payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معنا و مفهومی ادبی را در آن میان تعقیب کند، دنبال کرد و دورادور سرسپرده سیاه‌مشق‌های قدیمی شد.» این برخورد با نوشتار را هنرمندان سقاخانه و از جمله زنده‌رودی از او را در نوشته بر طلسم‌ها و زیارتگاه‌ها برگرفته بودند، عدم توجه این دسته از هنرمندان به معانی کلمات برای برخی از منتقدان قابل پذیرش نبود. «در نمایشگاهی همین نوشته‌ها بودند که کفر جلال آل احمد را درآوردند تا آن مقاله تند و تیز را نوشت. آل احمد پرت و پلاهایی را که زنده‌رودی برای پر کردن متن کارش نوشته بود زیادی جدی گرفت و برای او که نقاشی را از
نوشته بود زیادی جدی گرفت و برای او که نقاشی را از زیرمجموعه‌های ادبیات می‌شمرد و جای پایین‌تری برایش قائل بود هضم این نکته که زنده‌رودی ادبیات – یعنی کلام – را مجموعه درهم و برهمی فرض کند که فقط به درد پرکردن فضاهای خالی یک تابلو نقاشی می‌خورد آسان نبود.» البته گاهی نیز علاوه بر خاصیت بصری کلام، مفاهیم آن‌ها نیز برای هنرمندان این گروه مورد توجه قرار می‌گرفت تا آثار ارزشمندی را پدیدآورند از جمله می‌توان به حجم‌های «هیچ» پرویز تناولی اشاره کرد. ادامه همین نگاه تصویری به خطوط و تداوم تلاش گروه دیگری از
نگاه تصویری به خطوط و تداوم تلاش گروه دیگری از هنرمندان سبب پیدایی نقاشیخط شد. رضا مافی در هنر نقاشیخط به حق پیشگام بود و در این زمینه به موفقیت بزرگی نائل آمد و برخی او را اولین هنرمند خوشنویسی می‌دانند که بر بوم نقاشی، خط نوشته است. او از نخستین کسانی بود که به هنر «نقاشیخط» روی آورد. او تحت تأثیر از مکتب سقاخانه اولین خطاطی بود که با رعایت اصول سنتی خط، آن را در نقاشی مدرن ایران مورد استفاده قرار داد. عناصر مورد توجه مکتب سقاخانه. عناصر مورد علاقه این هنرمندان درها، قفل‌ها و کلیدها، ضریح‌های اماکن
هنرمندان درها، قفل‌ها و کلیدها، ضریح‌های اماکن متبرکه و سقاخانه‌ها، نگین‌های انگشتری و حرزها و کاسه‌ها و الواح شمایل‌هایی بود که در مجموع از دیرباز مورد استفاده مردم جامعه سنتی بوده است بدون اینکه مردم یا هنرمندان با جنبه‌های بصری و زیباشناختی آن توجه خاصی کرده باشند. در حقیقت زیبایی با گوشت و پوست و خون جامعه سنتی عجین شده و مصرف‌کنندگان غرق در آن بودند. در این میان خط، هم به عنوان عنصری مستقل که در این اماکن پیوسته وجود داشته و هم به صورت حکاکی‌هایی، بر روی ظروف و نگین‌های انگشتری، مورد توجه هنرمندان
روی ظروف و نگین‌های انگشتری، مورد توجه هنرمندان قرار گرفت. آنان همان‌طور که ساخت و ساز و ترکیب‌بندی مجددی بر روی همه اشیاء و تصاویر مذکور انجام دادند با نگاه مجدد خلاقانه بر خط نیز، آن را تعریف جدیدی کرده و طراحی مجدد، ترکیب‌بندی و ساخت‌وساز نوینی بدان بخشیدند و بدین ترتیب نگاه بصری تازه‌ای به خط، در قلب سقاخانه متولد شد و خط کوفی این بار، پس از تحویل و تحولاتی هزار و چهارصد ساله، به سوی زبان و بیان جدیدی حرکت کرد. در واقع علاوه بر استفاده از خط و عناصر خوشنویسی، استفاده از نشانه‌های مذهبی و عناصر نهفته در
استفاده از نشانه‌های مذهبی و عناصر نهفته در فرهنگ شیعه که مشهورترین آن‌ها نمادهای عاشورا بود وجه مشترکی میان سقاخانه‌ای‌ها می‌باشد. حتی استفاده از زیبایی‌شناسی این فرهنگ همچون استفاده از رنگ‌های سنتی قدیمی، چنان‌که با دیدن بسیاری از کارهای آن‌ها مخاطب به یاد، حسینیه، تکیه و عزاداری‌های ماه محرم می‌افتاد. بکارگیری دستمایه‌هایی چون پنجه، علم، ضریح، دخیل، پرچم و حتی طلسم، اسطرلاب، جام چهل کلید و… که هر کدام نشانگر مفاهیم تاریخی – فرهنگی بودند و ترکیب این نمادهای انتزاعی، جدای از فرم واقعی آنها، فضایی نوین را
انتزاعی، جدای از فرم واقعی آنها، فضایی نوین را پدیدمی‌آورد. یکی از هنرمندانی که در این راه بسیار کوشش کرد پرویز تناولی است. او بیشتر از جنبه نقاشی به‌عنوان مجسمه‌ساز شهرت بسیار دارد. او بیش از ۱۰ سال را به مطالعه وسیعی دربارهٔ فرش، ظروف و گلیم‌های ایرانی پرداخت و علاوه بر اینها از آهن و در و پنجره فلزی مساجد، قفل و کلید و ضریح سقاخانه و امثال این اشیاء در کار مجسمه‌سازی استفاده و آن‌ها را به شیوه خاص خود فرمالیزه کرد. او یکسره دل‌مشغول شرق و کشور شرقی اش بوده است: «آنچه کمتر از همه برایم مطرح است، چیزهایی
است: «آنچه کمتر از همه برایم مطرح است، چیزهایی است که در گذشته مطرح بوده و حالا بال و پرش ریخته است. آنچه دیگر مطرح نیست غرب است. هر اتفاقی که در غرب بیفتد برایم مهم نیست. حالا بیشتر به شرق هرچیز فکر می‌کنم، چیزهایی شرقی، مثلاً شرق شعر یا شعر شرقی.» «هنرمندان سقاخانه را در واقع می‌شد نوادگان استادان صنعتگر قرن‌های پیشین دانست؛ تذهیب‌کاران و زرکوب‌ها و قلمزن‌ها و خوشنویسانی که هزار و یک شی کاربردی را به کمک نقش و نگارهای ظریف در هم پیچیده یا کتیبههایی از خط خوش زیباتر می‌کردند.» این توصیف همان هدف بود که
خوش زیباتر می‌کردند.» این توصیف همان هدف بود که هنرمندان سقاخانه آرزویش را داشتند. اما اینکه چقدر به آن دست یافتند مسئله دیگری است، بسیاری از منتقدان به خصوص در همان زمان و در دوسالانه‌ها به سرسختی با آن‌ها مخالفت داشتند، «بیش‌ترین اتهامی که بر افراد گروه وارد می‌شد عدم صداقت، تقلید و تکرار بود.» تداوم مکتب سقاخانه. اگر بخواهیم تداوم مکتب سقاخانه را با معیارهای شاخص و مشترک تلاش هنرمندان و به ویژه تکیه بر میراث‌های مذهبی – هنری شناسایی کنیم این مکتب کمتر از دو دهه به طول نینجامید و هنرمندان گروه با تکیه بر
دو دهه به طول نینجامید و هنرمندان گروه با تکیه بر همان تجربه‌ها به شیوه‌هایی دیگر گونه و شخصی پرداختند. هرچند که منصور قندریز در حادثه تصادف اتومبیل درگذشت و فرامرز پیلارام نیز بعد از انقلاب جهان فانی را ترک کرد و خط – نقاشی‌های مهر خورده‌اش را تا هنگام مرگش ادامه داد. باقی ماندگان نیز هرکدام در گوشه‌ای از جهان کوچک جدای از وطن، همچنان هویت گمشده خود را اما در قالبی دیگر می‌جویند. مکتب یا جریان سقاخانه با شناسنامه هنرمندان گروه متوقف شد ولی تلاش، تجربه و مسیر آن‌ها تأثیر ماندگاری بر نقاشی معاصر ایران داشت.
آن‌ها تأثیر ماندگاری بر نقاشی معاصر ایران داشت. چنان‌که هنرمندان دیگری همچون جعفر روحبخش، پرویز کلانتری، منصوره حسینی،یعقوب سنگتراش، علیرضا حسینی صدر،رحیم نازفر، شهلا حبیبی، محمدعلی ترقی جاه، زهرا رهنورد و چند تن دیگر این تفکر را به شیوه‌های دیگر دنبال کردند و موجب شکل‌گیری مکاتب و جریان‌های هنری دیگری در عرصهٔ هنرهای تجسمی ایران شدند.
اندرو دونالدز نام یک موسیقی‌دان و خواننده با پس‌زمینه‌ای به عنوان یک خوانندهٔ تک است که اکنون به همراه پروژهٔ موسیقی انیگما به عنوان خوانندهٔ اصلی فعالیت می‌کند. دانلدز در سال ۱۹۹۵ با ترانهٔ موفق «Mishale» به رتبهٔ ۳۸ در جدول موسیقی بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. زندگی‌نامه. او که در جاماییکا متولد شده بود، به زودی علاقه‌ای به هنرها پیدا کرد. به ویژه، او بیش‌تر زمانش را به پیشرفت در توجه‌نظر به موسیقی پرداخت. «پدرم یک پروفسور الهیات و روان‌شناس و محوطهٔ دانشگاه زمین بازی من بود. هم‌چنین بسیار سفر می‌کردیم. پدرم در
بازی من بود. هم‌چنین بسیار سفر می‌کردیم. پدرم در دانشگاه پرینستون، در آتلانتا، جورجیا، لندن و شهر نیویورک کار می‌کرد.» به عنوان یک بچه دونالدز چیزهای زیادی را از دنیا دید. پیشرفت موسیقایی او تحت تاًثیر متفاوت‌ترین اثرها بود.
کَرناتَکه (کانارا:ಕನಾ೯ಟಕ) یکی از ایالت‌های جنوبی کشور هند است. مرکز این ایالت شهر بنگالورو (یا همان بنگلور) است، بنگالورو شهری با جمعیت تقریباً ۶ میلیونی در هندوستان است. بسیاری از مردم این ایالت به زبان کانارا گفتار می‌کنند. این ایالت در گذشته ایالت میسور نام داشته که در سال ۱۹۷۳ به‌طور رسمی به کرناتکه تغییر نام پیدا کرده‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Karnataka," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
ابوالفضل بن مبارک (۱۴ ژانویه ۱۵۵۱–۱۲ اوت ۱۶۰۲) معروف به ابوالفضل عَلاّمی، ابوالفضل دکنی یا "شیخ ابوالفضل ناگوری" ادیب، تاریخ‌نگار و منشی اول و معتمد اکبر یکم، بزرگترین پادشاه گورکانی هند بود. او دومین پسر «شیخ مبارک ناگوری» (۹۱۱ - ۱۰۰۲ ق/ ۱۵۰۵ - ۱۵۹۳ م) و برادر کوچکتر فیضی ملک‌الشعرای دربار اکبر بود. ابوالفضل آموزش‌های اولیه را در مکتب پدر آموخت و این امر تا حد زیادی به شکل‌گیری بلند نظری و اندیشه‌های معتدل او مؤثر بود. ابوالفضل نسل پنجم از «شیخ موسی» از بزرگان منطقه سند بود. پدر بزرگ او «شیخ خضر» در ناگور
منطقه سند بود. پدر بزرگ او «شیخ خضر» در ناگور منطقه‌ای در راجستان هند مستقر شد و پدرش «شیخ مبارک» در همان‌جا متولد شد. در ابتدا شیخ مبارک در ناگور نزد «خواجه احرار» تحت تعلیم قرار گرفت؛ سپس به احمدآباد رفت و نزد «شیخ ابوالفضل»، «شیخ عمر» و «شیخ یوسف» آموزش یافت. سرانجام شیخ مبارک در آگرا مستقر شد و در آنجا بزرگترین پسرش ابوالفیض، شاعر پرآوازه و پسر دومش ابوالفضل به دنیا آمدند. ابوالفضل در ۱۴ ژانویه ۱۵۵۱ میلادی (۶ محرم ۹۵۸) متولد شد. او خیلی زود نشانه‌های نبوغ را از خود نشان داد. او ادعا کرده که اندکی پس از
را از خود نشان داد. او ادعا کرده که اندکی پس از یک سالگی صحبت کردن را آموخت و در ۵ سالگی هم خواندن و نوشتن به زبان عربی را نزد پدرش آموخت. وی دوره‌ای کامل در زمینه اعتقاد به ایمان اسلامی و علوم مغولی، که میراث جهان عرب بود، را گذراند و خود گفته که آن‌قدر درس می‌خواند که بعضی اوقات دو یا سه روز بدون غذا مطالعه می‌کرد. ظاهراً برای مدتی تحت شرایطی قرار گرفت که اکنون افسردگی نامیده می‌شود و تحصیلات خود را کنار گذاشت، اما بعداً آن‌ها را از سر گرفت. در دوران جوانی، دانشمندان دیگر را با شاهکارهای مختلف فکری متحیر
دانشمندان دیگر را با شاهکارهای مختلف فکری متحیر کرد، از جمله بازسازی فرهنگ لغتی که بیشترش توسط موریانه‌ها خورده شده بود و سرانجام کتاب اصلی کشف شد و مشخص شد که تفاوت کمی با نسخه ابوالفضل دارد. ظاهراً به دلیل شهرتش در دانش، از ابوالفضل خواسته شد تا در سال ۱۵۷۴ یا ۱۵۷۵ میلادی، به دربار اکبر شاه بپیوندد. برادرش ابوالفیض، شاعر، تقریباً در همان زمان به دربار پیوست. اکبر از قبل هم به تحمل مذهبی و تشویق به کثرت‌گرایی شهرت داشت و به نظر می‌رسد که این‌ها فقط تحت تأثیر ابوالفضل و ابوالفیض تقویت شده‌اند. اکبر
تحت تأثیر ابوالفضل و ابوالفیض تقویت شده‌اند. اکبر سخت‌گیری‌های اسلام را کنار گذاشت و به این دلیل هر دو برادر توسط نویسندگان اسلامی به عنوان ملحد، یا هندو، یا به عنوان خورشیدپرست معرفی شده‌اند و عامل ارتداد اکبر شناخته می‌شوند. بزرگترین دستاورد ادبی ماندگار ابوالفضل کتاب اکبرنامه است که تاریخ‌نگاری رسمی حکمرانی اکبر شاه می‌باشد که در سه جلد تحریر شده و جلد سوم آن به نام آیین اکبری شناخته می‌شود؛ و در میان بسیاری از آثار او نوعی ترجمه فارسی از انجیل به چشم می‌خورد. بسیاری از نویسندگان پس از او در تقلید شیوه
بسیاری از نویسندگان پس از او در تقلید شیوه او کوشیده‌اند. علامی آثار خود را به زبان فارسی می‌نوشت و نثر او پُرآرایه‌ است و در آن‌ها عبارات و ترکیبات پارسی به زیبایی به کار رفته‌اند. وی به زبان‌های فارسی، عربی، و سانسکریت مسلط بود و در سرودن شعر به‌ویژه غزل و قصیده و مثنوی تبحر داشت. ابوالفضل در سال ۹۸۱ ق/۱۵۷۵ م به دربار اکبرشاه رفت و در انجمنی که بنام مذهب جدید یا توصیه الهی یا دین الهی تشکیل شده بود شرکت کرد. در دهه‌های ۱۵۸۰ و ۱۵۹۰ میلادی ابوالفضل در پی آموزه‌های پدرش شیخ مبارک در تقویت شیوه مسالمت‌آمیز
پدرش شیخ مبارک در تقویت شیوه مسالمت‌آمیز اکبرشاه در حل و فصل مسائل که همراه با تساهل و سعه صدر بود مؤثر بود. و در تدوین و قاعده‌مند کردن سیاست بردباری مذهبی اکبر نقش داشت. او هم‌چنین با محدود کردن نفوذ مذهبی از علمای اسلامی به ترویج اصل «صلح کل» (صلح جهانی) به عنوان اساس قدرت و شخصیت مذهبی سلطنت اکبر شاه پرداخت. ابوالفضل علامی فرماندهی لشکر امپراتوری گورکانی در جنگ‌هایی در دکن را نیز به‌عهده داشت. و یکی از نه وزیر اصلی دربار اکبر شاه بود. نه تن در دیوان اکبر، رجال ممتاز تلقی می‌شدند که به‌زبان محلی شبه
اکبر، رجال ممتاز تلقی می‌شدند که به‌زبان محلی شبه قاره به این «نه تن»، «نورتن» یا ناواراتان می‌گفتند که ابوالفضل علامی دکنی یکی از آن‌ها بوده است. ابوالفضل به اصل جدایی دین از سیاست باور داشت و آثار و اندیشه‌های او در برپایی نظام سکولار و مردم‌سالار در هند امروزی بی‌تأثیر نبوده‌است. از آنجایی که ابوالفضل مخالف به سلطنت رسیدن سلیم پسر اکبرشاه بود او در ۱۰۱۱ ق/۱۶۰۲ م فرمان قتل علامی را به ویرسینگ، راجهٔ بندیله که بعدها به حکومت اورچها رسید داد و ابوالفضل در نزدیکی ناوار در ایالت مادیا پرادش هند به قتل رسید.
ناوار در ایالت مادیا پرادش هند به قتل رسید. اکبرشاه به این سبب هرگز سلیم را نبخشید. سلیم در ۱۶۰۵ م با نام جهانگیرشاه فرمانروایی امپراتوری گورکانی را در دست گرفت و در سال ۱۶۰۸ م پسر ابوالفضل، «شیخ عبدالرحمان افضل خان» (۲۹ دسامبر ۱۵۷۱-۱۶۱۳) را به فرمانداری بیهار منصوب کرد.
فوساکو شیگه‌نوبو در سپتامبر سال ۱۹۴۵ در ژاپن به دنیا آمد. در ماه فوریه سال ۱۹۷۱ «ارتش سرخ ژاپن» ("نیهون سکیگون") را پایه‌ریزی کرد. «ارتش سرخ ژاپن» حدود ۴۰ عضو داشت و یکی از معروف‌ترین گروه‌های چپ در سطح جهان بود. او شخصاً در بسیاری از عملیات مسلحانه حضور داشت. ارتش سرخ ژاپن با «جبهه خلق برای آزادی فلسطین» رابطه‌ای بسیار نزدیک داشت. «ارتش سرخ ژاپن» در داخل ژاپن چندان فعال نبود ولی در واقع «ارتش سرخ متحد» (رنگو سکیگون) بازوی ارتش سرخ ژاپن در داخل ژاپن بود. هدف ارتش سرخ ژاپن براندازی سلطنت در ژاپن و آغاز یک
ارتش سرخ ژاپن براندازی سلطنت در ژاپن و آغاز یک انقلاب بود. نام‌های دیگر ارتش سرخ ژاپن عبارتند از: «بریگارد بین‌المللی ضدامپریالیست»، «نیپون سکیگون»، «نیهون سکیگون»، «بریگارد جنگ مقدس» و «جبهه دموکراتیک ضدجنگ» دستگیری. در سال ۲۰۰۰ مردم «اوزاکا» شاهد پیاده شدن یک زن میان‌سال با دستانی دست‌بندزده بودند. او دستانش را بالا آورد و فریاد زد: «من به مبارزه ادامه خواهم داد!» پلیس او را که «مخوف‌ترین زن (به اصطلاح) تروریست جهان» می‌نامید در شهرک کوچک «تاکاتسوکی» در حومهٔ «اوساکا» دستگیر کرد. در آوریل سال ۲۰۰۱،
در حومهٔ «اوساکا» دستگیر کرد. در آوریل سال ۲۰۰۱، شیگه‌نوبو انحلال ارتش سرخ ژاپن را اعلام کرد. در فوریه سال ۲۰۰۶ او به ۲۰ سال زندان محکوم شد.
غربال‌گری در پزشکی، استراتژی ای جهت یافتن مشکلات ناشناخته یا نشان‌گران خطر می‌باشد. چنین آزمایش‌هایی را می‌توان برروی افراد یا کل جمعیت اعمال کرد. افراد تست شده ممکن است هیچ علامت یا نشانه‌ای از بیماری از خود نشان نداده، یا تنها یک یا دو نشانه را از خود بروز دهند که به خودی خود نشانگر تشخیص معینی نخواهد بود. مداخلات غربالگری، جهت شناسایی مشکلاتی طراحی شده که ممکن است زمانی در آینده تبدیل به بیماری شود، ازین رو چنین غربالگری موجب مداخله زودتر از موعد شده و شرایط را به امید کاهش مرگ و میر و رنج ناشی از بیماری
را به امید کاهش مرگ و میر و رنج ناشی از بیماری مدیریت می‌کند. گرچه که غربالگری ممکن است منجر به تشخیص زودتر از موعد شود، اثبات نشده که تمام آزمایش‌های غربالگری برای فرد مورد نظر فایده ای دربرداشته باشند؛ تشخیص بیش‌از حد (overdiagnosis)، تشخیص اشتباه، و ایجاد حس کاذب امنیت، جزو اثرات سوء بالقوه غربالگری اند. به علاوه، برخی از آزمایش‌های غربالگری ممکن است به طرز نامناسبی مورد استفاده افراطی قرار گیرند. به همین دلایل، آزمایش مورد استفاده در برنامه غربالگری، به‌خصوص برای بیماری‌هایی که بروز پایینی دارند، باید
برای بیماری‌هایی که بروز پایینی دارند، باید علاوه بر حساسیت خوب، به میزان قابل قبولی اختصاصی باشند. غربالگری‌های مختلفی وجود دارند: غربالگری همگانی (Universal Screening)، مربوط به غربالگری تمام افراد یک رده خاص است (به عنوان مثال، تمام کودکان با سنی مشخص). یافتن مورد (Case Finding) مربوط به غربالگری گروه کوچکی از مردم، براساس حضور فاکتورهای خطر (مثلاً وجود عضوی از خانواده که قبلاً مورد تشخیص یک بیماری ارثی قرار گرفته باشد). مداخلات غربالگری اغلب به هدف تشخیص طراحی نشده‌اند، بلکه عمدتاً، هم دارای نتایجی با
طراحی نشده‌اند، بلکه عمدتاً، هم دارای نتایجی با نرخ بالای مثبت کاذب اند، و هم منفی کاذب. توصیه‌های غربالگری مدام در حال بروزرسانی بوده و مثلاً در آمریکا توسط هیئت مستقلی از متخصصین به نام «کارگروه خدمات پیشگیرانه در ایالات متحده» ارائه می‌گردد.
روزنامه انتخاب یکی از روزنامه‌های صبح تهران بود که پس از حدود ۵ سال انتشار تعطیل شد. سایتی به همین نام، پس از توقیف روزنامه، فعالیت خود را از سال ۱۳۸۳ شروع کرده‌ است. مصطفی فقیهی مدیرمسئول وبگاه انتخاب دربارهٔ گرایش جناحی خبرگزاری انتخاب گفته‌است: «سایت انتخاب به عنوان قدیمی‌ترین رسانه‌ی مجازی، خود را ملزم به حمایت جدی از میانه‌روی و مقابله با تندروی می‌داند» راه‌اندازی. روزنامه انتخاب در فروردین ۱۳۷۸ با مدیریت مسوول دکتر طه هاشمی که نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی و عضو هیئت مدیره دفتر تبلیغات اسلامی
شورای اسلامی و عضو هیئت مدیره دفتر تبلیغات اسلامی بود و به صاحب امتیازی دفتر تبلیغات اسلامی راه‌اندازی شد. محمد مهدی فقیهی که وی نیز عضو هیئت مدیره دفتر تبلیغات بود سمت سردبیری این روزنامه را بعهده داشت. تعطیلی انتخاب در بدو تأسیس. اما هنوز چند «پیش‌شماره» روزنامه انتخاب منتشر نشده بود که آیت‌الله خامنه‌ای دستور توقف انتشار این روزنامه را داد. مهدی خلجی، دبیر سرویس اندیشه روزنامه انتخاب، پس از تعطیلی انتخاب، در تحلیلی برای سایت بی‌بی‌سی نوشته‌است: "«پس از انتشار چند پیش‌شماره در بهمن سال هفتاد و هفت، به
انتشار چند پیش‌شماره در بهمن سال هفتاد و هفت، به دستور آیت‌الله خامنه‌ای، انتشار انتخاب متوقف شد، چون از نگاه وی، انتخاب روزنامه‌ای در شأن حوزه علمیه نبود. سرانجام، مدیران روزنامه به وی اطمینان دادند که روزنامه انتخاب، ارگان حوزه علمیه نخواهد بود، ولی به نشر اندیشه‌های آیت‌الله خمینی و مبانی جمهوری اسلامی خواهد پرداخت.»" حمله به دفتر روزنامه. این روزنامه که صاحب امتیاز آن دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم بود، پس از انتشار شماره‌های نخست، به عنوان تنها رسانه جناح راست معرفی شد که سعی می‌کرد افکار
تنها رسانه جناح راست معرفی شد که سعی می‌کرد افکار اصلاح‌طلبانه را رواج دهد. این روزنامه در ایام حمله به کوی دانشگاه تهران، اخبار و گزارهای متعدد و نسبتاً دقیقی منتشر کرد، به طوریکه بارها عکاسان و گزارشگران این روزنامه از سوی نیروهای حزب‌الله، بسیج و طرفداران حکومت مورد حمله قرار گرفتند و چند روز پی در پی، روزنامه انتخاب توسط این افراد از روی دکه‌های روزنامه فروشی جمع گردید. پس از قضایای کوی دانشگاه تهران، این روزنامه و مسئولان آن مورد غضب واقع شدند و زمزمه‌های تعطیلی انتخاب به گوش رسید. حمایت از رفسنجانی و
تعطیلی انتخاب به گوش رسید. حمایت از رفسنجانی و خاتمی. روزنامه انتخاب در سال ۱۳۷۷ و در جریان انتخابات مجلس ششم، تنها رسانه‌ای بود که از آیت‌اللّٰه هاشمی رفسنجانی حمایت کرد و در مقابل حملات اکبر گنجی، اقدام به پاسخگویی کرد. این روزنامه همچنین در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۰، از سید محمد خاتمی حمایت کرد. گفتگوی پر سر و صدای سردبیر. یکی دیگر از دلایل اصلی تعطیلی این روزنامه، گفتگوی مفصل محمد مهدی فقیهی با خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) بود که در آن ضمن معرفی جریان نواندیشی دینی صراحتاً، به آیت‌الله مصباح
جریان نواندیشی دینی صراحتاً، به آیت‌الله مصباح یزدی حمله کرده و خواستار به حاشیه راندن او شده بود. پس از این گفتگو، هزاران نفر از طرفداران مصباح یزدی در قم تظاهراتی برپا کردند و با شعارهای «روزنامه انتخاب تعطیل باید گردد»، «مرگ بر فقیهی»، مرگ بر قلم به دست مزدور»، اعتراض خود را نشان دادند و پس از آن بود که روزنامه انتخاب به عنوان ارگان جریان نواندیشی دینی مشهور گردید و حتی فقیهی اعلام کرد که برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۰، کاندیدا معرفی خواهد کرد. روزنامه انتخاب در سال ۱۳۸۰ اقدام به راه‌اندازی مجله
انتخاب در سال ۱۳۸۰ اقدام به راه‌اندازی مجله «راه سوم» کرد که پس از اعتراضات زیاد، تعطیل شد. فشارهای سیاسی و تعطیلی. روزنامه انتخاب در سال‌های پایانی، به دلیل فشارهای شدید سیاسی، جذابیت رسانه‌ای خود را از دست داد و به تعبیر جناح اصلاح طلب، به ستاد ضد اصلاحات و «کیهان مؤدب» مشهور گردید و هر روزه، مدیران آن در رسانه‌ها، به دلیل فشارها خبر از کناره‌گیری می‌دادند، به طوریکه پس از انتشار گزارشی در «انتخاب» در مورد جلسه محرمانه حزب مشارکت با عنوان «فروپاشی اجتماعی»، سایت خبری «امروز»، مصاحبه‌ای با سردبیر انتخاب
سایت خبری «امروز»، مصاحبه‌ای با سردبیر انتخاب منتشر کرد که در آن، فقیهی از فشارهای گسترده بر «انتخاب» خبر داده بود که حتی بر تیتر نخست آن نیز نفوذی ویژه دارند، گرچه فقیهی این مصاحبه را تکذیب کرد و به دلیل انتشار این مصاحبه، از سعید حجاریان (مدیر وقت این وبگاه) شکایت کرد. اما بالاخره این روزنامه در سال ۱۳۸۳ به دلیل فشارهای متعدد دفتر تبلیغات اسلامی حوره علمیه قم، به دلایل مالی تعطیل گردید. در این روزنامه چهره‌های شاخص مطبوعاتی مانند مجید رضاییان، فریدون صدیقی، حسین قندی، مهدی خلجی، جمشید برزگر و… حضور
صدیقی، حسین قندی، مهدی خلجی، جمشید برزگر و… حضور داشتند. راه‌اندازی خبرگزاری انتخاب. پس از تعطیلی روزنامه، محمدمهدی فقیهی و مصطفی فقیهی، با همکاری برخی روزنامه نگاران روزنامه انتخاب، وبگاه انتخاب راه‌اندازی کردند. خبرگزاری انتخاب، برخلاف روزنامه انتخاب که چهره‌ای محافظه کارانه داشت، به عنوان یک رسانه اینترنتی با تفکرات محافظه کاری مدرن و مخالف جریان‌های موسوم به انقلابی و اصولگرا یاد می‌شود.
جوشکاری انفجاری یک روش غیرمرسوم برای اتصال دو یا چند فلز با استفاده از نیروی یک انفجار کنترل‌شده‌است. اگرچه انفجار مواد منفجره گرمای زیادی تولید می‌کند ولی زمان کافی برای انتقال حرارت وجود ندارد بنابراین افزایش قابل توجهی در دمای قطعات صورت نمی‌گیرد. در این فرایند یک ضربهٔ مایل با سرعت بسیار بالا به فصل مشترک دو قطعه اعمال می‌شود که موجب می‌شود فلز جامد، مشابه یک سیال عمل کند. زمانی که انفجار آغاز می‌شود ورقۀ بالایی به علت فشار زیاد ناشی از انفجار به سمت ورقه پایینی (ورقهٔ مادر) شتاب می‌گیرد، فاصلهٔ اولیه
پایینی (ورقهٔ مادر) شتاب می‌گیرد، فاصلهٔ اولیه بین دو فلز زمان لازم برای رسیدن به سرعت لازم برای به‌هم فشرده شدن دو فلز را فراهم می‌کند که در این سرعت یک پیوند متالورژیکی بین عضوهای فلزی شکل می‌گیرد. این فرایند معمولاً برای پوشش‌دهی ورق‌های فولاد کربنی با یک لایه نازک از مواد مقاوم به خوردگی مانند تیتانیوم و نیکل به کار گرفته می‌شود. این روش برای ساخت قطعاتی با هندسهٔ ساده مانند ورق‌ها و لوله‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. . این روش قابلیت اتصال بیش از ۲۶۰ نوع فلز همجنس و غیرهمجنس با خواص متفاوت را دارد.
نوع فلز همجنس و غیرهمجنس با خواص متفاوت را دارد. تاریخچه. جوشکاری‌انفجاری در ابتدا در سال ۱۹۴۴ به عنوان یک فرایند فاز جامد شناخته شد. اما از لحاظ تجاری تا سال ۱۹۶۰ به بهره‌برداری نرسید. جوشکاری انفجاری روش نسبتاً جدیدی است و در سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم توسعه پیدا کرد. البته نقطه آغاز آن به جنگ جهانی اول بازمی‌گردد، هنگامی که مشاهده شد ترکش‌های ناشی از بمب‌ها به صفحات زرهی جنگ‌افزارها می‌چسبند (در حالیکه به‌طور واقعی در اثر این برخورد به فلز جوش شده بودند). از آنجا که در این حالت گرما نقشی نداشته، نتیجه
از آنجا که در این حالت گرما نقشی نداشته، نتیجه گرفته شد که این پدیده ناشی از نیروی انفجار بر رویٰ ذرات متلاشی شده یا ترکش‌ها بوده‌است. این نتایج بعدها در آزمایشگاه تکرار شد و پس از مدتی این فرایند به ثبت رسید و مورد استفاده واقع گردید. در سال ۱۹۶۲، Dupont اقدام به ثبت روش جوشکاری انفجاری نمود که در ژانویه ۱۹۶۴ با شماره US Patent 3,137,937 مورد تأیید قرار گرفت و با نماد تجاری Detaclad مشخص گردید. در ژوئیه ۱۹۹۶ شرکت Dynamic Materials Corporation حق مالکیت فرایندهای Detaclad را با قیمت ۵۳۲۱۸۵۰ دلار تصاحب کرد.
Detaclad را با قیمت ۵۳۲۱۸۵۰ دلار تصاحب کرد. این روزها جوشکاری‌انفجاری یک روش معروف است که دهه‌هاست از آن استفاده می‌شود؛ مزیت این روش نسبت به روش‌های مرسوم جوشکاری پتانسیل بالای آن در پیوند فلزات غیرمشابه در مقیاس‌ها بزرگ و بدون نیاز به حضور گرما هست. مکانیزم انجام فرایند. در این فرایند صفحهٔ بالایی موسوم به به صفحهٔ پرنده تحت زاویه β(بتا) نسبت به صفحهٔ زیرین موسوم به صفحهٔ ساکن قرار می‌گیرد. صفحهٔ ساکن بر روی تکیه‌گاه مناسبی که می‌تواند فلزی یا شنی باشد، قرار می‌گیرد. سطح خارجی صفحهٔ پرنده به‌وسیلهٔ یک
قرار می‌گیرد. سطح خارجی صفحهٔ پرنده به‌وسیلهٔ یک لایهٔ ضربه‌گیر محافظت می‌گردد. این لایه ممکن است از جنس لاستیک پولیتن، مقوا یا حتی یک قشر ضخیم رنگ پلاستیکی باشد. یک لایه از مادهٔ منفجره به صورت ورقه یا پودر بر روی قشر ضربه‌گیر قرار می‌گیرد و چاشنی در انتهای پایینی ماده منفجره عمل می‌کند. سرعت صفحهٔ پرنده(ٰVp)به نوع و تعداد مادهٔ منفجره بستگی دارد. فرایند جوشکاری انفجاری را می‌توان دو مرحله‌ای فرض نمود. در مرحلهٔ اول تشکیل جت (بیرون جهیدن قشر سطحی دو قطعه درهنگام برخورد) و در نتیجه دفع لایه‌های سطحی رخ
درهنگام برخورد) و در نتیجه دفع لایه‌های سطحی رخ می‌دهد و در مرحلهٔ دوم اعمال فشار فوق‌العاده بالا صورت می‌گیرد که باعث تماس و تداخل قطعات در فصل مشترک می‌شود. گاهی اوقات ممکن است در فصل مشترک پس از اتصال، موج‌هایی مشاهده شود. مکانیزم تنش‌های موجی را می‌توان عامل اصلی این پدیده قلمداد کرد. براساس این نظریه یک تک موج فشاری در نقطهٔ تصادم دو صفحه برخورد می‌کند موج‌های انعکاسی را در دو صفحهٔ پرنده و ساکن ایجاد می‌کند. این موج‌های انعکاسی تنش‌های متناوب پی‌درپی به نقاط جلو و عقب نقطه تصادم اعمال می‌کند که باعث
به نقاط جلو و عقب نقطه تصادم اعمال می‌کند که باعث بروز ناپایداری سطحی می‌شود. اگر شدت این تنش‌ها به اندازه کافی بالا باشد یک تغییر شکل سطحی رخ خواهد داد و تصادم دو صفحه در منطقهٔ کوچکی که تغییرشکل یافته به وقوع خواهد پیوست. گاهی‌اوقات به منظور بهبود خواص اتصال از یک لایهٔ واسطه در فصل مشترک استفاده می‌شود. به عنوان مثال از یک لایه از جنس تیتانیوم در فصل مشترک اتصال آلومینیوم به مس به منظور افزایش دمای کاربری و از لایهٔ نقره در اتصال فولاد زنگ‌نزن به آلومینیوم برای اطمینان از ضد نشت بودن اتصال استفاده
برای اطمینان از ضد نشت بودن اتصال استفاده می‌شود. محاسبهٔ پارامترهای تأثیرگذار در فرایند. در فرایند جوشکاری انفجاری پارامترهای دخیل را می‌توان به سه پارامتر:سرعت ضربه(Vp)، سرعت نقطهٔ برخورد یا سرعت جوشکاری(Vw)، زاویهٔ برخورد دینامیکی(β) خلاصه کرد. متغیرهایی که روی این پارامترها تأثیر می‌گذارند عبارتند از:۱-سرعت انفجار مواد منفجره ۲- نیروی حاصل از مواد منفجره ۳- فاصلهٔ اولیهٔ بین صفحات پرنده و ساکن ۴- زاویهٔ اولیهٔ بین صفحات. هر یک از این پارامترها یک محدودهٔ بحرانی دارند که خارح شدن از آن محدوده ممکن است
بحرانی دارند که خارح شدن از آن محدوده ممکن است باعث ایجاد نقض در ناحیه جوش یا عدم اتصال فلزها شود. به عنوان مثال اگر Vw به اندازهٔ مافوق صوت برسد عمل جت سیال (بیرون جهیدن قشر سطحی دو قطعه درهنگام برخورد) اتفاق نخواهد افتاد. همچنین زمانی که زاویهٔ برخورد از مقدار حداقل خود کمتر شود بازهم عمل جوش به‌درستی انجام نمی‌شود مقدار تقریبی این زاویه بین ۵ و ۲۵ درجه است. زاویهٔ برخورد را می‌توان از نقطهٔ برخورد و سرعت ضربه بدست آورد، یک تحلیل هندسی نشان می‌دهد که بردار سرعت ضربه(ٰVp) نیم‌ساز زاویهٔ بین حالت اولیهٔ
سرعت ضربه(ٰVp) نیم‌ساز زاویهٔ بین حالت اولیهٔ ورقه و حالت تغییر شکل‌یافتهٔ ورقه است. شکل روبه‌رو رابطهٔ بین سرعت‌ها را نشان می‌دهد که مطابق آن می‌توان نوشت:2/ Vw sin(β/۲)= ٰVp معادلهٔ زیر به ما حد پایین β را می‌دهد: k1 (H/ρvw2)=β که در آن بتا برحسب رادیان،k1 ثابت و برای سطوح تمیزشده حدود ۰٫۶، H سختی ویکرز (N/m2) و ρ چگالی (kg/m3) است. معادلهٔ زیر نیز حد بالایی بتا را به ما می‌دهد: sin(β/۲)=k2/ ٰtf2 Vw2 که در آن 1/2((k2=(E /12ρ(1-2v در این رابطه E مدول یانگ(N/mm2) و v نسبت پواسون فلز است.
یـِک‌چَرخه یا تَک‌چَرخ یک وسیلهٔ ترابری یک چرخه است که با نیروی انسان توسط رکاب حرکت می‌کند. یک‌چرخه‌ها شبیه دوچرخه‌ها هستند ولی از پیچیدگی کم‌تری برخوردار هستند
کیهان به معنی سامانه‌ای منظم و موزون و نیز به معنی گیتی‌ست. کیهان همچنین می‌تواند در معانی زیر به کار رود: