payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشند. امروزه نظریهٔ غالب این است که گروهی از این ستارگان، آهنگ کاهش جرم بسیار بالایی ندارند، لذا می‌توانند تا پایان عمر بخش اعظم جرم خود را حفظ کنند و سرانجام با یک انفجار فرانواختری به زندگی خود پایان دهند؛ اما گروه دیگر، دارای آهنگ کاهش جرم بسیار شدیدی هستند، از این رو روند تکاملی آن‌ها بسیار متفاوت از روند تکاملی گروه دیگر است. این دسته از ستارگان، در اواخر عمر خود به ستارگان ولف-رایه تبدیل شده، و سرانجام به صورت یک ابرنواختر منفجر می‌شوند. به تازگی نظر محتمل دیگری نیز در مورد آیندهٔ اتا شاه‌تخته داده
محتمل دیگری نیز در مورد آیندهٔ اتا شاه‌تخته داده شده‌است: اس‌ان ۲۰۰۶جی‌سی که در کهکشان یوجی‌سی ۴۹۰۴ واقع در فاصلهٔ ۷۷ میلیون سال نوری از خورشید و در صورت فلکی شلیاق قرار دارد. این ستاره در روز ۲۰ اکتبر سال ۲۰۰۴ به شدّت درخشان‌تر از گذشته شد و یک اخترشناس آماتور به نام کوئیچی ایتاگاکی آن را به عنوان یک ابرنواختر گزارش داد. در واقع این ستاره منفجر شد و جرمی به میزان ۰٫۰۱ برابر جرم خورشید (تقریباً ۲۰ برابر جرم مشتری) را از خود به بیرون پرتاب کرد؛ ولی با این وجود، این ستاره از این واقعه جان سالم به در برد.
وجود، این ستاره از این واقعه جان سالم به در برد. حدود دو سال بعد، در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۰۶ این ستاره به راستی به صورت یک ابرنواختر نوع Ib از قدر ظاهری ۱۳٫۸ منفجر شد. انفجار اوّل این ستاره در حقیقت یک رویداد شبه ابرنواختری بود. شباهت میان اتا شاه‌تخته و اس‌ان ۲۰۰۶جی‌سی باعث شده‌است که استفان ایملر از مرکز پرواز فضایی گادرد ناسا پیشنهاد دهد که اتا شاه‌تخته می‌تواند در طول زندگی ما، یا حتّی در چند سال آینده منفجر شود. با این حال، استنفورد ووسلی از دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز با عقیدهٔ ایملر مخالف است، و
در سانتا کروز با عقیدهٔ ایملر مخالف است، و می‌گوید که احتمالاً اتا شاه‌تخته در مرحلهٔ تکاملی زودتری قرار دارد و این ستاره هنوز باید چندین مرحله واکنش‌های گرماهسته‌ای انجام دهد تا سوخت آن به‌طور کامل به اتمام برسد و در نهایت منفجر شود.
سهره‌های گورخری دو گونه سهرهٔ ریز از سردهٔ "Taeniopygia" هستند که در استرالیا و اندونزی یافت می‌شوند. آنها دانه‌خوارانی هستند که در گله‌های بزرگ سفر می‌کنند. گونه‌ها. گونه‌ها عبارتند از:
سهره گورخری سوندایی یا سهره راه‌راه سوندایی ، (نام علمی قدیمی: "Poephila guttata") معروف به فنچ، یکی از گنجشک‌سانان با طول متوسط ۹ سانتی‌متر بومی چمنزارهای استرالیا می‌باشد. با توجه به اینکه کشور استرالیا دارای سیاست درهای بسته برای صدور جانوران به خارج می‌باشد، اغلب سهره‌هایی که در خارج از این کشور دیده می‌شوند، در استرالیا متولد نشده‌اند. سهره‌های راه‌راه دارای تنوع رنگ بسیاری می‌باشند و در زمره معروفترین پرندگانی که در قفس نگهداری می‌شوند، به‌شمار می‌آیند. سهره‌های راه‌راه جانوران دلپذیری برای نگهداری در
سهره‌های راه‌راه جانوران دلپذیری برای نگهداری در منزل، محل کار و کلاس درس محسوب می‌شوند. یک سهره نر بالغ رنگین‌تر و معمولاً به راحتی از سهره ماده قابل تشخیص است. یک سهره نر به‌طور معمول دارای نوک و گونه‌های نارنجی روشن، هاشورهای سیاه و سفید در سرتاسر گلو و سینه و خال‌های قهوه‌ای در دو طرف بدن می‌باشد. محبوبیت شدید سهره‌های راه‌راه به دو خصوصیت رنگین بودن و قابلیت زاد و ولد آسان آن‌ها نسبت داده می‌شود. معمولاً دارندگان فنچ‌ها فرصتهای مکرری برای دیدن رفتارهای جنسی، جفت‌گیری و تولد جوجه‌های سهره‌ها خواهند
جنسی، جفت‌گیری و تولد جوجه‌های سهره‌ها خواهند داشت. یکی دیگر از جذابیت‌های عمده سهره‌های راه‌راه، صدای جیک جیک لطیف آن‌ها می‌باشد. عده‌ای صدای شیرین و مطبوع جیک‌جیک فنچ‌های راه‌راه را بسیار آرامش‌بخش و خوش‌آیند توصیف کرده‌اند. در سهره راه‌راه، رنگ و شکل پرنده نر و ماده با هم تفاوت دارند و می‌توان به آسانی از روی رنگ و شکل ظاهری نر و ماده را از یکدیگر تشخیص داد. فنچ‌های نر معمولاً پرهای نارنجی روشنی یا سیاه پر رنگی بر روی گونه‌شان دارند و یک نوک سرخ‌رنگ (در مقابل نوک نارنجی ماده) و همراه با یک طرح سیاه و
مقابل نوک نارنجی ماده) و همراه با یک طرح سیاه و سفید مشخص. در برخی موارد رنگ نوک تنها گزینه بیان‌کننده جنسیت هست، چون رنگ نارنجی و سیاه روی گونه گاهی کم‌رنگ می‌شود یا اصلاً از بین می‌رود. جوجه‌ها نیز معمولاً شبیه رنگ پدر و مادرشان هستند و گاهی نیز با رنگ آن‌ها اختلاف دارند. جوجه‌های درون لانه، خاکستری هستند که در برخی جاها با رنگ سفید کامل شده است. این اختلاف‌ها به علت جفت‌گیری‌های مختلف بین انواع مختلف سهره‌ها در یک مکان خاص که آن‌ها در کنار هم نگهداری می‌شوند مثل مغازه پرنده‌فروشی بروز می‌کند. به هر حال
مثل مغازه پرنده‌فروشی بروز می‌کند. به هر حال پرنده گونه نارنجی یا سیاه که بسیار فعال و سرسخت‌تر هستند، مطمئناً یک نر جوان است و گونه‌های نارنجی و سیاه نیز از یک ماهگی به بعد ظاهر می‌شوند. همچنین سهره‌های بسیار جوان نوکی سیاه‌رنگ دارند و وقتی به سن بلوغ برسند، رنگی می‌شود. در برخی گونه‌های دیگر، نر و ماده کاملاً شبیه به هم بوده و امکان تعیین جنسیت نمی‌باشد. برای مثال در سهره طلایی، علائم چندانی برای تشخیص نر و ماده وجود ندارد ولی به میزان زیادی می‌توان جنس پرنده را با بازرسی مخرج آن تعیین کرد و رنگ آن در
پرنده را با بازرسی مخرج آن تعیین کرد و رنگ آن در پرنده نر به رنگ روشن و در پرنده ماده به رنگ تیره تا مشکی است. سهره‌های نابالغ رنگ نوک و پاهایشان تیره‌تر از سهره‌های بالغ است. فقط در حالی که رنگ پرهای سهره‌های تیره‌تر است، می‌توان به سن تقریبی آن‌ها پی برد. فنچ‌ها در سن دو الی سه ماهگی دارای پرهای کامل شده و جثه آن‌ها همانند جثه بزرگ دارد لانه‌گذاری. یک جفت سهره هنگامی که می‌خواهند لانه‌سازی کنند، رفتاری را از خود نشان می‌دهند، به این صورت که به شدت شروع به جمع‌آوری چیزهایی برای لانه‌سازی می‌کنند. بهتر است
جمع‌آوری چیزهایی برای لانه‌سازی می‌کنند. بهتر است در این دوران، کاغذ تکه‌تکه شده و پوشال یا شاخه‌های کوچک مثل چوب جارو یا برگ در اختیار آن‌ها قرار داده شود. لانه همیشه باید در بالاترین قسمت گوشه قفس قرار بگیرد و باید مقابل ظرف غذا و در فاصله نزدیک و معمولاً از چوبی که برای نشستن سهره‌ها در نظر گرفته شده باشد. تخم‌گذاری. معمولاً سهره ماده در هر دوره بین ۲ تا ۷ تخم می‌گذارد که تعداد تخم‌ها با تغذیه رابطه مستقیم دارند اما بیشتر اوقات همه تخم‌ها تبدبل به جوجه نمی‌شوند. به‌طور کلی، هرچه به پرنده‌هایتان بیشتر
نمی‌شوند. به‌طور کلی، هرچه به پرنده‌هایتان بیشتر برسید، تعداد بیشتری از تخم‌ها جوجه می‌شوند. پرورش جوجه. پرورش جوجه از زمانی که به دنیا می‌آیند آغاز می‌شود. در این دوران پدر و مادر جوجه به جوجه‌ها غذا می‌دهند تا زمانی که دان‌خور شوند. در این زمان نباید به جوجه‌ها دست زد چون که امکان ترک جوجه‌ها توسط والدین وجود دارد. در این دوران در یاد دادن بعضی چیزها به جوجه‌ها عجله نکنید و این وظایف را بر عهده والدین بگذارید. جوجه‌ها کم‌کم از ۲۰ روزگی به بعد، بیرون از لانه می‌آیند و از همان روز شروع به یادگیری پرواز و …
می‌آیند و از همان روز شروع به یادگیری پرواز و … می‌کنند. در سن سه تا چهار هفتگی، جوجه‌ها دان‌خور می‌شوند و دیگر می‌توان آنها را جدا کرد. مستی بیش از حد. همیشه احتمال مستی هست و می‌تواند به شکل‌های گوناگونی نشان داده شود که بارزترین آن شکستن تخم، کندن پر جوجه‌ها و جفت، و… است. برای درمان مستی بیش از حد سهره باید اول نیازهای او را برطرف کرد، از جمله دادن مولتی ویتامین و کف دریا و گذاشت قفس آنها در مکانی آرام و بدون استرس و روزی حداقل ۶ ساعت نور مستقیم و غیرمستقیم خورشید داشته باشد. در این زمان مقدار تخم‌مرغ
خورشید داشته باشد. در این زمان مقدار تخم‌مرغ آب‌پز را کم کنید و از دانه‌های با طبع گرم استفاده نکنید. گاهی جنس نر بدون دلیل مست می‌شود و راه درمانی ندارد. بهترین کار برای عدم دعوا و کندن پر جفت خود این است که باید جنس ماده را هم مست کنید تا کمتر آسیب ببینند.
زمستان است نام آلبوم موسیقی سنتی ایرانی است با صدای محمدرضا شجریان ، تار حسین علیزاده ، کمانچه کیهان کلهر و تمبک همایون شجریان که در سال ۱۳۷۹ به صورت زنده در کالیفرنیا اجرا و ضبط شد و یک سال بعد، ۱۳۸۰ به بازار عرضه شد. این آلبوم در مقام داد و بیداد اجرا شده که از طرح‌ها و ابداعات حسین علیزاده است. در ابتدای آلبوم، رنگ اصول در داد و بیداد نواخته می‌شود و سپس آواز بر شعر زمستان مهدی اخوان ثالث آغاز می‌شود که تا پایان برنامه ادامه می‌یابد و ضربی‌هایی در لابه‌لای آواز به صورت بداهه نواخته می‌شود. ترانه. "آواز
آواز به صورت بداهه نواخته می‌شود. ترانه. "آواز داد و بیداد، شعر از مهدی اخوان‌ثالث" "(درآمد ماهور)" سلامت را نمی‌خواه‍ند پاسخ گ‍فت "(بیداد)" "(درآمد ماهور)" سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گ‍فت "(درآمد ماهور)" کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را نگه، جز پیش پا را دید نتواند "(بیداد)" "(گشایش)" و گر دست محب‍ت سوی کس یازی به اک‍راه آورد دست از بغل بیرون "(بیداد)" "(گشایش)" نفس کز گرمگاه سینه می‌آید برون ابری شود تاری‍ک نفس کین است پس دیگر چه داری چشم پس دیگر چه داری چشم "(بیداد)" "(داد)" نفس کز گرم‍گاه
دیگر چه داری چشم "(بیداد)" "(داد)" نفس کز گرم‍گاه سینه می‌آید برون ابری شود تاریک نفس کین است پس دیگر چه داری چشم چه داری چشم چه داری چشم "(بیداد)" "(بیداد)" مسیحای جوان‍مرد م‍ن ای ترسای پیر پیرهن چرکی‍ن دمت گرم و سرت خوش باد "(عشاق)" هوا بس ناجوان‍مردانه سرد است آی دمت گرم و سرت خوش باد "(بیات راجه)" منم من میهمان هر شبت لولی‌وش مغموم "(عراق)" نه از روم‍م نه از زن‍گ‍م نه از روم‍م نه از زن‍گ‍م همان بیرنگ بی‍رنگ‍م "(گشایش)" حریفا میزبانا میهمان سال و ماه‍ت پشت در چون موج می‌لرزد حریفا میزبانا میهمان سال و
پشت در چون موج می‌لرزد حریفا میزبانا میهمان سال و ماه‍ت پشت در چون موج می‌لرزد چون موج می‌لرزد "(گشایش)" من امشب آمدستم وام بگذارم حسابت را کنار جام بگذارم "(داد)" فریبت می‌دهد بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نی‍ست "(داد)" حریفا گوش سرما برده‌است ای‍ن یادگار سی‍لی سرد زمستان است "(گشایش)" و قندیل سپهر تنگ میدان مرده یا زنده "(بیداد)" "(داد)" چه می‌گویی که بی‌گه شد سح‍ر شد بامداد آمد "(داد)" حریفا گوش سرما برده‌است ای‍ن یادگار سیلی سرد زمستان است "(داد)" حریفا رو چراغ باده را بفروز "(بیداد)" حری‍فا رو چراغ
رو چراغ باده را بفروز "(بیداد)" حری‍فا رو چراغ باده را بفروز "(درآمد همایون)" سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گ‍فت "(درآمد همایون)" "(درآمد همایون)" زمین دلمرده سقف آس‍مان کوتاه "(داد)" هوا دلگی‍ر درها بسته سرها در گری‍‍بان دستها پنهان زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه "(بیداد)"
گفتاردرمانی یا آسیب‌شناسی گفتار و زبان رشته‌ای از علوم توانبخشی است که توسط یک متخصص بالینی بنام گفتار درمانگر یا آسیب‌شناس گفتار و زبان (SLP) به بررسی، تشخیص و درمان اختلالات ارتباطی، اختلالات درکی، اختلالات صوت و مشکلات بلع می‌پردازد. یک تصور غلط و رایج این است که گفتار درمانی را شاخه ای از روان‌شناسی می‌دانند که با صحبت کردن با مردم به اصلاح اختلالات رفتاری می‌پردازد. بسیاری این رشته را محدود به اصلاح کردن اختلالات تلفظ می‌دانند (مثلاً فردی که توانایی تلفظ حرف ر را ندارد). در حقیقت گفتار درمانی با حوزه
حرف ر را ندارد). در حقیقت گفتار درمانی با حوزه گسترده‌ای از موضوعات گفتار (تکلم)، زبان، بلع، صوت و ارتباط درگیر می‌شود برخی شامل: اجزای گفتار : اجزای زبان : گفتار درمانگران به درمان کودکانی می‌پردازند که در درک و بیان زبان مادری یا استفاده صحیح از گفتار دچار مشکل هستند و نیز بزرگسالانی که به دلیلی، توانایی گفتاری خود را از دست داده‌اند. این متخصصین در طول دوران تحصیل با آناتومی و فیزیولوژی اندام گفتار و نیز مباحث زبانشناسی و روان‌شناسی آشنا می‌شوند. به همین جهت گفتار درمانی یک رشته بین رشته‌ای به حساب
همین جهت گفتار درمانی یک رشته بین رشته‌ای به حساب می‌آید. افرادی که به خدمات گفتار درمانی نیاز دارند، در طیف سنی گسترده‌ای قرار دارند. از نوزاد تازه متولد شدهٔ نارس تا یک فرد ۹۰ ساله ای که پس از سکته مغزی توانایی صحبت کردن را از دست داده‌است. پس فردی می‌تواند گفتاردرمانگر خوب و موفقی باشد که توانایی برقراری ارتباط با افراد در سنین مختلف را داشته باشد. در موارد زیر مراجعه به یک گفتار درمانگر الزامی است: گفتار درمانی در ایران. رشته گفتار درمانی از زیرگروه‌های رشته‌های علوم پزشکی محسوب می‌گردد و فقط در
رشته‌های علوم پزشکی محسوب می‌گردد و فقط در دانشگاه‌های دولتی تدریس می‌شود. پس از مقطع کارشناسی، در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری نیز به‌طور ناپیوسته وجود دارد. دانش آموزان رشته تجربی می‌توانند در دانشگاه به تحصیل در این رشته بپردازند. دانشگاه‌های (علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، علوم پزشکی تهران، ایران، اصفهان، بابل، تبریز، جندی شاپور اهواز، سمنان، اراک، زاهدان، شیراز، مشهد و همدان) در این رشته دانشجو می‌پذیرند. همچنین امکان ادامه تحصیل تا مقطع دکتری در ایران وجود دارد. گرایش‌های مرتبط در مقاطع تحصیلات تکمیلی
دارد. گرایش‌های مرتبط در مقاطع تحصیلات تکمیلی شامل: نوروساینس، روان‌شناسی بالینی، مدیریت توانبخشی، آناتومی، فیزیولوژی، روان‌شناسی کودکان استثنایی و … می‌باشد. در تقویم رسمی ایران اول اردیبهشت ماه روز ملی گفتار درمانی است. در چه سنینی نیاز به گفتار درمانی است. مراجعان گفتار درمانی از نوزادان تا سالمندان را شامل می‌شود. کودکانی که در زمان تولد کامل به دنیا نمی‌آیند و به دلایلی نوزادان به صورت نارس است و هچنین آن‌هایی که در زمان تولد نارس بوده‌اند. سکته مغزی می‌تواند افراد را دچار عدم تکلم کند که برای این
می‌تواند افراد را دچار عدم تکلم کند که برای این دسته از افراد نیز گفتار درمانی توصیه می‌شود. بعد از دو مورد قبلی که نیاز به گفتاردرمانی داشتند یک گروه دیگر که طیف سنی معمولاً کودکانی دچار تأخیر در شروع گفتار، اشکال در تلفظ اصوات گفتاری، لکنت زبان، اشکال در درک کلام، اختلال در صدا، اختلال در بلع و کم شنوایی یا ناشنوایی دارند و همچنین زمانی که عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک را شاهد هستیم. گفتار درمانی در بین کودکانی با مشکلات ADHD، اختلال یادگیری، اوتیسم، فلج مغزی و سایر آسیب‌های مغزی
یادگیری، اوتیسم، فلج مغزی و سایر آسیب‌های مغزی هستند گفتار درمانگران همچنین به درمان کودکانی می‌پردازند که در فراگیری زبان مادری یا استفاده درست از گفتار دچار مشکل هستند و نیز بزرگسالانی که به دلایلی، توانایی گفتاری خود را از دست داده‌اند یا دچار لکنت زبان هستند، به درمان آن‌ها می‌پردازند. منابع. foundations of communication sciences &amp; disorders Paul T.Fogle
بنیاد پژوهش آلمان (د.اف.گ) (به آلمانی "Deutsche Forschungsgemeinschaft" یا DFG، بنیاد پژوهشی خودگردان دانش و بزرگ‌ترین تامین‌کننده مالی فعالیت‌های پژوهشی در آلمان و اروپا است. این سازمان از پروژه‌های پژوهشی حمایت کرده و بودجهٔ آن به‌طور عمده توسط مؤسسه‌های آموزش عالی جذب می‌شود. این بنیاد هم چنین از توسعهٔ همکاری بین پژوهشگران حمایت کرده و به مجالس قانون گذاری و نهادهای دولتی خدمات مشاوره‌ای ارائه می‌دهد. سازمان مرکزی دی.اف.گ در بن قرار دارد. تاریخچه. دی.اف.گ در سال ۱۹۳۷ پس از بازآرایی سازمانی یک بنیاد علمی
در سال ۱۹۳۷ پس از بازآرایی سازمانی یک بنیاد علمی قدیمی تر که Notgemeinschaft der Wissenschaft (NG) نام داشت، ایجاد شد. پس از جنگ جهانی دوم دی.اف.گ در سال ۱۹۴۵غیرفعال شد و پس از تشکیل جمهوری فدرال آلمان در سال ۱۹۴۹ دوباره با نام Ng شروع بکار کرد. در سال ۱۹۵۱ نام این بنیاد دوباره به دی.اف.گ بازگردانده شد. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی دی.اف.گ منابع. مقاله ویکی‌پدیای انگلیسی در مورد دی.اف.گ، ویرایش ۲ سپتامبر ۲۰۰۸
آیه و ان یکاد آیه ۵۱ و ۵۲ سوره قلم است. تفسیر. از وحید الله وردی آمده منظور این است که دشمنان به هنگامی که آیات با عظمت قرآن را از تو می‌شنوند، به قدری خشمگین و ناراحت می‌شوند، و با عداوت به تو نگاه می‌کنند که گویی می‌خواهند تو را با چشم‌های خود بر زمین افکنند و نابود کنند؛ و نیز گفته‌اند که این کنایه از نگاه‌های بسیار غضب‌آلود است مثل اینکه می‌گوییم فلان کس آن چنان بد به من نگاه کرد که گویی می‌خواست مرا با نگاهش بخورد یا بکشد. در مقابل برخی مفسّران، این آیه را دربارهٔ چشم زخم دانسته و با نقل روایاتی مبنی
را دربارهٔ چشم زخم دانسته و با نقل روایاتی مبنی بر واقعیّت داشتن چشم زخم، درصدد اثبات آن برآمده‌اند. اینان برآنند که مقصودِ آیه، چشم‌زخم کافران به پیامبر اسلام است که می‌خواستند با چشمان خود، او را از بین ببرند. حدیث شیعی مربوط به آیه. حسان جمال گوید: امام صادق را از مدینه به مکه می‌بردم. هنگامی که به مسجد الغدیر رسیدیم، امام صادق نگاهی به طرف چپ مسجد انداخت و گفت: این جای پای رسول خداست. در زمانی که گفت: من کنت مولاه فهذا علی مولاه آنگاه امام صادق به گوشه‌ای دیگر از مسجد نظر افکند وگفت: اینجا محلی است که
دیگر از مسجد نظر افکند وگفت: اینجا محلی است که منافقان و سالم مولی ابی حذیفه وابی عبیدة بن جراح، خیمه زده بودند. چون دست پیامبر را دیدند که دست امیر المومنین را گرفته و بلند کرده، بین خودشان گفتند به چشمان او بنگرید، که در حدقه می‌چرخند، چونانکه گویی چشمان مجنونی است. در این حال جبرئیل این آیه را آورد: و ان یکاد الذین کفروا لیزلقونک بابصارهم لما سمعو الذکر و یقولون انه لمجنون و ما هو الا ذکر للعالمین نظر مرتضی مطهری. پاسخ مرتضی مطهری به نقل از کتاب آشنایی با قرآن: «چشم زخم، اگر هم حقیقت باشد، به این معنای
قرآن: «چشم زخم، اگر هم حقیقت باشد، به این معنای رایج امروز در میان ما ـ بالاخص در میان طبقه نسوان که فکر می‌کنند همه مردم، چشمشان شور است ـ‌قطعاً نیست، همان کفار جاهلیت هم به چنین چیزی قایل نبودند، بلکه معتقد بوند که یک نفر وجود دارد و احیاناً در یک شهر، ممکن است یک نفر یا دو نفر وجود داشته باشند که چنین خاصیتی در نگاه و نظر آن‌ها باشد، پس قطعاً به این شکل که همه مردم دارای چشم شور هستند و همه مردم به اصطلاح، نظر می‌کنند، نیست. دوم؛ اگر بعضی مردم، دارای چنین خصلت و خاصیتی باشند، آیا آیه «وإِن یَکادُ
چنین خصلت و خاصیتی باشند، آیا آیه «وإِن یَکادُ الّذینَ کَفَروا لَیُزلِقونَکَ بِأَبصارِهِم» خاصیت جلوگیری از چشم زخم دارد؟ ما تا حالا به مدرکی (حدیثی، جمله‌ای) برخورد نکرده‌ایم که دلالت کند و بگوید: از این آیه، برای چشم زخم استفاده کنید، اینکه چشم زخم، حقیقت است یا نه، یک مسئله است (فرضاً حقیقت است ولو در بعضی از افراد) و اینکه این آیه برای دفع چشم زخم باشد مسئله دیگری است، چیزی که از طرف پیغمبر یا ائمه به ما نرسیده باشد، از پیش خود نباید بتراشیم، نظر به اینکه روح مردم برای چنین چیزی آمادگی دارد (آن را از
روح مردم برای چنین چیزی آمادگی دارد (آن را از پیش خود ساخته‌اند).» در ادبیات. در غزل شماره ۲۴۴ حافظ به آیه و ان یکاد اشاره شده است:
تاماهاوک نام یک ابزار سنتی شکار سرخ‌پوستان آمریکا است. تاماهاوک (همچنین به عنوان یک شاهین می‌گویند) یک نوع تبر بومی آمریکای شمالی است. این نام را در زبان انگلیسی در قرن ۱۷ به عنوان پوهاتان می‌شناختند. تاماهاوک ابزار همه منظوره استفاده می‌شود بومیان آمریکا و مستعمره نشینان اروپایی به طور یکسان بودند، و اغلب به عنوان دست به دست یا سلاح پرتاب شده، بسیار شبیه به آفریقایی nzappa ZAP به کار گرفته شده است. سرهای فلزی تاماهاوک در اصل استوار بود بر روی نیروی دریایی سلطنتی تبر شبانه‌روزی و به عنوان یک آیتم تجارت با
سلطنتی تبر شبانه‌روزی و به عنوان یک آیتم تجارت با آمریکایی بومی برای مواد غذایی و سایر مقررات مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اسب کاسپین ، اسبچه خزر، اسب مازندرانی، اسب گیلان، گیل اسب یا اسب شاه با قدمت بیش از ۵ هزار سال یکی از قدیمی‌ترین نژادهای اسب موجود در جهان است که تا سال ۱۳۴۵ منحصراً در ایران وجود داشت. نام رسمی این اسب در ایران بنابر اعلام وزارت جهاد کشاورزی ایران مطابق با نام بومی و بین‌المللی، اسب کاسپین است. اسب‌هایی وجود داشتند که نزدیک به (و همچنین اجداد) اسب‌های اهلی امروزی در منطقه معتدل اوراسیا در دوره پلیستوسن زندگی می‌کردند. در ایران، بقایای اسکلت یک نژاد بومی با جثه کوچک، که ظاهراً به عنوان غذا استفاده می‌شد، در
کوچک، که ظاهراً به عنوان غذا استفاده می‌شد، در محوطه‌های ماقبل تاریخ کشف شده‌است: در غاری در بیستون، در ۴۸ کیلومتری شرق کرمانشاه و در تمتم، منطقه‌ای کوهستانی در غرب دریاچه ارومیه. در تل ابلیس، جنوب مرکزی ایران؛ و در گودین تپه زاگرس مرکزی. این نژاد به‌طور آزمایشی به عنوان خاستگاه «اسب مینیاتوری کاسپین» در نظر گرفته شده‌است که در حال حاضر گاهی در مازندران یافت می‌شود. بقایای قدیمی‌ترین اسب کاسپین در در سایت گوهرتپه در استان مازندران بین شهرهای نکا و بهشهر کشف شد که قدمت آن به اواخر عصر برنز تا اوائل عصر آهن
شد که قدمت آن به اواخر عصر برنز تا اوائل عصر آهن (۳۴۰۰ پیش از میلاد) برمی‌گشت. اسب کاسپین، نامی که برگرفته از موقعیت جغرافیایی محل اولیه و جثه کوچک اسب است، اولین بار در آمل کشف شد و مورد توجه قرار گرفت. تا سال ۱۹۶۵ (۱۳۴۳–۴۴) به نظر می‌رسید که این نژاد منقرض شده‌اند، تا این‌که در این سال لوئیز فیروز، همسر آمریکایی یکی از درباریان ایران با یک گله اسب وحشی در کوهستان البرز مواجه شد. اسب خزر همان‌طور که از نامش پیداست بومی منطقه شمال ایران بوده و پراکندگی فعلی آن از بهشهر در نزدیکی ترکمن‌صحرا تا تالش در غرب
آن از بهشهر در نزدیکی ترکمن‌صحرا تا تالش در غرب دریای خزر است. نام «اسبچه خزری» هم برای اشاره به این اسب به کار رفته‌است، که البته امروزه معتقدند این نام اشتباه است، چون اسب کاسپین در هیبت یک اسب کامل است. کشف. بررسی برای تعیین تعداد تقریبی و دامنه اسب کاسپین در ژوئیه ۱۹۶۵ انجام شد و در اوت ۱۹۶۹ به نتیجه رسید. جدای از بررسی‌های نقطه‌ای جمعیت اسب‌ها در اکثر استان‌های فلات ایران، این بررسی منطقه توصیف شده در امتداد سواحل کاسپین را که در آن اسب‌های مینیاتوری قرار داشتند، پوشش داد. هرگونه بررسی جمعیت دامی
قرار داشتند، پوشش داد. هرگونه بررسی جمعیت دامی استان‌های گیلان و مازندران باید حتماً مناطق چرای تابستانی را نیز شامل شود. بر اساس این بررسی تخمین زده شد که تقریباً پنجاه راس کوچک با ویژگی‌های مشخص «کاسپین» در سراسر ساحل دریای خزر وجود دارد که بیشترین غلظت آن حدود ۳۰ راس در یک مثلث ۳۴۰۰ کیلومتر مربعی بین آمل، بابل و کیاکلا است. با این حال، بقیه آنقدر پراکنده بودند که نتیجه‌گیری شد که عملاً غیرممکن است که هیچ‌یک از آنها کاملاً خالص در نظر گرفته شوند. تقریباً در اواسط راه در امتداد خزر در تقسیم استان‌های
در اواسط راه در امتداد خزر در تقسیم استان‌های مازندران و گیلان، ساحل باریک می‌شود و کوه‌ها بر فراز دریا آویزان به نظر می‌رسد. هر چه به سمت غرب دورتر می‌شود، بارندگی فراوان‌تر می‌شود، با شالی‌زارهای برنج در ساحل و مزارع چای که از تپه‌های پلکانی به سمت ابرهای کم ارتفاع بالا می‌روند. در اینجا، جمعیت اسب‌ها عمدتاً از نوع اسب‌های مغول سنگین و نسبتاً درشت تشکیل شده‌است. اسب کاسپین در تاریخ. در جدیدترین اکتشافات محققان در مورد بقایای نژادهای قدیمی اسب‌ها مشخص شد که اسب کاسپین مشهور به اسب شاه یا اسب مازندرانی که
اسب کاسپین مشهور به اسب شاه یا اسب مازندرانی که قدیمی‌ترین نژاد اسب زنده است، از آنچه تاکنون تصور می‌شد قدیمی‌تر است. باستان‌شناسان مرکز مطالعات ایران باستان در گزارشی یافته‌های خود در سایت گوهرتپه در استان مازندران بین شهرهای نکا و بهشهر را مطرح کرده‌اند که در طول هشت سال تحقیقات خود در این سایت با بقایای کاسپین در گورستانی روبرو شدند که به اواخر عصر برنز تا اوائل عصر آهن (۳۴۰۰ پیش از میلاد) برمی‌گشت. اسب کاسپین یک نماد از وضعیت خانوادگی در ایران باستان بوده و به‌طور معمول به شاه‌ها و ملکه‌ها تعلق
بوده و به‌طور معمول به شاه‌ها و ملکه‌ها تعلق داشته‌است. از این اسب برای ارابه‌رانی در جنگ‌ها نیز استفاده می‌شد. از این رو عجیب نیست که این اسب در یک گورستان به خاک سپرده شده و نشانه اهمیت و قدر این اسب‌ها برای صاحبانشان بوده‌است. باستان‌شناسان موفق به کشف ساختارهای معماری باستانی بسیاری در کنار این گورها با شیوه‌های دفن متفاوت شده‌اند که نشانه حیات مستمر چند نسل متفاوت در این منطقه است. در گذشته در گیلان و مازندران شغلی به نام چهارپاداری مرسوم بود که چهارپاداران با تعدادی اسب کاسپین که زبان به آنها گیله
با تعدادی اسب کاسپین که زبان به آنها گیله اسب یا اسب گیل یا اسب مازندرانی می‌گویند مسافرکشی و بارکشی می‌کردند و در بسیاری از اوقات نامه و مراسلات خصوصی را نیز به همراه می‌بردند و از این نژاد برای کشاورزی در مزارع و شالیزارها کمک گرفته می‌شد و رد پای گیلِ اسب در اشعار شعرای گیلان باقی مانده‌است. شواهدی مربوط به وجود یک اسب سواری اولیه و همچنین اسبی که متفاوت با اسب‌های هند و اروپایی باشد در دست است. محققان سال‌ها از وجود نقش یک اسب کوچک روی حجاری‌ها در ایران آگاه بودند اما طراحان اغلب این‌طور تفسیر می‌کردند
آگاه بودند اما طراحان اغلب این‌طور تفسیر می‌کردند که حجاری اسب‌های کوچک به دلیل کمبود جا بوده‌است. در بعضی از موارد این امر ممکن است دلیلی برای به تصویر درآوردن اندازه‌های متفاوت باشد، همان‌طور که این روش گاهی برای تمیز موقعیت دو یا چند تصویر به کار می‌رفته‌است ولی به ندرت در یک حجاری در مورد تندیس‌ها یا حیوانات رزمی که دارای اندازه‌های کاملاً متفاوت هستند به کار گرفته شده‌است. تخت جمشید و دارابگرد نمونه‌هایی عالی از مورد آخر هستند. در حجاری‌های تخت جمشید اختلاف اندازه بین اسب نسایی و اسب‌های کوچک لیدیایی
اندازه بین اسب نسایی و اسب‌های کوچک لیدیایی به ۸/۲۱ سانتی‌متر می‌رسد. با تطابق این مقدار با اندازه‌های طبیعی، اختلاف قد این دو اسب ۴۰ سانتی‌متر است. در حجاری‌های دارابگرد که از زمان ساسانیان به جا مانده نیز اختلاف بین اندازه این اسب‌ها در همین حد بوده‌است. تصویر این اسب‌ها در نگاره‌های پلکان آپادانای تخت جمشید موجود است. در مهر داریوش بزرگ، در گنجینهٔ آمودریا در موزه بریتانیا و در نقش رستم و نقش شاپور اسب کوچکی مشاهده می‌شود که بنا بر مطالعات سنگواره‌شناسی بر روی بقایای اسکلت‌های یافت شده در اطراف همدان،
بر روی بقایای اسکلت‌های یافت شده در اطراف همدان، همان اسب کاسپین است. این اسب مدتی در حالت انقراض قرار داشت، این نژاد اسب برای اولین بار بعد از مدت‌ها در سال ۴۴–۱۳۴۳ شمسی توسط خانم لوئیز فیروز و با انگیزه دستیابی به اسب‌های مناسب جهت آموزش سوارکاری و سواری آزاد به کودکان و نوجوانان در اطراف آمل به صورت تصادفی مورد شناسایی قرار گرفت. نامبرده به واسطه داشتن تحصیلات در علوم دامی و آشنایی با انواع نژادهای اسب، به سرعت به ویژگی‌های منحصر به فرد و ارزش‌های خاص این نژاد پی برد و بر اساس مطالعات و تحقیقات خود در
نژاد پی برد و بر اساس مطالعات و تحقیقات خود در طی مدت کوتاهی جوامع بین‌المللی پرورش اسب را مجاب به قبول این نوع اسب کوچک ایرانی به عنوان نژادی منحصر به فرد نمود. ویژگی‌ها. اسب کاسپین اسبی است سریع؛ سبک و چابک و با قابلیت پرش استثنایی. به لحاظ ظاهری، تناسب اندام یک اسب بزرگ را دارد و برخلاف بسیاری از اسبچه‌ها که دارای دست و پای کوتاه و تنه درشت هستند، اسبی مینیاتوری محسوب می‌شود و شناخت آن از روی تصویر به‌راحتی امکان‌پذیر نیست. این نژاد اسب شباهت بسیاری با اسب نژاد عرب دارد. این اسب دارای سری کوچک، چشم‌های
نژاد عرب دارد. این اسب دارای سری کوچک، چشم‌های درشت و برجسته، پیشانی کمی محدب و گوش‌های کوچک است. پوزهٔ این اسب کوچک و دارای منخرین باز است گردن اسب خزر دارای قوس است و تناسبی مناسب دارد. یال و دم پر پشت و زیبا، کمر کشیده و بدن باریک را از ویژگی‌های اسب کاسپین است و اندام حرکتی ظریف دارد و از استخوان‌بندی بسیار قوی و محکم برخوردار است. سم بسیار سفت و بیضی شکل است و نیاز به نعل‌بندی ندارد. اسب کاسپین یک اسب است نه یک اسبچه و به همین دلیل تناسبات بدنی آن از نظر تناسب دست و پاها با بدن و سر می‌بایست مانند
نظر تناسب دست و پاها با بدن و سر می‌بایست مانند سایر نژادهای اسب باشد. (به عنوان مثال اسب نژاد تروبرد) کوتاه بودن دست و پاها یا عدم تناسب سر با بدن قابل قبول نیست. به‌طور کلی به هنگام نگاه کردن به اسب کاسپین، باید این احساس به بیننده دست بدهد که انگار به یک «اسب» با تناسبات ممتاز؛ اما در مقیاس کوچک‌تر نگاه می‌کند. استانداردهای فیزیکی اسب کاسپین که ذیلاً اشاره می‌گردد توسط انجمن بین‌المللی اسب خزر (ICS) تعیین شده‌است. اسب نژاد کاسپین دارای چشم‌هایی درشت و بادامی شکل، برجسته هستند، که موقعیت قرار گرفتن آن‌ها