payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تائوی برنامه‌نویسی کتابی نیمه طنز، نیمه جدی است که در سال ۱۹۸۷ توسط جفری جیمز نوشته شده. این کتاب تقلیدی است طنزگونه از کتاب تائو ته چینگ. "تائوی برنامه‌نویسی" مجموعه‌ای از امثال و گفته‌های کوتاه است که در نه «کتاب» تقسیم شده‌اند. این امثال بازگوکننده‌های ایده‌آل‌های هکری هستند: مدیران باید برنامه‌نویسان را آزاد بگذارند، کد باید کوتاه، زیبا و قابل پشتیبانی باشد و … جفری جیمز کتاب‌های مشابه دیگری از جمله "ذن برنامه‌نویسی" (۱۹۸۸) و "داستان کامپیوتر: رسیدن به آگاهی در دوره کامپیوتر" (۱۹۸۹) را نیز نوشته‌است؛
آگاهی در دوره کامپیوتر" (۱۹۸۹) را نیز نوشته‌است؛ اگرچه همچون کتاب تائوی برنامه‌نویسی با اقبال مواجه نشدند. بخش‌ها. این کتاب از نه بخش تشکیل شده که در هرکدام حکایت‌های کوتاه آمده‌است:
لیمو شیرین، گونه‌ای لیمو است. با نام علمی (Citrus limetta) و از گونه (dulcis): و Citrus limonum var. dulcis. میوه آن شیرین و درشت است و آبش به‌عنوان مدر به بیماران تب دار داده می‌شود. معادل دیگر نام علمی آن ، Citrus limonum Risso. var. dulcis Moris هم ذکر شده‌است .علت تلخی آن وجود نارینژین و لیمونین است که در واکنش با اکسیژن هوا باعث طعم تلخ میشود. این مواد در میوه های مختلف مانند گریپ‌فروت نیز یافت میشود. این تلخی مانعی برای مصرف میوه ایجاد نمیکند. خواص لیمو شیرین. لیموشیرین حاوی مقدار زیادی ویتامین C
لیمو شیرین. لیموشیرین حاوی مقدار زیادی ویتامین C می‌باشد و برای قند خون مفید است. منابع. __نمایه__
نمداریان یا زیرفونیان (Tiliaceae) نامی است که در برخی کتاب‌ها به یکی از تیره‌های گیاهان گلدار داده شده. گیاه‌شناسان در مورد این که کدام درختان به این تیره تعلق دارند نظرهای متفاوتی دارند. گروهی، درخت نمدار را متعلق به این تیره می‌دانند. منابع. Wikipedia contributors, "Tiliaceae," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tiliaceae&amp;oldid=187265041
باغ بیشه یا باغ پیشی، روستایی در دهستان افرینه بخش افرینه شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
تنهایی پرهیاهو عنوان کتابی از بهومیل هرابال نویسنده اهل چک است. او این کتاب را در فاصله سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ نوشت و از آن‌جا که در کشورش ممنوع‌القلم بود اثر در سال ۱۹۷۶ به صورت مخفیانه منتشر شد. اولین انتشار اثر در کشور چک به سال ۱۹۸۹ برمی‌گردد. داستان، برخلاف بیشتر آثار هرابال، در دوره سلطه نظام کمونیستی رخ می‌دهد. داستان. کتاب روایت تک‌گویی درونگرایانه یک کارگر پرس به نام آقای هانتا است. او در زیر زمینی مرطوب که انبار کاغذ باطله است روزگار می‌گذراند و کتابهایی را که از سوی اداره سانسور به آن‌جا می‌آورند
را که از سوی اداره سانسور به آن‌جا می‌آورند را خمیر می‌کند. آقای هانتا با خواندن این کتاب‌ها دنیا را به گونه‌ای دیگر می‌بیند. برگردان فارسی. پرویز دوائی این کتاب را به فارسی ترجمه کرده‌است و متن فارسی آن در سال ۱۳۸۳ توسط نشر آبی (مجموعه کتاب روشن)منتشر شده است وپس از آن از سال ۱۳۹۵ توسط انتشارات پارس کتاب منتشر میگردد. تنهایی پر هیاهو، مقدمه مترجم پرویز دوائی و مرتضی کاخی ۱۳۸۲ &lt;/ref&gt;
گیلانه فیلم سینمایی مشترک رخشان بنی‌اعتماد و محسن عبدالوهاب محصول سال ۱۳۸۳ است. این فیلم کاندیدای سه سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شد که برنده سیمرغ بهترین چهره پردازی و جایزه ویژه هیئت داوران شد، همچنین فاطمه معتمدآریا نامزدی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد. خلاصهٔ داستان. این فیلم نگاهی به اوایل جنگ و اعزام نیروهای جوان به جبهه دارد. ننه گیلانه به همراه پسر و دختر جوانش در کوران جنگ و در بمباران‌های تهران، زندگی دشواری را می‌گذرانند.
نوئل نروژی نوعی کاج بلند همیشه‌سبز است که تا ارتفاع ۳۵-۵۵ متر رشد میکند و قطر ساقه آن به یک تا یک‌ونیم متر می‌رسد. نوئل نروژی از شاخه مخروطیان (Pinophyta)، رده ناژویان (Pinopsida)، راسته کاجیان (Pinales)، تیره کاج (Pinaceae)، سرده کاج های نوئل (Spruce یا Picea) است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
آشنا نام روستایی از توابع شهر خنج فارس است و یکی از روستاهای با قدمت بیش از چند صد سالهٔ خنج است. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ تعداد ۷۵۰ تن در ۱۶۵ خانواده بوده است. روستای آشنا دارای جاهای دیدنی زیبایی می باشد و مردم این روستا اکثرا به کار کشاورزی و دامپروری مشغول می‌باشند. راه آسفالت این روستا تا خنج در سال ۱۳۹۵ به طول ۱۰ کیلومتر و عرض ۶ متر ایجاد شد.
باغان ، روستایی از توابع دهستان کورده و بخش محمله شهرستان خنج در استان فارس است. جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت دهستان باغان ۴۳ نفر (۶خانوار) بوده است.
مَخروطیان دسته‌ای از انواع درختان همیشه‌سبز هستند از رده ناژویان (Pinopsida). مخروطیان درختانی نظیر کاج و سرو و غیره می‌باشند که دانه‌هایشان را در داخل مخروط‌های چوبی به وجود می‌آورند. در این گیاهان گل وجود ندارد و مخروط‌های نر و ماده جدا از هم بوده و گاهی بر روی دو درخت جدا می‌رویند. شکل آن‌ها نفوذ نور خوب به همه برگها را با محدود کردن عرض بالای درخت ممکن می‌سازد. منابع. Wikipedia contributors, "Pinophyta," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
"Pinophyta," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pinophyta&amp;oldid=194314127 (accessed March 5, 2008).
سیف‌آباد نام یکی از دهستان‌های استان فارس و شهرستان خنج می‌باشد .این دهستان در بخش مرکزی واقع شده است . جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت سیف‌آباد ۸٬۰۹۱ نفر (۱٬۶۲۳ خانوار) بوده است.
پدو نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج است. این روستا در راه فرعی لار به خنج واقع شده است. آب چاه‌هایش نیمه شیرین و محصولاتش غلات و خرما است.
بیغرد یا به زبان محلی بخرد روستایی از توابع شهرستان خنج در استان فارس است. این روستا در ۱۵ کیلومتری خنج واقع شده‌است. محصولاتش غلات ، خرما و هندوانه است. هندوانه روستای بیغرد در منطقه بهترین نوع هندوانه محسوب می‌شود. نام بیغرد به زبان اوستایی یعنی منطقه خداداده که تاریخ دانان معتقد اند از رودی به نام بیغرود گرفته شده که در قرن هشتم هجری وجود داشته‌است. آب و هوای این منطقه گرم و خشک می‌باشد این روستا به دلیل پیشرفت سریع و ناگهانی و داشتن خیران بیشمار به نگین لارستان مشهور است. بیغرد دارای بیشتر از ۸۰۰ خانهٔ
لارستان مشهور است. بیغرد دارای بیشتر از ۸۰۰ خانهٔ مسکونی و جمعیتی بیشتر از ۳۸۵۴ نفر است. روستای بیغرد مرکز دهستان تنگ نارک می‌باشد مردم روستای بیغرد به زبان اچمی صحبت می‌کنند و خودمونی (اچمی) هستند و دین مردم بیغرد اسلام اهل سنت شافعی است روستای بیغرد وتنگ نارک در قرن ۸ میلادی بنیان‌گذاری شده و بعد از شهرستان خنج قدیمی‌ترین منطقه هستند. مناطق باستانی و طبیعی بیغرد عبارت اند از قلعه توخ؛ قلعه شاهنشین؛ چشمه تنگ نارک؛ مقبره پیرجفتی؛ مقبره سید مکرم. روستای بیغرد پیشرفت چشمگیری در سال‌های ۹۰ تا ۱۴۰۰ به دست
بیغرد پیشرفت چشمگیری در سال‌های ۹۰ تا ۱۴۰۰ به دست خیرین بیغرد داشته‌است. همچنین بیغرد دو مدرسه قدیمی در سال‌های ۱۳۵۰ داشته و الآن هم دارای یک مهد کودک یک کودکستان و شش مدرسه برای پسران و دختر ان وجود دارد و مدرسه‌های جدید آن بین سال‌های ۷۰ تا ۸۰ تأسیس شده‌است پارک سید عبدالباقی طرح پارک طرحي منحصربفرد و برگرفته از ارگ های قديمي ميباشد كه در سال 1399 به همت خيرين بيغرد و هزينه ان توسط هيئت خيريه بيغرد (كاووس قاسمي و صلاح الدين قاسمي ازاد و ... ) جمع اوري شده است. بناهای تاریخی. کاخ کله توخ(قلعه توخ) که به
است. بناهای تاریخی. کاخ کله توخ(قلعه توخ) که به علت زلزله بزرگ بیغرد کاملاً خراب شده مربوط به احمد توخ بوده‌است. احمد توخ کدخدا و حاکم بیغرد بوده‌است. این شخص شاهزاده زمان آل کیا بوده‌است که پس از سقوط حکومت به جنوب کشور (بیغرد) تبعید شد؛ کاخ وی در زمان حکومت قاجار به توپ کشیده شد.
بیخویه نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج است. بیشتر مردم آن ترک زبان هستند از شاخه ایل قشقایی » طایفه عمله » تیره کلاه سیاه از بزرگان منطقه گرگعلی فضلی و از افراد مشهور منطقه صادق فضلی وکیل بین المللی نوه گرگعلی فضلی می باشد بیخو روستایی است باستانی، و تاریخ این روستا به دوران پیش از اسلام بر می‌گردد، روستا در کنار دره ای پهناور قرار دارد که پر از درخت سمر و کُنار و درخت خرما و درخت گز است.
تخته روستایی از توابع شهر خنج لارستان فارس است. روایت است که در دوران بسیار دور چشمه‌های روانی وباغ‌های فراوانی در این ناحیه وجود داشته‌است، در اطراف روستا دشتی پهناور قرار دارد که پر از: کُور، کُنار، کِرت، سمر، کُوهِنگ، سَلَم در پایه این کوه این روستا زیاد وجود دارد که اهالی برای زغال و هیزم از آن استفاده می‌نمایند.
تَپ‌اختر ستاره‌ای بسیار چگال و کوچک است که از فروپاشی یک ستاره پرجرم پس از انفجار ابرنواختری به‌وجود می‌آید. این ستاره به سرعت دور خودش می‌چرخد و پرتوهای نیرومند امواج رادیویی و گاهی نور مرئی از قطب‌های مغناطیسی‌اش به بیرون می‌فرستد. چون این پرتوها مثل چراغ فانوس دریایی تنها وقتی به سمت زمین باشند دیده می‌شوند، برای ما به صورت تپ‌های منظم نور یا امواج رادیویی ظاهر می‌شوند. تپ‌اخترها ستاره‌های نوترونی چرخانی هستند که با سرعت بسیار زیادی دَوَران می‌کنند و پالس‌های مداومی از انرژی تابشی به همراه خطوط میدان
مداومی از انرژی تابشی به همراه خطوط میدان مغناطیسی قوی را از خود منتشر می‌کنند. برخی از تپ‌اخترها نیز پرتوهای ایکس تابش می‌کنند. ستاره‌های نوترونی در حقیقت بقایای هستهٔ ستارهٔ منفجرشده‌ای هستند که حجم کوچک و چگالی بسیار بالایی دارند. برای نمونه تپ‌اختری به قطر ۲۰ کیلومتر ۱٫۵ برابر جرم خورشید را در خود جای داده‌است. تپ‌اخترها هنگام تولد دمایی در حدود چند میلیون درجهٔ سلسیوس دارند و بلافاصله شروع به سرد شدن می‌کنند. نحوه و سرعت سرد شدن نیز به مواد تشکیل‌دهنده و چگالی آن‌ها بستگی دارد. تاکنون بیش از ۱۰۰
و چگالی آن‌ها بستگی دارد. تاکنون بیش از ۱۰۰ تپ‌اختر مشخص شده‌اند. به جرأت می‌توان گفت که هر یک از آن‌ها ستاره‌ای نوترونی می‌باشد. تپ‌اختر سحابی خرچنگ، یکی از معروف‌ترین تپ‌اخترها، در هر ثانیه ۳۰ پالس به سوی زمین گسیل می‌کند که به معنای ۳۰ چرخش در ثانیه است. سرعت چرخش تپ‌اخترها به دور خود از چند میلی‌ثانیه (بسیار سریع) تا چند ده ثانیه (بسیار کند) متغیر است. سرعت چرخش تپ‌اخترها با عمر آن‌ها نسبت عکس دارد؛ تپ‌اخترهای پیر آهسته‌تر به دور خود می‌گردند؛ بنابراین، سرعت چرخش نسبتاً بالای تپ‌اختر خرچنگ نشان‌دهندهٔ
سرعت چرخش نسبتاً بالای تپ‌اختر خرچنگ نشان‌دهندهٔ جوان بودن این تپ‌اختر است. تپ‌اختر بادبان، افزون‌بر خرچنگ، تپ‌اختر دیگری درون ابرگاز در حال انبساطی قرار گرفته‌است، که به نظر می‌رسد باقی‌ماندهٔ یک ابرنواختر انفجاری باشد. به علت اینکه این تپ‌اختر در جهت صورت فلکی بادبان قرار دارد، تپ‌اختر بادبان نامیده می‌شود. این تپ‌اختر در مرکز سحابی آدامس که چاه رقیقی از ماده میان‌ستاره‌ای و به فاصلهٔ ۱٬۵۰۰ سال نوری از ما است، قرار دارد. ضربان‌های حاصل از تپ‌اختر بادبان به میزان ۱۲ عدد در ثانیه به ما می‌رسند. چون تپ‌اختر
میزان ۱۲ عدد در ثانیه به ما می‌رسند. چون تپ‌اختر بادبان از تپ‌اختر خرچنگ آهسته‌تر می‌چرخد، در نتیجه ابرنواختری که این تپ‌اختر را تولید کرده‌است بایستی زودتر از ابرنواختر خرچنگ اتفاق افتاده باشد، با یک تقریب ساده، ابرنواختر بادبان بین ۵٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ سال پیش منفجر شده‌است. چون تپ‌اختر بادبان به زمین بسیار نزدیک است – حدود یک‌دهم فاصلهٔ خرچنگ از ما – از این‌رو، انفجار ابرنواختر مربوط به آن بایستی به صورت یک ستارهٔ نو و بسیار روشن در جهان ظاهر شده باشد. این روشنایی بایستی بسیار زیادتر از روشنایی ماه کامل در
بایستی بسیار زیادتر از روشنایی ماه کامل در طول چند هفته و در مراحل اولیه به رنگ قرمز آتشین دیده شده‌باشد. یک ابرنواختر به نزدیکی نمونهٔ اخیر، امروزه منظرهٔ باهیبتی دارد و مطمئناً برای ما منظرهٔ وحشتناکی خواهد بود. نحوهٔ رصد تپ‌اخترها. نخستین‌بار دو اخترشناس از دانشگاه کمبریج به نام‌های جاسلین بل برنر و آنتونی هیوش در اواخر سال ۱۹۶۸ تپ‌اخترها را به صورت منابعی رادیویی کشف کرد که با فرکانس ثابتی روشن و خاموش می‌شدند. اکنون ما پر نورترین این اجرام را تقریباً در هر طول موجی از نور رصد می‌کنیم. هنگام دوران
در هر طول موجی از نور رصد می‌کنیم. هنگام دوران تپ‌اخترها فواره‌هایی از ذرات با سرعت نزدیک به سرعت نور از قطب‌های مغناطیسی آن‌ها به بیرون جریان دارد. این فوران‌ها باریکه‌هایی بسیار قوی از نور تولید می‌کنند. همان‌طور که در کرهٔ زمین شمال مغناطیسی و شمال واقعی با هم تفاوت دارند، به دلیل مشابهی محورهای چرخشی و مغناطیسی یک تپ‌اختر نیز در یک امتداد نیستند. اگر این قطب‌ها در راستای دید ما باشند با چرخش تند، تپ‌اخترها به صورت تپ‌های منظمی دیده می‌شوند. همانند یک کشتی در اقیانوس که فقط درخش‌های منظمی از نور ساطع
کشتی در اقیانوس که فقط درخش‌های منظمی از نور ساطع شده از یک فانوس دریایی را می‌بیند. تپ‌اخترها با پرتو ایکس. برخی تپ‌اخترها پرتوهای ایکس تابش می‌کنند که به نام تپ‌اختر پرتوایکس شناخته می‌شوند. سحابی خرچنگ واقع در صورت فلکی ثور یک نمونه قطعی از ستاره‌ای نوترونی است که در طی یک انفجار ابرنواختری شکل گرفته‌است و منبع عظیمی از پرتو ایکس است. تحقیقاتی که توسط ماهواره‌های اشعه ایکس پیرامون ستاره‌های نوترونی صورت گرفته، حاکی از این است که در هر تپ‌اختر از دو نقطه اشعه ایکس گسیل می‌شود. ا. سطح ستاره چنان داغ است
اشعه ایکس گسیل می‌شود. ا. سطح ستاره چنان داغ است که از خود اشعه ایکس گسیل می‌کند. ۲.ذرات باردار الکترو مغناطیسی که در میدان مغناطیسی تپ‌اختر وجود دارند هنگام حرکت در طول خطوط میدان از خود اشعه ایکس ساطع می‌کنند. نوع بسیار متفاوتی از تپ‌اخترها به وسیله تلسکوپ‌های پرتو ایکس در برخی دوتایی‌های پرتو ایکس دیده شده‌است. در این مورد، یک ستاره نوترونی و یک ستاره معمولی منظومه ای دو تایی را تشکیل می‌دهند. نیروی گرانش شدید ناشی از ستاره نوترونی ماده را از ستاره معمولی به سمت آن می‌کشد. در این فرایند، که برافزایش نام
به سمت آن می‌کشد. در این فرایند، که برافزایش نام دارد، ماده چنان داغ می‌شود که تابش پرتو ایکس تولید می‌کند. تپهای پرتو ایکس وقتی دیده می‌شوند که نقاط داغ ستاره نوترونی چرخان در امتداد خط دید ناظر زمینی قرار بگیرند. اشاره قرآن به تَپ‌اخترها: یک کشف ۱۴۰۰ ساله. در سورهٔ الطارق (ستارهٔ شب‌رو) قرآن به یک جسم آسمانی اشاره می‌کند که به‌عنوان "ستاره‌ای با درخشندگی تیز" توصیف شده است (قرآن ۸۶:۳). برخی از مفسران این توصیف را به پالسارها، که ستارگان نوترونی چرخشی با میدان‌های مغناطیسی قوی هستند و از خود پرتوهای
با میدان‌های مغناطیسی قوی هستند و از خود پرتوهای الکترومغناطیسی منتشر می‌کنند، نسبت داده‌اند. ضربان‌های منظم این ستارگان به صدای "کوبیدن" شباهت دارد که با واژهٔ "طارق" که به معنی "کوبنده" یا "بازدیدکننده" در عربی است، هماهنگ است. این تفسیر نشان می‌دهد که قرآن بیش از ۱۴۰۰ سال پیش به پالسارها اشاره کرده است، قبل از اینکه این پدیده‌ها توسط علم مدرن کشف شوند. با این حال، این تفسیر میان علما مورد بحث است. برخی معتقدند که واژهٔ "طارق" به ستاره‌ای روشن که در شب قابل مشاهده است، مانند زهره، اشاره دارد و به‌طور خاص
مشاهده است، مانند زهره، اشاره دارد و به‌طور خاص پالسارها را نمی‌سازد. آنها تأکید دارند که توصیف قرآن با پدیده‌های آسمانی قابل مشاهده در آن زمان هم‌راستا است. با وجود این اختلاف نظر، اشاره به "ستارهٔ درخشندهٔ تیز" در قرآن زبان شاعرانۀ متن و استعارات آن را نشان می‌دهد که قرن‌ها الهام‌بخش تفسیرهای مختلف بوده است.
انیگما ، یک پروژهٔ موسیقی الکترونیک است که در سال ۱۹۹۰ میلادی توسط مایکل کرتو، دیوید فرستین و فرانک پترسن در آلمان پایه‌گذاری شد. کرتو، سازنده و تهیه‌کنندهٔ اینیگما است. معمولاً ساندرا، همسر سابق کرتو، بخش‌های صدایی آهنگهای انیگما را اجرا می‌کرد. این دو تحت نام ساندرا کرتو با یکدیگر همکاری می‌کردند. ینز گد، به عنوان یک سازنده و تهیه‌کنندهٔ مشترک در این گروه کار می‌کرد و در سه آلبوم انیگما نوازندهٔ گیتار بود. تا کنون هشت آلبوم استودیویی تحت نام پروژهٔ انیگما منتشر شده‌است. آلبوم‌ها. آلبوم‌های استودیویی
منتشر شده‌است. آلبوم‌ها. آلبوم‌های استودیویی آلبوم‌های گلچین آلبوم‌های ریمیکس آلبوم‌های مجموعه‌ای
چاه مینا نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج است. این روستا در راه فرعی لار به خنج واقع شده است. آب چاهایش نیمه‌شیرین، محصولاتش غلات و خرما است.
چم کباب نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج می‌باشد. این روستا در راه فرعی لار به خنج واقع شده است. آب چاهایش نیمه‌شیرین، محصولاتش غلات و خرما است.
تقاطع فیلم به کارگردانی ابوالحسن داوودی، نویسندگی فرید مصطفوی و ابوالحسن داودی و تهیه‌کنندگی ناصر شفق و سعید حاجی‌میری محصول سال ۱۳۸۴ است. خلاصه داستان. دکتر مینو رحمانی متخصص زنان و زایمان، شوهرش مرده‌است و در حالی که قصد دارد با داریوش ازدواج کند، نگران تنها فرزندش امیر است. از سوی دیگر امیر بیشتر اوقات خود را با پدرام که یکی از دوستان هم‌دوره دانشگاهی‌اش است می‌گذراند. در یکی از روزها، پدرام که فرد مرفهی است، به اتفاق امیر برای خوشگذرانی و شب‌نشینی از خانه خارج می‌شوند، اما در مسیر به دلیل سرعت غیرمجاز
خارج می‌شوند، اما در مسیر به دلیل سرعت غیرمجاز پدرام، اتومبیل دیگری دچار حادثه شده و منجر به مرگ دو نفر به نام بهناز و مهسا می‌شود. در تقاطع، حول و حوش دکتر مینو رحمانی، امیر، بهناز و مهسا آدم‌های دیگری حضور دارند که به نوعی با تقاطعی بزرگ در زندگی روبه‌رو شده‌اند و تقاطع حوادث، زندگی آدم‌های بسیاری را تغییر می‌دهد.
شهرستان حمامی،مرتفع‌ترین بخش لارستان می‌باشد، به گزارش یکی از متنفذین منطقه، آقای بهمن پور،این منطقه دارای چاه نفت می‌باشد که گویا نظر مسئولان حکومتی بر این بوده که جهت ذخیره‌سازی برای آیندگان فعلاً به بهره‌برداری نرسیده، مردمان منطقه بسیار مهمان نواز می‌باشند، چندین طایفه از قشقایی‌ها در منطقه سکونت دارند، از جمله طایفه بزرگ میچک، نفر و تعدادی از تیره رحیملو و جامه بزرگی... این روستا "نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج می‌باشد. روستای حمامی یکی از روستاهای سرسبز خنج لارستان است.
کهنویه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خنج در استان فارس می‌باشد. پیشهٔ عمده مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. در زبان محلی به این روستا کَهنِه هم گفته می‌شود. کشاورزی در این روستا رونق زیادی دارد. برخی از محصولات کشاورزی این روستا عبارتند از: کنجد، گندم، صیفی جات، درختان خرما، لیمو ترش، پرتقال، نارنگی، لیمو شیرین. این روستا یک قنات قدیمی به نام نهلویه یا به گویش محلی نهله و قنات و منطقه دیگر به نام خورویه يا خَوُرِه دارد و قسمتی از کشاورزی روستا تحت پوشش این دو قنات است. مردم کهنویه به زبان اچمی
پوشش این دو قنات است. مردم کهنویه به زبان اچمی خنجی صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۷۳ نفر (۱۹۴ خانوار) بوده‌است. زبان. زبان مردم روستای کهنویه زبان اچمی خنجى یا به اصلاح زبان لاری که این زبان با نام‌های اَچُمی، لاری، و خودمونی نیز خوانده می‌شود، زبان مردم ساکن در جنوب فارس، غرب هرمزگان و شرق بوشهر است. این زبان همچنین در میان جوامع مهاجر ایرانی کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس نیز رواج دارد. اچمی زبان غالب شهرستان‌های لارستان،
رواج دارد. اچمی زبان غالب شهرستان‌های لارستان، خنج، گراش و اوز در فارس و شهرستان بستک در هرمزگان است. این زبان به جاماندهٔ پارسی میانه است و دستور زبان خاص خود را دارد. امروزه زبان اچمی به خاطر تفاوت‌های زیادش با زبان پارسی معیار به عنوان یک زبانِ مستقل از شاخهٔ زبان‌های ایرانی‌تبار جنوب غربی قلمداد می‌شود. گویش‌های زبان اچمی همانند فارسی و لری، نوادهٔ پارسی میانه محسوب می‌شوند. این زبان به خاطر نگه داشتن واژگان بسیاری از پارسی میانه، از فارسی نو خالص‌تر است و حتی هنوز ارتباط نزدیکی با پارسی باستان دارد.
و حتی هنوز ارتباط نزدیکی با پارسی باستان دارد. نودو پنج درصد مردم کهنویه با زبان اچمی صحبت میکنند و مابقی زبان ترکی و فارسی می باشد و شغل اکثر جوانان این روستا در امارات مشغول به کار هستند
روستای مز یکی از بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین روستاها در شهرستان خنج، استان فارس می‌باشد، که در سر شماری سال ۲۰۲۱ جمعیت ان بین (۲۵۰۰ تا ۲۸۰۰) نفر سر شماری شده شده‌است. این روستا در بهترین فصل خود یعنی زمستان و البته نیمه‌های فصل بهار به اوج زیبایی خود می‌رسد، که گردشگران و طبیعت گردان زیادی را جذب خود می‌کند. روستای مز به دلیل داشتن بزگترین دشت در منطقه و زیباترین کوه که در این فصول پر از سبزه و گل و گیاه می‌شوند و وجود آبشارهای فصلی که بعد از بارش باران بر فراز رشته کوه مرتفعش می‌بارد، این روستا را متمایز و در
رشته کوه مرتفعش می‌بارد، این روستا را متمایز و در جایگاه بالاتری در منطقه نبست به بقیه روستاها می‌کند. و اما بارش‌های زمستانه اش حس خوب مطلوبی را در روستا ایجاد می‌کند، و گه گاهی مه و رنگین کمانها بعد از بارش روستا را تسخیر می‌کنند. و اما در مقابل آن فصل گرم و خشک تابستانش که با باران‌های موسمی وحشتناکی همراه است که رعد و برق‌های خطرناک زیادی را به همراه دارد. و همچنین این روستا در کوه پایه و در جایی واقع شده‌است که از نظر سیل به‌طور کامل در امان است. دین مردم شهر مز اسلام و مذهب آنها شیعه می‌باشد. اکثر
مردم شهر مز اسلام و مذهب آنها شیعه می‌باشد. اکثر مردم روستا شغل کشاورزی و باغداری و بنایی دارند، و البته هستند کسانی که مشاغل دیگری را برگزیده اند و بسیار موفق هم هستند. جوانان این روستا در در کارهای ورزش و فرهنگی سرآمد هستند که اکثر آنها در رشته‌های فوتبال و والیبال بینظیر عمل می‌کنند که البته متأسفانه امکاناتی برای آنها وجود ندارد. این روستا دارای سه مدرسه ابتدایی، و متوسطه اول پسرانه و متوسطه اول دخترانه می‌باشد، که دانش آموزانی خوش ذوق برای کسب یادگیری بیشتر دارد.
آتش بدون دود رمان بلندی است اثر نادر ابراهیمی که در هفت جلد منتشر شده و نویسنده در آن پس از اشاره به زیبایی‌های ترکمن‌صحرا در سه جلد اول، در چهار جلد بعد به شیوه‌ای داستانی-تاریخی به بیان مبارزات انقلابی معاصر پرداخته است. فکر اصلی این داستان بلند را که به گالان و سولماز مربوط می‌شود، سال‌ها پیش از این، روزی، "دکتر خدر فروهر" به نادر ابراهیمی داده است؛ نرّادی قهّار، که به هنگام تاس ریختن، از اجدادش سخن گفته است، و دربارهٔ شخصیتی نزدیک به «گالان» برای نادر ابراهیمی گفته است، و آن داستان، سخت به دل نادر
ابراهیمی گفته است، و آن داستان، سخت به دل نادر ابراهیمی می‌نشیند و برنخاست تا آتش، بدون دود، شد - جلد اول. در سپاسنامه و یادداشت‌های رمان، نادر ابراهیمی می‌گوید: هرجا که هست، گرامی باد خاطرهٔ «دکتر خدر فروهر ترکمن»، هرچند که تخته نرد را بیشتر از طبابت دوست داشت. قهرمان رمان در جلد اول گالان اوجا نام دارد که یک قهرمان اسطوره‌ای ترکمن به‌شمار می‌رود. در جلد دوم نویسنده با گذاری کوتاه بر اتفاقات صحرا شرایط را برای معرفی یگانه قهرمانان داستان؛ "دکتر آلنی آق‌اویلر" و همسر وفادارش "دکتر مارال آق‌اویلر" فراهم
و همسر وفادارش "دکتر مارال آق‌اویلر" فراهم می‌کند. آلنی نوه گالان اوجاست و یک شخصیت واقعی به‌شمار می‌رود. او یک انقلابی تحصیل‌کرده است که برای اعتلای نام وطن و رهایی آن از ظلم از هیچ کوششی فرو گذار نمی‌کند. موضوع اصلی بقیه رمان زندگی و فعالیت‌های سیاسی این زوج است. نادر ابراهیمی برای ساخته و پرداخته کردن آتش بدون دود بیش از سی سال - یعنی نیمی از عمرش- را صرف کرده است. سریالی نیز با همین نام و توسط خود نادر ابراهیمی ساخته شده است. جلد اول: گالان و سولماز. دو قبیله بزرگ صحرای ترکمن، یموت و گوکلان نام دارند.
قبیله بزرگ صحرای ترکمن، یموت و گوکلان نام دارند. "گالان اوجا" پسر یازی اوجا بزرگ روستای "ایری بوغوز" (اگری بوغاز) یگانه پهلوان صحراست و خاک آفتاب‌سوخته این صحرا تاکنون پهلوانی چون او به خود ندیده است. "سولماز اوچی" هم یگانه دختر زیباروی صحراست و خاک برهنه این صحرا خوبرویی چون او را به یاد ندارد. گالان از قبیله یموت است و سولماز از قبیله گوکلان. روزی دوستی، برادری یا هر نان پاک خوردهٔ دیگری از خوبی‌های سولماز برای گالان می‌گوید و آن‌گاه بزرگ‌ترین عشق صحرا شکل می‌گیرد. پس از آن گالان اوجا سولماز را در هنگام
می‌گیرد. پس از آن گالان اوجا سولماز را در هنگام آوردن آب از چشمه می‌بیند و سولمار در گفتگوی با گالان اوجا به او قول می‌دهد که اگر بتواند او را چادرشان بردارد همسر او می‌شود. یموت و گوکلان به سبب جنگ‌های خونین -که اکنون هم گالان و برادران سولماز سردمداران چنین جنگی هستند- قسم خورده‌اند که نه یموت از گوکلان دختر بستاند نه گوکلان از یموت. گالان اما عاشق است و رسم نمایشی صحرا - ربودن دختر از خانه پدرش- را به شیوه‌ای واقعی و مرگ طلبانه برپا می‌کند. شب‌هنگام که سولماز به همراه پدر و برادران شیردلش در چادر شام
سولماز به همراه پدر و برادران شیردلش در چادر شام می‌خورند گالان با اسبش وارد چادر می‌شود، سولماز را در بر می‌گیرد و به حالتی قهرمانانه به یموت بازمی‌گردد. پدر سولماز (بیوک اوچی کدخدای گمیشان) در اوج خشم آینده را نیک و روشن می‌بیند: شاید سولماز باعث وحدت صحرا شود… دو برادر گالان در حادثه‌ای که گذشت به دست گوکلان‌ها کشته می‌شوند و گالان تا زنده است نفرت از گوکلان‌ها را فراموش نمی‌کند؛ و یادمان نرود که سولماز عاشق حقیقی گالان است و او نیز در نفرتی عمیق با همسرش شریک می‌شود. داستان با درگیری بین یموت‌ها بر سر
شریک می‌شود. داستان با درگیری بین یموت‌ها بر سر انتخاب "«آق اویلر»" (کدخدا) دنبال می‌شود و گالان برخلاف انتظارات به این مقام نمی‌رسد. در تصمیمی تاریخی "یاشولی حسن" (ملّای قبیله) و چندی دیگر از بزرگان قبیله با گالان اوجا همراه می‌شود و آن‌ها شبانه به همراه جمع بزرگی از مردم قبیله مکان فعلی را ترک کرده و در کنار درخت مقدس صحرا اُبهٔ "اینچه‌برون" را شکل می‌دهند. (اُبه محلی است که ترکمن‌ها چادرهای خود را برپا نموده و در کنار هم زندگی می‌کنند) زندگی گالان با به دنیا آمدن دو پسرش "آق‌اویلر" و "آقشام‌گلن" ادامه
دنیا آمدن دو پسرش "آق‌اویلر" و "آقشام‌گلن" ادامه می‌یابد. ناگهان در روزی از روزهای نامیمون صحرا، گالان که شتابان از نبرد خونین دیگری برگشته است و در کنار چاه اینچه‌برون آب می‌خورد به دست "یِت‌میش" برادر بزرگ سولماز کشته می‌شود. سولماز پس از ریخته شدن خون گالان، به همراه پسرش آق‌اویلر راهی صحرای گوکلان می‌شود، یت‌میش را می‌کشد و خود از پای در می‌آید. جلد دوم: درخت مقدس. چند سالی از ماجرای گالان و سولماز می‌گذرد. افسانه‌ای به افسانه‌های صحرا افزوده شده است و زندگی ادامه دارد. آق اویلر فرزند ارشد گالان که در
زندگی ادامه دارد. آق اویلر فرزند ارشد گالان که در اثر حضور در هنگام مرگ پدر قدرت تکلمش را موقتاً از دست داده بود، مراحل یادگیری تکلم را همچون کودکان از سر گرفته است و حالا که در میان‌سالی به سر می‌برد از دختر "بویان‌میش" (دوست نزدیک و مشاور اصلی گالان اوجا) یعنی "مَلّان‌بانو" سه پسر و یک دختر دارد و خود در مقام کدخدایی اینچه‌برون قرار دارد. سه پسر به ترتیب "پالاز"، "آلنی" و "آت میش" نام دارند و نام تک دختر آق‌اویلر "ساچلی" است. دیگر فرزند گالان یعنی "آقشام‌گلن" که فردی صلح‌طلب است، خود را به سوی دیگر صحرا
که فردی صلح‌طلب است، خود را به سوی دیگر صحرا رسانده و در نزد گوکلان‌ها محبوبیت یافته است. آق‌اویلر در جوانی راه پدر را در جنگ با گوکلان‌ها در پیش گرفت اما گذر روزگار او را از ادامه جنگ منصرف کرد. پس مرد شجاع قبیله یموت در چادر سفید خود باقی ماند و سعی کرد اینچه‌برون را هرچه بهتر رهبری کند. در اینچه برون درخت بزرگی بود که سالیان سال زائران را از سراسر صحرا به اینچه برون می‌کشاند. روزگار می‌گذشت که ناگهان درد و بیماری و مرض اینچه‌برون را فرا گرفت. بچه‌ها به دوسالگی نرسیده می‌مردند. مردم به سراغ کدخدایشان