payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خود را تقسیم کرد: مرتضی میرزا با اکثر نیروهایی که در اختیار داشت در آنجا باقی ماند، ۱۲٬۰۰۰ نفر به فرماندهی نصرالله قلی روانه تنگه خیبر شدند، و ۱۰٬۰۰۰ سواره نظام سبک نیز به فرماندهی خود نادر شروع به حرکت کردند. نادر با شروع یک راهپیمایی حماسی کناره‌ای به طول بیش از ۸۰ کیلومتر از برخی از غیرقابل کشتیرانی‌ترین زمین‌های آسیا به علی مسجد رسید و از آنجا ۱۰٬۰۰۰ نفر مسیر راهپیمایی خود را به سمت شمال و انتهای شرقی گردنه خیبر منحنی کردند. در ۲۶ نوامبر از نزدیک جلال‌آباد، سپاه ایران به باریکاب (۳۳ کیلومتری گردنه
سپاه ایران به باریکاب (۳۳ کیلومتری گردنه خیبر) رسید و نادر ارتش خود را تقسیم کرد و مرتضی میرزا را با اکثر نیروهایی که در اختیار داشت پشت سر گذاشت و ۱۲٬۰۰۰ نفر را روانه کرد. گذرگاه خیبر زیر نظر نصرالله قلی در حالی که ۱۰٬۰۰۰ سوار سبک برگزیده را به فرماندهی مستقیم خود جمع‌آوری کرد. سپاه نادر پس از طی بیش از ۸۰ کیلومتر از برخی از دشوارترین مسیرهای آسیا به علی مسجد رسید و از آنجا مسیر سمت شمال و انتهای شرقی تنگه خیبر را در پیش گرفتند. سواره نظام نادر با دور زدن تنگه خیبر از جناح پشت به نیروهای والی دشمن رسیده و
خیبر از جناح پشت به نیروهای والی دشمن رسیده و پس از درگیری کوتاهی آنها را کاملاً شکست دادند. بدین ترتیب مسیر منتهی به نواحی شمالی امپراتوری گورکانی باز شده و بدنه اصلی ارتش شاهنشاهی ایران توانست وارد نواحی داخلی سرزمین گورکانی شود. در ۵ آذر ۱۱۱۷، نادر گارد پیشروی خود را از پیشاور به سمت جنوب به سمت رودخانه سند در پنجاب به حرکت درآورد. سپاه ایران با عبور از رودخانه در راه لاهور روستاهای بی دفاع را مورد تاخت و تاز قرار دادند. والی لاهور به امید مقاومت شروع به تقویت سنگرهای خود کرد. با این وجود نادر به پیشروی
تقویت سنگرهای خود کرد. با این وجود نادر به پیشروی ادامه داده و از جهتی غیرمنتظره با چنان قدرتی حمله کرد که پس از گذشت یک روز، والی تسلیم وی شد. والی با پرداخت دو میلیون روپیه به نادر، در سمت حاکم لاهور باقی ماند. گردآوری سپاه عظیم توسط محمد شاه. خبر سلسله فتوحات سپاه نادر در دربار محمدشاه گورکانی در دهلی حیرت زیادی ایجاد کرده بود. آصف جاه به حضور محمد شاه احضار شد و درخواست کمک به نیروهای نظامی به سراسر شمال هند فرستاده شد. در ۲۲ آذر ۱۱۱۷ سپاه گورکانی از دهلی برای مقابله با نیروهای مهاجم به سمت شمال حرکت
برای مقابله با نیروهای مهاجم به سمت شمال حرکت کرد. عظمت این سپاه به حدی بود که طول ستون نفرات به ۲۵ کیلومتر و عرض آن به ۳ کیلومتر می‌رسید. خود محمد شاه نیز به این سپاه پیوست. به دلیل وسعت دست و پاگیر سپاه گورکانی، محمد شاه نتوانست نیروهای خود را فراتر از کرنال، تقریباً ۱۲۰ کیلومتری شمال دهلی، به پیش ببرد. اردوگاه محمدشاه در مجموع متشکل از ۳۰۰٬۰۰۰ سرباز شامل افراد غیرنظامی مجهز به ۳٬۰۰۰ تفنگ و ۲٬۰۰۰ فیل جنگی بود، که از این تعداد نیروهای مستقر در میدان ۷۵٬۰۰۰ نفر بودند. با وجود نفرات بالای سپاه گورکانی، آنها
نفر بودند. با وجود نفرات بالای سپاه گورکانی، آنها از سلاح‌ها و سیستم‌های تاکتیکی قدیمی را به کار می‌بردند. تقریباً همه سلاح‌های گورکانی از نظر کالیبر بسیار بزرگتر از آن بودند که در میدان نبرد مورد استفاده قرار گیرند، زیرا عملاً مانور دادن آنها در طول نبرد غیرممکن بود و پر کردن مجدد آنقدر زمان بر بود که حتی در موارد استفاده صحیح حداقل تأثیر را داشتند. در مقابل، بیشتر سلاح‌های سپاه نادر سبک‌تر و مانور پذیر تر بوده و داشتن زنبورک قدرت آتش متحرک بیشتری را برایشان فراهم می‌کرد. برخلاف پیاده‌نظام ارتش گورکانی،
فراهم می‌کرد. برخلاف پیاده‌نظام ارتش گورکانی، همه ۲۰٬۰۰۰ تفنگدار ایرانی (جزایرچی) دارای یونیفرم و سازماندهی متحد بودند. اگرچه گروه ۵۰٬۰۰۰ سواره نظام در سپاه گورکانی به رغم داشتن امکانات بالا، فاقد ساختار نظامی مشترک و منسجم برای استقرار و عملکرد بودند. سواره نظام ایرانی از دو قسمت تشکیل شده بود. نیروهای دولتی که از طریق یک سیستم یکنواخت آموزش می‌دیدند و نیروهای کمکی که پس از فتح سرزمین خود در ارتش امپراتوری استخدام می‌شدند. نادر یک گروه هجومی متشکل از ۶٬۰۰۰ سوارکار را با هدف جمع‌آوری اطلاعات و اسیرگیری به
سوارکار را با هدف جمع‌آوری اطلاعات و اسیرگیری به منظور بازجویی فرستاد. گروه مهاجم به یک گروه از سپاهیان گورکانی یورش برده و تعدادی را اسیر و به اردوگاه نادر بردند. نادر فرماندهی نیروهای خود را به پسرش مرتضی میرزا سپرد، و با گروه کوچکتری به سمت قلعه قدیمی به نام عظیم آباد در ۳۲ کیلومتری کرنال پیشروی کرد و آن را تسخیر کرد. در آن قلعه نادر با گروه سواران کرد ملاقات کرده و از جغرافیای اطراف کرنال و قدرت سپاه گورکانی مطلع شد. او تصمیم گرفت بی سر و صدا نیروهای خود را در شرق اردوگاه گورکانی قرار دهد و محمد شاه را
را در شرق اردوگاه گورکانی قرار دهد و محمد شاه را در مکانی که انتخاب می‌کند به نبرد بکشاند. جزئیات جنگ. یکی از مهم‌ترین فتوحات نادر پیروزی بر سپاهیان هندی بود. امپراتوری گورکانی در سال ۱۷۰۷ م. امپراتوری بزرگ و قدرتمندی بود که از نظر ثروت و جمعیت رقیبی در منطقه نداشت. در سال ۱۷۱۹ م. با روی کار آمدن محمدشاه گورکانی شمارش معکوس برای سقوط این امپراتوری آغاز شد. در پی عدم تحویل هوتکیان، سپاهیان ایران از رود سند گذشتند و در نبرد کرنال هندوستان را شکست داده و دهلی پایتخت آن را تصرف کردند. سپس ۸۰۰ بازمانده هوتکیان
پایتخت آن را تصرف کردند. سپس ۸۰۰ بازمانده هوتکیان را در بازار دهلی به دار آویختند. در این جنگ بیش از ۳۰٬۰۰۰ نفر کشته شدند. به‌ناچار محمد شاه امان خواست؛ در پاسخ نادرشاه درقبال آن‌که کلید خزانه سلطنتی را بگیرد، عقب‌نشینی را پذیرفت. او سریر پادشاهی هند که برای شاه‌جهان ساخته بودند و معروف به تخت طاووس بود را به همراه جواهرات کوه نور، دریای نور و جواهراتی را بعداً در ساخت در کره جواهرنشان به کار برده شد را، به ایران آورد، ولی تاج شاهی را برسر محمد شاه باقی گذاشت و او را از سلطنت خلع نکرد. غنیمت جنگی که
گذاشت و او را از سلطنت خلع نکرد. غنیمت جنگی که نادرشاه به واسطه پیروزی در این نبرد به دست آورد آن‌چنان بود که پس از بازگشت به ایران تا مدت ۳ سال دریافت مالیات را ملغی اعلام کرد. نادر به رغم کمی سپاهیانش به کمک نیروهای بلوچ به فرماندهی میر بولان ریگی در مقابل لشکریان فیل سوار هندی توانست با به‌کارگیری تاکتیک‌های نوین جنگی لشکر انبوه هندوستان را در هم بکوبد. در نبرد کرنال نادرشاه توپخانه را در جلو سپاه قرار داده و تعدادی شتر مجهز به ظروف مملو از روغن مشتعل پشت توپخانه قرار داد. در طی شلیک توپ‌ها شترها رم
پشت توپخانه قرار داد. در طی شلیک توپ‌ها شترها رم کرده و با پیشروی به جلو، فیل‌های ارتش هند را وحشت زده می‌کنند. فیل‌های رمیده هم عقب‌نشینی می‌کنند و ارتش هند علاوه بر از دست دادن مقدار زیادی از قدرت نظامی با هجوم فیل‌ها پراکنده شد. سواران سنگین اسلحه ارتش نادر هم در این فرصت حمله کرده و ارتش هندوستان را در هم کوبیدند. بدینگونه نادر شاه افشار شاهنشاه ایران توانست با استفاده از تکنیک‌های کارآمد ارتش خود را به یک جنگ‌افزار رعب‌آور برای دشمن تبدیل کند. نبرد. آرایش نظامی و به‌کارگیری نیروها. در تاریخ ۴ اسفند
آرایش نظامی و به‌کارگیری نیروها. در تاریخ ۴ اسفند ۱۱۱۷، سپاه ایران اردوگاه را نابود نمودند و وارد دره بین رودهای علیمردان و جمنا شدند. نادر شاه که در قسمت شمال روستای کنجپورا اردو زده بود، بر اسبش نشست تا موقعیت دشمن را بازرسی نماید. نادر بعد از برگشتن به اردوگاه، کل افسران ارتش را برای سخنرانی احضار کرد. بعد از سخنرانی در همان روز، خبر به نادر رسید که گروه بزرگی از گورکانی‌ها از راه پانی پت به قصد اضافه شدن به سپاه محمدشاه در حرکتند. فرماندهی این گروه را سعادت خان، زمامدار بلندپایه امپراتوری گورکانی بر
سعادت خان، زمامدار بلندپایه امپراتوری گورکانی بر عهده داشت. نادر با استفاده از راه و روش سعادت خان برای فریب دادن ارتش اصلی مغول از رودخانه علیمردان و به دره قبل از روستای کنجپورا، که در آن قصد داشت از موقعیتی مفید به نبرد بپردازد، نقشه ای را طراحی نمود. سعادت خان که مدتها منتظر بود شادمان وارد اردوگاه گورکانی شد. با این حال، بخش عمده ستون او (حدود بیست یا سی هزار سرباز) هنوز در راه بودند. در صبح روز ۵ اسفند، نادر افراد خود را به سه گروه مهم تقسیم کرد. مرکز سپاه را درست در قسمت شمال روستای کنجپورا رو به
سپاه را درست در قسمت شمال روستای کنجپورا رو به غرب قرار داده و فرماندهی آن را به پسرش، مرتضی قلی میرزا (که بعدها به افتخار دستاوردهایش در این نبرد نام نصرالله قلی را بر او نهاد) سپرد و گروهی از مشاوران ارشد خود را با او راهی کرد. در سمت شمال مرتضی قلی، تهماسب قلی‌خان جلایر فرماندهی جناح راست سپاه را بر عهده داشت و در سمت جنوب فرماندهی مشترک جناح چپ به فتحعلی خان کیانی و لطفعلی خان افشار داده شد. در این زمان، خبر به سعادت خان رسید که نیروهای عقب ستون او مورد حمله قرار گرفته و ۵۰۰ شتر از کاروان بارها توسط
حمله قرار گرفته و ۵۰۰ شتر از کاروان بارها توسط ایرانیان به غنیمت گرفته شده است. اگرچه سعادت خان در اواخر شب قبل توانسته بود خود را به اردوگاه برساند، اما بخش بزرگی از نیروهای او، حدود بیست یا سی هزار نفر، در زمان ورود او هنوز در راه بودند. سعادت خان بدون مشورت با محمدشاه یا سایر فرماندهان، سریعاً بر فیل جنگی خود نشست و به سمت مکان اعلام شده درگیری حرکت کرد. او را ۲٬۰۰۰ سواره نظام و به همین تعداد پیاده‌نظام همراهی می‌کردند، و سپس ۴٬۰۰۰ نیروی دیگر نیز به وی پیوستند. تمامی توپ‌های سپاه به دلیل غیرقابل حمل
پیوستند. تمامی توپ‌های سپاه به دلیل غیرقابل حمل بودن در آنجا باقی ماندند. سعادت خان با واحدهای متفرقی از سواره نظام ایرانی که در حوالی ناحیه مستقر شده بودند، درگیر شد که با عملیاتی ایذایی با تظاهر به درگیری به سمت شرق حرکت کردند. سعادت خان به تصور داشتن دست بالا در نبرد پیامی فوری به اردوگاه فرستاد و برای تکمیل پیروزی در خواست کمک کرد. همان‌طور که گزارش‌ها به فرماندهی عالی مغول رسید، در خصوص اینکه آیا این درخواست‌ها برای تقویت نیرو باید پاسخ داده شود، و سرانجام اختلاف نظر در میان فرماندهان نظامی تشکیل شد.
اختلاف نظر در میان فرماندهان نظامی تشکیل شد. محمدشاه راغب اضافه شدن به سعادت خان در میدان بود، اما دو مشاور ارشد او بنام، نظام الملک و خان دوران، پیشنهاد کردند در برابر تصمیم‌های شتاب آمیز احتیاط کنند. محمد شاه ناامید در مورد شخصیت رزمی خان دوران تلقین‌هایی کرد که با غیرت جواب داد و با پوشیدن زره و سوار شدن بر فیل جنگی خود را برای آماده شدن برای نبرد آماده می‌نمود. خان داوران گزارش دادند که ترک دوست به روش هندی نیست، حتی اگر او بی احتیاط باشد. مجموع نخستین سواره نظام آنان مردانی که اردوگاه مغول را در کنار
سواره نظام آنان مردانی که اردوگاه مغول را در کنار خان دوران ترک نمودند، بیش از ۸٬۰۰۰ تا ۹٬۰۰۰ نفر نبود که اغلب آنها سواره نظام و تعدادی پیاده‌نظام تفنگدار بودند. تداول پایداری از نیروهای کمکی اردوگاه مغول را ترک کرد تا از رودخانه علیمردان گذر نماید و در طول روز به نبرد اضافه شوند، ولی هیچ تلاشی برای آوردن این تعداد زیاد تحت یک استقرار متحد در قسمت شرق رودخانه علیمردان در حمایت از واحدهای مغول که قبلاً درگیر شده بودند موجود نبود. در به ازای آن، مغول‌ها در جبهه، یک خط مستمر از تقویت‌کنندگان دریافت می‌کردند
یک خط مستمر از تقویت‌کنندگان دریافت می‌کردند که هیچ برنامه تاکتیکی گسترده‌ای برای کمک به هدایت آنان نداشت.
سلطان مودود غزنوی یکی از پادشاهان سلسلهٔ غزنوی بود که در سال ۴۳۲ هجری قمری پس از شکست دادن عمویش محمد، بر تخت نشست. پیش از حکومت. مودود در برخی از سفرهای جنگی پدرش سلطان مسعود، مانند سفر به گرگان و طبرستان در ۴۲۵ قمری همراه او بود و در برخی جنگ‌ها فرماندهٔ سپاه بود. مودود در ربیع‌الاول ۴۳۰ به ولیعهدی مسعود منصوب شد. در سال ۴۳۲ سلطان مسعود غزنوی پدر وی به دست لشکریانش ابتدا زندانی و سپس کشته شد. لشکریان برادر سلطان مسعود به نام محمد را بر تخت شاهی نشاندند؛ ولی مودود پس از آگاهی از این پیش‌آمد به غزنین پایتخت
مودود پس از آگاهی از این پیش‌آمد به غزنین پایتخت غزنویان تاخت و با از میان بردن تمامی مخالفان به شاهی رسید. نبرد مودود و محمد در ۱۳ رجب یا ۳ شعبان در ننگرهار انجام شد که با پیروزی مودود به پایان رسید. حکومت. مودود در ۲۳ شعبان ۴۳۲ در غزنی به تخت نشست و عمویش عبدالرشید را دستگیر و زندانی کرد. در همان سال، برادرش مجدود در مولتان و لاهور شورش کرد؛ ولی با مرگ مجدود در ذیحجه، شورش به جایی نرسید. سپاه فرستاده‌شده توسط مودود برای سرکوبی شورش به فرماندهی فقیه سلیطی هندویان شورشی و اسماعیلیان را سرکوب کرد. در ۴۳۵
هندویان شورشی و اسماعیلیان را سرکوب کرد. در ۴۳۵ قمری، سه شاهزادهٔ هندی، لاهور را محاصره کردند. نیروهای مودود به کمک حاکم لاهور شتافتند و شاهزادگان را شکست دادند. مرگ. مودود در حالی که در صدد جنگ با سلجوقیان بود، به مرض قولنج درگذشت. تاریخ دقیق مرگ مودود مشخص نیست. بر اساس گفتهٔ ابن اثیر و ابن بابا تاریخ مرگ مودود، ۲۰ یا ۲۱ رجب ۴۴۱ قمری (۱۸ یا ۱۹ دسامبر ۱۰۴۹ میلادی) است؛ در حالی که حسینی ۲۵ جمادی‌الثانی ۴۴۰ (۵ دسامبر ۱۰۴۸) را بیان می‌کند. از میان مورخان معاصر، زامباور رجب ۴۴۰ را پیشنهاد کرد و لین‌پول زمانی
زامباور رجب ۴۴۰ را پیشنهاد کرد و لین‌پول زمانی در سال ۴۴۰ قمری را پذیرفت.
کونیگْسْبِرگ نام پیشین و اصلی شهر کنونی کالینینگراد متعلق به فدراسیون روسیه است. این شهر شرقی‌ترین شهر بزرگ آلمان تا پیش از پیوست شدن به خاک اتحاد شوروی در پایان جنگ دوم جهانی بود. معنی واژه به واژه این شهر «شاه کوه» به معنای(کوه شاه) است. این شهر به عنوان مرکز استان پروس خاوری در سال ۱۹۳۹ جمعیتی برابر با ۳۷۲،۱۶۴ نفر داشت که در پایان جنگ پس از نبرد کونیگسبرگ تنها ۶۸،۰۱۴ آلمانی نفر در آن ساکن بودند، که آن‌ها نیز مانند میلیون‌ها آلمانی دیگر رانده شدند. پس از ویرانی کامل بخش بزرگی از شهر در جنگ جهانی دوم و
ویرانی کامل بخش بزرگی از شهر در جنگ جهانی دوم و رانده شدن مردمان بومی آن توسط شوروی، در دوره برژنف به‌عنوان برنامه آلمانی‌زدایی، همگون‌سازی فرهنگی و روسی‌سازی، بسیاری از آثار کهن این شهر که نماد آلمانی بودن و به‌ویژه پروسی بودن زیرساخت و پیشینه آن بود از جمله دژ کونیگسبرگ که بیش از ۷۰۰ سال دیرینگی داشت و بدنه و دیواره های استوارش همچنان پابرجا بود تمامش ویران شد، و برنامه ساخت شهری نو بر روی ویرانه‌های کونیگزبرگ با پیگیری هرچه بیشتر ادامه داشت و تا امروز نیز ادامه دارد. نام. نام این شهر به زبان لاتین
نیز ادامه دارد. نام. نام این شهر به زبان لاتین «رگیومونتیوم»، به لهستانی «کرولویس» و به لیتوانیایی «کارالیاچیوس» و به معنی «شاهکوه» بود. تاریخ. کونیگسبرگ به دست شوالیه‌های تتونیک در دوره جنگ‌های صلیبی شمالی در سال ۱۲۵۵ میلادی در بخش پروس قدیم بنیاد نهاده شد و به افتخار پرمیسل اوتاکار دوم پنجمین شاه بوهمیا نامگذاری شد. کونیگسبرگ مرکز استان آلمانی پروس شرقی، پیش از آن دوک‌نشین پروس و پیشتر از آن ایالت طبقه تئوتونیک پروسی بود. در تاریخ ریاضیات و توپولوژی، این شهر بخاطر مسئله پل‌های کونیگسبرگ مشهور است. در جنگ
بخاطر مسئله پل‌های کونیگسبرگ مشهور است. در جنگ جهانی دوم بمب‌افکنهای بریتانیا این شهر را تقریباً نابود کردند. در پی تصرف شهر به دست نیروهای شوروی، در سال ۱۹۴۶ شهر به نام میخائیل کالینین نام‌گذاری شد.
ایستگاه بارکینگ ساید یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است که در منطقه ۴ متروی لندن قرار دارد و در ۱ مه ۱۹۰۳ افتتاح شده است.این ایستگاه سالانه ۶۲۰٬۰۰۰ مسافر جابجا می‌کند. منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_London_Underground_stations&amp;oldid=232079232
ایستگاه رایسلیپ گاردنز یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است.که در منطقه ۵ متروی لندن قرار دارد و در ۹ ژوئیه ۱۹۳۴ افتتاح شده است.این ایستگاه سالانه ۶۳۶٬۰۰۰ مسافر جابجا می‌کند منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_London_Underground_stations&amp;oldid=232079232
ایستگاه رایسلیپ غربی یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است.که در منطقه ۶ متروی لندن قرار دارد و در ۲ آوریل ۱۹۰۶ افتتاح شده است.این ایستگاه سالانه ۹۶۵٬۰۰۰ مسافر جابجا می‌کند منابع. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_London_Underground_stations&amp;oldid=232079232
لُغَتِ فُرْسْ یا فرهنگ اسدی نام واژه‌نامه‌ای مهم و قدیمی است که اسدی توسی شاعر سرشناس سدهٔ پنجم هجری آن را نگاشته است. تاریخچه. این فرهنگ پس از رسالهٔ ابوحفض سُغدی و تفاسیر فی لغة الفرس نوشتهٔ شرف‌الزمان قطران بن منصور ارموی شاعر معروف (۴۶۵ هجری قمری) نگاشته شده است که از این دو اثر اثری نیست در نتیجه کتاب لغت فرس نخستین فرهنگ لغت موجود است. اسدی توسی این فرهنگ را پس از نظم گرشاسپ‌نامه، یعنی پس از ۴۵۸ هـ. ق نگارش کرده است. ویرایش. این واژه‌نامه، در ایران، تا کنون با ویرایش‌های عباس اقبال، محمد دبیرسیاقی،
تا کنون با ویرایش‌های عباس اقبال، محمد دبیرسیاقی، علی‌اشرف صادقی و فتح‌الله مجتبایی منتشر شده است. دلیل نگارش. گفته می‌شود نگارش این واژه‌نامه به‌تشویق اردشیر بن دیلمسپار قطبی نجمی (شاعر) بوده است. اسدی در این کتاب برای شرح غالب واژه‌ها، شاهد یا شواهدی از شاعران می‌آورد. ترتیب واژه‌های این واژه‌نامه بر پایهٔ حرف آخر آن‌ها است. اسدی همان‌گونه که خود در کتاب لغت فرس گفته است این کتاب را برای آن نوشت تا شاعران و نویسندگان پارسی‌زبان سرزمین‌های غربی ایران که با برخی از واژه‌های به کار رفته در خراسان و فرارود
برخی از واژه‌های به کار رفته در خراسان و فرارود آشنایی نداشتند بتوانند مشکلات لغوی خود را به یاری این کتاب رفع کنند. این واژه‌نامه بیشتر برای استفادهٔ شاعران تنظیم شده از این‌رو ترتیب واژگان این فرهنگ بر اساس حرف آخر آنهاست و برای پیدا کردن قافیه برای شاعران به‌ویژه آن‌هایی که به فارسی تسلط کافی نداشتند منبع ارزشمندی بوده است. اهمیت. این واژه‌نامه، جدا از آن که به واژه‌ها پرداخته، برخی اشعار شعرای کهن را که امروزه جز نام آگاهی‌ای دیگر ازشان نداریم، یا پاره‌هایی از سروده‌هایی چون "کلیله و دمنه، سندبادنامه‌"
از سروده‌هایی چون "کلیله و دمنه، سندبادنامه‌" اثر رودکی و "وامق و عذرا" اثر عنصری را که از میان رفته‌اند، از گزندِ زمانه نگه داشته است. اشکالات. مطالب این کتاب طی سال‌های متوالی تغییرات بسیاری داشته و در هر زمان برای تکمیل به آن مطلبی را افزوده‌اند چنان‌که به‌ جرئت نمی‌توان گفت آنچه از اسدی‌ست کدام‌ست. با این‌ همه کتاب جالب و سودمندی است و اساس کار همهٔ فرهنگ‌نویسان پس از اسدی بوده است.
۱۸۷ (صد و هشتاد و هفت) یک عدد طبیعی است که بعد از ۱۸۶ و قبل از ۱۸۸ قرار دارد
۲۰۹(دویست و نه) یک عدد طبیعی است که بعد از 220 و قبل از ۲۱۰ قرار دارد.
رایز اگنست یک گروه پانک راک آمریکایی است که در شیکاگو و در سال ۱۹۹۹ شکل گرفت. گروه متشکل از چهار نفر: تیم مک ایلریف (خواننده، ریتم گیتاریست)، جو پرینسیپی (بیسیت)، زک بلیر (لید گیتاریست) و برندون بارنز (درامر) است. رایز اگنست تا به امروز هفت آلبوم، دو آلبوم اضافه و دو دی وی دی منتشر کرده‌است. از برجسته‌ترین آثار گروه می‌توان به "ترانه اعلام خطر فرهنگ متضاد"، "رنجبر و رنج‌بین" و "توسل به عقل" اشاره کرد. جدیدترین آلبوم گروه "بازار سیاه" نام دارد که در پانزدهم ژوئیه ۲۰۱۴ انتشار یافت. تاریخچه (۱۹۹۹- ۲۰۰۳). رایز
۲۰۱۴ انتشار یافت. تاریخچه (۱۹۹۹- ۲۰۰۳). رایز اگنست در سال ۱۹۹۹ با منحل شدن گروه‌های "۸۸ فینگرز لویی" و "باکستر" تشکیل شد. اولین اعضای گروه رایز اگنست به ترتیب : تیم مک ایلریف (خواننده)، جو پرینسیپی (بیسیت)، تونی تینتاری (درامر) و "دان پریسیژن" (گیتار) بودند. اگر چه گروه هیچ تور و هیچ کنسرتی را با این اشخاص نداده اما یک دمو در سال ۲۰۰۰ با نام "جنبش ترانزیستور" منتشر کرد که شامل چهار آهنگ بود. یک سال بعد از پیوستن به "فات رک کوردز" گروه اولین آلبوم خود را با نام "حل شده" (در سال ۲۰۰۱ به تهیه‌کنندگی "مسس
با نام "حل شده" (در سال ۲۰۰۱ به تهیه‌کنندگی "مسس جورجینی") و دومین آلبوم خود را به اسم "دور بر دقیقه" (در سال ۲۰۰۳ به تهیه‌کنندگی بیل استیونسون در بلستینگ روم) منتشر کردند. همچنین آلبوم "حل شده" مجدداً در سال ۲۰۰۵ به همراه دو آهنگ جدید منتشر شد. تونی تینتاری بعد از بیرون دادن دمو "جنبش ترانزیستوری" گروه را ترک کرد. چند ماه بعد از رفتن تینتاری، دان پریسیژن هم گروه را در ۲۰۰۱ ترک کرد. برندون بارنز جای تینتاری و کوین وایت جای دان پریسیژن را گرفتند. کوین وایت در تورهای رایز اگنست به مدت یک سال با آن‌ها بود و
در تورهای رایز اگنست به مدت یک سال با آن‌ها بود و در سال ۲۰۰۲ تاد ماهونی جای او را گرفت تا شروع به ضبط آلبوم جدیدشان کنند. رایز اگنست به همراه "سیک آو ایت آل"، "نوفکس"، "اگناستیک فرانت"، "نو یوز فور ا نیم"، "ای اف آی"، "استرانگ اوت" و "مد کادیز" تور در سراسر آمریکا شروع کرد. تاریخچه (۲۰۰۴ - ۲۰۰۵). رایز اگنست در اوایل سال ۲۰۰۴ به "گفن رکوردز" پیوست و در اوت همان سال سومین آلبوم را با نام "ترانه اعلام خطر فرهنگ متضاد" منتشر کرد.پیش از ضبط این آلبوم تاد ماهونی گروه را ترک کرده بود و کریس چیس (نوازنده سابق
گروه را ترک کرده بود و کریس چیس (نوازنده سابق گروه "ریچ د اسکای") لید گیتاریست گروه شد. در همان سال رایز اگنست برای اولین بار در کارنامهٔ حرفه‌ای خود، پای خود را فراتر دید و ایالات متحده را به مقصد اروپا، استرالیا و ژاپن ترک کرد. "بیگ دی اوت" استرالیا و "راک ام رینگ" آلمان از مهم‌ترین فستیوال‌های موسیقی راک جهان می‌باشند که رایز اگنست در سال‌های مختلف در آنجا حضور داشت. تاریخچه (۲۰۰۶ - ۲۰۰۷). چهارمین آلبوم گروه "رنجبر و رنج‌بین" (به تهیه‌کنندگی جیسون لیورمور و بیل استیونسون) در ۴ ژوئیه ۲۰۰۶ بیرون داده
و بیل استیونسون) در ۴ ژوئیه ۲۰۰۶ بیرون داده شد.همچنین رایز اگنست در پنجم دسامبر ۲۰۰۶ یک دی وی دی با نام "نسل گمشده" منتشر کرد که شامل مصاحبه‌ها و بخش‌هایی از اجراهای زنده گروه بود. در ۲۷ فوریه ۲۰۰۷ خبر داده شد که کریس چیس گروه را ترک کرده و دلیلش "مشکل شخصی" اعلام شده بود. بلافاصله کریس دوست صمیمی خود زک بلیر را به رایز اگنست معرفی کرد. در ۳ ژوئیه ۲۰۰۷ رایز اگنست یک آلبوم اضافه به اسم "این است شایعه" را منتشر کرد. تاریخچه (۲۰۰۸ - ۲۰۱۰). در مه ۲۰۰۷ خبر داده شده بود که رایز اگنست قرار است که به استودیو
داده شده بود که رایز اگنست قرار است که به استودیو برگردد و شروع به ضبط آلبوم جدید کند و از طرفی گزارش شده بود که این عمل زمانی صورت می‌گیرد که گروه از تور برگشته باشد. گروه بعد اتمام ضبط آلبوم به حمایت از گروه‌های دیگر به تورهای مختلف سفر کرده که مهم‌ترین آن‌ها شرکت در کنسرت جشنواره‌ای انگلیس به نام‌های "دانلود فستیوال" و "دونینگتون پارک" بود. بعد از سفر اروپا گروه به آمریکا برگشت و در وارپد تور که از ۶ تا ۱۷ اوت بود شرکت کرد. در چهاردهم ژوئیه سایت Punknews اعلام کرد که نام آلبوم جدید رایز اگنست "توسل به
اعلام کرد که نام آلبوم جدید رایز اگنست "توسل به عقل" نام دارد و در ۷ اکتبر ۲۰۰۸ منتشر خواهد شد. این آلبوم چهار تک‌آهنگ تا به این لحظه داشته‌است. رایز اگنست در تاریخ پنجم اکتبر ۲۰۱۰ دومین DVD رسمی خود را با نام Another Station; Another Mile منتشر کرد. آلبوم جدید (بازی نهایی). رایز اگنست بعد از اتمام تور "توسل به عقل" شروع به ضبط آلبوم جدید به نام "بازی نهایی" کرد. این آلبوم در ژانویه 2011 میکس شد و در پانزدهم مارس 2011 منتشر شد. اعضای گروه. تیم مک ایلریف : ریتم گیتار، خواننده جو پرینسیپی : گیتار بیس زک بلیر
گیتار، خواننده جو پرینسیپی : گیتار بیس زک بلیر : گیتار لید برندون بارنز : درام
صُلَیحیان دودمانی بودند که در حدود سده ۵ق (سده ۱۱م) در یمن فرمانروایی داشتند. پس از پیروزی‌های ابتدایی اعراب، شبه جزیره عربستان از دیدگاه سیاسی و فرهنگی راکد ماند. همینکه فاطمیان در پایان سده ۱۰م در مصر برپایی یافتند و اماکن مقدس حجاز فرمانبرداری خلفای فاطمی را گردن نهادند، میان مصر و یمن روابط نزدیکی برقرار گشت و صلیحیون به عنوان پیروان دعوت اسماعیلی و دست نشاندگان اسمی خلفای فاطمی در یمن فرمانروایی کردند. علی بن محمد بنیانگذار دولت شیعی بنی صلیح در سال ۴۲۹ق (۱۰۳۷م) در مسار، شمال غربی صنعا استقلال خود را
(۱۰۳۷م) در مسار، شمال غربی صنعا استقلال خود را اعلام کرد. در سال ۴۵۵ق صنعا را نیز فتح کرد و بر تمام یمن چیرگی یافت و حتی از سال ۴۵۵ تا ۴۵۶ق بر مکه نیز فرمانروایی کرد. در این زمان ایالات زیر فرمانروایی او از مکه تا حضرموت امتداد داشت.
مجدالدین ابوالفتح احمد بن محمد غزالی (۴۵۲–۵۲۰ ه‍.ق)، برادر کوچکتر ابو حامد محمد غزالی و از بزرگان اهل سنت بود. کنیه وی ابوالفتوح، والقابش مجدالدین، زین الدین و حجت‌الاسلام بود. تاریخ و محل تولد او در منابع ذکر نشده، اما چون زندگی و تحصیلات این دو برادر به هم نزدیک بوده، براساس تاریخ و محل تولد محمد، احتمالاً احمد نیز در طابران طوس و دو سه سالی پس از برادرش محمد، در۴۵۲ یا ۴۵۳ به دنیا آمده‌است. وی یکی از فقهای بزرگ شافعی سدهٔ پنجم هجری و زادهٔ شهر توس بود. او هم چنین از بزرگ‌ترین عارفان و صوفیان عصر خود بود و
چنین از بزرگ‌ترین عارفان و صوفیان عصر خود بود و اثر بزرگ وی سوانح العشاق نیز در همین باب تألیف شده‌است. این کتاب بزرگانی چون عراقی و عبدالرحمان جامی را تحت تأثیر قرار داده‌است. احمد، مانند برادرش، تحصیلات مقدماتی خود را در فقه به پایان رساند و هنوز جوان بود که به تصوّف گرایید. احمد غزالی مرید شیخ ابوبکر نساج طوسی بود و نسّاج نیز با پنج واسطه مرید جنید بغدادی محسوب می‌شود. احتمالاً احمد تا سال ۴۸۷ ه‍.ق که ابوبکر نساج درگذشت، نزد وی بوده‌است. غزالی از سال ۴۸۸ تا ۴۹۸ هجری قمری در نظامیه بغداد به نیابت از
۴۸۸ تا ۴۹۸ هجری قمری در نظامیه بغداد به نیابت از برادرش (محمّد) —که به سفری دراز رفته بود— تدریس می‌کرد. شیخ احمد غزالی در سنهٔ ۵۲۰ در شهر قزوین وفات یافت. مدفن وی مسجد «احمدیه» در شهر قزوین است. عبدالواحد آمدی گردآورنده غررالحکم و در الکلم و نیز ابن شهرآشوب نویسنده مناقب آل ابی طالب از شاگردان او بوده‌اند و او را به تشیع و بزرگی ستوده‌اند. عین القضات همدانی و ابونجیب سهروردی و شیخ ابوالفضل بغدادی از شاگردان او بوده‌اند. جانشین وی در طریقت شیخ ابوالفضل بغدادی است. البته از طریق ابونجیب سهروردی نیز سلاسل
است. البته از طریق ابونجیب سهروردی نیز سلاسل کبرویه و سهروردیه و ذهبیه جاری شده‌اند. مقام طریقت: از اقطاب سلسله نعمت‌اللهی مرید و جانشین شیخ ابوبکر عبدالله النساج الطوسی. سلسله خرقه (قطبیت) احمد غزالی. شاه نعمت‌الله ولی: علی ابن ابی طالب»حسن بصری»حبیب عجمی»داود طائی»معروف کرخی»سری سقطی»جنید»ابوعلی رودباری»ابوعلی کاتب»ابوعثمان مغربی»ابوالقاسم کرگانی»ابوبکر نساج»احمد غزالی آثار. آثار منسوب به او عبارتند از:
اِل عال شرکت هواپیمایی حامل پرچم اسرائیل است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تل‌آویو قرار دارد. شرکت هواپیمایی ال عال در سال ۱۹۴۸ میلادی تأسیس شد. تاریخچه. پیدایش. در پی صدور منشور استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ و تشکیل کشور اسرائیل، قراردادی میان صهیونیست‌ها و یهودیان ارتدوکس، به امضا رسید که از نظر داوید بن گوریون، بنیانگذار کشور اسرائیل، اهمیتی بی‌اندازه داشت. از آنجا که مذهبیون یهودی ایجاد هرگونه کشور یهودی را خلاف اراده یهوه و نقض آموزه‌هایشان در مورد ظهور منجی می‌دانستند با دریافت امتیازات عمده‌ای که دریافت
می‌دانستند با دریافت امتیازات عمده‌ای که دریافت کردند حاضر شدند موجودیت کشور اسرائیل را بپذیرند و درصدد نفی و نهی آن برنیایند. یکی از امتیازات داده شده به یهودیان مذهبی، عدم پرواز شرکت هوایی ال عال در ایام شبات بود. این اقدام که تنها برای رضایت و خشنودی یهودیان حریدی انجام می‌شود، سالانه نزدیک به ۸۰ میلیون دلار ضرر، به ال عال وارد می‌کند. دهه ۱۹۷۰. رشد. ال عال نخستین بوئینگ ۷۴۷ ناوگان هوایی خود را در سال ۱۹۷۱خریداری کرد. برخی از نشریات اسرائیلی در آن‌زمان با توجه به مخارج بالای بوئینگ ۷۴۷ و خطر حمله‌های
با توجه به مخارج بالای بوئینگ ۷۴۷ و خطر حمله‌های تروریستی، از تصمیم شرکت هواپیمایی ال عال استقبال نکردند. اما برخلاف انتظارات، اضافه شدن هواپیمای پیشرفته بوئینگ ۷۴۷ مورد استقبال مسافران اسرائیلی قرار گرفت و فروش شرکت را به شدت بالا برد. دو سال بعد، ال عال دومین هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ خود را خریداری کرد و به وسیلهٔ آن، خط پروازی تل‌آویو-نیویورک را راه‌اندازی کرد. درگیری مذهبی. در میانه دهه ۱۹۷۰، ال عال تغییراتی را در برنامه پروازی خود انجام داد که باعث جنجال زیادی در جامعه اسرائیل شد. بر این مبنا که ال عال