payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امور سیاسی و دولتی شد. امروزه هنوز هم این جلسات در بسیاری از شهرهای ایالات نیوانگلند برگزار می‌شود، البته با این تفاوت که اکنون زنان هم می‌توانند در این جلسات شرکت کنند. صنعت و اقتصاد. به علت طبیعت کوهستانی و غیر حاصلخیز نیوانگلند، کشاورزی و مزرعه داری در این ایالات، بر خلاف ایالات جنوبی، غیرممکن بود. به همین علت از سال ۱۷۵۰ به بعد ساکنان نیوانگلند برای امرار معاش به حرفه‌های دیگر روی آوردند و کشتی سازی، ماهیگیری، تجارت و بازرگانی تبدیل به فعالیت‌های اصلی اهالی نیوانگلند شد. در زمینه تجارت و بازرگانی،
اهالی نیوانگلند شد. در زمینه تجارت و بازرگانی، اهالی نیوانگلند خصوصیات بارزی مانند سخت کوشی و پشتکار، زیرکی، تدبیر و صرفه جویی و ابتکار و خلاقیت از خود نشان دادند. با آمدن انقلاب صنعتی به آمریکا در نیمه اول قرن نوزدهم، این خصوصیات و استعداد مردم نیوانگلند در تجارت سبب شد تا در شهرهای ماساچوست، کانکتیکت و رودآیلند، کارخانه‌های متعددی برای تولید انواع کالاها مانند پارچه، تفنگ و ساعت تأسیس شود. شهر بوستون به عنوان مرکز اقتصادی نیوانگلند، تأمین‌کننده سرمایه اصلی جهت راه‌اندازی این صنایع بود. در سال‌های اخیر،
جهت راه‌اندازی این صنایع بود. در سال‌های اخیر، اکثر کارخانه جات و صنایع از این منطقه پرجمعیت، به ایالت‌ها و کشورهای دیگر که هزینه تولید در آن‌ها پایین‌تر است، منتقل شده‌اند. با این حال به علت وجود صنایع میکروالکترونیک، کامپیوتر و بیوتکنولوژی و هم چنین دانشگاه‌های معروف، خدمات مالی و بانکی مناسب، توریسم و داروسازی در این مناطق، باعث رشد و قدرت اقتصادی نیواینگلند شده‌است. فرهنگ. نیواینگلند از نظر فرهنگی بسیار پیشرو و مترقی می‌باشد. وجود موسساتی هم چون ارکستر سمفونی بوستون و موزه هنرهای زیبا، به این ناحیه بار
بوستون و موزه هنرهای زیبا، به این ناحیه بار فرهنگی بالایی داده‌است. از نظر علمی و دانشگاهی نیز نیوانگلند جزو برترین مناطق آمریکا می‌باشد. شماری از برجسته‌ترین و بانفوذترین دانشگاه‌ها و کالج‌های دنیا در این منطقه هستند. دانشگاه‌هایی مانند هاروارد، ییل، براون، دارتموث، ولسلی، اسمیت، ام تی هالیوک، ویلیامز، امهرست و وسلیان شماری از دانشگاه‌های نیواینگلند می‌باشند. ادبیات. از آثار ادبی مشهور نیواینگلند می‌توان به کتاب‌های والدن و زندگی در بیشه زار اثر تورو اشاره کرد. امیلی دیکنسون و رابرت فراست نیز اهل
اشاره کرد. امیلی دیکنسون و رابرت فراست نیز اهل نیواینگلند بودند. هریت بیچر استو، نویسنده کتاب معروف کلبه عمو تام، که تأثیر بزرگی بر جنبش آزادی بردگان داشت، نیز از نیواینگلند بود. معماری. از زمانی که برخی از ساکنان اصلی نیوانگلند به مرور زمان، به غرب مهاجرت کردند، مهاجران جدیدی از کانادا، ایرلند، ایتالیا و اروپای شرقی به نیوانگلند آمدند. اما علی‌رغم این جابجایی جمعیت، روح و جوهره اصلی معماری در نیوانگلند تغییری نکرده‌است. این موضوع را هنوز می‌توان در خانه‌های چوبی، برج‌های کلیسای سفید و چراغ‌های دریایی که
چوبی، برج‌های کلیسای سفید و چراغ‌های دریایی که در سرتاسر سواحل اقیانوس اطلس به چشم می‌خورند، مشاهده کرد.
پروین پژواک (زادهٔ ۱۳۴۵، کابل) داستان‌نویس و شاعر معاصر افغانستان است. زندگی. پژواک تحصیلات ابتدایی را در لیسه ملالی و تحصیلات عالی را در رشته طب کودکان در انستیتوی ابوعلی سینای بلخی کابل به پایان رساند. در حال حاضر به همراه همسر و فرزندانش (دو دختر و دو پسر) در ایالت اونتاریوی کانادا زندگی می‌کند. آثار. از پروین پژواک تاکنون مجموعه داستان «نگینه و ستاره» و رمان «سلام مرجان» و مجموعه شعر «مرگ خورشید» منتشر شده‌است. کتاب شعر کودکانه «پرنده باش» /شامل 12 شعر مخصوص کودکان/ چاپ: اول تابستان 1386/ ناشر: لیسه
مخصوص کودکان/ چاپ: اول تابستان 1386/ ناشر: لیسه خصوصی توهید/ هرات
میچیو کاکو (زادهٔ ۲۴ ژانویه ۱۹۴۷ کالیفرنیا) فیزیکدان مشهور آمریکایی ژاپنی تبار است. وی شاگرد ادوارد تلر و از نظریّه‌پردازان بزرگ فیزیک کنونی جهان است. کاکو از بنیانگذاران نظریه ریسمان است. او کتاب‌های درسی در زمینهٔ نظریه ریسمان و نظریهٔ کوانتومی میدان دارد. او فارغ‌التحصیل دانشگاه هاروارد ودکتری خویش را نیز از دانشگاه برکلی گرفته است. او در حال حاضر استاد کالج شهری نیویورک است. او از طرفداران محیط زیست و از مخالفان به‌کارگیری انرژی هسته‌ای شکافته است. همچنین یکی از حامیان پروژه جستجوی هوش فرازمینی (ستی)
یکی از حامیان پروژه جستجوی هوش فرازمینی (ستی) می‌باشد. زندگی شخصی. با شیزیو کاکو ازدواج کرده و دو دختر دارد. مهم‌ترین اثر. مهم‌ترین کتاب این فیزیک‌دان، فیزیک غیرممکن‌ها نام دارد که در زمرهٔ پرفروش‌ترین کتاب‌های علمی قرار گرفته‌است. میچیو کاکو به‌طرز شگفت‌انگیزی در بیان مفاهیم بسیار دشوار و پیچیده به زبانی ساده مهارت دارد. دفاع فعال از سیاست ضدهسته‌ای. کاکو اعتبار ضد هسته‌ای خود را مدیون اطلاعاتی است که از طریق برنامه‌هایی که طی سال‌های دانشجویی در کالیفرنیا در شبکه رادیویی پسیفیکا می‌شنید، کسب کرده‌است. در
در شبکه رادیویی پسیفیکا می‌شنید، کسب کرده‌است. در این دوره بود که او تصمیم گرفت از همکاری در زمینه توسعه نسل بعدی سلاح‌های هسته‌ای در ارتباط با مربی خود، ادواردتلر، صرف‌نظر کرده و در عوض، بر تحقیق، آموزش، نوشتن و پذیرش فرصت‌های رسانه‌ای برای آموزش تمرکز نمود. کاکو به گروه دیگری مانند هلن کالدیکات، جاناتان شل و کسانی که با اقدام صلح مرتبط بودند، پیوست یعنی کسانی که در ایجاد جنبش جهانی، خلع سلاح هسته‌ای در دهه ۱۹۸۰، در دوران ریاست جمهوری رونالد ریگان، نقش مهمی را به عهده داشتند. سرنوشت آینده بشر از منظر
مهمی را به عهده داشتند. سرنوشت آینده بشر از منظر کاکو. به اعتقاد کاکو، سرنوشت بشریت به سادگی می‌تواند برپایه یک مدل توسعه توضیح داده شود. برپایه این مدل توسعه، انسان در طول تکامل خود چهار مرحله تمدن را پشت سر می‌گذارد: تمدن نوع ۰ - در این تمدن، خود ما، یعنی انسانها وجود دارند که برپایه سطح فناوری ما می‌تواند گامهایی به عقب یا جلو بردارد. تمدن نوع ۱- به اعتقاد «کاکو» تمدن نوع اول ۱ نزدیک بشریت است. به گفته این فیزیکدان، ما در مرحله گذار از نوع ۰ به نوع ۱ هستیم که از نشانه‌های آن می‌توان به فرهنگ بیش از
هستیم که از نشانه‌های آن می‌توان به فرهنگ بیش از همیشه جهانی شده، منابع جدید انرژی در حال توسعه و … اشاره کرد. تمدن نوع ۲- یک خیز واقعی کیفیت که به گفته این دانشمند، یک تمدن نوع ۲ به صورت مجازی کاملاً جاودانه و نامیرا است؛ بنابراین در این تمدن هیچ چیز از بین نمی‌رود. تمدن نوع ۳- تمدنی است که بر تمام قوانین فیزیک و در نتیجه کنترل بر روی فضا و بر روی انرژی حاصل از هزاران ستاره تسلط دارد. کهکشان را بدون مشکل کاوش می‌کند، سیارات را با استفاده از روباتهای هوشمند می‌بیند و می‌تواند با سرعت زیاد سفرهای فضایی
می‌بیند و می‌تواند با سرعت زیاد سفرهای فضایی انجام دهد. منابع. ابرفضا، نشر اشراقیه، چاپ اول ۱۳۸۲
پرش بانجی یا بانجی جامپینگ فعالیتی می‌باشد که در آن فرد خود را توسط محافظ و طناب فنردار از ارتفاعی بلند به پایین پرتاب می‌کند. تاریخچه. این ورزش توسط افرادی در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی در ابتدا انجام می‌شده‌است. در همان سال‌ها پس از اینکه تلویزیون بی‌بی‌سی در یک برنامه مستند ساختهٔ دیوید فردریک اتنبورو این ورزش و ورزشکارانش را معرفی کرد، بانجی مشتاقان زیادی در دنیا پیدا کرد. این برنامه در جمهوری وانواتو ساخته شده‌بود و افرادی حادثه‌جو با بستن طناب به قوزک پایشان به پایین می‌پریدند. این ورزش به‌طور مدرن برای اولین
پایین می‌پریدند. این ورزش به‌طور مدرن برای اولین بار در آوریل ۱۹۷۹ میلادی در بریستول، انگلستان توسط چهار نفر از اعضای کلوب ورزشهای خطرناک انجام شد و این چهار نفر از روی پل معلق کلیفتون به پایین پریدند. رهبر این عملیات دیوید کیرک نام داشت که بلافاصله بعد از پایان عملیات دستگیر شد. دیوید چندی بعد به آمریکا رفت و از روی پلهای گلدن گیت و رویال جورج پرید و باعث محبوبیت این ورزش در بین آمریکایی‌ها شد. این چالش پرهیجان امروزه با اسامی همچون بانجی ،جامپینگ، بانجامپ، جامپی، بانجیک، جامپروپ در تمام دنیا رایج و
جامپی، بانجیک، جامپروپ در تمام دنیا رایج و طرفداران فراوانی دارد. پرش بانجی در ایران. باشگاه پرش بانجی توچال در شهریور ماه سال ۱۳۸۶ برپا شده‌است و از ابتدای سال ۱۳۸۷ به صورت جدی‌تر به فعالیت خود ادامه می‌دهد. این باشگاه شامل یک پیست اسکیت، کافی شاپ و دکلی چهل متری می‌باشد که پرش‌ها از روی آن انجام می‌پذیرد. در روز افتتاح این مجموعه پیمان ابدی از بدلکاران ایرانی اولین پرش را انجام داد. از افراد معروفی که به این ورزش روی آوردند و این ورزش را در ایران محبوب‌تر از قبل کردند می‌توان به یاس، خوانندهٔ معروف
از قبل کردند می‌توان به یاس، خوانندهٔ معروف زیرزمینی، اشاره کرد. در شهر ورزش واقع در ضلع غربی بوستان ولایت نیز امکانات این ورزش تعبیه شده‌است. ارتفاع آن حدود ۴۰ متر است. استفادهٔ خانم‌ها نیز از آن امکان‌پذیر است. این ورزش اکنون علاوه بر تهران در شهر های کیش مشهد شیراز نیز قابل دسترسی است . قبل از شروع نکات ایمنی در این ورزش بسیار مهم است بانجی جامپینگ گنجنامهٔ همدان. این امکانات در ضلع جنوبی مجتمع تفریحی ورزشی گنج‌نامهٔ همدان با ارتفاع ۴۵ متر است.
چتربازی گونه‌ای از فعالیت‌های هوایی و ورزشی است که در آن فرد یا گروهی از ارتفاع زیاد (مانند هواپیما، بالگرد، بالن یا بلندی‌های طبیعی) به پایین می‌پرند و برای کاهش سرعت سقوط و کنترل مسیر، از چتر نجات استفاده می‌کنند. چتربازی علاوه بر کارکرد نظامی و نجات اضطراری، به‌عنوان یک ورزش تفریحی و حرفه‌ای نیز شناخته می‌شود. در شاخه‌های ورزشی آن، شرکت‌کنندگان معمولاً پس از پرش آزاد، پیش از گشودن چتر، برای چند ثانیه یا چند ده ثانیه در حالت سقوط آزاد قرار می‌گیرند. چتربازی را می‌توان چنین تعریف کرد: پرش کنترل‌شدهٔ انسان
را می‌توان چنین تعریف کرد: پرش کنترل‌شدهٔ انسان از ارتفاع، با بهره‌گیری از چتر نجات برای کاهش سرعت برخورد با زمین و هدایت مسیر فرود. انواع. چتربازی به چند شاخه تقسیم می‌شود که از جمله: چتربازی نظامی – برای پیاده‌کردن سربازان و تجهیزات در میدان نبرد. چتربازی تفریحی – به‌عنوان فعالیت ورزشی و ماجراجویانه. چتربازی نمایشی – همراه با حرکات گروهی و آکروباتیک در هوا. دسته‌بندی دیگر: نوعی از چتربازی می‌باشد که در چتر آن به صورت اتوماتیک بعد از پرش چترباز از وسیله پرنده باز شده و چترباز نقشی در باز کردن چتر ندارد.
باز شده و چترباز نقشی در باز کردن چتر ندارد. این نوع چتربازی بیشتر کاربرد نظامی دارد ولی بعلت داشتن اشکالاتی، در اکثر نقاط دنیا این روش چتربازی در حال محو شدن است. نوعی از چتربازی است که شخص چترباز اقدام به بازکردن چتر خود می‌نماید این روش چتربازی به علت داشت کنترل بیشتر بر روی چتر - سرعت بالا - امکان پرش در سرعت بالای باد - امکان سقوط بیشتر برای چترباز (باز کردن چتر در اختیار چترباز است) بیشتر مورد توجه است. فیزیک چتربازی. سرعت پایانی در سقوط آزاد، به‌عنوان شاخص اصلی در چتربازی شناخته می‌شود و با فرمول
شاخص اصلی در چتربازی شناخته می‌شود و با فرمول زیر بیان می‌شود: که در آن: این فرمول نشان می‌دهد که سرعت نهایی سقوط آزاد به جرم فرد، مقاومت هوا، ضریب پسار و سطح چتر بستگی دارد. تاریخچه. پیشینهٔ چتربازی به چین در سده‌های میانه بازمی‌گردد، جایی که نخستین نمونه‌های ابتدایی وسایل کاهندهٔ سقوط استفاده می‌شد. با این حال، نخستین طراحی مهندسی‌شدهٔ یک چتر نجات را لئوناردو داوینچی در سدهٔ پانزدهم میلادی ترسیم کرد. اولین پرش چتربازی تاریخ در ۲۲ اکتبر ۱۷۹۷ توسط فرانسوی‌ای به‌نام "آندره-ژاک گارنین" در بالای پارک مون‌سو
به‌نام "آندره-ژاک گارنین" در بالای پارک مون‌سو در پاریس انجام شد. او با استفاده از یک چتر ابریشمی از ارتفاع حدود ۹۱۰ متر (۳٬۰۰۰ فوت) از بالن هوای گرم فرود آمد. کاربردها. چتربازی امروزه بیشتر به‌عنوان فعالیت تفریحی و ورزشی شناخته می‌شود و به‌علت ماهیت پرخطرش در دستهٔ ورزش‌های خطرناک قرار دارد. در ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ حدود ۳٫۳ میلیون پرش ثبت شد. چتربازی نظامی برای پیاده‌سازی نیرو و تجهیزات کاربرد دارد و نیروهای ویژه از پرش آزاد برای نفوذ به مناطق عملیاتی بهره می‌برند. در ایالات متحده برخی آتش‌نشانان
بهره می‌برند. در ایالات متحده برخی آتش‌نشانان جنگلی (Smokejumpers) برای دسترسی به مناطق دورافتاده از چتربازی استفاده می‌کنند. چتربازی همچنین در گذشته یک روش نجات اضطراری از هواپیما بود. امروزه جایگزین آن در پروازهای نظامی و جنگنده‌ها صندلی پرتاب‌شونده است که خلبان را به‌وسیلهٔ باروت یا راکت از هواپیما پرتاب می‌کند و سپس چتر نجات باز می‌شود. آموزش. چتربازی را می‌توان با استفاده از تونل باد عمودی و شبیه‌سازهای واقعیت مجازی تمرین کرد. روش‌های آموزش پرش واقعی برای مبتدیان عبارت‌اند از: تاندِم (Tandem). در این
مبتدیان عبارت‌اند از: تاندِم (Tandem). در این روش هنرجو توسط یک هارنس به مربی متصل می‌شود و مربی همهٔ مراحل پرش از هواپیما تا باز شدن چتر و فرود را کنترل می‌کند. خط ثابت (Static line). در این روش طنابی به بدنهٔ هواپیما وصل است و هنگام پرش چترباز، چتر را به‌طور خودکار باز می‌کند. این روش بیشتر برای آموزش اولیهٔ نظامی یا مبتدیان به‌کار می‌رود. باز شدن توسط مربی (IAD). در روش Instructor-Assisted Deployment (IAD) مربی هنگام خروج هنرجو از هواپیما، چتر را دستی پرتاب و باز می‌کند. این روش مشابه خط ثابت است اما
پرتاب و باز می‌کند. این روش مشابه خط ثابت است اما بدون اتصال مستقیم به هواپیما. ایمنی. در دههٔ ۱۹۷۰ در ایالات متحده به‌طور میانگین سالانه ۴۲٫۵ مرگ در چتربازی ثبت می‌شد. این میانگین در دههٔ ۱۹۸۰ به ۳۴٫۱ و در دههٔ ۱۹۹۰ به ۳۲٫۳ مورد در سال کاهش یافت. بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ میانگین به ۲۵٫۸ رسید و در هشت سال پس از ۲۰۰۹ به ۲۲٫۴ مورد در سال کاهش یافت (تقریباً ۷٫۵ مرگ در هر یک میلیون پرش). چتربازان باید دو چتر همراه داشته باشند. چتر ذخیره باید به‌طور دوره‌ای توسط ریگر دارای مجوز بررسی و بسته شود (در آمریکا هر
ریگر دارای مجوز بررسی و بسته شود (در آمریکا هر ۱۸۰ روز طبق مقررات FAA). بسیاری از چتربازان از بازکنندهٔ خودکار (Automatic Activation Device یا AAD) استفاده می‌کنند که در صورت باز نشدن چتر اصلی، چتر ذخیره را فعال می‌کند. مانورهای ناایمن. بخش بزرگی از آسیب‌ها و تلفات زیر چترِ سالم، ناشی از مانورهای خطرناک یا خطای قضاوت است—مانند گردش‌های کم‌ارتفاع و «سووپ» هنگام فرود. بادها. توربولانس یا باد متقاطع هنگام فرود می‌تواند سرعت و زاویهٔ برخورد را افزایش دهد و خطر آسیب را بیشتر کند. برخورد چترها. گیر کردن دو یا
آسیب را بیشتر کند. برخورد چترها. گیر کردن دو یا چند چتر به هم ممکن است باعث فروریزش ناگهانی شود و فرصت کافی برای استفاده از چتر ذخیره باقی نگذارد. خرابی تجهیزات. تقریباً از هر ۷۵۰ بار گشودن چتر اصلی، یک مورد دچار اشکال می‌شود. در این حالت معمولاً چتر وارد اسپین می‌شود و باید بریده و ذخیره باز شود. بیس‌جامپینگ. رشته‌هایی مانند بیس‌جامپینگ، وینگ‌سوت و اسکای‌سرفینگ پرخطرترند و بیشتر توسط چتربازان باتجربه انجام می‌شوند. رایج‌ترین آسیب‌ها. بیشتر آسیب‌ها هنگام فرود رخ می‌دهند. برای کاهش خطر، آموزش «سقوط فرود با
رخ می‌دهند. برای کاهش خطر، آموزش «سقوط فرود با چتر» (Parachute Landing Fall یا PLF) و پوشیدن کفش محافظ توصیه می‌شود. هوا. پرش در شرایط نامناسب جوی (باد شدید، توفان، غبارگردباد) خطرناک است و معمولاً فعالیت‌ها در این شرایط لغو می‌شود. برای هنرجویان تازه‌کار در آمریکا، مقررات USPA سقف سرعت باد را محدود کرده است. دید. چون چتربازی زیر قوانین «پرواز دیداری» انجام می‌شود، پرش در ابرها معمولاً غیرقانونی است و باید الزامات دید و فاصله از ابرها رعایت شود (طبق ۱۴ CFR بخش ۱۰۵ در آمریکا).
جمهوری تگزاس یک کشور مستقل در آمریکای شمالی بود که بین سال‌های ۱۸۳۶ تا ۱۸۴۵ وجود داشت. پس از اینکه مکزیک از اسپانیا اعلام استقلال کرد، طولی نکشید که تگزاس نیز از مکزیک در سال ۱۸۳۶ اعلام استقلال نمود. مکزیک ادعای استقلال را نپذیرفت، و لشکر جنگی به تگزاس اعزام نمود. پس از اینکه ژنرال سانتا آنای مکزیکی در سن آنتونیو در نبرد آلامو به پیروزی رسید، سرانجام توسط ژنرال ساموئل هیوستون در مکان شهر هیوستون کنونی شکست خورد و ارتش مکزیک به زانو درآمد و تگزاس مستقل شد. از آنجا که مکزیک استقلال تگزاس را مورد اختلاف قرار
آنجا که مکزیک استقلال تگزاس را مورد اختلاف قرار داد، مرز جنوبی و غربی این جمهوری با مکزیک مورد اختلاف بود. تگزاس ادعا کرد ریو گراند به عنوان مرز جنوبی آن است، در حالی که مکزیک اصرار داشت که رودخانه نوسس مرز است. در عمل، بسیاری از مناطق مورد مناقشه توسط Comanche و خارج از کنترل هر یک از ایالت‌ها اشغال شده بود، اما ادعای تگزاسی‌ها شامل مناطق شرقی نیومکزیکو بود که در طول این دوره توسط مکزیک اداره می‌شد. در سال ۱۸۴۵ تگزاس مجبور شد تا عضویت در ایالات متحده را بپذیرد تا بتواند بدهی ده میلیون دلاری خود را پرداخت
تا بتواند بدهی ده میلیون دلاری خود را پرداخت کند. با این حال، ایالات متحده وارث اختلافات مرزی جنوب و غرب با مکزیک بود، که از به رسمیت شناختن استقلال تگزاس یا پیشنهادهای ایالات متحده برای خرید سرزمین خودداری کرده بود. در نتیجه، این الحاق باعث جنگ مکزیک و آمریکا (۱۸۴۶–۱۸۴۸) شد. سام هیوستون و میرابو لامار هر دو به‌عنوان رئیس‌جمهور جمهوری تگزاس خدمت نمودند. تاریخچه. تگزاس اسپانیایی. در اواخر دوران استعمار اسپانیا، تگزاس یکی از استان‌های بین‌المللی بود و این منطقه در تاریخ‌نگاری به نام تگزاس اسپانیا شناخته
منطقه در تاریخ‌نگاری به نام تگزاس اسپانیا شناخته می‌شود. اگرچه توسط اسپانیا ادعا می‌شد، اما به‌طور رسمی توسط این امپراتوری استعمار نشد تا زمانی که رقابت منافع فرانسه در قلعه سنت لوئیس اسپانیا را تشویق به استقرار دائمی در منطقه کرد. این منطقه توسط گروه‌های بومی موجود اشغال و ادعا شد. تهاجم‌های تبلیغاتی پراکنده در طول دوره از دهه ۱۶۹۰ تا ۱۷۱۰، قبل از تأسیس سن آنتونیو به عنوان یک شهرک غیرنظامی دائمی، در منطقه رخ داده‌است.با توجه به جمعیت نسبتاً متراکم بومیان منطقه، دور بودن آن از مراکز جمعیتی اسپانیا نو و
منطقه، دور بودن آن از مراکز جمعیتی اسپانیا نو و نبود منابع ارزشمند آشکاری از جمله نقره، تگزاس فقط تعداد کمی از جمعیت اروپا را داشت، اگرچه اسپانیا حضور نظامی کمی برای محافظت از مسیحیان داشت. مبلغینی که در میان قبایل بومی آمریکا کار می‌کنند و به عنوان یک محافظ علیه فرانسه در لوئیزیانا و آمریکای شمالی بریتانیا عمل می‌کنند. در سال ۱۷۶۲، بوربن فرانسه بیشتر ادعاهای خود در مورد آمریکای شمالی از جمله ادعای خود در تگزاس و همچنین فضای داخلی وسیعی را که به لوئیزیانای اسپانیا تبدیل شد، به بوربن اسپانیا واگذار کرد. طی
اسپانیا تبدیل شد، به بوربن اسپانیا واگذار کرد. طی سالهای ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۳، اوج امپراتوری ناپلئونی در فرانسه، اسپانیا لوئیزیانا را به فرانسه بازگرداند، و سپس بلافاصله سرزمین را به ایالات متحده فروخت. وضعیت تگزاس در طی این انتقالها نامشخص بود و تا سال ۱۸۱۹ که معاهده آدامز-اونیس بین اسپانیا و ایالات متحده فلوریدا اسپانیا را به ایالات متحده واگذار کرد، حل نشد و مرز مشخصی بین تگزاس و لوئیزیانا برقرار شد. با شروع جنگ استقلال مکزیک از سال ۱۸۱۰، اسپانیا نو به دنبال رابطه ای متفاوت با تاج اسپانیا بود. برخی از انگلیس
ای متفاوت با تاج اسپانیا بود. برخی از انگلیس آمریکایی‌ها در لشکر مکزیک علیه اسپانیا در لشکر کشی‌های جنگنده جنگیدند. یکی از اینها، گوتیرس-مگی اکسپدیشن (همچنین به عنوان ارتش جمهوری‌خواه شمال شناخته می‌شود) متشکل از گروهی متشکل از ۱۳۰ آمریکایی انگلیسی به سرپرستی برناردو گوتیرس د لارا. با تلاشهای آگوستوس مگی، گوتیرس دو لارا جدایی مکزیک از اسپانیا را آغاز کرد. با حمایت نیروهای تازه استخدام شده و به رهبری ساموئل کمپر (که پس از مرگ وی در جنگ در سال ۱۸۱۳ جانشین مگی شد)، این لشکرکشی پیروزی‌هایی را علیه سربازان به
شد)، این لشکرکشی پیروزی‌هایی را علیه سربازان به رهبری مانوئل ماریا د سالسدو فرماندار اسپانیا به‌دست آورد. پیروزی آنها در نبرد Rosillo Creek سالسدو را متقاعد کرد که در اول آوریل ۱۸۱۳ تسلیم شود. او دو روز بعد اعدام شد. در ۶ آوریل ۱۸۱۳، ارتش پیروز جمهوری خواه شمال، قانون اساسی را تهیه کرد و جمهوری مستقل تگزاس را اعلام کرد و رئیس‌جمهور آن گوتیارز بود. به زودی ناامید از رهبری مکزیک، انگلیس آمریکایی‌ها تحت نظارت کمپر به ایالات متحده بازگشتند. جمهوری موقت تگزاس در ۱۸ اوت ۱۸۱۳ با نبرد مدینه به پایان رسید، جایی که
۱۸ اوت ۱۸۱۳ با نبرد مدینه به پایان رسید، جایی که ارتش اسپانیا ارتش جمهوری خواهان شمال را در هم کوبید. انتقام‌های سخت علیه شورشیان تگزاس بی‌اعتمادی عمیقی نسبت به مقامات سلطنتی اسپانیا ایجاد کرد و جانبازان نبرد مدینه بعداً رهبران انقلاب تگزاس و امضا کنندگان اعلامیه استقلال تگزاس از مکزیک ۲۰ سال بعد شدند. پس از ناکامی در اکسپدیشن، برای شش سال دیگر هیچ فشار جدی برای «جمهوری تگزاس» وجود نخواهد داشت، تا اینکه در سال ۱۸۱۹، جیمز لانگ نجیب‌زاده ویرجینیا در تلاش برای «آزاد سازی» منطقه به تگزاس اسپانیا حمله کرد. الی
«آزاد سازی» منطقه به تگزاس اسپانیا حمله کرد. الی هریس ۱۲۰ مرد را از آن طرف رودخانه سابین به ناکودوچس هدایت کرد. لانگ دو هفته بعد با ۷۵ مرد دیگر دنبال کرد. در ۲۲ ژوئن، این نیرو همراه با مدت طولانی به عنوان رئیس‌جمهور و یک شورای عالی ۲۱ نفره، دولت جدیدی را اعلام کرد. روز بعد، آنها بیانیه استقلال را با الگوی اعلامیه استقلال ایالات متحده صادر کردند. در این سند شکایات متعددی از جمله «خشونت اسپانیا» و «استبداد کینه‌توز» ذکر شده بود و نوید آزادی مذهبی، آزادی مطبوعات و تجارت آزاد را می‌داد. شورا همچنین ۱۰ مایل
و تجارت آزاد را می‌داد. شورا همچنین ۱۰ مایل مربع زمین به هر یک از اعضای اعزامی اختصاص داد و فروش زمین اضافی را برای جمع‌آوری پول برای دولت نوپا مجاز دانست. ظرف یک ماه، اعزام به ۳۰۰ عضو افزایش یافت. دولت جدید ایستگاه‌های تجاری در نزدیکی آناهواک در امتداد رودخانه ترینیتی و رودخانه برازوس ایجاد کرد. آنها همچنین اولین روزنامه انگلیسی زبان را که تاکنون در تگزاس منتشر شده، به همین نام جمهوری خواه تگزاس، که فقط برای ماه اوت ۱۸۱۹ وجود داشت، آغاز کردند. لانگ همچنین با ژان لافیت، که یک عملیات قاچاق بزرگ را در جزیره
با ژان لافیت، که یک عملیات قاچاق بزرگ را در جزیره گالوستون انجام داد، تماس گرفت. در نامه وی پیشنهاد شده بود که دولت جدید دادگاهی برای رسیدگی به امور دریایی در گالوستون ایجاد کند و پیشنهاد انتصاب لافیت به عنوان فرماندار گالوستون را ارائه دهد. لافیت بدون اطلاع از لانگ، در واقع یک جاسوس اسپانیایی بود. لافیت ضمن وعده‌ها و بهانه‌های فراوان به لانگ، اطلاعات مربوط به این اکتشاف را جمع‌آوری و به مقامات اسپانیایی منتقل کرد. تا ۱۶ ژوئیه، کنسول اسپانیا در نیواورلئان به نایب السلطنه در مکزیکو سیتی هشدار داده بود که
به نایب السلطنه در مکزیکو سیتی هشدار داده بود که «من کاملاً متقاعد شده‌ام که فعلی جدی‌ترین لشکرکشی است که پادشاهی را تهدید کرده‌است». با کمک کمک Lafitte، کم‌کم هزینه کمبود مواد غذایی انجام شد. لانگ مردان خود را برای تهیه غذا پراکنده کرد. نظم و انضباط شروع به خراب شدن کرد، و بسیاری از مردان، از جمله بووی، به خانه بازگشتند. در اوایل ماه اکتبر، لافیت با لانگ به توافق رسید که گالوستون را به یک بندر رسمی برای کشور جدید تبدیل کند و فرماندار لافیت را نامگذاری کند. طی چند هفته، ۵۰۰ سرباز اسپانیایی وارد تگزاس شدند
طی چند هفته، ۵۰۰ سرباز اسپانیایی وارد تگزاس شدند و به سمت ناکوگدوچ حرکت کردند. لانگ و افرادش عقب کشیدند. بیش از ۴۰ مرد اسیر شدند. طولانی به Natchitoches، لوئیزیانا فرار کرد. دیگران به گالوستون گریختند و در امتداد شبه جزیره بولیوار مستقر شدند. لانگ که در شکست خود دلسرد نشده بود، در سال ۱۸۲۰ بار دیگر بازگشت، لانگ در ۶ آوریل ۱۸۲۰ با نیروهای بیشتری به پناهندگان در شبه جزیره بولیوار پیوست. او به جمع‌آوری پول برای تجهیز سفر دوم ادامه داد. پنجاه مرد از ایالات متحده قصد پیوستن به وی را داشتند، اما هنگام تلاش برای
قصد پیوستن به وی را داشتند، اما هنگام تلاش برای عبور از تگزاس توسط مقامات آمریکایی دستگیر شدند. مردانی که به لانگ پیوسته بودند از پرداخت حق‌الزحمه ناامید شدند و به تدریج بیابان را ترک کردند. تا دسامبر ۱۸۲۰، لانگ فقط ۵۰ نفر را فرماندهی کرد. لانگ با کمک بن میلم و دیگران شورای عالی را احیا کرد. او بعداً از میلام جدا شد و لشکرکشی وجود نامشخصی را به دنبال داشت تا ۱۹ سپتامبر ۱۸۲۱، زمانی که لانگ و ۵۲ نفر برای تصاحب پرزیدیو لا باهیا به داخل زمین لشکرکشی کردند. این شهر در ۴ اکتبر به راحتی سقوط کرد، اما چهار روز بعد
در ۴ اکتبر به راحتی سقوط کرد، اما چهار روز بعد لانگ مجبور شد که توسط نیروهای اسپانیایی تسلیم شود. او اسیر شد و به مکزیکوسیتی فرستاده شد، جایی که حدود شش ماه بعد توسط یک نگهبان مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد - گفته می‌شود توسط خوزه فلیکس ترسپالاسیوس برای این کار رشوه داده شد و بدین ترتیب سفرهای طولانی مدت پایان یافت. مکزیک تگزاس. به همراه بقیه مکزیک، تگزاس در سال ۱۸۲۱ به دنبال پیمان کوردوبا استقلال خود را از اسپانیا به دست آورد و دولت جدید مکزیک بر اساس طرح ایگولا، که مکزیک را به عنوان یک پادشاهی
اساس طرح ایگولا، که مکزیک را به عنوان یک پادشاهی مشروطه تحت اولین امپراتور آگوستین دو ایتورباید ایجاد کرد، سازماندهی شد. در حین انتقال از قلمرو اسپانیا به بخشی از کشور مستقل مکزیک، استفان اف آستین رهبری گروهی از شهرک نشینان آمریکایی معروف به سه صد ساله را بر عهده داشت که در مورد حق استقرار در تگزاس با فرماندار سلطنتی اسپانیا مذاکره کردند. از آنجا که اندکی پس از آن استقلال مکزیک توسط اسپانیا تصویب شد، آستین بعداً به مکزیکوسیتی سفر کرد تا حمایت کشور جدید را برای حق اقامت خود تأمین کند. تأسیس تگزاس مکزیک
را برای حق اقامت خود تأمین کند. تأسیس تگزاس مکزیک همزمان با شهرک سازی به رهبری آستین، منجر به خصومت بین مقامات مکزیکی و شهرک سازی تگزاس در آمریکا شد. اولین امپراتوری مکزیک کوتاه مدت بود، و در سال ۱۸۲۳ با یک شکل جمهوری جمهوری جایگزین آن شد. در سال ۱۸۲۴، مناطق کم جمعیت تگزاس و کوهآیلا به هم پیوستند تا ایالت کوآهویلا و تجاس را تشکیل دهند. پایتخت در جنوب کوآهویلا، قسمتی که از تگزاس دورتر است، جنجالی بود. به دنبال هدایت آستین، گروه‌های دیگری از شهرک نشینان، معروف به Empresarios، به استعمار مکزیک تگزاس از ایالات
به Empresarios، به استعمار مکزیک تگزاس از ایالات متحده ادامه دادند. افزایش قیمت پنبه، و موفقیت مزارع در می‌سی‌سی‌پی، تعداد زیادی از سفیدپوستان آمریکایی را ترغیب کرد که به تگزاس مهاجرت کرده و برده‌هایی را به‌دست آورند تا سعی کنند مدل تجاری را تکرار کنند. در سال ۱۸۳۰، رئیس‌جمهور مکزیک، آناستازیو بوستامانته، مهاجرت آمریکا به تگزاس را غیرقانونی اعلام کرد، به دنبال چندین درگیری با امپریساریوها بر سر وضعیت برده داری، که در مکزیک در سال ۱۸۲۹ لغو شده بود، اما تگزاسی‌ها از پایان آن خودداری کردند. تگزاس‌ها
اما تگزاسی‌ها از پایان آن خودداری کردند. تگزاس‌ها قراردادهای بندگی طولانی مدت مستحق اجاره را جایگزین برده داری کردند که توسط برده‌های «آزاد شده» در ایالات متحده امضا شد تا در زمینه لغو برده داری کار کنند. امپریاریوها که از دخالت دولت مکزیک عصبانی بودند، کنوانسیون ۱۸۳۲ را برگزار کردند که اولین قدم رسمی در انقلاب تگزاس بود. تا سال ۱۸۳۴، مهاجران آمریکایی در این منطقه با اختلاف قابل توجهی بیش از مکزیکی‌ها بودند. به دنبال یک سری درگیری‌های جزئی بین مقامات مکزیک و شهرک نشینان، دولت مکزیک، از ترس شورش آشکار
و شهرک نشینان، دولت مکزیک، از ترس شورش آشکار رعایای انگلیس، شروع به افزایش حضور نظامی در تگزاس در طول ۱۸۳۴ و اوایل ۱۸۳۵ کرد. مکزیک و شروع به تحکیم قدرت در دولت مرکزی تحت رهبری خود او. در سال ۱۸۳۵، دولت مرکزی تگزاس و کوهیلا را به دو بخش جداگانه تقسیم کرد. رهبری Texian تحت آستین سازماندهی ارتش خود را آغاز کرد و درگیری‌ها در ۲ اکتبر ۱۸۳۵، در نبرد Gonzales، اولین درگیری انقلاب تگزاس آغاز شد. در نوامبر ۱۸۳۵، دولت موقت موسوم به مشاوره برای مقابله با رژیم سانتا آنا (اما اعلام استقلال از مکزیک متوقف شد) تأسیس شد.