payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برخی از فواید پزشکیِ این نوع توالت‌ها برشمرده شده است، ازجمله اینکه این توالت‌ها باعث تقویت ماهیچه‌های لگن خاصره در زنان می‌شوند یا باعث کاهش بی‌اختیاری ادرار می‌شوند. همچنین گفته می‌شود که این توالت‌ها باعث قوی شدن نشیمنگاه و بهبود سیستم تنفسی و تمرکز می‌شود. برخی تحقیقات مشخص کرده است که این توالت‌ها حتی بواسیر را درمان می‌کند. همچنین ادعا شده است که به سبب نوع استقرار بر این توالت‌ها، انعطاف‌ناپذیری استخوان‌ها افزایش می‌یابد. نوعی از توالت‌ها ترکیب توالت سنتی ژاپن با توالت‌های غربی است. این توالت‌ها
سنتی ژاپن با توالت‌های غربی است. این توالت‌ها بیشتر در روستاها برای سود بردن از سکونت خارجیان در آن منطقه به‌کار می‌رود. همچنین وسایلی برای تبدیل توالت سنتی به توالت غربی موجود است. توالت غربی. نوع استاندارد فلاش توالت‌ها که در سراسر جهان مرسوم است، در ژاپن به نام توالت غربی (洋式: یوشیکی) معروف است. توالت‌های غربی در حال حاضر بیشتر از توالت‌های سنتی ژاپن در خانه‌ها استفاده می‌شود. اگرچه در برخی آپارتمان‌های قدیمی هنوز برچسب‌هایی با توضیح روش استفاده از توالت سنتی باقی مانده است، بیشتر اماکن عمومی، همچون
سنتی باقی مانده است، بیشتر اماکن عمومی، همچون مدارس، ایستگاه‌های قطار و پرستشگاهها تنها به توالت سنتی مجهزند. سالمندان ژاپنی، به‌علت داشتن مشکل در استفاده از توالت‌های سنتی، از توالت‌های غربی استفاده می‌کنند. فلاش توالت‌ها در ژاپن براساس میزان مصرف آب، دارای دو نوع فلاش بزرگ و فلاش کوچک هستند. بیدهٔ ژاپنی. گاهی وقت‌ها به توالت‌های جدید در ژاپن، در زبان انگلیسی «سوپر توالت» گفته می‌شود. در زبان ژاپنی به آن واشورتّو (ウォシュレット) گفته می‌شود. سرویس توالت تمیزکننده با آب گرم (温水洗浄便座: اونسویی سنجو بنزا) یکی از
با آب گرم (温水洗浄便座: اونسویی سنجو بنزا) یکی از پیشرفته‌ترین انواع توالت در جهان و تصویری از آینده است. واشلت زوئه (ウォシュレットゾーエ) محصول شرکت «توتو» در کتاب "رکوردهای گینس" به‌عنوان پیچیده‌ترین توالت‌های جهان با هفت کارکرد متفاوت، ثبت شده است. اگرچه این محصول، که در سال ۱۹۹۷ عرضه شد، نسبت به آخرین مدلی که شرکت توتوارائه کرده، نیوریست، کمی کهنه شده است. ایدهٔ ساخت واشلت در خارج از ژاپن وجود داشت و در سال ۱۹۶۴ اولین نمونهٔ بیدهٔ یکپارچه در خارج از ژاپن ساخته شد. عصر توالت‌ها با فناوری بالا در سال ۱۹۸۰ با معرفی
عصر توالت‌ها با فناوری بالا در سال ۱۹۸۰ با معرفی «واشلت سریِ G» محصول شرکت توتو آغاز شد. از آن زمان به بعد، نام واشلت به همهٔ انواع توالت‌های با فناوری بالا اشاره دارد. میزان استفاده از واشلت در خانه‌های ژاپنی از ۲۵ درصد در سال ۱۹۹۵ به ۴۷ درصد در سال ۲۰۰۲ رسید. اگرچه این توالت‌ها به‌نظر شبیه توالت‌های غربی‌اند، ولی امکانات بیشتری نسبت به آن‌ها دارند. ازجملهٔ این امکانات می‌توان به خشک‌کن، گرمایش نشیمنگاه، امکان ماساژ، تنظیم فوران آب، باز و بسته شدن خودکار سرپوش توالت، کنترل بی‌سیم، گرم‌سازی و تهویهٔ اتاق
سرپوش توالت، کنترل بی‌سیم، گرم‌سازی و تهویهٔ اتاق اشاره کرد. از این امکانات می‌توان از طریق سامانهٔ کنترل بی‌سیم، که در کنار دیوار نصب شده، استفاده کرد. گزینه‌های پایه‌ای. یکی از پایه‌ای‌ترین امکانات بیدهٔ افشانکی به‌اندازهٔ یک خودکار است که در زیر مکان نشستن در توالت قرار می‌گیرد و از آن آب فوران می‌کند. این افشانک در دو نوع ساخته شده است: یکی برای مقعد و دیگری برای فرج. در گذشته، به آن پشت‌شور گفته می‌شد و بعدها به آن پاک‌کنندهٔ زنانه یا «زنانه‌شور» نیز گفته شد. هیچ نقطه‌ای از افشانک با بدنِ فردِ
نیز گفته شد. هیچ نقطه‌ای از افشانک با بدنِ فردِ استفاده‌کننده تماس پیدا نمی‌کند. افشانک به‌طور خودبه‌خود، قبل و بعد از فعالیت تمیز می‌شود. استفاده‌کننده می‌تواند شستن مقعد یا فرج به‌وسیلهٔ افشانک را از طریق کلیدهای صفحهٔ کنترل توالت مشخص کند. به‌طور معمول، افشانک‌های مشابهی برای هر دو کار استفاده می‌شود، ولی در برخی موارد می‌توان زاویهٔ فوران آب از افشانک را تغییر داد. گاهی وقت‌ها دو افشانک در توالت قرار داد که هرکدام ناحیهٔ جداگانه‌ای را می‌شویَد. کنترل‌های توالت به فشار حساسند و تنها درصورتی به‌کار
توالت به فشار حساسند و تنها درصورتی به‌کار می‌افتند که بر روی سرویس فشار وجود داشته‌باشد. برخی استفاده‌کننده‌های کنجکاو، کلید مربوط به افشانک را فشار می‌دهند، درحالی‌که هنوز روی توالت ننشسته‌اند و در حال نگاه کردن به توالت‌اند؛ در نتیجه فوارهٔ آب به صورتشان می‌پاشد. سفارشی کردن. توالت‌ها با فناوری بالا، امکان تنظیم فشار آب را برای استفاده‌کننده فراهم می‌کنند؛ به‌صورت پیش‌فرض، فشار آب برای شستن مهبل کمتر از فشار آب برای شستن مقعد است. همچنین، امکان تنظیم دمای آب نیز وجود دارد. یک تحقیق در ژاپن نشان می‌دهد
آب نیز وجود دارد. یک تحقیق در ژاپن نشان می‌دهد که بیشتر مشتریان مایلند که دمای آب کمی بیشتر از دمای بدن انسان باشد. دمای ۳۸ درجهٔ سانتیگراد، دمای مطلوب تشخیص داده شده است. واشلت‌های مدرن، امکانِ به حالت مرتعش درآوردن فوران آب را نیز دارند. تولیدکنندگان اعلام کرده‌اند که این امکانات به رفع بواسیر و یبوست کمک می‌کند. گروهی از واشلت‌های جدید از صابون به‌همراه فوارهٔ آب برای بهتر تمیز کردن استفاده می‌کنند. اگرچه واشلت نیاز به دستمال توالت را از بین برده است، اما بسیاری از کاربران موافق استفاده از ترکیب دستمال
بسیاری از کاربران موافق استفاده از ترکیب دستمال توالت و فناوری‌اند. استفاده از دستمال توالت به محل مورد استفاده بستگی دارد؛ برای مثال، از دستمال توالت در مورد فرج استفاده نمی‌شود. یکی دیگر از ویژگی‌های این توالت‌ها خشک‌کن‌هایی هستنند که از طریق جریان هوایی با دمای قابل تنظیم بین ۴۰ تا ۶۰ درجهٔ سانتیگراد، هر جزء بدن را خشک می‌کنند. امکانات پیشرفته. از دیگر امکانات این توالت‌ها صندلی توالت گرم است که دمای قابل تنظیم بین ۳۰ تا ۴۰ درجهٔ سانتی‌گراد دارد. سرپوش خودکار این توالت‌ها از طریق حسگرهای خود و براساس
خودکار این توالت‌ها از طریق حسگرهای خود و براساس میزان فاصلهٔ مصرف‌کننده باز و بسته می‌شوند. در برخی از انواع این توالت‌ها برای شل شدن عضلهٔ منقبض‌کننده از موسیقی استفاده می‌شود (برای مثال، آغاز موسیقی Op. 62 Nr. 6 Frühlingslied اثر فلیکس مندلسون). از دیگر امکانات این توالت‌ها فلاش، تهویهٔ هوا و پاک کردن میکروبهای مقاوم سطح توالت به‌صورت خودکار است. برخی امکانات، مانند قرار دادن تکیه‌گاه دست بر روی صندلی توالت و دستگیرهٔ ویژه برای نشستن و بلند شدن از روی صندلی توالت برای سالمندان در توالت تعبیه شده است. در
توالت برای سالمندان در توالت تعبیه شده است. در برخی از این‌گونه توالت‌ها، درپوش توالت تا مدت‌زمان خاصی پس از فلاش به حالت بسته باقی می‌مانَد. در برخی گونه‌ها، به‌وسیلهٔ یک سامانهٔ حافظهٔ رایانه‌ای، گرم کردن صندلی توالت در مدت‌زمان مشخصی مطابق با تاریخچهٔ استفاده از توالت در آن زمان صورت می‌گیرد. در برخی گونه‌ها، گرم کردن توالت‌ها با توجه با شرایط هوای توالت تنظیم می‌شود. در انواع پیشرفته، اگر حسگرهای توالت، استفاده‌کننده را در روبروی توالت حس کنند به‌صورت خودکار باز می‌شوند. نوشتارهای توضیحی برای کنترل این
باز می‌شوند. نوشتارهای توضیحی برای کنترل این توالت‌ها فقط به زبان ژاپنی است. به علّت آن‌که بر روی کلید فلاش تنها به خط ژاپنی نوشته شده است، بیشتر افراد خارجی به‌صورت تصادفی این کلیدها را می‌یابند. پیشرفت‌ها درآینده. اخیراً محققان در حال اضافه کردن امکاناتی در این توالت‌ها هستند که می‌تواند میزان قند خون افراد را از طریق آزمایش ادرار به‌دست‌آورد. همچنین، امکان اندازه‌گیری فشارخون ضربان قلب و چربی خون نیز فراهم می‌آید. توالت‌های گویا با توانایی خوشامدگویی نیز در حال ساخت هستند. محققان همچنین در حال ایجاد
نیز در حال ساخت هستند. محققان همچنین در حال ایجاد امکان ارسال اطلاعات پزشکی اندازه‌گیری‌شده از طریق اینترنت، موبایل و ارتباطات بی‌سیم‌اند. اگرچه توالت‌هایی با چنین امکاناتی در ژاپن به‌ندرت یافت می‌شود و پیش‌بینی موفقیت تجاری آن مشکل است، محققان در حال توسعهٔ نوعی توالت‌اند که از طریق درک صدای استفاده‌کننده، امکانات توالت را در اختیار مصرف‌کننده قرار دهد. توتو، نایز و دیگر شرکت‌های تولیدکنندهٔ سرویس بهداشتی، در حال ساخت توالت‌های جدید قابل حمل با نیروی باتری هستند که قابلیت گرم کردن آب قبل از استفاده از
هستند که قابلیت گرم کردن آب قبل از استفاده از توالت را دارد. استفاده از توالت‌ها با صندلی گرم رایج‌تر خواهد شد، زیرا در خانه‌های ژاپنی سامانهٔ مرکزی گرمایش وجود ندارد و در روزهای سرد، دمای توالت‌ها به زیر صفر درجه نیز می‌رسد؛ در نتیجه، استفاده از این توالت‌ها عاقلانه است. نشانگان واشلت. استفادهٔ مکرر از جریان فشار قوی ِ آب برای بهبود عمل تنقیه ممکن است امکان تخلیهٔ خودبه‌خودیِ بدن انسان را ضعیف کند که در نهایت منجر به یبوست می‌شود. استفادهٔ مکرر از جریان فشار قوی آب به‌منظور تمیز کردن فرج نیز باعث فعالیت
قوی آب به‌منظور تمیز کردن فرج نیز باعث فعالیت باکتریها در اطراف فرج می‌شود که در نهایت منجر به بیماری‌های پوستی (التهاب ِ) اطراف فرج می‌شود. برخی از مقعدشناسان در ژاپن این بیماری را نشانگان واشلت (ウォシュレット症候群: واشورتّو شوکوگون) یا نشانگان آب گرم توالت (温水便座症候群: اونسویی-بنزا-شوکوگون) نامیده‌اند. توالت سرپایی زن و مرد. توالت سرپایی در ژاپن مشابه نمونهٔ آن در دیگر کشورهای جهان است و بیشتر در توالت‌های عمومی مردانه استفاده می‌شود. این مکان‌ها در مقایسه با کشورهای غربی در ارتفاع پایین‌تری نصب شده‌اند. در دورهٔ
غربی در ارتفاع پایین‌تری نصب شده‌اند. در دورهٔ تمدن «میجی»، استفاده از توالت سرپایی هر دو گروه بین زنان و مردان رایج بوده است. در گذشته، زنان ژاپنی از کیمونو بدون پوشش زیر استفاده می‌کردند، و چون کیمونو پوششی سرتاسری بود، آن‌ها با بالا بردن کیمونو قادر بودند فرج خود را به‌طور مستقیم روبروی توالت سرپایی قرار دهند. این عمل با ورود به قرن بیستم از بین رفت، زیرا بیشتر زنان از لباس‌های غربی استفاده می‌کردند. امروزه کیمونو به‌همراه لباس زیر پوشیده می‌شود. استفادهٔ زنان از توالت سرپایی در بین سال‌های ۱۹۵۱ تا
زنان از توالت سرپایی در بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۸، هنگامی که شرکت توتو توالت سرپایی مخصوص زنان ساخت، دوباره رواج پیدا کرد. این وسیله شبیه مخروط بود و در کف اتاق نصب می‌شد. بااین‌وجود، این وسیله محبوبیت زیادی پیدا نکرد و مدتی بعد بی‌استفاده ماند. در ورزشگاه ملی ژاپن از این وسیله برای المپیک تابستانی ۱۹۶۴ استفاده شد. لوازم مخصوص ژاپنی. لوازم توالت در ژاپن، ازجمله کاغذ توالت، فرچهٔ توالت و سینک ظرفشویی، بسیار شبیه دیگر لوازم توالت در سایر کشورهای جهان است. اما برخی از لوازم توالت در ژاپن به‌ندرت در دیگر نقاط
برخی از لوازم توالت در ژاپن به‌ندرت در دیگر نقاط جهان دیده می‌شود. صدای شاهزاده خانم. بسیاری از زنان ژاپنی از اینکه دیگران صدای ادرار کردنشان بشنوند، شرمسار می‌شوند. بسیاری از زنان، برای اینکه صدای بیرون آمدن ادرارشان در هنگام توالت شنیده نشود، سیفون توالت را در هنگام عمل توالت باز نگه می‌دارند تا تنها صدای سیفون شنیده شود. این کار مقدار زیادی از آب را به هدر می‌دهد. یک اقدام آموزشی که برای جلوگیری از این کار شروع شده‌بود ناموفق ماند و در نهایت وسیله‌ای برای حل این مشکل در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ساخته شد. این
حل این مشکل در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ساخته شد. این وسیله صدای فلاشینگ را ایجاد می‌کرد، بدون اینکه واقعاً نیاز به کارِ فلاش باشد. این کالا با مارک «اوتوهیمه» (ژاپنی: 音姫) در بازار یافت می‌شد و به‌صورت تحت‌اللفظی به‌معنی «صدای شاهزاده خانم» است. این نام به احترام نام یک رب‌النوع ژاپنی «اوتوهیمه» (با رسم‌الخط متفاوت 乙姫 به‌معنی «شاهزادهٔ جوان» است) و دختر پادشاه دریا «ریوجین» است. اوتوهیمه در بیشتر اتاق توالت‌های همگانی زنان نصب شده است. این وسیله ممکن است به‌صورت جداگانه و بر روی دیواره نصب شود، ولی به‌صورت آماده و
و بر روی دیواره نصب شود، ولی به‌صورت آماده و همراه واشلت نیز موجود است. هم با فشار کلید و هم از طریق یک حسگر حساس به حرکت می‌توان اوتوهیمه را فعال کرد. پس از فعال‌سازی این وسیله، صدایی مشابه صدای فلاش را ایجاد می‌کند. پس از مدت مشخصی یا به‌وسیله فشار دوبارهٔ کلید، اوتوهیمه از کار انداخته می‌شود. این دستگاه باعث صرفه‌جویی حدود ۲۰ لیتر آب برای هر بار استفاده از توالت می‌شود. بااین‌وجود، برخی از زنان صدای این وسیله را مصنوعی می‌دانند و بازگذاشتن فلاش را به کارِ این وسیله ترجیح می‌دهند. تاکنون درخواستی برای
این وسیله ترجیح می‌دهند. تاکنون درخواستی برای نصب این وسیله در توالت‌های عمومی مردانه داده نشده است. کفش توالت. در فرهنگ ژاپن، باور ویژه‌ای به وجود دو ناحیهٔ جداگانهٔ پاک و ناپاک وجود دارد، و در این فرهنگ تلاش می‌شود که ارتباط این دو ناحیه بسیار کم شود. برای نمونه، داخل خانه ناحیهٔ پاک و ناحیهٔ بیرونِ خانه ناپاک محسوب می‌شوند. برای جداسازی این دو ناحیه، کفش‌هایی در جلوِ خانه‌ها قرار داده شده است تا از تماس کفش‌های ناپاک با درون خانه جلوگیری شود. در گذشته، توالت‌ها در بیرون از خانه‌ها قرار داشت و افراد برای
در بیرون از خانه‌ها قرار داشت و افراد برای استفاده از توالت مجبور به پوشیدن کفش بودند. امروزه توالت‌ها در درون خانه ساخته می‌شوند و بهداشتی‌اند، ولی مردم ژاپن همچنان توالت را منطقه‌ای ناپاک همچون مناطق آلوده به باکتری به‌شمار می‌آورند. برای کاهش ارتباط توالت با مناطق پاک، مثل محیط خانه، در خانه‌های شخصی و گاه در بعضی جاهای همگانی، سرپایی ویژهٔ توالت (トイレスリッパ: تو-ئی-ر سوریپا) در برابر در دستشویی قرار داده شده است. این کفش‌ها باید درهنگام ورود به توالت پوشیده شود و برای خارج شدن از توالت درآورده شود. نبودِ
شود و برای خارج شدن از توالت درآورده شود. نبودِ کفش در جلوِ در، نشان‌دهندهٔ در حال استفاده بودن توالت است. افراد خارجی، بارها درآوردن کفش‌ها پس از استفاده از توالت را فراموش کرده‌اند و باعث آمیزش محل پاک و ناپاک شده‌اند. توالت‌های عمومی. در ژاپن، توالت‌های عمومی در فروشگاه‌های بزرگ، کتاب‌فروشی‌ها، فروشگاه‌های لوح فشرده و همچنین پارک‌ها و ایستگاه‌های قطار به‌راحتی یافت می‌شوند. برخی از توالت‌های قدیمی در ندارند؛ به این معنی که عابران می‌توانند از پشت سر مردان را در هنگام ادرار کردن ببینند. در دههٔ ۱۹۹۰،
را در هنگام ادرار کردن ببینند. در دههٔ ۱۹۹۰، جنبشی برای ساخت توالت‌های تمیزتر و مهمان‌نواز آغاز شد. گاهی وقت‌ها، مردان ژاپنی به حالت مست یا غیر مست در حال ادرار در اماکن عمومی دیده می‌شوند. امروزه در توالت‌های عمومی هر دو نوع توالت سنتی ژاپن و توالت‌های غربی استفاده می‌شود. با این وجود، در ایستگاه‌های قطار و مدارس عمومی در سراسر ژاپن، تنها توالت‌های سنتی به‌کار می‌رود. در توالت‌های ویژهٔ معلولان، تنها از توالت‌های فرنگی استفاده می‌شود. کاغذ توالت معمولاً در توالت‌های عمومی یافت نمی‌شود. برخی از مردم ژاپن
توالت‌های عمومی یافت نمی‌شود. برخی از مردم ژاپن از کاغذهای تبلیغاتی به‌جای دستمال‌کاغذی استفاده می‌کنند. «اپراتور سکه‌ایِ» توالت، دستگاه خودکاری است که در بیرونِ توالت‌ها نصب می‌شود تا در ازای انداختن سکه، کاغذ توالت در اختیار استفاده‌کنندگان قرار دهد. در بسیاری از توالت‌های عمومیِ ژاپن، صابون برای شستن دست‌ها و دستمالِ خشک‌کن یافت نمی‌شود. به این علّت، برخی از مردمِ ژاپن، دستمال یا صابون با خود حمل می‌کنند. برخی از توالت‌های عمومی به خشک‌کن‌هایی که با هوای گرم کار می‌کنند مجهز شده‌اند تا از استفادهٔ
هوای گرم کار می‌کنند مجهز شده‌اند تا از استفادهٔ گسترده از دستمالِ خشک‌کن جلوگیری شود. برخی افراد، بدون اینکه از توالت استفاده کرده‌باشند، از دستگاه خشک‌کن استفاده می‌کنند. این موضوع به‌عنوان یک رخنهٔ فرهنگی از فرهنگ‌های دیگر در ژاپن تلقی می‌شود. سیمای فرهنگی. در ژاپن، تمیزی اهمیت خاصی دارد، به‌طوری‌که گاهی وقت‌ها برای توصیف زیبایی به‌کار می‌رود. کلمهٔ کره‌ای (きれい, 綺麗) ممکن است تمیزی، زیبایی، شکیل بودن، خالص بودن و منظم بودن را تعریف کند. این موضوع شاید علّت موفقیت هر دو نوع توالت سنتی ژاپنی با کمترین تماس
موفقیت هر دو نوع توالت سنتی ژاپنی با کمترین تماس فیزیکی با توالت و توالت‌های توکار بیده را توضیح دهد. بسیاری از استفاده‌کنندگان از توالت، خواستار بالاتر بودن کفل از سطح صندلی، قرار گرفتن پاها به‌شکل راسخ روی زمین هستند. بسیاری از شرکت‌های سازندهٔ عطر، در حال ساخت عطرهای مخصوص توالت هستند. یک شرکت در حال ساخت دارویی است که همراه غذا مصرف می‌شود و باعث از بین رفتن بوی مدفوع می‌شود. در اغلب شهرهای شلوغ و متراکمِ ژاپن، فضای خانه‌ها و اتاق‌ها کوچک است و در نتیجه توالت جزء یکی از فضاهای شخصی برای مردم محسوب
توالت جزء یکی از فضاهای شخصی برای مردم محسوب می‌شود. در برخی از اتاق‌های توالت، قفسهٔ کتاب قرار داده می‌شود. برخی افراد در اتاق توالت روزنامه می‌خوانند یا افرادی پوستر و نوشتارهایی در اتاق‌های توالت خود نصب کرده‌اند. تا جای ممکن، توالت و حمام از سایر اتاق‌ها به علّت اعتقاد به جداییِ پاکی از ناپاکی باید جدا باشد، و این نکتهٔ مهمی در اجارهٔ یک خانه محسوب می‌شود. هر دو توالت سنتی ژاپن و توالت غربی، افراد خارجی را برای استفاده از آن‌ها سردرگم می‌کنند. در بسیاری از مواقع، حوادث خنده‌داری برای افراد خارجی
بسیاری از مواقع، حوادث خنده‌داری برای افراد خارجی درهنگام استفادهٔ اشتباه از صفحه‌کلید توالت‌ها و ایجاد مشکل برای آن‌ها روی داده است. در برخی از توالت‌ها تابلوهایی به زبان انگلیسی برای استفاده از صفحه‌کلید به‌منظور کاهش شوک فرهنگی نصب شده است. سیمای محیطی. تأثیر زیست ـ محیطی واشلت‌ها با توالت‌های معمولی متفاوت است. در آن‌ها آب کمتری نسبت به توالت‌های قدیمی مصرف می‌شود. امکان تمیز کردن توالت به‌صورت خودکار، میزان مصرف شوینده‌ها را کاهش می‌دهد. برخی از توالت‌ها به‌وسیلهٔ تشخیص نوع عمل در توالت (ادرار یا
به‌وسیلهٔ تشخیص نوع عمل در توالت (ادرار یا مدفوع) آب فلاش را تنظیم می‌کنند. توالت‌های جدید باعث کاهش مصرف کاغذ توالت می‌شوند؛ از سوی دیگر، در مصرف انرژی نیز صرفه‌جویی می‌شود، به صورتی که توالت‌ها ۵٪ انرژی یک خانه را مصرف می‌کنند. استفاده از این توالت‌ها در زمین‌لرزه‌ها پیشنهاد شده است. اقتصاد. قیمت واشلت در ژاپن معادل ۲۰۰ دلار آمریکاست و هزینهٔ اضافه کردن امکانات واشلت به توالت غربی حدود ۵۰۰ دلار آمریکاست. این هزینه برای توالت‌هایی با صندلی توالتِ سرامیک به ۵۰۰۰ دلار آمریکا می‌رسد. شرکت توتو بزرگ‌ترین
به ۵۰۰۰ دلار آمریکا می‌رسد. شرکت توتو بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ توالت و واشلت در جهان است. شرکت‌های اینکس، نایز و پاناسونیک توالت و دیگر وسایل مرتبط را هم تولید می‌کنند. در سال ۱۹۹۷، فروش جهانی توالت‌های با فناوری بالا به حدود ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا رسید. شرکت توتو، به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده، حدود ۶۵٪، و اینکس، به‌عنوان دومین تولیدکننده، ۲۵٪ فروش جهانی را در اختیار خود داشتند. بیشترین فروش این توالت‌ها با فناوری بالا در داخل ژاپن است، و شرکت توتو اعلام کرده است که تنها ۵٪ از کل فروش توالت‌های تولیدیِ این
است که تنها ۵٪ از کل فروش توالت‌های تولیدیِ این شرکت در خارج از ژاپن بوده است. یکی از مراکز فروش این توالت‌ها در خارج از ژاپن، کشور چین است. شرکت توتو در چین هرساله یک‌میلیون واشلت به فروش می‌رسانَد. فروش واشلت در آمریکا بسیار پایین‌تر از ژاپن است، به گونه‌ای که فروش ماهانهٔ آن از ۶۰۰ واحد در سال ۲۰۰۱ به ۱۰۰۰ واحد در سال ۲۰۰۳ رسید. در اروپا هرساله تنها ۵۰۰۰ واشلت به فروش می‌رسد. اگرچه واشلت در اروپا کمیاب است، ولی میزان نصب آن، به‌ویژه برای استفادهٔ معلولان، در حال افزایش است. دلایل متفاوتی برای فروش
در حال افزایش است. دلایل متفاوتی برای فروش پایینِ واشلت در خارج از ژاپن وجود دارد. یکی از این دلایل، مشکل بودن فراگیری استفاده از این توالت‌هاست. در زمانی که واشلت به بازار ژاپن عرضه شد، فروش کمی داشت، ولی به‌تدریج فروش آن، به‌خصوص پس از ۱۹۸۵ میلادی، افزایش یافت. در سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۰٪ خانه‌های ژاپنی دارای واشلت بودند، اما در سال ۲۰۰۲ در ۵۰٪ خانه‌های ژاپنی واشلت نصب شده‌بود. شرکت توتو انتظار دارد که در آیندهٔ نزدیک، فروش واشلت در کشورهای خارجی افزایش پیدا کند. یکی دیگر از دلایل فروش پایین واشلت در خارج از
یکی دیگر از دلایل فروش پایین واشلت در خارج از ژاپن، وجود فشار برق ضعیف در توالت است. درحالی‌که در ژاپن در بیشتر توالت‌ها یک پریز برق وجود دارد، در کشورهای خارجی اجازهٔ نزدیک بودنِ منبع برق به توالت را نمی‌دهند. در اروپا، اگرچه رقابت بین توالت‌های سنتی بیده غربی است، اما در آمریکای شمالی آشنایی چندانی با انواع بیده وجود ندارد.
سید صادق طباطبایی (۵ فروردین ۱۳۲۲ – ۲ اسفند ۱۳۹۳) سیاستمدار، استاد دانشگاه، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی بود. او از افراد تأثیرگذار در سال‌های پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود و سخنگویی دولت موقت ایران در دوره مهدی بازرگان را نیز برعهده داشت. او همچنین به عنوان معاون وزیر کشور مجری برگزاری همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران بود. او خواهر زاده سید موسی صدر بود و خواهر وی فاطمه طباطبایی همسر سید احمد خمینی پسر سید روح‌الله خمینی بود. وی همچنین پسرخاله زهره صادقی همسر سید محمد خاتمی است. صادق طباطبایی دو فرزند
همسر سید محمد خاتمی است. صادق طباطبایی دو فرزند دارد که در آلمان زندگی می‌کنند و با اینکه از خویشاوندان نزدیک خانواده خمینی هستند و پدرشان نقش مهمی در انقلاب ایران و برپایی جمهوری اسلامی داشت هیچگاه راضی به زندگی در ایران نشدند. تولد و خانواده. صادق طباطبایی متولد ۵ فروردین ماه ۱۳۲۲ در شهر قم است. او فرزند سید محمدباقر سلطانی و خواهرزادهٔ سید موسی صدر، سید رضا صدر و برادر همسر سید احمد خمینی (فرزند روح‌الله خمینی) بود. تحصیلات. او پس از گذراندن دوران دبیرستان در شهر قم و اقامت کوتاهی نزد سید موسی صدر برای
در شهر قم و اقامت کوتاهی نزد سید موسی صدر برای ادامه تحصیل راهی آلمان شد و ابتدا در رشته شیمی (با گرایش شیمی آلی) در دانشگاه آخن و سپس در دانشگاه رور بوخوم به تحصیل در رشته بیوشیمی پرداخت و سرانجام موفق به اخذ درجه دکترا در آن رشته، در شاخه آنزیمولوژی و ژنتیک گردید و در سن سی و دو سالگی استاد دانشگاه رور بوخوم شد. وی در سال ۱۹۷۱ (۱۳۵۰) به عضویت جامعه پژوهش‌گران آلمان (DFG) درآمده و نتایج پژوهش‌های او در مجله علمی FEBC، ارگان فدراسیون اروپایی بیوشیمیست‌ها منتشر می‌شده است. فعالیت‌های دوران دانشجویی. صادق
منتشر می‌شده است. فعالیت‌های دوران دانشجویی. صادق طباطبائی به موازات تحصیل سردبیر نشریه «دانشجوی مسلمان» بود که به مدت پنج سال (تا انقلاب ۱۳۵۷) در آلمان منتشر و در سراسر جهان توزیع می‌شد. این نشریه به نقد فلسفی رژیم شاه و اهمیت استراتژیک دموکراسی اسلامی و اسلام میانه‌رو در ایران و خاورمیانه می‌پرداخت. طباطبایی علاوه بر عضویت در سازمان کنفدراسیون دانشجویان و محصلین ایرانی، بنیان‌گذار و عضو اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا، آمریکا و کانادا و چند دوره دبیر روابط بین‌الملل آن سازمان نیز بود. فصلنامه
دبیر روابط بین‌الملل آن سازمان نیز بود. فصلنامه اسلام مکتب مبارز؛ ارگان انتشاراتی این اتحادیه نیز با سردبیری او منتشر می‌شد.در زمان اقامت در آلمان به همسر خود گفته بود نظریه ترمودینامیک را به وسیله کتاب «عشق و پرستش» نوشته بازرگان بهتر فهمیده است. همچنین زهره صادقی دختر خاله وی (همسر سیدمحمدخاتمی) رئیس‌جمهور اسبق ایران است. زندگی شخصی. وی در سال ۱۳۴۵ با دختر خاله خود «فاطمه صدر عاملی» خواهر زاده دیگر سید موسی صدر و فارغ‌التحصیل روان‌شناسی و جامعه‌شناسی تعلیم و تربیت ازدواج کرد که ثمره این ازدواج یک دختر و
و تربیت ازدواج کرد که ثمره این ازدواج یک دختر و پسر به نام‌های غزاله طباطبایی (پزشک و متخصص مغز و اعصاب، متولد ۱۳۵۲) و عدنان (مدرس دانشگاه دوسلدورف و مدیر مرکز تحقیقات شرق CARPO در بُن آلمان، متولد ۱۳۵۶) است. فرزندان او هر دو در آلمان بزرگ شدند و در آنجا کار و زندگی می‌کنند. عدنان طباطبایی. عدنان طباطبایی پسر وی، از بنیان‌گذاران و مدیر عامل مرکز تحقیقات کاربردی همکاری با شرق است که به‌واسطه دانستن فارسی و آشنایی با فرهنگ ایران به سیاستمداران و بازرگانان اروپایی در مورد ایران اطلاعات و مشاوره ارایه می‌دهد.
در مورد ایران اطلاعات و مشاوره ارایه می‌دهد. عدنان یکی از بنیانگذاران و مدیران اندیشکده کارپو (CARPO – Center for Applied Research in Partnership with the Orient) است. در ژانویه ۲۰۲۳ خبر آمد که کارپو برای پروژه‌ای با هدف تقویت «گفت‌وگو» میان ایران و کشورهای منطقه شامل عراق، یمن، عربستان سعودی و امارات مبلغ ۹۰۰ هزار یورو از وزارت خارجه آلمان دریافت کرده است. پروژه پیشین این اندیشکده نیز ۲۹۰ هزار یورو دریافت کرده بود. عدنان در مصاحبه با شرق در اسفند ۱۳۹۳ ارائه سخنرانی و اطلاعات راجع به ایران به اروپایی‌ها را
سخنرانی و اطلاعات راجع به ایران به اروپایی‌ها را خدمت به ایران خواند و همچنین گفت وقتی یازده ساله بوده در پاسخ به پیشنهاد احمد خمینی برای زندگی در ایران گفته است که چون در آلمان دوستانی دارد نمی‌خواهد از آنها دور باشد. وی به همراه علی واعظ و آرین طباطبایی با تشکیل شبکه «طرح کارشناسان ایران» (که در مکاتبات داخلی دیپلمات‌های ایرانی «شبکه جوانان» نامیده می‌شود) با اندیشکده‌های پیشرو بین‌المللی و موسسات آکادمیک، عمدتاً در اروپا و آمریکا ارتباط برقرار کرده ودر ملاقات‌های خود با افراد دراای نفوذ و اندیشکده و …
ملاقات‌های خود با افراد دراای نفوذ و اندیشکده و … برای توضیح و دفاع از سیاست خارجی جمهوری اسلامی و فعالیت‌های هسته‌ای و نظامی، مصاحبه با رسانه‌ها، شرکت در نشست‌ها و به دولت‌های غربی دربارهٔ ایران مشاوره می‌دادند. عدنان مدیر مؤسسه پژوهشی «کارپو» و برای مشاوره به وزارت خارجه المان ۹۰۰ هزار یورو دریافت کرده بود. موسیقی. صادق طباطبایی در دوران تحصیل در دبیرستان در قم با تأکید دایی‌اش سید موسی صدر به فراگیری موسیقی ایرانی روی آورد و در آلمان نیز با موسیقی کلاسیک غربی آشنا شد. با کمرنگ شدن نقش‌های سیاسی طباطبایی
غربی آشنا شد. با کمرنگ شدن نقش‌های سیاسی طباطبایی در دهه ۱۳۶۰ او به معاشرت و دوستی با موسیقیدانانی چون علی تجویدی، محمدرضا شجریان، پرویز مشکاتیان، محمد موسوی، پرویز یاحقی، فرهنگ شریف، احمد عبادی و حبیب‌الله بدیعی پرداخت. او که در آلمان به صورت خودآموز نوازندگی پیانو را فراگرفته بود به توصیه احمد عبادی نزد فخری ملک‌پور نواختن پیانو در کوک‌های چپ و راست ایرانی را تکمیل کرد. طباطبایی در مصاحبه‌ای عنوان کرده بود که اجراهایش با برخی از موسیقیدانان از جمله پرویز یاحقی را روح‌الله خمینی نیز شنیده است. این آثار
یاحقی را روح‌الله خمینی نیز شنیده است. این آثار تاکنون منتشر نشده‌اند. پس از انقلاب. طباطبایی در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ همراه روح‌الله خمینی به ایران آمد و ابتدا در وزارت کشور، معاونت سیاسی و اجتماعی آن وزارتخانه و نیز برگزاری همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران را عهده‌دار شد. صادق طباطبایی سپس در دولت مهدی بازرگان معاونت سیاسی نخست‌وزیر و سخنگویی دولت را بر عهده گرفت و به عنوان وزیر مشاور این دولت، انجام وظیفه کرد. بعد از استعفای بازرگان و تا شروع نخست‌وزیری محمدعلی رجایی؛ وی با حکم خمینی، سمت سرپرستی نخست‌وزیری
رجایی؛ وی با حکم خمینی، سمت سرپرستی نخست‌وزیری و نهادهای وابسته را عهده‌دار شد. کمال حبیب‌اللهی آخرین فرمانده نیروی دریایی شاهنشاهی ایران گفته است که در ابتدای انقلاب در زمان بازپس دادن زیردریایی‌های مدرن آمریکا، صادق طباطبایی خواستار تعویض آنها با تراکتور بوده است. وی در اولین انتخابات ریاست جمهوری ایران در بهمن ۱۳۵۸ نامزد رئیس‌جمهوری شد که با اختصاص کمتر از یک درصد آرا در این زمینه توفیقی به دست نیاورد. نظر صادق طباطبایی در خصوص قرارداد الجزایر. صادق طباطبایی در جایگاه معاون وزیر کشور در مصاحبه خود با
در جایگاه معاون وزیر کشور در مصاحبه خود با روزنامه اطلاعات که در ۲۹ خرداد ۱۳۵۸ منتشر شد، درخصوص قرارداد الجزایر و کردهای عراق سخنانی مطرح کرد که در افزایش تنش‌های بین ایران و عراق نقش داشت. او دراین مصاحبه در خصوص روابط بین دو کشور چنین گفت: نامزدی در اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری. طباطبایی در اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری به عنوان نامزد مستقل شرکت می‌کند و در این انتخابات چندان اقبالی یه وی نمی‌شود. او در این انتخابات ۱۱۴٬۷۷۶ رای کسب می‌کند که کمتر از ۱٪ ارا بوده و در مجموعه پس از ابوالحسن بنی‌صدر،