payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشاورزی در آبیارى یا زه‌کشى یا سدسازى کمک فنى می‌داد. انحلال. در سال ۱۳۴۴ بنگاه مستقل آبیاری منحل و اهداف و وظایف آن بنگاه در قالب وزارت آب و برق دنبال شد. تشکیلات وزارت آب و برق را شورایعالی اداری تدوین کرد و به تصویب هیئت وزیران وقت رساند.
سیستم کیو برای طبقه‌بندی توده سنگ در سال ۱۹۷۴ توسط نیک بارتون و همکاران او در انستیتوی ژئوتکنیک نروژ (NGI) گسترش یافت. این سیستم طبقه‌بندی بر اساس آنالیزهای انجام گرفته بر روی ۲۱۲ تونل حفاری شده در اسکاندیناوی ابداع شد. طبقه‌بندی سیستم Q بر اساس مقادیر کمی بوده و برپایه سیستم مهندسی خود باعث سهولت طراحی ساپورت برای تونل‌ها می‌شود. این سیستم از ۶ شش پارامتر برای تخمین کیفیت توده سنگ استفاده می‌نماید. این پارامترها عبارتند از: (Q = (RQD/Jn) x (Jr/Ja) x (Jw/SRF
گیتی پاشایی تهرانی (۲۳ خرداد ۱۳۱۹ – ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۴) خوانندهٔ ایرانی بود. او فعالیت خود را در دههٔ ۱۳۴۰ آغاز کرد و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ آهنگسازی چند فیلم همسرش مسعود کیمیایی را بر عهده داشت. زندگی. گیتی در ۲۳ خرداد ۱۳۱۹ در تهران چشم به جهان گشود. پدر بزرگش جعفر منصوری شاعر و استاد تار و خط بود و نوازندگی تار و سه‌تار را به مادر گیتی آموخت و بدین ترتیب گیتی از طریق مادرش با موسیقی آشنا شد. وی ردیف‌های موسیقی سنتی را نزد فرامرز پایور، مهدی فروغ و محمود کریمی آموخت. پس از اخذ دیپلم به آمریکا رفت و در سیتی کالج
پس از اخذ دیپلم به آمریکا رفت و در سیتی کالج نیویورک در رشته معماری مشغول به تحصیل شد و در سیاتل، واشینگتن آمریکا لیسانس هارمونی و ارکستراسیون گرفت. اواخر دهه چهل. گیتی در اواخر دهه چهل، فعالیت رسمی خود را با خوانندگی در رادیو و تلویزیون آغاز کرد و به خواندن تصنیف‌های مردمی مشغول شد. ترانه‌های «"شب من شب تو"»، «"دل بوالهوس"»، «"گل مریم"» و «"یه دل دارم"» از جمله ترانه‌هایی است که او در آن زمان اجرا کرده بود. گیتی در سالهای اولیهٔ دهه پنجاه شمسی، به‌همراه گوگوش و رامش جزء سه خواننده اول موزیک پاپ در بین
گوگوش و رامش جزء سه خواننده اول موزیک پاپ در بین هنرمندان زن به‌شمار می‌آمد و با آرایش و طراحی لباس های منحصر به‌فرد، شیوه خاص خود را داشت. وی در سال ۱۳۵۴ به عرفان و تصوّف روی آورد و با سبکی تازه بر روی اشعار شاعران معاصر چون مهدی اخوان ثالث، احمدرضا احمدی، محمدعلی سپانلو و نصرت فرزانه آهنگسازی کرد. گیتی پیش از انقلاب ۱۳۵۷، با مسعود کیمیایی کارگردان و فیلمنامه نویس معروف، ازدواج کرد که حاصل این پیوند یک فرزند پسر بنام "پولاد" است که وی هم در حال حاضر از بازیگران سینما و تلویزیون ایران می‌باشد. گیتی در سال
سینما و تلویزیون ایران می‌باشد. گیتی در سال ۱۳۵۶ در فیلم «سفر سنگ» به کارگردانی همسرش مسعود کیمیایی به‌عنوان بازیگر حضور یافت اما پس از آن دیگر به بازیگری نپرداخت. پس از انقلاب. گیتی مدتی پس از انقلاب، ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد اما در آنجا گرین کارت و مبلغ هنگفتی از او به سرقت برده شد و به‌همین دلیل مجددا به ایران بازگشت. وی در سال ۱۳۶۸ به آلمان رفت و در هامبورگ، دورهٔ موسیقی کلیسایی و ترانه‌های مذهبی را در نوریک هوخ شوله گذراند. گیتی در سال‌های حضور در ایران، به‌طور جدی فعالیت آهنگسازی را از سر گرفت
ایران، به‌طور جدی فعالیت آهنگسازی را از سر گرفت و با سه فیلم «تیغ و ابریشم» (۱۳۶۵)، «سرب» (۱۳۶۷) و «گروهبان» (۱۳۶۹) هر سه به کارگردانی مسعود کیمیایی به عنوان آهنگساز فیلم شناخته شد. درگذشت. گیتی پاشایی در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۴ خورشیدی بر اثر بیماری سرطان سینه در ۵۴ سالگی در تهران درگذشت؛ و در قطعه ۱۰۳ ردیف ۱۴۲ شمارهٔ ۳۱ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
باروق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان باروق بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.از باروق در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) با نام های بارو و باروج یاد شده و در ردیف شماره ۱۶۵ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" قریه بارو از دیه های ناحیه جان براغوش از نواحی بلده سراه از از بلاد آذربایجان ،حدود آن متصل است به اراضی کلوانق علیا و به موضعی که معروف است به قبق تپه و سقن بولاق و به اراضی ...و به اراضی قر[یه] ... و به اراضی قریه زرنق و
...و به اراضی قر[یه] ... و به اراضی قریه زرنق و به اراضی مزرعه شمشاد و به اراضی قریه سرخه دوزج مشهور به موسالوی اراضی قریه...و به موضع... توابع و لواحق،و این دیه در اصل ملک طلق بوده به مبایعت شرعی از ورثه حاجی میر حسین زرنقی به این ضعیف واقف منتقل شده" [۱] دهستان باروق
تازه‌کند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان باروق بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است. تاریخچه. در کتاب وقف‌نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل الله همدانی (قرن هفتم هجری) از این روستا با نام "مزرعه شمشاد" یاد شده و در ردیف ۲۳۴ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:
قزلجه خرابه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان باروق بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است. تاریخچه: در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) در ردیف ۲۹ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" قریه قزلجه از قرای ناحیه جان و براغوش، حدودش متصل است به اراضی قریه باروج و به اراضی قریه جمال آباد و به اراضی مزرعه شمشاد و به قله جبل قبچقی با جمیع توابع و لواحق و مضافات و منسوبات و متعلقات. "
کرم‌جوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان باروق بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.در وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) از کرم جوان با نام های "گرماوجان" و "کرماج قران" یاد شده ور ردیف شماره ۲۸ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" قریه گرماوجان از از ناحیه جان و براغوش از توابع بلده سراه از بلاد آذربایجان، حدودش متصل به اراضی قریه کلوانق علیا و به اراضی قریه کوج و به اراضی قریه زرنق وبه نهر سراه رود، با جمیع توابع و لواحق و مضافات و
نهر سراه رود، با جمیع توابع و لواحق و مضافات و منسوبات و متعلقات."
برازین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است. تاریخچه :" در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) در ردیف ۲۳۳ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" برازین از قرای ناحیت خانمرود مذکور از توابع مدینه تبریز، حدودش متصل به اراضی قریه هرس و به قله جبل سپلاق و به تلی که معروف است به زرده بوته و به اراضی مزرعه بزوان از مزارع قریه هرس با جمیع توابع و لواحق ." کارمردم روستای برازین کشاورزی ودامداری می‌باشد
." کارمردم روستای برازین کشاورزی ودامداری می‌باشد و در قالیبافی شهرت دارد و در شمال آن کوه سبلاق قرار دارد.
پارام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است.در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) در ردیف شماره ۱۲۱ صورت موقوفات چنین آمده است:" قریه پرام سفلی از ناحیه بدوستان مذکور، حدودش متصل به اراضی قریه پرام علیا [مقصودلو] و به اراضی قریه سرایجق و به اراضی مزرعه شتران و به تل سرخ کوز با جمیع لواحق و مضافات و منسوبات ومتعلقات." دارای یک سد آبی در بالای روستا قرار دارد که برای کشاورزان منطقه مفید می باشد و باعث مهاجرت
که برای کشاورزان منطقه مفید می باشد و باعث مهاجرت پرندگان آبی جدید در منطقه شده است.شغل ومنبع درآمد اکثر مردم این روستا به خاطرموقعیت مناسب وداشتن منبع آبی در بالا دست این روستا و زمین های حاصل خیز مستعد کشاورزی،دامپروری می باشد که اخیرا جهت صرفه جویی در آب مصرفی با همکاری اهالی،جهاد کشاورزی و آب وفاضلاب شهرستان زمین های آبی روستا به سیستم های آبیاری بارانی مجهز گردیده است.نا گفته نماند منبع درآمد و هنر اصلی اهالی روستای پارام فرش های نفیس دست بافی است که زبان زد نه تنها استان بلکه کشورنیزاست و به صورت
زبان زد نه تنها استان بلکه کشورنیزاست و به صورت مستقیم وغیرمستقیم به کشورهایی همچون آلمان،آمریکا،ایتالیا،اسپانیاوکشورهای حاشیه خلیج فارس صادرمیگرد‌این‌روستا‌علما‌ودانشمندان‌زیادی‌دارد‌من‌جمله‌حاج‌شیخ‌جعفر‌پارامی‌حاج‌میرزاقا‌پارامی‌فرامرز‌پارامی‌وهم‌چنین‌دکتر‌حسن‌پارامی‌ودکتر‌افشین‌قربانی‌نام‌برد.
ترکایش یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است.از مکانهای دیدنی متعلق به این روستا میتوان به قره دره و قوچی اشاره کرد که چندین باغ کنار هم قرار گرفته اند و منطقه ای بسیار خوش آب و هواست. کارخانه آب معدنی میانکوه هریس هم در روستای ترکایش هست که از کم یاب ترین آب معدنی های ایران به شمار می رود.این روستا دارای مردمان سخت کوش و تحصیل کرده ای هستند که بیش از ۶۰نفر از جمعیت روستا در نهادهای دولتی مشغول بکار هستند.این روستا همچنین درجنگ تحمیلی ۳ نفر
بکار هستند.این روستا همچنین درجنگ تحمیلی ۳ نفر شهید و چندین نفر جانباز و ۲ نفر آزاده را تقدیم کشور کرده. کمباین در این روستا نقش ارزنده ای در پیشبرد کشاورزی منطقه داشته است.جمعیت این روستا حدود ۵۰۰ نفر میباشد
مقصودلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌ است . تاریخچه :" در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) از این روستا با نام "پرام علیا" یاد شده و در ردیف ۵۲ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" قریه پرام علیا از قر[ا]ی ناحیه بدوستان از توابع مدینه تبریز، حدود آن متصل است به اراضی قریه سرای جق ، و به اراضی قریه پرام سفلی و به اراضی قریه مینق و به اراضی مزرعه بزوان از مزارع قریه هرس با طاحونه های که
مزرعه بزوان از مزارع قریه هرس با طاحونه های که درین قریه است با جمیع توابع و لواحق." همچنین این روستا زادگاه پدری امیرحسین مقصودلو ملقب به تتلو میباشد. نیز کویر گمشده در دل آذربایجان یعنی مقصودلو در این روستا قرار دارد.
موسالو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است. تاریخچه :"تاریخچه: در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) در ردیف ۱۱۶ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" قریه سرخه دوزج از مزارع ناحیت خانمرود از بلاد آذربایجان از توابع مدینه تبریز، حدود آن متصل است به اراضی قریه هرس و به اراضی قریه پرام سفلی و به اراضی قریه شترخان و به اراضی قریه باروج و به اراضی قریه شمشاد با جمیع توابع و لواحق و مضافات و
اراضی قریه شمشاد با جمیع توابع و لواحق و مضافات و منسوبات."
مینق، یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است. جغرافیا. این روستا که در ۱۱ کیلومتری شهرستان هریس (جاده قدیم هریس) قرار دارد از طرف شمال با روستاهای صومعه، اسبخان و خلج و از طرف جنوب با روستاهای سرای، پارام و بیلوردی و از طرف شرق با روستاهای مقصودلو و ترکایش و از طرف غرب با روستاهای نمرور و ینگجه همسایه است. تاریخ. وقف‌نامه ربع رشیدی روستای مینق را از موقوفه‌های رشیدالدین فضل‌الله همدانی، وزیر دربار هلاکوخان مغول معرفی کرده و در این وقف‌نامه به
هلاکوخان مغول معرفی کرده و در این وقف‌نامه به موقعیت و اهمیت تاریخی و وفور آب و منابع طبیعی این روستا اشاره کرده است.در ردیف شماره ۱۸ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" چهار دانگ مشاع از قریه مینق از دیه های ناحیت بدوستان از توابع مدینه تبریز . حدود آن متصل است به اراضی قریه پرام علیا و به اراضی مزرعه کردل و به اراضی مزرعه نمرور و به اراضی قریه سماج با توابع و لواحق که منسوب است و این حصه از میر جمال الدین محمد ابرقوئی به این ضعیف واقف به مبایعت شرعی منتقل شده." مردم. زبان مردم این روستا همانند سایر
منتقل شده." مردم. زبان مردم این روستا همانند سایر نقاط آذربایجان زبان ترکی آذربایجانی است. مذهب ساکنان آن نیز شیعه جعفری است. مردم مینق در زمینه کشاورزی با بهره‌مندی از دو سد آب در بهترین منطقه آب وهوای بدوستان دارند. صنعت فرش نیز همانند مرکز شهرستان و سایر شهرها و روستاهای شهرستان هریس در این روستا سابقه و قدمتی دیرینه داشته و اهالی به تولید فروش دستباف در کنار کار کشاورزی مشغول هستند و نقشه‌های مختلف فرش من‌جمله قاجاری، کناره، تاجری و... در این روستا تولید می‌شود. و مردم روستای مینق، عالم، دانشمند، و
می‌شود. و مردم روستای مینق، عالم، دانشمند، و شهید پرور میباشد گردشگری. گورستان مینق یکی از آثار باستانی این روستا محسوب می‌شود. روستای مینق نیز مثل سایر روستاها و شهرهای استان سابقه دیرینه مذهبی دارد. منطقه گردشگری و کویر‌گونه آغ "قوم" در مساحت ۱۲۰ هکتار در منطقه کویری آق قوم در۸۰ کیلومتری شهر تبریز و ۱۰ کیلومتری شهرستان هریس در روستای مینق واقع شده است. همچنین اثر باستانی قلعه مخروبه معروف به "قلعه جوق" که بنا به برخی منابع یکی از قلاع ساخته شده در زمان اسکندر مقدونی بوده و با زلزله مهیب آذربایجان تخریب
مقدونی بوده و با زلزله مهیب آذربایجان تخریب شده اشیای عتیقه و باستانی را در خود جای داده است. رودخانه دائمی روستای مینق که از کوه‌های بالادست روستا از سلسله کوه‌های قوشاداغ سرچشمه می‌گیرد در طول سال از داخل روستا جریان دارد امر خشکسالی‌ها و کمبود بارندگی در سال‌های اخیر و تعرض غیرقانونی روستاهای بالادست و انحراف آب از مسیر رودخانه موجب شده این رودخانه نیز مثل سایر رودخانه‌های ایران در فصل تابستان با کمبود آب مواجه شده و تا مرز خشک شدن پیبرودست. آب شرب این روستا نیز متاسفانه علی‌رغم بهره‌مندی از منابع
این روستا نیز متاسفانه علی‌رغم بهره‌مندی از منابع زیرزمینی آب و داشتن قنات و کاریزهای قدیمی به دلیل خشکسالی و استفاده نادرست از منابع آب در تابستان‌ها با قطعی مواجه می‌گردد. باد معروف به مه یلی که از شمال به جنوب جریان دارد اغلب ایام سال در این روستا در حال وزیدن است، که موهبتی الهی برای تولید نیرو محسوب می‌شود.
شیران روستایی است در منطقه «دورسونخواجه» که در فاصله ۲۵ کیلومتری اردبیل و ۱۰ کیلومتری شهر نیر قرار دارد. اراضی کشاورزی روستای شیران از بیشترین وسعت در منطقه برخوردار است و به همین جهت بیشترین سهم آب را در منطقه دارا می‌باشد. و حتی این روستا بین روستاهای همسایه به نام «مغان کوچک» مشهور است. در ۱۰ اسفند ماه سال ۱۳۷۵ یک زلزله نسبتاً بزرگی این روستا را لرزاند و در این واقعه تعداد زیادی از مردم این روستا جان خود را از دست دادند. پیشینه. قدمت شیران طبق نظر بزرگان و ریش سفیدان، به بیش از ۷۰۰ سال می‌رسد برخی هم
و ریش سفیدان، به بیش از ۷۰۰ سال می‌رسد برخی هم بسیار بیشتر از آن دانسته‌اند. بیشتر ساکنان این روستا در گذشته از مناطق دیگر به این منطقه مهاجرت کرده‌اند. در گذشته شیران رونق بسیار چشمگیری داشته و دارای آسیاب آبی و اراضی وسیع کشاورزی بود. طبق مطالعه میدانی دوران توسعه و طلایی این روستا به سال‌های ۱۳۵۰–۱۳۵۷ بازمی‌گردد. وجه تسمیه شیران به درستی معلوم نیست ولی برخی بر این باورند که نام شیران برگرفته از نام یک شخص بنام «شیلان» است که در گذشته بسیار دور به این منطقه آمده و موجب رونق و آبادانی آن گشته‌است. جمعیت.
آمده و موجب رونق و آبادانی آن گشته‌است. جمعیت. جمعیت روستای شیران هم‌اکنون کمتر از ۲۰۰ نفر می‌باشد که بیشتر به کار کشاورزی در روستا و کارگری در شهرهای اطراف می‌پردازند. جمعیت روستای شیران حدود ۸۰ سال قبل تقریباً بیش از ۳۰۰ خانوار بود (۱۵۰۰ نفر) که به کار کشاورزی و دامداری مشغول بودند ولی به تدریج بر اثر نیازهای مالی و اقتصادی به شهرهای دیگر مانند اردبیل، تهران و شهرهای جنوبی برای کار (شرکتهای راهسازی) می‌رفتند. این عوامل باعث گردید که بیشتر خانواده‌ها به شهرهای مورد نظر کوچ نمایند و متأسفانه در زلزله سال
مورد نظر کوچ نمایند و متأسفانه در زلزله سال ۱۳۷۵ که تلفات جانی و مالی زیادی به روستا وارد گردید باعث کوچ اکثریت ساکنان گردید. کسب و پیشه. ساکنان فعلی روستای شیران به کار کشاورزی که بیشتر کاشت گندم و جو است مشغول می‌باشند و کمتر به رانندگی دستگاه آلات سنگین می‌پردازند. لازم است ذکر شود بیشتر جمعیت شیرانیان ساکن در شهرها به‌خصوص در اردبیل به کار راهسازی و سدسازی و کارخانجات شن و ماسه و نیز رانندگی ماشین‌آلات سنگین مشغول هستند. در روستای شیران حد اقل در هر خانواده یک دستگاه سنگین از جمله کمپرسی و لودر و بیل
یک دستگاه سنگین از جمله کمپرسی و لودر و بیل مکانیکی وجود دارد. قاطعانه می‌توان گفت که بیشتر پروژه‌های سنگین عمرانی از قبل انقلاب تا زمان هشت سال دفاع مقدس و پس از آن در اقصی نقاط ایران بزرگ با همت و تلاش مردم این خطه به سرانجام رسیده‌است. جاهای دیدنی و گردشگری. چشمه «خیلیگولمه» که خاصیت درمانی و منحصر به فردی دارد به‌خصوص در درمان سنگ کلیه. دره «چیل‌دره» که بسیار سرسبز و پرآب است. منابع. لازم است ذکر شود که قدمت این روستا به بیش از ۷۰۰ سال می‌رسد.. و از قدیمیترین روستاهای این منطقه می‌باشد.
گوراوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است. تاریخچه :" در کتاب وقف نامه ربع رشیدی نوشته رشیدالدین فضل اله همدانی (قرن هفتم هجری) در ردیف ۲۳۳ صورت موقوفات ربع رشیدی چنین آمده است:" قریه گوراوان از ناحیه خانمرود از بلاد آذربایجان از توابع مدینه تبریز، حدودش متصل به اراضی قریه هرس و به اراضی قریه نهرام و به قله جبل غشقیه و به چشمه آن بلاق و با جمیع طاحونه هایی که در این قریه است با جمیع توابع و لواحق و المضافات و المتعلقات و المنسوبات
توابع و لواحق و المضافات و المتعلقات و المنسوبات ."
ناحیه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.روستایی در دامنه کوه روستایی که به وضوح بیانگر روزگاری پر از حوادثو تمدنهایی در هزاره هایی قبل از میلاد روستایی که هنوز هم اسم قالا (قلعه) در بین مردمانش هست قلعه ای که روستا در روی ویرانه های ان بنا شده قلعه ای در دوه کیلومتری و سه کیلومتری در بالای کوه و بین دره ای که به ارامی و با تمام تاریخو مردمانش در سکوت ابدی به فراموشی سپره شده نه اسم این روستا ناحیه بوده است و نه مرمان کنونی این
اسم این روستا ناحیه بوده است و نه مرمان کنونی این روستا اطلاعی دقیق از اسمو تاریخ این روستا دارند بیشتر اقوام این روستا نهایتا دویست و سیصد سال پیش به اینجا امده اند ازهزار سال پیش رو به افول گرفت خشکسالیو گرسنگی شدید بسیاری را کشت و عده مهاجرت کردندبعد از یکبار زلزله ای بشدت ویران کرده و باز زندگی بود،و بارها با خشکسالیو زلزله بشدت ویران گشت دست خوش حوادثی بسیار ناگوار بوده و هنوزهست تا تاریخ چندین هزاره اش را به چشمان هر بیننده ای ب تماشا گذارد «ناحا کندی» «ر؛سلیمی»
نوجه‌ده یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است. قدمت برج معروف تخریب شده ی این روستا که به برج طهماسب بیگ شهرت دارد به دوره ی شاه طهماسب یکم صفوی بازمیگردد(حدود 450 سال) اما تاریخ دقیقی برای قدمت روستا مشخص نیست ولیکن به دلیل وجود چندین آثار باستانی و شواهد موجود تخمین کارشناسان بر این است که قدمت این روستا به حکومت های قبل از اسلام برمیگردد که محل قرار گیری آن کمی بالاتر از مکان فعلی روستا بود از جمله آثار تاریخی این روستا میتوان به
روستا بود از جمله آثار تاریخی این روستا میتوان به برج قدیمی و تونل طهماسب بیگ اشاره کرد از جمله ی صنایع دستی روستا میتوان به فرش دست بافت آن اشاره کرد که کیفیت بالایی دارد و جزو فرش های دست بافت مشهور شهرستان هریس میباشد
دهستان بدوستان شرقی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده است.
دهستان خانمرود یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است. مکان‌های گردشگری. بقعه تاریخی شیخ اسحاق در ما بین روستا های نهران و خانقاه و در منطقه ای سر سبز و چمن زار بقعه ای تاریخی و آجری به نام شیخ اسحاق وجود دارد که مربوط به دوران صفویه در ایران است و به دلیل دارا بودن معماری اسلامی و تاریخی مورد توجه گردشگران قرار گرفته است. کوه اکوز داغی در کوه اکوز داغی چشمه ی آب معدنی وجود دارد که از قله این کوه می جوشد و برای امراض مختلف از جمله سنگ کلیه بسیار مفید است همچنین
مختلف از جمله سنگ کلیه بسیار مفید است همچنین به دلیل دارا بودن معادن مس طلا و ماسه مورد توجه زمین شناسان قرار گرفته است. گورستان هیق هیق یکی از روستا های دهستان خانمرود است که در نزدیکی این روستا دو گورستان وجود دارد که یکی اسلامی بوده و دارای صندوقچه ها و قوچ های سنگی هستند و گورستان دیگر دارای قبور بسیار قدیمی و غیر اسلامی هستند که قطعه سنگ های روی آن‌ها وجود دارد و در بین عوام به (گوور قبری) معروف هستند. گورستان بقعه شیخ اسحاق در جانب غربی بقعه تاریخی شیخ اسحاق قبوری قدیمی وجود دارد که بر روی آن‌ها لوح
اسحاق قبوری قدیمی وجود دارد که بر روی آن‌ها لوح ها کتیبه ها مجسمه ها و قطعه سنگ هایی وجود دارد که نشان دهنده این است که این قبور مربوط به قرون نه ده و یازده هجری است و یک منطقه تاریخی به حساب می آید. برج مقبره ای نوجه ده روستای نوجه ده یکی از روستا های دهستان خانمرود است که در آن مقبره ای تاریخی برجی و آجری وجود دارد که دیواره برج فرو ریخته است و اتاقک پایین مقبره باقی مانده است. کوه های جنوبی نهران نهران از روستا های دهستان خانمرود است در طرف جنوبی نهران کوه های زنجیره ای وجود دارند که از نظر زمین شناسی
کوه های زنجیره ای وجود دارند که از نظر زمین شناسی کوه پیر محسوب می شوند و به دلیل دارا بودن طبیعتی زیبا در فواصل بهار و تابستان برای کوه نوردان بسیار مناسب است. دربند هرزه ورز روستای هرزه ورز یکی از روستا های دهستان خانمرود است که دربند آن به دلیل دارا بودن جاذبه های طبیعی بکر و زیبایی به یک منطقه توریستی تبدیل شده است و اهالی روستا و دهستان خود نیز به منظور گردش و تفریح به این منطقه می روند. جاده توریستی هریس-مشکین شهر قسمتی از این جاده از دهستان خانمرود می گذرد و گردشگران به منظور بازدید و استراحت از
می گذرد و گردشگران به منظور بازدید و استراحت از طبیعت دهستان استفاده می کنند. روستای شیران روستای شیران به دلیل داشتن طبیعتی زیبا و بکر خیل عظیمی گردشگران را به خود جلب می کند همچنین این روستا مرتفع ترین منطقه مسکونی در شهرستان هریس محسوب می شود از مهمترین مناطق روستای شیران می توان به آبشار شیران اشاره کرد. کار و پیشه مردم. کشاورزی و دامداری
بهزاد رضوی استاد دانشگاه ایرانی-آمریکایی مهندسی برق دانشگاه یو سی ال ای و فارغ‌التحصیل دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه استنفورد است. او نویسنده کتاب‌های مرجعی در زمینهٔ میکروالکترونیک مدارات RF است که در بسیاری از دانشگاه‌های جهان تدریس می‌شوند. وی همچنین مدیر آزمایشگاه مدارهای مخابراتی دانشگاه یو سی ال ای است. او در سال ۲۰۱۲ برنده جایزه دانلد او پدرسن آی تریپل ای در حالت جامد شد. حرفه. بهزاد رضوی لیسانس مهندسی برق خود را در سال ۱۹۸۵ از دانشگاه صنعتی شریف و فوق لیسانس و دکترای خود را به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۸۸ و
لیسانس و دکترای خود را به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲ از دانشگاه استنفورد دریافت کرد. وی تا سال ۱۹۹۶ در آزمایشگاه‌های بل AT&amp;T و سپس در آزمایشگاه‌های هیولت-پکارد (HP) مشغول به کار بود.
تاریخچه استفاده و سیر تکامل دوربین‌هائ سلاح. (برگرفته از کتاب "مقدمه ای بر شناخت،انتخاب و کار با دوربین های سلاح" نوشته مهندس جعفری به تاریخ چاپ 1395) اولین نمونه‌های آزمایشی در راستای تحقق بخشیدن سامانه‌های نشانه‌روی اپتیکی به اوایل قرن 17 میلادی باز می‌گردد. در طی قرون متمادی تلاش‌های زیادی در راستای طراحی این سامانه‌ها انجام گرفت اما روش‌های اولیه و نتایج آن چندان رضایت بخش نبود. شواهد نشان می‌دهد که اولین سامانه هدف گیری کاربردی اپتیکی جهت هدف گیری بر روی سلاح[1] بین سال‌های 1835 تا 1840 انجام شده است.
سلاح[1] بین سال‌های 1835 تا 1840 انجام شده است. کتاب (Improved American Rifle) سیر پیشرفت سلاح‌های آمریکایی را نقل می‌کند. در این کتاب که توسط جان چپمن نوشته شده است، نقل گردیده که اولین دوربین سلاح موفق در سال 1935 توسط آقای مورگان جیمز ساخته شده است. همچنین نویسنده طرح‌هایی برای ساخت دوربین سلاح داده است و سلاح‌هایی که براساس آن طرح ساخته شده‌اند بعدها به سیستم نشانه‌روی چاپمن] شناخته شده اند. چنانچه در این کتاب نقل گردیده است، در سال 1855 ویلیام مارکول شروع به ساخت سامانه‌های هدف گیری منحصر به فردی کرد.
به ساخت سامانه‌های هدف گیری منحصر به فردی کرد. مالکوم در طراحی خود از لنزهای شفافی که در تلسکوپ‌ها استفاده می‌شد بهره برد با این تفاوت که تغییرات کاربردی جدیدی متناسب با شرایط محیطی به کار گرفت. از آنجا که سامانه‌های نجومی مثل تلسکوپ‌ها برای مشاهده فواصل بسیار دور مناسب بودند، به منظور استفاده در دوربین سلاح می‌بایست تغییراتی در آن اعمال می‌شد. اولین سیستم‌هایی که به وسیله‌ی مالکوم و آقای ال.ای. آمیدون ساخته شدند در طول جنگ‌های داخلی آمریکا به عنوان سیستم‌های استاندارد درآن زمان به کار گرفته می‌شدند. شکل
استاندارد درآن زمان به کار گرفته می‌شدند. شکل 1، نمونه دوربین‌های رایج در سال 1850 را نشان می‌دهد. نسل اول دوربین‌های سلاح فاقد اریکتور و گردونه‌های تنظیم سمت و ارتفاع (تورت) بودند. بعدها در سال‌های 1930 نخستین دوربین‌های دارای اریکتور و بدنه خارجی ساخته و به کار گرفته شدند. همچنین در جریان جنگ‌های جهانی اول و دوم، دوربین‌های سلاح پیشرفته‌تر دارای اریکتور توسط طرفین جنگ ساخته و به کار گرفته شد. تا پیش از اختراع دوربین دارای سیستم اریکتور و بدنه خارجی، دوربین‌های سلاح طول بسیار بلند و قطر کمی داشته اند.
سلاح طول بسیار بلند و قطر کمی داشته اند. دوربین‌های اولیه فاقد اریکتور از طریق رینگ اتصال دوربین به پایه، تنظیم و هم محور می‌شدند. بعدها با اختراع سیستم دوربین‌های دارای اریکتور و بدنه خارجی بود که گردونه‌های تنظیم (تورتها) بر روی بدنه خارجی دوربین قرار گرفتند. اریکتور در واقع استوانه‌ای در زیر بدنه خارجی دوربین است که لنزهای دوربین به جز لنز شیئی (جلویی) و لنز چشمی (عقبی) درون آن واقع شده‌اند و هنگام اعمال بزرگنمایی یا تنظیم دوربین سلاح، موقعیت اریکتور و لنزهای داخل آن درون بدنه دوربین و در زیر بدنه خارجی
داخل آن درون بدنه دوربین و در زیر بدنه خارجی تغییر می‌کند. از این رو دوربین‌های امروزی که همگی دارای اریکتور می‌باشند برخلاف دوربین‌های نسل اولی و قدیمی دارای بدنه دولایه و پوسته خارجی مجزا می‌باشند. از اولین نمونه دوربین‌های ساخته شده با سیستم مشابه دوربین‌های امروزی، یعنی با طول نسبتاً کوتاهتر و اریکتور پوشیده، مدلZF41 ساخت شرکت کارل زایس آلمان بود که در طی جنگ جهان دوم برای سلاح موزر 98 مورد استفاده قرار گرفت. اما مدل اولیه ZF41 به دلیل دامنه دید کم و بزرگنمایی تنها 5/1 برابر، چندان مقبول واقع نگردید.
تنها 5/1 برابر، چندان مقبول واقع نگردید. پس از آن مدل ZF41+ با بزرگنمایی 5/2 برابر تولید شد که بسیار شبیه به مدل ZF41 بود، اما همچنان یکی از نقص‌های این دوربین، فاصله زیاد از چشم تیرانداز و وسعت دید کم این دوربین بود. محل نصب دوربین برخلاف مدل‌های امروزی در محل روزنه دید و سیستم نشانه‌روی مکانیکی تفنگ قرار داشت و در آن برجک (تورت-کوب- گردونه) برای تنظیم و تصحیح دوربین مشاهده نمی‌شود. تنها تنظیم افت گلوله از طریق پایه و رینگ گردان که در وسط دوربین قرار دارد، امکان پذیر بوده است. اما کمی بعد متخصصین آلمانی
امکان پذیر بوده است. اما کمی بعد متخصصین آلمانی به طراحی و ساخت مدل انقلابی دوربین سلاح یعنی دوربین زایس مدل ZF42 با بزرگ‌نمایی 5 برابر و شفافیت تصویر بسیار بالاتر در مقایسه با دوربین‌های رایج آن زمان پرداختند. نکات حائز اهمیت و مبتکرانه در طراحی این دوربین استفاده از لنز شیئی با قطر بیشتر بود که با ورود نور بیشتر به داخل دوربین، شفافیت تصویر و وضوح آن به خصوص در نور کمتر تضمین می‌شد. شاید این امر به نظر تغییری ساده بیاید اما نیاز به باز طراحی ساختار و محاسبات اپتیکی عبور نور و ساخت عدسی‌های جدید و