payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نام یک سری مانگا و سریال تلویزیونی انیمه، از تولیدات استودیو بونز است. این اثر در سال ۲۰۰۲ تولید گردید. این مانگا توسط تاکه‌آکی موموسه نوشته و طراحی شده‌است. این سری از اوت ۲۰۰۱ تا نوامبر ۲۰۰۲، در "ماهنامه ساندی جین اکس" از انتشارات شوگاکوکان به چاپ می‌رسید. خلاصه داستان. موضوع این سریال علمی-تخیلی مربوط به یک پسر ژاپنی بنام آیاتو است که به‌دنبال وقایعی برای خلبانی موجودی ربات گونه بنام "رازفان" انتخاب گشته، که در نهایت وظیفه انتقال جهان به بعدی والاتر را بر عهده می‌گیرد. سریال از نقطه نظرات فراوانی مشابه و
عهده می‌گیرد. سریال از نقطه نظرات فراوانی مشابه و پیرو سبک سریال "نئون جنسیس اونگلیون" است؛ اما با شخصیت پردازی و داستان‌سرایی نسبتاً تکامل یافته‌تر.
گانکوتسو یک مجموعه تلویزیونی انیمه از محصولات استودیو گونزو است. این مجموعه به تعداد ۲۴ قسمت توسط استودیو گونزو و به کارگردانی ماهیرو مائدا از اکتبر ۲۰۰۴ تا مارس ۲۰۰۵ پخش شد. این مجموعه انیمه به مانگا هم برگردانده شده است که توسط انتشارات کودانشا از مه ۲۰۰۵ تا مه ۲۰۰۸ در ماهنامه افترنون به چاپ می‌رسید. موضوع این سریال علمی-تخیلی برداشتی آزاد در جهان آینده است از رمان "کنت مونت-کریستو"، به قلم نویسنده فرانسوی الکساندر دوما. انیمیشن منحصربه‌فرد و سبک داستان‌سرایی این سریال توسط برخی کارشناسان در زمره برترین
این سریال توسط برخی کارشناسان در زمره برترین آثار انیمه در سال ۲۰۰۶-۲۰۰۵ معرفی گردید. منابع. Wikipedia contributors, "Gankutsuou: The Count of Monte Cristo," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Gankutsuou:_The_Count_of_Monte_Cristo&amp;oldid=205188564 (accessed April 15, 2008).
فضل‌الله مهتدی معروف به صبحی یا: فضل‌الله مهتدی صبحی (زاده ۱۲۷۶ کاشان - درگذشت ۱۷ آبان ماه ۱۳۴۱ در تهران)، داستانسرای معروف و پایه‌گذار سنت قصه‌گویی برای کودکان در رادیوهای ایران است. زندگی. فضل‌الله مهتدی فرزند محمدحسن مهتدی از بهائیان کاشان که شرح زندگی خود را در «کتاب صبحی» و «پیام پدر» نوشته‌است و چنان‌که خود شرح می‌دهد، سالیان درازی را در قفقاز، عشق‌آباد، بخارا، سمرقند، تاشکند و مرو گذرانده و سپس به ایران آمده‌است. صبحی پس از خاتمه جنگ جهانی اول، برای دیدن عبدالبهاء از راه بادکوبه و استانبول و بیروت به
عبدالبهاء از راه بادکوبه و استانبول و بیروت به حیفا رفت و کاتب عبدالبها شد. حدود ۱۲۹۵–۱۲۹۶ شمسی وی به میرزا مهدی اخوان صفا در سفر تبلیغی آئین بهایی در آذربایجان، قفقاز و آسیای مرکزی کمک نمود. به دنبال آن مدتی در عشق آباد زندگی کرد و سپس در سال ۱۲۹۸ به تهران بازگشت. در اواخر ۱۲۹۹ شمسی صبحی برای دیدار عبدالبهاء به حیفا رفت. عبدالبهاء از او خواست که در حیفا بماند و دستیار دبیرخانه (کاتب) شود. وی به مدت دوسال در کنار چند منشی دیگر و دستیاران دبیرخانه در این سمت فعالیت کرد تا اینکه اعمال او باعث شد به خدمات وی
فعالیت کرد تا اینکه اعمال او باعث شد به خدمات وی خاتمه داده شود و عازم ایران گردد. چندی قبل از درگذشت عبدالبهاء در سال ۱۳۰۰ شمسی به ایران بازگشت. در ایران بیش از یک بار از موسسات اداری بهایی سرپیچی کرده و با ابراز پشیمانی به جامعه بهائی برمی‌گشت و بلافاصله به مخالفت دوباره با همان موسسات می‌پرداخت. صبحی مدعی بود، علی‌رغم رویگردانی کامل از بهائیت، چون مورد اعتماد و محرم اسرار عبدالبهاء بوده‌است، اسراری داشته که همه را افشا نساخته و خود در این باره چنین استدلال می‌کند که: صبحی در «کتاب صبحی» (یا خاطرات
استدلال می‌کند که: صبحی در «کتاب صبحی» (یا خاطرات زندگی) خود توجه ویژه‌ای به مباحث بنیادی و اعتقادی دارد که در تاریخچه پیدایش بهائیت و معتقدات بهائیان و چه در مبانی اعتقادی اسلامی، به تبیین و تشریح آنچه می‌دانسته پرداخته‌است. صبحی پس از گذشت بیست سال از انتشار «کتاب صبحی» در سال ۱۳۳۲، «پیام پدر» را منتشر کرد. وی در سال ۱۳۱۹ وارد رادیو شده و در آنجا قصه ظهر جمعه را اجرا می‌کرد. سنت قصه‌گویی برای کودکان توسط وی در ایران پایه‌ریزی شد. صادق هدایت؛ نویسنده، مترجم و روشنفکر ایرانی دربارهٔ مهتدی مطالبی منفی
مترجم و روشنفکر ایرانی دربارهٔ مهتدی مطالبی منفی نگاشته‌است. و او را به سرقت ادبی از آثارش متهم کرده‌است. بازگشت از بهائیت. اگر چه صبحی در یک خانواده بهائی بزرگ شده بود اما تحت نفوذ عبدالحسین آیتی (آواره)، که از آئین بهائی بازگشته بود قرار گرفت. پدر صبحی سعی بسیار نمود که پسرش را از راهی که در پیش گرفته بود منصرف کند ولی به نتیجه نرسید. صبحی همچنان به فعالیتهای خود علیه آئین بهائی ادامه می‌داد. او در اوج عصیانش نامه ای به بروجردی (مرجع تقلید) نوشت و از فعالیتهای گذشته خود به نفع آئین بهائی پوزش طلبیده توبه
گذشته خود به نفع آئین بهائی پوزش طلبیده توبه کرد. وی در این نامه با زبانی تند و زننده بر شوقی افندی و بیت العدل عمومی تاخت. او به‌شدت با رهبری شوقی افندی مخالفت داشت و این موضوع را در جامعه بهائی اعلان می‌کرد. از قزوین که به طهران آمد دیگر آن شوق و شور سابق را نداشت. در این اثنا با عبدالحسین آیتی که از آئین بهائی برکنار و به تشیع برگشته بود ملاقات می‌کرد که دوری او را از بهائیت شدت و سرعت بخشید. تا بالاخره از جامعهٔ بهائی برکنار شد. صبحی به مدت سه چهار سال از موسسات بهائی درخواست بازگشت به جامعه بهائی را
از موسسات بهائی درخواست بازگشت به جامعه بهائی را کرد. اما چون از شرایط مقرر برای بازگشت اطاعت نکرد، درخواست او پذیرفته نشد. مرگ. مهتدی در آبان ۱۳۴۱ در تهران بر اثر سرطان حنجره در گذشت و در گورستان ظهیرالدوله تهران به خاک سپرده شد. بر سنگ قبر او، این عبارات به چشم می‌خورد: این عبارت به بیت نخست مثنوی معنوی مولوی اشاره دارد که صبحی مهتدی همیشه در آغاز داستانهایش در رادیو می‌خواند.
آخرین تبعیدی نام یک سریال تلویزیونی انیمه و مانگا که توسط استودیو گونزو در ژاپن تولید شده‌است. این اثر که برای سنین نوجوان در نظر گرفته شده، در سال ۲۰۰۳ (میلادی) تولید گردید. این سریال توسط cgi طراحی شده‌است.
خط دفاعی ماژینو خط دفاعی بود که پیش از جنگ جهانی دوم توسط فرانسه‌ در مرز با آلمان احداث شد و شامل یک رشته استحکامات به طول ۳۲۲ کیلومتر بود. احداث این خط دفاعی بیش از ده سال به طول انجامید. نقاط حساس و مستحکم این خط دفاعی دارای تسلیحات و تجهیزات اضافی بودند. این نقاط دارای تونل‌های زیرزمینی مخازن مهمات و محل‌هایی برای استقرار سربازان بودند که مجهز به تهویه برای محافظت سربازان در برابر حملات شیمیایی بود. استحکامات شامل توپ‌خانه‌ها، خمپاره‌اندازها و مسلسل‌های گوناگون بود. خط ماژینو که به نام وزیر جنگ فرانسه،
گوناگون بود. خط ماژینو که به نام وزیر جنگ فرانسه، آندره ماژینو، نام‌گذاری شد، نواری بود متشکل از استحکامات بتنی، موانع تانک، مواضع توپخانه‌ای، سنگرهای تیربار و دیگر پدافندهایی که فرانسه آن را با توجه به تجربه جنگ جهانی اول و در آستانه جنگ جهانی دوم در امتداد مرز خود با آلمان ایجاد کرد. فرانسه این استحکامات را ایجاد کردند تا در صورت مورد حمله واقع شدن زمان کافی برای تحرک داشته باشد و نیروهای فرانسوی بتوانند برای یک رویارویی قاطع با نیروهای آلمانی به بلژیک منتقل شوند. موفقیت نبرد ایستا و تدافعی در جنگ جهانی
شوند. موفقیت نبرد ایستا و تدافعی در جنگ جهانی اول عامل اصلی بروز این ایده در فرانسوی‌ها بود. هزینه نگهداری آن بالا بود و متعاقباً باعث کمبود بودجه در سایر بخش‌های ارتش فرانسه شد. گرچه این سیستم می‌توانست تهاجم مستقیم را به‌طور موفق دفع کند؛ ولی از نظر راهبردی بی‌تأثیر بود، چرا که آلمانی‌ها از طریق بلژیک حمله خود را صورت داده و ارتش فرانسه را شکست دادند. آلمان خط ماژینو را از طریق جنگل آردن و کشورهای همسایه به‌طور کامل دور زد و فرانسه را در طول ۶ هفته تسخیر کرد. اهداف. فرانسه خط دفاعی ماژینو را برای مقابله
کرد. اهداف. فرانسه خط دفاعی ماژینو را برای مقابله با تهاجم احتمالی آلمان احداث کرد. هدف این خط دفاعی متوقف کردن حمله آلمانی‌ها تا هنگام بسیج نیروهای ارتش فرانسه و استفاده از آن به عنوان نطقه آغاز ضدحملات این کشور بود. برنامه‌ریزی. طرح ایجاد خط ماژینو، اولین بار توسط مارشال ژوفر ارائه شد. افراد مانند پل رنو و شارل دوگل که سرمایه‌گذاری در نیروی زرهی و هوایی را بیشتر به مصلحت می‌دانستند، با او مخالفت کردند. ژوفر از حمایت هنری فیلیپ پتن برخوردار بود و همچنین تعدادی گزارش و حکم‌های موافق از سوی دولت وجود داشت.
گزارش و حکم‌های موافق از سوی دولت وجود داشت. کسی که نهایتاً دولت را راضی کرد تا در این طرح سرمایه‌گذاری کند آندره ماژینو بود. ماژینو سابقه شرکت در جنگ جهانی اول را داشت و بعدها وزیر امور معلولان جنگ و سپس وزیر جنگ شد. بخشی از احساس نیاز به خط ماژینو به دلیل تلفات سنگین فرانسه در جنگ جهانی اول و تأثیری که بر روی جمعیت فرانسه گذاشته بود ایجاد شده بود. کاهش نرخ زاد و ولد در طول و پس از جنگ جهانی اول و کاهش جمعیت مذکر و جوان، باعث شد تا در اواسط دهه سوم سده بیستم میلادی، ارتش فرانسه با کمبود سرباز مواجه شود.
میلادی، ارتش فرانسه با کمبود سرباز مواجه شود. به دلیل کمبود نیروی انسانی، سران فرانسه مجبور بودند بیشتر افراد مسن‌تر را به خدمت بگیرند که سازماندهی آن‌ها نیز بیشتر به طول می‌انجامید و همچنین به اقتصاد فرانسه لطمه می‌زد، زیرا این افراد باید شغل خود را رها می‌کردند و به جنگ می‌رفتند؛ بنابراین ایجاد مواضع دفاعی و ایستا نه تنها برای کسب زمان، بلکه برای کاهش استفاده از نیروی متحرک برای دفاع از یک منطقه در دستور کار قرار گرفت. احداث. نخستین و مستحکم‌ترین بخش‌های خط ماژینو بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۶ در شمال آلزاس و
ماژینو بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۶ در شمال آلزاس و لورن احداث شد. دو خط از استحکامات دائمی در امتداد مرز آلمان بنا گردید. یکی تحت عنوان منطقه استحکامات متس، از لونگویون تا رود زار و دیگری با عنوان منطقه استحکامات لوته، از بیتش تا رود راین کشیده شده بود. فاصله ۵۰ کیلومتری بین این دو منطقه که با نام «شکاف زار» شناخته می‌شد، بدون استحکامات باقی‌ماند؛ چرا که منطقه زارلاند آلمان همچنان تحت اشغال فرانسه بود. همزمان چندین خط سنگرهای بتنی از آگنو تا مرز سوئیس در جنوب، در طول رود راین ایجاد گشت. به جهت این که بلژیک به
در طول رود راین ایجاد گشت. به جهت این که بلژیک به عنوان متحد فرانسه، در حال ساخت استحکامات دفاعی در مرز خود با آلمان بود، ارتش فرانسه مرز این کشور با بلژیک را بجز دو خط کوتاه در اراضی جنگلی رِم در نزدیکی والنسین و مورمال در نزدیکی موبوژ، بدون استحکامات باقی‌گذاشت. در واکنش به ورود مجدد نیروهای آلمانی به زارلاند و اعلام بی‌طرفی بلژیک، بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ مجوعه دومی از استحکامات احداث گردید. ارتش فرانسه ناحیه استحکامات گتس و لوته را با ایجاد استحکامات دائمی در غرب متس از لونگویون تا مونمدی و دیگری در
دائمی در غرب متس از لونگویون تا مونمدی و دیگری در غرب لوته از بیتش تا سارگمین، طولانی‌تر کرد. همچنین خطی از استحکامات در شکاف ساز پدید آمد. در نهایت تعدادی از مواضع دفاعی نیز در شمال موبوژ جهت سد کردن مسیر تهاجم از بلژیک، ساخته شد. با وجود تمایل به همانند ساختن استحکامات جدید به استحکامات اولیه، محدودیت‌های بودجه ارتش فرانسه را وادار به بازگردانی و به تاخیر انداختن احداث استحکامات ثانویه نمود. این مسئله عواقب جدی در برداشت و با وجود سال‌ها ساخت‌وساز مواضع دفاعی فرانسه از مرز سوئیس تا کانال مانش همچنان
دفاعی فرانسه از مرز سوئیس تا کانال مانش همچنان دارای شکاف و قسمت‌های ضعیفی بود. سازمان. اگر چه اصطلاح «خط ماژینو» یک خط دفاعی باریک و استحکام بندی شده را تداعی می‌کند، این خط تا حد زیادی عمیق بود و عمقش در مناطق مختلف از ۲۰ تا ۲۵ کیلومتر متفاوت بود. خط شامل مجموعه پیچیده‌ای از نقاط مستحکم، دژهای مختلف، و ساختمان‌های نظامی مانند پست‌های حفاظت مرزی، مراکز ارتباطی، پناهگاه‌های پیاده‌نظام، سنگرها، پست‌های توپخانه، مسلسل، آتشبارهای ضدتانک، انبار مهمات، زیرساخت‌های متنوع، پست‌های دیده‌بانی، و … می‌شد. این
متنوع، پست‌های دیده‌بانی، و … می‌شد. این ساختارها خود وظیفه پشتیبانی از یک خط اصلی دفاع را داشتند که از «ouvrage» های به شدت مسلح شده تشکیل می‌شد. این بخش را می‌توان دژهای اصلی دفاعی ترجمه کرد. از جلو تا پشت خط، ساختارها به این نحو چیده شده بود: فهرست. اورج‌ها. تعداد ۱۴۲ اورج، ۳۵۲ موضع توپ‌خانه‌ای، ۷۸ پناهگاه، ۱۷ پست دیده‌بانی و حدود ۵۰۰۰ سنگر در خط ماژینو وجود داشت. سنگرهای زرهی. این سنگرها انواع مختلفی دارند. تمامی آن‌ها از فولاد ساخته می‌شوند و غیرقابل جمع شدن هستند. ۲۰ سنگر VP (دید پریسکوپی و دیدبانی)
شدن هستند. ۲۰ سنگر VP (دید پریسکوپی و دیدبانی) در خط وجود دارد. این سنگرها می‌توانستند با انواع پریسکوپ‌ها تجهیز شوند و کاملاً توسط بتن پوشیده شده بودند. برجک‌های جمع شونده. خط دفاعی تشکیل شده از این برجک‌ها شامل انواع زیر از بود: ویژگی‌ها. مشخصه‌های دفاعی آن‌ها بسیار بالا بود، همراه با مجتمع‌های بتونی برای هزاران نفر که آن‌ها را به هم متصل می‌کرد. ۴۵ استحکامات اصلی در فواصل ۱۵ کیلومتری، ۹۷ استحکامات کوچک‌تر و ۳۵۲ پناهگاه توپ‌بین آن‌ها همراه با صدها کیلومتر تونل وجود داشت. در آرایش توپخانه اقدامات محافظتی
تونل وجود داشت. در آرایش توپخانه اقدامات محافظتی به گونه‌ای لحاظ شده بود که هر خط می‌توانست خط بعدی را بدون آنکه آسیبی ببیند، مستقیماً بمباران کند. بزرگترین توپ‌ها، توپ‌های ۱۳۵ میلیمتری استحکامات نظامی بود. تسلیحات بزرگتر بخشی از نیروهای متحرک بودند و پشت خطوط مستقر شده بودند. تبلیغاتی که دربارهٔ این خط دفاعی انجام شده بود، آن را دارای سازه و ساختاری بسیار مستحکمتر از آنچه که واقعاً هست، نشان می‌داد. تصاویر، معابر متعدد متصل به هم و در هم تنیده را همراه با پایانه‌های راه‌آهن و سینماهای زیر زمینی نشان
با پایانه‌های راه‌آهن و سینماهای زیر زمینی نشان می‌داد. این تصاویر باعث قوت قلب غیرنظامیان متفقین می‌شد. تاریخچه عملیاتی. تهاجم آلمان. اواخر ماه اوت سال ۱۹۳۹ با پیش‌بینی اقدام نظامی آلمان، ارتش فرانسه شروع به استقرار نیروهای خود در خط ماژینو کرد. پس از آغاز جنگ، روز ۳ سپتامبر این مواضع در شرایط کاملا عملیاتی بودند. نیروهای حاضر در این استحکامات از درگیر شدن با نیروهای ورماخت و گشودن آتش بر روی دشمن بدون اجازه فرمانده بخش منع گشتند. با این حال در اقدامی صرفا سیاسی، ۱۱ لشکر از نیروهای فرانسوی با گذر از مرز
سیاسی، ۱۱ لشکر از نیروهای فرانسوی با گذر از مرز وارد خاک آلمان شدند. پیشروی این نیروها با مقاومت چندانی مواجه نگردید. در ادامه با افزایش مقاومت آلمانی‌ها، روز ۱۲ سپتامبر پس از کمتر از ۲۰ کیلومتر پیشروی و اشغال حدود دویست کیلومتر مربع و ۲۰ روستا، حرکت فرانسوی‌ها درون خاک آلمان متوقف شد. با انتظار ضد حمله آلمان پس از غلبه بر لهستان، روز ۳۰ نوامبر فرمان به بازگشت نیروهای فرانسوی به پشت خط ماژینو صادر گشت. بین روزهای ۱۶ تا ۲۴ اکتبر ضد حمله آلمانی‌ها نیروهای پوششی فرانسه را نیز عقب راند و اراضی اشغالی را
پوششی فرانسه را نیز عقب راند و اراضی اشغالی را پاکسازی کرد. خط ماژینو اجازه ادامه عملیات تهاجمی نیروهای آلمانی به آن سوی مرز را نداد. بیشتر مجموع این درگیری‌ها فراتر از برد توپخانه خط ماژینو به وقوع پیوست و این استحکامات نقش کم‌رنگی در آن داشتند. با استقرار نیروهای بیشتری از فرانسه و بریتانیا در طول مرز، مهندسان اقدام به تقویت و گسترش هر چه بیشتر استحکامات حتی در قوی‌ترین قسمت‌های آن کردند. فرانسه همچنین حدود ۷۶۰ هزار نفر از ساکنان غیر نظامی مناطق مجاور خط ماژینو را تخلیه نمود. پس از اتمام نبرد لهستان،
خط ماژینو را تخلیه نمود. پس از اتمام نبرد لهستان، نیروهای آلمانی به مرزهای غربی منتقل شدند. در حد فاصل مرز مشترک، هر دو طرف اقدام به عملیات‌های شناسایی-اطلاعاتی و گلوله‌باران یکدیگر کردند. درگیری‌ها پراکنده مکررا به وقوع می‌پیوست اما عملیات رزمی قابل توجهی صورت نگرفت. شناسایی هوایی آلمان به صورت نظام‌مندی از استحکامات خط ماژینو عکس‌برداری نمود. در ابتدا برای نیروهای خط ماژینو محدودیت درگیری مقرر شده بود اما از ماه ژانویه سال ۱۹۴۰ این محدودیت‌ها کاهش یافت تا توپخانه آن اهداف آلمانی با اهمیت را هدف قرار دهد.
توپخانه آن اهداف آلمانی با اهمیت را هدف قرار دهد. به هر صورت، عملیات تهاجم آلمان به فرانسه اساسا جهت حل مشکل خط ماژینو طرح‌ریزی شده بود. ورماخت عملیات خدعه ویژه‌ای برای نشان دادن آماده‌سازی برای تهاجم از "شکاف راین" و ناحیه راین علیا اجرا کرد که هدف از آن نگاه داشتن لشکرهای فرانسوی در آلزاس و لورن به دور مسیر اصلی حمله از طریق جنگل‌های آردن بود. آلمانی‌ها در ابتدا از حمله مستقیم به خط ماژینو خودداری کردند. در عوض یک ارتش در مقابل این خط قرار گرفت و دو گروه ارتش با نقض بی‌طرفی این کشورها، از بلژیک، هلند و
ارتش با نقض بی‌طرفی این کشورها، از بلژیک، هلند و لوکزامبورگ و جنگل‌های آردن عبور کردند و در شمال نیروهای خط ماژینو قرار گرفتند. با آغاز حمله در ۱۰ مه سال ۱۹۴۰، آلمانی‌ها پس از ۵ روز کاملاً داخل خاک فرانسه بودند. روز ۱۴ ژوئن، ارتش یکم ورماخت عملیات ببر را اجرا کرد که طی آن خط ماژینو را در سنت اوالد و زاربروکن مورد هجوم قرار داد. استحکامات فرانسوی‌ها پس از عقب‌نشینی مدافعان به سمت جنوب در هم شکسته شد. روز ۱۵ ژوئن نیروهای ارتش هفتم ورماخت در عملیات خرس کوچک در کنار رود راین با نفوذ به استحکامات شهرهای کولمار
کنار رود راین با نفوذ به استحکامات شهرهای کولمار و استراسبورگ، آن‌ها را نیز به تصرف درآوردند. تهاجم متفقین. ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ خط ماژینو که در تصرف آلمانی‌ها بود، بار دیگر مورد حمله قرار گرفت. قسمت‌هایی از استحکامات نزدیک متس و شمال الزاس تا پایان سال ۱۹۴۴ درگیر تهاجم متفقین بودند. در جریان تهاجم موسوم به «عملیات شمالی» توسط آلمان، ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ استحکامات و برجک‌های این خط توسط متفقین مخصوصاً در منطقهٔ هاتن‌ریترشوفن مورد استفاده قرار گرفت و آلمانی‌ها که این را پیش‌بینی کرده بودند، از تانک‌های
که این را پیش‌بینی کرده بودند، از تانک‌های شعله‌افکن استفاده کردند. پس از جنگ. پس از جنگ اختیار اداره این خط به فرانسه بازگشت و تغییراتی در آن اعمال شد. بهره‌گیری از خط ماژینو با پیشرفت فرانسه در تولید تسلیحات هسته‌ای در سال ۱۹۶۰ پرهزینه و بی‌فایده گشت. برخی از قسمت‌های بزرگ آن تبدیل به مراکز فرماندهی شدند و هنگامی که فرانسه در سال ۱۹۶۶ از عضویت پیمان نظامی ناتو خارج شد، این خط تقریباً متروکه شده بود. با عقب‌نشینی ناتو از این تأسیسات و تخلیه و تحویل آن به نیروهای فرانسوی، به عموم مردم واگذار شدند و برخی
نیروهای فرانسوی، به عموم مردم واگذار شدند و برخی قسمت‌های قدیمی آن تبدیل به زیرزمین‌های تولید شراب، مزارع تولید قارچ و حتی دیسکو گشتند. علاوه بر آن تعدادی منازل خصوصی نیز بر روی برخی سنگرهای بلوکی ساخته شد. استحکامات اورجس روچونویلرز تا سال ۱۹۹۰ همچنان به عنوان مرکز فرماندهی نیروی زمینی نگه‌داری می‌شد. همچنین استحکامات اورجس هاچولد برای استفاده نیروی هوایی به صورت فعال باقی‌مانده و به عنوان تأسیسات حفاظت‌شده فرماندهی برای نیروی هوایی نگه‌داری می‌شود.
کشف الغطاء عن مبهمات الشریعة الغراء، نوشته شیخ جعفر کاشف الغطاء از برترین کتب فقهی شیعه امامیه در عقاید، فقه، اصول و سیاست است و مصنف در آن، عقاید حق را اثبات کرده‌است. که در سفر تألیف شده‌است. شیخ جعفر بن خضر پس از تالیف این کتاب بود که به «کاشف‌الغطاء» شهرت یافت. محتوا. این کتاب در سه فن است:
شیخ جعفر بن خضر مالکی مشهور به کاشف الغطاء (درگذشته ۱۲۲۷ قمری) فقیه و مجتهد شیعه و از مراجع تقلید ساکن نجف در اوایل قرن ۱۳ ه‍.ق بود. نسب وی به مالک اشتر (فرمانده سپاه امام علی) می‌رسد. از مهم‌ترین آثار کاشف الغطاء کتاب جامع "کشف الغطاء" می‌باشد. شیخ جعفر کاشف الغطا، شاگرد محمدباقر وحید بهبهانی و سید محمدمهدی بحرالعلوم بوده است. شاگردان. وی در نجف می‌زیسته و شاگردان بسیاری تربیت کرده است سید جواد عاملی صاحب مفتاح الکرامه و شیخ محمدحسن صاحب جواهر از جمله شاگردان او هستند. جنگ ایران و روس، نقش جعفر کاشف‌الغطا.
او هستند. جنگ ایران و روس، نقش جعفر کاشف‌الغطا. فتحعلی‌شاه، برادرزاده آقامحمدخان قاجار، پس از شکست در دوره اول جنگ‌های ایران و روس، طی عهدنامه گلستان، گرجستان و نواحی شمال قفقاز را به روس‌ها واگذار کرد. شیخ جعفر کاشف‌الغطاء از علمایی بود که از شروع دور دوم جنگ‌های ایران و روسیه حمایت کرد و از سوی خود به فتح‌علی‌شاه قاجار اجازه و حکم جهاد داد. خاندان کاشف الغطا. سه پسر او از بزرگان عالم فقاهت بوده‌اند: از جمله مهم‌ترین علمای خاندان کاشف الغطا، محمد حسین کاشف الغطا می‌باشد. جعفر پنج داماد داشته است که این
الغطا می‌باشد. جعفر پنج داماد داشته است که این پنج داماد نیز هر کدام از فقهای به نام شیعه می‌باشند و آن‌ها عبارتند از: محمدتقی رازی پدر محمدباقر نجفی اصفهانی بوده و سرسلسله خاندان نجفی اصفهانی محسوب می‌شود. سید صدرالدین موسوی عاملی نیز بزرگ خاندان صدر به حساب می‌آید. درگذشت. کاشف الغطا در سال ۱۲۲۷ یا ۱۲۲۸ قمری در نجف درگذشت و در مکانی کنار حرم علی بن ابی‌طالب به خاک سپرده شد که بعدها به مقبره کاشف الغطا (جامع کاشف الغطا) معروف گشت.
اپلسید نام یک فیلم سینمایی پویانمایی در ژانر پسا-آخرالزمانی علمی تخیلی محصول سال ۲۰۰۴، به کارگردانی شینجی آراماکی است. فیلم‌نامه این فیلم توسط هاروکا هاندا و سوتومو کامیشیرو بر اساس مجموعه مانگا "اپل‌سید" اثر ماسامونه شیرو به رشته تحریر درآمده است. از صداپیشگان آن می‌توان به آیی کوبایاشی، جوروتا کوسوگی، مامی کویاما، یوکی ماتسواوکا و توشی‌یوکی موریکاوا اشاره کرد. دانه سیب در تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۰۴، در کشور ژاپن به نمایش درآمد. داستان. داستان انیمیشن نخست راجع به تلاش جامعه بشری برای دستیابی به آرمان‌شهر بواسطه
تلاش جامعه بشری برای دستیابی به آرمان‌شهر بواسطه دستکاری ژنوم انسان و حذف ژن خشونت، و در نهایت طرح موجودی بشرگونه جدید بنام بیوروید (Bio-roid) می‌باشد. قسمت دوم این انیمیشن راجع به تلاش برای متحدسازی کشورهای جهان و یک پارچگی است که اتفاقات عجیبی می‌افتد یکی از این اتفاقات بر می‌گردد به سایبورگ، نوعی ربات و انسان که با امواج خاصی که توسط پرندگان روباتی منتقل می‌شود و باعث می‌شود تا سایبورگ‌ها غیرقابل کنترل بشوند، و انسان‌ها و بیورویدها هم با یک دستگاه ارتباطی کوچک کنترل می‌شوند و انسان‌ها هم مثل سایبورگ‌ها
کوچک کنترل می‌شوند و انسان‌ها هم مثل سایبورگ‌ها غیرقابل کنترل می‌شوند. که در اینجاست که تیم سوات وارد عمل می‌شوند تا صدمه ایی به ساختمان کنفرانس سران کشورها وارد نشود. در بخش سوم (دانه سیب: آلفا) دونان و برایرئوس به مزدورانی تبدیل شده‌اند که برای سایبورگی به نام دو شاخ کار می‌کنند و ربات‌های باقی مانده از جنگ‌های قبلی را نابود کرده و به او واگذار می‌کنند. ولی در یکی از عملیات‌ها جان دو نفر را که مأموریتی محرمانه دارند نجات می‌دهند و با آن‌ها همراه می‌شوند تا از این دو در برابر دو شاخ و عده ای که می‌خواهند
از این دو در برابر دو شاخ و عده ای که می‌خواهند از هدف مأموریت آن‌ها برای منافع خود استفاده کنند، محافظت کنند و در طول راه مجبور به درگیری با عده زیادی می‌شوند و…
تانک چلنجر ۲، تانک اصلی میدان نبرد ساخت بریتانیا است که از سال ۱۹۹۸ در خدمت نیروی زمینی بریتانیا قرار گرفته‌است. این تانک توسط شرکت سامانه‌های دفاعی ویکرز، طراحی و تولید شده و در مجموع ۴۰۸ دستگاه از آن برای نیروی زمینی بریتانیا و ۳۸ دستگاه برای ارتش سلطنتی عمان تولید شده‌است. چلنجر ۲، محصول بازطراحی کلی تانک چلنجر ۱ است. هرچند بدنه و اجزای خودروی آن شباهت زیادی به چلنجر-۱ دارد اما یک تانک جدید با قابلیت‌های بالاتر از چلنجر ۱ محسوب می‌شود و تنها کمتر از ۵ درصد قطعات آن با چلنجر ۱ مشترک است. این تانک در
۵ درصد قطعات آن با چلنجر ۱ مشترک است. این تانک در جنگ‌های بوسنی، کوزوو، عراق و افغانستان مورد استفاده قرار گرفته‌است. چلنجر ۲ وزنی معادل ۶۲٫۵ تن و ۴ خدمه دارد. نیروی محرکه آن از یک موتور وی۱۲ دیزلی پرکینز با ۱۲۰۰ اسب بخار قدرت، تأمین می‌شود و حداکثر سرعت آن در جاده به ۵۹ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. ارتفاع تانک ۲٫۵ متر، عرض آن در صورت نصب زره اضافی ۴٫۲ متر و طول آن با لوله جلو ۱۱٫۵۵ و بدون لوله ۸٫۳۲ متر است. چلنجر-۲ تنها تانک مدرنی است که از توپ خان‌دار استفاده می‌کند و این به دلیل تأکید بریتانیایی‌ها بر روی
می‌کند و این به دلیل تأکید بریتانیایی‌ها بر روی برد مفید بالا، کاتربرد ضد نفر و ضد سنگر تانک است. سلاح اصلی این تانک یک قبضه توپ ۱۲۰ میلی‌متری خان‌دار با کالیبر ۱۲۰/۵۵ است و ۵۲ گلوله برای آن در داخل تانک حمل می‌شود. قیمت هر دستگاه چلنجر ۲ در سال ۱۹۹۹ حدود ۴ میلیون پوند بوده‌است. در سال ۲۰۰۶ در جریان جنگ عراق برای نخستین بار دو حمله موفق به چلنجر-۲ انجام شد. در یک مورد یک راکت آرپی‌جی-۲۹ از زره این تانک عبور کرد و باعث قطع پای یکی از خدمه تانک شد و در موردی دیگر هم یک بمب کنار جاده ای با عبور از زره تانک به
هم یک بمب کنار جاده ای با عبور از زره تانک به پای یکی از خدمه آسیب رساند.
محمّدحسن گنجی (۲۱ خرداد ۱۲۹۱ – ۲۸ تیر ۱۳۹۱) استاد جغرافیا در دانشگاه تهران بود. از او به‌عنوان بنیان‌گذار دانش جغرافیای نوین و هواشناسی در ایران نام برده می‌شود. او همچنین عهده‌دار مقام معاونت اول سازمان جهانی هواشناسی و همین‌طور شورای اجرایی آن، و مسئول راه اندازی و اولین رئیس دانشگاه بیرجند بین سال‌های ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۷ بود. گنجی، آموزش دبستان و دبیرستان را در شهر خود، و آموزش عالی را در تهران (دارالمعلمین عالی، ۱۳۰۹–۱۳۱۲)، انگلستان (۱۳۱۲–۱۳۱۷) و ایالات متحدهٔ آمریکا (۱۳۲۳–۱۳۳۱) در رشتهٔ جغرافیا با تأکید بر
آمریکا (۱۳۲۳–۱۳۳۱) در رشتهٔ جغرافیا با تأکید بر اقلیم‌شناسی انجام داد. وی پایان‌نامهٔ خود را دربارهٔ آب و هوای ایران تألیف نمود. او از سال ۱۳۱۷ تا ۱۳۵۴ در خدمت دانشگاه تهران به تدریس اشتغال داشته و نخستین کسی بوده‌است که جغرافیای نوین را وارد برنامه‌های دانشگاهی کرده‌است. وی مراحل دانشگاهی را از دبیری تا معاونت دانشگاه طی کرده و در سال ۱۳۵۴ با اخذ درجهٔ استادی ممتاز بازنشسته شده‌است. وی از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۷ مدیریت ادارهٔ کل هواشناسی را عهده‌دار بوده و در واقع بینان‌گذار سازمان هواشناسی ایران بوده‌است. در
بینان‌گذار سازمان هواشناسی ایران بوده‌است. در همین سال‌ها، او ۴ سال ریاست منطقهٔ آسیا را در سازمان جهانی هواشناسی عهده‌دار بود و تا پایان عمر، رابطهٔ خود را با آن سازمان حفظ کرد. وی چندین کتاب، از جمله "اطلس اقلیمیِ ایران،" و بیش از صد مقاله به زبان‌های فارسی و انگلیسی منتشر ساخت. به همین مناسبت در سال ۲۰۰۱ برندهٔ جایزهٔ سازمان جهانی هواشناسی جهانی شد. او مؤسس و اولین رئیس دانشگاه بیرجند بود. در تاریخ سوم آذرماه ۱۳۹۰، منزل مسکونی محمدحسن گنجی توسط معاونت اجتماعی - فرهنگی شهرداری منطقهٔ ۷ تهران خریداری شد.
- فرهنگی شهرداری منطقهٔ ۷ تهران خریداری شد. زندگی. محمّدحسن گنجی در ۲۱ خردادِ سال ۱۲۹۱ خورشیدی در بیرجند به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات مقدماتی در مدرسهٔ شوکتیهٔ بیرجند، وارد دارالمعلمین عالی تهران شد و در رشتهٔ تاریخ و جغرافیا به دریافت درجهٔ کارشناسی نائل گردید. سپس به‌عنوان دانشجوی برگزیده به اروپا اعزام شد و در دانشگاه ویکتوریا، منچستر انگلستان به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۳۱۷، لیسانس تخصصی خود را در جغرافیا اخذ کرد. وی بار دیگر، در سال ۱۳۳۱، با استفاده از بورس تحصیلی عازم ایالات متحدهٔ آمریکا شد و
از بورس تحصیلی عازم ایالات متحدهٔ آمریکا شد و دکتری خود را در رشتهٔ جغرافیا، از دانشگاه کلارک دریافت کردو پس از بازگشت به ایران، در دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد و با درجهٔ استادی در سال ۱۳۵۸ بازنشسته گردید. بااین‌حال، وی هیچ‌گاه دست از کار نکشید و از سال ۱۳۶۴ همکاری خود را با مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی آغاز نمود. از سال ۱۳۷۰ به‌عنوان مشاور رئیس دانشکدهٔ علوم زمین با دانشگاه شهید بهشتی همکاری داشت. وی، علاوه بر مدیریت گروه جغرافیا، ریاست دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی و معاونت دانشگاه تهران، پیش از
و علوم انسانی و معاونت دانشگاه تهران، پیش از انقلاب ایران، ریاست ادارهٔ کل هواشناسی ایران و ریاست هواشناسی منطقهٔ آسیا را نیز بر عهده داشته و عضو کمیتهٔ اجرایی سازمان هواشناسی جهان بود. والدین و انساب. پدر او ابوتراب، مدت‌ها نایب‌الحکومهٔ شهر قائن بود. افراد خانوادهٔ وی در خدمت امرای قاینات (بیرجند)، یعنی خاندان علم بودند. پدرش به کشاورزی و دامپروری اشتغال داشت. وی سه برادر و دو خواهر داشته که چهار نفر آن‌ها در مدارس محلی بیرجند به تدریس اشتغال داشتند. در حال حاضر، همهٔ آن‌ها به غیر از دو نفرشان از دنیا