payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در فضای دوبعدی و هر یالی را به خمی در صفحه می‌نگارد به گونه‌ای که نقاط انتهایی هر خم نقاطی هستند که از گره‌ها نگاشته شده‌اند، و خم‌ها هیچ اشتراکی با یکدیگر ندارند مگر در نقاط انتهایی. به سادگی دیده می‌شود که گرافی که قابل ترسیم در صفحه‌است را می‌توان در کره نیز ترسیم کرد. نظریه‌های کوراتوسکی و واگنر. ریاضی‌دان لهستانی کازیمیر کوراتوسکی (به انگلیسی: Kazimierz Kuratowski) توصیفی از گراف‌های مسطح را تحت عنوان گراف‌های ممنوعه ارائه کرده‌است، که امروزه تحت عنوان نظریه کوراتوسکی شناخته می‌شود. یک گراف متناهی
نظریه کوراتوسکی شناخته می‌شود. یک گراف متناهی مسطح است، اگر و تنها اگر شامل زیرگرافی نباشد که آن زیرگراف، زیربخشی از گراف K5 (گراف کامل با ۵ رأس) یا K3,3 (گراف کامل دوبخشی با ۶ رأس که ۳ رأس از آن در یک طرف به ۳ رأس دیگر در طرف مقابل متصل‌اند) باشد. یک زیربخش از یک گراف نتیجه قراردادن رئوسی در میان یال‌هاست (برای مثال یال •——• به یال •—•—• تغییر یابد.) بدین ترتیب که این روند صفر مرتبه یا بیشتر تکرار شود. قواعد معادل این نظریه که تحت عنوان "نظریهٔ P" نیز شناخته می‌شوند می‌گویند: یک گراف متناهی مسطح است اگر و
می‌شوند می‌گویند: یک گراف متناهی مسطح است اگر و تنها اگر شامل زیرگرافی هم‌ریخت با K5 یا K3,3 نباشند. در شوروی نظریه کوراتوسکی تحت عنوان نظریهٔ Pontryagin-Kuratowski شناخته می‌شود. زیرا گفته می‌شود که اثبات آن نخستین بار در دست نوشته‌های منتشر نشده Pontryagin بوده‌است. بنابر فهم‌های رایج آکادمیک چنین منابعی در اولویت قرار ندارند. از این رو نام روسی این نظریه به‌طور بین‌المللی مورد تأیید نیست. به جای در نظر گرفتن زیربخش‌ها نظریهٔ واگنر با کهادها سر و کار دارد: یک گراف مسطح است، اگر و تنها اگر دارای K5 یا
یک گراف مسطح است، اگر و تنها اگر دارای K5 یا K3,3 به‌عنوان کهاد نباشد. واگنر به‌طور عمومی‌تری بیان کرد که هر دسته‌ای از بسته‌های کهاد با مجموعه‌ای محدود از کهادهای ممنوعه مشخص می‌شوند. این مسئله امروزه نظریه Robertson-Seymour نامیده می‌شود، که در صفحات فراوانی این نظریه به اثبات رسیده‌است. در ادبیات این نظریه K5 و K3,3 فرزندان ممنوعه‌ای برای دستهٔ گراف‌های مسطح متناهی هستند. سایر ضوابط مسطح بودن. در عمل استفاده از معیارهای کوراتوسکی برای تشخیص سریع مسطح بودن یک گراف مشکل است. هر چند که الگوریتم‌های سریعی
یک گراف مشکل است. هر چند که الگوریتم‌های سریعی برای حل این مشکل وجود دارد: برای گرافی با n یال می‌توان در زمان O(n) (زمان خطی) تشخیص داد که آیا گراف مورد نظر مسطح است یا نه. به عنوان یک مثال ساده یک گراف هم‌بند مسطح با v راس وe یال قاعدهٔ سادهٔ زیر برای مسطح بودن گراف به کار گرفته می‌شود: نظریه 1. اگر "v"≥3 آن گاه "e"≤3v-6 نظریه2. اگر formula_1 و هیچ دوری به طول 3 وجود نداشته باشد آن گاه "e"≤2v-4 از این جهت گراف‌های مسطح گراف‌های پراکنده(کم پشت) هستند، چرا که آن‌ها تنها دارای formula_2 یال هستند که بسیار
که آن‌ها تنها دارای formula_2 یال هستند که بسیار کوچکتر از O("v"2) است. برای مثال گراف K3,3 دارای 6 رأس، 9 یال است و دوری به طول 3 ندارد. بنابراین طبق نظریهٔ 2 نمی‌تواند مسطح باشد. لازم به توجه است که این نظریه‌ها شرط‌های لازم برای مسطح بودن را بیان می‌کند نه شرط‌های کافی، و به همین دلیل تنها می‌تواند برای اثبات مسطح نبودن یک گراف به کار گرفته شود و نه اثبات مسطح بودن آن. اگر هر دو نظریهٔ یک و دو شکست بخورند ممکن است روش‌های دیگری به کار گرفته شود. برای دو گراف با v راس می‌توان در زمان formula_2 تشخیص داد
گراف با v راس می‌توان در زمان formula_2 تشخیص داد که آیا آن دو هم ریخت هستند یا نه. قاعده اویلر. قاعدهٔ "اویلر" بیان می‌دارد که اگر یک گراف متناهی، همبند و مسطح در صفحه رسم شود به گونه‌ای که هیچ دو یالی یکدیگر را قطع نکنند و v تعداد رأس‌های آن باشد، e تعداد یال‌های آن باشد و f تعداد ناحیه‌های آن باشد (ناحیه‌هایی که به وسیله یال‌ها محدود شده‌اند و ناحیه بیرونی و بی‌نهایت بزرگ را در بر می‌گیرند) آن گاه داریم: عبارت فوق بیان می‌کند که مشخصهٔ اویلر برابر 2 است. همان طور که در تصویر در اولین گراف داده شده در
همان طور که در تصویر در اولین گراف داده شده در فوق می‌بینید، "v=6"، "e=7" و "f"=3 است. اگر گراف دوم دوباره بدون تقاطع یال‌ها ترسیم شود، آن گاه داریم: v=4، e=6 و f=4. قاعدهٔ اویلر را می‌توان به این طریق اثبات کرد: اگر گراف یک درخت نیست، آن گاه یالی را که یک دور را کامل می‌کند بردارید. این کار e و f را یک واحد کاهش می‌دهد و از این رو v-e-f ثابت است. و این فرایند را تکرار کنید تا به یک درخت دست یابید؛ در درخت‌ها "v"="e"+1 وf=1 است. از این رو v-e+f=2 می‌شود. در یک گراف متناهی، هم‌بند، ساده و مسطح هر ناحیه‌ای
یک گراف متناهی، هم‌بند، ساده و مسطح هر ناحیه‌ای (احتمالاً به جز ناحیهٔ بیرونی) حداقل با ۳ یال محدود شده‌است و هر یال حداکثر با دو ناحیه در تماس است. با به‌کارگیری قاعدهٔ اویلر می‌توان نشان داد که این گراف‌ها پراکنده‌اند(کم پشت‌اند) از آن جهت که اگر"v"≥3 آن گاه "e"≥3v-6. یک گراف ساده، مسطح بیشین (maximal planar) نامیده می‌شود. اگر مسطح باشد اما اضافه کردن هر یالی این ویژگی را برهم زند. در این حالت تمام نواحی (حتی ناحیهٔ خارجی) با سه یال محدود شده‌اند که اصطلاح مثلثی برای این گراف‌ها به‌کار گرفته می‌شود. اگر
مثلثی برای این گراف‌ها به‌کار گرفته می‌شود. اگر یک گراف مثلثی v راس با "v"»2 داشته باشد آن‌گاه 3"v"-6 یال و 2"v"-4 ناحیه خواهد داشت. نکتهٔ قابل‌توجه این است که قاعدهٔ اویلر برای چندوجهی‌های ساده نیز درست است. این امر تصادفی نیست: هر چندوجهی ساده می‌تواند به یک گراف هم‌بند سادهٔ مسطح تبدیل شود با به‌کارگیری رأس‌های چندوجهی به‌عنوان رأس‌های گراف و یال‌های چندوجهی به‌عنوان یال‌های گراف. نواحی گراف حاصل نیز با وجوه چندوجهی ارتباط دارد. برای مثال گراف مسطح دومی که در شکل بالا نشان داده شده‌است، با یک چهار وجهی
که در شکل بالا نشان داده شده‌است، با یک چهار وجهی ارتباط دارد. اما با این روش همهٔ گراف‌های ساده هم‌بند مسطح به یک چند وجهی ساده تعلق ندارند: برای مثال درخت‌ها به چندوجهی‌های ساده متعلق نیستند. نظریهٔ Ernst Steinitz می‌گوید که گراف‌های مسطح که از چندوجهی‌های محدب شکل گرفته اند (و نیز آن‌هایی که از چند وجهی‌های ساده شکل گرفته‌اند) دقیقاً گراف‌های متناهی سادهٔ مسطحی هستند که دارای سه بخش هم‌بند می‌باشند. گراف‌های مسطح بیرونی. یک گراف، مسطح بیرونی نامیده می‌شود، اگر در صفحه محاط شده باشد؛ به گونه‌ای که رأس‌ها
اگر در صفحه محاط شده باشد؛ به گونه‌ای که رأس‌ها بر روی یک دایره قرار گرفته باشند و یال‌ها داخل قرصی از دایره قرار گرفته باشند و یکدیگر را قطع نکنند. به‌طور مشابه وجوهی وجود دارند که هر یک از رأس‌ها را دربرمی گیرند. هر گراف مسطح بیرونی یک گراف مسطح نیز هست، اما عکس این مطلب درست نیست: گراف دومی که در مثال‌های بالا نشان داده شده‌است ("K"4) یک گراف مسطح است اما گراف مسطح بیرونی نیست. این گراف کوچکترین گرافی است که مسطح بیرونی نیست. نظریه‌ای مشابه با نظریهٔ کوراتوسکی بیان می‌دارد که یک گراف متناهی، مسطح بیرونی
بیان می‌دارد که یک گراف متناهی، مسطح بیرونی است اگر و تنها اگر شامل زیرگرافی نباشد که بسطی از "K"4 (گراف کامل با ۴ راس) یا "K"2,3 (گراف دوبخشی کامل با ۵ راس و ۶ یال) ویژگی‌های گراف‌های مسطح بیرونی. تمام درخت‌ها متناهی یا نامتناهی شمارش‌پذیر، گراف مسطح بیرونی و از این رو گراف مسطح هستند. یک گراف مسطح بیرونی بدون حلقه دارای یک رأس با درجه حداکثر ۲ است. تمامی گراف‌های مسطح بیرونی بدون حلقه را می‌توان با ۳ رنگ، رنگ‌آمیزی کرد. این حقیقت به‌طور برجسته‌ای در اثبات ساده شده نظریه Chvátal's art gallery توسط فیسک
ساده شده نظریه Chvátal's art gallery توسط فیسک نشان داده شد. یک روش برای رنگ کردن گراف با سه رنگ می‌تواند به سادگی با برداشتن رأس درجه ۲ و رنگ کردن باقی گراف به صورت بازگشتی و سپس اضافه کردن رأس برداشته شده و رنگ کردن آن با رنگی متفاوت از دو رأس همسایه‌اش صورت پذیرد.
زایش ونوس یک نقاشی تمثیلی و از برترین آثار نقاش آکادمیک فرانسوی، ویلیام-آدولف بوگرو (۱۸۲۵–۱۹۰۵) است که در سال ۱۸۷۹ خلق شده‌است. توصیف اثر. این اثر را می‌توان آخرین زنجیره از سنتی هنری در خلق تصویر از ونوس (ایزدبانوی عشق، زیبایی و بارآوری) دانست که قدمتی از سال‌های ابتدایی رنسانس تا اواخر قرن نوزدهم میلادی داشت. بوگرو در این اثر بر خلاف دیگر هنرمندان که تولد ونوس از دریا را با اقتباس از شاهکار ساندرو بوتیچلی در قرن پانزدهم میلادی ثبت کرده‌بودند، انتقال وی در یک صدف به پافوس (شهری ساحلی در جنوب غربی قبرس) را
یک صدف به پافوس (شهری ساحلی در جنوب غربی قبرس) را نشان می‌دهد. این نگاره، نمونه‌ای از تکنیک منحصر به فرد نقاش در ایجاد حجم و کمپوزیسیون هوشمندانه‌است. بخشی از این ترکیب هنرمندانه را می‌توان در حلقه پیچ در پیچ پوتی (پوتی جمع پوتو یا قدیسان کودک که در آثار دوران رنسانس به وفور دیده می‌شود) در پس زمینه دید. بوگرو برخلاف دیگر نقاشان هم‌عصرش که پیکره‌هایی گوشتالو را می‌آفریدند، به باریک و لاغر بودن تنه‌های انسانی اعتقاد داشت. این اثر هم‌اکنون در موزه اورسی در پاریس نگهداری می‌شود.
رساله منطقی-فلسفی که گاهی به اختصار تراکتاتس خوانده می‌شود، نام تنها کتابی است از ویتگنشتاین فیلسوف اتریشی که در زمان حیات وی به چاپ رسید. او این کتاب را در دوران سربازی و اسارت در جنگ جهانی اول نوشت. اولین چاپ آن به زبان آلمانی با نام "Logisch-Philosophische Abhandlung" در سال ۱۹۲۱ بود و امروزه به عنوان یکی از مؤثرترین کتاب‌های فلسفی قرن بیستم شناخته می‌شود. این کتاب شامل پیش گفتار، فهرست نمادهای رساله منطقی-فلسفی، درآمدی بر این کتاب نوشته برتراند راسل، پیش گفتار نویسنده و متن رساله منطقی-فلسفی است. متن
گفتار نویسنده و متن رساله منطقی-فلسفی است. متن رساله شامل هفت گزاره است که هر یک زیربخش‌هایی دارد. ویتگنشتاین در این کتاب به شرط‌هایی پرداخته که به وسیله یک زبان منطقی برآورده شوند. راسل نوشته شدن این کتاب را به این دلیل که ویتگنشتاین در این کتاب به قاعده‌های دستور زبان فلسفی پرداخته با اهمیت دانسته‌است. نظرات ویتگنشتاین در رساله. ویتگنشتاین جهان را شامل تمام آنچه وضع واقع است می‌داند یعنی مجموعه‌ای از بوده‌ها (آنچه هست) و اشیاء که بودن جهان را تعیین کرده‌اند. او وضع واقع را شامل بوده‌ها می‌داند که وجود
او وضع واقع را شامل بوده‌ها می‌داند که وجود وضعیت چیزها می‌باشد. جوهر جهان فقط می‌تواند یک صورت را تعیین کند و نمی‌تواند هیچ گونه خصلت‌های مادی را تعیین کند. ویتگنشتاین همانند برخی از دیگر فیلسوفان جوهر را چیزی که مستقل از آنچه واقع است می‌داند و در تأیید نظر خود آن را دارای صورت و گنجانیده (محتوا) می‌نامد. او امور را به دو دسته ایستا و نااستوار تقسیم می‌کند و سپس به تعریف نگاره می‌پردازد. او نگاره‌ها را بوده‌هایی می‌داند که موقعیت چیزها را در مکان منطقی یعنی وجود داشتن یا نداشتن وضعیت چیزها را بر ما مشخص
وجود داشتن یا نداشتن وضعیت چیزها را بر ما مشخص می‌کنند. او درست یا نادرست بودن نگاره را منوط به صرفاً شناخت آن نگاره نمی‌داند بلکه تطبیق نگاره را با واقعیت شرط اصلی شناخت درستی یا نادرستی آن می‌داند. فلسفه باید عنصر اندیشیدنی را کرانمند سازد یعنی برایش مرز تعیین کند و برای عنصر نااندیشیدنی نیز چنین کند. به این دلیل فلسفه عنصر نااندیشیدنی را از درون به وسیله عنصر اندیشیدنی محصور می‌کند و بیانگر عنصر ناگفتنی است بدین طریق که عنصر گفتنی را به روشنی بازمی نماید. صورت کلی یک گزاره در منطق همان گوهر گزاره است.
صورت کلی یک گزاره در منطق همان گوهر گزاره است. توصیف کلی‌ترین صورت یک گزاره توصیف نخست نشانه کلی واحد و یگانه منطق است. فرگه می‌گوید هر گزاره‌ای که درست تشکیل شده باشد باید معنایی داشته باشد و ویتگنشتاین می‌گوید هر گزاره ممکن درست تشکیل شده‌است و اگر معنایی نداشته باشد سبب آن فقط این است که ما به برخی از سازه‌های آن هیچ نشانگری نداده‌ایم. او در ادامه می‌گوید که بحث بر سر تعدادی از مفهوم‌های بنیادی نیست که باید مشخص شوند بلکه سخن بر سر بیان یک قاعده‌است. ویتگنشتاین در ادامه رساله منطقی-فلسفی به بررسی ارتباط
در ادامه رساله منطقی-فلسفی به بررسی ارتباط گزاره‌ها با یکدیگر برای نشان دادن قانونمندی آنها در یک زبان منطقی پرداخته‌است. عرفان در رسالۀ منطقی-فلسفی. ویتگنشتاین بر این باور است که چیزی به نام آموزه‌ی مابعدالطبیعه وجود ندارد؛ بلکه آنچه هست، احساسی است که می‌توان آن را امر عرفانی و احساسِ بیان‌ناپذیر نامید که داشتن این احساس برابر است با حل‌شدن معمای زندگی. عرفانِ ویتگنشتاین، نه‌فقط شامل چهار مطلب ـ ‌فاقد قدرت بودن اراده، سرشت اخلاق، ابدیتِ حاصل از بی‌زمانی و حل‌شدن مسئله‌ی زندگی ـ بود، بلکه شکلی عجیب از
و حل‌شدن مسئله‌ی زندگی ـ بود، بلکه شکلی عجیب از خودتنهاانگاری است که در رساله‌ی منطقی-فلسفی به‌اختصار بیان شده است. ویتگنشتاین آثار تولستوی را خواند و درطول جنگ، تحت‌تاثیر برخی نوشته‌های اخلاقی و دینیِ او قرار گرفت و بازتاب‌هایی از آن نوشته‌ها در رساله‌ی منطقی-فلسفی به‌چشم می‌خورد. آنچه برای عارف قابل توجه است، این است که جهانی وجود دارد، یعنی یکی از احتمالات (مهم نیست کدام) تحقق یافته است. منظور ویتگنشتاین از عرفان، نگرشی است که در آن عارف جهان را به‌عنوان یک کلّ درک می‌کند و آن را مجموعه‌ای با ویژگی معین
یک کلّ درک می‌کند و آن را مجموعه‌ای با ویژگی معین می‌بیند، بلکه احساس می‌کند. طبق نظر ویتگنشتاین ‌نه‌فقط عرفانی آری‌گویان که معمولاً در نوشته‌هایش به آن اشاره می‌کند ممکن است، بلکه عرفان بدبینانه‌ای مثل عرفان شوپنهاور نیز ممکن است. شاید یک نفر بتواند هر دو عرفان را تجربه کند. دو جنبه‌ی دیگر از عرفان ویتگنشتاین خودتنهاانگاری و زندگی در زمان حال است. هر دو جنبه، فهم این نکته است که این جهان، جهانِ من است و زندگی در زمان حال جزء ذاتیِ شادمانی است. درنظر ویتگنشتاین، میان اندیشیدن درباره‌ی خوب و بد با داشتنِ
میان اندیشیدن درباره‌ی خوب و بد با داشتنِ تجربه‌ی عرفانیِ مرتبط با آنها هیچ تفاوتی وجود ندارد. در بهترین حالت می‌توان گفت که ویتگنشتاین، نوعی همه‌خدایی را تجویز می‌کند. بیشترِ تعاریف «عرفان» ناظر به نوعی اتحاد و یگانگی است. این اتحاد در دیدگاه ویتگنشتاین، اتحاد با جهان و طبیعت است. برای عارف ویتگنشتاینی جهان پدیدار به هیچ عنوان غیرواقعی نیست. ویتگنشتاین در درسگفتارهایی در باب اخلاق سه تجربه‌ی اخلاقی‌اش را شرح می‌دهد که برایش ارزش مطلق دارند. نخستین تجربه، تجربه‌ای بود که آن را «تجربه‌ی متعالی» نامید که
تجربه‌ای بود که آن را «تجربه‌ی متعالی» نامید که درآن، او از وجود این جهان به‌حیرت افتاده بود. دومین تجربه، احساس امنیت مطلق بود: «هیچ‌چیز نمی‌تواند به من آسیبی وارد کند». سومین تجربه، احساس گناه بود؛ او درباره‌ی این تجربه، بسیار اندک توضیح داده است. احساس امنیت مطلق نیز شاید واضح‌ترین مورد عرفانی این تجارب سه‌گانه باشد. ترجمه به فارسی. این اثر را چهار تن به فارسی ترجمه کرده‌اند:
تری دورز داون نام گروه آمریکایی راک است که در اسکاتاوپا، می سی سی پی در سال ۱۹۹۴ بدست برد آرنولد (خواننده و نوازنده درام)، مت رابرتز ( گیتار نواز) و تود هرل (بیس) شکل گرفت. گروه پس از موفقیت‌شان در آهنگ کریپتونایت قراردادی با شرکت یونیورسال رکودرز بست و تاکنون بیشتر از ۱۵ میلیون آلبوم در سرتاسر جهان فروخته‌است. آلبومی به نام خود گروه تری دورز داون در ۲۰ ماه مه ۲۰۰۸ منتشر شد، با فروش ۱۵۴۰۰۰ نسخه در هفته اول انتشار، صدرنشین جدول بیلبرد بود. این دومین آلبوم متوالی آن‌هاست که پس از آلبوم Seventeen Days (هفده
آن‌هاست که پس از آلبوم Seventeen Days (هفده روز) شماره یک جدول را به خود اختصاص داده است. همچنین چهارمین آلبوم‌شان که جزو ۱۰ آلبوم برتر قرار گرفته‌است. این آلبوم شامل ترانهٔ برجستهٔ it's not my time (زمان من فرا نرسیده‌است) و تک ترانهٔ پیشین‌شان به نام Citizen/Soldier (شهروند/سرباز) که برای ستایش گارد ملی سروده شده‌است، می‌شود. اعضای گروه. برد آرنولد، کریس هندرسون، گرگ آپچرچ، چت روبرتز، جاستین بیلتونن. تاد هرل، مت رابرتز، ریچارد لیلز، دانیل آدر. پیوندها. سایت رسمی
ایران داور اردلان (زاده ۱ آوریل ۱۹۶۴) نویسنده، روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده ایرانی-آمریکایی است، که هم‌اکنون به‌عنوان تولیدکننده ارشد برنامه‌های سازمان رسانه‌ای ان پی آر فعالیت می‌کند. اردلان تاکنون سه کتاب نیز منتشر کرده‌است، که یکی از آنها به‌نام «نام من ایران است» زندگی‌نامه وی می‌باشد. وی در دوره کوتاهی کارمند سازمان صدا و سیمای ایران نیز بوده‌است. اردلان دانش‌آموخته دانشگاه نیومکزیکو است. وی تا به حال در موسسات پرآوازه‌ای همانند مرکز بین‌المللی فرهیختگان وودرو ویلسون نیز سخنرانی نموده‌اند. خانواده او با
وودرو ویلسون نیز سخنرانی نموده‌اند. خانواده او با جان اولیور اسمیت، مهندس محیط زیست و کارآفرین ازدواج کرده است. اردلان و اسمیت هشت فرزند دارند و در منطقه مترو واشنگتن دی سی زندگی می کنند مادر او لاله بختیار محقق صوفیگری و اسلام‌ و پدر بزرگ و مادربزرگ او دکتر ابوالقاسم بختیار و هلن جفریز بختیار پزشک و پرستار بودند و به عنوان بنیانگذاران نخستین بیمارستان خصوصی ایران در شهر تهران نیز شناخته می‌شوند. داور همچنین از نوادگان علی اکبر داور است.
ایستگاه تولید بتن کارگاه‌هایی هستند که بتن را با مقیاس صنعتی یا تحت شرایط ویژه تهیه کرده و به مصرف‌کننده عرضه می‌کنند. در پروژه‌های بزرگ عمرانی مانند راهسازی، سد سازی و برج سازی پیمانکاران بیشتر تمایل به احداث یک ایستگاه تولید بتن با مقیاسی متناسب با نیاز پروژه در منطقهٔ عملیاتی خود دارند. هزینهٔ ساخت و راه اندازی یک ایستگاه به نسبت خریداری بتن مورد نیاز از یک کارگاه تولیدی معمولاً با صرفه تر است. در مدیریت ایستگاه تولید بتن علاوه بر مباحث تئوری و آزمایشگاهی پیرامون بتن و تکنولوژی و طرح اختلاط آن مباحث
پیرامون بتن و تکنولوژی و طرح اختلاط آن مباحث دیگری مانند تولید بهینه، مدیریت زمان، مهندسی سیستم، حسابداری و بازاریابی نیز مطرح اهمیت دارد. انواع بچینگ پلانت. میکسر متحرک. میکسر متحرک، یک کامیون یا تریلر با استوانه دوار است که در حال حرکت و حمل و نقل بتن را میکس می‌کند. میکسر متحرک برای پروژه‌هایی که نیاز به بتن میکس شده تازه دارند بسیار مناسب و کاربردی می‌باشد. به‌طور کلی دو نوع میکسر متحرک وجود دارد: کامیون میکسر و تریلر میکسر. زمانی که استوانه در جهت عقربه‌های ساعت می‌چرخد بتن در حال آماده شدن است و
عقربه‌های ساعت می‌چرخد بتن در حال آماده شدن است و زمانی که خلاف عقربه‌های ساعت می‌چرخد بتن را از استوانه بیرون می‌ریزد. پمپ بتن. ممکن است مکان‌های زیادی وجود داشته باشد که هیچ‌کدام از تجهیزات ساختمانی نمی‌توانند به آن برسند مثلاً در یک ساختمان بلند یا وسط یک تونل طولانی. در چنین مکان‌هایی اگر نیاز به پر کردن بتن باشد، پمپ بتن می‌تواند بسیار کارایی داشته باشد.و توسط لوله‌های انتقال بتن که به وسیله بست به هم وصل شده‌اند و غالبا پنج اینچ می‌باشند به محل مورد نظر پمپاژ کند. کارخانه مخلوط آماده بتن. کارخانه
نظر پمپاژ کند. کارخانه مخلوط آماده بتن. کارخانه مخلوط آماده بتن یک کارخانه یا بچینگ پلانت مرکزی است که نزدیک پروژه ساختمانی قرار داده می‌شود. بتن در کارخانه مخلوط می‌شود و سپس توسط یک کامیون یا تریلر به سایت ساختمانی انتقال داده می‌شود. این نوع بچینگ پلانت برای پروژه‌های ساخت و ساز در سطح کوچک که میزان کمی بتن مورد نیاز است مناسب می‌باشد. بچینگ پلانت فشرده. بچینگ پلانت فشرده برای آماده کردن بتن در خود محل ساخت و ساز استفاده می‌شود. زمانی که صرفه جویی در انرژی نیاز اصلی می‌باشد از این نوع بچینگ پلانت
در انرژی نیاز اصلی می‌باشد از این نوع بچینگ پلانت استفاده می‌شود. این نوع بچینگ جای بسیار کمی را اشغال می‌کند و از آنجایی که در خود محل ساخت و ساز قرار می‌گیرد بتن مورد نیاز می‌تواند به سرعت تأمین شود. از مزایای بچینگ پلانت فشرده نگهداری آسان و هزینه پایین آن می‌باشد. طرح اختلاط. از دیدگاه نحوهٔ تولید بتن می‌توان آن‌ها را به طرح اختلاط خشک و طرح اختلاط تر مجزا کرد. در طرح اختلاط خشک، در ایستگاه تولید، سیمان و سنگدانه‌ها با یکدیگر طی نسبت‌های وزنی مورد نیاز به صورت خشک ترکیب شده، پس از انتقال به مخلوط‌کن به
صورت خشک ترکیب شده، پس از انتقال به مخلوط‌کن به مخلوط خشک، آب اضافه شده و با چرخیدن میکسر، مخلوط بتن آمادهٔ بهره‌برداری می‌گردد. در کامیون‌های مخلوط‌کن که برای حمل بتن از این نوع ایستگاه‌ها استفاده می‌شود، باید مخزن نگهدارندهٔ آب نیز بر روی آن نصب شده باشد. در طرح اختلاط تر، دانه‌های سنگی، سیمان و آب در دیگ بتن که در ایستگاه تولید قرار دارد ترکیب شده و بتنی که به کامیون مخلوط‌کن (تراک میکسر) منتقل می‌شود بلافاصله آمادهٔ استفاده‌است. در ایران سیستم طرح اختلاط تر متداول‌تر از سیستم طرح اختلاط خشک است. در
تر متداول‌تر از سیستم طرح اختلاط خشک است. در ادامه بخش‌های ایستگاه طرح اختلاط تر، برای تولید بتن معمولی که در اغلب کارگاه‌های بتن سازی رایج است، آورده شده‌است. بخش‌های ایستگاه. اجزای یک ایستگاه تولید بتن با طرح اختلاط تر را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد: دپوی سنگدانه‌ها، سیلوی سیمان، بچینگ پلانت (دستگاه پیمانه و توزین کردن سیمان)، مخزن و کنتور اندازه‌گیری آب. مخلوط‌ساز. مخلوط‌ساز یا بچینگ پلانت در حقیقت هستهٔ اصلی یک ایستگاه تولید بتن را تشکیل می‌دهد. مخلوط‌ساز با استفاده از پمپ‌های تعبیه شده بر روی
مخلوط‌ساز با استفاده از پمپ‌های تعبیه شده بر روی دستگاه سیمان را سیلو و سنگدانه‌ها را از دپو، با نسبت‌های مشخص به داخل دیگ بتن ریخته و با استفاده از پمپ آب، مقدار معین عبوری از کنتور آب را نیز به داخل دیگ هدایت کرده، در دیگ این مواد با یکدیگر ترکیب شده و از قسمت تخلیه به داخل مسیر هم‌زن ریخته می‌شود. ظرفیت تولیدی مخلوط‌سازها بر اساس حجم دیگ آن بیان می‌گردد. سه مدل متداول، بچینگ پلانت‌های با حجم دیگ ۰٫۵، ۰٫۷۵ و۱ متر مکعب می‌باشد. دپوی سنگدانه‌ها. از نظر اصطلاح معمول در کارگاه‌ها، سنگدانه‌های مورد استفاده در
معمول در کارگاه‌ها، سنگدانه‌های مورد استفاده در تولید بتن به سه گروه ماسه، شن نخودی و شن بادامی طبقه‌بندی می‌شوند. در ایستگاه تولید بتن هر یک از این مصالح باید کاملاً جدا از یکدیگر ذخیره گردند. در هنگام ساخت بتن، اختلاط سنگدانه‌ها با نسبت دقیق و مشخصی صورت می‌گیرد. در مناطق سردسیر سنگدانه‌ها را در سیلوی ویژه‌ای نگهداری می‌کنند تا از سرد شدن مصالح و یخ‌زدگی آن‌ها جلوگیری شود. اما به‌طور معمول سنگدانه‌ها به صورت دپو شده و در کنارهٔ ایستگاه انباشته می‌گردند. برای جدا نمودن سنگدانه‌های مختلف از دیوار حایل
برای جدا نمودن سنگدانه‌های مختلف از دیوار حایل استفاده می‌شود. این دیوارهای حایل در قسمت پشت بچینگ پلانت به صورت شعاعی احداث می‌شوند تا بتوانند حداقل سه ناحیهٔ جداگانه برای دپوی ماسه، شن نخودی و شن بادامی فراهم کنند. مقادیر شن و ماسه مورد نیاز با استفاده از دراگ لاین به سمت سامانه پیمانه کن منتقل می‌شود. دراگلاین جرثقیل ثابتی است که بر روی دستگاه بچینگ پلانت نصب شده و با استفاده از دکل خود تا شعاع قابل توجهی توانایی حمل مصالح به بچینگ پلانت را دارد. شعاع دسترسی در دراگلاین‌هایی که بر روی بچینگ پلانت‌های
دسترسی در دراگلاین‌هایی که بر روی بچینگ پلانت‌های متداول در ایران نصب می‌شوند حدود ۱۶ متر است. سیلوی سیمان. برای نگهداری سیمان مورد استفاده در ساخت بتن مورد استفاده قرار می‌گیرد. به شکل استوانه‌های نسبتاً بلندی هستند که به وسیلهٔ پایه‌های فلزی بر روی فنداسیون بتنی نصب می‌شوند. ظرفیت سیلوهای متداول سیمان در ایران ۳۰۰ تن می‌باشد. تعداد سیلوهای موجود در ایستگاه تولید بتن به میزان تولید بتن در آن کارگاه بستگی دارد. بچینگ پلانت. بچینگ پلانت (به انگلیسی "Batch Plant") هستهٔ اصلی یک ایستگاه تولید بتن است. در
Plant") هستهٔ اصلی یک ایستگاه تولید بتن است. در بچینگ پلانت با استفاده از پمپ‌های تعبیه شده بر روی دستگاه، سیمان از سیلوها و سنگدانه از دپو، با نسبت‌های مشخص به داخل دیگ بتن ریخته می‌شود. با استفاده از پمپ آب، نیز مقدار معینی از آب به داخل دیگ هدایت می‌شود. در دیگ این مواد با یکدیگر ترکیب شده و از قسمت تخلیه به داخل تراک میکسر ریخته می‌شود. ظرفیت تولیدی بچینگ پلانت‌ها بر اساس حجم دیگ آن بیان می‌گردد. در مدل‌های متداول در ایران، بچینگ پلانت‌ها با حجم دیگ ۰٫۵، ۰٫۷۵ و ۱ متر مکعب می‌باشند. مخزن و کنتور
دیگ ۰٫۵، ۰٫۷۵ و ۱ متر مکعب می‌باشند. مخزن و کنتور اندازه‌گیری آب. برای تولید بتن، مخزن آب در کنار بچینگ پلانت قرار می‌گیرد و آب به وسیلهٔ پمپ آب به داخل دیگ بچینگ پلانت هدایت می‌شود. کنتور آب وظیفهٔ اندازه‌گیری میزان هدایت آب به داخل دیگ را دارد. ظرفیت مخازن هم بر اساس نوع و مقیاس ایستگاه تولیدی بتن متفاوت است، اما به‌طور تقریبی برای یک کارگاه مشخص حدود ده هزار لیتر آب در یک روز کاری مورد نیاز است. تراک میکسرها. میکسرها مخازن نگهداری بتن هستند که بر روی کامیونی تعبیه می‌شوند و با سرعت زاویه‌ای مشخصی حول
تعبیه می‌شوند و با سرعت زاویه‌ای مشخصی حول محور مرکزی خود می‌چرخند. به کامیون و میکسر نصب شده بر آن تراک میکسر (به انگلیسی Concrete Transport Truck) گفته می‌شود. تراک میکسرها در بخش مخصوصی در زیر بچینگ پلانت قرار می‌گیرند و از آنجا بتن از دیگ بتن به داخل کامیون تخلیه می‌شود. تراک میکسر با محور مایل و نصب شده روی کامیون‌ها دو نوع هستند، یکی از انتها ودیگری از جلو تخلیه می‌گردد. تراک میکسر تخلیه از جلو معمولاً ناودانی تلیه به صورت هیدرولیکی از داخل اتاق راننده برای ریختن بتن در محل هدایت می‌شود. نوع از جلو
برای ریختن بتن در محل هدایت می‌شود. نوع از جلو مخلوط کن گرانتر از نوع دوم است ولی مشخص نیست کدام نوع به هر حال اقتصادی تر است. محصولات تولیدی. محصولات تولیدی در ایستگاه‌های تولید بتن، به‌طور کلی در یکی از این رده‌ها طبقه‌بندی می‌شوند:
غار طرنگ یک غار آبی است که به عنوان طولانی‌ترین غار استان کرمان شناخته می‌شود. این غار در مجاورت روستای طرنگ و کوه طرنگ در شهرستان بافت قرار دارد. دهانه غار حدود ۶ متراست و در ارتفاع تقریباً ۳۰۰۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است . طول مسیر پیموده شدهٔ غار تقریباً ۵۰۰ متر است و عرض راهروها و تالارهای آن بین یک تا ۱۵ متر متغیر است.طرنگ وجود دارد.چشمه‌هایی نیز در این منطقه وجود دارد. جنس سنگ‌های غار بیشتر رسوبی آواری و اکثراً کنگلومرا و برش می‌باشد. غار در منطقه‌ای گسلی قرار گرفته و همین گسل باعث ایجاد دالان‌ها و
گسلی قرار گرفته و همین گسل باعث ایجاد دالان‌ها و شکافهایی در دل کوه شده که با کمک فرسایش آبی ناشی از نفوذ آب‌ها از ارتفاعات کوه طرنگ به غار و ایجاد استلاگتیت و استلاگمیت‌های متعدد مناظر کنونی غار را شکل داده است در عمق غار چندین حوضچه و رود جاری وجود دارد که به احتمال زیاد سرچشمه رود طرنگ را تغذیه می‌کنند . کف تالارهای غار به ضخامت چندین متر پوشیده از فضولات خفاش هاست که به دلیل ناامنی اکنون غار را ترک کرده‌اند و تنها جمعیت کوچکی از خفاش‌های حشره خوار هنوز در بخش‌های خلوت تر غار زندگی می‌کنند. متأسفانه به
در بخش‌های خلوت تر غار زندگی می‌کنند. متأسفانه به دلیل بی‌توجهی گردشگران بخش بزرگی از قندیل‌ها و استلاگتیت‌ها شکسته و تخریب شده‌اند. این غار در فاصله ۷۰ کیلومتری جنوب شهر بافت در استان کرمان واقع است و با وجود امامزاده و دو سد خاکی و برج کردبستان و دریاچه‌های متعدد و چنار کهنسال آن و رودخانه زیبا این منطقه کمتر مورد توجه قرار گرفته‌است. تا کنون دو فیلم مستند توسط فرهنگ خاتمی در سال‌های ۱۳۶۵ پس از کشف و ۱۳۹۰ بیست و پنج سال پس از کشف تهیه و کارگردانی شده‌است.
سید مهدی موسوی (زادهٔ ۱۳۵۵) شاعر، داستان‌نویس، منتقد و ترانه‌سرا و دکتر داروساز ایرانی است که بسیاری او را به‌عنوان «پدر غزل پست مدرن» می‌شناسند. از فعالیت‌های مهم او ایجاد کارگاه‌های شعر و داستان در شهرهای مختلف ایران نظیر کرج، تهران، شاهرود، و مشهد در طی سال‌های ۱۳۷۶ تا سال ۱۳۹۲ بوده‌است. کارگاه‌های او با مشکلات زیادی در ایران برگزار می‌شد و پس از چند بار تعطیلی موقت، پس از رفتن او به زندان در سال ۱۳۹۲ به‌طور کامل تعطیل شد. همچنین او در سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ سردبیری نشریهٔ «همین فردا بود» (فصلنامهٔ تخصصی