payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رفت و با گذراندن یک دوره دو سال و نیمه در سال ۱۹۵۸ (میلادی) با مدرک خلبان فارغ‌التحصیل شد. او در آن دوره به مردی خوشگذران شناخته می‌شد. او خلبان خوبی نبود؛ زیرا یک بار در دوره آموزش خلبانی هواپیمایش در دریا سقوط کرد و بار دیگر در دوره مأموریت در دریای مدیترانه هواپیمایش با سیم‌های برق در اسپانیا برخورد کرد و باعث قطع برق در منطقه شد. اما با این حال به پرواز ادامه داد که نشان‌دهنده جسارت او بود. او و پس از آن به عنوان خلبان نیروی دریایی آغاز به کار کرد. جان مک‌کین سال‌های زیادی را در نیروی دریایی ایالات
مک‌کین سال‌های زیادی را در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرده‌است. جنگ ویتنام. در سال ۱۹۶۷ جان مک‌کین به کشتی یواس‌اس فورستال فرستاده شد تا در عملیات «تندر غلتان» ویتنام شمالی را بمباران کند. اما آتش‌سوزی کشتی و زخمی‌شدن مک‌کین باعث فرستادن او به کشتی یواس‌اس اریسکانی شد. جان مک‌کین در هنگام جنگ ویتنام در ۲۶ اکتبر ۱۹۶۷ (میلادی) به اسارت درآمد. او در حال انجام بیست و سومین مأموریت بمباران بر فراز ویتنام شمالی بود که اسکای هاک A-4E او با اصابت موشکی بر فراز هانوی سقوط کرد. هر دو بازو و یک پای او
بر فراز هانوی سقوط کرد. هر دو بازو و یک پای او هنگام خروج از هواپیما شکست و هنگامی در دریاچه تروک باک فرود آمد در آستانهٔ خفگی بود. برخی ویتنامی‌های شمالی او را نجات دادند و او را به زندان مرکزی هانوی بردند. با این که مک‌کین شدیداً زخمی بود، اسیرکنندگان او از درمان زخم‌های او سرباز زدند و با زدن و بازجویی او سعی درگرفتن اطلاعات کردند. او تازه وقتی مداوا شد که ویتنام شمالی‌ها فهمیدند پدر او آدمیرالی برجسته است. وضعیت اسارت او بر صفحه اول روزنامه‌های اصلی درج شد. مک‌کین ۶ هفته در بیمارستان بود و مداوایی جزئی
شد. مک‌کین ۶ هفته در بیمارستان بود و مداوایی جزئی شد. او پس از از دست دادن ۲۳ کیلوگرم و سفید شدن موهایش در دسامبر ۱۹۶۷ به سلولی به همراه دو آمریکایی دیگر فرستاده شد که انتظار نداشتند بیش از یک هفته زنده بماند. در مارس ۱۹۶۸ (میلادی) مک‌کین به انفرادی برده شد و دو سال در آنجا ماند. با به فرماندهی رسیدن پدر جان مک‌کین، نیروهای ویتنامی پیشنهاد آزادی او را دادند. اما خود مک‌کین این پیشنهاد را رد کرد و پذیرش آن را به آزادی تمام نیروهای آمریکایی که پیش از او اسیر شده بودند مشروط کرد. با رد پیشنهاد آزادی، شکنجه او
بودند مشروط کرد. با رد پیشنهاد آزادی، شکنجه او دوباره آغاز شد تا جایی که او اقدام به خودکشی کرد. در پایان پس از پنج سال در ۱۹۷۳ (میلادی) آزاد شد. صدمات زمان جنگ باعث شد او برای همیشه نتواند بازوانش را از سرش بالاتر ببرد. به دلیل داشتن تجربه شکنجه، او یکی از مدافعان سرسخت منع شکنجه بود. پس از آزادی و بازگشت به آمریکا جان مک‌کین، خدمت در نیروی دریایی را تا هنگام بازنشستگی در ۱۹۸۱ (میلادی) ادامه داد. کنش سیاسی. یک دوره همکار میان نیروی دریایی آمریکا با مجلس سنا در سال ۱۹۷۷ (میلادی) باعث علاقه‌مندی مک‌کین
سنا در سال ۱۹۷۷ (میلادی) باعث علاقه‌مندی مک‌کین سیاست شد. مجلس. جان مک‌کین کنش سیاسی خود را پس از کوچ به ایالت آریزونا آغاز کرد. در سال ۱۹۸۲ (میلادی) پیروز انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در حوزه انتخابیه فینیکس، آریزونا شد. در ۱۹۸۴ (میلادی) وارد کمیته سیاست خارجی مجلس شد. این کار باعث افزایش چشمگیر اعتبار او شد. در ۱۹۸۷ (میلادی) نمایند آریزونا در مجلس سنای آمریکا شد. او در این دوره قانونی را به تصویب رساند که به مردم سرخ‌پوست اجازه کسب درآمد از قمارخانه را می‌داد. انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۰.
قمارخانه را می‌داد. انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۰. جان مک‌کین در مرحله رقابت درون حزبی انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۰) در رقابت با جرج دابلیو بوش در ایالت نیوهمپشایر برای تعیین نامزد حزب در انتخابات، به یک پیروزی غیرمنتظره دست یافت. اما به علت انتقادات و حملات مخالفین به ویژه راست‌گرایان بانفوذ مذهبی، به تدریج وجهه خود را از دست داد و جورج بوش موفق به نامزدی جمهوریخواه را در انتخابات سال ۲۰۰۰ شد. پس از این شکست جان مک‌کین بار دیگر به مجلس سنا بازگشت و عضو کمیته نیروهای مسلح مجلس سنا شد. در
بازگشت و عضو کمیته نیروهای مسلح مجلس سنا شد. در هنگام انتخابات از بوش حمایت کرد. اما در دوران ریاست‌جمهوری بوش به یکی از منتقدان او تبدیل شد. او به قانون کاهش مالیات‌های بوش و سیاست‌های کنترل فروش و نگهداری سلاح رأی منفی داد. انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸. او در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۸) از باراک اوباما شکست خورد. از انتقادهای وارد به او انتخاب سارا پیلین، فرماندار آن هنگام آلاسکا به عنوان نامزد معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود. انتخاب سارا پیلین به دلیل جلب حمایت مسیحیان بود.
انتخاب سارا پیلین به دلیل جلب حمایت مسیحیان بود. پس از انتخابات، با اوباما همکاری مشاوره‌ای داشت. دیدگاه‌ها. جان مک‌کین مردی سازش‌پذیر بود و می‌گفت: «من برای اینکه این کشور را دوباره به حرکت درآورم حاضرم با هر کسی کار کنم. به هر ایده‌ای که با حسن نیت و با قصد کمک به حل مسائلمان مطرح شود گوش خواهم داد.» وی طرفدار آزادی همجنس‌گرایی، سقط جنین و اصلاح قوانین مهاجرت به ایالات متحده آمریکا بود. او از هواداران سرسخت رونالد ریگان بود. او از پیدایش جبهه‌ای علیه نیروهای شوروی در نیکاراگوئه و حمایت از کنتراها
نیروهای شوروی در نیکاراگوئه و حمایت از کنتراها پشتیبانی می‌کرد. او از منتقدان شدید ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ بود و در توانایی دونالد ترامپ برای وظایف ریاست جمهوری ابراز تردید می‌کرد. او یکبار هواداران ترامپ را «دیوانه» خطاب کرد. او پس از عمل جراحی برای بیرون آوردن لخته خون که زخمی را بالای ابروی او به وجود آورد و منجر به کشف غده‌ای مرگ‌آور در سرش شد با سیاست‌های خدمات درمانی جمهوری‌خواهان مخالفت و از لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه باراک اوباما پشتیبانی کرد. او از پشتیبانان نامزدی بیل کلینتون
پشتیبانی کرد. او از پشتیبانان نامزدی بیل کلینتون برای دیوان عالی ایالات متحده آمریکا بود. جنگ عراق. جان مک‌کین از پشتیبانان جنگ عراق بود. او بارها به لزوم تقویت نیروهای آمریکایی در عراق برای تثبیت اوضاع این کشور، تأکید می‌کرد. اما در مورد دلیل عدم پیروزی در جنگ عراق، از فرماندهان نظامی و مقامات وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا انتقاد می‌کرد. جان مک‌کین در یک سخنرانی در سال ۲۰۰۶ (میلادی) گفت که «آمریکا اشتباهات زیادی در جنگ عراق کرده‌است و تاریخ در این مورد آمریکا را مقصر خواهد شناخت». او پیش‌بینی کرده بود که
را مقصر خواهد شناخت». او پیش‌بینی کرده بود که فاجعه شکست آمریکا در عراق، تنها به آمریکا محدود نخواهد شد. ایران. جان مک‌کین از طرفداران سخت‌گیری بیشتر ایالات متحده در برخورد با ایران بود. او در جریان یک سخنرانی در آوریل ۲۰۰۷ (میلادی) در یک جلسه پرسش و پاسخ در ایالت کارولینای جنوبی، بر احتمال خطر دستیابی ایران به بمب اتمی تأکید کرد. در هشتم فوریه ۲۰۰۸ نیز، جان مک‌کین گفت: «من همچنان اندیشناک جاه طلبی آنان هستم، که چیرگی ایرانی بر منطقه به درازای تاریخ است.» این گفته‌ها با واکنش اردشیر زاهدی در روزنامه هرالد
گفته‌ها با واکنش اردشیر زاهدی در روزنامه هرالد تریبون روبرو شد. او «خشم و اندوه خود را نسبت به سخنان سناتور جان مک‌کین ابراز کرد.» پیشتر از این در سال ۲۰۰۶، مک‌کین دولت ایران را «حکومت دیوانگان» خوانده بود و اظهار داشت: «جای تاسف است که هزاران سال تاریخ پرگهر ایران اکنون منجر به یک دولتی شده‌است که نمی‌تواند در میان کشورهای متمدن جایی داشته باشد.» مک‌کین در ۴ فوریه ۲۰۱۳، چندر روز پس از اعلام ارسال موفقیت‌آمیز یک میمون به فضا توسط ایران و ساعاتی پس از گفته‌های محمود احمدی‌نژاد مبنی بر اینکه حاضر است فدایی
محمود احمدی‌نژاد مبنی بر اینکه حاضر است فدایی شود و علی‌رغم ریسک بالایی که دارد اولین ایرانی باشد که به فضا فرستاده می‌شود در حساب تویتر خود نوشت: "پس احمدی‌نژاد می‌خواهد اولین ایرانی در فضا باشد. مگر او همین هفته پیش آن‌جا نبود؟". سخنان مک‌کین واکنش‌های مختلفی را برانگیخت. جاستین اماش، نماینده کنگره ایالات متحده این سخنان را نژادپرستانه خواند. بیماری و درگذشت. جان مک‌کین در ۲۵ اوت ۲۰۱۸ در سن ۸۱ سالگی به علت تومور مغزی پیشرفته درگذشت. زندگی شخصی. همسر نخست او در هنگام اسارت مک‌کین در ویتنام تصادف کرد. در
او در هنگام اسارت مک‌کین در ویتنام تصادف کرد. در ۱۹۷۷ مک‌کین با یک آموزگار به نام «سیندی لو هنسلی» آشنا شد. این دو در سال ۱۹۸۰ ازدواج کردند.
جوزِف رابینت بایدن جونیور (به ؛ زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۴۲) سیاستمدار آمریکایی است که از ژانویه ۲۰۲۱ تا ژانویه ۲۰۲۵ به‌عنوان چهل و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. او که عضو حزب دموکرات است، پیش‌تر از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷، تحت ریاست‌جمهوری باراک اوباما چهل و هفتمین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود و از ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۹ ایالت دلاور را در مجلس سنای ایالات متحده نمایندگی کرد. بایدن در اسکرانتون، پنسیلوانیا و شهرستان نیوکاسل، دلاور بزرگ شد. او در دانشگاه دلاور تحصیل و سپس مدرک حقوق خود را از
در دانشگاه دلاور تحصیل و سپس مدرک حقوق خود را از دانشگاه سیراکیوس دریافت کرد. او در سال ۱۹۶۹ وکیل شد و در سال ۱۹۷۰ به عضویت در شورای شهرستان نیوکاسل انتخاب شد. بایدن اولین‌بار در سال ۱۹۷۲ به عنوان سناتور ایالات متحده از دلاور انتخاب و در نتیجه ششمین سناتور جوان تاریخ آمریکا شد. او شش‌بار دیگر به این سمت انتخاب شد و در زمان رسیدن به معاونت رئیس‌جمهور در سال ۲۰۰۹ چهارمین سناتور ارشد در سنای ایالات متحده آمریکا بود. جو بایدن در مقام سناتور به مدت طولانی عضو و رئیس کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده آمریکا
و رئیس کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده آمریکا بود. او با جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ مخالفت کرد ولی از مداخله آمریکا و ناتو در جنگ بوسنی در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵، گسترش ناتو در دهه ۱۹۹۰ و بمباران صربستان در سال ۱۹۹۹ در جریان جنگ کوزوو دفاع کرد. او در دفاع از اجازه‌نامه جنگ عراق در سال ۲۰۰۲ سخنرانی کرد و به آن رای موافق داد اما با افزایش سربازان آمریکایی در سال ۲۰۰۷ مخالفت کرد. بایدن همچنین از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۵ ریاست کمیته قضایی سنای ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت و با مسائلی چون سیاست مواد مخدر، پیشگیری از
داشت و با مسائلی چون سیاست مواد مخدر، پیشگیری از جرم و آزادی‌های مدنی و همچنین نامزدی‌های بحث‌برانگیز رابرت بورک و کلارنس توماس به قضاوت دیوان عالی ایالات متحده آمریکا درگیر بود. او رهبری تلاش‌ها برای تصویب لوایح کنترل جرم و اجرای قانون و خشونت علیه زنان را بر عهده داشت. جو بایدن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸ آمریکا، به عنوان جفت انتخاباتی اوباما در مقابل جان مک‌کین و سارا پیلین شرکت کرد و به اولین کاتولیک رومی که به مقام معاونت رئیس‌جمهور آمریکا می‌رسد تبدیل شد. بایدن در مقام معاون رئیس‌جمهور بر
تبدیل شد. بایدن در مقام معاون رئیس‌جمهور بر سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها با هدف مقابله با رکود بزرگ مالی نظارت کرده و به تدوین سیاست آمریکا در خصوص خروج نیروهای آمریکا از عراق در سال ۲۰۱۱ یاری رساند. مذاکرات او با جمهوری‌خواهان کنگره به دولت اوباما کمک کرد قوانینی نظیر لایحه تخفیف مالیاتی، اجازه مجدد بیمه بیکاری و ایجاد کار ۲۰۱۰ را تصویب کند که یک بن‌بست مالیاتی را حل کرد، لایحه کنترل بودجه ۲۰۱۱ که بحران سقف بدهی آمریکا را حل کرد و لایحه تخفیف مالیاتی مالیات دهنده آمریکایی ۲۰۱۲ که به پرتگاه مالی پیش رو
دهنده آمریکایی ۲۰۱۲ که به پرتگاه مالی پیش رو پرداخت. اوباما و بایدن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۲ آمریکا مجدداً انتخاب شدند. بایدن در اکتبر ۲۰۱۵ پس از ماه‌ها گمانه زنی اعلام کرد که در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ نامزد نمی‌شود. در ژانویه ۲۰۱۷ اوباما نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را به‌طور ممتاز به بایدن داد. بایدن که قبلاً در ۱۹۸۸ و ۲۰۰۸ در کسب نامزدی حزب دموکرات ناکام مانده بود، در ۲۵ آوریل ۲۰۱۹ آغاز سومین کمپین خود را برای کسب ریاست جمهوری آمریکا اعلام کرد و در ژوئن ۲۰۲۰ به نامزد مقدر حزب دموکرات برای
کرد و در ژوئن ۲۰۲۰ به نامزد مقدر حزب دموکرات برای انتخابات ۲۰۲۰ تبدیل شد. او در ۱۱ اوت ۲۰۲۰، سناتور کامالا هریس را به عنوان جفت انتخابی خود برگزید و در انتخابات نهایی ۳ نوامبر رقیب جمهوری‌خواهش دونالد ترامپ را شکست داد. بایدن در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ کار خود را به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا آغاز کرد. به‌عنوان رئیس‌جمهور، بایدن لایحهٔ طرح نجات آمریکا را در واکنش به دنیاگیری کووید-۱۹ و فروکش پس از آن امضا کرد. او لوایح مورد حمایت دو حزب در زمینه زیرساخت و تولید را امضا کرد. او قانون بازسازی بهتر از پیش را پیشنهاد کرد
کرد. او قانون بازسازی بهتر از پیش را پیشنهاد کرد که در کنگره شکست خورد، اما جنبه‌هایی از آن در قانون کاهش تورم که در سال ۲۰۲۲ امضا گردید، گنجانده شد. بایدن کتانجی براون جکسن را به دیوان عالی گماشت. او به‌منظور حل بحران سقف بدهی سال ۲۰۲۳، با جمهوری‌خواهان کنگره از طریق مذاکره برای افزایش سقف بدهی کار کرد. در زمینهٔ سیاست خارجی، بایدن عضویت آمریکا در توافق پاریس را احیا کرد. او بر خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان نظارت داشت که به جنگ در افغانستان پایان داد و منجر به فروپاشی دولت افغانستان و به دست
داد و منجر به فروپاشی دولت افغانستان و به دست گرفتن کنترل آن توسط طالبان شد. در جریان حمله روسیه به اوکراین، بایدن با اعمال تحریم‌ها علیه روسیه و اجازه کمک‌های غیرنظامی و نظامی به اوکراین واکنش نشان داد. طی جنگ اسرائیل و حماس، بایدن اقدامات حماس را به‌عنوان اعمال تروریستی محکوم کرد، از اسرائیل اعلام حمایت نظامی کرد و کمک‌های بشردوستانه محدودی به نوار غزه فرستاد؛ پیشنهاد آتش‌بس موقتی که او از آن حمایت کرده بود، اندکی پیش از پایان دوره ریاست‌جمهوری‌اش به تصویب رسید. نگرانی‌ها دربارهٔ سن و سلامت جو بایدن در
رسید. نگرانی‌ها دربارهٔ سن و سلامت جو بایدن در طول دوره ریاست‌جمهوری‌اش ادامه داشت. او نخستین رئیس‌جمهوری بود که در زمان تصدی این مقام به ۸۰ سالگی رسید. بایدن ریاست‌جمهوری خود را با حمایت اکثریت آغاز کرد، اما در طول دوره‌اش، میزان محبوبیت او به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافت که بخشی از آن به دلیل نارضایتی عمومی از تورم بود؛ تورمی که در ژوئن ۲۰۲۲ به اوج ۹٫۱ درصد رسید، اما تا پایان ریاست‌جمهوری‌اش به ۲٫۹ درصد کاهش یافت. بایدن ابتدا برای انتخاب مجدد نامزد شد و پس از انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها، به‌عنوان نامزد
پس از انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها، به‌عنوان نامزد احتمالی حزب دموکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ معرفی شد. با این حال، پس از عملکردش در نخستین مناظره انتخاباتی، واکنش‌ها از سوی طیف‌های سیاسی دربارهٔ توانایی ادراکی‌اش، او را به کناره‌گیری از نامزدی سوق داد. دولت بایدن از سوی مورخان و پژوهشگران به‌طور مثبت ارزیابی شده است، که این ارزیابی با نظرات عموم دربارهٔ دوره ریاست‌جمهوری‌اش تفاوت دارد. او مسن‌ترین رئیس‌جمهور سابق زنده ایالات متحده است. ابتدای زندگی (۱۹۶۵–۱۹۴۲). جو بایدن در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۲ در
زندگی (۱۹۶۵–۱۹۴۲). جو بایدن در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۲ در بیمارستان سنت مری در شهر اسکرانتون در ایالت پنسیلوانیا زاده شد. مادر او کاترین فینگن بایدن و پدرش جوزف رابینت بایدن نام داشت. بایدن بزرگ‌ترین فرزند این خانواده کاتولیک بود و بعد از او والدینش صاحب سه فرزند دیگر شامل یک خواهر و دو برادر برای جوزف شدند. مادرش ریشه‌ای ایرلندی داشت و والدین پدرش انگلیسی، فرانسوی و ایرلندی‌تبار بودند. ویلیام بایدن، پدر پدر پدر پدربزرگ پدری جو، از اهالی ساسکس انگلستان بود که به ایالات متحده مهاجرت کرده بود. پدر پدربزرگ مادری‌اش،
متحده مهاجرت کرده بود. پدر پدربزرگ مادری‌اش، ادوارد فرانسیس بلویت، فرزند یک مهاجر ایرلندی، از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۰ عضو مجلس سنای ایالات متحده به عنوان سناتور ایالت پنسیلوانیا بود. پدر بایدن فرد ثروتمندی بود اما در زمان تولد پسرش دچار مشکلات مالی متعددی شده بود. برای سال‌ها، خانواده آن‌ها مجبور بود با پدربزرگ و مادربزرگ مادری بایدن در یک خانه زندگی کند. زمانی که اسکرانتون در دهه ۵۰ دچار بحران مالی شد، پدر جو از پیدا کردن کار مناسب محروم ماند. در ۱۹۵۳، زمانی که بایدن ۱۰ سال داشت خانواده او به آپارتمانی در کلیمونتِ
۱۰ سال داشت خانواده او به آپارتمانی در کلیمونتِ دلاور نقل مکان کرد و چند سال بعد ساکن خانه‌ای در ویلمینگتون در همان ایالت شد. بعدها پدر او به یک فروشنده موفق ماشین دست دوم تبدیل شد و از این راه خرج زندگی خانواده که به طبقه متوسط تعلق داشت را تأمین کرد. بایدن در مدرسه دانش‌آموز ضعیفی بود، و کلاس سوم را یک بار تجدید شد و دوباره گذراند. در دبیرستان عضو تیم فوتبال آمریکایی بود و در پست‌های هافبک و واید رسیور بازی می‌کرد. کودکی و دوران کالج او با دوره محبوبیت افرادی چون مارتین لوتر کینگ و جان اف. کندی همزمان
افرادی چون مارتین لوتر کینگ و جان اف. کندی همزمان بود. بایدن وارد دانشگاه دلاور شد و از این دانشگاه دو مدرک در زمینه تاریخ و علوم سیاسی دریافت کرد. او در نهایت به دانشگاه سیراکیوز رفته و از آنجا با مدرک حقوق فارغ‌التحصیل شد. او در بین ۸۵ دانشجوی کلاسش در رتبه ۷۶ام قرار گرفت. بایدن اولین نامزد حزب دمکرات در انتخابات ریاست جمهوری از سال ۱۹۸۴ است که مدرکی از یکی از دانشگاه‌های آیوی لیگ ندارد. اثرات منفی نوشیدن الکل در خانواده‌های بایدن و فینگن و در محله او باعث شد بایدن از کسانی شود که الکل نمی‌نوشند. حرفه
شد بایدن از کسانی شود که الکل نمی‌نوشند. حرفه سیاسی و زندگی خانوادگی آغازین (۱۹۷۲–۱۹۶۶). بایدن در سال ۱۹۶۶ در حالی‌که هنوز دانشجو بود، با نیلیا هانتر ازدواج کرد. والدین نیلیا در ابتدا نسبت به ازدواج دخترشان با یک کاتولیک موافق نبودند اما در نهایت پذیرفتند. مراسم عروسی این دو در یک کلیسای کاتولیک رومی در شهرک اسکانیتلس در ایالت نیویورک صورت گرفت. حاصل ازدواج نیلیا و جو، سه فرزند به ترتیب در سال‌های ۱۹۶۹، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ با نام‌های جوزف بایدن سوم ملقب به بو بایدن، رابرت هانتر و نایومی کریستینا بود. بایدن به
رابرت هانتر و نایومی کریستینا بود. بایدن به نیلیا گفت که قصد دارد تا ۳۰ سالگی به یک سناتور تبدیل شده و بعد برای ریاست‌جمهوری تلاش کند. در ۱۹۶۸، بایدن پس از پایان تحصیلاتش به مدت ۶ ماه در یک مؤسسه حقوقی در ویلمینگتون به عنوان منشی کار کرد و همزمان به عنوان وکیل تسخیری کار می‌کرد. ویلیام پریسکت که از جمهوری‌خواهان مطرح منطقه بود ریاست آن مؤسسه را برعهده داشت و بایدن بعداً گفت «خودم را یک جمهوری‌خواه می‌دانستم.» جو از فرماندار دموکرات دلاور، چارلز تری که سیاست‌های نژادی محافظه‌کارانه‌ای داشت حمایت نمی‌کرد و
نژادی محافظه‌کارانه‌ای داشت حمایت نمی‌کرد و در عوض سیاست‌های راسل پترسون که یک جمهوری‌خواه و لیبرال‌تر بود و در ۱۹۶۸ تری را شکست داد، را می‌پسندید. جمهوری‌خواهان تلاش کردند بایدن را جذب کنند اما او به دلیل اینکه از رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه، ریچارد نیکسون، خوشش نمی‌آمد درخواستشان را رد کرد و از خود به عنوان یک مستقل نام می‌برد. او در سال ۱۹۶۹ به عنوان یک دموکرات نامزد شورای شهرستان نیوکاسل در ایالت دلاور شد. عمده وعده‌های انتخاباتی او شامل حمایت از مسکن دولتی بود. بایدن با تفاوت ۲۰۰۰ رأی موفق به پیروزی در
بود. بایدن با تفاوت ۲۰۰۰ رأی موفق به پیروزی در انتخابات شد. او از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ عضو این شورا بود و همزمان به وکالت ادامه داد. بایدن در سال ۱۹۷۲ نامزد سنای آمریکا از ایالت دلاور شد. جی. کیلب بوگز رقیب با سابقه او در این انتخابات شکست خورد و به این ترتیب بایدن به عنوان یکی از جوان‌ترین سناتورها وارد مجلس سنا شد. نیلیا در سال ۱۹۷۲ هنگام خرید کریسمس به همراه دختر یک ساله‌شان در تصادف رانندگی کشته شد. پسران بایدن از این تصادف با جراحات جزئی جان به در بردند. بایدن در سال ۱۹۷۷ با جیل تریسی جیکابز ازدواج کرد و
در سال ۱۹۷۷ با جیل تریسی جیکابز ازدواج کرد و از او دختری به نام اشلی دارد. در سنا (۱۹۷۳–۲۰۰۹). مسائل خانوادگی و ازدواج دوباره. بایدن به تاریخ ۵ ژانویه ۱۹۷۳ سوگند سناتوری خود را در شعبه دلاور مرکز پزشکی ویلمینگتون ادا کرد. پسرانش بو که هنوز از صندلی چرخ‌دار استفاده می‌کرد و هانتر که مرخص شده بود هم به همراه دیگر نزدیکان بایدن آنجا بودند. همچنین به دلیل حضور دوربین‌های تلویزیونی، این اتفاق در سطح ملی مورد توجه قرار گرفت. با ۳۰ سال سن (حداقل سن حضور در مجلس سنا) بایدن به ششمین سناتور جوان تاریخ ایالات متحده و
بایدن به ششمین سناتور جوان تاریخ ایالات متحده و یکی از تنها ۱۸ نفری که قبل از ۳۱ سالگی به این منصب انتخاب شده‌اند، تبدیل شد. سانحه رانندگی که باعث مرگ همسر و دخترش شده بود بایدن را مملو از خشم و شک دینی کرده بود: «می‌خواستم زمانی که تصور می‌کردم امکان پیدا کردن یک مبارزه خیابانی وجود دارد، شب‌ها در محله‌ها بچرخم… نمی‌دانستم که می‌توانم از پس چنین خشمی برآیم… احساس می‌کردم خدا کلک بسیار بدی به من زده است.» برای اینکه هر روز بتواند در خانه کنار پسرانش باشد، روزانه ۹۰ دقیقه با قطارهای امترک از خانه‌اش در حومه
۹۰ دقیقه با قطارهای امترک از خانه‌اش در حومه ویلمینگتون به واشینگتن دی‌سی سفر می‌کرد و این کار را در طول دوره حضورش در سنا به مدت ۳۶ سال ادامه داد؛ نتیجتاً، به او لقب «جوی امترکی» دادند. به دلیل اینکه تنها اندکی بعد از تصادف وارد سنا شده بود، به سختی می‌توانست بر کار خود تمرکز کند و در خاطراتش می‌نویسد که کارمندان مجلس سنا در ربط با مدتی که او در سنا دوام خواهد آورد، با یکدیگر شرط بسته بودند. بایدن برای ۵ سال مجرد ماند و در این مدت، قرار بود هر زمان که پسرانش به او نیاز داشته باشند، سنا را ترک کند. به یاد
به او نیاز داشته باشند، سنا را ترک کند. به یاد دختر و همسر اولش، جو در روزهای ۱۸ دسامبر، سالگرد تصادف، سر کار حاضر نمی‌شود. در ۱۹۷۵، بایدن با جیل تریسی جیکوبس مقالات کرد. درحالی که بایدن تنها یک بار عکس جیل را در یک آگهی بازرگانی دیده بود، برادر بایدن آن دو را با یکدیگر آشنا کرد. بایدن آشنایی با جیل را دلیل دوباره علاقه‌مند شدن خود به سیاست و زندگی می‌داند. در ۱۷ ژوئن ۱۹۷۷، آن دو در مقر سازمان ملل نیویورک با حضور یک کشیش کاتولیک ازدواج کردند. آن‌ها در ۱۹۸۱ صاحب یک دختر به نام اشلی بلیزر شدند. جو و همسرش
صاحب یک دختر به نام اشلی بلیزر شدند. جو و همسرش جیل هر دو کاتولیک هستند و به‌طور منظم به کلیسای سن جوزف در برندی‌واین می‌روند. پسر بزرگ جو، بو بایدن، به دادستان کل ایالت دلاور تبدیل شد و در جنگ عراق هم حضور داشت. او در ۳۰ مه ۲۰۱۵، در سن ۴۶ سالگی، پس از دو سال مبارزه با سرطان مغز درگذشت. پسر جوان‌ترش، هانتر، وکیل است. اقدامات اولیه در سنا. جو در اولین سال‌های حضورش در سنا تمرکز خود را بر مسائل زیست‌محیطی و حمایت از مصرف‌کننده گذاشت و به دنبال آن بود که سطح پاسخگویی دولت را افزایش دهد. در اواسط ۱۹۷۴، مجله
پاسخگویی دولت را افزایش دهد. در اواسط ۱۹۷۴، مجله "تایم" او را یکی از ۲۰۰ چهره آینده دانست. در مصاحبه‌ای با "واشینگتنین" به سال ۱۹۷۴، بایدن خود را در مسائلی چون حقوق و آزادی‌های شهروندی و مسائل افراد مسن لیبرال توصیف کرد اما اعلام داشت که در باقی موارد، نظیر سقط جنین و سربازی محافظه‌کار است. در ۱۹۸۱، بایدن به عضو ارشد حزب اقلیت در کمیته قضایی سنا تبدیل شد. طی پروسه تصویب لایحه پیشگیری از جرم ۱۹۸۴، در میان سناتورهای دموکرات او بیشترین نقش را داشت. در طول زمان، مفاد سخت‌گیرانه این قانون باعث ایجاد مناقشه‌هایی
مفاد سخت‌گیرانه این قانون باعث ایجاد مناقشه‌هایی شد و نتیجتاً، بایدن در سال ۲۰۱۹ نقش خود در تصویب آن را یک «اشتباه بزرگ» نامید. طرفدارانش او را به دلیل اعمال اصلاحات در برخی از مفاد بحث‌برانگیز این قانون تحسین کردند و این بزرگ‌ترین دستاورد او در امر قانون‌گذاری در آن زمان بود. بایدن در همان سال، بعد از اینکه سخنرانی‌هایی که انجام داده بود توجهات را به خود جلب کرد، احتمال نامزد شدن برای ریاست‌جمهوری را بررسی کرد. در ۱۹۹۳ بایدن به لایحه‌ای که همجنس‌گرایی را برای خدمت در ارتش نامناسب اعلام می‌کرد، رای مثبت
برای خدمت در ارتش نامناسب اعلام می‌کرد، رای مثبت داد که در نتیجه آن همجنس‌گرایان آمریکایی بدون هیچ استثنایی شانس حضور در قوای مسلح را از دست دادند. این قانون بعداً توسط بیل کلینتون (تحت عنوان «نپرس، نگو») اصلاح شد و مقرر شد همجنس‌گرایان بتوانند در ارتش خدمت کنند، اما گرایش‌های جنسی خود را مخفی نگه دارند و کسی هم نتواند از آن‌ها در این باب سؤال کند. همچنین در ۱۹۹۶، بایدن به «لایحه دفاع از ازدواج» که به رسمیت شناختن ازدواج همجنس‌گرایان را ممنوع می‌کرد و به ایالات هم اجازه می‌داد چنین کنند، رای مثبت داد. ماده
هم اجازه می‌داد چنین کنند، رای مثبت داد. ماده سوم این قانون در "ایالات متحده آمریکا در برابر ویندزر" در سال ۲۰۱۳ غیرقانونی اعلام گردید. دولت اوباما (که بایدن در آن معاون رئیس‌جمهور بود) تلاشی برای دفاع از قانون نکرد و در عوض به ویندزر بابت پیروزی تبریک گفت. در ۲۰۱۵، قانون دفاع از ازدواج در نتیجه "ابرگفل در برابر هاجز" کاملاً ابطال شد. انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۸. بایدن که به تاریخ ۹ ژوئن ۱۹۸۷ در ایستگاه قطار ویلمینگتون قصد خود برای نامزد شدن را اعلام کرده بود، در انتخابات مقدماتی ۱۹۸۸ حزب دموکرات شرکت کرد.
در انتخابات مقدماتی ۱۹۸۸ حزب دموکرات شرکت کرد. او می‌خواست به جوان‌ترین رئیس‌جمهور از زمان جان اف. کندی تبدیل شود. در آغاز یکی از بخت‌های اصلی به‌شمار می‌رفت. کمپین بایدن در ربع‌سال اول ۱۹۸۷ موفق شد ۱٫۸ میلیون دلار کمک جمع‌آوری کند، بیش از هر نامزد دیگری. تا اوت ۱۹۸۷، به نظر می‌رسید بایدن از مایکل دوکاکیس و دیک گفاردت عقب افتاده است. علی‌رغم اینکه کمک‌ها به کمپین بایدن هنوز از سایرین بیشتر بود، دوکاکیس در نظرسنجی‌های ایووا پیشی گرفته بود. در سپتامبر ۱۹۸۷، بایدن متهم شد که از سخنرانی نایل کیناک، رهبر حزب
بایدن متهم شد که از سخنرانی نایل کیناک، رهبر حزب کارگر بریتانیا، سرقت ادبی کرده است. علی‌رغم اینکه سیاستمداران از ایده‌ها و سخنرانی‌های یکدیگر الگو می‌گیرند، آنچه بیشتر بایدن را زیر ذره‌بین قرار داد این بود که او پیشینه خانوادگی خودش را هم تغییر داده بود تا با پیشینه کیناک هم‌خوانی داشته باشد. به زودی مشخص شد بایدن قبلاً از یک سخنرانی ۱۹۶۷ رابرت کندی، سخنرانی ۱۹۶۱ جان اف کندی و یک سخنرانی ۱۹۷۶ هیوبرت هامفری هم کپی برداری کرده است. او که پایگاه هواداری گسترده‌ای نداشت، در ۲۳ سپتامبر ۱۹۸۷ تعلیق کمپین خودش را
نداشت، در ۲۳ سپتامبر ۱۹۸۷ تعلیق کمپین خودش را اعلام کرد. به عقیده او، «سایه‌های اغراق‌شده» اشتباهات گذشته موضوعی بود که باعث شد کمپینش در آن سال شکست بخورد. بعد از انصراف بایدن، فاش گردید که کمپین دوکاکیس به صورت مخفیانه فیلم مقایسه سخنرانی‌های بایدن و کیناک را کنار یکدیگر قرار داده و در اختیار رسانه‌ها گذاشته است. کمیته روابط خارجی سنا. بایدن عضو دیرپای کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۹۷، ارشدترین عضو حزب در اقلیت در کمیته شد و در ژانویه ۲۰۰۱ و از ژوئن ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ ریاست آن را بر
ژانویه ۲۰۰۱ و از ژوئن ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ ریاست آن را بر عهده داشت. با افتادن مجدد کنترل سنا به دست دمکرات‌ها در پی انتخابات سال ۲۰۰۶، بایدن مجدداً ریاست کمیته را به دست گرفت. او در سیاست خارجی عموماً یک انترناسیونالیست لیبرال بود. او به‌طور مؤثری با سناتورهای جمهوریخواهی چون ریچارد لوگر و جسی هلمز همکاری می‌کند و گاهی علیه عناصری از حزب خود موضع می‌گرفت. بایدن یکی از دو رئیس گروه ناظر بر ناتو در سنا بود. او در این بازه با ۱۵۰ رهبر از نزدیک به ۶۰ کشور و سازمان بین‌المللی دیدار کرد. او به عنوان رئیس کمیته، جلسات
دیدار کرد. او به عنوان رئیس کمیته، جلسات استماع متعددی برگزار می‌کرد و همچنین در طی سه باری که ریاست سوکمیته امور اروپایی را بر عهده داشت، جلسات استماع متعددی در آن برگزار می‌کرد. بایدن به اجازه به دولت برای جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ به همراه ۴۵ نفر از ۵۵ سناتور دمکرات رای منفی داد، او گفت تقریباً همه بار ائتلاف ضد عراق بر دوش آمریکا قرار دارد. بایدن پس از شنیدن راجع به خشونت‌های صرب‌ها در جریان جنگ استقلال کرواسی در سال ۱۹۹۱ به جنگ‌های یوگسلاو علاقه‌مند شد. پس از شروع جنگ بوسنی بایدن از اولین افرادی بود