payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دهکده غوص یکی از معالم بارز وتاریخی و جاذبهٔ گردشگری دبی ویکی از نقاط دیدنی امارات متحده عربی است که سالیانه تعدادی زیادی از گردشگران از مناطق داخل و خارج امارات به سویش می‌شتابند. موقع دهکده غوص. «دهکده غوص» در سمت مشرق دهکده میراثی و در نزدیکی دهانهٔ خور در منطقهٔ شندغه واقع شده‌است. در نزدیکی خانه شیخ سعید آل مکتوم یک آبادی قدیمی را مشاهده می‌کنید که به صورت زنده روش‌ها و فرهنگ زندگی مردمان قدیم در امارات را به تصویر می‌کشد. مردمانی که با ماهیگیری یا از راه غواصی و استخراج مروارید از اعماق آب دریا امرار
غواصی و استخراج مروارید از اعماق آب دریا امرار معاش می‌کرده‌اند. افراد حاضر در این آبادی مانند یک کتاب مصور، زندگی مردم این خطه را در دوران نه چندان دور را در معرض تماشای شما قرار می‌دهند. حکومت دبی در حال توسعه این آبادی به عنوان یک منطقهٔ فرهنگی وتاریخی می‌باشد.
فوبوس لقبی است که در اسطوره‌شناسی کلاسیک برای آپولو یا خدای خورشید استفاده می‌شود. فوبوس نباید با فُبوس اشتباه شود.
آتش‌سوزی یا حریق حریق که ریشه عربی دارد به معنی آتش‌سوزی، سوختن، زبانه آتش، شعله آتش، آتش‌سوز و آتش سوزان است. یکی از قدیمی‌ترین بلایایی است که می‌تواند در زمانی کوتاه، دارایی و سلامتی افراد را به خطر اندازد. بنا به تعریف حریق عبارتست از سوختن مواد سوختنی یا آتشی ناخواسته و در لحظه وقوع از کنترل خارج شده که معمولاً با دود و حرارت و نور توأم است. آتش‌سوزی عبارت از آتشی است که از یک منبع حرارتی در لحظه وقوع کنترل ناپذیر (حادثه) سرچشمه گرفته، یا منبع حرارتی معین کنترل شده‌ای را ترک کرده و با نیروی حرارتی خود
کنترل شده‌ای را ترک کرده و با نیروی حرارتی خود گسترش و توسعه یافته باشد. انواع آتش‌سوزی. آتش کامل. آتش‌سوزی بر اساس نوع سرچشمه و نوع مواد سوختی به پنج گروه (بر اساس استاندارد آمریکا NFPA) و شش گروه (بر اساس استاندارد انگلستان BS) تقسیم می‌گردد. این دسته‌بندی در استاندارد اروپایی دارای یک تفاوت اساسی است، آنهم جدا کردن مایعات از گازهای اشتعال‌پذیر می‌باشد. به این ترتیب در استاندارد اروپایی کلاس A و B مشابه استاندارد آمریکایی بوده و استاندارد C مربوط به گازهای اشتعال پذیر می‌شود. در این صورت کلاس حریق
گازهای اشتعال پذیر می‌شود. در این صورت کلاس حریق الکتریکی E نامگذاری شد. کلاس فلزات آتش گیر D نیز یکسان بوده و کلاسk در استانداردهای اروپایی F نامیده می‌شود. خسارات. آتش‌سوزی در صورتی که به موقع مهار نشود، موجب خسارات زیادی می‌گردد. گاه آتش‌سوزی، با سایر حوادث طبیعی مثل زلزله همراه بوده یا بلافاصله پس از آن‌ها رخ می‌دهد. در بسیاری از موارد، خسارات حریق ثانویه، حتی بیش از خسارات حادثه اولیه به‌وجود آورنده آن می‌باشد. طبق نتایج تحقیقات اتحادیه بیمه‌های آلمان (VdS)، در بسیاری موارد عملیات اطفاء حریق به وسیلهٔ
در بسیاری موارد عملیات اطفاء حریق به وسیلهٔ آب یا کف‌های ویژه، در مقایسه با خود آتش‌سوزی، صدمات بیشتری ایجاد می‌کند. آتش‌سوزی‌های معروف تاریخ. آتش سوزی های معروف در تاریخ به شرح زیر است: پیوندهای تکمیلی. آتش‌افروزی
شیراز شهری است که در قرن اول هجری بنیان نهاده شده‌است. چنین پیداست که بنیان‌گذاران این شهر نام شیراز را از نام قلعه‌ای که از پیش از اسلام در نزدیکی محل فعلی شهر با نام شیراز وجود داشته، به عاریت گرفته‌اند. تاریخ شیراز از نگاهی کلی. نام شیراز ظاهراً در الواح عیلامی مکشوف در تخت جمشید به صورتهای: ,ish-si-ra-Ti ,is-si-Shir ,ish-si-is-ra-Ti ish-si-is-ra-Shi آمده و تدسکو در مجله انجمن شرقی آمریکایی حدسی زده‌است و نام این شهر را از دو کلمهٔ شر (بمعنی خوب) + راز (همریشهٔ رز [ مو ]) گرفته ولی استاد بنونیست و استاد
رز [ مو ]) گرفته ولی استاد بنونیست و استاد هنینگ این وجه اشتقاق را نپسندیده و آن را رد کرده‌اند و گفته‌اند که «شر» به معنی خوب در لهجه‌های شرق ایران و همچنین در یک لغت پارتی (ضمن ترکیب) آمده و در لهجه‌های جنوبی و غربی سابقه ندارد. (از حاشیهٔ برهان چ معین). روایت است که بانی این شهر محمدبن قاسم بن عقیل پسرعم حجاج بن یوسف بوده‌است. شهر شیراز در قدیم به‌کلی دایرهٔ نامنظمی بوده‌است که اطراف آن را حصار و برجهایی فراگرفته و محیط حصاری آن قدری بیش از یک فرسخ و دارای شش دروازه بوده‌است و قسمت داخلی آن به یازده
دارای شش دروازه بوده‌است و قسمت داخلی آن به یازده محله تقسیم می‌شد. در سال ۴۳۰ هَ. ق. امیر ابوکالیجار شهر استخر را خراب کرد و جمعیت آن را به شهر جدید شیراز سوق داد و بزودی این شهر رونق یافت و آباد گردید ولی پس از زلزله‌های متعدد و هجوم طوایف مختلف آن را به‌طور مکرر خراب کرد. در ۷۹۵هَ. ق. امیر تیمور آن را خراب نمود. اما در سال ۱۱۸۰ هَ. ق. کریمخان زند شیراز را پایتخت خود قرار داده حصاری به دور آن کشید و کوچه‌های آن را سنگ فرش کرده و بازار وکیل را ساخت. در ۱۸۱۳ و ۱۸۲۴ م. زلزله آن را خراب کرد. در شهر شیراز در
و ۱۸۲۴ م. زلزله آن را خراب کرد. در شهر شیراز در زمان عضدالدوله کتابخانهٔ بسیار مهمی بوده که مانند کتابخانه‌های فعلی کشورهای بزرگ جهان دارای قفسه‌های متعدد و هر یک از آن‌ها شامل کتب راجع به یکی از شعب علوم بود. (از جغرافیای سیاسی کیهان صص ۲۱۸ - ۲۲۲). شیراز از اقلیم سیم است و به روایتی شیرازبن طهمورث آن را ساخته بود و خراب شد و به قولی در زمان قدیم آن سرزمین شهر فارس نام داشته‌است و به فارس بن ماسوربن سام بن نوح منسوب بوده، صحیح آن است که در زمان اسلام محمدبن یوسف ثقفی برادر حجاج بن یوسف آن را ساخت و بازسازی
یوسف ثقفی برادر حجاج بن یوسف آن را ساخت و بازسازی کرد و به روایتی دیگر محمدبن قاسم بن ابی عقیل آن را بازسازی کرد. هیچ گاه این شهر از اولیاء خالی نبوده‌است و بدین سبب به آن برج اولیا می‌گفته‌اند. شیراز در زمان معموری دوازده دروازه و نوزده محله داشته‌است، ولی نُوّاب کریمخان زند آن را به شش دروازه و یازده محله تقسیم کرده بود. بدین ترتیب: اول دروازهٔ باغ شاه. دوم دروازهٔ اصفهان. سوم دروازهٔ سعدی. چهارم دروازهٔ قصابخانه. پنجم دروازهٔ شاه داعی. ششم دروازهٔ کازرون. از یازده محله به پنج محلهٔ آن حیدری خانه
کازرون. از یازده محله به پنج محلهٔ آن حیدری خانه می‌گفتند، مانند: محلهٔ اسحاق بیگ و بازار مرغ و بالاکفت و در شاهزاده و میدان شاه، و به پنج محلهٔ آن نعمتی خانه می‌گفتند، مانند محلهٔ در مسجد و سرباغ و سردزک و سنگ سیاه. محله‌های لب آب و یهودان در جدا از محله‌های مذکور بوده‌اند. روایت است که بانی این شهر محمدبن قاسم بن عقیل پسرعم حجاج بن یوسف بوده‌است. تاریخ به طور جزئی. پیدایش. بنوشته جان لیمبرت، ایران شناس، دیپلمات و مدرس سابق دانشگاه پهلوی شیراز، شیراز همیشه در طول تاریخ خود مرکز فارس نبوده‌است. شیراز طبق
در طول تاریخ خود مرکز فارس نبوده‌است. شیراز طبق استانداردهای ایران شهری جدید بشمار می‌آید. تاریخنگاران اسلامی بر این عقیده هستند که شیراز در قرن اول هجری به توسط عبدالملک مروان بنیان نهاده‌شده‌است. یک تاریخنگار محلی در مورد شیراز می‌نویسد: جایی است که هیچگاه با بت پرستی آلوده نشده‌است. در نوشته‌های حمدالله مستوفی معتقد است که معتبرترین روایت این است که محمد برادر حجاج ابن یوسف پس از تبلیغ اسلام شهر شیراز را بنیان، یا دوباره بنیان می‌نهد. بگفته حمدالله مستوفی روایت دیگری است که این کار توسط برادر زاده او
روایت دیگری است که این کار توسط برادر زاده او محمد ابن قاسم ابن ابی عقیل انجام شده‌است. او تاریخ این کار را سال ۷۴ هجری می‌نویسد. لیمبرت عنوان می‌دارد که می‌بایست نشانه‌هایی از سکونت پیش از اسلام در محل یا نزدیک شهر وجود داشته‌است که نام شهر را به آن داده‌است. مخصوصاً با توجه به اشاره‌ای که حمدالله مستوفی داشته‌است. لیمبرت عنوان می‌دارد که کتیبه‌ای عیلامی در تخت جمشید حاوی نام قلعه‌ای بنام تیرازیس است یا شیرازیس است. او با توجه با اشارات موجود در منابع اسلامی و سایر اسناد و شواهد باستان‌شناسی همچنین با
و سایر اسناد و شواهد باستان‌شناسی همچنین با توجه به مهرهایی مربوط به اواخر ساسانی و اوایل اسلام حاوی نام شیراز یافت شده در محل قصر ابونصر، معتقد است که قصر ابونصر در شرق محل کنونی شهر شیراز در نزدیکی روستای سعدی قلعه‌ای بوده که شیراز نام داشته‌است. او چنین نتیجه می‌گیرد که محل اولیه شیراز، این استحکامات موجود در محل قصر ابونصر بوده که همان محل قلعه تیرازیس یا شیرازیس یاد شده در لوح تخت جمشید است و بعدها پس از آنکه شهر فعلی شیراز در نزدیک این قلعه بنیان نهاده شده، این شهر نام خود را از این قلعه در حوالی شهر
شده، این شهر نام خود را از این قلعه در حوالی شهر به یادگار گرفته‌است. پس از اسلام. پس از حمله اعراب به ایران و انحطاط شهر استخر، اهمیت شهر استخر به شیراز منتقل شد. در قرن چهارم و پنجم هجری قمری سلسله آل بویه فارس، شیراز را به پایتختی برگزیدند و مساجد، قصرها، کتابخانه و حصاری در آن بنا نمودند. در حمله چنگیز خان مغول، شیراز از تخریب و قتل عام در امان ماند چرا که حکمرانان محلی به پرداخت مالیات به مغولان رضایت دادند. شیراز همچنین از قتل عام تیمور نیز در امان ماند زیرا شاه شجاع، فرماندار فارس تسلیم شد. در قرن
زیرا شاه شجاع، فرماندار فارس تسلیم شد. در قرن سیزدهم میلادی، به دلیل رونق علم، فرهنگ و هنر، شیراز به دارالعلم مشهور شد. تعداد زیادی از شاعران، صوفیان و فیلسوفان مشهور ایرانی در شیراز متولد شده‌اند که سهم مهمی در به شهرت رسانیدن شیراز داشته‌اند. از بین آن‌ها می‌توان سعدی، حافظ، روزبهان و ملاصدرا را نام برد. در دوره صفویه و حکومت شاه عباس، شیراز تحت زمام امام قلی خان دارای رونق بود و وی بناهای با شکوهی در شیراز ساخت. پس از حمله افغان‌ها به ایران و سقوط صفویه، دوران نزول شیراز آغاز گشت و سپس با شورش حکمرانان
دوران نزول شیراز آغاز گشت و سپس با شورش حکمرانان محلی در دوره افشاریان علیه نادر شاه، این وضع بدتر گشت. نادر شاه سپاهی را روانه شیراز کرد و شهر پس از چندین ماه محاصره سقوط کرد. پس از این حمله بسیاری از بناهای با شکوه شیراز از بین رفت و جمعیت شیراز به ۵۰۰۰۰ نفر، یعنی ربع جمعیت قرن پیش از آن تنزل یافت. شیراز باز به‌سرعت رونق یافت. کریم خان زند شیراز را به‌عنوان پایتخت سلطنت خود برگزید. وی با استخدام ۱۲۰۰۰ کارگر، اقدام به ساخت قلعه‌ای در مرکز شهر و خندقی دورتادور شهر نمود. وی همچنین به ساخت مسجد، حمام،
دورتادور شهر نمود. وی همچنین به ساخت مسجد، حمام، آب‌انبار و بازار اقدام نمود. در دوره زندیه همچنین شیراز دارای سیستم آبیاری و زهکشی گردید. پس از کریم خان، جانشینان وی موفق به حفظ سلسله زندیه نشدند و پس از روی کار آمدن قاجارها، آقا محمد خان قاجار پایتخت را به تهران منتقل نمود. در دوره قاجاریه نیز شیراز از اهمیت خاصی برخوردار بوده‌است و حکمرانی شیراز همواره به‌عنوان امتیاز ویژه‌ای بوده که به حکمرانان داده می‌شده‌است. بسیاری از باغ‌ها و ساختمان‌های شیراز در این دوره ساخته شده‌است. نوسازی شیراز از دوره پهلوی
دوره ساخته شده‌است. نوسازی شیراز از دوره پهلوی آغاز گشت. در این دوره چندین بیمارستان، دانشگاه و کارخانه در شیراز ساخته شد که مهم‌ترین آن‌ها را به ترتیب می‌توان بیمارستان نمازی، دانشگاه شیراز و پالایشگاه نفت شیراز دانست. پس از انقلاب، احیا و مرمت آثار تاریخی مورد توجه قرار گرفته‌است که از مهم‌ترین کارهای انجام گرفته می‌توان به احیای ارگ کریم خان، مرمت و بازسازی آرامگاه خواجوی کرمانی و دروازه قرآن، حمام وکیل و حافظیه اشاره نمود. اعتبار شهر. در دورهٔ خلفای نخستین اسلام این شهر معروف بوده‌است. در طی تاریخ
نخستین اسلام این شهر معروف بوده‌است. در طی تاریخ ایران چند بار پایتخت گردیده‌است. در زمان اتابکان فارس مخصوصاً دورهٔ سعدبن زنگی و پسرش ابوبکر شیراز اعتبار کلی داشت. آخرین بار در زمان زندیه - مخصوصاً حکومت کریمخان - شیراز به اوج اعتبار خود رسید. ابنیهٔ مهم از آن دوره تاکنون به یادگار مانده که به بناهای وکیل معروف است. اقتصاد شیراز در آغاز قرن بیستم. در گزارش هیئت بازرگانی هند بریتانیا اعزامی به جنوب شرق ایران که در ۱۹۰۵ میلادی ۱۲۸۳ خورشیدی منتشر شده‌است وضعیت شیراز این‌گونه ترسیم شده‌است. منبع آب شهر. آب
شیراز این‌گونه ترسیم شده‌است. منبع آب شهر. آب شهر از نهری بوده‌است موسوم به نهر رکنی که رکن الدولهٔ دیلمی آن را ساخته‌است.
لیگ قدس نام اولین لیگ فوتبال ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود که پس از وقفه‌ای که در مسابقات جام تخت جمشید ایجاد شده بود به راه افتاد. این لیگ در واقع تلاشی برای احیای فوتبال حرفه‌ای در ایران بود زیرا پس از انقلاب و پس از آغاز جنگ، وقفه‌ای ۶ ساله در مسابقات سراسری فوتبال ایران ایجاد شده بود. این دوره از مسابقات از سال ۱۳۶۴ (خورشیدی) به شکل استانی آغاز شد. از سال ۶۸ این لیگ شکل باشگاهی به خود گرفت. مسابقات فصل ۶۹–۱۳۶۸ پنجمین و آخرین دورهٔ لیگ قدس بود که با تغییر ساختار مسابقات به صورت باشگاهی برگزار گردید.
ساختار مسابقات به صورت باشگاهی برگزار گردید. پیشینه. از سال ۱۳۶۴ لیگ استان‌ها شروع به فعالیت کرد که با شرکت ۹ تیم از استان‌های کشور انجام می‌شد. نام این لیگ، لیگ قدس بود. چهار دورهٔ نخست لیگ قدس (۱۳۶۷−۱۳۶۴) در زمان جنگ و به صورت لیگ «بین استانی» برگزار شد و در دور اول "تهران الف" قهرمان شد و در دور دوم و سوم این لیگ، "اصفهان" قهرمان شد. در دور چهارم باز قهرمانی از آن "تهران الف" بود. سال ۶۸ این لیگ شکل باشگاهی به خود گرفت. مسابقات فصل ۶۹–۱۳۶۸ اولین دورهٔ لیگ فوتبال ایران بعد از انقلاب بود که با تغییر
لیگ فوتبال ایران بعد از انقلاب بود که با تغییر ساختار مسابقات به صورت باشگاهی برگزار گردید. طی سالهای ۶۸ و ۶۹ لیگ قدس با شرکت ۲۲ تیم که شامل چهار تیم تهرانی و ۱۸ تیم شهرستانی بود پیگیری شد. در این دوره به هر استان سهمیه‌ای برای مسابقات اختصاص داده شد و باشگاه‌های برتر هر استان در لیگ قدس شرکت کردند؛ و در نهایت استقلال قهرمان این مسابقات شد.پس از پایان جام قدس و در سال‌های بعد (دههٔ ۱۳۷۰) مسابقات لیگ سراسری فوتبال ایران تحت عنوان جام آزادگان ادامه پیدا کرد.
پلاگر یک نوع بیماری است که در اثر کمبود نیاسین (ویتامین ب۳) به وجود می‌آید. کمبود تریپتوفان (یک نوع اسید آمینه) و ویتامین B6 و B2 و آهن نیز در بروز این بیماری نقش دارند. همچنین، پلاگر می‌تواند حاصل برخی اختلالات همچون سندرم کارسینویید باشد که موجب تغییراتی در متابولیسم پروتئینها می‌شوند. پلاگر اغلب در مناطقی رخ می‌دهد که دچار فقر، قحطی و سوءتغذیه هستند و رژیم غذایی افراد حاوی مقداری ناکافی از پروتئین حیوانی است (همچون مصرف ذرت به جای گوشت). این بیماری در شمال ایتالیا "پوستِ زبر" نامیده می‌شد، و واژهٔ
در شمال ایتالیا "پوستِ زبر" نامیده می‌شد، و واژهٔ "پلاگر" از همین گرفته شده‌است. در اثر گرفتن این بیماری پوست "دست، پا و صورت" می‌ترکد، فرد عصبانی و ترسو می‌شود و در آخر تبدیل به "دیوانگی و مرگ" می‌شود. همه‌گیرشناسی. پلاگر بیشتر در کشورهای فقیر و قحطی‌زده چون کشورهای آفریقایی شایع است. این بیماری در چین، اندونزی و مکزیک دیده می‌شود. پلاگر می‌تواند در افرادی که همچون جمعیت‌های آمریکای جنوبی از ذرت به عنوان غذای اصلی استفاده می‌کنند شایع باشد. ذرت به تنهایی دارای مقدار کمی تریپتوفان و نیاسین است. با این
دارای مقدار کمی تریپتوفان و نیاسین است. با این وجود، در صورتی که در یک محلول قلیایی چون کلسیم هیدروکسید پخته شود، این کمبود تصحیح می‌شود. این شیوهٔ پخت بیشتر در بومیان آمریکا رواج دارد. تاریخچه. کشت و مصرف ذرت از گذشته در میان جمعیت‌های آمریکای جنوبی رواج داشت. بومیان این مناطق شیوهٔ خاصی برای پخت این گیاه داشتند: ذرت باید در یک محلول قلیایی همچون کلسیم هیدروکسید پخته می‌شد و سپس مصرف می‌گردید. امروزه نشان داده شده‌است که با این عمل، نیاسین مورد نیاز بدن جذب آن می‌شد، و بنابراین احتمال ابتلا به پلاگر کاهش
آن می‌شد، و بنابراین احتمال ابتلا به پلاگر کاهش می‌یافت. با این وجود، هنگامی کشت ذرت در نقاط دیگری از جهان رواج یافت، این طرز پخت به کنار گذاشته شد، چرا که فایدهٔ آن مشخص نبود. به این ترتیب، پلاگر در افرادی که ذرت را به عنوان غذای اصلی مصرف می‌کردند، ولی آن را به شیوهٔ سنتی نمی‌پختند شایع شد. پلاگر برای نخستین بار در سال ۱۷۳۵ در اسپانیا توسط یک پزشک توصیف شد. این بیماری در شمال ایتالیا نیز بسیار شایع شد، و نام آن "پوستِ زبر" نهاده شد. از آن‌جا که پلاگر بیش‌تر در مناطقی که از ذرت به عنوان غذای اصلی استفاده
در مناطقی که از ذرت به عنوان غذای اصلی استفاده می‌کردند شایع بود، سال‌ها گمان بر این بود که این گیاه حامل بیماری یا حاوی ماده‌ای سمی است. این اعتقاد بعدها که مشاهده شد پلاگر در میان مردم ساکن آمریکای مرکزی (که ذرت غذای اصلی آن‌ها بود) بسیار کم است، به کنار گذاشته شد. این بیماری در اوایل قرن بیستم به شدت در جنوب ایالات متحدهٔ آمریکا شایع شد. ۱٬۳۰۶ نفر در ده ماه اول سال ۱۹۱۵ در کارولینای جنوبی از این بیماری تلف شدند، و ۱۰۰٬۰۰۰ نفر از ساکنان ایالات جنوبی در سال ۱۹۱۶ جان باختند. در این زمان، دانشمندان به این
۱۹۱۶ جان باختند. در این زمان، دانشمندان به این نتیجه رسیده بودند که پلاگر احتمالاً در اثر یک میکروب یا مادهٔ سمی که در ذرت وجود دارد ظاهر می‌شود. سرانجام، در سال ۱۹۱۵، جوزف گلدبرگر، پزشک آمریکایی-مجاری، نشان داد که پلاگر به رژیم غذایی بستگی دارد. او در سال ۱۹۲۶ ثابت کرد که رژیم غذایی متعادل و حاوی مقدار کمی مخمر آب‌جو مانع ابتلا به این بیماری می‌شود. با این وجود، دانشمندان تا زمانی که دریافتند نیاسین بیماری زبان سیاه (پلاگر در سگ) را درمان می‌کند (در سال ۱۹۳۷) بر این موضوع تردید داشتند. پس از تحقیقاتی،
۱۹۳۷) بر این موضوع تردید داشتند. پس از تحقیقاتی، ثابت شد نیاسین در انسان‌ها نیز پلاگر را درمان می‌کند. در تحقیقاتی که از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۰ انجام شد، مشخص شد که زنان دوبرابر مردان به این بیماری مبتلا می‌شوند. علت این تفاوت ممکن است تأثیر استروژن بر فرایند تبدیل تریپتوفان به نیاسین باشد. برخی نیز معتقد هستند که این امر ناشی از تفاوت کیفیت غذایی در میان زنان و مردان است، چرا که زنان اغلب اول غذاهای پروتئینی با کیفیت را به فرزندانشان می‌دهند. علایم. اسهال، درماتیت و در موارد پیش‌رفته، زوال عقل، از مهم‌ترین
و در موارد پیش‌رفته، زوال عقل، از مهم‌ترین نشانه‌های این بیماری است. این بیماری در صورت عدم درمان، ممکن است به مرگ بینجامد. سایر علایم این بیماری عبارت‌اند از:
برست نام شهری در بخش فینیستر برتانی در شمال باختری فرانسه است. این شهر در شبه‌جزیره بریتانی جای‌دارد و بندری مهم شمرده می‌شود. بر پایهٔ سرشماری ۲۰۲۲ جمعیت این شهر ۱۴۰٫۹۹۳ تن است. تاریخچه. از این شهر تا ۱۲۴۰ میلادی هیچ یادی نشده‌است. در ۱۳۴۲ ژان دو مونفور این منطقه را به انگلیسیان سپرد. در ۱۳۷۹ این شهر به فرانسویان بازگردانده شد. در ۱۶۳۱ کاردینال ریشلیو اسکله‌ای چوبی در آن ساخت که پایه‌ای برای پایانهٔ دریایی شدن این شهر بود. استحکامات ساحلی این شهر تا سدهٔ هژدهم میلادی تکمیل و بازسازی شد و بر اهمیت شهر
هژدهم میلادی تکمیل و بازسازی شد و بر اهمیت شهر افزود. در ۱۶۹۴ ناوگانی به فرماندهی جان برکلی در آفند برست در کرانهٔ شهر شکست سنگینی دیدند. در روند جنگ جهانی دوم آلمانها پایانه‌ای برای پهلوگیری زیردریاییها در این شهر ساختند که در نبرد برست تقریباً همهٔ آن ویران‌شد. پس از جنگ دولت آلمان غربی مبالغی چند را از برای بی‌خانمان‌ها و مال‌باختگان این شهر به عنوان غرامت پرداختند. ورزش. تیم فوتبال برست هم‌اکنون در لیگ دسته اول فرانسه لیگ ۱ حضور دارد. این تیم یکی از محبوب‌ترین باشگاه‌های ورزشی در غرب فرانسه می‌باشد که
باشگاه‌های ورزشی در غرب فرانسه می‌باشد که در سال ۱۹۵۰ میلادی از ادغام ۵ باشگاه ورزشی که مهم‌ترین آن‌ها باشگاه l'Armoricaine de Brest (تأسیس ۱۹۰۳) بود تشکیل شد. شعار هواداران این تیم " اینجا برست هست " (Ici c'est Brest) می‌باشد. هم‌اکنون این باشگاه دارای امکانات ورزشی طراز اول برای آموزش و تمرین فوتبال در تمامی رده‌ها برای آقایان و خانم‌ها می‌باشد. استادیوم خانگی این باشگاه francis le blé نام دارد. از سپتامبر ۲۰۱۵ دکتر رامین عمرانی به عنوان داور رسمی با عقد قرارداد یکساله به عضوبت باشگاه فوتبال برست
با عقد قرارداد یکساله به عضوبت باشگاه فوتبال برست درآمدند. وی در لیگ منطقه ای غرب فرانسه به عنوان داور و در لیگ برتر غرب به عنوان کمک داور فعالیت دارد. ایشان در عضویت کمیته داوران این باشگاه نیز هستند و در نظارت بر فعالیت داوران جوان باشگاه همکاری می‌کنند. وی همچنین سابقه داوری در رده ملی در مسابقات لیگ و جام حذفی ناشنوایان و کم شنوایان فرانسه را نیز دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Brest, France," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
France," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Brest,_France&amp;oldid=287594712 (accessed May 3, 2009).
الیاف میان‌تهی (Hollow fibers) نخ‌های فیلامنتی یا الیاف کوتاه با گنجایش هوا در فضای درونی آن است. این الیاف به دو روش خاص در فرایند ریسندگی شیمیایی تولید می‌شوند: الیاف میان‌تهی نرم‌تر و حجیم‌تر بوده که باعث افزایش ظرفیت پوشانندگی این الیاف می‌شود. همچنین چگالی کمتر و ظرفیت نگهداری گرمای بالاتری نسبت به الیاف توپر دارد. این مقاله از کتاب فرهنگ تشریحی علوم و تکنولوژی الیاف اقتباس گردیده است.
دانشگاه سیتی در سیاتل یک دانشگاه خصوصی و غیرانتفاعی است که در «بله‌وو» ایالت «واشینگتن» قرار دارد. بعد از حدود ۳۶ سال از تأسیس دانشگاه، به عنوان یکی از بزرگترین دانشگاه‌های شمال غربی آمریکا (خصوصی و غیرانتفاعی) با بالغ بر ۴۵۰۰۰ دانشجو به‌شمار می‌آید. دانشکده‌های مدیریت، هنر و علوم از مهم‌ترین مدارس دانشگاه می‌باشند. دانشگاه همچنین در اقصی نقاط دنیا و همچنین شبکه اینترنت به امر آموزش دانشجویان مشغول می‌باشد. دانشکده تعلیم و تربیت دانشگاه سومین بزرگترین واحد دانشگاهی است که اجازه تدریس به فارغ‌التحصیلان را در
است که اجازه تدریس به فارغ‌التحصیلان را در سرتاسر ایالت واشینگتن داراست و همچنین دومین مرکز تربیت‌کننده مدیران مراکز آموزشی و مشاوران در سطح ایالت می‌باشد. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/City_University_of_Seattle
دانشگاه مارشال یک دانشگاه عمومی، مختلط است که در «هانتینگتون» ایالت «وست ویرجینیا» قرار دارد. در ابتدا یعنی در سال ۱۸۳۷ به عنوان یک مدرسه خصوصی (پیش دانشگاهی) تأسیس گردید، سپس در سال ۱۸۳۸ توسط قوه قانونگذاری شهر ویرجینا به «آکادمی مارشال» تغییر نام یافت و این در حالی بود که کماکان اکثر آموزش‌های آن برای دوره‌های پیش دانشگاهی بود. سپس در سال ۱۸۵۸ مجدداً توسط قوه قانونگذاری شهر، تبدیل به «کالج مارشال» گردید. و سپس به علت جنگهای داخلی موسسه تا سال ۱۸۶۰ تعطیل گردید. منابع.
داخلی موسسه تا سال ۱۸۶۰ تعطیل گردید. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Marshall_University
دانشگاه ایالتی ایلینوی یک دانشگاه عمومی که در «نرمال» ایالت «ایلینوی» قرار دارد. دانشگاه در سال ۱۸۵۷ توسط «جسی فل» به ثبت رسید. ابراهام لینکلن نیز مدارک لازم برای این کار را فراهم کرد. نام دانشگاه در ابتدا «دانشگاه تربیتی ایالتی ایلینوی» بود که معرف هدف آن، یعنی مدرسهٔ تربیت معلمان برای آموزش به محصلان مدارس می‌بود. در سال ۱۹۶۴، با توسعهٔ دانشگاه، رشته‌های هنرهای آزاد نیز به آن افزوده شد و نام آن به «دانشگاه ایالتی ایلینوی در نرمال» تغییر یافت و متعاقب آن، یعنی در سال ۱۹۶۸، نام دانشگاه به «دانشگاه ایالتی
یعنی در سال ۱۹۶۸، نام دانشگاه به «دانشگاه ایالتی ایلینوی» تغییر داده شد. منابع. مقاله در ویکی‌پدیای انگلیسی
دانشگاه کلرادو شمالی یک دانشگاه آموزشی عالی و تحقیقاتی است که در «گریلی» کلرادو واقع شده‌است. دانشگاه در سال 1889 با عنوان «مدرسه تربیت معلم کلرادو» تأسیس گردید و دارای سابقه‌ای طولانی و جدی در امر آموزش معلمان می‌باشد. دانشگاه سومین مرکز تربیت معلم دولتی در ایالت کلرادو می‌باشد. در سال 1970 با تصویب قطعنامه‌ای نام «مدرسه» به «دانشگاه کلرادو شمالی» تغییر یافت. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Northern_Colorado
کشت بافت و کشت یاخته به همراه روش‌های مهندسی ژنتیک سه ستون فناوری زیستی به‌عنوان یکی از دانش‌های پیشرفته جهان به‌شمار می‌آیند. با علم به این موضوع که هر یک از یاخته‌های گیاهی تمایز نیافته توانایی تبدیل‌شدن به گیاه کامل را دارند، دریچه‌ای تازه پیش روی دانشمندان و پژوهشگران علوم زیستی از جمله پزشکی، کشاورزی و داروسازی گشوده شد، به نحوی که در مقایسه با روش‌های اصلاح سنتی گیاهان، تسریع قابل ملاحظه‌ای در مدت زمان اجرای برنامه‌های اصلاح‌نژادی به وجود آمد و امکان انجام تلاقی‌های میان‌جنسی را نیز فراهم نمود. علاوه
تلاقی‌های میان‌جنسی را نیز فراهم نمود. علاوه بر این نگهداری ذخایر توارثی، تولید گیاهان عاری از ویروس و تولید گیاهان هاپلوئید از جمله کاربردهای مهم دیگر کشت بافت و یاخته گیاهی می‌باشند. کشت بافت، رشد بافت‌ها یا یاخته‌ها به صورت جداگانه از جاندار است. این کار معمولاً با استفاده از محیط کشت مایع، نیمه جامد یا جامد (مانند محیط کشت براث یا آگار) انجام می‌شود. کشت بافت به کشت یاخته‌ها و بافت‌های حیوانی اشاره می‌کند. در اصطلاح اختصاصی‌تر از این اصطلاح برای کشت گیاهان استفاده می‌شود. اصطلاح «کشت بافت» به وسیلهٔ
استفاده می‌شود. اصطلاح «کشت بافت» به وسیلهٔ آسیب‌شناس آمریکایی مونتروز توماس باروز، ابداع شد. روش‌های کشت بافت مبتنی بر دو مرحله تمایززدایی و تمایزیابی است که انجام هر یک از این مراحل به شرایط خاصی نیاز دارد و باید در محیطی عاری از هرگونه آلودگی صورت پذیرد که گاه باعث افزایش هزینه تولید می‌شود. با این وجود مراکز تولیدی سالیانه میلیون‌ها نهال و گیاه مختلف را از طریق روش‌های ریزازدیادی به بازار عرضه می‌کنند و فراورده‌های زیستی متعددی نیز با استفاده از روش‌های کشت بافت تولید می‌شوند. هر کدام از گیاهان بر اساس
کشت بافت تولید می‌شوند. هر کدام از گیاهان بر اساس پروتکل‌هایی که معمولاً به روش آزمون و خطا به دست می‌آید برتی رشد به بسترهای خاصی احتیاج داشته که میزان مواد معدنی، آنزیم‌ها و ویتامین‌ها در هر کدام متفاوت است. کشت بافت در یاخته‌ها انسانی و جانوری به منظور پیوند بافت‌ها یا اندام‌ها، تولید و استخراج برخی مواد مؤثره یا کارهای پژوهشی انجام می‌گیرد. تاریخچه کاربرد. در سال ۱۸۸۵ ویلهلم روکس یک قسمت از صفحه مدولاری (نخاعی) یک جنین مرغ را جداسازی کرد و آن را برای چند روز در محلول سالین گرم نگهداری کرد. در سال ۱۹۷۰
روز در محلول سالین گرم نگهداری کرد. در سال ۱۹۷۰ جانورشناسی به نام راس گرانویل هریسون نشان داد که رشد یاخته‌های جنین قورباغه در محیط کشتی از غدد لنفاوی منقعد منجر به ایجاد یاخته‌های عصبی می‌شود. در سال ۱۹۱۳ اشتین هارث، ایسرائلی و لمبرت واکسن ویروس را در قطعاتی از بافت قرنیه خوکچه هندی رشد دادند. در سال ۱۹۹۶، برای نخستین بار از بافت احیاکننده برای جایگزین کردن قطعه کوتاهی از مجرای خروج مثانه استفاده شد که این آزمایش سبب شد به درک دقیقی از تکنیک‌های تهیه نمونه از بافت برسیم. این قطعات کوتاه در بیرون از بدن و
از بافت برسیم. این قطعات کوتاه در بیرون از بدن و بدون داربست رشد داده شدند. پس از کشت آن در شرایط آزمایشگاهی، آن‌ها توانستند از بافت ایجاد شده در فواصل کمتر از یک سانتی‌متر استفاده کنند. هابرلند برای نخستین بار امکان کشت بافت‌های جدا شده گیاهی را مطرح کرد. او پیشنهاد کرد که پتانسیل یاخته‌های فردی و همچنین تأثیر متقابل بافت‌ها روی یکدیگر می‌تواند به وسیلهٔ این روش تعیین شود. از زمان اظهارات هابرلند روش‌های مختلفی برای کشت بافت و یاخته مطرح شد که نهایتاً منجر به کشفیاتی در حوزه زیست‌شناسی و پزشکی گردید. ایده
به کشفیاتی در حوزه زیست‌شناسی و پزشکی گردید. ایده اصلی او که در سال ۱۹۰۲ نمایش داده شد که Totipotentiality (تمام‌توانی) نامیده شد. این نظریه بیان می‌کند که «به لحاظ تئوری همه یاخته‌های گیاهی می‌توانند به یک گیاه کامل تبدیل شوند». کاربرد مدرن. در کاربرد مدرن، کشت بافت به‌طور کلی به رشد یاخته‌ها از بافت یک جاندار چندیاختهی در شرایط برون‌تنی (in vitro) اشاره می‌کند. این یاخته‌ها ممکن است از یک جاندار دهنده (یاخته‌های اولیه یا پرایمری) یا از یک لاین یاختهی حفظ شده جداسازی شوند. یاخته‌ها در یک محیط کشت بافت، که