payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یوسف فروتن (زادهٔ ۱۲۷۰ در تهران – درگذشتهٔ ۷ دی ۱۳۵۷) نوازندهٔ تار و سه‌تار اهل ایران بود. زندگی‌نامه و فعالیت‌هنری. یوسف فروتن در سال ۱۲۷۰ در تهران متولد شد. وی از کودکی به دلیل علاقه‌ای که برادرش مؤدب السلطنه به موسیقی ایرانی داشت با بسیاری از موسیقی‌دانان زمان خود آشنا شد. او از شاگردان مستقیم درویش خان بود و موفق به دریافت جایزهٔ تبرزین طلایی از درویش خان گردید. سه‌تار، تار و پیانو، ویلن و تمبک می‌نواخت، اما ساز اصلی او سه‌تار بود. وی سه‌تار را نزدمیرزاعبدالله و تار را در نزد میرزاحسینقلی فراگرفت. یوسف
و تار را در نزد میرزاحسینقلی فراگرفت. یوسف فروتن غیر از چند برنامه، که با حضور و مشارکت هنرمندان سرشناس موسیقی به منظور امور خیریه و کمک به آوارگان و سیل‌زدگان اجرا شد، به صورت عمومی ساز ننواخت و بر روی صحنه حاضر نشد. او پس از سال‌ها در سال ۱۳۴۶ در حافظیهٔ شیراز، به جهت شناساندن موسیقی اصیل ایرانی، قطعاتی را با سه‌تار در دستگاه ماهور اجرا کرد. وی یکی از اعضای مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایرانی در رادیو و تلویزیون بود. او همچنین از اعضای ارکستر انجمن اخوت بود. وی سال‌ها در وزارت گمرکات و وزارت دارایی خدمت کرد و
سال‌ها در وزارت گمرکات و وزارت دارایی خدمت کرد و مقام‌هایی عالی در این وزارتخانه‌ها داشت. یک دوره ردیف موسیقی ایرانی، با نوازندگی سه‌تار یوسف فروتن، در دوران پس از ۷۰ سالگی وی، توسط سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران ضبط شده‌است. او شیوهٔ خاصی در نواختن داشت و مضرابهای قوی، پیچیده و روان از ویژگی‌های سبک وی بود. آثار بداهه‌نوازی او از لحاظِ متر، ریتم، ضرب و تسلط بر فرم‌های موسیقی ایرانی، نظیرِ پیش‌درآمد، چهارمضراب، ضربی و رنگ، حائز اهمیت است. همچنین آثار ضربی وی به عنوان بخشی از رپرتوار موسیقی ضربی ایران
وی به عنوان بخشی از رپرتوار موسیقی ضربی ایران شناخته شده و تدریس می‌شوند. از شاگردان او می‌توان حسین علیزاده، داریوش طلایی، پرویز مشکاتیان و داوود گنجه‌ای را نام برد. درگذشت. یوسف فروتن در ۷ دی سال ۱۳۵۷ درگذشت.
گیجالی پائین روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان دره صیدی در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. این روستا در پنج کیلومتری شمال شهر بروجرد قرار دارد و از طریق یک راه روستایی با شهر بروجرد مرتبط است. مردم آن با گویشی مابین زبان لری سیلاخوری و لهجه بروجردی صحبت میکنند. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت گیجالی پائین در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴۰۹ نفر بوده‌است که از این میان ۲۰۴ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۳۶ خانوار جمعیت دارد.
گیجالی بالا روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان والانجرد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. این روستا در شش کیلومتری شمال شهر بروجرد قرار دارد و از طریق یک راه روستایی با شهر بروجرد مرتبط است. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت گیجالی بالا در سال ۱۳۹۵، برابر با ۲۳۱ نفر بوده‌است که از این میان ۱۱۴ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۸۰ خانوار جمعیت دارد. گاز کشی. در شهریور ماه سال ۱۳۹۷ به این روستا گاز‌رسانی شد.
دره زاغه بالا روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان والانجرد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت دره زاغه بالا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۱۹ نفر بوده‌است که از این میان ۱۲۳ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۵۱ خانوار جمعیت دارد.
درّه زاغه پائین روستایی است تقریباً متروکه در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان والانجرد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت دره زاغه پائین در سال ۱۳۸۵، تنها برابر با ۵ نفر بوده‌است که از این میان ۳ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا تنها دو خانوار جمعیت دارد.
بخش اسیر یکی از بخش‌های شهرستان مهر در استان فارس ایران است. موقعیت جغرافیایی. در حدود ۳۰۰ کیلومتری جنوب مرکز استان فارس واقع شده‌است. این بخش از طرف جنوب غربی به شهرستان جم از طرف جنوب شرقی به بخش گله‌دار و از طرف شمال به بخش علامرودشت در شهرستان لامرد و شهرستان‌های خنج و فراشبند، از طرف جنوب به شهرستان عسلویه محدود می‌شود. این بخش به عنوان بزرگترین بخش با بیش از پنجاه آبادی، قطب کشاورزی شهرستان مهر و دارای آبشارها و مناطق دیدنی و جلوه‌های زیبای طبیعی است. تقسیمات. این بخش دارای دو دهستان مرکزی و دشت لاله
تقسیمات. این بخش دارای دو دهستان مرکزی و دشت لاله می‌باشد. مرکز این بخش شهر اسیر می‌باشد. شهر : اسیر
کنتور برق وسیله‌ای است که مقدار انرژی الکتریکی را اندازه‌گیری می‌کند و بر حسب کیلو وات بر ساعت (ژول) نشان می‌دهد. واحد اندازه‌گیری. معمولاً واحد اندازه‌گیری در کنتور کیلووات ساعت (kwh) است که برابر است با مقدار انرژی استفاده شده توسط یک بار یک کیلو واتی در طی یک ساعت یا ۳۶۰۰۰۰۰ ژول. بعضی از شرکت‌ها نیز از واحد مگا ژول استفاده می‌کنند. توان راکتیو نیز با واحد کیلو وار ساعت(kvarh) اندازه‌گیری می‌شود. روش‌های نمونه برداری جریان: نمونه‌گیر ترانسی (CT sensor Current Transformer) : در صورتی که خط دارای مؤلفه‌های
Transformer) : در صورتی که خط دارای مؤلفه‌های DC مستقیم باشد این جریان از اولیه عبور می‌کند ولی توسط جریان مستقیم میدانی ا لقا نمی‌شود (نیروی محرکه القا شده تابعی از تغییرات جریان در اولیه است چون در جریان مستقیم این تغییرات صفر است از اینرو نیرویی القا نمی‌شود) از اینرو ترانس مقادیر DC را از خود عبور نمی‌دهد و این مشکل بزرگ این نمونه‌گیرها است. نمونه‌گیر ترانسی متقابل جریان Mutual Current Transformer (MCT sensor) نمونه‌گیری در این روش توسط ترانس انجام می‌شود که در آن سیم پیچ اولیه میدان القایی را ایجاد
که در آن سیم پیچ اولیه میدان القایی را ایجاد می‌کند و سیم پیچ ثانویه این میدان را دریافت می‌کند میزان نیروی محرک القایی که در ثانویه ایجاد می‌شود بستگی به تغییرات میدانی دارد که توسط جریان در سیم پچ اولیه به وجود می‌آید. از آنجایی که مقاومت مغناطیسی میان اولیه و ثانویه هوا است این مبدل را مبدل جریان متقابل یا MCT می‌نامند. با این نمونه‌گیر اندازه‌گیری مؤلفه‌های DC خط امکانپذیر است به دلیل این که مقاومت مغناطیسی هوا است و در برابر این مؤلفه‌ها به اشباع نخواهد رفت. همچنین بهره بالا و محدوده دینامیکی خطی
رفت. همچنین بهره بالا و محدوده دینامیکی خطی بالای این نمونه‌گیر از مزایای آن است. نمونه‌گیر شنت Shunt در این روش از مقاومتهای بسیار دقیق و کاملاً خطی در بازه کاری مورد نظر استفاده می‌شود. عموماً از مقاومتهای دقیق مانگانین یا زرانین با اهم‌های پایین استفاده می‌شود که علاوه بر خطی بودن مقاومت از ضریب حرارتی پایینی برخوردارند. همچنین در مقابل افزایش بار می‌بایستی حفاظت شده باشند با عبور جریان از این مقاومتهای حساس ولتاژی متناسب با جریان ایجاد شده و این ولتاژ به قسمت‌های دیگر انتقال داده می‌شود و مورد پردازش
به قسمت‌های دیگر انتقال داده می‌شود و مورد پردازش قرار می‌گیرند.
ساراتوف یکی از شهرهای بزرگ روسیه است. شهر ساراتوف مرکز استان ساراتوف است و از بندرهای بزرگ کناره رودخانه ولگا به‌شمار می‌آید. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲ برابر با ۸۷۳٬۰۵۵ نفر بوده که بیشتر آن‌ها روس می‌باشند. اقلیت بزرگی از تاتارها، اکراینی‌ها، یهودی‌ها و آلمانی‌ها نیز در این شهر زندگی می‌کنند. تاریخچه. تاریخ افسانه‌ای : گلونوس، یک شهر افسانه‌ای قوم ایرانی‌تبار سکا را می‌توان در محل کنونی شهر ساراتوف قرار داد. شهر گلونوس در کتاب ششم تواریخ هرودوت ذکر شده. به گفته او داریوش بزرگ این شهر را در سال ۵۱۲ پ.م.
به گفته او داریوش بزرگ این شهر را در سال ۵۱۲ پ.م. سوزاند. تاریخ مطمئن‌تر اینست که در محل کنونی ساراتوف شهری به نام اوکِک قرار داشته. تزار فئودور یکم برای استوارسازی سامان‌های مرزی چند سکونتگاه در مناطق مرزی ساخت که ساراتوف نیز یکی از آن‌ها بود. ساراتوف در سال ۱۵۹۰ به عنوان شهری در میانه راه ولگوگراد به سامارا ساخته شد. ساختمان‌های ساراتوف را در محلی در بالادست رود ولگا به‌طور پیش‌ساخته از چوب ساختند و بعد به محل کنونی ساراتوف منتقل کردند. با این روش، پس از پیش‌سازی، این شهر ظرف چند هفته بر پا شد. ریشه نام
پیش‌سازی، این شهر ظرف چند هفته بر پا شد. ریشه نام ساراتوف را از واژه‌های تاتاری "ساریق آتوف" (جزیره شاهین‌ها) یا "ساری تای" (کوه زرد) دانسته‌اند. در دهه ۱۸۰۰ این شهر از بندرگاه‌های مهم شد و پس از اتصال به مسکو از طریق راه آهن در سال ۱۸۷۰، از نظر صنعتی نیز پیشرفت کرد. از آغاز دوران شوروی تا سال ۱۹۹۱ ساراتوف یک شهر بسته بود. یکی از کارخانه‌های بزرگ سازنده هواپیماهای نظامی شوروی در این محل بود و یوری گاگارین، نخستین فضانورد جهان نیز در این شهر آموزش دید. از زمان قدیم اقلیت بزرگی از آلمانی‌های ولگا در ساراتوف
قدیم اقلیت بزرگی از آلمانی‌های ولگا در ساراتوف ساکن بودند که با آغاز جنگ جهانی دوم نیمی از آن‌ها به سیبری و قزاقستان تبعید شدند. امروزه نگارخانه هنری رادیشچف ساراتوف از اماکن دیدنی و معروف آن است. فرودگاه انگلس-۲ در این شهر قرار دارد. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Saratov»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۰ نوامبر ۲۰۰۷).
شرکت آی-مِیت i-mate فروشندهٔ گوشی‌های تلفن همراهی بود که با ویندوز موبایل کار می‌کردند. این شرکت در شهر دبی فعالیت اصلی خود را انجام می‌داد و در انگلستان، ایتالیا، ارمنستان، استرالیا، هندوستان، ایالات متحده و آفریقای جنوبی دارای اپراتور بود. شرکت آی میت در سپتامبر سال ۲۰۰۹ از بازار تولید تلفن همراه خارج شد.
گِلون (اکراینی: Гелон، یونانی: گلونوس) پایتخت سکائستان بود. محل باستانی گورود بیلسک (Більське городище) در نزدیکی روستای بیلسک اکراین محل شهر باستانی گلون است. سکاها قومی ایرانی‌تبار بودند که در قدیم در بخش بزرگی از جنوب اکراین و روسیه می‌زیستند. سپاه ایرانی داریوش بزرگ در سده ۵ پ.م. به محل گلون رسید.
سِر ادموند پرسیوال هیلاری (تولد ۲۰ ژوئیه ۱۹۱۹ – درگذشته ۱۱ ژانویه ۲۰۰۸) کوهنورد و کاشف و نیکوکار نیوزلندی بود. او و تنزینگ نورگی نخستین انسان‌هایی بودند که تحت پوشش سفر اکتشافی کوه اورست بریتانیا ۱۹۵۳ به قله اورست صعود کردند. این دو نفر که در بیست و نه مه ۱۹۵۳ در ساعت ۱۱٫۳۰ به قله اورست رسیدند هر دو عضو یک هیئت انگلیسی به سرپرستی جان هانت بودند که از مسیر یال جنوب شرقی (با عبور از آبشار یخی، کم غربی و لوتسه فیس) به قله رسیدند. هیلاری زنبورداری نیوزلندی بود که بعدها از سوی ملکه انگلیس به دریافت لقب سر یا
که بعدها از سوی ملکه انگلیس به دریافت لقب سر یا شوالیه مفتخر گردید. پیش از وی تلاش‌های فراوانی برای فتح اورست صورت گرفته بود. در سال ۱۹۲۴ جورج مالوری کسی که پیکان حمله سه هیئت نخست این کوه بود، در تلاش برای فتح قله جان خود را به همراه هم نوردش اندرو اروین از دست داد. در ماه مه سال ۲۰۰۶، انزجار خود را از دسته‌ای ۴۰ نفره از کوهنوردان صعودکننده به اورست، که کوهنورد دیگری (دیوید شارپ) را در راه قله در حال مرگ رها کردند، اعلام کرد. فاتح قله اورست و جستجوگر قطب جنوب سر ادموند هیلاری در سن ۸۷ سالگی برای بازدید
جنوب سر ادموند هیلاری در سن ۸۷ سالگی برای بازدید مجدد به قطب جنوب بازگشت. به اعتقاد او این آخرین سفرش به این سرزمین یخ زده خواهد بود. او در روز ۱۱ ژانویه ۲۰۰۸ در بیمارستان شهرداری آوکلند درگذشت. اسکناس پنج دلاری نیوزیلند با طرح «سر ادموند هیلاری» در مرحله نهایی رقابت برای عنوان بهترین اسکناس سال۲۰۱۵، گوی سبقت را از اسکناس‌های ۲۰ کرونی سوئد، ۱۰۰ روبلی روسیه و ۲۰ هزار تنگه‌ای قزاقستان ربود. می‌گویند ادموند هیلاری، نخستین انسان غربی فاتح قله اورست دربارهٔ دلیل کارش گفته بود: «هیچ، کوهی بود و ما از آن بالا
کارش گفته بود: «هیچ، کوهی بود و ما از آن بالا رفتیم.»
اوکِک (به زبان تاتاری: Ükäk) یکی از شهرهای سده‌های میانه (سده‌های ۱۳ و ۱۴ میلادی) در کرانه رود ولگا در نزدیکی شهر ساراتوف روسیه بود. اوکک از شهرهای خانات قپچاق (اردوی زرین) بود و در آغاز سدهٔ ۱۴ میلادی از مراکز مهم بازرگانی و سیاسی دشت قپچاق به‌شمار می‌آمد. اوکک در سال ۱۳۹۵ به دست لشکریان تیمور ویران شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
تِنزینگ نورگای شرپای کوهنورد نپالی بود که در سال ۱۹۵۳ به همراه سر ادموند هیلاری برای اولین بار به قله اورست مرتفع‌ترین نقطه کره زمین در پوشش سفر اکتشافی کوه اورست بریتانیا ۱۹۵۳ صعود کرد. نام اصلی او نامیگال وانگری بود. او به گفته خودش در سال ۱۹۱۴ در دهکده تساچو در منطقه سولوخمبوی کشور نپال متولد شده‌است. سرانجام وی در ۷۱ سالگی و در ۹ مه سال ۱۹۸۶ در شهر دارجلینگ هند درگذشت.
شِرپا (Sherpa) گروهی از افراد بومی نپال هستند. این افراد از ۵۰۰ سال پیش ساکن کوه‌ها هستند. در آیین آنها کوه اورست مقدس است؛ بنابراین تلاشی برای فتح این قله نمی‌کردند. لغت شرپا به معنی «مردمان شرق» است. امروزه در اصطلاح کوهنوردی به افرادی گفته می‌شود که در ازای مبلغی در حمل بار کوهنوردان مشارکت می‌کنند. بعضی شرپاها به دلیل تجربیات فراوانی که در صعود به قلل بلند منطقه داشته‌اند، مشاوران خوبی برای کوهنوردان حرفه‌ای بوده و هستند. معروف‌ترین شرپا تنزینگ نورگای است که به همراه سر ادموند هیلاری برای نخستین بار
است که به همراه سر ادموند هیلاری برای نخستین بار اورست را فتح کردند. همچنین در بیست و هفتم دی ماه۱۳۹۹ گروهی از شرپاها توانستند برای اولین بار صعود زمستانه به قله k2 داشته باشند.
زینعلی روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان والانجرد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنا بر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت زینعلی در سال ۱۳۸۵برابر با ۱۰۶ نفر بوده‌است که از این میان ۵۴ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۲۷ خانوار جمعیت دارد. خان و کدخدای این آبادی مقدسی نام داشته و از دیرباز خاندان مقدسی بر این آبادی سلطه داشته‌اند.
قلعه ثَمورخان (گویش محلی: قلا سماخون) روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان والانجرد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. قلعه ثمورخان در منطقه کوهستانی گردنه هیراب قرار گرفته و بزرگراه بروجرد-اراک از کنار آن عبور می کند. این روستا در ۸ هزار گزی شمال غربی بروجرد و ۹ هزار گزی شمال شوسهٔ بروجرد واقع شده‌است و موقعیت جغرافیایی آن جلگه و هوای آن سردسیر است و آب آن از قنات و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت است. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت قلعه ثمورخان در سال ۱۳۸۵،
مرکز آمار ایران، جمعیت قلعه ثمورخان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۸۵ نفر بوده‌است که از این میان ۹۶ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۴۶ خانوار جمعیت دارد.
کبوترلان یا به زبان لری ( کَمِتَلون) به معنی (لانه کبوتر) روستایی است در شرق شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان والانجرد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. این روستا بر سر جاده بروجرد - اراک قرار دارد. مردم‌شناسی. مردم بروجرد و علی‌الخصوص کبوترلان به زبان لری و گویش لری ثلاثی صحبت می‌کنند و مانند لرهای لک و لرهای مینجایی شاخه‌ای از قوم لر هستند. زبان. مردم روستای کبوترلان و جزو مردم لُر فِیلی هستند و به زبان لری و گویش لری ثلاثی صحبت می‌کنند. امروزه خانواده‌ها کمتر به کودکان خود زبان لری
امروزه خانواده‌ها کمتر به کودکان خود زبان لری را آموزش می‌دهند و زبان فارسی را جایگزین زبان لری خود کرده‌اند که این فرآیند می‌تواند به مرگ زبان لری در کبوترلان منجر شود. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت کبوترلان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۷۴ نفر بوده‌است که از این میان ۸۴ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۴۱ خانوار جمعیت دارد. جمعیت زیادی از مردم کبوترلان طی سال‌های اخیر به خاطر نبود شغل از روستا به استان تهران مهاجرت کرده‌اند. و می‌شود گفت یکی از شهرهایی که زیاد در آن ساکن شده‌اند ری می باشد.
از شهرهایی که زیاد در آن ساکن شده‌اند ری می باشد. طوایف. طوایف روستای کبوترلان: گودرزی، خسروی، بیاتی، کاووسی...
هیراب روستایی در شرق شهرستان بروجرد در استان لرستان می‌باشد. این روستا در دهستان والانجرد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. این روستا بر سر جاده بروجرد - اراک قرار دارد. هیراب در مجاورت گردنه هیراب در مسیر ترانزیتی تهران-جنوب (بزرگراه بروجرد-اراک) قرار گرفته و منطقه‌ای سردسیر و برف‌گیر است. شغل اصلی ساکنین این روستا کشاورزی و دامپروری است. عمده محصولات کشاورزی آن گندم و جو و بیشتر محصولات باغی آن شامل گیلاس و سیب می‌باشند. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت هیراب در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۹ نفر
ایران، جمعیت هیراب در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۹ نفر بوده‌است که از این میان ۱۴ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۲۱ خانوار جمعیت دارد.
میرزا ابراهیم معتمدالسلطنه (فوت ۱۳۳۵ هـ.ق) از رجال ایرانی دوره قاجار، پسر میرزا محمد قوام‌الدوله از دختر میرزا محمدعلی مایل آشتیانی. پسران او وثوق‌الدوله و قوام‌السلطنه از نخست وزیران عصر قاجار و پهلوی بودند. میرزا ابراهیم در جوانی در وزارت استیفا مشغول به کار شد. او در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار مستوفی آذربایجان شد و دوازده سال در این سمت، که پیش از این نیز در اختیار خاندانش بود، باقی ماند. او در سال ۱۲۷۰ شمسی به عضویت در دارالشوری کبری منصوب شد و چندی بعد به فرمان شاه پیشکار حاکم فارس شد و مدتی نیز به
به فرمان شاه پیشکار حاکم فارس شد و مدتی نیز به حکومت گیلان گمارده شد. آخرین شغل او حکومت قزوین بود. با وجود اینکه بعضی از معاصران معتمدالسلطنه از او به نیکی یاد کرده‌اند، مورگان شوستر، مستشار مالی آمریکا که در استخدام دولت ایران بود، او را به رشوه‌گیری و سوء استفاده از مناصبش متهم کرده‌است. به گفته او، معتمدالسلطنه در امور مالیاتی ایالت آذربایجان اخلال و تقلب می‌کرد که با آشکار شدن این امر در نتیجه رسیدگی‌های او، رابطه وثوق‌الدوله و قوام‌السلطنه، فرزندان معتمدالسلطنه با شوستر به سردی گرایید. او در سال ۱۳۳۵
با شوستر به سردی گرایید. او در سال ۱۳۳۵ قمری فوت کرد و قبرش در حرم حضرت معصومه در بقعه‌ای در طرف شرقی صحن عتیق است. ازدواج و فرزندان. معتمدالسلطنه در طول عمر خود حداقل چهاربار ازدواج کرد. همسر اول او، طاووس خانم دختر میرزا محمدخان مجدالملک سینکی و خواهر میرزا علی خان امین‌الدوله، صدراعظم مظفرالدین شاه قاجار بود که صاحب دو پسر، حسن و احمد شد ولی چندصباحی پس از ازدواج درگذشت. با مرگ او، امین‌الدوله وظیفه نظارت بر تحصیل و حسن تربیت خواهرزادگانش را برعهده گرفت. همسران دوم و سوم معتمدالسلطنه، سلطنت خانم ملقب به
همسران دوم و سوم معتمدالسلطنه، سلطنت خانم ملقب به "محترم‌السلطنه" دختر بدیع‌الملک میرزا عمادالدوله (ازدواج با معتمدالسلطنه در ۱۹ ربیع‌الاول ۱۲۹۹ قمری) و بهجت‌السلطنه دختر میرزا عباس خان قوام‌الدوله هریک صاحب پسری شدند. همسر دیگر معتمدالسلطنه، تاج‌الملوک ملقب به ام‌الخاقان بود که دختر میرزا تقی خان امیرکبیر و عزت‌الدوله و قبلاً همسر مظفرالدین شاه قاجار بود. تاج‌الملوک پس از طلاق از مظفرالدین شاه در ۱۲۹۳قمری، با معتمدالسلطنه ازدواج کرد، اما این وصلت دوام چندانی نیافت و پس از مدتی، بدون یافتن فرزند، به جدایی
نیافت و پس از مدتی، بدون یافتن فرزند، به جدایی انجامید. معتمدالسلطنه در مجموع صاحب چهار پسر شد:
میرزا محمد آشتیانی ملقب به قوام‌الدوله پسر میرزا محمدتقی قوام‌الدوله آشتیانی، از رجال دوره قاجار بود. او در روزگار فتح‌علی‌شاه وارد خدمت حکومتی شد و در دوره ناصرالدین شاه به مدارج بالا دست یافت و به وزارت خراسان گمارده شد. در سال ۱۲۴۱ خورشیدی ناصرالدین شاه عموی خود حمزه میرزا حشمت‌الدوله را به همراه قوام‌الدوله مأمور تصرف پایگاه‌های یاغیان ترکمن کرد که از هر چندگاه با حمله به خراسان، دست به غارت مردم و ایجاد ناامنی می‌زدند. اما نیروهای ایرانی، پس از موفقیتی کوچک، در صحرای خراسان راه گم کردند و ناچار به
کوچک، در صحرای خراسان راه گم کردند و ناچار به بازگشت به سرخس شدند. پس از آنکه شاه هر دو فرستاده خود را از مناصبشان عزل کرد، قوام‌الدوله را که در نظر او باعث اصلی شکست بود، در تهران حبس کرد و حتی قصد داشت او را به قتل رساند، اما درباریان به شفاعت برخاستند و قوام‌الدوله نیز با پرداخت مقادیر زیادی نقدینه و جواهر، که در طول ماموریتهای خود و پدرش گردآوری شده بود، جان خود را خرید و پس از یک ماه آزاد شد. او مدتی در تهران خانه‌نشین بود، تا شاه از سر تقصیراتش گذشت و به پاداش خدمات سابقش به وزارت اصفهان منصوبش کرد.
به پاداش خدمات سابقش به وزارت اصفهان منصوبش کرد. مدتی بعد پیشکاری و وزارت حکومت فارس به وی سپرده شد و پس از آن به عضویت دارالشورای کبری رسید. قوام‌الدوله چندی نیز پیشکار ظل‌السلطان بود. او در ۱۲۵۲ خورشیدی درگذشت. قوام‌الدوله در طول عمر دو بار ازدواج کرد، همسر اول او دختر محمدعلی مایل آشتیانی و نوه میرزا کاظم آشتیانی بود که از او صاحب دو پسر و چند دختر شد: میرزا ابراهیم معتمدالسلطنه و میرزا علی شکوه‌الملک و یکی از دختران هم با میرزا محمدحسین وزیردفتر ازدواج کرد. پس از درگذشت همسر اول، قوام‌الدوله مهرماه
کرد. پس از درگذشت همسر اول، قوام‌الدوله مهرماه خانم عصمت‌السلطنه را که دختر فرهاد میرزا معتمدالدوله از بطن جهان‌آرا خانم دختر محمدعلی میرزا دولتشاه بود، به زنی گرفت و حاصل این ازدواج نیز دو پسر به نام‌های مصطفی خان عظیم‌الدوله و میرزا تقی‌خان معتضدالملک بودند. منابع.
اَشرَف المُلوک (فَخرالدوله) (۱۲۶۱ خورشیدی – دی ماه ۱۳۳۴) شاهزادهٔ قاجار، دختر مظفرالدین‌شاه و سرورالسلطنه، خواهرزادهٔ عبدالحسین میرزا فرمانفرما، دخترخالهٔ محمد مصدق و مادر علی امینی بود. او زنی با درایت و نیکوکار بود. فخرالدوله واسط بین رضاشاه و خاندان قاجار بود و با آرام نگاه داشتن ایل قاجار تلاش کرد تا از وقوع خونریزی‌ها جلوگیری کند. اَشرَف المُلوک (فَخرالدوله)، شاهزاده‌ای قاجار و دختر مظفرالدین‌شاه، نه تنها به دلیل نسب خانوادگی‌اش، بلکه به خاطر شخصیت با درایت و هوش خود شناخته شده است. او با درایت و تدبیر
و هوش خود شناخته شده است. او با درایت و تدبیر خود، نقش مهمی در آرام نگاه داشتن ایل قاجار ایفا کرد و از خونریزی‌های احتمالی جلوگیری کرد. ازدواج او با محسن خان امین‌الملک، که از خاندان پرنفوذ امین‌الدوله بود، مسیر زندگی او را به سمت اقدامات و مسئولیت‌های بیشتری هدایت کرد. فخرالدوله پس از عزل شوهرش از صدارت، با شجاعت و فداکاری از جان او محافظت کرد و حتی با تهدیدهای دربار مقابله کرد. این وقایع نشان می‌دهد که فخرالدوله زنی قوی و مصمم بود که برای محافظت از خانواده‌اش از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کرد. زندگی. فخرالدوله
از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کرد. زندگی. فخرالدوله در چهارده سالگی به عقد محسن خان امین‌الملک پسر علی خان امین‌الدوله درآمد. قبل از این ازدواج نجم‌السلطنه خواهر سرورالسلطنه و خاله فخرالدوله، او را برای پسر خود محمد مصدق خواستگاری کرده بود، اما شاه تمایل داشت دخترش با خاندان قدرتمندتری وصلت کند و به این جهت دختر خود را به امین‌الدوله داد. از طرف دیگر علی خان امین‌الدوله که با محسن خان مشیرالدوله دوستی دیرینه داشت و حتی نام پسر خود را به پیروی از نام مشیرالدوله انتخاب کرده بود، امین‌الملک را واداشت دختر مشیرالدوله
کرده بود، امین‌الملک را واداشت دختر مشیرالدوله را که از کودکی به نامزدی او گزیده شده بود و چندی قبل از خواستگاری از فخرالدوله به ازدواجش درآمده بود، طلاق دهد تا راه ازدواج با دختر شاه هموار گردد. ازدواج فخرالدوله با امین‌الملک باعث رنجش نجم‌السلطنه از سرورالسلطنه شد و مشیرالدوله نیز کینه از امین‌الدوله به دل گرفت. زمانی که امین‌الدوله از صدارت عزل شد، گمان می‌رفت مانند بسیاری از صدراعظم‌های معزول قاجاریه، سرنوشت ناگواری چون تبعید یا قتل در انتظار او باشد. به همین دلیل فخرالدوله از ابتدا کوشش کرد تا او را
به همین دلیل فخرالدوله از ابتدا کوشش کرد تا او را از گزندهای احتمالی مصون دارد. علی امینی، فرزند فخرالدوله، در خاطرات خود از قول مادرش چنین نقل می‌کند: «روز بعد از حرکت پدرشوهر و شوهرم از اندرون شاه به من خبر دادند که احتمال می‌رود که شوهر و پدرشوهر شما را از قزوین به اردبیل ببرند و جانشان در معرض خطر باشد. با شنیدن این اخبار، بلافاصله به قزوین حرکت کردم و شبانه وارد آنجا شدم. پدرشوهر و شوهرم، از این ورود ناگهانی من تعجب کردند، ولی ابراز مطالبی که شنیده بودم نکردم. فقط گفتم که من مصمم هستم تا رشت با شما
نکردم. فقط گفتم که من مصمم هستم تا رشت با شما بیایم و بعد مراجعت خواهم کرد. فردای آن روز، قاصدی از تهران رسید که به امر شاه باید فخرالدوله به تهران مراجعت کند. من زیر بار نرفتم و به همین جهت اقامت ما چند روز در قزوین طول کشید و قاصدهای متعددی آمدند و مأیوسانه برمی‌گشتند کار به جای رسید که معتمدالحرم خواجه‌باشی به قزوین فرستاده شد و مادرم [= فخرالدوله] را تهدید کرده بود که شاه فرموده‌اند، اگر اطاعت نکنید و مراجعت نفرمایید، مأمورم به زور شما را برگردانم. مادرم به این تهدید تن درنداد و حتی خواجه‌باشی را تهدید
به این تهدید تن درنداد و حتی خواجه‌باشی را تهدید کرده بود که با کتک و پس‌گردنی بیرونت می‌کنم. بالاخره دربار تسلیم شد و مادرم به اتفاق تبعید شدگان به رشت رفت و در املاک خودش در لشته‌نشاء ساکن شد.» پس از مرگ امین‌الدوله در لشت نشا، به دلیل دشمنی محمدعلی‌شاه با خاندان امینی، کاری به امین‌الملک رجوع نشد. در استبداد صغیر امین‌الملک آزادیخواهانی را که در پارک امین‌الدوله پناه جسته بودند، تسلیم مستبدین کرد و در سفری به لشت نشا توسط مجاهدان نهضت جنگل دستگیر شد و به دست فخرالدوله نجات یافت. این حوادث باعث شد
و به دست فخرالدوله نجات یافت. این حوادث باعث شد امین‌الملک خود را در عرصه سیاست ناتوان بیابد و انزوا اختیار کند. فخرالدوله که شاهد وضع همسرش بود تصمیم گرفت خود اداره زندگی همسر و فرزندانش را برعهده بگیرد. او در کودتای ۱۲۹۹ شوهر و فرزندانش را به قم برد و خانه‌ای در نزدیکی حرم معصومه گرفت تا امکان بست نشینی سریعاً در دسترس باشد. او مدتی بعد به تهران رفت تا با سردار سپه ملاقات کند و در نتیجه توانست املاک همسرش را در لشت نشا که مدتها بین چند مدعی مورد نزاع بود، پس بگیرد. او از آن پس تلاش خود را صرف آبادانی لشت
پس بگیرد. او از آن پس تلاش خود را صرف آبادانی لشت نشا کرد به‌طوری‌که این املاک در مدت کوتاهی ارزش زیادی یافتند. فخرالدوله بنیان‌گذار نخستین مؤسسهٔ تاکسیرانی در تهران بود. او قصد تأسیس یک مؤسسه بورس ملی را در ایران داشت که به علت فراهم نبودن شرایط موفق نشد. فخرالدوله سرپرستی تعدادی فرزند یتیم را برعهده گرفته بود و امکان تحصیل برای آنان فراهم کرده بود. در هنگام وفات او تعداد آنان ۲۸ تن بودند. فخرالدوله در اواخر عمر بر اثر از دست دادن پسرش حسین امینی، دچار اندوه فراوان شده بود. او پس از این واقعه اوقات خود را
فراوان شده بود. او پس از این واقعه اوقات خود را در باغ الهیه می‌گذراند و از مراوده با اشخاص خودداری می‌کرد. او در آخرین سفرش به عتبات آرامگاهی در نجف خریداری کرده بود، اما مدتی پیش از فوتش به اطرافیان گفت او را گورستان ابن بابویه در ری در کنار مدفن پسرش به خاک سپارند. او در دی ماه ۱۳۳۴ در سن هفتاد و سه سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت. فخرالدوله مورد تحسین رجال سیاسی زمان خود بود. مشهور است که رضاشاه دربارهٔ او گفته: در سال ۱۳۲۸ ساخت مسجد فخرالدوله به همت او در نزدیکی خانه‌اش به پایان رسید.
نان خرمایی، نان خانَقی یا نان خانَقینی نوعی شیرینی است که از ترکیب خرما، آرد گندم، شکر، روغن کرمانشاهی، زعفران، آب، گلاب، تخم‌مرغ تهیه می‌شود و از سوغاتی‌های شهر کرمانشاه است. برای تهیه این شیرینی خرمای هسته‌گرفته را له نموده و به‌وسیلۀ خمیری که از آرد گندم تهیه شده پوشش داده و درون فر می‌پزند. ادویۀ به‌کار گرفته‌شده در این شیرینی زیره است.
باقلا قاتوق از جمله غذاهای شمالی است که اهالی گیلان در پخت آن تبحر دارند. یک خورش مقوی که با کمترین و ساده‌ترین مواد پخته می‌شود و بسیار مقوی و سیر کننده است. به نظر می‌رسد میل کردن غذاهایی مثل باقلا قاتق برای افطار یا سحر ماه رمضان به خاطر میزان فراوان فیبر و پروتئین ساعات بیشتری شما را سیر و پر انرژی نگه دارد. پیشینه. باقلاقاتق، باقلا خورش نوعی خورش از قدیمی‌ترین غذاهای محلی آشپزی گیلان است که در کلیه مناطق کشور ایران نیز به ویژه در مناطق شمالی کشور به‌ویژه استان گیلان طبخ می‌شود. مواد اصلی این غذا از