payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک ستاد فرماندهی نظامی زیرزمینی انتخاب شد. این استان - و به ویژه ووهان - به شدت از سیل رودخانه یانگ تسه در سال ۱۹۵۴ رنج برد. ساخت سد در مقیاس بزرگ دنبال شد، با سد جنرال الکتریک نفرین بر روی رودخانه یانگ تسه در نزدیکی فیلد در سال ۱۹۷۰ آغاز شد و در سال ۱۹۸۸ تکمیل شد. ساخت سد سه دره، بیشتر در بالادست، در سال ۱۹۹۳ آغاز شد. در سال‌های بعد، مقامات میلیون‌ها نفر را از غرب هوبی اسکان دادند تا راه را برای ساخت سد باز کنند. تعدادی سد کوچکتر نیز بر روی شاخه‌های یانگ تسه ساخته شده‌است. نیروگاه هسته ای ξ آرامش در
تسه ساخته شده‌است. نیروگاه هسته ای ξ آرامش در دافانژن، شهرستان تونگشان، ξ آرامش برای میزبانی حداقل چهار راکتور آب تحت فشار ۱۲۵۰ مگاواتی (MW) AP1000 برنامه‌ریزی شده‌است. کار بر روی سایت در سال ۲۰۱۰ آغاز شد. اولین راکتور برای شروع ساخت در سال ۲۰۱۱ و راه اندازی آنلاین در سال ۲۰۱۵ برنامه‌ریزی شده بود. با این حال، ساخت فاز اول هنوز از سال ۲۰۱۸ شروع نشده‌است. معبد عبادت در کوه وودانگ برج جرثقیل زرد در ۱ دسامبر ۲۰۱۹، اولین مورد COVID-19 در همه‌گیری کووید -۱۹در شهر ووهان شناسایی شد. در ژانویه ۲۰۲۰، ویروس
-۱۹در شهر ووهان شناسایی شد. در ژانویه ۲۰۲۰، ویروس SARS-CoV-2 به‌طور رسمی شناسایی شد و دولت‌های محلی و فدرال را مجبور کرد تا مناطق قرنطینه گسترده را در سراسر استان هوبی، به‌ویژه ووهان پایتخت به‌عنوان کانون شیوع، اجرا کنند. ۱۵ شهر به‌طور جزئی یا کامل مسدود شدند و ۵۷ میلیون نفر به‌طور مستقیم تحت تأثیر قرار گرفتند. به دنبال شیوع شدید بیماری در کشورهای متعدد دیگر، از جمله در مناطق مختلف جهان، متعاقباً شیوع بیماری در مارس ۲۰۲۰ به عنوان یک بیماری همه گیر اعلام شد. با این حال، پس از گذشت بیش از هشت هفته، قرنطینه
با این حال، پس از گذشت بیش از هشت هفته، قرنطینه اکثر شهرهای استان برداشته شد. جغرافیا. دشت جیانگان بیشتر بخش مرکزی و جنوبی هوبی را اشغال می‌کند، در حالی که غرب و حومه آن کوهستانی تر است، با رشته‌هایی مانند کوه‌های وودانگ، کوه‌های جینگ، کوه‌های دابا، و کوه‌های وو (در شمال به جنوب ناهموار). سفارش). کوه‌های دابی در شمال شرقی دشت جیانگگان، در مرز هنان و آنهویی قرار دارند. کوه‌های Tongbai در شمال در مرز هنان قرار دارند. در جنوب شرقی، کوه‌های موفو مرز جیانگشی را تشکیل می‌دهند. بلندترین قله در هوبی، قله بسیار قوی
می‌دهند. بلندترین قله در هوبی، قله بسیار قوی استاست که در کوه‌های Daba در منطقه جنگلی بسیار خانه مزرعه است یافت می‌شود. ارتفاع آن ۳۱۰۵ متر است. دره رودخانه لیانگ تای در شهرستان کوه زینگ. این یک منطقه کشاورزی مهم است زیرا کاشت برنج و سایر محصولات در اینجا امکان پذیرتر از دامنه کوه‌های اطراف است. دو رودخانه اصلی هوبی رودخانه یانگ تسه و شاخه چپ آن، رودخانه هان هستند. آنها نام خود را به دشت جیانگگان قرض دادند - جیانگ نماینده یانگ تسه و هان نماینده رودخانه هان. رودخانه یانگ تسه از غرب از طریق سه دره وارد هوبئی
رودخانه یانگ تسه از غرب از طریق سه دره وارد هوبئی می‌شود. نیمه شرقی سه دره (دره یقه ξو بخشی از تنگه وو) در غرب هوبی قرار دارد، در حالی که نیمه غربی در همسایگی چونگ کینگ قرار دارد. رودخانه هان از شمال غربی وارد استان می‌شود. پس از عبور از بیشتر استان، دو رودخانه بزرگ در مرکز ووهان، مرکز استان به هم می‌رسند. از جمله شاخه‌های قابل توجه یانگ تسه در استان می‌توان به جریان شن نونگ (یک شاخه شمالی کوچک که به شدت تحت تأثیر پروژه سد سه دره قرار گرفته‌است) اشاره کرد. چینگ، آبراه اصلی جنوب غربی هوبی. هوانگ بو در
کرد. چینگ، آبراه اصلی جنوب غربی هوبی. هوانگ بو در نزدیکی فیلد Y i. و رودخانه فوشوی در جنوب شرقی. هزاران دریاچه در چشم‌انداز دشت جیانگان هوبئی پراکنده‌اند و به هوبی نام «استان دریاچه ها» داده‌اند. بزرگ‌ترین این دریاچه‌ها دریاچه لیانگزی و دریاچه هنگ هستند. سدهای آبی متعدد تعدادی مخزن بزرگ ایجاد کرده‌اند که بزرگ‌ترین آنها مخزن دانجیانگکو در رودخانه هان در مرز بین هوبی و هنان است. [نیازمند منبع] هوبی دارای آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب (Cfa یا Cwa بر اساس طبقه‌بندی آب و هوای کوپن)، با چهار فصل مجزا است.
طبقه‌بندی آب و هوای کوپن)، با چهار فصل مجزا است. زمستان‌ها خنک تا سرد است، با میانگین دمای ۱ تا ۶ درجه سانتی‌گراد (۳۴ تا ۴۳ درجه فارنهایت) در ژانویه، در حالی که تابستان‌ها گرم و مرطوب است، با میانگین دمای ۲۴ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد (۷۵ تا ۸۶ درجه فارنهایت) در جولای. ; دمای تنبیهی ۴۰ درجه سانتیگراد (۱۰۴ درجه فارنهایت) یا بالاتر به‌طور گسترده با ووهان، مرکز استان مرتبط است. نواحی کوهستانی غرب هوبئی، به ویژه بسیار خانه مزرعه است، با تابستان‌های خنک‌تر، بازدیدکنندگان زیادی را از ووهان و دیگر شهرهای دشت‌نشین جذب
زیادی را از ووهان و دیگر شهرهای دشت‌نشین جذب می‌کنند. علاوه بر پایتخت ووهان، شهرهای مهم دیگر جینگمن هستند. شیان، مرکز صنعت خودروسازی و دروازه کوه‌های وودانگ. فیلد Y i، پایگاه اصلی پروژه‌های عظیم برق آبی در جنوب غربی هوبی؛ و شاشی تقسیمات اداری. هوبئی به هفده بخش در سطح استان (که دوازده شهر در سطح استان (شامل یک شهر زیر استانی) و یک استان خودمختار وجود دارد) و همچنین سه شهر در سطح شهرستان که مستقیماً اداره می‌شوند (همه در سطح استانی فرعی) تقسیم می‌شود. شهرها) و یک منطقه جنگلداری در سطح شهرستان به‌طور مستقیم
و یک منطقه جنگلداری در سطح شهرستان به‌طور مستقیم اداره می‌شود. در پایان سال ۲۰۱۷، کل جمعیت ۵۹٫۰۲ میلیون نفر است. جستارهای وابسته. ۱۹۵۴ طغیان رودخانه یانگ تسه منابع. &lt;bdi&gt;《深圳统计年鉴۲۰۱۴》&lt;/bdi&gt; Archived
هون‌آن یا هونان یکی از استان‌های کشور چین است. این استان همچنین به‌استان شیان هم شهرت دارد. این استان در جنوب شرقی این کشور قرار گرفته‌است و مرکز آن شهر چانگشا است. جمعیت آن بالغ بر شصت و هفت میلیون نفر است. مساحت این استان برابر ۲۱۱٫۸۰۰ کیلومتر مربع است. رودخانه یانگ تسه از ارتفاعات شمال این استان سرچشمه می‌گیرد.
جیانگژی (نیز جیانکشی یا جیانکسی) ، یکی از استان‌های کشور چین است. این استان در جنوب شرقی این کشور قرار گرفته‌است و مرکز آن شهر نانچانگ است. جمعیت آن بالغ بر ۴۳ میلیون نفر است. مساحت این استان برابر ۱۶۶٬۹۰۰ کیلومتر مربع است.
جی‌لین (نیز جیلین) (به چینی: 吉林省)(به کره‌ای: 길림성) ، یا سابقا کیرین یکی از استان‌های کشور چین است.این استان در شمال شرقی این کشور قرار گرفته است و مرکز آن شهر چانگچون است. استان جی‌لین با کشورهای کره شمالی و روسیه هم مرز است. جمعیت. جمعیت آن بالغ بر ۲۴ میلیون نفر است. مساحت. مساحت این استان برابر ۱۹۱٬۲۰۲٫۳۶ کیلومتر مربع است . کد پلاک خودرو. در چین، رنگ، اندازه، شمایل، فونت، و سایر جزئیات پلاک خودروها تابع استاندارد ملی می‌باشد. پلاک‌ها در چین، متشکل از یک کد دوحرفی بوده، یه نقطه، و چهار عدد (یا ترکیبی از حرف
بوده، یه نقطه، و چهار عدد (یا ترکیبی از حرف و عدد، بسته نیاز) دارد. هر استان یک کاراکتر چینی منحصر به‌فرد به عنوان کد دارد. در کنار این کاراکتر، یک حرف لاتین نیز، به عنوان کد هر ولایت (یا هر نوع تقسیم‌بندی زیر-استانی دیگر، بسته به تصمیم پلیس هر استان) تعیین شده است. رنگ پیش‌زمینه هر پلاک و رنگ حروف آن، بسته به نوع ماشین و طبقه‌بندی آن، متفاوت است. رایج‌ترین نوع پلاک، پلاک‌های آبی رنگ با حروف سفید می‌باشند که مختص خودروهای شخصی‌اند. پلاک‌های زرد رنگ با حروف سیاه، مختص خودروهای سنگین بوده، و رنگ‌های دیگری
سیاه، مختص خودروهای سنگین بوده، و رنگ‌های دیگری چون سیاه با حروف سفید، سبز با حروف سیاه، و غیره، مخصوص انواع دیگر خودروها می‌باشند. کد یا کاراکتر استانی جی‌لین، حرف «» می‌باشد (با تلفظ «جیٛ / Jí»). کدهای زیر-استانی پلاک‌های جی‌لین شامل حروف زیر می‌باشد:
لیاونینگ یا لیائونینگ یکی از استان‌های کشور چین است. این استان در شمال شرقی این کشور قرار گرفته است و مرکز آن شهر شن‌یانگ است. جمعیت آن بالغ بر ۴۲ میلیون نفر است. استان لیاونینگ با کشور کره شمالی هم‌مرز است. مساحت این استان برابر ۱۴۵٬۹۰۰ کیلومتر مربع است. ورزش (فوتبال) فوتبال این شهر نیز در سوپر لیگ فوتبال چین از اعتبار خوبی برخوردار است. در جام باشگاه‌های آسیا ۹۰–۱۹۸۹ توانست تیم لیاونینگ (شهر شن‌یانگ (مرکز استان)) این استان، به عنوان اولین تیم چینی قهرمان آسیا شود. رقابت با تیم‌های ایرانی در ۲۹ ژوئیه ۱۹۹۱
شود. رقابت با تیم‌های ایرانی در ۲۹ ژوئیه ۱۹۹۱ در فینال جام باشگاه‌های آسیا ۹۱–۱۹۹۰ تیم لیاونینگ(شن‌یانگ)، برابر تیم استقلال ایران صف آرایی کرد؛ که علیرغم گلزنی ژو هوی این تیم با گل‌های رضا حسن‌زاده و صمد مرفاوی در نهایت ۲–۱ مغلوب این تیم ایرانی شد و با از دست دادن جام قهرمانی فوتبال آسیا، آن را به استقلال ایران واگذار کرد. همچنین در ۲۸ آوریل ۱۹۹۹ در نیمه نهایی جام باشگاه‌های آسیا ۹۹–۱۹۹۸، تیم دالیان واندا این شهر برابر تیم استقلال ایران قرار گرفت؛ که علیرغم تلاش تیم شهر دالیان برای کامبک مسابقه، در نهایت
تلاش تیم شهر دالیان برای کامبک مسابقه، در نهایت با گل طلایی علی موسوی ۴–۳ مغلوب این تیم تهرانی شد.
شِنسی یا شاآنشی ، (به پینیین: Shǎnxī) یا با نام تاریخی کنجانفو یکی از استان‌های کشور چین است. این استان در مرکز این کشور قرار گرفته‌است و مرکز آن شهر شیان است. جمعیت آن بالغ بر ۳۷میلیون نفر است. در ۲۳ ژانویهٔ ۱۵۵۶، زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۸٫۰ در مقیاس ریشتر این شهر را لرزاند که منجر به کشته شدن ۸۳۰٬۰۰۰ نفر از ساکنان آن شد. ازاین‌رو، از این زمین‌لرزه به‌عنوان مرگبارترین زمین‌لرزهٔ تاریخ بشریت یاد می‌شود. مساحت این استان برابر ۲۰۵٬۸۰۰ کیلومتر مربع است. مسئله نام استان. نام استان «شِنشی» (陝西)، به معنی «غرب شان»
استان. نام استان «شِنشی» (陝西)، به معنی «غرب شان» و اشاره به موقعیت شهر شی‌آن در غرب «گردنهٔ شان» در شهر در سطح ولایت سانمنشیا دارد. در گذشته، این گردنه مهم‌ترین راه ارتباطی بین شهر مهم شی‌آن و سایر مناطق چین بوده‌است. استان دیگری در همسایگی این استان، با نام شانشی (山西) وجود دارد. نام این استان به معنی «غرب کوه» و اشاره به موقعیت این استان در غرب رشته کوه تایهانگ دارد. در زبان چینی معیار، نام هر دوتا استان، «شان‌شی» (shanxi) تلفظ می‌شود. تنها تفاوت در تلفظ نام آن‌ها، در نواخت ادای هجای «شان» می‌باشد. نام
نام آن‌ها، در نواخت ادای هجای «شان» می‌باشد. نام استان شانشی (山西) با نواخت سطح بالا (Shānxī)، و نام استان شِنسی (陝西) با نواخت افت-خیز پایین (Shǎnxī) ادا می‌شود؛ بنابراین، نویسه‌گردانی نام این دو استان به الفبای زبان‌هایی که نواخت‌بر نیستند، دشوار می‌باشد. به همین خاطر، حداقل از میانهٔ قرن ۱۸ میلادی به بعد، در نویسه‌گردانی لاتین، نام استان شانشی به صورت «Shansi» (شانسی) و نام استان شِنسی به صورت «Shensi» نوشته شده‌است. نوشتار نام این استان به صورت «شنسی» در اطلاسهای ایرانی و عثمانی نیز مرسوم شد. بعدتر در
اطلاسهای ایرانی و عثمانی نیز مرسوم شد. بعدتر در اواسط قرن بیست، در نوشتار پین‌یین، برای متمیز کردن نام این دو استان، نوشتن «Shaanxi» نیز رایج شد. این نوع نوشتار بازتاب دهندهٔ شیوهٔ لاتین‌نویسی زبان چینی ماندارین، پیش از استانداردسازی پین‌یین امروزی بود. در الفبای لاتین، نوشتار «Shensi» برای نام این استان تا سال ۱۹۸۷ میلادی مرسوم بود. اما از آن سال به بعد، دولت چین تنها نوشتار «Shaanxi» را به رسمیت می‌شناسد. در زبان اویغوری، استان شانشی (山西) نیز به شکل «شه‌نشی» و نام استان شِنشی (陝西) به صورت «شېنشى» نوشته
و نام استان شِنشی (陝西) به صورت «شېنشى» نوشته می‌شود.
شان‌دونگ (نیز شاندونگ) ، یکی از استان‌های کشور چین است. این استان در شرق این کشور قرار گرفته‌است و مرکز آن شهر جینان است. جمعیت. جمعیت آن بالغ بر ۹۲ میلیون نفر است. مساحت. مساحت این استان برابر ۱۵۶٬۷۰۰ کیلومتر مربع است.
شانشی ، یکی از استان‌های کشور چین است. این استان در شرق این کشور قرار گرفته‌است و مرکز آن شهر تائی یوان است. جمعیت شانشی بالغ بر ۳۳ میلیون نفر و مساحت این استان برابر ۱۵۶٬۸۰۰ کیلومتر مربع است. بخش وسیعی از دیوار بزرگ چین در شمال این استان قرار گرفته‌است. نام. نام استان «شانشی» (山西) به معنی «غرب کوه» و اشاره به موقعیت این استان در غرب رشته کوه تایهانگ دارد. استان دیگری در همسایگی این استان، با نام شِنشی (陝西) وجود دارد. نام این استان به معنی «غرب شان» و اشاره به موقعیت شهر شی‌آن در غرب «گردنهٔ شان» در شهر در
به موقعیت شهر شی‌آن در غرب «گردنهٔ شان» در شهر در سطح ولایت سانمنشیا دارد. در گذشته، این گردنه مهم‌ترین راه ارتباطی بین شهر مهم شی‌آن و سایر مناطق چین بوده‌است. در زبان چینی معیار، نام هر دوتا استان، «شان‌شی» (shanxi) تلفظ می‌شود. تنها تفاوت در تلفظ نام آن‌ها، در نواخت ادای هجای «شان» می‌باشد. نام استان شانشی (山西) با نواخت سطح بالا (Shānxī)، و نام استان شِنشی (陝西) با نواخت افت-خیز پایین (Shǎnxī) ادا می‌شود؛ بنابراین، نویسه‌گردانی نام این دو استان به الفبای زبان‌هایی که نواخت‌بر نیستند، دشوار می‌باشد. به
زبان‌هایی که نواخت‌بر نیستند، دشوار می‌باشد. به همین خاطر، حداقل از میانهٔ قرن ۱۸ میلادی به بعد، در نویسه‌گردانی لاتین، نام استان شانشی به صورت «Shansi» (شانسی) و نام استان شِنشی به صورت «Shensi» نوشته شده‌است. نوشتار نام این استان به صورت «شنسی» در اطلس‌های ایرانی و عثمانی نیز مرسوم شد. بعدتر در اواسط قرن بیست، در نوشتار پین‌یین، برای متمیز کردن نام این دو استان، نوشتن «Shaanxi» نیز رایج شد. این نوع نوشتار بازتاب دهندهٔ شیوهٔ لاتین‌نویسی زبان چینی ماندارین، پیش از استانداردسازی پین‌یین امروزی بود. در
پیش از استانداردسازی پین‌یین امروزی بود. در الفبای لاتین، نوشتار «Shensi» برای نام این استان تا سال ۱۹۸۷ میلادی مرسوم بود. اما از آن سال به بعد، دولت چین تنها نوشتار «Shaanxi» را به رسمیت می‌شناسد. در زبان اویغوری، استان شانشی (山西) نیز به شکل «شه‌نشی» و نام استان شِنشی (陝西) به صورت «شینشی» نوشته می‌شود.
یون‌نان (南云) یا قریانی یکی از استان‌های کشور چین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته‌است و مرکز آن شهر کون مینگ است. جمعیت این استان طبق آمار سال ۲۰۰۷ میلادی ۴۴٬۸۳۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد که از این لحاظ دوازدهمین استان چین می‌باشد. مساحت این استان برابر ۳۹۴٫۱۰۰ کیلومتر مربع است. رودخانه یانگ تسه از ارتفاعات شمال این استان سرچشمه می‌گیرد. اقوام هان (نژاد اصلی مردم چین)، یی، بای، هانی، جوانگ، دای، میائو و هویی در این استان زندگی می‌کنند. بخش هایی از شمال این استان بخشی از تبت تاریخی است.
ژه‌جیانگ یا ژجیانگ ، پین‌یین: Zhejiang) یکی از استان‌های کشور چین است. گاه به اختصار ژه (浙) نامیده می‌شود. این استان در شرق این کشور قرار گرفته‌است و مرکز آن شهر هانگژو است. جمعیت. جمعیت آن بالغ بر ۴۷ میلیون نفر است. مساحت. مساحت این استان برابر ۱۰۱٬۸۰۰ کیلومتر مربع است. ژجیانگ سرزمینی تپه‌ای است و تپه‌های سرسبز بیشتر مساحت این استان را پوشانده‌اند. این استان در مجاورت دریای شرقی چین قرار گرفته‌است.
هر سال کنگرهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا بودجۀ فدرالی را به تصویب می‌رساند که در آن جزئیات خرج پول مالیات در سال آینده مشخص می‌شود. این چارت‌ها میزان پولی را که در هر سال از ۵۰ سال گذشته به سازمان ناسا تعلق یافته‌اند را برای تحقیقات فضایی و برنامه‌های تحقیقاتی سیاره‌ای و فضایی بدون سرنشین ناسا مشخص می‌کنند. بودجه ناسا از سال ۱۹۵۸ تا ۲۰۰۸. بودجه سالانه ناسا در مقیاس میلیون دلار آمریکا
پاسادنا یکی از شهرهای کوچک ایالت کالیفرنیا در کشور آمریکا است و در شمال خاوری کلان‌شهر لس آنجلس واقع شده‌است. مؤسسه فناوری کالیفرنیا و آزمایشگاه پیشرانه جت (از زیرمجموعه‌های ناسا) در پاسادنا قرار دارند. این شهر هر سال میزبان برگزاری کارناوال سالانه گل رز است. این شهر همچنین بخاطر کتاب "غول برفی پاسادنا" که توسط نویسنده معروف ژانر وحشت آر.ال. استاین به نگارش درامده، مشهور است.
پارادوکس یعنی : همزمانیِ دو قطب متضاد؛ در ادبیات مثل: آغازِ پایان، شیرینی ترش و در شیمی مثل: جیوه یُدید. پارادوکس در منطق به «حکم» یا احکامی ظاهراً صحیح. پارادوکس‌ها در منطق. ویلیام کواین پارادوکس‌های منطقی را به چهار دسته تقسیم کرد: پارادوکس‌های حقیقی. پارادوکس‌های حقیقی به ما نتایجی را ارائه می‌دهند که هر چند در وهله اول مهمل، عجیب یا غیرمنتظره به نظر می‌رسند ولی در واقع صحیح هستند و هیچ خلل یا ناهماهنگی در فرضیات یا استدلالات آن‌ها وجود ندارد. از این دسته پارادوکس‌ها می‌توان به پارادوکس روز تولد،
دسته پارادوکس‌ها می‌توان به پارادوکس روز تولد، پارادوکس جنسیت و مسئله سه کارت اشاره کرد. پارادوکس‌های مجازی. پارادوکس‌های مجازی پارادوکس‌هایی هستند که نه تنها مهمل به نظر می‌رسند بلکه در واقعیت نیز فرضیات یا استدلالات استفاده شده در آن‌ها ناصحیح است. پارادوکس اسب‌ها یا مسائلی که در انتها نتیجه‌ای مانند ۱ = ۲ می‌دهند از این دسته‌اند. تناقض. پارادوکس‌هایی که در هیچ‌کدام از دسته‌های فوق نباشند معمولاً تناقض هستند. این دسته از پارادوکس‌ها با استفاده از اصول پذیرفته شده منطق ما را به نتایجی می‌رسانند که با هم
شده منطق ما را به نتایجی می‌رسانند که با هم متناقض هستند. از این دسته پارادوکس‌ها می‌توان به پارادوکس اعدام غیرمنتظره اشاره کرد. بعضی اوقات دسته چهارمی برای پارادوکس‌ها استفاده شده‌است: تناقض صحیح. پارادوکسی است که در آن می‌پذیریم که گزاره‌ای در یک لحظه هم صحیح و هم ناصحیح است. در فلسفه بعد از ارسطو چنین حکمی باطل تلقی می‌شود اما در منطق ناسازگار گاهی از آن استفاده می‌شود. چند مثال از پارادوکس‌ها. پارادوکس خودناتوصیف. خود ناتوصیف، کلمه‌ای است که خودش را توصیف نمی‌کند. پس کلمه «خود ناتوصیف» خود ناتوصیف است.
نمی‌کند. پس کلمه «خود ناتوصیف» خود ناتوصیف است. پارادوکسی که خودش را نتواند توصیف کند پارادوکس دوقلو در نسبیت خاص. صورت پارادوکس[ویرایش] فرض می‌کنیم الف و ب دو فرد دوقلوی همسان اند که ساعت‌های یکسانی دارند. ب یک سفر فضایی را با سرعت بالا (نزدیک به سرعت نور) شروع می‌کند در حالی که الف در خانه می‌ماند. الف به‌طور دائم ساعت ب را مشاهده می‌کند و می‌بیند که ساعت ب به علت اتساع زمان کند کار می‌کند. بالاخره ب به خانه بر می‌گردد. از آن جا که ساعت ب در این سفر کند کار کرده‌است، الف نتیجه می‌گیرد که ب در پایان این
کار کرده‌است، الف نتیجه می‌گیرد که ب در پایان این سفر از او جوان‌تر است؛ ولی فرض کنید که بخواهیم این وضعیت را از دیدگاه ب مورد مطالعه قرار دهیم. از آن جا که اتساع زمان فقط به حرکت نسبی بستگی دارد، در طول این سفر ب می‌بیند که ساعت الف کند کار می‌کند، و وقتی که سفر به پایان می‌رسد، ب نتیجه می‌گیرد که الف از او جوان تر است. بدیهی است که هر دو دوقلو نباید درست گفته باشند. آیا یکی از این دوقلوها حقیقتاً جوان تر است؟ راه حل[ویرایش] نظریهٔ نسبیت خاص فقط برای بررسی دستگاه‌های مرجع لخت (دارای سرعت ثابت) پایه‌ریزی
دستگاه‌های مرجع لخت (دارای سرعت ثابت) پایه‌ریزی شده‌است. اگر در این سؤال هر دو برادر بدون شتاب، از هم دور شوند، این امکان وجود ندارد که دوباره یک دیگر را ملاقات کنند (با یک دیگر در یک مکان قرار بگیرند). پس یکی از آن‌ها باید سرعتش را تغییر بدهد و شتاب داشته باشد. شتاب داشتن نسبی نیست، یعنی هر کس نمی‌تواند ادعا کند که ساکن است و دیگری شتاب دارد. این فرق اساسی میان سرعت و شتاب، باعث می‌شود که نسبی بودن همه‌چیز در این مثال از بین برود. بدین ترتیب امکان بررسی این سؤال در نسبیت خاص نیست؛ اما با توجه به تحلیل
این سؤال در نسبیت خاص نیست؛ اما با توجه به تحلیل نسبیت عام، ساعت کسی که شتاب گرفته‌است عقب می‌ماند؛ یعنی بازهٔ زمانی کوتاه تری را احساس می‌کند و جوان تر می‌ماند.[۱][۲] پارادوکسِ تپه شن یا مویِ سر. یک دانه شن را در نظر بگیرید. مطمئناً این یک دانه یک تپه شن محسوب نمی‌شود. حالا فرض کنیم تعدادی دانه شن داریم که هنوز آن‌قدر زیاد نشده‌اند که تپه شن به حساب بیایند. اگر به این تعداد فقط یک دانه اضافه کنیم مطمئناً ناگهان یک تپه نخواهیم داشت. آنچه هست هنوز هم تپه شن نیست. پس هیچ تعدادی شن یک تپه شن نیست. همین
شن نیست. پس هیچ تعدادی شن یک تپه شن نیست. همین استدلال را می‌شود با مویِ سر انجام داد و نتیجه گرفت که همهٔ انسان‌ها کچل اند! راه حل. این معضل به این دلیل پدید می‌آید که قواعدِ شفاف و دقیقِ منطقِ کلاسیک را به کلماتِ ذاتاً مبهمِ زبانِ طبیعی اعمال کرده‌ایم. حال یا باید بگوییم زبانِ انسان ایراد دارد و ابهام یک ضعف است، یا اصالت را به زبان داده و بگوییم زبان هرچه هست به همین صورت درست است، این منطقِ کلاسیک است که ایراد دارد. دراین‌صورت باید منطقی بسازیم که در آن گزاره‌ها بتوانند ابهام داشته باشند، یعنی گاهی نه
گزاره‌ها بتوانند ابهام داشته باشند، یعنی گاهی نه صددرصد صادق و نه صددرصد کاذب باشند، بلکه ارزشی بینابین را اختیار کنند. به این نوع منطق منطقِ چندارزشی گفته می‌شود.
آقاخان نام لقبی موروثی است که به امام اسماعیلیان گفته می‌شود. نخستین‌بار فتح‌علی شاه قاجار، به حسن‌علی شاه که چهل و ششمین امام اسماعیلیه بود، لقب «آقاخان» را اعطا کرد و از آن زمان به بعد، امامان اسماعیلی با لقب احترام‌آمیز «آقاخان» خطاب می‌شوند. تاکنون پنج تن از امامان اسماعیلیه عنوان آقاخان داشته‌اند: در دوران پادشاهی محمدرضا شاه پهلوی در اسناد و مجالس رسمی ایران به آقاخان با عنوان والاحضرت (که مخصوص خانواده سلطنتی بود) خطاب می‌شد. آقا خان چهارم، که در ایران به «پرنس کریم آقاخان» معروف است، بنیان‌گذار شبکه
به «پرنس کریم آقاخان» معروف است، بنیان‌گذار شبکه توسعه آقاخان بود که برای گسترش آموزش و بهبود وضع زندگی در برخی کشورهای جهان مانند کشورهای آفریقای شرق، هندوستان، پاکستان و کشورهای آسیای مرکزی کار می‌کند. شبکه توسعه آقاخان زیرمجموعهٔ امامت اسماعیلی و متشکل از چندین نهاد همکار متشکل از مرکز جهانی کثرت‌گرایی، خدمات تعلیمی آقاخان، خدمات صحی آقاخان، ادارهٔ خدمات بشردوستانه فوکس، اداره آقاخان برای اسکان و … می‌باشد. جایزه معماری آقاخان و جایزه موسیقی آقاخان از جوایز معروف در زمینه معماری و موسیقی است. تاریخچه
جوایز معروف در زمینه معماری و موسیقی است. تاریخچه عنوان آقاخان. در مراحل اخیر اولین جنگ آنگلو-افغان (۱۸۴۱–۱۸۴۱)، حسن علی شاه و سواره نظام وی به ژنرال نات و ژنرال انگلند کمک کردند. بخاطر تلاش‌های وی در خدمت به گسترش امپراتوری انگلیس، راج انگلیس او را به عنوان 'شاهزاده' شناخت. انگلیسها به سران قبایل محلی دیگری که به آنها خدمت می‌کردند چنین عنوانی را داده بودند ولی آقاخان استثنا بود چون نه تنها یک رئیس محلی بود خدمتگذار بود بلکه ادعای وی در مورد رهبری یک فرقه از اسلام مهم بود چون امپراتوری انگلیس با کنترل و
از اسلام مهم بود چون امپراتوری انگلیس با کنترل و حمایت از رئیس یک فرقه از شیعه، می‌توانست سود زیادی کسب کند از جمله می‌توانست از این اهرم برای مهار عثمانی که توسط اهل سنت خلیفه و رئیس اسلام شناخته می‌شد، استفاده کند. تصمیم دیوان عالی بمبئی در سال ۱۸۶۶ آقاخان اول را به عنوان امام اسماعیلیه به رسمیت شناخت. در سال ۱۸۸۷، وزیر امور خارجه هند، به نمایندگی از حکومت هند انگلستان، به‌طور رسمی عنوان آقا خان را به رسمیت شناخت.
آروبا جزیره‌ای است در جنوب دریای کارائیب، در منطقهٔ آنتیل کوچک و جزئی از پادشاهی هلند به‌شمار می‌آید. این جزیره که ۳۳ کیلومتر درازا دارد در شمال شبه‌جزیرهٔ پاراگوانای ایالت فالکون ونزوئلا واقع شده‌است. برخلاف بقیه منطقه کارائیب، آروبا آب‌وهوایی خشک و بیابانی و پوشیده از درختان کاکتوس دارد. این جزیره بیرون از کمربند توفان قرار دارد و جزیره‌ای گردشگری است. مرکز آروبا، شهر اورنجستاد و زبان‌های رسمی آن هلندی و پاپیامنتو است.
موبی دیک یا نهنگ بحر رمان مشهوری از هرمان ملویل نویسنده آمریکایی است که در سال ۱۸۵۱، در دوران رنسانس آمریکایی، منتشر شد. ملوان اسماعیل داستان جستجوی دیوانه‌وار اهب، ناخدای کشتی پکوئود را می‌گوید که به دنبال انتقام از موبی‌دیک، وال سفیدی که پیش‌تر کشتی‌اش را نابود کرده‌است و پایش را از زانو قطع کرده‌است، می‌باشد. کتاب تا زمان مرگ نویسندهٔ آن در سال ۱۸۹۱ یک شکست تجاری بود امّا در قرن بیستم به عنوان یکی از بهترین رمان‌های آمریکایی شهرت یافت. ویلیام فاکنر اعتراف می‌کند که آرزویش این بوده که این کتاب نوشتهٔ او
می‌کند که آرزویش این بوده که این کتاب نوشتهٔ او می‌بود. «اسماعیل خطابم کنید (Call me Ishmael)» در میان ادبیات جهان معروف‌ترین عبارت آغازکنندهٔ رمان است. این کتاب در فهرست صد کتاب برتر تاریخ به انتخاب گاردین قرار گرفته و دی‌اچ لارنس آن را یکی از شگفت‌آورترین کتاب‌های دنیا و بهترین کتاب در مورد دریا خوانده‌است. این کتاب یک سال و نیم طول کشیده‌است تا به رشتهٔ تحریر دربیاید و تجربیات شخصی ملویل را در دریا و خواندن ادبیات والگیران را تصویر می‌کند. ادبیات الهام بخش او ویلیام شکسپیر و انجیل بوده‌است. توصیف‌های
بخش او ویلیام شکسپیر و انجیل بوده‌است. توصیف‌های جزئی و واقع‌گرایانهٔ ملویل از شکار نهنگ و خارج کردن روغن از آن، به آن صورت است که می‌توان حضور در کشتی میان خدمه با فرهنگ‌های مختلف را حس کرد که با کاوش در پایگاه اجتماعی، خیر و شر و وجود خدا مخلوط گشته‌است. این کتاب را ملویل «به نشانهٔ ستایش نبوغ ناتانیل هاوثورن» به او تقدیم می‌کند. کتاب ابتدا تحت عنوان نهنگ در اکتبر ۱۸۵۱ در لندن منتشر شد و سپس در نوامبر با عنوانی دیگر در نیویورک به چاپ رسید. در میان این دو ویرایش صدها تفاوت که بیشترشان بی‌اهمیت و برخی مهم
ویرایش صدها تفاوت که بیشترشان بی‌اهمیت و برخی مهم هستند به چشم می‌خورد. ناشر لندنی برخی عبارات حساس را سانسور کرده یا تغییر داده‌است و ملویل نیز اصلاحاتی مانند تغییر ناگهانی عنوان در نسخهٔ چاپ نیویورک در رمان به وجود آورده‌است. نهنگ به هر حال بدون هیچ خط ربطی در هر دو نسخه موبی‌دیک خوانده می‌شود. در هنگام حیات ملویل تنها ۳۲۰۰ نسخه از رمان به فروش رسید. شخصیت. موبی‌دیک: شخصیت اصلی که یک نهنگ عنبر غول‌آسا است و مسلماً ضدقهرمان اصلی رمان. اسماعیل: اسماعیل، تنها کسی است که از خدمهٔ پکوئود نجات پیدا می‌کند و
کسی است که از خدمهٔ پکوئود نجات پیدا می‌کند و راوی داستان است. به عنوان شخصیت او چند سال جوان‌تر از راوی است. داستان به علت آن‌که راوی داستان است به او متکی است اما او در داستان نقش جزئی و کوچکی دارد. نامش نمادی از یتیم‌ها، تبعیدشدگان و طرد شدگان اجتماعی است. ایهب: ناخدای ظالم کشتی پکوئود است و به خاطر امیال شخصی خود کشتی را به سمت کشتن موبی‌دیک، والی که در سفرهای دریایی پیشین در سواحل ژاپن او را مجروح کرده‌است. می‌برد. او در نهایت با وسواس خود در تعقیب موبی‌دیک تمام خدمه (به جز اسماعیل) را به کام مرگ
موبی‌دیک تمام خدمه (به جز اسماعیل) را به کام مرگ می‌فرستد. در ساحل. پدر ماپل: یک شکارچی وال سابق که در یک کلیسای کوچک در نیوبدفورد واعظ است. الایجا: (در انجیل نام او الایجا آمده‌است اما به شاه جیمز با نام الیاس معرفی می‌شود). هنگامی که اسماعیل و کویکوئگ قصد ثبت‌نام در کشتی ایهب را دارند او از آن‌ها می‌پرسد «در این قراردادها چیزی دربارهٔ روح شما هم بود؟». هنگامی‌که اسماعیل متعجبانه واکنش نشان می‌دهد الیاس ادامه می‌دهد: بعدتر در مکالماتش الایجا می‌گوید: کاپیتان بیلداد و کاپیتان پلگ: از صاحبان اصلی پکوئود، دو
بیلداد و کاپیتان پلگ: از صاحبان اصلی پکوئود، دو ناخدای شکار نهنگ بازنشسته و از فرقه کواکرها. اسم هر دو پلگ و بیلداد از انجیل آمده‌است. پلگ پیش از آن‌که خود به فرماندهی برسد زیر دست ایهب به نایب اول بوده‌است و مسئول قسمت‌بندی نهنگ‌های شکار شده برای ملاحان نیز است. خدمهٔ کشتی. خدمه کشتی پکوئود از ایالات متحده آمریکا و دیگر نقاط جهان هستند. فصل چهلم (نیمه‌شب، در عرشهٔ زیرین) که با روش نمایش‌نامه‌نویسی به سبک شکسپیر نوشته‌شده‌است، به‌طور قابل‌توجهی تفاوت کشورهای خدمه را نشان می‌دهد. کسانی که در این‌جا صحبت
خدمه را نشان می‌دهد. کسانی که در این‌جا صحبت می‌کنند از جزیره من، آزور، مالت، چین، فرانسه، ایسلند، هلند، شیلی، دانمارک، پرتغال، هند، انگلستان، ایرلند و اسپانیا هستند. در حالی‌که ۴۴ خدمه در کتاب یاد می‌شوند ملویل در فصل آخر سه بار تأکید می‌کند که ۳۰ خدمه در کشتی بوده‌است. از آنجایی که در آن زمان ۳۰ ایالت در آمریکا حضور داشته‌است ملویل چنین چیزی را بیان می‌کند که به این معنی است که کشتی استعاره‌ای از ایالات متحده آمریکاست. نایبان. هر سه نایب پکوئود از نیوانگلند هستند. استارباک، نایب اول جوان پکوئود، که از