payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عباس جدیدی (زادهٔ ۲۳ دی ۱۳۴۸ در تهران) کشتی‌گیر بازنشسته و نماینده مردم در شورای اسلامی شهر تهران و ری و تجریش بود. او در دوران قهرمانی خود در دسته‌های سنگین‌وزن و فوق سنگین‌وزن کشتی آزاد برندهٔ مدال نقره المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا، قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال ۱۹۹۸ و برندهٔ مدال طلا و نقرهٔ دو دورهٔ پیاپی بازی‌های آسیایی در ۱۹۹۸ بانکوک و ۲۰۰۲ بوسان شد. جدیدی همچنین قهرمان دو دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ است. جدیدی در دستهٔ ۹۰ کیلوگرم در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۳ با شکست
۹۰ کیلوگرم در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۳ با شکست مدعیانی از جمله ماخاربک خاداراتسف روس و ملوین داگلاس آمریکایی قهرمان جهان شد اما با مثبت شدن تست دوپینگ او، علاوه بر پس‌گرفتن مدال طلای این مسابقات به مدت دو سال از حضور در میدان‌های ورزشی محروم شد. او پس از بازگشت به کشتی به دلیل جایگزینی رسول خادم در این دسته و قهرمانی خادم در قهرمانی جهان ۱۹۹۴، مجبور شد به دستهٔ بالاتر (سنگین‌وزن) صعود کند. جدیدی پس از کسب مدال‌های برنز و طلای قهرمانی جهان در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۸ و مدال نقرهٔ المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا در یک فینال
۱۹۹۸ و مدال نقرهٔ المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا در یک فینال بحث‌برانگیز برابر کرت انگل آمریکایی، به دستهٔ فوق سنگین رفت و به مدال برنز قهرمانی جهان ۱۹۹۹ آنکارا، مقام چهارم المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و مدال نقرهٔ بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ رسید. جدیدی در سال ۲۰۰۲ پس بازنشستگی به مربیگری در کشتی روی‌آورد و علاوه‌بر مربیگری در باشگاهش، مربی تیم ملی کشتی آزاد ایران در جام جهانی کشتی ۲۰۰۶ ساری بود. او وارد انتخابات شورای شهر تهران شد و به عضویت در چهارمین دوره شورای شهر تهران از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ درآمد. او در لیست اصولگرای زاگرسیان
۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ درآمد. او در لیست اصولگرای زاگرسیان ایران اسلامی قرار داشت. دوران ورزش قهرمانی. جدیدی در قهرمانی آسیا ۱۹۹۲ پس از کشتی‌گیری از مغولستان به مدال نقره وزن ۹۰ کیلو رسید. در سال ۱۹۹۳ در قهرمانی آسیا در وزن ۱۰۰ کیلو به مدال طلا رسید ولی برای انتخابی قهرمانی جهان در ۹۰ کیلوگرم کشتی گرفت و با شکست رسول خادم در یک رقابت نزدیک به عضویت تیم ملی در دستهٔ ۹۰ کیلوگرم درآمد. وی در اولین حضور جهانی خود در تورنتو ۱۹۹۳ ماخاربک خادارتسف روس را که هفت دوره پیاپی قهرمان جهان و المپیک در این وزن شده بود، شکست داد و
جهان و المپیک در این وزن شده بود، شکست داد و در فینال ملوین داگلاس کشتی‌گیر سیاه‌پوست آمریکایی را ۱–۲ مغلوب کرد. دیداری که داوری آن بحث‌انگیز بود. اما مدال طلای جدیدی به دلیل استفاده از داروی نیروزا پس گرفته شده و او دو سال از حضور در رقابتهای رسمی محروم شد. جدیدی در سال ۱۹۹۵ دوباره به میدان کشتی برگشت. در آن زمان رسول خادم دو بار پیاپی قهرمان ۹۰ کیلو جهان شده و جدیدی ناچار شد به وزن ۱۰۰ کیلو برود. وزن طبیعی جدیدی در آن زمان کمتر از ۱۰۰ کیلو بود. وی در قهرمانی جهان ۱۹۹۵ بسیار آماده ظاهر شد اما بر اثر یک
جهان ۱۹۹۵ بسیار آماده ظاهر شد اما بر اثر یک بدل‌کاری در یکی از مسابقه‌ها هنگام اجرای بارانداز ضربه فنی شد و به گروه بازنده‌ها رفت و توانست مدال برنز را بگیرد. جدیدی سال بعد در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا باز هم به میدان رفت و تا فینال را با اقتدار بالا آمده و حتی لری خابلوف برندهٔ چندین مدال طلای المپیک و جهان را به راحتی شکست داده بود. او در فینال رویاروی کرت انگل آمریکایی قهرمان سال گذشته جهان ایستاد و پس از تساوی در وقت قانونی و اضافه با رأی داوران بازنده اعلام شد. جدیدی بسیار معترض بود و معتقد بود او برنده
شد. جدیدی بسیار معترض بود و معتقد بود او برنده کشتی بوده‌است. جدیدی سال بعد در مسابقه انتخابی تیم ملی شرکت نکرد و به همین دلیل عبدالرضا کارگر به جای او در ترکیب تیم ملی برای مسابقه قهرمانی جهان ۱۹۹۷ قرار گرفت. سال ۱۹۹۸ قهرمانی جهان در تهران برگزار می‌شد و جدیدی موفق شد یکی از سه طلای ایران را در این مسابقات کسب کند. او در این مسابقات باز هم ملوین داگلاس، که پس از خداحافظی کرت انگل دوباره در ترکیب تیم ملی کشتی آمریکا قرار گرفته بود، را شکست داده و در فینال نیز مارک گارمولویچ لهستانی را مغلوب کرد. جدیدی که
نیز مارک گارمولویچ لهستانی را مغلوب کرد. جدیدی که با تغییر وزن‌های کشتی در ۹۷ کیلو مسابقه می‌داد در همین سال در بازی‌های آسیایی بانکوک هم برنده مدال طلا شد. سال بعد علیرضا حیدری که قهرمان ۸۵ کیلوگرم جهان شده بود تصمیم گرفت به ۹۷ کیلو بیاید و کادر فنی تیم ملی کشتی هم ترجیح داد به جای مسابقه انتخابی بین دو قهرمان جهان، از عباس جدیدی در وزن ۱۳۰ کیلو استفاده کند. جدیدی با وجود وزن پایین خود در اولین حضور جهانی خود در فوق سنگین مدال برنز قهرمان جهان ۱۹۹۹ آنکارا را دریافت کرد. او سال بعد در المپیک سیدنی نفر
را دریافت کرد. او سال بعد در المپیک سیدنی نفر چهارم این وزن شد. وی در بازیهای آسیایی بوسان ۲۰۰۲ با شکست از آرتور تایمازوف به مدال نقره رسید. رقیب جدیدی برای قرار گرفتن در ترکیب تیم ملی علیرضا رضایی بود و جدیدی پس از اینکه در انتخابی مسابقات جهانی ۲۰۰۲ تهران از علیرضا رضایی شکست خورد، کشتی حرفه‌ای را کنار گذاشت.
خوزه مارتی رهبر جنبش استقلال کوبا در مبارزه با امپراتوری اسپانیا بود. مردم کوبا او را قهرمان ملی خود می‌نامند. "خوزه مارتی" در ۲۸ ژانویه ۱۸۵۳ به دنیا آمد و ۱۹ مه سال ۱۸۹۵ در ۴۲ سالگی در میدان نبرد با ارتش اسپانیا کشته شد. او شاعر، مقاله‌نویس، روزنامه‌نگار، مترجم، استاد، ناشر، فیلسوف، انقلابی و نظریه‌پرداز سیاسی بود و همواره تأکید می‌کرد که کشورهای آمریکای لاتین باید خصوصیات منحصربه‌فرد تاریخ و فرهنگ خودشان را بشناسند. فعالیت‌ها و مبارزه خوزه مارتی. خوزه مارتی گفته‌است: «وقتی یک انسان سیلی می‌خورد، باید همه
گفته‌است: «وقتی یک انسان سیلی می‌خورد، باید همه انسان‌ها درد و سوزش آن را حس کنند.» با این که پدر و مادرش، دُن ماریانو مارتی، (از والنسیا) و لئونور پرِز کابررا (از تنه ریسه) مهاجر اسپانیایی بودند، خوزه مارتی اعلام کرد که در برابر تجاوز اسپانیایی‌ها باید ایستاد و با آن‌ها مبارزه کرد. برای او استعمارزدایی اهمیت بسیار داشت. در ۱۶ سالگی نخستین مقاله را برای روزنامه «ال دیابلو کوخئلو» نوشت. "خوزه مارتی" در این روزنامه از مردم کوبا خواست که زنجیر استعمار را پاره کنند. بعد از ان وی را دستگیر کردند. او از زندان
کنند. بعد از ان وی را دستگیر کردند. او از زندان برای مادرش نوشت: «مادر گریه نکن … گل از میان خارها سر می‌کشد.» طولی نکشید که وی درام حماسی «ابدالا» را به صورت شعر درآورد. با این فعالیت‌های قلمی، او به عنوان یک مبارز ضد بردگی، ضد استعمار، ضد اختناق و ضد فساد مقامات محلی شناخته شد. "خوزه مارتی" در پی یک سخنرانی برای دانش آموزان دبیرستان، به اتهام خیانت به اسپانیا بازداشت شد. در زندان بر پای او غل و زنجیر بستند که دچار عفونت پا شد و قاضی اسپانیایی مأمور بازرسی زندان که چنین دید، شش سال حبس او را به تبعید در
زندان که چنین دید، شش سال حبس او را به تبعید در اسپانیا تبدیل کرد. تبعید به خوزه کمک بسیار کرد و موفق شد که در اسپانیا به دانشگاه برود و حقوق سیاسی تحصیل کند و با روشنفکران اروپایی باب مکاتبه را بگشاید. وی به دعوت روشنفکران فرانسه به پاریس رفت و در سال ۱۸۷۴ با ویکتور هوگو، سارا برنادت هنرپیشه مشهور فرانسه و ژورنالیست فرانسوی Auguste Vacquerie ملاقات نمود و سپس به مکزیک و گواتمالا و… رفت. بعدها به‌طور محرمانه به کوبا بازگشت و چون حکومت اسپانیایی کوبا متوجه ورود او به آنجا شد، به ایالات متحده گریخت و مقیم
ورود او به آنجا شد، به ایالات متحده گریخت و مقیم نیویورک شد. در ایالات متحده انجمن کوبایی تبارهای آن کشور را تشکیل داد و آنان را تشویق به مبارزه با استعمارگران و آزاد ساختن کوبا کرد. وی از دوران نوجوانی زندگی خود را وقف پیشبرد آزادی و استقلال کشورش نمود و با توسعه طلبی ایالات متحده به کوبا نیز مبارزه کرد. "خوزه مارتی" می‌گفت: «آرزو دارم سرنوشتم را با سرنوشت فقرای این کرهٔ خاکی گره بزنم.» فیدل کاسترو در یادداشتی (در مورد دخالتهای ایالات متحده در آمریکای لاتین)، به حساسیت او اشاره نموده و نوشته‌است: "خوزه
به حساسیت او اشاره نموده و نوشته‌است: "خوزه مارتی" نظام سلطه را تقبیح کرد و آن را یک هیولا خواند. در نامه‌ای هدف مبارزهٔ بی امانش را برای همگان آشکار کرد و نوشت «من هر روز زندگی ام را به خاطر کشور و وظیفه ام به خطر می‌اندازم. تا آنجا که می‌فهمم و شهامتش را دارم به آن عمل می‌کنم، این وظیفهٔ من است تا به موقع، و تا زمان استقلال کوبا، در برابر دست اندازی ایالات متحد آمریکا… بایستم» خوزه مارتی در یکی از نامه‌هایش نوشته‌است: «انگیزه هر کاری که تاکنون انجام داده‌ام یا بعد از این انجام دهم کسب استقلال کوبا است.
یا بعد از این انجام دهم کسب استقلال کوبا است. هدف من این است که با رهایی کوبا نگذارم آمریکا بر قاره ما تسلط پیدا کند.» انتشار مانیفست استقلال کوبا. خوزه که همچنان به کار نوشتن ادامه می‌داد و مقالات، اشعار، کاریکاتورها و کتاب‌هایش انتشار می‌یافت، بیانیه استقلال کوبا را منتشر ساخت. در این مانیفست به کوباییان یادآور شد که باید خودشان قیام کنند و به استعمار پایان دهند و روی کمک خارجی نباید حساب کنند و نباید از یک دولت خارجی و ازجمله ایالات متحده که آمادگی دادن چنین کمکی را دارد بخواهند که کمک کند. با این عمل،
چنین کمکی را دارد بخواهند که کمک کند. با این عمل، از دست یک خارجی رها نشده به دام دیگری می‌افتند. خوزه مارتی هرجا که می‌رفت چه در کاستاریکا و پاناما و جامائیکا، چه در مکزیک و آرژانتین و گواتمالا و آمریکا، چه در اروگوئه و پاراگوئه و ونزوئلا و… همه جا، تکیه کلامش مقاومت و مبارزه بود. معتقد بود: «کسب آزادی بدون تأمین فرهنگ، امکان‌ناپذیر است.» خوزه در همین سال با انقلابیون مسلح خود که آنان را در آمریکا آموزش داده بود به کوبا رفت که در ۱۹ مه ۱۸۹۵ در «دوس ریوس» در جریان نبرد با نیروهای اسپانیایی کشته شد، اما مرگ
جریان نبرد با نیروهای اسپانیایی کشته شد، اما مرگ او مبارزه را پایان نداد. چند سال بعد جنگ ایالات متحده و اسپانیا روی داد و اسپانیا که شکست خورده بود از پورتوریکو، فیلیپین و گوام و کوبا خارج گردید و کوبا چندی بعد از قید بیگانگان آزاد شد. تأثیرگذاری خوزه مارتی در انقلاب کوبا غیرقابل انکار است. اولین چیزی را که رهبران انقلاب کوبا از خوزه مارتی فرا گرفتند عبارت بود از اعتقاد داشتن و عمل کردن تحت تشکیلاتی که برای به وجود آوردن انقلاب ساخته شده بود. پیش از این، عملکرد ما تحت تأثیر اشکال قبلی قدرت حکومتی قرار
عملکرد ما تحت تأثیر اشکال قبلی قدرت حکومتی قرار می‌گرفت. کتابخانه ملی کوبا که سال ۱۹۰۱ در هاوانا تأسیس شده بود، کتابخانه ملی خوزه مارتی خوانده می‌شد اما سال ۱۹۵۹ که انقلاب کوبا به پیروزی رسید، خوزه مارتی فقط چهار بنای یادبود در سراسر کوبا داشت. تازه این بناهای یادبود بسیار کوچک و حقیر هم بودند. یکی از بناهای یادبود ۶۰ متر مربع وسعت داشت. آن جا محل زندگی مارتی در کودکی بود؛ یعنی همان جایی که مارتی به عنوان یک پسر بچه در آن جا مشغول خرد کردن سنگ بود. بنای بعدی، محل تولد او در حومه هاوانا بود. دو بنای یادبود
محل تولد او در حومه هاوانا بود. دو بنای یادبود دیگر، یکی ستونی سنگی بود که در «دوس ریوس» محل مرگ او یعنی در همان‌جا که به ضرب گلوله اسپانیائی‌ها به زمین افتاد، گذاشته شده و دیگری روی قبرش در «سانتا ایفیگنیا» نصب شده بود. این آخرین بنا از همه بهتر و مهم‌تر بود. مجسمه موجود در این بنا را مجسمه‌سازی به نام «ماریو سانتی» ساخته بود که با دولت باتیستا نزدیک بود و به همین علت در اوائل انقلاب، کوبا را ترک کرد و راه تبعید را در پیش گرفت. در پی انقلاب فیدل کاسترو در کوبا، نام خوزه مارتی بر مراکز و تأسیسات متعدد این
کوبا، نام خوزه مارتی بر مراکز و تأسیسات متعدد این کشور و از جمله فرودگاه بین‌المللی هاوانا گذارده شده‌است. در موزه انقلاب در شهر هاوانا تندیس زیبایی از خوزه مارتی دیده می‌شود. به دلیل محبوبیت خوزه مارتی قهرمان ملی کوبا، رادیویی که ایالات متحده برای مردم کوبا برنامه پخش می‌کند رادیو مارتی نامگذاری شد. هم‌اکنون در سرتاسر کوبا تصویر و مجسمه خوزه مارتی دیده می‌شود و نام و یادش را گرامی می‌دارند. نه تنها انقلابیونی چون کامیلو سینفوئگوس و چه گوارا او را می‌ستودند، مردم عادی کوبا نیز او را دوست داشته و دارند. او
مردم عادی کوبا نیز او را دوست داشته و دارند. او پیامبر استقلال و مبشر انقلاب کوبا نام گرفته‌است. نوامبر سال ۱۹۹۴ یونسکو، جایزه خوزه مارتی را در راستای به رسمیت شناختن موسسات یا افرادی که برای همگرایی و یکپارچگی کشورهای آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب تلاش می‌کنند، تعیین کرد. خوزه مارتی از پیشروان مدرنیسم بود و بسیاری از محافل ادبی معتقدند که روی شاعرانی چون «روبن داریو» (نیکاراگوئه)، «گابریلا ماسترا» (شاعر زن شیلیایی)، مانوئل گونزالس پرادا (پرو)، مانوئل گوتیرز ناخرا (مکزیک)، مانوئل ده خزوس گالوان
گوتیرز ناخرا (مکزیک)، مانوئل ده خزوس گالوان (دومینیکن)، انریک گومز کاریلو (گواتمالا) و خوزه آسونسیون سیلوا (کلمبیا) تأثیر گذاشته‌است. مجسمه خوزه مارتی، جدا از کوبا، در نیویورک و مکزیک و… نیز موجود است. در کشورهای دیگر (از جمله در رومانی) نام او را بر مراکز فرهنگی گذاشته‌اند. خوزه مارتی می‌گفت: وطن، جامعه بشری است. او قدی کوتاه و سری بزرگ داشت و به علت دندان‌های زشت و نا مرتبش ظاهر زیبایی نداشت. کاسترو گفته‌است: «قد او آنقدر کوتاه بود که سرش به نزدیکی شکم من می‌رسید. اگر قرار بود من مدالی روی سینه اش آویزان
می‌رسید. اگر قرار بود من مدالی روی سینه اش آویزان کنم یا ببوسمش باید روی زانوهایم می‌ایستادم تا خودم را همقد او کنم…» اما نه تنها استهزا نمی‌شد بلکه می‌توانست به عنوان یک قدیس در نظر بسیاری از مردم ظاهر شود. ترانه گوانتانامِرا. خوزه مارتی، شاعر ترانهٔ بسیار مشهور «گوانتانامِرا» است. ترانه بر اساس شعری از خوزه مارتی در کتاب "اشعار ساده" ساخته و تنظیم شد. آثار. خوزه مارتی در سال ۱۸۶۹ نخستین نوشته‌های خودش را در یک روزنامه منتشر کرد و سپس در همان سال مجموعه ملودرامی با عنوان «آزادی وطن» انتشار داد و غزل مشهور
با عنوان «آزادی وطن» انتشار داد و غزل مشهور او به‌نام «۱۰ اکتبر» نیز در روزنامه مدرسه‌اش منتشر شد. او برای روزنامه «همه ملت» در بوئنس آیرس، پایتخت آرژانتین مقاله‌های زیادی نوشت و در سال‌های ۱۸۹۰–۱۸۸۹ (که کنفرانس داخلی کشورهای آمریکایی در واشینگتن جریان داشت) با نوشتن مقاله‌هایی دست به افشاگری زد و تبلیغات رسمی را بی‌اثر کرد. بعضی از آثار ادبی او عبارتند از «آیا ممکن است که آنها مرا در تاریکی خاک نکنند»، «مردن مانند یک خائن»، «من انسان خوبی هستم» و «به‌عنوان یک انسان خوب در ملاقات با خورشید خواهم مرد.» خوزه
یک انسان خوب در ملاقات با خورشید خواهم مرد.» خوزه مارتی می‌گفت: کار من خواندن ترانه‌های زیبا، جلب توجه به مردمان شریف و نجیب، و تحسین همه چیزهای بزرگ و ماندگار است. در معروفترین اثر خود «دوران طلایی حیات»، جوانان را تشویق به آزادگی و مبارزه کرده‌است. معتقد بود: آزادی بدون فرهنگ بدست نمی‌آید. عنوان فیلم «هنگام کوره‌ها» La hora de los hornos ساختهٔ دو تن از نظریه‌پردازان سینمای سیاسی آمریکای لاتین یعنی فرناندو سولاناس و اوکتاویو گتینوی آرژانتینی، که هدف اصلی آن «استعمارزدایی فرهنگ» است، از نوشته‌های خوزه
آن «استعمارزدایی فرهنگ» است، از نوشته‌های خوزه مارتی اقتباس شده‌است. خوزه مارتی از آتش سرخ‌پوستان که به‌وسیلهٔ «ماژلان» و دیگر جویندگان نخستین در سواحل «تیرادول فوکو» دیده‌شده سخن می‌گوید و عنوان فیلم مزبور به آن اشاره دارد. بعضی از اشعار خوزه مارتی روی موسیقی تنظیم شده و به‌عنوان مشهورترین ملودی‌های کوبایی که بر پایه موسیقی محلی کوبا قرار داشتند، درآمدند. «اگر تپه ای کف آلود می‌بینی شعر من است. شعر من شجاعان را خوشحال می‌کند. اشعار کوتاه و صمیمی من قدرت فولاد را دارند که شمشیرها را آخته می‌کند.» ستاره و
را دارند که شمشیرها را آخته می‌کند.» ستاره و یوغ. یکی از زیباترین اشعار خوزه مارتی ستاره و یوغ است که پیش از مرگ، به دوست نزدیکش Gonzalo de Quesada y Aróstegui واگذار نموده‌است. برگردان بخشی از شعر ستاره و یوغ: بنگر این دو مظهر زندگانی را که چه دردناک به تو ارمغان می‌دهم فرزند بنگر و بگزین یکی یوغ است هر که آن را بپذیرد کامیاب می‌گردد چونان نر گاوی رام، در خدمت خان بر بستری از کاه گرم خواهد آرمید و قصیل فراوان خواهد یافت و دومی رمزی است که خویشتنِ من پدیدآورده است. چونان قله ای که با کوه به دنیا می‌آید و
است. چونان قله ای که با کوه به دنیا می‌آید و آن ستاره است که نور می‌افشاند و نابود می‌کند و چون در دست حاملان خود بدرخشد تبهکاران می‌گریزند. آن که نور به همراه دارد همیشه تنهاست.
حافظه کوتاه مدت به کل حافظهٔ ما از رویدادهایی اشاره دارد که ظرف چند ثانیهٔ گذشته اتفاق افتاده است. از باب نظری استدلال شده که مهم است میان حافظهٔ کوتاه مدت از یکسو و حافظهٔ بلند مدت از سوی دیگر تمییز داده شود. جوهر این تمییز نظری در اصطلاح «حافظهٔ اولیه» و «حافظهٔ ثانویه» جیمز نهفته است. طبق نظر جیمز (۱۸۹۰) حافظهٔ اولیه با کل اطلاعاتی سروکار دارد که پس از پردازش در هوشیاری باقی می‌ماند و بدین ترتیب بخشی از حال روانی فرد را تشکیل می‌دهد. برعکس، حافظهٔ دراز مدت با اطلاعاتی دربارهٔ رویدادها سروکار دارد که
مدت با اطلاعاتی دربارهٔ رویدادها سروکار دارد که هوشیاری را ترک کرده‌اند و بدین ترتیب بخشی از گذشتهٔ روانی فرد را تشکیل می‌دهد. حافظه کوتاه مدت یکی از سه نوع حافظه‌ای می‌باشد که مغز انسان‌ها به کمک آن به پردازش داده‌ها دست می‌زند. حافظه کوتاه مدت داده‌هایی است که به روش‌های مختلف وارد پردازش شده‌اند مانند: چگونگی کارکرد. دربارهٔ چگونگی کارکرد حافظه کوتاه مدت همچنان بحث‌های مختلف و نظریه‌های گوناگونی وجود دارد. تفاوت حافظه کوتاه مدت با بلند مدت. یکی از تفاوت‌های عمده میان انبار حافظهٔ کوتاه مدت (یا حافظهٔ
عمده میان انبار حافظهٔ کوتاه مدت (یا حافظهٔ اولیه) و انبار حافظهٔ دراز مدت (یا حافظهٔ ثانویه) تفاوت ظرفیت آن‌ها است. برای حافظهٔ دراز مدت حد شناخته‌شده‌ای وجود ندارد، ولی بنابر استدلال میلر (۱۹۵۶) در مقالهٔ بسیار مهمش، تقریباً بیش از هفت قطعه اطلاعات (یعنی واحدهای آشنای اطلاعات) را نمی‌توان در هر زمان در حافظهٔ کوتاه مدت ذخیره کرد. فکر انبارهای مجزای حافظهٔ کوتاه مدت و دراز مدت در چند نظریهٔ عمدهٔ حافظه گنجانده شده‌است. قوی‌ترین حمایت از این فکر برخاسته از تحقیقات مربوط به بیماران فراموشکار است. به‌طور
از تحقیقات مربوط به بیماران فراموشکار است. به‌طور خلاصه، کشف شده که حافظهٔ دراز مدت بیشتر بیماران فراموشکار به شدت آسیب دیده است، در حالی که حافظهٔ کوتاه مدت اغلب ایشان سالم است. البته تعداد کمی از بیماران فراموشکار وجود دارند که برخلاف اغلب بیماران از نظر حافظهٔ کوتاه مدت دچار کاستی‌اند، ولی حافظهٔ دراز مدت آن‌ها سالم است. بدون قبول تمایز میان نظام حافظهٔ کوتاه مدت و دراز مدت نمی‌توان برای این یافته‌ها دلیل موجهی اقامه کرد. با وجود حمایت تجربی از تمایز میان انبارهای حافظهٔ کوتاه مدت و دراز مدت هر روز
میان انبارهای حافظهٔ کوتاه مدت و دراز مدت هر روز بیشتر مشخص می‌شود که حافظهٔ کوتاه مدت و دراز مدت هیچ‌کدام منفرداً وجود ندارند. برای مثال، بدلی و هیچ (۱۹۷۴) و بدلی (۱۹۸۶) استدلال کرده‌اند که مفهوم انبار حافظهٔ دراز مدت منفرد که توسط اتکینسون و شیفرین (۱۹۸۶) عرضه شده می‌باید با نظام حافظهٔ کاری که شامل سه جزء است جایگزین شود. این مفهوم از این مزیت برخوردار است که پیچیدگی‌های حافظهٔ کوتاه مدت را بهتر به حساب می‌آورد. مفهوم حافظهٔ کاری از این جهت نیز مزیت دارد که با ترکیب پردازش فعال و ذخیرهٔ موقت اطلاعات
که با ترکیب پردازش فعال و ذخیرهٔ موقت اطلاعات برای عملکرد ذهن انسان در خصوص طیف وسیعی از تکالیف شناختی که به‌طور آشکارا با حافظهٔ کوتاه مدت مرتبط نیست توضیح مناسبی ارائه می‌دهد.
بی‌جنس‌گرایی، هیچ‌جنس‌گرایی، یا جنس‌ناگرایی یا آسکشوالیتی به نبود یا کمبود گرایش، جاذبه یا میل جنسی نسبت به دیگران گفته می‌شود. غیرجنسی بودن ممکن است به عنوان یک گرایش جنسی یا نداشتن گرایش در نظر گرفته شود؛ همچنین در برخی موارد به‌طور گسترده‌تری نیز دسته‌بندی و طیف گسترده‌ای از هویت‌های فرعی غیرجنسی را شامل می‌شود. غیرجنسی بودن با پرهیز از فعالیت جنسی و تجرد که رفتاری ارادی است و عموماً توسط عواملی مانند اعتقادات شخصی، اجتماعی یا مذهبی فرد ایجاد می‌شود، متفاوت است. اعتقاد بر این است که غیرجنسی بودن، برخلاف
است. اعتقاد بر این است که غیرجنسی بودن، برخلاف رفتارهای جنسی اشاره شده، «پایدار» است. برخی از افراد غیرجنسی برخلاف نداشتن جاذبه جنسی یا تمایل به رابطه جنسی، به دلایلی مانند میل به لذت فیزیکی از خود یا علاقه عاطفی یا تمایل به بچه‌دار شدن، به فعالیت جنسی یا به برقراری روابط عاطفی می‌پردازند. پذیرش غیرجنس‌گرایی به عنوان یک گرایش جنسی و بررسی‌های علمی پیرامون آن نسبتاً جدید بوده و مجموعه تحقیقات رو به رشدی از جانب دو دیدگاه جامعه‌شناختی و روان‌شناختی در حال انجام است. در حالی که برخی از محققان ادعا می‌کنند که
است. در حالی که برخی از محققان ادعا می‌کنند که غیرجنسی یک گرایش جنسی است، دیگر محققان ان را به عنوان عدم گرایش جنسی در نظر می‌گیرند. برآورد می‌شود که افراد غیرجنسی حدود یک درصد از جامعه را تشکیل دهند. از زمان شکل‌گیری اینترنت و رسانه‌های اجتماعی در اواسط دههٔ ۱۹۹۰، جوامع غیرجنسی مختلف شروع به شکل‌گیری کردند. پرکارترین و شناخته شده‌ترین این جوامع، شبکه دیدگاه و آموزش غیرجنسی است که در سال ۲۰۰۱ توسط دیوید جی تأسیس شد. روابط. با وجود نداشتن جاذبهٔ جنسی، برخی از غیرجنسی‌ها ممکن است در روابط کاملاً عاشقانه و
از غیرجنسی‌ها ممکن است در روابط کاملاً عاشقانه و عاطفی شرکت کنند، در حالی که برخی دیگر چنین نمی‌کنند. همچنین برخی از غیرجنسی‌ها جاذبهٔ جنسی را تجربه می‌کنند، اگرچه تمایلی برای عمل به آن ندارند و به عدم تمایل به شرکت در فعالیت جنسی اشاره می‌کنند. در مواردی نیز غیرجنسی‌ها تمایلی به شرکت در فعالیت‌های فیزیکی غیرجنسی مانند در آغوش گرفتن یا گرفتن دست ندارند، در حالی که برخی دیگر این کار را انجام می‌دهند. افراد غیرجنسی ممکن است به دنبال روابطی بدون فعالیت عاشقانه یا جنسی باشند که به عنوان «روابط دگرافلاطونی»
یا جنسی باشند که به عنوان «روابط دگرافلاطونی» شناخته می‌شود. برخی غیرجنسی‌ها از روی کنجکاوی فکری در فعالیت جنسی شرکت کنند. برخی نیز ممکن است به عنوان نوعی از لذت انفرادی خودارضایی کنند، در حالی که برخی دیگر چنین‌کاری را انجام نمی‌دهند. روابط رمانتیک. هرچند که روابط جنسی برای آسکشوال‌ها جذابیتی ندارد اما ممکن است کشش عاطفی به افراد را تجربه کنند. این شکاف بین گرایش عاشقانه و جنسی معمولاً به عنوان مدل جاذبه اسپلیت توضیح داده می‌شود، که بیان می‌کند که جذابیت عاشقانه و جنسی برای همه افراد به‌طور دقیق با یکدیگر
و جنسی برای همه افراد به‌طور دقیق با یکدیگر مرتبط نیستند. این کشش‌های عاطفی که در آسکشوال‌ها دیده می‌شود، به این صورت رده‌بندی می‌شود: نخستین پژوهش‌ها. در اواسط قرن بیستم آلفرد کینزی افراد را بر اساس گرایش جنسی‌شان از دگرجنس‌گرا (هتروسکشوال) تا همجنسگرا (هوموسکشوال) از ۰ تا ۶ دسته‌بندی کرد، این دسته‌بندی به مقیاس کینزی معروف است. در این مقیاس کینزی یک گروهی را هم اضافه کرد به نام «ایکس» این گروه متعلق به افرادی بود که هیچ وابسته سکسی اجتماعی و کشش جنسی نداشتند. او ۱٫۵ درصد مردان را جزو گروه «ایکس»
نداشتند. او ۱٫۵ درصد مردان را جزو گروه «ایکس» می‌دانست. در کتاب دوم کینزی «رفتارهای جنسی در زنان» او افرادی را که به گروه «ایکس» تعلق داشتند را با این ویژگی‌ها برشمرد: زنانی که هیچ‌گاه ازدواج نکرده‌اند=۱۴–۱۹٪، زنانی که ازدواج کرده‌اند=۱–۳٪، زنانی که قبلاً ازدواج کرده بودند =۵–۸٪، مردانی که هیچگاه ازدواج نکرده‌اند=۳–۴٪، مردانی که ازدواج کرده‌اند=۰٪ و مردانی که قبلاً ازدواج کرده بودند=۱–۲٪ اطّلاعات تجربی دیگر در رابطه با آمار آسکشوال‌ها در سال ۱۹۹۴ به دست آمد توسط تحقیقی که در بریتانیا انجام شد. این تحقیق
توسط تحقیقی که در بریتانیا انجام شد. این تحقیق ۱۸٬۸۷۶ نفر از ساکنان بریتانیا را در بر می‌گرفت به این افراد پرسش نامه‌هایی داده شده بود که به منظور جمع‌آوری اطلاعات جنسی برای مبارزه با اپیدمی ایدز بود. در این پرسشنامه یک سؤال مربوط به کشش جنسی بود که ۱٫۰۵٪ شرکت کنندگان جواب داده بودند که تا به حال به هیچ‌کسی گرایش جنسی نداشته‌اند. در تحقیقی که در سال ۱۹۹۴ در ایالات متحده آمریکا انجام شد (این تحقیق آسکشوالیتی را جزو گرایش‌های جنسی لحاظ نکرده بود) آمار جواب‌های افراد به سؤال‌ها این گونه بود: افرادی که به مدت
افراد به سؤال‌ها این گونه بود: افرادی که به مدت یکسال نه سکس داشته‌اند و نه همسر/یار جنسی: ۱۱٫۹٪ افراد بزرگسال، ۹٫۸٪ مردان و ۱۳٫۶٪ زنان. افرادی که به مدت ۵ سال همسر/یار جنسی نداشته‌اند: ۸٫۰٪ افراد بزرگسال، ۷٫۱٪ مردان، ۸٫۷٪ زنان افرادی که در تمام دوران بزرگسالی خود تا زمانی که این تحقیق انجام شده، هیچ همسر/یار جنسی نداشته‌اند: ۲٫۹٪ افراد بزرگسال، ۳٫۴٪ مردان، ۲٫۵٪ زنان.
ان بردستریت متولد ۱۶۱۲ و متوفی ۱۶۷۲، از زنان شاعر آمریکایی قرن هفده میلادی است. وی دختر توماس دادلی، فرماندار ماساچوست بود.
جیمز استیون یوئینگ (؛ ) آسیب‌شناس آمریکایی بود. زندگی‌نامه. در روز ۲۵ دسامبر ۱۸۶۶ در پیتسبورگ، ایالت پنسیلوانیا متولد شد. او سومین فرزند از ۵ فرزند خانواده بود. در سن ۱۴ سالگی دچار استئومیلیت استخوان فمور گردید و به همین دلیل ۲ سال در بستر بود. در طول این مدت در چندین مدت درچند مسابقه شرکت کرد و در نهایت یک میکروسکوپ برنده شد. وسیله‌ای که تأثیر زیادی در زندگی آینده او و موجب علاقه وی به مبحث سرطان شد. وی در ماساچوست مدرک لیسانس خود رادر زمینه فیزیولوژی گرفت و در سال ۱۸۸۸ وارد دانشکده پزشکی در نیویورک شد و ۳
در سال ۱۸۸۸ وارد دانشکده پزشکی در نیویورک شد و ۳ سال بعد فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۸۹۹ او به عنوان اولین استاد پاتولوژی وارد دانشگاه کرنل شد و این سمت را برای ۳۳ سال حفظ کرد. در سال ۱۹۰۰ با کاترین هالستد ازدواج کرد. اولین کتابش را با عنوان پاتولوژی کلینیکی خون در سال ۱۹۰۱ منتشر کرد. پس از تلاش‌های بسیار کتاب رفرانس موفقی با عنوان بیماریهای بدخیم را در سال ۱۹۱۹ (میلادی) منتشر کرد. سرانجام در ۱۶ مه ۱۹۴۳ در سن ۷۶ سالگی به علت سرطان مثانه درگذشت.
به کابوس استاندارد خوش آمدید داستان علمی-تخیلی کوتاهی است به نوشته رابرت شکلی. داستان در مورد مردی است از سیاره زمین که مأموریت کشف و اکتشاف نژادهای جدید را دارد. در این سفر وی با نژادی روبرو می‌شود که به نظر می‌رسد به تمام چیزهایی که انسانها به عنوان کمال و نهایت آسودگی در مخیله خود اندیشیده‌اند رسیده‌اند؛ ولی این موضوع برای او باعث تسلی خاطر نیست به ویژه بعد از دیدن قدرت نظامی این نژاد که از فرمانروای دیکتاتور قبلی حاکم بر آن سیاره به یادگار مانده است و ده‌ها برابر قدرتمند تر از نیروی نظامی زمین می‌باشد.
برابر قدرتمند تر از نیروی نظامی زمین می‌باشد. پیوند به بیرون. داستان «به کابوس استاندارد خوش آمدید» در آکادمی فانتزی
کفش داستان علمی-تخیلی کوتاهی به نوشته رابرت شکلی است. داستان در مورد فردی است که در یک مغازه دست دوم فروشی یک جفت کفش هوشمند پیدا می‌کند. کفش قابلیت سخن گفتن از طریق ارتشاعات ایجاد شده در کف پا را با او دارد و با به مدارهای الکترونیکی همدردی که دارد سعی می‌کند زندگی او را بهبود ببخشد. پیوند به بیرون. داستان کفش در آکادمی فانتزی
زاگ یا زیگوت (از یونانی ζυγωτός با تلفظ zygōtos به معنای "پیوسته شده" یا "جفت شده" که آن هم از ζυγοῦν با تلفظ zygoun به معنای "پیوستن" یا "جفت شدن" می‌آید) یاخته هوهسته‌ای است که توسط رویداد باروَری میان کامه‌ها تشکیل شده. است ژنگان زاگ ترکیبی از دنا در هر کامه بوده و شامل تمامی اطلاعات ژنتیکی مورد نیاز برای تشکیل یک فرد جدید می باشد. در جاندارن چندیاخته‌ای، زاگ، جزو اولین مراحل تکوین است. در جاندار تک‌یاخته‌ای زاگ قادر است تا به صورت غیرجنسی توسط رِشتمان تقسیم شده و تولید زاده‌های یکسانی کند. جانورشناسان
شده و تولید زاده‌های یکسانی کند. جانورشناسان آلمانی به نام اوسکار و ریچارد هرتویگ، در اواخر سده نوزدهم، برخی از پیشرفت‌های اولیه را در مورد زاگ‌های جانوری صورت دادند. واژه‌شناسی. فرهنگستان زبان و ادب فارسی، از آنجا که واژه تخم در برابر واژه‌های بیگانه بسیاری به کار می‌رود، برای خاص کردن واژه (Zygote)، واژه زاگ را برگزیده است. (زاگ) از واژه زایگ (Zāyag) فارسی میانه به معنای فرزند گرفته شده که به صورت زاگ، بازسازی شده است. قارچ‌ها. در قارچ‌ها، جوش خوردن جنسی یاخته‌های تک‌لادی را کاریوگامی نامند. نتیجه