payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دی-لوئیس، که توسط سخنگوی او در ژوئن ۲۰۱۷ اعلام شد، او در مصاحبه‌ای با مجله "دبلیو" در جواب این سؤال که آیا اکنون که بازنشستگی‌اش را اعلام کرده احساس بهتری دارد یا نه، پاسخ داد: «هنوز نه. غم بزرگی احساس می‌کنم؛ ولی احساس درستی است. اگر قرار بود مرحلهٔ شورانگیزی باشد به یک زندگی تازه، چقدر عجیب می‌شد. من از سن ۱۲ سالگی به بازیگری علاقه‌مند شدم، و در آن سال‌ها، هیچ چیز جز سالن نمایش برایم اهمیتی نداشت. وقتی کارم را شروع کردم مسئله برایم رستگاری بود. حالا، می‌خواهم دنیا را به سیاقی دیگر بکاوم.» فیلم‌شناسی و
دنیا را به سیاقی دیگر بکاوم.» فیلم‌شناسی و نقش‌های تئاتر. در طی ۳۸ سال سابقه کاری، دی-لوئیس تنها در ۲۱ فیلم، ۸ برنامه تلویزیونی (اعم از فیلم، سریال و نمایش) و ۱۵ نمایش ظاهر شده است که این خود گویای کم‌کاری وی می‌باشد. سبک فیلم‌های او در طیف گسترده‌ای از ژانرهای سینمایی قرار دارد، که این سبک‌ها شامل زندگی‌نامه‌ای، حماسی، درام، درام-ورزشی، موزیکال، کمدی و اقتباس‌هایی از نویسندگان آمریکایی می‌باشد. دوران حضور او در تئاتر کوتاه بود، به گونه‌ای که تنها در دهه ۷۰ میلادی در عرصه نمایش فعالیت داشت. دلیل این حضور
میلادی در عرصه نمایش فعالیت داشت. دلیل این حضور کوتاه هم دیدن روح پدرش روی صحنه نمایش در سال ۱۹۸۹ بود. با این حال، او در نمایش‌هایی از شکسپیر همچون "رومئو و ژولیت" و "رؤیای شب نیمه تابستان"، در نقش اصلی ظاهر شد. فیلم‌های برجسته: نقش‌های تئاتر برجسته: پیوند به بیرون. ! colspan="3" style="background: #DAA520;" | جایزه اسکار
لیو جی یک محقق و عالم مسلمان اهل چین بود. زندگی. او در ۱۶۵۵ میلادی در نانجینگ به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در نزد پدرش لیو سانجی، آموخت. لیو جی در سن ۱۲ سالگی نزد یوان روکی به پژوهش پرداخت. و از ۱۵ سالگی به آموختن عربی و فارسی پرداخت. سپس، بسیاری از متون هندی و کتب و رسالات غربی را خواند. همچنین به دیدار اساتید و دوستانش در پکن، شوجن، هانگ جو، شاندونگ و هنان رفت و از تعالیم آنها برخوردارشد. او در سال‌های بعد، به نانجینگ بازگشت و به رغم زندگی بسیار فقیرانه‌ای که داشت، تمام همت خود را مصروف ترجمه متون
که داشت، تمام همت خود را مصروف ترجمه متون اسلامی کرد. او در ۱۷۳۹ میلادی درگذشت. آثار. لیوجّی صاحب سه‌گانهٔ تیِن‌فانگ است: او لوایح جامی را نیز به چینی برگردانده است.
پیترو دلا واله (زاده ۱۵۸۶ - درگذشته ۱۶۵۲) نویسنده، شرق‌شناس و جهانگرد ایتالیایی بود که به چند کشور شرقی سفر کرد. زندگی‌نامه. او در خانواده‌ای اشرافی در رم به‌ دنیا آمد. مدتی به تحصیل ادبیات پرداخت و زبان‌های لاتین و یونانی را آموخت. پس از شکست در عشق تصمیم گرفت به زیارت سرزمین مقدس برود. نخست در هشتم ژوئن ۱۶۱۴ با کشتی گران دلفینو از ونیز عازم قسطنطنیه شد و یک سال در آنجا ماند. سپس از آنجا رهسپار آسیای کوچک و مصر شد و از راه صحرای سینا به اسرائیل رفت و پس از دیدار اورشلیم به بغداد مسافرت کرد و به قصد دیدن
دیدار اورشلیم به بغداد مسافرت کرد و به قصد دیدن آثار تمدن بابل از شهر حله نیز دیداری نمود. سپس به بغداد بازگشت و با بانو سیتی معانی دوشیزه هجده ساله آسوری مسیحی ازدواج نمود در این مدت زبان ترکی و کمی عربی آموخت. پیترودلاواله پس از ازدواج در تاریخ ۴ زانویه ۱۶۱۷ همسان با ۲۵ ذیحجه ۱۰۲۵ به اتفاق همسر و چند تن از ملازمان با کاروانی از راه همدان و گلپایگان به اصفهان رفت. در این زمان شاه عباس در اصفهان نبود و در فرح آباد در کنار دریای کاسپین به سر می‌برد. بعد از مدتی ماندگاری و بازدید از شهر اصفهان در اکتبر سال
مدتی ماندگاری و بازدید از شهر اصفهان در اکتبر سال ۱۶۲۱، این شهر را به جنوب ایران و شهر شیراز ترک می‌کند. در سال ۱۶۲۲ وارد سواحل جنوبی ایران می‌شود و همسر او به دلیل بیماری در می‌گذرد. در زمان جنگ شاه عباس برای بیرون راندن پرتغالی‌ها از جزیره هرمز، از ایران به سوی هند رفت. مدتی در هند سفر کرد و بعد از راه بصره و بندر اسکندرون و قبرس به رم بازگشت و مورد استقبال پاپ اوربان هشتم قرار گرفت. گفته می‌شود نخستین مورد مستند بردن گربه ایرانی به اروپا به دست او بوده‌ است. او در سال ۱۶۵۲ در شهر رم از دنیا رفت.
بوده‌ است. او در سال ۱۶۵۲ در شهر رم از دنیا رفت. سفرنامهٔ وی بنام Cose e parole nei viaggi di Pietro Della Valle حاوی قسمت مهمی در بارهٔ ایران صفوی است. زادروز. پیترو دلاواله در یازدهم آوریل سال ۱۵۸۶ در خانواده‌ای اشرافی و کاتولیک متعصب در شهر روم زاده شد. پدرش پمپئو و مادرش جوانا آلبرینی نام داشتند. خانواده وی یکی از کهن‌ترین و اصیل‌ترین خانواده‌های رم محسوب می‌شد از دوران کودکی پیترو آگاهی زیادی در دست نیست جز این که به اقتضای رسوم اصیل زادگان زمان خود به آموختن لاتین پرداخت و آن زبان را به خوبی یاد
به آموختن لاتین پرداخت و آن زبان را به خوبی یاد گرفت. چنان‌که فرهنگستان ظرفا که از مهم‌ترین مجامع علمی و ادبی شهر رم به‌ شمار می‌آمد و شرط پذیرفته شدن در آن علاوه بر اصالت نسب، داشتن پایه و مایه علمی کافی بود وی را به عضویت پذیرفت و خیلی زود پیتروی جوان توانست با ایراد خطبه‌های رسا در این انجمن به چشم بیاید. در آن زمان اصیل زادگان می‌بایست به آداب شوالیه گری آشنا می‌شدند و فن شمشیربازی را فرا می‌گرفتند به همین جهت دلاواله به یادگیری مختلف فنون نظامی نیز پرداخت. در سال ۱۶۱۱ همراه با ناوگان اسپانیا برای
پرداخت. در سال ۱۶۱۱ همراه با ناوگان اسپانیا برای مقابله با راهزنان دریای مدیترانه عازم شمال آفریقا شد. به طوری که خود او تعریف می‌کند این لشکرکشی به یک جنگ جدی منجر نشد و در نتیجه به رم برگشت. در آنجا عاشق دختری شد و این عشق به نافرجامی کشیده شد و در نتیجهٔ این شکست دلاواله غمگین و سرخورده شهر رم را ترک کرد. آغاز سفر به شرق. پیترو دلاواله به اصرار دوست خود تصمیم گرفت که به مشرق زمین سفر کنند و در هشتم ژوئن سال ۱۶۱۴ با کشتی از ونیز عازم قسطنطنیه شد. اقامت در قسطنطنیه تا سپتامبر سال ۱۶۱۵ به طول انجامید در
در قسطنطنیه تا سپتامبر سال ۱۶۱۵ به طول انجامید در مدت اقامت ۸ماهه اش در قسطنطنیه و در قلمرو عثمانی زبان ترکی را آموخت و سپس از آنجا به سوی آسیای صغیر و مصر رفت و بعد از طریق صحرای سینا به فلسطین رفته و پس از زیارت بیت‌المقدس به دمشق و حلب رفت. بعد از آن به بغداد سفر کرد و به قصد مشاهده آثار تمدن قدیم بابلی‌ها از شهر حله نیز دیدن کرد و بعد از بازگشت مجدد به بغداد در آنجا با بانو معانی جویری، دوشیزه ۱۸ ساله آسوری مسیحی ازدواج کرد. این ازدواج در سال ۱۶۱۶ اتفاق افتاد و بعد از آن بانو معانی تا زمان مرگِ خود
افتاد و بعد از آن بانو معانی تا زمان مرگِ خود شوهرش را در سفرهای پرماجرایش همراهی کرد. در سال ۱۶۱۷ در حالی که ایران و عثمانی در جنگ بودند با همسرش راهی ایران شد. او از طریق همدان و گلپایگان به اصفهان رفت و پس از رسیدنشان به اصفهان به دستور شاه عباس اول در یکی از منازل وی ساکن شدند. چون شاه عباس آن موقع در اصفهان نبود و در فراح آباد واقع در کنار دریای خزر به سر می‌برد جهانگرد ایتالیایی بعد از مدتی اقامت در اصفهان در ژانویه ۱۶۱۸ مطابق با محرم سال ۱۰۲۷ قمری از راه کویر و فیروزکوه به مازندران رفت و در شهر اشرف
راه کویر و فیروزکوه به مازندران رفت و در شهر اشرف شاه عباس او را به حضور پذیرفت و مذاکراتی میان آنها شکل گرفت که نویسنده با دقت هرچه تمام تر آن را شرح می‌دهد. شاه عباس از همان وهله اول با جهانگرد ایتالیایی با مهربانی بسیار رفتار می‌کند و همین امر باعث می‌شود که او مدتها در دربار ایران بماند و در همه جا شاه را همراهی کند. هدف از سفر به ایران. دلاواله، به گفته‌ی خود، از آمدن به ایران چند هدف داشت: نخستین هدف ارضای حس کنجکاوی و کسب شهرت برای خود، خانواده و سرزمینش بود. دلاواله خود را با اسکندر و هومر مقایسه
بود. دلاواله خود را با اسکندر و هومر مقایسه می‌کرد و در آرزوی شهرتی مثل آنها بود. دیگر اینکه در یک لشکرکشی نظامی علیه ترکان عثمانی شرکت کند و تا جای ممکن انتقام بدرفتاری‌هایی را که عثمانی نسبت به مسیحیان انجام می‌داد بگیرد؛ و دیگر اینکه اسبابی فراهم سازد تا مسیحیان مقیم عثمانی، که در وضع بدی به سر می‌بردند، به ایران، که نسبت به اتباع مسیحی خود در کمال مهربانی رفتار می‌کرد، مهاجرت کنند. در حقیقت، رفتارعالی شاه عباس با ارامنه و سایر مسیحیان و آزادی کاملی که آنان در به‌جای‌آوردن آداب و رسوم مذهبی خود داشتند
آنان در به‌جای‌آوردن آداب و رسوم مذهبی خود داشتند چنان این جهانگرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد که او در این باره زبان به تعریف و تمجید از شاه ایران می‌گشاید و از شاهزادگان کشورهای غربی که علیرغم هم کیشی و هم خونی نسبت به آزار و شکنجه مسیحیان مقیم عثمانی بی اعتنا بودند انتقاد می‌کند. او به همراه شاه عباس عازم اردبیل می‌شود تا از نزدیک شاهد جنگ‌های ایران و عثمانی باشد و داستان فتح ایرانیان را در این جنگ به تفصیل بیان می‌کند. بعد از خاتمه جنگ دلاواله گرفتار بیماری سختی شد. بر اساس آنچه خود او شرح می‌دهد می‌توان
سختی شد. بر اساس آنچه خود او شرح می‌دهد می‌توان نتیجه‌گیری کرد که این بیماری مالاریا بوده، و او در موقع اقامت در فرح آباد مازندران به این بیماری مبتلا شده بود. او به اصفهان برمی گردد و در آنجا با معالجات مداوم و استراحت بهبود می‌یابد. پس از بهبودی حدود ۴ سال در اصفهان اقامت داشت و پس از آن تصمیم گرفت از راه هندوستان به ایتالیا برگردد. سفر به هند. در اکتبر سال ۱۶۲۱ جهانگرد ایتالیایی اصفهان را ترک می‌کند و از شیراز و تخت جمشید دیدن می‌کنند و در سفرنامه خود گفتنی‌های جالب و مفیدی در این باره می‌نویسد در آن
گفتنی‌های جالب و مفیدی در این باره می‌نویسد در آن زمان متوجه نمی‌شود این خرابه‌های باقی‌مانده چه بنایی باشکوهی است و حدسیات مختلفی می‌زند ولی چنان با دقت مشاهدات خود را شرح می‌دهد که بعداً وقتی یک نقاش هلندی از روی این توصیفات تصویری تخیلی به ترجمه کتاب به زبان هلندی اضافه می‌کند شباهت زیادی به بین آن و خرابه‌های تخت جمشید آنطور که واقعاً هست به وجود دارد. با توجه اینکه این سفرنامه‌نویس با وجودی که موفق به خواندن کتیبه‌های آن جا نمی‌شود ولی درک می‌کند که نوشته‌های آنها برخلاف خطوط اسلامی از چپ به راست است
آنها برخلاف خطوط اسلامی از چپ به راست است و این استنباط از روی شواهد و قراینی برایش حاصل می‌شود که نشان دهنده هوش و ذکاوت و توجه خاص او است. وی سپس به قصد هند عازم سواحل جنوب می‌شود ولی در ۳۰ دسامبر ۱۶۲۲ بانو معانی که بر اثر سفرهای متعدد خسته و آزرده شده بود و تحمل آب و هوای منطقه را نداشت در میناب درگذشت. دلاواله شرح بیماری و درگذشت او را در یکی از نامه‌های خود با سوز و گداز خاصی بیان می‌کند و او که عشق و علاقه زیادی نسبت به همسر خود داشت با تحمل زحمات فراوان جسد او را مومیایی می‌کند و آن را در تابوتی
فراوان جسد او را مومیایی می‌کند و آن را در تابوتی قرار می‌دهد و در طول تمام مسافرت‌های بعدی همراه خود می‌برد تا بالاخره پس از رسیدن به شهر روم همسر محبوبش را در مقبره خانوادگی دفن کند. وقتی که به سواحل خلیج فارس رسید در آن زمان جنگ‌های هرمز به شدت جریان داشت و ایرانیان به کمک ناوگان انگلیسی قلعه پرتغالی‌ها را محاصره کرده و مشغول بیرون راندن آنها بودند و ادامهٔ مسافرت امکان‌پذیر نبود در نتیجه به لار رفت و در ژانویه ۱۶۲۳ از طریق بندر گمبرون (بندرعباس فعلی) با کشتی راهی هند می‌شود و بعد از ۲۰ روز سفر در دریا
کشتی راهی هند می‌شود و بعد از ۲۰ روز سفر در دریا در سورت پا به زمین گذاشت. دوره اقامت این جهانگرد در هند حدوداً ۲۰ ماه به طول انجامید و در ظرف آن مدت به اطراف این کشور پهناور مسافرت می‌کند و خاطرات خود را طبق معمول یادداشت می‌کند. در نوامبر ۱۶۲۴ دلاواله در بندر گوا به کشتی نشست و قصد میهن نمود. از راه بندر گوا به مسقط سپس به بصره و حلب و از طریق دریای مدیترانه به ناپل رفت و سرانجام در ۱۶۲۶ پس از ۱۲ سال به رم بازگشت. در آنجا مورد محبت پاپ اوربان هشتم قرار گرفت و از ملازمان خاص او شد. دلاواله روز ۲۵ ژوئیه
گرفت و از ملازمان خاص او شد. دلاواله روز ۲۵ ژوئیه جسد مومیایی شده همسر خود را که با تحمل سختی‌های فراوان به رم آورده بود در آرامگاه خانوادگی واقع در کلیسای آراچلی که بر روی تپه معروف مرکز شهر واقع شده به خاک سپرد. سپس با یک دختر گرجی به نام ماریا تیناتین زیبا که شرح زندگی او در سفر نامه‌اش آمده است ازدواج کرد و از او صاحب ۱۴ فرزند شد. ماریا تیناتین دختر یکی از صاحب منصبان گرجستان بود و چون پدرش در جنگ با شاه عباس کشته شده بود بانو معانی، همسر دلاواله، دخترک را به نزد خود آورد و در تربیت او تلاش کرد. بعد از
را به نزد خود آورد و در تربیت او تلاش کرد. بعد از مرگ بانو معانی، این دخترک پیترو دلاواله را در تمام سفرهای بعدی همراهی کرد که بالاخره این هم‌نشینی همیشگی منجر به همبستگی آنان شد. پس از این ازدواج دلاواله زندگی خود را در شهر روم ادامه داد. خانه او مرکز رفت و آمد دوستان و علاقه‌مندان شنیدن ماجراهای جالب شد. در انجمن‌های ادبی زمان نیز موفقیت‌های زیادی پیدا کرد. سرگرمی دلاواله در آن روزها بیشتر مطالعه و تنظیم خاطراتش بوده و حتی یکی یا دو آلت موسیقی تازه نیز ابداع کرد و به منصهٔ آزمایش درآمد اما زیاد مورد قبول
کرد و به منصهٔ آزمایش درآمد اما زیاد مورد قبول عامه واقع نشد. درگذشت. پیترو دلاواله در سال ۱۶۵۲ در سن ۶۶ سالگی درگذشت و در کلیسای آراچلی کنار همسرش به خاک سپرده شد. کتاب او. شهرت دلاواله به سبب نوشتن سفرنامه‌اش است که در ۳۶ نامه مفصل (۱۸ نامه دربارهٔ ایران) در سه بخش تنظیم شده‌ است. برخی از خاطرات سفرش را به صورت نامه برای شخصی به نام ماریواسکیپانو به ناپل می‌فرستاد و از وی خواسته بود تا به تدوین آنها بپردازد اما اسکیپانو موفق به این کار نشد و دلاواله پس از اقامت در رم خود این کار را به انجام رساند.
پس از اقامت در رم خود این کار را به انجام رساند. نامه‌های مربوط به ایران بیش از نیمی از سفرنامه‌اش را شامل می‌شود. دلاواله با نگاهی تیزبین اوضاع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و آداب و رسوم مناطق مختلف را به نگارش درآورده است. حوادثی را که شاهد آن بوده ثبت و آنها را با کتاب‌ها و رساله‌هایی که همراه داشته مقایسه کرده‌ است مثلاً اطلاعات دقیقی دربارهٔ قدرت نظامی عثمانیان در جزایر تحت اشغال آنها در دریای اژه داده است. سفرنامه دلاواله در بسیاری از جهت‌ها اهمیت دارد. او جزو نخستین گردشگران اروپایی است که سفرنامه دقیقی
جزو نخستین گردشگران اروپایی است که سفرنامه دقیقی دربارهٔ سرزمین‌های مشرق نوشته‌ است. کنجکاوی وی سبب شده بود که با درباریان، روحانیان و مردم عادی مناسبات دوستانه برقرار کند. گزارش او از بیماری شاه عباس و نگرانی زینب بیگم عمه شاه از قتل‌عام خاندان صفوی به دست قزلباشان نشان دهندهٔ مناسبات نزدیک او با دربار است. او به زبان‌های ترکی، عربی، فارسی و کلدانی آشنا بود. نگاهی دقیق به معماری و شهرسازی و آثار باستانی مسیر سفرش داشت هر چند گاهی هم تاریخ را با افسانه درآمیخته است. دلاواله نخستین اروپایی بود که کوششی در
است. دلاواله نخستین اروپایی بود که کوششی در خواندن خط میخی داشت هرچند در رمزگشایی آن موفق نبود. او اطلاعات دقیقی از زندگی ایرانیان در نیمه دوم حکومت شاه عباس نوشته‌ است که شامل آداب و رسوم، خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها سرگرمی‌ها و گیاهان است. خصوصیات خوب و ناپسند شاه را بدون داوری گزارش کرده و از امنیت راه‌ها و وضعیت سپاهیان در ایران به نیکی یاد کرده است. تأثیر ایران بر او به اندازه‌ای بود که در نامه‌ای به دوستش اعلام کرد متن نامه‌های مربوط به ایران را فاضلانه‌تر و با اسلوب ادبی خواهد نوشت. سفرنامه‌های او به
و با اسلوب ادبی خواهد نوشت. سفرنامه‌های او به صورت نامه‌های متعدد و در سه بخش عثمانی، ایران و هند نوشته شده است. نامه‌های مربوط به عثمانی او در سال ۱۶۵۰ و پیش از مرگش به چاپ رسید. بخش مربوط به ایران با نظارت چهار تن از پسرانش در سال ۱۶۵۸ و جلد دیگر که دربارهٔ هند و چگونگی بازگشت او به روم بود در ۱۶۶۳ انتشار یافت. سفرنامه پیترو دلاواله نخستین‌بار در سال‌های ۱۶۵۸ تا ۱۶۶۳ در رم به چاپ رسید و پس از آن بارها در ایتالیا تجدید چاپ شد از این اثر ترجمه‌های بسیاری شده‌ است ترجمه فرانسه آن توسط دو کشیش کاتولیک انجام
است ترجمه فرانسه آن توسط دو کشیش کاتولیک انجام گرفت. و یکبار در سال‌های ۱۶۶۲ تا ۱۶۶۴ در پاریس و بار دیگر در هشت جلد در ۱۶۷۸ در روان به چاپ رسید. دیگر آثار او. از دلاواله علاوه بر سفرنامه نوشته‌های دیگری به جای مانده است که عبارتند از کتابی دربارهٔ دستور زبان ترکی، ترجمه آثاری از فارسی به ایتالیایی دربارهٔ مراسم مذهبی شیعیان برای آگاهی و استفاده روحانیون مسیحی، ترجمه کتاب نجومی به لاتین، نگارش خصوصیات شاه عباس ایران، و اطلاعاتی دربارهٔ گرجستان.
پای چپ من: داستان کریستی براون فیلمی درام، محصول ۱۹۸۹ ایالات متحده آمریکا، به کارگردانی جیم شریدان و هنرنمایی دانیل دی-لوئیس است. دی لوئیس توانست اولین اسکار خود را با بازی در این فیلم کسب کند. داستان فیلم. این فیلم داستان زندگی کریستی براون است که مبتلا به فلج مغزی است و تنها می‌تواند پای چپ خود را حرکت دهد. فیلمنامهٔ این اثر اقتباسی است از کتابی به همین نام نوشتهٔ کریستی براون.
منبع. Wikipedia contributors, "64 BC," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=64_BC&amp;oldid=213684318 (accessed June 16, 2008).
سرزمینِ مقدّس سرزمینی در خاور نزدیک است که برای پیروان ادیان ابراهیمی ارزش مذهبی بالایی دارد. در یهودیت به پادشاهی اسرائیل اشاره دارد که در تنخ ذکر شده است و در مسیحیت و اسلام به سرزمین میان رود اردن و مدیترانه گفته می‌شود و در قرآن در آیه ۲۱ سوره مائده آن را ارض مقدس نامیده است. بخشی از اهمیت این سرزمین به خاطر بناهای مهم مذهبی اورشلیم و مقدس‌ترین شهر یهودیت که اورشلیم است و همچنین ابلاغ مسیح و معراج محمد طبق روایات در این سرزمین رخ داده است. در طول تاریخ جنگ‌های صلیبی برای تصاحب این سرزمین رخ داد که
جنگ‌های صلیبی برای تصاحب این سرزمین رخ داد که مسیحیان قصد بازپس‌گیری این سرزمین از ترکان سلجوقی داشتند که سلجوقی‌ها از عرب‌ها و آنها نیز از امپراتوری روم شرقی گرفته بودند. بخش‌های زیادی در این سرزمین مورد زیارت یهودیان، مسیحیان و مسلمانان است. یهودیت. «چهار شهر مقدس» در اسرائیل، اورشلیم، الخلیل، صفاد و طبریه به عنوان مقدس‌ترین شهرهای یهودیت شناخته می‌شوند. مسیحیت. برای مسیحیان اسرائیل مقدس است چون تولد و تصلیب و بازگشت مسیح در این سرزمین روی داده است. اسلام. در قرآن الارض المقدسة هفت بار نام برده شده است و
در قرآن الارض المقدسة هفت بار نام برده شده است و یکی از آنها زمانی هست که ذکر می‌کند که موسی بر قوم بنی اسرائیل مبعوث می‌گردد. از طرفی اهمیت بیت‌المقدس و مسجد الاقصی بدین خاطر است که در صدر اسلام قبله اول مسلمانان بود ولی بنا به دلایلی بعد از گذشت چند سال قبله مسلمانان از مسجد الاقصی به کعبه تغییر داده شد.
عبدالله حامدی (۱۲۸۱ – ۲۵ فروردین ۱۳۲۲) بنیانگذار واحد مدرن و علمی دامپزشکی در ایران و از بنیانگذاران مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی ایران است. زندگینامه. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در ۱۳۰۰ به پایان رسانید و سپس در مدرسه طب به آموختن علم پزشکی پرداخت. وی در سال ۱۳۰۴ در وزارت فلاحت و تجارت برای اولین بار در ایران مبادرت به تهیِهٔ سرم ضد طاعون گاوی (Rinderpest) نمود. در سال ۱۳۰۵ برای تکمیل معلومات خود عازم فرانسه شد. دانشگاه آلفور را بخوبی گذرانید و حاصل پژوهشهای خود را در زمینهٔ میکرب شناسی در نامهٔ
پژوهشهای خود را در زمینهٔ میکرب شناسی در نامهٔ انجمن زیست‌شناسی پاریس منتشر ساخت. در سال ۱۳۱۰ به ایران بازگشت و خود را در اختیار ادارهٔ کل فلاحت گذاشت. بزرگترین اقدام او تاَسیس یک واحد مدرن و علمی دامپزشکی در کشور بود و سپس موسسه‌ای در حصارک برای تهیه دارو و سرم به راه انداخت. در سال ۱۳۱۶ دست به ابتکار تازه‌ای زد و مجلهٔ دامپزشکی را منتشر نمود. از سال ۱۳۱۷ ریاست دانشکدهٔ دامپزشکی را نیز به وی سپردند. مسئلهٔ مهم دیگر از نظر او اصلاح نژاد دام کشور بود. در سال ۱۳۱۸ برای مؤسسهٔ دامپروری حیدرآباد تعدادی دام
سال ۱۳۱۸ برای مؤسسهٔ دامپروری حیدرآباد تعدادی دام اصیل خارجی وارد کردند و این واحد نیز زیر نظر دکتر حامدی قرار گرفت. در سال ۱۳۲۰ با حفظ مقام ریاست دانشکدهٔ دامپزشکی، سمت مدیر کل فنی وزارت کشاورزی نیز به ایشان سپرده شد. دکتر عبداله حامدی در فروردین ماه ۱۳۲۲ در سن ۴۱ سالگی در اثر مراوده با بیماران، مبتلا به بیماری تیفوس شد و جان سپرد و در امامزاده عبدالله (ری) به خاك سپرده شد.
آرتیفکت پذیرفتاری مغناطیسی یا درستنمای پذیرفتاری مغناطیسی نوعی آرتیفکت در ام آر آی است. این درستنماها با طولانی‌تر شده زمان اکو و با ردیف تصویرسازی گرادیان اکو تشدید می‌شوند. دلایل. این آرتیفکت را بویژه در مرزهای اعضایی از بدن که پذیرفتاری مغناطیسی متفاوتی دارند (مثل مثلاً سطوح مشترک بین بافت و هوا، یا بافت و چربی) می‌توان مشاهده کرد. اکثر بافتهای بدن دیامغناطیس هستند (و لذا میدان مغناطیسی را در اطراف خود کاهش می‌دهند)، و لیکن برخی تولیدات بدن در خون پارامغناطیس هستند (و لذا میدان مغناطیسی را در اطراف خود
هستند (و لذا میدان مغناطیسی را در اطراف خود افزایش می‌دهند). آثار. اجسام فرومغناطیس همانند آهن، نیکل، و کوبالت میدان مغناطیسی را در اطراف خود بشدت افزایش می‌دهند. تغییرات در پذیرفتاری مغناطیسی باعث اعوجاج در میدان گشته و باعث تغییراتی در زمان استراحت اسپین-اسپین و زمان استراحت اسپین-لاتیس می‌گردند. راه‌های کمینه سازی. این آرتیفکت را غالباً با استفاده از روشهای تصویربرداری که دارای حساسیت کمتری هستند (همانند ردیف تصویرسازی اسپین اکو و اسپین اکو سریع) می‌توان کاهش داد. و البته بایستی هرگونه اجسام فرومغناطیس
کاهش داد. و البته بایستی هرگونه اجسام فرومغناطیس را (همانند گیره موی سر و ریمل مژه وابرو) را نیز از دستگاه و محیط اسکن دور نگاه داشت.
اسلام چهارمین دین بزرگ در استرالیا، پس از مسیحیت و بی‌دینی و بودایی‌گرایی است. جمعیت مسلمانان استرالیا حدود ۵۰۰ هزار تن است که بخشی از آنان را ایرانیان تشکیل می‌دهند. حضور مسلمانان در استرالیا قدمت دیرینه‌ای دارد. اولین گروه از مسلمانان در سال ۱۸۶۰ (میلادی) توسط انگلیسی‌ها به این قاره وارد شدند. انگلیسی‌ها هنگام ورود به این منطقه برای شناسایی راه‌ها و کشف طلا در صحراهای استرالیا، مجبور به استفاده از ساربانان افغان بودند و برای نخستین بار ۱۲ ساربان و ۱۲۰ شتر از افغانستان به این کشور مهاجرت کردند. افغان‌ها
از افغانستان به این کشور مهاجرت کردند. افغان‌ها برای انجام فرایض دینی خود، مکان‌های عبادی در مناطق مختلف از جمله در میان صحراها بنا کردند که آثار برخی از آنها تاکنون باقی است. هم‌اکنون مسلمانان استرالیا در شهرهای اصلی همچون سیدنی، ملبورن و پرت متمرکزند. به طوری که در شهر سیدنی ۲/۵۳ درصد، ملبورن ۷/۳۴ درصد و مابقی آنان به ترتیب در شهرهای پرت، بریزبین، آدلاید، کانبرا، تاسمانی و داروین ساکن‌اند.
گربهٔ پالاس یک گربه‌سان وحشی کوچک بومی آسیای میانه است. این جانور تقریباً کمی بزرگتر از اندازهٔ یک گربه خانگی است و دارای حدود ۶۰ سانتی‌متر طول (بدون احتساب دم ۲۵ سانتی‌متری‌اش) و به‌طور متوسط ۳٫۶ کیلوگرم وزن است. رنگ موهای بدن‌اش خاکستری روشن یا زرد تیره همراه با نوارهای عمودی است که گاهی در میان موهای انبوه و متراکم بدن، دیده نمی‌شوند. این گربه شکل‌های گوناگونی دارد که آن را از دیگر گربه‌سانان متمایز می‌سازد. چشمان گرد این جانور، برجسته‌ترین ویژگی‌اش به‌شمار می‌آید. پاهایش کوتاه هستند، سرین‌اش نسبتاً بزرگ
می‌آید. پاهایش کوتاه هستند، سرین‌اش نسبتاً بزرگ است و موهایش بلند و انبوه هستند. بوم‌شناسی. گربه پالاس در استپهای تا ارتفاع ۴٫۰۰۰ متر زندگی می‌کند. سحرگاه و غروب‌ها به شکار می‌رود و از جوندگان، پیکاها، موش‌ها، خرگوش و پرندگان تغذیه می‌کند. زیستگاه وی با زیستگاه پیکای افغانی یا اجتماعات بزرگ جوندگان همپوشانی دارد. در برخی نقاط نیز از کبک معمولی تغذیه می‌کند. زیرگونه‌ها. سه زیرگونه از این گربه شناسایی شده‌است:
مرگ سقراط اثری است از نقاش فرانسوی ژاک لوئی داوید که در سال ۱۷۸۷ میلادی خلق شده‌است. این اثر یکی از مشهورترین آثار هنری است که در دوران نئوکلاسیک کشیده شده است. در دهه ۱۷۸۰ هنرمند فرانسوی ژاک لوئی داوید شروع به تولید آثاری کرد که تم‌های کلاسیک و ریاضت زیبایی‌شناختی در آن‌ها به کار رفته بود. او مرگ سقراط را در اوج این فاز در سال ۱۷۸۷ تولید کرد و همان سال آن را به سالن پاریس اهدا کرد. اطلاعات اثر. لوئی داوید تابلوی مرگ سقراط را در سبک نئوکلاسیک و با استفاده از رنگ روغن کشیده‌است. تابلو به ابعاد ۱۲۹٫۵ در ۱۹۶٫۲
رنگ روغن کشیده‌است. تابلو به ابعاد ۱۲۹٫۵ در ۱۹۶٫۲ سانتی‌متر است. هم‌اکنون این تابلوی هنری، تحت مالکیت موزه متروپولیتن نیویورک قرار دارد. شرح نمادها. در میان هیاهوی ناله و فغان شاگردان، سقراط با یک دست جام شوکران را به دست می‌گیرد و با دست دیگر آسمان را نشان می‌دهد. قرمزی جام می‌تواند اشاره‌ای به مرگ‌آوری (به رنگ خون) جام باشد. همچنین ممکن است به عزم راسخ و آتشین سقراط در نوشیدن شوکران اشاره کند. دست دیگر سقراط که آسمان را نشان می‌دهد، می‌تواند اشاره‌ای به اعتقاد سقراط به زندگی پس از مرگ و وجود بهشت باشد و
سقراط به زندگی پس از مرگ و وجود بهشت باشد و همچنین ممکن است اشاره به این سخن سقراط در جریان محاکمه‌اش داشته باشد که او فرمان خدا (آسمان) را به خوشایند مردم آتن ترجیح می‌دهد و جام را برای خدا می‌نوشد. با این‌که این اتفاق واقعی است، دیوید هنگام به تصویر کشیدن صحنه چند تغییر کوچک در آن اعمال کرده است. بیشترین تغییر در کاراکترها دیده می‌شود. در حالی که سقراط، پیروانش سیمیاس و سبس، کریتو، آپولودوروس و اعضای خانواده‌اش در این صحنه حاضر بودند، افلاطون و دیگر افراد حاضر در این نقاشی، هنگام مرگ سقراط در کنار او
حاضر در این نقاشی، هنگام مرگ سقراط در کنار او نبوده‌اند.
توتال فوتبال (به هلندی: Totaalvoetbal) یا فوتبال شناور سیستمی است در ورزش فوتبال که در آن اگر بازیکنی از پست خود خارج شود، یک بازیکن هم‌تیمی جای او را پر می‌کند و به این ترتیب ساختار از پیش سازمان‌دهی شده اعاده می‌گردد. در این سیستم شناور که هیچ بازیکنی در نقش از پیش معین شده خود ثابت نمی‌ماند , هرکس می‌تواند به تناوب مهاجم، هافبک یا مدافع باشد. رینوس میشل نخستین شخصی بود که این سیستم را در میانه‌های قرن بیستم در تیم ملی هلند به کار گرفت. تیم ملی هلند با این سیستم به نیرومندترین تیم فوتبال دهه ۱۹۷۰ تبدیل
سیستم به نیرومندترین تیم فوتبال دهه ۱۹۷۰ تبدیل شد. یوهان کرایف کاپیتان هلند و آژاکس در دهه ۱۹۷۰ نقش محوری در تکامل این سیستم داشت. هرچند پست کرایف در اصل هافبک تهاجمی بود اما او در تمام نقاط زمین بازی می‌کرد و به عنوان نخستین بازیکن واقعی توتال فوتبال شهرت یافت. کرایف این سیستم را در مدت هشت سال مربیگریش (از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۶) در تیم بارسلونا ی آن زمان، مشهور به تیم رویایی، به کار بست و تاثیر عظیمی بر روند و فلسفهٔ فوتبال این باشگاه و به طور کلی فوتبال اسپانیا پس از آن تاریخ گذاشت. از دیگر مربیانی که پیرو این
پس از آن تاریخ گذاشت. از دیگر مربیانی که پیرو این فلسفهٔ فوتبالی هستند می توان به یوهان کرایف، پپ گواردیولا و لوئیس انریکه اشاره کرد.
«هر طور شده» آهنگی از گروه موسیقی موج نو آمریکایی بلاندی است؛ که به وسیلهٔ دبی هری و نایجل هریسن برای سومین آلبوم استودیویی گروه، "خطوط موازی" (۱۹۷۹) نوشته شد. این ترانه به عنوان یک تک‌آهنگ در ایالات متحده به عنوان دنباله و پشتیبان «قلب شیشه» عرضه شد. «یک راه یا دیگری» در بیلبورد هات ۱۰۰ به ردهٔ بیست‌وچهار رسید. گرچه هیچ‌گاه به طور رسمی در بریتانیا و دیگر کشورها به عنوان یک تک‌آهنگ عرضه نشد، به عنوان یکی از ترانه‌های مردم‌پسند گروه در جهان باقی مانده‌است. "رولینگ استون" این ترانه را در ردهٔ ۲۹۸ فهرست
"رولینگ استون" این ترانه را در ردهٔ ۲۹۸ فهرست عظیم‌ترین ۵۰۰ ترانهٔ همهٔ زمان‌ها قرار داد. این ترانه در نسخه‌های آمریکایی و کانادایی نخستین مجموعهٔ تلفیقی ترانه‌های موفق گروه، "بهترین بلاندی" (۱۹۸۱) قرار گرفت؛ اما نه در پخش‌های جهانی. بلاندی این آهنگ را به عنوان ترانهٔ اصلی مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی سال ۱۹۹۹ "اسنوپس" مجدداً ضبط کردند. این نسخه به عنوان یک ترانهٔ اضافی در ایالات متحده در آلبوم "سربی‌رنگ (زنده)" قرار گرفت.