payamvha/North_RAG huggingface dataset:
متحده آماده شد. در ایالات متحده. جراح به نظر می‌آید در هفت نوبت جداگانه و بیش از هر هواپیماربای دیگری وارد ایالات متحده شده است. در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۰۰، او در برلین برای دریافت ویزای آمریکایی B-1/B-2 به مدت پنج سال (توریستی/کسب و کار) درخواست داد و آن را دریافت کرد. در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۰۰ برای اولین بار وارد ایالات متحده شد و وارد فرودگاه بین‌المللی نیوآرک شد. سپس همراه با مروان شحی و محمد عطا به فلوریدا سفر کردند، جایی که سه نفر به صورت تمام وقت در شرکت هوانوردی هوفمن، ونیس ثبت نام کردند. جراح تغییر وضعیت
هوفمن، ونیس ثبت نام کردند. جراح تغییر وضعیت ویزا از توریستی به ویزای دانشجویی درخواست نداد و به همین ترتیب وضعیت مهاجرتی‌اش را نقض کرد. جراح از ژوئن ۲۰۰۰ تا ۱۵ ژانویه ۲۰۰۱ به مدت شش ماه در مدرسه پرواز ثبت نام کرد. در مدرسه پرواز، بسیاری از هم کلاسی‌هایش او را به نیکی یاد می‌کنند؛ او را مهربان و قابل اعتماد توصیف کرده‌اند و به یاد می‌آورند که گهگاهی آبجو می‌خورد. جراح با هواپیماربایان دیگر فرق داشت؛ زیرا با هیچ‌کدام از آنها زندگی نمی‌کرد و به جای آن با دانشجوی آلمانی به نام تورستن بیرمن زندگی می‌کرد. بیرمن
آلمانی به نام تورستن بیرمن زندگی می‌کرد. بیرمن شاهد نشانه‌های دینی یا سیاسی آشکار در رفتار جراح نبود. جراح گاهگاه به آلمان بازمی‌گشت تا دوست دختر ترک‌آلمانی‌اش، آیسل شنگون، را ببیند و تقریباً هر روز با او تماس تلفنی یا ایمیلی داشت. پس از حملات سپتامبر ۲۰۰۱، رودی دکرز هلندی و مربی پرواز شرکت هوانوردی هوفمن (که اکنون بازنشته شده است)، توسط مقامات مورد مصاحبه قرار گرفت. بنا به گفته‌های دکرز، جراح و شحی دانش‌آموزان خوبی بودند، برخلاف عطا که بی‌احترامی می‌کرد و از دنباله‌رویی به فرمان‌ها خوداری می‌کرد. دکرز به
از دنباله‌رویی به فرمان‌ها خوداری می‌کرد. دکرز به عطا گفت که اگر رفتارش تغییر ندهد، او را از مدرسه پرواز اخراج خواهد کرد، و در پاسخ، رفتار عطا بهبود یافت. دکرز همچنین گفت که با شحی و جراح پس از یکی از کلاس‌های پرواز به یک بار به نام Shamrock Pub در ساراسوتا، فلوریدا رفتند. در این بار، آنها با دکرز دربارهٔ برنامه‌های شان بعد از گرفتن مجوز خلبانی صحبت کردند و جراح به دکرز گفت «من شغلی را پیدا کرده‌ام و ما قصد داریم خلبان شویم.» جراح در ماه اوت ۲۰۰۰ مجوز پرواز با هواپیماهای کوچک را کسب کرده بود و سپس همان سال
با هواپیماهای کوچک را کسب کرده بود و سپس همان سال آموزش پرواز با هواپیماهای بزرگ‌تر را شروع کرد. او به بیروت سفر کرد تا با خانواده‌اش دیدار کند و سپس به آلمان برگشت تا با دوست دخترش، آیسل شنگون، دیدار کند. جراح او را به ایالات متحده دعوت کرد و او به مدت ده روز به ایالات متحده آمد و حتی در یک جلسه مدرسه پرواز همراه او بود. در اوایل ژانویه ۲۰۰۱، او دوباره به بیروت سفر کرد تا با پدرش که بیمار بود دیدار کند و سپس به آلمان برگشت تا با دوست دخترش دیدار کند. او دوباره در اواخر فوریه به ایالات متحده بازگشت. رفتار
در اواخر فوریه به ایالات متحده بازگشت. رفتار او به‌طور قابل توجهی با هواپیماربایان دیگر که ارتباطات خانوادگی و عاشقانه‌شان را باهمه قطع کرده متفاوت بود. در راه بازگشت به ایالات متحده، به گفته مقامات امارات متحده عربی، جراح از این کشور عبور کرد و گزارش اولیه حاکی از آن است که در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۰۱ به درخواست سازمان سیا مورد مصاحبه قرار گرفته است. گفته شده بود که او به حضور در افغانستان و پاکستان اعتراف کرده است، اگرچه سازمان سیا این ادعا را از آن زمان تکذیب کرده و گزارش کمیسیون ۱۱ سپتامبر به آن اشاره
تکذیب کرده و گزارش کمیسیون ۱۱ سپتامبر به آن اشاره نمی‌کند. مدرسه پرواز فلوریدایی که جراح در آن تحصیل می‌کرده همچنان اصرار داشت که او تا ۱۵ ژانویه ۲۰۰۱ در آنجا تحصیل کرده بوده است. در تاریخ ۶ مه، جراح عضویت دوماهه‌ای در مرکز تناسب اندام US1 Fitness Center، یک باشگاه ورزشی در دانیا بیچ، فلوریدا، است ثبت کرد - بعدها عضویت خود را دو ماه دیگر تمدید کرد و در نهایت درس‌هایی در مبارزه تن به تن داشت. اعتقاد بر این است که در آن ماه، احمد الحزناوی که در تاریخ ۸ ژوئن وارد آمریکا شده بود، با جراح هم‌خانه شد. جراح یک
وارد آمریکا شده بود، با جراح هم‌خانه شد. جراح یک آپارتمان جدید در منطقه لادردیل-بای-دی-سی کرایه کرد و هر دو به صاحب خانه یک کپی گذرنامه‌های آلمانی تحویل دادند که بعدها به FBI تحویل داده شدند. در تاریخ ۲۵ ژوئن، جراح به توصیه صاحب خانه اش احمد الحزناوی را به بیمارستان Holy Cross در فورت لادردیل، فلورید برد. احمد الحزناوی توسط دکتر کریستوس تسوناس (Dr. Christos Tsonas) مورد درمان قرار گرفت. دکتر برای بریدگی ساق پای چپ به او آنتی‌بیوتیک داد. او به پرسنل بیمارستان گفت که پایش به چمدان برخورد کرده است. رسانه‌ها
گفت که پایش به چمدان برخورد کرده است. رسانه‌ها این موضوع را به‌طور مختصر به عنوان نشانه سیاه‌زخم گزارش کردند و امیدوار بودند که این اتفاق را به حملات سیاه‌زخم سال ۲۰۰۱ مرتبط کنند. با این حال، بعداً FBI شایعات را رد کرد و اعلام کرد که «تست‌های جامع نشان نمی‌دهد که سیاه زخم در هر جایی که هواپیماربایان بوده‌اند حضور داشته باشد». در میانه ژوئیه ۲۰۰۱، برخی از هواپیماربایان و اعضای حلقه هامبورگ نزدیک سالو، اسپانیا، برای مدتی از چند روز تا چند هفته جمع شدند. به نظر می‌رسید بین جراح و عطا در مراحل پایانی طرح، تنش
می‌رسید بین جراح و عطا در مراحل پایانی طرح، تنش وجود داشته باشد. عطا به رمزی بن الشیبه شکایت کرده بود که ارتباط برقرار کردن با جراح سخت است و از ترس اینکه جراح ممکن است به‌طور کامل از طرح خارج شود، نگران بود. در تاریخ ۲۵ ژوئیه، جراح با یک بلیط یک‌طرفه به آلمان پرواز کرد و دوباره با دوست دخترش دیدار کرد، که آخرین باری بود که او را دید (با این حال آنها حداقل یک بار دیگر تلفنی صحبت کردند). سپس با بن الشیبه دیدار کرد که بن الشیبه او را متقاعد کرد که عملیات را انجام دهد. جراح در تاریخ ۵ آگوست به ایالات متحده
انجام دهد. جراح در تاریخ ۵ آگوست به ایالات متحده بازگشت، منابع نشان می‌دهند که او امتحان خلبانی خود را در تاریخ ۲ آگوست داد، و برای این کار مراسم عروسی خواهرش را از دست داده بود. در تاریخ ۲۷ اوت، او در هتل Pin-Del در لارل، مریلند، که فقط یک مایل فاصله از هتل Valencia است که چهار نفر از هواپیماربایان دیگر در آن اقامت داشتند، وارد شد. در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۰۱، هر چهار نفر از هواپیماربایان پرواز ۹۳ از فورت لادردیل به فرودگاه بین‌المللی نیوآرک با هواپیمای شرکت Spirit پرواز کردند. در ساعت‌های اول صبح ۹ سپتامبر
Spirit پرواز کردند. در ساعت‌های اول صبح ۹ سپتامبر ۲۰۰۱، جراح به دلیل سرعت غیرمجاز در مریلند توقیف شد و جریمه دریافت کرد. بعداً در همان روز، جراح با والدینش تماس گرفت و گفت که به اوراق پولی که پنج روز قبل از او فرستاده‌اند دسترسی داشته است. او به آنها گفت که قصد دارد در تاریخ ۲۲ سپتامبر برای مراسم عروسی پسر عمویش به دیدار آنها برود. در تاریخ ۱۰ سپتامبر، جراح آخرین شب خود را صرف نوشتن نامه‌ای به آیسل شنگون کرد، با او که برنامه‌های ازدواج داشته. این نامه به عنوان یک نامهٔ خودکشی به‌طور گسترده تفسیر می‌شود.
عنوان یک نامهٔ خودکشی به‌طور گسترده تفسیر می‌شود. اما این نامه به آیسل شنگون نرسید؛ او بلافاصله پس از حملات وارد برنامه حفاظت شاهدان شده بود و آپارتمانش بدون مراقبت بود. نامه توسط پست آلمان به ایالات متحده برگشت آمد و از طریق سازمان FBI به او تحویل داده شد. در نامه، عبارت‌هایی همچون «من آنچه باید انجام می‌دادم» و «این افتخار بزرگی است و نتیجه را خواهید دید و همهٔ افراد جشن خواهند گرفت» گنجانده شده بود. به گفته یک منبع، جراح یک کابین خلبان ساختگی بزرگ از جعبه‌های مقوایی در آپارتمانش درست قبل از حملات ایجاد
مقوایی در آپارتمانش درست قبل از حملات ایجاد کرده بود.
مفتح یکی از محله‌های شمالی شهر تبریز است که مابین محلات دوه‌چی، امیرخیز، شهرک ارم، کوی توکلی و شربت زاده واقع است. این محله در قدیم به «قوروچای» و «چای‌ایچی» مشهور بوده‌است و از دههٔ ۵۰ به‌بعد به شاه‌آباد موسوم شد. البته پیش‌تر «داش‌قاپی» نیز خوانده می‌شد و آن به‌خاطر درب قطور و کوتاه سنگی بود که به باور عموم از زمان عثمانی در این محله وجود داشته‌است. در محلهٔ شاه‌آباد پس از سال ۱۳۵۰ مرکز بهداشتی معروف به «شهیاد» نیز احداث شد که در نقشه‌های قدیمی تبریز، کوچه‌ای نیز به‌این نام خوانده‌شد. همچنین خیابانی که از
نیز به‌این نام خوانده‌شد. همچنین خیابانی که از سه‌راهی توکلی شروع و تا گورستان دوه‌چی ادامه دارد و به مجاهدین موسوم شده‌است، در واقع امتداد اصلی کوی مفتح می‌باشد. به‌عبارت دیگر کوی مفتح بخشی از محلهٔ بزرگ دوه‌چی می‌باشد. وجه تسمیه. در سال ۱۳۴۸ که شاه و فرح پهلوی به تبریز آمده بودند، اهالی محله قوری‌چای آب شرب نداشته و برای در خواست آب لوله‌کشی مقابل استانداری تجمع می‌کنند. مقامات استان نیز نظر شاه را جلب کرده و موافقت می‌شود اداراه آبیاری تبریز، آب لوله کشی این محل را تأمین کند. به این مناسبت نام این محل
این محل را تأمین کند. به این مناسبت نام این محل به شاه‌آباد تبدیل شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ این محل به نام «مجاهدین» تغییر نام داده و پس از شهادت آیت‌ا... دکتر مفتح، به نام این استاد بزرگوار، به نام کوی مفتح نامید شد.
رواسان یکی از محله‌های جنوب غربی شهر تبریز است که از طرف شمال به شهرک اندیشه و از طرف شرق به کوی لاله و از طرف غرب به شهید چمران(آخماقیه)محدود می‌شود. این محله در منطقه ۷ این شهر واقع شده‌است. این محله که گاهی به‌تبعیت از واژهٔ تهرانی «لواسانات»، «لواسان» نیز خوانده می‌شود، در زبان مردم محلی راواسان تلفظ می‌شود و در قدیم دهکده‌ای پررونق و باصفا در سمت جنوب غربی تبریز بوده‌است. ه همچنین رواسان در دوره حکومت غازان خان به عنوان ییلاق این حکومت مورد استفاده بوده‌است. این محله در اثر گسترش شهرسازی تبریز به
بوده‌است. این محله در اثر گسترش شهرسازی تبریز به سرنوشت سایر روستاهای همجوار تبریز دچار شده و هم‌اکنون کاملاً به تبریز چسبیده‌است. آب گوارای چشمه‌های رواسان و باغات بسیار باصفای آن منظره‌ای زیبا به‌آن داده‌بود که البته هنوز نیز می‌توان آثار و بقایای آن را مشاهده کرد. بافت قدیمی آن با وجود ورود تازه‌واردان شهری، به‌خصوص آلاینده‌های چشمگیر آن‌ها هنوز پا برجاست، از جمله محل آسیاب قدیمی آن که در نزدیکی مسجد قدیم رواسان و میدان اصلی آن واقع شده‌است و به‌صورت آبشار زیبایی قابل مشاهده می‌باشد. برخی از شخصیت‌های
زیبایی قابل مشاهده می‌باشد. برخی از شخصیت‌های مشهور استانی و کشوری از این محله به‌پا خاسته‌اند. از جمله «محمدحسن رواسانی» پزشک ارتوپد و نمایندهٔ چند دورهٔ تبریز در مجلس شورای اسلامی و «پروفسور رواسانی» که چندین سال است که مقیم خارج از کشور شده‌اند و «دکتر احد زارع رواسان» عضو نخبگان کشوری و استاد دانشگاه ماساریک شهر برنو در کشور چک است.
خازن الکترولیتی نوعی از خازن است که از مایع رسانای یونیزه شده در آن استفاده شده و بیشترین میزان ذخیره برق را نسبت به خازن‌های دیگر دارد. این خازن‌ها با جابه‌جا بستن پایه‌هایشان جریان زیادی را به خود وارد کرده و منفجر می‌شوند. تعریف دیگری که می‌توان برای خازن‌های الکترولیتی کرد، این است که این خازن‌ها از نوع پلاریزه می‌باشند. یعنی خازن دارای یک قطب مثبت و یک قطب منفی دائمی بوده و بر خلاف خازن‌های نوع دیگر، نمی‌توان جای این دو قطب را با هم عوض نمود. به همین دلیل هم از لحاظ الکتریکی نمی‌توان خازن‌های
همین دلیل هم از لحاظ الکتریکی نمی‌توان خازن‌های الکترولیتی را در یک مدار معکوس بست، به طوری که قطب مثبت آن به منفی منبع ولتاژ و قطب منفی آن به مثبت منبع ولتاژ DC وصل گردد. بسته به مقدار ولتاژ و قدرت منبع و همچنین مدّت زمان قرار گرفتن خازن در این حالت، امکان دارد که خازن آسیب ببیند، داغ شود و حتّی منفجر گردد. به همین دلیل طرز اتصال خازن‌های الکترولیتی بر روی بدنه آن‌ها مانند تصویر شکل ۳ علامت گذاری می‌شود. باید یادآوری شود که از آنجایی که در ولتاژ AC پلاریته یا قطب‌های منبع، پیوسته در حال تغییر هستند، اتصال
یا قطب‌های منبع، پیوسته در حال تغییر هستند، اتصال خازن‌های الکترولیتی به منبع ولتاژ AC می‌تواند همان عوارض ناشی از برعکس بسته شدن خازن الکترولیتی به منبع DC به ویژه انفجار آن را در پی داشته باشد. ساختمان خازن الکترولیتی خازن‌های الکترولیتی نیز مانند بقیه خازن‌ها دارای یک آند و یک کاتد می‌باشند که توسط یک ماده عایق از هم جدا می‌شوند. آند معمولاً از یک صفحه فلزی تشکیل می‌شود. در طی فرایند آندش Anodization یک لایه اکسید بر روی صفحه فلزی آند، تشکیل می‌گردد. این لایه اکسید، نقش عایق را در خازن الکترولیتی به
این لایه اکسید، نقش عایق را در خازن الکترولیتی به عهده دارد. در این خازن، کاتد عبارت است از یک الکترولیت که ممکن است به صورت جامد، مایع یا ژلاتینی باشد. این الکترولیت لایه اکسید را تحت پوشش گرفته و نقش صفحه کاتد را در خازن الکترولیتی به عهده دارد. به دلیل نازک بودن لایه اکسید میان صفحه فلزی آند و الکترولیت از یک طرف و همچنین سطح زیاد آند از طرف دیگر، ظرفیت خازن الکترولیتی در مقایسه با خازن‌های سرامیکی یا خازن فیلمی، بسیار بزرگتر می‌باشد. انواع خازن الکترولیتی خازن‌های الکترولیتی را می‌توان به سه نوع عمده
خازن‌های الکترولیتی را می‌توان به سه نوع عمده تقسیم‌بندی نمود که عبارتند از: ۱ — خازن‌های الکترولیتی گروه آلومینیوم که به خازن‌های الکترولیتی آلومینیومی موسوم می‌باشندو آند آن‌ها از آلومینیوم خالص ساخته شده‌است. در این گروه خازن‌ها، عایق خازن از تشکیل اکسید آلومینیوم، به وجود می‌آید. الکترولیت این خازن‌ها هم معمولاً به صورت جامد می‌باشد. ۲– خازن‌های الکترولیتی تانتالیوم که معروف به خازن‌های تانتالیوم بوده و آند در این نوع خازن از جنس فلز تانتالیوم و به صورت گوی یا استوانه می‌باشد. بر روی تانتالیوم یک لایه
گوی یا استوانه می‌باشد. بر روی تانتالیوم یک لایه اکسید نازک به عنوان عایق به کار برده شده که الکترولیتی به صورت مایع به عنوان کاتد آن را دربرگرفته‌است. ۳– خازن‌های الکترولیتی نیوبیوم Niobium در این نوع خازن‌ها آند از فلزی به نام نیوبیوم که از لحاظ شیمیایی مانند تانتالیوم است ساخته می‌شود. عایق نیز از تشکیل پنتااکسید نیوبیوم بر روی آند به وجود می‌آید. کاتد در این خازن نیز از الکترولیت در حالت جامد تشکیل شده‌است. از این خازن معمولاً در مدارات چاپی SMD استفاده می‌شود. تهیه نیوبیوم از تانتالیوم با دسترسی بهتری
می‌شود. تهیه نیوبیوم از تانتالیوم با دسترسی بهتری انجام می‌شود.
تنها تو می مانی عنوان آلبومی است از علیرضا افتخاری که در اسفند ۱۳۸۷ توسط شرکت فرهنگی هنری نوانگار منتشر شد. اشعار این آلبوم از سروده‌های قیصر امین پور، سیمین بهبهانی، رهی معیری، عماد خراسانی و هوشنگ ابتهاج است. آهنگسازی این اثر توسط امیر رحیمی‌آذر و علی خشتی‌نژاد و تنظیم آن توسط کاوه سروریان انجام شده‌است. نوازندگان. ارسلان کامکار مازیار ظهیرالدینی علی جعفری پویان نیما زاهدی میثم مروستی سامان محمد نبی (ویولن) کریم قربانی مجید اسماعیلی (ویولن سل) علیرضا خورشیدفر (کنترباس) محمد حسین پورمعین (کلارینت) سورنا
(کنترباس) محمد حسین پورمعین (کلارینت) سورنا صفاتی (سنتور) پریچهر خواجه (قانون) نیما رحمتی (کمانچه) سحاب تربتی (کمانچه و تمبک) نوید دهقان (کمانچه و کمانچه آلتو) ونداد مساح زاده (دف و دایره) حسین رضایی نیا (دف) جعفر کرمانی تنها (تارباس) محسن حاجبی (تارباس) ایثار یاور (طبلا) امیر رحیمی آذر (سه تار) علی خشتی نژاد (تار) کاوه سروریان (نی,فلوت و تمبک)
استیون تایرون کلبر (زاده ۱۳ مه ۱۹۶۴) کمدین، نویسنده، تهیه‌کننده، بازیگر، منتقد رسانه‌ای و مجری تلویزیونی آمریکایی است. او هم‌اکنون اجرای برنامه لیت شو با استیون کلبر که یک برنامه کمدی آخر شب در شبکه سی بی اس است، را بر عهده دارد. او همچنین نویسنده کتاب «"من آمریکا هستم، و شما نیز می‌توانید باشید!"» است. وی قبلاً مجری شبانگاهی برنامه تلویزیونی «گزارش کلبر» از شبکه سراسری کمدی سنترال و برنده جایزه امی بود. پیش از آن نیز وی یکی از خبرنگاران برنامهٔ نمایش روزانه با جان استوارت بود. در ۱۰ آوریل ۲۰۱۴، شبکهٔ
با جان استوارت بود. در ۱۰ آوریل ۲۰۱۴، شبکهٔ سی‌بی‌اس در خبری اعلام کرد که کلبر، جایگزین دیوید لترمن در برنامهٔ آخر شب خواهد شد.
کمدی سنترال یکی از شبکه‌های تلویزیونی کابلی آمریکایی است که در سال ۱۹۸۹ ایجاد شد. این شبکه زیرمجموعه‌ای از شرکت ویاکام است. استیون کولبرت و جان استوارت از مجریان این شبکه بوده‌اند.
هارلم گلوبتراترز نام یک تیم بسکتبال نمایشی و کمدی آمریکایی است. این گروه در ۱۹۲۶ تأسیس شد و بخاطر حرکات نمایشی بسکتبال شهرت دارد. تاریخ. گلوبتروترز در سال ۱۹۲۶ در جنوب شهر شیکاگو به وجود آمد، جایی که تمام بازیکنان اصلی این تیم بزرگ شدند.آنها به عنوان "ساووی بیگ فایو" آغاز کردند،یکی از جاذبه های اصلی سالن بالروم ساووی بودند که در ژانویه 1928 افتتاح شد،آنها یک تیم بسکتبال از بازیکنان آمریکایی سیاه پوست بودند که حرکات نمایشی را قبل از رقص ها انجام میدادند.به دلیل کاهش حضور مخاطبان در رقص ها، در سال 1928،تعدادی
کاهش حضور مخاطبان در رقص ها، در سال 1928،تعدادی از بازیکنان به دلیل اختلافات از تیم جدا شدند.درپاییز همان سال،این بازیکنان یک تیم به نام "گلوب تراترز"(Globe Trotters) تشکیل دادند و بهار همان سال در جنوب ایلینوی اجراهایی داشتند.آبه ساپرشتین نقش مدیر و ترویج کننده تیم را بر عهده گرفت.تاسال 1929،ساپرشتین با تیم بسکتبال خود به نام"هارلم گلوب تراترز نیویورک" (New York Harlem Globe Trotters) در ایلنوی و آیو تورهایی انجام میداد.او نام هارلم را انتخاب کرد چرا که آن زمان به عنوان مرکز فرهنگ آمریکایی سیاه پوست محسوب
زمان به عنوان مرکز فرهنگ آمریکایی سیاه پوست محسوب میشد ونام گلوب تراترز به منظور افسانه سازی مکان های بین المللی تیم را انتخاب کرد.
فهرست خیابان‌های اصلی شهر تبریز، مرکز استان آذربایجان شرقی ایران:آ
پروتئاز به آنزیم‌هایی گفته می‌شود که باعث تجزیه پروتئین‌ها می‌شوند. پروتئازها شامل سرین پروتئازها، متالوپروتئازها، آسپارتیک پروتئازها، سیستئین پروتئازها و ترئونین پروتئازها، می‌باشند. یک پروتئاز ممکن است چندین سوبسترا داشته باشد یا اینکه یک سوبسترا توسط چندین پروتئاز برش یابد. برخی از پروتئازها به علت اتولایزیز حتی می‌توانند خود، سوبسترای خود باشند. پروتئازها اغلب به صورت آبشاری عمل می‌کنند یعنی به‌طور پی در پی یک پروتئاز باعث فعال شدن پروتئاز بعد از خود می‌شود. نمونه بارز واکنش‌های آبشاری پروتئازی را
می‌شود. نمونه بارز واکنش‌های آبشاری پروتئازی را می‌توان در خزان یاخته‌ای (اپوپتوز) و پروتئازهای کاسپاز مشاهده کرد.. کارکردها. پروتئازها در کنترل فعالیت‌های سلولی اهمیت زیادی دارند. در سلول‌های مختلف انواع زیادی از پروتئازها در هر زمان مشخص بیان می‌شوند. برای مثال: تعداد زیادی از پروتئین‌هایی که در سلول‌ها بیان می‌شوند به فرم غیرفعال هستند. برای اینکه این پروتئین‌ها فعال شوند باید توسط پروتئازها پردازش شوند. پردازش پروتئولایتیکی یکی از راه‌های کنترل فعالیت پروتئین‌ها است. بسیاری از پروتئین‌ها مانند
فعالیت پروتئین‌ها است. بسیاری از پروتئین‌ها مانند آنزیم‌ها، سایتوکین‌ها، هورمون‌های رشد، رسپتورهای سلولی و…، به این روش فعال می‌شوند. در اثر این کنترل پروتئولایتیکی، فعالیت‌های مختلف سلولی مانند رونویسی و همانندسازی، پیشرفت سیکل سلولی، تکثیر سلول، تمایز، اپوپتوز و…، کنترل می‌شود. نقص در این سیستم پردازش پروتئولایتیکی همچنین می‌تواند منجر به بیماری‌هایی مانند سرطان، آرتریت، بیماری‌های نورودژنراتیو و بیماری‌های قلبی عروقی شود. دگرادوم. در سلول‌های مختلف تعداد زیادی پروتئاز در هر زمان مشخص و شرایط خاص بیان
زیادی پروتئاز در هر زمان مشخص و شرایط خاص بیان می‌شود. برای مثال در انسان تاکنون بیش از ۵۰۰ پروتئاز شناسایی شده‌است که به‌طور متوسط در هر سلول د رهر شرایط خاص حدود ۲۰۰ تا از آن‌ها بیان می‌شوند. به کلیه پروتئازها و سوبستراهای آن‌ها که در یک زمان مشخص و تحت یک شرایط خاص در یک سلول بیان می‌شوند، دگرادوم آن سلول گفته می‌شود. منابع. &lt;small&gt;
ایماق یا چهار ایماق نام مجموعه قبایل کوچ‌نشین و نیمه‌کوچ‌نشین دری زبان است که در غرب و شمال‌غرب افغانستان بیشتر در ولایت‌های غور، بادغیس، هرات و فراه، و در شرق ایران بیشتر در تربت جام، تایباد و خواف زندگی می‌کنند. ایماق‌ها در ترکمنستان نیز حضور دارند. نام. «ایماق» از واژهٔ ترکی-مغولی «اویماق» گرفته شده که به معنای «قبیله» یا «گروهی از قبیله‌ها» است. چهار ایماق به‌معنی چهار قوم که شامل جمشیدی، هزارهٔ ایماق (هزارهٔ قلعه‌نو)، فیروزکوهی و تیمنی می‌شوند. منشأ و تبار. ایماق‌ها عمدتاً از چهار قبیله تشکیل یافته‌اند
ایماق‌ها عمدتاً از چهار قبیله تشکیل یافته‌اند که شامل جمشیدی، هزارهٔ ایماق، فیروزکوهی و تیمنی می‌شوند و به همین دلیل است که به نام چهار ایماق خوانده می‌شوند. بنابر داده‌های تاریخی چهار ایماق نیای مشترکی ندارند، بلکه در حدود سده‌های ۱۰–۱۱ (قمری) از به هم پیوستن گروه‌هایی از ایلات و طوایف اقوام ایرانی و غیر ایرانیِ شمال غرب و غرب افغانستان شکل گرفته‌اند و به‌این‌سبب اویماقها نمی‌توانند نیای مشترک داشته باشند جمشیدی. جمشیدی‌ها که محل زیست اصلی آنها ناحیه کوشک در ولایت بادغیس واقع در شمال هرات است، مردم
کوشک در ولایت بادغیس واقع در شمال هرات است، مردم ایرانی‌تبار هستند و خود را از بازماندگان جمشید پیشدادی می‌دانند گروهی از آنها که «کیانی» نامیده می‌شوند در اردوکشی‌های شاه عباس اول به هرات و نواحی شمال شرقی ایران شرکت داشته‌اند کیانی‌ها از سیستانی‌هایی هستند که شاه عباس دوم صفوی آنها را به بادغیس کوچاند و در آنجا ساکن کرد گروهی از جمشیدی‌ها با هزارهٔ ایماق در ترکمنستان زندگی می‌کنند که جمعیت آنها در ۱۳۰۵ ش، ۹۳۲ تن گزارش شده است. در سال ۱۱۳۸ق / ۱۷۲۶م، نادرشاه افشار جمشیدی‌های بادغیس را به همراه دیگر طوایف
افشار جمشیدی‌های بادغیس را به همراه دیگر طوایف فارسی‌زبان پیرامون هرات به نواحی، جام لنگر و مشهد در خراسان کوچاند. پس از محاصره، هرات حسام السلطنه گروهی از جمشیدی‌های آنجا را به سرکردگی الله‌یار خان در نواحی سرجام اسکان داد که پس از حمله ترکمن‌ها به نواحی کنه گوشه و قره بوغه به نواحی نزدیک مشهد کوچ کردند. الله‌یار خان و گروهی از جمشیدی‌ها از آنجا به هرات بازگشتند و بقیه به قوشخانه از توابع قوچان کوچانده شدند. سرانجام جمشیدی‌ها پس از سالها سرگردانی در میان ۳ کشور افغانستان، ترکمنستان و ایران به همت خوانین
۳ کشور افغانستان، ترکمنستان و ایران به همت خوانین خود توانستند در شوریجه و پس کمر در کنار کشف رود مستقر شوند در ۱۳۱۱ق / ۱۸۹۳م نیز گروهی از جمشیدی‌ها به ایران پناه آوردند و در ناحیه زورآباد خراسان ساکن شدند. هزارهٔ ایماق. هزارهٔ ایماق گروهی از ایماق‌ها اند که منشأ آنها از مردم هزاره می‌باشند. آنها بیشتر از قلعه‌نو ولایت بادغیس هستند. فیروزکوهی. قلمرو اصلی فیروزکوهی‌ها قسمت علیای رود مرغاب است که به آن «سرحد» نیز گفته می‌شود، برخی آنها را از اهالی فیروزکوه غور می‌دانند که توسط تیمور به دیگر نواحی افغانستان
می‌دانند که توسط تیمور به دیگر نواحی افغانستان کوچانده شدند؛ ولی سران آنها معتقدند که از نسل اَچکزَی پشتون درانی هستند و نام خود را از فیروزکوه، پایتخت غوریان گرفته‌اند. فیروزکوهیها به دو شعبهٔ فیروزکوهی شرقی و فیروزکوهی غربی تقسیم می‌شوند و روی هم ۴۲ طایفه‌اند. جمعیت آنها را نیز حدود ۱۰۰ هزار تن نوشته‌اند تیمنی. قلمرو تیمنی‌ها دره‌های سرچشمهٔ هریرود در ولایت غور، از منطقهٔ شهرک تاچخچران است. دربارهٔ خاستگاه آنها نظرات متفاوتی داده‌اند و آنها را مهاجرانی از چین، بازماندگان غیاث‌الدین غوری، برآمدگانی از
از چین، بازماندگان غیاث‌الدین غوری، برآمدگانی از قلعه‌نو، فرزندان کاکر پشتون از بلوچستان و بازماندهٔ آریاییهای کهن دانسته‌اند. نام «تیمن» را نیز تحریف از «تومان» پنداشته‌اند. تیمنی‌ها به دو شعبهٔ شمالی و جنوبی تقسیم می‌شوندو حدود ۱۰۰ طایفه و جمعیتی حدود ۵۰۰‘ ۱۸۷ تن دارند پراکندگی جغرافیایی. ایماق‌های چهارگانه امروزه به نام‌های جمشیدی، هزارهٔ ایماق (هزارهٔ قلعه‌نو)، فیروزکوهی و تیمنی یاد می‌شوند و عمدتاً در ساحات مختلف حوزهٔ غرب افغانستان کنونی ساکن هستند. از نقطه نظر جمعیت‌شناسی و اسکان از شرق به غرب به
از نقطه نظر جمعیت‌شناسی و اسکان از شرق به غرب به ترتیب جمشیدی‌ها عمدتاً در نقاط شمالی هرات در چهار شهرستان کشک کهنه، کشک رباط سنگی، کهسان و کروخ، هزاره قلعه‌نو در قلعه‌نو و شهرستان‌های مربوط به ولایت بادغیس، فیروزکوهیان از قادس و جوند بادغیس تا قسمت‌های علیای حوضهٔ آبریز مرغاب که شامل غرجستان و فیروزکوه می‌شود و تیمنی‌ها از شهرستان فارسی هرات و پرچمن فراه تا بخش‌های مهمی از شهرستان‌های تولک، شهرک، دولتیار و پسابند غور را در تصرف خود دارند. این البته جغرافیای امروزین شاخه‌های ایماق است و جغرافیای تاریخی
امروزین شاخه‌های ایماق است و جغرافیای تاریخی آنها خیلی گسترده‌تر از این بوده است که نسبت بی عدالتی‌ها به مرور زمان مورد دستبرد دولت‌های جابر با انگیزه‌های جابجایی‌های قومی قرار گرفته است. زبان. ایماق‌ها به گویش ایماقی که گویشی از زبان فارسی است، سخن می‌گویند. دین. ایماق‌ها مسلمان و عمدتاً پیرو مذهب سنی حنفی می‌باشند.
دسانی یک برند آب بسته‌بندی‌شده ساخت شرکت کوکاکولا است که اکنون در ایران نیز قابل دسترسی می‌باشد. این محصول آب شیر فراوری‌شده است‌. بازار اروپا. این محصول در سال ۲۰۰۴ میلادی در انگلستان و ایرلند شمالی، پس از یک ماه بخاطر انتقاد شدید مطبوعات، از بازار جمع آوری و فروش آن بطور دائم متوقف شد. انتقادات عبارت بودند از: فروش آب لوله کشی به قیمت ۳۰۰۰ برابر، یافتن ماده سمی سرطان‌زای برومات در آب فراوری شده و افزودن غیر مجاز کلسیم، منیزیم و سدیم هیدروژن‌کربنات. تبلیغات و بازاریابی برای این محصول در سال ۲۰۰۴، در فرانسه
و بازاریابی برای این محصول در سال ۲۰۰۴، در فرانسه و آلمان، به دلیل «مناسب نبودن مقطع زمانی» متوقف شد. انتقاد. در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۷، انجمن جهانی حمایت از مصرف کننده Consumers International در لندن، به کوکاکولا به دلیل «برچسب تقلبی» آن جایزه منفی اعطا کرد (که برای محصولات بد ارائه می شود)، زیرا Dasani، علی رغم وعده های تبلیغاتی بزرگ، چیزی جز آب لوله کشی نیست. در گزارشی که توسط سئول تایمز کره جنوبی در ۴ اکتبر ۲۰۰۷ منتشر شد، استفان فاکس اظهار داشت که چند بطری داسانی در روز می تواند بخاطر پتاسیم کلرید موجود در آب
در روز می تواند بخاطر پتاسیم کلرید موجود در آب باعث آریتمی قلبی، تعریق، حالت تهوع یا تشنج شود. منابع. مقاله ویکیپدیای آلمانی و انگلیسی
عمو پورنگ شخصیتی تلویزیونی در برنامه کودک صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که نقش آن را داریوش فرضیایی ایفا می‌کند. تاریخچه. نخستین حضور داریوش فرضیایی در تلویزیون به سال ۱۳۷۶ و حضور در برنامه «ما و شما» بازمی‌گردد که این برنامه به پخش انیمیشن‌های درخواستی بچه‌ها اختصاص داشت. دو سال بعد و در سال ۱۳۷۸ در برنامه پورنگ و تورنگ حضور داشت که این برنامه به صورت ضبط‌شده و تولیدی پخش می‌شد. در فروردین سال ۱۳۸۰ برنامه‌ای به نام عمو پورنگ را به‌صورت زنده به تهیه‌کنندگی مسلم آقاجان‌زاده و کارگردانی احمد درویشعلی
مسلم آقاجان‌زاده و کارگردانی احمد درویشعلی پور که سه‌روز در هفته به‌صورت زنده از شبکه یک سیما بر روی آنتن می‌رفت را اجرا می‌کرد اما از ابتدای سال ۱۳۸۸ پخش زنده آن قطع و تنها یک روز در هفته از شبکه دو سیما به صورت ضبط شده پخش می‌شد. اجرای این برنامه بر عهده "عمو پورنگ" و با همراهی امیرمحمد متقیان بود. این مجموعه پس از پخش ۱۴۱ قسمت، در فروردین ۱۳۹۳، به کار خود پایان داد. عمو پورنگ در سال ۱۳۹۵ در مجموعه محله گل و بلبل در سه فصل ایفای نقش کرد و این مجموعه تلویزیونی روی آنتن شبکه دو رفت. چند ماه بعد عمو پورنگ
روی آنتن شبکه دو رفت. چند ماه بعد عمو پورنگ با برنامه عیدانه عمو پورنگ به تلویزیون بازگشت و در مورد کرونا و… با بچه‌ها گفتگو کرد. ماه رمضان عمو پورنگ با برنامه بچه محل دوباره به تلویزیون بازگشت و این مجموعه تلویزیونی در سه فصل روی آنتن شبکه دو رفت و به کار خود پایان داد.سپس در فروردین ۱۴۰۰ عمو پورنگ با برنامه کلبه عمو پورنگ دوباره به تلویزیون بازگشت و این مجموعه تلویزیونی روی آنتن شبکه دو رفت و در ۳۰ آذر ۱۴۰۰ به پایان رسید. پس از پایان کلبه عمو پورنگ در نوروز ۱۴۰۱ برنامه عیدانه عموپورنگ دوباره آغاز شد. در