payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دهستان ترمان روستایی در۱۰ کیلومتری شهر لامرد از توابع (حومه) شهرستان لامرد و در جنوب استان فارس در جنوب ایران واقع شده‌ است. از مراکز دیدنی این روستا می‌توان به بنای زیبای قلعه باستانی که در مرکز این روستا قرار دارد اشاره کرد که مربوط به حدوداً ۴۰۰ سال پیش می‌باشد. ساکنان اصلی برادرانی از طایفه زنگنه بودند که ابتدا در منطقه زنگنه کهنه در جنوب حوزه علمیه کنونی ساکن بودند و پس از مهاجرت هرکدام از برادران به مناطق مختلف جمعی هم به ناحیه فعلی روستای ترمان آمدند. از مراکز دیدنی این روستا می‌توان مجموعه آسیاب‌های
از مراکز دیدنی این روستا می‌توان مجموعه آسیاب‌های آبی واقع در تنگ ترمان را نام برد. این تنگه در زمان‌های قدیم به دلیل برخورداری از آب و هوای مناسب و آب زیرزمینی فراوان محل سکونت بوده و مردم این تنگ به کاشت درخت نخل و گندم مشغول بوده‌اند. هنوز قنات‌ها و آسیاب‌ها این منطقه پا برجاست و همچنین درختانی از قبیل انار، سیب ترش، زردآلو و لیمو ترش در این محل موجود می‌باشد. در حال حاضر به جز طایفه لر زنگنه، طوایف دیگری هم در روستای ترمان زندگی می‌کنند. منبع درآمد اصلی مردم روستا شامل کشاورزی، تجارت با کشورهای حاشیه
مردم روستا شامل کشاورزی، تجارت با کشورهای حاشیه خلیج فارس و کار در شرکت‌های مختلف نفتی و گازی است. گندم ، خرما و کلزا بخش اصلی تولیدات کشاورزی روستای ترمان است.
بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ (در انگلیسی: Games of the XXVIII Olympiad) که به‌طور رسمی با نام «بازی‌های المپیاد بیست و هشتم» شناخته می‌شود، از ۱۳ اوت ۲۰۰۴ تا ۲۹ اوت ۲۰۰۴ میلادی در شهر آتن در کشور یونان و با حضور ۱۱٬۰۹۹ ورزشکار زن و مرد از ۲۰۲ کشور جهان و در ۲۸ رشته ورزشی برگزار شد. در پایان مسابقات ۳۰۱ مدال المپیک توزیع شد. رقبای میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴، شهرهای رم ایتالیا، کیپ‌تاون آفریقای جنوبی، استکهلم سوئد و بوئنوس آیرس آرژانتین بودند که نهایتاً شهر آتن برای میزبانی بیست و هشتمین دوره
نهایتاً شهر آتن برای میزبانی بیست و هشتمین دوره بازی‌های المپیک انتخاب شد؛ بنابراین، بازی‌های مدرن المپیک، پس از ۱۰۸ سال به زادگاه اصلی خود بازگشت. بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴، سومین دوره میزبانی کشور یونان در تاریخ جدید مسابقات بازی‌های المپیک بود. سران اکثر کشورهای جهان برای تماشای مراسم افتتاحیه در ورزشگاه المپیک آتن حضور داشتند. مشعل بازی‌های المپیک آتن که به برگ درخت زیتون شباهت داشت، با وزن ۷۰۰ گرم و طول ۶۸ سانتیمتر، دارای طراحی جالبی بود. آتش المپیک در ورزشگاه المپیک آتن که نماد گشایش بازی‌های
در ورزشگاه المپیک آتن که نماد گشایش بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود، توسط نیکوس کاکلاماناکیس، ورزشکار یونانی و برنده مدال طلای المپیک برافروخته شد. سمبل بازی‌های المپیک آتن، تاجی ساخته شده به شکل شاخه درخت زیتون و به رنگ سبز بود. این تاج در زمان برگزاری بازی‌های باستانی المپیک به عنوان جایزه به قهرمانان بازی‌ها اعطا می‌شده‌است. انتخاب میزبان. کاندیداها: انتخاب: آتن محل رای‌گیری: لوزان-سوئیس شمارش مدال‌ها. فهرست زیر شامل ده کشور برتری است که بیشترین امتیاز را در جدول مدال‌ها ازآن خود کردند. کشور یونان که
را در جدول مدال‌ها ازآن خود کردند. کشور یونان که میزبان مسابقات بود توانست تا با کسب ۶ مدال طلا، ۶ نقره و ۴ برنز در رده ۱۵هم جدول قرار بگیرد.
کیپ‌تاون نام دومین شهر پرجمعیت آفریقای جنوبی بعد از ژوهانسبورگ است. شهر کیپ‌تاون همچنین پایتخت استان کیپ غربی (Western Cape) می‌باشد. این شهر محبوبترین مقصد جهانگردان در قاره آفریقا است. ساختمان پارلمان آفریقای جنوبی همچنین در شهر کیپ‌تاون قرار دارد. کیپ‌تاون نخستین اقامت‌گاه سفید پوستان آفریقای جنوبی بود که در ۱۶۵۲ به‌وسیله کمپانی هند شرقی هلند ساخته‌شد. کیپ‌تاون بر اساس نظریه سنجی روزنامه نیویورک تایمز یکی از زیباترین شهرهای جهان است. شهرهای خواهر. کیپ تاون دارای ۹ شهر خواهر می‌باشد، از جمله آنها:
بارش شهابی اسدی یکی از مشهورترین بارش‌های شهابی است که معمولاً هر ساله در فصل پائیز روی می‌دهد، و کانون بارش آن در صورت فلکی اسد به نظر می‌رسد. این بارش در شب‌های ۲۶ تا ۲۸ آبان ماه هر سال به اوج خود می‌رسد و گاه شامل ۱۰ تا ۲۰ شهاب در هر ساعت می‌شود . دنباله دار تمپل – تاتل با دوره تناوب ۳/۳۳ سال منشاء بارش شهابی اسدی است . شهابهای اسدی از سریعترین شهابها هستند و به همین دلیل اغلب به رنگ سفید دیده می‌شوند. تاریخچه. ستاره شناسان مصر بارش اسدی را در سال ۹۰۲ میلادی مشاهده و ثبت کرده‌اند و بعدها منجمان کشورهای
مشاهده و ثبت کرده‌اند و بعدها منجمان کشورهای اسلامی، چینی، ژاپنی، فرانسوی، پرتقالی نیز آن را رصد کرده‌اند. در سال ۱۷۹۹ میلادی دریانوردان و ساکنان قاره آمریکا رصد کردند و در سال ۱۸۳۳ نیز مردم کشورهای مختلف شاهد طوفان شهابی اسدی بودند که نرخ ساعتی سرسویی در کم تر از یک شبانه روز از ۰ به ۵۰۰۰۰۰ رسید که در تاریخ بی‌نظیر است و برخی مردم می پنداشتند که جهان رو به پایان است..آخرین گذر دنباله دار تمپل تاتل از مدار زمین در سال ۱۹۹۹ میلادی بود و به همین دلیل در آن سال نرخ ساعتی سرسویی این بارش شهابی به بیش از ۷۰۰۰
نرخ ساعتی سرسویی این بارش شهابی به بیش از ۷۰۰۰ رسید اما سریعاً از تعداد این شهاب‌ها کم شد به‌طوری‌که نرخ ساعتی سرسویی سال ۲۰۰۰ میلادی ۴۸۰ سنجیده شد و در سال ۲۰۰۳ به زیر ۱۰۰ کاهش پیدا کرد.
سعید اسدی (زاده ۱۰ خرداد ۱۳۳۲) کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده و هنرپیشه ایرانی است. وی فارغ‌التحصیل سینما از آمریکا در سال ۱۳۵۸ است.
آبدر روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان مرکزی در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت آبدر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۹۱ نفر بوده است که از این میان ۴۸ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۹ خانوار جمعیت دارد.
پیر شریف Pir Sharif روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۳ نفر بوده‌است که از این میان ۱۴ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا تنها ۶ خانوار جمعیت دارد.
علی کنی معروف به حاج ملا علی کنی یا ملا علی آملی (۱۱۸۴–۱۲۶۷) فقیه شیعه و مجتهد متنفذ ایران در زمان قاجار بود. تولد. او در سال ۱۱۸۴ (۱۲۲۰ قمری) در روستای کن در خانهٔ قربانعلی آملی متولد گردید، اصلیت او از آمل، مازندران بود که خانواده‌اش از آمل به تهران رفته بودند. از خانوادهٔ او فرزندانش حبیب و علی‌اکبر با نام خانوادگی آقایی همچنان در کن سکونت دارند. ادامه تحصیل. او علاقه داشت در حوزهٔ علوم عالی تحصیل نماید، ولی با مخالفت خانواده‌اش روبه‌رو گردید و در آغاز به صورت مخفیانه به درس مشغول شد و سپس با کسب رضایت
صورت مخفیانه به درس مشغول شد و سپس با کسب رضایت آنان راهی مدرسه علمیه مروی تهران گردید و از آنجا به اصفهان رفت و در آن شهر از محفل درس سید اسدالله اصفهانی بهره برد. سپس به نجف و حوزهٔ علمیه این شهر رفت، که استادان وی در حوزهٔ نجف، صاحب جواهر، حسن بن جعفر کاشف‌الغطا، شیخ مشکور حولاوی نجفی بودند. شیخ علی کنی در حوزهٔ علمیه کربلا نیز در کلاس‌های درس اساتیدی چون شریف‌العلماء و سید ابراهیم موسوی قزوینی معروف به صاحب ضوابط شرکت کرد و دورهٔ عالی فقه و اصول را گذراند. طباطبایی حائری از دوران سخت تحصیل وی چنین یاد
طباطبایی حائری از دوران سخت تحصیل وی چنین یاد می‌کند: «در ایام طلبگی که به نجف اشرف آمده بودم من و آقای شیخ عبدالحسین شیخ العراقین و حاج ملا علی کنی در یک حجره از مدارس حوزه علمیه در نهایت فقر و فاقه به سر می‌بردیم و فقیرتر از همه حاجی کنی بود که هرهفته یک شب به مسجد سهله می‌رفت و از گوشه و کنار مسجد ـ بدون این‌که کسی بفهمد ـ نان خشک جمع می‌کرد و به مدرسه می‌آورد و گذران هفته را از آن‌ها می‌کرد!» شیخ مرتضی انصاری نیز از دوستان نزدیک کنی بود. پیرامون او چنین می‌گوید: «حدود بیست سال در کربلا با او دوست و
می‌گوید: «حدود بیست سال در کربلا با او دوست و معاصر بودم. اثاثیه‌ای جز یک عمامه نداشت که آن را شب‌های تابستان فرش خویش قرار می‌داد و هنگامی که از محل سکونت بیرون می‌رفت آن را عمامهٔ سر خویش می‌کرد.» وی پس از تکمیل مراتب علمی و گرفتن اجازهٔ اجتهاد در سال ۱۲۶۱ به ایران رفت و در تهران ساکن شد. ساخت آب‌انبار و کاروانسرا به منظور رفاه و آسایش قافله‌ها، چون کاروانسرای خاتون‌آباد نیز از خدمات عمومی و عام‌المنفعهٔ وی بود. اعتبار. مُهر ملا علی کنی سند اعتبار اسناد به‌شمار می‌رفت. معامله‌کنندگان برای معتبر ساختن
به‌شمار می‌رفت. معامله‌کنندگان برای معتبر ساختن کاغذ و سند معاملهٔ خویش به در خانهٔ او رفته، سند خود را با مُهرش اعتبار می‌بخشیدند. همچنین در سال ۱۲۸۲ تولیت مدرسه مروی را عهده‌دار شد. رابطه با حکومت. میرزا محمدمهدی لکهنوی در این باب می‌نویسد: «اینک حکم محکم ایشان مشابهت دارد. از سلطان و شاهزادگان و امرا کسی را جرأت آن نیست که بی‌اذن ایشان اقدام بر تکلم نماید یا بی‌مشورت ایشان اجرای مطلبی بنماید. امرای عصر حتی ناصرالدین‌شاه قاجار از وی خائف می‌بودند و شاه مذکور مکرر به خانه‌اش به جهت ملاقات می‌آمد.»
شاه مذکور مکرر به خانه‌اش به جهت ملاقات می‌آمد.» نوشته‌اند: «روزی ناصرالدین‌شاه به منظور شکار، به همراه اطرافیانش از دروازهٔ شهر خارج شد. هنوز مسافتی را طی نکرده بود که از دور نگاهی به پایتخت کرد و در فکر فرورفت. پس از آن بی‌درنگ از شکار منصرف شد و به تهران بازگشت. یکی از درباریان سبب انصراف شاه را از شکار جویا شد. شاه در پاسخ گفت: چون از دروازه بیرون رفتم، نگاهم به شهر و دروازه افتاد، این فکر در نظرم آمد که اگر حاجی ملا علی کنی امر نماید درِ این دروازه را بر روی من ببندند و باز نکنند، من چه خواهم کرد! از
بر روی من ببندند و باز نکنند، من چه خواهم کرد! از این رو ترس و وحشت مرا فرا گرفت و گفتم برگشتن بهتر است.» کنی دربارهٔ ناصرالدین‌شاه گفته: «او ناصرالدین‌شاه (یاری‌کنندهٔ دین) نیست، بلکه ناصرالکفر (یاری‌کنندهٔ کفر) است.» روزی شاه از ملاعلی می‌پرسد بر اساس حدیث «علماء امتی افضل من انبیاء بنی اسرائیل» (علمای امت من از پیامبران بنی‌اسرائیل برترند) شما باید لااقل همان کارهایی را بکنید که آن پیامبران می‌کردند؛ مثلاً آیا شما می‌توانید مانند حضرت موسی عصایی را اژدها کنید؟! کنی بدون تأمل و درنگ در پاسخ می‌گوید: آری،
کنید؟! کنی بدون تأمل و درنگ در پاسخ می‌گوید: آری، اگر شما ادعای خدایی کنید ما هم عصا را اژدها خواهیم کرد. روزی نایب‌السلطنه، کامران میرزا پسر ناصرالدین‌شاه و وزیر جنگ و حاکم تهران برای انجام کاری در منزل حاج ملا علی کنی حضور یافت. در ضمنِ صحبت، کنی با عذرخواهی گفت: «خیلی ببخشید، من پایم درد می‌کند و ناچارم آن را دراز کنم!» کامران میرزا که مردی خودخواه و خودپسند بود احساس کرد ملاعلی کنی قصد بی‌احترامی به او را دارد و برای این‌که تلافی کرده باشد، گفت: اتفاقاً بنده هم پایم درد می‌کند و اجازه می‌خواهم آن را
بنده هم پایم درد می‌کند و اجازه می‌خواهم آن را دراز کنم.. آیت‌الله کنی با فراست متوجه منظور نایب‌السلطنه شد و برای آن‌که او را خوب ادب کرده باشد می‌گوید:«من اگر ناچارم پایم را دراز کنم، علتش این است که دستم را کوتاه کرده‌ام، ولی فکر نمی‌کنم شما در وضعی باشید که لازم باشد پایتان را دراز کنید.»وی همچنین به سبب موقعیت خاص خود در تهران و نفوذ بالایش و دریافت وجوهات از لحاظ دارایی و ثروت، یکی از متمول‌ترین شخصیت‌های پایتخت بود، زیاد بر تجمل‌گرایی اصرار نداشته و بنا بر اسناد آن دوره در زمان قحطی بزرگ ایران در
و بنا بر اسناد آن دوره در زمان قحطی بزرگ ایران در دورهٔ او انبارهای گندم فراوان داشته و با تنی چند از تجار تهران با علم به قحطی و شرایط سخت مردم حتی از فروش گندم خودداری می‌کرده‌اند. میرزا حسین خان در ۲۸ رجب ۱۲۹۰ به ناصر‌الدین شاه نوشت: وقتی که حاجی ملّا علی کنی غله انبار داشت و مردم از گرسنگی می مردند و من آذوقه عیال و خانه خودم را بیرون آورده قسمت به فقرا می‌کردم و او خرواری پنجاه تومان می‌برد و غله را به امید گران‌تر فروختن نمی‌داد و بندگان خدا تلف می‌شدند حالا آن‌ها حاجى ملّا علی کنی و یارانش حافظ
حالا آن‌ها حاجى ملّا علی کنی و یارانش حافظ شریعت و فدوی مخرب دین است؟ از دید اولین سفیر آمریکا در ایران. ساموئل گرین بنجامین نخستین سفیر آمریکا در ایران ـ در خاطرات خود چنین می‌نویسد: «بزرگ‌ترین مجتهدهای حالیه که به منزلهٔ رئیس عدالت‌خانهٔ حالیهٔ ممالک فرنگ است حاجی ملا علی کنی است. حاجی ملا علی شخص مسنّی است و ظاهراً مایل به تجمل نیست بلکه میل به سادگی زیاد دارد. اگر چه املاک او زیاد است مع‌هذا نمی‌خواهد جلال و ظاهرسازی به خرج دهد. وقتی در کوچه‌ای راه می‌رود بر قاطر سفیدی سوار می‌شود و فقط یک نفر نوکر
بر قاطر سفیدی سوار می‌شود و فقط یک نفر نوکر دارد، اما جمعیت از هر طرف کوچه به جلوِ او ازدحام می‌کنند مثل این‌که وجودی ملکوتی است. اگر یک کلمه بگوید می‌تواند اعلی‌حضرت را از سلطنت خلع کند. سربازهایی که در سفارت ممالک متحدهٔ آمریکا قراول می‌کشیدند به من گفتند که اگرچه ما برای حفظ وجود شما اینجا فرستاده شده‌ایم، اما اگر حاجی ملا علی امر کند همهٔ شما را می‌کشیم.» در جریان مخالفت با قرارداد رویتر که مورد اعتراض و مخالفت شدید علما و روحانیون قرار گرفت، حاج ملاعلی کنی در رأس علمای مخالف قرار داشت. حاج ملاعلی کنی
کنی در رأس علمای مخالف قرار داشت. حاج ملاعلی کنی نامهٔ بسیار مفصل و مؤثری خطاب به ناصرالدین‌شاه قاجار و در ذم قرارداد نوشت. (تیموری، ۱۳۶۳، ۹۶) مکاتبهٔ ملاعلی کنی با ناصرالدین‌شاه از اهمیت فراوانی برخوردار است. مبارزه با امتیاز رویتر. در ۱۸ جمادی‌الثانی ۱۲۸۹ ق. قراردادی میان ناصرالدین‌شاه قاجار و نماینده پاول یولیوس رویتر سرمایه‌دار انگلیسی به امضا رسید که در صورت اجرا، تسلط کامل اقتصادی و به دنبال آن تسلط سیاسی انگلستان بر سرتاسر ایران برقرار می‌شد. این امتیاز که کشور را در اندک زمانی تحت استعمار بریتانیا
که کشور را در اندک زمانی تحت استعمار بریتانیا قرار می‌داد، از نمونه‌های فوق‌العاده‌ای بود که می‌توان آن را کودتای اقتصادی نامید. کارگردان اصلی و بانیان پشت پرده در اعطای امتیاز، دو نفر بودند که به دلیل مطامع شخصی خویش، کشور را به سراشیبی هلاکت و سقوط کشاندند. این دو نفر میرزا حسین‌خان سپهسالار و میرزا ملکم‌خان ناظم‌الدوله بودند که با نفوذ خود، زمینهٔ اعطای تمام ثروت و منابع طبیعی و اقتصادی کشور را به یک سرمایه‌دار خارجی فراهم کردند. به موجب این قرارداد امضا شده، تأسیس راه‌آهن از دریای خزر تا خلیج فارس
امضا شده، تأسیس راه‌آهن از دریای خزر تا خلیج فارس علاوه بر حق تصرّف کلیه زمین‌های واقع در مسیر، دایر کردن راه‌آهن شهری، بهره‌برداری از همهٔ معادن، از جمله زغال‌سنگ، نفت، آهن و سُرب، بهره‌برداری از جنگل‌های ملی در سراسر مملکت و وصول انحصاری حقوق گمرکی و به‌طور خلاصه کلیه منابع ثروت ملی ایران به رویتر واگذار شد. لرد کرزن این امتیاز را چنین توصیف می‌کند «موقعی که متن این قرارداد منتشر گردید، نفس اروپا از حیرت بند آمد، زیرا تا آخر تاریخ در صحنهٔ معاملات بین‌المللی چنین امری سابقه نداشت که پادشاهی تمام ثروت‌های
چنین امری سابقه نداشت که پادشاهی تمام ثروت‌های زمینی، زیرزمینی و کلیهٔ منابع طبیعی و پولی و اقتصادی کشورش را بدین سان مفت و دربست در اختیار یک سرمایه‌دار خارجی گذاشته باشد.» لس یر سیاستمدار فرانسوی می‌نویسد: «برای شاه جز هوا چیزی باقی نگذاشته‌اند!» از سویی دیگر، سران روسیهٔ تزاری با خشم و نفرت از امضای این قرارداد، از این‌که از قافلهٔ امتیازگیران عقب مانده بودند به‌شدت اعتراض کردند. ملا علی کنی با رهبری مبارزه علیه امتیاز رویتر، افکار عمومی مردم را در جهت لغو امتیاز هدایت کرد. نامهٔ اعتراض‌آمیز او به شاه،
امتیاز هدایت کرد. نامهٔ اعتراض‌آمیز او به شاه، سند زندهٔ تیزبینی و آگاهی آن مرجع شیعه بوده و قدرت تشخیص و توانایی درک مسائل پیچیدهٔ سیاسی او را بر همگان روشن می‌سازد. نفوذ کلام و اقتدار کنی، خیزش و حرکت مردم پایتخت را به دنبال داشت. سیل خروشان ملت، آماده عمل به دستور مرجع خویش شدند و برای انجام تکلیف از هیچ‌گونه جان‌فشانی و مجاهدت دریغ نورزیدند. لغو امتیاز و برکناری محمد حسین خان سپهسالار از صدراعظمی دو خواسته‌ای بود که علما و مردم بر آن اصرار داشتند، بدان حد که پس از بازگشت ناصرالدین‌شاه از سفر اروپا و به
که پس از بازگشت ناصرالدین‌شاه از سفر اروپا و به محض پیاده شدن از کشتی و ورود به بندر انزلی، استقبال‌کنندگان درباری، بیداری و خیزش مردم به رهبری روحانیون را گزارش داده، به او فهماندند که اگر صدراعظم همراه شما وارد تهران شود، شورش عظیمی در پایتخت برپا خواهد شد. به این سبب شاه در مرحلهٔ نخست، سپهسالار را از مقام صدراعظمی عزل کرد و او را به رشت فرستاد و خود رهسپار تهران گردید و سپس در دههٔ آخر رمضان ۱۲۹۰ ق. بطلان قرارداد به‌طور رسمی اعلان شد و سرانجام تلاش عالمانی چون ملا علی کنی و حمایت و حضور مردم وظیفه‌شناس
چون ملا علی کنی و حمایت و حضور مردم وظیفه‌شناس جامهٔ عمل پوشید و ورقی زرین بر تاریخ مرجعیت شیعه و پیوند امت با روحانیت افزوده شد و اقتدار علمای متعهد را عیان ساخت. مرگ. ملا علی سرانجام، در بامداد ۲۷ محرم ۱۳۰۶ (۱۲ مهر ۱۲۶۷) در سن ۸۶ سالگی درگذشت. مدفن او در شهرری درون حرم شاه عبدالعظیم واقع است. میراث. کتابخانهٔ ملا علی کنی از کتابخانه‌های معروف دوران ناصری است که پس از او در اختیار خانواده‌اش به‌جا مانده‌است. خیریه و امور عمرانی. ملا علی کنی بسیاری از یتیمان درمانده و بی‌سرپناه را تحت تکفل قرار داده، برای
درمانده و بی‌سرپناه را تحت تکفل قرار داده، برای گذران زندگی آنان، مقرری مناسبی در نظر گرفته بود تا فقدان پدر، قامت آنان را در مقابل فشارها و سختی‌های روزگار خم نسازد. ملاعلی کنی همچنین برای حل مشکل درمان بیمارانی که بنیهٔ مالی ضعیفی داشتند، مکان‌هایی را برای پرداخت پول داروها در نظر گرفته بود تا آنان با دریافت مبلغ آن، به درمان خود اقدام کنند و با بهبود کامل از بیماری رهایی یابند. ساخت آب‌انبار و کاروانسرا برای رفاه و آسایش قافله‌ها مانند کاروانسرایی در خاتون‌آباد از جمله خدمات عمومی و عام‌المنفعه حاجی ملا
از جمله خدمات عمومی و عام‌المنفعه حاجی ملا علی کنی بود. مهر ملاعلی کنی سند اعتبار اسناد به شمار می‌رفت. معامله‌کنندگان برای معتبر ساختن کاغذ و سند معامله خویش به در خانه او رفته، سند خود را با مهر وی اعتبار می‌بخشیدند. وی چند قطعه زمین را هم در قرچک به ایتام بخشید. چندین باب مغازه و تیمچه در بازار تهران، بیمارستان مهراد تهران، ساختمان فرمانداری شهرستان تهران، مرکز واکسیناسیون بیمارستان محب یاس و بیمارستان جم تهران، چند قطعه باغ در منطقه کن، قنات‌های زمان‌آباد و حاجی‌آباد در ری از موقوفات مهم حاج ملا علی
و حاجی‌آباد در ری از موقوفات مهم حاج ملا علی کنی به شمار می‌رود.
خان امیر Khan Amir روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. نام این روستا از نام خان امیر خان بوعلی، مالک این روستا گرفته شده‌است. در جریان اصلاحات اراضی رژیم پهلوی ایشان به عراق مهاجرت کردند اما پس از چند سال در راه بازگشت به قریه خود در شهرستان دره‌شهر به صورت تصادفی به قتل رسید. ایشان دارای یک پسر و ۴ دختر می‌باشند از دختران وی یکی در عراق ازدواج کردند و بقیه به ایران آمدند و در شهرستان کرج اقامت گزیدند. هیچ‌کدام از فرزندان خان امیر در
کرج اقامت گزیدند. هیچ‌کدام از فرزندان خان امیر در حال حاضر در این روستا اقامت ندارند. نوادگان خان امیر با القاب: امیری، امیری نژاد، بابلی و باباعلی معروف هستند.دقیقا این روستا با همین تعریف در شهرستان الشتر بخش فیروز آباد وجود دارد جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۹۵، برابر با ۶۸ نفر بوده‌است که از این میان ۴۱ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۹ خانوار جمعیت دارد.
دارتی Dare Ti روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۹۵، برابر با ۲۷۱ نفر بوده‌است که از این میان ۱۴۱ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۷۹ خانوار جمعیت دارد.
دره بیداد پائین روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۴ نفر بوده‌است که از این میان ۱۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۷ خانوار جمعیت دارد.
دره بیداد بالا روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. اکثر ساکنان این روستا از لک های طایفه ایل بیرانوند هستند که با زبان لکی تکلم می‌کنند. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۷ نفر بوده‌است که از این میان ۳۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۱ خانوار جمعیت دارد.
دِه سُرخه روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۸۸ نفر بوده‌است که از این میان ۴۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۷ خانوار جمعیت دارد.
سرتپه Sar Tappeh روستایی است شامل دو بخش علیا و سفلی در شهرستان بروجرد منطقه ورکوه در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. مردم این روستا لک می باشند و به زبان لکی سخن می گویند. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۵۸ نفر بوده‌است که از این میان ۸۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. سر تپه ۳۴ خانوار جمعیت دارد.
عودمولا Ood Moula روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۱۹ نفر بوده‌است که از این میان ۶۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. عود مولا ۲۸ خانوار جمعیت دارد.
گناروند Ganarvand روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۳۱ نفر بوده‌است که از این میان ۶۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. گناروند ۲۵ خانوار جمعیت دارد.
کرکر روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۰ نفر بوده‌است که از این میان ۲۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. کرکر ۹ خانوار جمعیت دارد.
چشمه‌کبود روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۹ نفر بوده‌است که از این میان ۱۶ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. چشمه کبود ۸ خانوار جمعیت دارد.
الک‌آباد روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶۴۹ نفر بوده است که از این میان ۳۲۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. الک آباد ۱۶۹ خانوار جمعیت دارد.
بُز ازنا Boz Azna روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان.که اکثریت جمعیت این روستا را ایل بیرانوند طایفه سبزعلی،شاهوردی،شعبان و... تشکیل میدهد این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۹۱۰ نفر بوده‌است که از این میان ۴۶۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. بزازنا ۲۲۲ خانوار جمعیت دارد.
بصری Beseri روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۹۵، برابر با ۷۹۹ نفر بوده‌است که از این میان ۳۹۹ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. بصری ۲۲۱ خانوار جمعیت دارد.
خواباد روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۴ نفر بوده‌است که از این میان ۱۸ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. خواباد ۹ خانوار جمعیت دارد.
دلی‌آباد روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۰۹ نفر بوده‌است که از این میان ۲۵۹ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. دلی آباد ۱۲۶ خانوار جمعیت دارد.
دینارآباد علیا(به محلی دِی اُوا یا دینِر اُوا)روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان است. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. فرهنگ. طوایفی که در این روستا زندگی میکنند شامل :بیرانوند ، شعبان ، دیوکان ، هراتی ، شلکه ، بازگیر ، ساکی ، پایروند و شاهوردی بوده که همه زیر مجموعه ایل بیرانوند هستند . لهجه اکثر مردم این روستا لکی بوده و تعداد اندکی نیز به لهجه لری صحبت میکنند زندگی آنها آمیخته با رسم و رسوم لری است . جغرافیا. روستای دینار آباد در 20 کیلومتری جنوب شهرستان بروجرد و
دینار آباد در 20 کیلومتری جنوب شهرستان بروجرد و بعد از روستای بِزاَزنا و قبل از روستای درب آستانه در مسیر آزادراه۵ (ایران)کشور قرار گرفته است . این روستا کوهپایه ای بوده و در زمستان و پاییز هوای بسیار سردی دارد . این روستا در پایه کوه های باغ بیره و شاه نشین قرار گرفته است و به این دلیل چشمه ها و رود های داعمی نسبتا پر آبی دارد که باعث شده این روستا یکی از قطب ها مهم تولید برنج و سیب شهرستان بروجرد باشد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۸۳۱ نفر بوده‌است که از این
در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۸۳۱ نفر بوده‌است که از این میان ۱۵۷۱ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. دینار آباد ۷۲۰ خانوار جمعیت دارد. کشاورزی. شغل رایج و اکثر مردم این روستا کشاورزی است و اندک افرادی هم به دامداری و دامپروی مشغول اند . تمام اراضی شخصی و در مالکیت مردم روستا میباشد . در سال های اخیر و امروزه اکثر زمین ها زیر کشت برنج میروند و این روستا را تبدیل به یکی از تامین کنندگان برنج بروجرد کرده است . علاوه بر برنج میتوان از محصولاتی مثل سیب ، گردو ، هلو و زرد آلو نام برد که در این روستا برداشت می شوند. آزادراه
نام برد که در این روستا برداشت می شوند. آزادراه شماره 5. آزادراه شماره 5 جمهوری اسلامی ایران یک شاهراه است که تهران را به بندر امام خمینی در جنوب غربی متصل میکند. این آزاد راه از بروجرد(دینارآباد) و خرم آباد میگذرد و به جاده پل زال متصل میشود . این ازاد راه توسط محمود احمدی نژاد رییس جمهور وقت ایران که به روستای دینارآباد سفر کرد کلنگ زنی و توسط سپاه خاتم الانبیا ساخته شد و در اواخر دوران ریاست جمهوری حسن روحانی افتتحاح و به شبکه حمل نقل جاده ایی کشوری متصل شد . ایستگاه راه آهن. در روستای دینارآباد پروژه
شد . ایستگاه راه آهن. در روستای دینارآباد پروژه ایجاد ریل قطار و همچنین یک ایستگاه زده شد که با وجود تداخل زمانی با پروژه آزادراه متوقف و دوباره پس از اتمام کار آزاد راه از سرگیری شد . مسیر ریل راه آهن در کنار آزاد راه بوده و در دینار آباد در کمربند کوه شاه نشین ریل گذاری خواهد شد .این پروژه در حال حاضر در دست توسعه قرار دارد.
قلعه شکار روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۶۲ نفر بوده‌است که از این میان ۸۰ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. قلعه شکار ۴۲ خانوار جمعیت دارد.
طبریجان Tabarijan که در گویش محلی تَوَریّون Tavariyun نامیده می‌شود روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۰۳ نفر بوده‌است که از این میان ۲۶۰ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. طبریجان ۱۲۳ خانوار جمعیت دارد.