payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فیلم‌های سال، یک ایفای نقشی به یاد ماندنی داشت. با شروع ۲۰۰۰ میلادی او با دستمزد ۲۰ میلیون دلاری در فیلم ارین براکویچ حضور یافت. داستانی واقعی از زندگی یک فعال محیط زیست که یک تنه به جنگ شرکت غول انرژی آمریکایی PG &amp; E رفته بود. حضور جولیا در این فیلم به قدری جالب توجه بود که مجله معتبر رولینگ استون در یک ویژه نامه کامل به تشریح این اجرا پرداخت. رابرتس از ابتدای ۲۰۰۰ میلادی تا به امروز در فیلم‌های شاخص بسیاری حضور یافته که از معروف‌ترین آنها می‌توان به سری یاران اوشن، نزدیکتر، جنگ چارلی ویلسون، هیولای
سری یاران اوشن، نزدیکتر، جنگ چارلی ویلسون، هیولای پول، ولنتاین و اعجوبه اشاره کرد. جولیا نخستین بازیگر زنی است که به درآمد ۲۰ میلیون دلار دست پیدا کرد، نخستین بازیگر مرد جیم کری است. در ۲۰۰۷ میلادی فیلم‌های جولیا رابرتس بیش از ۲ میلیارد دلار در باکس آفیس فروش داشت، در آن زمان وی به یکی از بزرگترین بازیگران زن تبدیل شد. همچنین در ۲۰۰۴ میلادی دارایی اش ۲۱۲ میلیون دلار تخمین زده شد. مجله فوربز در میان ۲۰ زن پولدار نام جولیا رابرتس را در جایگاه هشتم قرار داد. کارهای بشر دوستانه. رابرتس وقت و منابع خود را به
کارهای بشر دوستانه. رابرتس وقت و منابع خود را به یونیسف و همچنین سایر سازمانهای خیریه داده‌است. در ۱۰ مه ۱۹۹۵، رابرتس وارد شد، همان‌طور که وی گفت، «برای آموزش خودم.» فقر او پیدا شد طاقت فرسا. وی گفت: «قلب من فقط می‌ترکد.» مقامات یونیسف امیدوار بودند که دیدار شش روزه او منفجر شود: در آن زمان ۱۰ میلیون دلار کمک خواسته شد. در سال ۲۰۰۰، رابرتس داستان مستند فرشتگان خاموش را در مورد سندرم رت، یک اختلال رشد عصبی روایت کرد. این مستند برای کمک به افزایش آگاهی عمومی در مورد این بیماری طراحی شده‌است. در ژوئیه ۲۰۰۶،
در مورد این بیماری طراحی شده‌است. در ژوئیه ۲۰۰۶، رابرتس سخنگوی سوخت‌های زیستی زمین و همچنین رئیس هیئت مشاوره تازه تأسیس این شرکت در زمینه استفاده از سوخت‌های تجدید پذیر شد. او از کمپین گوچی چایم فور چینج (Chime For Change) که هدف آن گسترش توانمندسازی زنان است حمایت کرد. رابرتس صدای مادر طبیعت در یک فیلم کوتاه ۲۰۱۴ برای کانسرویشن اینترنشنال (Conservation International) بود که قصد داشت آگاهی را دربارهٔ تغییرات آب و هوایی افزایش دهد. زندگی شخصی. رابرتس با بازیگران جیسون پاتریک ،لیام نیسون، کیفر ساترلند، دیلن
جیسون پاتریک ،لیام نیسون، کیفر ساترلند، دیلن مک درموت و متیو پری روابط عاشقانه داشت. مدتی با کیفر ساترلند نامزد بود و شش روز قبل از ازدواج رسمی در سال ۱۹۹۱ از وی جدا شد ولی حال رابطهٔ بسیار دوستانه‌ای با کیفر دارد. در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۳، او با خواننده آمریکایی لایل لاوت ازدواج کرد. عروسی در کلیسای سنت جیمز لوتران در مریون، ایندیانا برگزار شد. رابرتس در مارس ۱۹۹۵ به دلیل مشغله کاری به صورت توافقی طلاق گرفتند و تصمیم گرفتند تا ابد بهترین دوستان هم بمانند. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱، رابرتس با بازیگر آمریکایی بنجامین برت
تا ۲۰۰۱، رابرتس با بازیگر آمریکایی بنجامین برت دیدار کرد. رابرتس و شوهرش، دانیل مودر، فیلمبردار، در سال ۲۰۰۰ در حالی که هنوز با برت دوست نبود، در صحنه فیلم او آشنا شدند. در آن زمان، مودر با ورا استیمبرگ ازدواج کرده بود. او کمی بیشتر از یک سال بعد تقاضای طلاق کرد و پس از نهایی شدن، او و رابرتس در ۴ ژوئیه ۲۰۰۲ ازدواج کردند در تائوس، نیومکزیکو با هم ازدواج کردند. آنها دو فرزند دوقلو به نام هازل و فینکس متولد نوامبر ۲۰۰۴ و یک پسر به نام هنری متولد ۲۰۰۷ دارند. جولیا رابرتس و افتخارات. جولیا رابرتس چهار بار
جولیا رابرتس و افتخارات. جولیا رابرتس چهار بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌است که از آن میان یک بار برای فیلم ارین براکویچ این جایزه را تصاحب کرده‌است. او همچنین برای ایفای این نقش، برنده جایزه بفتا نیز شده‌است. او همچنین از ۹ بار نامزدی دریافت جایزه گلدن گلوب، ۳ بار هم موفق به بردن این جایزه شده‌است. در مجموع وی یکی از ۱۶ بازیگر زنی به‌شمار می‌رود که برای نقش آفرینی در یک فیلم، جوایز بفتا، گلدن گلوب، جایزه انجمن منتقدان فیلم، اسکار و جایزه انجمن بازیگران فیلم را دریافت کرد. همچنین در ۲۰۰۷ میلادی جایزه
فیلم را دریافت کرد. همچنین در ۲۰۰۷ میلادی جایزه فیلم آمریکا را دریافت کرد. ۱۳ فیلم جولیا رابرتس حداقل در یکی از بخش‌های اسکار نامزد شده‌است.
فَلاتهٔ نیم‌روز (Meridiani Planum) دشتی است واقع در فاصلهٔ ۲ درجه در جنوب خط استوای کرهٔ مریخ. این فلاته در غربی‌ترین بخش سرزمینهٔ نیم‌روز قرار دارد. در این فلاته شمار زیادی سنگ خون (هماتیت) بلورین خاکستری دیده شده‌است. سنگ‌های خون در کره زمین اغلب در آب‌گرم‌های طبیعی دیده می‌شود و از این‌رو بسیاری از دانشمندان این احتمال را می‌دهند که وجود این‌گونه سنگ‌ها در فلاته نیم‌روز در پی وجود چشمه‌های آب‌گرم یا آب روان در این منطقه در دوره‌های قدیم باشد. سنگ خون بخشی است از صخره‌های نهشتی لایه‌لایه با ضخامت حدود ۲۰۰
است از صخره‌های نهشتی لایه‌لایه با ضخامت حدود ۲۰۰ تا ۸۰۰ متر. دیگر عوارض جغرافیایی فلاته نیم‌روز عبارت است از بازالتهای آتشفشانی، دهانه‌های برخوردی و گرداله‌ها.
زامیاد یشت نامِ یکی از یشت‌های اوستا کتابِ دینیِ مزدیسنا است. نام‌گذاری. زامیاد یشت در میانِ مزدیسنان و پژوهندگان به کیان یشت و خوَرِنَ یشت هم شُهره است. برخی پژوهندگان نیز به‌دلیلِ این‌که زامیاد یشت، نوزدهمین یشتِ اوستاست به آن یشتِ نوزدهم هم می‌گویند. مندرجاتِ زامیاد یشت. زامیاد یشت شاملِ پانزده کَرده (بخش) و نود و هفت بند است. در آغازِ هر کرده (به‌جز کردهٔ هفتم و نهم) بندِ زیر خوانده شده و تکرار می‌شود: "فرِّ کیانیِ نیرومندِ مزدا آفریده را ما می‌ستاییم. آن فَرّ بسیار ستودهٔ زبردست، پرهیزکار، کارگر، چُست
فَرّ بسیار ستودهٔ زبردست، پرهیزکار، کارگر، چُست را که برتر از سایرِ آفریدگان است." در کردهٔ هفتم و نهم تفاوتی میانِ بندهای آغازینِ این کرده‌ها با دیگر بخش‌ها وجود دارد و به‌شکلِ زیر خوانده می‌شود: "فرِّ کیانیِ نیرومندِ مزدا آفریده به‌دست نیامدنی را ما می‌ستائیم. آن فَرّ بسیار ستودهٔ زبردست، پرهیزکار، کارگر، چُست را که برتر از سایرِ آفریدگان است." ذکر نام مکان‌های سیستان در زامیادیشت. زامیادیشت از زمرهٔ یشت‌های بزرگ قدیمی است که در جای جای آن زبان شاعرانه و حماسی ملاحظه می‌شود گرچه در متن آن تصحیفاتی بسیار
حماسی ملاحظه می‌شود گرچه در متن آن تصحیفاتی بسیار راه یافته‌است و گاه دریافت متن را دشوار کرده‌است. این یشت با سیستان ارتباط بسیار دارد. ذکر قهرمانی‌های گرشاسب به تفصیل، برشمردن رودها و دریاچه‌ها و کوه‌های این ناحیه و ظهور سوشیانس از آنجا دال بر صحت این نظر است. احتمالاً تدوین نهایی این یشت در سیستان بوده‌است. بند ۹۲ زامیادیشت: «در هنگامی که استوت ارت (آخرین موعود مزدیسنا) پیک اهورامزدا، پسر ویسپ تئوروئیری از آب کیانسه به‌در آید، گرز پیروزمند آزنده، گرزی که فریدون دلیر داشت، در هنگامی که ضحاک (اژدی دهاک)
فریدون دلیر داشت، در هنگامی که ضحاک (اژدی دهاک) کشته شد.»
حسین سحرخیز (۱۳۳۷) بازیگر و کارگردان اهل ایران است. زندگی‌نامه. حسین سحرخیز در سال ۱۳۳۷ در تهران زاده شد. از سال ۱۳۵۴ به عنوان بازیگر وارد عرصهٔ هنر تئاتر گردید. از سال ۱۳۵۸ به جمع بازیگران تلویزیونی پیوست و از سال ۱۳۷۲ به سینما راه یافت. سحرخیز از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۳۷۲ برای معالجات خود در خارج از کشور از صحنهٔ فعالیت‌های هنری به دور افتاد. او در سال ۱۳۶۷ موفق به کارگردانی سریال تلویزیونی به نام آخرین روز تابستان گردید و در طول فعالیت خود در عرصهٔ تئاتر کارگردانی چندین نمایش را به عهده گرفت. حسین سحرخیز در
چندین نمایش را به عهده گرفت. حسین سحرخیز در چندین جشنوارهٔ تئاتر فجر به عنوان داور و کارشناس نیز حضور داشته‌ است.
مسیه ۹۸ (یا "M98" یا "NGC 4192") یک کهکشان مارپیچی متوسط است که در فاصله ۶۰ میلیون سال نوری از ما و در صورت فلکی گیسو قرار دارد.مسیه ۹۸ توسط پیر مچاین و در سال ۱۷۸۱ کشف شد. عضویت در خوشه دوشیزه. مسیه ۹۸ عضو خوشه دوشیزه است.
بون کوه چهاربرکه نام رشته‌کوهی در جنوب ایران است. این رشته کوه در جنوب شرقی دهستان کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک و در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. کوهیست مخروطی که در موازات «رَخ بَندُو» و کوه خآب و در جنوب غربی مِهران قرار دارد. راه مشهور «گوچی» و گردنه گوچی و پیچ‌های خطرناک آن از فراز این کوه می‌گذرد. اگر از قُلَهِ کوه به طرف جنوب «گوچی» بنگریم، چین‌های جبال تا افق ممتّد می‌گردد، و به تدریج، ارتفاع آن‌ها کم شده، بین آن‌ها دره‌های عمیقی دیده می‌شود که در بعضی از آن‌ها نهرهای کوچک
عمیقی دیده می‌شود که در بعضی از آن‌ها نهرهای کوچک (آودون)ها واشکفتها، و در منحدرات «گوچی» و گری آن جنگلهایی از درخت سمر، کنار، موجود می‌باشد. این چین‌ها موازی هستند ومنظم وفقط ارتفاع بعضی قلل در منطقهٔ «أرمک» که راه مالرو نیز هست است کاهش می‌یابد. در بون کوه یک کاروانسرا به نام (کاروانسرای بون کوه) وچهار برکه و چند حشم‌نشین وجود دارد. محصولات این کوه. و دیگرگیاهای داروئی، و همچنین درخت‌های تنومندی مانند کُور، کُنار، کِرت، سمر، کُوهِنگ، سَلَم در پایه این کوه زیاد وجود دارد که اهالی برای زغال و هیزم از آن
زیاد وجود دارد که اهالی برای زغال و هیزم از آن استفاده می‌نمایند. جانوران. جانوران مختلفی که در این کوه وجود دارند که عبارت‌ند از: خوک، گرگ، شغال، آهو، بز کوهی، روباه، کفتار، خرگوش، جوجه‌تیغی، و غیره از حیوانات کوهی وجود داشته بوده‌است، ولی در سنوات اخیر بیشتر این حیوانات رو به انقراض رفته‌است؛ و همچنین پرندگان مختلف کوهستانی نیز در این کوه زندگی می‌کنند که عبارت‌اند از: کبک، تیهو، قُمری، بادخور، سبزقبا، سهره، چکاوک، فاخته، بلبل، چکاوک هدهد، دم جنبانک، جغد، گنجشک می‌توان نام برد. این کوه به سمت مشرق ادامه
گنجشک می‌توان نام برد. این کوه به سمت مشرق ادامه دارد و همچنین از سمت مغرب به «بون کوه لوز» و به رشتهٔ «کوه زیر» پیوند دارد. در منطقهٔ بون کوه چهاربرکه شکارگاه‌ها و تفریحگاه‌های زیادی وجود دارد، همچنین غارها و اشکفت‌های فراوانی نیز وجود دارند که کوهنوردان در شب‌های زمستانی در آن‌ها پناه می‌گیرند.
گیتار فلامنکو (Flamenco guitar) زمانی وارد موسیقی فلامنکو شد که اسپانیایی‌ها فلامنکو را با سازهای دیگری می‌نواختند. پس از آن گیتار به شدت بر این موسیقی تأثیر گذاشت و هم‌اکنون گیتار و موسیقی فلامنکو با هم وابستگی متقابل دارند. تاریخچه. موسیقی فلامنکو نوعی موسیقی دستگاهی است که متعلق به منطقهٔ آندلس می‌باشد. البته واضح است که هیچ پدیده فرهنگی-هنری به شکل مطلق مربوط به نقطهٔ خاصی نمی‌باشد. موسیقی فلامنکو و خود گیتار رگه‌هایی از اثرگذاری فرهنگ‌های عربی، یهودی را در خود دارند. گیتار فلامنکو و گیتار کلاسیک از نظر
در خود دارند. گیتار فلامنکو و گیتار کلاسیک از نظر ساختار دارای یک سری تفاوت‌هایی می‌باشند. در گیتار فلامنکو روی صفحه گیتار (Sound board) معمولاً از جنس چوب صنوبر (spruce) و پشت و کنارهٔ گیتار (Back&amp;Sides) از جنس چوب سرو (cypress) می‌باشد و بر روی رویهٔ صفحهٔ اصلی، تلق نازکی برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی صفحه هنگام اجرای تکنیک ضربه با ناخن (Golpe) می‌شود که به آن گلپیدور می‌گویند. تفاوت‌های گیتار فلامنکو و گیتار کلاسیک. تفاوت‌های کلی دو گیتار فلامنکو و گیتار کلاسیک را از لحاظ ساختار می‌توان تاحدودی در دسته
کلاسیک را از لحاظ ساختار می‌توان تاحدودی در دسته زیر تقسیم‌بندی کرد، اما در این صفحه اشاره‌ای در مورد تفاوت‌ها در استایل، ترکیب‌بندی، گام و دستگاه‌ها نشده‌است.
تینگ تینگز یک گروه موسیقی انگلیسی به سبک ایندی راک است. گروه تینگ تینگز شامل دو عضو است؛ کیتی وایتز به عنوان خواننده و گیتاریست و جولز دومارتینو که درامر و تهیه‌کننده آلبوم می‌باشد. این گروه اولین آلبوم خود را به نام «ما چیزی شروع نکردیم» در ۱۹ مه ۲۰۰۸ ارائه کردند که هفته اول در صدر فهرست آلبوم‌های موسیقی در بریتانیا قرار گرفت.تا کنون 2 میلیون نسخه از این آلبوم بفروش رفته است.
صرواح به کسر صاد، نام سه مکان باستانی در کشور یمن است. اما مهم‌ترین آن‌ها شهر «صِرواح خولان العالیة» است. «شهر صرواح» یکی از شهرهای باستانی یمن قدیم یعنی (یمن خوشبخت) به عربی «الیمن السعید» است. این شهر تاریخی در ۱۲۰ کیلومتری شمال شرقی شهر صنعا پایتخت یمن واقع شده‌است. مورخ یمنی «احمد شرف‌الدین» در کتاب خود «اَلیَمَن وَالحَضَارَة» می‌نویسد: صرواح یکی از پایتخت‌های مملکت سبا بوده‌است، قبل از این که شهر مأرب به‌عنوان پایتخت برگزیده شود. و همچنین صرواح قرن‌ها یکی از مهم‌ترین شهرهای مملکت قطبان و سبأ بوده‌است.
از مهم‌ترین شهرهای مملکت قطبان و سبأ بوده‌است. بسیاری از ملوک سبا در این شهر بناهای تاریخی و معبدهای گوناگون بنا نهاده اند که آثار برخی از آن‌ها هنوز باقی مانده‌است. ذکر نام صرواح در اشعار بسیاری از شاعران عرب آمده‌است، شعرای زیادی در وصف این شهر باستانی سروده اند، بارزترین آنان: ابو محمد الحسن الهَمَدانی متوفی در قرن دهم میلادی، علقمة بن ذی جدن الخولانی و عامر بن احمد بن یزید القیسی و دیگر شاعران بنی خولان و غیره. علقمة الخولانی چنین می‌سراید: مورخ احمد شرف‌الدین می‌افزاید: صرواح الآن روستای کوچکی بیش
شرف‌الدین می‌افزاید: صرواح الآن روستای کوچکی بیش نیست که در وسط وادی صرواح قرار دارد، و از توابع مالکیت قبیلهٔ جُهَم است. این روستا در نزدیکی آثار سدی بزرگ که از دوران سبئیون برجای مانده‌است بنا شده است. سد مذکور در منطقهٔ (البناء) واقع است، باستان‌شناسان تاریخ بنای سد را قرن نهم قبل از میلاد برآورد کرده اند. این شهر در استان مأرب واقع شده است. مهم‌ترین اماکن باستانی صرواح. ارتفاع بعضی از ستون‌ها مابین ۷ تا ۸ متر می‌باشد، بر روی این ستون‌ها نام‌های بعضی از ملوک سبا کنده‌کاری شده است مانند؛ «یدع ال ذراع بن
ملوک سبا کنده‌کاری شده است مانند؛ «یدع ال ذراع بن سمهل» مکرب دوم سبا (۸۲۰ _ ۸۰۰) قبل از میلاد، و «ملک وتار المکرب» (۵۴۰ - ۵۳۰) قبل از میلاد. و (کرب ال وتار بن الکرب ذمار (۶۲۰ - ۶۰۰) قبل از میلاد.
ژوئر نام شهری در کشور فرانسه و در ناحیه لیموزین است. این شهر جمعیت زیادی ندارد و در شمال این ایالت واقع شده است.از این شهر رود کرئوس نیز می‌گذرد. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
لاوال شهری در ایالت پیی دو لا لوآر فرانسه است. این شهر در شمال غربی این ایالت واقع شده‌است و همچنین رود مین نیز از این شهر عبور می‌کند. منابع. اطلس جامع گیتاشناسی
راکانترز ، گروهِ چهار نفرهٔ راکِ آمریکایی است که در سال ۲۰۰۵ توسط جک وایت و برندن بنسون پایه‌گذاری شد.
همه‌خدایی یا پانتئیسم باور به این موضوع است که واقعیت با الوهیت یکسان است یا همه چیز از همه چیز ساخته شده است (خدا همه چیز است و همه چیز خداست) و . باور پانتئیستی، خدای شخصی مجزا یا انسان انگاری و از این قبیل را به رسمیت نمی‌شناسد، اما در عوض طیف گسترده‌ای از آموزه‌ها را با اَشکال متفاوت و در روابط بین واقعیت و الوهیت مشخص می‌کند مفاهیم پانتئیستی به هزاران سال پیش برمی گردد و عناصر پانتئیستیک در سنتهای مختلف دینی شناسایی شده است. اصطلاح پانتئیسم توسط ریاضیدان در سال ۱۶۹۷ ابداع شد و از آن زمان برای توصیف
در سال ۱۶۹۷ ابداع شد و از آن زمان برای توصیف عقاید افراد و تشکلات مختلف استفاده می‌شود. «پانتئیسم» که از کلمات یونانی پان (به معنی همه) و تئوس (به معنای خدا) گرفته شده است، اعتقاد به این است که جهان و خدا یکی هستند. به عبارت دیگر، خداوند موجودی مجزا از عالم طبیعت نیست، بلکه خود عالم طبیعت است. پانتئیسم به عنوان الهیات و فلسفه بر اساس کار فیلسوف قرن هفدهم باروخ اسپینوزا (به ویژه کتاب «اخلاق») در فرهنگ غربی رواج یافت. موضع پانته ایستی همچنین در قرن شانزدهم میلادی توسط جوردانو برونو، فیلسوف و کیهان‌شناس،
میلادی توسط جوردانو برونو، فیلسوف و کیهان‌شناس، اتخاذ شد. ایده‌های مشابه پانتئیسم پیش از قرن ۱۸ در آیین‌های جنوب و شرق آسیا وجود داشته است (به ویژه سیکیسم، هندوئیسم، ، کنفوسیانیسم و تائوئیسم). واژهٔ "خدا" مترادف هست با قانون‌مندیِ حاکم بر امور جهان. بنا به این نظریه، خدا موجودی که جدا از این عالم باشد، نیست؛ کلّ نظام طبیعی است یا جنبه‌ای از آن جلوه گر قدرتش است یا قوّه و قدرتی که در تمام جهان انتشار و نفوذ دارد، خداست. خدا همه جا هست و همه چیز است یا در همه چیز است. این شامل همه شر و همه خیر و مترادفاً همه
چیز است. این شامل همه شر و همه خیر و مترادفاً همه زیبایی و همه نقص‌ها و ضعف در جهان هستی می‌شود. روشن است که همه‌خدایی، شکلی از بی‌دینی است، و از این رو، یک دین به‌شمار نمی‌آید. بنا بر این، چون پان‌تئیست‌ها لزوماً بی‌دین بوده و به خدای یکتای شخصی و انسان‌وار معتقد نیستند، برخی صاحب‌نظران و منتقدان دین همچون ریچارد داوکینز آن را شکلی ضعیف از بی‌خدایی (آتئیسم) یا یک نوع آتئیسم مذهبی تلقی می‌کنند. پان‌تئیسم با همه‌دادارباوری و وحدت وجود در تضاد است؛ زیرا به مجموعه جهان هستی به عنوان یک خدای یکتای شخصیت‌دار
مجموعه جهان هستی به عنوان یک خدای یکتای شخصیت‌دار نمی‌نگرد. به عبارتی پان‌تئیست‌ها از کلمه خدا در معنای استعاری بهره می‌برند، نه مذهبی. برای نمونه، هنگامی که آلبرت انیشتین از مشهورترین پان‌تئیست‌ها می‌گوید: «آیا خدا قابل تغییر است» یا «می‌خواهم ذهن خدا را بخوانم» منظور از خدا قوانین فیزیک و طبیعت است. در کتاب پندار خدا، ریچارد داوکینز دربارهٔ کلمه "پان‌تئیست" چنین اظهار می‌کند: «پان‌تئیست کلمه جلازده شده آتئیست (بی‌خدا/خداناباور) است». در نگاه اول به پانتئیسم بی‌دینی از آن دریافت نمی‌شود؛ زیرا نامیدن هرچیز
بی‌دینی از آن دریافت نمی‌شود؛ زیرا نامیدن هرچیز به عنوان خدا اساساً هیچ دینی الهی را اذیت نمی‌کند زیرا تمامی ادیان الهی بر این باورند که تمامی آنچه در آسمان‌ها و زمین است برای خداست و خدا آنهارا خلق کرده. مفهوم همه‌خدایی به چند هزار سال پیش برمی‌گردد و حضور باورهای همه‌خدایی در برخی از ادیان شرقی ادامه دارد. در غرب، مفهوم همه‌خدایی به عنوان الٰهیّات و فلسفه‌ای جداگانه بر اساس کارهای فیلسوف سدهٔ ۱۷، باروخ اسپینوزا، مشهورترین فیلسوف معتقد به این مکتب شناخته شد. کتاب اخلاق او در پاسخ به نظریهٔ دوگانه‌گرایی
شد. کتاب اخلاق او در پاسخ به نظریهٔ دوگانه‌گرایی معروف دکارت بود که جسم و روح دو وجود جدا هستند. اسپینوزا نظر یگانه‌انگاری را داشت که هر دو یکسان هستند، و یگانه‌انگاری یک بخش اساسی از فلسفهٔ اوست. او متّهم است به این‌که، از کلام خدا، برای توصیف وحدت همه چیز استفاده کرده است. همه‌خداانگاری. همه‌خداانگاری یک نظر است که دنیا (یا جهان) و خدا (یا پروردگار) را مانند هم می‌داند. همه‌خداانگاران به یک خدای شخصی یا انسان انگارانه یا خالق معتقد نیستند. کلمه (pantheism) مشتق شده از کلمه یونانی (pan) به معنی «همه» «از
مشتق شده از کلمه یونانی (pan) به معنی «همه» «از همه چیز» و (theos) به معنی «خداوند». به معنای دقیق کلمه، به این نکته اشاره می‌کند که، خداوند در فرایند ارتباطی با جهان بهتر دیده می‌شود. اگر چه اختلافاتی در همه‌خداانگاری وجود دارد اما عمدهٔ عقیده‌ها دربارهٔ کل جهان و وحدتی که همه جا را فرا گرفته و طبیعت مقدس بنا شده است. در همه‌خداانگاری، خدا و جهان مانند هم هستند اما درخدا فراگیران خداوند محدود و دورتر یا بیرون از جهان قرار دارد. تاریخ. اولین بار نویسنده ایرلندی جان تولاند در انگلستان در سال ۱۷۰۵م در کتابی
جان تولاند در انگلستان در سال ۱۷۰۵م در کتابی به نام "بیان واقعی سوسینوس گرایی از همه خداانگاری " به کار برده است. او عقایدش را در سال ۱۷۱۰ م در نامه‌ای که به گوتفرید لایب نیتس نوشته است، اصلاح کرده است و آن زمانی بوده است که او از عقیده به خداهمه -انگاری برگشته و به جهان جاوید معتقد نبوده است. به هرحال بسیاری از نویسندگان اولیه، مدارس فلسفه و مذاهب معتقد به خدای واحد، عقیده‌هایی دربارهٔ همه‌خداانگاران بیان کرده‌اند. همه‌خداانگاری رواقیون با زنون از شهرهای کیتیون و کلومینانتن در امپراتوری فیلسوف مارسوس
کیتیون و کلومینانتن در امپراتوری فیلسوف مارسوس آرلیوس آغاز شد. در طول امپراتوری مسیحیت رم، فلسفه رواقی یکی از سه مکتب اصلی فلسفه بود که در راستای مکتب‌های ایپوگرافی و نوافلاطونی بود. تائوئیسم اولیه از لاوستی و ژانونستسی آغاز شد و در برخی مواقع همه خداانگاری مورد توجه بود. درکشورهای غربی همه‌خداانگاری در بین سال‌های حاکمیت مسیحیت در میان قرن‌های ۱۴ تا ۱۵ میلادی، وقتی که الحاد و سنت شکنی حاکم بود، مورد اند و اقرار گرفت. اولین پیشرفت با جوردانو برونو (سوزاندن ۱۶۰۰ شمع) آغاز شد. انتشار کتاب اخلاقیات با رواج
۱۶۰۰ شمع) آغاز شد. انتشار کتاب اخلاقیات با رواج اسپینوزا در سال ۱۶۷۵(به عنوان) منبع اصلی همه‌خداانگاری حجت را تمام کرد. اگر چه اسپینوزا بشخصه از کلمه «همه‌خداانگاری» استفاده نکرده و برخی در مورد اینکه بیشترین تمرکز او روی همه‌خداانگاری بوده است، بحث کرده‌اند. جان تولاند نیز در کنار اسپینوزا و برونو مسائلی را انعکاس داده است. در سال ۱۷۲۰ میلادی او نوشته است همه‌خداانگاران شکلی از جشن گرفتن اجتماعی در جامعه‌ای لاتینی است. مهم‌ترین بحث همه‌خداانگاری در سال ۱۷۸۵ در آلمان بود. بحث همه‌خداانگاری میان منتقد فدریک
در آلمان بود. بحث همه‌خداانگاری میان منتقد فدریک جادوکسی و دوستش موسی مندلسون به انتشار آگاهانه همه‌خداانگاری در بسیاری افکار آلمانی در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی کمک کرد. قرن ۱۹ در قرن ۱۹ همه‌خداانگاری مورد نظر مذاهب، بسیاری از نویسندگان مهم، فیلسوفان و بسیاری از فعالان مثل ویلیام وردرزث و ساموئل کالریج از بریتانیا، کنوت هامسون از نروژ، یوهان گوتلیب فیخته، فردیش ویلهم یوزف اشلینگ، گئورگ ویلهم و فردیش هگل از آلمان، والت ویتمن و رالف والدو امرسون و هنری دیوبدثورو از آمریکا واقع شد. به هر حال در طی ۲۰ قرن،
از آمریکا واقع شد. به هر حال در طی ۲۰ قرن، همه‌خداانگاری اطلاعات تازه‌ای به وسیله ایدئولوژیست‌های مدنی مثل کمونیسم و فاشیسم به وسیله آشوب‌های مخرب جنگ‌های جهانی دوم و اخیراً سنی‌گرایی فلسفی مثل اگزیستانسیالیسم و پست مدرن کسب کرد. پافشاری وحدت‌گراهای مشهور مثل نولست لاورنوس دانشمند، آلبرت انیشتن، یوت روبنسون جفرس، هنرمندان فرانک لویر، نویسنده و مورخ آرنولد توبنی مؤثر بوده است.
لیلا فیلمی ایرانی به نویسندگی و کارگردانی داریوش مهرجویی است که در سال ۱۳۷۶ منتشر شد. این دوازدهمین فیلم بلند مهرجویی است که در سال ۱۳۷۵ ساخته شد و به عنوان بهترین فیلم سال در دوره ۱۲ منتخب نویسندگان و منتقدان در سال ۱۳۷۶ قرار گرفت. این فیلم را می‌توان به نوعی تکمیل‌کننده سه‌گانه سارا و پری محسوب کرد که فیلم‌نامه آن همچون دو اثر قبلی اقتباسی است و بر اساس داستانی نوشته مهناز انصاریان به نگارش درآمده است. "لیلا" نخستین فیلم لیلا حاتمی در دوربین داریوش مهرجویی است. این همکاری سال‌ها بعد با فیلم "نارنجی‌پوش"
است. این همکاری سال‌ها بعد با فیلم "نارنجی‌پوش" تکرار شد. لیلا حاتمی برای بازی در این فیلم سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را در جشنواره فجر از آن خود کرد. علی مصفا پیش از این در فیلم "پری" با مهرجویی همکاری کرده بود و این همراهی در فیلم‌هایی چون "دختر دایی گمشده" و "میکس" تکرار شد. مدیریت فیلم‌برداری این فیلم را محمود کلاری برعهده داشت و تدوین آن با مصطفی خرقه‌پوش بود. موسیقی فیلم نیز توسط کیوان جهانشاهی و فریدون شهبازیان ساخته شد. داستان فیلم. لیلا (لیلا حاتمی) و رضا (علی مصفا) در یک مراسم شله‌زرد
(لیلا حاتمی) و رضا (علی مصفا) در یک مراسم شله‌زرد پزان همدیگر را می‌بینند و چندی بعد با هم ازدواج می‌کنند. آن دو پس از مدتی زندگی متوجه می‌شوند که لیلا نمی‌تواند فرزندی به دنیا بیاورد. آن‌ها درمان‌های متعدد و آزمایش‌های گوناگونی را دنبال می‌کنند. اما همه بدون نتیجه می‌ماند. در این میان هر چند برای رضا بچه‌دار نشدن لیلا اهمیتی ندارد اما مادرش با وجود این احساس رضایت و خوشبختی رضا از زندگی بدون فرزند، لیلا را تحت فشارهای شدید قرار می‌دهد و از او می‌خواهد که اجازه دهد برای رضا همسری بگیرند تا فرزندی برای او
اجازه دهد برای رضا همسری بگیرند تا فرزندی برای او بیاورد و سپس همسر دوم رضا از زندگی آن‌ها خارج شود. فشارهای مادر رضا بالاخره جواب می‌دهد و لیلا، رضا را راضی می‌کند. بدون اطلاع خانواده لیلا ازدواج مجدد رضا با گیتی (شقایق فراهانی) انجام می‌شود. اما شب عروسی، لیلا به خانه مادرش پناه می‌برد و حاضر نمی‌شود به زندگی رضا برگردد. رضا این عمل را خلاف قول‌های قبلی لیلا می‌داند و مدتی بعد همسر دومش را طلاق داده و فرزند دختری را که از او دارد به مادرش می‌سپارد و خود تنها زندگی می‌کند. گیتی دوباره ازدواج می‌کند و رضا
زندگی می‌کند. گیتی دوباره ازدواج می‌کند و رضا هم با خواهش‌های مکرر از لیلا و خانوادهٔ او، روزی در همان مراسم شله‌زرد پزان با دخترش باران به دیدار لیلا می‌رود.
چهل چای، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت استان گلستان ایران. جمعیت. جمعیت دهستان چهل چای بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳٬۹۷۸ نفر (۶٬۰۰۳ خانوار) بوده است.
قصبه قلعه قافه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت استان گلستان ایران. جمعیت. جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۱۷۲ نفر (۱٬۳۳۸ خانوار) بوده است.
بازگیر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چهل‌چای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۰۸ نفر (۲۰۲ خانوار) بوده است.
کویت‌محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران. مراکز زیارتی. امام زاده موسی (ع)، که در فاصله یک کیلومتری این روستا واقع شده‌است و مورد توجه زائرانی از روستاهای اطراف می‌باشد. جمعیت. این روستا در دهستان چهل‌چای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۵۲ نفر (۱۴۱ خانوار) بوده است.
شرکت صحرا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان چهل‌چای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵۶ نفر (۱۰۵ خانوار) بوده است.
حسن‌خان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان چهل‌چای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۹۱ نفر (۲۴۴ خانوار) بوده‌است.
ده عبدالله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران. جمعیت. مردم این روستا شامل اقوام ترک ( آذری و قزلباش ) ، سیستانی و فارس هستند . اکثر سیستانی های حاضر در روستا در طی چند سال اخیر به واسطه خاک حاصلخیز و موارد دیگر به این روستا کوچیده اند . جمعیت این روستا حدودا پانصد نفر میباشد . امام زاده کاظم. امام زاده کاظم در کنار این روستا قرار گرفته است . نام اصلی این امام زاده مشخص نیست ، ولی به این خاطر آن را امامزاده کاظم می نامند که از اجداد موسی کاظم است .
حران (کران) شهری بسیار کهن در میانرودان است که اکنون در استان شانلی‌اورفه ترکیه امروی قرار دارد. حران در سال ۵۳ پ.م محل درگیری سهمگینی میان لشکریان شاهنشاهی اشکانی و جمهوری روم بوده که در این جنگ سورنا فرمانده سپاه ایران با ۱۰۰۰۰ نیرو موفق به شکست کراسوس فرمانده سپاه روم با ۴۵هزار نیرو می‌شود که این جنگ آغاز جنگ‌های ۷۰۰ ساله میان ایران و روم بوده است. حران منزل ابراهیم پیغمبر بود و به ویژه به عنوان مرکز عمده صابئین و دینشان نامدار است. شهرت جاودانی این شهر به سبب فلاسفه و دانشمندانی است که در دوران اسلامی
به سبب فلاسفه و دانشمندانی است که در دوران اسلامی از آن برخاستند، که از نامدارترینشان ثابت بن قره و فرزندان و نوادگان او، بتانی است. طبق افسانه ها حران نخستین شهری است که پس از طوفان نوح ساخته شده است. مقدسی گوید: «حران شهری است نیکو و دارای دژی از سنگ. چنان نیکوبنیان مانند بنای بیت‌المقدس و در آن مسجدی نیز هست.» حران نام یکی از عموهای ابراهیم نیز هست و احتمالاً نام این شهر هم از همین نام گرفته شده است. در سه فرسنگی شمال آن مکانی است به نام زادگاه ابراهیم یا الرها که گویند زایش ابراهیم پیغمبر در آن جا بوده
الرها که گویند زایش ابراهیم پیغمبر در آن جا بوده است. این نام تا آغاز سده ۹م بر این شهر باقی بود و از آن پس رومیان آن را اِدِسا می‌خواندند. این نام هم حدود ۷۰۰ سال باقی ماند. پس از آن که در سده شانزدهم میلادی (سال ۱۵۱۷م) ترکان عثمانی در دوره سلطان سلیم عثمانی آن را از ممالیک حلب گرفتند، آن را «ارفا» نامیدند، که تحریف نام عربی «رها» است. امروزه از حران تنها ویرانه‌هایی باقی مانده که کولیان و عشایر عرب‌زبان در فصل زمستان پیرامونش چادر می‌زنند و گوسفند می‌چرانند. همانان نیز در فصل تابستان به سبب خشکی زمین و
همانان نیز در فصل تابستان به سبب خشکی زمین و گرمای هوا به طرف کناره‌های دریای مدیترانه در استان هاتای یا به سوریه می‌کوچند.