payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رشد و هورمون‌ها به محیط کشت افزوده می‌شوند. از انکوباتور برای تنظیم جو محیط کشت (ترکیب گازهایی مانند دی‌اکسید کربن و اکسیژن)، فشار و دما در جهت بهینه‌سازی شرایط محیط کشت استفاده می‌شود. همچنین اسیدیته و فشار اسمزی محیط نیز گاهی در فرایند کشت یاخته، با اهمیت تلقی می‌شوند. اکثر یاخته‌ها برای رشد، به یک سطح یا یک بستر مصنوعی (کِشت چسبنده یا تک‌لایه) نیاز دارند در حالی که برخی دیگر توان رشد به‌صورت شناور و آزاد در محیط کشت را دارند. مفاهیم کشت سلولی پستانداران. جداسازی سلول‌ها. سلول‌ها را می‌توان به چندین روش
جداسازی سلول‌ها. سلول‌ها را می‌توان به چندین روش برای کشت آزمایشگاهی جداسازی کرد. سلول‌های خونی را می‌توان به آسانی از خون استخراج و خالص‌سازی کرد. با این حال، گلبول‌های سفید، تنها سلول‌های خونی قادر به رشد در محیط کشت هستند. سلول‌های تک‌هسته‌ای می‌توانند به‌وسیلهٔ هضم آنزیمی از بافت‌ها آزاد شوند. از جمله مهم‌ترین آنزیم‌های مورد استفاده در فرایند استخراج، می‌توان به کلاژنازها، تریپسین یا پروناز اشاره کرد که ماتریکس خارج سلولی را می‌شکنند. سلول‌هایی که به‌طور مستقیم از خود فرد (هدف)، کشت داده می‌شوند
به‌طور مستقیم از خود فرد (هدف)، کشت داده می‌شوند به‌عنوان سلول‌های نسل اول (پرایمری) شناخته می‌شوند. اکثر کشت‌های سلولی به جز آن‌هایی که از تومور گرفته می‌شوند، طول عمر محدودی دارند. یک رده سلولی نامیرا می‌تواند با ایجاد جهش تصادفی یا هدفمند (مانند بیان مصنوعی ژن تلومراز) به‌طور نامحدودی تکثیر گردد و به‌عنوان نماینده‌ای از انواع سلولی خاص پایه‌ریزی شود. حفظ و نگهداری سلول‌ها در محیط کشت. اکثر سلول‌های پرایمری پس از این که تا حد خاصی افزایش پیدا کردند، با حفظ ثبات سلولی تحت فرایند پیری قرار گرفته و تقسیم
حفظ ثبات سلولی تحت فرایند پیری قرار گرفته و تقسیم سلولی در آن‌ها متوقف می‌شود. سلول‌ها در یک انکوباتور با دما و مخلوط گازی مناسب (به‌طور معمول دمای ۳۷ درجه و %۵ دی‌اکسید کربن برای سلول‌های جانوری) کشت داده می‌شوند. شرایط کشت برای هر نوع سلول، متفاوت است. کشت یاخته‌های جانوری باید در محیط کاملاً استریل انجام شود. چون رشد یاخته‌های جانوری بسیار کندتر از رشد باکتری‌ها و مخمرها است و امکان آلودگی وجود دارد. برای جلوگیری از رشد باکتری‌ها گاهی از آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند پنی‌سیلین، استرپتومایسین یا جنتامایسین
مانند پنی‌سیلین، استرپتومایسین یا جنتامایسین استفاده می‌شود. محیط‌های کشت اختصاصی برای رشد یاخته‌های مشخص نیز وجود دارد. مانند محیط کشتی که در آن فقط هپاتوسیت‌ها رشد می‌کنند یا محیط کشت‌هایی که فقط یاخته‌های عصبی که تقسیم نمی‌شوند، می‌توانند زنده بمانند. برای این‌که یاخته‌ها در محیط کشت، به‌خوبی تکثیر یابند، لازم است تراکم آن‌ها در محیط کشت، در حد محدود و مشخصی باشد. برای این منظور باید هر چند وقت یک‌بار، یاخته‌ها را به محیط کشت‌های تازه جابجا کرد. در صورتی‌که تراکم یاخته‌ها بالا رود، به‌علت ممانعت تماسی،
تراکم یاخته‌ها بالا رود، به‌علت ممانعت تماسی، تکثیر یاخته‌ها متوقف شده و یاخته‌ها وارد مرحلهٔ تمایز سلولی می‌شوند. تعدادی از سلول‌ها مانند سلول‌های موجود در جریان خون می‌توانند بدون هیچ اتصالی به سطح در سوسپانسیون رشد کنند. همچنین برخی از لاین‌های سلولی تغییریافته قادر هستند که در کشت‌های سوسپانسیون زنده بمانند. سلول‌های چسبنده، برای رشد و تقسیم، باید به سطحی مانند پلاستیک کشت بافت یا میکروکریر (ریزحامل) متصل شوند. این سطوح ممکن است به منظور افزایش قابلیت اتصال سلول‌ها و فراهم‌سازی مواد لازم برای رشد و
اتصال سلول‌ها و فراهم‌سازی مواد لازم برای رشد و تمایز سلولی، با اجزای ماتریکس خارج سلولی (مانند کلاژن و لامینین) آرایش یافته باشند. بیشتر سلول‌های مشتق‌شده از بافت‌های جامد، چسبنده هستند. محیط کشت. برای کشت یاخته‌های جانوری از محیط کشت ویژه‌ای استفاده می‌شود. محیط‌های کشت می‌توانند از نظر پی‌اچ، غلظت گلوکز، فاکتورهای رشد و دیگر مواد مغذی با یکدیگر متفاوت باشند. سرم جنین گاوی (FBS)، سرم گوساله گاوی (FCS)، سرم اسب یا سرم بز از جمله معمول‌ترین فاکتورهای رشد مورد استفاده در محیط‌های کشت هستند. یکی از مهم‌ترین
استفاده در محیط‌های کشت هستند. یکی از مهم‌ترین عوارض استفاده از مواد مشتق شده از خون در کاربردهای بیوتکنولوژی پزشکی، آلوده شدن محیط کشت به ویروس‌ها و پریون‌ها است. راه‌حل‌های جایگزین، شامل یافتن منابع خون حیوانی از کشورهایی با کمترین خطر مانند ایالات متحده آمریکا، استرالیا و نیوزیلند و همچنین استفاده از کنستانتره‌های مغذی تمیز مشتق شده از سرم از محل کل سرم‌های حیوانی برای کشت سلولی است. ترکیبات پایهٔ محیط کشت. یاخته‌ها از نظر نحوهٔ کشت یافتن در محیط کشت به دو دسته تقسیم می‌شوند: یاخته‌های وابسته به بستر
دو دسته تقسیم می‌شوند: یاخته‌های وابسته به بستر (به انگلیسی: Anchorage dependent): این یاخته‌ها برای این‌که بتوانند تکثیر شوند، باید به سطحی متصل شده باشند. این یاخته‌ها بر روی محیط کشت به‌حدی تکثیر می‌شوند تا به‌صورت تک‌لایه، تمام سطح ظرف کشت را فرا گیرند. پس از آن به‌علت اثر فرایند "ممانعت تماسی" تکثیر یاخته‌ها، متوقف می‌شود. برخی از یاخته‌های تراریخته به‌علت این‌که پروتئین‌های سطحی خود (که در ممانعت تماسی نقش دارند) را از دست داده‌اند، می‌توانند به صورت چند لایه رشد کنند. برای کشت یاخته‌های وابسته به
چند لایه رشد کنند. برای کشت یاخته‌های وابسته به بستر، به بسترهای خاصی نیاز است. شیشه به‌علت دارا بودن بار منفی بهترین سطح برای اتصال یاخته‌ها است. از سطوح پلاستیکی (دارای بار مثبت)، در صورتی‌که به کمک اشعه‌های یونیزه‌کننده، بارزدایی شوند نیز می‌توان استفاده کرد. یاخته‌ها به کمک پروتئین‌های سطحی خود مانند: اینتگرین‌ها، فیبرونکتین، کلاژن و لامینین به این سطوح متصل می‌شوند. یاخته‌های وابسته به بستر را همچنین می‌توان بر روی سطوح معلق کشت داد. برای این منظور گاهی از گلوله‌های کلاژن، پلی‌استایرن، سفادکس، ژلاتین
از گلوله‌های کلاژن، پلی‌استایرن، سفادکس، ژلاتین یا پلی‌اکریل‌آمید، به‌عنوان سطحی برای اتصال یاخته‌ها استفاده می‌شود. این گلوله‌ها در محیط کشت مایع معلق می‌شوند. برای این‌که یاخته‌ها بهتر به سطوح متصل شوند، می‌توان این سطوح را با کلاژن، فیبرونکتین، پرونکتین، انتاکتین، هپاران سولفات و.. پوشاند. همچنین می‌توان برای رشد اختصاصی یاخته‌ها از مواد خاصی استفاده کرد. برای مثال برای رشد اختصاصی کوندروسیت‌ها از کوندرونکتین استفاده می‌شود. یاخته‌های غیروابسته به بستر (به انگلیسی: Anchorage Independent): این یاخته‌ها
(به انگلیسی: Anchorage Independent): این یاخته‌ها برای تکثیر و زنده ماندن لازم نیست قبلاً به سطحی متصل شده باشند. مانند سلول‌های بنیادی هپاتوسیتی یا رده‌های یاخته‌های تراریخته. کاربردهای کشت سلول. کشت انبوهی از سلول‌های جانوری، اساس تولید واکسن‌های حیاتی و دیگر محصولات زیست‌فناوری هستند. کشت سلول‌های بنیادی به منظور افزایش تعداد سلول‌ها و تمایز آن‌ها به انواع مختلف سلول‌های سوماتیک برای پیوند انجام می‌شود. همچنین از سلول‌های بنیادی، مولکول‌ها و اگزوزوم‌هایی آزاد می‌شوند که در درمان بیماری‌ها کاربرد دارند.
آزاد می‌شوند که در درمان بیماری‌ها کاربرد دارند. استفاده از این مولکول‌ها و اگزوزوم‌ها یکی دیگر از اهداف کشت سلول‌های بنیادی است. آنزیم‌ها، هورمون‌های مصنوعی، زیست‌ایمن‌ها (آنتی‌بادی‌های مونوکلونال، اینترلوکین‌ها و لنفوکین‌ها) و عوامل ضدسرطان، همگی از محصولات زیستی‌اند که به‌وسیلهٔ فناوری دی‌ان‌ای نوترکیب و با کشت سلول‌های جانوری به، دست آمده‌اند. با این که بسیاری از پروتئین‌های ساده می‌توانند از طریق دی‌ان‌ای نوترکیب در کشت‌های باکتریایی تولید شوند، در حال حاضر بیشتر پروتئین‌های پیچیده که نیازمند
در حال حاضر بیشتر پروتئین‌های پیچیده که نیازمند گلیکوزیلاسیون هستند در سلول‌های جانوری ساخته می‌شوند. یک مثال مهم از چنین پروتئین‌های پیچیده‌ای اریتروپوئیتین است. هزینهٔ کشت سلول‌های جانوری، زیاد است بنابراین تحقیقات حاضر، به‌دنبال تولید چنین پروتئین‌های پیچیده‌ای در سلول‌های حشرات و گیاهان عالی هستند. کشت سلولی همچنین یک تکنیک کلیدی برای کشاورزی سلولی است که هدف آن، ارائهٔ محصولات جدید و روش‌های جدید تولید محصولات کشاورزی و دامی موجود مانند شیر، گوشت درون‌کشتگاهی، عطرها و شاخ کرگدن از سلول‌ها و
گوشت درون‌کشتگاهی، عطرها و شاخ کرگدن از سلول‌ها و میکروارگانیسم‌ها است؛ بنابراین کشت سلول، یکی از ابزارهای دستیابی به کشاورزی بدون دام در نظر گرفته می‌شود. کشت سلول همچنین ابزاری مهم برای آموزش زیست‌شناسی سلولی است.
شرکت آر اِی لیستر و شرکا (به انگلیسی R.A. Lister &amp; Company) در دارسلی گلوسسترشایر انگلستان، به سال ۱۸۶۷ (میلادی) توسط "سر رابرت اشتُن لیستر" (۱۸۴۵–۱۹۲۹)، به منظور تولید ماشین‌آلات کشاورزی تأسیس شد. خانوادهٔ لیستر در اصل از یورک‌شایر بودند ولی پدر اشتُن (جرج لیستر) در سال ۱۸۱۷ (میلادی) به دارسلی نقل مکان کرده بود. تاریخ. این شرکت در ابتدای سدهٔ بیستم به تولید موتورهای بنزینی — در اصل— برای تجهیزات پشم‌چینی گوسفندان پرداخت که موفقترینشان موتور نوع "D" بود که بیشترشان ۱٫۵مشخصهٔ اسب بخار/۷۰۰ دور بر ثانیه را
بیشترشان ۱٫۵مشخصهٔ اسب بخار/۷۰۰ دور بر ثانیه را دارا بودند. امٌا در عمل، موتورهای "D" که تولیدشان بین سالهای ۱۹۲۶ (میلادی) تا ۱۹۶۴ (میلادی) به بیش از ۲۵۰۰۰۰رسید، برای دامنهٔ گسترده‌ای از کارهای سبک همچون تلمبه کردن و تولید ببرق در مقیاس اندک، به کار گرفته شدند. این گونهٔ موتور حتی هنوز هم یکی از بیشتر به‌چشم‌آمده‌ترین ماشین‌های انگورچینی ایستا در پادشاهی یکپارچه هستند. در ۱۹۲۹ (میلادی)، نخستین طراحی خود لیستر، ماشین‌های «استارت سرد» (یا CS، مخفف Cold Start) در دارسلی ساخته شد. موتورهای CS، موتورهایی کند
در دارسلی ساخته شد. موتورهای CS، موتورهایی کند (با ۶۰۰ دور بر ثانیه)، با قابلیت اطمینان بالا و مناسب برای راه‌اندازی مولدهای برق یا تلمبه‌های آبیاری هستند. موتورهای CS که بر مبنای توان خروجی، در چهار نسخهٔ تک، دوگانه، سه‌گانه و چهارسیلندره به بازار روانه می‌شدند، به واسطهٔ طول عمر زیاد و قابلیت اطمینان بالایشان، به آوازه‌ای نیک به‌ویژه در میان کشورهای ملل همسود-که به گستردگی بدان‌جاها صادر می‌گشتند-دست یافتند. برخی از این CSها دهه‌ها به‌طور پیوسته مشغول به خدمت در کشاورزی، صنعت و تولید برق بودند. ادغام.
خدمت در کشاورزی، صنعت و تولید برق بودند. ادغام. شرکت لیستر در ۱۹۳۷ (میلادی)، شرکت بلَک‌استون و شرکا را هم به چنگ آورد و "«لیستر بلک‌استون»" را پایه‌نهاد، اما خود این شرکت در ۱۹۶۵ (میلادی) ازآنِ "«گروه هوکر سیدِلی»" شد که آن هم بعدتر در ۱۹۸۶ (میلادی) با شرکت «سهامی خاص پِتِرز» (Petters Limited) ادغام گردید تا شرکت «لیستر پتر» به وجود آید. موتورهای لیسترنما. محبوبیت و خوشنامی موتورهای CS تولیدی لستر به قدری زیاد بوده‌است که با وجود آنکه تولیدشان در انگلستان در ۱۹۸۷ (میلادی) پایان گرفت، تولید کپی‌های آنها، یا
۱۹۸۷ (میلادی) پایان گرفت، تولید کپی‌های آنها، یا به بیانی «لیسترنماها»، همچنان در هند ادامه دارد و حتی به کشورهایی چون ایالات متحده و استرالیا هم صادر می‌گردند. کامیون‌ها و لوکوموتیوهای صنعتی لیستر. لیستر همچنین برای کاربرد دور و بر کارخانه‌ها، کامیون‌های سبکی فراخور موتورهای ساخت خودش تولید می‌کرد. ایشان بین سالهای ۱۹۲۶ تا ۱۹۶۸ (میلادی) نیز لوکوموتیوهایی درخور ریل‌های باریک می‌ساختند که به سبکی ۱٫۵ تن بودند و نوعاً به کار آجرپزخانهها و مصارفی در این سطح می‌آمدند. مشخصهٔ بارز این لوکوموتیوها، اغلب نداشتن
مشخصهٔ بارز این لوکوموتیوها، اغلب نداشتن هیج‌گونه روکش بدنه بود و تنها گاهی سقفی برافراشته بر چهار تیر ساده در گوشه‌ها، بیشینه امکان افزونشان بود!
تویوتا دانشگاه فینکس تأسیس سال ۲۰۰۶، نام استادیوم سرپوشیدهٔ ورزشی بزرگی در فینکس در آریزونا است این ورزشگاه خانه تیم آریزونا کاردینالز است، و نزدیک به ۶۳،۴۰۰ نفر ظرفیت دارد. معمار این ورزشگاه پیتر آیزنمن است.
ترجمهٔ عینی جمله‌های زبان بیگانه به زبان دیگر، به صورتی که نحو و ساخت آن جمله تغییر پیدا نکند را گرته‌برداری نحوی می‌گویند. مثلاً جملهٔ «تو مرا نمی‌فهمی» از گرتهٔ زبان‌های اروپایی در سده اخیر وارد زبان فارسی شده‌است و پیش از آن چنین جمله‌ای در فارسی نبوده‌است؛ و به جای آن گفته می‌شده است: «تو حال (یا حرف) مرا نمی‌فهمی». پایهٔ زبان بر نحو است. هنگامی دو زبان را می‌توان از هم متمایز کرد که نحو آن‌ها متفاوت باشد، حتی اگر واژگانشان به یکدیگر شبیه باشد (مانند فارسی و اردو). بنابراین، اگر تغییراتی در نحو زبان رخ
و اردو). بنابراین، اگر تغییراتی در نحو زبان رخ دهد، شالودهٔ آن زبان تغییر می‌کند. گرته‌برداری نحوی، در نحو زبان تغییراتی به وجود می‌آورد و استفادهٔ زیاد از آن در شالودهٔ زبان دگرگونی ایجاد می‌کند. گرته‌برداری نحوی بر ساخت جمله وارد می‌شود و شیوهٔ آن را دگرگون می‌کند. این دگرگونی ساختاری اگر ادامه یابد، شاید به نامفهوم شدن زبان بینجامد؛ به‌ویژه آنکه گرته‌برداری نحوی نیز مانند گرته‌برداری معنایی، بیشتر به صورت پنهان و ناآگاهانه صورت می‌گیرد. در صد سال گذشته، به دلیل ترجمه‌های فراوان از زبان‌های اروپایی به
به دلیل ترجمه‌های فراوان از زبان‌های اروپایی به فارسی، گرته‌برداری نحوی بسیاری از این زبان‌ها انجام شده است. نمونه‌های گرته‌برداری نحوی در زبان فارسی. جمله‌های زیر بر پایهٔ گرتهٔ زبان‌های اروپایی (به‌ویژه فرانسوی و انگلیسی) ساخته شده‌است و در رسانه‌ها دیده و شنیده می‌شود: گرته‌برداری نحوی از حرف اضافه. گرته‌برداری از حرف اضافه نیز در زبان فارسی از زبان‌های بیگانه رایج شده‌است. در زیر مثال‌هایی از این مورد آمده است. گرته‌برداری نحوی از ضمیر. یک نوع رایج گرته‌برداری، ترجمه واژه‌های زائد (به ویژه ضمیرها) در
ترجمه واژه‌های زائد (به ویژه ضمیرها) در متن یک عبارت، از زبان‌های دیگر به فارسی است. مانند عبارت «شما می‌توانید پرسش‌های خود را بفرستید.» در اینجا «شما» در صرف فعل «بفرستید» هست و درک می‌شود، ولی چون در زبان‌های خارجی جملات با "vous" (فرانسوی) یا "you" (انگلیسی‌) آغاز می‌شود، مترجم همان واژه آغازین را بدون توجه به زاید بودنش از نظر معنا، و رایج نبودنش در فارسی، به فارسی برمی‌گرداند. فراورده این گونه ترجمه، واژه‌های زاید و بیان ناآشنا است.
عزیز اصلی‌منش (۱۵ فروردین ۱۳۱۶ – ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴) با لقب پیراهن بنفش، دروازه‌بان پرسپولیس و تیم ملی فوتبال ایران بود. وی یکی از بزرگ‌ترین دروازه‌بان‌های تاریخ فوتبال ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام کامل عزیز اصلی منش در ۱۵ فروردین ۱۳۱۶ در دهستان میاردان، شهرستان بستان آباد استان آذربایجان شرقی به دنیا آمد. او فوتبال حرفه‌ای خود را از باشگاه دارایی آغاز کرد و پس از آن به شاهین و سپس به پرسپولیس پیوست و تا پایان دوران بازیگری در پرسپولیس ماند. وی، در سال ۱۳۴۷ به همراه تیم ملی فوتبال ایران به قهرمانی آسیا
به همراه تیم ملی فوتبال ایران به قهرمانی آسیا رسید و در همان سال از تیم ملی خداحافظی کرد. اصلی به دلیل پرش‌های خوبش به عزیز فنر معروف بود و پیراهن بنفش با یقه‌های سیاه که از پیراهن محبوب و پر فروش تولیدی‌های ورزشی بود به پیراهن عزیز اصلی معروف بود. او در المپیک ۱۹۶۴ (که فوتبال ایران برای اولین بار به المپیک راه یافت) و بازی‌های آسیایی ۱۹۶۳ و ۱۹۶۶ هم همراه تیم ملی ایران بود. او یکی از نخستین بازیکنان فوتبال بود که به بازیگری در سینما روی آورد و بین ساله‌ای ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۰ در هشت فیلم بازی کرد. وی در روز ۳
۱۳۴۵ تا ۱۳۵۰ در هشت فیلم بازی کرد. وی در روز ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ در دوسلدورف، آلمان در ۷۸ سالگی درگذشت.
حسن حبیبی (متولد ۱۸ بهمن ۱۳۱۸ کرمان) بازیکن سابق تیم‌های فوتبال باشگاه شاهین، تاج (استقلال) و پاس تهران است. او بعد از انقلاب، اولین کسی است که جایگاه سرمربی تیم ملی فوتبال ایران را به عهده داشته‌است. حبیبی از مفاخر و بزرگان فوتبال ملی و باشگاهی ایران بوده و شاگردان بسیاری تربیت کرده‌است. همچنین وی اولین سرمربی ایرانی است که در فوتبال کشور دبل قهرمانی کرده و دو سال پیاپی در سالهای ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶ با پاس تهران قهرمان کشور شده است. زندگی. حسن حبیبی در سال ۱۳۱۸ در کرمان به دنیا آمد. بعد از جابجایی پدرش به تهران با
به دنیا آمد. بعد از جابجایی پدرش به تهران با خانواده اش ساکن محله چهارصد دستگاه درتهران شد. او در زمین‌های خاکی همان محله فوتبال را آغاز کرد و همان‌جا بود که مورد توجه عباس اکرامی پدر باشگاه‌داری نوین در ایران قرار گرفت و وارد تیم‌های پایه باشگاه شاهین مانند پولاد، کولاک و اتم شد و فوتبال را زیر نظر اکبر کیا و آذرنرسه تاری‌وردی آموخت. بعد از مدتی کوتاه عضویت در باشگاه شاهین و در پی اختلاف با مدیران تیم شاهین به تیم تاج پیوست و یکی از نخستین انتقالات جنجالی فوتبال ایران را رقم زد چرا که بسیاری از شاگردان و
فوتبال ایران را رقم زد چرا که بسیاری از شاگردان و همراهان او در تیم شاهین محله چهارصد دستگاه به همراه او راهی تیم رقیب یعنی تاج شدند. او تا سال ۱۳۴۱ در خدمت باشگاه تاج بود اما همچون نفراتی چون محمد رنجبر و حشمت مهاجرانی با تشکیل رسمی تیم پاس پیراهن این تیم را در سال ۱۳۴۲ به تن کرد. حسن حبیبی تا سال ۱۳۴۹ در خدمت باشگاه پاس بود و سپس با پیراهن این تیم از فوتبال خداحافظی کرد. طی دوران بازیگری، حبیبی یکی از بهترین‌های تیم ملی و سال‌ها کاپیتان این تیم بود. مرد سال فوتبال ایران به انتخاب مجله کیهان ورزشی. حسن
سال فوتبال ایران به انتخاب مجله کیهان ورزشی. حسن حبیبی در سال ۱۳۴۸ از سوی مجله کیهان ورزشی به عنوان مرد سال فوتبال ایران برگزیده شد. دعوت و بازی در تیم ملی فوتبال ایران. او در سال ۱۳۳۸ در مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا در کرالای هندوستان وقتی تنها ۲۰ ساله بود یار تیم ملی شد و آخرین بار در سال ۱۳۴۹ وقتی ۳۱ ساله شده بود پیراهن تیم ملی را برتن کرد. در دوران حضور در تیم ملی فوتبال صاحب ۲ افتخار عمده شد. یکی صعود به مسابقات فوتبال المپیک ۱۹۶۴ توکیو و حضور در این رقابتها و سپس قهرمانی در مسابقات فوتبال جام
این رقابتها و سپس قهرمانی در مسابقات فوتبال جام ملتهای ۱۹۶۸ آسیا، اما او صاحب موفقیتهای دیگری در این عرصه نیز بود، قهرمانی در مسابقات جام عمران منطقه‌ای در سال ۱۳۴۴ از این دست موفقیتها بوده‌است. بازی خداحافظی او از بازی‌های ملی در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۳۴۹ در حضور بیست هزار نفر در امجدیه برگزار شد. در این بازی تیمی برگزیده از بازیکنان تیم‌های ملی سال‌های قبل با کاپیتانی او به رویارویی تیم برگزیده جوانان تهران رفت. استنلی ماتیوس کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال انگلیس و اولین برنده توپ طلای اروپا که برای برگزاری کلاس
و اولین برنده توپ طلای اروپا که برای برگزاری کلاس آموزشی و شرکت در یک بازی در آبادان در ایران حضور داشت، در این بازی به میدان رفت و کاپیتانی منتخب جوانان را بر عهده داشت. دوران مربیگری. حسن حبیبی بعد از پایان دوران بازیگری مربیگری را آغاز کرد. وی در آزمون مربیگری فیفا در ایران در میان شصت نفر رتبه اول را بدست آورد و گارنیک مهرابیان دوم شد. او از سال ۱۳۵۲ تا سال ۱۳۵۶ سرمربی تیم پاس بود. پاس در این مدت پیروز شد ۲ بار برنده مسابقات لیگ تخت جمشید شود. او مربیگری در تیم های آرارات، برق شیراز و استقلال اهواز
در تیم های آرارات، برق شیراز و استقلال اهواز درسابقه دارد. او در تیرماه ۱۳۶۴ سرمربی استقلال شد، ولی هیچ‌گاه روی نیمکت ننشست. سرمربی تیم ملی فوتبال ایران. حسن حبیبی اولین سرمربی رسمی فوتبال ملی ایران بعد از انقلاب بود. او در تیر ماه سال ۱۳۵۸ تیم منتخب تهران را در مسافرت به شوروی سابق همراهی کرد و بلافاصله بعد از آن به دنبال حضور ناصر نوآموز در راس فدراسیون فوتبال ایران به سمت سرمربی رسمی تیم ملی فوتبال ایران برگزیده شد. حبیبی بعد از پرویز دهداری و محمد رنجبر، سومین مردی بود که بعد از تجربه کردن بازوبند
سومین مردی بود که بعد از تجربه کردن بازوبند کاپیتانی تیم ملی فوتبال سرمربیگری این تیم را هم تجربه کرده‌است. در بدو کارش بسیاری از یاران اصلی تیم ملی برای ادامه فوتبال به خارج از کشور رفته بودند و برخی از آن‌ها هم دچار افت شده بودند. با این حال حسن حبیبی با اتکا به ستارگان روز فوتبال ایران در اسفند ماه سال ۱۳۵۸ عامل صعود ایران به مسابقات فوتبال المپیک ۱۹۸۰ مسکو شد اما این مسابقات توسط مسئولان درجه اول ایران تحریم شد، بنابراین فوتبال ایران حضور در یک میدان را به سادگی از دست داد. در سال ۱۳۵۹ فوتبال ایران
را به سادگی از دست داد. در سال ۱۳۵۹ فوتبال ایران خودش را برای مسابقات جام ملت‌های ۱۹۸۰ آسیا و دفاع از عنوان قهرمانی خود آماده می‌کرد. این مسابقات در شهریور و مهر ماه سال ۱۳۵۹ در کویت برگزار شد. در میانه دیدارها، جنگ عراق علیه ایران آغاز شد و ایران کم روحیه و ناامید مسابقات خود را ادامه داد. با این حال، آنچه در پایان کار ثبت شد کسب مقام سوم جام ملت‌های ۱۹۸۰ آسیا بود. سرمربی تیم ملی امید ایران. حبیبی بعد از کناره‌گیری نوآموز از ریاست فدراسیون از مسئولیت مربیگری در تیم ملی کنار رفت اما درست ۱۱ سال بعد این بار
در تیم ملی کنار رفت اما درست ۱۱ سال بعد این بار به عنوان مربیگری در تیم ملی زیر ۲۳ سال به سطح اول مربیگری در ایران برگشت. او ۲ بار در جریان ۲ صعود ناکام تیم ملی امید به المپیک‌ بارسلون ۱۹۹۲ و آتلانتا ۱۹۹۶ سرمربی تیم ملی بود اما علی‌رغم ناکامی، با معرفی مردانی چون خداداد عزیزی، رضا شاهرودی، یحیی گل محمدی، افشین پیروانی، جواد منافی، نیما نکیسا، کریم باقری، مهرداد میناوند و مهدی مهدوی کیا نشان داد که در کارش یک مربی موفق است.
اردوگاه مرگ سوبیبور ، یکی از بزرگترین اردوگاه‌های ضد-یهودی هولوکاست بود که توسط رژیم نازی در خاک لهستان ساخته شده بود. مورخین معتقدند شمار یهودیانی که در اردوگاه مرگ سوبیبور در طول جنگ جهانی دوم به قتل رسیدند، به صدها هزار نفر می‌رسد. ساخت اردوگاه. پیشینه طراحی اولیه اردوگاه به پاییز ۱۹۴۱ بازمی‌گردد. در آغاز سال ۱۹۴۲ زمینی به مساحت ۱۲ هکتار فنس بندی شد. بعدها این مساحت به ۶۰ هکتار افزایش یافت. عملیات ساخت که در مارس ۱۹۴۲ آغاز شد تحت نظارت ریشارد تومالا که قبلاً نظارت بر ساخت اردوگاه مرگ بلزک را نیز بر عهد
نظارت بر ساخت اردوگاه مرگ بلزک را نیز بر عهد داشت، پیش می‌رفت. ساختار این اردوگاه تا حد زیادی از طراحی بلزک الگو می‌گرفت، هرچند به‌مراتب از آن بزرگتر می‌بود. در ژوئن ۱۹۴۳ فضای اطراف فنس‌ها مین گذاری شد. در آغاز تابستان ۱۹۴۳ آماده‌سازی یک چهارم از اردوگاه جهت انبار مهمات آغاز گشت. البته بعدها این نقشه تکمیل نشد. قربانیان. قربانیان سوبیبور احتمالاً منحصر به یهودیان بودند. از آنجا که تمامی اسناد کتبی از بین برده شده‌اند، تخمین دقیق تعداد قربانیان ممکن نیست. تخمین‌های صورت گرفته با تکیه بر آمار و برنامه‌های
تخمین‌های صورت گرفته با تکیه بر آمار و برنامه‌های راه‌آهن لهستان (که برای انتقال قربانیان مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است)، تعدادی در بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ هزار قربانی را مسجل می‌دارند. بخش اعظم قربانیان را یهودی‌های لهستانی تشکیل می‌دهند که تحت عملیات راینهارد به قتل می‌رسیدند. در نیمه آوریل ۱۹۴۲ حدود ۲۵۰ یهودی که از اردوگاه کار اجباری در همان حوالی انتقال یافته بودند، توسط گاز کشته شدند. از آغاز ماه مه تا پایان ژوئیه ۱۹۴۲ احتمالاً در حدود ۹۰ هزار یهودی، به صورت فله‌ای کشته شدند. بر اساس تلگراف‌هایی که در آنها
فله‌ای کشته شدند. بر اساس تلگراف‌هایی که در آنها تعداد کشته شدگان مخابره می‌شده‌است، تا پایان سال ۱۹۴۲ به‌طور دقیق ۱۰۱ هزار و ۳۷۰ یهودی در سوبیبور کشته شدند. عملیات کشتار در سوبیبور بنابر شواهد تا ابتدای تابستان ۱۹۴۳ ادامه یافت. نحوه کشتار. اردوگاه سوبیبور در نزدیکی یک دهکده کوچک به همین نام در بخش شرقی ایالت لوبلین در مسیر یک خط آهن ساخته شد. در ساخت این اردوگاه از تجارب کسب شده در اردوگاه بلزتس، استفاده شده بود. اردوگاه در یک زمین مستطیل شکل به ابعاد ۴۰۰ در ۶۰۰ متر ساخته و به سه بخش تقسیم شده بود. در
در ۶۰۰ متر ساخته و به سه بخش تقسیم شده بود. در «اردوگاه جلویی» ایستگاه قطار و محلی برای ۲۰ واگن و همچنین محله سکونت آلمان‌ها و اوکرایینی‌ها وجود داشت. یهودیان که برای به قتل رسیدن به اردوگاه اخراج شده بودند، به «قسمت پذیرش» برده می‌شدند. کلیه مراحل قبل از قتل را در آنجا طی می‌کردند: لخت شدن، چیدن موهای زنان و تحریم اموال. ناحیه کشتار در دورترین نقطه واقع شده بود و در آنجا سلول‌های گاز، چاه‌های دفن و آلونک‌های زندگی اسیران یهودی قرار داشت. قسمت پذیرش و قسمت کشتار توسط یک باریکه به طول ۱۵۰ متر و عرض ۳ متر به
توسط یک باریکه به طول ۱۵۰ متر و عرض ۳ متر به یکدیگر متصل می‌شدند. این باریکه را توسط سیم‌های خارداری که با گیاه و سبزه پوشانده شده بود، حصار کشی کرده بودند و زندانیان لخت و عور را در مسیر آن می‌دواندند. در اردوگاه سه سلول گاز وجود داشت، که هریک به ابعاد ۴ در ۴ متر بود. در هر سلول یک در دیگر نصب شده بود که از طریق آن اجساد را خارج می‌کردند. از اتاقکی در مجاورت سلول، گاز به درون آن منتشر می‌شد. در اواسط آوریل، هنگامی که بنای اردوگاه تقریباً تکمیل شده بود، گروهی از یهودیان که اکثر آنها را زنان تشکیل می‌دادند،
از یهودیان که اکثر آنها را زنان تشکیل می‌دادند، از اردوگاه کار کریشوف (Krychow) به اردوگاه آورده شدند تا از عملکرد صحیح سلول‌های گاز مطمئن بشوند. تمامی فرماندهان اردوگاه در مراسم آغاز به کار تأسیسات گاز شرکت کردند. اجرای این عملیات در سوبیبور بر گمراهی قربانیان پایه‌گذاری شده بود و آنها تا زمان نشر گاز در سلول‌های مسدود، نمی‌دانستند چه چیزی در انتظارشان است. اولین «محموله» شامل ۱۰٬۰۰۰ یهودی آلمانی و اتریشی، ۶٬۰۰۰ یهودی از ترزین و هزاران یهودی از اسلواکی بود. طی دو ماه اول –از ابتدای ماه مه تا پایان ژوئن–
طی دو ماه اول –از ابتدای ماه مه تا پایان ژوئن– ۱۰۰٬۰۰۰ یهودی در سوبیبور به قتل رسیدند. آلمان‌ها متوجه شدند که سلول‌های گاز که ظرفیت آنها کمتر از ۶۰۰ نفر بود، کفاف قتل‌عام توده ای را نمی‌دهد. بدین جهت در زمان توقف فعالیت‌های اردوگاه در تابستان، سه سلول گاز دیگر به آن اضافه شد و در نتیجه سرعت کشتار یهودیان دو برابر گردید. ادعای مارک وبر. «مارک وبر» از تجدید نظرطلبان در هولوکاست مدعی است که تاریخدانان هولوکاست دربارهٔ اینکه چه نوع گازی در این اردوگاه استفاده شده واین اردوگاه چگونه اداره می‌شده‌است و همچنین
شده واین اردوگاه چگونه اداره می‌شده‌است و همچنین تعداد اتاقهای گاز به توافق نرسیده‌اند. او همچنین به استناد به چند سند از هاینریش هیملر و افسران اس‌اس کاربرد کشتارگاهی این اردوگاه را رد می‌کند و اردوگاه سوبیبور را تنها یک «کمپ نقل و انتقال» عنوان می‌کند. مارک وبر با استناد به کتاب جان کاراسکی یکی از اعضای سازمان زیرزمینی مقاومت لهستان که در سال ۱۹۴۲، موفق به بازدید از این اردوگاه شد مدعی است که کارسکی هیچ اشاره‌ای به وجود اتاق گاز در این اردوگاه ننموده‌است.
آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا () به اختصار بَفتا (; ) یک مؤسسه خیریه مستقل و برجسته در بریتانیا است که به حمایت، ترویج و توسعه هنر در حوزه‌های فیلم، تلویزیون و بازی‌های ویدیویی اختصاص دارد. این آکادمی که به عنوان یک سازمان خیریه به ثبت رسیده است، هدف اصلی خود را شناسایی و تقدیر از افرادی که به این صنایع در بریتانیا و سراسر جهان کمک‌های برجسته‌ای کرده‌اند، اعلام کرده است. بفتا از سال ۱۹۴۸ به طور سالانه مراسم اهدای جوایز خود را برای تقدیر از بهترین‌های فیلم برگزار می‌کند. این جوایز در طول سالیان
فیلم برگزار می‌کند. این جوایز در طول سالیان متمادی گسترش یافته و شامل بخش‌های مختلفی برای تلویزیون و بازی‌های ویدیویی نیز شده است. از سال ۱۹۹۸، بفتا به طور رسمی جوایزی را برای صنایع بازی‌های ویدیویی در نظر گرفت و از سال ۲۰۰۴، مراسم اهدای این جوایز به طور مستقل از مراسم فیلم و تلویزیون برگزار می‌شود تا اهمیت رو به رشد صنعت بازی را منعکس کند. مراسم جوایز بفتا که به عنوان یکی از معتبرترین جوایز در صنعت سرگرمی بریتانیا و جهان شناخته می‌شود، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶ در "خانهٔ اپرای سلطنتی لندن" برگزار می‌شد. از
در "خانهٔ اپرای سلطنتی لندن" برگزار می‌شد. از هفتادمین دوره جوایز بفتا در سال ۲۰۱۷ تا به امروز، مکان برگزاری مراسم اصلی فیلم به رویال آلبرت هالِ لندن تغییر کرده است. مراسمی که پیش از آن در سینمای اودئون میدان لستر برگزار می‌شد. شاهزاده ویلیام، دوک کمبریج از سال ۲۰۱۰ ریاست آکادمی را بر عهده دارد که نشان‌دهنده اهمیت و جایگاه این نهاد در فرهنگ بریتانیا است. بفتا علاوه بر مراسم سالانه، برنامه‌های آموزشی، بورسیه‌های تحصیلی و کارگاه‌های مختلفی را برای حمایت از استعدادهای جدید و ترویج نوآوری در صنایع خلاق برگزار