payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیروی زمینی سپاه با تصویب ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت خود را در اصفهان آغاز کرد. نخستین دوره دانش‌آموختگان این مجتمع به استعداد ۳۶۰ نفر بود. به منظور ساماندهی به آموزش‌های مورد نیاز نیروی زمینی سپاه و با تصویب ستادکل نیروهای مسلح، طرح تجمیع دانشکده‌های پیاده، توپخانه و با راه‌اندازی دانشگاه امیرالمؤمنین تهیه و ابلاغ شده است. دانشکده علوم و فنون زرهی. دانشکده علوم و فنون زرهی، در شهر شیراز در جاده شیراز به اصفهان، روبروی شهرک زیباشهر واقع شده است. این دانشکده وظیفه تربیت و آموزش پرسنل زرهی نیروی زمینی سپاه
وظیفه تربیت و آموزش پرسنل زرهی نیروی زمینی سپاه پاسداران را برعهده دارد. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم پاسدار اسکندر دانشمندی فرمانده این دانشکده است. معاونت‌ها. نیروی زمینی سپاه توسط یک ستاد مرکزی، فرماندهی و کنترل می‌شود. در راس این ستاد، فرمانده نیروی زمینی قرار دارد. در زیرمجموعه فرمانده نیروی زمینی، جانشین فرمانده نیروی زمینی که توسط فرمانده کل سپاه منصوب می‌شود و معاونت‌های هماهنگ‌کننده (رئیس ستاد)، عملیات، اطلاعات، آموزش، نیروی‌انسانی، روابط عمومی و تبلیغات، محرومیت‌زدایی و بهداری، فعال می‌باشند. وسایل.
محرومیت‌زدایی و بهداری، فعال می‌باشند. وسایل. سلاح‌های سازمانی انفرادی: قرارگاه‌ها. تیپ‌ها و لشکرهای نیروی زمینی سپاه پاسداران، تحت نظر ۱۰ قرارگاه منطقه‌ای فعالیت می‌کنند. قرارگاه‌های ده‌گانه نیروی زمینی سپاه پاسداران، سپاه‌های منطقه‌ای هستند، که در زمان بحرانی، هر یک چند تیپ یا لشکر را در زیرمجموعه خود دارند. نوعی شبکه فرماندهی مستقل منطقه‌ای، با اختیارات و واحدهای خاص که عمدتاً لشکرها و تیپ‌های نظامی و گردان‌های امنیتی سپاه و بسیج که زیرمجموعه سپاه‌های استانی می‌باشند، تحت امر آنها قرار می‌گیرند. شبکه
استانی می‌باشند، تحت امر آنها قرار می‌گیرند. شبکه قرارگاه‌های منطقه‌ای سپاه، در چارچوب یک شبکه سراسری برای نخستین بار در دوران فرماندهی محمدعلی جعفری بر سپاه، در نیمه دوم دهه ۱۳۸۰ ایجاد شد. اگر چه برخی از آنها قبل از این تاریخ و حتی از دهه ۱۳۶۰ نیز وجود داشتند (مانند قرارگاه‌های کربلا، حمزه، ثارالله و نجف) در اواسط دهه ۱۳۸۰ راهبرد کلی سپاه پاسداران تمرکز بر نبرد نامتقارن بود، که از آن به بعد، به‌عنوان راهبرد کلی نیروهای مسلح ایران معرفی شد. قرارگاه حمزه. قرارگاه حمزه سیدالشهدا، یکی از مهم‌ترین قرارگاه‌های
حمزه سیدالشهدا، یکی از مهم‌ترین قرارگاه‌های نیروی زمینی سپاه است، که مرزهای غربی و استان‌های آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه را پوشش می‌دهد. سابقه تأسیس این قرارگاه به سال ۱۳۶۱ بازمی‌گردد. قرارگاه حمزه نقش مهمی در سرکوب شورش‌های کردستان داشت. هم‌اکنون فرماندهی قرارگاه حمزه برعهده سرتیپ پاسدار امان‌الله گشتاسبی است. قرارگاه کربلا. قرارگاه کربلا در منطقه جنوب‌غربی ایران، با تمرکز بر استان‌های خوزستان، لرستان و کهگیلویه و بویراحمد فعالیت دارد. این قرارگاه شامل قرارگاه حضرت ابوالفضل در شهر اهواز است، که
شامل قرارگاه حضرت ابوالفضل در شهر اهواز است، که ماموریت‌های امنیتی و اجتماعی گسترده‌ای با هدف تسلط بر فعالیت‌های اجتماعی و طایفه‌ای در این استان و مقابله با فعالیت قومیت‌ها و اقلیت‌ها را برعهده دارد. هم‌اکنون فرماندهی قرارگاه کربلا برعهده سرتیپ پاسدار احمد خادم سیدالشهدا است. قرارگاه ثامن‌الائمه. قرارگاه ثامن‌الائمه در منطقه شمال‌شرق کشور، با تمرکز بر استان‌های خراسان رضوی، خراسان شمالی و خراسان جنوبی فعالیت می‌کند. این قرارگاه در سال ۱۳۹۶ به فرمان سیدعلی خامنه‌ای و با هدف حفاظت از مرزهای شرقی ایران ایجاد
و با هدف حفاظت از مرزهای شرقی ایران ایجاد شد. به گفته فرمانده پیشین قرارگاه ثامن‌الائمه؛ سرتیپ پاسدار قدرت‌الله منصوری، تأسیس این قرارگاه به دلیل ضعف دولت مرکزی افغانستان و جلوگیری از تهدید بالقوه‌ای که برای ایران پس از ظهور دولت اسلامی (داعش) در آن کشور وجود داشت، لازم بود. هم‌اکنون فرماندهی قرارگاه ثامن الائمه برعهده سرتیپ‌دوم پاسدار قربان‌محمد اشعری است. قرارگاه نجف. قرارگاه نجف اشرف در منطقه مرکزی ایران، با تمرکز بر استان‌های کرمانشاه، ایلام و همدان فعالیت می‌کند. این قرارگاه در زمان جنگ ایران و عراق،
می‌کند. این قرارگاه در زمان جنگ ایران و عراق، مسئولیت عملیات‌های اطلاعاتی در ۳ استان را پوشش می‌داد. هم‌اکنون سرتیپ پاسدار محمدنظر عظیمی فرمانده قرارگاه نجف اشرف است. قرارگاه قدس. قرارگاه قدس از سال ۱۳۹۳ و با واگذاری تأمین امنیت مرزهای جنوب‌شرقی ایران به سپاه، نقش محوری‌تری پیدا کرده است. این قرارگاه تأمین امنیت در استان سیستان و بلوچستان و مبارزه با مخالفان مسلح جمهوری اسلامی در مرزهای شرقی ایران با پاکستان و افغانستان را برعهده دارد. قرارگاه قدس در این زمینه از همکاری قرارگاه جنوب شرقی نیروی زمینی ارتش
از همکاری قرارگاه جنوب شرقی نیروی زمینی ارتش نیز بهره می‌برد ولی این همکاری منحصر به تأمین امنیت در مناطق مرزی می‌باشد. هم‌اکنون فرماندهی قرارگاه قدس برعهده سرتیپ پاسدار سید حسن مرتضوی است. قرارگاه غدیر. قرارگاه غدیر در منطقه شمال ایران، با تمرکز بر استان‌های مازندران، گلستان و گیلان، فعالیت دارد. تاریخ شکل‌گیری اولیه این قرارگاه به سال ۱۳۶۴ و در خلال جنگ ایران و عراق بازمی‌گردد. در این زمان سه استان مذکور در غالب لشکر ۲۵ کربلا به صورت مشترک فعالیت اطلاعاتی داشتند و تحت عنوان قرارگاه منطقه‌ای غدیر، تحت
داشتند و تحت عنوان قرارگاه منطقه‌ای غدیر، تحت کنترل نیروی زمینی سپاه بودند. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم پاسدار علی شالیکار فرمانده قرارگاه غدیر است. قرارگاه مدینه. قرارگاه مدینه منوره در منطقه جنوب کشور، با تمرکز بر استان‌های فارس، بوشهر و هرمزگان فعالیت می‌کند. هم‌اکنون سرتیپ پاسدار محمد مارانی فرماندهی قرارگاه مدینه را برعهده دارد. قرارگاه عاشورا. قرارگاه عاشورا در شمال‌غربی کشور، استان‌های آذربایجان شرقی، زنجان و اردبیل را کنترل می‌کند. این قرارگاه شامل قرارگاه فضای مجازی در شرق آذربایجان نیز می‌باشد. هم‌اکنون
فضای مجازی در شرق آذربایجان نیز می‌باشد. هم‌اکنون سرتیپ پاسدار جلیل بابازاده قانع فرمانده قرارگاه عاشورا است. قرارگاه صاحب‌الزمان. قرارگاه صاحب‌الزمان در مناطق مرکزی ایران، با تمرکز بر استان‌های مرکزی، سمنان، قم و قزوین، فعالیت دارد. در حال حاضر سرتیپ پاسدار مرتضی کشکولی فرمانده قرارگاه صاحب‌الزمان است. قرارگاه سیدالشهدا. قرارگاه سیدالشهدا با تمرکز بر استان‌های اصفهان، چهارمحال و بختیاری و یزد فعالیت دارد. این قرارگاه لشکر ۱۴ امام حسین، لشکر ۸ نجف، تیپ ۴۴ قمر بنی‌هاشم، تیپ ۱۸ الغدیر، گروه موشکی ۱۵ خرداد،
قمر بنی‌هاشم، تیپ ۱۸ الغدیر، گروه موشکی ۱۵ خرداد، تیپ ۴۰ مهندسی صاحب‌الزمان، مراکز آمادی و پشتیبانی از جمله مجتمع آموزشی امیرالمؤمنین و بیمارستان شهید صدوقی و ۳۰ گردان بسیجی را تحت فرماندهی دارد. هم‌اکنون سرتیپ پاسدار جواد استکی فرمانده قرارگاه سیدالشهدا است. یگان‌های ویژه. یگان‌های ویژه نیروی زمینی سپاه پاسداران از ۳ بخش تشکیل می‌شود، که شامل گروه پهپادی، هوانیروز سپاه و یگان تکاور صابرین می‌باشد. گروه پهپادی. گروه پهپادی یا فرماندهی پهپادی نزسا، یگان پشتیبانی و رزم پهپادی نیروی زمینی سپاه پاسداران است،
و رزم پهپادی نیروی زمینی سپاه پاسداران است، که در سال ۱۳۸۴ تحت عنوان مدیریت پهپاد زیرمجموعه معاونت اطلاعات نیروی زمینی سپاه شکل گرفت. در سال ۱۳۸۶ به یگان پهپادی تغییر نام پیدا کرد و نخستین پایگاه آن در همان سال با همکاری نیروی هوایی سپاه در اهواز راه‌اندازی شد. هم‌اکنون بعنوان یک یگان مستقل زیرمجموعه فرمانده نزسا و تحت عنوان فرماندهی پهپادی به فعالیت خود ادامه می‌دهد. هم‌اکنون سرهنگ پاسدار اکبر کریم‌لو فرماندهی گروه پهپادی نیروی زمینی سپاه را برعهده دارد. هوانیروز سپاه. هوانیروز سپاه پاسداران، یگان
دارد. هوانیروز سپاه. هوانیروز سپاه پاسداران، یگان هواپیمایی زیرمجموعه نیروی زمینی سپاه پاسداران است، که با دارا بودن بالگردهای رزمی، امدادی و هواپیمای سبک، مسئولیت مأموریت‌های هوایی پشتیبانی از نیروی زمینی سپاه را برعهده دارد. این یگان دارای ۲ پایگاه بنام‌های پایگاه فتح کرج و پایگاه سیدالشهدای شیراز می‌باشد. هم‌اکنون سرتیپ دوم پاسدار خلبان محمد رحمانی فرماندهی هوانیروز سپاه را برعهده دارد. یگان تکاور صابرین. یگان تکاور صابرین، مجموعه‌ای از گردان‌های تکاوری نیروی زمینی سپاه است، که نیروی انسانی آن به منظور
نیروی زمینی سپاه است، که نیروی انسانی آن به منظور انجام عملیات‌های ویژه آموزش داده می‌شوند. این یگان در سال ۱۳۷۹ با هدف مبارزه با تروریسم تأسیس شد. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم پاسدار علی احمد فیض اللهی فرماندهی تیپ تکاور صابرین را برعهده دارد. پیوند به بیرون. سپاه نیوز - پایگاه رسمی اطلاع‌رسانی سپاه پاسداران
نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از نیروهای زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، که کار خود را در اواخر سال ۱۳۶۴ به فرماندهی موسی رفان، با چند فروند هواپیما در فرودگاه مهرآباد آغاز کرد. در سال ۱۳۸۸ در پی تشکیل بخش فضایی (برای شروع فعالیت‌های موشکی) در سپاه، نیروی هوایی سپاه پاسداران با این بخش ادغام گردید و نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تشکیل شد. فرماندهان. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; جانشین های فرمانده. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
ماه‌های مشتری سیاره غول‌آسای مشتری دارای ۹۵ قمر شناخته‌شده است. بر این اساس مشتری دارای بیشترین تعداد قمر با مدار به نسبت پایدار در منظومه شمسی است. بزرگ‌ترین و پرجرم‌ترین این قمرها چهار قمر گالیله‌ای هستند، که به صورت مجزا در سال ۱۶۱۰ میلادی توسط گالیلئو گالیله و زیمون ماریوس کشف شدند و برای بشر اولین اجرام کشف شده‌ای بودند که در مدار زمین یا خورشید قرار نداشتند. در اواخر قرن نوزدهم، تعدادی دیگر از قمرهای کوچک‌تر مشتری کشف شدند و بر روی آنها اسامی معشوقه‌ها، فتوحات و دختران خدای روم ژوپیتر یا معادل یونانی
فتوحات و دختران خدای روم ژوپیتر یا معادل یونانی آن زئوس گذاشته شد. قمرهای گالیله‌ای با اختلاف پرجرم‌ترین اجرام در مدار مشتری هستند، در حالی که دیگر ۶۵ قمر این سیاره به همراه حلقه‌های آن با یکدیگر ۰٫۰۰۳٪ از کل جرم مداری این سیاره را تشکیل می‌دهند. هشت قمر از ماه‌های مشتری، ماه معمولی دارای حرکت موافق‌گرد و مدار دایره‌ای و بدون انحراف مداری چندانی نسبت به خط استوایی مشتری هستند. ماه‌های گالیله‌ای به دلیل داشتن جرم سیاره‌ای کافی، دارای شکل تقریباً کروی هستند و اگر در مداری مستقیم به دور خورشید قرار داشتند،
و اگر در مداری مستقیم به دور خورشید قرار داشتند، سیاره کوتوله محسوب می‌شدند. چهار ماه معمولی دیگر بسیار کوچک‌تر و به مشتری نزدیک‌ترند که نقش منبع گرد و غبار تشکیل‌دهندهٔ حلقه‌های مشتری را دارند. دیگر ماه‌های مشتری قمر نامنظمی هستند که حرکت موافق‌گرد و مخالف‌گرد و انحراف و خروج از مرکز مداری بالایی دارند و در فاصله‌ای دورتر در مدار مشتری قرار گرفته‌اند. این قمرها احتمالاً از مدار خورشیدی توسط مشتری جذب شده‌اند. از این قمرهای نامنظم هنوز هجده قمر نام‌گذاری نشده‌اند. ویژگی‌ها. در خصوصیات مداری و ظاهری قمرها
ویژگی‌ها. در خصوصیات مداری و ظاهری قمرها تفاوت‌های زیادی نسیت به یکدیگر دارند. چهار قمر گالیله‌ای دارای قطری بالغ بر ۳٬۱۰۰ کیلومتر هستند. بزرگ‌ترین قمر گالیله‌ای، گانیمد بعد از خورشید و هفت سیارهٔ دیگر، نهمین جرم بزرگ در منظومه شمسی است. این قمر از سیارهٔ عطارد نیز بزرگ‌تر است. تمام دیگر قمرهای مشتری دارای قطری کمتر از ۲۵۰ کیلومتر هستند که بسیاری از آنها به سختی به قطر ۵ کیلومتر می‌رسند. شکل مداری قمرها بسیار متفاوت است، برخی از آن‌ها مداری کامل و دایره‌ای دارند و برخی مداری غیرعادی و با انحراف مداری بالا
دارند و برخی مداری غیرعادی و با انحراف مداری بالا و بسیاری بر خلاف حرکت مداری مشتری به دور خورشید حرکت می‌کنند. تناوب مداری آن‌ها بین هفت ساعت (کمتر از زمانی که مشتری یک بار به دور محور خود می‌چرخد) تا سه هزار برابر آن (تقریباً سه سال زمینی) طولانی‌تراست.
نومیدیا یک قلمرو پادشاهی از مردم بربر در شمال آفریقا بود که شامل الجزایر و بخش‌هایی از تونس کنونی می‌شد. با فتح شمال آفریقا به دست جمهوری روم، این سرزمین نیز ضمیمهٔ خاک روم شد. تاریخ. در طول دومین جنگ کارتاژ دو فرمانروا بر نومیدیا حاکم بودند، سفاکس در بخش غربی نومیدیا که از هانیبال سردار کارتاژ پشتیبانی می‌کرد و ماسینیسا در بخش شرقی این سرزمین که به سود روم می‌جنگید. پس از شکست کارتاژ در سال ۲۰۱ پیش از میلاد، ماسینیسا قلمرو نومیدیا را یکپارچه ساخت. در سال ۱۴۸ ماسینیسا درگذشت و نومیدیا به قلمروهای کوچکتری
۱۴۸ ماسینیسا درگذشت و نومیدیا به قلمروهای کوچکتری بخش شد، اما در سال ۱۱۳ به دست ژوگورتا دوباره یکپارچگی خود را بازیافت. هرچند که حیات دوبارهٔ این کشور بیش از ۶۷ سال به درازا نینجامید و سرانجام در سال ۴۶ پیش از میلاد، نومیدیا بخشی از استان رومی آفریقا گشت.
لشکر ۷ زرهی "ولی عصر" از لشکرهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و از یگان‌های رزمی زرهی نیروی زمینی سپاه پاسداران است، که در استان خوزستان مستقر می‌باشد و تحت امر سپاه ولی عصر خوزستان فعالیت می‌کند. این یگان در خلال جنگ ایران و عراق و در دی‌ماه ۱۳۶۰ تحت عنوان؛ "تیپ ۷ مقاومت دزفول"، به فرماندهی عبدالمحمد رئوفی‌نژاد، در پادگان کرخه شکل گرفت، سپس با پیشنهاد غلامعلی رشید به "تیپ ۷ ولی‌عصر" تغییر نام داد. در بهمن‌ماه ۱۳۶۱ سازمان آن، از تیپ به لشکر ارتقا پیدا کرد و هم‌اکنون با عنوان لشکر ۷ ولی‌عصر فعالیت می‌کند و
هم‌اکنون با عنوان لشکر ۷ ولی‌عصر فعالیت می‌کند و دارای ۳ تیپ تابعه به‌نام‌های تیپ نیروی ویژه امام‌حسن بهبهان، تیپ تکاور حضرت‌مهدی اندیمشک و تیپ زرهی حضرت‌حجت اهواز می‌باشد. درحال حاضر سرتیپ‌دوم پاسدار حسن حسین‌نژاد فرماندهی لشکر ۷ ولی‌عصر را برعهده دارد. تاریخچه. در مدت یک سال نخست از آغاز جنگ ایران و عراق، یعنی تا پیش از انجام عملیات فتح‌المبین، فرماندهی و کنترل جبهه‌های پدافندی سپاه پاسداران در غرب کرخه، برعهده سپاه دزفول بود. در این مدت، سپاه دزفول با شناسایی راهکارهای عملیاتی، اجرای عملیات‌های محدود و
راهکارهای عملیاتی، اجرای عملیات‌های محدود و ایذایی، مین‌گذاری و اجرای کمین در جاده‌های مواصلاتی عقبه یگان‌های نیروی زمینی عراق، اجازه ندادند عراقی‌ها با آسودگی در این مناطق تردد داشته باشند. در این زمان نیروهای مستقر در محورهای پدافندی واقع در شمال خوزستان، در قالب یک تیپ با مرکزیت سپاه دزفول شکل گرفتند. در ابتدای شکل‌گیری این یگان، اغلب کادر رسمی تیپ، از نیروهای سپاه دزفول بودند. این یگان در تاریخ ۱ دی‌ماه ۱۳۶۰ در پادگان کرخه تشکیل شد و نخستین تجربه رزمی آن، در حدود ۳ ماه بعد از شکل‌گیری و در خلال عملیات
در حدود ۳ ماه بعد از شکل‌گیری و در خلال عملیات فتح‌المبین بود. این یگان ابتدا تحت عنوان «"تیپ ۷ مقاومت دزفول"» نام‌گذاری شد، سپس با پیشنهاد غلامعلی رشید، به «"تیپ ۷ ولی‌عصر"» تغییر نام داد. این یگان پیش از اجرای عملیات والفجر مقدماتی، در دی‌ماه ۱۳۶۱ در پی گسترش سازمان‌های رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ادغام تیپ ۷ ولی‌عصر با تیپ ۵۱ حجت و تیپ ۷۲ محرم، به لشکر ارتقا یافت و گردان‌هایی از شهرهای استان خوزستان و لرستان نیز به آن پیوستند و نام آن به لشکر ۷ ولی‌عصر تغییر یافت. هم‌اکنون این لشکر به‌عنوان یگان
تغییر یافت. هم‌اکنون این لشکر به‌عنوان یگان عملیاتی سپاه ولی عصر خوزستان و زیرمجموعه‌ای از نیروی زمینی سپاه پاسداران به فعالیت خود ادامه می‌دهد. نبردها. لشکر ۷ ولی‌عصر خوزستان، در طول جنگ ایران و عراق در ۱۴ عملیات آفندی و ۶ مأموریت پدافندی شرکت داشت. عملیات آفندی که این لشکر در آنها به‌عنوان یگان عمل‌کننده حضور داشت: فرماندهان. فرماندهان لشکر ۷ ولی‌عصر خوزستان، از ابتدای شکل‌گیری تاکنون:
گرگ مکزیکی (Canis lupus baileyi) زیرگونهای از گرگ خاکستری است که در خطر انقراض قرار دارد. یکی از شخصیت‌های سینمایی قدیمی هالیوود بوده‌است و شخصیت انسان گرگ‌نما را از روی شخصیت گرگ‌های نر این گروه تقسیم‌بندی کرده‌اند. پیوند به بیرون. education website operated by the North Carolina Zoological Society.
در ریاضیات، ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … یک سری نامتناهی از اعداد طبیعی متوالی است که متناوباً تفریق و جمع می‌شوند. با استفاده از نماد سیگما برای مجموع‌یابی، مجموع formula_1 جمله اول از این سری به صورت زیر نمایش می‌یابد: این سری نامتناهی واگراست؛ به این معنا که دنباله‌ی مجموع جزئی آن به یک حد مشخص میل نمی‌کند. با این حال، در میانه قرن ۱۸ میلادی، لئونارد اویلر معادله زیر را که به زعم وی توأم با یک پارادوکس بود نوشت: تا مدت‌ها بعد شرحی مستحکم از نظر ریاضی برای این معادله یافت نشد. در دهه‌ی ۱۸۹۰، ارنستو چسارو، امیل بورل
یافت نشد. در دهه‌ی ۱۸۹۰، ارنستو چسارو، امیل بورل و دیگران روش‌هایی خوش‌تعریف را برای در نظر گرفتن مجموع‌هایی "تعمیم‌داده‌شده" برای سری‌های واگرا مطالعه کردند، که شامل تفسیرهایی جدید از کار اویلر نیز می‌شد. بسیاری از این روش‌های مجموع‌یابی برای ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … عدد را "در نظر می‌گیرند". روش مجموع‌یابی چسارو از معدود روش‌هاییست که قادر به مجموع‌یابی این سری نیست. بنابراین این سری نیاز به روش‌هایی قدری قوی‌تر نظیر روش مجموع‌یابی آبل برای سری‌های واگرا دارد. سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … ارتباط نزدیکی با سری گراندی
سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … ارتباط نزدیکی با سری گراندی دارد. اویلر این دو سری را به عنوان حالت‌هایی خاص از سری به ازای مقادیر دلخواه "n" و در ادامه پژوهش‌هایش بر روی مسئله بازل قلمداد می‌کرد، که به معادلات تابعی از تابع اتای دیریکله و تابع زتای ریمان می‌رسد. واگرایی. جملات سری، یعنی به صفر میل نمی‌کنند، بنابراین مطابق آزمون جمله این سری واگراست. می‌توان این واگرایی را در سطحی بنیادی‌تر نیز مشاهده کرد؛ طبق تعریف واگرایی یا همگرایی یک سری بر اساس واگرایی یا همگرایی حد دنباله‌ی مجموع‌های جزئی آن تعیین می‌شود، و
حد دنباله‌ی مجموع‌های جزئی آن تعیین می‌شود، و این دنباله برای سری مورد بررسی عبارتست از: در این دنباله هر عدد صحیح دقیقاً یک بار ظاهر می‌شود، formula_4 نیز در صورت ذکر در نظر گرفتن مجموع جزئی صفر جمله از سری ظاهر می‌شود؛ که بیانگر شمارا بودن مجموعه اعداد صحیح formula_5 است. این دنباله به وضوح نشان می‌دهد که سری به هیچ عدد مشخصی همگرا نمی‌شود، زیرا برای هر "x" می‌توان یک نقطه یافت که پس از آن همه مجموع‌های جزئی خارج از بازه‌ی ["x"−1, "x"+1] قرار گیرند. بنابراین ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … واگرا است. روش‌های ابتکاری
۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … واگرا است. روش‌های ابتکاری برای مجموع‌یابی. از آنجایی که جملات سری یعنی از الگوی ساده‌ای پیروی می‌کنند، می‌توان جملات سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … را جابه‌جا و جملات مختلف را با هم جمع زد تا به یک عدد مشخص رسید. با فرض اینکه بتوان به مجموع این سری عدد "s" را متناظر کرد، شیوه‌ی جمع‌زنی زیر عدد را به دست می‌دهد: بنابراین formula_7. این روش در تصویر سمت راست نمایش داده شده است. با وجود اینکه سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + … دارای یک مجموع به معنای معمول آن نیست، طبیعی‌ترین مجموعی که می‌توان به این سری نسبت
طبیعی‌ترین مجموعی که می‌توان به این سری نسبت داد همان رابطه است. تعریفی تعمیم‌یافته از «مجموع» یک سری واگرا، روش تجمیع کردن یا روش تجمیع‌سازی نام دارد. روش‌های گوناگون زیادی برای این کار وجود دارند (که برخی از آن‌ها در پایین استفاده شده‌اند) و یکی از مشخصات مطلوب برای چنین روش‌هایی، داشتن اشتراکاتی با روش‌های تجمیع معمولی سری‌ها است. آنچه از تجمیع سری مورد نظر به روش بالا استنتاج می‌شود در واقع این است: با فرض داشتن یک روش تجمیع‌سازی خطی و پایدار برای تجمیع زدن سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + …، نتیجه حاصل خواهد بود.
زدن سری ۱ − ۲ + ۳ − ۴ + …، نتیجه حاصل خواهد بود. همچنین، از آنجایی که چنین روشی باید برای مجموع سری گراندی را بدهد. دنباله‌های مشابه. دنباله‌های دیگری نیز همانند این دنباله وجود دارند. برای نمونه، می‌توان نشان داد که دنباله زیر به عدد formula_9 همگرا است. این در حالی است که دنباله تنها از اعداد ۰ و ۱ تولید شده‌است و نباید انتظار داشت به عددی ناکامل همگرا شود.
آفتاب‌پَرَست‌ها خانواده‌ای از خزندگان از خانوادهٔ آفتاب‌پرستان و مارمولک‌های جهان قدیم هستند که تا ژوئن ۲۰۱۵ تعداد ۲۰۰ گونه از آن‌ها توصیف شده‌اند. اعضای این خانواده بیشتر به خاطر طیف متمایز رنگ‌هایشان شناخته می‌شوند و قابلیت استتار با تغییر رنگ دارند. تعداد زیادی از این گونه‌ها تنوع قابل توجهی را در ظرفیت خود برای تغییر رنگ نشان می‌دهند. برای برخی از آن‌ها این تغییر رنگ، بیشتر یک تغییر روشنایی رنگ‌های بدن است و برای برخی دیگر، مجموعه‌ای از ترکیب‌های رنگی (قرمز، زرد، سبز، آبی) قابل مشاهده است. طول بدن آن‌ها
زرد، سبز، آبی) قابل مشاهده است. طول بدن آن‌ها از ۱٫۵ سانتی‌متر تا ۷۵ سانتی‌متر متغیر است. آفتاب‌پرست‌ها بدنی پهن دارند که از دو پهلو به هم فشرده شده است. این جانوران دارای چشم‌های برجسته و بیرون آمده هستند که هریک از آن‌ها به‌طور مستقل حرکت کرده و جانور می‌تواند هم‌زمان جهات مختلف را ببیند. این جانور آهسته حرکت می‌کند و زبان چسبندهٔ بزرگی دارد که به بیرون پرتاب می‌کند و با آن حشرات را شکار می‌کند. آفتاب‌پرست‌ها همچنین دُم باریک و بلندی با ویژگی پیش‌گیرش دارند که گونه‌های درخت‌زی از آن به‌عنوان نقطهٔ لنگر
که گونه‌های درخت‌زی از آن به‌عنوان نقطهٔ لنگر برای حرکت و جابه‌جایی و توقف و استراحت استفاده می‌کنند. به همین دلیل، دم آن‌ها اغلب به عنوان «پای پنجم» شناخته می‌شود. آفتاب‌پرست‌ها روزگرد هستند و برای شکار بی‌مهرگان، عمدتاً حشرات، سازگار هستند. البته گونه‌های بزرگ‌تر آفتاب‌پرست همچنین می‌توانند مهره‌داران کوچک را صید کنند. آفتاب‌پرست‌ها معمولاً درخت‌زی هستند، اما گونه‌های زیادی از آن‌ها نیز روی زمین زندگی می‌کنند. بسته به گونه، آن‌ها از جنگل‌های بارانی تا شرایط بیابانی و از مناطق پست تا ارتفاعات، پراکنده
شرایط بیابانی و از مناطق پست تا ارتفاعات، پراکنده هستند. اکثر قریب به اتفاق آن‌ها در آفریقا (حدود نیمی از گونه‌ها محدود به ماداگاسکار هستند) زیست می‌کنند و یک گونه نیز در جنوب اروپا و تعداد کمی در جنوب آسیا تا شرق هند و سری‌لانکا پراکندگی دارند. چند گونه از آن‌ها نیز به‌صورت گونهٔ معرفی‌شده وارد طبیعت هاوایی و فلوریدا شده‌اند. پراکندگی و زیستگاه. آفتاب‌پرست‌ها عمدتاً در سرزمین اصلی آفریقای جنوب صحرا و ماداگاسکار یافت می‌شوند. تقریباً نیمی از گونه‌های آفتاب‌پرست در جزیرهٔ ماداگاسکار زندگی می‌کنند. تا ژوئن
در جزیرهٔ ماداگاسکار زندگی می‌کنند. تا ژوئن ۲۰۱۵ تعداد ۲۰۰ گونه آفتاب‌پرست شناسایی شده است. گونه‌هایی از آن‌ها نیز در جنوب اروپا (کشورهای پرتغال، اسپانیا، ایتالیا، یونان، قبرس و مالت) و نیز در خاورمیانه، جنوب آسیا (پاکستان، هند و سری‌لانکا) و چندین جزیرهٔ کوچک در غرب اقیانوس هند پراکنده شده‌اند. آن‌ها همچنین به‌صورت گونهٔ معرفی‌شده در ایالات متحده در ایالات هاوایی، کالیفرنیا و فلوریدا دیده شده‌اند. آفتاب‌پرست‌ها تنها در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری یافت می‌شوند و در انواع جنگل‌های پست و کوهستانی،
یافت می‌شوند و در انواع جنگل‌های پست و کوهستانی، بوته‌زارها، ساواناها و گاهی بیابان‌ها زندگی می‌کنند، اما هر گونه تمایل دارد تنها به یکی از چند نوع زیستگاه مختلف محدود شود. آفتاب‌پرست‌های معمولی از زیرخانوادهٔ Chamaeleoninae درخت‌زی هستند و معمولاً در درختان یا بوته‌ها زندگی می‌کنند، البته تعداد کمی (به‌ویژه آفتاب‌پرست ناماکا) تا حدی یا تا حد زیادی زمینی هستند. سردهٔ "بروکسیا" که بیشتر گونه‌های زیرخانوادهٔ بروکسینه را تشکیل می‌دهد، در پوشش گیاهی کم یا روی زمین در میان بستر گیاهی زندگی می‌کنند. بسیاری از
زمین در میان بستر گیاهی زندگی می‌کنند. بسیاری از گونه‌های آفتاب‌پرست، پراکنش‌های کوچکی دارند و در معرض خطر تلقی می‌شوند. اکنون کاهش تعداد آفتاب‌پرست‌ها بیشتر به‌دلیل از دست دادن زیستگاه است. ویژگی‌ها. اندازه. آفتاب‌پرست‌ها از نظر اندازه و ساختار بدن بسیار متفاوت هستند و اندازهٔ آن‌ها از ۲٫۲ سانتی‌متر در "آفتاب‌پرست نانای" نر (یکی از کوچک‌ترین خزندگان جهان) تا ۶۸٫۵ سانتی‌متر در "آفتاب‌پرست غول‌پیکر مالاگاسی" نر متغیر است. بسیاری از آن‌ها دارای انواعی ضمائم و تزئینات در سر یا صورت هستند، مانند برآمدگی‌های
و تزئینات در سر یا صورت هستند، مانند برآمدگی‌های بینی، یا برآمدگی‌های شاخ‌مانند در آفتاب‌پرست جکسون، یا تاج‌های بزرگ در بالای سر مانند آفتاب‌پرست پرده‌دار. بسیاری از گونه‌ها دارای دوریختی جنسی هستند و نرها معمولاً بسیار زیباتر از آفتاب‌پرست‌های ماده هستند. بینایی. چشم آفتاب‌پرست توانایی دید ۳۶۰ درجه را دارد و در یک‌زمان می‌تواند هر دو جهت را ببیند. چشم‌های آفتاب‌پرست متمایز از هر خزندهٔ دیگری است. آن‌ها می‌توانند به‌طور جداگانه و همزمان بر روی دو جسم متفاوت تمرکز کنند، که به آن‌ها اجازه می‌دهد تا چشمان خود
تمرکز کنند، که به آن‌ها اجازه می‌دهد تا چشمان خود را به‌طور مستقل از یکدیگر حرکت دهند. هنگامی که آن‌ها طعمه را ببینند، هر دو چشم آن‌ها در همان جهت متمرکز می‌شود و دید آن‌ها بسیار تیز و عمیق می‌شود. آفتاب‌پرست‌ها بینایی بسیار خوبی در میان خزندگان دارند که به آن‌ها کمک می‌کند تا حشرات کوچک را از راه دور (۵–۱۰ متر) ببینند. آفتاب‌پرست‌ها می‌توانند در نور مرئی و پرتو فرابنفش ببینند. آفتاب‌پرست در معرض نور فرابنفش سطح رفتار اجتماعی و فعالیت خود را افزایش می‌دهد و بیشتر تمایل به حمام آفتاب گرفتن و تغذیه دارد.
و بیشتر تمایل به حمام آفتاب گرفتن و تغذیه دارد. همچنین به احتمال زیاد برای تولیدمثل نیز به پرتو فرابنفش نیاز دارند. چشم آفتاب‌پرست‌ها به‌دلیل داشتن بیشترین تراکم سلول‌های مخروطی در شبکیهٔ چشم، دارای بالاترین بزرگ‌نمایی (به نسبت اندازهٔ جانور) در میان تمامی مهره‌داران است. زبان. زبان‌های پرتابه‌ای این جانوران، ۱٫۵ تا ۲ برابر طول بدن آن‌ها است. آفتاب‌پرست برای شکار طعمهٔ خود که در فاصله‌ای دور قرار دارد از زبانش استفاده می‌کند. زبان آفتاب‌پرست‌ها عملکرد بسیار سریعی دارد و در ۰٫۰۷ ثانیه می‌تواند به شکار برسد.
سریعی دارد و در ۰٫۰۷ ثانیه می‌تواند به شکار برسد. زبان آفتاب‌پرست دارای عضله‌ای بسیار قدرتمند و سطحی چسبناک است که با برخورد به طعمه آن را به سمت خود می‌کشد. آفتاب‌پرست‌ها مکانیسم بسیار مؤثری برای نگه داشتن طعمهٔ خود پس از تماس زبان با آن دارند، از جمله پدیده‌های سطحی، مانند چسبندگی مرطوب و در هم قفل شدن و مکش. دستگاه زبان متشکل از استخوان‌های هیوئید بسیار اصلاح‌شده، ماهیچه‌های زبان و عناصر کلاژنی است. استخوان هیوئید دارای یک برآمدگی دراز و موازی است که یک ماهیچهٔ لوله‌ای و یک ماهیچهٔ شتاب‌دهنده روی آن
یک ماهیچهٔ لوله‌ای و یک ماهیچهٔ شتاب‌دهنده روی آن قرار می‌گیرد. ماهیچهٔ شتاب‌دهنده منقبض می‌شود و مسئول ایجاد کارهایی برای تقویت برجستگی زبان، هم به‌طور مستقیم و هم از طریق بارگذاری عناصر کلاژنی است. ماهیچهٔ جمع‌کنندهٔ زبان، هیوگلوسوس، ماهیچه هیوئید و شتاب‌دهنده را به هم متصل می‌کند و مسئول بازگرداندن زبان به داخل دهان پس از برآمدگی زبان است. پاها. آفتاب‌پرست‌ها با استفاده از پاهای قدرتمند خود می‌توانند میان درختان حرکت کنند. پاها ظاهری انبرک‌مانند دارند. هر یک از پاهای آفتاب‌پرست دارای پنج انگشت هست که
هر یک از پاهای آفتاب‌پرست دارای پنج انگشت هست که این پاهای تخصصی به آفتاب‌پرست کمک می‌کند تا روی شاخه‌های باریک یا ناهموار به خوبی حرکت کند. هر یک از انگشتان نیز دارای پنجه‌هایی تیز است که هنگام بالا رفتن از درختان و صخره‌ها به آن، ها کمک می‌کند. جنسیت. آفتاب‌پرست نر معمولاً آراسته‌تر است. بسیاری سر یا صورت زیبایی دارند، برآمدگی بینی و نیز برآمدگی شاخ مانندی دارند. بعضی دیگر نیز تاج‌های بزرگی را در بالای سر خود دارند. شنوایی. آفتاب‌پرست نمی‌تواند زیاد بشنود. آفتاب‌پرست مانند مار گوش خارجی یا میانی ندارد.
آفتاب‌پرست مانند مار گوش خارجی یا میانی ندارد. با این حال، آفتاب‌پرست‌ها ناشنوا نیستند و می‌توانند فرکانس‌های صوتی در محدودهٔ ۲۰۰–۶۰۰ هرتز را تشخیص دهند. تغییر رنگ. گونه‌های مختلف آفتاب‌پرست می‌توانند رنگ خود را تغییر دهند و به رنگ‌های گوناگونی مانند صورتی، قرمز، نارنجی، سبز، سیاه، بنفش، قهوه‌ای، زرد و رنگ‌های ترکیبی در بیایند. آن‌ها این توانایی را به‌دلیل سلول‌های رنگیزه‌دار ویژه‌ای به نام کروماتوفور که در پوست خود دارند، به‌دست آورده‌اند. این سلول‌ها به پیام‌های هورمونی و عصبی پاسخ می‌دهند و باعث تغییر