payamvha/North_RAG huggingface dataset:
علم تغییر اقلیم را تأسیس کند. UNEP همچنین یکی از چندین سازمان اجرایی سازمان جهانی محیط زیست، صندوق چند جانبه برای اجرای پروتکل مونترال و قانون بین‌المللی مدیریت بین‌المللی محیط زیست می‌باشد. بودجه محیط زیست سازمان ملل متحد به عنوان برنامه سازمان ملل متحد، فقط از طریق کمک‌های داوطلبانه تأمین می‌شود. تاریخچه. در دهه ۱۹۷۰، هنوز نیاز به مدیریت محیط زیست در سطح جهانی، به خصوص توسط کشورهای در حال توسعهمورد قبول قرار نگرفته و پشتیبانی نمی‌شد. برخی استدلال می‌کردند که مشکلات زیست‌محیطی برای ملت‌های فقیر اولویت
که مشکلات زیست‌محیطی برای ملت‌های فقیر اولویت ندارد. موریس استرانگ، رهبر و سیاستمدار کانادایی، بسیاری از کشورهای در حال توسعه را متقاعد کرد که باید این مسئله را در اولویت قرار دهند. به گفته پروفسور نیجریه‌ای، آدبایو آددجی، آقای استرانگ با خلوص نیّت این موضوع را آشکار ساخت که همه ما، بدون توجه به مرحله توسعه، سهم اساسی در پشتیانی از این موضوع داریم. ضرورت پیشرفت قوانین، در سازمان‌هایی همچون سازمان بین‌المللی کار، سازمان غذا و کشاورزی (FAO) و سازمان بهداشت جهانی (WHO)، به برگزاری کنفرانس سازمان ملل متحد در
(WHO)، به برگزاری کنفرانس سازمان ملل متحد در زمینه محیط زیست انسانی (کنفرانس استکهلم)، جهت مقابله با آلودگی ناشی از انقلاب صنعتی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ منجر گردید. در این کنفرانس، موضوعات مختلفی از جمله حیات دریایی، حفاظت از منابع، تغییر محیط، بلایای طبیعی و تغییرات بیولوژیکی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. این کنفرانس، منجر به اعلامیه‌ای دربارهٔ محیط زیست انسانی (اعلامیه استکهلم) و ایجاد یک نهاد مدیریت محیط زیست شد، که بعداً با تصویب قطعنامه ۲۹۹۷ مجمع عمومی، به عنوان برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد
عمومی، به عنوان برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP)نامگذاری گردید. ستاد مرکزی مدیریت محیط زیست، در نایروبی (کنیا) با ۳۰۰ کارمند، شامل ۱۰۰ متخصص در زمینه‌های مختلف و یک صندوق پنج ساله با تعهد بیش از ۱۰۰ میلیون دلار بودجه تأسیس گردید. در آن زمان، ۴۰ میلیون دلار را ایالات متحده آمریکا متعهد شده بود و مابقی را ۴۰ کشور دیگر تعهد دادند. داوطلبان باشگاه بین‌المللی (VISC) که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد نیز از UNEP حمایت می‌کنند. بودجه مربوط به همه برنامه‌های UNEP به‌طور داوطلبانه توسط کشورهای عضو سازمان ملل متحد
به‌طور داوطلبانه توسط کشورهای عضو سازمان ملل متحد ارائه می‌شود. صندوق محیط زیست، که همه کشورهای UNEP در آن سرمایه‌گذاری می‌کنند، منبع اصلی حمایت از برنامه‌های UNEP است. بین سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۸۶ UNEP, بیش از ۲۰۰ دستورالعمل یا راهنمای فنی در زمینه محیط زیست از جمله مدیریت جنگل و آب، کنترل آفات، نظارت بر آلودگی، رابطه بین استفاده از مواد شیمیایی و بهداشت و مدیریت صنایع تولید کرده‌است. ساختار. ساختار UNEP شامل هشت بخش اساسی است. شورای راهبری یو ان ای پی، در کل شامل ۵۸ دولت عضو می‌باشد که در دوره‌های سه ساله
شامل ۵۸ دولت عضو می‌باشد که در دوره‌های سه ساله خدمت می‌کنند. این کرسی‌ها بسته به مناطق جغرافیائی تخصیص داده می‌شوند. شورای راهبری اولین توسعه دهنده رهنمودهای سیاسی جهت برنامه‌های محیطی سازمان ملل می‌باشد و نقشی سیاسی را در ارتقاء تشریک مساعی میان دول عضو سازمان ملل بر روی موضوعات محیطی ایفا می‌نماید. دبیرخانه «یو ان ای پی» شامل ۸۹۰ عضو ستادی می‌باشد، تقریباً ۵۰۰ نفراز آنان کارمند بین‌المللی هستند در حالی که مابقی به‌طور محلی بکار گرفته شده‌اند. دبیرخانه پیکره‌ای است که اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های یو ان ای
است که اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های یو ان ای پی را سرپرستی کرده و مسئولیت بودجه سالانه‌ای بالغ بر حدود ۱۰۵ میلیون دلار (آمریکا) که تقریباً کاملاً از دول عضو تأمین می‌گردد، را برعهده دارد. مدیر اجرایی. اینجر آندرسن دانمارکی توسط دبیرکل سازمان ملل آنتونیو گوترش در فوریه ۲۰۱۹ به عنوان مدیر اجرایی UNEP منصوب شد. در دسامبر سال ۱۹۷۲ ، مجمع عمومی سازمان ملل متحد به اتفاق آرا موریس استرانگ را به عنوان اولین رئیس محیط زیست سازمان ملل انتخاب كرد. وی همچنین دبیر کل کنفرانس ۱۹۷۲ سازمان ملل در مورد محیط زیست انسانی و
۱۹۷۲ سازمان ملل در مورد محیط زیست انسانی و اجلاس زمین (۱۹۹۲) بود. این سمت سپس به مدت ۱۷ سال (۱۹۷۵–۱۹۹۲) توسط مصطفی کمال تولبا اداره شد، که در پیشبرد تفکر و عمل جهانی ملاحظات زیست‌محیطی نقش مهمی داشت. تحت رهبری وی، تحسین‌برانگیزترین موفقیت محیط زیست سازمان ملل - توافقنامه تاریخی ۱۹۸۷ برای محافظت از لایه ازن - پروتکل مونترال مورد مذاکره قرار گرفت. سپس الیزابت داودزول (۱۹۹۲–۱۹۹۸) ، کلاوس تاپفر (۱۹۹۸–۲۰۰۶) ، آچیم اشتاینر (۲۰۰۶–۲۰۱۶) و اریک سولهایم (۲۰۱۶–۲۰۱۸) جانشین وی شدند. جایزه‌ها. یو ان ای پی در سال ۱۹۸۷
جانشین وی شدند. جایزه‌ها. یو ان ای پی در سال ۱۹۸۷ یک فهرستی از ۵۰۰ افتخار بین‌المللی را جهت تشخیص همکاری‌های برجسته توسط اشخاص و سازمان‌ها بنا نهاد. این طرح در سال ۲۰۰۳ مسدود شده و با طرح قهرمانان زمین جایگزین شده‌است. نماینده جمهوری اسلامی ایران. جعفر برمکی، دیپلمات ایرانی، سفیر و نماینده دائم ایران در برنامه محیط زیست ملل متحد است.
ایرانشهر مجله‌ای است که حسین کاظم‌زاده ایرانشهر آن را منتشر می‌ساخت. این مجله بین سال‌های ۱۳۰۱ (1922) تا ۱۳۰۶ (1927) خورشیدی در برلین منتشر و در حدود ۴۰ شهر ایران پخش می‌شد. همکاران. ایرانشهر از پرنفوذترین مجلات دورهٔ خود بود و کسانی چون محمد قزوینی، عباس اقبال آشتیانی، مشفق کاظمی، صادق رضازاده شفق، رشید یاسمی، ابراهیم پورداوود و دیگران در آن مطلب می‌نوشتند. درون‌مایه مجله. مطالب "ایرانشهر" نسبت به مجلهٔ "کاوه" روان‌تر و عوام‌ فهم‌تر بود. این مجله از جمله مهم‌ترین کانون‌هایی بود که باستان‌گرایی و میهن پرستی
کانون‌هایی بود که باستان‌گرایی و میهن پرستی را در سطح وسیع و به‌طور عامه‌پسند و فراگیر تبلیغ می‌کرد. از میان ۲۶۳ مقالهٔ منتشرشده در مجله، ۷۳ مورد در بیان اهمیت آموزش عمومی و غیرمذهبی، ۴۵ مقاله در ضرورت بهبود بخشیدن به منزلت زنان، ۳۰ مقاله در توصیف ایران پیش از اسلام، و ۴۰ مقاله نیز در علوم و فلسفهٔ جدید غربی نوشته شده بود. آبراهامیان معتقد است مضمون همیشگی "ایرانشهر"، این نظریه بود که عقب‌ماندگی فعلی ایران ناشی از حملهٔ اعراب است و اینکه امپریالیسم عرب توانایی‌های خلاق مردم هوشمند آریایی را راکد گذاشته‌
خلاق مردم هوشمند آریایی را راکد گذاشته‌ است.
حسین کاظم‌زاده (زادهٔ ۱۳۰۲، شیراز) سیاستمدار و حقوقدان ایرانی، وزیر علوم و آموزش عالی و معاون نخست‌وزیر و رئیس سازمان بودجه بود. زندگی. حسین کاظم‌زاده به سالِ ۱۳۰۲ در شیراز متولد شد. پس از تحصیلات مقدماتی و متوسطه برای ادامهٔ تحصیلات به آمریکا رفت و از دانشگاه کلمبیا درجهٔ دکترا در علم حقوق گرفت. سوابق اجرایی. در ۱۳۳۳ آمریکائی‌ها در ایران مؤسسهٔ علوم اداری را تأسیس کردند و او به عنوان مترجم در آن مؤسسه اشتغال به کار یافت. در ۱۳۳۵ وارد سازمان برنامه شد و مدیر طرح و برنامه‌ریزی گردید. پس از چندی به معاونت
طرح و برنامه‌ریزی گردید. پس از چندی به معاونت سازمان برنامه رسید. در دولت هویدا معاون نخست‌وزیر و رئیس سازمان بودجه شد، سپس عنوان وزارت مشاور و سرپرست سازمان امور اداری و استخدامی کشور یافت و مدتی در آن سمت برقرار و استوار بود تا شغل او تغییر کرد و وزیر علوم و آموزش عالی گردید. چند سالی در آن سمت باقی ماند. آخرین سمت وی ریاست هیئت مدیرهٔ بانک ایران و عرب بود.
نیروی دریایی آلمان نیروی دریایی کشور آلمان و بخشی از بوندس‌وهر (نیروهای مسلح آلمان) است. مهم‌ترین مأموریت نیروی دریایی آلمان، حفاظت از آب‌های سرزمینی، منافع ملی و مرزهای آبی جمهوری فدرال آلمان و کشورهای هم‌پیمان آن است. این نیرو همچنین در انجام عملیات‌های حفظ و برقراری صلح، مبارزه با دزدی دریایی و مأموریت‌های بشردوستانه در هنگام وقوع فجایع و بلایای طبیعی فعالیت می‌کند. تاریخچه. تاریخچه نیروی دریایی آلمان به ناوگان امپراطوری (Reichsflotte) در طی انقلاب ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۲ بر می‌گردد. اما به‌طور دقیق تر می‌توان ریشه
۱۸۵۲ بر می‌گردد. اما به‌طور دقیق تر می‌توان ریشه آن را در ناوگان دریایی پروس که بعدها به ناوگان فدرال آلمان شمالی (Norddeutsche Bundesmarine) (۱۸۶۶ تا ۱۸۷۱) تبدیل شد جستجو کرد که این ناوگان نیز در طی سال‌های ۱۸۷۲ تا ۱۹۱۸ به ناوگان امپراتوری (نیروی دریایی امپراتوری آلمان) تغییر یافت. نام این نیرو در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۵، به رایشس‌مارینه و پس از آن و طی سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۵ به کریگسمارینه تغییر یافت. در سال ۱۹۵۶ با الحاق آلمان غربی به ناتو، نیروی دریایی جدیدی شکل گرفت که به نیروی دریایی فدرال
دریایی جدیدی شکل گرفت که به نیروی دریایی فدرال (بوندس‌مارین) شهرت یافت. با اتحاد دو آلمان در سال ۱۹۹۰، تصمیم گرفته شد که به جای نام بوندس مارین از نام "Deutsche Marine" (نیروی دریایی آلمان) استفاده شود. ماموریت‌های کنونی. ناوهای جنگی آلمان در هر چهار «گروه دریایی ناتو» شرکت دارند. همچنین نیروی دریایی آلمان در عملیات‌های بین‌المللی ضدتروریستی مانند عملیات آزادی بلندمدت و عملیات تلاش فعال ناتو شرکت فعال دارد. نیروی دریایی آلمان به عنوان بخشی از نیروهای مسلح آلمان وظیفهٔ ارتقاء توانایی‌های دریایی ارتش آلمان
آلمان وظیفهٔ ارتقاء توانایی‌های دریایی ارتش آلمان را بر عهده دارد؛ بنابراین این نیرو در حال آزمایش تجهیزات و تأسیسات موجود برای افزایش توانایی‌های داخلی و بین‌المللی خود است. در حال حاضر مهم‌ترین مأموریت نیروی دریایی آلمان حضور در عملیات حفاظت از صلح سازمان ملل در لبنان (یونیفل) است. نیروی دریایی آلمان در این مأموریت از دو ناوچه، چهار شناور تندرو تهاجمی و دو کشتی کمکی استفاده می‌کند. فرماندهی نیروهای دریایی یونیفل بر عهدهٔ آلمان است. ساختار. نیروی دریایی آلمان، تا آوریل ۲۰۲۱ دارای ۱۶٬۷۰۴ پرسنل زن و مرد
آلمان، تا آوریل ۲۰۲۱ دارای ۱۶٬۷۰۴ پرسنل زن و مرد است. دریادارهای ارشد نیروی دریایی در «فرماندهی ناوگان» در گلوکسبورگ در نزدیکی فلنسبورگ و در «دفتر ناوگان دریایی» در روستوک مستقر هستند. ناوگان، توسط فرمانده کل نیروهای دریایی آلمان اداره می‌شود و شامل انواع کشتی‌های جنگی، هواپیما، هلیکوپتر و دیگر تجهیزات است. مقرهای نیروی دریای، مدارس و مراکز آزمایش تجهیزات، تحت امر دفتر ناوگان دریایی هستند. تجهیزات. نیروی دریای آلمان تا مارس ۲۰۲۲ دارای ۱۱ ناوچه، ۵ ناوچه سبک، ۲ کشتی مین‌روب، ۱۰ کشتی مین‌یاب، ۶ زیردریایی و
۲ کشتی مین‌روب، ۱۰ کشتی مین‌یاب، ۶ زیردریایی و مجموعاً ۳۱ کشتی کمکی و سوخت‌رسان است. هواگردها. بخش هوانوردی نیروی دریایی آلمان موسوم به "Marinefliegerkommando" در مجموع دارای ۵۶ هواگرد فعال، شامل هواپیما، بالگرد و پهپاد است. در مه ۲۰۲۱ گزارش شد که این نیرو قصد دارد که هواپیماهای گشت دریایی پی-۳ اوریون خود را با هواپیماهای پی-۸ پوسایدون جایگزین کند. واحد ارزیابی استراتژیک. نیروی دریایی آلمان سه فروند «شناور جاسوسی» در اختیار دارد که وظیفهٔ دریافت و دسته‌بندی مکالمات تلفنی و بی‌سیم را بر عهده دارند. «برقراری
مکالمات تلفنی و بی‌سیم را بر عهده دارند. «برقراری ارتباطات رادیویی از راه دور» و «ارزیابی ارتباطات الکترونیکی دوربرد» از جمله مأموریت‌هایی هستند که برای این شناورها تعریف شده‌اند. این شناورها تحت امر واحد ویژه‌ای به نام «ارزیابی استراتژیک» هستند. منابع. Wikipedia contributors, "German Navy," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=German_Navy&amp;oldid=199339458 پیوند به بیرون. - وبگاه رسمی نیروی دریایی آلمان به زبان آلمانی - وبگاه رسمی نیروی دریایی آلمان به زبان انگلیسی
حملهٔ هوایی به حملهٔ نظامی هواگردها به موضع زمینی دشمن گفته می‌شود که بسته به تاکتیک‌های نظامی انتخاب شده ممکن است حملهٔ یگان‌های توپخانه، تانک، زرهی، یا پیاده‌نظام را به دنبال داشته باشد. حملات هوایی عموماً به‌وسیله هواپیماهایی نظیر بمب‌افکن‌ها، هواپیماهای حمله زمینی یا جنگنده‌های ضربتی صورت می‌گیرد. سلاح‌هایی که در حمله هوایی به کار برده می‌شوند می‌تواند از گلوله‌های مسلسل تا موشک و انواع مختلف بمب نظیر جنگ‌افزار هسته‌ای یا سلاح شیمیایی را در بر بگیرد. این‌ها غالباً در بمباران‌های استراتژیکی به کار گرفته
غالباً در بمباران‌های استراتژیکی به کار گرفته می‌شوند. اولین حمله هوایی با حمله یک هواپیمای آلمانی به شهر لیژ در بلژیک در ۶ اوت ۱۹۱۴ (ششمین روز آغاز جنگ جهانی اول) صورت گرفت که بر اثر آن ۹ غیرنظامی کشته شدند. از بزرگ‌ترین حمله‌های هوایی می‌توان به بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی، بمباران هامبورگ و بمباران درسدن اشاره کرد که همگی در جنگ جهانی دوم رخ داده‌اند. همچنین بمباران غزه در خلع جنگ اسرائیل و حماس یکی‌از بزرگترین حمله هایی هوایی قرن ۲۱ میباشد. جنگ ایران و عراق. حملات نیروی هوایی عراق علیه ایران از
و عراق. حملات نیروی هوایی عراق علیه ایران از بارزترین نشانه‌های معاصر بمباران است. حمله عراق به مناطق مسکونی و غیرنظامی از روز سوم جنگ ایران و عراق آغاز شد. مردم اهواز در ۲ مهر ۱۳۵۹ شاهد بمباران هوایی خانه‌هایشان بودند. اهالی اندیمشک و دزفول نیز که در طول جنگ بارها شاهد بمباران و موشک باران شهرشان بودند، اولین بار در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۵۹ مورد هجوم ۴ فروند میگ عراقی واقع شدند. در این حمله ۷۰ نفر ساکنان شهر کشته و ۳۰۰ نفر زخمی و خسارات فراوانی به تأسیسات شهری وارد شد. با این‌حال نیروهای نظامی ایران تا خرداد
وارد شد. با این‌حال نیروهای نظامی ایران تا خرداد ۱۳۶۳ از بمباران مناطق مسکونی عراق خودداری کردند. در زمستان ۱۳۶۵ جنگ شهرها توسط عراق وارد مرحله جدیدی شد. در این دوره که ۲۲ روز به طول انجامید، بیش از ۳۰۰۰ ایرانی غیرنظامی کشته و بیش از ۱۱۰۰۰ نفر مجروح شدند. عراق در طول این مدت اهدافی مانند مدارس و بیمارستان‌ها را هدف موشک‌های خود قرار داده بود؛ ولی مهم‌ترین دوره جنگ شهرها از ۱۰ اسفند ۱۳۶۶ تا ۱۱ اردیبهشت ۱۳۶۷ به طول انجامید و طی آن بیش از ۱۲ هزار غیرنظامی شامل کودکان و سالخوردگان کشته و متجاوز از ۵۳ هزار نفر
کودکان و سالخوردگان کشته و متجاوز از ۵۳ هزار نفر مجروح شدند. بمباران استراتژیک. بمباران استراتژیک نوعی راهبرد نظامی است که در جنگ‌های تمام عیار با هدف شکست دادن کشور دشمن به وسیله از بین بردن توانایی اقتصادی و اراده مردم آن برای جنگ اتخاذ می‌شود. در این نوع بمباران با استفاده از بمب‌افکن‌های استراتژیک، موشک‌های دوربرد یا میان‌برد یا جنگنده بمب‌افکن‌های مجهز به جنگ‌افزار هسته‌ای به اهدافی که برای ظرفیت جنگی دشمن حیاتی هستند حمله می‌شود. ایالات متحده. کد ایالات متحده برای فراخواندن تمامی هواپیماهای موجود
متحده برای فراخواندن تمامی هواپیماهای موجود برای یک حمله هوایی «پیکان شکسته» بود، و این علامت در فیلم «ما سرباز بودیم» به کار برده شد. این فیلم جنگ ایادرانگ در دره ایادرانگ را که در خلال جنگ ویتنام روی داد به تصویر می‌کشد. بمباران با اهداف غیرنظامی. گاهی در ایام توقف جنگ از بمباران هواپیماها برای شکستن سدهای یخی که در رودخانه‌های بزرگ شکل می‌گیرند استفاده می‌شود تا از سیل‌های فاجعه‌آمیز جلوگیری شود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
اوچان روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز ایران. این روستا در دهستان دهستان پایین‌طالقان و در نزدیکی روستای میر و کلارود واقع شده است. جمعیت. این روستا در دهستان پایین‌طالقان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۰نفر (۲۷خانوار) بوده است. زبان. در اوچان مردم به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
بخش بالا طالقان، یکی از سه بخش شهرستان طالقان استان البرز است. منطقه طالقان به سه محدودهٔ بالا طالقان، میان طالقان و پایین طالقان تقسیم می‌شود. این تقسیم بندی در گذشته‌های دور بیشتر اهمیت داشته‌است. حدود ۶ ماه از سال دارای هوایی بسیار سرد بوده و در همهٔ فصول می‌توان برف را در کوه‌های بالا طالقان مشاهده کرد.
جلال‌الدوله معز الدنیا و الدین ملکشاه بن آلپ ارسلان که با عناوین امیر المؤمنین، فاتح آناتولی و ملکشاه یکم نیز شناخته می‌شود، سومین و بزرگ‌ترین سلطان امپراتوری سلجوقی و فاتح آناتولی بود که به دنبال پیروزی پدرش، آلپ ارسلان در نبرد ملازگرد، امپراتوری بیزانس را از آسیای صغیر بیرون راند. ملکشاه فرمانروایی بر بزرگترین امپراتوری‌ ایران پس از سقوط هخامنشیان و یکی از بزرگترین امپراتوری‌های تاریخ ایران را بر عهده داشت. ماندگارترین میراث وی، تنظیم تقویم جلالی است که به نام او و توسط گروهی از ریاضی‌دانان برجستهٔ آن
به نام او و توسط گروهی از ریاضی‌دانان برجستهٔ آن زمان به سرپرستی عمر خیام انجام گرفت. ملکشاه قلمرو امپراتوری سلجوقی را تا سوریه و میان‌رودان گسترش داد. او در ۱۵ شوال ۴۸۵ قمری در بغداد درگذشت. ملکشاه علاقه زیادی به ادبیات، علم و هنر نشان داد. از سلطنت او به خاطر مساجد باشکوه در پایتخت خود اصفهان، اشعار عمر خیام و ایجاد تقویم جلالی یاد می‌شود. در دوره پادشاهی وی، مردم او از صلح داخلی و بُردباری مذهبی برخوردار بودند. تولد و زندگی. جلال‌الدوله معز الدنیا و الدین ابوالفتح ملکشاه بن آلپ ارسلان مشهور به ملکشاه در
ابوالفتح ملکشاه بن آلپ ارسلان مشهور به ملکشاه در ۱۶ اوت ۱۰۵۵ میلادی متولد و در اصفهان پرورش یافت. وصف شده‌است که وی خوش‌چهره، دارای قامتی بلند و کمی تنومند بوده‌است. پدرش آلپ ارسلان خیلی زود او را به تمرین قدرت و جنگ عادت داد. در سال ۱۰۶۴ میلادی، او در نبردهای آلپ ارسلان در قفقاز شرکت کرد و در سال ۱۰۶۶ به‌طور رسمی توسط پدرش به عنوان ولیعهد منصوب شد و اصفهان را به عنوان اقطاع دریافت کرد. ملکشاه در سال ۱۰۷۲ میلادی جانشین پدرش آلپ ارسلان شد. او ابتدا باید بر شورش عموی خود یعنی ملک قاورد در کرمان و حمله
بر شورش عموی خود یعنی ملک قاورد در کرمان و حمله قراخانیان بخارا به خراسان فائق می‌آمد. پس از آن او امپراتوری خود را بیش از جنگ واقعی با دیپلماسی خود تثبیت و گسترش داد. وی شاهنشاهی‌های سلطنتی سابق بین‌النهرین و آذربایجان را سرکوب کرد، سوریه و فلسطین را به دست آورد، از نفوذ قراخانیان با قدرت جلوگیری کرد و کنترل مکه، مدینه، یمن و سرزمین‌های خلیج فارس را نیز در دست گرفت. سلطه سلجوقیان روم، کنترل وی بر ترکمانان آناتولی را به چالش کشید. سرانجام ملکشاه در ۱۹ نوامبر سال ۱۰۹۲ میلادی و تنها چندی پس از خواجه
۱۹ نوامبر سال ۱۰۹۲ میلادی و تنها چندی پس از خواجه نظام‌الملک، (احتمالاً به دلیل مسمومیت) درگذشت. لشکرکشی‌های ملکشاه. ملکشاه پس از آنکه به پادشاهی رسید دست به سری لشکرکشی‌هایی زد که در همه آن‌ها پیروز شد. مهم‌ترین لشکرکشی‌های او عبارت‌اند از: وزیران. در زمان ملکشاه وزیران لایق و باتجربهٔ مانند خواجه نظام‌الملک طوسی بر کشور نظارت داشتند و از این رو ایران بسیار پیشرفت داشت و در زمینه‌هایی مانند کشاورزی و تقسیم اراضی پیشرفت‌هایی حاصل شد. سلطنت ملکشاه. رسیدن به قدرت دربارهٔ ملکشاه سلجوقی گفته‌اند که فرزند مورد
قدرت دربارهٔ ملکشاه سلجوقی گفته‌اند که فرزند مورد علاقهٔ آلب ارسلان و بسیار دلاور و متهور بود. با تمام سلاح‌های زمان خود آشنا، و سوارکار و چوگان‌باز چالاکی بوده‌است. در ابتدای سلطنت با مخالفت عموی خود قاورد حاکم کرمان، مواجه شده و به قصد جنگ با وی لشکر کشید. در نبردی که در نزدیکی کرج (شهری در نزدیکی اراک کنونی) روی داد قاورد را شکست داده و وی را به اتفاق دو پسرش، ایران‌شاه و سلطان‌شاه، اسیر نمود. به توصیهٔ خواجه نظام‌الملک قاورد را مقتول و دو پسرش را کور کرد. پس از تسلط، شروع به توسعهٔ کشور کرده و در سال
پس از تسلط، شروع به توسعهٔ کشور کرده و در سال ۴۸۰ قمری دخترش را به ازدواج المقتدی خلیفه بغداد درآورد. پس از آن به طرف خراسان و ماوراءالنهر شروع به پیشروی و توسعه نمود. در سال ۴۸۱ قمری شهر سمرقند را محاصره، تسخیر و حاکم سمرقند را موظف به رعایت حال سکنهٔ شهر نمود. سپس به‌طرف دمشق و انطاکیه روی کرده و آن مناطق را نیز به قلمرو خود اضافه کرد. وی در کلیهٔ این امور از تدبیر وزیر باکفایت خود، خواجه نظام‌الملک سود می‌برد. بنا به تاریخ ثبت شده، ملک‌شاه بسیار منصف و دادگر بوده و در آبادانی و رعایت احوال مردم بسیار
دادگر بوده و در آبادانی و رعایت احوال مردم بسیار کوشیده و شاید که همین‌ها نیز به تدبیر وزیر وی بوده‌است. در اواخر سلطنت، از توسعهٔ قدرت و محبوبیت خواجه نظام‌الملک بیمناک شد و قدرت و سلطنت خویش را در خطر دید که در این میان نفوذ و تلقین‌های همسرش ترکان خاتون، (دختر ابوالمظفر عمادالدوله ابراهیم طمغاج بن نصر) که تسلط زیادی بر او داشت بی‌تأثیر نبود. پیشکار ترکان خاتون خسرو فیروز تاج‌الملک ابوالغنائم بود و ترکان خاتون سعی داشت تاج‌الملک را به جای نظام‌الملک به وزارت برساند. انگیزهٔ ترکان خاتون نیز تضمین آیندهٔ
برساند. انگیزهٔ ترکان خاتون نیز تضمین آیندهٔ سلطنت پسر کوچکش بود که با وجود برکیارق، پسر زبیده خاتون، دختر امیر یاقوتی که مورد تأیید نظام‌الملک بود این سلطنت سرانجامی نداشت. هرچند تاج‌الملک پس از نظام‌الملک خود به مقام وزارت نرسید، منصب «شرف‌الملک ابوسعد مستوفی» را به «مجدالملک ابوالفضل قمی» و منصب «کمال‌الدین ابوالرضا عارفی» را به «سدیدالملک ابوالمعالی» داد. جنگ با قراخانیان ملکشاه سپس توجه خود را به سوی قراخانیان معطوف کرد که پس از مرگ آلپ ارسلان به تخارستان حمله کرده بودند که توسط ایاز برادر ملکشاه
حمله کرده بودند که توسط ایاز برادر ملکشاه اداره می شد و او قادر به دفع قراخانیان نبود و به دست آنها کشته شد. ملکشاه سرانجام توانست قراخانیان را دفع کند و ترمذ را تصرف کرد و کلید شهر را به ساو تگین داد. سپس ملکشاه برادر دیگر خود شهاب‌الدین تکیش را به عنوان حاکم تخارستان و بلخ منصوب کرد. در همین دوره، ابراهیم غزنوی، قلمرو سلجوقیان را در شمال خراسان تصرف کرد؛ اما از ملکشاه شکست خورد. او سپس با شاه صلح کرد و دخترش گوهر خاتون را به ازدواج پسر ابراهیم، ​​مسعود سوم داد. فتوحات دیگر در سال ۱۰۷۴ میلادی، ملکشاه به
داد. فتوحات دیگر در سال ۱۰۷۴ میلادی، ملکشاه به ارغر جنگ‌سالار ترک دستور داد تا آنچه را که در جریان حملات خود در قلمرو شروانشاهان و فریبرز اول ویران کرده بود بازگرداند. در همان سال رکن‌الدوله سلطان شاه پسر قاورد را حاکم کرمان کرد. یک سال بعد، ملکشاه لشکری ​​به فرماندهی ساو تگین به اران فرستاد که توسط حاکم شدادی فضلون سوم اداره می‌شد. ساو تگین توانست به راحتی آن منطقه را فتح کند و بدین ترتیب به حکومت شدادیان پایان داد. ملکشاه سپس گرگان را به عنوان شاهی به فضلون سوم داد. در طول سلطنت ملکشاه، مؤسسات آموزشی
فضلون سوم داد. در طول سلطنت ملکشاه، مؤسسات آموزشی جدیدی تأسیس شد و در این زمان بود که تقویم جلالی در رصدخانه اصفهان اصلاح شد. در سال‌های ۱۰۸۶–۱۰۸۷ میلادی، او یک لشکرکشی را برای تصرف ادسا، منبج، حلب، انطاکیه و لاذقیه رهبری کرد. او در این لشکرکشی، «آق سنقر» را به فرمانداری حلب منصوب کرد و از امیر عرب «شیذر» نصیر بن علی بن منقذ قدردانی کرد. در سال ۱۰۸۹، ملکشاه با حمایت روحانیون محلی، سمرقند را تصرف کرد و حاکم قراخانی آن احمدخان بن خضر را که برادرزاده ترکان خاتون بود، زندانی کرد. سپس به سمیریچیه لشکرکشی کرد و
بود، زندانی کرد. سپس به سمیریچیه لشکرکشی کرد و هارون‌خان بن سلیمان قراخانی، حاکم کاشغر و ختن را وادار کرد که او را به عنوان فرمانروای خود بشناسد. سیاست داخلی و اسماعیلیان در سال ۱۰۹۲ میلادی، نظام‌الملک در نزدیکی صحنه در جاده بغداد، توسط مردی که به عنوان یک صوفی مبدل شده بود ترور شد. از آن جایی که قاتل بلافاصله توسط محافظ نظام کشته شد، مشخص نشد که چه کسی او را فرستاده است. یک نظریه حاکی از آن بود که او یک قاتل معمولی بود زیرا این افراد مرتباً در طول سده یازدهم به جان مقامات و فرمانروایان سلجوقی می‌پرداختند.
به جان مقامات و فرمانروایان سلجوقی می‌پرداختند. تئوری دیگر حاکی از آن بود که این حمله توسط ملکشاه، که احتمالاً از وزیر قدرتمند خود بیمناک شده بود، برنامه‌ریزی شده بود. پس از مرگ نظام‌الملک، ملکشاه تاج‌الملک ابوالغنائم را به عنوان وزیر خود منصوب کرد. ملکشاه سپس به بغداد رفت و تصمیم گرفت مقتدی را خلع کند و این پیام را برای او فرستاد: «تو باید بغداد را به من واگذار کنی و به هر سرزمینی که می‌خواهی برو». این به این دلیل بود که ملکشاه می‌خواست نوه (یا برادرزاده) خود جعفر را به عنوان خلیفه جدید منصوب کند. ملکشاه
خود جعفر را به عنوان خلیفه جدید منصوب کند. ملکشاه به عنوان یک مسلمان سنی، شیعیان، به ویژه اسماعیلیان حسن صباح را مورد آزار و اذیت قرار داد. پیروان صباح موفق شدند قلعه الموت را در نزدیکی قزوین اشغال کنند و ارتش سلجوقی به فرماندهی امیر‌ارسلان تاش که ملکشاه فرستاده بود نتوانست آن را بازپس گیرد. غیلمان سلطان، قزل ساروق، قلعه دارو در کوهستان را محاصره کرد؛ اما در ارتباط با مرگ ملک شاه در ۱۹ نوامبر سال ۱۰۹۲ میلادی، خصومت‌ها را متوقف کرد. میراث. در اواسط حکومت ملکشاه در حدود سال ۴۷۰ قمری، سلجوقیان یکی از
ملکشاه در حدود سال ۴۷۰ قمری، سلجوقیان یکی از پهناورترین امپراتوری‌های زمان به‌شمار می‌رفتند. به گفتهٔ ظهیر‌الدین نیشابوری نویسنده "سلجوق‌نامه": ملکشاه سه فرزند به نام‌های برکیارق، محمود بن ملکشاه و محمد بن ملکشاه داشت. پس از مرگ وی، برکیارق جانشین او شد. پس از درگذشت ملکشاه امپراتوری سلجوقی تضعیف گشت و رقابت برای قلمرو پهناور آن میان پسران و برادرانش آغاز گشت. قلیج ارسلان سلطنت روم را دوباره بر پا کرد و توتوش اول در سوریه حاکم شد. در ایران سلطان محمود اول با توطئهٔ ترکان خاتون جانشین ملکشاه شد و در مقابل
با توطئهٔ ترکان خاتون جانشین ملکشاه شد و در مقابل وی برادر بزرگش برکیارق قد علم کرد و با کمک غلامان و امرای نظامیه به قدرت رسید. این عدم اتحاد را دلیلی بر تقویت صلیبیون اول در این دوره دانسته‌اند.
شهرستان مَراوه‌تَپه از شهرستان‌های استان گلستان و ترکمن‌صحرا در شمال ایران است.مرکز این شهرستان شهر مراوه است. این شهرستان در شرقی ترین شهر شمال ایران در مرز ترکمنستان واقع شده‌است. آخرین امتداد رشته کوه البرز شرقی و جنگل های سرسبز و هیرکانی شمال ایران به ارتفاعات جنوب این شهر در منطقه ای به نام گلیداغ در این شهر ختم میشود. این شهرستان در سال ۱۳۸۶ خورشیدی از شهرستان کلاله جدا شد و به شهرستان تبدیل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان مراوه‌تپه از شمال به کشور ترکمنستان، از شرق به شهرستان بجنورد استان خراسان
ترکمنستان، از شرق به شهرستان بجنورد استان خراسان شمالی، از جنوب به شهرستان کلاله و از غرب به شهرستان گنبد کاووس منتهی می‌شود. محصولات کشاورزی. منطقه مراوه تپه یکی از مساعدترین مناطق کشاورزی استان گلستان به‌شمار می‌رود و استعداد زیادی در تولید محصولات کشاورزی دارد. محصولاتی که در منطقه مراوه تپه کشت می‌شود، به شرح زیر می‌باشد. آثار تاریخی. آرامگاه شاعر و عارف ترکمن و پدر بزرگوار ایشان دولت‌محمد آزادی در ۳۰ کیلومتری غرب شهر مراوه و در مسیر جاده مراوه به داشلی برون و در روستای آق تقه واقع شده است. سالیانه در
برون و در روستای آق تقه واقع شده است. سالیانه در اردیبهشت ماه، مراسم بزرگداشت این شاعر و عارف ایرانی با حضور هزاران نفر از مهمانان داخلی و خارجی برگزار می شود. جاده آن آسفالته و امکانات زیر بنایی آن عبارت است از: نماز خانه ، سرویس بهداشتی ، آب ، برق و ... مدرسه علمیه سید قلیچ ایشان یک حوزه علمیه اهل سنت است که در سال ۱۲۲۱ ه.ق توسط سید قلیچ ایشان در روستای کریم ایشان در ۴۲ کیلومتری شمال شرق شهر کلاله ساخته شد. این مدرسه اولین حوزه علمیه ترکمن‌های ایران است و در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۴ به‌عنوان
در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این چشمه زیبا در جنوب شرقی و دو کیلومتری شرقی شهر مراوه واقع شده است و ازکوه‌های حاجی داغ سرچشمه گرفته و آب شرب مراوه تپه و روستاهای اطراف از این چشمه تأمین می‌گردد و منطقه‌ای بکر و آرام جهت گردشگری می‌باشد. این غار در جنوب شرقی شهر مراوه و در جوار روستای یکه چنار قرار دارد. این غار زیبا حدود ۱۰ کیلومتر از مرکز شهر فاصله دارد و جاده آن آسفالته–شنی می باشد. با توجه به اینکه در دامنه های جنوبی کوههای حاجی داغ واقع شده
اینکه در دامنه های جنوبی کوههای حاجی داغ واقع شده است از مناظر و طبیعت بسیار زیبایی برخوردار است و سالانه پذیرای هزاران مهمان از دور و نزدیک است. این آبشار در ۲۰ کیلومتری جنوب شهر مراوه و در مسیر جاده مراوه به کلاله واقع شده و جاده آن تا دوراهی روستای بالی قایه اسفالته و از جاده تا آبشار شنی می باشد و با داشتن مناظر بکر و سرسبز یکی از تفرجگاههای زیبای شهرستان مراوه تپه محسوب می شود. این تپه زیبا در قسمت شرقی شهر واقع شده و نام شهر مراوه تپه نیز از این تپه گرفته شده است.بنا به قولی این تپه زاغه مهمات بوده