payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روز پدر روز بزرگداشت پدر و پدرانگی است و از پدران و اهمیتی که آن‌ها در جامعه دارند، تجلیل می‌شود. این روز در سراسر جهان تاریخ‌های مختلفی دارد و مناطق مختلف سنت‌های خود را برای گرامیداشت پدر حفظ می‌کنند. رایج‌ترین تاریخ برگزاری این روز در میان کشورهای جهان، یکشنبه سوم ژوئن است. در برخی از کشورهای کاتولیک اروپا، از قرون وسطی در ۱۹ مارس به‌عنوان روز سنت جوزف جشن گرفته می‌شود. در ایران پیش از انقلاب، زادروز رضاشاه در ۲۴ اسفند بر اساس تقویم ایرانی، روز پدر نامیده می‌شد. پس از انقلاب، این روز به ۱۳ رجب، زادروز
می‌شد. پس از انقلاب، این روز به ۱۳ رجب، زادروز علی بن ابی‌طالب، نخستین امام شیعیان تغییر یافت. زرتشتیان نیز شهریورگان در ۴ شهریور را به‌عنوان روز پدر جشن می‌گیرند. پیشینهٔ جهانی و سنت‌ها. در شماری از کشورهای کاتولیک روز پدر را در ۱۹ مارس، روز جشن یوسف مقدس، گرامی می‌دارند. آلمان. روز پدر در آلمان (به آلمانی|Vatertag) نسبت به دیگر کشورهای جهان متفاوت است. روز عروج مسیح به آسمان به عنوان روز پدر در نظر گرفته شده‌است (روز سه شنبه، چهل روز پس از عید پاک). این روز، تعطیل رسمی است و در برخی مناطق آلمان به آن
روز، تعطیل رسمی است و در برخی مناطق آلمان به آن «روز مرد» یا «روز آقایان» نیز می‌گویند. در شمال و شرق آلمان سنت بر این است که در این روز تعدادی از مردان (افراد جوان و میانسال و نه نوجوانان) به صورت گروهی به پیاده‌روی و گردش بیرون شهر از می‌روند و یک یا چند ارابهٔ کوچک که باید با دست آن را کشید به دنبال خود می‌برند. آنان در این ارابه‌های کوچک، شراب، آبجو و غذاهای سنتی می‌گذارند. بسیاری از مردان از این روز به عنوان فرصتی برای مست کردن استفاده می‌کنند. این سنت‌ها احتمالاً ریشه در آیین‌ها و نمایش‌های (بازسازی)
احتمالاً ریشه در آیین‌ها و نمایش‌های (بازسازی) روز عروج مسیح و حرکت آن‌ها به سوی کشتزار دارد. برخی از مردان مانند نقش شخصیت‌های ولگرد و می‌خوار در نمایش‌های قرن ۱۷، به خوردن شراب و مست کردن می‌پردازند. بعضی نیز نقش افراد «آقازاده» را انتخاب می‌کنند و در مناطق شهری و خیابان‌ها به ویژه در برلین به ایفای نقش خود می‌پردازند (از سده ۱۹ به این سو چنین بوده‌است). با این حال بسیاری از پدران ترجیح می‌دهند به جای بیرون رفتن و سرمستی در کنار خانوادهٔ خود بمانند. برخی نیز از تعطیلی مدرسه‌ها استفاده می‌کنند و به
برخی نیز از تعطیلی مدرسه‌ها استفاده می‌کنند و به تعطیلات خانوادگی می‌روند. ایالات متحده آمریکا. در ایالات متحده آمریکا روز پدر در سومین یکشنبهٔ ماه ژوئن جشن گرفته می‌شود. گرامی داشت این روز نخستین بار در ۱۹ ژوئن ۱۹۱۰ در اسپوکین بوده‌است. پس از آن در شهرهای فیرمونت ("Fairmont") و کرستون ("Creston") این روز را گرامی داشته‌اند، اما شکل امروزی آن و تعطیلی این روز برگرفته از جشن‌های آن دوران نبود. روز پدر به شکل امروزی آن از سوی "سونورا اسمارت داد" ("Sonora Smart Dodd") زادهٔ آرکانزاس ایجاد شد. پدر او ویلیام
Dodd") زادهٔ آرکانزاس ایجاد شد. پدر او ویلیام جکسون اسمارت، یکی از کهنه سربازان دوران جنگ داخلی آمریکا بود. او به تنهایی شش فرزندش را در اسپوکین بزرگ کرده بود. دختر او سونورا، بسیار تحت تأثیر تلاش‌های آنا جارویز برای جااندازی روز مادر قرار گرفته بود، برای همین او روز ۵ ژوئن زادروز پدرش را به عنوان روز پدر معرفی کرد اما آمادگی لازم برای برگزاری مراسم بزرگداشت را نداشت، در نتیجه مراسم به سومین یکشنبهٔ ژوئن منتقل شد. خیلی زود ویلیام جنینگ برایان به صورت غیررسمی از این مراسم حمایت کرد. در ۱۹۱۶ خانوادهٔ وودرو
از این مراسم حمایت کرد. در ۱۹۱۶ خانوادهٔ وودرو ویلسون رئیس‌جمهور وقت نیز برای او مراسم بزرگداشت روز پدر را برگزار کرد. در ۱۹۲۴ کالوین کولیج رئیس‌جمهور آن دوران پیشنهاد کرد که روز پدر به عنوان یک روز ملی شناخته شود. در ۱۹۶۶ رئیس‌جمهور لیندون بینز جانسون روز پدر را تعطیل اعلام کرد و دستور داد باید در سومین یکشنبهٔ ژوئن جشن گرفته شود، اما تا سال ۱۹۷۲ این روز به عنوان روز تعطیل به رسمیت شناخته نشده بود تا اینکه در دوران ریاست جمهوری ریچارد نیکسون پذیرفته شد. در سالیان گذشته خرده فروشان در این روز به فروش
در سالیان گذشته خرده فروشان در این روز به فروش کارت‌های تبریک و هدیههای مردانه مانند ابزار الکترونیکی می‌پرداختند. در مدرسه‌ها و مکان‌های مربوط به کودکان نیز تلاش می‌کردند تا برنامه‌هایی برای بزرگداشت پدران از سوی فرزندانشان ترتیب داده شود یا اینکه فرزندان با همکاری یکدیگر هدیه‌هایی را برای پدرانشان آماده می‌کردند. تعداد تماس‌های تلفنی در این روز از تعداد تماس‌ها در روز مادر کمتر است اما درصد استفاده از سامانهٔ Collect Call در این روز نسبت به روزهای دیگر سال حتی روزهای شلوغ بسیار بیشتر است همچنین تماس‌های
حتی روزهای شلوغ بسیار بیشتر است همچنین تماس‌های تلفنی در روزهای مادر و پدر بیشتر طول می‌کشند. در کل، شمار تماس‌های تلفنی، کارت تبریک‌های خریداری شده و هدیه‌های آماده در روز مادر نسبت به روز پدر بیشتر است و این بدین معنی است که شمار فرزندانی که با مادر خود زندگی می‌کرده‌اند (می‌کنند) نسبت به‌شمار پدرها بیشتر است. اسپانیا. روز پدر در روز جشن یوسف مقدس، در ۱۹ مارس گرامی داشته می‌شود. در این روز مقدس، بانک‌ها و بسیاری از مغازه‌ها تعطیل‌اند. استرالیا. مردم در استرالیا، در اولین یکشنبهٔ سپتامبر روز پدر را گرامی
در اولین یکشنبهٔ سپتامبر روز پدر را گرامی می‌دارند، این روز تعطیلی عمومی نیست. هر ساله در ۳۲ شهرستان ایالت ویکتوریا برای بزرگداشت پدران و نشان دادن اهمیت نقشی که آن‌ها در تربیت فرزندان دارند، جشنی برگزار می‌شود و به پدران برگزیده «جایزهٔ پدر سال» داده می‌شود. ایتالیا. در ایتالیا، مطابق سنت‌های کاتولیک روم، روز پدر را در ۱۹ مارس، «روز یوسف مقدس» گرامی می‌دارند. این روز تعطیل عمومی نیست. ایرلند. در جزیرهٔ ایرلند (هم ایرلند شمالی و هم خود ایرلند) نیز سومین یکشنبهٔ ماه ژوئن را به عنوان روز پدر جشن می‌گیرند.
ماه ژوئن را به عنوان روز پدر جشن می‌گیرند. ایران. در ایران پیش از انقلاب، روز ۲۴ اسفند زادروز رضا شاه بر پایهٔ تقویم ایرانی روز پدر نامیده می‌شد. پس از انقلاب سال ۵۷ این روز به ۱۳ رجب سال قمری زادروز علی بن ابی‌طالب امام نخست شیعیان تغییر یافت. برخی از زرتشتیان جشن بهمنگان را به عنوان روز پدر می‌دانند. انجمن موبدان تهران به خاطر اینکه برخی از زرتشتیان جشن بهمن‌گان را روز جانور اهلی می‌دانند، تصمیم گرفت تا روز پدر را به جشن شهریورگان منتقل کند. برزیل. در برزیل، روز پدر را سه ماه پس از روز مادر در دومین
برزیل، روز پدر را سه ماه پس از روز مادر در دومین یکشنبهٔ ماه اوت گرامی می‌دارند. نخستین بار در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ میلادی یک روزنامه‌نگار به نام سیلویو برینگ (Sylvio Bhering) روز بزرگداشت عمران (پدر مریم) را به عنوان روز «سرپرست خانواده» برگزید. (این روز برابر است با روز پدرخوانده در میان کاتولیک‌ها) بریتانیا و شمال ایرلند. در بریتانیا روز پدر را در سومین یکشنبهٔ ژوئن فرخنده می‌دارند. این روز تعطیل عمومی نیست. پاکستان. در پاکستان روزی به نام روز پدر وجود ندارد. فقط گروهی مطابق فرهنگ آمریکایی‌ها سومین یکشنبهٔ
فقط گروهی مطابق فرهنگ آمریکایی‌ها سومین یکشنبهٔ ژوئن را به عنوان روز پدر خجسته می‌دارند. پرتغال. در پرتغال در ۱۹ مارس (مطابق سنت کلیسای کاتولیک)، روز پدر را جشن می‌گیرند. در این روز بانک‌ها تعطیل نیستند. دانمارک. در دانمارک در ۵ ژوئن هم‌زمان با روز قانون اساسی، روز پدر نیز گرامی داشته می‌شود. این روز تعطیل عمومی است. رومانی. رومانی تنها کشور از ۲۷ کشور اتحادیهٔ اروپا بود که روزی ویژهٔ پدران نداشت. از سال ۲۰۱۰ تصمیم بر این شده‌است که در دومین یکشنبهٔ ماه مه این روز را به صورت رسمی گرامی دارند. روز پدر در
این روز را به صورت رسمی گرامی دارند. روز پدر در سال ۲۰۱۲ در ۱۳ مه در نظر گرفته شده‌بود. زلاندنو. در زلاندنو روز پدر در نخستین یکشنبهٔ سپتامبر خجسته داشته می‌شود. این روز تعطیل عمومی نیست. ژاپن. در ژاپن در سومین یکشنبهٔ ژوئن روز پدر را فرخنده می‌دارند. این روز تعطیل عمومی نیست. سیشل. در سیشل در ۱۶ امین روز ژوئن روز پدر را مبارک می‌دارند که تعطیلی عمومی نیست. جهان عرب. روز پدر در جهان عرب در ۲۱ ژوئن هر سال، نخستین روز تابستان گرامی داشته می‌شود. انتخاب این روز به این دلیل است که در این کشورها روز مادر در
روز به این دلیل است که در این کشورها روز مادر در نخستین روز بهار جشن گرفته می‌شود. کانادا. روز پدر در کانادا در سومین یکشنبهٔ ماه ژوئن است و این روز یک تعطیلی عمومی نیست. معمولاً افراد در این روز، روز خود را با پدر خانواده سپری می‌کنند، جشن کوچکی می‌گیرند و هدیه می‌دهند. کره. در کره، روز پدر و مادر را در ۸ مه هر سال خجسته می‌دارند. این روز تعطیل رسمی نیست. لهستان. روز پدر را در لهستان در ۲۳ ژوئن همایون می‌دارند. مالزی. در مالزی در سومین یکشنبهٔ ژوئن روز پدر را فرخنده می‌دارند. این روز تعطیل همگانی نیست.
را فرخنده می‌دارند. این روز تعطیل همگانی نیست. هنگ کنگ. در هنگ کنگ در سومین یکشنبهٔ ژوئن روز پدر را خجسته می‌دارند. این روز تعطیل سراسری نیست. تلاش‌ها برای لغو روز پدر. فعالان فمینیست فعالیت‌هایی برای لغو روز پدر انجام داده‌اند. لینا دانم هنرپیشهٔ فمینیست آمریکایی به مناسبت روز پدر در ژوئن ۲۰۱۶ در پیامی در توئیتر خود نوشت: «شما به پدر نیازی ندارید. بسیاری از خانواده‌ها از راه‌های مختلفی زندگی می‌کنند. اما اگر یکی از آن‌ها (پدر) دارید، بهتر است از میان برود» پس از انتشار این توئیت، به سرعت با واکنش‌های
پس از انتشار این توئیت، به سرعت با واکنش‌های متعددی از سوی کاربران مواجه شد و وی توئیت خود را پاک کرد. در سال ۲۰۱۵ فعالان فمینیست در دانشگاه یورک با تجمع و جمع‌آوری امضا موفق به لغو مراسم روز پدر در این دانشگاه شدند.
ناتینگهام فارست یک باشگاه فوتبال انگلیسی مستقر در شهر ناتینگهام است که در سال ۱۸۶۵ تأسیس شد. دوران طلایی ناتینگهام فارست در بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ بود که با سرمربی‌گری برایان کلاف، این تیم توانست ۷ جام مختلف کسب کند که مهم‌ترین آن‌ها ۲ عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ بود. این باشگاه بعد از حدود ۲۳ سال در ۲۹ مه ۲۰۲۲ به لیگ برتر فوتبال انگلستان صعود کرد. ماجرای شگفتی سازی. ناتینگهام فارست در فصل ۵۷–۱۹۵۶ با کسب مقام دوم لیگ دسته دوم به سطح اول فوتبال انگلیس رسید اما به غیر از یک
به سطح اول فوتبال انگلیس رسید اما به غیر از یک مقام نایب قهرمانی همیشه برای ماندن می‌جنگید و سرانجام هم در سال ۷۳–۱۹۷۲ سقوط کرد. برایان کلاف بدترین روزهای خود را می‌گذراند با پیشنهاد دستیار خود پیتر تیلور تصمیم می‌گیرند به سراغ یک تیم دسته دومی بروند تا هم مدتی از حاشیه‌ها دور باشند و هم تیم را از پایه با افکار خود بسازند به همین دلیل پیشنهاد مربی گری این تیم را می‌پذیرند. آنها موفق می‌شوند بعد از ولورهمپتون و چلسی سومین سهمیه دسته اول را به نام ناتینگهام فارست ثبت کنند و در اتفاقی نادر و عجیب در همان سال
ثبت کنند و در اتفاقی نادر و عجیب در همان سال اول قهرمان انگلیس شوند اما این پایان کار نبود. ناتینگهام فارست بعد از قهرمانی در انگلیس و راهیابی به رقابت‌های جام باشگاه‌های اروپا ۷۹–۱۹۷۸ در میان بهت همگان در اولین سال حضور خود به قهرمانی دست میابد، اتفاقی که دیگر توسط هیچ تیمی تکرار نشد. البته این پایان کار نبود و جاه طلبی برایان کلاف و پیتر تیلور باعث شد ناتینگهام فارست جام باشگاه‌های اروپا ۸۰–۱۹۷۹ را هم با قهرمانی به پایان ببرد. این تیم بعد از آن دیگر موفق نشد بزرگی ها را تکرار کند و بعد از مدتی به
موفق نشد بزرگی ها را تکرار کند و بعد از مدتی به چمپیونشیپ سقوط کرد. رنگ و نشان. ناینگهام فارست از زمان تأسیس باشگاه در سال 1865، لباس قرمز پوشیده است. در جلسه ای در کلینتون آرمز که ناتینگهام فارست را به عنوان یک باشگاه فوتبال تأسیس کرد، کمیته همچنین قطعنامه ای را تصویب کرد که رنگ تیم باید "قرمز گاریبالدی" باشد. این تصمیم به افتخار جوزپه گاریبالدی ، میهن پرست ایتالیایی که رهبر داوطلبان پیراهن قرمز بود، گرفته شد . در آن زمان، باشگاه‌ها بیشتر خود را با پوشش سرشان شناسایی می‌کردند تا پیراهن‌هایشان و ده‌ها کلاه
شناسایی می‌کردند تا پیراهن‌هایشان و ده‌ها کلاه قرمز با منگوله‌ها به درستی خریداری می‌شدند، که فارست را به اولین باشگاهی تبدیل کرد که «رسما» قرمز را به تن کرد، رنگی که از آن زمان توسط تعداد قابل توجهی از افراد دیگر پذیرفته شده است. در نشان باشگاه تصویری از یک درخت وجود دارد که سمبل جنگل شروود در ناتینگهام است و این جنگل به دلیل ماجرای رابین هود شهرت جهانی دارد . در بالای نشان دو ستاره حک شده برای دو دوره قهرمانی این تیم در لیگ قهرمانان اروپا. ورزشگاه. ورزشگاه سیتی گراند در منطقه غرب ناتینگهام از توابع
سیتی گراند در منطقه غرب ناتینگهام از توابع انگلستان قرار دارد و از سال ۱۸۹۸ ورزشگاه خانگی باشگاه ناتینگهام فارست است. ظرفیت این ورزشگاه ۳۰٬۴۴۵نفر است و بیست و ششمین ورزشگاه بزرگ در انگلستان می‌باشد. قهرمان جام باشگاه‌های اروپا. ناتینگهام فارست در دو فصل پیاپی در ۱۹۷۹ در مونیخ و در سال ۱۹۸۰ در مادرید قهرمان این مسابقات شده‌است. آنان در فصل ۷۹–۱۹۷۸ پس از حذف لیورپول (مدافع عنوان دو سال پیاپی قهرمانی در این مسابقات ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸) به ترتیب موفق به حذف آ.ا. ک آتن، گراس‌هاپر و باشگاه کلن شدند که سپس در فینال مونیخ
گراس‌هاپر و باشگاه کلن شدند که سپس در فینال مونیخ در ورزشگاه المپیک مونیخ با تک گل تروور فرانسیس در دقیقه ۴۵ نیمه اول موفق به شکست مالمو سوئد شدند تا برای نخستین بار فاتح جام باشگاه‌های اروپا شوند. در فصل ۸۰–۱۹۷۹ در مرحله نخست پس از حذف اوسترش سوئد توانست با غلبه بر ارجش پیتشت رومانی، دینامو برلین و آژاکس آمستردام برای دومین بار به فینال جام باشگاه‌های اروپا صعود کنند. آنان در فینال این بازی‌ها که در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو برگزار شد توانستند با تک گل جان رابرتسون بر حریف آلمانی خود هامبورگ غلبه کرده و
رابرتسون بر حریف آلمانی خود هامبورگ غلبه کرده و برای دومین مرتبه قهرمان این پیکارها شدند.
رود سِند یا ایندوس (به انگلیسی: Indus River) یکی از مهم‌ترین و طولانی‌ترین رودخانه‌های آسیای جنوبی است که از فلات تبت در چین سرچشمه می‌گیرد، از منطقهٔ مورد مناقشهٔ کشمیر عبور می‌کند و پس از طی مسیری طولانی در پاکستان، در نزدیکی بندر کراچی به دریای مکران می‌ریزد. مشخصات کلی. سند طولانی‌ترین و پرآب‌ترین رود پاکستان و یکی از سه رود بزرگ شبه‌قاره هند است (رودهای دیگر رود گنگ و براهما پوترا است). طول رودخانه: حدود ۳٬۱۸۰ کیلومتر مساحت حوضهٔ آبریز: بیش از ۱٬۱۶۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع میانگین دبی سالانه: تقریباً ۲۰۷
کیلومتر مربع میانگین دبی سالانه: تقریباً ۲۰۷ کیلومتر مکعب میانگین دبی لحظه‌ای: حدود ۶٬۶۰۰ متر مکعب در ثانیه مسیر رودخانه. رود سند از چشمه‌های کوهستانی در نزدیکی کوه کایلاش در تبت سرچشمه می‌گیرد. این رود ابتدا به سمت شمال‌غربی جریان می‌یابد و پس از عبور از لداخ و بالتستان، وارد پاکستان می‌شود. در پاکستان، رود سند از استان‌های گلگت-بلتستان، خیبر پختونخوا، پنجاب و سند عبور کرده و در نهایت به دریای عرب می‌ریزد. شاخه‌های اصلی. شاخه‌های سمت راست: رودخانه‌های کابل، کورام، گومل، شیوک، گیلگیت و سوات شاخه‌های سمت
کورام، گومل، شیوک، گیلگیت و سوات شاخه‌های سمت چپ: رودخانه‌های جهلوم، چناب، راوی، بیاس و ستلج​ این شاخه‌ها نقش مهمی در تأمین آب برای کشاورزی و سایر نیازهای آبی در منطقه دارند. اهمیت اقتصادی و کشاورزی. رود سند برای پاکستان اهمیت حیاتی دارد، زیرا بخش عمده‌ای از کشاورزی این کشور به آب این رود وابسته است. با توجه به بارندگی کم در بسیاری از مناطق پاکستان، آب رود سند منبع اصلی تأمین آب برای آبیاری زمین‌های کشاورزی است. تاریخچه و تمدن‌ها. در حوضهٔ رود سند، یکی از قدیمی‌ترین تمدن‌های جهان به نام تمدن درهٔ سند (تمدن
تمدن‌های جهان به نام تمدن درهٔ سند (تمدن هاراپا) شکل گرفته است. این تمدن در هزارهٔ سوم پیش از میلاد در مناطق کنونی پاکستان و شمال‌غرب هند شکوفا شد و شهرهای بزرگی مانند موهنجودارو و هاراپا را شامل می‌شد. نام‌شناسی. نام «سند» از واژهٔ سانسکریت «سِندهو» به معنای «رود» گرفته شده است. این واژه در زبان‌های مختلف به شکل‌های گوناگونی درآمده است، از جمله «هندو» در فارسی باستان و «ایندوس» در یونانی. نام کشور «هند» نیز از همین ریشه گرفته شده است. مناقشات سیاسی و معاهده آب‌های سند. رود سند همواره موضوع مناقشات سیاسی
آب‌های سند. رود سند همواره موضوع مناقشات سیاسی بین هند و پاکستان بوده است. معاهده آب‌های سند (Indus Waters Treaty) که در سال ۱۹۶۰ با میانجی‌گری بانک جهانی بین دو کشور امضا شد، تقسیم آب‌های رودخانه‌های حوضه سند را مشخص کرد. بر اساس این معاهده، سه رودخانه شرقی (راوی، بیاس و ستلج) به هند و سه رودخانه غربی (سند، جهلوم و چناب) به پاکستان اختصاص یافت. با این حال، اختلافات بر سر ساخت سدها و پروژه‌های آبی در هند، به ویژه در کشمیر، باعث تنش‌های مکرر بین دو کشور شده است. به‌عنوان مثال، ساخت سدهای بگلیهار و راتله بر
است. به‌عنوان مثال، ساخت سدهای بگلیهار و راتله بر روی رود چناب توسط هند، اعتراضات پاکستان را به‌دنبال داشته است. در سال‌های اخیر، حملات تروریستی در کشمیر و اتهامات متقابل بین دو کشور، منجر به تهدید هند به قطع آب‌های جاری به پاکستان شده است. پاکستان این اقدام را به‌عنوان «اعلان جنگ» تلقی کرده و تنش‌ها در منطقه افزایش یافته است. مسائل زیست‌محیطی. رود سند با چالش‌های زیست‌محیطی متعددی مواجه است. تغییرات اقلیمی باعث ذوب سریع‌تر یخچال‌های هیمالیا، منبع اصلی تغذیه رود، شده و خطر سیلاب‌های شدید را افزایش داده
رود، شده و خطر سیلاب‌های شدید را افزایش داده است. همچنین، الگوهای بارندگی در منطقه تغییر کرده و بارش‌های موسمی کاهش یافته‌اند. افزایش جمعیت و توسعه کشاورزی و صنعتی در حوضه رود سند، منجر به برداشت بیش از حد آب‌های زیرزمینی و کاهش کیفیت آب شده است. آلودگی ناشی از فاضلاب‌های صنعتی و شهری نیز تهدیدی جدی برای اکوسیستم رودخانه محسوب می‌شود.
دوشیزه زیبا دنیا که در ایران با نام دختر شایسته معروف است یک مسابقه بین‌المللی زیبایی است که هر سال توسط سازمانی به همین نام برگزار می‌شود. شعار این مسابقات «"زیباییِ هدفمند"» است و در آزمون‌های این مسابقه علاوه بر زیبایی ظاهری، معیارهایی همچون شخصیت، هوش، روابط اجتماعی، حضور ذهن و حاضرجوابی، توانایی‌های ورزشی، معلومات عمومی و همچنین مهارت‌ها و استعدادهای ویژه هر یک از شرکت‌کنندگان توجه می‌شود. برنده دوشیزه دنیا علاوه بر دریافت تاج دوشیزه دنیا و جوایز نقدی می‌بایست به مدت یک سال از محل اقامت خود در لندن به
به مدت یک سال از محل اقامت خود در لندن به کشورهای مختلف دنیا سفر کرده و برای سازمان دوشیزه دنیا فعالیت‌های خیریه انجام دهد. این مسابقه قدیمی‌ترین جشنواره زیبایی است که هنوز برگزار می‌شود و با شرکت بیش از ۱۴۰ کشور و پخش تلویزیونی در بیش از دویست کشور دنیا بزرگ‌ترین و پربیننده‌ترین آن‌ها نیز هست. دوشیزه دنیا حال سوچاتا چوانگسری از تایلند است. تاریخچه. نخستین دوره این مسابقات در ۱۹۵۱ توسط اریک مورلی در بریتانیا برگزار شد. پس از مرگ او در ابتدای قرن بیست و یکم همسرش جولیا مارلی ریاست مراسم را برعهده دارد. در
همسرش جولیا مارلی ریاست مراسم را برعهده دارد. در دهه ۱۹۸۰ تعداد تماشاگران تلویزیونی این رویداد به حدود دو میلیارد نفر در تقریباً تمام کشورهای دنیا رسید. در دهه ۱۹۹۰ شعار زیبایی هدفمند ("Beauty With a Purpose") به عنوان شعار رسمی این مسابقات انتخاب شد و آزمون‌های مربوط به ویژگی‌های شخصیتی و هوش نیز به این مسابقات اضافه شد. در سال ۲۰۰۱ آگبانی دارگو از نیجریه نخستین دختر سیاهپوست آفریقایی شد که به عنوان دوشیزه دنیا دست یافته‌است، از سال ۲۰۰۳ نیز بخشی با عنوان تصمیم با شماست "(You Decide)" به مراحل رقابت اضافه
با شماست "(You Decide)" به مراحل رقابت اضافه شد و بینندگان مسابقات می‌توانستند، از طریق تلفن، یا رأی اینترنتی انتخاب خود را مشخص کنند. همچنین بخش‌های ویژه‌ای با اسامی "دوشیزه ورزش، دوشیزه استعداد" و "زیبایی ساحل" به مسابقات اضافه شد که حق پخش آن به شبکه‌های خبری فروخته می‌شد و برنده هر مرحله مستقیماً به دور نهایی راه می‌یافت. رقابت. مرحله مقدماتی مسابقات در هر یک از کشورهای عضو این سازمان برگزار می‌شود و در مرحله نهایی برگزیدگان هر کشور در یک دوره یک‌ماهه به رقابت با یکدیگر می‌پردازند.
کوکب (سدهٔ ۷ ه‍.ق) دختر سعدی، شاعر معروف ایرانی بود. خودِ کوکب نیز شاعر بود و با تخلص ستاره شعر می‌گفت. نام او در چند ضرب‌المثل آمده و در "تذکرةالخواتین" از او به‌عنوان شاعر یاد شده است. روایات. در میان عوام چند روایت از حاضرجوابی دختر سعدی گفته می‌شود؛ مثلاً عده‌ای می‌گویند که این بیت را زمانی سروده بوده که خواجوی کرمانی به درِ خانهٔ سعدی آمده بود:
مُسخِّر البـِلاد کتابی است تاریخی دربارهٔ سرزمین فرارود، خاندان شیبانیان و روابط ایرانیان و ازبکان در دوره صفویه، نوشته محمدیار بن عرب قطغان در سده ۱۰ق. نویسنده در این اثر به شرح روابط صفویان و ازبکان از روزگار شاه اسماعیل اول تا دوران پادشاهی عبدالله خان ازبک می‌پردازد. از آنجایی که نویسنده خود در دوران عبدالله خان حضور داشته، اطلاعات ارزنده‌ای به خواننده عرضه می‌دارد. نویسنده از شرح روابط صفویه و ازبکان در دوران شاه اسماعیل دوم و محمد خدابنده به شتاب گذشته و حوادث دوران پادشاهی شاه عباس و ارتباط او با
و حوادث دوران پادشاهی شاه عباس و ارتباط او با ازبکان را تا دوران عبدالله خان ازبک نیز به طور ناقص بیان می‌کند. این اثر همچنین به بیان پیوند فرهنگ ایرانی و به‌ویژه تأثیر زبان فارسی در قلمرو شیبانیان پرداخته است. مسخر البلاد به جهت کاربرد برخی واژه‌های فرارودی می‌تواند از دید زبان‌شناسی نیز دارای اهمیت باشد.
منشور استقلال اسرائیل در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۴۸ - ۵ ایار ۵۷۰۸ عبری و هم‌زمان با پایان قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، توسط اعضای مجمع موقت ملی اسرائیل به امضا رسید. این منشور تلاش ملت یهود را برای بازگشت به سرزمین تاریخی قوم یهود و اعلام برپائی کشور مستقل اسرائیل بر اساس قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل بازگو می‌کند و به نام دولت آینده اسرائیل تعهد می‌دهد که اعراب مقیم این کشور از آزادی و تساوی حقوق کامل برخوردار خواهند بود. بر اساس تقویم عبری در اسرائیل، روز ۵ ایار، تعطیل رسمی و از اعیاد ملی است. در مقابل فلسطینی‌ها
رسمی و از اعیاد ملی است. در مقابل فلسطینی‌ها سالگرد تأسیس اسرائیل را «یوم النکبه» ("روز نکبت") می‌نامند. تاریخچه. در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۴۸ (۲۴ اردیبهشت ۱۳۲۷)، ۲۵۰ صهیونیست در موزه وقت تل‌آویو به آدرس «پلاک ۱۶، بلوار روتشیلد»، جلسه‌ای را تشکیل داده و تصمیماتی را اتخاذ کردند که آن جلسه را به یکی از مهم‌ترین و تاریخی‌ترین جلسات قرن بیستم تبدیل کرد. متن منشور استقلال. «در سرزمین اسرائیل بود که ملت یهود به پا خاست و در همین سرزمین بود که چهره معنوی و ماهیت مذهبی و سیاسی این ملت شکل گرفت و از سیادت و حق حاکمیت ملی
سیاسی این ملت شکل گرفت و از سیادت و حق حاکمیت ملی برخوردار گردید. در خاک سرزمین اسرائیل بود که یهودیان فرهنگ ملی و جهان‌شمول خویش را به وجود آوردند و تورات «کتاب کتاب‌های جاودانه» را برای جهانیان به ارمغان آوردند. با آن که ملت یهود از سرزمین خود با زور و اجبار رانده شد و در سرزمین‌های بیگانه پراکنده گردید، انسان یهودی وابستگی و تعلق خود را به سرزمین اسرائیل به دست فراموشی نسپرد و هیچ‌گاه از نیایش و امید برای بازگشت دگربار به میهن اجدادی و رسیدن دوباره به آزادی سیاسی باز نایستاد. به دلیل تعلقات تاریخی و
آزادی سیاسی باز نایستاد. به دلیل تعلقات تاریخی و سنتی، یهودیان در تمامی نسل‌های خود در آرزوی بازگشت به سرزمین اسرائیل و استقرار دوباره در میهن باستانی خود بوده‌اند و در نسل‌های اخیر بازگشت همگانی یهودیان به سرزمین اسرائیل رخ داده است، که در چارچوب پیشگامان و پیشاهنگان و مبارزان، روح یهودی را به این سرزمین بازگردانده‌اند؛ زبان عبری احیا شده‌است، شهرها و روستاهایی را شالوده‌ریزی کرده و برپا ساخته‌اند و کشوری شکل گرفته که بر اقتصاد و فرهنگ خود حاکم شده‌است و در واقع موجودیت اجتماعی، فرهنگی و ملی سرزمین
و در واقع موجودیت اجتماعی، فرهنگی و ملی سرزمین اسرائیل را زنده کرده‌اند. این ملتی است که در اشتیاق صلح به سر می‌برد و از خود دفاع می‌کند و برکت پیشرفت برای زندگی همه ساکنان این سرزمین را بشارت می‌دهد و جان خود را در راه استقلال ملی خویش نثار می‌کند. در ۱۸۹۷ میلادی، کنگره جهانی صهیونیسم با فراخوانی تئودور (بنیامین زئب) هرتسل، که رویای شالوده‌ریزی کشور یهود را بشارت داده بود، برپا گردید، و حق ملت یهود را برای برپایی کیان ملی در سرزمین پدری خویش اعلام کرد. این حق در اعلامیه بالفور در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۱۷، به
حق در اعلامیه بالفور در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۱۷، به رسمیت شناخته شد و مجمع عمومی ملل متفق آن را تصویب کرد. این مجمع به رابطه تاریخی ملت یهود و سرزمین اسرائیل اعتبار بین‌المللی بخشید و تأیید کرد که ملت یهود از حق خویش برای بهره‌مند بودن از استقرار در خانه ملی خود برخوردار است. فاجعه «شوآه» (هولوکاست)، که طی آن میلیون‌ها نفر از یهودیان اروپا کشته شدند، بار دیگر به روشنی و بدون هیچ تردیدی ثابت کرد که راه‌کار معضل ملت یهود که از نداشتن مام میهن و استقلال برای خود ناشی می‌شد، برپاسازی دوباره کشور یهودی در سرزمین
ناشی می‌شد، برپاسازی دوباره کشور یهودی در سرزمین اسرائیل است. کشور یهود باید به روی همه یهودیان گشوده باشد و به ملت یهود مقام و جایگاه یک ملت متساوی‌الحقوق با سایر ملل را اعطا کند. پناهندگان بازمانده از کشتار هولناک نازی‌ها در اروپا و یهودیان در دیگر سرزمین‌ها علی‌رغم همه سختی‌ها و موانع و مخاطرات، از مهاجرت به سرزمین اسرائیل باز نایستادند و دمی از پیگیری حق خود در برخورداری از زندگی توام با احترام بشری و بهره‌مندی از آزادی در میهن خود فرو نماندند. در جنگ جهانی دوم، یهودیان بازگشته به سرزمین اسرائیل، تمامی
دوم، یهودیان بازگشته به سرزمین اسرائیل، تمامی توان خود را در اختیار مبارزه ملت‌های صلح‌خواه علیه نازی‌ها قرار دادند، و در این راه بهترین فرزندان خود را قربانی کردند و به گردونه مبارزه با نازی‌ها دست یاری دادند که از ثمرات این تکاپوی عظیم، همه ملل جامعه متحد جهانی بهره‌مند شدند. در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷، قطعنامه‌ای به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید که مقرر می‌کند کشور یهودی باید در سرزمین اسرائیل برپا شود. در این قطعنامه از ساکنان سرزمین تاریخی اسرائیل خواسته شده که خود اقدام‌های لازم را برای اجرای مفاد این
شده که خود اقدام‌های لازم را برای اجرای مفاد این قطعنامه به عمل آورند. این قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در آن حق یهودیان برای برپایی دوباره کشور خود مورد تأیید قرار گرفته، ابطال ناپذیر است. این حق مسلم ملت یهود است که مانند هر ملت دیگری از استقلال ملی برخوردار گردیده و دارای حاکمیت ملی خویش باشد. بنابراین ما، اعضای شورای مردمی، نمایندگان جامعه یهودی و جنبش صهیونیسم، هم‌زمان با پایان‌گرفتن قیمومت بریتانیا براین خاک، در اینجا گردهم آمده‌ایم و به برکت حق طبیعی و تاریخی‌مان، و با تکیه بر مصوبه مجمع
حق طبیعی و تاریخی‌مان، و با تکیه بر مصوبه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، برپائی کشور مستقل یهودی در سرزمین اسرائیل را اعلام می‌کنیم. ما تعیین می‌کنیم که از لحظه پایان‌گرفتن قیمومت بریتانیا، که امشب خواهد بود، از بامداد شنبه ۶ ایار سال ۵۷۰۸ (عبری) (۱۵ مه ۱۹۴۸) و تا برپایی بنیادها و نهادهای حکومتی برگزیده مردم که امری واجب برای هر کشور است، و بر اساس قانون اساسی کشور که تصویب مجلس موسسان تدوین و تصویب خواهد شد، و این امر حداکثر تا ۱ اکتبر ۱۹۴۸ میلادی انجام خواهد گردید، مجمع ملی به مثابه شورای موقت کشوری عمل
گردید، مجمع ملی به مثابه شورای موقت کشوری عمل خواهد کرد، و نهاد اجرایی آن، امور ملت را اداره خواهد کرد، و به مثابه دولت موقت کشور یهودی؛ کشور اسرائیل خواهد بود. درهای کشور اسراییل به روی مهاجرت و علیا|بازگشت یهودیان و گردآوری پراکندگان در سراسر جهان گشوده‌است. دولت اسرائیل برای آبادانی و عمران این سرزمین به سود همه ساکنان آن تلاش خواهد کرد. کشور اسرائیل بر پایهٔ اصول آزادی، عدالت و صلح که آرمان و خواست همه پیامبران یهود بوده‌است، برپا می‌شود. کشور اسرائیل تساوی حقوق اجتماعی و سیاسی کامل را برای همه ساکنان