payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سینه زن‌ها با هر ضربه به سینه در همان حال یک گام به سمت راست برمی‌دارند و حلقه مدام به خلاف عقربه‌های ساعت می‌چرخد. این نوع سینه زنی موسوم به «شِیلَنگِهْ» در طالقان مرسوم است. همچنین سینه زنی با دو دست با تشکیل حلقه ویا در دو صف نیز معمول است. معماری روستا. معماری ساختمان‌های روستا از نظر تغییر در ساختار به ۳ دوره قابل تقسیم است: ۱:دوره دهه ۵۰ شمسی و قبل از آن ۲:دوره دهه‌های ۶۰ و ۷۰ ۳:دوره دهه ۸۰ مصالح بناها در معماری قدیم باریکان همانند قرون متمادی قبل از آن عبارت بود از: خشت در ابعاد مختلف -کاه گل و
از آن عبارت بود از: خشت در ابعاد مختلف -کاه گل و تیرهای چوبی. خانه‌های روستا رو به جنوب قرار داشت و به استثنای منزل مرحوم کربلائی فتحعلی باریکانی عموماًدر یک طبقه احداث شده بودند. به‌طور معمول هر واحد مسکونی از دو قسمت مجزای و معمولاً هم‌جوار &lt;مسکونی&gt; و &lt;دامداری&gt; (طویله) تشکیل می‌شد. پی ساختمان‌های روستا بسیار قطور و معمولاً بیش از ۶۰ سانتیمتر بود. ابتدا در حدود ۱ متر زمین در محل احداث دیوارها پی کنی می‌شد و سپس تا حدود نیم متر یا کمی بیشتر از سطح زمین دیوار سنگ چین و پس از این مرحله خشت چینی
سطح زمین دیوار سنگ چین و پس از این مرحله خشت چینی آغاز می‌شد. خشتها در ابعاد ۳۰ در ۳۰ با استفاده از قالب چوبی و گل رس تهیه و تا ۵ سانتیمتر قطر داشتند و پس از خشک شدن در نور آفتاب بکار بره می‌شد. خشت چینی با لایه‌های‌های گل در هر ردیف تا زیر سقف ادامه می‌یافت. ارتفاع دیوارها تا حداکثر ۳ متر در نظر گرفته می‌شد. همچنین بر بالای دیوارهای هر اتاق یک تیر چوبی به موازات دیوار قرار می‌دادندکه به آن &lt;نُکَاسْ&gt; گفته می‌شد. در احداث سقف یک چوب بلند و قطور که به آن &lt;حمال&gt; گفته می‌شد در مرکز و هم محور با طول
&lt;حمال&gt; گفته می‌شد در مرکز و هم محور با طول اتاق قرار داده هی‌شد. این چوب از جنس درختان جنگلی به نام &lt;وُزمِ&gt; تهیه می‌شد که بسته به تمکن یا سلیقه تراش خورده یا بدون تراش بکار می‌رفت و بسیار مقاوم بود. اما در مواردی که طول اتاق بیش از ۳ متر بود؛ برای جلوگیری از خم شدن تیر حمال؛ معمولاً در مرکز این تیر چوب یا جوبهائی به نام &lt;ستون&gt; قرار می‌دادند. سپس بر روی تیرها که معمولاً با نیم متر فاصله کار گذاشته می‌شدند؛ بسته به امکان تخته؛ شاخ و برگ یا حصیر گذاشته می‌شد و روی آن را با گل نرمی به نام
حصیر گذاشته می‌شد و روی آن را با گل نرمی به نام &lt;شِفْته&gt; به ضخامتی تا حدود ۲۰ سانتیمتر می‌پوشاندند و بر روی شفته حدود ۱۰ سانتیمتر کاه گل می‌کشیدند. پس از شیب بندی &lt;بِیْم&gt; (بام)؛ در سمت مخالف شیب ناودان تعبیه می‌شد که از حنس چوب بود و به آن &lt;نَاچُولَک&gt; گفته می‌شود. در هنگام بارندگی برای جلوگیری از چکه آب با استوانه‌ای سنگی (بام غلطان) که &lt;بِیْم گردان&gt; نامیده می‌شد و دارای وزنی بیش از ۵۰ کیلو بوده و دسته‌ای فلزی داشت؛ سراسر بام را غلتک می‌زدند. تا با متراکم شدن خاک رس سطح روئی از نفوذ
می‌زدند. تا با متراکم شدن خاک رس سطح روئی از نفوذ آب باران و ایجاد چکه از سقف جلوگیری شود. معمولاً در سقف مرکز هر اتاق از بنا اعم از مسکونی یا دامداری یک دریچه ۵۰ در ۵۰ در نظر گرفته می‌شدکه به آن &lt;دِرْجِی&gt; گفته می‌شود: خروج دود در واحد مسکونی و ورود علوغه خورد شده در زمستان از بالای بام به طویله از کارکردهای &lt;درجی&gt; است. درب ورودی منازل دو لنگه و از الوار قطور ساخته می‌شد. درب اتاق‌ها نیز چوبی بودند. بناهای مسکونی نوعاً داری ایوان بودند که رو به جنوب قرار داشت. نمای بیرونی دیوارها با گاه گل
به جنوب قرار داشت. نمای بیرونی دیوارها با گاه گل پوشانده می‌شد و بعضاً تا حدود یک متر از نمای دیوارها با گلی که از خاکی سفید رنگ حاصل می‌شد؛ ٰ تزئین می‌شد. در دهه ۶۰ با توجه به شرایط اقلیمی منطقه و بارش باران و به ویژه برف باری سنگین که نیازمند نیروی جوان برای برف روبی بود و کاهش نیروهای جوان در روستا در دهه‌های ۶۰ و۷۰؛ استفاده از الگوی استان‌های شمالی و کاربری ورقه‌های فلزی که اصطلاحاً &lt;شیروانی&gt; نامیده می‌شود؛ به‌تدریج معمول شد. در این مرحله نسل جدیدی از بناهای مناطق ییلاقی پا به عرصه گذارده و احداث
از بناهای مناطق ییلاقی پا به عرصه گذارده و احداث بناهای آجری با طرحی نیمه روستائی نیمه شهری رواج یافت. این بناها با پی چینی سنگ و احداث دیوارهای آجری تا حداکثر ۲۰ سانتیمتر دارای فضاهای جدیدی چون پذیرائیٰ هال؛ کمد دیواری؛ آشپزخانه؛ سرویس بهداشتی و حمام بود. عمده بناهای جدید در این دوره در محل کنونی روستا احداث شده‌است. در دهه ۸۰ نوع معماری از حالت روستائی به کلی تغییر جهت داد و به سمت الگوهای &lt;ویلا&gt;‌سازی و &lt;آپارتمان&gt;‌سازی گرایش یافت. اینک فقط معدودی از ساختمان‌های روستا به حال اولیه هنوز
فقط معدودی از ساختمان‌های روستا به حال اولیه هنوز بهره‌برداری می‌شود و بیشتر بناها با الگوی معماری ییلاقی احداث می‌شود. طراحی تراس؛ شومینه؛ به کاربری سفال در سقف و ساخت بنا در چنین طبقه از مشخصات معماری دهه ۸۰ است. بناهای این دوره عموماً در خارج از محیط قبلی روستا و در اماکنی چون میاندشت؛ گیلنکی چْکی‌سر و سنگ‌دشت احداث شده‌است. کشاورزی و دامداری. دهکده باریکان در زمره روستاهای متوسط منطقه طالقان محسوب می‌شود و دارای مزارع چندان وسیعی نیست. اما با این وصف در گذشته‌ای نه چندان دور، کشاورزی مهم‌ترین محل درآمد
گذشته‌ای نه چندان دور، کشاورزی مهم‌ترین محل درآمد محسوب می‌شد. مزارع باریکان به دو دسته «آبِی» و «دیمی» تقسیم می‌شوند. زمین‌های آبی عمدتاً در امتداد جنوب به شمال روستا و به موازات رودخانه باریکان و نیز دز ضلع جنوب شرق مزارع &lt;گهره - سنگ دشت - آقا چشمه&gt; قرار دارند و زمین‌های دیم در ضلغ شمال شرق روستا و عمدتاً در مزارع «جارو زمینان و اسپی‌گلک» واقع شده‌اند. آب مزارع دیمی عمدتاً از رودخانه باریکان تأمین می‌شود که ار محلی به نام «بندگاه» از فاصله در حدود ۵ کیلومتری به جنوب روستا وارد و در استخری که
حدود ۵ کیلومتری به جنوب روستا وارد و در استخری که «باریکانی استل» نامیده می‌شود، ذخیره و سپس بر اساس &lt;نوبت آب&gt; که به فاصله هر ۶ روز یکبار تعیین شده‌است، توسط صاحبان مزارع به زمین‌ها هدایت می‌شود. همچنین برخی دیگر از زمین‌های آبی توسط چشمه‌ها مشروب می‌گردد که از مشهورترین آن‌ها «آقاچشمه» و «باریکانی‌چشمه» را می‌توان نام برد. باریکانی‌ها مانند سایر روستاهای طالقان علاوه بر کشاورزی به دامداری نیز اشتغال داشتند. تقریباً اکثر اهالی علاوه بر چارپایانی چون گاو نر، الاغ و قاطر که در کشاورزی مورد استفاده
گاو نر، الاغ و قاطر که در کشاورزی مورد استفاده بودند، تعدادی گاو ماده، گوسفند (قوچ و میش) و بز نیز پرورش می‌دادند. همچنین نگهداری مرغ و خروس نیز رواج داشت. مهاجرت اهالی به تهران و کرج که از حدود ۵۰ سال قبل آغاز شده‌است، کشاورزی و باغداری را به حداقل کاهش داده‌است. هم‌اکنون دامداری کاملاً منسوخ شده و همچنین غیر از معدودی از مزارع آبی و باغ، کشت دیم به کلی متوقف شده‌است. محصولات کشاورزی. تا اواخر دهه۵۰ گندم محصول اصلی باریکان بود. کاشت سایر محصولات زراعی علوفه‌ای و جالیزی چون: جو، شبدر، عدس، کدو، خیار، هویج،
و جالیزی چون: جو، شبدر، عدس، کدو، خیار، هویج، پیاز، لوبیا، گوجه فرنگی نیز رواج داشت. هم اینک کاشت این نوع محصولات تقریباً متوقف شده‌است. در این دوره میوه‌های درختی نظیر الوٰ آلبالو، زردآلو به صورت محدود بهره‌برداری می‌شد و درختان توت، گردو و سنجد نیز کم و بیش کاشته می‌شد. از دهه ۵۰ که گرایش به باغداری گسترش یافت. سیب عمده محصول باریکان را تشکیل می‌دهد. بهره‌برداری از میوه‌هائی چون گیلاس در چند نوع، زردآلو و آلبالو نیز مرسوم است. مزارع عمده باریکان. مزارع باریکان هر چند وسیع نیستند. اما هریک دارای اسامی
باریکان هر چند وسیع نیستند. اما هریک دارای اسامی بخصوصی هستند که بر اساس شکل ظاهریٰ انتساب به یک خاطرهٰ موقعیت استقرار یا تعلق داشتن به اشخاص و امثالهمٰ نام‌گذاری شده‌اند. زمین‌های کشاورزی در هریک از مزارع روستا عمدتاً در مساحتهای کم (حداکثر تا حدود ۱۰۰۰ متر) پراکنده هستند. مالکیت در باریکان عمدتاً به صورت &lt;خرده مالک&gt; می‌باشد. اما کوشش‌هائی از ۴۰ سال قبل به این سو برای پکپارچه کردن مزارع البته در مقیاس کوچک و عمدتاً به دلیل ایجاد &lt;باغ&gt; صورت گرفته‌است. رودخانه‌های باریکان. رودخانه «باریکان
گرفته‌است. رودخانه‌های باریکان. رودخانه «باریکان روخانه» یکی از دو رود روستا می‌باشد که از رشته کوه جنوبی روستا که به «ارژنگ یا ارزنگ قله» موسوم است، سرچشمه می‌گیرد. در دامنه ارزنگ قله دو شعبه رودخانه ارزنگ و باریکان رودخانه به یکدیگر متصل شده و پس از پیمودن حدود ۱۴ کیلومتر به رودخانه «شاهرود» می‌پیوندد. رودخانه باریکان که به زبان تاتی «باریکان‌روخانه» نامیده می‌شود، رودخانه‌ای دائمی است. لیکن در از نیمه دوم فصل بهار و تابستان آب آن از محلی به نام «بندگاه» برای مصارف کشاورزی روستا و بخش‌های شمالی روستای
برای مصارف کشاورزی روستا و بخش‌های شمالی روستای «فشندک» مورد استفاده قرار می‌گیرد. دیگر رودخانه باریکان رودخانه فصلی «کامیکی‌روخانه» نام دارد که از دره «سیف‌دارک» در جنوب روستا سرچشمه گرفته و پس از طی دره «گهره» به دره «کامیکی‌دره» وارد و سپس به رودخانه «شاهرود» می‌پیوندد. طول رود حدود ۶ کیلومتر است که در فصل زمستان و اوائل بهار دارای آب و در مابقی سال خشک است. چشمه‌ها. دبی آب چشم‌های روستا با یکدیگر متفاوت است اما از حداکثر ۱ اینچ تجاوز نمی‌نماید. چشمه‌ها معمولاً به نام موقعیت محل استقرار نامیده می‌شوند؛
معمولاً به نام موقعیت محل استقرار نامیده می‌شوند؛ و از نظر موقعیت جغرافیائی به چهار دسته قابل تقسیم هستند چشمه‌های ضلع جنوب غربی:گلوگاهی‌چشمه چشمه‌های ضلع جنوب شرقی:–موش‌چشمه–آهنگرچشمه – -سیفدارکی‌چشمه -سنگ‌دشتی‌چشمه چشمه‌های ضلع شمال غرب:آقاکوره‌ای‌باغ‌چشمه- کاهن‌بندی‌چشمه- گلینکی‌چکی‌سری‌چشمه- چاک زمینی چشمه- حاج آقا چشمه - لاتی چشمه چشمه‌های ضلع شمال غرب:کمرانی‌چشمه-مزرعه ایس چشمه- چالانی چشمه چشمه‌های محل استقرار روستا:نظرچشمه– باریکانی‌چشمه-سیدآباد آب لوله‌کشی بهداشتی روستا از دو چشمه &lt;گلوگاهی
آب لوله‌کشی بهداشتی روستا از دو چشمه &lt;گلوگاهی چشمه&gt; (۶۵٪) در فاصله ۵۰۰ متری جنوب و &lt;سیفدارکی چشمه&gt; (۳۵٪) در فاصله ۱۱۰۰ متری جنوب شرق تأمین می‌شود. از اواخر دهه ۷۰ و به ویژه در دهه۸۰ احداث چاه نیز متداول شده‌است و به این ترتیب از آبدهی بسیاری از چشمه‌ها کم و بیش کاسته شده‌است. راه‌های دسترسی و فواصل. فاصله روستای باریکان تا: بزرگراه کرج – قزوین:۴۷ کیلومتر شهر تهران :۱۳۵کیلومتر شهر کرج :۹۵ کیلومتر شهر شهرک طالقان:۴/۴ کیلومتر روستای میناوند :۱/۲ کیلومتر روستای گلینک :۷/۲ کیلومتر روستای زیدشت :۷/۳
روستای گلینک :۷/۲ کیلومتر روستای زیدشت :۷/۳ کیلومتر روستای جوستان :۱۰ کیلومتر تا ابتدای سد طالقان ۱۱: کیلومتر تا دریاچه سد طالقان:۸/۱ کیلومتر هم‌اکنون یگانه راه اصلی دسترسی به روستای باریکان عبارت است از: راه طالقان به شهرک که از کیلومتر ۹۰ بزرگراه تهران - قزوین آغاز و در حدود ۳ کیلومتر قبل از شهرشهرک از مسیر اصلی جدا و پس از طی حدود ۲/۱ کیلومتر به روستا وصل می‌گردد. هر دو راه اصلی و فرعی آسفالت است. راه دیگری در دست احداث است که از شهر جدید هشتگرد به روستای ورکش سپس شهر شهرک متصل خواهد شد. این راه فاصله
ورکش سپس شهر شهرک متصل خواهد شد. این راه فاصله تهران تا شهرک طالقان را از ۱۳۵ کیلومتر در حدود ۳۵ کیلومتر کاهش خواهد دادو به این ترتیب فاصله تهران - باریکان در آینده نزدیک حدود ۱۰۰ کیلومتر خواهد شد. جمعیت. جمعیت ساکن اصلی در روستا از سه دهه قبل به این سو به‌تدریج کاهش یافته‌است. در آخرین سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت باریکان ۳۰۶ نفر بوده‌است. (مرد: ۱۶۵ زن: ۱۴۱جمعیت باسواد۲۸۱ نفر) لازم به توضیح است جمعیت مزبور در نیمه دوم سال معمولاً تا زیر۲۰ نفر کاهش می‌یابد. «باریکانی» نام فامیلی اکثریت منسوبین به باریکان است.
نام فامیلی اکثریت منسوبین به باریکان است. باریکان از نظر طایفه‌ای دارای چهار شاخه اصلی به نام‌های شاه مراد – میرزا - یوسف و قدم می‌باشد. امکانات. روستای باریکان دارای:آب لوله‌کشی بهداشتی، برق، ۱۰۰ شماره تلفن (پیش‌شماره۰۲۶۱۴۷۷)، مسجد و حسینیه، جاده دسترسی آسفالت و ساختمان دهیاری و شورای اسلامی است. تلفن همراه (همراه اول - ایرانسل) داری آنتن بوده و تمامی شبکه کشوری تلویزیون، شبکه قزوین و البرز قابل دریافت است. روستا دارای حمام جدید و نیز حمام خزینه‌ای و مدرسه ابتدائی بوده که از حدود ۲۰ سال قبل به این‌سو به
ابتدائی بوده که از حدود ۲۰ سال قبل به این‌سو به دلیل مهاجرت اهالی متروکه شده‌است.
طاق پیروزی یا طاق نصرت بنایی است در پاریس واقع در میدان شارل دوگل و در انتهای غربی خیابان شانز الیزه. این بنا به افتخار سربازانی ساخته شده است که در طول تاریخ، به ویژه، در دوران حکومت ناپلئون جان خود را در راه فرانسه فدا کرده‌اند. در دیوارهای داخلی و بر فراز این طاق نصرت نام فرماندهان نیروهای فرانسوی جنگ‌ها نقش بسته است. در زیر این بنا نیز مقبره یکی از سربازان گمنام جنگ جهانی اول واقع شده است. در پایین و در ضلع شرقی این بنا (به سمت شانزه لیزه) آتشی به یاد سربازان گمنام همواره شعله‌ور است که هر بعدازظهر طی
گمنام همواره شعله‌ور است که هر بعدازظهر طی مراسمی خاص با گاز طبیعی آتش آن را تجدید می‌کنند. بازدید از بنای یادبود همه روزه از ساعت 10 صبح تا 10:30 شب آزاد است. ساختار. این بنا مرکز محور تاریخی پاریس در نظر گرفته می‌شود. طاق پیروزی در سال ۱۸۰۶ توسط ژان-فرانسوا-ترز شالگرین طراحی شد. در طراحی این بنا تصاویری از زنان و مردان جوان و برهنه فرانسوی به نمایش درآمد که با دست خالی در برابر سربازان آلمانی سراپا زره‌پوش در حال مبارزه بودند. ارتفاع بنا ۵۰ متر، عرض آن ۴۵ متر و عمق این بنا ۲۲ متر است. این طاق نصرت
آن ۴۵ متر و عمق این بنا ۲۲ متر است. این طاق نصرت بزرگترین طاق نصرت موجود در جهان است. طراحی این بنا الهام گرفته از طاق نصرت تیتوس متعلق به دوره روم باستان است. جزئیات. &lt;br&gt; &lt;br&gt; &lt;br&gt; &lt;br&gt; &lt;br&gt; &lt;br&gt; &lt;br&gt; &lt;br&gt; &lt;br&gt;
بُزماهیان (Mullidae) یکی از خانواده‌های ماهیان است. چهار گونه از خانواده بزماهیان از آب‌های خلیج فارس و دریای عمان گزارش شده است: منابع. اسدی، هدایت و دیگران، اطلس ماهیان خلیج فارس و دریای عمان، سازمان تحقیقات و آموزش شیلات ایران، تهران: ۱۳۷۵.
مارماهیان دریایی (Muraenesocidae) یکی از خانواده‌های ماهیان است. از ماهیان استخوانی بدن خیلی دراز کشیده فاقد باله شکمی، دم فشرده، پوزه دراز، دهان بزرگ و دارای دندان‌های تیز، فک‌ها معمولی بوده و دراز نمی‌باشند، باله پشتی و مخرجی و دمی به یکدیگر پیوسته‌است و بعضی گونه‌ها فاقد باله سینه‌ای است. شکاف دهان تا پشت چشم ادامه می‌یابد، دندان‌های نوک تیز به صورت ردیفی یا دسته‌های مختلف بر روی فک‌ها و محور میانی دهان با دندان‌های نیش بزرگ و وحشتناک شبیه دندان افعی است، سوراخ‌های بینی جانبی، سوراخ‌های بینی خلفی روی لب
سوراخ‌های بینی جانبی، سوراخ‌های بینی خلفی روی لب فوقانی قرار ندارند، دهانه‌های آبششی شکاف مانند، دارای باله‌های سینه ای، باله‌های پشتی، دمی و مخرجی بزرگ و بهم متصل می‌باشند، فاصله مخرج تا دهانه‌های آبششی خیلی بزرگتر از طول سر می‌باشد، فاقد باله‌های شکمی می‌باشند. زیست‌شناسی : روی بسترهای نرم معمولاً تا عمق 1۱۰۰ متری زیست می‌کنند، همچنین وارد مصبها، مناطق کم عمق تا عمق زیاد (در بعضی گونه‌ها) نیز می‌شوند، تغذیه از ماهیان کوچک و سخت پوستان صورت می‌گیرد. اهمیت شیلاتی : گوشت آن‌ها قابل خوردن است. ولی در ایران
شیلاتی : گوشت آن‌ها قابل خوردن است. ولی در ایران مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. وسایل صید: رشته قلاب طویل،تَند،هزار قلاب، ترال، قلاب، گرگور. گونه‌های موجود در آب‌های جنوبی ایران: سالوسک
نگار فروزنده (زاده در شمیران، تهران) بازیگر ایرانی است. زندگیِ هنری. وی کلاس‌های بازیگری را زیر نظر حمید سمندریان گذراند و سپس به سینمای حرفه‌ای ایران روی آورد. بهترین بازی او در فیلم کافه ستاره اثر سامان مقدم بوده است. او بازیگری را از ۱۴ سالگی آغاز کرد. پس از بازی در فیلم پاپیتال، بسیاری از منتقدان بازی وی را ستودند. وی در دو فیلم از داریوش مهرجویی در سه نقش حضور یافت. مسعود کیمیایی، ابراهیم حاتمی‌کیا دیگر اسامی ثبت‌شده در کارنامهٔ هنری اوست. از ویژگی‌های بارز بازیگری نگار فروزنده، ایفای نقش‌های متفاوت
بارز بازیگری نگار فروزنده، ایفای نقش‌های متفاوت است. همچنین بازی در سه‌گانه فیلم اخراجی‌ها از بازی‌های ماندگار وی می‌باشد.
تله‌سی‌یِژ گونه‌ای وسیله جابه‌جایی یا بالابر است که معمولاً در پیست‌های اسکی و برخی پارک‌های منطقه‌ای به‌کار می‌رود. این بالابر از یک حلقه کابل فولادی پیوسته بین دو ایستگاه تشکیل شده که مجموعه‌ای از صندلی‌ها را جابه‌جا می‌کند و معمولاً تعدادی دکل میانی کابل را نگه می‌دارند. وسیله‌های جابه‌جایی مشابه تله‌اسکی و تله‌کابین هستند که تفاوت‌هایی با تله‌سی‌یژ دارند. منابع. Wikipedia contributors, "Chairlift," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Chairlift&amp;oldid=201578992
«ما مرد نیستیم» ترانه‌ای در سبک رپ، سروده شاهین نجفی و به خوانندگی وی، که توسط گروه تپش ۲۰۱۲ ساخته شد و در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۷ برابر با ۱ می ۲۰۰۸، یعنی روز جهانی کارگر، به جنبش زنان ایران تقدیم شده و از طریق شبکه جهانی اینترنت در اختیار مردم قرار گرفت. دربارهٔ ترانه. متن این ترانه از زندگی زن دردمند ایرانی و مسائلی از قبیل تظاهر به باکرگی، خودسوزی، انزواء، حجاب، تحمل تحقیر، خشونت و بازیچه بودن برای هوس‌های جنسی مرد سخن می‌گوید. واکنش‌ها. این ترانه به صورت ویدئوکلیپ در وبگاه یوتیوب ارائه شد که تا ۱۴ شهریور ۱۳۸۷
در وبگاه یوتیوب ارائه شد که تا ۱۴ شهریور ۱۳۸۷ تعداد ۱۳۷٬۴۳۲ بازدیدکننده داشته‌است. طی ۳ روز اول ارائه این کلیپ یعنی روز چهارم ماه می، حدود ۷۴۶۲ نفر و به عبارتی به‌طور متوسط هر دقیقه یک نفر، از این ویدئو دیدن کردند. به دنبال این استقبال گسترده، رادیوها، گروه‌ها، وبگاه‌ها، افراد و وبلاگ‌های مختلف دربارهٔ این ترانه از خود واکنش‌هایی بروز دادند که در ذیل می‌آید: وبگاه‌ها. برخی رادیوهای سرشناس در واکنش به این ترانه به معرفی ترانه و مصاحبه با شاهین نجفی، ترانه‌سرا، و امید پوریوسفی سرپرست گروه پرداختند. این
و امید پوریوسفی سرپرست گروه پرداختند. این رادیوها عبارتند از: رادیو دویچه وله. رادیو دویچه‌وله، صدای آلمان در مقاله و مصاحبه‌ای با شاهین نجفی که ۳ روز پس از بارگذاری، به تاریخ ۳ می۲۰۰۸، به قلم کیواندخت قهاری و با عنوان "موسیقی اعتراض و واقعیت: موفقیت ترانه رپ «ما مرد نیستیم»" ارائه کرد، از موفقیت فوق‌العاده این ترانه سخن گفت. این مقاله اذعان داشت که موفقیت ترانه به خاطر به کار بردن صحیح سه عامل شعر، موسیقی و اجرا در کنار هم بوده‌است، اما آنچه بیشتر از هر چیز دیگر در موفقیت آن نقش داشته، شعر ترانه بوده‌است
دیگر در موفقیت آن نقش داشته، شعر ترانه بوده‌است که بازتاب دهنده روح زمان بوده و به واقعیت‌های موجود در ایران اشاره می‌کرده‌است. رادیو زمانه. رادیو زمانه در مصاحبه و مقاله‌ای که به تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۸۷ توسط آزاده اسدی منتشر ساخت، به معرفی این اثر و مصاحبه با شاهین نجفی و امید پوریوسفی، سرپرست گروه تپش ۲۰۱۲ پرداخت. مقاله از شعر ترانه می‌گوید که به محدودیت‌های زنان و سختی‌هایی که در زندگی اجتماعی و حتی خصوصی در پیش رو دارند، اشاره دارد. شاهین نجفی از جنبش زنان ایران که ترانه را به آن‌ها تقدیم کرده‌است، می‌گوید
که ترانه را به آن‌ها تقدیم کرده‌است، می‌گوید و اینکه از نظر او فقط محدود به کمپین یک میلیون امضاء نیست و این ترانه به تمام زنانی که هرکجا و به هر دلیل توسط نظام جمهوری اسلامی ایران دستگیر می‌شوند تعلق دارد. وی انتقادی هم به جنبش زنان دارد و آن هم این است که بخش‌های زیادی از جنبش هنوز در یک زمینه مهم مرزبندی مشخصی ندارند و مشخص نکرده‌اند که انتقادشان به اسلام است یا حکومت جمهوری اسلامی؟ و با اعلام اینکه خودش مشخصا گرایش سکولاریستی تندی دارد، این انتقاد را به بخش‌های دیگر جامعه نیز تسری می‌بخشد و بیان
را به بخش‌های دیگر جامعه نیز تسری می‌بخشد و بیان می‌دارد که روشنفکران مذهبی بطن جامعه هم هنوز در این زمینه مرزبندی مشخصی ندارند. وی سکولاریسم روشنفکران داخلی را اخته معرفی می‌کند و مشخصا در این ترانه از اکبر گنجی می‌گوید که در ترانه اش با بیان اینکه: «"رستم میتونست حتی به قولی گنجی شه، یه کم کانت و پوپر بخونه فرنگی شه، می‌شد اسلام رو سکولاریستی تعبیر کنه، می‌شد قرآن رو تو هرمنوتیک تفسیر کنه"» وی را مورد انتقادی تیز قرار داده و معتقد است وی با کمی مطالعه آثار امانوئل کانت و کارل پوپر سعی دارد به صورتی
آثار امانوئل کانت و کارل پوپر سعی دارد به صورتی پارادوکسیکال اسلام را سکولاریستی تعبیر کرده و قرآن را با نظریه هرمنوتیک تفسیر کند. مقاله سپس از توجه کم فعالان جنبش زنان ساکن در ایران نسبت به ترانه در تاریخ نگارش مقاله سخن می‌گوید و شاهین نجفی هم اعلام می‌دارد که جز نیلوفر بیضایی و زیبا شیرازی که در خارج از ایران ساکن هستند، دیگر فعالان و احزاب سیاسی فعال زنان در ایران هیچ واکنشی نسبت به ترانه نشان نداده‌اند و این مسئله می‌تواند مرزبندی آن‌ها را با فعالیت ایشان مشخص کند. وی دلایل این انعکاس کم را دست گذاشتن
مشخص کند. وی دلایل این انعکاس کم را دست گذاشتن گروه بر روی مسائلی چون انتقاد از مذهب که برای فعالان داخلی خط قرمز بوده، و نیز انتقاد به اکبر گنجی می‌داند که شاید برای فعالان داخلی چندان جالب نباشد. او با تأکید دوباره بر روشنی موضعشان در برابر مذهب، سکولاریسم داخل ایران را فاقد محتوای درونی می‌داند. رادیو فردا. رادیوفردا هم در مقاله‌ای در تاریخ ۱۱ می۲۰۰۸ به قلم امیر زمانی فر و با عنوان "اعتراض موسیقی به جامعه مردسالار ایران" از شاهین نجفی و موفقیت این ترانه سخن گفت. مدرسه فمینیستی. وبگاه مدرسه فمینیستی
سخن گفت. مدرسه فمینیستی. وبگاه مدرسه فمینیستی کاریکاتوری تأثیر پذیرفته از این ترانه در بخش مبصر کلاس منتشر کرد و بعداً گفتگویی نیز با او انجام داد. افراد. نیلوفر بیضایی، کارگردان تئاتر مهاجر ایرانی، در نامه‌ای به شاهین نجفی ضمن تشکر، وی را به ادامه راهی که در پی گرفته‌است دعوت کرد. وی در این نامه گفت: آزاده سپهری، شاعر، نویسنده و فعال زنان اما، در نقدی بر این ترانه که در وبگاه شبکه بین‌المللی همبستگی با مبارزات زنان ایران انتشار یافت، این ترانه را به دلایلی ضدفمینیستی، ناسیونالیستی و عرب ستیز دانست. وی
ضدفمینیستی، ناسیونالیستی و عرب ستیز دانست. وی بیان داشت که چون سراینده از لفظ «ما مرد نیستیم» به معنی مبارزه نمی‌کنیم و غیرت نداریم استفاده می‌کند، نگاهی «مردانه» و تصویری مثبت از آن در ذهن دارد و این با روح فمینیستی در تضاد است. همچنین وی از لحنی طلبکارانه در این ترانه نسبت به جنبش زنان سخن می‌گوید و با اشاره به بیت «"خانم ما مرد نیستیم، رومون خط بکش؛ پرچم رو بگیر، خودت بشو رئیس جنبش"»، اینگونه باور دارد که سراینده القا می‌کند که زنان کاری از پیش نبرده‌اند و منتظرند تا مردان به میدان بیایند و حق و حقوق
و منتظرند تا مردان به میدان بیایند و حق و حقوق آن‌ها را از نظام جمهوری اسلامی ایران پس بگیرند. وی سپس با اشاره به تحولات اجتماعی عظیمی که توسط جنبش زنان ایران، در مقابله هر روزه با این نظام در جامعه ایران شکل گرفته‌است، از این ترانه به خاطر گفتن «"تو بوی زمین سوخته مون رو میدی خانم تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانم"» خطاب به زنان انتقاد می‌کند و باور دارد که سراینده نقش آن‌ها را در تحولات اجتماعی سال‌های اخیر نادیده گرفته‌است. آزاده سپهری در بخشی دیگر از نقدش، بیت «"رستم اگه بود، می‌گفت جدم عرب بود؛ خزر
نقدش، بیت «"رستم اگه بود، می‌گفت جدم عرب بود؛ خزر مال روسها، خلیج، خلیج عرب بود"» را مورد اشاره قرار می‌دهد و نتیجه می‌گیرد که شاهین نجفی دارای دیدگاه ناسیونالیستی و حتی عرب‌ستیزانه است و با غیرانسانی توصیف کردن عرب‌ستیزی، برخورد سراینده را غیرمسئولانه می‌داند.
سازمان تربیت بدنی سازمانی دولتی در ایران بود که توسط دولت ایران نظارت و هدایت می‌شد. این سازمان یکی از معاونت‌های ریاست جمهوری و رئیس آن یکی از معاونین رئیس‌جمهور ایران به‌شمار آمده و به‌طور مستقیم توسط رئیس‌جمهور برگزیده می‌شد. سازمان تربیت بدنی در سال ۱۳۸۹ با مصوبه مجلس شورای اسلامی منحل و به وزارت ورزش و جوانان تبدیل شد.
مصطفی دنیزلی (زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۴۹) بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی کنونی فوتبال اهل ترکیه است. او در تعداد زیادی از تیم های مطرح ترکیه مربیگری کرده است؛ از جمله سه تیم بزرگ دره باغ (دره بوران، دهگه و زیرخله) و با هر سه تیم موفق به قهرمانی در سوپر لیگ ترکیه شده است؛ او تنها مربی تاریخ فوتبال ترکیه است که با سه تیم مختلف، قهرمان سوپر لیگ ترکیه شده است. او هم‌چنین سابقه هدایت باشگاه فوتبال آلمانیا آخن، تیم ملی فوتبال ترکیه، باشگاه فوتبال ریزه اسپور،پرسپولیس تهران، باشگاه فوتبال پاس تهران، باشگاه فوتبال
تهران، باشگاه فوتبال پاس تهران، باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا، باشگاه فوتبال تراکتور و آلتای اسپور را در کارنامه دارد.وی هم اکنون مدیربرنامه ورزشی باشگاه فوتبال پاختاکور تاشکند است.وی تنها ده بازی در تیم ملی ترکیه داشته است. او با تعویض های طلایی خود خالق دربی معروفِ ایمون زائد و ده دقیقه ده نفره سه گل لقب گرفت افتخارات. بازیکن. آلتای ازمیر. جام حذفی ترکیه: ۶۷–۱۹۶۶، ۸۰–۱۹۷۹ مربی. گالاتاسارای. سوپر لیگ ترکیه: ۸۸–۱۹۸۷ جام حذفی ترکیه: ۹۱–۱۹۹۰ سوپر جام ترکیه: ۱۹۸۸، ۱۹۹۱ فنرباغچه. سوپر لیگ ترکیه: ۰۱–۲۰۰۰ بشیکتاش.
۱۹۹۱ فنرباغچه. سوپر لیگ ترکیه: ۰۱–۲۰۰۰ بشیکتاش. سوپر لیگ ترکیه: ۰۹–۲۰۰۸ جام حذفی ترکیه: ۰۹–۲۰۰۸ ریزه اسپور. لیگ دسته اول ترکیه: ۱۳–۲۰۱۲
میلاد میداودی (زادهٔ ۳۰ دی ۱۳۶۳ در مسجدسلیمان) بازیکن سابق استقلال تهران و تیم ملی فوتبال، مربی فوتبال اهل ایران است. میداوودی ۳۰ بازی ملی و ۶ گل زده را نیز در کارنامه خود دارد وی با لقب میلاد واویلا دربین هواداران استقلال و ضربات ایستگاهی مرگبارش مشهور بود. گل او به پیکان در جریان جام حذفی۹۱_۱۳۹۰ از زیباترین گل‌های تاریخ جام حذفی ایران است. مصدومیت او مقابل ملوان بندر انزلی از تلخترین خاطرات هواداران استقلال تهران بشمار می‌رود. از او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای سوخته فوتبال ایران یاد می‌شود که پس
استعدادهای سوخته فوتبال ایران یاد می‌شود که پس از مصدومیت تلخ مقابل ملوان در انزلی توسط سعید سالارزاده هرگز بازیکن سابق نشد مدافع ملوانی‌ها با یک تکل کاری کرد که او دیگر آن بازیکن سابق نشود جالب است که داور آن صحنه را خطا تشخیص نداد در حالی که مچ پای میداوودی خرد شده بود و پس از بازگشتش باید با چند پلاتین در مچ پایش به فوتبال ادامه می‌داد.و او کابوس همه ی تیمها بود سوابق ملی. میداوودی در تمام رده‌های سنی تیم ملی (نوجوانان، جوانان، امید، تیم ملی ب و تیم ملی بزرگسالان) بازی و گلزنی کرده است. او در سال ۲۰۰۳
بزرگسالان) بازی و گلزنی کرده است. او در سال ۲۰۰۳ در ترکیب تیم ملی جوانان، آقای گل مسابقات جام میلز هندوستان شد. در رده بزرگسالان و تیم ملی، تا پایان سال ۱۳۹۰ در ۳۰ مسابقه مقابل تیم‌های ملی مختلف به میدان رفت. میداوودی ۲۹ بار برای تیم ملی بازی کرده که ۶ گل و ۶ پاس گل در کارنامه وی وجود دارد. اولین گل ملی میداوودی در خرداد سال ۱۳۸۶ مقابل تیم ملی فوتبال فلسطین در رقابت‌های غرب آسیا در کشور اردن و آخرین گل ملی میلاد در برابر تیم ملی فوتبال اندونزی در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ به ثمر رسید. افتخارات. تیم
مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ به ثمر رسید. افتخارات. تیم ملی فوتبال ایران قهرمان مسابقات فوتبال غرب آسیا (۲ دوره) ۲۰۰۷ ، ۲۰۰۸ باشگاه فوتبال الاهلی امارات قهرمان جام حذفی امارات ۲۰۰۸ قهرمان لیگ برتر امارات متحده عربی ۲۰۰۹ باشگاه فوتبال استقلال تهران قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۹۱-۱۳۹۰ باشگاه فوتبال نفت مسجد سلیمان قهرمان دسته یک ایران: ۱۳۹۷ منابع. ۲.https://borna.news/fa/news/2157168/تجربه-جدید-ستاره-محبوب-استقلالی-در-عرصه-مربیگری
آرامگاه شیخ احمد جامی که با نام مزار شیخ احمد جام نیز شناخته می‌شود، مدفن و مقبره شیخ احمد جامی، با قدمتی نزدیک به ۸۰۰ سال در شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی است. این بنا مربوط به سدهٔ ۹ تا ۱۲ ه‍.ق است و داخل شهر تربت جام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این مجموعه شامل حدود ده بناست که به تدریج و توسط مریدان شیخ جام که بعضی از آنها از حاکمان و زمامداران عصر نیز بوده‌اند و در طی قرون ۹ تا ۱۲ هجری ساخته شده است. در حالی که مرقد شیخ، به صورت