payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داخلی و خارجی برگزار می‌شد. از زمان پیروزی انقلاب مشروطه، کاخ بهارستان برای مجلس در نظر گرفته شد. طی حکم میرزا نصرالله‌خان مشیرالدوله ـ صدراعظم ـ به محقق السلطنه (محقق الدوله) ـ رئیس بیوتات دولتی ـ مورخ ۲۵ جمادی‌الثانی ۱۳۲۴(۲۳ مرداد ۱۲۸۵)، مقرر می‌گردد که عمارت بزرگ باغ بهارستان (ساختمان مشروطه) در روز جمعه برای مجلس مهیا باشد. اما به علت دوری از مرکز شهر و عدم دسترسی عموم مردم به آن و بدون رضایت و اجازهٔ ورثهٔ سپهسالار نمی‌توان مجلس را در عمارت بهارستان تشکیل داد. به‌خاطر همین موقتاً در مدرسهٔ نظامیه
تشکیل داد. به‌خاطر همین موقتاً در مدرسهٔ نظامیه (اتاق نظام) برای برقراری جلسات مجلس انتخاب شد. در طی دوره‌ای که نظامنامهٔ انتخاباتی در حال تدوین بود و انتخابات بر اساس آن انجام می‌گرفت، صحبت‌ها و نامه‌نگاری‌ها برای تعیین عمارت بهارستان به عنوان ساختمان آیندهٔ مجلس شورای ملی نیز ادامه داشت. در ۲۷ شعبان ۱۳۲۴(۲۲ مهر ۱۲۸۵) نامه‌هایی از مجلس به مشیرالدوله ارسال شد که اعضای مجلس اظهار کرده بودند که عمارت مدرسهٔ نظام برای برگزاری مجلس مناسب نیست و «کلاً بالاتفاق عمارت بهارستان را که به هیچ وجه امروزه محل حاجت
عمارت بهارستان را که به هیچ وجه امروزه محل حاجت دولت نیست، از برای مجلس شورای ملی می‌خواهند…» با توجه به مخالفت‌های پیشین رهبران انقلاب، اکنون به تحقیق مسلم شده بود که ساختمان دیگری نمی‌توان در نقش بهارستان را برای مجلس ایفا کند. از این رو صدر اعظم پس از تبادل نظر با شاه در ۲۹ شعبان ۱۳۲۴(۲۴ مهر ۱۲۸۵) به نمایندگان اعلام کرد که فعلاً عمارت بهارستان برای جلسات مجلس شورای ملی در نظر گرفته شود. در همان روز بنا به دستور مظفرالدین شاه، مشیرالدوله نیز اجازه داد که مجلس در بهارستان برگزار شود و مسئلهٔ خرید ملک برای
در بهارستان برگزار شود و مسئلهٔ خرید ملک برای مجلس و وقف شرعی آن به آینده موکول شد. ساختمان ملیجک (عزیز السلطان). عزیزیه عمارتی است در دو طبقه با ایوانی زیبا رو به جنوب و پیرایه‌هایی آمیخته به سبک‌های سنتی و نوین معماری که پیشینهٔ معماری و تاریخی آن در پیوند با مجلس رقم خورده است. به رغم آگاهی‌های بسیاری که در اسناد و منابع تاریخی دربارهٔ ساختمان عزیزیه بازتاب یافته است، اما تاریخ دقیق این بنا به درستی روشن نیست. اما این را می‌دانیم که در سال ۱۳۰۹ ق، ناصرالدین شاه این ساختمان را که خانهٔ قمر السلطنه بود به
شاه این ساختمان را که خانهٔ قمر السلطنه بود به غلام‌علی‌خان عزیز السلطان بخشید و در سال ۱۳۱۱ ق، مراسم ازدواج او با اخترالدوله-دختر ناصرالدین شاه- برگزار شد. از سال ۱۳۲۴ ق؛ که کاخ بهارستان در اختیار مجلس شورای ملی قرار گرفت، صحبت‌هایی پیش آمد مبنی بر این که دیگر بناها و زمین‌های بهارستان نیز به مجلس واگذار شود. گویا در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۹ هجری قمری که مصادف با سومین دورهٔ فترت قانونگذاری و در جریان جنگ جهانی اول بود که ملیجک، عزیزیه را تخلیه کرد و آنجا برای مدتی در اختیار فردی مشهور به دکتر میرزا
آنجا برای مدتی در اختیار فردی مشهور به دکتر میرزا اسدالله‌خان کردستانی بود. وی وکیل دورهٔ دوم مجلس از کردستان بود که پس از مدتی وزیر پست و تلگراف شد. در دورهٔ چهارم قانونگذاری، با تلاش ارباب کیخسرو شاهرخ (رئیس ادارهٔ مباشرت مجلس) آن زمین‌ها و خانهٔ عزیز السلطان به مبلغ ۲۰ هزار تومان خریداری شد. ساختمان در حال احداث کتابخانهٔ مجلس. ساخت کتابخانهٔ جدید و بزرگی برای قوهٔ قانونگذاری کشور مشمول طرح بزرگتر و جامعتری به‌نام «طرح بهارستان» است. این طرح در زمینه‌های اداری، رفاهی، فرهنگی و مسکونی و کار مطالعاتی و
اداری، رفاهی، فرهنگی و مسکونی و کار مطالعاتی و اجرایی آن برعهدهٔ گروهی از مهندسین و مشاوران سازمان عمرانی مناطق شهرداری تهران است. لاریجانی- رئیس مجلس شورای اسلامی- مستقیماً روند اجرای پروژه را پیگیری می‌نماید و ریاست دفتر وی و معاون اجرائی رئیس مجلس شورای اسلامی- پیگیر کارها است. ساخت کتابخانهٔ جدید در اردیبهشت ۱۳۹۰ آغاز گردید و کار خاکبرداری قسمت مربوط به کتابخانهٔ مجلس به اتمام رسیده و عملاً کار ساخت و ساز شروع شده است. پروژهٔ کتابخانه، موزه و مرکز اسناد که در مساحتی به متراژ ۵۹۵۰۰ متر مربع در نظر گرفته
که در مساحتی به متراژ ۵۹۵۰۰ متر مربع در نظر گرفته شده است می‌تواند برای چند ده سال مشکل کمبود جا را حل نماید. تاریخچهٔ کتابخانهٔ مجلس. دربارهٔ تاریخ این کتابخانه، تاکنون چند کتاب منتشر شده است. یکی از قدیمی‌ترین آن‌ها «تاریخچه کتابخانه مجلس شورای ملی» است که در بهمن ماه ۱۳۵۵ به چاپ رسیده است. کتاب دیگری با عنوان «تاریخچه کتابخانه مجلس اولین کتابخانه رسمی کشور» در سال ۱۳۷۴ و کتابچه‌ای با عنوان «کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی در یک نگاه» در سال ۱۳۸۷ منتشر شده است. همچنین کتابچهٔ دیگری با عنوان
۱۳۸۷ منتشر شده است. همچنین کتابچهٔ دیگری با عنوان «کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی» در اوائل بهار ۱۳۹۱ منتشر گردید. این کتابخانه را باید زادهٔ انقلاب مشروطیت و مجلس در سال ۱۲۸۵ دانست. پس از اوجگیری جنبش مشروطه‌خواهی در ایران عطش مردم برای کسب آگاهی بیشتر شد و علی‌رغم وجود مساجد، مدارس و مطبوعات، این نیاز به‌طور کامل برآورده نشد. با پیروزی انقلاب مشروطیت و تأسیس مجلس شورای ملی در سال ۱۲۸۵ این احساس نیاز، شدت گرفت. چرا که بینش، دانش و آگاهی لازمه قانونگذاری درست بود. بدین خاطر عده‌ای از
لازمه قانونگذاری درست بود. بدین خاطر عده‌ای از نمایندگان فعال به فکر ایجاد کتابخانه‌ای برای مجلس افتادند تا نمایندگان مردم را از جهت علمی و اطلاعاتی تغذیه کند. مجلس شورای ملی در همان سال، ۶۰ جلد کتاب خریداری نمود که می‌توان آن را نخستین گام در راه تأسیس کتابخانهٔ مجلس دانست. با مساعی و پشتکار برخی از نمایندگان فرهیختهٔ عضو هیئت رئیسهٔ دومین دورهٔ مجلس شورای ملی در این راه قدمی اساسی و قانونی برداشته شد. به این صورت که در مادهٔ ۱۳۵ نظامنامهٔ داخلی (آیین‌نامهٔ داخلی) مجلس شورای ملی، مصوب ۲۶ ذی‌الحجهٔ ۱۳۲۷/
داخلی) مجلس شورای ملی، مصوب ۲۶ ذی‌الحجهٔ ۱۳۲۷/ ۱۸ دی ۱۲۸۸، نام «کتابخانه» آورده شد. در این قانون از «کتابخانه» به عنوان یکی از دوایر «شعبه اداری» مجلس شورای ملی نام برده شده است. فردی که در تحقق این ماده بسیار فعالیت نمود «ارباب کیخسرو شاهرخ» ـ نمایندهٔ وقت زرتشتیان در مجلس شورای ملی و رئیس وقت امور اداری و کارپرداز وقت مجلس شورای ملی ـ بود. اما به علت کثرت کارهای اداری، انجام دادن وظایف نمایندگی و کمبود اعتبارات مالی تأسیس کتابخانه به تعویق افتاد. در پایان دوره دوم مجلس، شمار کتابهای کتابخانه مجلس تنها ۵۱
دوره دوم مجلس، شمار کتابهای کتابخانه مجلس تنها ۵۱ جلد بود. ارباب کیخسرو در هشتم اسفند ۱۲۹۰ خورشیدی ۲۰۲ جلد کتاب از کتابخانه میرزا ابوالحسن جلوه را به مبلغ دو هزار و پانصد دینار برای کتابخانه مجلس خریداری کرد که به گفته او یک جلد آن را تا یکهزار تومان می‌خریدند اما نفروخت. سپس در هشتم امرداد ۱۲۹۱ یک هزار و نود و یک جلد کتاب به زبانهای فرانسه، فارسی، عربی، ترکی، انگلیسی، آلمانی و روسی که احتشام السلطنه برای تأسیس کتابخانه ملی اهدا کرده بود، به کتابخانه مجلس افزوده شد. پنجاه جلد نیز بعداً خریداری شد و در اول
شد. پنجاه جلد نیز بعداً خریداری شد و در اول اسفند ۱۲۹۳ شمار کتابهای کتابخانه مجلس ۱۳۹۴ جلد رسیده بود. کتاب‌های خریداری شده و اهدایی در دو اتاق کوچک و تو در تو و داخل چند قفسه چوبی در قسمت شرقی حوضخانهٔ عمارت قدیم مجلس شورای ملی چیده و نگهداری می‌شد. این کتابخانهٔ کوچک همواره محل مراجعه و استفادهٔ نمایندگان بود. در آغاز بنا بود کتابخانه در همان محل حوضخانه به صورت رسمی افتتاح شود، اما این کار به دلیل پیشآمدها و موانع مختلف و نیز فترت‌های بین دوره‌های قانونگذاری انجام نگرفت. خود حسین پیرنیا (مؤتمن الملک) ـ
انجام نگرفت. خود حسین پیرنیا (مؤتمن الملک) ـ رئیس وقت مجلس شورای ملی ـ نیز با افتتاح کتابخانه در آن فضای کوچک مخالفت می‌ورزید. وی معتقد بود که باید نخست محل مناسبی برای کتابخانه در نظر گرفته شود. پس از چندی مجلس در دورهٔ چهارم تقنینیه بناهای واقع در شرق کاخ بهارستان و عمارت‌های آن را خریداری نمود. یکی از این عمارت‌ها اصطبل و کالسکه‌خانه بود و آن را به کتابخانه تبدیل کردند و این زمینه‌ای شد که نهایتاً در سال ۱۳۰۲ تلاش‌ها و کوشش‌هایی که برای تأسیس کتابخانه انجام گرفته بود به نتیجه برسد و با انتقال منابع از
گرفته بود به نتیجه برسد و با انتقال منابع از ساختمان مجلس شورای ملی (عمارت بهارستان) به ساختمان جدید، کتابخانه از لحاظ مکانی جدا شد. در آن هنگام عبدالحمید نقیب‌زاده مشایخ به عنوان مدیر موقت و نمایندهٔ ارباب کیخسرو شاهرخ منصوب شد. کتابخانهٔ مجلس پس از نزدیک به دو سال یعنی در سال ۱۳۰۴ تحت نظر مدیری دانشمند و کاردان همچون یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام‌الملک) به عنوان اوّلین کتابخانهٔ رسمی و دولتی گشایش یافت. در حال حاضر از این ساختمان به عنوان کتابخانهٔ شمارهٔ ۲ مجلس (کتابخانهٔ ایران‌شناسی و کتابخانهٔ تخصصی
۲ مجلس (کتابخانهٔ ایران‌شناسی و کتابخانهٔ تخصصی مطالعات زنان) استفاده می‌شود. ساختمان اصلی کتابخانهٔ مجلس (ساختمان شمارهٔ یک) در ۱۷ بهمن ۱۳۴۱ افتتاح شد و با اوج‌گیری انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به مدت ۶ ماه تعطیل گردید. در سال ۱۳۶۲ با تصمیم مسئولان وقت، کتابخانهٔ مجلس سنای سابق نیز با عنوان کتابخانهٔ شمارهٔ ۲ زیر نظر کتابخانهٔ مجلس شورای اسلامی قرار گرفت. در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۷۵ طرح تصویب «اساسنامهٔ کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی» به تصویب مجلس شورای اسلامی و در ۲۸ شهریور همان سال به تأیید
شورای اسلامی و در ۲۸ شهریور همان سال به تأیید شورای نگهبان رسید. مطابق این قانون، به کمیسیون مشترک امور اداری و استخدامی و دیوان محاسبات و بودجه و امور مالی مجلس شورای اسلامی اجازه داده شد که اساسنامهٔ مذکور را بررسی و به تصویب نهایی برساند. اساسنامهٔ جدید در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۷۵ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و در تاریخ ۵ دی ۱۳۷۵ مورد تأیید شورای نگهبان قرار گرفت. با تجدید سازمان کتابخانه و تصویب اساسنامهٔ جدید، این کتابخانه به عنوان «کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی» تغییر نام یافت و زیر نظر
اسناد مجلس شورای اسلامی» تغییر نام یافت و زیر نظر هیئت امنایی به ریاست عالیه رئیس مجلس شورای اسلامی به روند توسعهٔ خود شتابی مضاعف بخشید. با انتقال مجلس شورای اسلامی به میدان بهارستان در سال ۱۳۸۳ بر اهمیت و جایگاه کتابخانه به عنوان وجههٔ فرهنگی و مردمی خانه ملـّت و پشتیبان اطلاعاتی نمایندگان مردم افزوده شد و روند تحولات شتاب بیشتری یافت. کتابخانهٔ مجلس شورای اسلامی به عنوان یکی از مراکز علمی و فرهنگی مهم و گنجینهٔ میراث فرهنگ و تمدن ایران و اسلام از شهرت و اهمیت بالایی در داخل و خارج از کشور برخوردار است.
اهمیت بالایی در داخل و خارج از کشور برخوردار است. دلیل این مدعا علاقه، توجه و مراجعه شخصیت‌های علمی، فرهنگی و سیاسی، ناشران، نویسندگان، محققان مراکز علمی، فرهنگی و دانشگاهی و همکاران دیگر کتابخانه‌ها به این مجموعه و تبادل اطلاعات، اهداء و مبادله منابع و همکاری در سطوح مختلف است. رؤسا. رؤسای کتابخانه از ابتدا تاکنون این افراد بودند: منابع کتابخانهٔ مجلس. امروز این مرکز فرهنگی که کتابخانه‌های شمارهٔ یک و دو مجلس شورای اسلامی را شامل می‌شود با مجموعه‌های کم‌نظیر، نفیس و ارزشمند خود همچون کتب و رسائل خطی، کتب
نفیس و ارزشمند خود همچون کتب و رسائل خطی، کتب چاپی سنگی، سربی و نوین، اسناد تاریخی و ملی از جمله اسناد مکتوب، عکس‌های تاریخی، قراردادها و فرمان‌های حکومتی دوران قاجار و اسناد دیداری و شنیداری، گزارش‌های دولتی و اسناد و انتشارات واسپاری سازمان ملل و ارگان‌های وابسته، نشریات و نیز اشیاء موزه‌ای پاسخگوی خیل عظیمی از پژوهندگان است. استفاده از فناوری روز در ارائه خدمات ویژه به کاربران مختلف و حضور پرثمر در نمایشگاه‌ها و همایش‌های علمی که از سوی سازمان‌های بین‌المللی تخصصی برمی‌گردد، بازدید میهمانان و مراجعین
تخصصی برمی‌گردد، بازدید میهمانان و مراجعین خارجی از این مرکز، اعزام کارشناسان کتابخانه به مجامع فرهنگی داخلی و خارجی و غیره بخشی از تعاملات مثبت و سازنده‌ای است که همگامی کتابخانه را با تحولات نوین در عرصهٔ خدمات کتابخانه‌ای، پژوهشی، کتابداری و اطلاع‌رسانی برقرار نموده و استحکام می‌بخشد. کتابخانهٔ مجلس شورای اسلامی که سال‌هاست به عنوان یکی از مراکز علمی و فرهنگی معتبر و مهم در پاسداری از میراث مکتوب فرهنگ و تمدن ایران و اسلام در جهان شناخته شده است دارای گنجینه‌هایی کم‌نظیر از منابعی است که بر اعتبار
گنجینه‌هایی کم‌نظیر از منابعی است که بر اعتبار جایگاه آن به عنوان مرکزی مهم در بسط و اشاعه تاریخ علم و هنر افزوده است. بهترین مجموعه‌ها و بخش‌های این کتابخانه عبارتند از: گنجینه نسخ خطی. مجموعه نسخ خطی کتابخانه مجلس شامل نسخ خطی برجای مانده از دوران‌های گذشته ایران است که از جهت منحصر به‌فرد بودن و نوع موضوعات و علوم، یکی از غنی‌ترین مجموعه‌ها در حوزه میراث مکتوب اسلامی و ایرانی و مورد توجه محقّقان داخلی و خارجی است. شمار نسخه‌های خطی در گنج‌خانهٔ کتابخانهٔ مجلس به بیش از ۲۸ هزار مجلد بالغ می‌شود. این
مجلس به بیش از ۲۸ هزار مجلد بالغ می‌شود. این نسخه‌ها طی یکصد سال گذشته خریداری یا به صورت اهداء به کتابخانه واگذار شده‌اند. نسخه‌های موجود در کتابخانه به همت فهرست‌نگاران بلندپایه‌ای همچون: یوسف اعتصامی، ایرج افشار، عبدالحسین حائری، محمد تقی دانش‌پژوه، فخری راستکار، ابن یوسف شیرازی، بهاءالدین علمی انواری، احمد منزوی، علینقی منزوی، سعید نفیسی و از نسل جدید، پژوهشگرانی چون: سوسن اصیلی، محمد برکت، جواد بشری، ابوالفضل حافظیان بابلی، سید محمدحسین حکیم، یوسف بیگ‌باباپور، سید جعفر حسینی اشکوری، سید صادق حسینی
سید جعفر حسینی اشکوری، سید صادق حسینی اشکوری، احسان‌الله شکراللهی، محسن صادقی، علی صدرایی خویی، علی‌اکبر صفری، سید محمد طباطبایی بهبهانی (منصور)، محمود طیار مراغی، حسین متقی، محمود نظری و فهرست توصیفی شبیه‌نامه‌های دورهٔ قاجار نیز توسط رضا کوچک زاده تدوین شده است. در سال ۱۳۸۷، سیاست نوینی در دیجیتال‌سازی نسخ خطی آغاز گردید و با استفاده از فناوری‌های نوین و به‌کارگیری تعداد قابل ملاحظه‌ای از اسکنرهای پیشرفته در ظرف ۹ ماه از همهٔ نسخ خطی، تصاویر دیجیتالی تمام‌رنگی و با کیفیت بالا فراهم شد. در حال حاضر، این
و با کیفیت بالا فراهم شد. در حال حاضر، این تصاویر در کتابخانه دیجیتال (رسا، آذرسا و کتابخانهٔ دیجیتالی مجلس وابسته به کنسرسیوم محتوای ملی) قابل استفاده و دانلود است؛ این یکی از مهم‌ترین گام‌ها در حفظ این میراث گرانبها و دسترسی همگانی و آسان به آن‌ها است. کتاب‌های چاپ سنگی و سربی. کتاب‌های چاپ سنگی و سربی کتابخانهٔ مجلس که به کتاب‌های چاپ قدیمی یا کتاب‌های نادر نیز معروف هستند بالغ بر ۱۵ هزار جلد می‌شود. این منابع از لحاظ محتوای علمی و تاریخ چاپ و نشر از ارزش فوق‌العاده‌ای برخوردارند. علاوه بر فهرست‌نویسی و
فوق‌العاده‌ای برخوردارند. علاوه بر فهرست‌نویسی و مرمّت و آسیب‌زدایی این کتب، تهیهٔ تصاویر دیجیتالی از آن‌ها نیز رو به اتمام است و در حال حاضر بخش عمده آن‌ها در بخش «آذرسا» ی سایت کتابخانهٔ مجلس قابل بازیابی به صورت متن کامل است. کتاب‌های چاپی. کتاب‌های چاپی این کتابخانه در یک کتابخانهٔ اصلی و چندین کتابخانهٔ تخصصی نگهداری می‌شود. کتابخانهٔ شماره یک. ساختمان این کتابخانه که به شمارهٔ ۱ معروف است در ۱۷ بهمن ۱۳۴۱ گشوده شد. مجموع کتاب‌های چاپی موجود در این کتابخانه، اعم از کتب چاپ سنگی، سربی، و معمولی به حدود
اعم از کتب چاپ سنگی، سربی، و معمولی به حدود ۴۵۶ هزار جلد رسیده که شامل کتاب‌هایی به زبان‌های فارسی، عربی، انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، روسی، ترکی، ژاپنی و غیره و عمدتاً در زمینه‌های حقوق، علوم سیاسی، علوم دینی، علوم اجتماعی، تاریخ، ادبیات و هنر؛ با تأکید بر اسلام‌شناسی و ایران‌شناسی است. این کتابخانه بر اساس فلسفهٔ وجودی کتابخانه‌های پارلمانی تأسیس شده و علاوه بر ذخیره کتاب‌ها و گنجینه‌های خطی و اسنادی، منابع آن به منظور پشتیبانی اطلاعاتی نمایندگان مردم و متناسب با کارگروه‌های کمیسیون‌های مجلس فراهم آمده است.
با کارگروه‌های کمیسیون‌های مجلس فراهم آمده است. باید تأکید کرد که کتابخانهٔ مجلس به‌طور عمده در حوزهٔ علوم انسانی و به‌طور خاص در زمینهٔ ایران‌شناسی فعال است. از دیگر منابع این کتابخانه، تعدادی پایان‌نامهٔ قدیمی و جدید در مقاطع کارشناسی‌ارشد و دکترا متعلق به دانش‌آموختگان داخلی و خارجی است. همچنین بخش قابل توجه‌ای از منابع و دستنوشته‌های این کتابخانه، کتب اهدایی بزرگان و فرهیختگانی است که با هدف توسعهٔ علم، مجموعهٔ خویش را وقف این کتابخانه کرده‌اند. بعضی از این مجموعه‌های اهدایی عبارتند از مجموعهٔ
بعضی از این مجموعه‌های اهدایی عبارتند از مجموعهٔ احتشام‌السلطنه، مجموعهٔ سید محمد طباطبائی، مجموعهٔ رهی معیری، مجموعهٔ پروانه، مجموعهٔ پارسیان هند، مجموعهٔ نجم‌الدوله، مجموعهٔ فیروز، مجموعهٔ سید جمال‌الدین اسدآبادی، مجموعهٔ امام جمعه خوئی، مجموعهٔ غلام‌حسین سرود، مجموعهٔ جعفر سلطان القرائی، مجموعهٔ کریم‌زاده تبریزی، مجموعهٔ ملک مدنی و مجموعهٔ صدر الأفاضل. از کتاب‌های چاپی دیگر که اخیراً به کتابخانه اضافه شده است می‌توان به مجموعه موسوی گرمارودی با ۱۳ هزار جلد کتاب اشاره نمود. کتابخانهٔ شمارهٔ دو. این
جلد کتاب اشاره نمود. کتابخانهٔ شمارهٔ دو. این کتابخانه که در حال حاضر به «کتابخانهٔ ایران‌شناسی» نیز معروف است در پی تأسیس مجلس سنا در ۲۰ بهمن ۱۳۲۸، به ابتکار و علاقه‌مندی سید حسن تقی‌زاده رئیس وقت این مجلس، به‌طور موقت در کنار مجلس شورای ملی واقع در میدان بهارستان، در دو اتاق کوچک، با هدف ایجاد کتابخانه‌ای تخصصی در زمینهٔ ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی، به منظور بهره‌برداری محققان ویژه و با حدود ۵۰۰ جلد کتاب شکل گرفت. کتابخانهٔ مزبور با احداث و افتتاح ساختمان مجلس سنا (ساختمان مجلس شورای اسلامی در دوره‌های اول
سنا (ساختمان مجلس شورای اسلامی در دوره‌های اول تا ششم) در سال ۱۳۳۵ به تالاری در جنب هیئت رئیسهٔ مجلس سنا و سپس در اوائل سال ۱۳۶۲ به کاخی که در شرق عمارت مجلس سنا قرار داشت و قبل از پیروزی انقلاب اسلامی موزهٔ نگارستان در آنجا مستقر بود به عنوان کتابخانهٔ شمارهٔ ۲ مجلس انتقال یافت. با انتقال به «موزهٔ نگارستان» سابق به مرور این کتابخانه شکل عمومی نیز به خود گرفت و درهای آن به روی همهٔ اهل پژوهش باز شد. کتابخانهٔ مذکور در اوائل سال ۱۳۸۳ به عمارت قدیمی مجلس شورای ملی (ساختمان مشروطه) واقع در میدان بهارستان
شورای ملی (ساختمان مشروطه) واقع در میدان بهارستان منتقل و در نهایت در ۲۴ آبان ۱۳۸۴ به عمارت قدیمی کتابخانهٔ مجلس منتقل و با حضور چهره‌های فرهنگی و سیاسی بازگشایی گردید. از سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ این کتابخانه به‌طور ثابت به جمع‌آوری کتب ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی مشغول بوده است. از سال ۱۳۸۷ به این سوی تغییرات اساسی و بنیادین در این کتابخانه انجام گرفت. از جمله وجین کتاب‌های قدیمی که در حوزهٔ ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی نمی‌گنجید و انتقال آن‌ها به کتابخانهٔ شمارهٔ یک و جایگزین کردن آن‌ها با کتاب‌های تخصصی که به
یک و جایگزین کردن آن‌ها با کتاب‌های تخصصی که به این فرایند روزآمد و پربار کردن منابع در سالن مرجع گفته می‌شود. اضافه کردن مجموعه‌های ارزشمند به این کتابخانه از جمله مجموعهٔ استاد محمد گلبن با ۱۲ هزار جلد و محمود عظیمی زوارهای و همچنین تأسیس کتابخانهٔ تخصصی مطالعات زنان با ۲ هزار جلد کتاب، نشریه و پایان‌نامه از دیگر خدمات مهم این کتابخانه است. در حال حاضر این کتابخانه دارای مجموعه‌ها و منابع ارزشمند، کمیاب یا بی‌نظیری مشتمل بر بیش از ۶۸ هزار شامل حدود ۴۴ هزار جلد کتاب فارسی و عربی، بیش از ۲۵۳۰۰ جلد کتاب
هزار جلد کتاب فارسی و عربی، بیش از ۲۵۳۰۰ جلد کتاب لاتین به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، ایتالیایی، ترکی و روسی، ۳۵۲۷ جلد کتاب چاپ سربی و سنگی، ۴۱۰ عنوان نشریهٔ ادواری تخصصی فارسی، عربی و لاتین، نمایهٔ فارسی ۱۸۰۰ مقالهٔ لاتین و ۳۷ نقشهٔ جغرافیایی بسیار نایاب و ممتاز مربوط به ایران، کشورهای شرقی و دنیای اسلام است. در این کتابخانه بهترین گنجینهٔ سفرنامه‌های فرنگی‌ها دربارهٔ ایران نیز نگهداری می‌شود. از ۵۸۶ سفرنامه، ۳۴۹ عنوان به زبان انگلیسی، ۱۲۳ عنوان به زبان فرانسوی، ۸۷ عنوان به زبان آلمانی و ۳۲ عنوان
زبان فرانسوی، ۸۷ عنوان به زبان آلمانی و ۳۲ عنوان به زبان‌های ایتالیایی، لاتین، ترکی، روسی و غیره است. نشریات ادواری موجود در این مرکز نیز در نوع خود از بی‌نظیرترین مجموعه‌های سازماندهی شده در مراکز آرشیوی داخل کشور است و بالغ بر ۱۱۰ عنوان مجلهٔ تخصصی در حوزه‌های ایران‌شناسی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، روسی و ترکی و ۳۰۰ عنوان مجلهٔ تخصصی فارسی و عربی چاپ داخل و خارج از کشور است که برخی از آن‌ها سابقه و قدمت بیش از یک قرن دارد. در حال حاضر کتابخانهٔ شمارهٔ ۲ مجلس تخصصی‌تر شده و در آن فقط منابع
شمارهٔ ۲ مجلس تخصصی‌تر شده و در آن فقط منابع اسلام‌شناسی و ایران‌شناسی ثبت می‌شود و با حفظ رویکرد تخصصی خود به فراهم‌آوری و خرید مجموعه‌های مرتبط مشغول است. تهیهٔ تصاویر دیجیتالی از کتب قدیمی، تک‌نسخه و نفیس این کتابخانه جهت قرار گرفتن در کتابخانهٔ دیجیتالی مجلس در حال انجام است. برخی از منابع قدیمی این مجموعه در وبسایت کتابخانه و مجلهٔ پیام بهارستان نیز معرفی گردیده است. این منابع با توجه قدمت و تنوع‌شان فرصت بسیار مغتنمی برای محققین این حوزه‌های پژوهشی فراهم می‌آورد. کتابخانهٔ ویژهٔ نمایندگان. علیرغم
فراهم می‌آورد. کتابخانهٔ ویژهٔ نمایندگان. علیرغم ارتباط تاریخی و تشکیلاتی این کتابخانه با مجلس شورای اسلامی، در راستای تبیین و شفافیت بیشتر رسالت اساسی و اصلی که باعث شکل‌گرفتن این کتابخانه شد یعنی اطلاع‌رسانی به‌هنگام و خاص به نمایندگان مردم، در آستانهٔ یکصدمین سال تأسیس مجلس و شکل‌گیری قوهٔ مقننه و با هدف تسهیل و تسریع در دسترسی آسان این عزیزان به اطلاعات مورد نیاز، کتاب‌ها، منابع و مآخذ لازم برای ایفای وظیفهٔ خطیر قانونگذاری و نظارت بر حسن اجرای قوانین، در ۱۳ دی ۱۳۸۴ در محوطهٔ تالار جلسات علنی،
قوانین، در ۱۳ دی ۱۳۸۴ در محوطهٔ تالار جلسات علنی، کتابخانهٔ ویژهٔ نمایندگان به عنوان واحدی کوچک اما عملیاتی از تمامی خدمات و مجموعه‌های کتابخانه راه‌اندازی شد و هم اینک در جهت وظایف تعیین شده خود، منشأ خدمات ارزنده‌ای بوده است. این کتابخانه تحت نظارت رئیس کتابخانه، موزه و مرکز اسناد کتابخانه مجلس به فعالیت می‌پردازد. بر اساس آنچه در اساسنامهٔ کتابخانهٔ مجلس شورای اسلامی آمده، خدمت‌رسانی به نمایندگان مجلس پیوسته در اولویت نخست قرار داشته است و نمایندگان مجلس نیز از مراجعان دائمی کتابخانهٔ مجلس بوده و همواره
نیز از مراجعان دائمی کتابخانهٔ مجلس بوده و همواره از خدمات و همکاری این کتابخانه بهره‌مند بوده‌اند، اما ایجاد کتابخانهٔ ویژهٔ نمایندگان را باید سرفصلی نو و اقدامی مبتکرانه در زمینهٔ خدمت‌رسانی کتابخانهٔ مجلس به نمایندگان و یاری آنان در حوزهٔ خطیر قانونگذاری و نظارت بر اجرای قانون و به‌طور کلی افزایش توان دسترسی مجلس به اطلاعات به‌شمار آورد. کتابخانهٔ ویژهٔ نمایندگان در فضایی نسبتاً کوچک واقع شده و مجموعهٔ آن بالغ بر ۵۰۰۰ جلد کتب حقوقی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، تاریخی، اسلامی، منابع مرجع و نظایر آن
اجتماعی، تاریخی، اسلامی، منابع مرجع و نظایر آن است. علی‌رغم مساحت کم و مجموعه کتب موجود، کتابخانهٔ ویژهٔ نمایندگان، به دلیل برخورداری کامل از کمک و پشتیبانی کتابخانهٔ مجلس توانسته است نیازهای اطلاعاتی فوری نمایندگان را به سرعت تهیه و در دسترس آنان قرار دهد. در واقع این کتابخانه، واسطهٔ پیوند میان نمایندگان مجلس از یک سو و خدمات و مجموعه بزرگ کتابخانهٔ مجلس از سوی دیگر است. این کتابخانه در فاصله بسیار نزدیک از صحن و کمیسیون‌های مجلس قرار دارد و به همین دلیل نمایندگان به‌راحتی به این کتابخانه مراجعه و از
نمایندگان به‌راحتی به این کتابخانه مراجعه و از خدمات آن بهره‌مند می‌گردند. نمایندگان عموماً جهت استفاده از خدمات اینترنت، امانت گرفتن کتاب و منابع مورد نیاز و به‌خصوص درخواست جستجوی اطلاعات اعم از مقالات، آمار و اطلاعات در موضوعات خاص و مناسبتی به این کتابخانه مراجعه می‌نمایند. در بسیاری از موارد نیز درخواست جستجوی اطلاعات به صورت تلفنی اعلام و متعاقب آن مطالب و اطلاعات مورد نیاز، فوراً تهیه و در صحن مجلس به نمایندگان تحویل می‌گردد. مراجعان این کتابخانه علاوه بر نمایندگان مجلس، شامل دبیران کمیسیون‌ها،
علاوه بر نمایندگان مجلس، شامل دبیران کمیسیون‌ها، مدیران کل و رؤسای ادارات مجلس، مشاوران و معاونان پارلمانی وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های اجرایی هستند. میزان مراجعه نمایندگان نمایانگر استقبال آنان از فعالیت‌ها و خدمات کتابخانه ویژه نمایندگان است. در سال ۱۳۸۸ حدود ۸۰۰ مورد و در سال ۱۳۸۹ حدود ۹۰۰ مورد مراجعه به کتابخانه صورت گرفته و در مجموع طی ۵ سال گذشته یعنی از زمان آغاز بکار کتابخانهٔ ویژهٔ نمایندگان تا پایان سال ۱۳۸۹ نزدیک به ۴۰۰۰ مورد مراجعه به کتابخانه صورت گرفته است. کتابخانهٔ تخصصی انقلاب اسلامی.
صورت گرفته است. کتابخانهٔ تخصصی انقلاب اسلامی. فرارسیدن سی‌امین سال پیروزی انقلاب اسلامی فرصتی فراروی پژوهشگران است تا با نگاهی عمیق‌تر ابعاد این انقلاب مردمی و مبتنی بر آرمان‌های دینی و میهنی را بررسی کنند و حاصل یافته‌های خویش را برای نسل امروز و فردا به یادگار گذارند. کتابخانهٔ تخصصی انقلاب اسلامی که در بر دارندهٔ منابع مربوط به این برههٔ تاریخی است هم‌زمان با شانزدهمین هفتهٔ کتاب جمهوری اسلامی در سال ۱۳۸۷ با چنین هدفی و با همت آقای قاسم تبریزی در دل کتابخانهٔ مجلس راه‌اندازی شد. در حال حاضر این مجموعه
مجلس راه‌اندازی شد. در حال حاضر این مجموعه در حدود ۱۷ هزار مجلد کتاب را در خود جای داده است که هر روز به این مجموعه افزوده می‌شود. کتابخانهٔ تخصصی افغانستان. تفکر ایجاد کتابخانهٔ تخصصی افغانستان بعد از برگزاری «نخستین همایش بین‌المللی میراث مکتوب ایران و افغانستان» که در سال ۱۳۸۹ برگزار گردید به وجود آمد. در حال حاضر این کتابخانه دائر است و تا دی ماه ۱۳۹۰، ۵ هزار جلد کتاب دارد و تهیه و گردآوری منابع مرتبط همچنان ادامه دارد. کتابخانهٔ تخصصی مطالعات زنان. کتابخانهٔ تخصصی مطالعات زنان، روز دوشنبه، ۲۳ آبان
کتابخانهٔ تخصصی مطالعات زنان، روز دوشنبه، ۲۳ آبان ۱۳۹۰ مصادف با روز قبل عید سعید غدیر خم در کتابخانهٔ شمارهٔ ۲ مجلس شورای اسلامی افتتاح شد.. نخستین مجموعهٔ خریداری شده در این زمینه ۲۰۰۰ مجلد کتاب تخصصی به‌طور یکجا بود که هستهٔ اولیهٔ این کتابخانه را شکل داد. این منابع که صرفاً اختصاص به حوزهٔ مطالعات زنان دارد شامل کتاب، جزوه، پایان‌نامه و نشریات به زبان‌های فارسی، عربی و انگلیسی است. کتابخانهٔ تخصصی تاریخ مجلس. کارهای مقدماتی مانند تهیهٔ منابع مورد نظر و جا در دست اقدام است و امید می‌رود که در پایان ۱۳۹۰
در دست اقدام است و امید می‌رود که در پایان ۱۳۹۰ یا اوائل سال ۱۳۹۱ راه‌اندازی گردد. اسناد ملی، تاریخی و بین‌المللی. بخش مرکز اسناد کتابخانهٔ مجلس با در اختیار داشتن آرشیو بی‌همتایی شامل بیش از ۱۲ میلیون برگ از اسناد مربوط به ۲۴ دورهٔ مجلس شورای ملی و هفت دورهٔ مجلس سنا، تنها مرکز غنی اسناد پارلمانی کشور، معرفِ تاریخ قانونگذاری، سیر تصویب قوانین و تحولات قوهٔ مقننه در ادوار مختلف و روایت‌گری صادق و بی‌غرض از تعاملات مردم با نمایندگان خویش است که به لحاظ پژوهش‌های جامعه‌شناختی و تحقیقات اجتماعی بسیار مهم و
جامعه‌شناختی و تحقیقات اجتماعی بسیار مهم و ارزنده محسوب می‌شود. این مرکز با مجموعه‌های اهدایی نظیر مجموعهٔ ۷۵ هزار سندی خانوادهٔ متین دفتری و مجموعهٔ ۱۰ هزار سندی فرمانفرما و… تقویت گردیده و عرصهٔ مطالعاتی و پژوهشی نابی را برای نویسندگان و پژوهشگران فراهم آورده است. این اسناد مشتمل است بر نامه‌ها، فرمان‌ها، قراردادها، امتیازنامه‌ها، اسناد مالی، قباله‌ها، وقفنامه‌ها، اعتبارنامه‌ها، عرایض و شکایات مردمی، اسناد انتخابات، اسناد و مدارک کمیسیون‌ها، لوایح، طرح‌ها، اسناد حسابداری، قوانین، اسناد مجلس مؤسسان،
اسناد حسابداری، قوانین، اسناد مجلس مؤسسان، عکس‌ها، آلبوم‌های تاریخی و نقشه‌ها، نوارهای ریلی مشروح مذاکرات مجلس شورای ملی و فایل‌های دیجیتالی آن‌ها، بریدهٔ نشریات، پروندهٔ نمایندگان مجالس ملی و سنا و غیره است. برای بخش مهمی از اسناد موجود در این بخش کاربرگه تهیه شده و اطلاعات آن در شبکه کتابخانه موجود و از طریق وب سایت کتابخانه، فهرست آنها، قابل دسترس است. طی سال‌های ۱۳۸۷ – ۱۳۸۹ ده‌ها دانشجوی ارشد رشته‌های تاریخ و نسخه‌شناسی به کار فهرست‌نویسی این اسناد مشغول بودند. این بخش همچنین در بردارندهٔ اسناد سازمان