payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۲۳۰۰ برابر قطر خورشید دارد. فاصله: تعیین فاصلهٔ ستاره‌ها از زمین، یکی از مشکلات بزرگ ستاره شناسان است. وقتی نمی‌توانیم به ستاره‌ای سفر کنیم، چگونه می‌توانیم فاصله‌اش را تعیین کنیم؟ یک روش مرسوم در این کار، به مثلث‌بندی معروف است. پیکرهای فلکی. اجداد ما، بر اساس تصورهای خود، ستارگانی را که در نزدیکی هم در آسمان می‌دیدند، در گروه‌های خاصی قرار می‌دادند و شکل‌های ویژه‌ای را هم برای آن‌ها در نظر می‌گرفتند. به این مجموعهٔ ستارگان، نام عمومی صورت فلکی داده شده‌است. یونانی‌ها، اعراب، مصری‌ها و چینی‌ها نام‌های
یونانی‌ها، اعراب، مصری‌ها و چینی‌ها نام‌های خاصی را برای هر صورت فلکی دارند (در ایران، هنوز نام‌های عربی کاربرد دارد). معروف‌ترین صورت فلکی، خرس بزرگ است. امروزه، ۸۸ صورت فلکی در آسمان مشخص شده‌است.
رقص بابا کرم بازمانده از دهه ۱۳۲۰ و از رقص‌های به اصطلاح "کوچه بازاری" و تخته حوضی است که بسیار مورد محبوبیت قرار گرفته‌است. (برگرفته از کتاب موحد) در میان رقص‌های فولکلور ایرانی، رقص " باباکرم " ویژگیهای خاصی دارد و منحصراً توسط مردان اجرا می‌شود. در بابا کرم از رقص شانه و کمر استفاده می‌شود و رقاص لباس سیاه و سفید جاهلی بر تن می‌کند و معمولاً لنگی را بر گردن آویزان کرده و از آن در طول اجرای رقص استفاده می‌کند.این آهنگ برای اولین بار با صدای حسین همدانیان اجرا شد که از آهنگهای فولکلور ایرانی به حساب
اجرا شد که از آهنگهای فولکلور ایرانی به حساب می‌آید. ترانه بابا کرم از ساخته های فتح الله ریاحی آهنگساز ایرانی است . متن آهنگ: هرچقدر ناز کنی ناز کنی باز تو دلدار منی هرچقدر عشوه کنی ادا بیای باز تو غمخوار منی با با کرم دوست دارم با با کرم دوست دارم ای دریغا که ندانسته گرفتار شدم ای دریغا که ندانسته گرفتار شدم اول عشق و خوشی نزد تو من خوار شدم با با کرم دوست دارم با با کرم دوست دارم
اکراه یا بیزاری از چیزی، وادار کردن دیگری به انجام یا ترک کاری است که از آن کراهت و بیزاری دارد. تفاوت اصلی اجبار و اکراه در این است که در اکراه اراده شخص سلب نشده و او آزادی و اختیار را دارد ولی نتیجهٔ عدم تبعیت از خواست اکراه‌کننده به‌قدری وخیم است که شخص تسلیم او می‌گردد. در واقع شخص اکراه‌شده فاقد رضایت و شخص مجبور فاقد قصد و اراده است. در حقوق کیفری اکراه را نوعی «اجبار معنوی بیرونی» هم تعریف می‌کنند. و در کنار جنون، اشتباه و اضطرار از عوامل رافع مسئولیت کیفری به‌شمار می‌آورند اکراه در قانون مدنی. ماده
کیفری به‌شمار می‌آورند اکراه در قانون مدنی. ماده ۲۰۲ قانون مدنی اکراه را این‌گونه تعریف کرده است: «اکراه به اعمالی حاصل می‌شود که مؤثر در شخص باشعوری بوده و او را نسبت به جان یا مال یا آبروی خود تهدید کند، به نحوی که عادتاً قابل تحمل نباشد. در مورد اعمال اکراه‌آمیز سن و شخصیت و اخلاق و مرد یا زن بودن شخص باید در نظر گرفته شود» اگر شخصی در حالت اکراه قراردادی را انجام دهد یا مسئولیتی را بپذیرد با توجه به فقدان رضایت که از شرایط اساسی برای صحت معاملات است مسئولیتی بر او نخواهد بود. ماده ۲۰۳ می‌گوید: «اکراه
بر او نخواهد بود. ماده ۲۰۳ می‌گوید: «اکراه موجب عدم نفوذ معامله است، اگرچه از طرف شخص خارجی غیر از متعاملین واقع شود». اکراه در حقوق کیفری. اکراه در صورت وجود شرایطی موجب معافیت شخص از کیفر می‌شود، در نظام حقوقی ایران این شرایط این‌گونه قالب‌بندی شده‌اند:
سعید مستغاثی روزنامه‌نگار و منتقد سینمایی است. وی از ابتدای سال ۱۳۸۷ به ریاست انجمن منتقدان سینمای ایران برگزیده شد. سعید مستغاثی کار تحقیقاتی و نوشتاری را از سال ۱۳۶۷ با انتشارات سروش و کتاب «تقویم تاریخ انقلاب اسلامی» آغاز کرد. او از اوایل دهه ۷۰ بوسیله همکاری با بنیاد سینمایی فارابی و فصلنامه این بنیاد وارد مطبوعات سینمایی شد و از آن پس در نشریات مختلف قلم زد. از جمله: هفته نامه سینما، دنیای تصویر، نقد سینما، سوره، اطلاعات بین‌الملل، فیلم و سینما، فیلم و هنر، آفرینش، بنیان، آیینه جنوب، بهار، نوروز، حیات
هنر، آفرینش، بنیان، آیینه جنوب، بهار، نوروز، حیات نو، همشهری، جهان سینما، فیلم نگار و… و در این نشریات مسئولیت‌هایی از قبیل دبیر سرویس نقد فیلم، دبیر بخش ایرانی، مسئول بخش خارجی و… را برعهده داشت. مستغاثی در سال‌های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ سردبیر مجله هفتگی سینما و همچنین رویداد هفته بود. سعید مستغاثی از آغاز تأسیس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در سال ۱۳۷۴، عضو آن بود و از سال ۱۳۸۶ وارد شورای مرکزی آن شد و در سال ۱۳۸۷ به ریاست این انجمن انتخاب گردید. وی همچنین در دوره‌های مختلف عضو هیئت‌های داوری این انجمن
در دوره‌های مختلف عضو هیئت‌های داوری این انجمن بوده‌است و در سال ۱۳۸۷ نیز عضو هیئت داوران بخش فیلم‌های اول و دوم جشنواره فیلم فجر بود. مستغاثی از سال ۱۳۷۴ به برنامه سازی در تلویزیون روی آورد؛ ابتدا برای برنامه‌هایی همچون «سینما تئاتر ۷۴»، «با شما برای شما"، "زن در تاریخ سینماً و «مستند ۴» نویسندگی و کارشناسی کرد و سپس با کارگردانی مجموعه مستند - داستانی «محراب انقلاب» در سال ۱۳۸۴ وارد جرگه فیلمسازی شد. پس از آن ساخت مجموعه‌های مستند «راز آرماگدون»، «پیش از آغاز»، «آب در هاون»، "راز آرماگدون۲: ارتش سایه‌ها،
«آب در هاون»، "راز آرماگدون۲: ارتش سایه‌ها، "راز آرماگدون۳: معبد تاریکی"، "راز آرماگدون۴: پروژه اشباح"، "اشغال"، "... و اینک آخرالزمان" و "در مسیر نیل" در کارنامه او به ثبت رسیده‌است. وی هم‌اکنون در حال ساخت مجموعه ای مستند دربارهٔ تمدن اسلامی است. مستغاثی همچنین فیلم داستانی «راز» را در سال ۱۳۸۵برای مقاومت بسیج نوشته و کارگردانی کرده‌است.
کامبیز کاهه منتقد سینمایی، فیلم نامه‌نویس و مترجم ایرانی است. زندگی‌نامه. کامبیز کاهه در سال ۱۳۴۷ در تهران زاده شد. وی لیسانس مهندسی سخت‌افزار کامپیوتر از دانشگاه صنعتی شریف دارد. فعالیت‌ها. اولین بار در سال ۱۳۶۵ نقد کامبیز کاهه بر فیلم جاده‌های سرد در بخش خوانندگان مجلهٔ فیلم چاپ شد. او با چاپ نقد فیلم هندی موهان مستأجر در صفحات اصلی مجلهٔ فیلم به عضویت هیئت تحریریهٔ این ماهنامه درآمد. کامبیز کاهه از نسل جوانان مستعد، خوش‌ذوق و با قریحه‌ای بود که در اوایل دههٔ ۱۳۷۰ خورشیدی درخشیدند ولی پس از بازداشت وی در
۱۳۷۰ خورشیدی درخشیدند ولی پس از بازداشت وی در سال ۱۳۸۱ سکوت اختیار کرد و پس از آن فقط همکاری محدودی با دانش‌نامه و راهنمای فیلم انتشارات روزنه‌کار داشته ‌است. نقدهای کوتاه و موجز کامبیز کاهه در راهنمای فیلم روزنه‌کار نشان از درک عمیق او از سینماست. کامبیز کاهه هم چنین از سال ۱۳۸۰ سردبیری سایت سینمایی «فیلم و سینما» را برعهده داشت. در نظرخواهی که از منتقدان و نویسندگان سینمایی کشور در سال ۱۳۸۷ انجام شد کاهه در فهرست ده منتقد سینمایی برتر سی سال اخیر پس از هوشنگ گلمکانی و جواد طوسی، در ردهٔ سوم قرار گرفت.
هوشنگ گلمکانی و جواد طوسی، در ردهٔ سوم قرار گرفت. این نظرخواهی را روزنامهٔ سینمایی امتیاز، با شرکت ۷۵ منتقد و روزنامه‌نگار فعال در روزنامه‌های اطلاعات، کیهان، رسالت، مردم‌سالاری، جام‌جم، اعتماد، همشهری، ایران، خبرگزاری‌های فارس، ایرنا، ایسنا، مهر و…، مجلات فیلم، دنیای تصویر، سینما و…، سایت‌های سینمای ما و پرشیافیل و شبکه‌های جام‌جم و خبر سیما برگزار کرد. بازداشت. کامبیز کاهه از جمله افرادی بود که در جریان بازداشت نویسندگان نشریات سینمایی در اسفند ۱۳۸۱ توسط نیروی انتظامی بازداشت شد. وی پس از بازداشت تا
نیروی انتظامی بازداشت شد. وی پس از بازداشت تا مدت‌ها فعالیت سینمایی نداشته‌است.
پژو آردی (به انگلیسی Peugeot RD) خودرویی سدان است که از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۵ تولید می‌شد و سپس با پژو روآ جایگزین شد. این خودرو دارای بدنۀ مربوط به سری اول پژو ۴۰۵(مانند SRI) و پیشرانۀ (موتور) خودروی هیلمن آونجر است. پژو آردی با توجه به دیفرانسیل عقب بودن و مخفف «Rear wheel drive»، پژو RD نام گرفته‌است. آردی‌های تولید شده پیش از نیمۀ دوم سال ۱۳۸۲ فاقد فرمان هیدرولیک، کولر و سیستم انژکتوری بودند. نسخهٔ اصلاح‌شده از نیمۀ سال ۱۳۸۲ به بعد توسط ایران خودرو مونتاژ شد و پژو RDi نام گرفت. جانشین. جانشین آردی پژو روآ
و پژو RDi نام گرفت. جانشین. جانشین آردی پژو روآ اگرچه ممکن است در ظاهر همان آردی به نظر آید ولی از لحاظ فنی و موتوری تغییراتی در آن به وجود آمده است. موتور این خودرو نسبت به آردی بهینه شده و در روآ ۱۰ اسب بخار و در روآ سال ۱۷ اسب بخار به آن افزوده‌ شده است. تفاوت ظاهری روآ با آردی استفاده از سپرهای مشکی در روآ است. پژو روآ با موتور بهبودیافته و تغییرات اندک نسبت به آردی از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ تولید می‌شد. در سال ۱۳۹۴، ایران خودرو با استفاده از الگوی آردی، وانت آریسان را با موتور بهبودیافتهٔ پیکان و روآ سال
آریسان را با موتور بهبودیافتهٔ پیکان و روآ سال (OHVG2) جانشین پیکان وانت کرد.
امیر عزتی (زاده:۱۳۴۷، تبریز) فیلم ساز، منتقد سینما، مترجم، روزنامه نگار، نویسنده، ناشر و اولین منتقد ایرانی است که به بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها Internet Movie Database راه یافته‌است. وی همچنین از جمله روزنامه نگاران سینمایی بود که در جریان بازداشت گسترده این افراد در اسفند ۱۳۸۱ دستگیر و تنها فرد از این میان بود که پس از چهار ماه بازداشت، محاکمه و به زندان و جریمه نقدی محکوم شد. وی بعد از یک سال تلاش برای رفع اتهام‌های واهی وارده، مجبور به ترک ایران شد و اینک ساکن فنلاند است. وی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ ابتدا
ساکن فنلاند است. وی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ ابتدا مسئول بخش سینمایی وبگاه روز و سپس مسئول قسمت هنر روز بود و در سال ۲۰۰۹ به دلیل اختلاف با گردانندگان این سایت از ادامه همکاری با روزآنلاین انصراف داد. وی پیش از دستگیری با تلویزیون ایران در ساخت برنامه‌های سینمایی همچون سینمای ۹۰، سینما سیاست، سینما یک و دو، زبان تصویر، برداشت کوتاه، ساحری سامری، پشت پرده نقره‌ای و... با سمت نویسنده و کارگردان همکاری داشته‌است. عزتی از پیشگامان و فعالان نشر اینترنتی است. او در سال ۲۰۱۱ اقدام به تأسیس کتابخانه و انتشارات مجازی به
۲۰۱۱ اقدام به تأسیس کتابخانه و انتشارات مجازی به نام باشگاه ادبیات در محیط فیس بوک کرد که تا پایان دومین سال خود موفق به جذب بیش از ۲۴ هزار عضو ثابت شد. باشگاه ادبیات از حمایت گسترده مولفین و مترجمان صاحب نام داخل و خارج کشور برخوردار شده و تا امروز بیش از چند هزار عنوان کتاب در اختیار هموندان ثابت خود قرار داده است. وی برای مدت کوتاهی در روز آنلاین از نام مستعار آرینا امیرسلیمانی استفاده می کرد و در سال‌های اخیر ترجمه‌هایش را نام امیر آذری و اُوکتای عزت اوغلو منتشر می‌کند.
قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا (به‌اختصار: پداجا) قرارگاهی نظامی در ایران است، که زیر نظر ستاد مشترک ارتش فعالیت می‌کند و مسئولیت هماهنگی و بهره‌برداری از فعالیت‌های پدافند هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، همچنین تقویت شبکه یکپارچه فرماندهی و کنترل پدافند هوایی ایران را برعهده دارد. این قرارگاه در سال ۱۳۷۱ برای هماهنگی واحدهای پدافند هوایی ارتش و سپاه پاسداران آغاز به‌کار کرد و در سال ۱۳۸۷ زیر نظر ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت، اما در سال ۱۳۹۸ با مستقل شدن
ایران قرار گرفت، اما در سال ۱۳۹۸ با مستقل شدن نیروی پدافند هوایی ارتش، به موقعیت بالادستی گذشته بازگردانده شد. در ساختار سازمانی جدید، این قرارگاه هدایت و کنترل عملیاتی یگان‌های پدافند هوایی نیروهای مسلح ایران را برعهده دارد. هم‌اکنون سرتیپ علیرضا صباحی‌فرد فرماندهی قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا را برعهده دارد. تاریخچه. در سال ۱۳۷۱ «قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا آجا» مسئولیت هماهنگی فعالیت‌های پدافند هوایی ارتش و سپاه را عهده‌دار شد. قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا آجا که در این ساختار سازمانی
هوایی خاتم‌الانبیا آجا که در این ساختار سازمانی هدایت و کنترل عملیاتی یگان‌های پدافند هوایی نیروهای مسلح ایران را برعهده داشت، در دهم شهریور ماه سال ۱۳۸۷ برابر دستور فرمانده کل نیروهای مسلح، با مأموریت دفاع از هوا و فضای کشور ایران در مقابل تهدید هوایی و با ساختاری متفاوت سازماندهی و تقویت گردید. بعدها این روز، به عنوان «روز پدافند هوایی» شناخته شد. در ساختار تشکیلاتی جدید با تحویل گرفتن کامل یگان‌های پدافند هوایی نیروی هوایی و اعمال فرماندهی کامل بر یگان‌های مذکور، با در اختیار گرفتن فرماندهی اطلاعات و
مذکور، با در اختیار گرفتن فرماندهی اطلاعات و شناسایی، شبکه راداری، موشکی، توپخانه‌ای، دیده‌بانی و سامانه‌های پشتیبانی رزمی و عمومی یگان‌های مذکور، از طریق سامانه فرماندهی و کنترل پدافند هوایی (ADOC -SOC -CRC -CP) مسئولیت کنترل عملیات هوایی ایران را برعهده داشته و کلیه جنگ‌افزارها و یگان‌های پدافند هوایی سپاه پاسداران و ارتش ایران نیز تحت فرمان عملیاتی قرارگاه پدافند هوایی قرار داشتند. در خرداد ۱۳۹۸ نیروی پدافند هوایی ارتش از قرارگاه خاتم‌الانبیا آجا جدا شد و این قرارگاه مانند گذشته مسئولیت هماهنگی و
شد و این قرارگاه مانند گذشته مسئولیت هماهنگی و بهره‌برداری از فعالیت‌های پدافند هوایی کلیه نیروهای مسلح ایران و کنترل شبکه یکپارچه فرماندهی پدافند هوایی ایران را برعهده گرفت. فرماندهان. اولین فرمانده این قرارگاه پس از قرار گرفتن زیر نظر ارتش جمهوری اسلامی ایران، سرتیپ خلبان احمد میقانی بود. در تاریخ ۵ بهمن ۱۳۸۹ سرتیپ فرزاد اسماعیلی از سوی فرمانده کل ارتش ایران به فرماندهی این قرارگاه منصوب شد. وی در زمان انتصاب با ۳۹ سال سن یکی از جوان‌ترین فرماندهان در نیروهای مسلح ایران بوده است. در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۷ طی
مسلح ایران بوده است. در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۷ طی حکمی از سوی سید علی خامنه‌ای، سرتیپ علیرضا صباحی‌فرد به‌عنوان فرمانده این قرارگاه منصوب شد. وی برای مدت یک سال در این جایگاه فعالیت نمود. رهبر جمهوری اسلامی ایران در هفتم خرداد ۱۳۹۸ سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی را با حفظ سمت فرماندهی کل ارتش، به فرماندهی این قرارگاه منصوب کرد. موسوی تا سال ۱۴۰۰ فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا بود. سید علی خامنه‌ای در ۸ اردیبهشت ۱۴۰۰ طی حکمی سرتیپ قادر رحیم‌زاده را به سمت فرماندهی قرارگاه مشترک پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء
فرماندهی قرارگاه مشترک پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء منصوب کرد. وی تا سال ۱۴۰۳ در این جایگاه فعالیت کرد. در ۱۶ بهمن ۱۴۰۳ طی حکمی سرتیپ علیرضا صباحی‌فرد با حفظ سمت فرماندهی نیروی پدافند هوایی ارتش، از سوی رهبر جمهوری اسلامی به‌عنوان فرمانده قرارگاه مشترک پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء منصوب شد.
جنجال کشتی مونچه گورسک پس از آن آغاز شد که رسانه‌ها از بازرسی نیروی دریایی آمریکا از یک کشتی ایرانی که با پرچم قبرس در حرکت بود در دریای سرخ خبر دادند. این بازرسی همزمان با بحران در نوار غزه و درگیری اسرائیل و حماس بود.آمریکا مظنون به ارسال محموله نظامی برای حماس که مورد حمایت حکومت ایران است، بود. پس از پهلو گرفتن این کشتی در قبرس، دولت آن کشور اعلام کرد که این کشتی حامل مواد اولیه ساخت مهمات بود و پس از استعلام از سازمان ملل آن را ناقض تحریم‌های ایران دانست.
تئودور رابرت باندی قاتل زنجیره‌ای آمریکایی بود. باندی در دههٔ ۱۹۷۰ و احتمالاً قبل از آن، زنان جوان بسیاری را ربود و به آن‌ها تجاوز کرد و به قتل رساند. پس از بیش از یک دهه انکار، او به ۳۰ قتل انجام شده در هفت ایالت بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸، اعتراف کرد. مجموع قربانیان واقعی او ناشناخته است و احتمالاً بسیار بیشتر است. طبق بررسی‌ها، ۱۵۰ قتل به او نسبت داده شده است. او یک قاتل زنجیره‌ای، متجاوز، آدم‌ربا، دزد و مرده‌باز بود که در دههٔ ۱۹۷۰، به ده‌ها زن حمله کرد و تعداد زیادی از آن‌ها را به قتل رساند. احتمال
و تعداد زیادی از آن‌ها را به قتل رساند. احتمال می‌رود جنایات او حتی پیش از این تاریخ آغاز شده باشد. باندی خوش‌قیافه و دارای شخصیتی کاریزماتیک توصیف شده است. این دو مشخصه به او در جلب اعتماد قربانیانش کمک می‌کرد. در موارد بسیاری او در مکان‌های عمومی در قالب کسی که آسیب دیده یا معلولیت دارد به زنان نزدیک می‌شد و از آن‌ها برای انجام کاری کمک می‌خواست. (مثلاً برای حمل چند کتاب) او از این حربه برای کشاندن آن‌ها به یک مکان خلوت استفاده می‌کرد. در مواردی نیز او در قالب پلیس یا مأمور آتش‌نشانی ظاهر می‌شد و از قدرت
قالب پلیس یا مأمور آتش‌نشانی ظاهر می‌شد و از قدرت قانونی جعلی‌اش برای همراه کردن قربانی استفاده می‌کرد. بعضی موارد او بارها به محل انجام جنایت بازمی‌گشت و هر بار ساعت‌ها به آراستن جسد و معاشقه با آن مشغول می‌شد. این ملاقات با اجسادِ در حال پوسیدن تا زمانی ادامه می‌یافت که تعفن جسد یا حملهٔ حیوانات وحشی نزدیکی بیشتر با آن را غیرممکن می‌ساخت. او حداقل ۱۲ قربانی را سر بریده بود و در مواردی سر بریده را برای مدتی به عنوان یادگاری در آپارتمانش نگه داشته بود. در موارد معدودی باندی نیمه‌شب به خانهٔ قربانی وارد
موارد معدودی باندی نیمه‌شب به خانهٔ قربانی وارد می‌شد و با ضربه‌های کشنده زنان را در خواب می‌کشت. باندی که در آغاز با اتهام اقدام به حمله و آدم‌ربایی در سال ۱۹۷۵، روبه‌رو شده بود، به تدریج با فهرست طولانی‌تری از قتل‌هایی مربوط دانسته شد که در چندین ایالت اتفاق افتاده بودند. در مواجهه با اتهام قتل در کلرادو، باندی دو فرار استادانه طرح کرد و به حمله‌های بیشتری دست زد. قبل از دستگیری نهایی در فلوریدا در ۱۹۷۸، باندی سه قتل آخرش را نیز مرتکب شده بود. برای سه قتل ثابت شده در فلوریدا، باندی در دو محاکمهٔ جداگانه
ثابت شده در فلوریدا، باندی در دو محاکمهٔ جداگانه به سه بار اعدام محکوم شد. تد باندی در ژانویهٔ ۱۹۸۹، در زندان ریفورد فلوریدا با صندلی الکتریکی اعدام شد. آن رول زندگی‌نامه‌نویس، او را سایکوپد جامعه‌ستیز توصیف می‌کند که از رنج دیگران و کنترلی که تا حد مرگ و حتی پس از آن بر قربانیانش داشت لذت می‌برد. پولی نلسون یکی از وکلای او، باندی را شیطانی بدون قلب معرفی می‌کند. در سال ۲۰۱۹، فیلمی به کارگردانی جو برلینگر و بازیگری زک افران در نقش باندی تد به نام فوق‌العاده شرور، به طرز وحشتناکی شیطانی و پست و در سال ۲۰۲۱،
شرور، به طرز وحشتناکی شیطانی و پست و در سال ۲۰۲۱، فیلمی به کارگردانی امبر سیلی و بازیگری لوک کیربی در نقش تد باندی و الایجا وود در نقش بیل هاگمایر به نام خدانشناس اکران شده است. تد باندی دارای لیسانس روان‌شناسی بود. سال‌های آغازین. دوران کودکی. باندی با نام تئودور "رابرت کاول" (به انگلیسی: ) در ۲۴ نوامبر ۱۹۴۶ در مؤسسهٔ الیزابت لوند که در برلینگتون ورمانت برای مادران مجرد خدمات ارائه می‌کرد، به دنیا آمد. مادرش النور لوییز کاول بود و هویت پدرش هرگز با قطعیت روشن نشد. در گواهی تولد باندی، نام پدرش لوید مارشال
نشد. در گواهی تولد باندی، نام پدرش لوید مارشال ثبت شد، یک فروشنده و یک سرباز پیشین نیروی هوایی. اما لوییز بعدتر ادعا کرد که یک ملوان او را فریب داده بود. ملوانی با نام احتمالی جک ورثینگتون. خانوادهٔ باندی به این امر مشکوک بودند که ممکن است پدر نوزاد، ساموئل کاول، پدر خشن خود لوییز بوده باشد. پدربزرگ و مادربزرگ مادری باندی، در خانه‌شان در فیلادلفیا او را به عنوان پسر خودشان بزرگ کردند تا انگ اجتماعی نامشروع بودن گریبان او را نگیرد. دوستان و حتی خود تد در آغاز لوییز، مادرش، را خواهر بزرگ‌تر باندی می‌دانستند.
لوییز، مادرش، را خواهر بزرگ‌تر باندی می‌دانستند. باندی در نهایت دریافت که لوییز مادر اوست و هویت پدرش دقیقاً آشکار نیست. چگونگی این امر مشخص نیست، باندی به دوست‌دخترش گفته بود یکی از بچه‌های فامیل گواهی تولد او را نشانش داده و گفته که او حرامزاده است. او به دو نفر از زندگی‌نامه‌نویسانش گفته بود، خودش گواهی تولد را پیدا کرده بود. هر چند زندگی‌نامه‌نویس دیگر آن رول معتقد است باندی سند غیرقابل انکار وضعیت تولد خود را تا پیش از ۱۹۶۹ به دست نیاورده بود، در این سال او در جستجوی اسناد اصلی تولدش به ورمانت رفت.
سال او در جستجوی اسناد اصلی تولدش به ورمانت رفت. باندی تمام عمر از مادرش به خاطر این دروغ بزرگ آزرده بود. او انتظار نداشت مادرش کشف این جریان را به عهدهٔ فرزندش بگذارد. درحالی‌که باندی به گرمی از پدربزرگ و مادربزرگش یاد می‌کند، سایر اعضای خانواده، ساموئل کاول را فردی مستبد و خرافاتی معرفی می‌کنند که از پیروان سایر مذاهب و اقلیت‌های نژادی متنفر بود. او همسرش را می‌زد و یک بار خالهٔ تد، جولیا را از پله‌ها به پایین پرتاب کرده بود چون دخترک خواب مانده بود. ساموئل با صدای بلند با افرادی حرف می‌زد که دیده
ساموئل با صدای بلند با افرادی حرف می‌زد که دیده نمی‌شدند. او حداقل یک بار هنگامی که مسئلهٔ هویت پدر تد مطرح شده بود دچار حمله‌های جنون‌آمیز و خشن شده بود. باندی مادربزرگش را شخصیتی کمرنگ، بی‌اثر و تحت سلطه معرفی می‌کند که برای غلبه بر افسردگی به صورت مرتب شوک الکتریکی دریافت می‌کرد. مادربزرگ تا پایان عمر آگورافوبیا داشت. تد باندی در سال‌های آغازین کودکی در چند مورد معدود رفتارهای غیرعادی نشان داده بود. در سه سالگی او دور تا دور تخت خاله‌اش را با چاقوهای آشپزخانه پر کرده بود وقتی جولیا از خواب بعد از ظهرش
پر کرده بود وقتی جولیا از خواب بعد از ظهرش بلند شد تد را دید که با لبخند به او نگاه می‌کند. در ۱۹۵۰، مادر تد نامش را از النور لوییز کاول به لوییز نلسون تغییر داد. لوییز تحت فشار اعضای خانواده، خانه را به همراه تد ترک کرد تا نزد اقوام در تاکومای واشینگتن زندگی کند. یک سال بعد او با جانی کلاپر باندی آشنا شد که یک آشپز بیمارستان بود. آن‌ها ازدواج کردند و جانی رسماً تد را به فرزندی پذیرفت. لوییز و جانی صاحب چهار فرزند دیگر هم شدند. تد فاصله از ناپدری‌اش را حفظ می‌کرد، هرچند جانی سعی فراوانی داشت تا با
را حفظ می‌کرد، هرچند جانی سعی فراوانی داشت تا با ناپسری‌اش وقت بگذراند. باندی بعدها به دوست‌دخترش گفته بود که جانی پدر واقعی‌اش نیست؛ او باهوش نبود و پول زیادی درنمی‌آورد. کیفیت نوجوانی باندی در تاکوما مورد اتفاق زندگی‌نامه‌نویسان نیست، هرچند به نظر می‌رسد که او زیاد مشروب می‌نوشیده، با لوازم دزدی اسکی می‌کرده و برای تماشای زنان برهنه به جستجوی پنجره‌های بدون پرده می‌رفته است. باندی در توصیف دوران نوجوانی‌اش می‌گوید که تنهایی «انتخاب» او بود، او توضیح می‌دهد درک نیاز و توان سایرین در ایجاد روابط انسانی
درک نیاز و توان سایرین در ایجاد روابط انسانی برایش ممکن نبوده است. او خودش را فاقد آن حس طبیعی می‌دانست که برای ایجاد پیوند دوستی ضروری است. تا ۱۸ سالگی او حداقل دو بار به ظن اقدام به سرقت و نیز ماشین‌دزدی دستگیر شده بود. آن‌طور که در واشینگتن و بعضی ایالات دیگر آمریکا مرسوم است، جزئیات اقدامات خلاف قانون او پس از رسیدن به ۱۸ سالگی از سوابقش در ادارهٔ پلیس حذف شدند. دوران دانشگاه. پس از اتمام دوران دبیرستان در ۱۹۶۵، باندی یک سال را در دانشگاه پاجت ساند گذراند و بعد به دانشگاه واشینگتن رفت تا زبان چینی
گذراند و بعد به دانشگاه واشینگتن رفت تا زبان چینی بخواند. در ۱۹۶۷ او ارتباطی عاشقانه با یکی از همکلاسی‌هایش در دانشگاه واشینگتن برقرار کرد. در زندگی‌نامه‌های باندی این دختر با چندین نام مستعار معرفی شده، به خصوص به نام استفانی بروکس. در ۱۹۶۸ او دانشگاه را رها کرد و چند شغل بسیار کم درآمد را تجربه کرد. اندکی بعد او برای فعالیت در کمپین انتخابات ریاست جمهوری برای نلسون راکفلر در سیاتل داوطلب شد و در همایش ملی جمهوری‌خواهان در میامی به عنوان یکی از نمایندگان راکفلر حضور یافت. در اوت ۱۹۶۸ بروکس روابط خود با
راکفلر حضور یافت. در اوت ۱۹۶۸ بروکس روابط خود با باندی را قطع کرد و به کالیفرنیا نزد خانواده‌اش بازگشت. به نظر بروکس، باندی بلندهمت نبود و به لحاظ شخصیتی رشدیافته محسوب نمی‌شد. روان‌شناس، دوروتی لویس این واقعه را پاشنهٔ آشیل روند شکل‌گیری شخصیت باندی می‌داند. هنگامی که بروکس دست رد به سینهٔ باندی زد، او عملاً نابود شد. او به کلرادو و شرق آمریکا رفت تا با اقوامش ملاقات کند. او برای یک ترم در کلاس‌های دانشگاه تمپل در فیلادلفیا حضور یافت. آنطور که رول معتقد است در همین اوان باندی به برلینگتون رفت تا اسناد
است در همین اوان باندی به برلینگتون رفت تا اسناد اصلی تولدش را مشاهده کند. برای اولین بار هویت اصلی والدینش برای تد آشکار شد. در ۱۹۶۹ وقتی باندی به واشینگتن بازگشت با الیزابت کلاپفر آشنا شد (در کتاب‌هایی که دربارهٔ باندی نوشته شدند الیزابت با نام‌های مستعار مگ آندرز، بث آرچر و لیز کندال معرفی شده است) او یک زن مطلقه از اودن یوتا بود که در دانشکدهٔ پزشکی واشینگتن به عنوان منشی کار می‌کرد. رابطهٔ آتشین آن‌ها تا پیش از اولین تجربهٔ زندان باندی در یوتا که در سال ۱۹۷۶ اتفاق افتاد ادامه داشت. در میانهٔ دههٔ
سال ۱۹۷۶ اتفاق افتاد ادامه داشت. در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰، باندی که اکنون با هدف و مصمم بود برای دریافت درجه‌ای در رشتهٔ روان‌شناسی دوباره به دانشگاه واشینگتن بازگشت. او دانشجوی ممتازی بود و نظر مثبت استادان را به خودش جلب کرد. در ۱۹۷۱ او در بخش مشاورهٔ تلفنی اورژانسی خودکشی () در سیاتل مشغول به کار شد. در این محل او با آن رول همکار شد. رول سابقاً افسر پلیس بود و سودای نویسنده جنایی شدن در سر داشت. رول بعدتر یکی از مهم‌ترین زندگی‌نامه‌های باندی را با نام "غریبهٔ کنار من" () نوشت. رول در آن زمان هیچ نکتهٔ
کنار من" () نوشت. رول در آن زمان هیچ نکتهٔ نگران‌کننده‌ای در رفتار باندی مشاهده نکرد. به نظر رول، باندی در آن زمان مهربان، مشتاق و عاطفی بود. باندی در ۱۹۷۲ فارع‌التحصیل شد و به کمپین انتخاباتی برای انتخاب دوبارهٔ فرماندار دنیل جی. اوانز پیوست. او در قالب یک دانشجوی کالج سایه یه سایه رقیب اوانز، آلبرت روسلینی، می‌رفت و سخنرانی‌های او را برای آنالیز توسط گروه اوانز ضبط می‌کرد. بعد از انتخاب مجدد اوانز، باندی به عنوان دستیار راس دیویس مشغول به کار شد. دیویس که رئیس حزب جمهوری‌خواه ایالت واشینگتن بود باندی را
رئیس حزب جمهوری‌خواه ایالت واشینگتن بود باندی را باهوش، پرخاشگر و یکی از معتقدان واقعی به سیستم می‌دانست. باندی در اوایل ۱۹۷۳ نمرات متوسطی در آزمون پذیرش دانشکده‌های حقوق کسب کرد اما با تکیه بر توصیه‌نامه‌های صادره از طرف اوانز، دیویس و چندین نفر از استادان سابقش در دانشکدهٔ روان‌شناسی دانشگاه واشینگتن موفق شد در دو دانشکدهٔ حقوق پذیرش بگیرد. در ۱۹۷۳ طی سفری از جانب حزب، باندی سفری به کالیفرنیا داشت. طی این سفر او دوباره با دوست‌دختر سابقش، بروکس ملاقات کرد. باندی به شخصی جدی تبدیل شده بود که وقف زندگی
کرد. باندی به شخصی جدی تبدیل شده بود که وقف زندگی حرفه‌ای‌اش بود. به‌نظر می‌آمد او در نقطهٔ اوج حرفه‌ای حقوقی و سیاسی است و این بروکس را مسحور می‌کرد. باندی کماکان با کلاپفر قرار می‌گذاشت و البته هیچ‌یک از این دو زن از وجود دیگری آگاه نبود. در پاییز ۱۹۷۳ او در مدرسهٔ حقوق نامنویسی کرد. بروکس چندین بار با هواپیما به سیاتل آمده بود تا با باندی وقت بگذراند، باندی کماکان به بروکس ابراز عشق می‌کرد. آن‌ها در مورد ازدواج صحبت کرده بودند، حتی در مقطعی باندی، بروکس را به عنوان نامزدش به دیویس معرفی کرده بود. اما در
به عنوان نامزدش به دیویس معرفی کرده بود. اما در ژانویه ۱۹۷۴، باندی ناگهان و به‌طور کامل تماس با بروکس را قطع کرد. تماس‌های تلفنی و نامه‌های بروکس بی پاسخ ماندند. یک ماه بعد بروکس توانست با باندی تماس بگیرد تا از او در مورد این قطع ارتباط ناگهانی توضیح بخواهد. باندی با لحنی آرام و بی‌تفاوت گفت: " استفانی، نمی‌دونم داری راجع به چی حرف می‌زنی!..." و گوشی را قطع کرد. آن‌ها هرگز دوباره با هم صحبت نکردند. باندی بعدها توضیح داد "می‌خواستم به خودم ثابت کنم که اگه می‌خواستم می‌تونستم با اون ازدواج کنم". تقریباً
می‌خواستم می‌تونستم با اون ازدواج کنم". تقریباً هم‌زمان با این رویداد غیبت‌های متعدد باندی در کلاس‌های دانشکده حقوق آغاز شد تا آوریل همان سال که او به‌طور کامل رفتن به دانشکده را متوقف کرد و هم‌زمان دخترهای جوانی در شمال غرب پاسیفیک شروع به ناپدید شدن کردند. اولین قتل‌ها. واشینگتن، اورِگون. زمان وقوع اولین قتل‌های باندی دقیق مشخص نیست او برای اشخاص مختلف داستان‌های گوناگونی در این مورد تعریف کرده بود اما در هر حال هرگز نپذیرفت در مورد اولین قتل خود توضیح دهد، هر چند که در روزهای منتهی به اعدامش بسیاری از
هر چند که در روزهای منتهی به اعدامش بسیاری از قتل‌های بعدیش را با موحش‌ترین جزئیات آن‌ها توصیف کرده بود. باندی به وکیلش پولی نلسون گفت که اولین تلاش او برای آدم‌ربایی در ۱۹۶۹ در اوشن سیتی واقع در نیوجرسی بوده است هر چند که او تا ۱۹۷۱ و در سیاتل مرتکب قتلی نشده بود. از طرفی او به یک روان‌پزشک گفته بود که در ۱۹۶۱ دو زن را در آتلانتیک سیتی در نیوجرسی کشته است. از سوی دیگر در مصاحبه‌ای با بازرس رابرت دی. کِپل به یک قتل در ۱۹۷۲ و یکی دیگر در ۱۹۷۳ اعتراف کرده بود. تنها توضیح او دربارهٔ این قتل‌ها اشاره به یک