payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از آنکه سپاهش از جانب شمال احساس خطر کنند، به سوی جنوب و به مصر پیش رفت.
سدروت یکی از شهرهای اسرائیل است که در استان جنوبی اسرائیل و درغرب صحرای نگب قرار گرفته است. شهر سدروت دارای جمعیتی در حدود ۲۰ هزار نفر است. سدروت که تنها ده کیلومتر از نوار غزه فاصله دارد، از سال ۲۰۰۵ میلادی و به قدرت رسیدن گروه حماس در نوار غزه، تقریباً هر روز هدف حملات راکتی قرار گرفته است. این تعرضات توسط گروه‌های حماس، جهاد اسلامی و کمیته‌های مقاومت مردمی انجام می‌شود.
مدرسه شوکتیه یا مدرسه شوکتی یکی از بناهای تاریخی شهر بیرجند در استان خراسان جنوبی است که اولین مدرسه ایرانی به شیوه جدید و پس از مکتب‌خانه‌های سنتی است. این بنا مربوط به دوره قاجار است و در بیرجند، خیابان شهید منتظری، کوچه پست قدیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این ساختمان ابتدا به نام حسینیه شوکتیه توسط امیر اسماعیل خان معروف به شوکت الملک اول، در سال ۱۳۰۸ه‍.ق به‌دست استادان و معماران یزدی شروع و در سال ۱۳۱۲ه‍.ق بنای آن به پایان رسید. در سال
و در سال ۱۳۱۲ه‍.ق بنای آن به پایان رسید. در سال ۱۳۲۶ هجری قمری برابر با ۱۲۸۲ هجری شمسی ،این ساختمان توسطمحمد ابراهیم خان علم (شوکت الملک دوم)، پدر اسدالله علم به مدرسه تبدیل شد. شهریور ماه ۱۳۸۲ همایشی به مناسبت یکصدمین سالگرد تأسیس مدرسه شوکتیه در دانشگاه بیرجند برگزار گردید. تاریخچه. این بنا طی چهار سال از ۱۳۰۸ه‍.ق تا ۱۳۱۲ ه‍.ق (۱۲۶۹ ه‍. ش) تحت عنوان حسینیه شوکتیه توسط امیر اسماعیل خان علم (شوکت الملک اول) ساخته شد.این بنا در ماه ذی الحجه سال ۱۳۲۶ هجری قمری برابر با ۱۲۸۲ هجری شمسی توسط برادر او شوکت الملک
برابر با ۱۲۸۲ هجری شمسی توسط برادر او شوکت الملک دوم به مدرسه تبدیل شده‌است. پس از مدرسه عالی دارلفنون، مدرسه ابتدائی رشدیه تبریز، و مدرسه محتشمیه در کرمانشاه، مدرسه شوکتیه بیرجند چهارمین مدرسه از نوع مدارس جدید در ایران محسوب می‌شود که به دنبال آن دبیرستان شوکتیه و مدارس دشت بیاض نهبندان، سربیشه، خوسف و دبستان دخترانه شوکتی افتتاح گردید. همزمان با انقلاب مشروطیت امیر اسماعیل خان شوکت الملک که فرزندی نداشت یک سوم اموال خود را وقف امور خیریه کرد و تولیت آن را به برادر کوچکش محمد ابراهیم خان واگذار نمود.
را به برادر کوچکش محمد ابراهیم خان واگذار نمود. محمد ابراهیم خان علم معروف به شوکت‌الملک دوم بعد از سفر به تهران و دریافت مقام حکمرانی و امارت قاینات در صدد برآمد موقوفه مذکور را در جهت ایجاد فضای آموزشی مصرف کند. شوکت‌الملک تحت تأثیر اقدام امیر کبیر در تأسیس مدرس دارالفنون در صدد برآمد مدرسه مشابهی را در بیرجند تأسیس کند. او در سال ۱۳۲۵ ه‍.ق مطابق با۱۲۸۵ ش در محل حسینیه شوکتیه که توسط برادرش در سال (۱۳۱۲ه‍. ق) ساخته شده بود اقدام به تأسیس مدرسه شوکتیه نمود. محمد امیر خان برای تشویق افراد به تحصیل در این
محمد امیر خان برای تشویق افراد به تحصیل در این مدرسه برای محصلین بی‌بضاعت و خانواده آن‌ها کمک‌های نقدی و جنسی مؤثری در نظر می‌گرفت. همچنین آیت‌الله شیخ هادی هادوی که از علمای طراز اول آن زمان بود با اعزام تنها پسر خود به این مدرسه در ذهن و فکر مردم اثری عمیق بر جای گذاشت و کار مدرسه رونق گرفت. این در حالی بود که پیش از تأسیس مدارس به سبک جدید، تعلیم و تربیت به عهده مکتبخانه‌ها بود که افراد روحانی نقش مؤثری در آن‌ها داشتند. مدرسه شوکتیه ابتدا به صورت مدرسه ابتدائی بود که پس از مدتی دبیرستان شوکتیه نیز به آن
بود که پس از مدتی دبیرستان شوکتیه نیز به آن افزوده شد. حقوق معلمین این مدارس نیز از بودجه حکومتی سالانه به صورت نقدی و جنسی پرداخت می‌شد. در سال ۱۳۰۱ش مدرسه نسوان امارت قلعه افتتاح شد و سپس در سال ۱۳۰۳ش در دوره دوم دبیرستان دانش‌آموز پذیرفت. شوکت الملک دوم و همچنین روحانی خوش‌نام محلی شیخ محمد موحد برای تشویق مردم و جذب بیشتر دانش‌آموزان، دختران خود را به این مدارس فرستادند. در سال ۱۳۰۱ به منظور تصریح در دخترانه و پسرانه بودن، مدارس پسرانه به شوکتی و دخترانه به شوکتیه نامگذاری گردید. همچنین دبیرستان پسرانه
به شوکتیه نامگذاری گردید. همچنین دبیرستان پسرانه شوکتی در سال ۱۳۰۳ش از دبستان جدا شد. در سال ۱۳۸۶ محمدرضا اصلانی فیلم بلند خود را با نام آتش سبز در این بنا فیلم‌برداری کرد. موقعیت بنا. بنای تاریخی مدرسه شوکتیه یا شوکتی در مجاورت خیابان منتظری (خاکی) در داخل بافت تاریخی شهر بیرجند قرار دارد. این بنا در کوچه‌ای با شیب نسبتاً زیاد واقع شده‌است که از سطح خیابان پایین‌تر است ورودی‌های بنا در پایین‌ترین قسمت بنا قرار دارند در مجاورت این مدرسه، بنای خواجه خضر و گرمابه نسترن با قدمتی نزدیک به آن وجود دارد. مشخصات
نسترن با قدمتی نزدیک به آن وجود دارد. مشخصات بنا. مدرسه شوکتیه به سبک معماری کویری ایران به صورت چهار فصل ساخته شده که از یک فضای مرکزی به‌صورت حیاط و بخشی پیوسته دور تا دور آن تشکیل شده‌است. حیاط بخش عمده‌ای از بنا را دربر می‌گیرد که با آجر فرش شده‌است و در میان آن حوضی قرار گرفته که در وسط آن سکویی به ارتفاع حدود ۳۰ سانتی‌متر قرار دارد. سردر ورودی بنا با طاق جناقی دارای تزئینات مقرنس می‌باشد. این بنا تک ایوانی است که ایوانی بلند و باشکوه دارد و از اجزا و عناصر معماری ایرانی از قبیل ورودی، هشتی، دهلیزها،
عناصر معماری ایرانی از قبیل ورودی، هشتی، دهلیزها، ایوان، حجره‌های اطراف حیاط، شاه‌نشین و حمام تشکیل شده‌است. این بنا دارای دو ورودی است که یکی در ضلع جنوبی و دیگری در ضلع غربی بنا واقع است. بنای مدرسه شوکتیه با بهره‌گیری از حیاط مرکزی به بهترین نتایج از نظر تنظیم عملکرد و فراهم آوردن شرایط محیطی متعادل دست یافته‌است. در این بنا یک کلاه فرنگی زیبا در میان گنبد تالار شوکتیه وجود دارد که با رسمی‌بندی زیبایی تزئین شده‌است. همچنین مقرنس‌ها گچ‌بری‌ها و آجرکاری‌هایی بسیار زیبا در این بنا به چشم می‌خورد. این بنا
بسیار زیبا در این بنا به چشم می‌خورد. این بنا توسط استاد حسین بنا معروف به استادفرج دوم ( فرزند استاد فرج بنا ) ساخته شده که معمار اصلی این بنا میباشد
دهستان فهرج، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است. مرکز این دهستان، روستای محمدآباد است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان فهرج برابر با ۹٬۸۴۸ نفر بوده است.
بخش طارم سفلی به مرکزیت شهر سیردان یکی از بخش‌های شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. طارم سفلی در شمال غربی استان قزوین واقع شده است و بزرگ‌ترین بخش استان قزوین می‌باشد. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۵٬۱۶۰ نفر بوده است. طارم سفلی دومین تولیدکننده زیتون در کشور و قطب تولید انرژی‌های نو و مس کاتدی در استان قزوین می‌باشد. تقسیمات کشوری. بخش طارم سفلی یکی از بخش‌های شهرستان قزوین در استان قزوین می‌باشد. همچنین طارم سفلی بزرگ‌ترین بخش استان قزوین است.
همچنین طارم سفلی بزرگ‌ترین بخش استان قزوین است. بر اساس تقسیمات کشوری ایران در سال ۱۳۱۶، طارم سفلی تابع شهرستان زنجان شد. به تصویب هیئت وزیران در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۲۷ این بخش از شهرستان زنجان جدا و به شهرستان قزوین ملحق شد. در پی ایجاد استان قزوین در سال ۱۳۷۶ از آن زمان تا به امروز طارم سفلی به عنوان یکی از بخش‌های استان قزوین شناخته می‌شود. شهر سیردان مرکز بخش طارم سفلی می‌باشد. بخش طارم سفلی هم‌اکنون شامل تقسیمات زیر است: جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در سال ۱۳۹۵
جمعیت بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۵٬۱۶۰ نفر بوده است. جاذبه‌های گردشگری. قلعه سمیران از جاذبه‌های تاریخی بخش طارم سفلی و مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است. این اثر در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۴۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این قلعه در شمال غربی بخش طارم سفلی و در مجاورت رودخانه قزل اوزون (سفیدرود) واقع گردیده است. پیشینه این قلعه را به دوران قبل از اسلام نسبت می‌دهند و در طول سال‌های سده چهارم هجری محل فرمانروایی کنگریان و آل
سده چهارم هجری محل فرمانروایی کنگریان و آل مسافر بوده است. این مجموعه تاریخی شامل قلعه، برج‌ها و امامزاده قاسم می‌باشد. چنار کهنسال سیردان درخت چناری در بخش طارم سفلی استان قزوین و شهر سیردان می‌باشد. این درخت چنار به شماره ۲۰۷ و در در تاریخ ۹۳/۸/۲۸ در فهرست میراث طبیعی ملی ایران به ثبت رسیده است. قدمت حدودی این درخت کهنسال حدود ۵۰۰ سال تخمین زده شده است. مردم محلی باور دارند این حدود هزار سال قدمت دارد. دوگنبدان کلج روستای کلج طارم سفلی دارای جاذبه‌های تاریخی متعددی می‌باشد که از آنها می‌توان به خانه‌های
متعددی می‌باشد که از آنها می‌توان به خانه‌های سنگی معروف به «داش» و دوگنبدان اشاره کرد. دوگنبدان به بنای تاریخی گویند که در شمال غربی روستا و در نزدیکی باغات زیتون واقع شده است. این دو گنبد در فاصله ۵ متری از یکدیگر واقع گردیده‌اند بر اساس شواهد باستان شناختی از آثار ارزشمند مربوط به دوران اسلامی بوده و به لحاظ مکان قرارگیری و سبک معماری بنا واحد ارزش‌های تاریخی فراوانی هستند. این بنا در تاریخ ۹۰/۱۰/۸ به شماره ۳۰۷۲۷ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. روستای عمقین. روستای کُهن عمقین که به نِگین طارم
روستای عمقین. روستای کُهن عمقین که به نِگین طارم سفلی نیز معروف است، از بهترین و سر سبزترین مناطق این بخش می‌باشد. این روستا با کوه‌ها و جنگل‌های انبوه بلوط طارم سفلی احاطه شده است. آبشارها و مناطق زیبای عمقین همچون وکینه سود و قز آقل و کوه خوش سیمای شاه اسماعیل و ده‌ها منطقه دیگر فضایی رؤیایی به این روستا بخشیده است. عمقین دارای انواع باغات میوه می‌باشد و اطراف این روستا منابع غنی از گیاهان دارویی را می‌توان یافت. این روستا در منطقه بالادست مرکز طارم سفلی یعنی سیردان واقع شده است. زبان و مذهب. ساکنین بخش
یعنی سیردان واقع شده است. زبان و مذهب. ساکنین بخش طارم سفلی از دیرباز به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و پیرو مذهب شیعه هستند. اقتصاد. کشاورزی عمده فعالیت‌های اقتصادی طارم سفلی در حوزه باغداری و کشاورزی متمرکز است. بخش طارم سفلی دومین تولیدکننده زیتون در کشور می‌باشد. طارم سفلی دارای ۹ هزار و ۷۵۰ هکتار باغ زیتون است. همچنین ارتفاعات طارم سفلی همچون دهستان چوقور، دهستان نیارک و اراضی دیم شهر سیردان تحت کشت محصولات اساسی همچون گندم و جو است. از دیگر محصولات کشاورزی طارم سفلی گردو و گیلاس شهر سیردان و
کشاورزی طارم سفلی گردو و گیلاس شهر سیردان و روستای عمقین می‌باشد. همچنین انار روستای سنگان این منطقه از مرغوبیت و معروفیت بالایی برخوردار بوده و بزرگ‌ترین تولیدکننده میوه انار در استان قزوین می‌باشد. روستای یوزباشی چای این بخش نیز یکی از دو قطب تولید میوه زغال‌اخته در استان قزوین است. صنایع تبدیلی ناحیه صنعتی طارم در بخش طارم سفلی و در حدفاصل دو روستای کلج و سیاهپوش واقع گردیده است. این دو روستا دارای کارخانجات و کارگاه‌های متعدد روغن کشی، فرآوری و بسته‌بندی زیتون می‌باشند. همچنین روستای آلتین کش در غرب
زیتون می‌باشند. همچنین روستای آلتین کش در غرب طارم سفلی از روستاهای فعال در صنایع تبدیلی می‌باشد. معادن بزرگ‌ترین مجتمع صنعتی و معدنی «مس کاتدی» بخش خصوصی در کشور، در دهستان چوقور این بخش قرار دارد.
بخش کوهین یکی از بخش‌های شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تقسیمات کشوری. شهرها: کوهین جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کوهین شهرستان قزوین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۷۷۶۰ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان آبیک یکی از بخش‌های شهرستان آبیک است. تقسیمات کشوری. شهر: آبیک جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان آبیک در سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۰۴۱۶ نفر بوده‌است.اکثریت جمعیت بخش مرکزی شهرستان آبیک را ترکهای آذری به همراه اقلیتی از رمانلویی زبانهای روستای زرگر، تات ها و کردها تشکیل میدهند.
بخش بشاریات یکی از بخش‌های شهرستان آبیک در استان قزوین که مرکز آن شهر خاکعلی است. تقسیمات کشوری. شهر: خاکعلی جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بشاریات شهرستان آبیک در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۰۹۸۴ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان البرز یکی از بخش‌های شهرستان البرز در استان قزوین ایران است. تقسیمات کشوری. شهر: الوند جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان البرز در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰۳٫۹۶۲ نفر (۳۲٫۰۲۴ خانوار) بوده است.
بخش محمدیه یکی از بخش‌های شهرستان البرز در استان قزوین ایران است. تقسیمات کشوری. شهرها : محمدیه و شریف آباد و بیدستان و مهرگان جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش محمدیه شهرستان البرز در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۳۸٫۹۰۳ نفر (۴۳٫۸۹۸ خانوار) بوده است.
بخش مرکزی شهرستان بندر گز یکی از بخش‌های شهرستان بندر گز در استان گلستان ایران است. تقسیمات کشوری. شهر: بندر گز جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بندرگز در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۱۰۸۷ نفر بوده است.
بخش نوکنده یکی از بخش‌های شهرستان بندر گز مرکز اصلی شهر نوکنده در استان گلستان ایران است. ایسف چکوش استاد موسیقی مازندرانی اهل نوکنده هست تقسیمات کشوری. شهر: نوکنده در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۹۱ مرکز دهستان بنفشه‌تپه از شهر نوکنده به روستای جفاکنده تغییر یافت. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش نوکنده شهرستان بندرگز در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵۱۳۹ نفر بوده است.
پایان نام آخرین کتاب از مجموعه ماجراهای بچه‌های بدشانس است. این کتاب توسط دنیل هندلر با نام مستعار لمونی اسنیکت نوشته شده و برت هلکوئیست آن را تصویرگری کرده‌است. نسخه انگلیسی. منتشر شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۶ در آمریکا و در ۳۲۴ صفحه داستان. ویولت-کلاوس و سانی بودلر به همراه کنت الاف از هتل دینومان آتش گرفته با قایق کارملیتا اسپاتس در اقیانوس پیش می‌روند. بعد از مدتی سرگردانی در اقیانوس طوفانی شدید درمی‌گیرد و کنت الاف به بیرون از قایق افتاده می‌شود. سپس طوفان آنها را به یک تپهٔ دریایی می‌رساند. بچه‌ها ا قایق
آنها را به یک تپهٔ دریایی می‌رساند. بچه‌ها ا قایق پیاده می‌شوند و کنت الاف را در گوشه ای می‌بینند. در همین حال دختری کوچک از دور می‌آید که جمعه نام دارد و در همان موقع کنت الاف به هوش می‌آید. جمعه قدرنشناسی کنت الاف را می‌بیند به همین دلیل او را در آنجا رها می‌کند و بچه‌ها را به سوی جزیرهٔ بی‌نام و نشان خودش راهنمایی می‌کند. بودلرها در آن جزیره با تصمیم گیرندهٔ آنجا که ایشماییل نام دارد (و همیشه پاهایش در خاک‌های رس فرورفته است) رو به رو می‌شوند که همه مجبورند از دستورها او اطاعت کنند. همچنین بچه‌ها متوجه
از دستورها او اطاعت کنند. همچنین بچه‌ها متوجه می‌شوند که همهٔ اهالی آن جزیره لباس‌های سفید می‌پوشند و همهٔ آنها آب نارگیل مرموزی را می‌نوشند و غذای آنها هم همیشه یکنواخت است. آنها می‌فهمند که هر سال یکبار مد اقیانوس قسمت پایینی جزیره را در خود فرو می‌برد و اهالی به قسمت بالایی جزیره می‌روند. آن روز روز انتخاب نام دارد و اهالی جزیره می‌توانند با بلمی که در طول سال ساخته می‌شود به شهر برگردند-که به‌طور عجیبی هیچ‌کدام از اهالی تا به حال از جزیره نرفته‌است. در قسمت بالایی جزیره مکانی به نام باغ گیاه‌شناسی وجود
بالایی جزیره مکانی به نام باغ گیاه‌شناسی وجود دارد که وسایل بلااستفاده -تقریباً همهی چیزهایی که بر اثر طوفان به جزیره آورده می‌شود یه دستور ایشماییل به آنجا برده می‌شود. همچنین در آنجا درخت سیبی تلخ وجود دارد. در این داستان بودلرها به راز بزرگ ایشماییل پی می‌برند/رازی شگفت‌انگیز دربارهٔ والدین خود می‌فهمند/کنت الاف می‌میرد/بچه‌ها با کیت اسنیکت رو به رو می‌شوند و از راز درخت سیب تلخ آگاه می‌شوند نسخه فارسی. جلد پایانی این کتاب با نام پایان ترجمه و توسط انتشارات ماهی منتشر شده‌است.
تقریبا در اوایل هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح حادثه ای عظیم در بین النهرین به وقوع پیوست و آن مسکون شدن درّه های بزرگ رودخانه ها بود.پس از این حادثه بود که نوشتن،هنر،معماری ساختمانی و شکل های جدید حکومتی پدیدار گردید.معماری سومر در خدمت معابد بود. اروک بزرگترین شهر سومری،دو مجموعه بزرگ پرستشگاهی داشت:اولی به نام معبد انانا و دیگری به آنو تعلق داشت. هرکدام از این دو مجموعه دارای چند پرستشگاه بودند که قدیمی ترین آنها دردوره اروک ساخته شده بودند. از معابد قدیمی حفظ شده می توان به معبد سنگ آهک،معبد ستوت و معبد
حفظ شده می توان به معبد سنگ آهک،معبد ستوت و معبد سفید اشاره کرد. در بین النهرین زمان سومریان و حتی پیش از آن آن معماری در خدمت مذهب بود در حقیقت معماری و هنر را مذهب تعیین می‌کرد. برجسته ترین بخش مجتمع و در واقع شناخته‌شده‌ترین ساختمان در دره بین النهرین معبد بود که زیگورات نامیده می شد ر مورخان و محققان معتقدند که زیگورات را سومری ها به وجود آوردند فرم و نام زیگورات که در دوره‌های بعد مشخص شد در زمان سومری ها به معنای کوه بوده است بعدها نیز مورد استفاده بابلی‌ها قرار گرفت برخی این ساختمان را پلکان هایی از
قرار گرفت برخی این ساختمان را پلکان هایی از آسمان و کوه های ساختگی توصیف کردند. برای ساخت یک زیگورات نخست کوهی از خشت خام بر روی شالوده عظیم به ارتفاع ۱۵ متر دو طبقه سوار بر روی هم قرار دادند که به ترتیب کوچکتر می شوند و از آن دو احتمالاً طبقه بالا در حکم پی زیارتگاه بوده است که پلکان خرپشته ای هر یک با ۱۰۰ پله در یک نقطه به دروازه برج دار زیگورات می‌رسند. معماری سومری ها از مصالح آجر و گل و غیر و خشت برای زیر کار ولیعصر جوش و گاهی آجرهای لعابدار برای روکار استفاده می‌شده چوب نیز در این بیماری به کار
روکار استفاده می‌شده چوب نیز در این بیماری به کار می‌رفت در واقع اساس و پایه معماری سومری که بعدها آبادی ها و بابلی ها هم از آن تقلید و ارتباط نموده اند از جرز و قوس و طاق گهواره ای بوده است. هنر سومری هنر دینی کاهنی تشریفاتی و مبتنی بر پرستش خدایان گوناگون و نیز بزرگداشت فرمانروای روحانی بوده است. منبع:آشنایی با معماری جهان،دکتر محمد ابراهیم زارعی،ص ۱۳ تا۱۷ مصالح. ساختار ساختمان‌های سومری از آجرهای قالب زده اما نپخته ازگل است و به صورت خشکه چین است و با ملات یا سیمان تثبیت نشده‌است این نوع اجر و چیدن آن
یا سیمان تثبیت نشده‌است این نوع اجر و چیدن آن بدون ملات به نظر ناپایدار می‌آید. برای رفع این مشکل سومریان در چیدمان دیوارها ابتکار به خرج دادند. آن‌ها درردیف‌های عمودی آجرها بافاصله‌های هرچند (متر) شکاف‌هایی خالی گذاشتند سپس داخل این شکاف‌ها را به وسیلهٔ قیر (مواد نفتی) پوشال (حصیر و گل) نی‌هایی که درمرداب‌ها رشد می‌کنند و امثال این مصالح پر می‌کردند که باعث استحکام دیوار می‌شود. ساختمان‌های ساخته شده از گل به تدریج روبه زوال و استهلاک گذاشته به همین دلیل در طول زمان خراب شده ویک سطح مرتفع تر به وجود آورده
طول زمان خراب شده ویک سطح مرتفع تر به وجود آورده سپس در سال‌های بعد، روی همین نقطه اما سطحی بالاتر ساختمان‌های جدید ساخته شده‌است. این سیر خراب شدن و دوباره ساختن شدن‌ها درعمق خاک اشکوب‌هایی مختلفی به وجود می آورد که بازدن ترانشه، این اشکوب‌ها نشاندهنده دوران‌های مختلف یک شهر در یک محل مشخص تاریخی است. نتیجه این اشکوب‌های مختلف ساخت تپه‌هایی است که به آن‌ها "تل " می‌گویند؛ و اینگونه تپه‌ها در شرق نزدیک زیاد وجوددارد در متن‌های کنده کاری و حکاکی شده سومریان تصویری از خانه‌هایی هست که بانی‌های ساخته شده که
تصویری از خانه‌هایی هست که بانی‌های ساخته شده که بی شباهت به خانه‌هایی که امروز در جنوب عراق ساخته می‌شود نیست. معبدهای و کاخ‌های سومری با مصالح پیش‌رفته‌تر و تکنیک‌های بهتر ساخته می‌شد. مانند دیوارهای پشت‌بند شکست (برجسته) ساختن ساختمان‌ها؛ متون‌ها و پوسته‌های گلی به عنوان لایه‌های پوشاننده و تزئینی ساختمان‌ها نوشته و متن نیز برای معماران بسیار ارزشمند بود به منظور ثبت ساختمان‌هایی که برای که برای مسئولان وقت یا نجیب‌زادگان یا پادشاهان ساخته می‌شده‌است. زیگورات. معروفترین ساختمان‌های سومری و زیگورات‌ها
زیگورات. معروفترین ساختمان‌های سومری و زیگورات‌ها هستند :زمین‌های مسطح با معبدهایی در ارتفاع این گونه زیگورات‌ها شاید الهام بخش برای سازندگان "برج بابل "بوده این زیگورات‌ها باارتفاع‌های بسیار بلند با آجرهای ساخته شده در گل و نپخته ساخته می‌شدند. این ساختمان‌ها از پایین به بالا از نظر عرض کوچکتر و کوچکتری می‌شوند و در مرتفع‌ترین نقطه معبد وجود دارد. پلکان‌هایی در اطراف برا ی دسترسی به معبد وجود داشت. روی بدنه این زیگورات‌ها معمولاً نوشته‌هایی برای معرفی بنا، توضیح علت ساخت کردن و بانی و سازندهی آن حک
بنا، توضیح علت ساخت کردن و بانی و سازندهی آن حک شده‌است امروزه نیز ساختمان‌های شبیه زیگورات در معماری مدرن دیده می‌شود.
۱۳۰۰ هزار و سی صدمین سال هجری خورشیدی سالی است.
بخش مرکزی شهرستان ترکمن یکی از بخش‌های شهرستان ترکمن در استان گلستان ایران است. تقسیمات کشوری. شهر: بندر ترکمن جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ترکمن در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۳٬۷۷۱ نفر بوده‌است.
بخش کمالان یکی از بخش‌های شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران است. تقسیمات کشوری. شهر: فاضل آباد جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۴۹۵۱ نفر بوده‌است. مردم این منطقه از قومیت طبری و سیستانی و بلوچ و ترکمن و خراسانی و ارمنی بوده و به زبان طبری با گویش کتولی و سیستانی و بلوچی و فارسی سخن می‌گویند.
بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران است. تقسیمات کشوری. شهر: علی‌آباد جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۰۱۲۸ نفر بوده‌است.
جایزهٔ ادبی یلدا از جوایز ادبی خصوصی ایران بود. این جایزه توسط انتشارات کاروان و مؤسسه فرهنگی- انتشاراتی اندیشه‌سازان در سال ۱۳۸۱ بنیان‌گذاری شد و پس از اعلام توقف فعالیت انتشارات اندیشه‌سازان، چهارمین دوره از این جوایز توسط انتشارات کاروان اهدا گردید. جایزه ادبی یلدا پس از چهار دوره، دیگر برگزار نشد. دبیر سه دوره از این جوایز مدیا کاشیگر بود. برندگان. برندگان جایزهٔ یلدا در دوره‌های مختلف عبارتند از: دلایل انحلال. روابط عمومی انتشارات کاروان یکی از بنیان‌گذاران و برگزارکنندهٔ چهار دورهٔ جایزهٔ ادبی یلدا
و برگزارکنندهٔ چهار دورهٔ جایزهٔ ادبی یلدا اعلام کرد که تصمیم گرفته است در سال ۱۳۸۵ مراسم جایزهٔ ادبی یلدا را برگزار نکند. به گزارش همشهری آنلاین ، انتشارات کاروان دلایل خود را برای این تصمیم به مشکلات دریافت مجوز برای برگزاری مراسم، نبود حمایت جدی از سوی صنایع و مؤسسات تجاری برای حمایت مالی از این حرکت نسبت داد و دربارهٔ نحوه داوری آثار اضافه کرده است «انتشارات کاروان کاروان با وجود تلاش چهارساله‌اش با هدف ایجاد نظامی عادلانه برای داوری آثار ادبی متأسفانه موفق نشده است همکاری داورها را برای قضاوت
موفق نشده است همکاری داورها را برای قضاوت بی‌طرفانه و فارغ از مسائل حاشیه‌ای جلب کند. این ناشر همچنین نبود آثار قابل قبول در سال جاری در حوزه ادبیات را از دیگر دلایل تصمیم به برگزار نکردن این مراسم عنوان کرد.
مقام اعلی، آرامگاه سید علی‌محمد باب(بنیان‌گذار آیین باب) است. این آرامگاه در دامنه کوه کرمل واقع در شهر حیفا اسرائیل قرار دارد. این محل پس از روضه مبارکه (آرامگاه بهاءالله)، دومین مکان مقدّس برای بهائیان به‌شمار می‌آید. تاریخچه. بهاءالله در سال ۱۸۹۰ میلادی، حدود ۶۰ سال قبل از تشکیل دولت اسرائیل؛ در لوحی موسوم به لوح کرمل این محل را برای قرار گرفتن مقبرهٔ باب و مراکز اداری بهائی تعیین کرده بود. در تابستان ۱۸۹۱، بهاءالله، خود، نقطه‌ای در قسمت شمالی دامنهٔ کوه را برای آرامگاه باب انتخاب کرده و به فرزند ارشد
را برای آرامگاه باب انتخاب کرده و به فرزند ارشد خود، عبدالبهاء، نشان داد. عبدالبهاء شروع به ساخت مقبره ای با نه اتاقک نمود که در سال ۱۹۰۹ تکمیل شد. در ۲۱ مارس ۱۹۰۹ (مطابق با نوروز) بقایای پیکر باب که پس از تیرباران از ایران به حیفا منتقل شده بود به دست عبدالبهاء در این محل به خاک سپرده شد. اندکی پس از درگذشت عبدالبهاء، شوقی افندی کار نظارت بر اضافه کردن سه اتاقک دیگر به این بنا را بر عهده گرفت و مقبره تبدیل به بنایی با ۹ اتاقک متقارن شد. در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ طراح و معمار کانادایی ویلیام مکسول بنایی فوقانی
طراح و معمار کانادایی ویلیام مکسول بنایی فوقانی برای این مقبره طراحی کرد و در اکتبر ۱۹۵۳ بنای فوقانی مقبره تکمیل شد. اولین آجر گنبد طلائی این بنا در آوریل ۱۹۵۳ در جای خود قرار گرفت و کار آجرکاری این گنبد در اوت همان سال خاتمه یافت. شرکت سازنده آجرهای طلائی بیش از ۱۲٬۰۰۰ آجر تولید کرد، حدود ۱۰٬۵۰۰ آجر بر روی گنبد قرار گرفت و باقی آن انبار شد. کل آجرهای گنبد هیچ همپوشانی ندارند؛ و دارای قطر ۲۰ میلی‌متر در ابتدا و ۶ میلی‌متر در انتها هستند. بیت العدل اعظم در سال ۱۹۸۷ تصمیم گرفتند طبقات و باغ‌های اطراف آرامگاه
۱۹۸۷ تصمیم گرفتند طبقات و باغ‌های اطراف آرامگاه باب را مطابق با طرحی که عبدالبهاء تعیین نموده بود تکمیل نمایند. کار توسعه و ساخت طبقات نوزده‌گانه اطراف این بنا در سال ۱۹۹۰ میلادی آغاز شد و ۱۱ سال بعد به اتمام رسید. ثبت در میراث جهانی یونسکو. مقام اعلی و ساختمان‌های پیرامون قوس کوه کرمل، شامل دارالتبلیغ بین‌المللی، دارالتشریع مقر بیت‌العدل اعظم، و دارالآثار محل نگه‌داری آثار، متون و سایر اشیای به جای مانده از شخصیت‌های اصلی بهائی، به همراه چند ساختمان دیگر موجود در مقامات و باغ‌های بهائی، و همچنین روضه
موجود در مقامات و باغ‌های بهائی، و همچنین روضه مبارکه مقبره بهاءالله، شارع دیانت بهائی در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۰۸ به عنوان میراث جهانی در فهرست یونسکو ثبت شد. درب‌های مقام اعلی. این مقام دارای ۹ باب یا "در" است که نام ۵ باب از ۹ باب این مقام را عبدالبهاء و باقی را شوقی افندی نامگذاری کرده‌است. باب‌های نامگذاری شده توسط عبدالبهاء اینگونه‌است: بابِ اشرف و بابِ بالا. دو در، یکی رو به شمال و رو به عکا و دیگری در ضلع شرقی مقام اعلی می باشند. این درها به نام آقا علی اشرف و آقا بالا، پسران ملا ابوطالب، نامگذاری
علی اشرف و آقا بالا، پسران ملا ابوطالب، نامگذاری شده‌اند. این دو برادر استاد بنائی بودند که از شهر زادگاهشان باکو در روسیه، به زیارت حیفا و عکا مشرف شدند و با اجازه عبدالبهاء مدتی در ارض اقدس اقامت گزیدند. در این مدت، آن ها تلاش‌های خود را وقف ساخت مقام اعلی کردند و کمک‌های مالی به این پروژه ارائه دادند. باب کریم. دری که در ضلع شرقی به پیش‌ اتاق آرامگاه عبدالبهاء منتهی می‌شود، به نام استاد عبدالکریم از ایران نامگذاری شده است. او نیز بنا بود و در ساخت بنای مقام اعلی خدمت کرد. باب فضل. دری که به پیش اتاق
مقام اعلی خدمت کرد. باب فضل. دری که به پیش اتاق آرامگاه عبدالبهاء منتهی می‌شود. این درب در ضلع غربی آرامگاه او در مقام اعلی قرار دارد و به نام میرزا ابوالفضل گلپایگانی، دانشمندترین معلم امر بهاءالله، نامگذاری شده است. او در سرزمین مادری خود، ایران، از روسیه تا مرزهای چین، در هند، ترکیه، اروپا، آمریکا و خاورمیانه به آئین بهائی خدمت کرد. او نویسنده کتاب‌های بسیاری بود که در آنها با شجاعت و وضوح، منطقی‌ترین دلایل ظهور جدید الهی را ارائه داد. او بارها مورد آزار و اذیت و زندان قرار گرفت و بی‌نهایت مورد توجه و
و اذیت و زندان قرار گرفت و بی‌نهایت مورد توجه و محبت بهاءالله و عبدالبهاء بود. ابوالفضل هم در ارض اقدس و هم در مصر به عبدالبهاء یاری می‌رساند. او در سال ۱۸۴۴ متولد شد و در سال ۱۹۱۴ در قاهره در میان اندوه همه کسانی که او را می‌شناختند و دوست می‌داشتند، درگذشت. باب امین. دری که از ضلع غربی به پیش اتاق آرامگاه منتهی می‌شود. حاجی ابوالحسن اردکانی، که بیشتر با نام حاجی امین شناخته می‌شود، در زمان بهاءالله، دومین امین حقوق الله بود. او تا زمان درگذشت حاجی شاه محمد منشادی، اولین متولی، به وی کمک کرده بود.
شاه محمد منشادی، اولین متولی، به وی کمک کرده بود. بهاءالله او را منصوب به امین حقوق الله نمود، او این خدمت را با وفاداری و اشتیاق بی نظیر در اواخر دوران رسالت بهاءالله، در سراسر دوران رسالت عبدالبهاء و تا سال‌های اولیه ولایت امر انجام داد. نامگذاری چهار در توسط شوقی افندی. باب قصابچی. در سمت شرق آرامگاه قرار دارد و به افتخار حاجی محمود قصابچی از عراق نام‌گذاری شده است. او با کمک‌های مالی خود، امکان ساخت سه اتاق اضافی را فراهم کرد. باب مَکسوِل. در وسطِ ضلع جنوبی قرار دارد و به یاد ویلیام سادرلند مکسول از