payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«ماریا»، ترانه‌ای اثر بلاندی و از آلبوم سال ۱۹۹۹ آن‌ها، هیچ خروجی است. این ترانه، تک‌آهنگ بازگردانندهٔ موفق بلاندی بود؛ و اولین عرضه‌ای از گروه پس از آهنگ فرزند جنگ در سال ۱۹۸۲ بود. هم‌چنین این ترانه اولین تک‌آهنگ با رتبهٔ یک برای گروه بعد از جزر و مد حاکثر است در نوامبر ۱۹۸۰ است، و تصادفاً دقیقاً بیست سال پس از آن:ه در روزی که نخستین ترانهٔ رتبهٔ یکی آن‌ها در بریتانیا، قلب شیشه، در سال ۱۹۷۹ به صدر جدول رسید، به رتبهٔ یک دست‌یافت. این ترانه به وسیلهٔ جیمی دستری، کسی که در نوشتن چند ترانهٔ موفق گروه، مانند
کسی که در نوشتن چند ترانهٔ موفق گروه، مانند «اتمی (آهنگ)» همکاری داشت، نوشته شد. در بریتانیا، این تک‌آهنگ به عنوان یک مجموعهٔ دو سی‌دی عرضه شد؛ اولی شامل بازترکیب‌هایی از «ماریا» و دومی شامل نسخهٔ زنده «پوست فریادزننده» از آلبوم «هیچ خروجی» و نیز اولین تک‌آهنگ موفق‌شان، بشخصه، بود. هنگامی که این ترانه در فوریهٔ ۱۹۹۹ (میلادی) به رتبهٔ یک در بریتانیا رسید، دبی هری، که در آن زمان ۵۳ سال داشت، به پیرترین خوانندهٔ زنی تبدیل شد که این موفقیت را کسب می‌کرد. جملهٔ "«مثل یک میلیونر/درحال بازی کردن در نقش هوای
"«مثل یک میلیونر/درحال بازی کردن در نقش هوای واردشده»" در یکی از ترانه‌های پیشین بلاندی، «مثل من راه برو» (که نیز به وسیلهٔ دستری نوشته شده بود) از آلبوم اتوامریکن (۱۹۸۰) استفاده شده بود. در مورد این ترانه شایعاتی وجود دارد که تا اندازه‌ای دربارهٔ رجینا راسول، کسی که با درامر بلاندی، کلم برک، در آن زمان رابطه داشت نوشته شده‌است. این ترانه، بعد از موفقیت تنیس‌باز زن، ماریا شاراپوا، در مسابقات ویمبلدون ۲۰۰۴ برای او استفاده شده‌است و در مونتاژهای متعددی به کار رفته است. «ماریا»، به وسیلهٔ کیم آه جونگ در فیلم
رفته است. «ماریا»، به وسیلهٔ کیم آه جونگ در فیلم محصول کرهٔ جنوبی، ۲۰۰ پوند زیبایی، و نیز به وسیلهٔ گروه کره‌ای، لاوهولیک، تقلید شد. پیشنهٔ پخش. "تمام ترانه‌ها به جز آن‌هایی که ذکر شده‌اند به وسیلهٔ جیمی دستری نوشته شده‌اند." UK CD 1 UK CD 2 UK CD 3 UK Cassette US CD US 12"
ورق‌بازان یکی از آثار نمادین پست امپرسیونیسم است که بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۲ میلادی توسط نقاش فرانسوی، پل سزان (۱۸۳۹ - ۱۹۰۶ میلادی) خلق شد. این اثر یکی از پنج آثار تقریباً مشابه نقاش است که در آنها، عده‌ای مرد را در کافه‌ای در حال بازی کردن با ورق نشان می‌داد. سزان در زمره هنرمندانی قرار می‌گیرد که با آثارشان پلی میان امپرسیونیسم اواخر قرن نوزدهم میلادی و کوبیسم اوایل قرن بیستم ایجاد کردند و در این میان، سزان پیشتاز انقلاب هنری مدرن در آبستره به حساب می‌آید. در این نسخه از "ورق‌بازان"، بتری شراب روی میز که
در این نسخه از "ورق‌بازان"، بتری شراب روی میز که با سوسوی انعکاس نور سفید رنگش کاملاً مشخص است، کمپوزیسیون کار را به دو بخش رنگ‌بندی تیره و روشن اجزای تشکیل‌دهنده اثر تقسیم می‌کند طوری که حالت قرارگیری کلاه‌ها و لبه‌های آن بر سر دو مرد را نیز رعایت کرده باشد. ورق‌بازان سزان، تنها پرتره‌ای ساده از دو مرد در حال بازی با ورق نیست، بلکه استدلالی از اختلاف پنهانی کاربرد حجم و رنگ در نقاشی به زبان خود نقاش است. استدلالی که گاه او را از جمع امپرسیونیست‌ها جدا و در زمره هنرمندان آبستره قرار می‌دهد. یکی از این
و در زمره هنرمندان آبستره قرار می‌دهد. یکی از این نسخه‌ها در موزه اورسی در پاریس نگهداری می‌شود. اداره موزه‌های قطر در سال ۲۰۰۷ میلادی، یکی از نسخه‌های "ورق‌بازان" را به مبلغ ۱۵۸ میلیون پوند خرایداری کرد.
فِرِزکاری یکی از رایج‌ترین عملیات پرداخت نهایی و ماشین‌کاری نهایی روی قطعات تولیدی به‌شمار می‌رود. تمامی اجسام و قطعات مورد استفاده بشر از ابتدایی‌ترین تا پیشرفته‌ترین وسایل از جمله خودکار، چکش، و… با روش‌هایی تولید شده‌اند که ممکن است براده برداری انجام شده یا نشده باشد. روش‌های تولیدی که براده برداری در آن‌ها صورت می‌گیرد می‌توانند حرکت دورانی یا خطی داشته باشند که ماشین فرز از جمله دستگاه‌ها با حرکت دورانی است. ماشین فرزکاری ابزاری است برای ایجاد شکل‌های پیچیده برای قطعه‌های فلزی یا دیگر مواد جامد از
پیچیده برای قطعه‌های فلزی یا دیگر مواد جامد از جمله پلاستیک چگال. طرز کار این دستگاه بدین طریق است که ابزار برش چرخیده و از قطعه بار برمی‌دارد و قطعه خود بر روی میزی قرار گرفته که می‌توان آن را حرکت داد. برای براده‌برداری از قطع کار در فرزکاری از تیغه چند لبه‌ای استفاده می‌شود که آن را تیغه فرز می‌نامند. لبه‌های برنده تیغه فرز فرم گوهای دارند (مانند رنده تراشکاری) که در روی محیط دایره‌ای قرار گرفته‌اند. در فرزکاری هر یک از لبه‌های تیغه فرز در حین گردش دورانی خود مدت کوتاهی برادهگیری می‌کنند و تا نوبت بعدی
خود مدت کوتاهی برادهگیری می‌کنند و تا نوبت بعدی بدون براده‌برداری آزاد گردش کرده خنک می‌شوند؛ از این رو تیغه فرزها مانند رنده تراشکاری در اثر برش تحت فشار دائم قرار نمی‌گیرند، و براده‌برداری با آن‌ها سریع‌تر انجام می‌شود. انواع ماشین فرز. ماشین‌های فرز بسته به این که محور اصلی تیغه فرز آن افقی یا عمودی باشد به نام‌های ماشین فرز افقی یا عمودی نامیده می‌شود. در ماشین فرز افقی حرکت دورانی ممکن است از یک ترانسمیشن یا از یک موتور و جعبه دنده بگیرد که برای کارهای سری و تک‌سازی بکار می‌رود. ماشین فرز عمودی نیز در
سری و تک‌سازی بکار می‌رود. ماشین فرز عمودی نیز در مواردی که فرم دادن، کف تراشی یا تک‌سازی به وسیلهٔ فرز افقی امکان‌پذیر نیست استفاده می‌شوند و سر فرزگیر نیز قابلیت چرخش ۴۵ درجه در دو جهت را دارد. میز این ماشین‌ها نیز دارای سه حرکت طولی و عرضی و عمودی است که با دست یا خوکار عمل می‌شود. ماشین فرز همه‌کاره نیز نوع دیگری از این ماشین هاست که با سوارکردن دستگاه‌های اضافی می‌توان آن را به جای ماشین فرز عمودی استفاده کرد. میز این ماشین می‌تواند ۴۵ درجه به چپ و راست حرکت کند. برای کارهای پیچیده از قبیل پیچ تراشی،
حرکت کند. برای کارهای پیچیده از قبیل پیچ تراشی، جای خار تراشی، دنده تراشی نیز از ماشین فرز ویژه استفاده می‌شود. از جمله ماشین فرزهای ویژه می‌توان به ماشین فرز کپی اشاره کرد که دارای دو محور است و یکی روی مدل قرار گرفته و دیگری از روی مدل قطعه جدیدی را می‌تراشد. امروزه استفاده از فرزکاری رزوه در حال افزایش است. پیشرفت‌های به‌دست‌آمده در ابزارهای ماشین‌کاری ، فرزکاری رزوه را تبدیل به فرایند سوراخ‌کاری مهمی در کاربردهای مختلف از قبیل پزشکی، فضایی، دفاعی و صنایع رایانه کرده‌است. تقسیم‌بندی حرکت‌های ماشین فرز.
رایانه کرده‌است. تقسیم‌بندی حرکت‌های ماشین فرز. چهار حرکت در ماشین فرز صورت می‌گیرد. تغییر دور و سرعت پیشروی. بسته به جنس قطعه کار، قطر تیغه فرز و سرعت برش عوض کردن دور ماشین فرز و سرعت پیشروی میز قابل تغییر است. در حالتی که ماشین خاموش باشد با توجه به جدول و اهرم‌های موجود در هر ماشین می‌توان دور و سرعت پیشروی را کم یا زیاد کرد. اجزای تشکیل دهنده ماشین فرز. دستگاهی که تقسیمات از جمله کشیدن خط یا ایجاد شکاف و غیره توسط آن انجام شود دستگاه تقسیم می‌گویند که از اجزای زیر تشکیل شده‌است: ۳-چرخ حلزون که غالباً
از اجزای زیر تشکیل شده‌است: ۳-چرخ حلزون که غالباً ۴۰ دندانه است. پس از تنظیم دستگاه و رعایت نکات ایمنی می‌توان با استفاده از صفحه‌ای نازک بین قطعه و تیغه فرز می‌توان تیغه فرز با قطعه را مماس کرد. سپس براده برداری به روش همراه (فشاری) یا معکوس انجام می‌شود. در جهت بار فشاری جهت حرکت پیش روی میز دستگاه (قطعه کار) و دوران تیغه فرز هم جهت باهم می‌باشد، تیغه فرز اول براده ضخیم و سپس براده نازک را برمی‌دارد. از این رو ضربه‌های اولیه شدیدتر است و از طرفی امکان دارد قطعه کار به زیر فرز کشیده شود به احتمال بسیار
قطعه کار به زیر فرز کشیده شود به احتمال بسیار زیاد دندانه‌های تیغه فرز خواهد شکست. به همین علت ماشین‌هایی که برای بار موافق ساخته می‌شوند باید قوی باشند و به هیچ وجه آزادی در میل هدایت یا مهره آن‌ها پیدا نشود. از جمله مزایای این روش می‌توان به صافی سطح بهتر کاهش انرژی مصرفی و توانایی برش کاری قطعات نازک اشاره کرد؛ و از معایب آن عدم توانایی براده بری قطعات دارای سطح سخت کاری شده‌است. در روش براده برداری معکوس جهت بار مخالف گردش تیغه فرز است و براده رفته رفته ضخیم می‌شود و فشار وارد شده به تیغه افزایش
رفته ضخیم می‌شود و فشار وارد شده به تیغه افزایش می‌یابد. این روش جهت پیشروی قطعه کار مخالف جهت دوران تیغه فرز بوده و نیروی برشی سعی در جدا کردن قطعه کار از میز را دارد بنابراین سطح قطعه کار کمی موج دار خواهد شد که از معایب این روش به‌شمار می‌آید.
بیگانه خاکستری در یوفوشناسی به یک گونه هوشمند از زیست فرازمینی گفته می‌شود. پدیدار شدن. در تعدادی از فیلم‌ها و سریال‌های علمی-تخیلی، با الهام گرفتن از داستان‌‌های مربوط به حادثه رازول، این موجودات با اندامی نحیف، سری بزرگ، چشمانی درشت و مشکی رنگ و قدی نسبتاً کوتاه نمایش داده شده‌اند که از آن‌ها به عنوان خاکستری‌ها یاد می‌شود. دیدگاه‌ها. خاکستری‌ها نزدیک‌ترین گزینه برای توصیف بیگانگان هستند، زیرا ویژگی‌های فیزیکی آن‌ها به مشاهدات بیشتر افرادی که ادعا می‌کنند با فضایی‌ها برخورد نزدیک داشته‌اند، بسیار شبیه
با فضایی‌ها برخورد نزدیک داشته‌اند، بسیار شبیه است. باورها. بیشتر مردم ایالات متحده و یوفوشناس‌ها، از خاکستری‌ها به عنوان موجوداتی پیشرفته و هوشمند اما مرموز یاد می‌کنند.
سیب‌زمینی‌خواران یکی از اولین آثار برجستهٔ نقاش و طراح مشهور هلندی، ونسان ون گوگ است که در سال ۱۸۸۵ خلق شده‌است. این اثر به این دلیل اهمیت زیادی دارد که نخستین تلاش و تجربهٔ ونسانِ سر تا پا شور و شوق بود، تا خود را به دنیای هنری اروپای اواخر قرن نوزدهم میلادی و دوران اوج امپرسیونیسم اثبات کند. تلاشی که پس از پنج سال مطالعه و خلق ده‌ها طرح و الگو و آثار مشابه، همچون اثر نیمه‌تمام حفاران سیب زمینی در ۱۸۸۳، این بار به نتیجه رسید. ترکیب‌بندی. ون گوگ در بین مارس و اوایل آوریل ۱۸۸۵، طرح‌های آزمایشی‌ای بابت این
و اوایل آوریل ۱۸۸۵، طرح‌های آزمایشی‌ای بابت این نقاشی ترسیم و با برادرش تئو نامه‌نگاری کرد که نه مجذوب اثر فعلی‌اش شد و نه پیش‌طرح‌هایی که ون گوگ برایش به پاریس فرستاده بود. ون گوگ وقتی با والدینش در نوینن زندگی می‌کرد شروع به کار روی اثر سیب زمینی خورها کرد. نوینن منطقه‌ای روستایی بود که محل زندگی کشاورزان، کارگران و بافندگان بسیاری بود. او از ۱۳ آوریل تا اوایل مه مشغول این نقاشی بود. به جز تغییرات کوچکی که اواخر همان سال با قلموی کوچک انجام داد، بیشتر کار تمام شده بود. ون گوگ گفت می‌خواست روستاییان را
تمام شده بود. ون گوگ گفت می‌خواست روستاییان را چنان که واقعا هستند به تصویر بکشد. او عمدا مدل های زمخت و بدقیافه برگزید که فکر می‌کرد در ماحصل کار، طبیعی و دست‌نخورده هستند. ون گوگ در نامه‌ای که دو سال بعد در پاریس به خواهرش ویلمینا نوشت، هنوز هم سیب زمینی خورها را موفق‌ترین نقاشی خود می‌نامید: «در خصوص اثر خودم چنین فکر می‌کنم که نقاشی روستاییان سیب‌زمینی‌خوری که در نوینن کشیدم به هر حال بهترین چیزی است که کشیدم.» با این وجود، دوست وی آنتون فان راپارد از اثر بلافاصله پس از کشیده شدنش انتقاد کرد. این
از اثر بلافاصله پس از کشیده شدنش انتقاد کرد. این انتقاد ضربه‌ای به اعتماد به نفس ون گوگ به عنوان هنرمند نوظهور بود. او به دوستش نوشت: «تو… حق نداشتی اثرم را به این طریق تقبیح کنی.» (ژوئیه ۱۸۸۵)، و بعدتر نوشت:«من همواره آنچه هنوز نمی‌توانم انجام دهم را انجام می‌دهم که یاد بگیرم چطور انجامش بدهم» (اوت ۱۸۸۵). معروف است که ونسان ون، گوگ شارل دو گرو، نقاش بلژیکی و به خصوص اثر رحمت پیش از شام وی را تحسین کرده است. نقاشی دو گرو تصویری است باابهت از خانواده‌ای روستایی که پیش از شام دعای شکرانه می‌گویند. این نقاشی
که پیش از شام دعای شکرانه می‌گویند. این نقاشی پیوندی تنگاتنگ با بازنمایی مسیحی اثر شام آخر داشت. سیب‌زمینی‌خورهای ون گوگ الهامی بود از اثر دو گرو و و معناهای ضمنی مذهبی مشابه در اثر ون گوگ قابل شناساسی است. نامه ون گوگ. ون گوگ این اثر را در پاسخ به کمک‌ها و حمایت‌های برادرش "تئو" به عنوان یک شاهکار هنری برای او فرستاد. اما این اثر که تمام امیدها و آرزوهای نقاش جوان در آن نهفته بود، خیلی کمتر از آن چیزی که انتظارش را داشت به موفقیت رسید. تابلو "سیب‌زمینی‌خورها" تا قبل از خودکشی ون گوگ در سال ۱۸۹۰ در هیچ
تا قبل از خودکشی ون گوگ در سال ۱۸۹۰ در هیچ نمایشگاهی در پاریس به نمایش گذاشته نشد و علی‌رغم درخواست‌های مکرر وی از برادرش، تئو آن را به "دوراند روئل" دلال آثار هنری‌ای که دوست وی بود، نشان نداد. ون گوگ در نامه‌ای که همراه این اثر برای برادرش فرستاد، در مورد "سیب‌زمینی‌خورها" گفته بود: قصد من این بود که تأثیری از یک روش زندگی کاملاً متفاوت با زندگی ما انسان‌های متمدن را نشان بدهم. نقد اثر. در اینجا ما شاهدیم که ون گوگ زندگی ساده‌ای را می‌ستاید که اساسش رابطه مستقیم با طبیعت است، و همچنین در ارزش‌های
رابطه مستقیم با طبیعت است، و همچنین در ارزش‌های بورژوازی و مدرنیتهٔ شهری تردید می‌کند. سر مشق‌های هنری او شامل ژان فرانسیس میله که تصاویر شگفت‌انگیز او از روستاییان در آثار ون گوگ منعکس شده‌است و همچنین همشهری اورامبرانداست که این عصرانه محقر معمولی را در هاله‌ای از تقدیس پیچیده‌است. چیزی که این تصویر را متمایز می‌کند سادگی تکنیک ون گوگ است که به اثر یک حالت ناپختگی می‌دهد و هم‌زمان به روستاییان یک حیات طبیعی پر جوش و خروش می‌بخشد و تمایل و شوق مهار نشدنی هنرمند را به موضوعش نشان می‌دهد. دست و انگشتان
هنرمند را به موضوعش نشان می‌دهد. دست و انگشتان زمخت، چهره‌های چروکیده برجسته، تاهای پر از چین لباس‌ها، تیرهای سقف که بیرون زده‌است، یک ساعت دیواری و یک نقاشی از به صلیب کشیدن مسیح، که بیشتر به نظر می‌رسد به دیوار کوبیده شده باشد تا اینکه آویزان شده باشد، همه چیز در تصویر منجر شده‌است-با وجود آرامش این صحنه، کارگران خسته که عصرانهٔ ساده خود را می‌خورند، حالتی نورانی دارند. نشان‌های دستخوش هیجان ون گوگ که شور و اشتیاق بی وصف او را القا می‌کند، حضور فیزیکی پر رنگ روستاییان را تقویت می‌کند. مکان نگهداری. این
رنگ روستاییان را تقویت می‌کند. مکان نگهداری. این اثر هم‌اکنون در موزه ون گوگ در شهر آمستردام هلند نگهداری می‌شود. نسخه‌های متعدد سیب‌زمینی‌خورها از ونگوگ به جا مانده‌است که نسخه‌ای در موزه کرولر-مولر در شهر اوترلو هلند است.
دستگاه تراش فلز ابزاری است که برای تراش دقیق قطعات سخت و نسبتاً سخت به کار می‌رود. اگرچه این دستگاه ابتدا برای تراش فلزات طراحی شد اما برای برش پلاستیک و دیگر مواد نیز از آن‌‌ استفاده می‌شود. اساس کار این دستگاه بدین گونه است که قطعه در گیره‌ای دوار قرار گرفته و ابزار برش می‌تواند به صورت خطی حرکت کند. با تماس قطعه در حال چرخش با ابزار (مثل مته) از قطعه بار برداشته می‌شود و با حرکت عموماً افقی و عمودی ابزار، عمق برش و محل باربرداری تنظیم می‌شود و به شکل دلخواه مورد نظر می‌رسیم‌‌‌‌. نحوه ساخت و اجزای دستگاه.
مورد نظر می‌رسیم‌‌‌‌. نحوه ساخت و اجزای دستگاه. انواع ماشین تراش اغلب برای تراشکاری و شکل دادن به قطعات فلزی و چوبی طراحی شده‌اند. دستگاه‌های تراشکاری بسته به هدف و کاربرد، در شکل‌ها و اندازه‌های مختلف ساخته می‌شوند و در انواع مختلفی طراحی و ساخته می‌شوند که از نظر استحکام، ابعاد، نوع جعبه دنده و موتور می‌تواند متنوع باشد ولی شیوه عملکرد تمامی آنها یکسان است که در ادامه بررسی می‌شود. تجهیزات دستگاه‌های تراش به‌صورت عمومی در دو بخش سر دستگاه و بستر دستگاه طبقه‌بندی می‌شوند. سر دستگاه. این قسمت در سمت چپ
طبقه‌بندی می‌شوند. سر دستگاه. این قسمت در سمت چپ دستگاه تراش است (برای تعیین چپ و راست دستگاه تراش مکان حضور اپراتور در روبه‌روی دستگاه ملاک است و در این حالت دست راست اپراتور هم جهت با سمت راست دستگاه است) و بر روی آن تابلو برق، کلیدهای روشن و خاموش، محور چرخشی موتور، اهرم‌های تنظیم سرعت موتور، جعبه دنده و موارد دیگر نیز قرار دارند. سر استوک (H1)، دوک اصلی (H4)، مکانیسم تغییر سرعت (H2 ،H3) و جعبه دنده (H10) در شکل مشخص هستند. این قسمت تا حد ممکن باید محکم ساخته شود زیرا وجود نیروهای برشی و ایجاد ارتعاشات
ساخته شود زیرا وجود نیروهای برشی و ایجاد ارتعاشات مکانیکی ممکن است محفظه را مخدوش کرده و کیفیت قطعه‌ی کار تمام شده را کاهش دهد. به همین دلیل جنس بدنه‌ی این قسمت عموماً چدنی است. دوک اصلی به طور کلی توخالی است تا به میله‌های بلند اجازه دهد در طول ناحیه کار گسترش یابند؛ این امر آماده‌سازی و اتلاف مواد را کاهش می‌دهد. محور چرخشی در یاتاقان‌های دقیق کار می‌کند و وسایلی برای اتصال دستگاه‌های نگهدارنده مانند سه نظام یا چهار نظام برای قرارگیری قطعه کار نیز تعبیه شده است. انتهای دوک معمولاً مخروطی وجود دارد که
شده است. انتهای دوک معمولاً مخروطی وجود دارد که اغلب به‌صورت مخروطی مورس است تا امکان وارد کردن مخروط‌‌های لوله‌ای توخالی (استاندارد مورس) را برای کاهش اندازه سوراخ مخروطی و استفاده از مراکز را فراهم کند. در ماشین‌های قدیمی‌تر (دهه پنجاه میلادی) دوک به‌طور مستقیم توسط یک قرقره تسمه مسطح با سرعت‌های پایین‌تر با دستکاری چرخ دنده اصلی دستگاه به حرکت در می‌آمد. در ماشین‌های بعدی از جعبه‌دنده‌ای استفاده کردند که توسط یک موتور الکتریکی اختصاصی هدایت می‌شد. در این موارد یک سر کاملاً دنده‌ای به اپراتور اجازه
این موارد یک سر کاملاً دنده‌ای به اپراتور اجازه می‌دهد تا سرعت‌های مناسب را کاملاً از طریق جعبه‌دنده طراحی شده انتخاب کند. سه نظام و چهار نظام. در تراشکاری قطعه کار می‌چرخد و ابزاری به آن نفوذ می‌کند که برای ثابت بودن آن از ابزاری به اسم سه نظام یا چهارنظام استفاده می‌شود. البته بجز این دو مورد موارد دیگری هم وجود دارند که به نسبت سه نظام یا چهار نظام کمتر رایج هستند. سه نظام برای قطعات غیردوار مناسب نیست و گیره‌بندی آن استحکام کافی در برابر تنش‌های برشی را نخواهد داشت و احتمال رها شدن قطعه‌ها زیاد می‌شود
نخواهد داشت و احتمال رها شدن قطعه‌ها زیاد می‌شود و لازم است برای قطعات غیردوار از چهار نظام استفاده کنند. معمولاً سرعت این سه و چهار نظام‌ها می‌تواند متغیر باشد که برای تنظیم سرعت لازم است خروجی موتور دورهای مختلفی داشته باشد و به این دلیل است که از جعبه‌دنده استفاده می‌کنند. چهار نظام‌ها به طور کلی دو شکل دارند. در موردی هر چهار فک به‌شکل هم‌زمان باز و بسته می‌شوند که این حالت برای قطعات متقارن مناسب است و در موردی دیگر هر فک به‌شکل مستقل باز و بسته می‌شود تا گیره‌بندی قطعات غیرمتقارن نیز ممکن باشد. بستر
تا گیره‌بندی قطعات غیرمتقارن نیز ممکن باشد. بستر دستگاه. در این بخش از دستگاه تراش مجموعه‌ی نگهدارنده سوپورت‌ها و مرغک که توسط پیچ و مهره روی آن متصل می‌شوند، قرار دارند. بستر دستگاه خود به پایه متصل می‌شود و به سوپورت‌ها و مرغک اجازه می‌دهد تا به موازات محور دوک حرکت کنند. این امر توسط بسترهای سخت شده و زمینی که سوپورت‌ها و مرغک را در یک مسیر تنظیم شده مهار می‌کنند، تسهیل می‌شود. سوپورت‌ها با استفاده از سیستم قفسه و چرخ دنده جناحی حرکت می‌کنند. پیچ انتقال قدرت با گام دقیق، سوپورت‌ را که ابزار برش را نگه
قدرت با گام دقیق، سوپورت‌ را که ابزار برش را نگه می‌دارد، از طریق جعبه‌دنده‌ای که از روی پایه هدایت می‌شود، به حرکت در می‌آورد. هنگامی که یک ماشین تراش نصب می‌شود، اولین مرحله تراز کردن آن است که به اطمینان از عدم پیچ‌خوردگی یا خمیده نبودن بستر اشاره دارد. نیازی به ساخت دستگاه دقیقاً افقی نیست اما برای دستیابی به هندسه برش دقیق بستر باید کاملاً پیچ‌نخورده باشد. تنظیم کننده‌ی جهت حرکت ابزار. این اهرم برای تنظیم جهت حرکت ابزار از راست به چپ یا برعکس مورد استفاده قرار می‌گیرد. پیچ تغذیه (H8) یک میل کاردان
قرار می‌گیرد. پیچ تغذیه (H8) یک میل کاردان محرک طولانی است که به مجموعه‌ای از چرخ دنده‌ها اجازه می‌دهد تا مکانیسم‌های سوپورت‌ها را به حرکت درآورند. این چرخ‌دنده‌ها در کف سوپورت‌ها قرار دارند. هم پیچ انتقال قدرت و هم پیچ ماردون شکل (H7) توسط جعبه‌دنده یا یک گیربکس میانی به نام گیربکس نورتون (H6) هدایت می‌شوند. این چرخ دنده‌های میانی اجازه می‌دهد تا نسبت و جهت صحیح برای چرخ دنده‌های حلزونی تنظیم شود. یک رابطه ثابت بین تعداد چرخش‌هایی که اسپیندل انجام می‌دهد و تعداد چرخش‌هایی که پیچ انتقال قدرت انجام می‌دهد،
تعداد چرخش‌هایی که پیچ انتقال قدرت انجام می‌دهد، وجود دارد که به کمک چرخ‌دنده هرزگرد (که توسط H5 کار می‌کند) به‌دست می‌آید. این نسبت باعث می‌شود که پیچ‌ها بدون کمک قالب بر روی قطعه کار بریده شوند. برخی از ماشین‌های تراش تنها یک پیچ انتقال قدرت دارند که تمام اهداف حرکت سوپورت‌ها را انجام می‌دهند. نگه‌دارنده سوپورت‌ها. نگه‌دارنده سوپورت‌ها شامل ابزار گیر، سوپرت فوقانی، سوپورت عرضی، سوپورت طولی، تکیه گاه و جعبه دنده است. نگه‌دارنده سوپورت‌ها در ساده‌ترین شکل خود، ابزارگیر را نگه می‌دارد و آن را به صورت طولی
خود، ابزارگیر را نگه می‌دارد و آن را به صورت طولی یا عمودی تحت کنترل اپراتور حرکت می‌دهد. اپراتور سوپورت‌ها را به صورت دستی از طریق فرمان (5a) یا به طور خودکار با درگیرکردن محور تغذیه با مکانیسم تغذیه سوپورت‌ها (5c) حرکت می‌دهد. چرخ‌های‌دستی (2a, 3b, 5a) روی سوپورت‌ها و ابزار‌های مربوط به آن‌ها برای سهولت و کمک به ایجاد برش‌های تکرارشونده کالیبره می‌شوند. ابزار باید به صورت دقیق در موقعیت خود محکم شده باشد و برای این موضوع است که از ابزارگیر استفاده می‌کنند (1). سوپورت فوقانی در کاربرد اول با کمک یک سنجه‌ی
(1). سوپورت فوقانی در کاربرد اول با کمک یک سنجه‌ی دقیق ابزار کار را با اندازه‌ی دلخواه اپراتور در راستای عمود و یا به سمت جلو و عقب حرکت می‌دهد؛ از طرفی این وسیله برای تنظیم زاویه‌ی کار نیز قابلیت دوران دارد که با باز کردن دو یا چند پیچ اتصال و چرخاندن این ترکیب تنظیم می‌شود. به‌طورکلی، دستگاه تراش‌های کنترل عددی دارای سوپورت فوقانی نیستند، زیرا حرکت مخروطی با کنترل عددی با حرکت همزمان سوپورت و لغزش صفحه‌ای قابل دستیابی است. اکثر ماشین‌های تراش، منبع تغذیه‌ای برای سوپورت فوقانی ندارند؛ به همین منظور این
برای سوپورت فوقانی ندارند؛ به همین منظور این حرکت با یک فرمان دستی ممکن می‌شود (2). سوپورت عرضی دقیقا زیر سوپورت فوقانی است و برای تغییر مکان عرضی ابزار و سوپرت فوقانی استفاده می‌شود. سوپورت طولی هم برای تغییر مکان سوپورت فوقانی، طولی و عرضی ابزار کاربرد دارد (3). جعبه‌دنده سوپرت‌ها، همانطور که از اسمش مشخص است، برای جابجایی سوپورت‌های عرضی و طولی کاربرد دارد. در آخر به قسمتی که سوپرت طولی روی آن است، تکیه‌گاه سوپورت می‌گویند (4). دستگاه مرغک. مرغک درون یک محفظه قرار گرفته است و با کمک یک فرمان امکان
یک محفظه قرار گرفته است و با کمک یک فرمان امکان جابه‌جایی محوری دارد؛ به مجموعه‌ی این دو دستگاه مرغک می‌گویند. دستگاه مرغک در تراشکاری قطعات بلند، سوراخکاری قطعات، مخروط تراشی و لنگ تراشی کاربردی عمل می‌کند. اسپیندل (T5) نمی‌چرخد، اما تحت تأثیر پیچ و فرمان دستی (T1) به صورت طولی حرکت می‌کند. دوک شامل مخروطی برای نگه داشتن مته‌ها، مراکز و سایر ابزارها نیز هست. این دنباله را می‌توان در امتداد بستر دستگاه قرار داد و (T6) را در موقعیتی که قطعه کار دیکته می‌کند، محکم کرد. برای چرخاندن مخروطی‌های کوچک و هم تراز
محکم کرد. برای چرخاندن مخروطی‌های کوچک و هم تراز کردن مجدد مرغک با محور بسترش، پیش‌بینی شده است که مرغک (T4) از محور دوک‌ها جدا شود. تصویر (T2)، یک جعبه‌دنده کاهشی را بین فرمان‌ دستی و دوک نشان می‌دهد؛ جایی که مته‌های بزرگ ممکن است به اهرم اضافی نیاز داشته باشند. قلم قطع کننده، معمولاً از فولاد تندبر یا کاربید ساخته شده است. انواع دستگاه تراش فلز. انواع زیادی از ماشین‌های تراش در زمینه فلزکاری وجود دارد. برخی از تفاوت‌ها چندان واضح نیستند، و برخی از این تفاوت‌ها تنها در یک ناحیه‌ای خاص هستند. به‌ عنوان‌
تنها در یک ناحیه‌ای خاص هستند. به‌ عنوان‌ مثال، ماشين تراش متمرکز یک ماشین دو سر است که در آن قطعه‌ کاری ثابت می‌ماند و سرها به سمت قطعه کاری حرکت می‌کنند و یک سوراخ مرکزی در هر انتهای آن ایجاد می‌کنند. سپس قطعه‌ کاری به دست آمده ممکن است در عملیات دیگری به صورت "بین مرکزی" استفاده شود. پلاستیک‌ها و سایر مواد کامپوزیتی نیز به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و می‌توان همان اصول و تکنیک‌هایی را در ماشین‌کاری آن‌ها به کار برد که برای فلزها نیز استفاده می‌شوند. ماشين تراش‌ها انواع بسیار زیادی دارند و حتی
ماشين تراش‌ها انواع بسیار زیادی دارند و حتی در یک نوع خاص بسته به سال ساخت، اندازه، محدوده قیمت یا ویژگی‌های مورد نظر، می‌توانند بسیار متفاوت باشند. در حالت کلی چند مورد از انواع این ماشین‌‌ها به شرح زیر هستند. ماشین تراش متمرکز (ماشین تراش مرغک‌دار). این نوع ماشین تراش برای آموزش و تراش کارهای کوچک مورد استفاده قرار می‌گیرد و به همین دلیل در این دستگاه انتقال حرکت به‌صورت چرخ تسمه‌ای انجام می‌شوند. دو نوع «ماشین تراش کوچک رومیزی» و «ماشین تراش کوچک پایه‌دار» در آن‌ها رایج است. این ماشین‌ها عموماً از نظر
در آن‌ها رایج است. این ماشین‌ها عموماً از نظر قیمت نسبت سایر ماشین‌ها ارزان‌تر هستند. تراش‌های ابزارسازی. این ماشین‌ها دقت بیشتری نسبت به‌سایر ماشین‌ها دارند و بعضی از آن‌ها با دستگاه‌های مخصوص تراش دقیق‌تر مجهز شده‌اند. وظیفه اصلی این ماشین‌ها، تهیه ابزار برای کارخانه‌های تولیدی است و معمولاً در هر دو شکل رومیزی و پایه‌دار وجود دارند. از نوع رومیزی آن برای تراش قطعات کوچک و کوتاه، که دارای قطر کم هستند، استفاده می‌شود. نوع پایه‌دار آن‌ها دقیق و بزرگ است که سرعت‌های مختلف را پوشش می‌دهد و دارای ترمزی برای
سرعت‌های مختلف را پوشش می‌دهد و دارای ترمزی برای قطع و کنترل‌کردن سرعت است. سری تراش (ماشین‌تراش دوار). ماشین‌های سری تراشی، یکی از انواع ماشین‌های تراش فلزات، چوب، پلاستیک‌ها و... است که برای تولید تعداد زیادی از قطعات یا قطعه‌هایی که به‌طور یکسان مورد نیاز هستند، کاربرد دارند. آن‌ها دارای سرهایی شش ضلعی هستند که به جای مرغک بر روی اتصال زینی نصب می‌شود. در این سرهای شش ضلعی می‌توان ابزارهای مختلفی را ثابت کرد تا منجر به انجام چندین عملیات روی قطعه کار شود. پس از هر عملیات، سری چرخانده می‌شود و این موضوع
پس از هر عملیات، سری چرخانده می‌شود و این موضوع منجر به تولید انبوه قطعات قابل تعویض با استفاده از یک دستگاه می‌شود. آن‌ها برای انجام عملیات‌های متوالی بر روی قطعه کار مناسب هستند. استفاده از دستگاه واحد برای عملیات‌های مختلف می‌تواند باعث صرفه جویی در زمان و همچنین کاهش خطای کار شود. ماشین‌تراش‌های دوار برای تولید انبوه قطعات مؤثر واقع می‌شوند و نسخه پیشرفته‌تر ماشین‌های تراش‌های چرخی هستند. سری تراش همچنین دارای سه پایه ابزار است اما در مقایسه با سایر ماشین‌های تراش به فضای بزرگی نیاز دارند. آن‌ها عموماً
تراش به فضای بزرگی نیاز دارند. آن‌ها عموماً برای کارهای بزرگ نیز استفاده می‌شوند و مزیت اصلی استفاده از سری تراش‌ها این است که اپراتورهای با مهارت کمتر نیز می‌توانند با آن‌‌ها کار کنند. ماشین‌تراش اتوماتیک. ماشین‌تراش اتوماتیک از دوکی با سرعت بالا تشکیل شده‌اند و برای ساخت وسایلی مانند چوب بیسبال، کاسه و قطعات مختلف مبلمان استفاده می‌شود. در مقایسه با سایر دستگاه‌های تراش ساده‌تر است و شامل مرغک و سری ابزار است. از طرفی مکانیزم تغذیه ندارد و به‌صورت دستی کار می‌کند. سرعت این ماشین‌های تراش بین ۱۲۰۰ تا ۳۶۰۰
می‌کند. سرعت این ماشین‌های تراش بین ۱۲۰۰ تا ۳۶۰۰ دور در دقیقه است. مزیت اصلی استفاده از ماشین تراش اتوماتیک این است که ۴ تا ۵ دستگاه را می‌توان توسط یک اپراتور و در زمان واحد به کار گرفت. ماشین‌های تراش اتوماتیک، ماشین‌های سنگین و همچنین ماشین‌هایی با سرعت بالا به حساب می‌آیند. ماشین‌ تراش‌ کنترل عددی. ماشین‌تراش‌های کنترل عددی با همان اجزایی ساخته می‌شوند که ماشین تراش‌های دستی ساخته شده‌اند. آن‌ها تنها یک جزء مهم اضافی دارند که پانل کنترل عددی است. با استفاده از کنترل این پنل، ارائه دستورالعمل‌های ورودی