payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کنند . اما این ایده درون حزبی به حدی گسترش می یابد که همه اعضای حزب نیز به این باور می رسند که برادر بزرگی وجود دارد و قانون گذار اوست و کس دیگری نمی تواند این میان جز او بر تمامی احوالات مردم وقوف داشته باشد. همچنین واژه «Big Brother» در سال‌های اخیر وارد واژگان زبان روزمره در برخی از کشورهای غربی شده است. خلاصه ای از کتاب ۱۹۸۴. در کتاب ۱۹۸۴ نوشته جورج اورول شخصیت اصلی وینستون اسمیت نام دارد. او سعی می کند با ظلم و ستم در سرزمینی به نام اوشنیا بجنگد، جایی که یک حزب دیکتاتور با عنوان “برادر بزرگ” تمام
که یک حزب دیکتاتور با عنوان “برادر بزرگ” تمام فعالیت های مردم را زیر نظر دارد. در چنین فضایی وینستون جرئت می کند با نوشتن افکار خود روی کاغذ و برقراری ارتباط با دختری به نام جولیا علیه ممنوعیت های فردی رایج اقداماتی انجام دهد. این اقدامات به اصطلاح جنایی و غیر قانونی وینستون، از او یک متخلف ناسازگار ساخته بود و او مجبور بود علی رغم میل باطنی افکار متفاوت خود را اصلاح کند و با حفظ پوشش یا حضور در فعالیت های عمومی شبیه بقیه به نظر برسد. در واقع نوشتن و برقراری ارتباط با جنس مخالف به عنوان نقض قانون در جایی
ارتباط با جنس مخالف به عنوان نقض قانون در جایی مطرح نشده اما اگر حکومت متوجه این فعالیت ها می شد ۲۵ سال محکومیت و کار در اردوگاه در انتظار فرد متخلف بود. جورج اورل در کتاب ۱۹۸۴ زندگی بدون آزادی در اوشنیا را با این جمله توصیف می کند: برادر بزرگ مراقب توست. نظرات متفاوت. •بسیاری عقیده دارند که برادر بزرگ‌تر نماد جوزف استالین است و کتاب، زندگی تحت نظامی خودکامه را به تصویر می‌کشد. درکتاب مشخص نیست که برادر بزرگ واقعا وجود دارد یا ساخته دست حزب حاکم است که به خود شخصیتی انسانی بدهد. در پروپاگاندای نظام حاکم
خود شخصیتی انسانی بدهد. در پروپاگاندای نظام حاکم برادر بزرگ به عنوان فردی واقعی معرفی می‌شود که به همراه گلداشتاین یکی از بنیانگذاران حزب بوده است. البته گلداشتین که زمانی دور یکی از چهره‌های رهبری‌کننده حزب و هم شأن برادر بزرگ بوده، به عنوان خائن و پیمان شکن به مرگ محکوم می‌شود و بعدتر به شکلی مرموز‌ گریخته و ناپدید شده است. فیلم۱۹۸۴. در سال ۱۹۸۴ مایکل ردفورد فیلمی بر اساس رمان ۱۹۸۴ ساخت، که بسیار متعهد به متن بود. ردفورد متن اصلی رمان را با تغییر بسیار کمی تبدیل به فیلمنامه کرد. این فیلم در جدول فروش
کمی تبدیل به فیلمنامه کرد. این فیلم در جدول فروش جهانی، بیش از ۸ میلیون دلار درآمد داشت و بازیگرانی مشهور چون جان هارت در آن ایفای نقش می‌کردند. فیلم ۱۹۸۴ جایزه‌ ان ام ای (NME Awards) را دریافت کرد و این جایزه روی فروش بیشتر این فیلم بسیار تاثیرگذار بود. دیگر کاربردها و ابهام زدایی. گردیده‌است.
دُشمَن زیاری یکی از ایلات لر جنوبی ساکن در استان‌های فارس ، کهگیلویه و بویراحمد و بوشهر که شامل دو شاخه دشمن زیاری کهگیلویه و دشمن زیاری ممسنی است. ایل دشمن زیاری جزو چهاربُنیچه از ایل جاکی از ایلات شش‌گانه کهگیلویه در جنوب غربی ایران محسوب می‌شود. آنچه که در نواحی نورآباد مَمَسَنی توقف دارند آنها را دشمن زیاری مَمَسَنی گویند و آنچه در کهگیلویه توقف دارند، آنها را دشمن زیاری کهگیلویه گویند و دشمن زیاری کهگیلویه دوقسمت شده یکی را " الیاسی " و دیگری را " گشتاسبی " گویند و هریک چندین تیره گشته‌اند مانند:
گشتاسبی " گویند و هریک چندین تیره گشته‌اند مانند: باوردیناری، بویری، سلطانی، سودیناری، شیر محمدی، قلندری، این شش تیره از الیاسی است و میراحمدی، از گشتاسبی است و کلانتر دشمن زیاری در قدیم از تیره گشتاسب بود و شمارِ تمام این تیره‌های دشمن زیاری از چهارصد خانوار نگذرد و در دولت نادرشاهی، محمدخان گشتاسبی دشمن زیاری کلانتر این ناحیه و ضابط تمام " چهار بنیچه جاکی " کهگیلویه بود و خانه عالی در قصبه " دِهدَشت " بساخت و سالها به بزرگی گذرانید و تا کنون آن خانه و توابع آن برای استحکامی آن از گچ و سنگ باقی است و بعد
آن برای استحکامی آن از گچ و سنگ باقی است و بعد از وفات محمدخان گشتاسبی کلانتری این ناحیه به فریدون خان اِلیاسی قرار گرفت و بعد از وفات او پسرش جمشیدخان به جای پدر نشست و بعد از وفات او پسرش رستم خان دشمن زیاری به کلانتری برقرار گردید و تا کنون باقی است. این روایت مغایر با روایات مورخان بنام و همچنین روایات شفاهی مردم می‌باشد، چراکه پس از محمدخان گشتاسبی فرزندش محمدزکیخان گشتاسبی و سپس اسدالله‌خان خان، کریمخان، شهبازخان، محمدجعفرخان و نهایتاً علیرضا خان به کلانتری ایل دشمن‌زیاری رسیدند. چنانچه بیان می‌شود
کلانتری ایل دشمن‌زیاری رسیدند. چنانچه بیان می‌شود این ایل به جنگاوری شهره بود و در لشکرکشی نادر شاه افشار به هندوستان، عده‌ای از جنگاوران دشمن زیاری به فرمانِ خانِ گشتاسبی در لشکر نادر شاه در نبرد کرنال حضور داشتند. همچنین شاه افشار در جنگ‌های ایران و عثمانی از سربازان دشمن زیاری بهره بسیار جسته، شهرت دشمن‌زیاری‌ها در عصر صفویه در فتح جزیره هرمز و بغداد به اوج رسید، در این زمان گشتاسبی‌ها به دلیل اعتقاد به مذهب تشیع مهم‌ترین حامی شاهان صفوی در کهگیلویه بودند، پس از شکست زندیان و کشته شدن لطفعلی خان زند،
پس از شکست زندیان و کشته شدن لطفعلی خان زند، دشمن‌زیاری‌ها توسط قاجاریان سرکوب شدند و مرکز حکومت خان دشمن زیاری (شهر دهدشت کنونی) به دست قاجاریان تسخیر و غارت شد. در دوره زندیه از خط راس دنا تا جزیره خارک توسط حاکم دشمن زیاری «محمدزکی خان گشتاسبی» که سکه به نام خویش ضرب کرد اداره می‌شد. در متون صفوی عنوان چرام ممسنی آمده است. کتاب ریاض الفردوس خانی، اثر حسینی منشی، کتابت به عهد شاه سلیمان صفوی و حاکمیت محمد زمان خان به عنوان حاکم نشین کهگیلویه آمده است: چرام از مضافات بلاد شاپور است ،... این محال مخصوص
چرام از مضافات بلاد شاپور است ،... این محال مخصوص لرهای ممسنی بلاد شاپور باشد و اساس طوایف ایشان برین موجب است؛ "گشتاسبی، کرشابی، زیلایی، بادلانی، تومانی، دلاوری، دشمن زیاری، سر کوهکی، چهارروستاق، گیوه مویی، حسن عالی، اردشیری، عباسی، قلندری " جمعیت کل ایل دشمن زیاری در ایران بیش از ۲۰۰۰۰۰ نفر برآورد شده است. طوایف. شاخه دشمن زیاری ممسنی. طوایف این ایل در فارس (ممسنی). و همچنین طایفه قلی ساکن شبانکاره استان بوشهر جغرافیا. مردم این ایل کم و بیش در اکثر مناطق ایران به ویژه جنوب کشور پراکنده‌اند اما بخش اعظم
ایران به ویژه جنوب کشور پراکنده‌اند اما بخش اعظم ایل دشمن‌زیاری در استان کهگیلویه و بویراحمد شهرستان کهگیلویه (در روستاهای کلات، کوشک دشمن زیاری، گچی، زیرنا، آبریز، سرخون، برافتاب، لیرکک، راک، گندک، کنجه زار، داریاب، درهٔ کل، قلعه دختر، گاودانه، چم مورد، سه گدار، کری، بیدانجیر، مله سبز، قلعهٔ گل، دشت قاضی، دشت بن، ده شیخان و … و مناطق سردسیری دالون و جوکار) ساکن هستند. بخش دیگری از این ایل به‌صورت پراکنده واقع در گچساران، بویراحمد و استان فارس به‌طور عمده در دشمن زیاری در شهرستان ممسنی، شهرستان بیضا،
در دشمن زیاری در شهرستان ممسنی، شهرستان بیضا، شهرستان سپیدان و بخش چنارشاهیجان از استان فارس هستند که از قدیم در این منطقه بوده‌اند. یکی از طوایف ایل دشمن زیاری به‌نام طایفه قلی نیز از کلاه‌سیاه واقع دردشمن زیاری از ممسنی در استان فارس به یکی از بخش‌های دشتستان در استان بوشهر به‌نام ده‌کهنه که امروزه شبانکاره نام دارد کوچ نمودند.
فلیکس بلوخ دانشمند یهودی آمریکایی سوئیسی-تبار و یکی از مخترعان تشدید مغناطیسی هسته است. بلوخ بخاطر این کشف خود، برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۵۲ گردید. وی کارمند آزمایشگاه ملی لاس آلاموس در پروژه منهتن بود. بلوخ در کرسی استادی در دانشگاه استنفورد و دانشگاه هاروارد خدمت نمود.
دشمن زیاری بزرگ ترین ایل کهگیلویه و بویراحمد و جنوب کشور است. این ایل از تبار آل کاکویه است آل کاکویه از تبار شاهان باوند است. باوندیان از تبار شاپور ساسانی هستند. وبه همین دلیل ایل دشمن زیاری با ایل تامرادی برادر است. این ایل به جنگ و شجاعت شهرت دارد و به دلیل کار های بزرگی که برای کشور ایران انجام داده است معروف است.مانند ،جنگ ایرانیان با هند که اکثر سپاهیان ایران دشمن زیاری بودند. این ایل از جمعیت و طوایف بزرگی برخوردار است. جمعیت ایل دشمن زیاری بیش از ۳۰۰،۰۰۰ نفر برآورد شده است. طوایف این ایل
بیش از ۳۰۰،۰۰۰ نفر برآورد شده است. طوایف این ایل سلطانعلی(سلطلی)کبیر قلندری شیخعالی بویری الیاسی گشتاسبی میلاسی است
غالیان یا غُلات (نیز غُلاة) جمع غالی به معنای کسانی است که از حد تجاوز کرده باشند. معنای لغوی این واژه شامل همه کسانی است که دربارهٔ شخص یا چیزی به هر نوعی غلو کنند و اختصاص به گروه و فرقه خاصی ندارد. غلو به معنای افراط و ارتفاع و بالارفتن و تجاوز از حد و حدود هر چیز می‌باشد. غلات در ابتدا به فرقه‌هایی از شیعه گفته می‌شده‌است؛ اما امروزه به فرقه‌هایی گفته می‌شود که در مذهب خود غلو داشته باشند. در قرآن غلو نهی شده‌است: «"ای پیروان تورات و انجیل در دین خود غلو مکنید و از حد مگذرید و دربارهٔ خدا جز گفتار راست
مکنید و از حد مگذرید و دربارهٔ خدا جز گفتار راست و حق مگویید"» بنظر می‌آید که غُلات علاوه بر ادیان پیشین، در اسلام نیز به شکل گسترده‌ای پدید آمده‌است. غلات را می‌توان به دو دسته غلو کنندگان در ذات و غلات در صفات تقسیم‌بندی کرد. معمولاً غلات را با ذکر کلمه «منتسب» بکار می‌بردند چنان‌که می‌توان به «غلات منتسب به اهل سنت» و «غلات منتسب به شیعه» اشاره کرد. در واقع غلات منتسب شیعه یا سنی، کسانی هستند که با نام شیعه یا سنی، قائل به الوهیت یا نبوت یا صفات فوق بشری برای بزرگان خود شده‌اند. در ادیان پیش از اسلام.
برای بزرگان خود شده‌اند. در ادیان پیش از اسلام. غلو مختص مسلمانان نیست بلکه در ادیان دیگر نیز وجود دارد. بلکه شامل تمام عقاید وادیانی می‌شود که از حد خارج شده‌است. همانگونه که یهودیان نسبت الوهیت به عزیر دادند «و یهودیان گفتند عزیر فرزند خداست». و مسیحیان گفتند که مسیح خدا و پسر خداست. صابئین که ملائکه را به حد پرستش رساندند. همانگونه که برخی از مشرکین عرب ملائکه را دختران خدا می‌دانستند. در مصر قدیم مردم حیوانات مختلف مانند: گرگ و گربه و… را می‌پرستیدند و فرعون را خدای خورشید و پسر خدا و خدا می‌گفتند. در
فرعون را خدای خورشید و پسر خدا و خدا می‌گفتند. در هند باستان مظاهر طبیعت مانند: خورشید و کوه و ماه و… رامی پرستیدند و عناصر مفید را خدا می‌دانستند چینیان باستان ابتدا روح پرست بودند و ارواح اجداد خود پرستش می‌کردند و ژاپنی‌ها امپراطوران خود را (میکادو) از جنس بشر نمی‌دانستند. یونانیان نیز مظاهر طبیعت را منشأ قدرت می‌دانستند و رب النوع‌های ساخته و می‌پرستیدند. اعراب علاوه بر بت‌پرستی موجوداتی مانند آفتاب و ماه و… را نیز پرستش می‌کردند در قرآن در سوره‌های مانند :توبه آیه ۳۰ (و قالت الیهود عزیر ابن الله) و
:توبه آیه ۳۰ (و قالت الیهود عزیر ابن الله) و سوره مائده آیات ۱۷ و ۷۲ دربارهٔ عیسی که او را خدا می‌دانند (لقد کفر الذین قالوا ان الله هو المسیح ابن مریم) و… نیز اشاره به این مطالب دارد. در اهل سنت. از غالیان در ذات در اهل سنت می‌توان از «غلات عباسیه» یا «راوندیه» نام برد. از منابع چنین بر می‌آید که رئیس آنان عبدالله راوندی بود که ابتدا قائل به الوهیت منصور، خلیفه عباسی و نبوت ابومسلم شد. زمانی که منصور ابومسلم را در سال ۱۴۱ ه‍.ق کشت، شوریدند و منصور دوانیقی به اتهام زندقه، آنان را در آتش سوزانید. از این
به اتهام زندقه، آنان را در آتش سوزانید. از این فرقه ابومسلمیه که قائل به امامت ابومسلم بود و رزّامیه که قائل به حلول خداوند در ابومسلم بودند و ابوهریریه و هاشمیه منشعب شدند. برخی از فرقه شناسان المقنّع را از شعب رزامیه دانسته‌اند او ادعای می‌کرد علم غیب دارد و قادر است مردگان را زنده کند. المقنع در زمان مهدی عباسی بر او شورید و زمانی که در عرصه را بر خود تنگ دید، خود را در آتش افکند. همین‌طور خرمّیه یا خرمدینان، از پیروان بابک خرمدین را از طرفداران ابومسلم دانسته‌اند. اهل سنت تمامی این فرق را کافر دانسته و
اهل سنت تمامی این فرق را کافر دانسته و از خود رانده‌اند. اما غالیان در صفات بسیارند، که از طرق حدیث یا غیر آن به زیاده‌روی دربارهٔ شخصیتهای اهل سنت پرداخته‌اند. بعنوان مثال عبیدی مالکی در "عمدت التحقیق" می‌نویسد: "الم" در اول سوره بقره؛ «الف»، "ابوبکر" «لام»، "الله" و «میم»، "محمد" است. از ابن مسعود دربارهٔ علم عمر چنین نقل می‌کنند که: علم عمر بر علم عرب فزونی دارد. برخی نیز به جای عرب گفته‌اند بر علم اهل زمین فزونی دارد؛ یا کرامات بسیاری را برای عمر نقل می‌کنند که برای پیامبر نقل نمی‌کنند و حتی برخی برای
که برای پیامبر نقل نمی‌کنند و حتی برخی برای معاویه، کراماتی نقل می‌کنند که برای دیگران نیست، از آنجمله از ابوهریره از قول پیامبر نقل می‌کنند که «امین‌ها نزد خداوند سه نفرند:من، جبرئیل و معاویه» یا «من شهر علمم و علی درب آن شهر و معاویه حلقه آن درب» اگرچه می‌توان برخی از این روایات را جعلی دانست تا غلو، چنانچه از متن برخی از آنان برمی‌آید که برآمده از وضعیت سیاسی یا اجتماعی زمان خود بوده‌اند. اما برخی از علمای شیعه به آنان استناد می‌کنند، از جمله علامه امینی که بسیاری از آنان را در جلد یازدهم الغدیر
امینی که بسیاری از آنان را در جلد یازدهم الغدیر جمع‌آوری نموده‌است که در بعضی از آنان، راویان اهل سنت، نسبتهایی از جمله زنده نمودن مردگان، تکلم به خداوند و «مستجاب‌الدعوه» بودن و صفات غالیانه‌ای را به برخی از اصحاب و حتی دربارهٔ روسای مذاهب چهارگانه نقل می‌کنند. در شیعه. برخی معتقدند تفکر مافوق بشر بودن محمد بن عبدالله بلافاصله پس از درگذشت وی آغاز شد اما به‌نظر می‌آید که غلات در زمان علی بن ابی‌طالب به‌طور آشکار پدید آمدند، آن‌ها صفات فوق بشری و در حد خداوند برای علی ذکر می‌کردند و برخی نیز وی را خدا
خداوند برای علی ذکر می‌کردند و برخی نیز وی را خدا می‌دانستند. اخباری در دست است که در زمان خلافت علی، افرادی او را خدای خود خواندند و چون حاضر به توبه نشدند، علی دستور داد آن‌ها را در آتش بسوزانند. ابن ابی‌الحدید در شرح نهج‌البلاغه می‌نویسد: "اصحاب (معتزلی) ما در کتابهای مقالات خود نقل کرده‌اند که چون علی آنان را در آتش افکند بانگ برداشتند و خطاب به او گفتند: اکنون برای ما کاملاً روشن شد که تو خود، خدایی زیرا پسر عمویت که او را به رسالت فرستاده‌ای گفت: «با آتش جز خدای آتش، عذاب نمی‌کند.»" اگر چه برخی از
آتش جز خدای آتش، عذاب نمی‌کند.»" اگر چه برخی از صاحبنظران در این روایات تردید دارند، چراکه حکم سوزاندن برای چنین افرادی در احکام شرعی وارد نشده‌است. اما علی بن ابیطالب در زمان خود، آنان را منع می‌کرده و در این باره از او نقل شده‌است: «"دو گروه دربارهٔ من به راه خطا می‌روند و هلاک می‌شوند، دوستداری که در دوستی غلو کند و دشمنی که در بغض و کینه با من افراط کند."» بسیاری از تواریخ همچون طبری و یعقوبی و همچنین برخی روایات پیدایش غالیان را منسوب به عبدالله بن سبا می‌دانند و در فرق شیعه از «سبائیه» نام برده‌اند
می‌دانند و در فرق شیعه از «سبائیه» نام برده‌اند حتی برخی از مخالفان متعصب، شیعه را نیز ساخته و پرداخته وی می‌دانند. در برخی روایات، وی بدستور علی سوزانده شد و برخی دیگر اخباری نقل می‌کنند که وی به شفاعت عده‌ای از جمله عبدالله بن عباس، توبه کرد و عفو شد، بشرط آنکه در کوفه نماند. به مدائن رفت و هنگامی که خبر کشته شدن علی به او رسید گفت: "«به خدا سوگند اگر پاره‌های مغز او را در هفتاد کیسه کوچک برای ما بیاورند باز هم علم خواهیم داشت که او نمرده‌است و نخواهند مرد تا آنکه عرب را با چوبدستی خویش به سوی حقیقت
مرد تا آنکه عرب را با چوبدستی خویش به سوی حقیقت براند.»" و پس از آن به رواج عقاید خود ادامه داد. بنظر می‌آید، بیشتر روایات مربوط به عبدالله بن سبا در تواریخ است و پنج روایتی که در کتب شیعه، بیشتر در بحارالانوار و وسائل الشیعه، نقل شده و نامی از وی و عقاید وی برده، منشأ همه آن‌ها در کتب شیعی از رجال کشی باشد. درحالیکه در کتب اربعه شیعه، این احادیث نقل نشده‌است. همچنین است نظر عده‌ای از مستشرقین و محققین معاصر سنی و از علمای شیعه از آنجمله سید مرتضی عسکری، که «عبدالله بن سبا» را شخصیتی ساختگی و فرضی
که «عبدالله بن سبا» را شخصیتی ساختگی و فرضی می‌دانند. طه حسین می‌نویسد: "ابن سباء موجودی است که دشمنان شیعه او را ساختند و به شیعه نسبت دادند تا در اصل این مذهب، عنصری یهودی را وارد کنند، زیرا شیعه ادعای حکومت داشت. این شخص را در مذهب خوارج وارد نکردند چون ایشان ادعای خلافت نداشتند." اگرچه در تواریخ ازجمله تاریخ طبری و کتب مختلف ملل و نحل، عقاید بسیاری را به عبدالله بن سبا نسبت داده‌اند که برخی از آن‌ها غالیانه‌است و در عین حال برخی دیگر از عقایدی که به او نسبت می‌دهند، مانند: رجعت، وصایت و امامت علی بن
نسبت می‌دهند، مانند: رجعت، وصایت و امامت علی بن ابیطالب پس از پیامبر و مهدویت از اعتقادات بنیادین شیعه‌است. اما این شخص واقعی باشد یا نباشد، آنچه مسلم است عده‌ای در زمان علی، با دیدن علم و شجاعت و قدرت علی، وی را از حد خود بالاتر برده‌اند و صفات و کراماتی غیرمعمول به او نسبت می‌داده‌اند. ابن ابی‌الحدید معتزلی از ریشه‌های این گزافه‌گویی‌ها را قدرت فوق‌العاده علی ازجمله در جنگ خیبر و خندق، یا برخی اخباری بود که علی از آینده می‌داد، همچون خبر شکست خوارج و کشته شدن همه جز حدود ۱۰ نفر. برخی از آن فرق به
و کشته شدن همه جز حدود ۱۰ نفر. برخی از آن فرق به شبهه‌های ضعیفی استناد می‌کردند، از قبیل گفتار عمر دربارهٔ اینکه علی چشم کسی را که در منطقه حرم، کژی در دین پدیدآورده بود برکند. عمر گفت: «"چه بگویم در مورد دست خداوند که در حرم خدا چشمی را برکنده است."» و به این گفتار علی که گفته‌است: «"به خدا سوگند من در خیبر را با نیروی بدنی خود از جای نکندم بلکه آن را به نیروی خداوندی از جای برکند."» و به این گفتار رسول خدا صلی الله علیه و آله که در روز فتح مکه گفته‌است: «"خدایی جز خدای یگانه نیست، وعده خویش را صادقانه
«"خدایی جز خدای یگانه نیست، وعده خویش را صادقانه برآورد و بنده خویش را یاری داد. خود به تنهایی احزاب را شکست داد"» و حال آنکه کسی که احزاب را شکست داد علی بن ابیطالب بود که عمرو بن عبدود پهلوان و سوار کار ایشان را که از خندق گذشته بود کشت و آنان سحرگاه شب بعد گریختند و بدون اینکه جنگی بکنند روی به هزیمت نهادند جز اینکه سوارکارشان کشته شد. عقاید و مظاهر. شیخ مفید در تصحیح "الاعتقاد" در تعریف غلاة گوید: «غلاة که از متظاهرین به اسلام کسانی هستند که علی و ائمه دین، فرزندان او، را به خدایی و پیغمبری توصیف
ائمه دین، فرزندان او، را به خدایی و پیغمبری توصیف کرده‌اند، و آنان را از جهت فضل در دین و دنیا به پایه‌ای ستوده‌اند که از حد گذشته‌است و طریق افراط پیموده‌اند. این گروه در شمار گمراهان و کافرانند، و علی فرمان کشتن آنان را صادر فرمود و ائمه اطهار نیز در حق آنان به کفر و خروج از اسلام حکم کردند و مفوضه عده‌ای از غلات‌اند، و تفاوت آن‌ها با غلات در این است که ائمه را حادث و مخلوق دانسته و گفته‌اند خداوند آنان را آفریده و امر خلق را به آن‌ها تفویض کرده‌است.» علامه مجلسی مظاهر غلو را در اعتقادات زیر برشمرده‌است:
مجلسی مظاهر غلو را در اعتقادات زیر برشمرده‌است: احادیث امامان شیعه امامی. احادیث بسیاری به امامان شیعهٔ امامی در نفی غلو و برخورد با غالیان منسوب شده، از آن جمله: در فقه. در فقه شیعه این افراد نجس و گبراند. در کتاب تحریرالوسیله آمده‌است: یعنی اگر غالی (غلوکار) غلوش جوری باشد که خدا یا توحید (یگانگی خدا و باورهای همراهش) یا پیامبری را انکار کند، گبر و کافر [و نجس] است. اگرنه نیست. فرقه‌ها. غالیان چند فرقه دارند، از جمله:
اورشلیم نو در کتاب حزقیال بعنوان تصوری از پرستش‌گاه اورشلیم آمده‌است. مسیحیان معتقدند در آخرالزمان مسیح رجعت کرده و اورشلیم جدید از آسمان به زمین می‌آید. این کلمه دو بار در عهد جدید در مکاشفات یوحنا ۳: ۱۲ و ۲۱: ۲ آمده‌است. «شهر مقدس یعنی اورشلیم تازه را دیدم که از آسمان از جانب خدا مانند عروسی که برای شوهرش آراسته و آماده شده باشد بزیر می‌آمد.» برخی مسلمانان همچنین کعبه مسلمانان را مثالی برای اورشلیم جدید دانسته‌اند.
ایو آنری دونا ماتیو-سن-لوران ؛ زاده ۱ اوت ۱۹۳۶ – درگذشته ۱ ژوئن ۲۰۰۸)، که با نام ایو سن لوران شناخته می‌شود، طراح لباس مشهور فرانسوی بود که کارهایش، تأثیر بسزایی در صنعت مد لباس در نیمه دوم قرن بیستم برجای گذاشت. او به‌خاطر مرسوم کردن شلوار زنانه برای مناسبت‌های مختلف و همچنین طراحی کت و شلوار "اسموکینگ" برای زنان، شهرت یافت. همچین ایو سن لوران طراح لباس فرح دیبا برای عروسی اش بود که کاملا منحصر به فرد و نقطه تحولی در طراحی آن زمان بود زندگی. سال‌های آغازین. ایو سن لوران از خانواده‌ای فرانسوی‌تبار در شهر
ایو سن لوران از خانواده‌ای فرانسوی‌تبار در شهر اوران واقع در الجزایر، مستعمره سابق فرانسه، متولد شد. سن لوران در دوران کودکی، عروسک‌هایی کاغذی می‌ساخت و با الهام از همین کاردستی‌ها برای مادر و خواهرش لباس طراحی می‌کرد. او در سن ۱۷ سالگی زادگاه خود را ترک کرد و برای دنبال کردن حرفه طراحی جامه‌های تماشاخانه‌ای و لباس‌های زنانه به پاریس مهاجرت کرد. سن لوران برای مدت کوتاهی به تحصیل در یک آموزشگاه طراحی مد پرداخت و در ۱۷ سالگی جایزه اول مسابقه‌ای بین‌المللی برای طراحی یک لباس کوکتل را از آن خود کرد. در پاریس
طراحی یک لباس کوکتل را از آن خود کرد. در پاریس نخستین طرح‌های خود را به مدیر مجله وگ (Vogue) - یکی از معروف‌ترین مجلات مد - ارائه نمود و پس از آنکه مدیر مجله برخی طرح‌های "سن لوران" را به کریستیان دیور (یکی از طراحان بزرگ مد) نشان داد، او بلافاصله به عنوان دستیار "دیور" استخدام شد. سن لوران به عنوان تحت‌الحمایه دیور، در سن ۲۱ سالگی، و به هنگام مرگ دیور، طراح اصلی شرکت طراحی لباس خانه دیور در سال ۱۹۵۷ میلادی شد و پس از معرفی جامه ذوزنقه‌ای برای کالکشن دیور در سال ۱۹۵۸، و به عهده گرفتن سمت اجرایی بخش هنر
در سال ۱۹۵۸، و به عهده گرفتن سمت اجرایی بخش هنر دیور، ایو سنت لورن اولین کالکشن خود را برای شرکت لیگنه تراپز روانه بازار کرد. این کار، یک موفقیت چشم‌گیر بود و برای او بردن جایزه اسکار نیمن مارکوس را به همراه داشت. پس از آن پلیورهای یقه اسکی خوش‌پوشی به سبک "بیتنیک" روز و ژاکت‌های چرمی مشکی خزداری را در سال ۱۹۶۰، ارائه کرد. در همان سال برای خدمت وظیفه عمومی، به ارتش فرانسه پیوست که در پی آن دستخوش ناراحتی‌های عصبی و روحی گردید و طراح مد، مارک بوهان جای او را در خانه دیور گرفت. اوج فعالیت حرفه‌ای. سن لوران
در خانه دیور گرفت. اوج فعالیت حرفه‌ای. سن لوران در سال ۱۹۶۲ میلادی، سالن طراحی لباس خود را با نام خانه ایو سن لوران افتتاح کرد و در مدت زمان کوتاهی به یکی از تأثیرگذارترین طراحان مد پاریس تبدیل شد. او پوشیدن شلوار را توسط زنان، (در طرح‌های شهری و محلی) باب نمود و با تغییر قواره و ترکیب جامه‌های مخصوص مردان و تبدیل آن به جامه‌های زنانه، استاندارد جدیدی برای دنیای طراحی لباس خلق کرد. طراحی کت و شلوارهای رسمی نظیر "اسموکینگ" ("تاکسیدوی" زنانه) برای بانوان، از جمله ابتکارات و نوآوری‌های او بود. سن لوران همچنین
ابتکارات و نوآوری‌های او بود. سن لوران همچنین در سال ۱۹۷۷ عطر محبوب "اوپیوم" را به بازار ارائه داد. ایو سن لوران چهل سال تمام به آفرینش هنری در عرصهٔ لباس، عطر و اشیاء زینتی پرداخت. وی بخاطر ایجاد دگرگونی‌هایی عمیق در صنعت جهانی مد لباس و نوع لباس‌هایش که متناسب با تغییر نقش اجتماعی زنان در جامعه غرب بود، به شهرتی جهانی رسید. از جمله طرح‌های او می‌توان لباس عروسی فرح دیبا، همسر محمدرضا پهلوی، آخرین شاه ایران را نام برد. در ماه اکتبر سال ۱۹۹۸، ایو سن لوران آخرین کالکشن آماده‌اش را برای مارک تجاری ریوِ گوش
آخرین کالکشن آماده‌اش را برای مارک تجاری ریوِ گوش که بیش از ۳۰ سال پیش آن را ایجاد کرده بود، به نمایش گذاشت. او تا سال ۲۰۰۲ به ایجاد پوشاک گران‌قیمت و شیکش ادامه داد. در آخرین نمایشش در سال ۲۰۰۲، ایو سن لوران آخرین تعظیمش را همراه با آواز الهه مورد علاقه موسیقی او، کاترین دنو با ترانه «زیباترین داستان عشق من» انجام داد. وی در سال ۲۰۰۲ میلادی خود را بازنشسته کرد و در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۰۸ در خانه‌اش در شهر پاریس درگذشت. زندگی شخصی. سن لوران همجنس‌گرا بود و در کودکی به دلیل محیط اجتماعی و فرهنگی آن زمان که این
به دلیل محیط اجتماعی و فرهنگی آن زمان که این گرایش را تابو می‌شمرد، مورد آزار و تحقیر قرار گرفته بود.
لا استامپا (به معنی چاپ) یکی از معروف‌ترین و پرفروش‌ترین روزنامه‌های ایتالیایی است. این روزنامه که در شهر تورین به چاپ می‌رسد، در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی منتشر می‌شود. مالک پیشین روزنامه، گروه صنعتی فیات بود. روزنامه لا استامپا در سال ۱۸۶۷ میلادی با نام گازتا پیه‌مونته (Gazzetta Piemontese) بنیان نهاده شد. در سال ۱۸۹۵ میلادی روزنامه توسط آلفردو فراساتی خریداری شد. او انتشار روزنامه را با نام کنونی و در گسترهٔ ملی ادامه داد. این روزنامه یکی از قدیمی‌ترین و پرفروش‌ترین روزنامه چاپ ایتالیا است که در مه
و پرفروش‌ترین روزنامه چاپ ایتالیا است که در مه ۲۰۲۳ میانگین تیراژ آن۸۷۱۴۳ نسخه بود. تا اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، زمانی که کشور تحت فرآیند ملی شدن قرار گرفت، لا استامپا و کوریره دلا سرا روزنامه‌های واقعی ملی نبودند، زیرا منطقه جغرافیایی تیراژ آنها عمدتاً به پیه‌مونته برای لا استامپا و لامبوردی برای کوریره دلا سرا محدود می‌شد. بنابراین، هر دو روزنامه خوانندگان مشترکی داشتند که به محل زندگی و طبقه اجتماعی آن‌ها مرتبط بود، عمدتاً از طبقه صنعت گران و محافل مالی بودند. لا استامپا از نظر تاریخی روزنامه
مالی بودند. لا استامپا از نظر تاریخی روزنامه رکورد تورین بوده است. این روزنامه در کنار ایل سول ۲۴ اوره، لا رپوبلیکا، کوریره دلا سرا و ایل مساجرو یکی از روزنامه‌های ملی برجسته ایتالیا محسوب می‌شود. وب‌سایت این روزنامه از سال ۱۹۹۹ آغاز به کار کرد. تیراژ. تیراژ لا استامپا در سال ۱۹۸۸، ۵۶۰۰۰۰ نسخه بود. این روزنامه در سال ۱۹۹۷ تیراژش به ۳۷۶۴۹۳ نسخه رسید. تیراژ آن ۳۹۹۰۰۰ نسخه در سال ۲۰۰۰ و ۴۰۹۰۰۰ نسخه در سال ۲۰۰۱ بود تیراژ مقاله آن ۲۵۶۲۰۳ نسخه است. پیوند به بیرون. وب‌سایت روزنامه لا استامپا
تاریخ مناسبات بین چین و هند. در قاره آسیا یک بازی ۴ نفره بین چین، هند، ژاپن و ایالات متحده در جریان است. هند چند ماه قبل با رهبران چین برای رفع اختلافات مرزی وارد مذاکره شده بود. چین قصد دارد اتحاد ژاپن و آمریکا را دور زند و با دنبال کردن سیاست «دیپلماسی نامتقارن» جایگاه نوینی در عرصه جهانی برای خود به دست آورد. پروفسور یانگ بایون، کارشناس مرکز تحقیقات آسیا و اقیانوس آرام در دانشگاه بیدا در پکن می‌گوید: «ما با هند نقاط مشترک بسیاری داریم، از جمله تمدنی درخشان، دوران تحقیر استعماری و جمعیت زیاد» او با ارائه
دوران تحقیر استعماری و جمعیت زیاد» او با ارائه این فهرست می‌خواهد نشان دهد که بین این دو غول آسیایی تجانس بیش از تفاوت است. بازگشایی گذرگاه‌های مرزی پس از تقریباً ۵۰ سال در سال ۲۰۰۶ نشانگر قدمی بزرگ به جلو در روابط بین چین و هند است. گذرگاه مرزی «ناتو لاً که در ارتفاع ۴۰۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است، زمانی یکی از راه‌های ارتباطی معروف «جاده ابریشم» بوده است. مراسم افتتاح این گذرگاه در مرز بین دو کشور در ایالت شمالی «سیکم» هند و منطقه «تبت چین» برگزار شد. بازگشایی گذرگاه مرزی» ناتو لاً بین چین و هند چند
بازگشایی گذرگاه مرزی» ناتو لاً بین چین و هند چند روز پس از شروع رسمی فعالیت خط راه‌آهن شرق چین به تبت، صورت می‌گیرد. کشور چین و هند روابط دوستانه‌ای دارند. دو کشور با بالاترین جمعیت در سطح جهان. ۱، ۲ میلیارد در هند و ۱، ۳ میلیارد در چین سعی دارند رشته‌های مشترک تاریخی خود را به هم باز پیوند دهند. در قرن هیجدهم این دو کشور به تنهایی نزدیک به نیمی از تولید جهانی را به خود اختصاص می‌دادند (۳۳٪ چین و ۱۶٪ هند)، پیوند آن‌ها بسیار ریشه دار است. حجم مبادلات بازرگانی دو طرف در سال ۲۰۰۷ حدود ۳۷ میلیارد دلار ارزیابی
دو طرف در سال ۲۰۰۷ حدود ۳۷ میلیارد دلار ارزیابی شده است. این رقم در دهه ۹۰ میلادی فقط در حدود ۲۵۰ میلیون دلار بود. مناسبات چین و هند با تجارت آغاز شد و نه با بودایئسم، بیش از دو هزار سال پیش عادتهای مصرفی هندی‌ها - به ویژه ثروتمندان هند- از نو آوریهای چین تأثیر پذیرفت». فرهنگ چین نیز، به ویژه در قرن ۶ و ۷ میلادی از ریاضیات و ستاره‌شناسی هند تأثیر پذیرفت، لذا تأثیرات متقابل بوده است. هر دو کشور از قرن نوزدهم دچار افول صنعتی شدند و در قرن بیستم رقابت بین آن‌ها به اختلافات شدید (بر سر مسئله تبت) انجامید و حتی