payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به مسجد سری به نشانه تعظیم خم کنند و سپس وارد شوند، درهای ورودی را کم ارتفاع درست می‌کردند. همین که از سردر شمالی داخل شدیم، وارد راهرویی با سقف نسبتاً بلندی می‌شویم که آجرکاری معقل نمای آن را شکل داده است. شبستان ها. مسجد ملک از شبستان‌های متعدد و صحن وسیعی تشکیل شده‌است. این مسجد ۹۱۹۱ متر مربع مساحت و سه درب ورودی و چهار ایوان دارد. ایوان بزرگ قبله، بزرگ‌ترین ایوان است که در ضلع غربی صحن واقع شده‌است. این ایوان با آجر و به سبک دوره سلجوقی مزین شده‌است. چند شبستان در این مسجد ساخته شده که شبستان امام حسن
شبستان در این مسجد ساخته شده که شبستان امام حسن (ع) مشهورترین آن‌ها است. شبستان آقا شیخ حسن فقیه دارای ۲۲ ستون از شبستان‌های دیگر این بنا است. شبستان آقا علی با ۶ ستون در شمال غربی واقع شده که به شبستان امام موسی بن جعفر (ع) متصل می‌شود. شبستان ضلع جنوبی دارای ۲۷ ستون است، ولی شبستان واقع در ضلع شرقی کوچک است. محراب ها. چندین محراب گچ‌بری شده کوچک که بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ سال قبل از عهد سلجوقی بنا شده و به دوران آل بویه برمی‌گردد، از دیگر قسمت‌های مسجد است. سه محراب دیگر نیز که در پشت بام و در شبستان امام حسن (ع)
دیگر نیز که در پشت بام و در شبستان امام حسن (ع) قرار دارد، دارای گچ‌بری‌های زیبا و منحصربه‌فرد هستند که به قرن پنجم مربوط می‌شوند. برج سلجوقی. برج سلجوقی که برجی آجری است، در شمال شرقی مسجد بنا شده که بخش‌های بالایی آن ویران شده و فقط ۶ متر از آن سالم بر جای مانده است. پیشینه. بر اساس مدارک تاریخی که در کتاب نسب نامه خلفا و شهریاران آمده است مسجدی که در دوران سلجوقی بنا گردید مسجدی بود چهار ایوانی که بیشترین مصالح بکارگرفته شده در آن آجر، خشت خام ، ملات گل و ملات گچ بوده‌است . شبستان‌ها در حد فاصل ایوان‌ها
ملات گچ بوده‌است . شبستان‌ها در حد فاصل ایوان‌ها جای دارد بزرگترین شبستان در ضلع غربی و شمالی بوده‌است و ضلع جنوبی صرفاً به صورت یک کله کار یا دو کله کار و در امتداد ایوان جنوبی و شرقی جای داشته‌است که نمای بنا با طرح‌های مختلف مرسوم دوران سلجوقی پوشانده شده بود در خاکبرداری‌ها مشخص شد که در بعضی از بخش‌های تزئینی نگین های کاشی نیز به ابعاد 1/5*5/1 یا 2*2 بکار رفته رنگ کاشی مذکور فیروزه ای بوده‌است که با تلفیق با آجر بسیار زیبا بوده‌است.
ابوالقاسم فلسفی در ۲۵ ربیع المولود ۱۳۲۴ قمری در تهران متولد شد. اوفرزند آیت‌الله حاج شیخ محمدرضا تنکابنی می‌باشد و برادر بزرگ‌تر حجت الاسلام حاج شیخ محمدتقی فلسفی واعظ شهیر و آیت‌الله حاج میرزا علی فلسفی می‌باشد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان توفیق گذراند. سپس در حوزه تهران در رشته ادبیات عرب، فقه و اصول ادامه تحصیل داد. در سالیان دراز قسمتی از اوقات ایشان صرف تحصیل می‌شد و در مجلس درس پدر حضور می‌یافت. قسمت دیگر وقت ا، نیز صرف تنظیم اسنادی می‌گردید که افراد نزد پدر او می‌آوردند تا به خط و مهر او تأیید شود.
نزد پدر او می‌آوردند تا به خط و مهر او تأیید شود. او در اواخر عمر پدرش امامت مسجد فیلسوف را برعهده داشت و به تدریس فقه و اصول نیز می‌پرداخت که به ویژه در تدریس شرح لمعه تسلط فوق العاده ایشان مشهور بود. افراد زیادی از درس او استفاده کردند. طلاب همه روزه در مسجد حمام گلشن که نزدیک منزل وی بود در درس سطحش حاضر می‌شدند. او در دو سه سال آخر عمر به علت کسالت از منزل خارج نمی‌شد و سرانجام در خرداد سال ۱۳۷۱ در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او در صحن گورستان ابن‌بابویه شهر ری به خاک سپرده شد.
بخش مرکزی شهرستان بردسکن یکی از بخش‌های شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بردسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۸٬۶۰۵ نفر بوده است.
بخش شهرآباد یکی از بخش‌های شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شهرآباد شهرستان بردسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۸٬۴۶۵ نفر بوده است. تقسیمات کشوری. مرکزیت. شهرآباد
بخش اَنابَد یکی از بخش‌های شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است. این بخش همزمان با تأسیس شهرستان بردسکن در سال ۱۳۷۴ مورد تصویب قرار گرفت. این بخش از طرف شمال با شهرستان ششتمد و بخش روداب سبزوار از غرب و شمال‌غربی با بخش بیارجمند شاهرود، از جنوب با شهرستان عشق‌آباد، از شمال‌شرقی با بخش مرکزی شهرستان بردسکن و از جنوب‌شرقی با بخش شهرآباد بردسکن همجوار است. با توجه به وجود موقوفه‌های زیاد از جمله موقوفه سوم شعبان که توسط مردم وقف آقا امام حسین که بعدها تحت کنترل آستان قدس رضوی قرار داده شده است، همچنین
کنترل آستان قدس رضوی قرار داده شده است، همچنین این ناحیه به عنوان دروازه ورودی جنوبغربی خراسان بزرگ محسوب می‌شود و هرسال میزبان هزاران زائر امام هشتم می‌باشد. مرقد مطهر امامزاده هاشم انابد میعادگاه عاشقان و قطب فرهنگی این شهر است. وجه تسمیه. در مورد وجه تسمیه انابد چند ددیگاه وجود دارد: اول اینکه این محل ابتدا به علت داشتن باغ‌های انار زیاد و مرغوب، انارآباد نام داشته است و به تدریج به انارباد-اناربد و انابد تبدیل شده است. نظر دیگر این است که این لفظ اشاره به‌آبادی دور است یعنی ابتدا «آن آبادی» بوده است و
به‌آبادی دور است یعنی ابتدا «آن آبادی» بوده است و به تدریج آن آباد و اناباد و انابد شده است. نظر دیگر این است که ابتدا آن رباط (اشاره به کاروانسرا) بوده است که به مرور آنارباط-آناربط و انابط و انابت شده است. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، بخش انابد در سال ۱۳۹۵ دارای ۵٬۶۶۷ خانوار که جمعیت آن برابر با ۱۸٬۵۶۱ نفر بوده که از این تعداد ۹٬۳۸۷ نفر آن مرد و ۹٬۱۷۴ نفر زن است. تقسیمات کشوری. بخش انابد از منظر تقسیمات شامل شهر انابد و دو دهستان صحرا و درونه می‌باشد.
بخش مرکزی شهرستان رشتخوار یکی از بخش‌های شهرستان رشتخوار در استان خراسان رضوی در ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲٫۶۲۱ نفر (۱۰٫۲۲۱ خانوار) بوده‌است. تقسیمات کشوری. شهرها: رشتخوار
بخش جنگل یکی از بخش‌های شهرستان رشتخوار در استان خراسان رضوی ایران است. تقسیمات کشوری. شهرها: جنگل جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش جنگل شهرستان رشتخوار در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۶۷۶ نفر بوده است.
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان کلات در استان خراسان رضوی ایران است. تقسیمات کشوری. شهر: کلات جمعیت. جمعیت بخش مرکزی شهرستان کلات براساس‌ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵،۷۴۵ نفر بوده‌است.
بخش زاوین یکی از بخش‌های شهرستان کلات در استان خراسان رضوی ایران است. تقسیمات کشوری. شهرها : شهرزو ، چنار جمعیت. جمعیت بخش زاوین براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۴،۴۱۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۱٬۷۸۶ نفر بوده‌است.
بخش شش‌طراز یکی از بخش‌های شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شش‌طراز شهرستان خلیل‌آباد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۹٬۹۱۵ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان مه‌ولات یکی از بخش‌های شهرستان مه‌ولات در استان خراسان رضوی ایران است. تقسیمات کشوری. شهرها: فیض‌آباد،عبدل‌آباد،شادمهر جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان مه‌ولات در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۵٬۶۵۶ نفر بوده است.
بخش شادمهر یکی از بخش‌های شهرستان مه‌ولات در استان خراسان رضوی ایران است. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شادمهر شهرستان مه‌ولات در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵٬۷۵۳ نفر بوده است.
آوانگاری فونتیک به معنی بازنمود دیداری صداهای گفتار (یا آواها) است و الفبای آوایی، الفبایی است که در آن برای نشان دادن هر آوا، از یک نویسهٔ خاص استفاده می‌شود و رابطه‌ای یک به یک میان حرف و آوا در آن وجود دارد. نمونهٔ چنین الفبایی، الفبای آوانگاری بین‌المللی است. آوانگاری فونتیک سیستمی برای نوشتن آوای اصوات است که در زبان گفتاری یا زبان اشاره ایجاد می‌شود. در شناخته‌شده‌ترین سیستم برای آوانگاری فونتیک یعنی الفبای آوانگاری بین‌المللی (IPA)، از نقشه‌برداری یک به یک بین آواها و نمادهای نوشتاری استفاده می‌شود.
به یک بین آواها و نمادهای نوشتاری استفاده می‌شود. , طبیعت استانداردشده IPA به کاربران آن اجازه می‌دهد تا آواها، گویش‌ها و لحن‌های زبان‌های مختلف را درست و کامل بنویسند. IPA نه تنها برای مطالعه آواشناسی بلکه برای آموزش زبان، بازیگری حرفه‌ای و آسیب‌شناسی گفتار نیز ابزار مفیدی است.
بخش مرکزی شهرستان ایرانشهر یکی از بخش‌های شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. تقسیمات کشوری. شهر : ایرانشهر جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ایران شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۷۰،۵۳۶ نفر بوده‌است.
اهل غرق یک رمان نوشتهٔ منیرو روانی‌پور، نویسندهٔ ایرانی، است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۳۶۸ منتشر شد و مجدداً توسط نشر قصه در سال ۱۳۸۳ در تهران تجدید چاپ شده است. رمان «اهل غرق» یکی از آثار ادبی شاخص در ایران است که به شیوهٔ رئالیسم جادویی نوشته شده است. رمان «اهل غرق» بیش از همه در شخصیت‌پردازی و فضاسازی متأثر از رئالیسم جادویی است. حضور عناصر وهمی و تخیلی از قبیل: پریان دریایی، غول زشت‌روی دریاها و نیمه‌انسانی‌بودن قهرمان اصلی داستان رمان را در زمرهٔ آثار رئالیسم جادویی جای داده است. نویسنده در تلفیق
رئالیسم جادویی جای داده است. نویسنده در تلفیق واقعیت و تخیل در بیشتر موارد به‌خوبی از عهده برآمده و در برخی موارد با تفسیر و گزارش گونه کردن حوادث، از لحن قابل‌اعتماد آن می‌کاهد. دربارهٔ داستان. داستان "اهل غرق" در جُفره‌ی بوشهر می‌گذرد و عناصر تکرارشوندهٔ شاخص آثار روانی‌پور در آن نقش پررنگی دارد. عناصری چون طبیعت جنوب ایران و دریا، افسانه‌های جُفره و پری‌های دریایی، طلسمها، ماهی‌گیری و زنان بومی که از کتاب "کنیزو (۱۳۶۷)" با آن‌ها آشنا شده‌ایم و در «"اهل غرق»" کامل می‌شوند. خانم روانی‌پور در این رمان
غرق»" کامل می‌شوند. خانم روانی‌پور در این رمان نگاهی پذیرنده و طبیعی به اعتقادات افسانه‌ای بومی‌ها دارد. (بعداً در مجموعهٔ "سیریا، سیریا (۱۳۷۲)" دیدی انتقادی‌تر به خود می‌گیرد) شخصیت‌هایی، مانند مادربزرگ، مرد سبزچشم، گلپر و پری‌های دریایی آبی و قرمز و…، همگی در این داستان حضور دارند و همچنان که جفره مسیر تاریخی خود را طی می‌کند، آنان نیز به تکامل می‌رسند. مشخصات کتاب. مشخصات چاپ نشر خانه آفتاب‌ مشخصات چاپ نشر قصه
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان بمپور در استان سیستان و بلوچستان ایران است. تقسیمات کشوری. شهرها: بمپور،محمدان جمعیت. جمعیت بخش مرکزی شهرستان بمپور براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۳،۷۶۳ نفر بوده‌است.
بخش بزمان یکی از بخش‌های شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بزمان شهرستان ایران شهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۳۶۳۰ نفر و در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۱۸۲۷ نفر بوده است.
حساسیت در تجهیزات اندازه‌گیری به حداقل اندازه دامنه ورودی اطلاق می‌شود که باعث ایجاد تغییر در خروجی سیستم گردد. حساسیت کالیبراسیون. به شیب منحنی رگرسیون، حساسیت کالیبراسیون گفته می‌شود. عموماً این عدد فاقد ارزش است. حساسیت تجزیه ای. با توجه به آنکه حساسیت کالیبراسیون اطلاعات چندانی نمیدهد، حساسیت تجزیه ای تعریف شد که از تقسیم حساسیت کالیبراسیون بر انحراف استاندارد روش - شامل همه خطاها- بدست می‌آید. این عدد در تعیین حد تشخیص بکار میرود.
الفبای آوانگاری بین‌المللی یک سامانهٔ نوشتاری و آوانگاری است که برپایهٔ الفبای لاتینی ساخته شده است. این سامانه به‌وسیلهٔ انجمن آواشناسی بین‌المللی به‌عنوان یک الفبای استاندارد برای نشان دادن صداهای ایجادشده در زبان‌های گوناگون طراحی شده است. در ایجاد این سامانه از دانشجویان و استادانی با زبان‌های گوناگون، زبان‌شناسان، خوانندگان و هنرپیشگان، فرهنگ‌نویسان، زبان‌فراسازان و مترجمان کمک گرفته شده است. الفبای آوانگاری بین‌المللی تنها برای نشان دادن حالت‌های بیانی در زبان‌های شفاهی مانند واج، آهنگِ جمله، اتصال
در زبان‌های شفاهی مانند واج، آهنگِ جمله، اتصال میان واژه‌ها و هجاها کاربرد دارد. برای نشان دادن حالت‌های بیانیِ دیگر مانند دندان‌قروچه، نوک‌زبانی سخن گفتن، و نیز برای صداهای ساخته‌شده به‌وسیلهٔ پدیدهٔ لب‌شکری، مجموعه‌ای گسترده از نمادها مورد استفاده قرار می‌گیرد. هرکدام از نمادهای الفبای آوانگاری بین‌المللی از دو عنصر اصلیِ حروف و نشانه‌های زیروزبری ساخته شده است. گاهی حرف یا تفکیک‌کننده‌های اضافه، به‌وسیلهٔ انجمن آواشناسی بین‌المللی حذف یا اصلاح شده‌اند. همان‌طور که پس از تغییرات سال ۲۰۰۵ در این الفبا، در
که پس از تغییرات سال ۲۰۰۵ در این الفبا، در حال حاضر الفبای آوانگاری بین‌المللی شامل ۱۰۷ نشانه حرفی مجزا، ۴۴ نشانه زیروزبری و چهار نشانه نوای گفتاری است. تاریخچه. در سال ۱۸۸۶ یک گروه از مدرسان زبان انگلیسی و فرانسوی به رهبری یک زبان‌شناس فرانسوی به نام پل پسی نهادی را شکل دادند که در سال ۱۸۹۶ با نام انجمن آواشناسی بین‌المللی شناخته شد. خمیرمایهٔ اصلی الفبای ابداعی این انجمن از الفبای لاتینی نشأت می‌گرفت و برای کاربرد در زبان‌های انگلیسی و فرانسوی طراحی شده بود اما برای قابل استفاده بودن این الفبا در دیگر
بود اما برای قابل استفاده بودن این الفبا در دیگر زبان‌ها کاربرد نمادهای آن در زبان‌های گوناگون تغییر یافت. از زمان پیدایش خود، الفبای آوانگاری بین‌المللی شاهد تغییرات زیادی بوده است. پس از تغییرات اساسی شکل گرفته در این الفبا در سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۳۰ یک دوره ثبات برای این الفبا پیش آمد. کنوانسیون انجمن آواشناسی بین‌المللی در کیل که در سال ۱۹۸۶ برگزار شد به این ثبات خاتمه داد. بعدها نیز تغییرات دیگری مانند افزودن واکه‌های مرکزی و حذف چند حرف در سال ۲۰۰۵ روی داد. حروف. همخوان‌ها. در جدول‌های زیر، خانه‌هایی که
حروف. همخوان‌ها. در جدول‌های زیر، خانه‌هایی که به‌رنگ خاکستری هستند، نشان‌دهندهٔ تلفظی ناممکن هستند. واکه‌ها. واکه‌هایی که با رنگ طلایی مشخص شده‌اند، دارای حرف مخصوصی در الفبای آوانگاری بین‌المللی نیستند. توضیحات. هدف اصلی در الفبای آوانگاری بین‌المللی جایگزینی هر یک صدای ایجادشده با یک نشان می‌باشد. با این وجود این فرایند در صورت پیچیده بودن یک صدا طی نمی‌شود بدین معنا که نمی‌توان یک نشان را جایگزین یک گراف چندگانه نمود. برای مثال در برای آوانگاری زبان انگلیسی نمی‌توان یک نشان /ks/ یا /gz/ را جایگزین حرف
نمی‌توان یک نشان /ks/ یا /gz/ را جایگزین حرف x نمود. همچنین برای حروفی که صداهای متفاوتی را از خود نشان می‌دهند مانند c در زبان انگلیسی یا دیگر زبان‌های اروپایی نمی‌توان یک نشان ویژه در نظر گرفت بلکه برای هر صدا به صورت جداگانه یک نشان در نظر گرفته می‌شود. امروزه الفبای آوانگاری بین‌المللی شامل ۱۰۷ همخوان و ۳۱ واکه می‌شود. ۱۹ نشان دیگر نیز برای نشان دادن کشیدگی، تکیه، نواخت و آهنگ جملات به کار می‌روند. تمام این نشان‌ها در یک نمودار که توسط انجمن آواشناسی بین‌المللی در سال ۲۰۰۵ انتشار یافت قابل مشاهده
بین‌المللی در سال ۲۰۰۵ انتشار یافت قابل مشاهده می‌باشند. آوانویسه‌ها میان کروشه [...] و واج‌نویسه‌ها میان دو خط مورب /.../ می‌آیند. شکل حروف. در گزینش نشان برای استفاده در الفبای آوانگاری بین‌المللی از حروف الفبای لاتین یا الفبای یونانی یا شکل تغییریافته‌ای از هردو استفاده شده است. برای مثال برای نشان دادن واج بست چاکنایی (ع عربی) در الفبای آوانگاری بین‌المللی از شکل بدون نقطه علامت سؤال استفاده می‌شود.
نویسه‌گردانی که بعضی به آن حرف‌نویسی حرف‌نگاری یا ترانویسی نیز گفته‌اند، در زبان‌شناسی به معنی نوشتن الفبای یک دبیره با الفبای دبیره‌ای دیگر، به نحوی است که نوعی تناظر/ برابری میان حروف دبیره اولی یا دبیره مبدأ، با آن دبیره دومی یا دبیره مقصد، برقرار باشد. پس لزوماً تلفظ کلمه یا عبارت نوشته نمی‌شود. در حرف‌نویسی املای تاریخی یا املای شبه‌تاریخی مراعات می‌شود. برای نمونه کلمهٔ "گردن" (بدون اعراب گذاری) را می‌توان با الفبای لاتین به صورت grdn نویسه‌گردانی کرد. نمونهٔ دیگر کلمهٔ "خواهر" است که می‌توان آن را به
نمونهٔ دیگر کلمهٔ "خواهر" است که می‌توان آن را به صورت xvAhr نویسه‌گردانی کرد. چنان‌که دیده می‌شود، املای کلمهٔ "خواهر" املایی تاریخی است و فارس‌زبانان امروز (حداقل در لهجهٔ استاندارد)، حرف "و" را تلفظ نمی‌کنند، اما همچنان هنگام نویسه‌گردانی، "v" که با "و" فارسی متناظر است نوشته می‌شود. نویسه‌گردانی با آوانویسی تفاوت دارد؛ در آوانویسی صورت ملفوظ (تلفظ) کلمه‌ها/واژه‌ها نوشته می‌شود. آنچه در نویسه‌گردانی اهمیت دارد این است که بتوان صورت اصلی نگارش یک کلمه به دبیرهٔ اصلی را از روی صورت نویسه‌گردانی شده، بدون
دبیرهٔ اصلی را از روی صورت نویسه‌گردانی شده، بدون ابهام بازسازی کرد. از این رو لزومی ندارد که یک نویسه/حرف همیشه به یک صورت نویسه‌گردانی شود؛ مثلاً کلمهٔ شاپور به خط پهلوی کتیبه‌ای نوشته می‌شود و به صورت šhpwhry حرف‌نویسی می‌شود. چنان‌که دیده می‌شود نویسهٔ «» که در کلمهٔ فوق دو بار آمده‌است یک بار w و یک بار r حرف‌نویسی شده‌است. با این حال با داشتن صورت šhpwhry شکل پهلوی کلمه را عیناً می‌توان بازسازی کرد. تنها باید به خاطر داشت که w و r در خط پهلوی کتیبه‌ای یک‌سان نوشته می‌شوند. حالت دیگری هم متصور است و
یک‌سان نوشته می‌شوند. حالت دیگری هم متصور است و آن هنگامی است که چند نویسهٔ متفاوت یک‌سان حرف‌نویسی می‌شود. در این صورت، معمولاً در دبیرهٔ اصلی قاعده‌ای وجود دارد که هنگام بازسازی کلمه تعیین می‌کند که صورت حرف‌نویسی‌شده باید به کدام نویسه تبدیل شود؛ مثلاً اگر در خط فارسی نویسه‌های "ک‍" و "‍ک" را دو نویسهٔ جدا در نظر بگیریم، همچنان صورت حرف‌نویسی‌شدهٔ واژهٔ "کک" kk خواهد بود. حال برای بازسازی صورت کلمه به خط اصلی از روی kk باید دانست که "k" اگر در ابتدا بیاید "ک‍" نوشته می‌شود و اگر در پایان پس از نویسه‌ای
"ک‍" نوشته می‌شود و اگر در پایان پس از نویسه‌ای بیاید که به حرف بعد می‌چسبد "‍ک" نوشته می‌شود؛ بنابراین با دانستن قاعده‌های رسم‌الخط فارسی می‌توان صورت اصلی کلمه را همچنان بازسازی کرد.
زن فرودگاه فرانکفورت مجموعه‌داستانی از منیرو روانی‌پور است. چاپ نخست این کتاب در پاییز ۱۳۸۰ به‌همت نشر قصه در تهران منتشر شده‌ است و ۱۴۰ صفحه دارد. خانم روانی‌پور در این مجموعه از سبک‌های متفاوتی از جمله رئالیسم، رئالیسم جادویی و سوررئالیسم استفاده می‌کند و در بعضی از داستان‌های رئالیستی مدرن آن به افرادی اهل‌قلم، خود-تبعیدگر یا پناهنده می‌پردازد. داستان‌ها. این مجموعه شامل ۱۴ داستان است:
زبان سومِری زبان سومر باستان در منطقهٔ میان‌رودان جنوبی (بخشی از عراق کنونی) بود. زبان سومری زبانی تک‌خانواده بوده است، بدین معنی که با هیچ زبان دیگری بستگی یا هم‌ریشگی ندارد. سومری از هزارهٔ چهارم پیش از میلاد به عنوان زبان گفتاری به‌کار می‌رفت تا این‌که در اوایل هزارهٔ دوم پ.م. رفته‌رفته زبان اکدی که از خانواده زبان‌های سامی است، به عنوان زبان گفتاری جانشین آن شد. از نظر گونه شناختی این زبان با زبان‌های سامی فرق دارد. با این حال، استفاده از سومری برای نوشتار (امور تشریفاتی و مذهبی) تا سدهٔ نخست ق.م. ادامه
(امور تشریفاتی و مذهبی) تا سدهٔ نخست ق.م. ادامه یافت. از آن پس تا سدهٔ ۱۹ میلادی و کشف رمز به دست زبانشناسان و دانشمندان غربی این زبان و یادگار آن به دست فراموشی سپرده شد. روابط دستوری در این زبان با «وند» هایی که به فعل اضافه می‌شوند تعیین می‌گردد و قیدها نیز به صورت «پی‌بست» در جمله می‌آیند. این پی‌بست‌ها به وسیلهٔ پیشوندهای متصل به فعل ارجاع داده می‌شوند. همچنین روابط دستوری در این زبان، کُنایی (ارگاتیو) و گسسته است و از این جهت، در ساختارهای کنایی بهترین بازدهی را دارد و در ساختارهای فاعلی-مفعولی
بهترین بازدهی را دارد و در ساختارهای فاعلی-مفعولی بازدهی کمتری دارد. مراحل. تاریخ سومری مکتوب را می‌توان به چند دوره تقسیم کرد: سومری باستانی نخستین مرحله کتیبه‌های با محتوای زبانی است که از دوره سلسله اولیه از حدود ۲۹۰۰ پیش از میلاد تا ۲۶۰۰ پیش از میلاد به مدت سیصد سال آغاز می‌شود. این دوره پس از پیشا ادبی، که تقریباً از ۳۳۰۰ پیش از میلاد تا ۲۹۰۰ پیش از میلاد را در بر می‌گیرد، می‌شود. اصطلاح «پسا سومری» به معنای زمانی است که این زبان قبلاً منقرض شده بود و توسط بین‌النهرینی‌ها تنها به عنوان یک زبان مذهبی و
بین‌النهرینی‌ها تنها به عنوان یک زبان مذهبی و کلاسیک برای اهداف مذهبی، هنری و علمی حفظ شده بود. تاریخ انقراض به‌طور سنتی تقریباً به پایان سلسله سوم اور، آخرین ایالت عمدتا سومری در بین‌النهرین، در حدود ۲۰۰۰ پیش از میلاد می‌رسد. با این حال، این تاریخ بسیار تقریبی است، زیرا بسیاری از محققان ادعا کرده‌اند که سومری قبلاً در اوایل سده مرده یا در حال مرگ بوده است یعنی ۲۱۰۰ پیش از میلاد، در آغاز دوره اور سوم و دیگران باور دارند که سومری به عنوان یک زبان گفتاری در بخش کوچکی از بین‌النهرین جنوبی (نیپور و پیرامون آن)
کوچکی از بین‌النهرین جنوبی (نیپور و پیرامون آن) تا اواخر ۱۷۰۰ پیش از میلاد ادامه داشته. وضعیت زبان سومری میان سال‌های ۲۰۰۰ تا ۱۷۰۰ پیش از میلاد هر چه باشد، از آن زمان است که شمار بسیاری از متون ادبی و فهرست‌های واژگانی دوزبانه سومری-اکدی، به‌ویژه از مکتب کتاب‌نویس نیپور باقی مانده است. اسناد مکتب سومری از سلسله دریایی در تل خیبر در جنوب عراق یافت شد که برخی از آنها حاوی نام‌های سالی از دوران سلطنت پادشاهی با نام تاج و تخت سومری Aya-dara-galama است. دسته‌بندی. سومری امروزه یک زبان ایزوله محسوب می‌شود. سومری
سومری امروزه یک زبان ایزوله محسوب می‌شود. سومری زبانی پیوندی است و از زمان رمزگشایی آن موضوع وابستگی زبان سومری به طیف گسترده‌ای از زبان‌های پیوندی و غیرپیوندی دیگر بسیار بحث‌برانگیز بوده است؛ ولی به‌طورکلی پذیرفته شده است که زبانی جدا از دیگر زبان‌ها بوده است. سومری، به‌عنوان کهن‌ترین زبان نوشتاری، اعتبار ویژه‌ای دارد و به همین دلیل گاهی یک پیش‌زمینهٔ ملی و ناسیونالیستی و لذت اثبات دارد که به‌دلیل اثبات‌ناپذیری تقریباً درمیان زبان‌شناسان هیچ پشتوانه‌ای ندارد. برخی از خانواده زبان‌هایی که جهت خویشاوندی با
برخی از خانواده زبان‌هایی که جهت خویشاوندی با سومری تاکنون مطرح شده‌اند: همچنین پیشنهاد شده که سومری از کریول اواخر دوران پارینه سنگی ریشه گرفته است. فرضیهٔ گسترده‌تری نیز وجود دارد که یک زبان نیاهندواروپایی پیش از سومری در میان‌رودان وجود داشته و برروی سومری تأثیرگذار بوده است. تاریخ‌شناسی. کلید خواندن خطوط میخی "لوگوسیلابلی" از سنگ‌نبشه بیستون به دست آمد، یک سنگ‌نبشته سه‌زبانه میخی که به زبان‌های فارسی باستان، ایلامی، و اکدی نوشته شده است. (به شیوه‌ای مشابه، کلید فهم هیروگلیف‌های مصری از سنگ روزتای
مشابه، کلید فهم هیروگلیف‌های مصری از سنگ روزتای دوزبانه و رونوشت [یا آوانوشت؟] ژان-فرانسوا شامپولیون در ۱۸۸۲ میلادی به دست آمد) نمونه زبان. آغاز کتیبه انتمنای لاگاش خود جمله‌ها: I.1-7: den-lil2 lugal kur-kur-ra ab-ba dingir-dingir-re2-ne-ke4 inim gi-na-ni-ta dnin-ĝir2-su dšara2-bi ki e-ne-sur 8-12: me-silim lugal kiški-ke4 inim dištaran-na-ta eš2 GAN2 be2-ra ki-ba na bi2-ru2 13-17: uš ensi2 ummaki-ke4 nam inim-ma diri-diri-še3 e-ak 18-19: na-ru2-a-bi i3-pad 20-21: eden lagaški-še3 i3-ĝen 22-27:
i3-pad 20-21: eden lagaški-še3 i3-ĝen 22-27: dnin-ĝir2-su ur-sag den-lil2-la2-ke4 inim si-sa2-ni-ta ummaki-da dam-ḫa-ra e-da-ak 28-29: inim den-lil2-la2-ta sa šu4 gal bi2-šu4 30-31: SAḪAR.DU6.TAKA4-bi eden-na ki ba-ni-us2-us2 32-42: e2-an-na-tum2 ensi2 lagaški pa-bil3-ga en-mete-na ensi2 lagaški-ka-ke4 en-a2-kal-le ensi2 ummaki-da ki e-da-sur II.1-3a: e-bi id2 nun-ta gu2-eden-na-še3 ib2-ta-ni-ed2 3b: GAN2 dnin-ĝir2-su-ka 180 30 1/2 eš2 niĝ2-ra2 a2 ummaki-še3 mu-tak4 3c: GAN2 lugal nu-tuku i3-kux(DU) 4-5:
mu-tak4 3c: GAN2 lugal nu-tuku i3-kux(DU) 4-5: e-ba na-ru2-a e-me-sar-sar 6-8: na-ru2-a me-silim-ma ki-bi bi2-gi4 9-10: eden ummaki-še3 nu-dab5 11-18: im-dub-ba dnin-ĝir2-su-ka nam-nun-da-ki-gar-ra bara2 den-lil2-la2 bara2 dnin-ḫur-sag-ka bara2 dnin-ĝir2-su-ka bara2 dutu bi2-du3 ترجمه: I.1-7:انلیل پادشاه تمام سرزمین‌ها، پدر همه خدایان، با فرمان استوار خویش، مرز بین نینگیرسو و شارا را ثابت نمود. ۸–۱۲:مسلیم شاه کیش، به دستور ایشتاران، این زمین را اندازه می‌گیرد و یک سنگ (مرز) در اینجا بنا می‌کند. ۱۳–۱۷:اوش،
و یک سنگ (مرز) در اینجا بنا می‌کند. ۱۳–۱۷:اوش، فرمانروای اوما، مغرورانه عمل کرد. ۱۸–۱۹:او از سنگ (مرز) تجاوز کرد ۲۰–۲۱:و به سمت دشت لاگاش رژه رفتند. ۲۲–۲۷:نینگیرسو، جنگجوی انلیل، در دستور عادلانه خود، با اوما جنگ کرد. ۲۸–۲۹:به دستور انلیل او میدان نبرد خویش را به بیشتر از این گسترش داد. ۳۰–۳۱:و انباشته شد تپه‌های تدفین برای این در دشت ۳۲–۴۲:اناتوم فرمانده لاگاش، عموی انتمنا، فرمانده لاگاش، مرز را با انکاله ثابت کرد، فرمانده اوما. II.1-3a:کانال (مرز) را از کانال نن به گودنا گسترش داد. 3b: و ۱۲۹۰ متر از از
کانال نن به گودنا گسترش داد. 3b: و ۱۲۹۰ متر از از جبهه نیگورسو به سمت اوما رفت. 3c:و آن را به عنوان یک منطقه بی صاحب بنیان گذاشت. ۴–۵:در کانال او سنگ (مرز جدید) محاط کرد. ۶–۸:او تعمیر کرد سنگ (مرز) را در مسیلیم. ۹–۱۰:او از دشت اوما رد نشد. ۱۱–۱۸:در کناره نینگیرسو او، او زیارتگاهی برای انلی ساخت، یک زیارتگاه نینهورساگ، یک زیارگاه نینگیرسو و یک زیارتگاه اوت. برخی واژه‌ها. فهرست برخی از واژه‌های سومری:
کولی کنار آتش نام رمانی از منیرو روانی‌پور است. این کتاب را نشر مرکز نخستین بار در سال ۱۳۷۸ در تهران چاپ و منتشر کرده‌ است. شابک آن بوده و ۲۸۰ صفحه دارد. "کولی کنار آتش" داستان دختری کولی (چادرنشین) به‌نام «آینه» است که طی سفری اودیسه‌وار از جنوب ایران به پایتخت می‌رود.
سنگ‌نوشته‌های هخامنشی، سنگ‌نوشته‌هایی به خط میخی و بازمانده از سده‌های چهارم تا ششمِ پیش از میلاد (از سلطنت کوروش دوم تا اردشیر سوم) هستند. این سنگ‌نوشته‌ها افزون‌بر بایگانیِ اداری تخت جمشید و دیگر یافته‌های باستان‌شناختی از منابع دست‌اول در نگارش تاریخ امپراتوری هخامنشیان هستند هرچند مورخان در این اَمر بیشتر به گزارش‌های یونانی (مانند هرودوت) وابسته‌اند. سنگ‌نوشته‌های هخامنشی با نمونه‌های آشوری و بابلیِ پیشینش از نظر چندزبانگی و شیوه‌های بلاغی متفاوت‌اند. کتیبه‌های هخامنشی سه‌زبانه هستند؛ به زبان‌های فارسی
هخامنشی سه‌زبانه هستند؛ به زبان‌های فارسی باستان، عیلامی و بابلی و از دو خط (میخیِ بابلی و میخیِ عیلامی که دو مُدل از یک نوع خط هستند) بهره برده‌اند. نوشته‌ای که به فارسی باستان است موقعیتِ ممتاز در سنگ‌نوشته‌ها را دارد: در بالا اگر سنگ‌نوشته به‌صورت عمودی است و در وسط اگر به‌صورت افقی است. رمزگشایی و خوانشِ خط میخی، ابتدا با سنگ‌نوشته‌های تخت جمشید آغاز و با سنگ‌نوشتهٔ بیستون تکمیل شد. پژوهشگران ابتدا خطِ میخیِ فارسیِ باستان را رمزگشایی کردند و سپس نسخه‌های عیلامی و بابلی را براساس آن خواندند.
سپس نسخه‌های عیلامی و بابلی را براساس آن خواندند. سنگ‌نوشته‌ها. سنگ‌نوشته‌های سه‌زبانه، وضعیت چندقومیتیِ امپراتوری را می‌نمایانند: زبان فارسی باستان یک زبان هندواروپایی است، زبان بابلی یک زبان سامی است و زبان عیلامی هم یک زبان مجزا است. سه نسخهٔ این سنگ‌نوشته‌های سه‌زبانه، ترجمهٔ دقیقِ یکدیگر نیستند. گاهی عباراتی در یکی از نسخه‌های هستند که در دو نسخهٔ دیگر نیستند. همچنین هنگامی که متون به افراد مشخصی اشاره می‌کنند، تفاوت‌هایی در جزئیات دیده می‌شود: نسخهٔ فارسی باستانی اغلب در توصیفِ حاکمان، نسخهٔ عیلامی
فارسی باستانی اغلب در توصیفِ حاکمان، نسخهٔ عیلامی در توصیفِ مکان‌ها و نسخهٔ بابلی در توصیفِ مردمانِ تابع به کار می‌روند که نمایانندهٔ ارتباط هر یک از این زبان‌ها با طبقات اجتماعیِ گویشورشان است. برخی سنگ‌نوشته‌های هخامنشی مانندِ سنگ یادبودی که در نزدیکیِ کانال سوئز پیدا شد به خط هیروگلیف مصری نوشته شده‌اند. دیگر متونِ به هیروگلیف بر سفال‌ها و کوزه‌هایی یافت شدند که احتمالاً در مصر ساخته شده بوده‌اند اما در شوش و تخت جمشید و بابل کشف شدند. مجسمه‌ای از داریوش یکم هم در مصر ساخته شده بوده‌است اما به شوش برده