payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تا ۹۸ درصد کاهش جمعیت داشته‌اند. کشورهای آفریقایی نیز با توجه به جمعیت روستایی زیاد و تعداد بالای جانوران بزرگ به کرکس‌ها که مهم‌ترین و موثرترین لاشه‌خوارها هستند نیاز دارند. یکم سپتامبر از سوی انجمن حفاظت از پرندگان شکاری آفریقای جنوبی و انجمن حفاظت از شاهین بریتانیا به عنوان «روز جهانی آگاه‌سازی در مورد کرکس‌ها» نامگذاری شده‌است.
از نظر حقوقی به انجام ندادن عملی که شخص ملزم به انجام آن است یا ارتکاب عملی که شخص از انجام دادن آن منع شده، تَقصیر می‌گویند. برای نمونه، برابر قانون، اشخاصی که دارای تخصص هستند و دانش و مهارت آنها در کمک به مصدومان حادثه مؤثر است، تکلیف دارند که به مصدومان کمک کنند و وانهادن این عمل نوعی تقصیر است. تخلف از تعهداتی که شخص به موجب قراردادی برعهده دارد چه در مقابل قانون و چه در مقابل دیگران باشد نیز در زمره تقصیر به‌شمار می‌آید. تقصیر انواع گوناگون دارد مانند تقصیر مدنی، تقصیر جزایی، تقصیر تجارتی، تقصیر سبک،
تقصیر مدنی، تقصیر جزایی، تقصیر تجارتی، تقصیر سبک، تقصیر سنگین، تقصیر شبه جرم و غیره برگرفته از قاعده ضمان است که اگر شخصی موجب خسارت به دیگری شود ملزم به جبران است. مادهٔ ۶۶۶: قانون مدنی ایران اشعار می‌دارد که «هرگاه از تقصیر وکیل خسارتی به موکل متوجه شود که عرفا وکیل مسبب آن محسوب می‌گردد مسئول خواهد بود.»
خَرچَنگ آبی جانوری سخت‌پوست است که در اصل در آب‌های غرب اقیانوس اطلس و خلیج مکزیک زندگی می‌کند. خرچنگ آبی احتمالاً از طریق آب توازن کشتی‌ها به اروپا، شمال آفریقا و جنوب غربی آسیا منتقل شده است. خرچنگ آبی با نام علمی Callinectes sapidus گونه‌ای از خرچنگ‌های ده‌پای شناگر است که به خانوادهٔ Portunidae تعلق دارد. ویژگی‌های متمایزکنندهٔ این جنس نسبت به سایر خرچنگ‌های شناگر، نداشتن خار غضروفی درونی در بخشی از پنجه به نام کارپوس (بخش میانی پنجه) و همچنین شکل Tمانند شکم نرها است. این خرچنگ‌ها گازی شدید و دردناک
شکم نرها است. این خرچنگ‌ها گازی شدید و دردناک می‌گیرند و جانورانی خشن و تندخو هستند. در زبان محلی بندرعباس به آن سینگو می‌گویند و در گویش بوشهری گَبگو نامیده می‌شود. ریخت‌شناسی. خرچنگ‌های آبی ۱۰ پا دارند و جفت عقبی پاهای آن‌ها پارویی شکل است. که معمولاً قسمت بالای آن زیتونی یا سبز متمایل به آبی است، چنگال‌ها در قسمت زیرین آبی روشن هستند. این خرچنگ‌ها بااستفاده از سه جفت پاهای میانی که دارای نوک تیز هستند راه می‌رود. این جانور از چنگال‌های گازانبری برای دفاع از خود و شکار بهره می‌گیرد. خرچنگ‌های آبی تغییر
از خود و شکار بهره می‌گیرد. خرچنگ‌های آبی تغییر شکل جنسی آشکاری را نشان می‌دهند. خرچنگ‌های آبی نر شکم T شکل دارند که به سادگی از ماده‌های هم سن قابل تشخیص هستند. ماده‌های نابالغ شکم‌های مثلثی‌شکل با بندهای به‌هم‌جوش‌خورده دارند، با این وجود در پوست‌اندازی نهایی یا جنسی (پوست‌اندازی و آغاز بلوغ جنسی) شکم ماده‌های بالغ پهن و گرد می‌شود. خرچنگ آبی می‌تواند تا عرض ۲۳ سانتی‌متر (۹ اینچ) در بخش لاک پشتی رشد کند. این گونه دارای دوریختی جنسی است؛ یعنی نر و مادهٔ آن از نظر ظاهری تفاوت دارند و به‌راحتی می‌توان آن‌ها
از نظر ظاهری تفاوت دارند و به‌راحتی می‌توان آن‌ها را از طریق شکل شکم (که به آن «پیش‌بند» گفته می‌شود) و رنگ پنجه‌ها از یکدیگر تشخیص داد. شکم نرها بلند و باریک است، اما شکم ماده‌های بالغ پهن و گرد می‌شود. برای یادسپاری، این نکته رایج است که شکم نر شبیه بنای یادبود واشینگتن و شکم مادهٔ بالغ شبیه گنبد کاخ کنگرهٔ آمریکا است. تفاوت رنگ پنجه‌ها کمتر مشهود است. انگشت ثابت پنجه‌های نر به رنگ آبی با نوک قرمز است، در حالی که در ماده‌ها، این انگشت نارنجی با نوک بنفش است. همچنین شکم ماده‌ها با بلوغ تغییر می‌کند:
است. همچنین شکم ماده‌ها با بلوغ تغییر می‌کند: ماده‌های نابالغ شکمی مثلثی دارند، ولی در ماده‌های بالغ این ناحیه گرد می‌شود. گونه‌های دیگری از جنس Callinectes وجود دارند که به دلیل شباهت ظاهری و هم‌پوشانی زیست‌گاهی ممکن است با خرچنگ آبی اشتباه گرفته شوند. یکی از آن‌ها خرچنگ آبی کوچک (C. similis) است که بیشتر در نواحی دورتر از ساحل زندگی می‌کند و لاکش دانه‌دانه و صاف‌تر است. نرهای این گونه رنگ سفید خال‌خالی روی پاهای شناگر دارند و ماده‌ها بخش‌هایی بنفش‌رنگ در سطوح درونی پنجه‌ها نشان می‌دهند. خرچنگ آبی همچنین
سطوح درونی پنجه‌ها نشان می‌دهند. خرچنگ آبی همچنین از نظر تعداد دندان‌های جلویی لاک پشتی از گونهٔ دیگری به نام C. ornatus قابل تمایز است: خرچنگ آبی چهار دندان جلویی دارد، در حالی که C. ornatus شش دندان جلویی دارد. رنگ آبی خرچنگ ناشی از وجود چندین رنگ‌دانه در پوستهٔ آن است، از جمله آلفا-کروستاسیانین که با رنگ‌دانهٔ قرمز آستاکسانتین واکنش می‌دهد و ترکیبی سبزآبی ایجاد می‌کند. هنگامی که خرچنگ پخته می‌شود، آلفا-کروستاسیانین از بین می‌رود و فقط آستاکسانتین باقی می‌ماند، که رنگ خرچنگ را به نارنجی-قرمز درخشان تبدیل
که رنگ خرچنگ را به نارنجی-قرمز درخشان تبدیل می‌کند. مطالعه‌ای در سال ۱۹۷۵ به سرپرستی شریدن نشان داد که ترکیبات آلی کلر مانند ددت می‌توانند به اندام گوارشی-کبدی خرچنگ آبی منتقل شوند. آن‌ها دریافتند که ددت در این خرچنگ به دو ترکیب دیگر یعنی دی‌کلرودی‌فنیل‌دی‌کلرواتیلن (DDE) و دی‌کلرودی‌فنیل‌دی‌کلرواتان (DDD) تبدیل می‌شود.
ماری ادوارد وایانت (۲۴ ژانویه ۱۸۴۰ - ۱۸ دسامبر ۱۹۱۵) یک سوسیالیست انقلابی معروف فرانسوی بود. وی در سال ۱۹۰۰ با کمک هم‌فکرانش حزب سوسیالیست انقلابی فرانسه را بنیان گذاشت. وایانت در سال ۱۸۷۱، زمانی که ارتش آلمان پس از غلبه بر ارتش فرانسه به حومه پاریس رسیده بود از ایجادکنندگان «کمون پاریس» و رد هرگونه دولت به صورت گذشته بود. وی پس از سرکوب خونین کمون پاریس به انگلستان گریخت و به کارل مارکس که در آنجا بود، پیوست.
آرکتیک مانکیز یک گروه راک انگلیسی است. این گروه در سال ۲۰۰۲ درهای گرین در پیرامون شهر شفیلد آغاز به کار کرده‌است. این گروه شامل الکس ترنر به عنوان خواننده اصلی گروه و گیتاریست، نیک اومالی به عنوان بیسیست، جیمی کوک به عنوان گیتاریست و مت هِلدِرز به عنوان درامر است. عضو پیشین گروه آندی نیکولسون در سال ۲۰۰۶ بعد از انتشار اولین آلبوم، گروه را ترک کرد. این گروه هفت آلبوم استودیویی منتشر کرده‌اند: "هرچه که مردم بگویند هستم، همان چیزیست که نیستم" (۲۰۰۶)، "کابوس مورد علاقه" (۲۰۰۷)، "فریب" (۲۰۰۹)، "بمکش و ببین"
مورد علاقه" (۲۰۰۷)، "فریب" (۲۰۰۹)، "بمکش و ببین" (۲۰۱۱)، "اِی اِم" (۲۰۱۳)، ترنکولیتی بیس هتل و کازینو (۲۰۱۸) و ماشین (۲۰۲۲). این گروه همچنین دو آلبوم اجرای زنده منتشر کرده‌است، "در آپولو" (۲۰۰۸) و لایو در رویال آلبرت هال (۲۰۲۰)، ماشین (۲۰۲۲). آلبوم اول به عنوان سریع‌ترین آلبوم فروخته شده در سبک راک در تاریخ گروه‌های راک بریتانیایی محسوب می‌شود و در سال ۲۰۱۳ مجله رولینگ استون این آلبوم را در لیست ۳۰ آلبوم آغازین برتر تاریخ قرار داد. از بین هفت آلبوم این بند؛ سه آلبوم آنها در لیست هزار آلبوم برتر تاریخ و دو
سه آلبوم آنها در لیست هزار آلبوم برتر تاریخ و دو تا از آنها در لیست پانصد آلبوم برتر تاریخ رولینگ استون قرار دارد. این گروه با بیست و دو نامزدی بریت اواردز در جایگاه دوم بیشترین نامزدی قرار دارند و در مجموع برندهٔ هفت جایزه بریت شده‌است - سه بار برای بهترین گروه بریتانیایی و سه بار هم برای بهترین آلبوم بریتانیایی، این گروه همچنین پنج بار نامزد دریافت جایزه گرمی شده‌است. به علاوه این گروه در سال ۲۰۰۶ برای آلبوم اول خود برنده جایزه مرکوری شده‌است و در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ و ۲۰۱۸ هم مجدداً نامزد دریافت این
۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ و ۲۰۱۸ هم مجدداً نامزد دریافت این جایزه شدند. این گروه در فستیوال گلاستونبوری در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ هدلاینر بودند و اجرای اصلی را برعهده داشتند. الکس ترنر با فعالیت در بند آرکتیک مانکیز و سوپر بند د لست شدو پاپتز و آلبوم خاص خودش برای فیلم Submarine 2011؛ دارای شش نامزدی جایزه مرکوری است که بیشترین نامزدی یک شخص برای این جایزه است. الکس ترنر که یک باریتون حرفه ای در سبک صدای خود است؛ بیشتر به عنوان یک آهنگ نویس فوق‌العاده به حساب می‌آید. اشعار قوی و تحریرهای پانک او توجه کسانی مانند جان کوپر
قوی و تحریرهای پانک او توجه کسانی مانند جان کوپر کلارک شاعر انگلیسی را نیز به خود جلب کرده و از بهترین ترانه‌نویس‌های قرن بیست یک محسوب می‌شود. الکس ترنر که هنگام تشکیل گروه پانزده سال سن داشته‌است ظرف دو سال راک بریتانیا را زیر و رو کرد و مانکیز را از ستاره‌های راک زیر زمینی به مهم‌ترین جریان اصلی راک در هزارهٔ سوم میلادی تبدیل کرد گویی بریتانیا گمشدهٔ خود را بعد از گروه‌هایی مانند بیتلز و کویین پیدا کرده بود. آرکتیک مانکیز به عنوان یکی از نخستین گروه‌هایی که از طریق اینترنت و تلاش خود به شهرت رسیده‌اند
که از طریق اینترنت و تلاش خود به شهرت رسیده‌اند محسوب می‌شوند، گروهی که به صورت مستقل و بدون کمپانی کار می‌کنند و تبدیل به پرفروشترین و معروفترین گروه ایندی راک (مستقل) شدند؛ مفسران بر این باورند که این گروه راه‌های جدیدی برای معرفی و شناختن گروه‌های تازه‌کار ارائه داده‌اند. این گروه که بیشتر حاصل تقطیر گروه‌هایی مانند بلک سبث، استروکز، و فرانز فردیناند است خود به یکی از تاثیرگذارترین گروه‌ها تبدیل شده‌است. از افرادی که از آرکتیک مانکیز و الکس ترنر به عنوان تأثیر گذار در سبک خود یاد کرده‌اند می‌توان به
تأثیر گذار در سبک خود یاد کرده‌اند می‌توان به یانگ‌بلاد، هالزی، هوزیر، نایل هوران، لوييس تاملينسون، برینگ می د هورایزن، مایلی سایرس، والوز و دیو گرول اشاره کرد. تاریخچه. سال‌های نخست و اولین قرارداد ضبط (۲۰۰۳–۲۰۰۵) این گروه تمرینات خود را در یِلو آرچ استودیوز در شهر نیپسِند آغاز کردند و در ۱۳ جوئن ۲۰۰۳ در بار مشروب فروشیِ "دِ گرِیپس" در شفیلد برای اولین بار اجرا کردند. بعد از چندین اجرا در ۲۰۰۳ این گروه شروع به ضبط نسخه‌های آزمایشی بااستودیوهای توفِلای در شفیلد کردند. در کل ۱۷ نسخه آموزشی ضبط شد و این
در شفیلد کردند. در کل ۱۷ نسخه آموزشی ضبط شد و این مجموعه با اسم "زیر تفرجگاه" روی سی دی‌هایی ریخته شد تا بعد از اجراها به حضار داده شود که بی درنگ در بین هواداران به صورت فایل به اشتراک گذاشته شدند. اسم این مجموعه از اولین نسخه‌های پخش شده سرچشمه می‌گیرد. اولین کسی که این نواسخ آموزشی را پخش می‌کرد برای رده‌بندی این مجموعه اسمی برگرفته از جایی که آن را دریافت کرده بود برای آن انتخاب کرد، او در تفرجگاه لب ساحل این سی دی را دریافت کرده بود. آرام آرام، هرچقدر این نواسخ بیشتر پخش می‌شد، این مجموعه بیشتر با اسم
نواسخ بیشتر پخش می‌شد، این مجموعه بیشتر با اسم شناخته می‌شد. این موجب به وجود آمدن یک باور اشتباه در میان طرفداران شده‌است که "زیر تفرجگاه" اولین آلبوم این گروه بود یا اینکه آن مجموعه نواسخ اصلی هم با این اسم منتشر شده‌اند در صورتی که این صحیح نیست. البته خود گروه با به وجود آمدن این سوءتفاهم مخالف نبودند و در این مورد گفتند: " "ما آن مجموعه را برای اینکه پول از آن دربیاوریم ضبط نکردیم. ما داشتیم آن‌ها را مجانی به مردم میدادیم - این باعث می‌شد که افراد بیشتری آن‌ها را بشنوند." " وقتی از آن‌ها در مورد
بیشتری آن‌ها را بشنوند." " وقتی از آن‌ها در مورد محبوبیت حساب "مای اِسپِس" گروه در مصاحبه با مجله "پِریفیکس" سؤال شد، در جواب گفتند که آن‌ها از این حساب خبر نداشته‌اند و اینکه احتمالاً توسط یکی از طرفدارانشان ساخته شده. این گروه کم‌کم در شمال انگلستان محبوبیت پیدا کردند، و مورد توجه رادیو بی‌بی‌سی و روزنامه‌های بریتانیایی قرار گرفتند. یک عکاس محلی به اسم مارک بول، از اجراهای گروه فیلم‌هایی ضبط کرد و موزیک ویدئوی"داستان‌های دروغین سان فرانسیسکو" را ساخت و همراه مجموعه "زیر تفرجگاه"، آن را روی وب سایتش منتشر
مجموعه "زیر تفرجگاه"، آن را روی وب سایتش منتشر کرد. آرکتیک مانکیز اولین تک‌آهنگ خود را با اسم "پنج دقیقه با آرکتیک مانکیز" را با لقب ضبط خود به اسم "بنگ بنگ" ضبط کردند که شامل آهنگ‌های "داستان‌های دروغین سان فرانسیسکو" و "از تجمل تا خورده سنگ" بود. این انتشار محدود به تنها پانصد سی دی و هزار صفحه گرامفون بود اما در آیتیونز برای دانلود قرار داده شد. چندی نگذشت که این گروه در فستیوال ردینگ و لیدز در سِن "کارلینگ" که برای گروه‌های نه چندان پر طرفدار استفاده می‌شد اجرا کردند. این اجرای گروه در میان حضار و
می‌شد اجرا کردند. این اجرای گروه در میان حضار و رسانه‌ها صدای زیادی کرد. سر انجام، این گروه با کمپانی دومینو قرارداد امضا کردند. گفته می‌شد که این گروه توجه یکی از صاحبان کمپانی به اسم لورنس بِل را جلب کرده بودند که تنها با گروه‌هایی که شخصاً از آن‌ها خوشش میامد قرارداد می‌بست. رسانه بریتانیایی به اسم "دیلی استار" گزارشی منتشر کرد مبنی بر اینکه بعد از قرارداد دومینو این گروه با "ای اِم آی" هم یک قرارداد انتشار ۱ میلیون پوندی و همچنین یک قرارداد ۷۲۵۰۰۰ پوندی با شرکت "اِپیک رکردز" در آمریکا امضا کرده‌است.
با شرکت "اِپیک رکردز" در آمریکا امضا کرده‌است. این گروه این خبر را تکذیب کرد و "دیلی استار" را هم نامعتبر خواندند. هرچند که دومینو حق انتشار در استرالیا و نیوزیلند را به "ان‌ام‌ئی" واگذار کرده بود و حقوق ژاپنی را هم به شرکت مستقل "هُستِس". اولین تک‌آهنگ گروه با شرکت دومینو " "من شرط می‌بندم توی سالن رقص خیلی خوش قیافه‌ای" " بود که در "چَپِل اِستودیوز" در لینکنشایر ضبط شد و در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۵ منتشر شد که مستقیماً به شماره یک در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا رسید که رقبایی همچون رابی ویلیامز و سوگا بیبز را کنار
که رقبایی همچون رابی ویلیامز و سوگا بیبز را کنار زد. دو هفته قبل برای اولین بار اسم این آهنگ بر روی جلد مجله "اِن اِم ‌ای" قرار داده شده بود. دومین تک‌آهنگشان به اسم "وقتی خورشید غروب می‌کند" (با اسم قبلی به "درد نخور") در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۶ منتشر شد که همچنین به صدر جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا رسید که ۳۸۹۲۲ نسخه فروش کرد که جایگاه "شِین وارد" را از او دزدید. موفقیت این گروه منجر به ایجاد تفکراتی در مورد طریقه‌های جدید برای معرفی گروه‌های جدید شد.
کامِرسانت نام یک روزنامه پرنفوذ اقتصادی در کشور روسیه است. کامرسانت(به معنی لغوی بازرگان، که نام آن اغلب به صورت Ъ خلاصه می‌شود) یک روزنامه سراسری است که در روسیه عمدتاً به موضوعات سیاست و تجارت اختصاص دارد. شمارگان روزانه این روزنامه در ژوئیه سال ۲۰۱۳ میلادی ۱۲۰٬۰۰۰ تا ۱۳۰٬۰۰۰ بود. صاحب این روزنامه علی‌شیر عثمانف است. مرکز روزنامهٔ کامرسانت در شهر مسکو قرار دارد. پیشینه. در سال ۱۹۸۹، با شروع آزادی مطبوعات در روسیه، "کامرسانت" تحت مالکیت ولادیمیر یاکوولف، تاجر و روزنامه‌نگار، تأسیس شد. اولین شماره این
تاجر و روزنامه‌نگار، تأسیس شد. اولین شماره این روزنامه در ژانویه ۱۹۹۰ منتشر شد و در تهیه محتوای آن از روزنامه‌نگاری تجاری غربی الگوبرداری شده بود. این نشریه که در آغاز که به عنوان یک هفته‌نامه تأسیس شد و در میان نخبگان تجاری و سیاسی روس محبوبیت پیدا کرد. سپس در سال ۱۹۹۲ به یک روزنامه تبدیل شد. کامرسانت از سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۶ متعلق به تاجری به نام بوریس برزوفسکی بود، و او سپس امتیاز این روزنامهرا به بدری پاتارکاتسیشویلی فروخت. در سپتامبر ۲۰۰۶ امتیاز این روزنامه به علیشیر عثمانوف فروخته شد. در ژانویه ۲۰۰۵،
به علیشیر عثمانوف فروخته شد. در ژانویه ۲۰۰۵، "کامرسانت" اعتراضی به حکم دادگاه منتشر کرد که سپس دادگاه به این روزنامه دستور داد تا مطلب منتشرشده دربارهٔ بحران آلفا-بانک را تکذیب کند. در سال ۲۰۰۸، "بی‌بی‌سی نیوز" اعلام کرد که کامرسانت یکی از پیشروترین روزنامه‌های تجاری لیبرال روسیه است.
یاتد نیمان یک روزنامه مذهبی عبری‌زبان در اسرائیل است که به عقاید صهیونیسم‌ستیزانه شهرت دارد. مرکز روزنامه "یاتد نیمان" در شهر بنی برق در استان تل‌آویو قرار دارد. سانسور. روزنامه "یاتد نیمان" در تاریخ ۳ آوریل ۲۰۰۹ میلادی، تصویر دستکاری‌شده‌ای از اعضای دولت بنیامین نتانیاهو را منتشر کرد که در آن تصویر دو مرد، جانشین تصاویر سوفا لندفر و لیمور لیفنات، دو وزیر زن اسرائیلی شده بود.
کردی جنوبی به گونه‌هایی از زبان‌های کُردی گفته می‌شود که در استان‌های کرمانشاه، ایلام، همدان(در اسدآباد)، کردستان (در بیجار و قروه) و شرق کشور عراق رواج دارد و برخی ویژگی‌های آوایی، واژگانی و ساختاری آنها را از گویش‌های کُردی مرکزی و کُردی شمالی متمایز می‌کند. «کردی جنوبی» که در گذشته به کردی کلهری شناخته می‌شد خود لهجه‌های مختلفی را در برمی‌گیرد. گویش‌های اصلی کردی جنوبی شامل کردی کلهری، کردی کرمانشاهی، کردی گروسی، کردی زنگنه‌ای، کردی چمچمالی، کردی سنجابی، کردی کردلی، کردی مایانی و کردی فِیلی (ایلامی)، لکی
کردلی، کردی مایانی و کردی فِیلی (ایلامی)، لکی و... می‌باشند که در منطقه کردستان به آنها تکلم می‌کنند. هر چند که در مورد زبان لکی اختلاف نظر وجود دارد و برخی آن را جدا از زبان های کردی و کردی جنوبی طبقه بندی کرده اند. کردی جنوبی در ایران زبان اکثر کردهای استان‌های کرمانشاه، ایلام، شرق کردستان و غرب همدان است. در عراق نیز کردی جنوبی زبان کردهای ساکن استان‌های دیاله، واسط و بغداد است. کردی جنوبی در برخی از شهرهای شرق کردستان عراق نظیر خانقین، مندلی، جلولا، کلار و... تکلم می‌شود. نامگذاری. اگرچه گاهی برای
کلار و... تکلم می‌شود. نامگذاری. اگرچه گاهی برای اشاره به همۀ این گویش‌ها از عنوان "کردی کرماشانی" و "کردی کلهری" نیز استفاده می‌شود، اما کردی جنوبی نامی است که برخی زبان‌شناسان در سال‌های اخیر برای اشاره به گروهی از گویش‌ها در غرب ایران و شرق عراق انتخاب کرده‌اند. به گفته این زبان‌شناسان، خود گویشوران این گویش‌ها از این نام زبان‌شناختی استفاده نکرده و ممکن است با آن بیگانه باشند. گویشوران این دسته از گویش‌ها برای اشاره به گویش خود از نام‌هایی مانند «فیلی»، «گروسی»، «کرماشانی»، یا «کلهری» استفاده می‌کنند.
«گروسی»، «کرماشانی»، یا «کلهری» استفاده می‌کنند. برخی نظریات پیرامون کردی جنوبی. دیوید نیل مکنزی زبان‌شناس به هنگام پژوهش بر روی گویش‌های مختلف منطقۀ جنوب کردستان ایران، لهجه‌های گوناگون این منطقه همچون «هورامی، کندوله‌ای، کرماشانی و ...» را «پرشمار و جدا از یگدیگر» دانست، اما آن‌ها را زیر نام کلی «لهجه‌های جنوبی کردی» طبقه‌بندی کرد. گ. ب. آکوپف معتقد است که مکنزی به تفاوت میان لهجه، گویش و شیوۀ سخن توجه نمی‌کند و علاوه بر آن نسبت به پژوهش‌های بسیاری که قبل از او توسط زبان‌شناسان و کردشناسانی همچون گ.
قبل از او توسط زبان‌شناسان و کردشناسانی همچون گ. هورنله، رودیگر و پت دربارۀ «روندهای وحدت زبانی مردم جنوب کردستان» انجام شده بی‌تفاوت بوده‌است. همچنین باید اشاره کرد که مکنزی علیرغم این اظهار نظر دربارۀ جدایی‌های میان گویش‌های جنوب کردستان، آن‌ها را ذیل مفهوم «گویش گورانی» وحدت می‌دهد و گویش‌های جنوبی کردی را به گورانی منسوب می‌کند که در ادبیات نوشتاری کردی گورانی استوار شده‌است. پ. لرخ با جمع‌بندی دیدگاه‌های پژوهشگران پیش از خود که به پژوهش بر روی گویش‌های منطقۀ جنوب کردستان پرداخته‌اند، یادآور می‌شود که
منطقۀ جنوب کردستان پرداخته‌اند، یادآور می‌شود که گویش‌های شمالی و جنوبی کردی با یکدیگر تفاوت دارند، و علاوه بر آن هریک در حوزۀ رواج خود به بخش‌های محلی تقسیم شده و لهجه‌هایی را شکل می‌دهند که «بخش‌ها و شاخه‌های آن‌ها خویشاوندی نزدیکی با یکدیگر دارند» و «قبیله‌هایی که به بخش‌ها و شاخه‌های گوناگون یک گویش سخن می‌گویند، به آسانی یکدیگر را می‌فهمند». گویش‌ها و لهجه‌ها. گویش‌ها و لهجه‌های زبان کردی جنوبی عبارتند از: واج‌شناسی. آواشناسی و واج‌شناسی گویش های کردی از هر گویش به گویش دیگر فرق می‌کند؛ این رویداد
از هر گویش به گویش دیگر فرق می‌کند؛ این رویداد بیشتر در گویش‌های کشورهای مختلف دیده می‌شود، ولی درباره‌ی کردی جنوبی صدق نمی‌کند. برای مثال گویشوران کردی جنوبی در عراق که بیشتر در استان های دیاله و واسط زندگی می‌کنند، به‌علت پیوندهای عمیقی که با مردم شهرهای مرزی استان کرمانشاه(کرماشان) و استان ایلام دارند، زبانشان با زبان سایر کردهای حوزه زبانی جنوبی که در ایران زندگی می‌کنند تفاوتی ندارد. پیوندهایی که بین کردهای حوزە زبانی جنوبی ایران و کردهای حوزه زبانی جنوبی عراق وجود دارد بیشتر نسبت‌های خویشاوندی است.
عراق وجود دارد بیشتر نسبت‌های خویشاوندی است. نمادهایی که الفبای آوانگاری بین‌المللی برای نگارش اصوات زبان کردی جنوبی به‌کار می‌رود در مطلب ذیل آمده‌است. دیاسپورای کردی جنوبی. در برخی دیگر از نقاط ایران نیز گروه‌های کرد زبانی وجود دارند که به لهجه های کردی جنوبی سخن می‌گویند. برای نمونه می‌توان به کردهای عبدویی، دوانی و شبانکاره در استان فارس اشاره کرد. علاوه بر این در مازندران، قزوین، دماوند، قم و کرمان نیز گویشوران کردی جنوبی زندگی می‌کنند. برخی از این کردها حتی دارای لهجه ویژهٔ خود هستند. به‌عنوان مثال،
حتی دارای لهجه ویژهٔ خود هستند. به‌عنوان مثال، کردهای فارس به لهجه‌هایی همچون کرونی و عبدویی سخن می‌گویند که همگی جزوی از لهجه‌های کردی جنوبی هستند. ارتباط با گویش‌های زبان لری. زبان لری خود زبانی از گویش‌های ایرانی جنوب غربی است. این زبان خود به سه دسته لری شمالی و بختیاری و جنوبی تقسیم می‌شود. ویژگی‌های زبان لری نشان می‌دهد هر چه از سوی میانه زاگرس به جنوب و کناره‌های خلیج فارس حرکت کنیم گویشوران لر به زبان فارسی بیشتر نزدیک می‌شوند و هر چه به سمت زاگرس میانی و شمالی و به‌طور خاص مناطق کرد زبان حرکت کنیم
و شمالی و به‌طور خاص مناطق کرد زبان حرکت کنیم واژه‌ها و شباهت‌های واجی بیشتری میان گویش‌وران لر و گویش‌وران کرد خواهیم داشت. در بخش شمال غربی لرستان و مناطق مجاور کرمانشاه، جمعیت قابل توجهی (حدود ۸۰۰۰۰ نفر) که خود را از نظر قومی لر می‌دانند، به لکی صحبت می‌کنند، زبانی که بسیاری از ویژگی‌های منطقه‌ای آن با لری شمالی مشترک است اما ارتباط نزدیک‌تری با کردی دارد این گویش با کردی به عنوان همسایگان قدیمی در عین تفاوت دارای قرابت‌های زبانی بسیاری است. ۷۸درصد واژگان میان لری خرم‌آبادی و لکی مشترک هستند. پرویز ناتل
میان لری خرم‌آبادی و لکی مشترک هستند. پرویز ناتل خانلری دسته‌بندی متفاوتی را دربارهٔ گویش‌های کردی ارائه می‌دهد. نام کردی عاده به زبان مردمی گفته می‌شود که در سرزمین کوهستانی واقع در مغرب فلات ایران زندگی می‌کنند. زبان یا گویش کردی همه این نواحی یکسان نیست. اما زبانی که کردی خوانده می‌شود شامل گویش‌های متعددی است که هنوز با همه مطالعاتی که انجام گرفته دربارهٔ ساختمان و روابط آن‌ها با یکدیگر تحقیق دقیق و قطعی به عمل نیامده‌است. بر حسب عادت این گویش‌ها را به دو گروه اصلی تقسیم می‌کنند: یکی کرمانجی که خود به
دو گروه اصلی تقسیم می‌کنند: یکی کرمانجی که خود به دو شعبه تقسیم می‌شود: شعبه شرقی یا سورانی در اربیل، سلیمانیه، سنندج و مهاباد. سامانه نوشتاری. کردی جنوبی را با سایر الفباهایی که برای نوشتار کردی به‌کار می‌روند می‌توان نوشت. البته در کردی جنوبی واج‌های دیگری وجود دارند که در سایر دسته‌بندی‌های زبان کردی یافت نمی‌شوند. کردی جنوبی را اغلب با سه الفبای زیر می‌نویسند:
آنتونی فرانک آیومی معروف به تونی آیومی () آهنگساز، ترانه‌سرا و گیتاریست سرشناس بریتانیایی است که بیشتر به عنوان یکی از اعضای اصلی گروه هوی متال بلک سبث شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. آیومی در خانواده‌ای کاتولیک در شهر بیرمنگام زاده شد. او در مدرسه‌ای تحصیل می‌کرد که آزی آزبورن در آن درس می‌خواند. او جزو معدود گیتاریست‌های راست دستی است که گیتار را با دست چپ می‌نوازد. او در ده سالگی به دنیای موسیقی وارد شد. در ابتدا علاقه خود را به درامز نشان داد، اما بعداً تصمیم گرفت گیتار را انتخاب کند. آیومی در دوران نوجوانی
گرفت گیتار را انتخاب کند. آیومی در دوران نوجوانی هنگامی که مشغول به کار در یک کارخانه بود، طی یک حادثه دو تا از سرانگشتانش دست راستش را از دست داد و به شدت آسیب دید. این آسیب موجب شد تا شیوه گیتار زدن او، برای همیشه تحت تأثیر قرار بگیرد. به همین علت، تونی گیتار را با دست چپ می‌نوازد. آیومی در بسیاری از گروه‌های راک و بلوز نوازندگی می‌کرد که اولین آن، گروه راکینگ شوِرِولت، از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ بود. بعد از آن در سال ۱۹۶۶ به گروه رِست پیوست. در آنجا تونی با دارمر گروه بلک سبث یعنی بیل وارد آشنا شد. آیومی تنها
گروه بلک سبث یعنی بیل وارد آشنا شد. آیومی تنها عضو بلک سبث است که از زمان شکل‌گیری این گروه مهم و پیشروی موسیقی هوی متال در سال ۱۹۶۹، بدون وقفه در آن حضور داشته‌است. از آیومی و جیمی پیج به‌عنوان دو گیتاریست مهم و تأثیرگذار در تاریخ موسیقی هوی متال یاد می‌شود. آیومی در سال ۱۹۶۸ و قبل از آن‌که فعالیت بلک سبث به شکل جدی آغاز شود، برای مدت کوتاهی با گروه جترو تال همکاری کرد که حاصل آن حضور او فقط در یک اجرا و آن‌هم همراهی با آن‌ها در فیلم موزیکال سیرک راک اند رول رولینگ استونز بود. او پس از انتشار یکی از
اند رول رولینگ استونز بود. او پس از انتشار یکی از آلبوم‌های انفرادی خود به نام فیوزد، در سال ۲۰۰۶ به همراه رونی جیمز دیو، گیزر باتلر و وینی اپایس (هر سه از اعضای متغیر بلک سبث) گروهی به نام هِون اند هِل تشکیل دادند. او در کنار همکاری با گروه، به فعالیت‌های فردی خود همچنان ادامه می‌داد. گروه آنان در سال ۲۰۱۰ به دلیل مرگ دیو، منحل شد. مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، جایگاه بیست و پنجم را به تونی آیومی اختصاص داد. او در نوامبر سال ۲۰۰۸ به عضویت پیاده‌روی ستارگان
او در نوامبر سال ۲۰۰۸ به عضویت پیاده‌روی ستارگان بیرمنگام درآمد و به افتخار او نشان ستارهٔ برنزی در محل نصب شد. زندگی شخصی. آنتونی فرانک آیومی در بیرمنگام زاده شد. او تنها فرزند آنتونی فرانک و سیلویا ماریا آیومی بود. مادرش از مالکان تاکستان در ایتالیا به‌شمار می‌رفت. خانواده او کاتولیک بودند. وی در مدرسه ای درس می‌خواند که آزی آزبورن در آن حضور داشت. آیومی در سن ۸ سالگی در مدرسه وقتی که دوستش به دنبالش بود به زمین‌خورد و لب بالاییش آسیب شدید دید. به همین دلیل به او لقب "Scarface" را داده‌اند. ریش گذاشتن
دلیل به او لقب "Scarface" را داده‌اند. ریش گذاشتن آیومی به دلیل پنهان کردن لبش است. آیومی در ده سالگی، ورزش‌های زیادی از جمله جودو، کاراته و بوکس را برای محافظت از خود آموخت. وی بسیار در بوکس پیشرفت کرد و در باشگاه‌ها بوکس کار می‌کرد. آیومی بر حسب اتفاق با درامز آشنا شد اما چون از صدای درامز خوشش نمی‌آمد، گیتار را انتخاب کرد. آیومی همیشه گیتار را با دست چپ می‌نواخت با این که او راست دست بود. بعد از فارغ‌التحصیلی از مدرسه، در کارخانه ساخت انگشتر مشغول به کار شد. او مدتی پس از آن برای درآوردن مخارج زندگی اش
شد. او مدتی پس از آن برای درآوردن مخارج زندگی اش به اشتباه به دزدی نیز روی آورد. در ۱۷ سالگی پس از آنکه انگشتانش آسیب دید، از گیتار زدن ناامید شد و قصد داشت گیتار را برای همیشه کنار بگذارد. اما سرکارگر او که از نوازندگان مشهور موسیقی جاز بود، وی را تشویق به گیتار زدن کرد. آیومی پس مدتی که گیتار زدن را به‌طور جدی شروع کرد، تصمیم گرفت گیتار زدن را با دست چپ ادامه دهد. از این رو دو تکه سرانگشت پلاستیکی برای خود ساخت و آن را روی نوک انگشتانش گذاشت تا هنگام نواختن گیتار دچار مشکل نشود. آیومی پس از آن دیگری
نواختن گیتار دچار مشکل نشود. آیومی پس از آن دیگری مشکلی برای گیتار زدن نداشت. بیماری. اوایل سال ۲۰۱۲ دکترها تشخیص دادند که آیومی سرطان لنفوم دارد. او بعد از اجرایش در تور بلک سبث ۲۰۱۳ به انگلستان بازگشت تا مراحل درمانی را سپری کند. آیومی در سوم ژانویه ۲۰۱۴، بعد از تبریک سال جدید، اعلام کرد که چند سال دیگر بیشتر زنده نخواهد ماند. بلک سبث. در اوت ۱۹۶۹ اعضای اولیه و اصلی گروه (تونی آیومی، آزی آزبورن، گیزر باتلر و بیل وارد) نام گروه را مشخص کردند. سبث نام یکی از روزهای تعطیل و جشن مسیحی‌ها به‌شمار می‌آید.
از روزهای تعطیل و جشن مسیحی‌ها به‌شمار می‌آید. حادثه‌ای که برای آیومی در کارخانه به وجود آمد، صدای موسیقی گروه را تحت تأثیر خود قرار داد. در سال ۱۹۷۹ وی کوک گیتار خود را از E به E♭ تغییر داد. در سال ۱۹۷۱ در آلبوم Master of reality، ساز خود را برای سهولت کار انگشتان آسیب‌دیده اش، روی D♭ تنظیم کرد. گیزر باتلر برای تطابق صدا، گیتار خود را به شیوه آیومی کوک کرد. بلک سبث اولین گروه شناخته‌شده‌ای است که سازهای خود را به شیوه متفاوتی کوک می‌کنند. همچنین از بلک سبث به عنوان اولین گروه هوی متال یاد می‌شود. در سال