payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معاصر آمریکا بوده است. ترانه معروف او «چون یک خانه‌به‌دوش» توسط مجله "رولینگ استون" به عنوان برترین ترانه تمام زمان‌ها انتخاب شد. برخی از ترانه‌های او توسط بسیاری از خوانندگان مشهور بازخوانی شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به «کوبیدن بر در بهشت» که توسط گروه گانز ان روزز اجرا شد و «در مسیر برج دیده‌بانی» که توسط جیمی هندریکس اجرا شد، اشاره کرد. مارتین اسکورسیزی فیلم مستند «راهی به خانه نیست» را در مورد باب دیلن ساخته است. همچنین فیلم «من آنجا نیستم» ساخته تاد هینز برگرفته از زندگی این هنرمند است. او به
تاد هینز برگرفته از زندگی این هنرمند است. او به خاطر ترانه‌های نغز و پرمفهومش بارها نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شده که در نهایت سال ۲۰۱۶ این جایزه را کسب نموده است. دیلن یک گیاه‌خوار نیز هست. زندگی شخصی. روابط عاشقانه. اکو هلستروم. اکو هلستروم، معشوقه دوران دبیرستان دیلن بود. این زوج با هم به موسیقی ریتم-اند-بلوز از رادیو گوش می‌دادند و خانواده اکو او را با خوانندگانی چون جیمی راجرز از طریق صفحات گرامافون ۷۸ دور آشنا کردند. همچنین، مجموعه‌ای از مجلات موسیقی فولک، نت‌های موسیقی و دست‌نوشته‌ها در اختیارش
فولک، نت‌های موسیقی و دست‌نوشته‌ها در اختیارش قرار دادند. برخی معتقدند که هلستروم الهام‌بخش ترانه «دختر اهل سرزمین شمالی» (Girl from the North Country) دیلن بوده است، هرچند این موضوع مورد اختلاف است. سوز روتولو. نخستین رابطه جدی دیلن با سوز روتولو، هنرمند و دختر رادیکال‌های حزب کمونیست آمریکا، شکل گرفت. دیلن دربارهٔ او می‌گوید: «او اروتیک‌ترین چیزی بود که تا آن زمان دیده بودم… انگار هوا پر از برگ‌های موز شد. شروع به صحبت کردیم و سرم گیج رفت.» روتولو در کنار دیلن روی جلد آلبوم "دی فری‌ویلین باب دیلن" دیده
دیلن روی جلد آلبوم "دی فری‌ویلین باب دیلن" دیده می‌شود. منتقدان برخی از ترانه‌های عاشقانه اولیه دیلن، از جمله «دو بار فکر نکن، همه‌چیز درست است» (Don't Think Twice It's All Right)، را به او نسبت می‌دهند. این رابطه در سال ۱۹۶۴ به پایان رسید. روتولو در سال ۲۰۰۸ کتاب خاطرات خود را با عنوان "زمان فری‌ویلین" دربارهٔ زندگی‌اش در گرینویچ ویلیج و رابطه با دیلن منتشر کرد. جون بایز. جون بایز در آوریل ۱۹۶۱، زمانی که با دیلن آشنا شد، اولین آلبوم خود را منتشر کرده و به‌عنوان «ملکه موسیقی فولک» شناخته می‌شد. او پس از
«ملکه موسیقی فولک» شناخته می‌شد. او پس از شنیدن ترانه «با خدا در کنارمان» (With God on Our Side) از دیلن گفت: «هرگز فکر نمی‌کردم چنین اثر قدرتمندی از آن آدم کوچک بیرون بیاید.» در ژوئیه ۱۹۶۳، بایز دیلن را برای اجرا در جشنواره فولک نیوپورت دعوت کرد و این آغاز همکاری‌های مشترک آن‌ها در دو سال بعد بود. تا زمان تور دیلن در بریتانیا در سال ۱۹۶۵، رابطه عاشقانه آن‌ها رو به سردی رفت، که این موضوع در مستند "به عقب نگاه نکن" ثبت شده است. بایز بعدها در تور «رولینگ ثاندر ریو» دیلن در سال‌های ۱۹۷۵–۷۶ شرکت کرد و در فیلم
ریو» دیلن در سال‌های ۱۹۷۵–۷۶ شرکت کرد و در فیلم "رنالدو و کلارا" (۱۹۷۸) به کارگردانی دیلن، نقش «زن سفیدپوش» را ایفا کرد. آن‌ها در سال ۱۹۸۴ بار دیگر با کارلوس سانتانا تور مشترکی برگزار کردند. بایز در مستند "راهی به خانه نیست" (۲۰۰۵) ساخته مارتین اسکورسیزی، از رابطه‌اش با دیلن سخن گفت. او در دو کتاب خودزندگینامه‌اش، "سپیده‌دم" (۱۹۶۸) که تحسین شد و در "و صدایی برای آواز" (۱۹۸۷) با نگاهی انتقادی‌تر، از دیلن نوشت. ترانه «الماس‌ها و زنگار» (Diamonds &amp; Rust) او به‌عنوان پرتره‌ای دقیق از دیلن توصیف شده است.
او به‌عنوان پرتره‌ای دقیق از دیلن توصیف شده است. سارا لوندز. دیلن در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۵ با سارا لوندز، که پیش‌تر مدل و منشی در شرکت درو اسوشیتس بود، ازدواج کرد. آن‌ها صاحب چهار فرزند شدند: جسی بایرون (متولد ۶ ژانویه ۱۹۶۶)، آنا لی (متولد ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۷)، ساموئل ایزاک آبرام (متولد ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۸) و جیکوب لوک (متولد ۹ دسامبر ۱۹۶۹). دیلن همچنین ماریا لوندز، دختر سارا از ازدواج قبلی (متولد ۲۱ اکتبر ۱۹۶۱)، را به فرزندخواندگی پذیرفت. سارا در فیلم "رنالدو و کلارا" (۱۹۷۸) نقش کلارا را بازی کرد. باب و سارا دیلن در ۲۹ ژوئن
نقش کلارا را بازی کرد. باب و سارا دیلن در ۲۹ ژوئن ۱۹۷۷ از یکدیگر جدا شدند. کارولین دنیس. دیلن و کارولین دنیس، خواننده همراه گروهش، صاحب دختری به نام دزیره گابریل دنیس-دیلن (متولد ۳۱ ژانویه ۱۹۸۶) شدند. آن‌ها در ۴ ژوئن ۱۹۸۶ ازدواج کردند و در اکتبر ۱۹۹۲ طلاق گرفتند. این ازدواج و فرزندشان تا زمان انتشار کتاب "در امتداد بزرگراه: زندگی باب دیلن" نوشته هوارد سونز در سال ۲۰۰۱ مخفی ماند. محل زندگی. وقتی دیلن در تورهای موسیقی نیست، گفته می‌شود بیشتر در پوینت دوم، منطقه‌ای ساحلی در ملیبو، کالیفرنیا، زندگی می‌کند،
منطقه‌ای ساحلی در ملیبو، کالیفرنیا، زندگی می‌کند، هرچند او املاکی در سرتاسر جهان دارد. باورهای مذهبی. دیلن در هیبینگ، مینه‌سوتا، در یک جامعه کوچک یهودی بزرگ شد و در مه ۱۹۵۴ مراسم "بر میتصوا" خود را برگزار کرد. در حدود سی سالگی، در سال ۱۹۷۱، به اسرائیل سفر کرد و با مئیر کاهان، بنیان‌گذار اتحادیه دفاع یهودی در نیویورک، دیدار کرد. در اواخر دهه ۱۹۷۰، دیلن به مسیحیت گروید. در نوامبر ۱۹۷۸، با راهنمایی دوستش مری آلیس آرتس، با مدرسه شاگردی وین‌یارد ارتباط برقرار کرد. کن گالیکسن، کشیش وین‌یارد، می‌گوید: «لری مایرز
کن گالیکسن، کشیش وین‌یارد، می‌گوید: «لری مایرز و پل اموند به خانه باب رفتند و او را هدایت کردند. او پاسخ داد که بله، واقعاً مسیح را در زندگی‌اش می‌خواهد. همان روز دعا کرد و خداوند را پذیرفت.» از ژانویه تا مارس ۱۹۷۹، دیلن در کلاس‌های مطالعه کتاب مقدس وین‌یارد در رسیدا، لس آنجلس، شرکت کرد. تا سال ۱۹۸۴، دیلن از برچسب «تولد دوباره» فاصله گرفت. او به کرت لودر از مجله "رولینگ استون" گفت: «من هرگز نگفتم که 'تولد دوباره' هستم. این فقط یک اصطلاح رسانه‌ای است. فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت بی‌خدا بوده‌ام. همیشه به یک نیروی
نمی‌کنم هیچ‌وقت بی‌خدا بوده‌ام. همیشه به یک نیروی برتر اعتقاد داشتم، اینکه این دنیا واقعی نیست و دنیایی دیگر در راه است.» در سال ۱۹۹۷، به "نیوزویک" گفت: دیلن از جنبش خباد لوباویچ حمایت کرده و به‌صورت خصوصی در مراسم مذهبی یهودی، از جمله "بر میتصوا" فرزندانش و خدمات در یشیوای خباد لوباویچ، شرکت داشته است. در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱، در برنامه تله‌تون خباد حضور یافت. او همچنان ترانه‌های آلبوم‌های گاسپل خود را در کنسرت‌ها اجرا می‌کند و گاه ترانه‌های مذهبی سنتی را می‌خواند. دیلن گاهی به باورهای مذهبی‌اش اشاره کرده،
دیلن گاهی به باورهای مذهبی‌اش اشاره کرده، مانند مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۴ با برنامه "۶۰ دقیقه"، که به اد بردلی گفت: «تنها کسی که باید مراقب دروغ گفتن به او باشی، خودت یا خداست.» او برنامه تور مداوم خود را بخشی از توافقی دانست که مدت‌ها پیش با «فرمانده کل – در این زمین و در جهانی که نمی‌بینیم» بسته است. در دسامبر ۲۰۲۲، دیلن در گفت‌وگو با "وال‌استریت ژورنال"، بار دیگر دیدگاه مذهبی خود را تأیید کرد: «من زیاد کتاب مقدس می‌خوانم، مراقبه و دعا می‌کنم، در کلیسا شمع روشن می‌کنم. به عذاب و رستگاری، و همچنین قضا و قدر
می‌کنم. به عذاب و رستگاری، و همچنین قضا و قدر ایمان دارم. پنج کتاب موسی، نامه‌های پائولین، شفاعت قدیسان، همه‌اش.» اعتراض و آن روی سکه. در می ۱۹۶۳، وجههٔ سیاسی دیلن با حضور و تمرین در اد سولیوان شو افزایش یافت، دیلن توسط «رئیس برنامه‌های تمرینی» سی‌بی‌اس متوجه شده بود که آهنگی که برنامه داشت اجرایش کند، حرف‌های پارانوئید جان بریچ، به‌طور بالقوه برای بنیاد جان بریچ توهین‌آمیز است. دیلن نیز به دلیل تن ندادن به سانسور از اجرای این آهنگ صرف‌نظر کرد. تا این زمان، دیلن و جوآن بائز هر دور از اعضای برجسته جنبش حقوق
دیلن و جوآن بائز هر دور از اعضای برجسته جنبش حقوق مدنی بودند و با یکدیگر در راهپیمایی در واشینگتن در ۲۸ اوت ۱۹۶۳ خوانده بودند. آلبوم سوم دیلن، زمانه در تغییر است، بازگوکنندهٔ وجه سیاسی و بدبینانه دیلن بود. آهنگ‌ها غالباً به موضوعات روز و داستان‌های دنیای واقعی اختصاص داشت، «تنها بازیچه‌ای در دست آنها» به قتل فعال حقوق مدنی مدگار اورز؛ و آهنگ برشتی مرگ ملالت‌بار هتی کرول به مرگ کارگر سیاه‌پوست میخانه هتی کرول توسط ویلیام زاتزینگر سفیدپوست و معروف اشاره می‌کرد. در معنایی عام‌تر آهنگ‌های شعر هولیس براون و
در معنایی عام‌تر آهنگ‌های شعر هولیس براون و نورث کانتری بلوز به باروری ناامیدکننده جوامع کشاورزی و کارگری اشاره می‌کرد. این‌گونه تم‌های سیاسی در این آلبوم با دو آهنگ عاشقانه به نام‌های «چکمه‌های چرمی اسپانیایی» و «از آن صبح‌های پشیمانی» همراه بود. در پایان سال ۱۹۶۳ دیلن احساس می‌کرد که توسط جریان‌های ملی فرهنگی و اعتراضی احاطه شده است. این احساس زمانی خودش را به‌طور عمومی نشان داد که بلافاصله بعد از قتل جان اف. کندی، جایزه تام پین را از کمیته آزادی‌های مدنیِ ضروری و ملی دریافت کرد، دیلن از خود بی‌خود شده
ضروری و ملی دریافت کرد، دیلن از خود بی‌خود شده بلافاصله نقش کمیته را زیر سؤال برد و اعضای آن را پیر و طاس خواند و ادعا کرد ردی از خودش (و همه) در قتل کندی توسط لی هاروی اسوالد می‌بیند. آلبوم روی دیگر باب دیلن در یک بعد از ظهر ماه ژوئن در ۱۹۶۴ ضبط شد و حال و هوای سبک تری نسبت به آلبوم قبلی داشت. وجه سوررئال و فکاهی دیلن دوباره در آهنگ‌های «آزاد خواهم بود شماره ۱۰” و “کابوس دیوانه موتور» ظاهر شده بود. حادثه اسپانیایی هارلم و به رامُنا آهنگ‌هایی رمانتیک بودند، درحالی که دلتنگی‌های زاغ سیاه و باورت نمی‌کنم
درحالی که دلتنگی‌های زاغ سیاه و باورت نمی‌کنم (اون جوری رفتار می‌کنه انگار همو اصلاً ندیدیم) نوید چیرگی راک‌اندرول بر موسیقی دیلن را می‌دادند. اونی که می‌خواهی من نیستم عزیز، که ظاهراً دربارهٔ پشت‌پا زدن به عشق است، به عنوان پشت‌پازدن دیلن به اعتبار و اعتمادی است که به‌دست آورده بود. جهت‌گیری جدید او در دو آهنگ طولانی نمایان شد: آهنگ امپرسیونیستی زنگ‌های آزادی که المان‌های تفسیر اجتماعی‌اش را علیه چشم‌انداز استعاره‌ای متراکمی، که بعدها توسط آلن گینزبرگ صورت‌بندی شد قرار می‌داد و به‌سان زنجیرهای تصاویر براق
شد قرار می‌داد و به‌سان زنجیرهای تصاویر براق و روزگار گذشته من که به سادگی و جدیت آهنگ‌های موضوعی گذشته خودش حمله می‌کرد و به نظر می‌رسید که پیش‌بینی‌ای بود برای واکنش شدید او به مواجهه‌اش با شهرت قبلی‌اش و مسیر تازه‌ای که در پیش گرفته بود. در نیمه دوم سال ۱۹۶۴ و سال ۱۹۶۵ ظاهر دیلن و سبک موسیقی‌اش به سرعت تغییر کرد، همان‌طور که از آهنگ‌هایی پیشرو با مضامین معاصر و مایه‌های بومی به سمت فولک-راک موسیقی پاپ رفت. جین‌های ژولیده و تی‌شرت‌های کهنه‌ای که می‌پوشید با لباس‌های خیابان کارنابی، عینک آفتابی‌های روز یا
لباس‌های خیابان کارنابی، عینک آفتابی‌های روز یا شب و «چکمه‌های بیتلزی» نوک‌دار عوض شد. یک گزارشگر لندنی نوشت: «موهایی با لبه‌های شانه‌خورده. یک تی‌شرت با طرح‌های شلوغ که نورش از لامپهای نئونی میدان لستر هم بیشتر است. او شبیه یک طوطی سوءتغذیه‌گرفته شده.» دیلن همچنین به‌طور فزاینده و عجیبی در مصاحبه‌هایش مشاجره می‌کرد. در شوی تلویزیونی لس کرین ظاهر شد و دربارهٔ فیلمی که قرار بود در آن بازی کند مورد سؤال قرار گرفت و به کرین گفت که احتمالاً یک فیلم کابویی ترسناک باشد. وقتی از او پرسیدند که آیا قرار است نقش
باشد. وقتی از او پرسیدند که آیا قرار است نقش کابوی را بازی کند در جواب گفت: «نه، من نقش مادرم را بازی می‌کنم.» آثار. او در سال ۱۹۸۲ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایان و در سال ۱۹۸۸ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت. برخی آلبوم‌ها و تک‌ترانه‌های او نظیر بزرگراه ۶۱ دیدار دوباره، بلوند بر بلوند، آقای تمبورین من، چون یک خانه‌به‌دوش و دمیدن در باد در تالار مشاهیر گرمی قرار گرفته‌اند. در سال ۲۰۰۸ دیلن جایزه ویژه پولیتزر را برای «تأثیر ژرفی که با آفرینش اشعاری با قدرت شاعرانه فوق‌العاده بر موسیقی عامه‌پسند و فرهنگ
شاعرانه فوق‌العاده بر موسیقی عامه‌پسند و فرهنگ آمریکا گذاشت» به دست آورد. مهارت کلامی، شوخ‌طبعی، تفسیر شرایط اجتماعی، کاربرد ماهرانه قافیه و استعاره از ویژگی‌های بارز اشعار دیلن است. او نه تنها بر موسیقی‌دانان بلکه بر نویسندگانی نظیر آلن گینزبرگ و جویس کرول اوتس نیز تأثیر عمیقی گذاشته است.آهنگ "کوبیدن بر در بهشت" از کارهای غمناک و زیبای باب دیلن است، شرح‌حال فردی نظامی که از عنوان و وظیفه‌اش که کشتار است خسته شده است. بعد از انتشار این آهنگ توسط باب دیلن خواننده‌های متعددی از جمله گروه گانز ان رزز، این
خواننده‌های متعددی از جمله گروه گانز ان رزز، این آهنگ را بازخوانی کرده‌اند. وی در سال ۲۰۲۰ بعد از ۸ سال، آلبوم "راه‌های خشن و سرکش را منتشر کرد." هنرهای دیگر. باب دیلن طراح و نقاش نیز هست. کتاب «طرح‌های توخالی» (Drawn Blank) دیلن را رندوم هاوس در سال ۱۹۹۴ منتشر کرد و در سال ۲۰۰۷ برخی از آثارش در نمایشگاهی در آلمان در کنار آثار نقاشان بزرگ اروپا از جمله پیکاسو به نمایش درآمد. جوایز. باب دیلن، برنده جایزه اسکار (برای فیلم پسران شگفت‌انگیز (فیلم))، گلدن گلاب و نشان افتخار است.
شهر تبریز در مجموع، ۷ کلیسا را در خود جای داده‌است. کلیسای مریم مقدس قدیمی‌ترین کلیسای این شهر است که به سدهٔ یازدهم هجری قمری (دورهٔ صفویان) مربوط است. از مجموع کلیساهای تبریز، ۵ مورد از آن‌ها که بنای اولیهٔ آن‌ها متعلق به دورهٔ قاجار و پیش از آن هستند، در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند؛ اما ۲ مورد جدیدتر که مربوط به دورهٔ پهلوی هستند، هنوز در این فهرست ثبت نشده‌اند. ۳ مورد از کلیساهای شهر تبریز در منطقهٔ ۸، ۲ مورد در منطقهٔ ۴ و ۲ مورد هم در منطقهٔ ۳ این شهر جای گرفته‌اند؛ به‌طور کلی، به جز کلیسای
۳ این شهر جای گرفته‌اند؛ به‌طور کلی، به جز کلیسای شوغاگات مقدس که در محوطهٔ گورستان ارامنهٔ تبریز و کلیسای مریم ننه که در محوطهٔ گورستان مریم ننه (گورستان قدیم ارامنهٔ تبریز) واقع شده‌اند، بقیهٔ کلیساهای شهر تبریز در محدودهٔ مرکزی این شهر قرار گرفته‌اند. خلیفه‌گری ارامنهٔ آذربایجان مسئولیت اداره و نظارت بر همهٔ کلیساهای واقع در منطقهٔ آذربایجان ایران را فارغ از اینکه متعلق به ارامنه یا دیگر مذاهب مسیحیت باشند، برعهده دارد. در زیر، فهرست کلیساهای ۷ گانهٔ شهر تبریز و اطلاعات مربوط به آن‌ها ذکر شده‌است:
وی-۲۲ آسپری تیلت‌روتور دو ملخهٔ نظامی آمریکایی است. آسپری (به معنی عقاب ماهیگیر) هم توانایی برخاست و فرود عمودی به سبک بالگردها و هم امکان برخاست و فرود کوتاه به سبک هواپیماها را دارد و به عنوان هواگردی طراحی شده که همزمان ویژگی‌های یک بالگرد متعارف و قابلیت پرواز سریع و دوربرد یک هواپیمای توربوپراپ را داشته باشد. طراحی و توسعه. طراحی چنین هواگردی در دهه ۵۰ میلادی مطرح شد که به ساخت نمونه‌های آزمایشی همانند هیلر ایکس-۱۸ انجامید. در پی شکست آمریکا در عملیات طبس، نیاز به هواگردی در ناوگان نظامی آمریکا احساس
طبس، نیاز به هواگردی در ناوگان نظامی آمریکا احساس شد که بتواند سرعت و برد پروازی یک هواپیما را با قابلیت پرواز عمودی بالگرد ترکیب کند. در سال ۱۹۸۳ وظیفه طراحی این هواگرد به تیم مشترکی از کارخانه‌های بل هلیکوپتر و بوئینگ سپرده شد. اولین نمونه وی-۲۲ در ۱۹۸۹ به پرواز درآمد اما پیچیدگی‌ها و دشواری‌های فراوانی که در راه ساخت نخستین هواگرد پروانه گردان (تیلت-روتور) نظامی در تاریخ هوانوردی وجود داشت، باعث شد تا معرفی رسمی آن به نیروهای مسلح آمریکا تا سال ۲۰۰۷ طول بکشد. این هواگرد تاکنون تنها در اختیار نیروی
طول بکشد. این هواگرد تاکنون تنها در اختیار نیروی تفنگداران دریایی و نیروی هوایی آمریکا قرار داده شده و در طول عمر کوتاه فعالیت خود جنگ‌هایی را در عراق، افغانستان، سودان و لیبی را تجربه کرده‌است. آسپری قرار است در نیروی تفنگداران دریایی جایگزین بالگردهای سی‌اچ-۴۶ سی نایت شود. تاکنون ۱۶۰ فروند از این هواگرد ساخته شده که قیمت پروازی هر فروند مدل ام‌وی-۲۲ آن ۶۹٫۳ میلیون دلار است. آمریکایی‌ها در مجموع سفارش خرید ۴۰۸ فروند از آن را داده‌اند که در این صورت کل هزینه پروژهٔ طراحی و ساخت وی-۲۲ آسپری به ۳۵٫۶ میلیارد
پروژهٔ طراحی و ساخت وی-۲۲ آسپری به ۳۵٫۶ میلیارد دلار خواهد رسید. ویژگی‌ها. آسپری مانند بالگرد به صورت عمودی از روی زمین بلند می‌شود و سپس مانند هواپیما پرواز می‌کند. پروانه موجود در این وسیله آن را از زمین بلند میکند . سپس موتورهای عظیم آن به طرف پایین متمایل می‌شوند و بال‌ها بالگرد را به سمت بالا می‌کشند. پروانه گردان‌های اوسپری دو برابر یک بالگرد معمولی سرعت دارند و قادر هستند ۲۵ سرباز را با سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت با برد عملیاتی ۱۸۵۰ کیلومتر جابه‌جا کند. هواگردهای پروانه گردان آسپری، یکی از
جابه‌جا کند. هواگردهای پروانه گردان آسپری، یکی از همه‌کاره‌ترین هواگردهای نظامی آمریکایی هستند. تفنگداران دریایی از طرفداران سرسخت ساخت این بالگرد بودند چرا که می‌تواند به سرعت سربازان را از ساحل به محل امن برساند.
سازمان انقلابی توده‌های جمهوری اسلامی (ساتجا) سازمانی اسلامی بود به رهبری محمد منتظری. هدف این سازمان استقرار جمهوری اسلامی در دیگر کشورهای اسلامی بود. پس از کشته شدن محمد منتظری در انفجار حزب جمهوری اسلامی، ساتجا به گروهی به نام جنبش‌های آزادی‌بخش جهان اسلام به رهبری سید مهدی هاشمی پیوست. منابع. نیمروز
شرکت بیمه پاسارگاد به منظور عرضه خدمات بیمه‌های در زمینه بیمه‌های زندگی و غیر زندگی (به‌طور مستقیم و قبولی اتکائی) و کسب سود متوازن و همسو با مصالح و منافع ملی توسط گروه مالی پاسارگاد تأسیس شده است. بیمه پاسارگاد یکی از پرفروش‌ترین بیمه‌های عمر در ایران است که از سال ۱۳۸۵ فعالیتش را شروع کرده است. این شرکت بیشترین نماینده را در ایران داشته باشد. تاریخچه. این شرکت در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۳۸۵ به شماره ۲۹۰۰۷۰ با سرمایه ۴۵۰ میلیارد ریال که ۵۰ درصد آن پرداخت شده بود، در اداره ثبت شرکتها و مؤسسات غیرتجاری تهران به ثبت
اداره ثبت شرکتها و مؤسسات غیرتجاری تهران به ثبت رسید. سپس در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۳۸۵ پروانه فعالیت خود را در کلیه رشته‌های بیمه‌ای به شماره ۳۴۶۰۵ از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران دریافت کرد. در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۸۵ با صدور نخستین بیمه نامه، فعالیت رسمی خود را شروع کرد. (کد اقتصادی ۴۱۱۱۱۱۶۵۱۹۴۸) شرکت در تاریخ ۵ آبان ۱۳۸۶ مجوز قبولی اتکایی از مؤسسات بیمه داخلی را طی شماره ۲۵۵۹۸ از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران دریافت و با صدور اولین گواهی قبولی در تاریخ ۱۸ آذر ۱۳۸۶ فعالیت خود را در این بخش نیز شروع و این مجوز همه
فعالیت خود را در این بخش نیز شروع و این مجوز همه ساله تمدید شده است. چشم‌انداز، مأموریت و اهداف راهبردی. کسب حداکثر سهم بازار بیمه در کشور ایران تا سال ۱۴۰۴ در بین شرکت‌های بیمه خصوصی به عنوان چشم‌انداز، ارایه خدمات متنوع و مطلوب بیمه ای مورد نظر بیمه گذاران در سراسر ایران به عنوان مأموریت و گسترش شبکه خدمات رسانی به موقع و مناسب در اقصی نقاط ایران به عنوان راهبرد بیمه پاسارگاد عنوان شده است. هیئت مدیره. ابوالقاسم دباغ، رئیس هیئت مدیره، معصوم ضمیری، نایب رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل، حمید احمدزاده کاشانی،
رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل، حمید احمدزاده کاشانی، عضو هیئت مدیره موظف، نصراله طهماسبی آشتیانی، عضو هیئت مدیره موظف و رحیم مصدق، عضو هیئت مدیره موظف به عنوان اعضای هیئت مدیره بیمه پاسارگاد هستند. سهامداران. این شرکت شامل ۱۵ سهامدار عمده است. شرکت بانک پاسارگاد، شرکت مدیریت توسعه پارس حافظ، شرکت نظم آوران شایسته، شرکت نیک اندیشان سروش فجر، شرکت نسیم تجارت فردا، شرکت توسعه تجارت غرب ایرانیان، شرکت ارمغان تجارت پایدار، شرکت تجارت و توسعه مهرآفرینان ونداد، شرکت نظم آوران پویای ایرانیان، شرکت دانش گستران آتی ساز
آوران پویای ایرانیان، شرکت دانش گستران آتی ساز پویا، مؤسسه بنیاد فرهنگی مصلی نژاد، سهامدار حقیقی، شرکت اندیشه سازان بسامان ونداد، سایر سهامداران حقوقی (۸۱ مورد) و سایر سهامداران حقیقی (۱۹٬۵۵۶ نفر) سهام این شرکت را تعیین می‌کنند. محصولات. محصولات این شرکت شامل بیمه اشخاص، بیمه اموال و بیمه‌های مسئولیت است. بیمه اشخاص شامل بیمه عمر و تأمین آتیه، بیمه عمر، بیمه حوادث و بیمه درمان است. همچنین بیمه اموال شامل بیمه اتومبیل، آتش‌سوزی، باربری، بیمه مهندسی و انرژِی و بیمه ریسک‌های متنوع است. بیمه‌های مسئولیت نیز
و بیمه ریسک‌های متنوع است. بیمه‌های مسئولیت نیز شامل بیمه کارفرما در مقابل کارکنان، بیمه مسئولیت مدنی عمومی، بیمه مسئولیت مدنی حرفه‌ای و دریافت فرم‌های پیشنهاد است. مسئولیت‌های اجتماعی. در هشتمین دوره کنفرانس ملی فرهنگ سازمانی و جایزه مسئولیت اجتماعی بیمه پاسارگاد در بخش مقالات موفق به کسب رتبه نخست و سوم شد و در بخش جایزه مسئولیت اجتماعی موفق به دریافت تقدیرنامه سه ستاره شد. این شرکت با تهیه و ارسال اقلام بهداشتی از جمله مواد ضدعفونی، ماسک و دستکش در ۳۲ روستای کپرنشین از توابع زهکلوت شهرستان جیرفت همزمان
کپرنشین از توابع زهکلوت شهرستان جیرفت همزمان با شیوع ویروس کرونا به گسترش امر فرهنگ سازی و حفظ بهداشت و سلامت کمک کرد. محدوده فعالیت. این شرکت در سال ۱۳۸۶ مجوز قبولی اتکایی از مؤسسات بیمه داخلی را از بیمه مرکزی دریافت کرد. طرح بیمه مستمری بیمه عمر پاسارگاد طرح جدیدی است که از ابتدای دی ماه سال ۱۴۰۰ توسط شرکت پاسارگاد ارائه شده است. آمار. این شرکت در سراسر کشور در بیش از ۱۵ مدیریت منطقه، ۹۳ شعبه ۲۲۰۰ نمایندگی فعال و ۸۴۰۰ نماینده فروش بیمه عمر و تأمین آتیه دارد.
جلال اِکرامی (زادۀ - درگذشتۀ ۱۱ آوریل ۱۹۹۳) یکی از نویسندگان نامدار کشور تاجیکستان است. زندگی‌نامه. او در سال ۱۹۰۹ میلادی در بخارا به دنیا آمد. او در دانشکدۀ تربیت معلم بخارا تحصیل کرد. نخستین نوشتۀ وی شبی در ریگستان بخارا نام دارد؛ او این نوشته را در سال ۱۹۲۷م در مجلۀ رهبر دانش به چاپ رساند. جلال اکرامی در سال ۱۹۶۴م جایزۀ دولتی تاجیکستان به‌عنوان جایزۀ رودکی را دریافت کرد. دل‌افروز اکرامی، فرزند جلال اکرامی داستان‌های کوتاه جلال آل‌احمد را با عنوان «مجموعه حکایه‌ها» به خط سریلیک در تاجیکستان چاپ و منتشر
حکایه‌ها» به خط سریلیک در تاجیکستان چاپ و منتشر شد.
تبریز مهد سینما و تئاتر ایران بوده‌است. نخستین سالن سینمای ایران در سال ۱۲۷۹ (۵ سال پس از اختراع جهانی آن توسط برادران لومیر) با نام «سینما سولی» که توسط کاتولیک‌ها در شهر تبریز تأسیس شده بود، آغاز به کار کرد. برپایهٔ استاندارد بین‌المللی، باید برای هر یک میلیون نفر ۱۶۰ باب سالن سینما وجود داشته باشد؛ این در حالی است که برای هر یک میلیون شهروند تبریزی تنها ۳٫۵ باب سالن سینما وجود دارد. یکی از دلایل رکود سینما در تبریز، عدم استقبال مناسب شهروندان از سالن‌های سینما به‌جهت قاچاق فیلم‌های سینمایی و عدم اجرای
سینما به‌جهت قاچاق فیلم‌های سینمایی و عدم اجرای قانون حق تکثیر در ایران است. برای نجات صنعت سینما در تبریز، مجتمع سینمایی این شهر با ۹۰۰ متر مربع زیربنا، شامل ۲ سالن مجزا برای سینما و تئاتر که هریک گنجایش ۳۵۰ نفر را دارند، فعالیت خود را از سال ۱۳۸۶ خورشیدی آغار نموده‌است؛ هم‌چنین دومین شهرک سینمایی ایران در تبریز تأسیس خواهد شد. این شهرک توسط داریوش ارجمند و همکارانش به بهره‌برداری خواهد رسید. فهرست. در زیر، فهرست سینماهای شهر تبریز و اطلاعات مربوط به آن‌ها ذکر شده‌است:
شهر تبریز در مجموع ۱۳ مکان زیارتی شامل ۸ امامزاده و ۵ زیارتگاه را در خود جای داده‌است. امامزاده‌ها. شهر تبریز در مجموع، ۸ امامزاده را در خود جای داده‌است. امامزاده علی بن مجاهد قدیمی‌ترین امامزادهٔ این شهر به لحاظ تاریخ ساخت بناست که به سدهٔ پنجم هجری قمری مربوط می‌شود. از مجموع امامزاده‌های تبریز، ۶ مورد از آن‌ها به دلیل قدمت بنای آن‌ها در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند؛ اما ۲ مورد که بنای آن‌ها جدیدتر است و بازسازی کامل شده‌اند، هنوز در این فهرست ثبت نشده‌اند. ۳ مورد از امامزاده‌های شهر تبریز در
ثبت نشده‌اند. ۳ مورد از امامزاده‌های شهر تبریز در منطقهٔ ۸، ۳ مورد در منطقهٔ ۱۰، یک مورد در منطقهٔ ۱ و یک مورد هم در منطقهٔ ۳ این شهر جای گرفته‌اند؛ به‌طور کلی، به جز امامزاده عون بن علی که در ارتفاعات عون بن علی و امامزاده سید عبدالله که در دامنهٔ این ارتفاعات واقع شده، بقیهٔ امامزاده‌های شهر تبریز در محدودهٔ مرکزی این شهر قرار گرفته‌اند. در زیر، فهرست امامزاده‌های ۸ گانهٔ شهر تبریز و اطلاعات مربوط به آن‌ها ذکر شده‌است: زیارتگاه‌ها. شهر تبریز در مجموع، ۵ زیارتگاه را در خود جای داده‌است. آرامگاه هفت‌تنان
زیارتگاه را در خود جای داده‌است. آرامگاه هفت‌تنان قدیمی‌ترین زیارتگاه این شهر به لحاظ تاریخ ساخت بناست که به دورهٔ ایلخانان مربوط می‌شوند. از مجموع زیارتگاه‌های تبریز، ۳ مورد از آن‌ها به دلیل قدمت بنای آن‌ها در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند؛ اما ۲ مورد که بنای آن‌ها جدیدتر است، هنوز در این فهرست ثبت نشده‌اند. ۲ مورد از زیارتگاه‌های شهر تبریز در منطقهٔ ۳، یک مورد در منطقهٔ ۴، یک مورد در منطقهٔ ۸ و یک مورد هم در منطقهٔ ۱۰ این شهر جای گرفته‌اند؛ به‌طور کلی، به جز آرامگاه حمال که در شمال شهر واقع شده،
کلی، به جز آرامگاه حمال که در شمال شهر واقع شده، بقیهٔ امامزاده‌های شهر تبریز در محدودهٔ مرکزی این شهر قرار گرفته‌اند. در زیر، فهرست زیارتگاه‌های ۵ گانهٔ شهر تبریز و اطلاعات مربوط به آن‌ها ذکر شده‌است:
مهدی واعظی (زاده ۱۵ اسفند ۱۳۵۳ در آزادشهر) دروازه‌بان سابق فوتبال اهل ایران است. زندگی‌نامه. مهدی واعظی در ۱۵ اسفند ۱۳۵۳ در شهرستان آزادشهر (استان گلستان) دیده به جهان گشود. او در سال ۱۳۶۰ همراه خانواده به شهر مشهد کوچ کرده و دوران تحصیل خود را در این شهر آغاز نمود، پس از ورود به مقطع راهنمایی دوران ورزشی او شروع شد و در رشته هندبال به موفقیتهای زیادی دست یافت وی سپس با حضور در دبیرستان وارد ورزش فوتبال شد و با جذب او توسط مرحوم حسین فکری به همراه تیم فوتبال پیام مشهد در لیگ برتر کشور وارد عرصه حرفه ای
پیام مشهد در لیگ برتر کشور وارد عرصه حرفه ای فوتبال شد و برای اولین بار توسط محمد مایلی کهن از این باشگاه به تیم ملی دعوت شد او برای ادامه موفقیتهای خود با عقد قراردادی با باشگاه بهمن کرج، به این شهر نقل مکان کرد. باشگاه‌ها. او شروع فوتبال حرفه‌ای خود را در سطح اول فوتبال ایران با باشگاه پیام مشهد آغاز کرد. او در سال ۱۳۸۵ با عقد قراردادی دو ساله به باشگاه پرسپولیس پیوست. رقابت در پرسپولیس. پس از ۱ سال از حضور مهدی واعظی در پرسپولیس، باشگاه پرسپولیس اقدام به جذب حسن رودباریان دروازه‌بان اول تیم ملی فوتبال
جذب حسن رودباریان دروازه‌بان اول تیم ملی فوتبال ایران در مسابقات جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ نمود و بدین طریق رقابت بر سر دروازه‌بانی در پرسپولیس به اوج خود رسید. او پیوستن رودباریان به پرسپولیس را برای خود مثبت قلمداد نمود. دوران بین‌المللی. واعظی نخستین بازی ملی خود را در اوت سال ۲۰۰۰ برابر گرجستان انجام داد. پس از آن وی چندان به تیم ملی دعوت نشد تا این که بار دیگر در سال ۲۰۰۸ برای بازی مقابل قطر فراخوانده شد. مصدومیت‌ها. او در زمان عضویت در پرسپولیس، با مصدومیت‌های زیادی مواجه شد و او حتی به خاطر مصدومیت به
زیادی مواجه شد و او حتی به خاطر مصدومیت به تیم ملی فوتبال ایران با سرمربیگری علی دایی برای بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ نیز دعوت نشد. او بعد از بازی سنتی پرسپولیس - استقلال در دور رفت لیگ برتر فوتبال ایران در فصل ۸۷–۱۳۸۶ که با تساوی ۱ بر ۱ دو تیم به پایان رسید به خاطر اشتباه فاحش حسن رودباریان دروازه‌بان تیم پرسپولیس در آن دیدار در به ثمر رسیدن گل تیم استقلال توسط امید روانخواه به عنوان دروازه‌بان اول تیم پرسپولیس در بازی‌ها به میدان رفت و با بازی‌های خوب خود توانست حسن رودباریان دروازه‌بان اصلی تیم ملی
خود توانست حسن رودباریان دروازه‌بان اصلی تیم ملی فوتبال ایران در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ را نیمکت‌نشین کند. او در بعضی از بازی‌ها تک ستاره تیم خودش بود. اما مصدومیت‌های او باعث شد در تیم پرسپولیس نیز جای خود را به رودباریان دهد. دوپینگ. در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۵ زمانی که مهدی واعظی در عضویت تیم پیکان و هم چنین تیم ملی فوتبال ایران بود، در تمرینات تیم ملی فوتبال ایران که قبل از جام جهانی آلمان برگزار می‌شد از او نمونه‌گیری برای دوپینگ به عمل آمد و با اعلام مثبت بودن نتیجه آزمایش دوپینگ او، وجود ماده ممنوع