payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هوا و عوامل فرهنگی اشکال متفاوتی می‌یابد. از نظر لغوی. حیاط در فرهنگ دهخدا به معنی محوطه و هرجای دیوار بست و سرای و خانه آمده‌است. واژه‌های دیگری مثل ساحت، صحن، میان‌سرا، صحن‌سرای نیز به همین معنی هستند. استفاده‌های حیاط در ایران. از حیاط در خانه‌های ایرانی به شکل‌های مختلف استفاده شده‌است. بعضی از این موارد به اختصار چنین است: در معماری مسکن خانه‌های حیاط دار، یک یا چند مورد از عملکردهای یاد شده را می‌توان مشاهده کرد. شاید ابتدایی‌ترین نحوهٔ کاربرد حیاط برای ایجاد نشانه‌ای از تملک باشد. البته ایجاد حصار
ایجاد نشانه‌ای از تملک باشد. البته ایجاد حصار صرفاً به وسیله دیوار‌های بلند صورت نگرفته‌است. در مناطقی مثل دشت گیلان، با احداث پرسین‌هایی از دیرک‌های چوبی و شاخه‌های درختان این حریم را مشخص کرده‌اند. بعضی از قبایل کوچ نشین، حریم سیاه چادر‌های خود را با دیوار کوتاه سنگی معین می‌کنند. خانه‌های بیشتر آبادی‌های ایران، به خصوص مناطق روستایی، متشکل از عناصری چون مسکن، انبار، طویله و چیزهایی از این قبیل است. این عناصر یا در طرح کلی مسکن گنجانده شده و به‌طور مثال طبقهٔ زیر زمین یا طبقهٔ همکف به انبار، طویله، اتاق
زیر زمین یا طبقهٔ همکف به انبار، طویله، اتاق کار اختصاص داده شده یا در یک محوطهٔ باز قرار گرفته‌اند. در این حالت حیاط، با ایجاد یک حصار در دور این عناصر آن‌ها را در بر می‌گیرد. حیاط افزون بر ایجاد وحدت بین عناصر، نوعی ارتباط پیمایشی بین آن‌ها ایجاد می‌کند، این ارتباط یا از ورودی ساختمان به مقصد دیگر فضاهای پراکنده مثل انبار، آغل و غیره در حیاط صورت می‌گیرد یا با استقرار محوطهٔ اصلی تابستانی و زمستانی در جبهه‌های مختلف ارتباط دهندهٔ بخش‌های اصلی خانه است. ایجاد یک فضای سرسبز و خرم با حوض آب در شکل‌های مختلف
یک فضای سرسبز و خرم با حوض آب در شکل‌های مختلف آن و استفاده از حیاط به عنوان منظری زیبا برای ساکنان داخل اتاق ها یا فضاهایی چون تالار و صفه و نشیمن‌گاهی برای عصرها و غروب تف دیده مناطق گرم و کویری، از دیگر موارد استفادهٔ حیاط است. حیاط در ایران. در مواردی نیز حیاط سرسبزی زیاد را نمی‌طلبد؛ زیرا وجود درختان و گیاهان باعث شرجی بیشتر می‌شود و تشدید گرما و رطوبت را به همراه دارد. از این‌رو در شهر چون بوشهر، باغ به فضایی با مساحت بسیار کم در خانه گفته می‌شود. حیاط در شهر، عبور دهنده جریان هوای مطبوع به فضاهای
در شهر، عبور دهنده جریان هوای مطبوع به فضاهای مختلف بوده در حین اینکه سازمان دهی فضاهای مختلف را در کنار خود به عهده داشته‌است. سازمان دهی فضاهای مختلف با توجه به عوامل مؤثر در آن یکی از با اهمیت‌ترین عملکردهای حیاط در طراحی خانه بوده‌است. با توجه به تأثیر گردش خورشید در جبهه‌های مختلف خانه، سازندگان آن هر جبهه را به فصلی و ساعتی اختصاص داده‌اند. با عنایت به این موضوع، جبههٔ رو یه آفتاب بخش زمستان نشین، جبههٔ پشت به آفتاب بخش تابستان‌نشین (در ساعاتی از روز) و جبههٔ غربی برای ساعاتی از روزهای سرد زمستان در
و جبههٔ غربی برای ساعاتی از روزهای سرد زمستان در نظر گرفته شده و برای پرهیز از تابش گزندهٔ آفتاب به جبههٔ شرقی، در بیشتر موارد در این قسمت طاق نما ساخته‌اند. همچنین در حیاط ورودی‌هایی به زیر زمین‌ها برای گذراندن روزهای گرم تابستان تعبیه شده‌است. در مناطقی چون یزد و کاشان بخش بزرگی از حیاط به صورت گودال باغچه ساخته شده‌است تا علاوه بر دسترسی بهتر به آب زیر گذر قنات‌ها، با کاشت درختان سرسبز و فضاهای درخور، محیطی خنک به‌وجود آورند. عامل مؤثر دیگر در سازمان‌دهی، ایجاد حریم امن و آرام برای آسایش خانواده
ایجاد حریم امن و آرام برای آسایش خانواده بوده‌است که خانه‌های حیاط دار درون‌گرا یا با ایجاد فضایی در گوشه‌ای از یک حیاط و خارج از محیط خصوصی خانواده یا با ساختن حیاطی دیگر به نام بیرونی به این هدف دست یافته‌اند. بناهای حیاط دار در ایران قدمتی در حدود هشت هزار سال دارند. بناهای مختلف و خانه به‌طور خاص تا رسیدن به شکل حیاط مرکزی کامل، زمانی در حدود شش هزار سال را طی کرده‌اند و در هرکدام از دوره‌های تاریخی حیاط یک یا چند کاربرد از آنچه یاد شده‌است را داشته. ابتدایی‌ترین روش محصور کردن یک سر پناه در داخل یک
ابتدایی‌ترین روش محصور کردن یک سر پناه در داخل یک حصار را می‌توان در حصارهای سنگی دولمن‌هایی در آذربایجان مشاهده کرد. این حصارها هرچند که ارتفاع زیادی ندارند ولی نشانه‌ای از تفکر در مشخص کردن حدود مالکیت از طرف سازندهٔ آن می‌باشد. این نوع حصارها را هنوز هم می‌توان در مناطقی از ایران چون دشت گیلان و خانه‌های روستایی گالی پوش با حصاری به نام خانه محوطه مشاهده کرد. حیاط به عنوان رابط بین چند فضا در خانه‌های باستانی تپه زاغه متعلق به هزاره ششم کاوش شده‌است. خانه‌ها متشکل از دو بخش روباز (حیاط) و بسته با فضاهای
متشکل از دو بخش روباز (حیاط) و بسته با فضاهای مسکونی و غیر مسکونی بوده‌اند. فضاهای بسته به دو بخش برای استراحت و خواب و فعالیت‌های روزانه، نگهداری از حیوانات یا انبار کردن تولیدات کشاورزی تقسیم شده‌است. آغل آشپزخانه و بعضی انبارها نیز در حیاط قرار داشته‌اند. خانه‌ها دارای یک تا چند حیاط بوده‌اند. حیاط در شکل‌های کامل تر خود و نزدیک به حیاط مرکزی در یک ساختمان، معروف به ساختمان‌های سوخته در تپه حصار دامغان کاوش شده‌است. فضاهای مختلف مثل سالن مرکزی، انبارها، آشپزخانه و چند اتاق دیگر رو به حیاط باز می‌شدند.
آنژین صدری یا آنژین قلبی (به فرانسه: Angine de poitrine و از ریشه لاتین Angina pectoris) که به آن «درد قفسه‌سینه» (به انگلیسی chest pain) هم گفته می‌شود به وضعیتی گویند که بیمار دچار درد قفسه سینه شده باشد که منشأ درد مشکل در شریان‌های کرونر باشد. دلیل ظهور آنژین صدری فقدان اکسیژن کافی در ماهیچه‌های قلبی‌است. این درد بیشتر در ناحیه میان‌سینه چپ و با قابلیت انتشار (بیشتر در نوع ناپایدار) به بازوی چپ (گاه هردو بازو)، فک و بخش میانه دو شانه نیز دارد. ریشه واژه. واژه "آنژین" ناشی از کلمه یونانی ἀγχόνη به معنای
واژه "آنژین" ناشی از کلمه یونانی ἀγχόνη به معنای احتقان است که به معنای گلودرد هم می‌تواند باشد و ربطی به آنژیو به معنای رگ ندارد. علت‌شناسی. آنژین (درد قفسه سینه) ناشی از انسداد نسبی شریان‌های کرونر قلب به مفهوم این است که قلب، خون کافی به‌خصوص در هنگام ورزش، فعالیت نیمه‌سنگین و سنگین یا مواجهه با استرس دریافت نمی‌کند. اگر درد قفسهٔ سینه در هنگام استراحت وجود داشته و یا درد پس از تظاهر، ظرف چند دقیقه بهبود نیابد احتمال حمله قلبی وجود داشته و باید بیمار به نزدیکترین مرکز درمانی منتقل شود. بعضی عوامل خطرساز
مرکز درمانی منتقل شود. بعضی عوامل خطرساز پیدایش آنژین سن بالا، جنسیت با درصد بالای بروز در مردان، یائسگی، سابقه‌خانوادگی آنژین، دیابت، مصرف دخانیات، کلسترول بالا (هایپرکلسترولمی)، افزایش لحظه‌ای یا زیادی فشار خون مزمن، چاقی، کمی تحرک و فعالیت بدنی و استرس می‌باشند. انواع. معمولاً آنژین موقتی است و گاهی هم دردی مزمن و ماندگار است. از نظر پزشکی آنژین به دو نوع تقسیم می‌شود: آنژین پایدار. آنژین پایدار(stable angina) نوعی ایسکمی در میوکارد است که به دلیل افزایش درخواست (demand) متابولیک ماهیچه قلب (میوکارد) رخ
درخواست (demand) متابولیک ماهیچه قلب (میوکارد) رخ می‌دهد. دلیل بروز درد یا شرایط افزایش کار قلب شامل فعالیت بدنی، استرس با منشأ روانی و واکنش به هوای سرد بوده یا به دلیل آسیب‌های غیر قلبی که نیاز به اکسیژن را افزایش داده یا پرفیوژن قلبی را کاهش می‌دهند. از این موارد می‌توان به کم‌خونی حاد، هیپرتیروئیدیسم، فشارخون بالا و تب شدید اشاره نمود. درد بیمار با هرکدام از دلایل بالا ظاهر گردیده و با استراحت محو می‌شود. مهم‌ترین علت ابتلا به آنژین پایدار وجود پلاک اتروم (آترواسکلروز) ثابت در شریان کرونر بوده که ۷۰ تا
(آترواسکلروز) ثابت در شریان کرونر بوده که ۷۰ تا ۷۵ درصد مجرای شریان بسته شده باشد. مدت‌زمان بروز درد از یک تا ۲۰ دقیقه ممکن است متغیر باشد و پاسخ فارماکولوژیک بیمار به نیتروگلیسرین زیرزبانی (TNG) مناسب است. آنژین ناپایدار. آنژین ناپایدار(Unstable angina) می‌تواند بدون مقدمه ایجاد شود یا آنژین پایداری که حتی در حالت استراحت توسط شخص حس شود، آنژین حالت ناپایدار به خود گرفته‌است. تمام شرایط و حالات آنژین پایدار شامل محدوده ایجاد درد و کیفیت آن در این نوع آنژین نیز وجود دارد اما شدت و تناوب و مدت‌زمان آن
آنژین نیز وجود دارد اما شدت و تناوب و مدت‌زمان آن شدیدتر است. آنژین ناپایدار بسیار خطرناک بوده و در ۱۰ درصد بیماران به یک سکته قلبی تبدیل می‌شود. علت آن کمبود اکسیژن مورد نیاز بافت ماهیچه قلب است. این کمبود اکسیژن به دلیل افزایش نیاز میوکارد نبوده و به علت ناتوانی قلب در پمپ کردن خون کافی درون شریان کرونر ایجاد می‌شود. درد در این نوع آنژین نیز به علت وجود انسداد و تنگی پلاکتی درون کرونر است ولی شکسته شدن پلاک‌های درون کرونر و ایجاد میکروآمبولی می‌تواند منجر به انسدادهای دیگری شود. درمان و دخالت‌های پزشکی و
به انسدادهای دیگری شود. درمان و دخالت‌های پزشکی و پیگیری آنژین ناپایدار همان است که در آنژین پایدار وجود دارد. دیگر انواع آنژین‌های صدری، شامل موارد زیر هستند: آنژین واریانت یا پرینزمتال. آنژین واریانت یا پرینزمتال ( یا ) که در اثر اسپاسم عروق کرونر سالم به علت افزایش ناگهانی آدرنالین معمولاً در هنگام بیدارشدن رخ می‌دهد و داروهای نیترات و کلسیم بلوکر در درمان مؤثرند. آنژین شبانه (Nocturnal). آنژین شبانه (nocturnal) که در اثر نارسایی قلب یا هایپرتروفی بطن چپ به‌طور ناگهانی در هنگام بیدارشدن از خواب ایجاد
چپ به‌طور ناگهانی در هنگام بیدارشدن از خواب ایجاد می‌شود و دیگوکسین در درمان مؤثر است. آنژین دکوبیتوس. آنژین دکوبیتوس که در پوزیشن‌های خاص مثل خم شدن یا دراز کشیدن در اثر افزایش فعالیت سمپاتیک طی دیدن رؤیا یا افزایش بازگشت وریدی و نارسایی قلب رخ می‌دهد. علایم و نشانه‌ها. آنژین (در هردو نوع) در بیمار پیش از احساس مشخصه درد خود را با احساس ناراحتی، هراس، سوزش، احساس فشار و سنگینی بر روی قفسه سینه بروز می‌دهد. از آنجا که سنسورهای درد مشخص مربوط به قلب بر روی اعصاب وجود نداشته و به‌طور اشتراکی از سری اعصاب درد
وجود نداشته و به‌طور اشتراکی از سری اعصاب درد پوستی و اندام فوقانی بهره می‌برد، درد ناشی از آنژین به صورت قابل انتشار به بازو، انگشت کوچک دست چپ، فک و گردن است. درد فشارنده در ناحیه قفسه سینه و ازبین رفتن آن ظرف چند دقیقه پس از استراحت یا مصرف دارو تجویز شده توسط پزشک از شاخصه‌های نوع پایدار آن است. در برخی بیماران حالت تهوع، احساس کاذب آروغ زدن و تعریق نیز همراه با درد بروز می‌کند. نوعی آنژین با نام آنژین پرینزمتال وجود دارد که بیشتر در زنان جوان دیده می‌شود و در آن رگ‌های کرونر عادی و بدون انسداد بوده و
و در آن رگ‌های کرونر عادی و بدون انسداد بوده و دلیل آن اسپاسم در شریان کرونر است. درمان. هدف از درمان آنژین بازگرداندن توانایی انجام زندگی روزمره و توان فعالیت به میزان متوسط و درمان بیماری قلبی زمینه‌ای و پیشگیری از وخیم شدن آن است. زمانیکه درد قلبی شدید بوده و با تعریق یا تهوع همراه است بهتر است از فعالیت اجتناب نموده و با مرکز فوریتهای پزشکی یا همان اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید و کمک بخواهید. درمان تهاجمی(Invasive). در صورت مؤثر نشدن داروها ممکن است جراحی لازم شود روش‌های مختلف جراحی جهت رفع انسداد عروق خونی
شود روش‌های مختلف جراحی جهت رفع انسداد عروق خونی یا گشاد کردن عروق وجود دارد که موجب جریان خون بهتر قلب می‌شود. تغذیه. پرهیز از چربی‌های اشباع شده مانند گوشت قرمز و لبنیات پرچربی، کافئین و الکل و استفاده از سبزی‌های تازه، غلات کامل و اسیدهای چرب ضروری در آنژین باید رعایت گردد. مکمل‌های غذایی به ویژه اُمگا۳ نیز با تقویت عضله قلب، کاهش کلسترول و تقویت بافت همبند و تسهیل کار سلول‌های خونی موجب کاهش علایم آنژین می‌شوند. پیگیری. مشخصات و خط سیر پیدایش آنژین باید کنترل شود، تعداد دفعات بروز آن مدت زمان بروز درد
کنترل شود، تعداد دفعات بروز آن مدت زمان بروز درد مهم است. اگر الگوی درد تغییر کند باید با پزشک مشورت نمود.
مسدودکنندهٔ کانال کلسیمی گروهی از داروها هستند که ورود کلسیم به داخل سلول و خروج کلسیم از ذخایر سلولی را مهارمی‌کنند. این داروها موجب کاهش سرعت هدایت دهلیزی-بطنی و سینوسی-دهلیزی و شل‌شدن عضلات دیواره قلب و عضلات صاف عروق می‌شوند. اتصال کلسیم به میوزین برای انقباض عضلات صاف جدار عروق ضروری است. این داروها در مداوای بیماری‌های شریان‌های کرونری از جمله آنژین صدری، آریتمی قلبی، زیادی فشار‌خون و بیماری‌های عروق انتهایی کاربرددارند. ازجمله این داروها دیلتیازم، وراپامیل، نیمودیپین، نیفدیپین و آملودیپین است. طبقه
نیمودیپین، نیفدیپین و آملودیپین است. طبقه بندی. این داروها به دو گروه تقسیم‌بندی می‌شوند؛ دی هیدروپیریدین‌ها و سایر داروها: دی هیدروپیریدین‌ها: آملودیپین، نیمودیپین، نیفدیپین، نیلودیپین، ریودیپین فنیل آلکیل آمین: وراپامیل بنزوتیازپین: دیلتیازم
رگ‌بازسازی یا رگ‌سازی یا آنژیوپلاستی شیوه‌ای درمانی برای رفع تنگی رگ‌های خونی است. از این عمل اغلب در آنژین صدری و برای رفع گرفتگی سرخ‌رگ کُرنری قلب استفاده می‌شود، ولی در مورد سایر سرخرگها نیز ممکن است. روش کار. آنژیوپلاستی معمولاً به دنبال رگ‌نگاری (آنژیوگرافی) و تشخیص قطعی رگ‌های مسدود شده انجام می‌گیرد. طی آن نواحی باریک شدهٔ مجرای رگ به کمک باد کردن یک بالن کوچک مخصوص در داخل رگ، یا از بین بردن انسداد به کمک لیزر باز می‌شوند. در سال‌های اخیر بالن را گاهی تواماً با یک وسیله کوچک فلزی به نام استنت
را گاهی تواماً با یک وسیله کوچک فلزی به نام استنت (stent) به کار می‌برند تا مانع از عود سریع انسداد رگ شود. استنت نوعی لوله کوچک مشبک و تور مانند است که در داخل رگ جایگزین می‌شود و آن را باز نگه می‌دارد. ۱-استنت‌ها وسیله‌های دائمی هستند و در رگ باقی مانده و خارج نمی‌شوند. ۲-در ۶ ماه اول پس از تعبیه استنت انجام MRI ممنوع است (به علت تلاش میدان مغناطیسی دستگاه MRI برای جذب فلز). در مواردی که نیاز به انجام MRI به صورت اورژانس در ۶ ماه پس از آنژیوپلاستی باشد حتماً با پزشک قلب خود مشورت کنید. ۳-وجود استنت قلبی
با پزشک قلب خود مشورت کنید. ۳-وجود استنت قلبی باعث به صدا درآوردن زنگ خطرهای موجود در ایستگاه‌های بازرسی فرودگاه نمی‌شود. انواع روش‌های آنژیوپلاستی. آنژیوپلاستی قلب. عملی است که در آن یک متخصص قلب و عروق یا جراح برای رفع انسداد یک یا چندین شریان تأمین کننده خون عضله قلب از آنژیوپلاستی استفاده می‌کند. بیمارانی که به آنژیوپلاستی قلب احتیاج دارند؛ ممکن است دارای علائمی مانند درد و ناراحتی در قفسه سینه یا تنگی نفس باشند. آنژیوپلاستی محیطی. به عمل رفع انسداد عروق در اندام‌های انتهایی، یعنی بازوها و پاها گفته
در اندام‌های انتهایی، یعنی بازوها و پاها گفته می‌شود. بیمارانی که به آنژیوپلاستی محیطی احتیاج دارند، ممکن است علائمی مانند درد، گرفتگی عضلات، خستگی، سوزن سوزن شدن، تغییر رنگ پوست یا بی‌حسی در دست‌ها و پاها را تجربه کنند. کاربرد در عروق کرونری. درمان کاهش خونرسانی سرخرگ‌های قلب هم‌اکنون به دو روش صورت می‌پذیرد: «روش مداخله‌ای ماورای پوستی کرونری» (PCI) که توسط پزشکان قلب صورت پذیرفته و در جامعه به عنوان «بالون زدن و فنر» شناخته شده است و روش عمل جراحی باز خونرسانی که به عمل بای پس (دور زننده) مشهور است. در
که به عمل بای پس (دور زننده) مشهور است. در این روش رگ مسدودشده توسط بادکنکی به نام بالون که در نوک کاتتر داخل عروقی قرار دارد، متسع و چند ثانیه در این حالت نگه داشته می‌شود تا رگ باز شود؛ گاهی نیز برای جلوگیری از انسداد مجدد رگ وسیله فنرمانندی به نام استنت داخل رگ مسدود قرار داده می‌شود. تفاوت آنژیوگرافی با آنژیوپلاستی چیست؟. در آنژیوگرافی از طریق یک شریان که ممکن است کشاله ران (فمورال) یا آنژیوگرافی از راه دست باشد، یک لوله تو خالی به داخل رگ اصلی تغذیه‌کننده بدن (آئورت) وارد شده و در ابتدای عروق
تغذیه‌کننده بدن (آئورت) وارد شده و در ابتدای عروق تغذیه‌کننده قلب (کرونر) قرار می‌گیرد. حال از داخل این کاتتر ماده حاجب در ابتدای رگ قلب تزریق شده و این ماده با ورود به داخل رگ قلب توسط اشعهٔ ایکس ردیابی و تصویربرداری خواهد شد. پس از انجام آنژیوگرافی کاتتر تعبیه‌شده از کشاله ران یا مچ دست خارج می‌شود. اگر آنژیوگرافی از طریق کشاله ران انجام شود برای جلوگیری از خونریزی حدود ۳ ساعت یک یا دو کیسه شن روی محل قرار داده می‌شود، بیمار برای ۶ ساعت اجازه حرکت ندارد، اما در آنژیوگرافی از طریق دست بیمار بلافاصله اجازه
در آنژیوگرافی از طریق دست بیمار بلافاصله اجازه پیدا می‌کند که راه رفته و محدودیت حرکت نداشته و نیازمند کیسهٔ شن نیز نمی‌باشد. در آنژیوپلاستی همان روش آنژیوگرافی برای رساندن لوله تو خالی به ابتدای شریان تغذیه‌کننده قلب (کرونر) استفاده می‌شود. سپس یک سیم بسیار نازک وارد عروق قلب دچار تنگی شده و داخل رگ ثابت می‌شود. برای باز کردن رگ دچار تنگی یا انسداد یا حاوی لخته ابزارهای گوناگونی مانند ترومبوساکشن، بالون و استنت از روی این سیم نازک وارد عروق قلبی می‌شود و کار بیرون کشیدن لختهٔ تازه یا بازکردن رگ دچار
و کار بیرون کشیدن لختهٔ تازه یا بازکردن رگ دچار انسداد از این طریق انجام می‌گیرد. زمان مورد نیاز برای آنژیوگرافی به‌طور متوسط حدود ۳–۲ دقیقه است ولی در آنژیوپلاستی به‌طور متوسط ۳۰–۱۵ دقیقه زمان لازم می‌باشد. اغلب بیماران پس از انجام آنژیوگرافی از طریق شریان دست پس از گذشت ۶–۵ ساعت در صورت نرمال بودن رگ مرخص می‌شوند ولی بیمارانی که تحت بازکردن عروق قلب (آنژیوپلاستی) قرار می‌گیرند دست‌کم یک شب را در بخش مراقبت‌های قلبی (سی‌سی‌یو) سپری می‌نمایند.
بای‌پس سرخرگ کرونری یکی از جراحی‌ها برای درمان کاهش خونرسانی سرخرگ‌های قلب است. در صورت گرفتگی و تنگی بیش از ۷۰ درصد سرخرگ‌های کرونری و عدم قابلیت درمان با آنژیوپلاستی یا فنر و بالون این جراحی انجام می‌گیرد. تشخیص نهایی گرفتگی و انسداد عروق کرونر توسط آنژیوگرافی انجام می‌پذیرد و تصمیم‌گیری برای انجام عمل بای‌پس با در نظر گرفتن نتایج داده‌های بالینی و براوردهای پاراکلینیکی و تشخیصی مکمل است. اصطلاح بای‌پس به ایجاد یک مسیر دور-زننده که تنگی سرخرگ‌های کرونر را دور می‌زند، اشاره دارد. این بدین معنا است که با
دور می‌زند، اشاره دارد. این بدین معنا است که با ایجاد یک انشعاب توسط یک پیوند عروقی ناحیه گرفتگی و تنگی سرخرگ کرونری دور زده می‌شود یا اینکه میانبری توسط پیوند عروقی برای خونرسانی ایجاد می‌شود. شیوهٔ جراحی. پیوندهای عروقی که در این جراحی بکار می‌روند از نوع سیاهرگی و سرخرگی است. پیوندهای سیاهرگی از ساق و ران اندام تحتانی برداشت می‌شود. پیوندهای سرخرگی متعددی را می‌توان برای جراحی بای‌پس استفاده نمود. سرخرگ سینه‌ای درونی چپ که از جداره داخلی قفسه سینه سمت چپ برداشت می‌شود معمولاً در تمامی بیماران مورد
چپ برداشت می‌شود معمولاً در تمامی بیماران مورد استفاده قرار می‌گیرد. پیوندهای سرخرگی دیگری نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند، که مرسوم‌ترین آن‌ها سرخرگ سینه‌ای درونی راست و یکی ازدو سرخرگ ساعد به نام سرخرگ زند زبرین است. جراحی بای‌پس مبتنی بر اتصال پیوندهای وریدی یا سرخرگی به سرخرگ‌های حامل انسداد یا گرفتگی است که این اتصال به روش دوخت صورت می‌پذیرد که اصطلاح علمی ان اناستوموز است. اتصال پیوند را به سرخرگ کرونر را " اتصال انتهایی " یا " اناستوموز دیستال" می‌نامند چرا که این نقطه انتهای جریان خون در پیوند است.
چرا که این نقطه انتهای جریان خون در پیوند است. آماده‌سازی قبل از عمل. اولین آماده‌سازی رعایت زمان مناسب عمل است. در مورد اورژانسی بیمار می‌بایست حداقل ۷۲ ساعت بعد از انجام آنژیوگرافی مورد عمل قرار گیرد تا احتمال آسیب کلیوی به حداقل رسد. بیماران می‌بایست در صورت ثبات وضعیت به مدت یک تا سه هفته بعد از سکته قلبی تحت نظر یا استراحت باشند. کنترل قند خون دارای اهمیت فراوانی در نتایج عمل دارد و شاخص HbA1c می‌بایست در حد ممکن با درمان صحیح دیابت به سمت نرمال هدایت شود. غربالگری معایب عملکردی تمامی ارگان‌ها و
شود. غربالگری معایب عملکردی تمامی ارگان‌ها و دستگاه‌ها به صورت دستوری یا بر حسب داده‌های بالینی و تشخیصی می‌بایست برنامه‌ریزی شوند. برآورد عملکردی ریه‌ها توسط دم‌سنجی، بررسی احتمال گرفتگی عروق کردن، بررسی اعضا شکم و تصویربرداری‌های مکمل مغزی، ریوی و شکمی تعدادی از این غربالگری‌ها است. انجام فیزیوتراپی تنفسی و فراگیری حرکات تخلیه شبکه هوارسانی و استفاده بهینه از نیروی سرفه در چند جلسه قبل از عمل می‌تواند در سیر بعد از عمل مفید واقع شود. تجویز داروهای تقویت بخش و مکمل املاح نیز می‌تواند مفید واقع شوند. از
بخش و مکمل املاح نیز می‌تواند مفید واقع شوند. از آنجایی که عمل بای‌پس موجب اضطراب قابل توجه‌ای می‌شوند آماده‌سازی بیمار توسط داروهای مقابله‌کننده با رادیکال‌های آزاد و سوپر اکسیدها منطقی به نظر می‌رسد. ترک دخانیات دست کم ۲ هفته قبل از عمل تأثیر بسزایی در کاهش عوارض ریوی خواهد داشت. کاهش کنترل شده اضافه وزن تحت نظر پزشک و مفید نمودن رژیم غذایی نیز می‌تواند توصیه شود. این عمل به وسیلهٔ قرار دادن قطعه‌ای از یک سیاهرگ، بین آئورت و ناحیه انتهایی دیستال ضایعهٔ انسداد یافته در شریان کرنری انجام می‌شود. در سال‌های
یافته در شریان کرنری انجام می‌شود. در سال‌های اخیر به جای سیاهرگ از سرخرگ سینه‌ای درونی هم جهت این پیوند استفاده می‌شود. اهمیت. تخمین زده می‌شود از هر سه بزرگسال آمریکایی یک نفر مبتلا به یک یا چند بیماری قلبی عروقی است. در سراسر دنیا هر ساله ۱/۲۵–۱ میلیون جراحی قلب بزرگسال انجام می‌شود که شایعترین عمل جراحی قلب کنارگذر شریان کرونری با روش مرسوم on-pump یعنی با کمک بای‌پس قلبی ریوی است.
شورائی متشکل از بزرگان موسیقی و ادب در رادیو بود که تا زمان انقلاب اسلامی شعر و ترانه و آهنگهارا از لحاظ قابل پخش بودن از رادیو بررسی می‌نمود. افرادی همچون رکن الدین مختاری، علی تجویدی، حبیب الله بدیعی، علینقی وزیری، رهی معیری و... عضو این شورا بوده‌اند.
میدان ساعت ساری میدان ساعت ساری نام میدانی در محله ساری مرکز در مرکز شهر ساری ،مرکز استان مازندران ایران است. این برج معروف که نماد و المان معروف مازندران و ساری است در سال ۱۳۰۹ ساخته شد. برج ساعت ساری به‌عنوان معروف‌ترین نماد شمال ایران، در ساری اولین بار در سال ۱۳۰۹ با ظاهری با ویژگی‌های معماری ایرانی و اروپایی ساخته شد. تاریخچه. تخریب. این برج در جنگ جهانی دوم آسیب دید و در نهایت در سال ۱۳۴۴ با تصمیم شهرداری تخریب شد و میدانی فوّاره‌ای جایگزین آن شد. بازسازی. در سال ۱۳۵۵ سازمان فرهنگ و هنر استان و
بازسازی. در سال ۱۳۵۵ سازمان فرهنگ و هنر استان و شهرداری ساری تصمیم گرفتند که مجدداً برج ساعت را با طراحی جدیدتری بسازند. با تصمیم هیئت‌امنا، معمار این پروژه انتخاب شد و طرح آن نیز به تأیید رسید و پس‌ازآن عملیات ساخت مجدد برج ساعت آغاز شد. دانیال فلاحیان فر طراح این برج می‌باشد که با توجه به طرح‌های قدیمی انجام گرفت وکسی که از سوی هیئت‌امنا به‌عنوان معمار این طرح انتخاب شد، آقای «محمدعلی حمیدی نوا» بود. به گفته حمیدی نوا، ساخت دوم برج ساعت ساری از سال ۱۳۵۵ آغاز شد و کار آن ۲ سال بعد در سال ۱۳۵۷ در اوائل
آغاز شد و کار آن ۲ سال بعد در سال ۱۳۵۷ در اوائل انقلاب به اتمام رسید. کلیه کارگران ساخت برج، ساروی بوده و حقوق روزانه آن‌ها یک تومان بوده است. ویژگی‌ها. این برج دارای ساعت عقربه‌ای بزرگ و مجهز به صدای زنگ ناقوس است که در هنگام تغییر ساعات به تعداد رقم ساعت آن لحظه به صدا درمی‌آمد و در سکوت شب‌های ساری صدای ساعت ۱۲ شب به دلیل تعداد بالای دفعات آن و نیز سکوت شب تا خیابان‌های اطراف برج شنیده می‌شد برج اول ساعت ساری تقریباً به همین شکل بوده است با این تفاوت که مصالحی که در برج دوم استفاده‌شده آجر و سیمان است
مصالحی که در برج دوم استفاده‌شده آجر و سیمان است که نسبت به ساخت قبلی، بسیار مستحکم‌تر و ماندگارتر است. برج ساعت ساری درگذشته دارای ۲ ساعت بوده؛ یکی به سمت خیابان مدرس و دیگری به سمت خیابان انقلاب که این ۲ ساعت از کشور روسیه واردشده بود؛ اما در حال حاضر تعداد ۴ ساعت در برج نصب‌شده که از کشور ژاپن واردشده است. قابل‌رویت نبودن ساعت‌ها. به گفته کارشناسان معماری به دلیل اینکه چهار خیابان اطراف برج، ازلحاظ هندسی مقابل هم قرار ندارند، لذا این ۴ ساعتی که روی برج نصب‌شده است، از چهار طرف به‌خوبی دیده نمی‌شود و
نصب‌شده است، از چهار طرف به‌خوبی دیده نمی‌شود و تنها از سمت خیابان انقلاب کاملاً واضح و مستقیماً قابل‌رؤیت است.
آمفیزم به معنی نابودی و تخریب پارانشیم ریوی است که منجر به از بین رفتن ویژگی ارتجاعی ریه و از بین رفتن دیوارهٔ کیسه‌های هوایی (حبابکی) ریه (آلوئول‌ها) می‌شود. واژه‌شناسی. آمفیزم مشتق از کلمه یونانی φῦσα با تلفظ فیزا به معنای فوت کردم است؛ بنابراین برای هر عضوی که دچار تورم باددار شود استفاده می‌شود، اما عموماً دربارهٔ اتساع حبابچه‌ها استفاده می‌شود. آسیب‌شناسی. در اثر آمفیزم ریوی موج QRS کوتاه می‌شود. از پیوستن چند کیسهٔ هوایی یک حفرهٔ بزرگ به وجود می‌آید که موجب کاهش سطح تنفسی و اِشکال در جذب اکسیژن
که موجب کاهش سطح تنفسی و اِشکال در جذب اکسیژن می‌شود. از بین رفتن کشش شعاعی ریه در پی این پروسه، منجر به افزایش تمایل مجاری هوایی به روی هم افتادن یا کولاپس شده و در نهایت موجب پرهوایی ریه و محدودیت جریان هوا در ریه‌ها و گیر افتادن هوا در ریه می‌شود. فضاهای تنفسی بزرگ‌تر و بول‌هایی تشکیل می‌شوند. آمفیزم یکی از اجزای اصلی بیماری مزمن انسدادی ریه است. تمامی سیگاری‌ها به درجاتی از آمفیزم دچار می‌شوند. دراین بیماری دیوارهٔ حبابچه‌ها به تدریج از بین رفته و فرد مبتلا به تنگی نفس می‌شود. پیشروی این بیماری بستگی
مبتلا به تنگی نفس می‌شود. پیشروی این بیماری بستگی به تعداد سیگار در روز و تعداد روزهایی که مصرف می‌شود دارد. آمفیزم معمولاً به تدریج پیشرفت می‌کند و منجر به نارسایی تنفسی می‌شود. سبب‌شناسی. علت اصلی آمفیزم کشیدن سیگار است در افراد غیر سیگاری حتی درجات متوسط آمفیزم نادر است. احتمالاً تحریکات ناشی از کشیدن سیگار موجب تخریب یا اختلال در ساخت رشته‌های الاستیک و سایر اجزای سپتوم بین الوئولی می‌شود. این بیماری در اثر مواجهه شغلی با فلز کادمیوم (مواجهه استنشاقی) نیز به وجود خواهد آمد. یک شکل وراثتی آمفیزم اثرات
نیز به وجود خواهد آمد. یک شکل وراثتی آمفیزم اثرات مضری را نشان می‌دهد که می‌توانند در اثر تاخوردگی غلط پروتئین‌ها در ER به وجود آیند. این بیماری در اثر یک جهش نقطه‌ای در آلفا۱-آنتی تریپسین ایجاد می‌گردد، که در حالت عادی توسط هپاتوسیت‌ها و ماکروفاژها ترشح می‌شود. پروتئین نوع وحشی به تریپسین و نیز الاستاز خون متصل شده و آن‌ها را مهار می‌کند. در غیاب این پروتئین، الاستاز بافت نرم ریه را، که در جذب اکسیژن شرکت می‌کند، تجزیه می‌نماید، که در نهایت علائم آمفیزم را ایجاد می‌کند. انواع امفیزم. آمفیزم در حالت معمول
ایجاد می‌کند. انواع امفیزم. آمفیزم در حالت معمول به چهار گروه تقسیم می‌گردد: آمفیزم سنتروآسینار. بیشتر از ۹۵ درصد آمفیزم‌ها از این نوع بوده و در آن لوب‌های ریه درگیر می‌شوند. در این نوع بیشترین آلوئول‌های درگیر در بخش مرکزی شش‌ها و نزدیک به نایژک‌ها (برونکیول) مرکزی قرار دارند درحالی‌که آلوئول‌های دیستال در وضعیت نرمال و سلامت قرار دارند. آمفیزم سنتروآسینار همراه بیماری‌های ریوی مانند برونشیت مزمن و بیماری انسدادی ریوی خود را نشان می‌دهد. آمفیزم پان‌آسینار. در این نوع آمفیزم آلوئول‌های تنفسی افزایش حجم
در این نوع آمفیزم آلوئول‌های تنفسی افزایش حجم دارند و برخلاف نوع سنترآسینار که میانهٔ ریه را دربر می‌گیرد، این نوع آمفیزم از ابتدای برونکیول تنفسی (جایی که آلوئول شروع شده و تنفس آناتومیک آغاز می‌شود) تا آخرین آلوئول در کف شش‌ها را درگیر می‌کند و در حقیقت بیشترین صدمه را بخش پایینی شش‌ها می‌بینند. علت اصلی این نوع آمفیزم اختلال و کمبود در "آلفا۱-آنتی‌تریپسین" است. آمفیزم پاراسکتال یا آسینار دیستال. این نوع آمفیزم تنها بخش‌های دیستال شش را دربر گرفته و صدمه به آسینارها در انتهای دیواره‌های همبندی (کانکتیو)
به آسینارها در انتهای دیواره‌های همبندی (کانکتیو) و بخش مجاور به پرده جنب (پلئور) در ریه است. آمفیزم غیرطبیعی یا بی‌قاعده. آمفیزم بی‌قاعده همانگونه که از نامش پیداست، محل ویژه‌ای نداشته و مکان‌های مختلف آسینار را درگیر می‌کند. از دیگر مشکل‌های این نوع آمفیزم، آسمپتومال بودن و بدون نشانه بودن آن است. سیر بالینی. نخستین سمپتوم و نشانهٔ آمفیزم تنگی نفس یا دیسپنه است که شروعی پیش‌رونده و بحرانی دارد. در برخی بیماران وجود سرفه و تنفس سیبیلانت (دارای صفیر) می‌تواند نشانهٔ آمفیزم باشد. در ادامه کاهش وزن که گاهی