‌گیرد. فرگشت و طبقه‌بندی. نهنگ قاتل ("Orcinus orca") تنها گونهٔ طبقه‌بندی شده در سرده "Orcinus" توسط کارل لینه در سال ۱۷۵۸ است. او نام این جانور را ("Delphinus orca") گذاشت، ولی در سال ۱۸۶۰ لیوپولد فیتزینگر، جانورشناس سوئدی، نام
سال ۱۸۶۰ لیوپولد فیتزینگر، جانورشناس سوئدی، نام کنونی آن را انتخاب کرد و به کار برد. نخستین توصیف ظاهری این جانور توسط کنراد گسنر در سال ۱۵۵۸ میلادی، بر پایهٔ مشاهده جسد یک نهنگ قاتل افتاده بر ساحل خلیجی در آلمان، انجام شد. در آن هنگام، دیده شدن پیکر این جانور در آن منطقه نشانه‌ای آسمانی تلقی شد. نهنگ قاتل یکی از ۳۵ عضو دلفین‌های اقیانوسی‌است که نزدیک به ۱۱ میلیون سال پیش بر روی زمین پدیدار شدند. این گونه احتمالاً کمی پس از آن از شاخه اصلی جدا شد. با آنکه نهنگ قاتل همانندی‌های ریخت‌شناسانه با نهنگ‌های
نهنگ قاتل همانندی‌های ریخت‌شناسانه با نهنگ‌های سردهٔ "گوی‌سرها" و نهنگ قاتل کوتوله دارد، نزدیک‌ترین گونه به آن دلفین ایراوادی است. از جمله اعضای منقرض شده خانواده ("Orcinus") می‌توان به ("Orcinus citoniensis") (در تصویر) اشاره کرد که میان دو تا پنج میلیون سال پیش در دوره‌های زمین‌شناسی پلیوسن و آغاز پلیستوسن زندگی می‌کرد. انواع. سه تا پنج نوع گوناگون نهنگ قاتل در جهان وجود دارند که به اندازهٔ کافی با هم تفاوت دارند که بتوان آن‌ها را از نژادهای گوناگون، زیرگونه‌ها یا حتی گونه‌های مختلف دانست. بنا به گزارش
یا حتی گونه‌های مختلف دانست. بنا به گزارش سال ۲۰۰۸ IUCN، انواع گوناگون نهنگ‌های قاتل را می‌توان به صورت زیر طبقه‌بندی کرد: انواع B و C در کنار کلاهک یخی قطب جنوب زندگی می‌کنند و رنگ زرد روی بخش‌های سفید بدنشان، احتمالاً، ناشی از جلبک‌ها و جانداران تک‌سلولی این منطقه می‌باشد. ردیف‌های دی‌ان‌ای میتوکندریایی، این فرضیه را که این جانوران گونه‌هایی مختلف هستند که به تازگی از هم جدا شده‌اند، تقویت می‌کند. پژوهش‌های تازه بر روی این ساختارهای دی‌ان‌ای مشخص کرده‌اند که دو گروه ساکن جنوبگان، که ماهی و فک می‌خورند،
که دو گروه ساکن جنوبگان، که ماهی و فک می‌خورند، باید به عنوان گونه‌هایی جداگانه شناخته شوند. دربارهٔ نهنگ‌های قاتل نامستقر اقیانوس آرام شمالی نیز چنین پیشنهادی داده شده است، با این حال مشخص کردن وضعیت دیگر زیرگونه‌ها نیاز به اطلاعات بیشتری دارد. در حال حاضر بررسی‌هایی برای پی‌بردن به روابط ژنتیکی میان انواع گوناگون نهنگ قاتل و نیز دانستن اینکه آیا انواع گوناگون شناسایی شده دارای تاریخ فرگشتی متفاوت هستند یا نه، انجام می‌شود. برای نمونه، می‌توان به دسته‌های مختلف نهنگان قاتلی اشاره کرد که در مناطق و دریاهای
نهنگان قاتلی اشاره کرد که در مناطق و دریاهای گوناگون از پستانداران دریایی تغذیه می‌کنند. مدت‌های زیادی گمان بر این بود که همه این نهنگ‌های قاتل نزدیکی زیادی با یکدیگر دارند، با این حال آزمایش‌های ژنتیکی چنین فرضیه‌ای را رد کرده‌اند. توصیف ظاهری. نهنگ‌های قاتل به گونهٔ مشخص دارای پشتی سیاه و سینه و پهلوهای سفید و نیز بخشی سفید دور تا دور چشم‌ها هستند. بچه‌ها به‌هنگام دنیا آمدن دارای بخش‌هایی به رنگ زرد یا نارنجی کم‌رنگ هستند که به تدریج به سفید می‌گرایند. رنگ پوست در کنار اندام‌های جنسی نر و ماده دارای
رنگ پوست در کنار اندام‌های جنسی نر و ماده دارای الگوهای سیاه و سفید متفاوت است. رنگ پوست کامل سفید در میان نهنگ‌های قاتل بسیار کمیاب است، اما مشاهداتی در این مورد نیز گزارش شده است. نهنگ‌های قاتل دارای بدنی سنگین‌وزن و مقاوم هستند (مقاوم‌تر از بیشتر دلفین‌ها) و نیز بالهٔ فوقانی (باله پشتی) بزرگی، که تا ۲ متر بلندی پیدا می‌کند. به دلیل رنگ منحصربه‌فرد و ظاهر مشخص، هنگامی که این جانوران از دور دیده می‌شوند به آسانی قابل تشخیص‌اند، با این حال نهنگ‌های قاتل نابالغ گاه با دیگر انواع دلفین‌ها اشتباه گرفته
نابالغ گاه با دیگر انواع دلفین‌ها اشتباه گرفته می‌شوند. طول نهنگ‌های قاتل ۷ تا ۹٫۷ متر است (نرها معمولاً ۶ تا ۸ متر) و وزنشان به ۶ تن می‌رسد. ماده‌ها کوچک‌جثه‌تر هستند و طولشان میان ۵ تا ۷ متر و وزنشان بالغ بر ۳ تا ۴ تن است. بچه‌ها در هنگام تولد دارای وزن تقریبی ۱۸۰ کیلوگرم و طول ۲٫۴ متر هستند. جثه بزرگ و قدرت نهنگ قاتل آن را جزو پرسرعت‌ترین پستانداران دریایی کرده است و می‌تواند با سرعتی بالاتر از ۳۰ گره دریایی (۵۶ کیلومتر بر ساعت) شنا کند. دندان‌های نهنگ قاتل مخروطی‌شکل و محکم و به تعداد ۱۵–۱۰ دندان در هر
مخروطی‌شکل و محکم و به تعداد ۱۵–۱۰ دندان در هر نیم‌فک هستند. این دندان‌ها یک اندازه هستند و تنها برای گرفتن طعمه و پاره کردن گوشت به کار می‌روند. غذا جویده نمی‌شود، بلکه به صورت تکه‌تکه بلعیده می‌شود. نهنگ‌های قاتل سالخورده نسبت به جوان‌ترها، دندان‌های کمتری در دهان خود دارند. برخلاف بیشتر دلفین‌ها، باله کناری در نهنگ‌های قاتل بزرگ و انحنادار، مانند پارو است. نرها دارای باله‌های کناری به مراتب بزرگتری از ماده‌ها هستند. باله فوقانی جنس نر نزدیک ۱٫۸ متر طول دارد که دو برابر طول همین باله در ماده‌ها است. شکل
که دو برابر طول همین باله در ماده‌ها است. شکل آن‌ها نیز متفاوت است؛ جنس نر بالهٔ فوقانی‌ای بلند و کشیده و همانند مثلث متساوی‌الساقین دارد و جنس ماده باله‌ای کوتاه‌تر اما با انحنای بیشتر. نهنگ‌های قاتل دارای توانایی دید خوب در درون و بیرون آب و شنوایی عالی و حس لامسه خوب هستند، ولی حس بویایی ندارند. آن‌ها دارای توانایی‌های منحصربه‌فرد و پیچیده در پژواک‌یابی هستند؛ کاری که برای یافتن موقعیت خود نسبت به اشیای دیگر در محیط اطراف و نیز پیدا کردن طعمه‌ها با تولید صداهای تپ‌وار و گوش سپردن به پژواک آن‌ها انجام
صداهای تپ‌وار و گوش سپردن به پژواک آن‌ها انجام می‌دهند. دوره زندگی. نهنگ‌های قاتل ماده در نزدیکی سن ۱۵ سالگی به بلوغ می‌رسند. مدت زمان بارداری میان ۱۵ تا ۱۸ ماه است. ماده‌ها هر پنج سال یکبار باردار می‌شوند و اغلب در هر بار تنها یک فرزند به دنیا می‌آورند. در میان نهنگ‌های مقیم، به دنیا آمدن بچه در هر زمانی از سال به وقوع می‌پیوندد ولی این امر در فصل زمستان بیشتر اتفاق می‌افتد. میزان مرگ و میر کودکان در شش تا هفت ماه نخست زندگی بسیار بالا است و ۵۰–۳۷٪ همه کودکان تا این هنگام می‌میرند. از شیر گرفتن بچه در
کودکان تا این هنگام می‌میرند. از شیر گرفتن بچه در نزدیکی ۱۲ ماهگی آغاز می‌شود و تا ۲ سالگی کامل می‌گردد. بر طبق مشاهدات چندین باره در چند منطقه گوناگون، همه نرها و ماده‌های بالغ در یک دسته در نگهداری از بچه‌ها کمک می‌کنند. نهنگ‌های قاتل و نهنگ‌های خلبان تنها جانورانی هستند که در آن‌ها ماده‌ها به یائسگی می‌رسند و دهه‌ها پس از پایان دوره توانایی باروری، به زندگی خود ادامه می‌دهند. ماده‌ها تا ۴۰ سالگی به باردارشدن ادامه می‌دهند. این به معنای آن است که تقریباً ۵ بچه تا این هنگام به دنیا می‌آورند. میانگین طول
۵ بچه تا این هنگام به دنیا می‌آورند. میانگین طول عمر آن‌ها ۵۰ سال است با بیشترین طول عمر میان ۸۰ تا ۹۰ سال. نهنگ‌های نر در ۱۵ سالگی به بلوغ جنسی می‌رسند، اما معمولاً تا ۲۱ سالگی آمیزش جنسی نمی‌کنند. نرهای درون حیات وحش دارای میانگین طول عمری برابر ۲۹ سال هستند که بیشترین طول عمرهای دیده شده میان آن‌ها ۵۰ تا ۶۰ سال بوده است. طول عمر نهنگ‌های در اسارت به مراتب کمتر است، اغلب زیر ۲۵ سال. با این حال بعضی از آن‌ها به دهه سوم و تعداد اندکی نیز به دهه چهارم زندگی خود رسیده‌اند. در بسیاری موارد، طول عمر یک نهنگ
خود رسیده‌اند. در بسیاری موارد، طول عمر یک نهنگ قاتل به خواست و اشتیاق آن نهنگ به زنده‌بودن و ادامه زندگی ربط دارد. پراکندگی و جمعیت. نهنگ‌های قاتل در همهٔ اقیانوس‌ها و بیشتر دریاها یافت می‌شوند. به دلیل گسترهٔ زیاد پراکندگی آن‌ها، تخمین تعداد ساکنان مناطق گوناگون جهان مشکل است. با این حال روشن است که آن‌ها عرض‌های جغرافیایی بالاتر کره زمین و نیز مناطق کرانه‌ای را به آب‌های لجه‌ای ترجیح می‌دهند. آمارگیری‌ها نشان می‌دهند که بیشترین تراکم نهنگ‌های قاتل در جهان، در مناطق شمال شرقی اقیانوس اطلس در کناره‌های
در مناطق شمال شرقی اقیانوس اطلس در کناره‌های نروژ و شمال اقیانوس آرام و خلیج آلاسکا و نیز اقیانوس منجمد جنوبی وجود دارد. آن‌ها از ساکنان «معمول» (۰٫۲ تا ۰٫۴ نفر در هر ۱۰۰ کیلومتر مربع) مناطق شرقی اقیانوس آرام در کرانه‌های بریتیش کلمبیا و ایالت واشینگتن و اورگن و در مناطق شمالی اقیانوس اطلس در نزدیکی ایسلند و جزایر فارو به‌شمار می‌روند. از دیگر مناطق زندگی آن‌ها می‌توان به دریای ژاپن و دریای اختسک و جزایر کوریل و شبه‌جزیره کامچاتکا در نیم‌کره شمالی، همچنین استرالیای جنوبی و پاتاگونیا و کرانه‌های جنوبی برزیل
جنوبی و پاتاگونیا و کرانه‌های جنوبی برزیل و جنوب آفریقا در نیم‌کره جنوبی، اشاره کرد. آن‌ها به عنوان جانوران «فصلی» در شمال کانادا و خلیج بافین و گرینلند و نوناووت و تاسمانی و جزیره مک‌کواری شناخته می‌شوند. نهنگ‌های قاتل در آب‌های با دماهای گوناگون می‌توانند زندگی کنند. آن‌ها در مدیترانه و دریای عرب و خلیج مکزیک و اطراف جزایر سیشل، در اقیانوس هند، دیده شده‌اند. آن‌ها جزو جانوران بومی ایران نیز به‌شمار می‌روند. احتمالاً بزرگ‌ترین جمعیت نهنگ‌های قاتل را می‌توان در آب‌های اطراف قطب شمال یافت. با آب شدن تدریجی