payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زاویه وضوح بین دو پیکسل که اغلب بر حسب ثانیه قوس اندازه‌گیری می‌شود به فاصله دید مربوط می‌شود. برای عموم مردم، وضوح در حدود ۳۰–۶۵ ثانیه قوس است که در ترکیب با فاصله به عنوان وضوح فضایی شناخته می‌شود. کیفیت صفحه نمایش در هدست های مختلف متفاوت است مثلا در هدست کوئست 2 به 1920 در 1832 پیکسل برای هر لنز میرسد و در هدست کوئست 3 به 2208 در 2064 پیکسل در هر لنز میباشد و البته که نوع لنز هم در بهتر شدن تصویر نقش مهمی دارد در هدست کوئست 2 از لنز fresnel lens استفاده میکند و کوئست 3 از pancake lens که شفافیت بسیار
میکند و کوئست 3 از pancake lens که شفافیت بسیار بیشتری نسبت به کوئست 2 دارد کاربردها. ویراهستی بیشتر در برنامه‌های سرگرمی مانند بازی‌های ویدئویی، سینمای سه بعدی و دنیای مجازی استفاده می‌شود. هدست‌های ویراهستی اولین بار توسط شرکت‌های بازی‌ سازی ویدیویی در اوایل و اواسط دهه ۱۹۹۰ منتشر شد. با شروع دهه ۲۰۱۰، نسل بعدی هدست‌های تتردار تجاری توسط Oculus (Rift), HTC (Vive) و Sony (PlayStation VR) عرضه شدند و موج جدیدی از توسعه برنامه‌ها را به راه انداختند. سینمای سه بعدی برای رویدادهای ورزشی، پورنوگرافی، هنرهای
سه بعدی برای رویدادهای ورزشی، پورنوگرافی، هنرهای زیبا، موزیک ویدیوها و فیلم‌های کوتاه استفاده شده‌است. از سال ۲۰۱۵، ترن هوایی و پارک‌های موضوعی ویراهستی را برای تطبیق جلوه‌های بصری با بازخورد لمسی در نظر گرفته‌اند. همچنین از سال 2019 و عرضه هدستهای با fov و رزولیشن بیشتر مثل quest 2 و valve index نسل جدیدی از بازیها واقعه گرایانه وارد هدست واقیت مجازی شد نظیر half life alyx و assassin creed nexus . در علوم اجتماعی و روان‌شناسی، ویراهستی ابزاری مقرون به صرفه برای مطالعه و تکرار تعاملات در یک محیط کنترل شده
برای مطالعه و تکرار تعاملات در یک محیط کنترل شده ارائه می‌دهد. می‌توان از آن به عنوان یک مداخله درمانی استفاده کرد. به عنوان مثال، موردی از درمان مواجهه با ویراهستی (VRET)، شکلی از مواجهه درمانی برای درمان اختلالات اضطرابی مانند اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و فوبیا وجود دارد. در معماری نیز ویراهستی به عنوان ابزاری پرکاربرد مطرح است که می تواند معمار و کارفرما را با تناسبات واقعی فضا قبل از اجرای پروژه‌های ساختمانی روبرو کند. استفاده از ویراهستی به طراحان امکان می‌دهد تا طراحی‌ها را به صورت سه‌بعدی
امکان می‌دهد تا طراحی‌ها را به صورت سه‌بعدی واقع‌گرایانه بررسی کرده و جزئیات طرح را به دقت بررسی کنند. معماران همچنین می توانند با استفاده از این فناوری مسیر طراحی را بصورت تعاملی، با در نظر گرفتن جزئیات بالا پیش ببرند. نگرانی‌ها و چالش‌ها. سلامت و امنیت. ملاحظات بهداشتی و ایمنی زیادی در مورد ویراهستی وجود دارد. تعدادی از علائم ناخواسته به دلیل استفاده طولانی مدت از ویراهستی ایجاد شده‌است، و ممکن است گسترش این فناوری را کند کرده باشد. اکثر سیستم‌های ویراهستی با هشدارهای مصرف‌کننده همراه هستند، از جمله:
با هشدارهای مصرف‌کننده همراه هستند، از جمله: تشنج. مشکلات رشد در کودکان؛ هشدار سقوط و برخورد؛ درد و ناراحتی؛ آسیب استرس مکرر؛ و تداخل با وسایل پزشکی برخی از کاربران ممکن است در حین استفاده از هدست‌های VR دچار پرش، تشنج یا بیهوشی شوند، حتی اگر سابقه صرع نداشته باشند و قبلاً هرگز تشنج نداشته باشند. از هر ۴۰۰۰ نفر یک نفر یا ۰٫۰۲۵ درصد ممکن است این علائم را تجربه کند. از آنجایی که این علائم در بین افراد زیر ۲۰ سال شایع تر است، به کودکان توصیه می‌شود از هدست‌های ویراهستی استفاده نکنند. مشکلات دیگری ممکن است در
ویراهستی استفاده نکنند. مشکلات دیگری ممکن است در تعاملات فیزیکی با محیط فرد رخ دهد. هنگام استفاده از هدست ویراهستی، افراد به سرعت آگاهی خود را نسبت به محیط واقعی از دست می‌دهند و ممکن است در اثر زمین‌خوردن یا برخورد با اشیاء واقعی به خود آسیب برسانند. حریم خصوصی. ردیابی مداوم مورد نیاز همه سیستم‌های ویراهستی، این فناوری را به ویژه برای نظارت انبوه مفید و آسیب‌پذیر می‌کند. گسترش VR باعث افزایش پتانسیل و کاهش هزینه‌های جمع‌آوری اطلاعات، حرکات و پاسخ‌های شخصی می‌شود. داده‌های حسگرهای ردیابی چشم، که پیش‌بینی
می‌شود. داده‌های حسگرهای ردیابی چشم، که پیش‌بینی می‌شود به یک ویژگی استاندارد در هدست‌های ویراهستی تبدیل شوند، ممکن است به‌طور غیرمستقیم اطلاعاتی را در مورد قومیت، ویژگی‌های شخصیتی، ترس‌ها، احساسات، علایق، مهارت‌ها و سلامت جسمی و روانی کاربر نشان دهنده .
رونوشت برابر اصل فیلمی به نویسندگی و کارگردانی عباس کیارستمی محصول سال ۲۰۱۰ است. فیلم پس از نمایش در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰ با برخوردهای متفاوتی همراه بود. ژولیت بینوش برای بازی در این فیلم جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰ را به خود اختصاص داد. عباس کیارستمی برای کارگردانی این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰ یکی از نامزدهای جایزه نخل طلا بود. این فیلم مورد توجه اکثر منتقدان قرار گرفت. خلاصه داستان. جِیْمز میلر (شخصیت بازی شده توسطِ ویلیام شیمل)، نویسنده‌ای بریتانیایی است که برای ایرادِ سخنرانی
نویسنده‌ای بریتانیایی است که برای ایرادِ سخنرانی دربارهٔ کتاب تازه‌اش تحت عنوان «کپی برابر اصل» به توسکانی (ایتالیا) آمده‌است. وی در این کتاب، مسئلهٔ «اصالت» را در قبال آثار هنری بی‌اهمیت دانسته‌است، با این استدلال که هر بازتولید یکِ اثر هنری، خود، اثری است اصیل؛ نیز هر اثر هنریِ اصل، خود یک نسخه‌برداری است از اثری به فرم دیگر. یک خانم فرانسویِ فروشندهٔ عتیقه‌جات که نامش تا پایان فیلم ناگفته می‌ماند (شخصیت بازی شده توسط بینوش)، چندین نسخه از کتاب میلر را خریداری کرده‌است و برای درخواست امضا از او، به همراه
کرده‌است و برای درخواست امضا از او، به همراه پسر یازده ساله‌اش در این سخنرانی حاضر شده‌است؛ اما به علت بی‌تابی پسرش از سرِ گرسنگی و مزاحمت او برای حاضران، مجبور می‌شود پیش از پایان سخنرانی، سالن را ترک کند؛ و ازاین‌رو پیش از رفتن، شمارهٔ تلفن خود را به مترجمِ همراهِ میلر می‌سپارد. میلِرْ برای ملاقات این زن به مغازه‌اش رفته به او پیشنهاد پیاده‌روی در آبادیهای اطراف می‌دهد. در راه، نکته‌های ظریفتری در کتاب میلر میان آندو به بحث کشیده می‌شود، تا آنجا که میلر مدّعی می‌شود که حتی «مونالیزا» یک نسخه‌برداری است
مدّعی می‌شود که حتی «مونالیزا» یک نسخه‌برداری است از زنی که مدلِ این نقاشی بوده‌است؛ خواه این زن واقعی بوده باشد یا خیالی. به قصدِ بازدید از یک «نسخه‌برداری» معروف دیگر، میلر و شخصیت بینوش به یک موزهٔ هنری می‌روند. از این لحظه به بعد، اوقات زن داستان تلخ‌تر به نظر می‌رسد. به میلِرْ از لجبازی‌های پسرش می‌گوید، ولی متوجه می‌شود که از نظر میلر رفتار پسرش قابل دفاع است. در قهوه‌خانه‌ای در میان راه، میلر برای پاسخ دادن به تلفن همراهش لحظاتی از صحنه خارج می‌شود. در این میان، زنی کارمند در قهوه‌خانه، با تصور این
در این میان، زنی کارمند در قهوه‌خانه، با تصور این که میلِرْ و شخصیت بینوش زن‌وشوهرند، با شخصیت بینوش دربارهٔ ازدواج و به‌خصوص اخلاق شوهرش (که به تصور او میِلرْ است) وارد صحبت می‌شود. شخصیت «بینوش» نیز بلافاصله نقش عوض می‌کند و زن قهوه‌خانه‌چی را در این مکالمه چنان همراهی می‌کند که انگار او و میلر واقعاً زن‌وشوهرند. وقتی میلِرْ به قهوه‌خانه بازمی‌گردد، شخصیت بینوش او را از این وانمود خبردار می‌کند. آن دو از قهوه‌خانه خارج می‌شوند و از این‌جا به بعد، ماهیت صحبتهای میانشان به‌کلّی عوض می‌شود: به جای انگلیسی،
میانشان به‌کلّی عوض می‌شود: به جای انگلیسی، به ترکیبی از فرانسوی و انگلیسی صحبت می‌کنند (میلر اذعان می‌کند که در مدرسه، فرانسوی، و نَه ایتالیایی، فراگرفته‌است)، و از آن عجیب‌تر این است که لحن صحبت‌هایشان به گونه‌ای تغییر می‌یابد که گویی آن‌ها زن و شوهریند که پانزده سال با هم زندگی کرده‌اند و انگار پسرِ زن، پسرِ هر دوی آنهاست. بحثها شخصی‌تر و خصوصی‌تر می‌شوند و در فیلم، به عمد، مشخص نمی‌شود که حقیقت کدام است: آیا ایندو دراصل زن و شوهرند و از ابتدای فیلم داشته‌اند نقش دو بیگانه را بازی می‌کرده‌اند، یا این که
نقش دو بیگانه را بازی می‌کرده‌اند، یا این که این دو، دو بیگانه‌اند که از جایی به بعد وانمود کرده‌اند زن و شوهرند. فیلم پس از چندی بحثهای اعتراف‌آمیز میان این دو نفر، و با پیشنهاد نوعی آشتی میانشان به پایان می‌رسد.
در ایالات متحده آموزش در مدارس دولتی و خصوصی و توسط افراد یا از طریق آموزش در خانه ارائه می‌شود. دولت‌های ایالتی استانداردهای آموزشی کلی را تعیین می‌کنند، اغلب آزمون‌های استاندارد شده را برای سیستم‌های مدارس دولتی K-12 اجباری می‌کنند و معمولاً از طریق هیئت رئیسه، کالج‌های ایالتی و دانشگاه‌ها نظارت می‌شود. بخش عمده ای از بودجه ۱٫۳ تریلیون دلاری از سوی دولت‌های ایالتی و محلی تأمین می‌شود، با بودجه فدرال حدود ۲۶۰ میلیارد دلار در سال 2021 در مقایسه با حدود ۲۰۰ میلیارد دلار در سال‌های گذشته. مدارس خصوصی آزادند
میلیارد دلار در سال‌های گذشته. مدارس خصوصی آزادند که برنامه درسی و سیاست‌های کارکنان خود را تعیین کنند، با تأیید اعتبار داوطلبانه از طریق مقامات مستقل اعتباربخشی منطقه ای، اگرچه برخی از مقررات ایالتی می‌توانند اعمال شوند. در سال ۲۰۱۳، حدود ۸۷ درصد از کودکان در سن مدرسه (آنهایی که دارای تحصیلات عالی هستند) در مدارس دولتی با بودجه دولتی، حدود ۱۰ درصد در مدارس خصوصی با کمک هزینه تحصیلی و بنیاد، و تقریباً ۳ درصد در خانه تحصیل می‌کردند. طبق قانون ایالتی، تحصیل در محدوده سنی اجباری است که از پنج تا هشت سال شروع
محدوده سنی اجباری است که از پنج تا هشت سال شروع می‌شود و بسته به ایالت بین شانزده تا هجده سال تمام می‌شود. این نیاز را می‌توان در مدارس خصوصی دولتی یا دولتی یا یک برنامه مدرسه خانگی تأیید شده برآورده کرد. آموزش اجباری به سه سطح تقسیم می‌شود: دبستان، دوره متوسطه اول و دوره متوسطه دوم (دبیرستان). کالج‌ها و دانشگاه‌های دولتی و خصوصی متعددی طیف گسترده‌ای را در آموزش پس از متوسطه ارائه می‌دهند. تحصیلات پس از متوسطه به کالج، به عنوان اولین مدرک عالی، و تحصیلات تکمیلی تقسیم می‌شود. آموزش عالی شامل دانشگاه‌های
تکمیلی تقسیم می‌شود. آموزش عالی شامل دانشگاه‌های تحقیقاتی دولتی، کالج‌های خصوصی هنرهای لیبرال، کالج‌ها و دانشگاه‌های سیاهپوست تاریخی، کالج‌های محلی، کالج‌های انتفاعی، و بسیاری دیگر از انواع و ترکیبی از موسسات است. نرخ ثبت نام دانشگاه در ایالات متحده در دراز مدت افزایش یافته‌است. در همان زمان، بدهی وام دانشجویی نیز به ۱٫۵ دلار افزایش یافته‌است. اکثریت بزرگی از دانشگاه‌های برتر جهان، که توسط سازمان‌های رتبه‌بندی مختلف فهرست شده‌اند، در ایالات متحده هستند، از جمله ۱۹ دانشگاه از ۲۵ دانشگاه برتر، و معتبرترین
جمله ۱۹ دانشگاه از ۲۵ دانشگاه برتر، و معتبرترین دانشگاه هاروارد، و این کشور در رتبه‌بندی سالانه اخبار و گزارش جهانی ایالات متحده بهترین کشورها برای آموزش رتبه اول را کسب کرد. ایالات متحده با ۴۰۳ برنده (با کسب ۴۰۶ جایزه) بیشترین برنده جایزه نوبل را در تاریخ دارد. در سال ۲۰۱۰، ایالات متحده نسبت به سایر کشورهای OECD (که تقریباً با همه کشورهایی که توسط صندوق بین‌المللی پول و ایالات متحده به عنوان توسعه‌یافته تعیین شده‌اند همپوشانی دارد) برای آموزش ابتدایی، متوسطه و بعد از متوسطه، هزینه‌های ترکیبی بیشتری برای
و بعد از متوسطه، هزینه‌های ترکیبی بیشتری برای هر دانش‌آموز داشت. کشورها) و بخش آموزشی ایالات متحده درصد بیشتری از تولید ناخالص داخلی ایالات متحده (GDP) را نسبت به متوسط کشورهای OECD مصرف کردند. در سال ۲۰۱۴، این کشور ۶٫۲ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف تمام سطوح آموزشی کرد که ۱٫۰ درصد بالاتر از میانگین OECD 5.2 درصد است. در سال ۲۰۱۸، هزینه‌های ابتدایی و متوسطه برای هر دانش آموز در ایالات متحده ۳۴ درصد بیشتر از میانگین OECD (رتبه پنجم از ۳۶ کشور گزارش کننده داده‌ها) بود، هزینه‌های هر دانش آموز پس از
کننده داده‌ها) بود، هزینه‌های هر دانش آموز پس از متوسطه دو برابر میانگین OECD (رتبه دوم) بود. بخش آموزش ایالات متحده ۶ درصد از تولید ناخالص داخلی ایالات متحده را مصرف کرد (رتبه 6). در سال ۲۰۱۴، واحد اطلاعات اکونومیست، آموزش ایالات متحده را به عنوان چهاردهمین بهترین در جهان رتبه‌بندی کرد. برنامه ارزیابی دانش آموزان بین‌المللی که توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) هماهنگ شده‌است، در حال حاضر دانش و مهارت‌های کلی نوجوانان ۱۵ ساله آمریکایی را در رتبه نوزدهم در جهان در سواد خواندن، ریاضیات و علوم با
نوزدهم در جهان در سواد خواندن، ریاضیات و علوم با میانگین رتبه‌بندی می‌کند. نمره دانش‌آموز آمریکایی ۴۹۵ در مقایسه با میانگین OECD ۴۸۸. در سال ۲۰۱۷، ۴۶٫۴ درصد از آمریکایی‌های ۲۵ تا ۶۴ ساله به نوعی از تحصیلات پس از متوسطه دست یافتند. ۴۸٪ از آمریکایی‌های ۲۵ تا ۳۴ ساله به نوعی از تحصیلات عالی دست یافتند که حدود ۴٪ بالاتر از میانگین OECD ۴۴٪ است. ۳۵٪ از آمریکایی‌های ۲۵ ساله و بالاتر مدرک لیسانس یا بالاتر را کسب کرده‌اند. آموزش عالی. در ایالات متحده، هر فردی که دوره دبیرستان را با موفقیت به پایان رسانده باشد و
دوره دبیرستان را با موفقیت به پایان رسانده باشد و شرایط لازم را کسب کند می‌تواند برای تحصیلات تکمیلی به کالج‌ها یا دانشگاه‌ها وارد شود، اما این دو مؤسسه کاملاً متفاوتند. یک دانشگاه، موسسه‌ای از تحصیلات تکمیلی و تحقیقاتی است که مدارک دانشگاهی در رشته‌های گوناگون و در مقاطع کارشناسی و فراتر از آن ارائه می‌دهد، در حالیکه یک کالج عموماً موسسه‌ای است که رشته‌های تحصیلی را در حد کارشناسی ارائه می‌دهد؛ مانند چیزی که در ایران به عنوان دانشکده شناخته می‌شود. در ایالات متحده کالج‌هایی به نام Community College وجود
متحده کالج‌هایی به نام Community College وجود دارد که اغلب رشته‌های دو ساله در مقطع فوق دیپلم ارائه می‌دهند. هرچند که این رویه در حال تغییر است و کالج‌ها این روزها رشته‌هایی در مقطع کارشناسی نیز ارائه می‌دهند. کالج‌ها و دانشگاه‌ها در ایالات متحده می‌توانند خصوصی یا دولتی باشند اما در دولت فدرال وزارتخانه‌ای که متولی تحصیلات تکمیلی در کشور باشد وجود ندارد و ریاست دانشگاه‌ها معمولاً توسط هیئت امنا یا هیئت مدیریت دانشگاه‌ها تعیین می‌شوند. در ایالات متحده بودجه دانشگاه‌های دولتی عموماً توسط دولت محلی و همچنین
دانشگاه‌های دولتی عموماً توسط دولت محلی و همچنین از محل کمک‌های مالی افراد و شرکت‌های خصوصی تأمین می‌شود. بخش عمده‌ای از منابع مالی دانشگاه‌های ایالتی از محل مالیات‌های پرداختی شهروندان همان ایالت تأمین می‌شود. نتیجتاً شهریه دانشگاه‌های دولتی برای شهروندان ساکن هر ایالت ارزان‌تر خواهد بود و دانشجویانی که از ایالت‌ها یا کشورهای دیگر به هر دانشگاه وارد می‌شوند شهریه سنگین‌تری پرداخت می‌کنند. دانشگاه‌های خصوصی طبیعتاً شهریه بالاتری نسبت به دانشگاه‌های دولتی دریافت می‌کنند. مقطع تحصیلی. آموزش و پرورش رسمی در
می‌کنند. مقطع تحصیلی. آموزش و پرورش رسمی در آمریکا به ۴مقطع تحصیلی جدا شده. اغلب کودکان به سیستم آموزش و پرورش عمومی در سن حدودی ۵ یا ۶ ساله وارد می‌شوند. بعد از تعطیلات تابستانی، سال مدارس آمریکایی به روایتی در آخر ماه اوت (ماه میلادی) یا اوایل ماه سپتامبر (ماه میلادی) آغاز می‌شود. کودکان به‌طور عادی با همدیگر در اواخر مه (ماه میلادی) یا اوایل ژوئن (ماه میلادی) به کلاس بالاتر می‌روند. بستگی به شرایط ممکن است کودکان پیش از مهد کودک شروع به تحصیل کنند. به‌طور معمول دانش آموزان در ۱۲ مقطع تحصیلی از تحصیل بیش
معمول دانش آموزان در ۱۲ مقطع تحصیلی از تحصیل بیش از ۱۲ سال تقویمی در ابتدایی / مقدماتی و متوسط تحصیلی شرکت می‌کنند بعد از آن فارغ‌التحصیل و مدرک دیپلم دریافت کرده و آن‌ها را برای پذیرش تحصیلات عالی می‌پذیرند. تحصیلات تا سن ۱۶ سالگی و در برخی ایالت‌ها تا ۱۸ سالگی اجباری است. در آمریکا اعداد ترتیبی (مثال: "کلاس اول") برای شناسایی کلاس استفاده می‌شود. به طورکلی مدارس به ۳ دسته تقسیم می‌شوند: تحصیلات بالاتر به ۴ دسته تقسیم می‌شوند (تحصیلات کالج): پس از گذراندن دبیرستان دانش آموزان می‌توانند در کالج یا دانشگاه
دبیرستان دانش آموزان می‌توانند در کالج یا دانشگاه شرکت کنند که دوره‌های کارشناسی که مدرک لیسانس (مدرک کارشناسی) را دریافت می‌کنند. سیستم نمره دهی. نمره‌دهی در مدارس ایالات متحده آمریکا، به صورت حروف (نمره پایین)F تا A(بهترین نمره) و با علامت مثبت یا منفی یا به صورت درصد انجام می‌پذیرد.
زبانِ باز: پژوهشی درباره‌ی زبان و مدرنیّت کتابی است نوشته داریوش آشوری، در ۱۱۲ صفحه که در سال ۱۳۸۷ از سوی نشر مرکز منتشر شده‌است.این کتاب در مدتی کوتاه به چاپ‌های بعدی رسید و باعث به وجود آمدن بحث‌هایی بین زبانشناسان ایرانی شد. در میزگردی در شهرکتاب این کتاب مورد نقد کسانی چون علی‌محمد حق‌شناس، علی صلح‌جو و کامران فانی قرار گرفت. داریوش آشوری با انتشار مقاله‌ای در روزنامه اعتماد ملی به این انتقادها پاسخ داد. در دی‌ماه ۱۳۹۶ آشوری خبر از ویراست دوم کتاب با حجم دوبرابری نسبت به ویراست اول داد. موضوع. در این
دوبرابری نسبت به ویراست اول داد. موضوع. در این کتاب داریوش آشوری به رابطه زبان و مدرنیت می‌پردازد و با ساختن مفهوم "زبان باز" به قیاس جامعه باز، این مفهوم را می‌کاود. بر اساس این کتاب، همان‌گونه که جامعه مدرن جامعه‌ای باز است، زبان مدرن هم زبانی باز است و جامعه باز به زبان باز نیاز دارد. این کتاب به تشریح چگونگی رشد زبان‌های مدرن (مانند انگلیسی و فرانسه) از دل زبان‌های طبیعی و و بومی می‌پردازد. در ادامه نتیجه گرفته می‌شود که همان‌گونه که جامعه ایرانی در تمام جنبه‌ها در دوران گذر و بحران است، زبان فارسی نیز
جنبه‌ها در دوران گذر و بحران است، زبان فارسی نیز (مانند تمام زبان‌هایی که امکان ماندگاری دارند) در بحران قرار دارد. در این کتاب با نگاهی تاریخی، تلاش‌هایی که برای همسازی زبان فارسی با مدرنیت در سه دوره تاریخی ایران (پهلوی اول، پهلوی دوم و جمهوری اسلامی) صورت گرفته‌است، بررسی می‌شود. آشوری معتقد است که زبان فارسی تا حدودی خود را با زندگی مدرن سازگار کرده‌است، اما کماکان بازتاب‌دهنده آشوب‌های ذهنی جامعه ایران در برخورد با مدرنیت است. پشت جلد. در پشت جلد کتاب آمده‌است: «این رساله دست‌آوردِ کار پژوهشی من
کتاب آمده‌است: «این رساله دست‌آوردِ کار پژوهشی من دربارهٔ زبان فارسی در برخورد با جهان مدرن در دوران چهل‌ساله است. مشکل زبانی ما در برخورد با جهان مدرن و خواسته‌های زبانی آن دو وجه از اندیشیدن و پژوهیدن را می‌طلبد: یکی، دربارهٔ رابطهٔ جهان مدرن با زبان‌های قلمرو خود، و دیگر، وضع زبان فارسی در رویارویی با چالش مدرنیّت.» در این کتاب مباحثی هم‌چون زبان گفتار و زبان نوشتار، خودسرانگی زبان طبیعی، تاریخ پیدایش زبان‌های مدرن، بستر زبانی مدرنیت، کارکرد زبانمایهٔ علمی، تکنیک‌های واژه‌سازی مکانیکی، رویارویی زبان
علمی، تکنیک‌های واژه‌سازی مکانیکی، رویارویی زبان فارسی و مدرنیّت بررسی می‌شود.
وعلان روستایی است در شرق (رداع) که امروزه به (المعسال) معروف است، از توابع استان مَهره در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت. جمعیت آن( ۳۲۱ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
وعره به عربی ( وَعَرة ) دهستان است در ۵۲ کیلومتری شهر صنعاء در عزلهٔ (عُمامه)، از توابع استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت. جمعیت آن (۱۲۴۴ ) نفر (۱۰۱ خانوار) می‌باشد.
بیت یافع روستای کوجکی در (حمیة الداخلیة)، در مخلاف بن السّیاغ، از توابع استان مأرب در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
بیت یریس روستایی است در بایهٔ (جبل حضور)، وناحیهٔ (عزلة الأدبوب)، از توابع استان اَبیَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۱۷ خانوار) می‌باشد. مؤرخ:(الأکوع) می‌نویسد که این شهر مقر مملمت الکلاعیین بوده‌است.
سالاد الیویه یا اُلویه سالادی روسی و نوعی غذای سرد است که از پختن گوشت یا مرغ یا کالباس یا ژامبون به همراه سیب‌زمینی آب‌پز و سس مایونز و خیارشور و دیگر مواد غذایی درست می‌شود. این سالاد در ایران به «سالاد الیویه» و «سالاد الویه» و در اروپا و آمریکای لاتین به «سالاد روسی» معروف است. پیشینه. پیدایش. این سالاد در سدهٔ ۱۹ (میلادی) توسط لوسین الیویه، سرآشپز بلژیکیِ فرانسوی‌تبارِ در مسکو ابداع شد. از قرار معلوم او از نوادگان مردی فرانسوی بود و در مسکو زاده شده بود. می‌گویند در حدود سال ۱۸۶۰ او رستوران معروف
بود. می‌گویند در حدود سال ۱۸۶۰ او رستوران معروف «هرمیتاژ» را در مسکو اداره می‌کرد و نام خود را به لوسین تغییر داد تا کسب‌وکار خود را ترویج دهد. گروهی هم بر این باور هستند که او سرآشپز مهمان و متخصص در آشپزی فرانسوی بوده که در زمان روسیه تزاری مد روز بود. روایتی می‌گوید اولیویه دستور تهیه سالاد را با خود به گور برد. هر چند رمزگشایی از اجزای این سالاد کار چندان مشکلی نبود. الیویه در اصل سالاد گران و مفصلی بوده است که شامل گوشت سیاه‌خروس یا باقرقره بوده که جزء اصلی این سالاد را تشکیل می‌داده است. همچنین
جزء اصلی این سالاد را تشکیل می‌داده است. همچنین سیب‌زمینی، کاهو، تخم بلدرچین، میگو، خرچنگ یا چنگاره (سخت‌پوست آب شیرین)، خیارشور، کَبَر (کاپاریس)، زیتون و سس تازه فرانسوی که از روغن زیتون تهیه می‌شود. انقلاب اکتبر ۱۹۱۷. رستوران هرمیتاژ در سال ۱۹۰۵ تعطیل شد. پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ خوردن سیاه‌خروس به بورژوا بودن تعبیر می‌شد و بورژواها نماینده همان طبقه‌ای بودند که رهبران کمونیست قصد نابودی آنها را داشتند. بسیاری از مردم از ترس جان خود از امپراتوری روسیه گریختند و در اروپا و آمریکا به تهیه سالاد الیویه ادامه
و در اروپا و آمریکا به تهیه سالاد الیویه ادامه دادند. در حالی که این سالاد همچنان سالاد «روسی» یا «مسکو» نامیده می‌شد. در این کشورها زبان گوساله، مرغ یا حتی ماهی به‌جای گوشت سیاه‌خروس به سالاد افزوده شد. چون این پرنده سال‌ها بود که در آمریکا دیگر وجود نداشتند. این سالاد به تدریج در روسیه، کشورهای اروپایی و بسیاری دیگر از کشورهای جهان دوستداران زیادی پیدا کرد. این سالاد سال‌ها است که به‌عنوان یکی از اقلام اصلیِ شام شب سال نو در روسیه و کشورهای پساشوروی قلمداد می‌شود. دوران شوروی. در اتحاد جماهیر شوروی از
می‌شود. دوران شوروی. در اتحاد جماهیر شوروی از سال ۱۹۳۹ این سالاد به تدریج، دوباره بر سر سفره‌های مردم ظاهر شد. به نظر می‌رسد دلیل آن پیشنهاد یکی از شاگردان الیویه و محبوبیت آن پس از جنگ جهانی دوم بود و گوشت بکار رفته در آن بود. از حدود سال ۱۹۶۰ شیوه تهیه سالاد تغییر کرد و به جای مرغ از گوشت سرد فرآوری‌شده (سوسیس و کالباس) استفاده شد. همچنین فقط آسان‌ترین و کم‌هزینه‌ترین اجزای آن مانند سیب‌زمینی، هویج، پیاز، خیار‌شور، تخم‌مرغ، کنسرو نخود‌فرنگی و البته سس مایونز (که لوکس و تجمل‌آمیز به شمار می‌‌آمد) باقی
مایونز (که لوکس و تجمل‌آمیز به شمار می‌‌آمد) باقی ماندند. اما به دلیل کمبود همین مواد ساده در دوران شوروی، سالاد الیویه فقط برای مناسبت‌های ویژه، مانند مراسم جشن تولد، عروسی، سالگرد انقلاب روسیه یا جشن‌های ترفیع مقام تهیه می‌شد. دوران پساشوروی. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی دسترسی به مواد‌غذایی بیشتر شد و تهیه سالاد الیویه برای شب سال نو میلادی دیگر مرسوم نبود. اما حس نوستالژی باعث شد که مردم این سالاد را تهیه کنند. الویه مدرن. نسخه محبوب امروزی سالاد الیویه – حاوی سیب‌زمینی آب‌پز، شوید، خیارشور یا خیار
– حاوی سیب‌زمینی آب‌پز، شوید، خیارشور یا خیار تازه، نخود فرنگی، تخم مرغ، هویج، پیاز و گوشت گاو یا مرغ آب‌پز همراه با سس مایونز است. این سالاد سنتی‌ترین غذا برای جشن سال نو برای مردم روسیه بوده و شاید هنوز هم باشد. بزرگ‌ترین سالاد اولیویه با وزن در دسامبر ۲۰۱۲ در اورنبورگ تهیه شد. اروپای جنوب شرقی. در صربستان به سالاد الیویه "سالاد روسی" می‌گویند و در سفره‌های سال نو و کریسمس بسیار رایج است. این سالاد به‌طور گسترده‌ای در بلغارستان، صربستان و مقدونیه شمالی و آلبانی محبوب است. نسخه بلغاری سالاد معمولاً از
و آلبانی محبوب است. نسخه بلغاری سالاد معمولاً از سیب‌زمینی، هویج، نخود فرنگی، ترشی و نوعی سالامی یا ژامبون تشکیل شده است. در بوسنی و هرزگوین سالاد روسی بدون گوشت تهیه می‌شود و به خصوص در تعطیلات بسیار محبوب است. سالاد الیویه در کرواسی و اسلوونی معمولاً بدون گوشت تهیه می‌شود و معمولاً سالاد فرانسوی نامیده می‌شود. این سالاد حاوی نخودفرنگی، ذرت و هویج، و گاهی نیز حاوی سیب‌های خرد شده هستند. نسخه ترکی آن شامل هویج و سیب‌زمینی آب‌پز و خلال شده، خیارشور خرد شده، نخود پخته شده و سس مایونز است و گاهی با تخم مرغ
نخود پخته شده و سس مایونز است و گاهی با تخم مرغ آب‌پز و خلال شده، زیتون سیاه و ترشی ریشه چغندر تزئین می‌شود. به عنوان مزه سرو می‌شود و به عنوان فیلینگ برای برخی ساندویچ‌ها و سیب‌زمینی تنوری استفاده می‌شود. اوکراین. پس از جنگ روسیه و اوکراین در سال ۲۰۱۴ و به‌ویژه حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ خوردن سالاد الیویه جنبه سیاسی پیدا کرد.
یریس نام روستایی است در عزلهٔ (الکلاع) و (جبل حبت)، از توابع استان صَعده در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت آن ۸۰۳ نفر (۳۲ خانوار) می‌باشد. مؤرخ:(الأکوع) می‌نویسد که این شهر مقر مملمت الکلاعیین بوده‌است.
ذی یروح روستایی است در ناحیهٔ (خولان العالیة)، در جنوب شهر صنعاء از توابع استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت آن ۵۶۲ نفر (۱۷ خانوار) می‌باشد.
یحتل به عربی ( یَحتَل )، روستایی است در عزلهٔ (الشّبانیة العلیا)، ناحیهٔ تعز، از توابع استان تَعِز در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد. مردم این روستا به ماهی گیری و کشاورزی اشتغال دارند.
یحصب العلو دهستانی باستانی در استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت. جمعیت آن (۱۰۲۹۸ ) نفر (۷۹ خانوار) می‌باشد. روستاها. روستاهای توابع این دهستان به شرح زیر است:
یرسم نام روستایی است در شمال شرقی شهر صنعاء از توابع استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت آن ۱۵۹ نفر (۷ خانوار) می‌باشد. این مکان مسکن أصلی قبیلهٔ (یرسم السبائیة) بوده‌است، بنا بر این نامش یرسم گذاشته أند.
شهرام شهبال (۱۶ تیر ۱۳۵۰ – ۶ مرداد ۱۴۰۰) که با نام‌ شهرام کاشانی و نام هنری شهرام کِی (K) شناخته می‌شد، خواننده و آهنگساز پاپ ایرانی بود. او در تهران متولد شد اما در نوجوانی از ایران رفت و سالها در ایالات متحده آمریکا به خوانندگی مشغول بود. زندگی‌نامه. شهرام شهبال معروف به شهرام کاشانی در ۱۶ تیر ۱۳۵۰ در تهران به دنیا آمد. وی در دوران نوجوانی ایران را ترک کرد. چند سال را در کشور ترکیه زندگی کرد که به گفته خودش به زبان ترکی استانبولی مسلط بود. وی در ۱۸ سالگی، فعالیت خوانندگی را در ایالات متحده آمریکا آغاز
فعالیت خوانندگی را در ایالات متحده آمریکا آغاز نمود؛ همچنین مدت سه سال را در دُبی سپری کرده و پس از آن در شهر لس آنجلس سکونت یافت. شهرام کاشانی در مصاحبه‌ای اعلام کرد که اردبیلی است و در جواب شایعات پاسخ داد که شوهر سابق گوگوش (محمود قربانی) در برهه‌ای با مادر وی ازدواج کرده‌است، ولی پدر بیولوژیک او نیست. نام پدر اصلی وی، فرخ شهبال می‌باشد که هم‌اکنون با دو فرزند دیگر خود در کانادا زندگی می‌کند. بیماری و درگذشت. شهرام کاشانی مدت‌ها به بیماری کبد مبتلا شده بود. این بیماری ناشی از زیاده‌روی وی در مصرف
شده بود. این بیماری ناشی از زیاده‌روی وی در مصرف مشروبات الکلی بوده‌است. شهرام کاشانی در این مورد به مجله جوانان گفته بود: شهرام کاشانی در اواخر تیر ۱۴۰۰ به دلیل ورم کبد در بیمارستان آجی بادام در ترکیه بستری شد. در طی این دوره، او به ویروس کرونا مبتلا شد و کرونا قلب کاشانی را هم درگیر کرد و مدتی را هم در کما به سر برد. سرانجام او در ۶ مرداد ۱۴۰۰ در اثر عوارض ناشی از بیماری کبدی و ابتلا به ویروس کرونا در سن ۵۰ سالگی در بیمارستان آجی بادام واقع در استانبول ترکیه درگذشت. پیکر او پس از هفت روز به سفارت ایالات
درگذشت. پیکر او پس از هفت روز به سفارت ایالات متحده آمریکا تحویل داده شد و سر انجام در قبرستان ولی اوکس در نزدیکی مزار جهان قشقایی و ویگن و طوفان به خاک سپرده شد. در مراسم خاکسپاری وی افرادی همچون شهبال شب‌پره حضور داشتند و همچنین وارطان آوانسیان از بنیان گزاران شرکت ترانه و علیرضا امیرقاسمی به سخنرانی درمورد شهرام پرداختند. مراسم خاکسپاری با ترانهٔ «خجالت نکش» ساختهٔ اشکان آزاد و ترانهٔ شیوا راد شروع شد که از کارهای مورد علاقهٔ او بود و ۲ قطعهٔ دیگر به‌نام‌ های «"داری میری"» و «"گریه‌ام میگیره"» با