payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داشت، از جمله بهجت صدر که یکی از پیشگامان نقاشی مدرن ایران است. فعالیت‌های سیاسی. وی فعالیت سیاسی را همزمان با نهضت ملی شدن صنعت نفت آغاز کرد و در دوران نخست‌وزیری محمد مصدق، رئیس بازرسی دفتر وی و همچنین مدتی نیز شهردار تهران بود. او پس از کودتای ۲۸ مرداد نیز به عنوان وکیل مصدق در کنار وی بود. امینی به عنوان نخستین رئیس سازمان تأمین اجتماعی که در زمان دولت ملی مصدق تأسیس شده بود نیز فعالیت کرد. او پس از انقلاب در دولت موقت مهدی بازرگان به سمت استانداری استان فارس منصوب گردید و از مهم‌ترین اقدامات او در این
فارس منصوب گردید و از مهم‌ترین اقدامات او در این سمت مقاومت او به کمک مردم مرودشت در برابر اقدام خلخالی در تخریب پارسه بود. وی پس از چندی در اعتراض به عملکرد همراهان خلخالی از این سمت استعفا داد. امینی در گفتگو با ضیاء صدقی (در پروژه تاریخ شفاهی ایران) به برخورد یا اعتراضش به خلخالی، اشاره ای نمی‌کند. او علت استعفایش را از استانداری فارس، عدم تمکین پاسداران عنوان می‌کند. درگذشت. نصرت‌الله امینی بامداد روز دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۸۸، در ۹۴ سالگی، به‌علت ابتلای به سینه پهلو (ذات‌الریه) در بیمارستانی در حومهٔ
به سینه پهلو (ذات‌الریه) در بیمارستانی در حومهٔ واشینگتن چشم از جهان فروبست. او از آخرین یاران بازماندهٔ محمد مصدق بود.
جرایم سازمان‌یافته یا سازمان‌های تبهکار در زمره جرایم مرتبط با گروه‌های فراملی، ملی یا محلی است که توسط جنایتکاران از طریق شرکت‌های بسیار متمرکز اداره می‌شود. قصد این جنایتکاران از وارد شدن به چنین فعالیت‌های غیرقانونی، کسب پول و منفعت است. برخی از سازمان‌های جنایی مردم را مجبور به کسب و کار با خودشان می‌کنند به اینصورت که این باندها از مغازه داران برای به اصطلاح حفاظت پول اخاذی می‌کنند. این باندها ممکن است که تا حدودی منظم کار کنند تا سازمان یافته تلقی شوند. همچنین، یک سازمان جنایی یا یک باند می‌تواند به
همچنین، یک سازمان جنایی یا یک باند می‌تواند به عنوان یک مافیا، باند اوباش یا سندیکای جنایت عمل کند. جامعه شناسان اروپایی مانند دیه‌گو گامبتا مافیا را به عنوان یک گروه سازمان یافته جنایتکار تعریف می‌کند که در ارائه حفاظت غیرقانونی و اقدامات شبه قانون به صورت حرفه‌ای عمل می‌کند. اثر کلاسیک گامبتا بر روی مافیای سیسیل، مطالعه اقتصادی بر روی مافیا را به وجود آورد. این مطالعه، تأثیر زیادی بر روی مطالعات مافیای روسیه، مافیای چین، تثلیث هنگ کنگ و یاکوزای ژاپن داشت. سایر سازمان‌ها. کشورها، ارتش‌ها، نیروهای پلیس، و
سایر سازمان‌ها. کشورها، ارتش‌ها، نیروهای پلیس، و شرکت‌ها ـ ممکن است برخی اوقات برای به اجرا درآوردن کارهای خود، انواع جرائم سازمان یافته را بکار بگیرند. اما قدرت آنها، مانند موسسات اجتماعی رسمی، تابع وضعیت قانونی آن‌ها می‌باشد. گرایشی وجود دارد که جرائم سازمان یافته از انواع جرائم دیگر، مانند …، جرائم مالی، جرائم سیاسی، جرائم جنگی، جرائم دولتی و خیانت به کشور متمایز شود. این تمایز همیشه آشکار نیست و متخصصین حول این موضوع به بحث و مناقشه ادامه می‌دهند. به عنوان مثال، در کشورهایی که در زمینه تعلیم و تربیت،
مثال، در کشورهایی که در زمینه تعلیم و تربیت، امنیت، یا نوع حکومت (عمدتاً به دلیل خشونت افسارگسیخته یا فقر شدید)، جرائم سازمان یافته، نوع حکومت و جنگ، قادر به انجام وظایف پایه ای نیستند، این موارد در برخی اوقات مکمل یکدیگر می‌شوند. واژه «اولیگارشی» برای توصیف کشورهای دمکراتیکی بکار گرفته می‌شود که سازمان‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی آن‌ها در کنترل چند خانواده است و از الیگارشی تجاری برخوردار هستند. در ایالات متحده، قانون کنترل جرایم سازمان یافته (۱۹۷۰) جرم سازمان یافته را به عنوان «فعالیت‌های غیرقانونی
سازمان یافته را به عنوان «فعالیت‌های غیرقانونی بسیار سازمان یافته و یک جامعه منظم» تعریف می‌کند. فعالیت جنایی به عنوان یک فرایند ساختاری، به اخاذی همراه با تهدید دلالت می‌کند. در بریتانیا، پلیس تخمین می‌زند که جرائم سازمان یافته ۳۸ هزار نفر از مردم را بخود مشغول کرده که در ۶ هزار گروه مختلف کار می‌کنند. به دلیل افزایش خشونت در جنگ مواد مخدر مکزیک، گزارشی از سوی وزارت دادگستری ایالات متحده تهیه شده که در این گزارش، کارتل‌های مواد مخدر مکزیک به عنوان بزرگ‌ترین تهدید جرائم سازمان یافته در ایالات متحده توصیف
تهدید جرائم سازمان یافته در ایالات متحده توصیف شده‌است. .
باربارا لیسکف ، (باربارا جِین هابرمن) زاده ۱۹۳۹، دانشمند علوم رایانه است. او در سال ۲۰۰۸ جایزه تورینگ را به علت «ابداعات اساسی در طراحی زبان برنامه‌نویسی» دریافت کرد. زندگی‌نامه. سنین جوانی و تحصیلات. لیسکف در ۷ نوامبر ۱۹۳۹ در یک خانواده یهودی در لس آنجلس، کالیفرنیا به دنیا آمد. او در سال ۱۹۶۱ مدرک کارشناسی در ریاضیات را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. او در کلاس‌ها دانشگاه تنها یک همکلاسی زن دیگر داشت، بقیه مرد بودند. بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه کالیفرنیا برای دانشگاه پرینستون درخواست داد، در
کالیفرنیا برای دانشگاه پرینستون درخواست داد، در آن زمان پرینستون دانش‌آموزان دختر در رشته ریاضیات را نمی‌پذیرفت. او در برکلی پذیرفته شد اما به جای تحصیل به بوستون نقل مکان کرد و در شرکت میتر (Mitre) شروع به کار کرد. آنجا بود که به رایانه و برنامه‌نویسی علاقه‌مند شد. او «استاد مؤسسه» در دانشگاه‌ام‌آی‌تی است که بالاترین درجه استادی در این دانشگاه به حساب می‌آید. در سال ۲۰۰۸ او دومین زنی است که جایزه تورینگ را دریافت کرده‌است. در سال ۲۰۰۴ نیز مدال جان فون نیومن را دریافت کرد. لیسکف زبان برنامه‌نویسی سی‌ال‌یو
را دریافت کرد. لیسکف زبان برنامه‌نویسی سی‌ال‌یو و آرگوس را ابداع کرده و همراه جانت ویگ، اصل جانشینی لیسکف را اثبات کرده‌است. او نویسنده سه کتاب و صدها مقاله تخصصی است. جوایز. لیسکف عضو آکادمی ملی مهندسی، آکادمی ملی علوم و عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا و انجمن ماشین‌های حسابگر (ACM) است. در سال ۲۰۰۲، او یکی از برترین زنان اعضای هیئت علمی در MIT و در میان برترین ۵۰ عضو هیئت در علوم در ایالات متحده شناخته شد. در سال ۲۰۰۲، مجله دیسکاور، لیسکف را یکی از مهمترین زنان از میان ۵۰ زن مهم در علم شناخت. در سال ۲۰۰۴،
زنان از میان ۵۰ زن مهم در علم شناخت. در سال ۲۰۰۴، باربارا لیسکف برنده مدال جان فون نویمان برای «مشارکت جدی و موثرش در زبان‌های برنامه‌نویسی، روش برنامه‌نویسی و رایانش توزیع‌شده» شد. در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۵، به باربارا لیسکف و دانلد کنوت دکترای افتخاری مؤسسه فناوری فدرال زوریخ اعطا شد. او در سال ۲۰۱۱ موفق از دانشگاه لوگانو و در سال ۲۰۱۸ از دانشگاه پلی‌تکنیک مادرید به دریافت مدرک دکترای افتخاری شد. لیسکف در مارس ۲۰۰۹ جایزه تورینگ ۲۰۰۸ را برای کارش در طراحی زبان‌های برنامه‌نویسی و روش‌شناسی نرم‌افزار که منجر به
برنامه‌نویسی و روش‌شناسی نرم‌افزار که منجر به توسعه برنامه‌نویسی برنامه‌نویسی شیءگرا شد، از ACM دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۲ به تالار مشاهیر مخترعان ملی معرفی شد.
نقش‌برجسته یا نقش بیرون‌جسته، حجمی است از یک سو بسته و محدود که در آن اشیاء کم‌وبیش به صورت برآمده از سطح نمایش داده شوند. روی هم‌رفته نقش‌برجسته حالتی میان مجسمه‌سازی و نقاشی دارد؛ که معمولاً بدون رنگ‌پردازی ساخته می‌شوند.
هواپیمای تجسسی به هواگردی گفته می‌شود که برای پایش و جمع‌آوری اطلاعات توسط نیروهای نظامی و سایر سازمان‌های حکومتی از آن استفاده می‌شود. از این هواگردها برای فعالیت‌هایی چون جاسوسی، پایش صحنه نبرد یا منطقه هوایی، نظارت (مثل هدایت توپخانه)، گشت مرزی و حفاظت ماهیگیری استفاده می‌شود. نوعی هواپیمای نظامی است که برای دیده‌بانی فعالیت‌های دشمن به‌کار می‌رود. هواپیمای تجسسی ،جاسوسی در دو نوع با سرنشین و بدون سرنشین ( پهپاد) میباشد که نوع بدون سرنشین امروزه بسیار مورد توجه قرار دارد. این توجه علل مختلفی دارد که از
توجه قرار دارد. این توجه علل مختلفی دارد که از آن جمله میتوان به هزینه جانی سرنشین دار. اختلاف فاحش در هزینه ی ساخت که با یکدیگر اصلا قابل مقایسه نیستند و از همه مهمتر کوچک بودن هواپیمای بدون سرنشین است که از چشم رادارها راحت تر پنهان میمانند. یکی از بی سرنشین های مورد توجه ریزپرنده میباشد که امروزه ماموریتهای مهمی را در امور تجسسی انجام میدهد.
امیر یاراحمد خوزانی اصفهانی ملقب به نجم ثانی (مرگ ۸۹۱ خ./۹۱۸ ق) وکیل نفس نفیس همایون شاه اسماعیل یکم صفوی و سردار سپاه وی بود. در سال ۸۸۸ خورشیدی (۹۱۵ ق) پس از درگذشت وزیر نجم مسعود گیلانی در خامنه، شاه اسماعیل یکم وزارت را به امیر یاراحمد خوزانی اصفهانی سپرد و او را نجم ثانی نامید. از نخستین کارهای نجم ثانی کشتن میرزا بیگ علایی قزوینی - از کارکنان دیوانی - است. در عالم‌آرای شاه اسماعیل دربارهٔ انتخاب نجم ثانی آمده‌است: «چون نجم [رشتی] فرزند رشید نداشت شاه، رئیس یاراحمد خوزانی را رشید می‌دانست جای او را که
رئیس یاراحمد خوزانی را رشید می‌دانست جای او را که وکالت شاه بود و مهر شاه در گردن نجم بود، مرشد کامل رئیس را به وکالت نفس همایون سربلند نمود. گفت: من می‌خواهم نام نجم همیشه در زبان من باشد. تو را نجم ثانی بگویند. آن بود که رئیس یار احمد خوزانی نجم ثانی شد، اما در قهر صد برابر نجم بود». در سال ۸۹۰، بابر تیموری (مؤسس پادشاهی گورکانی هند) که هنوز به هند دست نیافته بود و قصد داشت که بر تخت پدران تیموری خود در ماوراءالنهر بنشیند، با کمک سپاهیان ایرانی سمرقند را از ازبکان گرفت و بر تخت نشست ولی به دلیل دوستی با
از ازبکان گرفت و بر تخت نشست ولی به دلیل دوستی با ایرانیان شیعه، مورد نفرت مردم ماوراءالنهر قرار گرفت و پس از شکست از ازبکان از آنجا رانده شد. شاه اسماعیل در اواخر سال ۸۹۰، نجم ثانی را به فرماندهی سپاه برای کمک به بابر برگزید و سرداران نامداری مانند زین العابدین صفوی، پیری بیگ قاجار و بادنجان سلطان روملو را همراه او کرد. در اواخر اسفند ۸۹۰ نجم ثانی از قم به سوی خراسان رهسپار شد. در مهر ۸۹۱، نجم ثانی و بابر در ناحیه بند آهنین به هم رسیدند. پس از آن سپاهیان ایران شهر قرشی را تصرف کردند و همه ۱۵ هزار تن مردم
شهر قرشی را تصرف کردند و همه ۱۵ هزار تن مردم آنجا را کشتند و به دستور نجم ثانی تنها از خون سادات و شیعیان گذشتند. نجم ثانی بعد از قتل عام در قلعه قرشی گفت: «حال اندک دلم تسلی شد. عوض قتل عام چنگيز و امير تيمور را کردم». پس از آن سپاهیان قزلباش به همراه بابر به سوی بخارا رهسپار شدند. ازبکان در قلعه غجدوان پناه گرفتند. نجم ثانی و برخی از سرداران که با وضع آنجا آشنا بودند از بابر خواستند که از محاصره آنجا دست بکشند و بازگردند ولی بابر بر جنگ تأکید داشت. به دلیل غرور بابر و دشمنی سرداران قزلباش با او، برخی از
غرور بابر و دشمنی سرداران قزلباش با او، برخی از سرداران سپاه از وی رو برتافتند و به خراسان بازگشتند و در سپاه ایران اختلاف پیش آمد. از سوی دیگر سپاهیان ایرانی به دلیل نرسیدن آذوقه به شدت گرسنه و بی‌رمق بودند. سرانجام در روز جمعه ۱ آذر ۸۹۱ (۳ رمضان ۹۱۸ قمری) جنگ غجدوان با یورش ازبکها به سپاه قزلباش آغاز شد و ایرانیان شکست سختی خوردند و نجم ثانی و دیگر سرداران کشته شدند. در پی این شکست شمار زیادی از سربازان ایرانی کشته شدند و ترکستان و ماوراءالنهر و خراسان به دست ازبکها افتاد اما شاه اسماعیل یکم خراسان را از
دست ازبکها افتاد اما شاه اسماعیل یکم خراسان را از چنگ ازبکها بیرون آورد و به شرط اینکه به خراسان هجوم نیاورند از تصرف ترکستان چشم پوشید.
در ریاضیات ترکیبیاتی، جابه‌جایی چرخشی یا جابه‌جایی دَوَرانی یا شیفت دوری عملیاتی است که درایه‌های یک چندتایی را با حرکت دادن درایه انتهایی به موقعیت آغازین آن، مجدداً آرایش می‌دهد، در حالی که تمام درایه‌های دیگر به مکان بعدی خود نقل مکان می‌کنند، یا با عملی معکوس با آنچه توصیف شد، در جهت مخالف جابه‌جایی آرایه‌ها صورت می‌پذیرد. جابه‌جایی دورانی نوع خاصی از جایگشت دوری است که به نوبه خود نوع خاصی از جایگشت است. به‌طور صوری، جابه‌جایی دورانی را می‌توان جایگشتی چون formula_1 از n عنصر در نظر گرفت که در یک
چون formula_1 از n عنصر در نظر گرفت که در یک چندتایی قرار دارند چنان‌که برای تمام formula_2 به پیمانه n داریم: یا: برای نمونه، با اعمال جابه‌جایی دورانی به‌طور مکرر روی چندتایی چهارتایی formula_5 به صورت پشت سر هم به نتایج زیر می‌رسیم: که تاپل آخر، همان تاپل اولیه ما می‌باشد. مثال. اگر دنباله بیتی formula_6 تحت جابه‌جایی دورانی تک‌بیتی قرار بگیرد … (تصاویر زیر را ببینید): اگر دنباله بیتی formula_7 تحت عملیات زیر قرار می‌گرفت:
ایران در پایان دوران قاجاریه، ارتشی منظم، آموزش‌دیده و متمرکز نداشت. با وقوع کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹، رضا‌‌خان ابتدا در مقام وزیر جنگ و بعدها در مقام نخست‌وزیر و سپس شاه، به نوسازی ارتش ایران پرداخت. ارتشی که با اشغال ایران توسط قوای متفقین در جنگ جهانی دوم عملاً فروپاشید.سپس قرادادی با انگلیس بسته شد ۴۳ پادگان از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۰۲ ساخته و تحویل ارتش شد. تاریخچه. پیش از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹، کشور ایران دارای ارتش متمرکز و نظام یافته نبود. از جنگ‌های فتحعلیشاه با روسیه سال‌ها گذشته بود و تلاش‌های امیرکبیر در
با روسیه سال‌ها گذشته بود و تلاش‌های امیرکبیر در دارالفنون نیز در این راه به شکست انجامیده بود. شاهان اواخر دوره قاجار، معمولاً از ارتش‌های محلی خوانین، یا ارتش‌هایی که توسط خارجیان و با هزینه دولت ایران تشکیل شده بود، استفاده می‌کردند. نمونه این ارتش‌ها بریگاد قزاق (تحت امر و زیر نظر روسها و بعدها انگلیسها)، پلیس جنوب (تحت امر و زیر نظر انگلیسها) و ژاندارمری (زیر نظر افسران سوئدی و اتریشی) بودند. ارتشهای محلی فاقد تجهیزات یک دست و سنگین بوده و اغلب توسط سلاح‌های قدیمی سبک تجهیز شده بودند. علل نوسازی.
سلاح‌های قدیمی سبک تجهیز شده بودند. علل نوسازی. سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۰۴، سال‌های مبارزهٔ قدرت میان سه گروه نامتجانس در کشور بود. نیروهای یاغی و آشوبگر، نیروهای حکومتی و نیروهای مشروطه خواه. رضا خان که خود نظامی و عضو بریگاد قزاق بود و به اهمیت وجود یک تشکیلات نظامی قوی پی برده بود و از سوی دیگر، با ایرانی ناامن مواجه بود، دست به تشکیل ارتش واحدی زد و در اولین اقدام، فقط چند ماه پس از رسیدن به مقام وزارت جنگ در ۱۵ آذرماه ۱۳۰۰ فرمان شماره یک ارتش ایران (حکم شماره یک قشون) را صادر کرد. بر اساس این فرمان،
شماره یک قشون) را صادر کرد. بر اساس این فرمان، ژاندارمری و لشکر قزاق در هم ادغام شدند. درست یک ماه بعد، و در ۱۵ دی‌ماه ۱۳۰۰، اعلام داشت که ارتش نوین ایران، با پنج لشکر سازماندهی شده‌است. ستاد فرماندهی این لشکرها در شهرهای تهران، تبریز، همدان، اصفهان و مشهد قرار داشت. استعداد نیروها. استعداد قشون و لشکرهای پنجگانه آنگونه که بعداً اعلام شد به این شرح بود: ۱- لشکر مرکز به فرماندهی سردار سپه رضاخان وزیر جنگ: ۸۹۶ صاحبمنصب، ۱۳٬۳۶۳ سرباز و ۳۹۹۶ رأس دواب ۲- لشکر شمال غرب به فرماندهی سرتیپ اسماعیل آقا (اسماعیل
شمال غرب به فرماندهی سرتیپ اسماعیل آقا (اسماعیل امیرفضلی) و ریاست ستاد سرهنگ محمدحسین فیروز: ۲۱۱ صاحبمنصب، ۳۷۹۹ سرباز و تعداد دواب ۱۰۴۵ رأس ۳- لشکر شرق به مرکزیت مشهد به فرماندهی میرپنج حسین آقا (حسین خزاعی) و ریاست ستاد سرهنگ محمدحسین میرزا (محمدحسین جهانبانی): ۱۳۷ صاحبمنصب، ۳۳۷۷ سرباز و ۱۱۱۹ رأس دواب ۴- لشکر جنوب به مرکزیت اصفهان تحت فرمان میرپنج محمودخان آیرم و ریاست ستاد نایب سرهنگ حیدرقلی (حیدرقلی پسیان): ۱۸۸ صاحبمنصب، ۲۷۲۱ سرباز و ۶۵۱ رأس دواب ۵- لشکر غرب به مرکزیت همدان تحت فرمان به فرماندهی میرپنج
غرب به مرکزیت همدان تحت فرمان به فرماندهی میرپنج احمدآقا خان امیراحمدی و ریاست ارکان حرب نایب سرهنگ فرج‌الله آق‌اولی: ۵۵۱ صاحبمنصب، ۴۰۶۵ سرباز و ۱۱۵۱ رأس اسب با این وجود ۵ سال بعد و در سال ۱۳۰۵، استعداد نیروهای ارتش ایران به زحمت به ۴۰ هزار نفر می‌رسید. آموزش. رضا خان، سامانه آموزش نظامی در مدارس نظام و دانشکده افسری را بر اساس پیاده‌نظام مدرن اروپایی تدوین کرد. در هجدهم خرداد ۱۳۰۱ از مجلس سیزده هزار تومان بودجه برای اعزام ۵۶ دانشجو و چهار افسر جهت تحصیلات نظامی (سی نفر برای دوره یکساله و سی نفر برای دوره
نظامی (سی نفر برای دوره یکساله و سی نفر برای دوره دوساله) به فرانسه گرفت. اولین گروه از این افسران در خرداد ماه سال ۱۳۰۲ به دانشکده‌های افسری سن سیر (پیاده‌نظام)، سمور پاریس (سواره نظام)، ژیمناستیک ژوان ویل، مدرسه توپخانه پواتیه، مدرسه مهندسی ورسای و دیگر مدارس نظام فرانسه اعزام گردیدند. قشون کشی‌های داخلی و جنگ‌های نامنظم نیز به کسب تجربه بیشتر توسط نیروها کمک شایانی کرد. تجهیزات. طی سال ۱۳۰۱، رضا شاه مقدمات خرید تفنگ و مهمات سبک را از اروپا فراهم کرد. این سلاح‌ها از سال ۱۳۰۲ وارد ارتش ایران شدند. اولین
سلاح‌ها از سال ۱۳۰۲ وارد ارتش ایران شدند. اولین سلاح‌های سنگین خریداری شده توسط رضا خان، چهار زره‌پوش رولز رویس بود که به دلیل نبود جاده‌های مناسب در کشور و قیمت بسیار زیاد، هیچگاه در جنگ از آن‌ها استفاده نشد و بیشتر در بحران‌های سیاسی و حکومت نظامی‌های پایتخت مورد استفاده نمایشی قرار گرفتند. نیروی هوایی. نقش بزرگ نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در سرکوب موفق قیام عشایری عراق در سال ۱۲۹۹، تأثیر زیادی بر مقامات ارتش ایران گذاشت. در همین راستا در میان سال‌های ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۵، نخستین گام‌های لرزان برای تشکیل نیروی
تا ۱۳۰۵، نخستین گام‌های لرزان برای تشکیل نیروی هوایی ارتش ایران برداشته شد. بدین ترتیب مجموع هواپیماهای ارتش ایران در سال ۱۳۰۵ به هفده فروند رسید. بودجه. ارتش نوین ایران در ابتدای تشکیل، بسیار پرهزینه (به نسبت درآمد آن‌روز کشور) بود. در ۲۱ بهمن ۱۳۰۰، مجلس شورای ملی، بودجه ۹ میلیون تومانی ارتش را بدون تغییر تصویب نمود. با ورود آرتور میلسپو آمریکایی به ایران، درآمد کشور اندکی متوازن شد و با صرفه جویی اقتصادی، بودجه ارتش نیز به تدریج افزایش یافت. طی سال‌های بعد، حدود ۴۰٪ از بودجه کشور صرف ارتش می‌شد.
بعد، حدود ۴۰٪ از بودجه کشور صرف ارتش می‌شد. دیدگاه‌ها. نوسازی ارتش ایران و امنیت پدید آمده ناشی از آن، چنان بود که سرسخت‌ترین مخالفان رضا شاه نیز، از آن با شایستگی تقدیر نمودند. در این زمینه می‌توان به نطق‌های سید حسن مدرس، محمد مصدق و تقی‌زاده اشاره نمود.
مقدمه. پرونده سامان یا پروندسامان (به انگلیسی: File system) یکی از بخش‌های بنیادین در هر سیستم‌عامل است که شامل مدیریت و گردانش، ذخیره‌سازی، کنترل و پالایش دسترسی، به طور کلی روش‌های سازماندهی و ساماندهی برای پرونده‌ها و پوشه‌ها را فراهم می‌کند. بدون وجود فایل‌سیستم، داده‌ها به‌صورت یکپارچه و بی‌ساختار روی دیسک ذخیره می‌شوند و امکان مدیریت مؤثر آن‌ها از بین می‌رود. این فناوری در هستهٔ بسیاری از فعالیت‌های روزمره کاربران رایانه و سرورها قرار دارد؛ از اجرای برنامه‌ها و ذخیره‌سازی فایل‌های متنی گرفته تا تعامل
و ذخیره‌سازی فایل‌های متنی گرفته تا تعامل با سخت‌افزار و مدیریت منابع سیستم. این مقاله با هدف ارائهٔ شناختی جامع و کاربردی از مفهوم فایل‌سیستم، ساختارهای رایج آن، ابزارهای مدیریتی، و تفاوت آن در سیستم‌عامل‌های مختلف مانند لینوکس تدوین شده است. در ادامه، با مهم‌ترین ویژگی‌ها، مفاهیم و اجزای سامانه‌های پرونده‌ای آشنا خواهید شد. تعریف سامانه پرونده‌ای. ----در رایانش، «سامانهٔ پرونده‌ای» (File System) روشی ساختاری برای ذخیره، بازیابی و سازمان‌دهی اطلاعات بر روی دستگاه‌های ذخیره‌سازی است. بدون این سامانه،
روی دستگاه‌های ذخیره‌سازی است. بدون این سامانه، اطلاعات تنها به‌صورت توده‌ای از داده‌ها وجود دارند که مرز مشخصی میان آن‌ها دیده نمی‌شود. سامانه پرونده‌ای دو جنبهٔ مهم دارد. یکی، ساختار سلسله‌مراتبی دایرکتوری‌ها که از ریشه یا همان دایرکتوری codice_1 آغاز می‌شود و دیگری، فرمت ذخیره‌سازی اطلاعات روی دیسک است که می‌تواند در قالب‌های مختلفی مانند ext4، NTFS یا XFS باشد. ساختار فایل‌سیستم در لینوکس. ----در سیستم‌عامل‌هایی مانند لینوکس، فایل‌سیستم به‌صورت درختی و سلسله‌مراتبی طراحی شده است. همه‌چیز از دایرکتوری
سلسله‌مراتبی طراحی شده است. همه‌چیز از دایرکتوری ریشه آغاز می‌شود و سایر دایرکتوری‌ها به آن متصل می‌شوند. برای مثال، دایرکتوری codice_2 شامل دایرکتوری کاربران و فایل‌های شخصی آنان است. در این ساختار، دستگاه‌های ذخیره‌سازی جانبی نیز در نقاطی از این درخت به نام mount point متصل می‌شوند و همه‌چیز یکپارچه دیده می‌شود؛ بر خلاف ویندوز که از درایوهای جداگانه مانند C: و D: استفاده می‌کند. جنبه‌های سامانه پرونده‌ای. مدیریت فضا. "توجه: این موضوع فقط به سامانه‌های پرونده‌ای استفاده‌شده در دستگاه‌های ذخیره‌گاه اعمال
استفاده‌شده در دستگاه‌های ذخیره‌گاه اعمال می‌شود." سامانه‌های پرونده‌ای فضا را به شکل تکه‌تکه‌ای اختصاص می‌دهند که معمولاً به‌صورت چندین واحد فیزیکی در دستگاه است. سامانه پرونده‌ای عهده‌دار سازماندهی پرونده‌ها و فهرست‌های راهنما و پیگیری اینکه کدام نواحی رسانه، متعلق به کدام پرونده است و کدام بخش‌ها استفاده نمی‌شوند. برای مثال، در اپل داس (Apple DOS) در اوایل دههٔ ۱۹۸۰، بخش‌های ۲۵۶ بایتی در فلاپی دیسک‌های ۱۴۰ کیلوبایتی از روش نقشهٔ مسیر/بخش (track/sector map) استفاده می‌کردند. این موضوع باعث ایجاد فضاهای
استفاده می‌کردند. این موضوع باعث ایجاد فضاهای استفاده‌نشده می‌شود. وقتی که یک پرونده دقیقاً چندین واحد تخصیص را شامل نمی‌شود، گاهی به نام فضای سست معرفی می‌شود. برای یک تخصیص ۵۱۲ بایتی، میانگین فضای استفاده‌نشده ۲۵۶ بایت است. برای خوشه‌های ۶۴ کیلوبایتی، میانگین فضای استفاده‌نشده ۳۲ کیلوبایت است. اندازهٔ واحد تخصیص وقتی انتخاب می‌شود که سامانه پرونده‌ای ایجاد گردد. انتخاب واحد تخصیص بر اساس میانگین اندازهٔ پرونده‌هایی که انتظار می‌رود در سامانه پرونده‌ای باشد، می‌تواند مقدار فضای غیرقابل استفاده را به حداقل
می‌تواند مقدار فضای غیرقابل استفاده را به حداقل برساند. غالباً تخصیص پیش‌فرض می‌تواند کاربرد مناسبی فراهم کند. انتخاب یک واحدِ یک اندازهٔ تخصیص که بسیار کوچک است، باعث هزینهٔ بیش از حد می‌شود. اگر سامانه پرونده‌ای غالباً متشکل از پرونده‌های بسیار بزرگ باشد، ممکن است سامانه‌های پرونده‌ای تکه‌تکه شوند. تکه‌تکه شدن سامانه پرونده‌ای (File system fragmentation) وقتی رخ می‌دهد که فضای استفاده‌نشده یا تک‌پرونده‌ها پیوسته نباشند. هنگامی که یک سامانه پرونده‌ای استفاده می‌شود، پرونده‌ها ساخته، اصلاح یا پاک می‌شوند.
می‌شود، پرونده‌ها ساخته، اصلاح یا پاک می‌شوند. وقتی که یک پرونده ایجاد می‌شود، سامانه پرونده‌ای فضایی برای داده اختصاص می‌دهد. بعضی از سامانه‌های پرونده‌ای نیاز به تعیین یک تخصیص فضای اولیه دارند و تخصیص‌های افزایشی بعدی هنگامی که پرونده‌ها بزرگ می‌شوند، امکان‌پذیر است. زمانی که پرونده‌ها پاک می‌شوند، فرض می‌شود فضایی که در نهایت به آن‌ها اختصاص داده شد، برای استفاده توسط پرونده‌های دیگر موجود است. این موضوع ناحیه‌هایی با اندازه‌های مختلف را که متناوباً استفاده شده یا استفاده نشده‌است، می‌سازد. این موضوع
شده یا استفاده نشده‌است، می‌سازد. این موضوع «تکه‌تکه شدن فضای خالی» نامیده می‌شود. وقتی یک پرونده ساخته می‌شود و ناحیه‌ای از فضای پیوسته برای تخصیص اولیهٔ آن موجود نباشد، این فضا باید به تکه‌تکه شدن اختصاص داده شود. وقتی یک پرونده اصلاح می‌گردد، ممکن است آن پرونده بزرگ‌تر شود و از فضایی که در ابتدا به آن اختصاص داده شده بود، تجاوز کند. در این صورت، باید یک تخصیص دیگر در جای دیگر معین شود و پرونده تکه‌تکه شود. نام پرونده. یک نام پرونده برای شناسایی مکان ذخیره‌گاه در سامانه پرونده‌ای استفاده می‌شود. بسیاری
در سامانه پرونده‌ای استفاده می‌شود. بسیاری از سامانه‌های پرونده‌ای محدودیت‌هایی برای طول نام پرونده‌ها دارند. در بعضی از سامانه‌های پرونده‌ای، نام‌های پرونده به بزرگی یا کوچکی حروف حساس نیستند؛ یعنی نام‌های پرونده مانند codice_3 و codice_4 به یک پرونده ارجاع داده می‌شوند. در بقیهٔ سامانه‌های پرونده‌ای، نام‌های پرونده به بزرگی یا کوچکی حروف حساسند؛ یعنی نام‌های codice_5 ،codice_3 و codice_4 به سه پروندهٔ مختلف ارجاع داده می‌شوند. بسیاری از سامانه‌های پرونده‌ای پیشرفته، اجازهٔ می‌دهند نام پرونده‌ها شامل
پیشرفته، اجازهٔ می‌دهند نام پرونده‌ها شامل محدوده‌ای گسترده از نویسه‌های یونی‌کد شوند. اگرچه آن‌ها ممکن است محدودیت‌هایی برای استفاده از بعضی نویسه‌های خاص، آن‌ها را در داخل نام پرونده‌ها غیرمجاز کند، آن نویسه‌ها ممکن است برای نشان دادن یک دستگاه، نوع دستگاه، پیشوند فهرست راهنما، جداکنندهٔ مسیر پرونده یا نوع پرونده استفاده شوند. فهرست‌های راهنما. سامانه‌های پرونده‌ای معمولاً دارای فهرست‌های راهنما هستند — که پوشه نیز گفته می‌شوند — و کاربر را برای گروه‌بندی کردن پرونده در مجموعه‌های جداگانه مجاز می‌سازد.
کردن پرونده در مجموعه‌های جداگانه مجاز می‌سازد. این موضوع ممکن است با ارتباط نام پرونده با یک نمایه در یک جدول محتوا یا یک گروه اطلاعاتی در سامانه پروندهٔ مشابه یونیکس (Unix-like) اجرا شود. ساختارهای فهرست راهنما ممکن است مسطح (خطی) باشند، یا سلسله مراتب‌ها را جایی که فهرست‌های راهنما امکان دارد شامل زیرفهرست‌ها شوند، مجاز سازد. اولین سامانه پرونده‌ای برای پشتیبانی سلسله‌مراتب دلخواه در سامانه‌عامل مولتیکس (Multics) استفاده شد.سامانه‌های پرونده‌ای محلی سامانه‌های شبیه یونیکس نیز سلسله‌مراتب فهرست راهنمای
شبیه یونیکس نیز سلسله‌مراتب فهرست راهنمای دلخواه را پشتیبانی می‌کنند؛ برای مثال، سامانه پرونده‌ای سلسله‌مراتبی اپل (Apple) و HFS+ بعدی در سامانه‌عامل کلاسیک مک (HFS+ هنوز در سامانه‌عامل مک استفاده می‌شود)، سامانه پرونده‌ای FAT در سامانه‌عامل داس (MS-DOS 2.0) و نگارش‌های بعدی MS-DOS و در ویندوز، سامانه پرونده‌ای NTFS در ویندوز NT خانوادهٔ سامانه‌عامل‌ها، و ODS-2 و مراحل بالاتر سامانه پرونده‌ای Files-11 در OpenVMS. فراداده. بقیهٔ اطلاعات مربوط به هر پرونده در داخل یک سامانه پرونده‌ای معمولاً ساماندهی
در داخل یک سامانه پرونده‌ای معمولاً ساماندهی می‌شوند. طول داده‌ای که شامل یک پرونده می‌شود ممکن است مانند تعداد بلوک‌های تخصیص‌داده‌شده برای پرونده یا مانند شمارش یک بایت باشد. زمانی که پرونده آخرین‌بار اصلاح شده، ممکن است مانند برچسب زمان پرونده ذخیره شود. سامانه‌های پرونده‌ای ممکن است زمان ایجاد شدن پرونده را ذخیره کند؛ زمانی که آخرین‌بار دیده شده، زمانی که فرادادهٔ پرونده تغییر داده شده‌است، یا زمانی که پرونده برای آخرین‌بار پشتیبان‌گیری شده‌است. بقیهٔ اطلاعات می‌توانند نوع دستگاه پرونده (برای مثال
اطلاعات می‌توانند نوع دستگاه پرونده (برای مثال بلوک، نویسه، سوکت، زیرفهرست و…)، مالک شمارهٔ شناسه کاربر و شمارهٔ شناسه گروه، اجازه‌های دسترسی و بقیهٔ صفات پرونده (مانند اینکه پرونده فقط خواندنی، قابل اجرا و… باشد) را شامل شوند. یک سامانه پرونده‌ای همهٔ فراداده‌های تخصیص‌داده‌شده به پرونده را ذخیره می‌کند – شامل نام پرونده، طول محتوایات یک پرونده و مکان پرونده در سلسله‌مراتب پوشه – که از محتویات پرونده متمایز می‌سازد. بسیاری از سامانه‌های پرونده‌ای نام‌های همهٔ پرونده‌ها را در فهرست راهنما در یک مکان ذخیره
پرونده‌ها را در فهرست راهنما در یک مکان ذخیره می‌کند – جدول فهرست راهنما برای آن فهرست راهنما – که غالباً مانند بقیه پرونده‌ها ذخیره می‌شود. بسیاری از سامانه‌های پرونده‌ای فقط تعدادی از فراداده‌ها را برای یک پرونده در جدول فهرست راهنما قرار می‌دهند و باقی ماندهٔ فراداده‌ها برای آن پرونده در یک ساختار کاملاً مجزا قرار دارند، مانند گروه اطلاعاتی. بسیاری از سامانه‌های پرونده‌ای نیز فراداده‌های تخصیص داده نشده با هر یک از پرونده‌های خاص را ذخیره می‌کنند. این‌گونه فراداده‌ها شامل اطلاعاتی دربارهٔ مناطق استفاده
فراداده‌ها شامل اطلاعاتی دربارهٔ مناطق استفاده نشده می‌شود – نگاشت بیت فضای خالی، نقشه دسترسی بلوک – و اطلاعاتی دربارهٔ بخش‌های خراب. غالباً این‌گونه اطلاعات دربارهٔ یک گروه تخصیص در داخل گروه تخصیص خودش ذخیره می‌شود. صفات اضافی می‌توانند به سامانه‌های پرونده‌ای تخصیص داده شوند، مانند NTFS, XFS, ex2، ex3، بعضی از نگارش‌های UFS، و HFS+، که از صفات پرونده‌های قابل تعمیم استفاده می‌کنند. بعضی از سامانه‌های پرونده‌ای برای صفات تعرف شده توسط کاربر تهیه شده‌اند، مانند نویسنده اسناد، کدبندی نویسه‌های یک سند یا