payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نمی‌کند به وضوح گلایه می‌کند ولی اعتراف می‌کند که برداشت سقراط از عشق از توان فهم او خارج است. او به این نکته اشاره می‌کند که سقراط همیشه سعی می‌کند با او و جوانان رابطه برقرار کند و آنان را به کسب خرد و دانش برمی‌انگیزد. او در سخنرانی اش تعریف بسیار رمانتیک و شاعرانه‌ای از فضایل اخلاقی سقراط به‌عمل می‌آورد. پس از این سخنرانی گروهی رفتند و گروهی در خواب شدند ولی سقراط و آگاتون اریستوفانس تا بامداد به گفتگو نشستند. با آمدن صبح آن دو تن دیگر هم به خواب رفتند و سقراط پس از شستشو از خانه بیرون رفت و آریستودموس
سقراط پس از شستشو از خانه بیرون رفت و آریستودموس هم که بیدار شده‌بود از پی‌اش به راه افتاد.
ریاض احمد گوهر شاهی (۲۵ نوامبر، ۱۹۴۱ - ۲۵ نوامبر، ۲۰۰۱) یک مسلمان صوفی، نویسنده، رهبر روحی بنیادگذار جنبش روحانی انجمن سرفروشان الاسلام بود. گوهر شاهی در یکی از روستاهای راولپندی شبه قاره هند به دنیا آمد. نام. نام کامل وی ریاض احمد گوهر شاهی است. ریاض به معنی باغ، و احمد یکی از نام‌های محمد، پیامبر اسلام است. گوهر شاهی که نام خانوادگی اوست به معنی «سنگ قیمتی سلطنتی» است. گوهر شاهی نسل پنجم از صوفی باباگوهرعلی شاه است.
کلیسای ارتودوکس توحیدی اریتره، یکی از کلیساهای ارتودوکس مشرقی است. این کلیسا پیش‌تر جزئی از کلیسای ارتودوکس توحیدی اتیوپی بوده‌است که علی‌رغم بی‌میلی مطرانی اتیوپی، پس از استقلال اریتره در سال ۱۹۹۳، خودمختار شد. پیرامون واژه. توحید واژه‌ای از زبان گعز است که به معنای «یکی ساخته شدن(being made one)» می‌باشد. این وازه با واژهٔ عربی «توحید» به معنای «یگانگی و وحدت» مرتبط است. ارتودوکس‌های شرقی بر این باورند که «توحید» اشاره به «یک سرشت واحد از مسیح» دارد که مخالف با اندیشهٔ «دو سرشتی بودن مسیح» است که توسط
مخالف با اندیشهٔ «دو سرشتی بودن مسیح» است که توسط کلیسای کاتولیک و ارتودوکس شرقی امروزه ترویج می‌شود.
کلیسای ارتودوکس توحیدی اتیوپی، یکی از کلیساهای ارتودوکس مشرقی در کشور اتیوپی است که بخشی از کلیسای ارتودوکس قبطی تا سال ۱۹۵۹ بوده‌است. یکی از معدود کلیساهای مسیحی پیش‌مستعمراتی از آفریقای سیاه بوده‌است که نزدیک به ۴۰ میلیون نفر از مردم (بیش‌تر از کشور اتیوپی) را به عضویت دارد و بنابراین بزرگ‌ترین کلیسای ارتودوکس در شرق به شمار می‌رود.
اَکسوم، شهری در اتیوپی شمالی است که به دلیل وجود پادشاهی آکسوم چنین نام‌گذاری شده‌است. تاریخچه. پادشاهی اکسوم که نیروی دریایی و بازرگانی نیرومندی داشته‌است، از سدهٔ ۴۰۰ پیش از میلاد تا سدهٔ ۱۰ پس از میلاد در این ناحیه فرمانروایی می‌کرده‌است. این پادشاهی گهگاه در نوشته‌های سده‌های میانه(قرون وسطی) به عنوان پادشاهی اتیوپی یاد می‌شده‌است. کهنترین یادداشت‌های تاریخی دربارهٔ اکسوم به ثبت رومیان در نزدیکی زایش عیسی بازمی‌گردد. پادشاهی اکسوم بر ضد ایران با بیزانس همپیمان‌بود. اکسومیان به زبان گعز سخن‌می‌راندند و
همپیمان‌بود. اکسومیان به زبان گعز سخن‌می‌راندند و معماری ویژه‌ای داشتند. از سده هفتم پس از میلاد و با گسسته شدن پیوند بازرگانی این شهر با شهرهایی چون بیزانتیوم، اسکندریه و جنوب اروپا اکسوم را به سراشیب نهاد. اینچنین از جمعیت این شهر کاسته شد تا اینکه در سدهٔ دهم پس از میلاد مسیح پادشاهی اکسوم از هم پاشید. افسانه‌های بومی ملکه سبا را از این شهر می‌داند. برخی اکسوم را مقدس‌ترین شهر اتیوپی می‌شناسند. جغرافیا. این شهر در Mehakelegnaw Zone از ناحیهٔ تیگرای نزدیک به پایهٔ کوه‌های آدوا می‌باشد. ارتفاع این شهر
به پایهٔ کوه‌های آدوا می‌باشد. ارتفاع این شهر ۲۱۳۰ متر است. در سال ۱۹۸۰ آثار باستانی اکسوم به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده‌شد. مذهب. ۷۵ درصد مردمان اکسوم عضو کلیسای ارتودوکس اتیوپی هستند. دیگر باشندگان این شهر مسلمانان سنی و مسیحیان ناارتودوکس می‌باشند. جمعیت. جمعیت این شهر برپایهٔ آمار ۲۰۰۵ ۴۷،۳۲۰ نفر می‌باشد.
پیشینه ورود اسلام به هند از اواخر سده ۱ قمری (سده ۷ میلادی) و با سقوط شاهنشاهی ساسانی آغاز شد. گسترش اسلام در دوران سلطان محمود غزنوی تصرفات وی در پنجاب ادامه پیدا کرد و در دوران حکومتی گورکانیان هند به اوج خود رسید. ورود اسلام به هند. در زمان پیامبر. هندیان از همان سالهای اول ظهور اسلام از رخداد مکه با خبر می‌شوند و به دنبال آگاهی از آن بوده‌اند. به‌طور نمونه گفته‌اند راجه مالابر پس از مشاهده شق القمر شخصاً به حجاز آمده و پس از ملاقات با پیامبر اسلام، اسلام اختیار می‌کند و پس از زیارت کعبه با اجازه پیامبر
اختیار می‌کند و پس از زیارت کعبه با اجازه پیامبر اسلام برای دعوت اسلامی عازم مالابار می‌شود اما در راه بازگشت فوت می‌کند. اما بنا بر روایاتی دیگر وقتی که خبر ظهور اسلام به راجه مالابار رسید وی هیئتی نزد پیامبر اسلام اسلام فرستاد تا دربارهٔ دین جدید پرس و جو کند و نتیجه را به وی گزارش کنند. آنها وقتی به مدینه رسیدند پیامبر اسلام از دنیا رفته بود. آنها پس از دیدار با ابوبکر و گفتگو دربارهٔ اسلام مسلمان شده و پس از بازگشت مردم سرزمین خود را به اسلام فراخواندند. به‌طور کلی می‌توان گفت که برخلاف شمال و شمال غرب
به‌طور کلی می‌توان گفت که برخلاف شمال و شمال غرب هند اسلام در سواحل جنوبی و جنوب غربی هند به صورت مسالمت آمیز و بدون شمشیر و تنها به واسطه بازرگانان مسلمان نفوذ کرد. این تماس‌ها موجب شد هندی‌ها با مذهب جدید اسلام آشنا شوند و به تدریج مبلغان مذهبی مسلمانان نیز به هند آمدند و مساجدی در هند ساخته شد. شمار هندی‌های مسلمان شده به قدری رو به افزایش بود که حاکم هندی برای نو مسلمانان آنجا قاضی مسلمان می‌گمارد تا امور قضایی را بر اساس احکام اسلامی قضاوت کند. مع الوصف ورود اسلام به شمال و شمال غربی هند برخلاف جنوب و
ورود اسلام به شمال و شمال غربی هند برخلاف جنوب و جنوب غربی همراه با فتوحات اسلامی بوده است. درگیری‌های مقدماتی. در زمان خلیفهٔ دوم تا ایام خلافت عبدالملک بن مروان چندین بار سپاهیان اسلام به حدود مکران و سند حمله بردند و در مواردی برخی از بلاد آن نواحی را نیز به تصرف درآوردند ولی بر روی هم، هیچ‌یک از این اقدامات نتیجهٔ قطعی و نهایی حاصل نشده بود. فتوحات محمد بن قاسم ثقفی. در زمان ولید بن عبدالملک، حجاج بن یوسف والی بصره پادشان سراندیب هدایایی برای حجاج بن یوسف به گروهی از زنان تاجر مسلمان که به سمت حجاز در
به گروهی از زنان تاجر مسلمان که به سمت حجاز در سفر بودند می‌دهد. باد کشتی را به ساحل دیبل یکی از شهرهای ساحلی سند در هند می‌برد و دزدان کالاها را غارت و زنان را اسیر می‌کند. به دنبال این اتفاق حجاج داماد خود محمد بن قاسم را در سال ۹۲ با سپاهی بزرگ روانه سند می‌کند. وی ابتدا دیبل را به تصرف خود درمی‌آورد. داهر پادشاه سند را کشته می‌شود و بتکده عظیم آنجا را با منجنیق خراب می‌کند و در آنجا مسجدی می‌سازد. بعد از آن اکثر شهرهای سند از جمله سربیدس، ساوندری، راور، بیلمان و سرست با صلح و به تصرف مسلمانان در می‌آید
بیلمان و سرست با صلح و به تصرف مسلمانان در می‌آید و در آنها مسجد می‌سازند. سده سوم. بزرگ بن شهریار نقل کرده است مهروک بن رایق از پادشاهان کشمیر در نامه ای از عبدالله بن عمر بن عبدالعزیز می‌خواهد شریعت اسلام را به زبان هندی برای او شرح و توضیح دهد. عبدالله مردی عراقی را که در سند پرورش یافته بود و به زبان هندی آشنا بود را نزد مهروک می‌فرستند و سه سال در آنجا می‌ماند و وی را با اصول اسلام آشنا می‌سازد و قرآن را برایش ترجمه می‌کند. مهروک اسلام می‌آورد ولی از بیم مردم آن را علنی نمی‌کند. سده پنجم. اما جریان
بیم مردم آن را علنی نمی‌کند. سده پنجم. اما جریان اصلی اسلام به هند سه قرن بعد در زمان محمود غزنوی انجام می‌شود و اسلام به مناطق دیگر هند می‌رسد و تنها استان لاهور بعد درگذشتش توسط جانشینش اسلام وارد آن می‌شود. سده هشتم. در قرن ۸ هجری جمعیت مسلمانان در جنوب هند بسیار گسترده بوده است. ابن بطوطه به مناطق جنوبی هند سفر می‌کرد و در همه اجتماعات مسلمانان شرکت می‌کرد و با استقبال روبرو می‌شود. شنوازه پادشاه هندو مذهب یکی از جزایر هند به دست ابوالبرکات مغربی مسلمان می‌شود. ابن بطوطه گفته در سر در یکی از مساجد دیده
می‌شود. ابن بطوطه گفته در سر در یکی از مساجد دیده که نوشته سلطان احمد شنورازه به دست ابوالبرکات مغربی اسلام آورد. دلایل افزایش مسلمانان. جمعیت مسلمانان در هند علت‌های مختلفی داشته است. از جمله اینکه زمینه تجارت و کسب و کار در آنجا بهتر بوده است. از سویی دیگر درگیری و کینه میان هندوها و بوداییان و جینی‌ها و ابطال عقاید یکدیگر باعث گرایش به اسلامی می‌شد. بیشترین گروه‌هایی که به اسلام می‌گرویدند ابتدا بوداییانی بودند که در این مناطق مورد آزار و اجحاف حاکمان قرار داشتند سپس افرادی از طبقه چهارم جامعه هندو که
داشتند سپس افرادی از طبقه چهارم جامعه هندو که از کلیه حقوق محروم بوده و به تحمل سخت‌ترین کارها مجبور بودند. منطقه سند در هند. ساکنان سِند دارای تمدنی کهن با قدمتی چند هزار ساله بوده‌اند که از تمدن‌های ایران و میان‌رودان تأثیر گرفته بودند. فتح سند و ورود و استقرار مسلمانان به آنجا باعث ایجاد تعامل میان مسلمانان سند با بغداد و دیگر مراکز سیاسی و علمی آن روز دنیای اسلام شد و سند به پل ارتباطی هند با دنیای اسلام تبدیل شد. فرهنگ هندی-اسلامی در این منطقه رشد کرد و احادیث نبوی رواج یافت. کتب بسیاری از آثار علمی
و احادیث نبوی رواج یافت. کتب بسیاری از آثار علمی هند در زمینه‌های پزشکی، داروسازی، فلسفه، ستاره‌شناسی و ریاضی به عربی ترجمه شد و دانشمندان هندی و علمای مسلمان به مباحثه و مناظره علمی و مذهبی می‌پرداختند. در این میان برمکیان از جمله یحیی برمکی نقش مهم و مؤثری داشتند. مراسم و اعیاد اسلامی در هند. مسلمانان در هند شاهد برگزاری تمام جشن‌های اسلامی هستند که در سراسر دنیا برگزار می‌شود. علاوه بر جشن، در هند شاهد روز بزرگداشت زیارتگاه‌ها و سالگرد مرگ مقدسین نیز می‌توان بود. تمام مراسم‌های مسلمانان در هندوستان بر
بود. تمام مراسم‌های مسلمانان در هندوستان بر اساس تقویم اسلامی است که چند روزی از سال خورشیدی کمتر است. بنابرین هر سال تاریخ مناسبت‌های مسلمانان تغییر می‌کند. از مهم‌ترین مراسم مسلمانان که در هندوستان برگزار می‌شود، رمضان، محرم، عید میلاد پیامبر و عید قربان است. در این مراسم نماز مخصوص در مساجد، روزه، جشن گرفتن و داد و ستد خواسته‌های مشخص شده انجام می‌شود. (البته شایان ذکر است از آنجا که سال نوی مسلمانان اول محرم می‌باشد این گونه ذکر شده و از طرفی روز عاشورا را هم محرم می‌نامند که مراسم عزاداری برگزار
را هم محرم می‌نامند که مراسم عزاداری برگزار می‌شود) مهم‌ترین مراسم مسلمانان در هند رمضان است که در یک ماه اسلامی به همین نام برگزار می‌شود. این ماه شبیه یک نمایشگاه در سراسر کشور است. منطقهٔ مسلمان نشین، شب هنگام هنوز روشن و سرزنده است و مردم تقریباً تمام شب را بیدار می‌مانند و از غذاهای مرسوم این ماه و نعمت‌های خداوند استفاده و خداوند را شکر و سپاس می‌گوید و شب را به نماز و ستایش خالق یکتا می‌پردازند. تمام روزهای این ماه مردم از کارهای ناپسند دوری وکارهای زشت و بد بیزاری بیزاری می‌جستند واز دستورهای اسلام
و بد بیزاری بیزاری می‌جستند واز دستورهای اسلام پیروی می‌کنند و روزه را هنگام نماز صبح شروع و تا غروب بعد از نماز مغرب ختم و پایان می‌دهند تا شروع اذان صبح دوباره روزه می‌گیرند واین عمل تا پایان ماه رمضان ادامه دارد ودر طی روزه نه چیزی می‌خورند و نه می‌نوشند غیر از این آنها زبان، چشم و گوش خود را ملزم به رعایت اصول اخلاقی و اسلامی می‌کنند ودرست وبا احترام صحبت، از شنیدن حرف‌های بد دوری و از دیدن چیزهای حرام نیز چشم پوشی و دوری می‌کنند البته این اعمال و رفتار در تمامی افراد مسلمان جهان که روزه می‌گیرند را
در تمامی افراد مسلمان جهان که روزه می‌گیرند را می‌توان گفت یکسان است. این اقدامات در تمام این روزها منظم و مرتب است. ودر نهایت بعد از اتمام ماه رمضان مسلمانان به جشن و سرور می‌پردازند و مردم متعلق به مذاهب دیگر هند نیز اشتیاقی زیادی برای برپایی شادمانی دارند که نشان دهندهٔ اتحاد و همبستگی و همدلی مردم در عین تنوع مذهب گوناگون در هند است.
ماهی جنگجوی سیامی (که بدان ماهی بتا یا فایتر هم می‌گویند) گونه‌ای ماهی از خانوادهٔ گورامی و یکی از رایج‌ترین انواع ماهی‌های آکواریوم آب شیرین است. این ماهی بومی جنوب شرق آسیا و کشورهای کامبوج، لائوس، مالزی، اندونزی، تایلند، ویتنام و میانمار است. نام بومی آن در تایلندی "پلا-کَد" یا "پلا-کَت" (ماهی گزنده) است. این ماهی همچنین جانور ملی تایلند است. قلمرو برای این گونه از ماهی بسیار حائز اهمیت است و قرار دادن دو ماهی نر در کنار یکدیگر، به درگیری و مرگ یکی از آن‌ها می‌انجامد این ماهی‌ها در طبیعت در برنج‌زارها و
می‌انجامد این ماهی‌ها در طبیعت در برنج‌زارها و تالاب‌های کم‌عمق و جریان‌های آبی آهسته تکثیر می‌یابند. گر چه زندگی در آب‌های کم عمق یکی از شاخصه‌های این ماهی است، ولی یکی از کلیدی‌ترین فاکتورهای نگهداری این ماهی دمای آب است. از این رو این ماهی بومی مناطق گرمسیری است. به‌طور معمول طول عمر ماهی فایتر ۲–۵ سال است که در بعضی از آن‌ها تا ۸ سال عمر می‌کنند. معمولاً جنس نر در مراکز فروش در سنین ۴–۹ ماهگی بفروش می‌رسند. همچنین جنس نر در آزمایشگاه و آکواریوم شخصی خود تا ۱۰ سال هم عمر می‌کند. ویژگی‌های ظاهری. تغذیه:
تا ۱۰ سال هم عمر می‌کند. ویژگی‌های ظاهری. تغذیه: در طبیعت به‌طور معمول از حشرات تغذیه کرده و در محیط آکواریوم از غذای پولکی، منجمد و خشک شده نیز تغذیه میکند. میگوی آب شیرین، دافنی، کرم شیشه‌ای، کرم خونی و.. نیز می‌توانند برای آن‌ها مناسب باشند. تولید مثل. به‌طور میانگین در جنگجوهای سیامی جنس نر نسبت به ماده تهاجمی‌تر است ولی در کشورهای آسیایی به‌طور معمول ماهیان باله کوتاه تهاجمی‌تر بوده چون قابلیت مانور بیشتری دارند. میزان هم آوری این آبزی زیبا به‌طور میانگین ۷۰۰ تخم است که با توجه به اینکه این تخم‌ها
۷۰۰ تخم است که با توجه به اینکه این تخم‌ها بسیار کوچک می‌باشند لاروهای تولید شده قادر به استفاده از آرتمیا نمی‌باشند لذا می‌بایست از آب سبز برای تغذیه لاروهای این ماهی استفاده کرد. متوسط عمر کمتر از سه سال بوده و هنگامی که زیر یک سال سن دارند در تولید مثل موفق‌تر می‌باشند. تولید مثل آن‌ها در لانه حبابی و بدون احتیاج به آکواریوم بزرگ صورت می‌پذیرد. درجه سختی آب شیر کاملاً برای فایتر مناسب است. جهت از بین بردن کلر آب هم می‌توان از مواد ضد کلر استفاده نمود و هم اینکه مقدار مورد نیاز آب را جوشانده و پس از خنک
اینکه مقدار مورد نیاز آب را جوشانده و پس از خنک شدن و رسیدن به دمای اتاق، از آن استفاده نمود. آب. این گونه ماهی جنگجوی سیامی ترجیح می‌دهد در دمای آب حدود ۷۵–۸۲ درجه فارنهایت (۲۴–۲۸ درجه سانتیگراد) باشد، اما به‌طور موقت در دمای ۵۶ درجه فارنهایت (۱۳ درجه سانتیگراد) یا ۹۵ درجه فارنهایت (۳۵ درجه سانتیگراد) زنده می‌ماند. هنگامی که در هوای سردتر نگهداری می‌شود، بخاری‌های آکواریوم توصیه می‌شود. ماهی جنگجوی سیامی تحت تأثیر سطح آب است. سطوح ایده‌آل برای بالغ‌ها در pH طبیعی (۷٫۰) است. با این حال بالغ نسبت به سطوح pH
طبیعی (۷٫۰) است. با این حال بالغ نسبت به سطوح pH کمی تحمل می‌شود. آن‌ها دارای اندام شناخته شده به عنوان اندام پرچم دار هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد تا هوا را در سطح آب نفس بکشند. این اندام به این معنا بود که ماهی‌ها را در آکواریوم‌های غیرقابل نگهداری نگهداری می‌شوند، اما این یک تصور غلط است، زیرا کیفیت آب فقیر باعث می‌شود همه ماهی‌های گرمسیری، از جمله جنگجوی سیامی، بیشتر حساس به بیماری‌هایی مانند پوسیدگی باله شود. به‌طور منظم رژیم غذایی صحیح حفظ و تغذیه باعث می‌شود، ماهیان مبارزه سیامی معمولاً ۳ تا ۵ سال
می‌شود، ماهیان مبارزه سیامی معمولاً ۳ تا ۵ سال در اسارت زندگی کنند، اما ممکن است در موارد نادر ۷ تا ۱۰ سال زندگی کنند.
لا دِفانس (به فرانسوی: La Défense) حومه مهم شهر پاریس است. این منطقه یکی از بزرگترین و مهمترین مراکز اقتصادی تجاری اروپا محسوب می‌شود. منطقه دفانس در حاشیه غربی شهر پاریس واقع شده و در امتداد محور خیابان شانز الیزه قرار دارد. این منطقه میزبان بسیاری از دفاتر و شرکت‌های بزرگ و رده اول جهان است. این منطقه در سال ۱۹۵۸ توسط دولت فرانسه بدین منظور ساخته شد. در مجموع حدود ۳٫۵ میلیون متر مربع فضای اداری در این منطقه قرار دارد که تشکیل دهنده بزرگترین منطقه تجاری و اقتصادی اروپا است. طاق بزرگ که میزبان وزارت حمل و
اقتصادی اروپا است. طاق بزرگ که میزبان وزارت حمل و نقل فرانسه است نیز در این محل قرار دارد. نام محله. لادفانس نام خود را از نام مجسمه لادفانس دو پاریس که به افتخار سربازانی که در طی جنگ فرانسه و پروس از شهر دفاع کردند به عاریت گرفته‌است.
مؤسسه فناوری ایلینوی یا ایلینوی تک (، به اختصار IIT)، یک دانشگاه خصوصی با ۵ پردیس دانشگاهی در شهر شیکاگو در ایالت ایلینوی ایالات متحده آمریکا است. رشته‌ها. این دانشگاه رشته‌های مهندسی، علوم، روانشناسی، معماری، بازرگانی، ارتباطات، فناوری صنعتی، فناوری اطلاعات، طراحی و حقوق دارد و عضو است. پیشینه. انستیتوی طراحی که در سال ۱۹۳۷ توسط لاسلو موهولی-ناگی در شیکاگو تأسیس شد، در سال ۱۹۴۹ با مؤسسهٔ ایلینوی تک ادغام شد. این دانشگاه در سال ۱۹۴۰ از ادغام مؤسسه فناوری آرمر (۱۸۹۳) و مؤسسه لویس (۱۸۹۵) شکل گرفت. در سالهای
(۱۸۹۳) و مؤسسه لویس (۱۸۹۵) شکل گرفت. در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، این دانشگاه یکی از بزرگترین دانشکده‌های مهندسی کشور را دارا بود. پیشینه معماری. این دانشگاه به‌ویژه در رشته معماری دارای شهرت بسیار بالایی در تاریخ است. لودویگ میس فن در روهه در این مؤسسه تدریس می‌کرد. او در واقع معمار پردیس کنونی این دانشگاه است که امروزه یکی از آثار ملی فرهنگی آمریکا است. دیری نپایید که اسکیدمور، اوینگز و مریل پس از لودویگ میس فن در روهه عهده‌دار توسعه پردیس دانشگاه گردید. آثار رم کولهاس و هلموت یاهن نیز به ارزش هر چه
آثار رم کولهاس و هلموت یاهن نیز به ارزش هر چه بیشتر این مؤسسه از نظر معماری افزودند تا جایی که در ۱۹۷۶ توسط مؤسسه معماران آمریکا در زمره ۲۰۰ آثار برتر معماری آمریکا قید گردید. ایرانیان آی‌آی‌تی. محسن سازگارا، محمد شاهیده‌پور و منوچهر مزینی از جمله دانش آموختگان این دانشگاه هستند. افتخارات. سه برنده جایزه نوبل با این دانشگاه عجین هستند:
منبع. Wikipedia contributors, "245 BC," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=245_BC&amp;oldid=213896235 (accessed June 19, 2008).
تیموتی جان راسرت (۷ مه ۱۹۵۰ - ۱۳ ژوئن ۲۰۰۸) خبرنگار ٬ روزنامه‌نگار و وکیل آمریکایی بود. وی به مدت ۱۶ سال مجری برنامه دیدار با مطبوعات (Meet the Press) در خبرگزاری ان‌بی‌سی بود. وی همچنین رئیس دفتر خبرگزاری ان‌بی‌سی در واشینگتن بود. راسرت برنامه گفتگویی به نام «تیم راسرت» توسط خبرگزاری ان‌بی‌سی در تعطیلات آخر هفته را اجرا می‌کرد. وی خبرنگار و مهمان مکرر تودی شو و هاردبال بود. راسرت بسیاری از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را پوشش داده، و نظرسنجی وال استریت جورنال را در اخبار شبانه ان‌بی‌سی در زمان انتخابات
را در اخبار شبانه ان‌بی‌سی در زمان انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ آمریکا ارائه کرد. مجله تایم راسرت را در لیست «۱۰۰ نفر با نفوذ و قدرت در جهان»، در سال ۲۰۰۸ قرار داد. دوران جوانی. راسرت در شهر بوفالو، ایالت نیویورک در کشور آمریکا در خانواده کاتولیک آمریکایی ایرلندی متولد شد. مادر او الیزابت (بتی)، خانه‌دار، و پدرش تیمیثی جوزف «راس بزرگ» راسرت، سپور و راننده کامیون روزنامه بود. که ۳۰ سال با هم زندگی کردند و در سال ۱۹۷۶ از هم جدا شدند. راسرت دومین فرزند، از چهار فرزند خانواده بود؛ و خواهران او بتی ان («بی اِی»)،
خانواده بود؛ و خواهران او بتی ان («بی اِی»)، کثلین («کیثی») و پاتریسیا («تریش») هستند.وی تحصیلات یسوعیون خود را از دبیرستان کنیسیوی در بوفالو تمام می‌کند. سپس فوق دیپلم خود را از دانشگاه جان کارول دریافت می‌کند؛ و به عنوان شاگرد اول از دانشکده حقوق کلیولند- مارشال در دانشگاه ایالتی کلیولند فارغ‌التحصیل می‌شود. شغل. راسرت کارش را با گذراندن امتحان حقوق در نیویورک و واشنگتن دی سی شروع کرد. بعد با پتریک موینیهان دمکرات نیویورکی در انتخابات سنای آمریکا در سال ۱۹۷۶ کار کرد. سپس به عنوان رئیس ستاد موینیهان از
۱۹۷۶ کار کرد. سپس به عنوان رئیس ستاد موینیهان از سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۲ خدمت کرد. وی سپس با ماریو کومو دمکرات نیویورکی در انتخابات فرمانداری در سال ۱۹۸۲ کار کرد؛ و به عنوان مشاور در دفتر فرماندار در آلبانی در سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ خدمت کرد. راسرت در سال ۱۹۸۴ سیاست را کنار گذاشت و به دفتر خبرگزاری ان‌بی‌سی در واشینگتن پیوست. در سال ۱۹۸۵، اولین سخنرانی پاپ ژان پل دوم را در آمریکا ترتیب داد. وی در سال ۱۹۸۸ به عنوان رئیس دفتر خبرگزاری ان‌بی‌سی در واشینگتن انتخاب شد و چندی بعد به معاونت خبرگزاری ان‌بی‌سی ترقی
شد و چندی بعد به معاونت خبرگزاری ان‌بی‌سی ترقی یافت. دیدار با مطبوعات. راسرت برنامه صبح‌های یک شنبه به نام «دیدار با مطبوعات» (Meet the Press) را در سال۱۹۹۱ بدست گرفت و طولانی‌ترین مجری برنامه شد. نام برنامه به دیدار با مطبوعات توسط تیم راسرت تغییر کرد و بنا به درخواست وی، در سال ۱۹۹۲ برنامه به صورت برنامه یک ساعته تبدیل شد. همچنین برنامه به دلیل مصاحبه با افراد بزرگ دولتی نوجه مردم را به خود جمع کرد؛ به طوری که بیش از ۴ میلیون نفر هر هفته به این برنامه نگاه می‌کردند. راسرت سعی می‌کرد قبل از مصاحبه بسیار
می‌کردند. راسرت سعی می‌کرد قبل از مصاحبه بسیار در مورد مهمان برنامه تحقیق کند. وی به‌دنبال نقل قول‌ها و تصاویر و ویدیوهایی می‌گشت که متناقض با سخنان اخیر مهمان برنامه باشد و در برنامه آن‌ها را بیان می‌کرد و نشان می‌داد و از مهمان برنامه درخواست می‌کرد که موضع خود را در مورد آن مطلب مشخص کنند. پوشش خبرهای سیاسی و مناظرات. در زمان پوشش‌های خبری در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۰۰، راسرت تعداد مورد امکان خروجی هیئت انتخاب کنندگان رئیس جمهور را به وسیلهٔ تخته وایت‌بورد و ماژیک در زمان اجرای برنامه حساب
تخته وایت‌بورد و ماژیک در زمان اجرای برنامه حساب کرد و به‌طور فوق‌العاده و بیاد ماندنی‌ای خروجی را جمع کرد و آن را وابسته به «فلوریدا، فلوریدا، فلوریدا» اعلام کرد. تیوی گاید آن لحظه را جزو یکی از ۱۰۰ لحظه بزرگ در تاریخ تلویزیون اعلام کرد. راسرت دوباره به‌درستی پیش‌بینی کرد که آخرین میدان جنگ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۰۴، «اوهایو، اوهایو، اوهایو» است. در برنامه توکر در ام‌اس‌ان‌بی‌سی، راسرت آخرین میدان جنگ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۰۸ را نیومکزیکو، کلرادو، آریزونا و نوادا اعلام
۲۰۰۸ را نیومکزیکو، کلرادو، آریزونا و نوادا اعلام کرد و گفت: «اگر دمکرات‌ها از سه ایلات از ایلات گفته شده پیروز خارج شوند، آن‌ها می‌توانند در اوهایو و فلوریدا ببازند، و ریاست جمهوری را از آن خود کنند.» نویسنده. راسرت کتاب پر فروش «من و راس بزرگ»، شرح زندگی شخصی خود را در سال ۲۰۰۴ نوشت؛ که شرح وقایع زندگی خود در جنوب بوفالو در یک خانواده ایرلندی- آمریکایی طبقه کارگر و تحصیلاتش در دبیرستان کنیسیوس است. پدر راسرت تیمیثی جوزف راسرت، «راس بزرگ»، سرباز قدیمی جنگ جهانی دوم بود که بعد از جنگ در دو شغل کار می‌کرد،
جهانی دوم بود که بعد از جنگ در دو شغل کار می‌کرد، برداشتن ارزش‌های قوی خانواده تأکید می‌کرد، با ایمان بود، و هیچ وقت از راه میان‌بر به هدف‌هایش نرسید. راسرت ادعا کرد که بیش از ۶۰۰۰۰ نامه از مردم دربارهٔ تجربه‌های خودشان با پدرانشان دریافت کرده‌بود. وی کتاب «حکمت پدرانمان: درس‌ها و نامه‌ها از طرف دختران و پسران» که مجموعه‌ای از نامه‌های مردم به او بود را در سال ۲۰۰۵ منتشر کرد. این کتاب هم مانند کتاب قبلی او جزو پرفروش‌ترین کتاب‌ها قرار گرفت. نشان‌ها. راسرت در طول زمان کاریش ۴۸ دکترای افتخاری و تعداد زیادی
در طول زمان کاریش ۴۸ دکترای افتخاری و تعداد زیادی نشان به دلیل برتریش در روزنامه‌نگاری دریافت کرد. نشان‌های وی شامل نشان ادوارد آر مرّو (Edward R. Murrow) از طرف سرپرست انجمن رادیو و تلویزیون، نشان جان پیتر زنگر (John Peter Zenger) آزادی رسانه‌ها، نشان لژون روزنامه‌نگاران آمریکایی (the American Legion Journalism)، نشان رسانه سربازان قدیمی جنگ‌های خارجی، نشان مدال افتخار روزنامه‌نگار جامعه و غیره هستند. راسرت همچنین نشان امی را در سال ۲۰۰۵ به دلیل پوشش مراسم دفن رونالد ریگان ریس جمهور سابق آمریکا دریافت
دفن رونالد ریگان ریس جمهور سابق آمریکا دریافت کرد. ایالت‌های آبی و ایالت‌های قرمز. بر طبق واشینگتن پست، عبارت «ایالت‌های آبی و ایالت‌های قرمز» برای اولین بار توسط تیم راسرت بیان شد. این عبارت به ایالت‌های ایالات متحده آمریکا اشاره می‌کند که ساکنان آن‌ها در انتخابات ریاست جمهوری به‌طور برجسته‌ای به حزب جمهوری خواه یا حزب دموکرات رای می‌دهند. زندگی شخصی. راسرت و مرین اورث در مجمع ملی دمکرات در سال ۱۹۷۶ با هم آشنا شدند؛ و در سال ۱۹۸۳ با هم ازدواج کردند. اورث از سال ۱۹۹۳ خبرنگار مخصوص ونیتی فیر است. پسرشان
از سال ۱۹۹۳ خبرنگار مخصوص ونیتی فیر است. پسرشان لوک، در سال ۲۰۰۸ از دانشکده بوستون فارغ‌التحصیل شد و وی به همراه جیمز کارویل مجری رادیو اکس‌اام برنامه ورزش ۶۰/۲۰ است. راسرت به صورت مختصری در برنامه تلویزیونی آدم‌کش بازی کرد. مرگ. راسرت کمی پس از ساعت ۱:۳۰ در بعد از ظهر ۱۳ ژوئن ۲۰۰۸ در دفترش، که در دفتر خبرگزاری ان‌بی‌سی در واشنگتن است، غش کرد. وی در حال آماده شدن برای برنامه دیدار با مطبوعات یکشنبه‌ها بود. بقول برایان ویلیامز در زمان سخنرانیش در مرکز کندی در ۱۸ ژوئن، آخرین کلمه‌های راسرت «چه اتفاقی دارد
در ۱۸ ژوئن، آخرین کلمه‌های راسرت «چه اتفاقی دارد می‌افتد؟»، بود و بعد غش کرد. یکی از کارمندان شروع به تنفس مصنوعی دادن به او می‌کند، در حالی که او نیازمند سی‌پی‌آر بود. بعد راسرت را به بیمارستان سیبلی بردند. در ساعت ۲:۲۳ دقیقه اعلام کردند که او مرده‌است. پیوند به بیرون. زندگی‌نامه تیم راسرت
اَبَرشَهر یا اَبهَرشَهر؛ نام یکی از استان‌های شاهنشاهی ساسانی، به مرکزیت شهر نیشابور است که با ربع نیشابور (خراسان غربی) در دوره‌ اسلامی مطابقت می‌کند. این ناحیه، در متون پهلوی، با دریاچه سوور که آذربرزین مهر در کنار آن قرار داشته، پیوند خورده است. ابرشهر، یکی از استان‌های ایران در دوران پیش از اسلام، و فرمانروا یا مرزبان این ایالت، لقب اختصاصی کنارنگ داشته است. این استان در محدوده خراسان امروزی قرار داشت و از غرب با ماد، از شمال غرب با هیرکانی، از شمال شرق با مرگوش و از جنوب شرق با هرو همسایه بود.
شرق با مرگوش و از جنوب شرق با هرو همسایه بود. مارکوارت، ابرشهر را یکی از استان‌های سرزمین خراسان دانسته و آن‌ها را چنین برشمرده است: کمش، ورکان، اپرشهر، مرو، مروت، کدشان، گزکان، دزروئین. نام‌شناسی. «ابرشهر» (آوانویس پهلَوی به لاتینی: aparōk šatr یا apar šatr) در منابع مختلف، این نام به صورت‌های اَبَرشَهر، آبِرْشهر، اَبْرَشهر، بَرْشَهر، اَپَرْاَشْخَرْهْ، اَپْرْشهر، اپرنک‌شهر و … ضبط شده است. در سکه‌های ساسانی به صورت مخفف اپر (pr') و در سکه‌های عربی-ساسانی به شکل اپرش (prs') و اپرشس (prss') ضبط شده است. ابن
شکل اپرش (prs') و اپرشس (prss') ضبط شده است. ابن فقیه و مقدسی، از ابرشهر با عنوان ایرانشهر یاد کرده‌اند و لسترنج، این نام را عنوان دولتی، رسمی یا افتخاری این شهر دانسته است. حضور و فعالیت عشایر «اپرنی» یا اَپَرَک از اقوام داهه –بنیان‌گذاران حکومت اشکانی- در این ناحیه، باعث شده تا ابرشهر، مأخوذ از نام ایشان و در اصل «اپرنک شهر» یا اپرک‌شهر دانسته شود. اپرنی‌ها از پارتیان، یعنی بنیان‌گذاران سلسله اشکانی بودند. عشیره اپرنی، تیره‌ای از سه قبیلهٔ اصلی بود که اتحادیهٔ عشایر «داهه» را به وجود آورده بودند. برخی،
عشایر «داهه» را به وجود آورده بودند. برخی، اپرنی یا اپرنگ را مهم‌ترین این سه قبیله، ابرشهر را به اپرنگ، منسوب می‌دانند. اهمیت و موقعیت منطقهٔ ابرشهر در سرزمین پارت، که در دوران اشکانی پررونق بود، بر این نظر که اپرنک شهر، صورت کنونی ابرشهر است می‌افزاید. نظریه دیگر دربارهٔ نام ابرشهر، با در نظر گرفتن «اَبَر» به معنی بالا، بالای و بَر به دست می‌آید. در این معنی، ابرشهر، «شهر بالا» معنی می‌شود. اصطلاح اپر/ابرشهر، شاید از نامی کهن، ریشه گرفته باشد که به مفهوم شهر بالای هخامنشیان، یا شهربانی بالای سلوکیان است.