payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یکدیگر بودند. جیمز لابری از سال ۱۹۹۱ به جای چارلی دومینیچی که دو سال پیش گروه را ترک کرده بود، خواننده اصلی دریم تیتر بوده است. کوین مور، اولین نوازنده کیبورد دریم تیتر، بعد از سه آلبوم گروه را ترک کرد و در سال ۱۹۹۵ توسط درک شرینیان پس از مدتی انجام تور جایگزین شد. بعد از یک آلبوم با شرینیان، در سال ۱۹۹۹، گروه او را با نوازنده کنونی کیبورد، جردن رودس جایگزین کرد. دریم تیتر شانزده آلبوم استودیویی منتشر کرده است. موفق‌ترین اثر آن‌ها از نظر فروش، دومین آلبوم‌شان "تصاویر و واژه‌ها" (۱۹۹۲) است که توانست به رتبه
"تصاویر و واژه‌ها" (۱۹۹۲) است که توانست به رتبه ۶۱ جدول "بیلبورد" ۲۰۰ دست یابد. آلبوم‌های "بیدار" (۱۹۹۴) و "شش درجه آشفتگی درونی" (۲۰۰۲) نیز به ترتیب در رتبه‌های ۳۲ و ۴۶ این جدول قرار گرفتند و هر یک تحسین منتقدان را برانگیختند. پنجمین آلبوم آن‌ها، "" (۱۹۹۹)، در شماره اکتبر ۲۰۰۶ مجله "Guitar World" در فهرست ۱۰۰ آلبوم برتر گیتار تمام دوران، جایگاه ۹۵ را به خود اختصاص داد. همچنین این آلبوم در مارس ۲۰۰۳ توسط مجله "Classic Rock" به عنوان پانزدهمین آلبوم مفهومی برتر انتخاب شد. تا سال ۲۰۱۸، دریم تیتر بیش از ۱۲
برتر انتخاب شد. تا سال ۲۰۱۸، دریم تیتر بیش از ۱۲ میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته بود و سه نامزدی جوایز گرمی (از جمله یک برد در سال ۲۰۲۲ برای ترانۀ «The Alien») داشته‌اند. این گروه، همراه با کوئینزرایک و فیتز وارنینگ، به عنوان یکی از «سه بزرگ» ژانر پراگرسیو متال شناخته شده است که به خاطر گسترش و محبوبیت‌دادن به آن اعتبار دارند. تاریخچه. تشکیل (۱۹۸۵). دریم تیَتِر در سپتامبر ۱۹۸۵ و پس آنکه گیتاریست جان پتروچی و گیتاریست بیس جان میانگ تصمیم گرفتند در وقت آزاد خود در طول تحصیل در کالج موسیقی برکلی یک گروه
خود در طول تحصیل در کالج موسیقی برکلی یک گروه موسیقی ایجاد کنند تشکیل شد. آن‌ها در طول تمرین به‌طور اتّفاقی با درامر گروه مایک پورتنوی آشنا شدند و از او خواستند تا به این گروه ملحق شود. پتروچی، میانگ و پورتنوی نام «مَجستی» را برای گروه تازه تشکیل شده خود انتخاب کردند. سپس اعضا گروه شروع به پر کردن پست‌های خالی در گروه کردند و پتروچی از هم گروهی قدیم خود کوین مور به عنوان نوازنده کیبورد دعوت کرد و پس از موافقت مور یکی دیگر از دوستان آن‌ها به نام کریس کالینز به عنوان خواننده اصلی گروه انتخاب شد. در طول این
به عنوان خواننده اصلی گروه انتخاب شد. در طول این مدت تمرکز زیاد اعضای اصلی گروه بر روی این کار آن‌ها را مجبور به ترک کالج کرد. اجراهای مَجستی و تولد دریم ثیتر (۱۹۸۶–۱۹۸۷). ماه‌های ابتدایی ۱۹۸۶ مملو از اجراهای مختلف در شهر نیویورک بود. در این مدت گروه مجموعه‌ای از اجراها را ضبط کرد و در اولین فروش خود، در شش ماه هزار نسخه فروخت. در نوامبر ۱۹۸۶ پس از چند ماه ساختن و اجرای آهنگ‌های مختلف کریس کولینز به دلیل تفاوت عقاید هنریش گروه را ترک کرد. پس از یک سال تلاش برای پیدا کردن جایگزین سرانجام چارلی دومینیچی که
برای پیدا کردن جایگزین سرانجام چارلی دومینیچی که خیلی مسن‌تر و با تجربه‌تر از بقیه اعضای گروه بود به گروه اضافه شد. ثباتی که دومینیسی برای گروه به وجود آورد باعث شد تا آن‌ها تعداد اجراهای خود را در نیویورک افزایش دهند و این سبب افزایش شهرت گروه شد. کمی بعد از ورود دومینیسی یک گروه موسیقی دیگر در لاس‌وگاس با نام مَجستی این گروه را به استفاده غیرقانونی از نام خود متهم کرد و آن‌ها را به اقدام قانونی تهدید کرد بنابراین گروه مجبور شد تا نام خود را تغییر دهد. اسامی زیادی مانند Glasser (شیشه‌بر)، Magus (ساحر)، و
زیادی مانند Glasser (شیشه‌بر)، Magus (ساحر)، و M۱ مطرح شد که همه آن‌ها رد شد و سرانجام پدر پورتنوی نام دریم ثیتر را پیشنهاد داد که نام یک سینما در مونتری کالیفرنیا بود. وقتی روز و رؤیا یکی می‌شوند (۱۹۸۹). با ثباتی که در گروه به وجود آمده بود اعضا بیشتر بر روی نوشتن آهنگ‌های جدید و انجام اجراهای بیشتر در نیویورک و ایالت‌های اطراف متمرکز شدند. در طول زمان توجه Mechanic Records یکی از زیر شاخه‌های مرکز موسیقی ایالات متحده به این گروه جلب شد و دریم ثیتر اولین قرار داد خود را در تاریخ ۲۳ جون ۱۹۸۸ با آن‌ها منعقد
داد خود را در تاریخ ۲۳ جون ۱۹۸۸ با آن‌ها منعقد کرد و کار بر روی یک آلبوم را آغاز کرد. آلبوم "وقتی روز و رؤیا یکی می‌شوند" در ۱۹۸۹ منتشر شد اما نتوانست به پیش‌بینی‌های گروه جامه عمل بپوشاند و Mechanic بخش بزرگی از وعده‌های مالی را که در قرارداد به گروه داده بود عملی نکرد و گروه دوباره به اجراهای خود در نیویورک محدود شد. گروه توری را برای معرفی آلبوم آغاز کرد. تور معرفی آلبوم از پنج کنسرت تشکیل شده بود. در چهارمین اجرا دومینیچی به علت تفاوت‌های شخصی و هنری با بقیهٔ اعضا از گروه اخراج شد. پروژه‌های جانبی و
با بقیهٔ اعضا از گروه اخراج شد. پروژه‌های جانبی و منشعب. اعضای دریم تیتر هرکدام تا کنون عضو چندین پروژه جانبی بوده‌اند، که مشهورترین آنها:
دانشگاه اموری یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در آتلانتا واقع در ایالت جورجیا آمریکا است که در سال ۱۸۳۶ میلادی تأسیس شده است. جیمی کارتر و دالای لاما عضو هیئت علمی این دانشگاه بوده‌اند. این دانشگاه در سال ۲۰۲۰ رتبه ۲۱ دانشگاه‌های آمریکا، و رتبه ۷۳ را در دنیا را حائز شده است. این دانشگاه به کلیسای متدیست وابستگی مذهبی دارد. این دانشگاه به‌خصوص در حیطهٔ علوم پزشکی و زیست‌فناوری از معتبرترین دانشگاه‌های آمریکا و جهان به‌حساب می‌آید، به‌طوری‌که در سال ۲۰۲۰ دانشکده مهندسی زیست‌فناوری این دانشگاه رتبه دوم را پس از
مهندسی زیست‌فناوری این دانشگاه رتبه دوم را پس از دانشگاه جانزهاپکینز و پیش از دانشگاه ام‌آی‌تی در ایالات متحده دارد. در سال ۲۰۰۸، دانشکده پزشکی این دانشگاه در رتبهٔ ۲۰ ایالات متحده، و در رتبهٔ ۲۷ جهانی قرار داشت. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Emory_University
دانشگاه نیویورک یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در نیویورک سیتی واقع در ایالت نیویورک آمریکا است که در سال ۱۸۳۱ میلادی توسط گروهی از نیویورکی‌ها به رهبری وزیر وقت خزانه‌داری، آلبرت گالتین تأسیس شد. این دانشگاه از بهترین و معتبرترین دانشگاه‌های ایالات متحده و جهان است و در بیست سال اخیر بیشترین فاند و کمک دانشجویی را به دانشجویان ارائه کرده و اکنون بیشترین دانشجویان بین‌المللی را در ایالات متحده آمریکا داراست. دانشگاه نیویورک ۱۴ دانشکده دارد و در ۲۵ کشور از جمله در ابوظبی نیز شعبه دارد. ۳۶ برنده جایزه نوبل و ۳۰
در ابوظبی نیز شعبه دارد. ۳۶ برنده جایزه نوبل و ۳۰ جایزه پولیتزر و ۷ جایزه لسکر از دانش‌آموختگان این دانشگاه بوده‌اند. تاریخچه. آلبرت گالتین، وزیر خزانه‌داری در دوران ریاست‌جمهوری توماس جفرسون و جیمز مدیسون، آرزوی خود را برای ایجاد نظام آموزشی عقلانی و عملی که برای همگان در شهر نیویورک در دسترس باشد اعلام کرد. در سال ۱۸۳۰، در تالار شهر نیویورک، کنوانسیونی ادبی و علمی سه‌روزه با حضور بیش از ۱۰۰ نماینده برگزار شد که در آن دربارهٔ تأسیس دانشگاهی جدید بحث شد. این جمع معتقد بودند که شهر به دانشگاهی نیاز دارد که
جمع معتقد بودند که شهر به دانشگاهی نیاز دارد که پذیرش در آن بر پایهٔ شایستگی باشد، نه موقعیت اجتماعی یا نسب خانوادگی. در ۱۸ آوریل ۱۸۳۱، مؤسسه‌ای که بعدها به دانشگاه نیویورک تبدیل شد، با حمایت گروهی از بازرگانان، بانکداران و تجار برجسته نیویورک بنیان‌گذاری شد. آلبرت گالتین به‌عنوان نخستین رئیس دانشگاه انتخاب شد. در ۲۱ آوریل همان سال، مؤسسه تازه‌تأسیس منشور خود را دریافت کرد و با نام «دانشگاه شهر نیویورک» توسط مجلس قانون‌گذاری ایالت نیویورک به رسمیت شناخته شد؛ در اسناد قدیمی اغلب از این نام استفاده شده است.
در اسناد قدیمی اغلب از این نام استفاده شده است. از همان آغاز، این دانشگاه در میان مردم به «دانشگاه نیویورک» شناخته می‌شد و در سال ۱۸۹۶ به‌طور رسمی به این نام تغییر یافت. در سال ۱۸۳۲، نخستین کلاس‌های دانشگاه در ساختمانی اجاره‌ای به نام «کلینتون هال»، نزدیک تالار شهر، برگزار شد. در سال ۱۸۳۵، مدرسه حقوق دانشگاه نیویورک تأسیس شد. گرچه انگیزهٔ تأسیس این دانشگاه بخشی ناشی از واکنش پروتستان‌های انجیلی به تسلط کلیسای اسقفی بر کالج کلمبیا بود، دانشگاه نیویورک برخلاف بسیاری از دانشگاه‌های آن زمان در آمریکا از آغاز
بسیاری از دانشگاه‌های آن زمان در آمریکا از آغاز غیرمذهبی بنیان‌گذاری شد. در سال ۱۸۷۶، «انجمن شیمی آمریکا» در دانشگاه تأسیس شد. در سال ۱۸۹۴، به‌دلیل تراکم جمعیت در پردیس اصلی، دانشگاه نیویورک زمین بزرگی در منطقه یونیورسیتی هایتس در برانکس خریداری کرد و بیشتر فعالیت‌های دانشگاه – از جمله کالج هنر و علوم و مدرسه مهندسی – به آنجا منتقل شد. این انتقال، که با تلاش‌های رئیس دانشگاه، هنری میچل مک‌کراکن انجام شد، بخشی از سیاست دانشگاه برای پیروی از روند گسترش شهر به سمت شمال بود. با این حال، مدارس تحصیلات تکمیلی در
سمت شمال بود. با این حال، مدارس تحصیلات تکمیلی در همان محل اولیه در میدان واشینگتن باقی ماندند. در سال ۱۹۱۴، کالج واشینگتن اسکوئر به‌عنوان کالج کارشناسی در مرکز شهر تأسیس شد. در سال ۱۹۳۵، دانشگاه، پردیسی در همپستد، لانگ آیلند افتتاح کرد که بعدها به دانشگاه مستقل هوفستر تبدیل شد. در سال ۱۹۵۰، دانشگاه نیویورک به عضویت انجمن دانشگاه‌های آمریکایی سازمانی غیرانتفاعی متشکل از دانشگاه‌های برجستهٔ پژوهشی درآمد. رتبه‌بندی. در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رده ۳۹ دنیا و هفدهم آمریکا قرار
این دانشگاه در رده ۳۹ دنیا و هفدهم آمریکا قرار دارد. در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ دانشگاه نیویورک رتبه ۲۹ را از آن خود کرده است.
دانشگاه جانز هاپکینز یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در شهر بالتیمور واقع در ایالت مریلند آمریکا است. این دانشگاه در ۲۲ ژانویهٔ ۱۸۷۶ آغاز به فعالیت کرد و به نام تأمین‌کنندهٔ مالی آن، جانز هاپکینز نامیده شد. کمک هفت میلیون دلاری جانز هاپکینز به این دانشگاه، که بیش از نیمی از آن خرج ساخت بیمارستان دانشگاه جانز هاپکینز شد، بزرگ‌ترین کمک نوع‌دوستانهٔ تاریخ آمریکا تا آن زمان بود. جانز هاپکینز همواره از زمان تأسیس خود یکی از معتبرترین دانشگاه‌ها و مراکز علمی و تحقیقاتی جهان محسوب شده و از گزینشی‌ترین دانشگاه‌های آمریکا
محسوب شده و از گزینشی‌ترین دانشگاه‌های آمریکا به‌شمار می‌آید. از این رو، تنها درصد کمی از افراد می‌توانند در این دانشگاه قبول شوند. این دانشگاه الگوی مدیریتی خود را از دانشگاه‌های برجستهٔ آلمانی آن زمان که پژوهش-بنیاد (و نه آموزش-بنیاد) بودند برگرفت و از این رو نخستین دانشگاه پژوهشی آمریکا لقب گرفت. هم اینک نیز پس از گذشت سال‌ها همچنان با جذب بودجهٔ پژوهشی سالانه بیش از دو میلیارد دلار از نهادهای دولتی همچنان صدرنشین پژوهش در میان دانشگاه‌های آمریکا است برای بیش از ۳۵ سال پی‌درپی بنیاد ملی علوم آمریکا این
بیش از ۳۵ سال پی‌درپی بنیاد ملی علوم آمریکا این دانشگاه را در رتبهٔ نخست سرمایه‌گذاری و هزینهٔ مالی در رشته‌های علمی، پزشکی و مهندسی در میان تمامی دانشگاه‌های آمریکا به‌شمار آورده‌است. از زمان تأسیس این دانشگاه در سال ۱۸۷۶، سی و شش برندهٔ جایزهٔ نوبل به این دانشگاه وابسته بودند که نخستین آن‌ها وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور آمریکا، بود که در رشتهٔ تاریخ و علوم سیاسی از این دانشگاه دکترا گرفت. تاریخچه. در سال ۱۸۷۳ و در زمان مرگ، جانز هاپکینز، یک نیکوکار ثروتمند که ازدواج نکرده بود و فرزندی نداشت، هفت میلیون دلار
ازدواج نکرده بود و فرزندی نداشت، هفت میلیون دلار از ثروت خود را برای ساخت بیمارستان و دانشگاهی در ایالت مریلند اختصاص داد. در آن زمان این رقم بزرگ‌ترین کمک نیکوکارانهٔ تاریخ آمریکا محسوب می‌شد. دانشگاه جانز هاپکینز سه سال بعد رسماً تأسیس شد و به افتخار اعانه‌دهندهٔ خود جانز هاپکینز نام گرفت. برندگان جایزهٔ نوبل. تا سال ۲۰۱۱ سی و هفت برندهٔ جایزهٔ نوبل یا از دانشجویان این دانشگاه بوده یا در این دانشگاه تدریس کرده‌اند. وودرو ویلسون که در سال ۱۸۸۶ از این دانشگاه دکترا گرفت، در سال ۱۹۱۹ نخستین برندهٔ جایزهٔ
دکترا گرفت، در سال ۱۹۱۹ نخستین برندهٔ جایزهٔ نوبل از این دانشگاه بود که به دریافت جایزهٔ نوبل صلح مفتخر شد. از مجموع برندگان، ۲۳ تن از استادان این دانشگاه بودند، پنج تن از این دانشگاه دکترا گرفته و دو تن دورهٔ لیسانس را در این دانشگاه گذرانده بودند. هجده تن از برندگان نوبل جانز هاپکینز در رشتهٔ فیزیولوژی و پزشکی، دو تن در رشتهٔ فیزیک و یک تن در رشتهٔ شیمی نوبل گرفته‌اند. رتبه‌بندی. در سال ۲۰۱۹ این دانشگاه رتبهٔ ۵ دانشگاه‌های جهان را که از سوی SCImago Institutions Rankings منتشر شد به‌دست‌آورد. در رتبه‌بندی
Rankings منتشر شد به‌دست‌آورد. در رتبه‌بندی دانشکده‌های پزشکی، رتبهٔ دوم یواس نیوز اند ورلد ریپورت را بین تمام دانشکده‌های پزشکی ایالات متحده به‌دست‌آورد. این دانشگاه رتبهٔ ۱۰ این کشور را بر اساس رتبه‌بندی یواس نیوز اند ورلد ریپورت کسب کرده‌است. همچنین مؤسسهٔ QS، دانشگاه جانز هاپکینز را در ردهٔ ۲۴ دنیا و دوازدهم آمریکا، و مؤسسهٔ تایمز نیز این دانشگاه را در ردهٔ ۱۲ دانشگاه‌های دنیا در سال ۲۰۲۰ قرار داده‌اند. طبق آخرین رتبه‌بندی مؤسسهٔ معتبر یواس نیوز اند ورلد ریپورت در سال ۲۰۲۰، دانشکدهٔ پزشکی جانز هاپکینز
ریپورت در سال ۲۰۲۰، دانشکدهٔ پزشکی جانز هاپکینز در رتبهٔ دوم دانشگاه‌های پزشکی و پس از مدرسهٔ پزشکی هاروارد در ایالات متحده بوده‌است. طبق رتبه‌بندی College Magazine این دانشگاه همچنین دارای رتبهٔ اول در دورهٔ لیسانس علوم پزشکی یا همان چهار سال اول علوم پزشکی ( یا ) در ایالات متحده آمریکا است. دانشکده‌ها. بخشی از شهرت جهانی این دانشگاه به دانشسرای پزشکی و بیمارستان وابسته به آن بازمی‌گردد. تا کنون هجده تن از استادان، پژوهشگران، و دانش‌آموختگان دانشسرای پزشکی، جایزهٔ نوبل در پزشکی یا فیزیولوژی گرفته‌اند و
جایزهٔ نوبل در پزشکی یا فیزیولوژی گرفته‌اند و بیمارستان جانز هاپکینز نیز برای چند ده سال پیاپی به عنوان یکی از سه بیمارستان برتر این کشور برگزیده شده‌است. طبق آخرین رتبه‌بندی مؤسسهٔ معتبر یواس نیوز اند ورلد ریپورت در سال ۲۰۲۰، دانشکدهٔ پزشکی جانز هاپکینز در رتبهٔ دوم دانشگاه‌های پزشکی و پس از مدرسهٔ پزشکی هاروارد در ایالات متحده بوده‌است. این دانشکده از سال ۱۹۹۴ تاکنون رتبهٔ اول سلامت عمومی در رتبه‌بندی یواس نیوز اند ورلد ریپورت را در اختیار دارد. این دانشکده در سال ۱۹۶۲ و دورهٔ دکترای آن در سال ۱۹۶۴ در
در سال ۱۹۶۲ و دورهٔ دکترای آن در سال ۱۹۶۴ در پردیس دانشسرای پزشکی این دانشگاه پایه‌گذاری شد و طی سال‌ها به پردیس اصلی دانشگاه نیز گسترش یافت. این دانشکده تنها دانشکدهٔ مهندسی زیست پزشکی در دانشگاه‌های آمریکاست که بخش عمدهٔ آن در دانشسرای پزشکی واقع شده‌است. همین امر، باعث برقراری همکاری استواری بین مهندسان، پزشکان، جراحان، مغزشناسان، زیست‌شناسان و … این دانشگاه شده‌است. یکی از دستاوردهای این همکاری این است که این دانشکده از سال ۱۹۸۳ (سال آغاز رتبه‌بندی دانشکده‌های آمریکا توسط رسانهٔ "اخبار آمریکا و
دانشکده‌های آمریکا توسط رسانهٔ "اخبار آمریکا و گزارش‌های جهان") تاکنون به‌طور پیاپی رتبهٔ نخست را میان دانشکده‌های مهندسی زیست‌پزشکی این کشور از آن خود کرده‌است.
دانشگاه کارنگی ملون یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در شهر پیتسبرگ واقع در ایالت پنسیلوانیا آمریکا است که در سال ۱۹۰۰ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. این دانشگاه ازنظر رتبه‌بندی، بر اساس نظام رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس رتبه ۱۴ دانشگاه‌های جهان را به‌خود اختصاص داده‌است. این دانشگاه به افتخار اندرو کارنگی نام‌گذاری شده‌است و نخست در سال ۱۹۰۰ میلادی توسط وی تحت عنوان مدارس فنی کارنگی تأسیس شد. دانشگاه کارنگی ملون در تمامی رشته‌ها از معتبرترین دانشگاه‌های جهان محسوب می‌شود. دانشگاه در گرایش‌های متعددی از مهندسی، تجارت،
دانشگاه در گرایش‌های متعددی از مهندسی، تجارت، روان‌شناسی، فلسفه، اقتصاد، معماری، نمایش، سینما، موسیقی و طراحی صنعتی در زمره ۱۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارد. کارنگی ملون برترین دانشگاه ایالات متحده آمریکا در رشته مهندسی و علوم کامپیوتر است. دانشکده کسب‌وکار این دانشگاه تاکنون ۸ برنده جایزه نوبل اقتصاد داشته‌است که از هر دانشکده تجارت دیگری در جهان بیشتر است. استادان این دانشگاه تاکنون جمعاً ۱۹ جایزه نوبل برنده شده‌اند. رشته دانشگاهی مالی محاسباتی در سال ۱۹۹۴ میلادی برای نخستین بار توسط دانشکده کسب‌وکار این
میلادی برای نخستین بار توسط دانشکده کسب‌وکار این دانشگاه پایه‎‏‌گذاری گردید و تاکنون مشهورترین دوره مالی محاسباتی در ایالات متحده آمریکا و جهان بوده است. دانشکده علوم کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون رتبه اول را در ایالات متحده به خود اختصاص داده‌است. ضمناً در بین دانشکده‌های مهندسی ایالات متحده رتبه چهارم به این دانشگاه اختصاص دارد. تاریخچه. پس از جنگ داخلی آمریکا، صنعتگرانی که به ثروتی بی‌حساب دست یافته بودند و نیز برخی دیگر از مشتاقان، بخشی از ثروت خود را به‌طور بشردوستانه صرف تأسیس مؤسساتی به نام خود
را به‌طور بشردوستانه صرف تأسیس مؤسساتی به نام خود نمودند. کمک واشینگتن دوک به دانشگاه دوک، عذرا کرنل به دانشگاه کرنل، جانز هاپکینز به دانشگاه جانز هاپکینز، لیلند استنفورد به دانشگاه استنفورد، جان راکفلر به دانشگاه شیکاگو، کرنلیوس وندربیلت به دانشگاه وندربیلت و اندرو کارنگی به دانشگاه کارنگی نمونه‌های برجسته‌ای از کمک‌های بی‌شمار صورت گرفته در این عصر است. فارغ‌التحصیلان و هیئت علمی. کارنگی ملون با فارغ‌التحصیلان سال ۲۰۱۵ خود، بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ فارغ‌التحصیل در سراسر جهان دارد. فارغ‌التحصیلان و اعضای هیئت علمی
سراسر جهان دارد. فارغ‌التحصیلان و اعضای هیئت علمی پیشین و کنونی دانشگاه، ۱۴ جایزهٔ نوبل، ۱۴ عضویت در آکادمی ملی علوم، ۵۱ عضویت آکادمی ملی مهندسی، ۱۱۴ جایزهٔ امی، ۷ جایزهٔ آکادمی، ۴۳ جایزهٔ تونی، و ۱۲ جایزهٔ تورینگ را از آن خود کرده‌اند. زندگی دانشجویی. زندگی دانشجویی در کارنگی ملون در بیش از ۲۲۵ نهاد دانشجویی، گالری‌های هنری، و امور منحصر به فرد متنوعی همراه است. سازمان‌های دانشجویی فرصت‌های اجتماعی، خدماتی، رسانه‌ای، دانشگاهی، معنوی، تفریحی، ورزشی، مذهبی، سیاسی، فرهنگی، و دولتی در اختیار دانشجویان قرار
سیاسی، فرهنگی، و دولتی در اختیار دانشجویان قرار می‌دهند.
دانشگاه درکسل یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در فیلادلفیا واقع در ایالت پنسیلوانیا آمریکا است که در سال ۱۸۹۱ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است.
دانشگاه راتگرز یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در نیوجرزی آمریکا است که بزرگترین مؤسسه آموزش عالی در این ایالت می‌باشد و نخست در سال ۱۷۶۶ میلادی به‌عنوان «کالج کویین» اجازه تأسیس گرفت. دانشگاه در آغاز یک مؤسسه آموزشی خصوصی بود که با همکاری کلیسای اصلاحی هلندی تنها اقدام به پذیرش دانشجوی مرد می‌نمود ولی بعدها به شکل کنونی که یک دانشگاه غیرمذهبی و عمومی می‌باشد تحول یافت. رتبه‌بندی. در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه راتگرز در رده ۲۶۲ دنیا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال
گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۶۸ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است. دانشکده‌ها. دانشکده‌های دانشگاه راتگرز عبارتند از:
دانشگاه کیس وسترن رزرو یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در شهر کلیولند واقع در ایالت اوهایو آمریکا است که در سال ۱۸۲۶ میلادی تأسیس شده‌است. در رده‌بندی نشریه یواس‌نیوز در سال ۲۰۲۰، دانشگاه کیس وسترن رزرو با رتبه ۴۰ در بین دانشگاه‌های ملی آمریکا و ۱۵۵ در بین دانشگاه‌های جهانی قرار گرفت. تاکنون هفده برنده جایزه نوبل در رشته‌های مختلف وابسته به دانشگاه کیس وسترن رزرو بوده‌اند. نخستین دانشجوی ایرانی این دانشگاه حکیم داوید یوخنا (متولد ارومیه) نام داشت که در سال ۱۸۹۵ برای گرفتن دکترای پزشکی از ایران به آمریکا عزیمت
برای گرفتن دکترای پزشکی از ایران به آمریکا عزیمت کرد. دپارتمان‌های دانشگاه. این دانشگاه از ۸ دانشکده تشکیل شده‌است: رتبه‌بندی. بر اساس رتبه‌بندی US News دانشگاه کیس وسترن رزرو در رتبه ۱۵۵ جهان قرار دارد. سیستم رتبه‌بندی شانگهای این دانشگاه را در میان رتبه ۱۰۱–۱۵۰ قرار داده‌است. دانشگاه کیس وسترن رزرو بر اساس رتبه‌بندی نشریه تایمز در جایگاه ۱۱۸ جهان در سال ۲۰۲۰ قرار گرفته‌است.
دانشگاه اوهایو یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شهر اتنز واقع در ایالت اوهایو آمریکا است که در سال ۱۸۰۴ میلادی تأسیس شده و قدیمی‌ترین دانشگاه منطقه ایالت‌های غرب میانه آمریکا و نهمین دانشگاه قدیمی در کل ایالات متحده آمریکا است. دانشگاه اوهایو در رتبه‌بندی بهترین دانشگاه‌های آمریکا در مجلات و وبسایت‌های معتبر نظیر فرچون (مجله)، یواس نیوز اند ورلد ریپورت، بلومبرگ بیزنس‌ویک و فوربز همیشه در بین ۱۰۰ دانشگاه اول قرار داشته‌است. دانشگاه اوهایو به همراه دانشگاه پرینستون، دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس و بوستون کالج
دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس و بوستون کالج بیشترین برندگان برنامه فولبرایت را در آمریکا داراست. در سال تحصیلی ۲۰۱۵–۲۰۱۴ از این حیث، رتبه یک را در میان دانشگاه‌های آمریکا کسب کرد. از فارغ‌التحصیلان ایرانی که در این دانشگاه تحصیل کرده‌اند می‌توان به محمود سریع‌القلم اشاره نمود که دوره پسا دکترا روابط بین‌الملل را در این دانشگاه گذراند. تاریخچه تأسیس. دانشگاه اوهایو در ۱۸ فوریه ۱۸۰۴ به دنبال تصویب شورای عمومی ایالت اوهایو در شهر اتنز در کنار رودخانه هاکینگ افتتاح شد. دلیل انتخاب اتنز این بود که این شهر در مسیر
شد. دلیل انتخاب اتنز این بود که این شهر در مسیر مستقیم میان دو شهر شیلیکوت که مرکز اصلی ایالت اوهایو بود و شهر ماریتا قرار دارد. افتتاح این دانشگاه یازده ماه پس از پذیرفته شدن ایالت اوهایو در اتحادیه بود. دانشگاه در طی سال‌های قرن نوزدهم به سرعت رشد کرد و دانشجویان فراوانی را در سطح ملی و بین‌المللی جذب کرد. در طی قرن بیستم این دانشگاه رشد بی‌سابقه‌ای را تجربه کرد. مابین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۰ ثبت‌نام دوره‌های کارشناسی این دانشگاه سه برابر شد (از رقم ۷۰۰۰ به ۲۰۰۰۰ رسید). در طول همین دوره، فضای پردیس دانشگاه
۲۰۰۰۰ رسید). در طول همین دوره، فضای پردیس دانشگاه نیز با ساختن بیش از بیست و پنج خوابگاه جدید، ایستگاه‌های رادیو و تلویزیون، تشکیلات آموزشی و پژوهشی جدید و مجموعه ورزشی با ۱۳ هزار نفر گنجایش سه برابر شد. در سال ۱۹۷۵ دانشگاه اهایو در فهرست بهترین دانشگاه‌های آمریکا که از طرف یواس نیوز اند ورلد ریپورت منتشر می‌شود به‌طور مشترک در رتبه یک قرار گرفت. پردیس دانشگاه. پردیس اصلی دانشگاه اوهایو در در شهر اتنز در کنار رودخانه هاکینگ قرار دارد. در معماری فضاهای پردیس دانشگاه اهایو، سبک کلاسیک معماری فدرال تم اصلی
دانشگاه اهایو، سبک کلاسیک معماری فدرال تم اصلی معماری‌اش می‌باشد که بویژه در ساختمان‌های قدیمی‌تر واقع در کالج سبز دانشگاه قابل مشاهده است. در معماری ساختمان‌های جدید و خوابگاه‌های درون پردیس نیز این سبک کلاسیک پسااستعماری حفظ شده‌است هر چند المان‌های مدرن نیز در طراحی‌شان انطباق داده شده‌است. معمولاً از پردیس دانشگاه اوهایو به عنوان یکی از زیباترین فضاهای دانشگاهی در آمریکا نام برده می‌شود. حس آیوی لیگ داشتن پردیس دانشگاه همراه با ریشه‌های کلاسیک آمریکایی آن باعث شد تا مجله تایم از پردیس دانشگاه اوهایو به
باعث شد تا مجله تایم از پردیس دانشگاه اوهایو به عنوان «هاروارد در کنار هاکینگ» (که اشاره به قرار گرفتن آن در کنار رودخانه هاکینگ می‌باشد) نام ببرد، ارجاعی که در طول سال‌های گذشته مشهور شد. کالج سبز. کالج سبز محوطه اصلی مربع شکل کمپس دانشگاه اوهایو می‌باشد که بسیاری از ساختمان‌های اصلی دانشگاه شامل دفتر ریاست دانشگاه، دانشکده‌های متفاوت مثل دانشکده هنر و علوم و همچنین سر در ورودی دانشگاه در آن واقع است. طرح سه ساختمان ابتدایی اصلی کمپس در لوگوی رسمی دانشگاه به کار رفته‌است. کالج سبز شامل قسمت‌های متفاوت
به کار رفته‌است. کالج سبز شامل قسمت‌های متفاوت همچون قسمت شرقی، غربی و جنوبی می‌باشد. یکی از جذابیت‌های دانشگاه اوهایو این است که کالج سبز در دو قرن گذشته تقریباً دست نخورده باقی‌مانده‌است. دلیل انتخاب رنگ سبز به خاطر استفاده از این رنگ در طراحی کلاسیک شهرهای انگلیسی بوده‌است. مرکز دانشگاهی جان بیکر. مرکز دانشگاهی جان بیکر در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد و به افتخار جان بیکر، چهاردهمین رئیس دانشگاه اوهایو، به نام وی نامگذاری شد و جایگزین مرکز قدیمی بیکر گردید. این ساختمان پنج طبقه مرکز فعالیت‌های فرهنگی، هنری، سیاسی
پنج طبقه مرکز فعالیت‌های فرهنگی، هنری، سیاسی و اجتماعی تشکل‌های صنفی و دانشجویی است. علاوه بر این در این ساختمان یک رستوران، یک مجموعه شامل صحن خوراک، کتابفروشی، نمایندگی شرکت اپل، چندین عدد سالن همایش، گالری‌های هنری، آزمایشگاه کامپیوتر و دفاتر متعدد اداری می‌باشد. کتابخانه ورنون آر. آلدن. کتابخانه آلدن با ظرفیت پذیرش سه هزار نفر به عنوان کتابخانه مرکزی دانشگاه اوهایو ایفای نقش می‌کند. مجموعه کتابخانه‌های دانشگاه اوهایو شامل ۲٫۳ میلیون انواع واحدهای میکروفیلم، ۱۳۵۰۰ عدد اشتراک مجلات، و سه میلیون مجلدات
۱۳۵۰۰ عدد اشتراک مجلات، و سه میلیون مجلدات می‌باشد که به همین علت یکی از صد کتابخانه بزرگ ایالات متحده می‌باشد. قدمت این کتابخانه به ۲۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. مجموعه ورزشی سرگرمی چالز جی. پینگ. مجموعه ورزشی، سرگرمی چالز پینگ با مساحت ۱۵۶۰۰ متر مربع در سه طبقه یکی از بزرگترین مراکز ورزشی داخل سالن در ایالات متحده می‌باشد. این مجموعه شامل دیوار دو طرفه صخره‌نوردی، پنج زمین بسکتبال/والیبال، یک زمین فوتسال، پیست دو میدانی چهار خطه داخل سالن، هشت سالن مخصوص راکت‌بال و اسکواش و محوطه شیشه‌ای بدنسازی می‌باشد. مرکز
و اسکواش و محوطه شیشه‌ای بدنسازی می‌باشد. مرکز ورزشی پینگ همچنین اتاق‌های بدنسازی، اروبیک، کلاس‌های آمادگی جسمانی، ورزش‌های رزمی، رقص، اتاق‌های جلسات و اتاق‌های مخصوص تمرینات فردی را به صورت رایگان در اختیار استادان، دانشجویان و کارمندان دانشگاه قرار می‌دهد. ساخت این مجموعه در سال ۱۹۹۴ آغاز گردید و در ژانویه ۱۹۹۶ افتتاح شد و به افتخار چارلز پینگ، هجدهمین رئیس دانشگاه اوهایو، به نام وی نامگذاری شد. مرکز پینگ همچنین یکی از بزرگترین مراکز استخدام دانشجویان در دانشگاه می‌باشد به نحوی که تماماً توسط دانشجویان
دانشگاه می‌باشد به نحوی که تماماً توسط دانشجویان دانشگاه اداره می‌شود. دانشکده‌ها. دانشگاه اوهایو دارای یازده دانشکده می‌باشد: علاوه بر این‌ها، چندین مرکز تحقیقاتی و مؤسسه پژوهشی در دانشگاه اهایو فعال می‌باشند. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Ohio_University
دانشگاه سینسیناتی یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در سینسیناتی واقع در ایالت اوهایو آمریکا است که در سال ۱۸۱۹ میلادی بنانهاده شده‌است. این دانشگاه وابسته به سیستم دانشگاهی ایالت اوهایو است. طبق آمار گرفته شده در سال ۲۰۰۷ دانشگاه در رده ۲۵ دانشگاه دولتی و همچنین رده ۳۷ در بین دانشگاه‌های تحقیقاتی دولتی و رده ۷۰ در بین دانشگاه‌های تحقیقاتی چه خصوصی چه دولتی، در کل کشور آمریکا انتخاب شده‌است. دانشگاه با ارائه بیش از ۶۰۰ زمینه تحصیلی در مقاطع مختلف در دوره‌های دو ساله تا دوره دکترا و فوق‌دکترا فعالیت دارد. با توجه به
تا دوره دکترا و فوق‌دکترا فعالیت دارد. با توجه به بودجه بیش از سه میلیارد دلاری در سال، دانشگاه به‌عنوان بزرگترین کارفرما در سطح سینسیناتی شناخته می‌شود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;36859887&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-03-13T23:29:01Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;DarafshBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt; با استفاده از &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41381954&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; قلعهٔ کلات اهرم یا قلعه شهید زائر خضر خان اهرمی واقع در شهر اهرم از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان یکی از
اهرم از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. این بنا بر فراز تپه‌ای در شمال غربی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. «قلعهٔ کلات اهرم» یکی از قلعه‌های تاریخی منطقه‌است، این قلعه در شمال «شهر اهرم» واقع شده و به شهید زائر خضرخان اهرمی منسوب است. قلعه مذکور در زمان حمله انگلستان به ایران مورد استفاده قرار گرفته و جای اصابت گلوله توپ بر برج غربی آن هنوز هم باقی مانده‌است. همچنین در