payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک آبخوان با اندازه‌گیری سطوح آب در چاه‌های محلی و با بررسی سوابق زمین‌شناسی ثبت شده از چاه‌های حفاری به منظور تعیین میزان، عمق و ضخامت رسوبات و سنگ‌های حامل آب، تخمین زده می‌شود. قبل از سرمایه‌گذاری در چاه‌های بهره‌برداری، چاه‌های آزمایشی حفر می‌شوند تا عمق‌هایی که در آن به آب می‌رسیم اندازه‌گیری شده و نمونه‌های خاک، سنگ و آب برای آنالیزهای آزمایشگاهی جمع‌آوری شوند. همچنین آزمایش‌ها پمپاژ در چاه‌های آزمایشی برای تعیین ویژگی‌های جریان آبخوان انجام می‌شود. اشکال مختلف آب‌های زیرزمینی. اشکال مختلف آب در
اشکال مختلف آب‌های زیرزمینی. اشکال مختلف آب در زیرزمین چرخه آب. آب زیرزمینی حدود ۳۰ درصد از منابع آب شیرین جهان که تقریباً ۰/۷۶ درصد از کل آب جهان که شامل اقیانوس‌ها و یخ‌های دائمی است را تشکیل می‌دهد. ذخایر آب زیرزمینی جهان تقریباً برابر با کل میزان آب شیرین ذخیره شده در بسته‌های برفی و یخی از جمله قطب‌های شمال و جنوب می‌باشد. این امر، آب زیرزمینی را به منبعی مهم تبدیل می‌کند که به عنوان یک ذخیره طبیعی عمل کرده و در کمبود آب سطحی مانند مواقع خشکسالی می‌تواند مؤثر باشد و مانند بافر عمل می‌کند. آب زیرزمینی
مؤثر باشد و مانند بافر عمل می‌کند. آب زیرزمینی به‌طور طبیعی توسط آب سطحی ناشی از بارش، جویبارها و رودخانه‌ها تغذیه می‌شود تا زمانی که به سطح ایستابی برسد. برخلاف مخازن کوتاه مدت مثل آب شیرین سطحی و اتمسفری (از چند دقیقه تا سال‌ها ماندگاری)، آب زیرزمینی، مخزن و ذخیره ای بلند مدت از چرخه طبیعی آب (از روزها تا هزاران سال ) را می‌تواند فراهم کند. (GAB) در استرالیای مرکزی و شرقی یکی از بزرگ‌ترین سیستم‌های آبخوان تحت فشار در جهان می‌باشد که تقریباً ۲ میلیون کیلومترمربع امتداد دارد. متخصصان هیدروژئولوژی با تجزیه
امتداد دارد. متخصصان هیدروژئولوژی با تجزیه و تحلیل عناصر کمیاب موجود در آبی که از عمق زمین گرفته شده است، توانسته‌اند مشخص کنند که آب حاصل از این آبخوان‌ها می‌تواند بیش از یک میلیون سال قدمت داشته باشد. هیدروژئولوژیست‌ها با مقایسه قدمت آب زیرزمینی بخش‌های مختلف GAB دریافتند که این قدمت در طول حوضه افزایش می‌یابد. در امتداد قسمت شرقی که آبخوان‌ها تغذیه می‌شود، قدمت کمتر است. همان‌طور که آب زیرزمینی به سمت غرب در سراسر قاره، جریان می‌یابد، قدمت آب افزایش می‌یابد و قدیمی‌ترین آب‌های زیرزمینی در بخش‌های غربی
و قدیمی‌ترین آب‌های زیرزمینی در بخش‌های غربی واقع شده‌اند؛ یعنی آب زیرزمینی برای اینکه بتواند حدود ۱۰۰۰ کیلومتر مسافت را از محل تغذیه خود در عرض یک میلیون سال طی کرده باشد باید با سرعت متوسط حدود ۱ متر در سال حرکت کند. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که تبخیر آب زیرزمینی می‌تواند نقش بسیار مهمی در چرخه آب محلی به ویژه در نواحی خشک ایفا کند. دانشمندان در عربستان سعودی طرح‌هایی را برای بازیابی و بازیافت این رطوبت تبخیری جهت آبیاری محصولات زراعی پیشنهاد داده‌اند. در عکس مقابل یک فرش منعکس کننده ۵۰ سانتی‌متر مربعی
عکس مقابل یک فرش منعکس کننده ۵۰ سانتی‌متر مربعی ساخته شده از مخروط‌های پلاستیکی کوچک کنار هم به مدت ۵ ماه در یک منطقه بیابانی خشک بدون گیاه، بدون باران و آبیاری قرار داده شد. این طرح موفق شد که به میزان کافی تبخیر زمینی را به دام بیندازد و متراکم کند تا به بذرهایی که به‌طور طبیعی در زیر آن مدفون شده‌اند، با فضای سبزی حدود ۱۰ درصد مساحت فرش، حیات بخشد. پیش‌بینی می‌شود اگر بذرها قبل از قرار دادن این فرش کاشته شوند، منطقه وسیع‌تری سبز خواهد شد. مخاطرات آب‌های زیرزمینی. به دلیل عدم شناخت صحیح یا عدم درک میزان
زیرزمینی. به دلیل عدم شناخت صحیح یا عدم درک میزان آسیب‌پذیری سریع آب‌های زیرزمینی، سهل انگاری‌های زیادی صورت گرفته است. اجازه داده‌ایم که بنزین و سایر مایعات مضر از مجاری زیرزمینی به درون سفره‌های آب‌های زیرزمینی نفوذ کند. آلاینده‌ها، از محل‌های دفن زباله یا سیستم‌های فاضلاب که به‌طور غلطی ساخته شده‌اند، به داخل آن تراوش می‌کنند. آب‌های زیرزمینی از طریق زهاب حاصله از مزارع کشاورزی کود داده شده و مناطق صنعتی، آلوده می‌شوند. صاحبان خانه‌ها با ریختن مواد شیمیایی به داخل فاضلاب یا روی زمین، آب‌های زیرزمینی را
به داخل فاضلاب یا روی زمین، آب‌های زیرزمینی را آلوده می‌کنند. آب‌های زیر زمینی در طی روند نفوذ خود به لایه‌های آبدار بسته به نوع خاک و آلاینده‌های موجود در خاک ممکن است حاوی مواد معدنی و آلی شوند. به عنوان مثال زمین‌های آهکی چون دارای کربنات و بی کربنات هستند، آبهایی که از این نوع زمین‌ها نفوذ می‌کنند حاوی کربنات و بی کربنات بوده و سختی آب را بالا می‌برند. یا اینکه در اثر نفوذ مواد آلاینده نظیر آلاینده‌های نفتی در سطح زمین یا چاه‌های جذبی فاضلاب ممکن است در اثر نفوذ، این مواد به سطح آب‌های زیر زمینی رسیده
اثر نفوذ، این مواد به سطح آب‌های زیر زمینی رسیده و منبع آب را آلوده نمایند. استفاده از آب زیرزمینی در سراسر جهان با مشکلات خاصی مواجه است. درست همان‌طور که آب رودخانه در بسیاری از مناطق جهان بیش از حد مورد استفاده قرار گرفته و آلوده شدند، آبخوان‌ها نیز چنین مشکلی دارند. تفاوت عمده این است که آبخوان‌ها خارج از محدوده دید هستند. مشکل اصلی دیگر این است که آژانس‌های مدیریت آب، هنگامی که «آبدهی پایدار» آبخوان و آب رودخانه را محاسبه می‌کنند، غالباً همان آب را دو بار، یک بار در آبخوان و یک بار در رودخانه متصل
دو بار، یک بار در آبخوان و یک بار در رودخانه متصل شونده (به آن آبخوان) به حساب می‌آورند؛ مثلاً در استرالیا قبل از اینکه اصلاحات قانونی براساس چارچوب اصلاح آب مصوب در دهه ۱۹۹۰ آغاز شود، بسیاری از ایالات استرالیا از طریق سیاست‌های دولتی جداگانه، که دارای ارتباطات ضعیف و رقابتی بودند، آب سطحی و زیرزمینی را اداره می‌کردند. اثرات اضافه برداشت از آب زیرزمینی اگرچه واقعاً غیرقابل انکار است دهه‌ها یا قرن‌ها زمان می‌برد تا آشکار شود. در یک مطالعه کلاسیک در سال ۱۹۸۲، Bredhoeft و همکارانش موقعیتی را طراحی کردند که
Bredhoeft و همکارانش موقعیتی را طراحی کردند که استخراج آب زیرزمینی در یک حوضه بین قاره ای، برابر با کل میزان تغذیه سالانه بود و چیزی برای پوشش گیاهی که طبیعتاً وابسته به آب زیرزمینی است باقی نمی‌گذاشت. با نزدیک‌تر کردن محل برداشت آب به پوشش‌های گیاهی، ۳۰ درصد تقاضای اصلی پوشش گیاهی به دلیل تأخیر در حرکت آب زیرزمینی تا ۱۰۰ سال تأمین می‌شد و در پانصدمین سال این میزان به ۰٪ کاهش می‌یافت که نشان دهنده مرگ کامل پوشش گیاهی وابسته به آب زیرزمینی بود. علم لازم برای انجام این محاسبات ده‌ها سال در دسترس بوده است؛ با
انجام این محاسبات ده‌ها سال در دسترس بوده است؛ با این حال، آژانس‌های مدیریت آب، عموماً اثراتی را که خارج از بازه‌های زمانی انتخابات سیاسی ظاهر می‌شوند (۳ تا ۵ سال) نادیده می‌گیرند. پژوهشگران قویا استدلال کرده‌اند که آژانس‌های مدیریتی باید محدوده‌های زمانی مناسب را در برنامه‌ریزی آب زیرزمینی بکار گیرند. این به معنی محاسبه مجوزهای برداشت آب زیرزمینی بر اساس دهه‌ها و گاهی قرن‌ها خواهد بود. همان‌طور که آب در سطح زمین حرکت می‌کند، نمک‌های محلول به خصوص سدیم کلرید را جمع می‌کند. جایی که این آب از طریق تبخیر و
را جمع می‌کند. جایی که این آب از طریق تبخیر و تعرق وارد اتمسفر می‌شود، این نمک‌ها باقی می‌مانند. در مناطق آبیاری‌شده، زهکشی ضعیف خاک‌ها و آبخوان‌های کم‌عمق منجر به بالا آمدن سطح ایستابی به لایه سطحی در مناطق کم عمق می‌شود. مشکلات اصلی تخریب زمین ناشی از شوری خاک و آبگرفتگی با افزایش سطوح نمک در آب‌های سطحی همراه می‌شود. در نتیجه، آسیب اصلی به اقتصادهای محلی و محیط‌های طبیعی وارد می‌گردد. در اینجا لازم است تا چهار اثر مهم مختصراً ذکر شوند. اول، راهکارهای کاهش سیل، که به منظور حفاظت از زیرساخت‌های ایجاد شده
سیل، که به منظور حفاظت از زیرساخت‌های ایجاد شده بر روی دشت‌های سیلابی بکار گرفته می‌شوند، پیامد ناخواسته‌ای بر کاهش تغذیه آبخوان به همراه دارند. دوم، کاهش و تخلیه طولانی مدت آب زیرزمینی در آبخوان‌های وسیع به فرونشست زمین و آسیب‌های زیرساختی منجر می‌شود. سوم، تداخل آب شور، چهارم، زهکشی خاک‌های حاوی اسید سولفات که اغلب در دشت‌های ساحلی کم عمق وجود دارند، به اسیدی شدن و آلودگی جریان‌های رودخانه ای منجر می‌شود. یکی دیگر از دلایل نگرانی این است که افت آب زیرزمینی در آبخوان‌های بهره‌برداری شده، این پتانسیل را
در آبخوان‌های بهره‌برداری شده، این پتانسیل را دارد که آسیب شدیدی به اکوسیستم‌های خاکی و آبی وارد کند – در بعضی موارد بسیار واضح و آشکار است اما در سایر موارد به دلیل طولانی بودن زمانی که خسارت و آسیب در آن رخ می‌دهد، کاملاً غیرمنتظره است. برداشت بیش از حد. منابع زیرزمینی آب به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از آب‌های سطحی و بارندگی تغذیه می‌شوند؛ بنابراین استفاده پایدار از این منابع به معنای برداشت محدود از آن‌هاست. در سال‌های اخیر در بسیاری از کشورهای جهان برداشت آب از منابع زیرزمینی از میزان تغذیه سالیانه
آب از منابع زیرزمینی از میزان تغذیه سالیانه آن‌ها بیشتر است. این امر به معنای استخراج و استفاده از آبی است که در طول هزاران سال در لایه‌های آب‌دار زمین ذخیره شده است. با این کار سطح آب‌های زیرزمینی در منطقه روز به روز افت کرده و سرانجام به جایی خواهد رسید که آبی برای استخراج وجود نخواهد داشت. پایین افتادن سطح آب‌های زیرزمینی به معنای خشک شدن مناطق پایین دست (مناطق با ارتفاع کمتر که آب جاری در لایه‌های آب‌دار تحت اثر گرانش به سمت آن‌ها جریان می‌یابند) و از بین رفتن چاه‌ها، قنات‌ها و چشمه‌های آن است.
و از بین رفتن چاه‌ها، قنات‌ها و چشمه‌های آن است. بارزترین مشکل (تا آنجایی که به استفاده انسانی از آب زیرزمینی مربوط می‌شود) پایین آمدن سطح ایستابی فراتر از دسترسی چاه‌های موجود می‌باشد. در نتیجه، برای رسیدن به آب زیرزمینی، چاه‌ها باید عمیق‌تر شوند؛ در بعضی مناطق (مثل کالیفرنیا، تگزاس و هند) سطح ایستابی به دلیل پمپاژ گسترده چاه، صدها پا افت داشته است. مثلاً در منطقه پنجاب هند از سال ۱۹۷۹ سطح آب زیرزمینی ۱۰ متر افت داشته و نرخ تخلیه شتاب گرفته است. در سال ۲۰۰۵ (میلادی) چین، هند و ایران رتبه‌های اول تا سوم
(میلادی) چین، هند و ایران رتبه‌های اول تا سوم برداشت بیش از حد از منابع زیرزمینی آب را داشته‌اند. ایران به‌طور متوسط سالانه پنج میلیارد مترمکعب آب بیش از ظرفیت لایه‌های آب‌دار زمین از آن‌ها بهره‌برداری می‌کند. این مقدار آب معادل آب مورد نیاز جهت تولید یک سوم کل غله تولیدی این کشور است. سطح آب‌های زیرزمینی در منطقه چناران در شمال‌شرقی ایران، که منطقه کوچک اما بسیار پراهمیتی برای کشاورزی است، در سال‌های پایانی دهه نود میلادی به صورت میانگین ۲٫۸ متر در سال افت داشته است. چاه‌های حفر شده جهت تأمین آب کشاورزی و
داشته است. چاه‌های حفر شده جهت تأمین آب کشاورزی و همچنین تأمین آب آشامیدنی شهر مشهد عامل این اتفاق بوده‌اند. آب زیرزمینی از نظر اکولوژیکی نیز مهم است. اهمیت آب زیرزمینی برای اکوسیستم‌ها حتی توسط بیولوژیست‌های آب شیرین و اکولوژیست‌ها اغلب نادیده گرفته می‌شود. آب‌های زیرزمینی معمولاً موجب پایداری رودخانه‌ها، تالاب‌ها، دریاچه‌ها و همچنین اکوسیستم‌های زیرزمینی در آبخوان‌های کارست یا آبرفتی، می‌شوند. البته همه اکوسیستم‌ها به آب زیرزمینی وابسته نیستند. برخی اکوسیستم‌های زمینی–مثلاً آنهایی که در بیابانهای باز و
زمینی–مثلاً آنهایی که در بیابانهای باز و محیط‌های خشک مشابه هستند — در مناطقی وجود دارند که بارندگی‌های نامنظم دارند و رطوبت مورد نیاز از طریق رطوبت موجود در هوا تکمیل می‌شود. اگر چه اکوسیستم‌های خاکی دیگری در محیط‌های پذیرنده تری که آب زیرزمینی هیچ نقش مرکزی برای آنها ایفا نمی‌کند، حیات دارند، اما در حقیقت آب زیرزمینی برای بسیاری از اکوسیستم‌های اصلی جهان ضروری است. آب، بین منابع زیرزمینی و سطحی جریان می‌یابد. اکثر رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و تالاب‌ها با آب زیرزمینی تغذیه می‌شوند و (در مکان‌ها یا زمان‌های
زیرزمینی تغذیه می‌شوند و (در مکان‌ها یا زمان‌های دیگر) در درجات مختلفی آب زیرزمینی را تغذیه می‌کنند. آب زیرزمینی از طریق نفوذ، رطوبت خاک را تغذیه می‌کند و بسیاری از پوشش‌های گیاهی حداقل برای بخشی از سال مستقیماً به آب زیرزمینی یا رطوبت خاک نفوذ یافته بالای آبخوان وابسته هستند. مناطق و مناطق ساحلی مثال‌هایی از اکوتون‌هایی هستند که به‌طور کامل یا به میزان بالایی به آب زیرزمینی وابسته هستند. فرونشست. فرونشست وقتی اتفاق می‌افتد که مقدار زیادی آب از زیر زمین برداشت شود، فضای زیر سطح بالایی خالی و درنتیجه باعث
شود، فضای زیر سطح بالایی خالی و درنتیجه باعث فروپاشی زمین می‌شود. نتیجه این اتفاق در نقاطی از زمین، شبیه دهانه‌های آتشفشان قابل مشاهده است. دلیل فرونشست این است که، در حالت تعادل طبیعی، آب زیرزمینی، در منافذ آبخوان، مقداری از وزن رسوبات پوشاننده را تحمل می‌کند. هنگامی که آب زیرزمینی آبخوان‌ها با پمپاژ بیش از حد حذف می‌شود، فشارهای منافذ در آبخوان افت می‌کند و فشرده سازی و تراکم آبخوان رخ می‌دهد. اگر فشارها برگردند، این تراکم تا حدی قابل بازیابی است اما اکثر آنها قابل بازیابی نیستند. هنگامی که آبخوان متراکم
آنها قابل بازیابی نیستند. هنگامی که آبخوان متراکم شود، باعث فرونشست زمین، پایین رفتن یا افت سطح زمین می‌شود. شهر نیواورلئان در ایالت لوئیزیاناامروزه واقعاً پایین‌تر از سطح دریاست و فرونشست آن تا حدی با حذف آب زیرزمینی از نظام‌های مختلف آبخوان زیر آن ایجاد شده است. در نیمه اول قرن بیستم، سن‌واکین ولی فرونشست چشمگیری را به علت حذف آب زیرزمینی و در بعضی مکان‌ها تا ۸/۵ متر (۲۸ پا) تجربه کرد. شهرهایی که در دلتای رودخانهها واقع شده‌اند از جمله ونیز در ایتالیا و بانکوک در تایلند فرونشست را تجربه کرده‌اند؛
و بانکوک در تایلند فرونشست را تجربه کرده‌اند؛ مکزیکوسیتی که در بستر یک دریاچه ساخته شده است، درجاتی از فرونشست تا ۴۰ سانتی‌متر در سال را تجربه کرده است. تداخل آب دریا/شور. تداخل آب دریا، یعنی جریان یافتن یا نفوذ آب دریا به داخل آبخوان ساحلی؛ نفوذ آب دریا و نفوذ آب شور می‌باشد. این امر یک پدیده طبیعی است اما می‌تواند توسط عوامل انسانی ایجاد یا تشدید شود. در مورد سفره‌های آب همگن، نفوذ آب دریا می‌تواند ناحیه شوری را زیر یک ناحیه آب زیرزمینی شیرین ایجاد کند، و با جریان آب، موجب شوری آب شیرین شود. آلودگی. آب
و با جریان آب، موجب شوری آب شیرین شود. آلودگی. آب زیرزمینی آلوده کمتر دیده می‌شود اما پاکسازی دشوارتری به نسبت آلودگی در رودخانه‌ها و دریاچه‌ها دارد. آلودگی آب زیرزمینی غالباً نتیجه دفع نادرست زباله‌ها در زمین است. مواد شیمیایی صنعتی و خانگی و محل‌های دفن زباله، تالاب‌های مواد زائد صنعتی (پساب‌های صنعتی)، پسماندها و فاضلاب فرآوری شده معادن، گودال‌های آب نمکی میدان نفتی، نشت مخازن ذخیره و خطوط انتقال نفتی زیر زمین، شیرابه فاضلاب شهری و سیستم‌های سپتیک و آلوده، منابع اصلی (آلودگی) می‌باشند. برای تعیین میزان
منابع اصلی (آلودگی) می‌باشند. برای تعیین میزان آلودگی و کمک به طراحی سیستم‌های ترمیم و اصلاح آب زیرزمینی، با نمونه برداری از خاک و آب زیرزمینی نزدیک منابع آلودگی مشکوک یا شناخته شده، آب زیرزمینی آلوده نقشه‌برداری می‌شود. برای جلوگیری از آلودگی آب زیرزمینی نزدیک منابع بالقوه (آلاینده) مثل محل‌های دفن زباله نیاز است که کف محل دفن زباله با مواد ضدآب پوشانده شود، هر نوع شیرآبه توسط زهکشی جمع‌آوری و آب باران از هرگونه آلاینده‌های احتمالی حفظ شود و پایش منظم آب زیرزمینی مجاور به منظور عدم نشت آلاینده‌ها به آب
زیرزمینی مجاور به منظور عدم نشت آلاینده‌ها به آب زیرزمینی، صورت گیرد. آلودگی آب زیرزمینی از آلاینده‌های رها شده در زمین که می‌توانند راه خود را به سمت آب زیرزمینی پیدا کنند، یک توده یا درون آبخوان ایجاد می‌کند. آلودگی، می‌تواند از محل دفن زباله، آرسنیکی موجود، سیستم‌های بهداشتی واقع در بالای آبخوان، یا منابع دیگر مثل پمپ‌های بنزین با مخازن ذخیره نشتی زیر زمینی یا فاضلاب شتی ایجاد شود. حرکت و انتشار آب درون آبخوان، آلاینده‌ها را در منطقه وسیع تری پخش کرده و گسترش می‌دهد؛ مرز پیشرفت آن اغلب لبه ستون (plume
گسترش می‌دهد؛ مرز پیشرفت آن اغلب لبه ستون (plume edge) نامیده می‌شود، که می‌تواند با چاه‌های آب زیرزمینی یا آب سطحی مثل و چشمه‌ها تلاقی یابد و منابع آب را برای انسان‌ها و حیات وحش ناسالم سازد. در آلودگی آب زیرزمینی، سازوکارهای متفاوتی مثل ، جذب، بارش، فروپاشی و پوسیدگی، در انتقال آلاینده‌ها مؤثر هستند. اثر متقابل آلودگی آب زیرزمینی با آب‌های سطحی با استفاده از بررسی می‌شوند. خطر آلودگی منابع شهری را می‌توان با جاگیری و قرار دادن چاه‌ها در مناطق عمیق آب زیرزمینی و خاک‌های نفوذناپذیر و آزمایش دقیق و پایش
و خاک‌های نفوذناپذیر و آزمایش دقیق و پایش آبخوان و منابع آلودگی بالقوه مجاور، به حداقل رساند. آرسنیک و فلوراید. حدود ۱/۳ درصد از آب آشامیدنی جهان از منابع آب زیرزمینی تأمین می‌شود. از این مقدار، حدود ۱۰ درصد، تقریباً ۳۰۰ میلیون نفر، آب را از منابع آب زیرزمینی که به شدت با آرسنیک و فلوراید آلوده هستند برداشت می‌کنند. این عناصر کمیاب اساساً از منابع طبیعی توسط فرایند سنگ‌شویی صخره‌ها و رسوبات مشتق می‌شوند. روش جدید شناسایی موادی که برای سلامتی خطرناک هستند: در سال ۲۰۰۸ مؤسسه تحقیقات آبی سوئیس (EAWAG) روشی
در سال ۲۰۰۸ مؤسسه تحقیقات آبی سوئیس (EAWAG) روشی جدید برای ساخت نقشه‌های خطر در مورد مواد سمی ژئوژنیکی در آب زیرزمینی ارائه داد. این امر راهی مؤثر برای تعیین اینکه کدام چاه‌ها باید مورد آزمایش قرار گیرند را فراهم می‌کند. در سال ۲۰۱۶، این گروه تحقیقاتی، دانش خود در مورد ارزیابی بستر آب زیرزمینی را به صورت رایگان در دسترس همگان قرار دادند. این امر به متخصصان سراسر جهان امکان بارگذاری داده‌های اندازه‌گیری شده، نمایش بصری آنها و تولید نقشه‌های خطر برای مناطق مورد نظر (انتخاب‌های خود) را فراهم می‌کند. GAP به
مورد نظر (انتخاب‌های خود) را فراهم می‌کند. GAP به عنوان یک انجمن تبادل دانش به منظور امکان توسعه بیشتر روش‌های حذف مواد سمی از آب، خدمت می‌کند. مقررات. ایالات متحدهٔ آمریکا. در ایالات متحده، قوانین مربوط به مالکیت و استفاده از آب زیرزمینی معمولاً قوانین ایالتی هستند؛ با این حال برای به حداقل رساندن آلودگی آب زیرزمینی توسط آژانس حفاظت از محیط‌زیست (EPA) در هر دو سطح ایالتی و فدرال وضع می‌شود. حقوق مالکیت و استفاده از آب زیرزمینی معمولاً یکی از سه نظام اصلی زیر را دنبال می‌کند: قوانین دیگر در ایالات متحده
زیر را دنبال می‌کند: قوانین دیگر در ایالات متحده شامل (موارد زیر می‌باشد): هند. در هند، ۶۵ درصد آبیاری از آب زیرزمینی صورت می‌گیرد. تنظیم آب زیرزمینی توسط دولت مرکزی و چهار سازمان ۱) کمیسیون مرکزی آب ۲) آب زیرزمینی مرکزی ۳) ادارهٔ مرکزی آب زیرزمینی ۴) هیئت مرکزی کنترل آلودگی، کنترل و حفظ می‌شود. قوانین، مقررات و طرح‌های مرتبط با آب زیرزمینی هند: کانادا. بخش عمده‌ای از جمعیت کانادا به استفاده از آب زیرزمینی متکی است. در کانادا ۸٫۹ میلیون نفر یا ۳۰ درصد جمعیت کانادا برای مصارف خانگی به آب زیرزمینی متکی هستند
کانادا برای مصارف خانگی به آب زیرزمینی متکی هستند و تقریباً دو-سوم این کاربران در مناطق روستایی زندگی می‌کنند. ایران. بر اساس قانون توزیع عادلانهٔ آب (فصل ۵) این موارد جرم محسوب می‌شود (مجازات از ۱۰ تا ۵۰ ضربه شلاق یا از ۱۵ روز تا ۳ ماه حبس):
جریان میانی آبی که به داخل خاک نفوذ می‌کند، ممکن است در مسیر خود به لایه‌های نفوذناپذیر، یا موانعی برخورد کند، که امکان عبور از آن وجود نداشته باشد. در این صورت آب پس از جمع شدن روی این لایه‌ها، حرکات جانبی به خود گرفته و در امتداد شیب، به حرکت در می‌آید که سرانجام به رودخانه، دریاچه یا دریاها متنهی می‌شود، به این جریان، جریان زیرسطحی می‌گویند. این نوع جریان‌ها، به دلیل قرار گرفتن در بین لایه‌های سخت زیرین زمین و سطح زمین، به جریان‌های میانی مشهورند. نام‌های دیگر. جریان زیرسطحی به جریان میانی نیز مشهور است.
چوپان خوب فیلمی آمریکایی در ژانر درام و جاسوسی، محصول سال ۲۰۰۶ و به تهیه‌کنندگی و کارگردانی و بازیگری هنرپیشهٔ آمریکایی رابرت دنیرو است. از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به آنجلینا جولی و مت دیمون اشاره کرد. خلاصه داستان. در سال ۱۹۶۱، عملیات خلیج خوک‌ها به فاجعه می‌انجامد. ادوارد ویلسون، افسر ارشد سیا، درمی‌یابد که سوءظن‌هایی درباره وجود یک "جاسوس دوجانبه" در بخش او وجود دارد. هنگام بازگشت به خانه، عکسی از یک مرد و زن در تختخواب و نوارهای صوتی دستکاری‌شده‌ای را پیدا می‌کند که برخی جزئیات در آن‌ها مبهم باقی
را پیدا می‌کند که برخی جزئیات در آن‌ها مبهم باقی مانده است. در بازگشت به گذشته (۱۹۳۹)، ویلسون دانشجوی دانشگاه ییل است و به عضویت انجمن مخفی "جمجمه و استخوان‌ها" دعوت می‌شود. در مراسم پذیرش، افشا می‌کند که نامه خودکشی پدرش توماس را پیدا کرده اما هرگز آن را نخوانده است. توماس دریاسالاری بود که قرار بود به عنوان وزیر نیروی دریایی منصوب شود، اما وفاداری‌اش زیر سوال رفت. مامور اف‌بی‌آی، سام موراچ، ویلسون را برای تحقیق درباره ارتباطات فردریک، استاد شعرش که هوادار نازی‌ها بوده، استخدام می‌کند. پس از افشاگری،
نازی‌ها بوده، استخدام می‌کند. پس از افشاگری، فردریک استعفا می‌دهد. ویلسون با لورا، دانشجوی ناشنوای ییل، رابطه عاطفی آغاز می‌کند. پس از اعلام آغاز جنگ جهانی دوم در اروپا، لورا از ادوارد می‌خواهد با او رابطه جنسی برقرار کند، اما در آخرین لحظه منصرف می‌شود. منابع. rottentomatoes.com
ابوالعباس عبدالله بن هارون (۱۴ سپتامبر ۷۸۶ – ۹ اوت ۸۳۳ میلادی) معروف به مأمون، هفتمین خلیفه از خلفای عباسی بود که از ۸۱۳ تا زمان مرگش در ۸۳۳ حکومت کرد. پس از نبرد میان وی و برادر ناتنی‌اش، امین، یکپارچگی خلافت عباسی به‌دلیل شورش‌ها و ظهور نیروهای محلی تضعیف شد. با پیروزی مأمون بر امین، وی خلیفه شد و پس از آن در سیاست داخلی، تلاش بسیاری صرف آرام‌سازی شرایط ملتهب کرد. مأمون به خوبی دانش را آموخته بود و علاقهٔ چشمگیری به دانش‌اندوزی داشت. او در ترویج نهضت ترجمه، شکوفایی دانش و علوم در بغداد و انتشار کتاب
ترجمه، شکوفایی دانش و علوم در بغداد و انتشار کتاب خوارزمی که اکنون به نام الجبر والمقابله شناخته می‌شود، نقش داشت و به فلسفه بسیار علاقه‌مند بود و مترجمانی را به ترجمهٔ کتاب‌های یونانی گمارد. مأمون که مدتی را در میان ایرانیان گذرانده بود و نزد خاندان دانش‌پرور برمکی پرورش یافته بود، مردی روشنفکر و دوستدار دانش بار آمد. به همین دلیل، همواره در تشویق اهل علم و ادب کوشا بود و در مجالس بحث و گفت‌وگوی آنان شرکت می‌کرد. وی بیت‌الحکمه را گسترش داد و با ایجاد امکانات مناسب، آن را از صورت یک کتابخانهٔ صرف به مرکزی
مناسب، آن را از صورت یک کتابخانهٔ صرف به مرکزی برای ترجمهٔ آثار علمی و محلی برای تحقیق و پژوهش تبدیل کرد. مأمون، دانشمندان بزرگی چون حنین بن اسحاق و ثابت بن قره را به خدمت گرفت تا آثار دانشمندان و فیلسوفانی همچون ارسطو، افلاطون، بقراط و بطلمیوس را به عربی ترجمه کنند؛ امّا نقش بیت‌الحکمه فراتر از ترجمه بود. این مرکز به فضایی برای گفت‌وگو و مناظره میان دانشمندان مسلمان، مسیحی، یهودی و زرتشتی تبدیل شد. در اینجا، تفاوت‌های دینی و فرهنگی جای خود را به همکاری مشترک در راستای پیشرفت علمی و گسترش مرزهای دانش
مشترک در راستای پیشرفت علمی و گسترش مرزهای دانش می‌داد. از سوی دیگر، مأمون به حمایت و پشتیبانی از علما و دانشمندان معتزلی و برگزاری مجالس بحث و گفت‌وگوی آزاد می‌پرداخت که این امر، موجب گسترش عقاید معتزله شد. توجه مأمون به افکار و عقاید معتزله تا آنجا بود که وی برای گسترش برخی از عقاید اعتزالی فرمان حکومتی صادر می‌کرد. از جمله، فرمانی مبنی بر اعتقاد اجباری به حادث بودن خلق قرآن صادر کرد و آن را ملاک گزینش و انتصاب کارگزاران و امیران لشکر و قاضیان بلاد قرار داده بود که از این ماجرا با نام «محنت» نام می‌برند
بود که از این ماجرا با نام «محنت» نام می‌برند که شباهت زیادی به دادگاه‌های تفتیش عقاید داشت. خلافت. هارون‌الرشید در دوران حکومت خویش و به منظور تحکیم قدرت خلافت و پیشگیری از هرگونه مشکلات احتمالی در روند انتقال قدرت، سلسله تمهیداتی را در نظر گرفته و بر اساس آن سیستم جانشینی پیچیده‌ای طراحی کرد. بدین ترتیب، امین به عنوان جانشین هارون، پس از وی به خلافت می‌رسید و مأمون نیز به عنوان جانشین امین منصوب گشت و قاسم، فرزند دیگر هارون، جانشین مأمون شد. تمام این تصمیمات تبدیل به عهدنامه‌ای گشت که بر کعبه آویخته شد و
تبدیل به عهدنامه‌ای گشت که بر کعبه آویخته شد و به ایالات فرستاده شد، اما پس از مرگ هارون، امین با سلسله اقداماتی مأمون را تحت فشار قرار داد و مدتی پس از عزل قاسم، مأمون را از جانشینی عزل کرد و فرزند خود موسی را با لقب الناطق بالحق به عنوان جانشین خویش اعلام کرد که نامش را در خطبه، جایگزین نام مأمون ساختند. مأمون نیز در اقدامی متقابل هرگونه ارتباط با بغداد را قطع کرد و از فرمان‌ها امین سرپیچی کرد و به ستیزی آشکار با وی پرداخت که نتیجهٔ آن، درگیری نظامی میان دو برادر بود. طاهر و هرثمه به وسیلهٔ لشکریانی که
دو برادر بود. طاهر و هرثمه به وسیلهٔ لشکریانی که در اختیار داشتند، در سال ۱۹۷ هجری/۸۱۲ میلادی، به محاصرهٔ اطراف بغداد مشغول گشتند و با شدت بخشیدن به این محاصره، فشار را بر لشکریان امین افزون کردند. محاصرهٔ بغداد تا سال ۱۹۸ هجری/ ۸۱۳ میلادی، به صورت فرسایشی به درازا کشید تا در محرم همین سال، طاهر بر شدت حملات خود افزود و محلات را یکی پس از دیگری فتح کرد و به لشکر دستور داد که برای فتح نهایی بغداد، حمله را آغاز نمایند و سرانجام بغداد، در همین زمان فتح گردید. روایت است که پیش از اسارت امین، یکی از یارانش که
روایت است که پیش از اسارت امین، یکی از یارانش که احمد بن سلام نام داشت را اسیر کردند که پس از پرسش از او دربارهٔ امین، وی اظهار بی‌اطلاعی کرد. سرانجام امین اسیر گشت و توسط محمد بن حمید طاهری شناسایی گشته و این خبر به اطلاع طاهر رسید، که او نیز بلافاصله دستور قتل امین را به قریش دندانی، حاجب خویش، ابلاغ کرد. بدین ترتیب امین در اسارت کشته شد. بدن امین در باغ مونسه دفن گردیده و سرش به همراه فتح‌نامه‌ای توسط قاصدی به نزد مأمون در مرو، فرستاده شد. روایت است که طاهر، سر امین را برای تسلیم گشتن مردم، در معرض دید
سر امین را برای تسلیم گشتن مردم، در معرض دید عموم قرار داد و همه را امان داد. او در جمعه وارد بغداد گشت و در طی خطبه‌ای بلیغ به همراه استناد فراوان به آیات قرآن، پیروزی خود را از جانب خداوند دانست که خلافت را بر عهدهٔ مأمون گذاشته و بار آن را بر دوش او قرار داده و سپس مردم را به اطاعت و اتحاد فراخواند. در دوران اقامت طاهر در رقه، بغداد و سرزمین‌های مجاور در نابسامانی و آشوب ناشی از نارضایتی خاندان بنی عباس و اعراب از سلطهٔ فضل بن سهل ایرانی بر امور حکومت به سر می‌برد. همچنین مسئلهٔ ولایتعهدی علی بن
به سر می‌برد. همچنین مسئلهٔ ولایتعهدی علی بن موسی‌الرضا، امام هشتم شیعه، بر دامنهٔ نارضایتی خاندان بنی عباس از مأمون افزوده بود. آنان در واکنش به این اقدام مأمون، ابراهیم بن مهدی را به خلافت انتخاب کردند و با او بیعت کردند. به علت وخامت اوضاع، مأمون به سوی بغداد حرکت کرد و بنابر برخی روایات نقشهٔ قتل فضل بن سهل (۲۰۲ هجری/ ۸۱۸ میلادی) و علی بن موسی‌الرضا را طراحی و عملی کرد تا به مخالفت‌ها علیه خود پایان دهد. اما در این توطئه تنها وزیرش فضل کشته شد. اعتقادات و سیاست مذهبی. دورهٔ مأمون، دورهٔ بحث‌ها و
و سیاست مذهبی. دورهٔ مأمون، دورهٔ بحث‌ها و جدل‌های دینی در بین اهل کتاب بود. مجالس مناظره‌ای که بیشتر در نزد او تشکیل می‌شد، پیروان ادیان، به‌ویژه موبدان را مجال می‌داد که عقاید خود را مطرح کنند و با دانشمندان مسلمان به گفت‌وگو برخیزند. در دورهٔ مأمون، دانشمندانی که با معارف یونانی و هندی و ایرانی آشنایی داشتند، به حدیث و رأی و بحث و جدل برخاستند. در این مجالس مناظره، کسانی مانند آذرفرنبغ فرخزادان، پیشوای زرتشتیان و یزدان‌بخت پیشوای مانویان حاضر می‌گشتند. در بعضی از مجالسی که در خراسان برگزار می‌شد، علی بن
بعضی از مجالسی که در خراسان برگزار می‌شد، علی بن موسی الرضا هم شرکت داشت. مأمون برای جلب رضایت شیعیان، جامه سیاه را که شعار عباسیان بود، کنار گذاشت و جامه سبز را که پیش از آن علویان بر تن می‌کردند، به تن کرد؛ این امر باعث نارضایتی‌هایی در بین مردم عراق شد. مأمون دخترش ام‌فضل را به همسری محمد تقی درآورد. وی به جای فرزندش عباس بن مأمون برادر ناتنی‌اش معتصم را به جانشینی انتخاب کرد. عقاید دینی مأمون محل مناقشه است، تا جایی که دیگر عباسیان و نیز علمای اسلامی بعدی، او را مسلمان شیعه خواندند. به عنوان مثال،