payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنتی ژنیک باشد. داروهای آنتی کولین استراز عمدتاً برای درمان طولانی مدت به کار می‌روند. روش‌های درمانی دیگر استفاده از داروهای ضد التهابی کورتیکواستروئیدی است. استفاده از سرکوب کنندهٔ ایمنی هم مؤثر است. البته در مواردی که بیمار با خطر مرگ مواجه باشد از پلاسما فرز (تعویض پلاسما) نیز استفاده می‌شود. جستارهای وابسته. بیماری خودایمنی
زیرزمین (عنوانِ اصلی، به صرب-کرواتی: پُدزِملیِه Подземље) نام فیلمی است محصول سال ۱۹۹۵ که برندهٔ جایزهٔ نخل طلایی جشنواره فیلم کن شده‌است. کارگردان فیلم امیر کوستوریتسا است و فیلمنامه آن را دوشان کواچوویچ نوشته‌است. این فیلم همچنین به نامِ دیگرِ «روزی-روزگاری کشوری بود» (Била једном једна земља) شناخته می‌شود. خلاصه داستان. در زمان جنگ جهانی دوم در بلگراد گروهی پارتیزان در زیرزمینی مخفی شده‌اند و به کار ساخت و ساز اسلحه مشغول‌اند. آنها روز و شبشان را در زیرزمین می‌گذرانند و هرگز از آن خارج نمی‌شوند. مارکو
می‌گذرانند و هرگز از آن خارج نمی‌شوند. مارکو دوست خود «تْسْرنی» (بْلَکی) را به زیرزمین می‌برد تا هم او را از چنگ نازی‌ها در امان بدارد و هم از دختری که مورد علاقه هردوشان است دور کند. ۲۰ سال بعد، مارکو در رژیم تیتو منصبی سیاسی به دست آورده‌است و همچنان به پارتیزان‌ها و تْسْرنی می‌گوید جنگ ادامه دارد و با اخبار دروغ آن‌ها را در زیرزمین برای اهداف خودش نگه می‌دارد.
ژان-لویی بوری (۲۵ ژوئن ۱۹۱۹ - ۱۱ ژوئن ۱۹۷۹) نویسنده، روزنامه‌نگار و منتقد سینمای فرانسوی بود. زندگی. بوری در دهکدهٔ مرویل در ناحیه بوس به دنیا آمد و در همان‌جا نیز درگذشت. پدر وی داروساز و مادرش معلم بود. اولین کتاب وی با نام «دهکدهٔ من در زمان آلمان‌ها» در سال ۱۹۴۵ برندهٔ جایزه گنکور شد. پس از آن وی ۳۰ جلد داستان و نقد فیلم دیگر نیز نوشت اما کارهای بعدی‌اش چنین موفقیتی بدست نیاوردند. در سال ۱۹۷۳ وی اتوبیوگرافی کوتاهی به نام «نیمه پرتقال من» منتشر کرد
جیمز مارش (، زاده ۳۰ آوریل ۱۹۶۳) کارگردان و مستندساز انگلیسی برندهٔ جایزه اسکار است. او به‌ خاطر ساخت فیلم مستند مردی روی سیم (۲۰۰۸) موفق به کسب جایزه اسکار ۲۰۰۹ را برای بهترین فیلم مستند شد. مارش در این فیلم مستند، ماجرای راه رفتن فیلیپ پتی بر روی یک سیم بین برج‌های تجارت جهانی نیویورک در دهه هفتاد میلادی را به تصویر کشیده‌ است. این مستند افزون بر جایزه اسکار، جایزه اسپیریت، جایزه بهترین مستند جشنواره ساندنس و جایزه بفتا به عنوان بهترین مستند سال را برای مارش به ارمغان آورد.
الهیات طبیعی شاخه‌ای از الهیات است که به برخلاف الهیات وحیانی به دریافت حقیقت دربارهٔ خدا از روی تجربه و توانایی‌های طبیعی انسان روی می‌آورد. الهیات طبیعی به شناخت خدا از روی گزاره‌هایی دربارهٔ مخلوقات می‌پردازد. بسیاری از برهان‌های معمول اثبات وجود و صفات خدا در حوزهٔ الهیات طبیعی جای می‌گیرند. هیوم در همپرسه‌هایی پیرامون دین طبیعی (۱۷۷۹) و کانت نیز در نقد عقل محض (۱۷۸۱) به نقادی الهیات طبیعی پرداختند. کانت با تعیین حوزهٔ دخالت عقل محض، عملاً راه را بر هرگونه اثبات وجود خدا به کمک برهان صوری بست. مفهوم
اثبات وجود خدا به کمک برهان صوری بست. مفهوم تجربهٔ دینی را شلایر ماخر برای دفاع از الهیات طبیعی در برابر انتقادات هیوم و کانت مطرح کرد.
دهکدهٔ من در زمان آلمان‌ها اولین رمان نوشته‌شده توسط ژان-لویی بوری است که در سال ۱۹۴۵ برندهٔ جایزه گنکور شد. اپیزود هفتم مجموعهٔ تلویزیونی «عشق در سال‌های خاکستری» نیز بر مبنای همین کتاب به کارگردانی مارلن بترین در سال ۱۹۸۱ ساخته‌شده‌است. داستان این رمان در مورد یک دهکدهٔ کوچک فرانسوی به نام ژوماینویل است که جنگ به آنجا کشیده نشده‌است.
آرتیستون یا آرتیستونه سومین دختر کوروش بزرگ و ملکه کاساندان بود. او خواهر کمبوجیه، بردیا، آتوسا و روشنک بود که در بین سال‌های ۵۳۵ تا ۵۳۸ پیش از میلاد به دنیا آمد. نام‌شناسی. آرتیستون یا آرتیستونه اسم شخص زنانهٔ پارسی، تنها به شکل یونانی Artystōnē ارتیستونه و شکل ایلامی Ir-da-iš-du-na و Ir-taš-du-na می‌باشد که گواهی شده است. این گونه‌های غیرایرانی، منعکس کنندهٔ نام پارسی باستان Rtastūnā «ستون ارته (=راستی خدای‌وار شده یا راستی و درستی)» هستند. زندگی. از نوشته‌های هرودوت برمی‌آید که آرتیستونه یکی از دختران
هرودوت برمی‌آید که آرتیستونه یکی از دختران کوروش بزرگ و در نتیجه خواهر آتوسا بود که با داریوش بزرگ ازدواج کرد. آرتیستونه مادر ارته‌زوستر و آرشام و گئوبروه (گبریاس) بود. الواح تخت جمشید نشان می‌دهند که او مالک چندین کاخ در نقاط مختلفی در سراسر پارس بوده است؛ و برخی سهمیه‌های گواهی شده در همان الواح، گویای آنند که آرتیستون، که دو بار du-uk-ši-iš «شاه‌دخت» خوانده شده، ضیافت‌های باشکوهی را، نه به ندرت، گاه همراه با پسرش آرشام، ترتیب می‌داده است. کمرون لوحی منتشر ساخته است که فرمانی از داریوش بزرگ به تاریخ
منتشر ساخته است که فرمانی از داریوش بزرگ به تاریخ آوریل ۵۰۶ پ. م در خود دارد مبنی بر این که صد کشتی به آرتیستونه دختر کوروش بزرگ اعطا شود که بی گمان هم نام آرتیستونه همسر خودش است. آرتیستونه همسر داریوش بزرگ دو پسر برای او آورد: آرشام فرمانده نیروهای عرب و اتیوپیایی و گوبریاس فرمانده نیروهای کاپادوکیایی و سوری. به نظر می‌رسد که آرتیستون درکنار ملکه آتوسا، سوگلی (همسر محبوب) داریوش بوده، چنانچه هرودوت گزارش داد که داریوش فرمان ساخت تندیسی زرین از او را داده بود. در گل‌نبشته‌های ایلامی‌زبان تخت‌جمشید، بارها
بود. در گل‌نبشته‌های ایلامی‌زبان تخت‌جمشید، بارها از آرتیتسون گزارش شده و به املاک فراوان، کارگران و جیره‌هایی که گویا برای برپایی ضیافت‌های بزرگ داشته بود، اشاره گردیده است. او همراه با آتوسا، رته‌بامه و آپاکیش جزو چهار زن خانواده شاهی است که اسمش در لوح‌های گلی هخامنشی ثبت شده است.
بوسه زندگی فیلمیست به کارگردانی امیلی یانگ محصول مشترک انگلستان و فرانسه که در سال ۲۰۰۴ عرضه شد.و در سینماهای هلند و انگلیس به نمایش درآمد. داستان. داستان فیلم درباره زنی به نام هلن است که همراه پدر و فرزندانش در لندن زندگی می کند. همسر او امدادگری است که در اروپای شرقی مشغول کار است. هلن ماه هاست که از جرج همسرش بی خبر است. اما امید دارد که او روزی برگردد. هلن یک روز با ماشین تصادف می‌کند و در حالی بین مرگ و زندگی قرار می‌گیرد. کیلومترها دورتر جرج از همسرش بی اطلاع است و هلن نیز از مرگ خود بی اطلاع است و
بی اطلاع است و هلن نیز از مرگ خود بی اطلاع است و این آغاز سفر چهار روزه هلن در اودیسه است پیوند به بیرون. بوسه زندگی (فیلم)
سَندی بار (زاده ۵ آوریل ۱۹۷۶ در تل‌آویو، اسرائیل)، هنرپیشه و مانکن مشهور اسرائیلی است. او در آگهی‌های تبلیغاتی برای یک نوع آبجو، Milki و Isracart ظاهر شد. او برای شرکت‌های مد، Castro و Pilpel کار کرده کرده‌است. وی کار بازیگری خود را در سال ۱۹۹۶ در نمایشنامه تلویزیونی "Deadly Fortune"، به کارگردانی Eran Riklis آغاز کرد و برای اولین بار از کانال پخش شد و در سریال !Zbeng در نقش زینزانا ایفای نقش کرد. او برای چندین سال در لس آنجلس با شوهر بازیگرش Aki Avni و پسرش زندگی می‌کرد. آنها در سال ۲۰۰۸ به اسرائیل
و پسرش زندگی می‌کرد. آنها در سال ۲۰۰۸ به اسرائیل بازگشتند و از هم جدا شدند.
رنا رسلان (زاده ۱۷ مارس ۱۹۷۷ در حیفا اسرائیل)، مانکن عرب اسرائیلی و اولین شرکت‌کننده عرب‌تبار اسرائیلی در مسابقه دوشیزه جهان در سال ۱۹۹۹ میلادی بود. وی بخاطر شرکت در مسابقه دوشیزه جهان به نمایندگی از کشور اسرائیل و به تن‌کردن مایو در بخشی از مسابقه، مورد انتقاد گروه‌های اسلامی و برخی رسانه‌های عربی قرار گرفت. رنا رسلان خود را یک مسلمان سکولار می‌داند.
نارَک (به تاجیکی: Норак) شهری در ولایت ختلان تاجیکستان است. نارک کنار رودخانهٔ وخش، ۸۸۵ متر بالای سطح دریا و در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی دوشنبه واقع شده‌است. این شهر ۱۸٬۹۵۰ نفر (برآورد سال ۲۰۰۸) جمعیت دارد. شهر نارک در کنارۀ رود وخش قرار دارد. مساحت این شهر بیش از ۳۲۴٫۵ کیلومتر مربع است. از نارک تا شهر دوشنبه ۶۴ کیلومتر و تا مرکز ولایت ختلان یعنی شهر باختر ۱۳۰ کیلومتر است. از کوه‌های پیرامون نارک، کوه نارک با ۱٬۷۱۴ متر، بلندترین ارتفاع را دارد. همچنین این شهر دارای یک ناحیۀ نظامی است، با کارکنانی که در کنار
دارای یک ناحیۀ نظامی است، با کارکنانی که در کنار امکانات تجسسی ماهواره‌ای کار می‌کنند. تاریخچه. در کتاب تاجیکان اشاره می‌شود که در عصر سنگ در این مکان انسان زندگی می‌کرده‌است. مورخان چهل هزار یافته از حفریات نارک پیدا کرده‌اند که حاصل آموزش و خلاصه نویسی‌های متخصصین‌اند. با برقرار شدن حکومت شوروی در این گوشهٔ تاجیکستان هم نشانه‌های حیات نو پیدا شدند. همان سال‌ها برقکاران شوروی به ساخت نیروگاه آبی-برقی در نارک توجه نشان دادند. شهر در سال ۱۹۶۰ در پی ساخت سد نارک، که در سال ۱۹۸۰ به اتمام رسید، مشهور شد. نارک
که در سال ۱۹۸۰ به اتمام رسید، مشهور شد. نارک در ۱۶ دسامبر سال ۱۹۶۰ رسما به عنوان شهر ثبت شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی و تاجیکی نسخهٔ ۲۶ مارس ۲۰۰۹
میدوری گوتو ، متولد ۱۹۷۱ اوساکا، نوازندهٔ نامی ویولون آمریکایی ژاپنی‌تبار است. با کشف شدن استعداد غیرمعمول میدوری، والدین او از سنین پایین او را در مدرسهٔ جولیارد به تکمیل هنر ساز ویولون واداشتند، به طوری که در ۱۱سالگی، به رهبری زوبین مهتا، نخستین اجرای خود را در ارکستر نیویورک فیلهارمونیک انجام داد. در ۱۵سالگی، یکی از اجراهای میدوری به حدی خارق‌العاده بود که رهبر ارکستر، لئونارد برنستاین، به نشان احترام در جلوی او زانو زد. او دارای کارشناسی ارشد روان‌شناسی از دانشگاه نیویورک است، و اکنون ریاست بخش سازهای
از دانشگاه نیویورک است، و اکنون ریاست بخش سازهای زهی دانشگاه جنوب کالیفرنیا را بر عهده دارد. او از سال ۲۰۰۷ سفیر صلح سازمان ملل در موضوع جوانان و اهداف توسعه هزاره است.
سارا چنگ (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۸۰ فیلادلفیا)، نوازنده نامی ویولون آمریکایی کره‌ای تبار است. با کشف شدن استعداد غیرمعمول سارا، والدین او (که خود موسیقیدان بودند) از سنین پایین او را در مدرسه جولیارد به تکمیل هنر ساز ویولون واداشتند، بطوری‌که در سن ۸ سالگی، زوبین مهتا او را به عنوان یک نوازنده به ارکستر نیویورک فیلهارمونیک پذیرفت.
رو ذات الکرسی یک ستاره فراغول سرد در صورت فلکی ذات‌الکرسی است. این ستاره حدود ۱۱۶۵۰ سال نوری یا ۳۵۷۰ پارسک با زمین فاصله دارد، اما با این حال هنوز هم می‌توان آن را از نیم کره شمالی زمین با چشم غیرمسلح رصد کرد، زیرا این ستاره دارای درخششی در حدود ۵۵۰٬۰۰۰ درخشندگی خورشید است. قطر این ستاره حدود ۴۵۰ قطر خورشید، شعاع آن حدود ۴۵۰ شعاع خورشیدی، و جِرم آن نیز حدود ۴۰ جرم خورشیدی، یعنی تقریباً منطبق با حدّ هامفریس - دیویدسن می‌باشد؛ یعنی اگر جرم آن مقدار اندکی، مثلاً ۱ جرم خورشیدی، از مقدار فعلی بیش تر بود، دیگر
۱ جرم خورشیدی، از مقدار فعلی بیش تر بود، دیگر این ستاره یک فراغول سرد نبود و آن را در یکی از دو گروه متغیرهای آبی درخشان و ولف رایت‌ها جا می‌دادند. در حالت عادی، قدر مطلق این ستاره حدود ۷٫۵- است، و با کمی مبالغه می‌توان این ستاره را یکی از درخشان‌ترین ستاره‌های شناخته شده به شمار آورد. به هر حال دمای سطح این ستاره خیلی شبیه دمای سطح خورشید است. این ستاره در کنار سایر ویژگی‌های جالبش، یک ستاره فراغول سرد است، فراغول‌های سرد گروه نادری از ستاره‌های فراغول هستند که تاکنون تنها ۷ عدد از آنان شناسایی شده‌اند.
که تاکنون تنها ۷ عدد از آنان شناسایی شده‌اند. رو ذات الکرسی یک ستارهٔ منفرد است. رصد. نامگذاری‌ها. در سال ۱۶۰۳، نامگذاری بایر برای این ستاره صورت گرفت و این ستاره در اورانومتریا، فهرست ستارگان یوهان بایر، گنجانده شد. رو هفدهمین حرف الفبای یونانی است و علت این نامگذاری در نامگذاری بایر نیز این بوده‌است که یوهان بایر این ستاره را هفدهمین ستاره پرنور ذات الکرسی پنداشته‌است. در سال ۱۷۱۲، نامگذاری فلامستید، نامگذاری ای که ستارگان در آن بر مبنای بعد فهرست بندی شده اند، برای این ستاره انجام شد و رو ذات الکرسی با
اند، برای این ستاره انجام شد و رو ذات الکرسی با نام ۷ ذات الکرسی در فهرست منتشر شده توسط جان فلامستید قرار گرفت. ناپایداری. تاریخچهٔ تغییرات درخشندگی. "رو ذات الکرسی" دارای درخشش کاملاً پایداری نیست. قدر ظاهری کنونی آن حدود ۴٫۵۲ است اما همیشه این گونه نبوده‌است. این ستاره در سال ۱۸۹۳ پس از مدت‌ها ثبات در درخشندگی، ناگهان دچار انفجار شد و درخشندگیش کاهش پیدا کرد و قدر ظاهریش نیز رو به فزونی نهاد، به هر حال پس از این رویداد ستاره فراغول رو ذات الکرسی به تدریج به حالت اوّلیّه خود بازگشت؛ اما پس از مدتی در
به حالت اوّلیّه خود بازگشت؛ اما پس از مدتی در حدود ۵۲ سال، دوباره در سال ۱۹۴۵ شروع به کاهش درخشش نمود به طوری که در سال بعد، یعنی سال ۱۹۴۶ تا قدر ظاهری ۶ کم نور شده بود، ولی پس از مدّتی دگربار به درخشش سابق خود رسید. پس از حدود ۵۰ سال، در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ ستاره رو ذات الکرسی دوباره مانند سال ۱۹۴۶ دچار افت درخشندگی شد. نکات دیگر. در این ۲ سال یکی از بزرگ‌ترین فوران‌های ستاره‌ای شناخته شده در این ستاره رخ داد، و جِرمی معادل حدود ۳ درصد جرم خورشیدی، که هم ارز حدود ۱۰۰۰۰ زمین می‌شد، از رو ذات الکرسی دفع
ارز حدود ۱۰۰۰۰ زمین می‌شد، از رو ذات الکرسی دفع گشت. در مدت تابستان ۲۰۰۰ این ستاره با تلسکوپ ویلیام هرشل رصد شد. نتایج این رصد نشان دادند که دمای سطح این ستاره تنها در چند ماه چیزی در میان ۴۰۰۰ درجه کلوین و ۷۰۰۰ درجه کلوین کاهش پیدا کرده‌است. پژوهش گران با دقت کردن بر مدت و تفاوت چند سالهٔ بازه زمانی میان انفجار سال ۱۸۹۳ و انفجار سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶ که حدود ۵۲ سال بود، و نیز بازه زمانی میان انفجار سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶ و انفجار سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ که حدود ۵۶ سال بود، به این نتیجه رسیده‌اند که این ستاره در
سال بود، به این نتیجه رسیده‌اند که این ستاره در بازه‌های زمانی حدود ۵۰ ساله دستخوش انفجارهایی می‌شود و به همین دلیل آن را در گروه ستاره‌های متغیّر نیمه منظَّم قرار دادند. آیندهٔ پر جوش و خروش رو ذات الکرسی. رصدهای این انفجارها همچنین حاکی از این موضوع هستند که احتمال انفجار ابرنواختری در رو ذات الکرسی چنان زیاد است که احتمال بسیار زیادی وجود داشت که این ستاره پیش از این با تبدیل شدن به یک ابرنواختر به زندگی‌اش پایان دهد؛ امّا این اتّفاق پیش نیامده است و هم‌اکنون احتمال بروز این پدیده بیش تر هم شده‌است،
هم‌اکنون احتمال بروز این پدیده بیش تر هم شده‌است، زیرا سوخت هسته‌ای این ستاره شدیداً رو به اتمام می‌باشد. این ستاره در آینده با همین نرخ شدید به انفجارهای خود ادامه خواهد داد و در ۱۰٬۰۰۰ سال آینده ۲۰ جرم خورشیدی از خود دفع خواهد کرد. نام‌های دیگر. این ستاره افزون‌بر نام رو ذات‌الکرسی، دارای نام‌های دیگری هم می‌باشد که در زیر به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود: ۱. ۷ ذات‌الکرسی ۲. جی سی ۳۳۱۶۰ ۳. اچ آر ۹۰۴۵ ۴. اچ دی ۲۲۴۰۱۴ ۵. اس ای اُ ۳۵۸۷۹ ۶. اف کی ۵ ۸۹۹ ۷. اچ آی پی ۱۱۷۸۶۳
بلا فیلم سینمائی تولید سال ۲۰۰۶ است. که توسط آلخاندرو گومس مونته‌برده کارگردانی شده و در آن ادواردو برساتگی و تَمی بلانچارد بازی می‌کنند. داستان در شهر نیویورک اتفاق می‌افتد و نشان می‌دهد که چگونه یک لحظه توانسته زندگی سه نفر را برای همیشه تغییر دهد.
زوبین مهتا (، ؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۳۶، هندوستان) رهبر ارکستر نامی موسیقی کلاسیک در جهان است. زوبین فرزند مهلی و تهمینه مهتا، از پارسیان هند است. وی با اردشیر زاهدی دوستی و مهری دیرنده داشت و همین علاقه باعث گردید که در دورهٔ محمدرضا شاه پهلوی به او شهروندی افتخاری ایران اعطاء گردد. او از ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۱ رهبر ارکستر فیلارمونیک نیویورک بود. کسی تاکنون نتوانسته است به این مدت در چنین پستی باقی بماند. مهتا هم‌اکنون رهبر ارکستر فیلارمونیک اسرائیل است.
مدرسه جولیارد یک کنسرواتوار خصوصی هنرهای نمایشی در نیویورک سیتی است. این مدرسه که در سال ۱۹۰۵ تأسیس شد، حدود ۸۵۰ دانشجوی کارشناسی و کارشناسی ارشد را در رشته‌های رقص، نمایش و موسیقی آموزش می‌دهد. به طور گسترده‌ای به عنوان یکی از نخبه‌ترین مدارس نمایش، موسیقی و رقص در جهان در نظر گرفته می‌شود و بهترین و معتبرترین و بزرگترین کالج موسیقی دنیا می‌باشد. این مؤسسه در منهتن در شهر نیویورک قرار دارد، و شهرتش به خاطر تربیت هنرمندان برجسته در سطح ملی است. افراد مشهوری هم‌چون رنه فلمینگ، دونالد برازول، کوین اسپیسی، وال
رنه فلمینگ، دونالد برازول، کوین اسپیسی، وال کیلمر، رابین ویلیامز، مایلز دیویس، یو-یو ما، وینتون مارسالیس، جردن رودس، چیک کوریا، میدوری گوتو و سارا چنگ، لی پیس ,دیوید گرت و انوشیروان روحانی از این مدرسه‌اند.
کاتالینا کروز زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۹، هنرپیشهٔ فیلم‌های پورنوی آمریکایی است. حرفه. کاتالینا فعالیت حرفه‌ای‌اش را در نوامبر سال ۲۰۰۰ و با نام دیگر JennaZ آغاز کرد و پس از مدتی نام‌اش را به کاتالینا کروز تغییر داد. در آن زمان اندازه سینه او ۳۲C بودند؛ ولی بعدها آنها را به DD افزایش داد. او نام فامیل کروز را به این خاطر برگزید که برخی چهرهٔ او را شبیه به پنلوپه کروز-هنرپیشهٔ معروف اسپانیایی- می‌دانند. اگرچه او را بیشتر اسپانیایی و لاتینی می‌شناسند ولی اصل و تبار کاتالینا در واقع اسلوونیایی است. او در سال ۲۰۰۹
کاتالینا در واقع اسلوونیایی است. او در سال ۲۰۰۹ جایزهٔ «بهترین استارلت اینترنتی سال» را از جوایز سالیانهٔ ای‌وی‌ان به‌خود اختصاص داد.
یو-یو ما ، (زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۵۵، پاریس) نوازندهٔ نامی ویولنسل آمریکایی چینی‌تبار است. او را یکی از برترین نوازندگان این ساز در قرن اخیر دانسته‌اند. او در ۷سالگی برای جان اف. کندی، رئیس‌جمهور وقتِ ایالات متحدهٔ آمریکا، ساز نواخت، در مدرسه جولیارد به تحصیل پرداخت، و در ۱۵سالگی در ارکستر سمفونی دانشگاه هاروارد به‌عنوان نوازندهٔ میهمان شرکت کرد. او نهایتاً از همان دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد. یو-یو ما از سال ۲۰۰۶ سفیر صلح سازمان ملل در موضوع جوانان است. او در سال ۲۰۱۷ به خاطر آلبوم Sing Me Home برندهٔ پنجاه
سال ۲۰۱۷ به خاطر آلبوم Sing Me Home برندهٔ پنجاه و نهمین جایزهٔ موسیقی گرَمی شد. جوایز. دکترای افتخاری دکترای افتخاری Avery Fisher Prize Dan David Prize Award of Distinction (International Cello Festival) Grammy Award for Best Chamber Music Performance: Grammy Award for Best Instrumental Soloist(s) Performance: Grammy Award for Best Instrumental Soloist Performance: Grammy Award for Best Classical Contemporary Composition: Grammy Award for Best Classical Album: Grammy Award for Best Classical Crossover
Album: Grammy Award for Best Classical Crossover Album: Latin Grammy for Best Instrumental Album Glenn Gould Prize
لئونارد برنستاین (؛ ۲۵ اوت ۱۹۱۸ – ۱۴ اکتبر ۱۹۹۰) رهبر، آهنگساز، پیانیست، مدرس موسیقی و مؤلف آمریکایی بود. او را یکی از مهم‌ترین رهبران ارکستر زمان خود می‌دانند و نخستین رهبر ارکستر آمریکایی بود که مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفت. به گفتهٔ دونال هناهان، منتقد و روزنامه‌نگارِ حوزهٔ موسیقی، برنشتاین «به‌طور شگفت‌انگیزی یکی از با استعدادترین و موفق‌ترین موسیقی‌دانان تاریخ آمریکا» بود. او در طول دوران فعالیتش افتخارات گوناگونی شامل هفت جایزه امی، دو جایزه تونی و ۱۶ جایزه گرمی دریافت کرد و نیز نامزد جایزه اسکار
۱۶ جایزه گرمی دریافت کرد و نیز نامزد جایزه اسکار شد. در سال ۱۹۸۱ جایزه مرکز کندی به او داده شد. برنستاین در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و با کار در فیلارمونیک نیویورک شهرت یافت. او رهبر یهودی ارکستر موسیقی کلاسیک در جهان بود و آثار زیادی نوشت که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به نمایش‌های موزیکال "داستان وست ساید"، و ، اپرای (که قطعهٔ «بدرخش و شاد باش» از آن بسیار مشهور است)، و موسیقی فیلم "در بارانداز" اشاره کرد. برنستاین نخستین رهبر ارکستر آمریکایی‌تبار بود که رهبری یک ارکستر سمفونیک شاخصِ آمریکایی را بر عهده
رهبری یک ارکستر سمفونیک شاخصِ آمریکایی را بر عهده گرفت. او سرپرست موسیقی فیلارمونیک نیویورک بود و رهبری ارکسترهای بزرگ جهان را بر عهده داشت و میراث قابل توجهی از آثار شنیداری و تصویری بر جا گذاشت. برنستاین همچنین در احیای مدرن موسیقی گوستاو مالر (که بیشترین علاقه را به موسیقی او داشت) نقش مهمی ایفا کرد. به‌عنوان پیانیست چیره‌دست، برنستاین اغلب کنسرتوهای پیانو را از روی کیبورد رهبری می‌کرد. او نخستین رهبر ارکستری بود که موسیقی کلاسیک را در تلویزیون با مخاطبان انبوه از طریق ده‌ها برنامهٔ ملی و بین‌المللی از
انبوه از طریق ده‌ها برنامهٔ ملی و بین‌المللی از جمله "کنسرت جوانان" با فیلارمونیک نیویورک به اشتراک گذاشت و بررسی کرد. برنستاین علاوه بر موسیقی، یک بشردوست بود و در پشتیبانی از جنبش حقوق مدنی نقش داشت؛ به جنگ ویتنام اعتراض کرد و طرفدار خلع سلاح هسته‌ای بود. او همچنین به‌منظور تحقیقات و آگاهی راجع به اچ‌آی‌وی/ایدز، پول جمع‌آوری می‌کرد و در طرح‌های بین‌المللی متعددی به‌منظور حقوق بشر و صلح جهانی مشارکت داشت. او "سمفونی رستاخیز"ِ مالر را به مناسبت مرگ رئیس‌جمهور جان اف. کندی اجرا و پس از جنگ شش‌روزه، کنسرتی
جان اف. کندی اجرا و پس از جنگ شش‌روزه، کنسرتی را در اسرائیل برگزار کرد. او در پایان عمر، سمفونی شماره ۹ بتهوون را در برلین به‌منظور بزرگداشت سقوط دیوار برلین اجرا کرد. زندگی شخصی. برنستاین دو خواهر و برادر کوچکتر داشت. این سه کودک با والدینشان، در حومهٔ بوستون در جامعه‌ای از اکثریت مهاجران یهودی اروپای شرقی زندگی می‌کردند. برنستاین به آسم مبتلا بود و این وضعیت او را از خدمت در ارتش هنگام جنگ جهانی دوم بازداشت. برنستاین در سال ۱۹۵۱ با بازیگر فلیشا مانتیلگره کوهن ازدواج کرد. آن‌ها سه فرزند داشتند. خانواده
کوهن ازدواج کرد. آن‌ها سه فرزند داشتند. خانواده برنستاین در شهر نیویورک و فیرفیلد، کنتیکت زندگی می‌کردند. برنستاین در هر یک از خانه‌های خود یک استودیو با پیانو داشت. محتویات استودیوی سابق او در دانشکده موسیقی جاکوبز دانشگاه ایندیانا نگهداری می‌شود. برنستاین با مردان و زنان رابطه داشت. در آوریل ۱۹۴۳ او از آرون کوپلند در خصوص زندگی به‌عنوان همجنس‌گرا در انظار عمومی مشاوره خواست. او در ژوئیهٔ همان سال در نامه‌ای به دیوید اوپنهایم دوباره به این موضوع اشاره کرد. آدولف گرین چند ماه بعد در نامه‌ای از برنستاین
آدولف گرین چند ماه بعد در نامه‌ای از برنستاین دربارهٔ وضعیت این ایده پرسید. فلیشا در نامه‌ای خصوصی که پس از ازدواجشان نوشته شد، گرایش جنسی همسرش را تأیید کرد؛ او نوشت: «تو همجنس‌گرا هستی و ممکن است هرگز تغییر نکنی — تو به احتمال یک زندگی پنهانی اعتراف نمی‌کنی اما اگر آرامش ذهنی، سلامتی و کل سیستم عصبی‌ات به یک الگوی جنسی خاص بستگی دارد، چه کاری می‌توانی انجام دهی؟» در سال ۱۹۷۶، برنستاین برای مدتی فلیشا را ترک کرد تا در کالیفرنیای شمالی با تام کوتران (محقق موسیقی که به او کمک کرده بود) زندگی کند. سال بعد،
موسیقی که به او کمک کرده بود) زندگی کند. سال بعد، فلیشا به سرطان ریه مبتلا شد. برنستاین بازگشت و تا زمان مرگش از او مراقبت کرد. برنستاین تا زمان مرگش در ۱۴ اکتبر ۱۹۹۰ به روابط با مردان ادامه داد.
حمید لسانی، از اعضای هیئت علمی دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، استاد تمام و از پژوهشگران ایرانی است زندگی‌نامه. وی متولد سال ۱۳۲۹، دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه تهران و دکتری قدرت از دانشگاه داندی اسکاتلند است. وی در زمینه ماشین‌های الکتریکی و سیستم‌های قدرت در صنعت برق ایران فعالیت می‌کند. سوابق علمی. وی دارای مدرک دکترای قدرت است و تخصص اصلی‌اش در دو زمینه دینامیک سیستم‌های قدرت و ماشین‌های الکتریکی است. همچنین او دارای کتاب‌هایی در زمینه
الکتریکی است. همچنین او دارای کتاب‌هایی در زمینه مهندسی برق است: آثار. ترجمه. او همچنین مبتکر ساخت دستگاه "تثبیت کننده ولتاژ خودتنظیم برای ژنراتورهای سنکرون" است.
هنری تئودور فونتانه (۳۰ دسامبر ۱۸۱۹–۲۰ سپتامبر ۱۸۹۸) نویسنده و شاعر آلمانی بود. او در ۶۰ سالگی با نگارش رمان تاریخی خود با نام "پیش از طوفان" به عنوان نویسنده شناخته شد. زندگی. هاینریش تیودور فونتانه (متولد ۳۰ دسامبر سال ۱۸۱۹ شهر نویروپین و فوت ۲۰ سپتامبر سال ۱۸۹۸ در برلین) نویسنده و داروخانه‌دار آلمانی از بزرگان مکتب واقع گرایی (رئالیسم) و خالق شاهکارهای عظیمی چون رمان «افی بریست» و رمان «اشتشلین» می‌باشد. او در ۶۰ سالگی با نگارش رمان تاریخی خود با نام «پیش از توفان» به عنوان نویسنده شناخته شد. نام پدرش
از توفان» به عنوان نویسنده شناخته شد. نام پدرش لویی هنری فونتانه و نام مادرش امیلی لابری بود. پدربزرگش پیر بارتلمی فونتانه، خود نقاش و موسیقی‌شناس بود. تیودور تا هفت سالگی در شهر نویروپین بود. پدرش که در قمار بدهی فراوانی بالا آورده بود، ناگزیر به شهر سوینمونده نقل مکان کرد و در آن جا داروخانهٔ کوچکی دایر نمود و خانواده به اتفاق به آن شهر نقل مکان کردند. تیودور فونتانه تحصیلات خود در هنرستان را در نویروپین و بعدها در شهر برلین ادامه داد؛ و در سال ۱۸۳۵ با امیلی روانت کومر -همسر آینده‌اش- ملاقات کرد. وی در
روانت کومر -همسر آینده‌اش- ملاقات کرد. وی در سال ۱۸۳۶ هنرستان را رها کرد و به فراگیری دانش داروسازی مشغول گشت. نخستین داستان کوتاه‌اش به نام «علاقه خواهر برادری» را در سال ۱۸۳۹ نگاشت و در سال ۱۸۳۹ شغلی در همان رشته داروشناسی برای خویش پیدا کرد. سرودن نخستین اشعار وی نیز در همین سال‌ها اتفاق افتادند. وی در سال ۱۸۴۱ به بیماری تیفوس مبتلا شد، ولی با مراقب شدید پدر و مادر بهبود یافت. سپس علاوه بر کار در داروخانه به عضویت در کانون‌های ادبی هم درآمد. در سال ۱۸۴۵ با امیلی روانت کومر ازدواج کرد و اندکی بعد به
با امیلی روانت کومر ازدواج کرد و اندکی بعد به استخدام یکی از بیمارستان‌ها درآمد. سال‌ها بعد در ۳۰ سپتامبر سال ۱۸۴۹ تصمیم گرفت پیشه پزشکی را رها کرده و خود را کاملاً وقف نویسندگی نماید. نخست به نوشتن آثار نسبتاً سیاسی در روزنامه‌ها پرداخت، در همین سال‌ها هم نخستین کتاب وی با نام «مردان و قهرمانان» منتشر شد. سپس در سال‌های بعد که کتاب‌های سفرنامه‌ای رونق بسیار یافته بودند، «تفرج در مارک براندنبورگ» را نگاشت که حتی تا پایان عمر هم روی آن کار می‌کرد. ۱۴ اوت سال ۱۸۵۱ نخستین فرزند تیودور فونتانه و همسرش به دنیا
۱۸۵۱ نخستین فرزند تیودور فونتانه و همسرش به دنیا آمد که نامش را گیورگه نهادند، که در سال ۱۸۸۷ بر اثر بیماری از دنیا رفت. سپس نویسنده باز صاحب سه فرزند پسر به نام‌های رودولف، پتر پال و اولریش شد که ایشان نیز هر یک پس از مدتی از دنیا رفتند. فرزند پنجم وی تیودور هم در سال ۱۸۵۶ به دنیا آمد که عمری دراز داشت و تا سال ۱۹۳۳ زندگی کرد. بعد از تیودور، دخترش به نام مارتا یا مته (۱۸۶۰) و سرانجام هم آخرین پسرش فریدریش به دنیا آمدند. فونتانه از سال ۱۸۷۰ به کار نقد نمایش مشغول شد. ضمناً به اتفاق همسرش به کشورهایی چون
مشغول شد. ضمناً به اتفاق همسرش به کشورهایی چون اتریش، ایتالیا، و سوییس مسافرت کرد. در پایان این سفرها مصمم شد که دیگر برای روزنامه‌ها مطلب ننویسد، به عوض آن تماماً به امر نویسندگی بپردازد. از آن زمان به بعد متون بسیاری نوشت، تا آن که در سال ۱۸۹۲ کارکرد مغزش دچار آسیب گشت. پزشک توصیه کرد که وی به نوشتن و بازآفرینی خاطرات دوران کودکی خویش بپردازد تا بتواند از این بیماری خلاص شود. فونتانه از این توصیه پیروی کرد و سرانجام آن قدر حالش خوب شد که توانست رمان بزرگ و سنگینی چون «افی بریست» و نیز دو رمان دیگر از
و سنگینی چون «افی بریست» و نیز دو رمان دیگر از جمله خودزندگی نامه «از بیست تا سی» را بنویسد و به اتمام برساند. این نویسنده سرانجام در بیستم ماه سپتامبر سال ۱۸۹۸ در شهر برلین درگذشت. همسر وی امیلی هم چهار سال بعد فوت کرد و در کنار وی دفن شد. آرامگاه فونتانه. فونتانه از معظّم‌ترین نویسندگان آلمانی و نماینده برجسته مکتب «ریالیسم شاعرانه» آلمان محسوب می‌شود. وی در رمان‌های خویش موفق شده‌است شخصیت‌ها، حضورشان، محیط اطراف و به ویژه لحن کلام شان را به بهترین نحوی توصیف نماید. جامعه و پیرامون، اغلب در ضد خواسته‌ها
نماید. جامعه و پیرامون، اغلب در ضد خواسته‌ها و برنامه‌های قهرمانانِ آثار وی هستند و وی با نوعی طنز خفیف به نقد سنت‌ها و عادات اجتماعی می‌پردازد. تأثیر وی بر دیگر ادبا. از بارزترین نقشِ آثار فراوان آقای فونتانه بر دیگر نویسندگان می‌توان به علاقهٔ شدید نویسندهٔ بزرگ آلمانی توماس مان به رمان‌های وی به ویژه به «رمان افی» بریست اشاره کرد که شیفتگی‌اش به این اثر چنان بوده‌است که نام بزرگ‌ترین رمان خود یعنی خانوادهٔ بودنبروک‌ها را از نام یکی از شخصیت‌های رمان افی بریست به نام بودنبروک وام گرفته‌است؛ و نیز آقای