payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تُرشیز (؛ به‌معنای: شهر نیرومند) یا طُرثیث () مرکز ولایت پشت و نام پیشین منطقه و شهری است که امروزه کاشمر نامیده می‌شود. در تاریخ نام این منطقه و شهر آن از ترشیز به کاشمر تغییر یافت. منطقهٔ کنونی ترشیز شامل شهرستان‌های کاشمر، بردسکن، خلیل‌آباد و کوهسرخ با گستره ۱۱٬۵۹۷ کیلومتر مربع دارای جمعیتی بالغ بر ۲۹۵٬۹۹۶ نفر در سال ۱۳۹۵ است. همچنین از روستاهای جداشدهٔ مهم آن می‌توان به ازغند، گلستان، رودمعجن و حصار اشاره کرد. زبان این منطقه فارسی و به گویش کاشمری و گویش ناحیهٔ کوهسرخ و دهستان کوهپایه بردسکن؛ کوهسرخی
ناحیهٔ کوهسرخ و دهستان کوهپایه بردسکن؛ کوهسرخی است. به گفتهٔ حمدالله مستوفی شهر کوچک تُرشیز حصاری «بغایت حصین» دارد و دارای چهار قلعه با نام‌های قلعه بردارود، قلعه میکال، قلعه مجاهدآباد و قلعه آتشگاه مستحکم است؛ بنابراین به نظر می‌رسد هر دو معنی مذکور از این نام مستفاد می‌شده است و خود شهر تُرشیز در میان این چهار قلعه مستحکم آن قرار گرفته بوده، به ویژه اتکا به دژ دفاعی حصین کنار خود یعنی برداورد یعنی قلعه سنگی داشته است. حمدالله مستوفی می‌گوید ترشیز شهری گرمسیری است؛ بنابراین آن به معنی شهر تر و مرطوب هم
است؛ بنابراین آن به معنی شهر تر و مرطوب هم نیست. در سده‌های پیش از حملهٔ مغول به سلطنت خوارزمشاه، ترشیز شهرکی به شکل قلعه‌ای مستحکم با حصار و بارویی نفوذناپذیر، به‌عنوان پایگاهی نظامی برای منطقهٔ ربع نیشابور و مرکز آن نیشابور به‌شمار می‌آمده است. تصور شده است که موقعیت کنونی این شهرک دقیقاً مشخص نیست و هیچ اثری از آن باقی نمانده است. دیدگاه‌ها. حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب دربارهٔ ترشیز می‌گوید: از اقلیم چهارم است طولش از جزایر خالدات صب و عرض از خط استوا له. بهمن بن اسفندیار ساخت. شهری کوچک است و گرمسیر و
بهمن بن اسفندیار ساخت. شهری کوچک است و گرمسیر و حصاری به‌غایت حصین دارد و آب آن از کاریز است و دیه‌های بسیار دارد و ارتفاعات نکو وغلات بسیار و میوه‌های خوب و انگور و انجیر و انار به‌غایت نیکو باشد. ابریشم حاصل شود و همه نوع ارتفاع دارند. کشمر در آن ولایت قصبه است. در لغت‌نامه دهخدا راجع به ترشیز نوشته‌شده است: ترشیز. [ت ُ] (اِخ) طریثیث. (سمعانی). شهرکی است از حدود کوهستان و نشابور با کشت و برز بسیار. (حدود العالم). معرب آن طریثیث یا ترشیش. قصبهٔ کوچکی است که در خراسان و نزدیک نیشابور واقع است وموطن بعضی از
در خراسان و نزدیک نیشابور واقع است وموطن بعضی از شعرا می‌باشد. (از قاموس الاعلام ترکی). طریثیث بضم اول و فتح دوم و کسر چهارم، نام ترشیز است و ترشیز را یاقوت در معجم البلدان ترشیش ضبط کرده وآنرا تحریفی از طریثیث دانسته است، و طریثیث در عربی مصغر طُرثوث بر وزن عصفور، و آن نباتی است شبیه به قارچ. (تعلیقات بهمنیار بر تاریخ بیهق ص ۳۴۰). شهریست مشهور از بلاد خراسان مشتمل بر دهات و قری و قصبات، پایتخت آنرا سلطانیه گویند که حاکم نشین آنجاست. سمت شرقی آن ارض اقدس و مشهد مقدس حضرت سلطان خراسان صلوات اﷲعلیه است. جنوب
مقدس حضرت سلطان خراسان صلوات اﷲعلیه است. جنوب آن ولایت طبس کیلک است. غربی آن پائین ولایت تربت حیدریه و سمت قبلهٔ آن سبزوار. شمال آن ولایتِ نیشابور است، و شهر ترشیز واقع است در اواسط شهرهای خراسان، اتفاق غریبی است که قرب و بُعد آن نسبت بهمه شهرهای آنجا تساوی دارد، قنوات و میاه جاریه و دهات بسیار دارد و بسیار خوش آب و هواست. میوه‌های آن ولایت به آن لطافت و خوبی، هیچ جای دیگر نیست. چنان معلوم می‌شود که پادشاهان ایران آنجا را تختگاه کرده بودند و گشتاسب در آنجا با زردشت ملاقات نموده و سرو کشمیری را در آنجا کشته
زردشت ملاقات نموده و سرو کشمیری را در آنجا کشته بود، چنان‌که گفته است: گویند ترشیز از بناهای گشتاسب بن لهراسب است. (از انجمن آرا) (از آنندراج). ولایت کوچکی از ولایت خراسان و حاکم نشین آنجا موسوم به سلطانیه است. (ناظم الاطباء). کاشمر. رجوع به کاشمر و ترشیش و مزدیسنا چ ۱ ص ۱۸۸٬۳۴۰ و مرآت البلدان ج ۱ ص ۴۲۱ و جهانگشای جوینی ج ۲ ص ۴۶ و ۴۷ و ۷۰ و ۷۱و لباب الالباب ج ۲ ص ۴۹ و التفهیم بیرونی ص ۱۴۸ و ۴۵۷ و مجمل التواریخ ص ۱۰۹ و ایران باستان ج ۳ ص ۲۱۸۶ و تاریخ سیستان ص ۱۵۴، ۲۳۴، ۲۹۲، ۴۰۷ و مجالس النفائس ص ۱۷، ۶۴، ۶۷،
۱۵۴، ۲۳۴، ۲۹۲، ۴۰۷ و مجالس النفائس ص ۱۷، ۶۴، ۶۷، ۸۰، ۹۸، ۲۰۴، ۲۳۷ و نزهةالقلوب ص ۱۴۳، ۱۴۶، ۱۷۸ و تاریخ گزیده ص ۵۱۸ و تذکرةالملوک ص ۸۰ و حبیب السیر و سبک‌شناسی بهار و تاریخ مغول و تاریخ ادبیات برون و تاریخ عصر حافظ، و طریثیث در همین لغت‌نامه شود.
پروانهٔ کم‌تر جامع همگانی گنو ، یکی از پروانه‌های نرم‌افزارهای آزاد است که بنیاد نرم‌افزارهای آزاد آن را منتشر کرده‌است. این پروانه نوشته شده تا سازشی بین پروانهٔ سرسخت در کپی‌لفتِ پروانه همگانی گنو و پروانه‌های آسان‌گیری چون پروانهٔ بی‌اس‌دی و ام‌آی‌تی ایجاد کند. عموماً این پروانه را به نام ال‌جی‌پی‌ال که صورت خلاصه شدهٔ عبارت "لسر جنرال پابلیک لایسنس" است می‌خوانند. این پروانه را نخستین بار ریچارد استالمن در سال ۱۹۹۱ با همفکری حقوقی اِبِن موگلِن نوشت. آخرین نسخهٔ پروانهٔ کم‌تر فراگیر همگانی گنو نسخهٔ ۳
نسخهٔ پروانهٔ کم‌تر فراگیر همگانی گنو نسخهٔ ۳ است که در ۲۹ ژوئیه سال ۲۰۰۷ منتشر شده‌است. پروانهٔ کم‌تر فراگیر همگانی گنو پروانه‌ای با کپی‌لفت ضعیف است بدین‌معنا که محدودیت کپی‌لفت را روی خود نرم‌افزار می‌گذارد، ولی نرم‌افزارهای دیگری که تنها به آن پیوند دارند مشمول این محدودیت نمی‌شوند. هرچند که محدودیت‌های دیگری روی این نرم‌افزارها باقی خواهد ماند. (در حالی که در مجوزی مثل اجازهٔ پیوندزدن به پروژه‌هایی که از مجوزهای ضعیف‌تری استفاده می‌کنند داده نشده) پروانهٔ کم‌تر فراگیر همگانی گنو بیشتر برای
نشده) پروانهٔ کم‌تر فراگیر همگانی گنو بیشتر برای کتابخانه‌های نرم‌افزاری به کار می‌رود، ولی برخی از نرم‌افزارهای مستقل نیز این مجوز را به کار می‌برند، که معروف‌ترین‌شان موزیلا فایرفاکس و اپن آفیس هستند. بنیاد نرم‌افزارهای آزاد ال‌جی‌پی‌ال را پیشنهاد نمی‌کند. بنیاد نرم‌افزارهای آزاد دو مجوز اصلی برای استفادهٔ در کتابخانه‌های نرم‌افزاری ارائه کرده‌است، یکی پروانهٔ جامع همگانی گنو و دیگری پروانهٔ کم‌تر جامع همگانی گنو. بزرگترین تفاوت این دو این است که می‌توان از کتابخانه ال‌جی‌پی‌ال در نرم‌افزارهای مالکیتی
از کتابخانه ال‌جی‌پی‌ال در نرم‌افزارهای مالکیتی نیز استفاده کرد اما اگر کتابخانه تحت پروانه همگانی گنو باشد تنها می‌توان در نرم‌افزارهای آزاد از آن بهره جست. اینکه از کدام مجوز برای یک کتابخانهٔ مشخص استفاده شود، به راهبردی که توسعه‌دهندگان برمی‌گزینند و به جزئیات شرایط موجود بستگی دارد. بنیاد نرم‌افزارهای آزاد مدعی است که استفاده از پروانه همگانی گنو به جای ال‌جی‌پی‌ال باعث برتری‌دادن به برنامه نویسان نرم‌افزارهای آزاد می‌شود زیرا کتابخانه‌های حاصل از این کار تنها برای نرم‌افزارهای آزاد قابل استفاده
این کار تنها برای نرم‌افزارهای آزاد قابل استفاده خواهند بود و این می‌تواند نقطهٔ جبرانی برای برتری پول‌ساز بودن نرم‌افزارهای مالکیتی باشد. با این وجود بنیاد اظهار می‌کند که در شرایط خاص ال‌جی‌پی‌ال می‌تواند بهترین گزینه باشد، برای نمونه در شرایطی که کتابخانه‌های جایگزینی برای کتابخانهٔ مورد نظر وجود داشته باشند، آنگاه استفاده از پروانه همگانی گنو سودی برای گسترش نرم‌افزارهای آزاد نخواهد داشت زیرا توسعه‌دهندهٔ نرم‌افزار مالکیتی می‌تواند به استفاده از کتابخانه‌های جایگزین روی آورد و به همین علت بوده‌است که
جایگزین روی آورد و به همین علت بوده‌است که کتابخانه گنو سی با مجوز ال‌جی‌پی‌ال ارائه شده. این بنیاد در مقابل، توسعه‌دهندگان را تشویق می‌کند که کتابخانه‌هایی که دارای نقطهٔ قوت خاصی هستند را با پروانه همگانی گنو منتشر کنند و نه ال‌جی‌پی‌ال و برای به‌دست آوردن محبوبیت بیشتر هدف بزرگتر (گسترش نرم‌افزارهای آزاد) را فراموش نکنند چراکه معتقد است این کار می‌تواند موجب افزایش محبوبیت کلی جنبش نرم‌افزار آزاد شود و شانس رقابت آن را با نرم‌افزارهای مالکیتی بالا ببرد. تفاوت‌های پروانه جامع همگانی گنو و پروانه کم‌تر
تفاوت‌های پروانه جامع همگانی گنو و پروانه کم‌تر جامع همگانی گنو. مهمترین تفاوت پروانهٔ جامع همگانی گنو (جی‌پی‌ال) و پروانهٔ کم‌تر جامع همگانی گنو (ال‌جی‌پی‌ال) این است که دومی می‌تواند به یک برنامه غیر (ال) جی‌پی‌ال که می‌تواند یک نرم‌افزار آزاد یا غیر آزاد باشد لینک شود (و در مورد کتابخانه‌ها 'استفاده شود'). بعد از آن این برنامهٔ غیر (ال) جی‌پی‌ال اگر یک کار مشتق شده نباشد می‌تواند تحت هر شرط انتخابی توزیع شود؛ ولی اگر یک کار مشتق شده بود آن شرایط باید «اجازه هرگونه تغییر طبق نیاز مشتری و مهندسی معکوس جهت
هرگونه تغییر طبق نیاز مشتری و مهندسی معکوس جهت رفع اشکال این تغییرات» را بدهد، خواه آن کاری که از برنامهٔ ال‌جی‌پی‌ال استفاده می‌کند یک کار مشتق شده باشد یا مشکل حقوقی نداشته باشد. باید در نظر داشت که متن: 'یک اثر که از کتابخانه استفاده می‌کند' و پاراگراف ۵ ال‌جی‌پی‌ال اعمال می‌شود. "یک برنامه که اشتقاقی از هیچ بخشی از کتابخانه ندارد؛ ولی با کامپایل یا لینک به آن برای استفاده از آن طراحی شده‌است این گونه نامیده می‌شود 'اثری که از کتابخانه استفاده می‌کند'. چنین اثری بخودی خود یک کار مشتق شده از کتابخانه
چنین اثری بخودی خود یک کار مشتق شده از کتابخانه نیست بنابر این خارج از محدوده این مجوز قرار می‌گیرد " یک خصلت ال‌جی‌پی‌ال این است که هر کس می‌تواند هر بخش ال‌جی‌پی‌ال شده نرم‌افزار را به یک بخش جی‌پی‌ال شده از نرم‌افزار تبدیل کند (بخش ۳ مجوز). این خصلت هنگام استفاده مجدد مستقیم یک کد ال‌جی‌پی‌ال شده در یک کتابخانه یا برنامه با پروانه همگانی گنو شده، یا هنگامی که کسی بخواهد نسخه‌ای از کد را ایجاد کند که شرکت‌های نرم‌افزاری نمی‌توانند در محصولات نرم‌افزاری غیر آزاد استفاده کنند، مفید است.
لکسوس شرکت خودروسازی ژاپنی است، که وظیفه طراحی، تولید و پخش خودروهای لوکس شرکت تویوتا را برعهده دارد. شرکت لکسوس در سال ۱۹۸۹ توسط مدیرعامل وقت تویوتا؛ ایجی تویودا در ایالات متحده آمریکا راه‌اندازی شد. امروزه لکسوس با تولید خودروهایی لوکس، به برندی بین‌المللی تبدیل شده، که به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده خودروهای سفارشی و ویژه، در کشور ژاپن شناخته می‌شود. این شرکت اکنون تولیدات خود را در ۷۰ کشور جهان عرضه می‌کند و یکی از ۱۰ نشان تجاری یا برند برتر ژاپن، بر پایه میزان ارزش بازار به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی شرکت
میزان ارزش بازار به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی شرکت لکسوس در کشور ژاپن قرار دارد و دفاتر بین‌المللی و مراکز عملیاتی آن نیز در شهرهای بروکسل، بلژیک و تورانس، کالیفرنیا مستقر می‌باشند. ریشه‌های تأسیس لکسوس به پروژه‌ای مخفی بازمی‌گردد، که توسط تویوتا به‌منظور طراحی و ساخت خودرویی سدان در سال ۱۹۸۳ با نام پروژه اف۱ آغاز و در سال ۱۹۸۹ با عرضه خودروی لکسوس ال اس راه‌اندازی شد. تاریخچه. پروژه اف۱. در سال ۱۹۸۳ مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره وقت شرکت تویوتا، ایجی تویودا، جلسه‌ای فوق‌العاده با مدیران ارشد تویوتا ترتیب داد و
فوق‌العاده با مدیران ارشد تویوتا ترتیب داد و در آن جلسه از آنان پرسید، که آیا امکان دارد که تویوتا بتواند وارد کلاس خودروهای لوکس شده و با نام‌های بزرگ این کلاس رقابت کند؟! این پرسش تویوتا را وارد پروژه‌ای به نام اف۱ (فلگ‌شیپ ۱) کرد، که هدف آن، تولید خودرویی قابل رقابت با دیگر خودروهای مطرح این کلاس بود. محصول پایانی پروژه اف۱ خودروی لکسس ال‌اس بود. اما درپی موفقیت تویوتا در فروش دو مدل جدید تویوتا کریسیدا و تویوتا سوپرا، مجریان پروژه اف۱ توسعه این دو مدل را آغاز کردند. همچنین طراحان این پروژه بر روی توسعه
آغاز کردند. همچنین طراحان این پروژه بر روی توسعه دو مدل دیگر تویوتا کراون و تویوتا سده نیز شروع به‌کار نمودند. در ماه مه سال ۱۹۸۵ تیمی از مهندسان پروژه اف۱ جهت توسعه طرح‌ها و مطالعات انجام شده و پیدا کردن نقطه آغاز، به ایالات متحده سفر کردند و یک خانه در لاگونا بیچ، کالیفرنیا اجاره نمودند. در ژوئیه همان سال، ساخت نخستین خودروی لکسس در دستور کار قرار گرفت. ماه مه سال بعد یعنی ۱۹۸۶ زمان آزمایش نخستین خودروی تولیدشده توسط پروژه اف۱ در شبکه اتوبان‌های آلمان بود. در سپتامبر همان سال آغاز گسترده آزمایش خودروی
در سپتامبر همان سال آغاز گسترده آزمایش خودروی ساخته‌شده، در خیابان‌های آمریکا آغاز شد. توسعه برند. در سال ۱۹۸۶ شرکت تبلیغاتی ساعتچی اند ساعتچی، که سال‌ها به‌عنوان آژانس تبلیغاتی، با شرکت تویوتا همکاری می‌کرد، به درخواست مدیریت تویوتا، یک تیم تخصصی جهت انتخاب نام برند، برای شرکت تولید خودروی لوکس تشکیل داد. از میان ۲۱۹ نام تجاری در پایان نام‌های وکترا، ورون، چاپارل، کالیبره و الکسیس برای شرکت جدید کاندید شدند و زمانی‌که نام الکسیس انتخاب شد، این موضوع که الکسیس ممکن است، برای نام خودرو مناسب نباشد، مطرح
الکسیس ممکن است، برای نام خودرو مناسب نباشد، مطرح گردید و درپایان با تغییر حرف لاتین یو بجای آی و تغییر حرف نخست یعنی؛ ای با ال (که از لاکچری به معنی لوکس گرفته شده بود) نام لکسوس تعیین گردید. راه‌اندازی برند. در سال ۱۹۸۹ بعد از عملیاتی طولانی و گسترده با تلاش ۶۰ طراح، ۲۴ تیم مهندسی، ۱۴۰۰ مهندس، ۲۳۰۰ تکنیسین، ۲۲۰ نفر پشتیبانی، ۴۵۰ نمونه آزمایشی و صرف هزینه‌ای بالغ بر یک میلیارد دلار، نخستین پروژه لکسوس با نام اف۱ و محصولی به نام لکسوس ال‌اس۴۰۰ و در نمایشگاه خودروی دیترویت و لوس آنجلس رونمایی شد و از
خودروی دیترویت و لوس آنجلس رونمایی شد و از سپتامبر همان سال، فروش خودروهای لکسوس آغاز گردید. در ژانویه سال ۱۹۹۰ لکسوس ال‌اس۴۰۰ در بین ۱۰ خودروی برتر جهان قرار گرفت. از ماه ژوئن سال ۱۹۹۰ نیز خودروی لکسوس به‌طور رسمی در بازار خاورمیانه عرضه گردید. محصولات لکسوس که نخست قرار بود نام «لکسیس» برای آن انتخاب شود، در بدو ورود خود به بازار ایالات متحده با یک اتفاق بزرگ روبه‌رو شدند. هشت هزار خودروی لکسوس ال‌اس ورودی به ایالات متحده آمریکا در بخش کنترل کروز خود مشکل پیدا کردند، که این شرکت را در آغاز فعالیتش رو در
پیدا کردند، که این شرکت را در آغاز فعالیتش رو در روی دادگاه‌های استیناف در ایالات متحده آمریکا قرار داد. این اتفاق می‌توانست کار لکسوس را نیامده پایان دهد. اما مدیران لکسوس از این اتفاق در ابتدای کار خود، یک تبلیغ استثنایی برای خود ساختند و با عرضه یک سرویس فوق‌العاده و متفاوت، همه نگاه‌ها را به سوی خود جلب کردند. لکسوس در نخستین سال حضور خود در ایالات متحده آمریکا بیش از ۵۰ هزار دستگاه فروخت و در سال ۱۹۹۶ به مجموع فروش نیم میلیون دستگاه در عرض هفت سال حضورش در آمریکا دست یافت. لکسوس آرایکس نخستین خودرو
در آمریکا دست یافت. لکسوس آرایکس نخستین خودرو شاسی بلندی بود، که توسط لکسوس در سال ۱۹۸۹ به بازار عرضه شد. با ورود مدل آرایکس به بازار، گروه جدیدی از خودرو به نام کراس اوور معرفی شد. مدل‌های لکسوس جی‌ایکس نیز از سال ۲۰۰۲ در ایالات متحده آمریکا عرضه شد. استانداردها در لکسوس. طراحی لکسوس از آغاز بر پایه استانداردهای خودروهای گران‌قیمت بوده‌است. در نخستین لکسوس این استانداردها به‌صورت طراحی آیرودینامیک، نرم و روان بودن، کابین‌های آکوستیک، صرفه‌جویی در سوخت بروز کرده‌است. هر خودروی لکسوس باید ۶۰۰ معیار
بروز کرده‌است. هر خودروی لکسوس باید ۶۰۰ معیار استاندارد را پشت سر بگذارد که ویژه این برند است و محدوده‌ای روانی و نرمی و چرخ‌ها تا دوخت چرم صندلی‌ها را دربر می‌گیرد. گران‌قیمت‌ترین خودروی لکسوس خودرو اسپورت و دست‌ساز LF-A می‌باشد که با مدل ۲۰۱۲ و با قیمت پایه ۳۷۵٫۰۰۰ دلار وارد بازارهای جهانی شد.
سید ابوالحسن نواب روحانی ایرانی و رئیس سابق دانشگاه ادیان و مذاهب است که در سال ۱۳۳۷ در شهرضا متولد شد. او در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای تحصیل علوم اسلامی وارد مدرسه حقانی در قم شد. وی از نزدیکان علی قدوسی و سید محمد بهشتی بود و در ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ وارد فعالیت‌های حکومتی شد. برادر او سید محمدحسین نواب در جریان جنگ بوسنی در شهر موستار کشته شد. وی بنیان گذار و عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب است. او از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۹ خورشیدی مدیر مرکز خدمات حوزه‌های علمیه بود که حکم انتصابش از سوی سید علی خامنه‌ای صادر
بود که حکم انتصابش از سوی سید علی خامنه‌ای صادر می‌شد. او در سال ۱۳۹۲ برای شرکت در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کرد. او در سال ۹۴ نامزد شرکت در انتخابات مجلس خبرگان رهبری از استان آذربایجان غربی شده بود.
کوزو اکاموتو ژاپنی عضو ارتش سرخ ژاپن است که با همکاری جبهه خلق برای آزادی فلسطین به کشتار مسافران غیرنظامی فرودگاه بین‌المللی بن گوریون دست زد. در ۳۰ مهٔ ۱۹۷۲، کوزو اکاموتو به همراه یاسویوکی یاسودا و سویوشی اکودایرا توسط پرواز ۱۳۲ خطوط هوایی فرانسه از فرودگاه شهر سان خوآن کشور پورتوریکو به فرودگاه بین‌المللی بن گوریون در شهر تل‌آویو اسرائیل رسیدند. بعد از هواپیما پیاده شدند و به سمت قسمت بازرسی وسایل مسافران حرکت کردند. آن‌ها هنگام تحویل گرفتن وسایلشان، مسلسل‌های خود را که درون بسته‌بندی لباس پنهان کرده
خود را که درون بسته‌بندی لباس پنهان کرده بودند بیرون‌آورده و شروع به تیراندازی به سمت مسافران حاضر در قسمت بازرسی وسایل نمودند. این عملیات حاصل همکاری جبهه خلق برای آزادی فلسطین و ارتش سرخ ژاپن بود. در این عملیات ۲۵ نفر کشته‌شده و ۷۱ نفر زخمی‌شدند . یاسویوکی یاسودا در اثر تمام‌شدن مهمات کشته‌شد. سویوشی اکودایرا با منفجرکردن یک نارنجک در جلو ی بدنش خودکشی کرد و کوزو اکاموتو هنگامی که می‌خواست به ترمینال فرودگاه فرار کند دستگیر شد. بیشتر کشته‌شدگان مسیحیان اهل پورتوریکو بودند که برای انجام مراسم مذهبی به
اهل پورتوریکو بودند که برای انجام مراسم مذهبی به اسرائیل سفر کرده بودند. در بیانیه‌ای که توسط جبهه خلق برای آزادی فلسطین منتشر کرد، مسئولیت عملیات را ارتش سرخ ژاپن عهده‌دار شد، عملیات دیر یاسین نامیده شده است. این نام‌گذاری نشانگر آن بود که این عملیات در پاسخ به جنایت سال ۱۹۴۸ اسرائیل در دیر یاسین انجام‌گرفته‌است. همچنین این بیانیه اعلام داشت این عملیات توسط جوخه‌های شهید پاتریک آرگوئللو انجام‌شده‌است. پاتریک آرگوئللو دو سال قبل‌تر در ۶ سپتامبر ۱۹۷۰ در عملیات مشترکی با لیلا خالد از اعضای جبهه خلق برای
عملیات مشترکی با لیلا خالد از اعضای جبهه خلق برای آزادی فلسطین برای گروگران‌گیری چهار هواپیمای جت آمریکایی مورد اصابت گلوله قرارگرفت و کشته‌شد. کوزو اکاموتو به جرم کشتار غیرنظامیان به حبس ابد محکوم‌شد. در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۷۳ جبهه خلق برای آزادی فلسطین به همراه ارتش سرخ ژاپن پرواز ۴۰۴ خطوط هوایی ژاپن را گروگان گرفتند تا در عوض آزادی کوزو اکاموتو مسافران را آزاد کنند ولی دولت اسرائیل این مبادله را قبول نکرد . کوزو اکاموتو بعد از ۱۳ سال در سال ۱۹۸۵ جزو زندانیانی بود که توسط مبارزان فلسطینی در جریان یک مبادله
بود که توسط مبارزان فلسطینی در جریان یک مبادله آزادشد . بعد از آزادی از زندان اسرائیل ابتدا به لیبی سپس سوریه رفت و سرانجام در لبنان دوباره به ارتش سرخ ژاپن پیوست. در ۱۵ فوریهٔ ۱۹۹۷ دولت لبنان پنج عضو ارتش سرخ ژاپن را به نام‌های هاروو واکو، ماسائو آداچی، ماریکو یاماموتو، کازیرو توهیرو و کوزو اکاموتو را به بهانهٔ جعلی‌بودن گذرنامه و تخلفات ویزا بازداشت کرد . در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۷ توسط دادگاهی که قاضی آن سهیل ابوسمس بود، این پنج عضو ارتش سرخ ژاپن هر کدام به ۳ سال زندان محکوم شدند . بعد از اتمام دوران محکومیت
سال زندان محکوم شدند . بعد از اتمام دوران محکومیت چهارتن، یعنی همگی به جز کوزو اکاموتو به شهر امان کشور اردن و از امان از طریق روسیه به ژاپن بازگردانده شدند . دولت لبنان به کوزو اکاموتو به دلیل شرکت داشتن در عملیات مقاومت علیه اسرائیل و تحمل زندان‌های اسرائیل پناهندگی سیاسی اعطا کرد. در حال حاضر او توسط دولت ژاپن تحت تعقیب است و دولت ژاپن درخواست استرداد او را به لبنان داده‌است . این در حالی است که این درخواست در هنگامی که او در حال تحمل زندان در اسرائیل بود درخواست نشد تا شاید باعث آزادی او شود.
سایلب نرم‌افزاری آزاد و متن‌باز برای محاسبات فنی مهندسی می‌باشد که جایگزینی آزاد برای نرم‌افزار متلب به حساب می‌آید. این نرم‌افزار توسط دو مرکز پژوهشی فرانسوی INRIA و ENPC نوشته شده‌است. تاریخچه. در اوایل دهه ۸۰ میلادی، پیشرفت‌های علمی و نیازهای صنعتی، چندی از محققان فرانسوی را بر آن داشت تا نرم‌افزاری را برای واپایش خودکار تولید کنند. با آغاز دههٔ ۹۰ میلادی مؤسسهٔ فرانسوی INRIA (بنیاد ملی تحقیق در علوم رایانه و واپایش فرانسه) نام Scilab را برای نرم‌افزار برگزید و به توسعهٔ آن پرداخت. در سال ۲۰۰۳ میلادی و
و به توسعهٔ آن پرداخت. در سال ۲۰۰۳ میلادی و با تشکیل Scilab Consortium، این کنسرسیوم به توسعه، ترویج و حمایت از نرم‌افزار (به ویژه حمایت از مراکز دانشگاهی و صنعتی) پرداخت. از سال ۲۰۰۸ میلادی با متمرکز شدن Scilab Consortium در داخل شبکه تحقیقاتی Digiteo کار توسعه و ارتقای نرم‌افزار به صورت یکپارچه و پایدار تا ژوئن ۲۰۱۲ دنبال شد. همچنین از سال ۲۰۰۸ تاکنون این نرم‌افزار تحت پروانهٔ CeCILL (موافق با پروانه عمومی همگانی گنو) عرضه می‌گردد. از ژوئیه ۲۰۱۲، Scilab Enterprises تمامی فعالیت‌های مربوط به توسعه و
Enterprises تمامی فعالیت‌های مربوط به توسعه و ویرایش نرم‌افزار سایلب را برعهده گرفت.
مخالفان جمهوری اسلامی یا به گروه‌ها و افراد ایرانی گفته می‌شود که به دلایل مختلف سیاسی، اجتماعی یا عقیدتی… با نظام جمهوری اسلامی مخالف بوده و خواستار سرنگونی آن هستند. زمینه‌ها. تجربهٔ اصلاح‌طلبی و واکنش حکومت به اصلاح. برخی از مخالفان نظام جمهوری اسلامی، سیاست‌مداران گروه‌های اصلاح‌طلب و میانه‌رو را متهم به «کارشکنی و منفعت‌طلبی» می‌کنند که با ناکامی و در عدم ایجاد تغییر اثرگذار در ساختار حکومت و جامعه در دههٔ ۸۰ و ۹۰ شمسی و عملکرد خود باعث ایجاد فضایی ناامید کننده در جامعه شده‌اند. این گروه‌ها از
ناامید کننده در جامعه شده‌اند. این گروه‌ها از اصلاح‌طلبی با نام «استمرار‌طلبی» یاد می‌کنند و نظام جمهوری اسلامی را نظامی غیرقابل اصلاح می‌دانند که در وهله اول باید سرنگون شود. فعالیت‌ها. به جز هواداران پادشاهی مشروطه سایر گروه‌های اپوزیسیون در انقلاب ۱۳۵۷ نیز نقش داشته‌اند، نوع فعالیت‌های گروه‌های اپوزیسیون با یکدیگر تفاوت دارد. برخی گروه‌ها از جمله نهضت آزادی سعی دارند که در چارچوب قانون اساسی فعالیت کنند و بدین منظور حتی در انتخابات نام‌نویسی می‌کنند که اغلب رد صلاحیت می‌شوند. این گروه سعی در نزدیکی با
اغلب رد صلاحیت می‌شوند. این گروه سعی در نزدیکی با گروه‌های قانونی اصلاح‌طلب کرده است و از نظریه فشار از پایین، چانه زنی از بالا که توسط اصلاح طلب‌ها مطرح می‌شود حمایت می‌کند. مشروطه خواهان و نهضت نجات ملی ایران از روش نافرمانی مدنی حمایت می‌کنند. تعاملات گروه‌های مخالف با هم. جمشید اسدی فعال‌سیاسی و اقتصاددان دستیابی به اتحاد میان گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی را ضروری نمی‌داند و اعتقاد دارد که عدم دستیابی به اتحاد امری در جهت زندگی مسالمت‌آمیز و قانون‌مند گروه‌های سیاسی بنا به تعریف دموکراسی در کنار یکدیگر
سیاسی بنا به تعریف دموکراسی در کنار یکدیگر است. در مقابل مهرداد درویش‌پور جامعه‌شناس باور دارد که محال است که یک فرایند دموکراتیک بتواند یک نظام سیاسی را از پای درآورد و به جای آن دموکراسی را جایگزین کند اما ائتلاف و اتحادی از گرایش‌های مختلف سیاسی شکل نگرفته باشد. اتحاد برای سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی. در آبان ۱۳۹۷ ده گروه و حزب از مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران با امضای تفاهم‌نامه مشترک برای «سرنگونی رژیم اسلامی» امضاء کردند که شامل اتحاد دمکراتیک، جنبش جمهوریخواهان دموکرات و لائیک ایران، حزب تضامن
جمهوریخواهان دموکرات و لائیک ایران، حزب تضامن دمکراتیک اهواز، حزب دمکرات کردستان ایران، حزب دمکرات کردستان، حزب کومه‌له کردستان ایران، حزب مردم بلوچستان، سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران، شورای موقت سوسیالیست‌های چپ ایران و کومه‌له زحمتکشان کردستان هستند. این تفاهم‌نامه با با هدف کنار گذاشتن اختلاف‌ها و رسیدن به نظامی دموکراتیک در شکل جمهوری پارلمانی و جدایی دین از سیاست به امضاء رسیده است. پیمان نوین ارایه شده توسط رضا پهلوی. در مهر ۱۳۹۹، رضا پهلوی در پیامی با عنوان پیمان نوین، با تأکید بر نفی انحصار قدرت
با عنوان پیمان نوین، با تأکید بر نفی انحصار قدرت خواستار اتحاد اپوزیسیون و پیوند زدن اعتراض‌های داخل ایران از طریق نافرمانی مدنی و اعتصابات شد، او از همهٔ نیروهای سیاسی دموکراسی‌خواه خواست تا اختلافات را کنار بگذارند و برای گذار از جمهوری اسلامی متحد شوند. عبدالله متهدی دبیرکل حزب کومله کردستان ایران و عضو شورای گذار این پیام را قدم اول و مثبت ارزیابی کرد اما برای اتحاد میان اپوزیسیون کافی ندانست. مجتبی واحدی با مثبت ارزیابی کردن این پیام گفت که رضا پهلوی به صراحت مخالفت خود را با هر نوع حکومت فردی نشان
به صراحت مخالفت خود را با هر نوع حکومت فردی نشان می‌دهد، او صحبت رضا پهلوی دربارهٔ عدم تمایلش به قدرت سیاسی را مورد انتقاد قرار داد و عنوان کرد که اگر شخصی قرار بر فعالیت سیاسی داشته باشد برای اجرایی کردن آن نیاز به قدرت سیاسی برای اثر گذاری دارد. او برای مشخص شدن جهت مخالفان و موافقان جمهوری اسلامی خواستار برخورد رضا پهلوی با کسانی شد که در چهرهٔ طرفداران او و با هدایت نظام جمهوری اسلامی یا به صورت ناخواسته به اختلاف افکنی در میان اپوزیسیون دامن می‌زنند و باعث طولانی شدن عمر این حکومت می‌شوند. عمار ملکی،
باعث طولانی شدن عمر این حکومت می‌شوند. عمار ملکی، استاد علوم سیاسی در هلند این اقدام را مثبت و امید بخش ارزیابی کرد اما آن را نیازمند اقدام عملی دانست. در بهمن ۱۴۰۳، چندین گروه اپوزیسیون ایرانی در مونیخ دیدار کردند و این نشست «قله همگرایی مونیخ» نامیده شد. در این اجلاس، ائتلافی از احزاب سیاسی لیبرال و ملی‌گرا، رضا پهلوی را به عنوان رهبر دولت موقت تا تشکیل دولت جدید پس از انتخابات دموکراتیک آزاد برگزیدند. پهلوی اعلام کرده که شخصاً ترجیح می‌دهد جمهوری تأسیس شود، اما این تصمیم به مردم ایران بستگی دارد. رضا
شود، اما این تصمیم به مردم ایران بستگی دارد. رضا پهلوی گفت که اپوزیسیون ایرانی برنامه‌ای برای تأسیس یک دولت موقت در مدت ۱۰۰ روز دارد و زمانی که جمهوری اسلامی به پایان برسد، این دولت موقت شکل خواهد گرفت. در تیر ۱۴۰۴ پهلوی از ایرانیان در دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی خواست که در برابر تأسیس دولت جدید مقاومت نکنند و خود را فدای جمهوری اسلامی نکنند، که به نظر پهلوی، این نظام در آستانه پایان است. وال استریت ژورنال گزارش داد که پیام پهلوی همچنین به مقامات دولت فعلی ایران خطاب شده است. منشور مهسا. منشور همبستگی
ایران خطاب شده است. منشور مهسا. منشور همبستگی و سازماندهی برای آزادی ایران یا به‌اختصار منشور مهسا روز جمعه ۱۹ اسفند ۱۴۰۱ با امضای شش فعال سیاسی و مدنی منتشر شد. این منشور در سایت جمعی از چهره‌های سیاسی-اجتماعی که تشکل خود را «همبستگی برای دموکراسی و آزادی در ایران» نام نهاده‌اند منتشر شد. ایدهٔ انتشار این منشور روز جمعه ۲۱ بهمن در نشستی با عنوان «آینده جنبش دموکراسی ایران» در دانشگاه جورج‌تاون شهر واشینگتن مطرح شد. هدف این منشور سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی در فرآیندی خشونت‌پرهیز و رسیدن به حکومتی سکولار و
در فرآیندی خشونت‌پرهیز و رسیدن به حکومتی سکولار و دموکراتیک بیان شده‌است. این منشور با امضای حامد اسماعیلیون، نازنین بنیادی، رضا پهلوی، شیرین عبادی، مسیح علی‌نژاد و عبدالله مهتدی در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ منتشر شد. در روز سه‌شنبه ۱۵ فروردین ۱۴۰۲، رضا پهلوی در توییتی از پیشنهاد خود مبنی بر ارائه اسامی جدید برای پیوستن به منشور همبستگی خبر داد. او نوشته بود: «پس از شنیدن نقدها و نظرات کسانی که احساس می‌کردند صدای‌شان در منشور و گروه همبستگی بازتاب نیافته، هفته گذشته، نامه و نام‌های پیشنهادی آنها را به گروه
گذشته، نامه و نام‌های پیشنهادی آنها را به گروه منتقل کردم.» دوشنبه ۲۱ فروردین، رضا پهلوی، یکی از امضاکنندگان «منشور همبستگی»، از عدم اجماع میان دیگر امضاکنندگان آن بر سر پیوستن کاندیداهای پیشنهادی خود به منشور خبر داد و گفت که فعالیت خود را «به همکاری با یک گروه محدود نمی‌کند». حامد اسماعیلیون، در ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ با انتشار بیانیه‌ای در توییتر از «فشار بیرونی» بر اعضای «گروه جورج تاون» سخن گفت و کناره‌گیری خود از این ائتلاف را رسماً اعلام کرد. او در مصاحبه‌ای با شبکه تلویزیونی «ایران اینترنشنال» اختلاف خود