payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرفتن تخم این ماهی در صدف، تخم‌ها از بسیاری از دشمنان طبیعی در امان هستند. علاوه بر این صدف‌ها در هنگام نشست آب به نقاط عمیق ته‌نشین شده و بدین ترتیب از خشک شدن و اتلاف تخم‌ها جلوگیری می‌کنند. به همین دلایل این ماهی با وجو تعداد کم تخم و کثرت دشمنان طبیعی، به صورت دسته‌های متعددی در آب‌ها مشاهده می‌شود.
یک فیلم انیمه در ژانر علمی تخیلی، دلهره‌آور روان‌شناختی به کارگردانی ساتوشی کن است که در سال ۲۰۰۶ (محصول کشور ژاپن) استودیو مدهاوس آن را تولید و اکران کرد. فیلم‌نامه این فیلم توسط سِیشی میناکامی و ساتوشی کن بر اساس رمانی به همین نام در سال ۱۹۹۳ اثر تسوتسوی یاسوتاکا به رشته تحریر درآمده است. از صداپیشگان آن می‌توان به مگومی هایاشی‌بارا، تورو اموری، کاتسونوسوکه هوری، تورو فورویا، آکیدو اوتسوکا و کوئیچی یامادرا اشاره کرد. خلاصه داستان. دستگاهی‌به نام “DC Mini” اختراع شده که روانشناسان می‌توانند به کمک آن در
اختراع شده که روانشناسان می‌توانند به کمک آن در خواب بیماران خود حاضر شوند و رؤیاها را تحلیل کنند و به کمک آن روان‌درمانی انجام دهند. به دنبال دزدیده شدن این دستگاه توهمات شدیدی در بین روانشناسان و بیماران ایجاد می‌شود که خرابی‌های زیادی را در دنیای واقعیت به وجود می‌آورد، دکتر آتسوکو چیبا، به عنوان سرپرست تیمی که بر روی این درمان کار می‌کند، مسئول پیدا کردن این دستگاه می‌شود … سبک‌شناسی. همانند سایر آثار ساتوشی کن، این فیلم از موتیف «رؤیا و واقعیت» برای به تصویر کشیدن جهانی استفاده می‌کند که در آن رؤیاها
تصویر کشیدن جهانی استفاده می‌کند که در آن رؤیاها و واقعیت‌ها به‌طور یکپارچه به هم متصل می‌شوند و مرز بین واقعیت و رؤیا به شیوه‌ای واقع‌گرایانه، نامشخص می‌شود. از نظر کن، واقعیت و رؤیا مفاهیم متضادی نیستند بلکه هر دو به این معنا مثل هم هستند که هر دو آن‌ها «چیز‌های نقاشی شده» هستند و تنها چیزی که این دو را از هم جدا می‌کند «آنچه که در هر یک نقاشی شده‌است» می‌باشد. چیزی که پاپریکا را از سایر آثار او متفاوت می‌کند این است که رابطه عمیق‌تری بین «رویا» و «واقعیت» نمایش داده می‌شود. جایی که رؤیا و واقعیت، هر
نمایش داده می‌شود. جایی که رؤیا و واقعیت، هر کدام به وجود دیگری تبدیل می‌شوند. در این فیلم، «رویا» به عنوان یک 《واقعیتِ تحریف شدهٔ منعکس کنندهٔ خواسته هایِ ناخودآگاهِ رویاپرداز》نمایش داده می‌شود. ایدهٔ این فیلم این است که با افزودن تحریف‌هایی در سطح تصویر، «واقعیت» را به «رویا» تبدیل می‌کند و «رویا» را با اصلاح تحریفات به «واقعیت» تبدیل کند. در این فیلم، موضوع اصلی کُن، دوگانگی، چندوجهی بودن و تضاد و تعادل بین ضمیر خودآگاه و ضمیر ناخودآگاه انسان هاست که او از ابتدا عمداً در فیلم گنجانده بود. رابطه بین
او از ابتدا عمداً در فیلم گنجانده بود. رابطه بین آتسوکو و پاپریکا رابطه ای از جنس تضاد و دوگانگی در درون یک شخص است، همچنین سایر شخصیت پردازی و چینش کاراکترهای دیگر فیلم نیز از همین ایده پیروی می‌کند. مفهوم روان‌شناسی انیمه به این می‌پردازد که با وجود اینکه رؤیا‌هایی که می‌بینیم غیرواقعی و اغلب مزخرف هستند اما آن‌ها از امیدها و ترس‌ها و احساسات مان سرچشمه می‌گیرند. با مطالعهٔ رویاهای خود، به حقیقت اینکه چه کسی هستیم و چه هدفی داریم، می‌رسیم. نادیده گرفتن رؤیاها به معنای نادیده گرفتن بخشی از خودمان است.
رؤیاها به معنای نادیده گرفتن بخشی از خودمان است. توضیح داستان کامل فیلم. پاپریکا اثری پیچیده‌است. برای درک پاپریکا، باید چند چیز را مرتب کنیم. اول، آنچه که در حال حاضر وجود دارد و چرا اتفاق میوفتد. دوم، داستان اصلی آتسوکو چیبا. سوم، داستان فرعی مربوط به کاراگاه کوناکوا. زمانی که این سه خط داستانی را از هم جدا کنیم، داستان پاپریکا قابل درک می‌شود. نقشه اینوی: ادغام رؤیاها با واقعیت. با آنچه در فیلم در حال رخ دادن است شروع می‌کنیم. خلاصهٔ پاپریکا این است که رئیس اینوی (شخصیت منفی فیلم) از تکنولوژی برای تسخیر
اینوی (شخصیت منفی فیلم) از تکنولوژی برای تسخیر جهان استفاده می‌کند اما شکست می‌خورد. این تکنولوژی او شامل حضور در رؤیاها و رویاهای مشترک و هم چنین ادغام رؤیاها با واقعیت است. چرا و چگونه این اتفاق میوفتد. دستگاه DCMini 1 به شما این امکان را می‌دهد تا فقط رؤیای دیگران را تماشا کنید. اما دستگاه DCMini 2 که بسیار پیشرفته تر از نسخه یک عمل می‌کند، به شما اجازه می‌دهد که در رؤیای دیگران حضور پیدا کنید و آن را تجربه کنید. رئیس اینوی قصد دارد که از طریق DCMini 2، رؤیاها را با واقعیت ترکیب و ساختار جهان را ویران
رؤیاها را با واقعیت ترکیب و ساختار جهان را ویران کند. اینوی که بر روی ویلچر است و قادر به راه رفتن نمی‌باشد، به رؤیاها به عنوان پناهگاهی تکیه کرده‌است. او که ظاهراً خود را مخالف نفوذ دیسی مینی به دنیای رؤیا معرفی می‌کند، در حقیقت می‌خواهد واقعیت را به رؤیا تبدیل کند. به این ترتیب او می‌تواند از محدودیت‌های خود فراتر رود و به معلولیت جسمی خود غلبه کند. همانطوری که در رؤیا پاهای او تبدیل به ریشه درختان شده بود و با استفاده از آن‌ها راه می‌رفت. در آخر رئیس اینوی، از بدن دکتر اوسانای استفاده می‌کند و به شکل
از بدن دکتر اوسانای استفاده می‌کند و به شکل کابوس غول پیکر دوباره ظاهر می‌شود. آتسوکو چیبا و پاپریکا. در حالی که شرارت رئیس اینوی داستان را پیش می‌برد، ما آتسوکو چیبا را دنبال می‌کنیم. ما تقریباً همه چیز را از طریق او مشاهده می‌کنیم. به همین دلیل است که نقشهٔ اینوی مخفی می‌ماند و در ابتدا متوجه آن نمی‌شویم. آتسوکو و افراد تیم تحقیقاتی او، دربارهٔ پروژه DCMini هیچ ایده‌ای ندارند که دستگاه دقیقاً چه کارهای بیشتری به جز روان درمانی، می‌تواند بکند بنابراین مخاطب هم چیزی نمی‌داند. ما آتسوکو و دیگران را تماشا
هم چیزی نمی‌داند. ما آتسوکو و دیگران را تماشا می‌کنیم که بفهمیم چرا یکی از هم تیمی‌های آن‌ها از پنجره می‌پرد، چرا یک نفر دیگرشان گم شده‌است و معنی رژه هیولایی که در رؤیاها اتفاق میوفتد، چیست. آتسوکو چیبا شبیه رئیس اینوی است همانند او در رؤیاها بسیار آزادتر از واقعیت عمل می‌کند. چیبا در دنیای رؤیا در شکل فرد دیگری به نام پاپریکا مشغول به روان درمانی است. ساتوشی کن کارگردان پاپریکا این دوگانگی و تضاد را در کنار هم قرار دادن چیبا و پاپریکا بیان می‌کند. چیبا دارای مو تیره و بلند و شخصیتی جدی و بی‌احساس است اما
مو تیره و بلند و شخصیتی جدی و بی‌احساس است اما پاپریکا مو روشن و کوتاه دارد و شاد و دلسوز است. آن‌ها دو روی یک سکه هستند. هر کدام مستقل از دیگری کار می‌کند ولی می‌دانند که یک نفر هستند. تفاوت دکتر آتسوکو با رئیس اینوی در این است که اینوی به دنبال جایگزین کردن خودِ رؤیایی اش به عنوان خودِ واقعی اش می‌باشد ولی آتسوکو از تقسیم‌بندی خود راضی است. اما این تقسیم‌بندی باعث ناتوانی او در ابراز احساساتش شده، چرا که پاپریکا این احساسات را داراست. نتیجهٔ توطئهٔ اینوی، پرده ای است که پاپریکا و آتسوکو را از هم جدا
پرده ای است که پاپریکا و آتسوکو را از هم جدا می‌کند. زمانی که اینوی به شکل نهایی خود می‌رسد و دوباره متولد می‌شود، آتسوکو و پاپریکا هم یکی می‌شوند و تولدشان شکل می‌گیرد و از مرحلهٔ نوزاد به کودک و به نوجوان و از زن جوان تا بزرگسال می‌روند. هر دو شخصیت قهرمان و شرور داستان محدودیت‌های خود را شکسته‌اند. پاپریکا/آتسوکو که دوباره متولد شده بود، شکل کابوس اینوی را می‌خورد و قدرت دگرگونی و متحول شدن خود را به اینوی ثابت می‌کند. خودِ واقعی آتسوکو از توهم رئیس اینوی فراتر است. کاراگاه کوناکاوا. حالا به سراغ داستان
فراتر است. کاراگاه کوناکاوا. حالا به سراغ داستان فرعی کاراگاه کوناکاوا می‌رویم که از نظر روایت داستان، بسیار گمراه کننده است زیرا که کوناکاوا فیلم را شروع می‌کند به این معنی که اهمیت داستان او بیشتر از داستان پاپریکا است. پاپریکا او را رؤیا درمانی می‌کند. سکانس آغازین فیلم قدرتِ DCMini 2 را نشان می‌دهد و دوگانگی پاپریکا/آتسوکو را نمایان می‌کند. هیچ چیزی در خط داستان اصلی به این بستگی ندارد که کوناکاوا معمای قتل را در راهرو حل کند یا علت کابوس خود را کشف کند. اگر این کار را انجام دهد یا ندهد، اقدامات اینوی
اگر این کار را انجام دهد یا ندهد، اقدامات اینوی و چیبا یکسان باقی می‌مانند؛ بنابراین اگر می‌خواهید فقط وقایع پاپریکا را درک کنید، می‌توانید به نوعی همه چیز را که مربوط به کوناکاوا است، نادیده بگیرید. با این اوصاف، کوناکاوا برای موضوع اصلی پاپریکا بسیار مهم است. به اینوی و چیبا فکر کنید و اینکه چگونه هر یک از آن‌ها از طریق رؤیا توانمند شدند. برای اینوی، توانایی راه رفتن دوباره است. برای چیبا، آزادی عاطفی است. داستان کوناکاوا نیز مشابه اینهاست. او نقطه دردناکی دارد که حاضر نیست با آن روبِرو شود یعنی شکست او
دارد که حاضر نیست با آن روبِرو شود یعنی شکست او در فیلمساز شدن و ناتمام ماندن فیلمی که قرار بود با بهترین دوست سابقش که اکنون مرده‌است، بسازد. انکار سینما توسط کوناکاوا نتیجه احساس گناه او است. اگر سینما را رَد کند می‌تواند گذشته اش را هم رد کند و در نتیجه از احساسات منفی ای که در طول سال‌ها در درونش شکل گرفته، دوری می‌کند. کابوس‌های او در رؤیا، نتیجهٔ مستقیم احساسات سرکوب شده‌اش می‌باشد که به صورت ماجراجویی‌های او در فیلم‌ها به نمایش در می‌آید. مانند جمیز باند، تارزان و … در طول فیلم پاپریکا، کوناکاوا با
باند، تارزان و … در طول فیلم پاپریکا، کوناکاوا با گذشتهٔ زندگی خود مواجه می‌شود و معمای کابوس‌های خود را حل می‌کند و مانند چیبا، خود را آزاد می‌کند. نسخه رویاییِ بهترین دوستش، که همان پاپریکای کاراگاه کوناکاوا است، به او می‌گوید:《 تو هیچ اشتباهی نکردی. تو داستان فیلم ما را در زندگی واقعی تجربه می‌کنی. برای همین پلیس شدی. این حقیقتی است که از رؤیا سرچشمه گرفته شده‌است. این را همیشه به یاد داشته باش.》 به بیان دیگر، نسخه رویاییِ کوناکاوا که همان بهترین دوستش است، عنصرِ مخفیِ خط اصلی داستان را فاش می‌کند:《این
عنصرِ مخفیِ خط اصلی داستان را فاش می‌کند:《این حقیقتی است که از رؤیا سرچشمه می‌گیرد.》 پایان بندی. پاپریکای ساتوشی کن، سه شخصیت اصلی داستان را با سه رابطه بسیار متفاوت با رویاهایشان را به ما نمایش می‌دهد. کسی که نابود می‌شود (رئیس اینوی)، کسی که متحول می‌شود (دکتر چیبا) و کسی که به آرامش می‌رسد (کاراگاه کوناکاوا). در سکانس پایانی فیلم، هنگامی که کاراگاه کوناکاوا برای تماشای فیلمی به سینما می‌رود، پوستر سه فیلم قبلی ساتوشی کن ("پرفکت بلو"، "بازیگر هزاره"، "پدرخوانده‌های توکیو") نشان داده می‌شود. میراث. در سال
توکیو") نشان داده می‌شود. میراث. در سال ۲۰۱۰ فیلم "تلقین" ساختهٔ کریستوفر نولان با الهام و ایده گرفتن از این انیمه ساخته شد. بسیاری از منتقدان و طرفداران به شباهت‌های چشمگیر این دو اثر اشاره کردند. جشنواره‌ها. پاپریکا در ۲ سپتامبر ۲۰۰۶ در شصت و سومین جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. این فیلم در چهل و چهارمین جشنواره فیلم نیویورک نمایش داده شد، که در ۷ اکتبر ۲۰۰۶ پخش شد. در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو از ۲۱ تا ۲۹ اکتبر ۲۰۰۶ حضور یافت. همچنین در بیست و هفتمین فانتاسپورتو از ۲۳ فوریه تا ۳ مارس
بیست و هفتمین فانتاسپورتو از ۲۳ فوریه تا ۳ مارس ۲۰۰۷ شرکت کرد. این فیلم در جشنواره فیلم ساراسوتا در ۲۱ آوریل ۲۰۰۷ در ساراسوتا، فلوریدا پخش شد.
مارکوس اولپیوس نروا ترایانوس (۵۳ میلادی - ۱۱۷ میلادی) که به اختصار ترایانوس یا تراژان نامیده می‌شود، از سال ۹۸ تا ۱۱۷ میلادی امپراتور روم بود. نزدیکانش او را می‌ستودند و تاریخ‌نگاران عصر حاضر از او به عنوان «بهترین رئیس» (بهترین امپراتور) یاد کرده‌اند. امروزه بسیاری از تاریخ‌نگاران و صاحب‌نظران او را به‌دلیل توانایی‌هایش به‌عنوان فرمانده، مدیر و دولت‌مرد، یکی از کامل‌ترین و صرفه‌جوترین سیاست‌مداران تاریخ و از بهترین امپراتوران روم می‌دانند. ترایانوس در یک مستعمره رومی به نام ایتالیکا، نزدیک سوِیل امروزی، در
رومی به نام ایتالیکا، نزدیک سوِیل امروزی، در استان هیسپانیا بایتیکا زاده شد، جایی که خاندان اولپیا از اومبریا و تودی به آنجا کوچ کرده بودند. نروا در سال ۹۷ میلادی او را به فرزندخواندگی پذیرفت. دو سال بعد ترایانوس در مقام امپراتور جانشین وی شد. پیش‌تر، او در دوران امپراتوری دومیتیان که سال‌های پایانی فرمانروایی‌اش را با آزارهای سیاسیِ پیوسته و اعدام سناتور‌ها می‌شناسند، فرماندهٔ نظامی مهمی شده بود. در سپتامبر سال ۹۶ میلادی، پس از ترور دومیتیان، سناتوری پیر و بی‌پسر به‌نام نروا بر تخت نشست ولی خیلی زود ثابت
بی‌پسر به‌نام نروا بر تخت نشست ولی خیلی زود ثابت شد که سران ارتش علاقه‌ای به او ندارند. پس از یک سال کوتاه و پرتنش ، مخالفت‌های گارد پرتورین با نروا از قدرتش کاست، تا جایی که وادار شد برای حفظ مقام خود محبوب‌ترین فرد در میان فرماندهانِ آن دوره، ترایانوس، را به فرزندخواندگی بپذیرد و او را وارث و جانشین خود کند. کمی بعد، نروا در پایان ژانویه ۹۸ درگذشت و بی‌آنکه تَنِش یا مخالفتی با این کار در میان باشد، امپراتوری را برای ترایانوس به ارث گذاشت. ترایانوس خود را امپراتوری لایق و کامل نشان داد، چنان‌که هر فرزندی
امپراتوری لایق و کامل نشان داد، چنان‌که هر فرزندی که در عهد او متولد می‌شد مردم می‌گفتند سعادتمند است زیرا در دوران سلطنت ترایانوس به‌دنیا آمده است. دوره حکومت این امپراتور یکی از بهترین ادوار تاریخ روم بود. او در عین‌حال که فرماندهی قابل و دولتمردی باهوش و مدبر بود، قلبی رئوف داشت و علاقه‌مند به کارهای خیر بود. در زمان فرمانروایی ترایانوس، امپراتوری روم به لطف سلطه بر ارمنستان، آشوریه، بین‌النهرین و حتی قلمرو داکیه و پادشاهی نبطی‌ها (استان عربیه) به بیشینه وسعت خود رسید (۵ میلیون کیلومترمربع). تصرّف داکیه
وسعت خود رسید (۵ میلیون کیلومترمربع). تصرّف داکیه (رومانی کنونی) ثروت‌های سرشاری از جمله معادن ارزشمند طلا و نقره را به امپراتوری سرازیر کرد؛ اما حمله به قلمرو شاهنشاهی اشکانی به دلیل شورش تازه در یهودیه ناتمام و ناکام ماند. ترایانوس پس از مرگش در ۱۱۷ میلادی یک اقتصاد جهانی فعال، به‌ویژه در قسمت شرقی امپراتوری، بر جای گذاشت. یکی از رویدادهای مهم حکومت ترایانوس حمله به شرق بود. میان سال‌های ۱۰۲ تا ۱۱۲ میلادی، رومیان از این که اشکانیان حاکمی دست‌نشانده را بدون هماهنگی رومی‌ها بر ارمنستان گماشته بودند خشمگین
هماهنگی رومی‌ها بر ارمنستان گماشته بودند خشمگین شدند، چراکه ارمنستان سرزمینی بود که از سال‌ها قبل دو امپراتوری بزرگ رومی و اشکانی به‌طور مشترک بر آن نفوذ داشتند. ترایانوس نخست به ارمنستان لشکر کشید و شاه ارمنستان را، که اشکانیان گماشته بودند، گرفت و ارمنستان را به امپراتوری روم منضم ساخت. سپس به سوی جنوب حرکت کرد و به بین‌النهرین، سرزمین غربی اشکانیان، وارد شد و شهرهای آدیابن، الحضر، بابل، سلوکیه و تیسفون را تصرف کرد و از رود دجله به طرف خلیج فارس رفت و بیرق روم را برای نخستین‌بار در آب‌های آن برافراشت و
روم را برای نخستین‌بار در آب‌های آن برافراشت و شهر بزرگ شوش را هم تصرف کرد، اما با خروج ارتش روم، ایرانیان شوریدند و بدین ترتیب، شهرهای نام‌برده باز به‌دست اشکانیان افتاد و خسرو اشکانی دوباره به حکومت رسید. به موازات تصرف قلمروها، ترایانوس همچنین برنامه ساختمان‌سازی عمومی عظیمی را هدایت کرد که شهر روم را دگرگون کرد و بناهای یادبود بسیار برجای گذاشت؛ از جمله حمام‌های بزرگی که وقف او شدند، ناحیه وسیعی که در برگیرنده فروم ترایانوس و بازار ترایانوس بود و در آن‌ها هنوز هم ستون ترایانوس، که یادبود پیروزی او بر
هنوز هم ستون ترایانوس، که یادبود پیروزی او بر داکی‌هاست، پابرجاست. همچنین، سیاست‌های اجتماعی‌ای دنبال کرد که پیش از او سابقه نداشت، برای نمونه مؤسسه خیریه‌ای برای کمک به کودکان نیازمند تأسیس کرد. پس از مرگ ترایانوس، سنا او را به مقام ایزدی رساند و خاکسترش را به پای ستون ترایانوس ریختند. فرزندخوانده‌اش، هادریانوس، جانشین وی شد. هر چند بر همگان روشن نبود که ترایانوس او را به جانشینی خود منصوب کرده‌باشد. هادریانوس سیاست‌های توسعه‌طلبانهٔ ترایانوس را پیگیری نکرد و همه قلمروهایی را که او در جریان لشکرکشی به
نکرد و همه قلمروهایی را که او در جریان لشکرکشی به ایران به‌دست آورده‌بود به اشکانیان باز داد و در عوض، رومی‌سازی ایالات را در سیاست خود پی‌گرفت. منابع تاریخی. هیچ زندگی‌نامه‌ای از ترایانوس در دست نیست، چرا که سوئتونیوس سری کتاب‌های خود به نام "در باب زندگی قیصرها" را با شرح زندگی دومیتیانوس به پایان می‌رساند. آنچه دربارهٔ ترایانوس در دست داریم، کتاب "ستایش ترایانوس" است که وقف او شده است؛ این کتاب ویرایشی از نطق گایوس پلینیوس دوم است که او برای قدردانی از کسب منصب کنسولی در سنای روم ایراد کرد. سند مهم
از کسب منصب کنسولی در سنای روم ایراد کرد. سند مهم دیگری که معاصر ترایانوس است ده نامه‌ای هستند که همین پلینیوس به والدین و دوستانش نگاشت (کتاب‌های یکم تا نُهم) و کتاب دهم نیز به نامه‌نگاری با خودِ ترایانوس اختصاص دارد. کتاب "تاریخ قیصرها"، که ادامهٔ ایده‌آلی از کتاب سوئتونیوس است، به‌جای نمانده و همین کتاب نیز از زندگی امپراتور بعدی، هادریانوس، آغاز می‌شود، هرچند اطلاعاتی دربارهٔ خود ترایانوس هم دارد. بهترین منبع راهنمای آن زمان که اکنون باقی‌ماندهْ روایات دیون کاسیوس است که تنها به واسطهٔ چکیده‌ها و
دیون کاسیوس است که تنها به واسطهٔ چکیده‌ها و اقتباس‌های دوران بیزانسی از کتاب شصت و هشتمِ (LXVIII) او به‌دست ما رسیده است. دیگر منابع مهم برای بازبینی دوران ترایانوس عبارت‌اند از: کتاب در باب قیصرها نوشته سکستوس آئورلیوس ویکتور، کتابی با نویسنده‌ای ناشناس به‌نام چکیده‌ای در باب قیصرها، به‌علاوه چکیده تاریخ روم نوشته فلاویوس اوتروپیوس کتابی با نام " "هفت کتاب تواریخ" "علیه بت‌پرستان"" اثر ارسیوس، و کتاب تاریخ کلیسایی نوشته اوسبیوس قیصری. در نهایت، افزون‌بر این منابع ادبی و مکتوب، منابع یادبودی نظیر ستون
این منابع ادبی و مکتوب، منابع یادبودی نظیر ستون تراژان در فروم تراژان، طاق تراژان در بنونتو، و حاشیه زینتی‌های طاق کنستانتین در رم نیز از دیگر منابع هستند. به این منابع می‌توان شمار بسیاری از حکاکی‌های سنگ‌نبشته‌ها در سراسر خاک امپراتوری را نیز افزود که در این میان لوحی که (اینجا) در سال ۱۷۴۷ میلادی در لوگانیانو وال دآردا کشف شد، از بقیه برجسته‌تر است. نام‌ها و القاب. ترایانوس پس از مرگش توسط سنا ایزدانگاشته شد. وی نخستین امپراتوری بود که عنوان افتخاری «پارتیکوس» (فاتح پارت) را به خود اختصاص می‌داد، و بعد
(فاتح پارت) را به خود اختصاص می‌داد، و بعد از مرگش نیز عنوان «دیووس ترایانوس پارتیکوس» را برای او محفوظ نگه داشتند، هر چند که امپراتور آینده نتیجه نهایی نبرد با پارتیان را به باد فراموشی سپرد؛ این در حالی بود که تمام امپراتورهای دیگر لقب پیروزمندانه جنگی خود را پس از ایزدانگاشتگی‌شان از دست می‌دادند. کودکی و جوانی. اصالت خانوادگی. ترایانوس (تراژان) از یک گروه مستعمره‌نشینان ایتالیایی در شهر ایتالیکا (امروزه سانتیپونثه، نه چندان دور از سویل) در ایالت رومی هیسپانیا بائتیکا (امروزه اندلس) برآمد. اصل و نسب
هیسپانیا بائتیکا (امروزه اندلس) برآمد. اصل و نسب اجداد ترایانوس یعنی خاندان اولپیا، به شهر تودی در اومبریا بازمی‌گشت. شهر مستعمراتی ایتالیکا در ۲۰۶ پیش از میلاد توسط گروهی از کهنه‌سربازان، لژیون‌های رومی و متحدان ایتالیایی زخمی یا بیمار ارتش شیپیو آفریکانوس تأسیس شد. بسیار محتمل است که اولین اجداد خاندان اولپیا که در اینجا ساکن شدند از همین ارتش برخاسته باشند، یا اینکه بعدها به عنوان شهروند غیرنظامی در پایان سده اول پیش از میلاد بدان‌جا رسیده باشند. مکان و تاریخ تولد. افزون‌بر فلاویوس اوتروپیوس که در سده
تاریخ تولد. افزون‌بر فلاویوس اوتروپیوس که در سده چهارم می‌نوشت، تمامی دیگر نویسندگان باستانی صرفاً گفته‌اند که اصالت وی اسپانیایی است و خانواده‌اش از ایتالیکا برخاسته‌اند، بی‌آن‌که به محل تولدش اشاره‌ای کنند. روز تولد او چهارده روز پیش از اولین روزهای ماه اکتبر یعنی ۱۸ سپتامبر اعلام شده است. با این‌حال، سال تولد وی بیشتر مورد بحث است: برخی نویسندگان بر پایه اشتغال او به حرفه سناتوری، سال ۵۶ میلادی را تولد وی می‌دانند، امّا اکثریت بزرگ تاریخ‌نگاران مدرن می‌گویند که ترایانوس در ۵۳ میلادی زاده شد. خانواده. وی
که ترایانوس در ۵۳ میلادی زاده شد. خانواده. وی فرزند یک بانوی ایبریایی به نام مارکیا (که از وی اطلاعات کمی در دست است) و مرد سناتور مهمی به نام مارکوس اولپیوس ترایانوس بود، مردی که در حدود سال۵۹/۶۰ یک پرایتور بود و سپس در سال ۶۷ در طول نخستین جنگ یهود-روم، لگاتوسِ لژیون دهم فرتنسیس شد، احتمالاً پیش از آنکه در هیسپانیا بائتیکا پروکنسول شود. اولپیوس ترایانوس (پدر) شاید یکی از اولین شهروندان رومی بود که ناچار نبود در ایتالیا ساکن باشد تا به منصب سناتوری دست یابد و فرماندار استان موطن خود شد. در یهودیه، وی تحت
و فرماندار استان موطن خود شد. در یهودیه، وی تحت فرماندهی امپراتور وسپاسیانوس به همراه پسر او تیتوس خدمت کرد. سپس در سال ۷۰ (و یا دو سال دیرتر در ۷۲) به منصب کنسول سوفکتوس دست‌یافت. این پدر در ۷۴/۷۳ در طول تصدی منصب کنسوری در زمان وسپاسیانوس به شأن اجتماعی پاتریسی دست یافت، وسپاسیانوس از این هنگام تا ۷۶/۷۸ به وی حکومت سوریه را برای حدود سه تا پنج سال واگذار کرد، و با این‌کار، او را در صدر نیروهای نظامی مستقر در خاور قرار داد. میان پایان ۷۳ و آغاز ۷۴، این پدر با موفقیّت با پارت‌ها نبرد کرد، و به سهولت یک
پدر با موفقیّت با پارت‌ها نبرد کرد، و به سهولت یک یورش شاهنشاه بلاش یکم را دفع کرد. به‌خاطر همین موفقیّت‌ها نشان تریومف دریافت کرد که در آن دوران، نادر و استثنایی بود. سپس به پروکنسولی ایالت آسیا رسید (شاید در ۷۹) و بعد معتمد دربار فلاویان شد. احتمالاً پیش از سال ۹۸ درگذشته است، یعنی سالی‌که پسرش به امپراتوری رسید. ترایانوسِ پدر به لطف کنسولی‌اش توانست وارد جمع معدود مردانی شود که تریومف برگزار کرده‌اند، و بدینگونه راه ورود پسرش به طبقه سناتورها را هموار کند (بنگرید به سلسله مناصب). دیگر اینکه ترایانوس
کند (بنگرید به سلسله مناصب). دیگر اینکه ترایانوس جوان عمه‌ای به نام اولپیا ترایانا داشت که با پوبلیوس آئلیوس هادریانوس مارولینوس ازدواج کرد، کسی که پسری به نام پوبلیوس آئلیوس هادریانوس آفر داشت که خود پدر امپراتور آینده، هادریانوس، شد. در ۸۶ میلادی هادریانوس آفر درگذشت و ترایانوس، به‌همراه یک شهسوار رومی اهل ایتالیکا به نام پوبلیوس آکیلیوس آتیانوس سرپرستی و قیمومیت هادریانوسِ ده ساله و خواهرش آئلیا دومیتیا پائولینا را عهده‌دار شد. پائولینا خود چند سال بعد در حدود ۹۰ میلادی با لوکیوس یولیوس اورسوس سرویانوس
حدود ۹۰ میلادی با لوکیوس یولیوس اورسوس سرویانوس که بعداً برای سه مرتبه به کنسولی رسید، ازدواج نمود. مادر وی مارکیا بود، و احتمالاً اصل و نسبش به خاندان مارکیا بازمی‌گشت؛ خانواده‌ای محتملاً سناتوری با منشأ ایتالیکا و مقام کنسولی در دوران امپراتورتیبریوس. خواهر وی اولپیا مارکیانا بود و می‌دانیم که پیش از ۵۰ میلادی زاده شده است، و با ماتیدیوس (احتمالاً گایوس سالونیوس ماتیدیوس پاتروینوس) در حدود ۶۳ میلادی ازدواج کرد. ماتیدیوس یک پرایتور بود، و پیش از مرگ محتملش در ۷۸ میلادی، عضوی از دربار مذهبی بود؛ و از این
در ۷۸ میلادی، عضوی از دربار مذهبی بود؛ و از این وصلت سالونینا ماتیدیا زاده شد. ماتیدیا خود حداقل دوبار ازدواج کرد، یک‌بار با میندیوس، که از این وصلت دختری به نام ماتیدیا زاده شد؛ دومین ازدواجش با کنسول لوکیوس ویبیوس سابینوس بود، و از این وصلت ویبیا سابینا زائیده شد، کسی که همسر امپراتور آینده، هادریانوس شد. جوانی و ازدواج. شیرخوارگی و کودکی ترایانوس در پرده‌ای از ابهام هستند، امّا مطمئناً از آموزش و تعلیم متناسب با طبقه اجتماعی خود بهره‌مند شد، و دستور زبان، سخنوری و یونانی را آموخت. وی در حدود سال ۷۵/۷۶
سخنوری و یونانی را آموخت. وی در حدود سال ۷۵/۷۶ با پومپیئا پلوتینا ازدواج کرد؛ کسی‌که دختر لوکیوس پومپیئوس و پلوتیا بود؛ خانواده‌ای متنفذ که احتمالاً اصالت هیسپانیا داشتند و پلوتینا شیرخوارگی‌اش را در استان اوئلوا گذراند. پلوتینا زنی خونسرد، بافرهنگ و فهیم بود. او همچنین به سبب علاقه‌اش به فلسفه شناخته شده است، به قدری که مکتب اپیکور در آتن تحت حمایت وی بود. وصلت فرخنده وی با ترایانوس فرزندی در پی نداشت. خدمت نظامی-سیاسی در زمان دودمان فلاویان (۹۶–۷۱). راجع به شروع حرفه سناتوری ترایانوس (تراژان) در قبل از
به شروع حرفه سناتوری ترایانوس (تراژان) در قبل از سال ۸۹ میلادی اطلاعات کمی در دست است. محتملاً وی منصب تریبون سربازان را از سال ۷۱ در کنار پدر خود (که لگاتوس لگیونیسِ لژیون دهم فرتنسیس بود) در سوریه روم برعهده گرفت. وی ده سال را در همین منصب خدمت کرد، و همین امر نشان‌دهنده علاقه وی به حرفه نظامی است. تحت امپراتوری وسپاسیانوس و در سال ۷۸، یا شاید در زمان تیتوس در ۸۱، ترایانوس کوایستور خزانهٔ سنا شد. در ادامه به‌نظر می‌رسد که میان سال‌های ۷۹/۸۰ و ۸۰/۸۱ به عنوان لگاتوس به پدر خود که پروکنسولِ استان آسیا بود
لگاتوس به پدر خود که پروکنسولِ استان آسیا بود خدمت کرده باشد. ترایانوس سپس در بدو زمام‌داری دومیتیانوس، و محتملاً در ۸۴ یا ۸۶/۸۷، به منصب پرایتور رسید. با وجود آن‌که برای یک پاتریسی مرسوم بود که پس از دو یا سه سال تصدی منصب پرایتوری، خود را کاندیدای کنسولی کند، ترایانوس محتملاً با مشکلاتی با شخص دومیتیانوس مواجه شده بود. می‌دانیم که در ۸۸ وی به عنوان لگاتوس لگیونیس (فرمانده لژیون) به فرماندهی لژیون هفتم گمینا رسید که در شمال هیسپانیا مستقر بود. در حالی‌که در رأس لژیون اسپانیا قرار داشت، دومیتیانوس در طول
در رأس لژیون اسپانیا قرار داشت، دومیتیانوس در طول زمستان ۸۸/۸۹ به وی دستور داد شورش لوسیوس آنتونیوس ساتورنینوس در ماگونیتاکوم (واقع در ماینتس امروزی) در ژرمانیای علیا را سرکوب کند. شورش ساتورنینوس به نحوی خونین توسط آئولوس لاپیوس ماکسیموس سرکوب شد، پیش از این‌که ترایانوس بتواند مداخله‌ای بکند. امپراتور دومیتیانوس برای پاداش دادن به وفاداری ترایانوس، وی را به همراه مانیوس آکیلیوس گلابریو در سال ۹۱ به منصب کنسولی گماشت. منصبی که برای فردی اشرافی مانند ترایانوس نسبتاً دیر به دست آمد. منابع تاریخی در باب زندگی
نسبتاً دیر به دست آمد. منابع تاریخی در باب زندگی تراژان (ترایانوس) در بین کنسولی‌اش در سال ۹۱ تا سال ۹۷ مبهم و ناقص‌اند، و اکثراً از کتاب پلینی کوچک به نام "ستایش ترایانوس" برگرفته شده‌اند که خود نیز کاملاً غیرقابل اطمینان و گاه متناقض است. برای همین دربارهٔ آنچه که در طول این مدت (از سال ۹۱ میلادی) تا فرماندهی‌اش در استان ژرمانیای بزرگ در سال ۹۷ بر سرش آمده اطلاعی در دست نیست. ظاهراً در جنگ‌های امپراتور دومیتیانوس در برابر اقوام ژرمانیا (؟۹۷–۹۵) شرکت کرده باشد؛ پیش از این‌که این آخرین بازمانده دودمان
باشد؛ پیش از این‌که این آخرین بازمانده دودمان فلاویان در ۹۶ میلادی ترور شود. در عوض می‌دانیم که از دست رفتن یک لژیون رومی در طول نبرد با سرم‌ها و یازیگ‌ها منتج به وقوع بحران سیاسی داخلی‌ایی در سال ۹۲ شد. دومیتیانوس هم به‌عنوان امپراتور آشکاراً موضعی خودکامه در برابر اشراف روم اتخاذ کرد. میان سال‌های ۹۰ و ۹۵ میلادی، یک‌سری اقدامات با هدف مجازات زنا، اهانت به ذات اقدس ملوکانه و دیگر جرائم به اجرا گزارده شدند. پس از اوت ۹۳، موجی از محکومیت‌ها منجر به حذف اشخاصی شد که ظن مخالفت با رژیم نسبت به آن‌ها وجود داشت.
شد که ظن مخالفت با رژیم نسبت به آن‌ها وجود داشت. دومیتیانوس، توطئه‌های متعددی که علیه حکومتش انجام گرفتند را با اعدام پاسخ داد؛ هرچند که شمار سناتورهای اعدام شده (چهارده تن از آنان برای ما شناخته شده‌اند) بسی کمتر از اعدام شدگانِ زمان امپراتور کلودیوس بود. بسیاری محکوم و تبعید شدند. دومیتیانوس با کشتن پسرِ پسر عمویش به نام تیتوس فلاویوس کلمنس در سال ۹۵ نشان داد که تا چه حد غیرقابل پیش‌بینی است. حتّی اعضای خاندان سلطنتی نیز بیش از این احساس امنیت نکردند. چنین خوف و هراسی بسیاری از افراد را به طرز
چنین خوف و هراسی بسیاری از افراد را به طرز اجتناب‌ناپذیری به توطئه‌ای جدید واداشت، توطئه‌ای که در ۱۸ سپتامبر ۹۶ صورت گرفت و به قتل دومیتیانوس انجامید. دانستن اینکه سناتورها تا چه حد در این توطئه شرکت داشتند، سخت است، زیرا توطئه مزبور مستقیماً توسط افراد نزدیک به خودِ امپراتور انجام شد؛ که از این میان می‌توان به برخی بردگان آزادشده و شاید همسر خودش، دومیتیا لونگینا، اشاره کرد؛ آن‌هم با حمایت فعال یا منفعل دو تن از فرماندهان گارد پرتورین. مرگ دومیتیان به دودمان فلاویان پایان داد. فرمانروایی نروا (۹۸–۹۶). در