payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از خاورشناسان مشهور آلمانی همچون یوزف مارکوارت، ادوارد زاخائو، اویگن میتووخ و مارتین هارتمان نیز آشنایی و مراوده یافت. پس از پایان جنگ جهانی و رفع موانع سفر در سال ۱۲۹۹ به پاریس بازگشت و کار تصحیح کتاب‌هایی را که نیمه‌کاره مانده بود از سر گرفت. از آن هنگام با مساعدت محمدعلی فروغی مقرری سالانه‌ای از طرف دولت ایران در مورد او برقرار شد. همچنین از سوی وزارت فرهنگ مبلغی در اختیار او گذاشته شد که از بعضی نسخ خطی نفیس عکسبرداری کند و به ایران ارسال دارد، و او جمعاً از ۱۶ کتاب عکس گرفت و همراه با مقدمه‌هایی که
از ۱۶ کتاب عکس گرفت و همراه با مقدمه‌هایی که برای آن‌ها نگاشته بود به ایران فرستاد. دوستان اروپایی و آفریقایی. علامه قزوینی در دوران طولانی اقامتش در اروپا به پژوهش و بررسی نسخه‌های خطی فارسی و عربی در مراکز پژوهشی مشغول بود. علاوه بر این با مراکز شرق‌شناسی اروپا آشنا شد و سعی کرد از این مراکز استفاده لازم را ببرد. مراکز شرق‌شناسی انگلیس، فرانسه و آلمان از جمله مراکزی بود که وی در آنجا تجاربی اندوخت. او در این مدت، با ایران‌شناسان و پژوهشگران نامداری چون آمدروز (ناشر "تاریخ الوزراء" هلال صابی و "تاریخ
آمدروز (ناشر "تاریخ الوزراء" هلال صابی و "تاریخ دمشق" ابن القلانسی)، سر اینزن رس (مترجم "تاریخ رشیدی" به انگلیسی)، هرتویک درنبورگ (ناشر کتاب سیبویه)، کلمانت هوارت (مترجم و ناشر کتاب البدء و التاریخ مقدسی و مناقب‌العارفین افلاکی و مؤلف تعداد قابل توجهی از آثار نفیس دیگر)، آدریان باربیه دومنار (مترجم و ناشر "مروج‌الذهب" مسعودی و بسیاری کتب دیگر)، ولادیمیر مینورسکی (شرق‌شناس معروف روسی، مترجم "حدودالعالم" با حواشی و تعلیقات بسیار و همچنین مؤلف بسیاری از آثار دیگر در تاریخ و جغرافیای ایران)، پاول کراوس
آثار دیگر در تاریخ و جغرافیای ایران)، پاول کراوس (شرق‌شناس چک، مترجم بسیاری از تألیفات محمدبن زکریای رازی)، پل کازانوا (شرق‌شناس مشهور فرانسوی و متخصص در تاریخ و جغرافیای اسلامی)، گابریل فرآن (مدیر ژورنال ازیاتیک)، پل پلیو (شرق‌شناس معروف فرانسوی و متخصص در زبان چینی و مغولی)، ادگارد بلوشه (مؤلف فهرست کتاب‌های فارسی کتابخانهٔ ملی پاریس و ناشر قسمتی از "جامع‌التواریخ" رشیدالدین فضل‌الله وزیر غازان واولجایتو)، لویی ماسینیون (شرق‌شناس برجستهٔ فرانسوی و متخصص در زبان عربی و تصوف به‌ویژه آثار مرتبط به حسین ابن
زبان عربی و تصوف به‌ویژه آثار مرتبط به حسین ابن منصور حلاج)، هانری ماسه (شرق‌شناس مشهور فرانسوی)، ادوارد زاخائو (شرق‌شناس شهیر آلمانی، ناشر متن "آثارالباقیه" ابوریحان بیرونی و ترجمهٔ آن به انگلیسی و ناشر "طبقات کبیر" ابن سعد کاتب واقدی در ۱۵ جلد)، اویگن میتووخ (متخصص در زبان عربی و مصحح قسمتی از "طبقات" ابن سعد) و مارتین هارتمن (متخصص در زبان عربی)، دکتر موریتز (مدیر کتابخانهٔ مدرسه زبان‌های شرقی برلین، متخصص در زبان عربی) و البته با ادوارد براون آشنایی (شرق‌شناس شهیر و نامور انگلیسی) همکاری بسیار نزدیکی
شهیر و نامور انگلیسی) همکاری بسیار نزدیکی داشت. مرحوم علامهٔ قزوینی در فرانسه با پروفسور عثمان کعاک (اندیشمند برجستهٔ تونسی) آشنا شد و او را علاقه‌مند به فرهنگ و تمدن ایرانی یافت و اطلاعات لازم را در اختیار او گذاشت. امروزه عثمان کعاک با نگارش کتاب "روابط تاریخی تونس و ایران" (به عربی: "العلاقات بین تونس و ایران عبر التاریخ") کتابی در حوزه ایرانشناسی را در کشورهای غرب عربی از خود به یادگار گذاشت. درگذشت. محمد قزوینی در سال ۱۳۱۸ با توجه به مشکلاتی که اتباع خارجی مقیم در اروپا به علت بروز جنگ جهانی دوم
خارجی مقیم در اروپا به علت بروز جنگ جهانی دوم گرفتار آن شده بودند، تصمیم به بازگشت به ایران گرفت و بعد از سی و شش سال اقامت در خارج از ایران، در مهر ماه آن سال برای اقامت دایم به ایران بازگشت. در ایران نیز تمام اوقات او صرف مطالعه و پژوهش و ویراستن متون کهن می‌شد. ویرایش دیوان حافظ با همکاری قاسم غنی یادگار دورهٔ اقامت او در تهران است. علامه محمد قزوینی در ۶ خرداد سال ۱۳۲۸ در تهران درگذشت و در شاه‌عبدالعظیم در کنار مزار ابوالفتوح رازی دفن شد. محمدتقی بهار قصیده معروف خود را در سوگ او سرود که مطلع آن چنین
قصیده معروف خود را در سوگ او سرود که مطلع آن چنین است: کتابخانه شخصی او برای کتابخانه دانشگاه تهران خریداری شد. در نگاه دیگران. سید حسن تقی‌زاده دربارهٔ علامه قزوینی می‌گوید: همچنین قاسم غنی دربارهٔ او می‌گوید: وصیتنامه. اینجانب محمد قزوینی دارای شناسنامه شماره ۱۲۷۶ صادره از قونسولگری ایران در پاریس ساکن طهران، خیابان فروردین، کوچه دانش از جانب خود جناب آقای سیدحسن تقی‌زاده را وصی شرعی و نایب مناب مطلق خود نمودم… اما ورثه من منحصر است به یک زن معقوده شرعی موسوم سابقاً به رزا شیاوی و پس از ازدواج با من رزا
سابقاً به رزا شیاوی و پس از ازدواج با من رزا قزوینی و یک دختر موسومه به ناهید سوزان قزوینی. منابع. افشار، ایرج، نامه‌های پاریس، چاپ ۱۳۸۴، نشر قطره
آنتیوخوس دوم تئوس (۲۸۶-۲۶۴ (پیش از میلاد)) پادشاه سلوکی از ۲۶۱ تا سال مرگش بود (۲۵ سال). لقب او "تئوس" در زبان یونانی به معنای خداست. زندگی و پادشاهی. آنتیوخوس دوم کوچکترین پسر آنتیوخوس یکم از همسرش استراتونیس سوری بود. او میراث بر جنگ‌های سوری با مصر باستان بود و این دومین جنگ را در کرانه‌های آسیای کوچک پی گرفت. خشونت او در این جنگ‌ها برایش لقب تئوس (="خدا") را به ارمغان آورد. در کشاکش جنگ با مصر، آندراگوراس ساتراپ پارت اعلام استقلال کرد. به گفتهٔ تروگ پومپه‌ای ساتراپ باکتریا دیودوتوس نیز در ۲۵۵ پ.م. بر او
ساتراپ باکتریا دیودوتوس نیز در ۲۵۵ پ.م. بر او شورید و پادشاهی یونانی باکتریا را بنیاد نهاد. در پی این رویدادها، آنتیوخوس دوم با بطلمیوس دوم آشتی کرد و به دومین جنگ سوری پایان داد. آنتیوخوس دوم همچنین همسرش لائودیس یکم را از خود راند و وی را به افسوس تبعید کرد. سپس برای استواری پیمانش دختر بطلمیوس برنیس را به زنی گرفت و کابین کلانی را نیز به دست آورد؛ ولی لائودیس دسیسهٔ بسیاری کرد تا به شهبانویی بازگردد و سرانجام نیز در ۲۶۴ پیش از میلاد آنتیوخوس برنیس و پسر خردسالش را در انطاکیه رها نمود و به آسیای کوچک رفت
را در انطاکیه رها نمود و به آسیای کوچک رفت تا دوباره به لائودیس بپیوندد، ولی لائودیس او را زهر خوراند و کشت و همزمان در انطاکیه هوادارانش برنیس و کودک خردسالش را کشتند. آنگاه لائودیس پسرش سلوکوس دوم را شاه خواند.
دانشگاه بیرجند یک دانشگاه دولتی واقع در بیرجند است. مجوز تأسیس این دانشگاه در سال ۱۳۵۴ صادر شد و در سال ۱۳۵۶ آغاز به کار کرد. دانشگاه بیرجند در حال حاضر با ۱۱ دانشکده و پنج پردیس در شهرستان‌های استان عهده‌دار ۱۴٬۰۰۰ دانشجو می‌باشد. بنابر رتبه‌بندی دانشگاه‌های دنیا سال ۲۰۱۷ توسط نظام رتبه‌بندی تایمز، دانشگاه بیرجند در بین حدود ۱۱۰۰ دانشگاه برتر دنیا قرار داشت و دارای رتبه ۱۵ ملی بود و براساس رتبه‌بندی برترین دانشگاه‌های جوان جهان در سال ۲۰۱۹ توانست موفق به کسب رتبه دهم در میان ۱۳ دانشگاه ایران شود. تاریخچه.
رتبه دهم در میان ۱۳ دانشگاه ایران شود. تاریخچه. این دانشگاه با تلاش اسدالله علم در ۱۳ خرداد ۱۳۵۴ با تصویب شورای گسترش آموزش عالی به عنوان مؤسسه آموزش عالی امیر شوکت الملک علم تأسیس و دکتر محمد حسن گنجی مسئولیت راه اندازی آن را برعهده گرفت. دانشگاه بیرجند در مهر ماه ۱۳۵۶، با پذیرش ۱۲۰ دانشجو در رشته‌های شیمی، فیزیک و ریاضی، در دانشکده علوم، رسماً فعالیت خود را آغاز نمود. به تدریج با تأسیس آموزشکده کشاورزی (سال ۱۳۵۸)، آموزشکده فنی (سال ۱۳۶۷) و دانشکده ادبیات (سال ۱۳۶۸)، موقعیت علمی آن گسترش یافته و در سال
(سال ۱۳۶۸)، موقعیت علمی آن گسترش یافته و در سال ۱۳۶۸ به مجتمع آموزش عالی و در سال ۱۳۷۱ به دانشگاه بیرجند ارتقا یافت. دانشکده‌ها و آموزشکده‌ها. در حال حاضر دانشگاه بیرجند از ۱۱ دانشکده و ۳ آموزشکده بشرح زیر تشکیل شده است: دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر. سال تأسیس ۱۳۹۰ مجموعه دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه بیرجند، به عنوان گسترده‌ترین و مجهزترین واحد آموزشی و پژوهشی استان پهناور خراسان جنوبی در حوزه تخصصی مهندسی برق، با همکاری بیش از ۳۵ عضو هیئت علمی تمام وقت و جمعی از مهندسین مجرب و بهره‌مندی از آزمایشگاه‌ها
جمعی از مهندسین مجرب و بهره‌مندی از آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌های کارآمد، فعالیت دارد. در حال حاضر در این دانشکده قریب به ۱۰۰۰ دانشجو در دوره‌های کارشناسی الکترونیک، مخابرات، کنترل، قدرت، نرم‌افزار، سخت‌افزار کامپیوتر و فن‌آوری اطلاعات و حدود ۲۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی (ارشد و دکتری) تحصیل می‌کنند. رشته‌های فعال: (کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری) ۱_ مهندسی الکترونیک ۲_ مهندسی مخابرات سیستم ۳_ مهندسی کنترل ۴_ مهندسی قدرت ۵_ مهندسی کامپیوتر (کارشناسی و کارشناسی ارشد) ۶_ مهندسی پزشکی (کارشناسی) زمینه‌های پژوهشی:
۶_ مهندسی پزشکی (کارشناسی) زمینه‌های پژوهشی: بعضی از این عناوین فعالیت‌ها پژوهشی مورد علاقه دانشکده برق و کامپیوتر عبارت‌اند از: "طراحی، بهره برداری و مدیریت سیستمهای قدرت"، "منابع انرژی تجدید پذیر"، " ریز شبکه و شبکه‌های هوشمند" "پردازش سیگنالهای صوتی، تصویری" – "بازشناسی الگو و ماشین بینایی"، "داده کاوی و سیستم‌های تصمیم یار" "سیستمهای میکروالکترومکانیکی (RF MEMS)" "پردازش سیگنالهای مخابراتی " – " شبکه‌های مخابرات سیار و مخابرات مشارکتی" – "کدینگ کانال، منبع و کدینگ شبکه (network coding)" – "شبکه‌های
منبع و کدینگ شبکه (network coding)" – "شبکه‌های حسگری". دانشکده مهندسی. گروه‌های آموزشی: مهندسی مکانیک، عمران و معدن تأسیس:۱۳۶۷ تعداد کل عضو هیئت علمی: ۵۶ مقاطع: کارشناسی کارشناسی ارشد دکترا گروه‌ها: مکانیک، عمران و معدن دانشکده مهندسی دانشگاه بیرجند در سال ۱۳۶۷ تحت عنوان آموزشکده فنی تأسیس و در سال ۱۳۶۸ با اولین پذیرش دانشجو در رشته کاردانی برق الکترونیک شروع به فعالیت نمود. با توجه به ایجاد رشته‌های جدید و پذیرش دانشجو در مقاطع کارشناسی، با تأیید شورای گسترش آموزش عالی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۲ به دانشکده
آموزش عالی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۲ به دانشکده مهندسی تکنولوژی تبدیل شد. سرانجام در سال ۱۳۸۲ در راستای اصلاح طرح جامع دانشگاه بیرجند و بر اساس تصویب دفتر امور آموزش عالی سازمان مدیریت به دانشکده مهندسی تغییر نام یافت. اولین دوره دکترا در رشته مهندسی مکانیک از مهرماه ۱۳۸۷ آغاز شد و دومین دوره دکترا در رشته مهندسی برق از بهمن ماه ۱۳۹۰ پذیرش دانشجو داشت. به دلیل ارتقا سطح مهندسی برق این دانشگاه در سال ۱۳۹۰ این دانشکده مستقل شد و لذا دانشکده مهندسی دانشگاه بیرجند در این سال به دو دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر
در این سال به دو دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر و دانشکده مهندسی (مکانیک و عمران و معدن) تقسیم شد. جایگاه رشته‌های مهندسی دانشگاه بیرجند به لحاظ تجهیزات و تنوع کارگاه‌ها و آزمایشگاه‌ها در منطقه منحصر به فرد است، که از مهاجرت ناخواسته خیل عظیمی از جوانان نخبه مهندسی این منطقه به شهرهای بزرگ در مقطع کارشناسی جلوگیری نموده و قبولی فارغ‌التحصیلان این دانشکده در مقاطع تحصیلی بالاتر بیانگر عملکرد مثمر ثمر و کیفی رشته‌های مهندسی دانشگاه بیرجند می‌باشد. دانشکده علوم. مقاطع: کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا گروه‌ها:
مقاطع: کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا گروه‌ها: فیزیک، شیمی، زمین‌شناسی و زیست‌شناسی دانشکده علوم پایه دانشگاه بیرجند به عنوان اولین دانشکده این دانشگاه در سال ۱۳۵۴ پایه‌گذاری شد و در سال ۱۳۵۶ با پذیرش ۱۲۰ دانشجو در سه رشته شیمی، فیزیک و ریاضی شروع به کار نمود. با تأسیس دانشکده علوم ریاضی و آمار گروه‌های مربوط از دانشکده علوم مستقل شده است. دانشکده ادبیات و علوم انسانی. سال تأسیس دانشکده: ۱۳۶۹ تعداد عضو هیئت علمی: ۵۰ نفر مقاطع: کارشناسی، کارشناسی‌ارشد و دکتری -گروه‌ها؛ حقوق، علوم سیاسی، زبان و ادبیات فارسی،
-گروه‌ها؛ حقوق، علوم سیاسی، زبان و ادبیات فارسی، تاریخ، جغرافیا، الهیّات، کتابداری و زبان انگلیسی دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه بیرجند، در سال ۱۳۶۹ با پذیرش دانشجو در دو رشتهٔ ادبیات فارسی و علوم تربیتی گرایش برنامه‌ریزی درسی و با ۷ نفر عضو هیئت علمی شروع به فعالیت نمود. به تدریج، با افزوده‌شدن رشته‌های کتابداری و اطلاع‌رسانی، تربیت‌بدنی و علوم ورزشی و تاریخ فعالیت‌های آموزشی دانشکده، گسترش یافت. در طی سال‌های دههٔ ۸۰، رشته‌های دیگری از زیرمجموعه علوم انسانی همچون: «جغرافیا در دو گرایش برنامه‌ریزی
انسانی همچون: «جغرافیا در دو گرایش برنامه‌ریزی روستایی و برنامه‌ریزی شهری، حقوق، علوم سیاسی، فلسفه و کلام اسلامی، روان‌شناسی، مدیریت آموزشی، مترجمی زبان انگلیسی و ادبیات انگلیسی» در مقطع کارشناسی ایجاد شد. در سال ۱۳۹۰ نیز رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی در مقطع دکترای تخصصی، در این دانشکده دایر شد. در سال ۱۳۸۶ دو دانشکده «علوم تربیتی و روان‌شناسی» و «تربیت‌بدنی و علوم ورزشی» از این دانشکده مستقل شدند. غلامحسین شکوهی، از چهره‌های ماندگار کشور، از استادان این دانشکده بوده است. همچنین محمدحسن گنجی، پدر علم جغرافیای
بوده است. همچنین محمدحسن گنجی، پدر علم جغرافیای کشور، در ارتقای سطح این گروه نقش بسزایی داشته‌اند. دانشکده کشاورزی. گروه‌های آموزشی: مهندسی آب، علوم دامی، زراعت مقاطع: کارشناسی تا دکترا آموزشکده کشاورزی مجتمع آموزشی عالی بیرجند در سال ۱۳۵۸ با پذیرش دانشجو در دوره کاردانی تکنسین عملی کشاورزی تأسیس شد و فعالیت خود را در مرکز آموزش کشاورزی محمدیه با پذیرش ۳۳ دانشجو آغاز نمود. در سال ۱۳۶۰ رشته کاردانی امور زراعی با نظام آموزشی ثلثی به رشته‌های آن اضافه شد و تا سال ۱۳۶۵ با همان وضعیت به فعالیت خود ادامه داد و
سال ۱۳۶۵ با همان وضعیت به فعالیت خود ادامه داد و در این سال نظام آموزشی ترمی جایگزین آن شد. در سال ۱۳۶۷ رشته کاردانی امور فنی کشاورزی و در سال ۱۳۶۹ رشته کاردانی منابع طبیعی به رشته‌های آموزشکده اضافه شد. در سال ۱۳۷۱ با تغییرات پیشنهادی شورای عالی برنامه‌ریزی مبنی بر تغییر عناوین رشته‌ها، رشته کاردانی امور زراعی به تکنولوژی تولیدات گیاهی و کاردانی امور فنی کشاورزی به تکنولوژی آب تغییر نام یافت و با نام جدید به فعالیت خود در آموزشکده کشاورزی ادامه داد. در نهایت در سال ۱۳۷۲ با پذیرش دانشجو در رشته زراعت و
نهایت در سال ۱۳۷۲ با پذیرش دانشجو در رشته زراعت و اصلاح نباتات در مقطع کارشناسی، آموزشکده کشاورزی بیرجند به سطح دانشکده ارتقا یافت و گروه آموزشی زراعت و اصلاح نباتات تأسیس گردید. هم‌اکنون این دانشکده در پردیس امیرآباد واقع در کیلومتر ۵ جاده بیرجند - کرمان با فضای آموزشی تقریبی ۴۰۰۰۰ متر مربع مشغول به فعالیت و تربیت نیروی متخصص در گرایش‌های مختلف علوم کشاورزی و منابع طبیعی می‌باشد. دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست در سال ۱۳۹۰ از مجموعه دانشکده کشاورزی تفکیک شد و اینک به عنوان دانشکده مستقل در پردیس امیرآباد
و اینک به عنوان دانشکده مستقل در پردیس امیرآباد مشغول فعالیت می‌باشد دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست. رشته‌ها: مرتع و آبخیزداری، محیط زیست تأسیس:۱۳۹۰ تعداد عضو هیئت علمی: مقاطع: کاردانی تا دکترا -گروه ها؛ علوم و تکنولوژی بذر و محیط زیست دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی. تعداد عضو هیئت علمی: ۲۶ استقلال این دانشکده از دانشکده ادبیات به صورت غیررسمی از بهمن ماه سال ۱۳۸۷ و با تصمیم هیئت رئیسه دانشگاه انجام و گروه‌های متعلق به دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی شامل: سه گروه روان‌شناسی، علوم تربیتی و کتابداری و
سه گروه روان‌شناسی، علوم تربیتی و کتابداری و اطلاع‌رسانی (در حال حاضر به گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی تغییر نام پیدا کرده است) در ساختمانی مستقل استقرار یافتند. مکان این دانشکده تا مهر ماه ۱۳۹۸ در مرکز شهر بیرجند (تقاطع خیابان دانشگاه و خیابان ۱۷ شهریور، جنب ادارهٔ کل دارایی) پردیس شهدا قرار داشت و در حال حاضر در محل پردیس علوم رفتاری (دانشکده ادبیات و علوم انسانی سابق) می‌باشد. گروه‌های آموزشی: روان‌شناسی و مشاوره، علوم تربیتی و علم اطلاعات و دانش‌شناسی کتابداری گروه پژوهشی: مطالعات جوانان مقاطع: در
کتابداری گروه پژوهشی: مطالعات جوانان مقاطع: در کارشناسی: روان‌شناسی، علوم تربیتی، علم اطلاعات و دانش‌شناسی (کتابداری) در کارشناسی‌ارشد: روان‌شناسی تربیتی، برنامه‌ریزی درسی، مدیریت آموزشی، علم اطلاعات و دانش‌شناسی در دکتری: برنامه‌ریزی درسی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی. تعداد عضو هیئت علمی: ۸ مقاطع: کارشناسی کارشناسی ارشد دکترا دانشگاه بیرجند از لحاظ امکانات ورزشی جزو ۱۰ دانشگاه برتر کشور می‌باشد که برگزاری مسابقات کشوری و منطقه‌ای دلیلی بر این مدعاست دانشگاه بیرجند میزبان یازدهمین المپیاد ورزشی
دانشگاه بیرجند میزبان یازدهمین المپیاد ورزشی دانشجویان دختر کشور در سال ۱۳۹۱ بوده است. رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه بیرجند از سال ۱۳۷۴ با کسب مجوز از شورای گسترش آموزش عالی با گزینش ۳۰ دانشجو در دوره روزانه در دل دانشکده ادبیات و علوم انسانی تأسیس گردید. در سال ۱۳۸۸ دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی به‌طور کامل از دانشکده ادبیات و علوم انسانی منفک گردید. دانشکده هنر. تأسیس:۱۳۸۱ تعداد عضو هیئت علمی: ۱۵ مقاطع: کاردانی کارشناسی کارشناسی ارشد-گروه‌ها: گروه باستان‌شناسی، گروه فرش، گروه صنایع دستی، هنر
گروه باستان‌شناسی، گروه فرش، گروه صنایع دستی، هنر اسلامی آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌ها: ۱۰ موقعیت مکانی دانشگاه در شهرستان بیرجند. پردیس شوکت‌آباد بزرگ‌ترین پردیس و سایت اصلی دانشگاه بیرجند شامل سازمان مرکزی و معاونت‌های اداری و اکثر دانشکده هاست. پردیس امیرآباد دانشکده‌های مرتبط با کشاورزی در پردیس امیرآباد قرار دارد و به‌طور مستقل دارای امکانات ورزشی و مذهبی و خوابگاهی است. پردیس شهداء دانشکده‌های علوم تربیتی و هنر در مرکز شهر بیرجند در خیابان دانشگاه واقع شده‌اند آموزشکده‌های اقماری. دانشکده‌های اقماری
شده‌اند آموزشکده‌های اقماری. دانشکده‌های اقماری دانشگاه بیرجند تحت عنوان آموزشکده در شهرستان‌های استان خراسان جنوبی در شهرهای فردوس-نهبندان-سرایان و سربیشه قراردارند. به‌طور کلی دانشگاه بیرجند در شهرستان بیرجند هیچ گونه پذیرش در رشته‌های کاردانی (فوق دیپلم) و کارشناسی ناپیوسته ندارد و ارائه این رشته‌ها در آموزشکده‌های اقماری است. دانشکده فنی و مهندسی فردوس. تأسیس:۱۳۸۹ تعداد عضو هیئت علمی: ده عضو هیئت علمی تمام وقت مقاطع: کاردانی و کارشناسی ناپیوسته گروه‌ها: مهندسی کامپیوتر (سه عضو هیئت علمی و دو استاد
مهندسی کامپیوتر (سه عضو هیئت علمی و دو استاد مدعو) گرایش نرم‌افزار، مهندسی عمران (یک عضو هیئت علمی و پنج استاد مدعو) ،مهندسی برق گرایش‌های الکترونیک و قدرت (شش عضو هیئت علمی و چهار استاد مدعو) رئیس دانشکده: مهدی اخگری معاون آموزشی دانشکده: امیر زلتی پذیرش دانشجو. در مقطع کارشناسی این دانشگاه همانند سایر دانشگاه‌های کشور هر ساله از طریق کنکور سراسری و سازمان سنجش آموزش کشور از رشته‌های ریاضی فیزیک علوم تجربی وعلوم انسانی پذیرش دارد. دانشگاه بیرجند در مرکز استان تنها داوطلبان را برای دوره‌های لیسانس و بالاتر
تنها داوطلبان را برای دوره‌های لیسانس و بالاتر پذیرش می‌کند و دوره‌های فوق دیپلم و کارشناسی ناپیوسته مربوط به آموزشکده‌های شهرستان‌های استان است. این دانشگاه با توسعه ارتباطات علمی و بین‌المللی در قالب تفاهم نامه‌هایی با دانشگاه‌های بزرگ جهان برای تبادل استاد و دانشجو آمادگی پذیرش دانشجو علی‌الخصوص از کشورهای همسایه را دارا است. روسای دانشگاه. اطلاعات روسای دانشگاه بیرجند به شرح زیر است: وضعیت در آمارهای دانشگاهی. دانشگاه بیرجند در حال حاضر به عنوان قطب علمی آموزشی در شرق کشور شناخته می‌شود.
سلوکوس دوم کالی‌نیکوس پادشاه سلوکی میان سال‌های ۲۴۶ تا ۲۲۵ (پیش از میلاد) بود. لقب وی(کالی‌نیکوس) در یونانی معنای "فاتح درخشان" را می‌دهد. همچنین وی را( پوگون) به معنای "ریشو" نیز خوانده‌اند. زندگی. پس از مرگ آنتیوخوس دوم، ملکه لائودیک، همسر مطلقه شاه با پیش دستی پسر خردسال برنیس را کشت و خود ملکه هم در محوطه مقدس دافنه در شهر انطاکیه محاصره می‌شود. ملکه از برادرش بطلمویس سوم اورگتس درخواست کمک کرده و شاه مصر با عجله برای نجات خواهر خود راهی می‌شود، اما پیش از رسیدن ملکه برنیس توسط مزدوران لائودیک، ملکه
از رسیدن ملکه برنیس توسط مزدوران لائودیک، ملکه سابق، کشته می‌شود. این موضوع آتش جنگ را میان سلوکیان و خاندان بطلمیوسی که از پیش بر سر سوریه و فلسطین مشکل داشتند برافروخت و دورهٔ سوم جنگ‌های سوری آغاز گشت. بطلمیوس که برادر برنیس بود پیروزمندانه تا آنسوی دجله به پیش تاخت. در این زمان سلوکوس در آسیای میانه پناه‌گرفت و با بازگشت بطلمیوس به مصر او دوباره شمال سوریه را بازیافت و استان‌های نزدیک به ایران را به‌دست‌آورد. اما در این هنگام بطلمیوس سوم برای مهار شورشی در سرزمین خودش مجبور به بازگشت به مصر شد. در این
در سرزمین خودش مجبور به بازگشت به مصر شد. در این هنگام آنتیوخوس هیراکس برادر کوچکترش در آسیای میانه شورید و مادرش ملکه لائودایک نیز سوی او را گرفتند و سلوکوس دوم به علت اشتغال به نبرد با مصر نتوانست پاسخ دهد. در سال ۲۳۹ پیش از میلاد و پس از صلح تحقیر آمیز با خاندان بطلمیوسی و از دست دادن دمشق و بخش بزرگی از اراضی سلوکیان، سلوکوس دوم بالاخره توانست به شورش برادر پاسخ داده و با او بجنگد اما در نبرد آنکارا از اتحاد هایراکس و آتالوس اول پرگامون شکست سختی خورد و به سختی جان خودش را از میدان نبرد نجات داد. در
و به سختی جان خودش را از میدان نبرد نجات داد. در گیر و دار جنگ میان سلوکیان و مصر و پس از آن نبرد داخلی بین برادران، در شرق قلمروی وسیع سلوکی پادگان‌های سلوکی باختر به رهبری دیودوتوس یکم شورش کرده و از سلوکیان جدا شدند. پادشاهی یونانی باختر اینگونه متولد شد. همچنین پارتها که به رهبری ارشَک یکم از مدتی قبل شورش خود را آغاز کرده بودند، با مرگ آنتیوخوس دوم تئوس و جنگ سوم سوری موفق شدند پایه‌های قدرت خود را مستحکم سازند. ایشان در پی دراز شدن جنگ داخلی سلوکیان توانستند هیرکانی و کلونی یونانی نشین هکاتومپیولس را
هیرکانی و کلونی یونانی نشین هکاتومپیولس را نیز به قلمروی خود الحاق نمایند. سلوکوس دوم در ۲۲۷ پیش از میلاد، یک سال پس از کشته شدن برادرش هایراکس توسط گروهی از دزدان در تراکیه و قبل از حمله به شرق ایران، بر اثر سقوط از اسب درگذشت. سرزمین آشوب زده را برای فرزند خودش اسکندر، که با نام سلوکوس سوم تاجگذاری کرد، به جای گذاشت.
سنگ‌نگاره گودرز (کتیبه گودرز) پیکره تراشی است که گودرز یکی از شاهان اشکانی بر دامنهٔ کوه بیستون از خود بر جای گذاشته است. در این اثر، پیکره گودرز به سیمای سواری زره‌پوش بر اسبی سواره شده و با نیزه بلند به سواری دیگر حمله کرده و او را از اسب واژگون کرده‌است. این نقش برجسته کنار نقش برجسته مهرداد دوم پادشاه دیگر اشکانی کنده شده‌است. یک کتیبه یونانی بالای این نقش برجسته این سوار زره‌پوش اشکانی را «گودرز پسر گیو» معرفی کرده‌است. دیدگاه عمومی این است که گودرزی که اینجا معرفی شده همان گودرز دوم اشکانی است بر
که اینجا معرفی شده همان گودرز دوم اشکانی است بر مهرداد یکی از رقیبانش و نیز بر کاسیوس سردار رومی پیروز شده بود. در بالای سر گودرز نقشی است که به عقیدهٔ یونانیان نیکه رب‌النوع پیروزی در فرهنگ یونان باستان است. اما دیدگاهی دیگر این گودرز را همان گودرز یکم می‌داند که در اواخر پادشاهی مهرداد دوم در بابل به نام خود سکه زده و در نقش برجسته مهرداد دوم در بیستون «شهربان شهربانان» خوانده شده‌است. بخشی از این اثرتوسط ساخت کتیبه شیخ‌علی‌خان زنگنه از بین رفته‌است.
در زیر فهرستی از روبان‌های آگاهی‌بخشی یا روبان‌های آگاهی‌دهنده یا روبان‌های نماد آمده‌است:
یوهان کاسپار اشمیت (۲۵ اکتبر ۱۸۰۶–۲۶ ژوئن ۱۸۵۶) که بیشتر با نام ماکس اشتیرنر شناخته می‌شود، یک فیلسوف آلمانی است. او اغلب از پیشگامان هیچ‌انگاری، اگزیستانسیالیسم، تئوری آسیب‌شناسی روانی، پست‌مدرنیسم و آنارشیسم فردگرا به حساب می‌آید. مهم‌ترین اثر وی "خود و آنچه ازوست" (به آلمانی: "Der Einzige und sein Eigentum" که به صورت لغوی "فرد و مالکیت او" ترجمه می‌شود) می‌باشد. این اثر برای اولین بار در سال ۱۸۴۵ در لایپزیگ (شهری در شرق آلمان) چاپ شد و از آن پس ویرایش‌ها و ترجمه‌های متعددی از آن صورت گرفت. این کتاب توسط
و ترجمه‌های متعددی از آن صورت گرفت. این کتاب توسط نیما حیاتی مهر به فارسی ترجمه شده و توسط نشر شدت به چاپ رسیده‌است. زندگی‌نامه. اشتیرنر در بایرویت، بایرن متولد شد. اندک اطلاعاتی که از زندگی او در دست است بیشتر به خاطر نویسنده آلمانی متولد اسکاتلند، جان هنری مک‌کی است که زندگینامه اشتیرنر را با نام «ماکس اشتیرنر - زندگی و اثر او» (به آلمانی: "Max Stirner – sein Leben und sein Werk") نوشت و این زندگینامه در ۱۸۹۸ به زبان آلمانی چاپ شد و در ۲۰۰۵ به زبان انگلیسی ترجمه شد. اشتیرنر تنها فرزند آلبرت کریستین
ترجمه شد. اشتیرنر تنها فرزند آلبرت کریستین هاینریش اشمیت (۱۷۶۹–۱۸۰۷) و سوفیا راینلاین (۱۷۷۸–۱۸۳۹) بود. پدرش در ۱۹ آوریل ۱۸۰۷ در سن ۳۷ سالگی به دلیل بیماری سل فوت کرد. در ۱۸۰۹ مادرش با هاینریش بالرشتت، داروساز، ازدواج کرد و در کولم پروس غربی (اکنون خلمنو، لهستان) ساکن شد. در سن بیست سالگی، اشتیرنر وارد دانشگاه هومبولت برلین شد که در آن به مطالعه لغت‌شناسی، فلسفه و الهیات پرداخت. او در کلاس‌های هگل، کسی که منبع الهام تفکرات او بود، با موضوعات تاریخ فلسفه، فلسفه مذهب و روح سوبژکتیو شرکت کرد. اشتیرنر بعداً به
مذهب و روح سوبژکتیو شرکت کرد. اشتیرنر بعداً به دانشگاه ارلانگن رفت که هم‌زمان با او لودویگ فویرباخ نیز در آنجا تحصیل می‌کرد. اشتیرنر به برلین بازگشت و گواهی آموزگاری خود را کسب کرد اما نتوانست پست آموزگاری تمام وقتی را از دولت پروس کسب کند. در سال ۱۸۴۱ در حالی که در برلین بود، در مباحثات گروهی از فیلسوفان جوان به نام «آزادگان» (به آلمانی: Die Freien)، که بعدها تاریخ‌نگاران آن‌ها را هگلی‌های جوان نامیدند، شرکت کرد. بعضی از شناخته‌شده‌ترین نام‌ها در ادبیات و فلسفه قرن نوزدهم مانند کارل مارکس، فریدریش انگلس،
فلسفه قرن نوزدهم مانند کارل مارکس، فریدریش انگلس، برونو بائر، و آرنولد رگه عضو این گروه بودند. علی‌رغم باور رایج فویرباخ عضو این گروه نبود اگرچه در بحث‌های هگلی‌های جوان بسیار شرکت می‌کرد. با وجود اینکه بعضی از هگلی‌های جوان شیفته روش دیالکتیکی هگل بودند و تلاش می‌کردند تا رویکردهایی دیالکتیکی بر دستاوردهای هگل داشته باشند، اعضای دست چپی گروه پیوند خود با هگل را شکستند که فویرباخ و بائور از اولین افراد بودند. اغلب اوقات گفتگوها در بار مشروبی در فریدریش اشتراسه (خیابانی در مرکز برلین) به نام هیپل صورت
اشتراسه (خیابانی در مرکز برلین) به نام هیپل صورت می‌گرفتند که در میان آن‌ها مارکس و انگلس، که هر دو در آن زمان از طرفداران فویرباخ بودند، شرکت داشتند. اشتیرنر بارها با انگلس ملاقات داشت تا جایی که انگلس می‌گوید آن‌ها دوستان «بسیار خوبی» بودند اما هنوز مشخص نیست که آیا مارکس و اشتیرنر هیچگاه با یکدیگر ملاقات داشته‌اند یا خیر. به نظر می‌رسد که اشتیرنر زیاد در بحث‌ها شرکت نمی‌کرد اما از اعضای وفادار گروه بود و به خوبی به صحبت‌ها گوش می‌کرد. اشتیرنر به عنوان یک معلم در مدرسه‌ای که مالک آن مادام گروپیوس بود، به
معلم در مدرسه‌ای که مالک آن مادام گروپیوس بود، به دختران جوان درس می‌داد. در این دوران بود که او اثر اصلی خود یعنی "خود و آنچه ازوست" (به انگلیسی: "The Ego and Its Own)" را نوشت که اثری است علیه فویرباخ و بائور، کمونیستهایی همچون ویلهلم وایتلینگ و پیر-ژوزف پرودون آنارشیست. به دلیل جنجالی که انتشار این اثر به پا کرد، در اکتبر ۱۸۴۴ استعفا داد. اشتیرنر دو بار ازدواج کرد. همسر اول او اگنس بورتس (۱۸۱۵–۱۸۳۸)، دختر صاحبخانه‌اش، بود که در ۱۲ دسامبر ۱۸۳۷ با او ازدواج کرد. او در سال ۱۸۳۸ به دلیل عوارض ناشی از
ازدواج کرد. او در سال ۱۸۳۸ به دلیل عوارض ناشی از بارداری فوت کرد. در سال ۱۸۴۳، او با ماری دنهارت (Marie Dähnhardt) که از روشنفکران گروه آزادگان بود، ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۱۸۴۶ طلاق گرفتند. کتاب "خود و آنچه ازوست" به ماری تقدیم شد. ماری بعدها تبدیل به کاتولیکی معتقد شد و در سال ۱۹۰۲ در لندن درگذشت. پس از کتاب "خود و آنچه ازوست"، اشتیرنر "نقد اشتیرنر" را نوشت و کتاب ثروت ملل از آدام اسمیت و گفتار در اقتصاد سیاسی از ژان باتیست سی را به زبان آلمانی ترجمه کرد که برای او سود کمی داشت. او همچنین مجموعه‌ای از