payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیشرفت‌های علمی، نشان‌دهنده یک بحران معرفتی عمیق در این دین است. این سرکوب سیستماتیک، که توسط چهره‌هایی چون ارشاد منجی و آیان حرصی علی به شدت نقد شده، اسلام را در تقابل مستقیم با ارزش‌های جهان‌شمول کرامت انسانی، آزادی فردی و پیشرفت علمی قرار می‌دهد. نقد اسلام در زمینه حقوق حیوانات. اگرچه در متون اسلامی به مهربانی با حیوانات توصیه شده، اما منتقدان استدلال می‌کنند که رویه‌های عملی و قوانین فقهی در اسلام، به‌ویژه در زمینه ذبح و مالکیت حیوانات، با استانداردهای مدرن رفاه حیوانات در تضاد عمیق قرار دارد. بی‌رحمی
مدرن رفاه حیوانات در تضاد عمیق قرار دارد. بی‌رحمی در ذبح اسلامی (حلال). روش ذبح اسلامی (ذبیحه) که مستلزم قطع رگ‌های گردن حیوان در حالت هوشیاری کامل و بدون بی‌حسی است، یکی از اصلی‌ترین محورهای نقد است. پژوهش‌های علمی متعدد نشان داده‌اند که حیوانات در این فرایند، درد و استرس شدیدی را برای دقایقی تا زمان از دست دادن کامل هوشیاری تجربه می‌کنند. این روش در تضاد کامل با قوانین بسیاری از کشورهای پیشرفته قرار دارد که بی‌حس کردن حیوان قبل از ذبح را برای به حداقل رساندن رنج آن، الزامی می‌دانند. اصرار بر حفظ این سنت،
رنج آن، الزامی می‌دانند. اصرار بر حفظ این سنت، نشان‌دهنده اولویت دادن به مناسک مذهبی بر اخلاق مبتنی بر شواهد علمی و کاهش درد موجودات زنده است. ادعای مسلمانان مبنی بر اینکه این روش "سریع و بدون درد" است، توسط یافته‌های علمی به طور گسترده رد شده است. عدم اصلاح‌پذیری و تعصب مذهبی. مخالفت شدید بسیاری از نهادهای اسلامی با اصلاح روش‌های ذبح و پذیرش بی‌حسی، نمونه‌ای از ناتوانی این دین در تطبیق با پیشرفت‌های اخلاقی و علمی است. این مقاومت در برابر تغییر، اسلام را به عنوان یک سیستم انعطاف‌ناپذیر معرفی می‌کند که به
عنوان یک سیستم انعطاف‌ناپذیر معرفی می‌کند که به سنت‌های باستانی، حتی اگر بی‌رحمانه باشند، پایبند است. این مسئله به شدت به اعتبار اخلاقی اسلام در دنیای معاصر لطمه می‌زند. نگاه ابزاری و مالکانه به حیوانات. در فقه اسلامی، حیوانات عمدتاً به عنوان مال و دارایی انسان در نظر گرفته می‌شوند. این دیدگاه ابزاری، ارزش ذاتی حیوانات به عنوان موجودات زنده و حساس را نادیده می‌گیرد و راه را برای بهره‌کشی و سوءاستفاده از آن‌ها هموار می‌کند. مسائلی مانند استفاده از حیوانات در رویدادهای خشونت‌آمیز (مانند جنگاندن حیوانات) یا
رویدادهای خشونت‌آمیز (مانند جنگاندن حیوانات) یا بهره‌کشی از آن‌ها در مراسم مذهبی (مانند قربانی کردن میلیونی در عید قربان بدون نظارت کافی بر رفاه آن‌ها)، از نتایج این نگاه مالکانه است. شکار و محیط زیست. در حالی که جهان با بحران انقراض گونه‌ها و تخریب محیط زیست روبرو است، قوانین سنتی اسلامی در مورد شکار، فاقد هرگونه حساسیت نسبت به حفاظت از حیات وحش است. این قوانین که در زمانی با جمعیت انسانی و حیوانی متفاوت تدوین شده‌اند، امروزه می‌توانند به تخریب بیشتر محیط زیست کمک کنند و این دین را در تقابل با اخلاق
محیط زیست کمک کنند و این دین را در تقابل با اخلاق زیست‌محیطی مدرن قرار دهند. زن در اسلام. ازدواج موقت. ازدواج موقت یا "نکاح متعه" که در فقه شیعه جایز شمرده می‌شود، یکی از بحث‌برانگیزترین احکام اسلامی است. این نوع ازدواج که در آن عقد برای یک مدت زمان مشخص (از یک ساعت تا ده‌ها سال) خوانده می‌شود، توسط منتقدان به عنوان یک پوشش شرعی برای تن‌فروشی و بهره‌کشی جنسی از زنان نقد می‌شود. از آنجا که در این نوع رابطه، مرد معمولاً تعهدات مالی و اجتماعی ازدواج دائم را ندارد و زن نیز از حقوقی مانند ارث محروم است، این
ندارد و زن نیز از حقوقی مانند ارث محروم است، این رابطه به شدت به نابرابری جنسیتی دامن می‌زند. مدافعان شیعه آن را راهکاری برای جلوگیری از روابط نامشروع برای کسانی می‌دانند که امکان ازدواج دائم را ندارند. آن‌ها استدلال می‌کنند که این ازدواج دارای چارچوب شرعی است. با این حال، منتقدان معتقدند که این "چارچوب" صرفاً یک ظاهرسازی برای مشروعیت بخشیدن به رابطه‌ای است که در ماهیت خود با تن‌فروشی تفاوت چندانی ندارد و کرامت انسانی زن را به یک کالای موقتی قابل معامله تقلیل می‌دهد. اهل سنت این نوع ازدواج را حرام می‌دانند
می‌دهد. اهل سنت این نوع ازدواج را حرام می‌دانند و معتقدند که محمد آن را نسخ کرده است، در حالی که شیعیان با استناد به آیه ۲۴ سوره نساء بر جواز آن تأکید دارند. این اختلاف خود نشان‌دهنده ابهام و تزلزل مبانی اخلاقی این حکم است. حق ارث. قوانین ارث در اسلام نمونه بارز دیگری از تبعیض نهادینه‌شده علیه زنان است. بر اساس آیه ۱۱ سوره نساء، سهم ارث پسر دو برابر سهم ارث دختر است: . این قانون، که در قرآن به صراحت بیان شده، بر این پیش‌فرض استوار است که مردان مسئولیت مالی خانواده را بر عهده دارند. اما منتقدان استدلال
خانواده را بر عهده دارند. اما منتقدان استدلال می‌کنند که این توجیه در دنیای مدرن که زنان نیز به طور گسترده در تأمین معاش خانواده مشارکت دارند، اعتبار خود را از دست داده است. این قانون در عمل، زنان را از نظر اقتصادی در موقعیتی فرودست و وابسته به مردان قرار می‌دهد و نابرابری جنسیتی را تداوم می‌بخشد. نقض حقوق کودکان در اسلام. فقه اسلامی، با نادیده گرفتن مفهوم مدرن "کودکی"، مجموعه‌ای از احکام را تدوین کرده که به طور سیستماتیک حقوق بنیادین کودکان را نقض می‌کند. این احکام که بر اساس متون مقدس و سنت شکل
می‌کند. این احکام که بر اساس متون مقدس و سنت شکل گرفته‌اند، با اسناد بین‌المللی حقوق کودک در تضاد کامل قرار دارند. مشروعیت‌بخشی به ازدواج با کودکان. شریعت اسلامی ازدواج را نه بر اساس سن تقویمی، بلکه بر مبنای بلوغ جنسی تعریف می‌کند. این امر به طور مستقیم به جواز ازدواج با کودکان، به‌ویژه دختران نابالغ، منجر شده است. مسئولیت کیفری زودهنگام. در فقه اسلامی، سن بلوغ شرعی (۹ سال قمری برای دختران و ۱۵ سال برای پسران) سن آغاز مسئولیت کیفری کامل است. این بدان معناست که یک کودک ۹ ساله می‌تواند برای جرائمی مانند سرقت
که یک کودک ۹ ساله می‌تواند برای جرائمی مانند سرقت یا زنا، به مجازات‌های خشونت‌باری مانند قطع دست یا شلاق محکوم شود. این رویکرد در تضاد کامل با اصول حقوق کیفری مدرن است که بر عدم رشد کامل شناختی و اخلاقی کودکان و نوجوانان و لزوم عدالت ترمیمی به جای تنبیهی تأکید دارد. جواز تنبیه بدنی کودکان. منابع فقهی و روایی، تنبیه بدنی کودک را به عنوان ابزاری مشروع برای "تربیت" جایز شمرده‌اند. حدیث مشهور "فرزندان خود را در ده‌سالگی برای نماز بزنید" نمونه‌ای از این دیدگاه است. از منظر روانشناسی مدرن، تنبیه بدنی نه تنها
است. از منظر روانشناسی مدرن، تنبیه بدنی نه تنها بی‌اثر، بلکه مخرب است و منجر به اضطراب، افسردگی، پرخاشگری و الگوسازی خشونت در کودک می‌شود. نابرابری جنسیتی از کودکی. تبعیض جنسیتی در اسلام از همان دوران کودکی آغاز می‌شود. احکامی مانند نصف بودن دیه و ارث دختر نسبت به پسر، و اعتبار کمتر شهادت او در دادگاه، این پیام را از کودکی به دختران منتقل می‌کند که آن‌ها انسان‌هایی درجه دوم هستند و حقوقی نابرابر با مردان دارند. این احکام در کشورهایی مانند ایران، یمن و عربستان سعودی به قوانین رسمی تبدیل شده و نقض سیستماتیک
سعودی به قوانین رسمی تبدیل شده و نقض سیستماتیک حقوق کودکان را به دنبال داشته است. لذت جنسی از نوزادان. یکی از تکان‌دهنده‌ترین احکام در فقه شیعه، جواز "استمتاع" یا لذت جنسی (به جز دخول) از همسر شیرخوار است. فقیهانی برجسته، از جمله سید روح‌الله خمینی در کتاب تحریرالوسیله، این عمل را جایز شمرده‌اند. این فتوا که از منظر اخلاق مدرن مصداق بارز پدوفیلی و کودک‌آزاری است، عمق بحران اخلاقی در فقه سنتی را به نمایش می‌گذارد و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با استدلال‌های فقهی، شنیع‌ترین اعمال را توجیه کرد. مقایسه با
فقهی، شنیع‌ترین اعمال را توجیه کرد. مقایسه با کمونیسم و فاشیسم. برخی از تحلیلگران، اسلام‌گرایی سیاسی را با ایدئولوژی‌های توتالیتر قرن بیستم، یعنی فاشیسم و کمونیسم، مقایسه کرده‌اند. نویسندگانی مانند استفان سلیمان شوارتز و کریستوفر هیچنز از اصطلاح "فاشیسم اسلامی" برای توصیف جنبش‌هایی مانند القاعده و داعش استفاده می‌کنند. شباهت‌های کلیدی عبارتند از: اگرچه این مقایسه مخالفانی دارد که بر تفاوت‌های الهیاتی تأکید می‌کنند، اما تحلیلگرانی چون الکساندر دل واله در نظریه اتحاد قرمز-سبز-قهوه‌ای، بر اتحادهای استراتژیک و
اتحاد قرمز-سبز-قهوه‌ای، بر اتحادهای استراتژیک و شباهت‌های ساختاری میان این سه ایدئولوژی ضدلیبرال تأکید می‌کنند. منتقدان اسلام. سنت نقد اسلام در میان ایرانیان سابقه‌ای طولانی دارد و متفکران متعددی با به چالش کشیدن مبانی این دین، آثار مهمی را خلق کرده‌اند. تاریخچه یهود ستیزی در اسلام. یهودستیزی در اسلام ریشه‌های عمیق و انکارناپذیری در متون مقدس و تاریخ این دین دارد. این پدیده صرفاً یک محصول مدرن یا واکنشی به منازعه اسرائیل و فلسطین نیست، بلکه از آموزه‌هایی نشأت می‌گیرد که از صدر اسلام وجود داشته‌اند.
نشأت می‌گیرد که از صدر اسلام وجود داشته‌اند. آموزه‌های یهودستیزانه در قرآن و حدیث. قرآن کریم در آیات متعددی یهودیان را با صفاتی منفی توصیف می‌کند که به پایه‌ای برای قرن‌ها نفرت و تبعیض تبدیل شده است. یهودیان به عنوان قومی که "عهد خود را شکستند" (بقره: ۱۰۰)، "پیامبران را کشتند" (آل عمران: ۱۱۲)، "کلام خدا را تحریف کردند" (نساء: ۴۶) و "دشمن‌ترین مردم نسبت به مؤمنان" (مائده: ۸۲) معرفی می‌شوند. این تصویرسازی منفی، یک چارچوب الهیاتی برای تحقیر و بی‌اعتمادی به یهودیان فراهم کرده است. احادیث نیز این نگرش را تقویت
فراهم کرده است. احادیث نیز این نگرش را تقویت می‌کنند. حدیث مشهور "غرقد" که در صحیح مسلم و بخاری آمده، پیش‌بینی می‌کند که در آخرالزمان مسلمانان با یهودیان خواهند جنگید و درختان و سنگ‌ها فریاد خواهند زد: "ای مسلمان، این یهودی در پشت من پنهان شده، بیا و او را بکش!" این حدیث به طور گسترده توسط گروه‌های اسلام‌گرای افراطی برای توجیه نسل‌کشی یهودیان استفاده می‌شود. وضعیت یهودیان به عنوان اهل ذمه. در خلافت‌های اسلامی، یهودیان به عنوان "اهل ذمه" از نظر قانونی شهروندان درجه دوم محسوب می‌شدند. آن‌ها در ازای پرداخت
درجه دوم محسوب می‌شدند. آن‌ها در ازای پرداخت مالیات تحقیرآمیز "جزیه"، اجازه داشتند زنده بمانند، اما با محدودیت‌های شدیدی مواجه بودند: ممنوعیت ساخت عبادتگاه‌های جدید، اجبار به پوشیدن لباس‌های متمایز، ممنوعیت تصدی مناصب بالا و اعتبار کمتر شهادتشان در دادگاه. این قوانین، تبعیض را نهادینه و به صورت سیستماتیک یهودیان را در موقعیت فرودست قرار می‌داد. کشتارها و اخراج‌های دسته‌جمعی یهودیان نیز در تاریخ اسلام بی‌سابقه نبوده است، مانند کشتار یهودیان گرانادا در سال ۱۰۶۶ میلادی. یهودستیزی مدرن در جهان اسلام. در دوران
میلادی. یهودستیزی مدرن در جهان اسلام. در دوران مدرن، یهودستیزی اسلامی با واردات تئوری‌های توطئه اروپایی مانند «پروتکل‌های بزرگان صهیون» تشدید شد. این متن جعلی در سراسر جهان عرب و اسلام به طور گسترده منتشر و به عنوان یک حقیقت تاریخی پذیرفته شد. منازعه اسرائیل و فلسطین نیز بهانه‌ای جدید برای ابراز همان نفرت قدیمی فراهم کرد. جریان‌های اسلام‌گرا مانند اخوان‌المسلمین و حماس، با استفاده از ادبیات قرآنی و حدیثی، این منازعه سیاسی را به یک جنگ مقدس دینی علیه کل قوم یهود تبدیل کرده‌اند. نقد معرفت‌شناختی اسلام. فراتر
تبدیل کرده‌اند. نقد معرفت‌شناختی اسلام. فراتر از نقدهای اخلاقی و تاریخی، مبانی معرفت‌شناختی اسلام نیز به طور جدی قابل پرسش است. این نقد، اعتبار خودِ ادعای "دانش" دینی و وحیانی را به چالش می‌کشد. ماهیت غیرقابل اثبات وحی. بنیاد اسلام بر تجربه شخصی فردی به نام محمد استوار است که ادعا کرد از طریق فرشته‌ای به نام جبرئیل، وحی دریافت کرده است. این تجربه، ذاتاً شخصی، تکرارناپذیر و غیرقابل راستی‌آزمایی است. از منظر معرفت‌شناسی مدرن، یک ادعای خارق‌العاده نیازمند شواهد خارق‌العاده است. اما تنها شاهد بر تجربه وحی، خود
خارق‌العاده است. اما تنها شاهد بر تجربه وحی، خود مدعی آن است. این یک دور منطقی است: ما باید به قرآن ایمان بیاوریم چون کلام خداست، و می‌دانیم که کلام خداست چون قرآن این را می‌گوید. این ساختار بسته، هیچ راهی برای ارزیابی مستقل و عقلانی باقی نمی‌گذارد. فقدان ابطال‌پذیری. به گفته فیلسوف علم، کارل پوپر، یکی از معیارهای اصلی یک نظریه علمی یا یک گزاره معرفتی معتبر، ابطال‌ پذیری آن است. یعنی باید بتوان شرایطی را تصور کرد که در آن، آن گزاره نادرست از آب دربیاید. گزاره‌های دینی مانند "خدا وجود دارد" یا "قرآن وحی
گزاره‌های دینی مانند "خدا وجود دارد" یا "قرآن وحی الهی است" ذاتاً ابطال‌ناپذیر هستند. هیچ مشاهده یا آزمایشی نمی‌تواند آن‌ها را رد کند. بنابراین، این گزاره‌ها در حوزه "باور" و "ایمان" قرار می‌گیرند، نه در حوزه "دانش" و "معرفت". ادعای حقیقت مطلق و معرفت بسته. اسلام ادعا می‌کند که حقیقت نهایی و کامل را در اختیار دارد و قرآن کلام بی‌خطای خدا و راهنمای کامل برای تمام زمان‌ها و مکان‌هاست. این موضع معرفت‌شناختی، ذاتاً ضدپیشرفت است. در حالی که دانش بشری (علمی، فلسفی، اخلاقی) بر پایه شک، نقد، آزمون و تصحیح مداوم
اخلاقی) بر پایه شک، نقد، آزمون و تصحیح مداوم خطاها پیشرفت می‌کند، اسلام سنتی یک سیستم معرفتی بسته ارائه می‌دهد که در آن، پاسخ تمام سوالات از قبل داده شده و هرگونه بازنگری بنیادین، کفر و ارتداد تلقی می‌شود. این جزم‌اندیشی، مانع اصلی رشد فکری و اخلاقی در جوامع اسلامی بوده است. حجیت تجربه شخصی در برابر علم عمومی. عرفان و تصوف اسلامی، تجربه درونی و کشف و شهود را به عنوان راهی برای رسیدن به حقیقت معرفی می‌کنند. اما از دیدگاه معرفت‌شناسی، تجربیات شخصی (مانند مکاشفه، رؤیا یا حتی تجربه محمد در غار حرا) به دلیل
رؤیا یا حتی تجربه محمد در غار حرا) به دلیل ذهنیت‌گرایی افراطی، غیرقابل انتقال بودن و آسیب‌پذیری در برابر خطای شناختی و توهم، نمی‌توانند مبنای دانش عمومی و قابل اتکا قرار گیرند. علم بر مشاهدات عمومی، تکرارپذیر و مستقل از شخص استوار است، در حالی که بنیان دین بر تجربه‌ای است که قابل اشتراک‌گذاری و ارزیابی عینی نیست.
میوه و تره بار و جمعیتی حدود ۱۲ هزار نفر دارد. بهترين محله اين منطقه شهرك دانشگاه تهران همجوار با تهرانسر است .اين شهرك بعد از اكباتان و مکانی بسیار دنج برای زندگی به همراه فضای سبز عالی است. در چند سال اخير شهرك دانشگاه تهران در حال ترقي ولی به علت ساخت و ساز محدود جمعیت ثابت است.اين شهرك به عنوان دنج ترين شهرك تهران داراي محدوديت تراكم(حداكثر٣طبقه)بوده و هواي بسيار خوبي دارد به نحوي كه تقاضاي خريد واحد در اين شهرك بسيار افزايش يافته است. در تهران سه شهرک دانشگاه وجود دارد که یکی در وردآوردشمالی(شهرک
دانشگاه وجود دارد که یکی در وردآوردشمالی(شهرک دانشگاه شریف) یکی درکیلومتر۱۲ جاده مخصوص کرج(شهرک دانشگاه تهران)و دیگری هم در پونک واقع شده‌است. مناطق مهم. سرای محله شهرک دانشگاه تهران مسجد چهارده معصوم پاساژ قائم پاساژ میلاد دبیرستان نورعلم دبستان نورعلم مخابرات شهرک دانشگاه دسترسی. ۱_میدان آزادی، داخل پایانه آزادی اتوبوس و تاکسی میدان آزادی _شهرک دانشگاه ۲_مترو چیتگر اتوبوس مترو چیتگر _شهرک دانشگاه
مت‌آرت وبگاهی است از مجموعه سایت‌های اروتیک که برهنگی و رابطه جنسی صریح را از طریق عکس و فیلم هنری کشف می‌کنند. این وبگاه متعلق به HLP General Partners Incorporated می‌باشد و واقع در سانتا مونیکا، کالیفرنیا است. این وبگاه از سال ۱۹۹۸ آنلاین بوده‌است. در مه ۲۰۰۷ این سایت در لیست ۵۰۰ سایت با بیشترین بازدیدکننده در جهان الکسا اینترنت قرار گرفت. فعالیت‌ها. مت‌آرت گفته است بر روی محتوای با کیفیت بالا تمرکز دارد و باورش بر پشتیبانی از علت‌های زنان، تساوی حقوق و تجارت عادلانه است. از جمله چیزهایی که در بیان
و تجارت عادلانه است. از جمله چیزهایی که در بیان ماموریت شرکت عنوان شده‌است عبارتند از: «عکاس‌ها و مدل‌های ما فقط یک منبع یا استعداد نیستند، آن‌ها شریک شرکت و خانواده ما هستند، وجهه شرکت ما هستند.»
پرچم رنگین‌کمان نشان اقلیت‌های جنسی و جنسیتی از دهه ۱۹۷۰ است. در سال ۱۹۷۸ گیلبرت بیکر هنرمندی اهل سان‌فرانسیسکو این پرچم را برای جشن آزادی همجنسگرایان طراحی کرد و در ۲۵ ژوئن همان سال در (روز آزادی همجنسگرایان) بالا برده شد. در بالای پرچم رنگ قرمز برای مردان و در پایین ان رنگ بنفش برای زنان است به این معنی که همجنسگرایان مرد و همجنسگرایان زن در تمام دنیا هستند. او الهام طراحی این پرچم را از پرچم ۵ رنگ مسابقات گرفت و پرچمی در ۸ رنگ طراحی کرد. هدف وی از انتخاب این طرح، انتقال مفهوم تنوع و گوناگونی بود.
انتخاب این طرح، انتقال مفهوم تنوع و گوناگونی بود. به‌گفتهٔ وی «نقشی از طبیعت که نشان دهد گرایش جنسی حق همهٔ انسان‌ها است». بین سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ یک رنگ از بالای پرچم حذف شد. پیشینه. گیلبرت بیکر این پرچم را خودش رنگ‌آمیزی کرد و دوخت (مثل حسی که Betsy Ross کسی که اولین بار پرچم آمریکا رو طراحی کرد، داشت). اما وقتی که او طرحش را برای ساخت و تولید انبوه به تولیدکنندگان ارائه کرد، رنگ صورتی تیره، به دلایل فنی امکان ساخت و تولید نداشت. چون بیکر رنگ‌ها را دستی ساخته بود و ساخت رنگ مورد نظر او از نظر تجاری به
ساخته بود و ساخت رنگ مورد نظر او از نظر تجاری به صرفه نبود. پس پرچم ۶ رنگ شد. در ۱۹۷۹، کمیته رژه افتخار (Pride Parade Committee) تصمیم گرفت تا از پرچم بیکر استفاده کند. آن‌ها رنگ نیلی را حذف کردند به این ترتیب می‌توانستند در مسیر رژه، سه ردیف در سه رنگ را در یک سمت خیابان و سه ردیف در سه رنگ دیگر را در سوی دیگر خیابان قرار بدهند. از آن پس، استفاده از پرچم با ۶ نوار رنگی مرسوم شد.
دستینیز چایلد که گاهی به‌طور مخفف DC3 گفته می‌شود نام یک گروه موسیقی معاصر است که در سبک آر اند بی‌کار فعالیت می‌کرد. این گروه در آخرین مجموعه‌های کاری خود متشکل از سه عضو دختر با نام‌های بیانسه نولز، کلی رولند و میشل ویلیامز بود. این گروه تاکنون چهار آلبوم موسیقی به بازار عرضه کرده‌است و آهنگ‌های آن چهار بار پرفروشترین تک‌آهنگ‌های آمریکا شده‌است. تاکنون بیش از صد میلیون نسخه از آهنگ‌های این گروه به فروش رفته‌است. گروه دستینیز چایلد به عنوان پرفروشترین گروه موسیقی زنان در طول تاریخ شناخته می‌شود. مجله
گروه موسیقی زنان در طول تاریخ شناخته می‌شود. مجله بیلبورد این گروه را یکی از بزرگترین گروه‌های سه نفر موسیقی جهان دانسته‌است. این گروه در سال ۱۹۹۰ و در هیوستون تگزاس تشکیل شد.
هانری کارتیه برسون ، (زاده ۲۲ اوت ۱۹۰۸ در شانتلو، فرانسه – درگذشته ۳ اوت ۲۰۰۴) عکاس فرانسوی بود که در ابداع و گسترش فوتوژورنالیسم (عکاسی خبری) و همچنین عکاسی لحظه‌ای و خیابانی نقش اساسی داشت. وی با دوربین مشهور لایکای ۳۵ میلیمتری خود به اقصی نقاط دنیا سفر می‌کرد و با صبر و تقریباً به صورتی نامحسوس صحنه‌ها را ثبت می‌کرد. توانایی منحصربه‌فردش در ثبت «لحظه قطعی» (The Decisive Moment، اینطور که او آن را می‌نامید)، چشم دقیقش برای طراحی صحنه، شیوه منحصربه‌فرد کارش و بیان ادبی‌اش در تئوری و عملی عکاسی، وی را به
و بیان ادبی‌اش در تئوری و عملی عکاسی، وی را به عنوان یک شخص افسانه‌ای در میان فتوژورنالیست‌های همدوره‌اش مطرح کرد. کار وی و شیوه‌اش یک تأثیر ماندگار و دست نیافتنی داشته‌است. تک عکس‌ها و عکس داستان‌هایش برای سه دهه زینت بخش معتبرترین مجله‌های دنیا بوده‌است و نسخه‌های مختلف عکس‌هایش بر دیوارهای موزه‌های آمریکا و اروپا نمایش داده شده‌است. در بازار جهانی عکس، وی تأثیر خود را به‌خوبی گذاشته‌است: وی یکی از مؤسسان مگنوم بوده‌است، یک آژانس عکس در نیویورک و پاریس. زندگی. هانری کارتیه برسون به سالِ ۱۹۰۸ در شانتلو،
زندگی. هانری کارتیه برسون به سالِ ۱۹۰۸ در شانتلو، فرانسه در یک خانوادهٔ ثروتمند، با فرهنگ متوسّط چشم به دنیا گشود. در نوجوانی یک دوربین معمولی داشت که برای عکسهای تعطیلات از آن استفاده می‌کرد و بعد یک دوربین ویزور۳*۴ را تجربه کرد. اما او به نقاشی نیز علاقه داشت و به مدت دو سال در استودیوپاریس تحصیل کرد. این تجربیات در نقاشی دید او را به‌خوبی برای ترکیب بندی آماده کرد که به یکی از بزرگترین ابزارهای او در عکاسی تبدیل شد. در سال ۱۹۳۱ در سن ۲۲ سالگی یکسال را به شکار در غرب آفریقا گذراند و بعد از بیمار شدن به
شکار در غرب آفریقا گذراند و بعد از بیمار شدن به فرانسه بازگشت. در آن زمان بود که در مارسی برای اولین بار عکاسی را به‌طور جدی کشف کرد. این یک تجربه حیاتی برای او بود. یک دنیای جدید، یک شیوه نو دیدن، یک الهام درونی و غیرقابل پیش‌بینی از بین کادر باریک منظره یاب دوربین ۳۵ میلیمتری به روی او گشوده شد و تصور و خیال او را به آتش کشید. او خاطر نشان کرده‌است که چگونه در آنزمان خیابان‌ها را با یک احساس قوی و آماده برای برانگیخته شدن و مصمم برای به دام انداختن زندگی و سپری کردن زندگی به یک شیوه زنده و نو زیر پا
و سپری کردن زندگی به یک شیوه زنده و نو زیر پا می‌گذاشته‌است. بدین گونه یکی از نتیجه بخش‌ترین مشارکت‌ها بین انسان و ماشین در تاریخ عکاسی روی داد. او به کارش با دوربین ۳۵ میلیمتری ادامه داد. سرعت، تحرک پذیری، تعداد زیاد عکس در هر حلقه فیلم و بالاتر از همه کوچک بودن دوربین و جلب توجه نکردن، با شخصیت خجالتی و سریع او سازگاری داشت. زمان زیادی نگذشت که او مانند یک راننده حرفه‌ای که با دنده عوض کردن ماشین را تحت اختیار دارد، کنترل دوربین را کامل بدست گرفت و دوربین به وسیله‌ای برای وسعت دید او بدل شد. زمانی که جنگ
به وسیله‌ای برای وسعت دید او بدل شد. زمانی که جنگ جهانی شروع شد، او مدت کوتاهی در ارتش فرانسه خدمت کرد، تا در جنگ اسیر آلمان‌ها شد و بعد از دو تلاش ناموفق از زندان گریخت و تا پایان جنگ به فعالیت‌های زیرزمینی ادامه داد. پس از جنگ وی فعالیت ژورنالیستی اش را با کمک به شکل‌گیری آژانس عکس مگنوم در سال ۱۹۴۷ ادامه داد. کار با مجله‌های مطرح آنزمان وی را به سفرهای گوناگون در اروپا، آمریکا، چین، روسیه و هند کشاند. کتاب‌های فراوانی از کارتبه برسون در دهه‌های ۶۰ و ۵۰ چاپ شد که معروف‌ترین آن‌ها «لحظه قطعی» در سال ۱۹۵۲
شد که معروف‌ترین آن‌ها «لحظه قطعی» در سال ۱۹۵۲ بوده‌است. یک رویداد مهم در کار کارتبه برسون نمایشگاه بزرگی از ۴۰۰ عکس وی بود که در سرتاسر آمریکا به نمایش درآمد. به عنوان یک ژورنالیست، کارتبه برسون لزوم منتقل کردن افکار و احساساتی را که از دیده‌هایش برمی‌خواست، احساس می‌کرد. از همین رو عکسهای او بیشتر واقع گرایانه بود تا انتزاعی. وی احترام زیادی برای نظم در عکاسی خبری قائل بود، به این عنوان که هر عکس به تنهایی توانایی بازگو کردن یک داستان را داشته باشد. بینش ژورنالیستی در واقعیتهای نهفته در انسان و رویدادهای
در واقعیتهای نهفته در انسان و رویدادهای پیرامون او، احاطه به اخبار و تاریخ و باور در نقش اجتماعی عکس همه به ماندگاری آثار او کمک می‌کند. وی می‌گوید: شان و مقام انسان یک سوژه لازم برای هر عکاس خبری است و هر عکسی جدا از اینکه چه اندازه از نظر بصری و تکنیکی درخشان باشد، نمی‌تواند موفق باشد مگر اینکه از عشق و روابط انسانی نشات گرفته باشد و بیانگر انسان در روبرو شدن با سرنوشتش باشد. تعداد زیادی از پرتره‌های وی از افراد مشهور مانند ویلیام فاکنر با روش راحت و درخشان وی در مواجه شدن با سوژه، به تعریف دقیقی از
درخشان وی در مواجه شدن با سوژه، به تعریف دقیقی از شخصیت سوژه بدل شده‌است. کتاب اول برسون افکارش را به‌خوبی نمایان می‌سازد. «لحظه قطعی» آنگونه که خود برسون تعریف کرده‌است عبارت است از: «شناخت لحظه‌ای اهمیت یک رویداد در کسری از ثانیه و همین‌طور پیدا کردن فرم و ترکیب دقیقی که روح آن رویداد را بنحو مناسب بیان کند.» بعضی از منتقدان برسون را چیزی فراتر از یک شکارچی لحظات نمی‌دانند. این یک حقیقت است که روش «لحظه قطعی» در دستان عکاس بی هدف به شکار لحظه‌ای تصادفی و بی گزینش نزول پیدا می‌کند. والاترین نکته کار برسون
گزینش نزول پیدا می‌کند. والاترین نکته کار برسون نگرش ژرف به احساسات و ویژگی‌های انسان و نشان دادن آن در قاب تصویر است که نمی‌تواند از روی شانس و اقبال بدست آمده باشد و تنها از استعدادی نادر برمیاید. لحظه قطعی و شکار لحظات تنها در این تعریف می‌تواند به سطحی هنری ارتقا یابد. برسون در کتاب «لحظه قطعی» نوشته‌است: «در عکاسی کوچکترین چیزها می‌توانند بزرگترین سوژه‌ها باشند، ویژگی‌های کوچک انسان می‌توانند به موضوعی مهم بدل شوند.» بیشترین بخش عکاسی او مجموعه‌ای از همین ویژگی‌ها و جزئیات انسانی است که تصویر را به
همین ویژگی‌ها و جزئیات انسانی است که تصویر را به جهان پیرامون پیوند می‌دهد. وی در جهانی تکراری زندگی می‌کرد که اتفاق‌های خسته‌کننده روزمره مانند انعکاس در گودال گل ولای، تصویر با گج کشیده شده بر روی دیوار، هیکل سیاه پوش در مه همگی برای وی انعکاس حقایقی بزرگ و آشنا در ضمیر ناخودآگاه بودند. وی شاعری ضدرمانتیک بود که شعر او عکس‌هایش است و زیبایی را در موضوعات «همان‌طور که هستند» و در واقع گرایی مربوط به همین زمان و مکان کشف کرد. تمام تصاویر وی با دوربین ۳۵ میلیمتری همراه با لنز ۵۰ میلیمتری و به ندرت عدسی تله
همراه با لنز ۵۰ میلیمتری و به ندرت عدسی تله فتو تهیه شده‌است، وسیله‌ای که در دست تمام عکاسان آماتور یافت می‌شود. وی تمامی عکس‌هایش را با نور موجود می‌گرفت و به ندرت از فلاش استفاده می‌کرد. بوسیله بکارگیری بامهارت دوربین عکاسی در ثابت کردن یک لحظه در جریان زمان، برسون برای ما گنجینه‌ای از تصاویر باقی گذاشته‌است. ما از دیدگاه وی می‌توانیم جهان را اندکی بهتر ببینیم و حقیقت و زیبایی را جایی که حدس نمی‌زنیم وجود داشته باشد، بیابیم. کارتبه برسون در ۳ اوت ۲۰۰۴ در سن ۹۵ سالگی در خانه‌اش در استان پرووانس درگذشت و
سن ۹۵ سالگی در خانه‌اش در استان پرووانس درگذشت و در مراسمی خصوصی با حضور بسیاری از دوستان عکاسش (که هیچ‌یک در آن روز عکسی نگرفتند) به خاک سپرده شد. در هفته‌های بعد عمدهٔ مطبوعات بین‌المللی به وی ادای احترام کردند. تیتر پاریزین "مرگ غول عکاسی " بود و فرانکفورتر راندشو نوشت: "چشم قرن بسته شد". بزرگی تیتر خبر درگذشت برسون، نشان دهندهٔ اهمیت جایگاه او در "معبد رسانه هاً است. او به یکی از چهره‌های ماندگار هنری قرن بیستم تبدیل شد. امتیازی منحصر به فرد برای یک عکاس فرانسوی. جایزه‌ها. او موفق به دریافت جوایزی
عکاس فرانسوی. جایزه‌ها. او موفق به دریافت جوایزی همچون: جایزه بزرگ ملی عکاسی در سال ۱۹۸۱ و جایزه هاسلبلاد در سال ۱۹۸۲ گردید.
هما ناطق (۵ خرداد ۱۳۱۳ – ۱۲ دی ۱۳۹۴) نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشگاه در رشتهٔ تاریخ بود. وی در دانشگاه تهران و دانشگاه سوربن، تحقیقاتی در زمینهٔ تاریخ مشروطیت و دوران قاجار انجام داده بود. تولد و تحصیلات. هما ناطق در ۵ خرداد ۱۳۱۳ در ارومیه زاده شد. پدربزرگش یک روحانی به نام میرزا جواد ناطق بود که در مبارزات مشروطه حضور داشت. پدرش ناصح ناطق در اروپا تحصیل کرده‌بود و اهل ادبیات و شعر بود. اما مادرش نصرت رفیعی، از خانواده‌ای فئودال و در واقع فرزند پنجم میرزا تقی خان امیرکبیر بود و در خانواده‌ای قجری و مذهبی
تقی خان امیرکبیر بود و در خانواده‌ای قجری و مذهبی بزرگ شده بود. او در کودکی به همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد و دوران تحصیل ابتدایی را در مدرسهٔ مهر و فیروزکوهی و متوسطه را در دبیرستان انوشیروان دادگر و سپس در نوربخش (تهران) گذراند و بعد از اتمام کلاس دهم او را به انگلستان فرستادند و بعد از نزدیک به دو سال و زمانی که با داریوش شایگان آشنا شده بود، به ایران بازگشت. در سال ۱۳۳۶ برای گذراندن دورهٔ کارشناسی تا دکترا به فرانسه رفت. آنجا به سرعت به سیاست گرایش پیدا کرد و پایان‌نامه‌اش را دربارهٔ احوال و
گرایش پیدا کرد و پایان‌نامه‌اش را دربارهٔ احوال و تفکر سید جمال‌الدین اسدآبادی نوشت. این تحقیق با کمک‌هزینهٔ مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه در سال ۱۳۴۶ منتشر شد. هم‌زمان با همکاری ژیلبر لازار اقدام به ترجمهٔ اشعار شاعرانِ معاصر ایران کرد. فعالیت‌های پژوهشی و سیاسی. ناطق در فرانسه به عضویت کنفدراسیون دانشجویان درآمد و فعالیت‌های سیاسی خود را آغاز کرد. در ۱۳۴۷ به تهران بازگشت، در مؤسسهٔ مطالعات اقتصادی مشغول به کار شد. رئیس دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران سید حسین نصر که کتاب زندگی سیاسی سیدجمال اسدآبادی تألیف