payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زیر یک تفکیک مفهومی از این سه بخش و اجزا آن است. در اینجا data source و SSRS databases , ReportServer و ReportServerTempDB موجودیتهای مجزایی هستند. Data Source منبع و منشأ اصلی داده‌ها برای پر کردن گزارش‌ها است و Report Server Databases وظیفه ذخیره‌سازی اطلاعات مربوط به گزارش‌ها را بر عهده دارند. هر دوی این دو می‌توانند به صورت فیزیکی در یک SQL Server مشترک قرار گیرند، فزض کنید که data source یک پایگاه داده SQL Server است. Data source می‌تواند data providerهای مختلف مثل SQL Server, Oracle, LDAP یا Analysis
مختلف مثل SQL Server, Oracle, LDAP یا Analysis Service را پشتیبانی نماید. این امر ممکن است که شما یک سرور واحد را هم برای SSRS Report Server Web Service و هم برای Report Server Database پیکربندی کنید. اگر چه این کار توصیه نمی‌شود مگر اینکه تعداد کاربر شما کم باشد. Integration Services. SQL Server Integration Services یا SSIS، ابزاری است که برای اجرای عملیات‌های ETL مانند extract کردن، transform کردن، و load کردن داده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. SQL Server Integration Services یا SSIS، ابزاری است که برای
Integration Services یا SSIS، ابزاری است که برای اجرای عملیات‌های ETL مانند extract کردن، transform کردن، و load کردن داده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. درحالیکه فرایند ETL در برنامه‌های Data Warehousing رایج است، SSIS به هیچ وجه محدود به DW نیست؛ مثلاً وقتی یک با استفاده از SQL Server Management Studio، یک Maintenance Plan ایجاد می‌کنید، یک پکیج SSIS ایجاد می‌شود. در سطحی بالاتر، SSIS قابلیت‌های زیر را در اختیار می‌گذارد: نسخه اول SSIS در SQL Server 2005 معرفی شد. SSIS جایگزینی برای Data Transformation
معرفی شد. SSIS جایگزینی برای Data Transformation Services یا DTS بود که در SQL Server 7.0 و SQL Server 2000 دردسترس بود. SSIS بر اساس قابلیت‌های معرفی شده در DTS ساخته شده‌است. ویژگی‌های برتر Sql Server 2019. همانطور که میدانید با آپدیت Sql server از نسخه 2017 به 2019 شاهد تغییرات خیلی بزرگی بودیم که کاملا قابل حس کردن می باشد. در بخش بالا به صورت تیتروار برخی از قابلیت های آن را ذکر کردیم. بدون شک Sql Server 2019 یکی از بهترین نرم‌افزارهای مدیریت داده می‌باشد که در اکثر پلتفرم‌های قدرتمند مورد استفاده
که در اکثر پلتفرم‌های قدرتمند مورد استفاده قرار می‌گیرد و شما می‌توانید توسط آن بسیاری از نرم‌افزارهای کاربردی در بستر وب و اپلیکیشن را خلق کنید. Business Intelligence Development Studio. نحوه نصب 2019 Microsoft SQL Server. با توجه به اینکه از sql server 2016 برنامه SSMS از فایل راه انداز SQL Server جدا شده‌است جهت نصب می‌بایست هم SQL Server و هم SSMS را به صورت جداگانه نصب نمود.
تابع نِمایی یا نموی ، تابعی مهم در ریاضیات است و معمولاً به‌صورت formula_1 یا formula_2 نوشته می‌شود که formula_3 عدد اویلر (ثابت نپر) با مقدار تقریبیِ "۲/۷۱۸۲۸۱۸۲۸" است. در واقع، تابع لگاریتم، عکس تابع نمایی است. البته، این تابع را می‌توان به صورت formula_4 نیز تعریف کرد. استفاده از لگاریتم نشان می‌دهد که: این تابع را تابع نمایی با پایهٔ formula_6 می‌خوانیم که formula_6 عددی ثابت است. در بسیاری از علوم، وقتی از تابع نمایی صحبت می‌شود، منظور تابع formula_8 است. عموماً متغیر formula_9 می‌تواند هر عدد حقیقی
است. عموماً متغیر formula_9 می‌تواند هر عدد حقیقی یا مختلط باشد. به عبارت دیگر، معکوس formula_10 را formula_11 گویند. قرینۀ تابع نمایی. تابع formula_12 قرینه تابع formula_4 می‌باشد. formula_14 نکته: این دو تابع نسبت به محور formula_15ها قرینۀ یکدیگر هستند. تابع formula_16 قرینه تابع formula_4 می‌باشد. نکته: این دو تابع نسبت به محور formula_9ها قرینۀ یکدیگر هستند. ویژگی‌ها. نمودار تابع نمایی دو حالت کلّی دارد؛ مثلاً: کاربرد. توابع نمایی در زمینه‌هایی چون اقتصاد و زیست‌شناسی کاربردهای فراوانی دارد. از
اقتصاد و زیست‌شناسی کاربردهای فراوانی دارد. از این‌رو، توابع نمایی و مسائل مربوط به رشد و زوال می‌توانند برای نمایش کاربردهای ریاضی در مسائل زندگی واقعی سودمند باشند. کسر مسلسل تابع formula_2. برای تابع formula_2 می‌توان کسری را به صورت زیر معرفی کرد: formula_29 مثال. یک هنرمند، درخت چوبی را با استفاده از تعدادی قطعهٔ چوبِ شاخه‌مانند ساخته است. بدین‌ترتیب، روی دسته‌های شاخهٔ اصلی، شاخه‌های دیگری ساخت و این کار را تا هشت سطح ادامه داد. جدول عملکرد وی به‌صورت زیر است: رابطهٔ بین توان و تعداد شاخه‌ها برابر
زیر است: رابطهٔ بین توان و تعداد شاخه‌ها برابر است با: formula_30
هِلِنیسم (به انگلیسی: Hellenism) یا هِلِنی‌سازی (به انگلیسی: Hellenization)، پذیرش فرهنگ، مذهب، زبان و هویت یونانی توسط مردمان نایونانی است. در دوره باستان، استعمار اغلب به یونانی شدن مردمان بومی انجامید. در دوره هِلِنیستی، بسیاری از سرزمین‌هایی که توسط اسکندر مقدونی فتح شده بودند، "هِلِنیزه" شدند. تحت امپراتوری روم شرقی (بیزانس)، بسیاری از قلمرو آن یونانی شد. و در دوران نوین، فرهنگ یونانی بر فرهنگ‌های اقلیت در یونان مدرن چیره شده‌است. دوران هِلِنی از لشکرکشی‌های اِسکَندر مقدونی به شرق آغاز می‌شود و از
اِسکَندر مقدونی به شرق آغاز می‌شود و از فتوحات او تا استقرار سلطه روم تا آسیای صغیر و مصر به طول می‌انجامد (از قرن سوم قبل از میلاد تا اول میلادی). با درآمیختگی تمدن شرق و غرب (یونان و خاورمیانه) این دوران هر روز شکوفاتر می‌گردد. برای نخستین بار یک تاریخدان آلمانی در سال ۱۷۳۶ میلادی واژه «هِلِنیسم» را به کار برد و پس از آن این نام به دوره‌ای از تاریخ سیاسی و فرهنگی و هنری یونان که مشخصه آن پدید آمدن دولت‌ها در مناطق امپراتوری یونان پس از مرگ اسکندر بود به کار برده شد. این دوره از سال ۳۳۰ ق. م تا ۲۷ ق. م
کار برده شد. این دوره از سال ۳۳۰ ق. م تا ۲۷ ق. م تداوم یافت. محدودهٔ جغرافیایی هنر هِلِنی از شمال تا جنوب روسیه، از شرق تا هند و از جنوب مصر و شمال آفریقا و از طرف غرب کناره‌های مدیترانه، فرانسه و اسپانیا بوده‌است. شهر تاکسیلادر پاکستان جزو آثار دوره هلنی است. پیروزی اسکندر مقدونی موجب گسترش تمدن و هنر یونان به سایر نقاط گردید. تا آنجا که نیمی از جهان آن روز را زیر فرمان خود قرار داده بود. این گسترش روزافزون موجب گردید که هنر اصیل یونان، تعمیم و اعتبار خود را از دست بدهد و در اغلب موارد منحصراً برای عظمت
را از دست بدهد و در اغلب موارد منحصراً برای عظمت مادی و شکوه و جلال کاخ‌های حاکمان مقتدر بکار رود و از طرفی این دوره از نظر هنری و فرهنگی تحت نفوذ عناصر فرهنگی و هنری مشرق زمین قرارگرفت و به این ترتیب هنری متبلور گردید که آن را «یونانی مآبی» (هلنیسم) نام نهاده‌اند. البته برخی از پژوهندگان معتقدند که هنر دوره هلنی یا یونانی مآبی دنباله مستقیم تحولاتی است که نه در زمان اسکندر بلکه پنجاه سال پیش از آن روی داد. اسکندر مقدونی که خود اهل علم و دانش بود موانع سیاسی را که از تقابل فرهنگی جلوگیری می‌کرد از میان
را که از تقابل فرهنگی جلوگیری می‌کرد از میان برداشت. او به هر سرزمینی که پا می‌گذاشت پس از فتح آن، آنجا را مرکز آداب و رسوم و فرهنگ یونانی‌ها قرار می‌داد. زبان و ادبیات، معماری، ورزش و سایر دستاوردها و رسوم یونانی را با خود به آنجا می‌برد و در جهت بسط و گسترش آن می‌کوشید. او برای اولین بار حکومت یونان را که قبلاً به صورت ایالتی اداره می‌شد به شکل مستقل و واحدی درآورد. در این دوره فرد گرائی در تمام زمینه‌ها ظاهر می‌شود . سنت‌های کهنه و دست و پاگیر که مانع رقابت آزاد می‌شود منسوخ می‌گردد و انجمن‌های
مانع رقابت آزاد می‌شود منسوخ می‌گردد و انجمن‌های تحقیقاتی، کتابخانه‌ها و موزه‌ها تشکیل و گرد آوری آثار هنری به شکل منظم و طبق برنامه آغاز می‌گردد. هنرمندان با رهایی از قید و بند وطن خویش در مراکز فرهنگی بزرگ و بین‌المللی گرد می‌آیند. درفرهنگ و هنر این عصر همبستگی جهانی بین دانشمندان و هنرمندان صورت می‌گیرد. در عصر هلنی، تئاترها و ورزشگاه‌ها از دوران کلاسیک بسیار بزرگتر بودند. تئاترهای این عصر ده‌ها هزار تماشاچی را درون خود جای می‌داد. در بسیاری از بناهای عمومی شهرها تئاترهایی برپا می‌گشت. این گسترش مدنیت
شهرها تئاترهایی برپا می‌گشت. این گسترش مدنیت هلنی با تغییرات کیفی همراه بود و ضمناً میراث فرهنگی شرق را نیز دربرداشت. رشته‌هایی که درفرهنگ کلاسیک یونان از موقعیت پایین‌تری برخوردار بودند اهمیت اساسی یافتند. مانند: فنون، علوم دقیقه، علوم طبیعی، طب، جراحی و کشاورزی به سطح بی‌سابقه‌ای می‌رسند و در مقابل علوم اجتماعی، فلسفه، ادبیات و تا اندازه‌ای هنر به انحطاط کشیده می‌شوند. این انحطاط با کاهش فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی توده‌ها قابل بیان است. پیدایش شهرها در گستره‌ای وسیع، رشد بازرگانی، دریایی و گسترش جنگ‌ها
وسیع، رشد بازرگانی، دریایی و گسترش جنگ‌ها میان قدرت‌های دریایی و زمین، تکمیل تکنیک را ایجاب می‌کند. تکنیک هلنی نمونه‌های شگفت‌انگیزی ارائه داد. کشتی‌ها می‌توانستند هزاران نفر را با خود حمل کنند. در اتاق‌ها و سالن‌های روی عرشه برای مسافران عالی‌رتبه وسایل راحتی و تفریح فراهم بود. در عصر اسکندر مقدونی دگرگونی بسیار چشمگیری در موقعیت هنرمندان ایجاد گردید. با ورود آموزش‌های فلسفی و ادبی به محافل هنرمندان، مجزا ساختن آنان از صنعت‌گران معمولی آغاز شد. از این پس به آنان مانند صنعت‌گران ساده که از ارزش معنوی
پس به آنان مانند صنعت‌گران ساده که از ارزش معنوی بی‌بهره بودند نگریسته نمی‌شد بلکه به عنوان هنرمند مقام والایی کسب کردند و مورد قدرشناسی مردم قرار گرفتند. هنر دوره هلنی. در دورهٔ هلنی یونانی‌ها در پیکره سازی تجسم آلام جسمی و اضطرابها و جنبش‌های نامنظم و تشویق‌آمیز روح و جسم را که از مشرق زمین اقتباس کرده بودند، نشان دادند. مهم‌ترین و بهترین آثار هنری در آسیای صغیر یافت شده‌است، از نمونه‌های ارزشمند آن پیکره‌های نقش بر جستهٔ نمای شمالی معبد زئوس در پرگاموناست که به بهترین شیوه ساخته و پرداخته شده‌است.
که به بهترین شیوه ساخته و پرداخته شده‌است. معماری. پس از تسخیر مشرق زمین توسط اسکندرمقدونی، امتزاجی از اندیشه‌ها، دینها و هنرهای غربی و شرقی پدیدار شد، که موجب تغییر و دگرگونی در معماری یونانی گردید. گوناگونیها، پیچیدگیها و پیشرفتهای چشمگیر فرهنگ هلنی به یک شیوه معماری با مقیاسی بزرگ و تنوعی پر دامنه به مراتب فراتر از آنچه کشور – شهر کلاسیک می‌توانست بطلبد، نیازمند بود فعالیت‌های ساختمانی از مراکز قدیمی واقع درسرزمین اصلی یونان به شهرهای پر رونق پادشاهان هلنی در آسیای صغیر که مرکزیت بیشتری برای دنیای هلنی
در آسیای صغیر که مرکزیت بیشتری برای دنیای هلنی داشتند، انتقال یافت. مقیاس بزرگ و گسترش استادانه فضاهای درونی بناها که این یکی از ویژگی‌های معماری‌هلنی بود، معماری خانگی را گسترش می‌دهند که پولیس‌های سنتی این شرایط را ایجاد نمی‌کردند از بناهای مهم این دوره می‌توان به معبد آپولون در «دودوما» نزدیک‌شهر میلتوس در آسیای صغیر و تئاتر سر گشاده اپیداوروس اشاره کرد. سیر تکاملی هنر یونان را می‌توان چنین جمعبندی کرد: در قرن ششم پیش از میلاد استقلال هنر کشف گردید و در قرن پنجم پیش از میلاد (عصر کلاسیک) به کار گرفته
قرن پنجم پیش از میلاد (عصر کلاسیک) به کار گرفته شد. در قرن چهارم قبل از میلاد هنر به زیبایی گرایی روی آورد و در قرن پیش از میلاد (عصر هلنی) و از آن به بعد (قرن دوم و اول قبل از میلاد) به اوج خود رسید و پیوندی جهانی یافت.
جنا هیگر بوش (زاده ۲۵ نوامبر ۱۹۸۱ در دالاس، تگزاس)، دختر جورج دبلیو بوش، چهل و سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و لورا بوش، بانوی اول آمریکا و خواهر دوقلوی باربارا بوش است. جنا فارغ‌التحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تگزاس در آستین است. روز ۱۰ مه ۲۰۰۸ میلادی، جنا بوش در مراسمی خصوصی در مزرعه شخصی پدرش در تگزاس با هنری هیگر که یک دانشجوی بازرگانی از دانشگاه ویرجینیا بود، ازدواج کرد. در مراسم عروسی، باربارا بوش خواهر دوقلوی جنا، ساقدوش او بود. جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در سخنرانی رادیویی هفتگی خود، این مراسم را «ضیافتی پر از شادی» برای خانواده خود توصیف کرد.
عَبدُالصَّمَد روحانی (زاده ۱۹۸۲ یا ۱۹۸۳ و درگذشته به تاریخ ۷ یا ۸ ژوئن سال ۲۰۰۸ میلادی)، روزنامه‌نگار افغان و خبرنگار بخش فارسی و پشتوی بی‌بی‌سی بود. او که از سال ۲۰۰۵ میلادی، از زادگاهش ولایت هلمند در جنوب افغانستان برای بی‌بی‌سی گزارش تهیه می‌کند، در روز شنبه ۷ ژوئن سال ۲۰۰۸ میلادی، در این ولایت ربوده شد و جسدش روز بعد، یکشنبه ۸ ژوئن، توسط پلیس در بیرون شهر لشکرگاه مرکز هلمند پیدا شد. گزارشگران بدون مرز می‌گوید صمد روحانی ظاهراً ابتدا شکنجه شده و سپس با شلیک سه گلوله به سرش، کشته شده‌است. بنگاه سخن پراکنی
سه گلوله به سرش، کشته شده‌است. بنگاه سخن پراکنی بریتانیا (بی‌بی‌سی)، پس از انتشار خبر کشته شدن صمد روحانی، با انتشار اطلاعیه‌ای، از او تقدیر کرد و او را خبرنگاری «شجاع» و «فداکار» خواند. گروه طالبان که به طور گسترده‌ای در ولایت هلمند افغانستان فعالیت دارند، دست داشتن در قتل صمد روحانی را رد کردند. هرچند دولت افغانستان در اعلامیه‌ای گفت که نتایج تحقیقاتش، حاکی از قتل روحانی به دست طالبان است. عبدالصمد روحانی در هنگام کشته شدن بیست و پنج ساله بود و پس از مرگ، از او یک دختر خردسال باقی‌ماند. پیوند به بیرون.
از او یک دختر خردسال باقی‌ماند. پیوند به بیرون. خبر کشته شدن خبرنگار بی‌بی‌سی در خبرگزاری رویترز محکومیت قتل خبرنگار بی‌بی‌سی توسط گزارشگران بدون مرز خبر کشته شدن صمد روحانی در سایت فارسی بی‌بی‌سی دولت افغانستان می‌گوید کشتن روحانی، کار طالبان است - سایت فارسی بی‌بی‌سی ویدئویی از خبرنگار کشته شده بی‌بی‌سی صدای واکنش مسئولان بی‌بی‌سی به خبر مرگ صمد روحانی منابع. سایت فارسی بی‌بی‌سی گزارشگران بدون مرز خبرگزاری رویترز
اسماعیل براری (متولد ۱۳۴۴، بندر انزلی) کارگردان و تهیه‌کننده ایرانی است. زندگی‌نامه. او لیسانس کارگردانی سینما را در سال ۱۳۶۶ ضمن تألیف رساله‌ای در باب «سینما و دنیای کودکان» از دانشگاه هنر دریافت کرد و در همان سال فیلم کوتاهش با عنوان «عکس‌العمل» موفق به دریافت جوایز ویژه از نخستین جشنوارهٔ سراسری دانشجویان کشور و نیز پلاک نقره از جشنوارهٔ ملل اتریش (۱۹۸۹) شد. براری برنده پروانه زرین بهترین فیلم در پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودکان و نوجوانان برای فیلم تنهایی و کلوخ شده و از جشنواره فیلم وایادولید
تنهایی و کلوخ شده و از جشنواره فیلم وایادولید اسپانیا برای فیلم کویر مرگ مورد تقدیر قرار گرفته. وی همچنین عضو هیئت داوران جشنواره فیلم والنسیای اسپانیا در سال ۲۰۰۷ بوده‌است. اسماعیل براری در سال ۱۳۹۱ واحدهای درسی مقطع کارشناسی رشته کارگردانی دانشگاه جامع علمی کاربردی را مورد بازنگری قرار داده و متد نوین آموزش رشته سینما را تدوین کرده‌است. او هم‌اکنون در دانشگاه جامع علمی کاربردی مشغول تدریس علوم نمایشی است مسوولیت‌ها. وی مؤسس گروه نمایشی در جهاد سازندگی گیلان(۱۳۶۱) بوده و از سال ۱۳۶۲ تا پایان جنگ در
گیلان(۱۳۶۱) بوده و از سال ۱۳۶۲ تا پایان جنگ در مجموعهٔ مستند «روایت فتح» ضمن دستیاری تدوین شهید مرتضی آوینی، در عملیاتهای مختلفی شرکت داشته و در حین فیلمبرداری از عملیات آزاد سازی مهران مجروح شده‌است. از ۱۳۶۸ تاکنون به مدیریت و فعالیت‌های اجرایی و فرهنگی مختلفی پرداخته‌است: او به عنوان فیلمساز مستقل همچنین عضو شورای تولید اتحادیه تهیه‌کنندگان سینمای ایران بوده و به عنوان مشاور سینمایی در مؤسسه فرهنگی اکو ECO فعالیت کرده‌است. آثار. از اسماعیل براری بیش از بیست عنوان فیلم سینمایی، داستانی، مستند و سریال
بیست عنوان فیلم سینمایی، داستانی، مستند و سریال تلویزیونی موجود است که از آن جمله می‌توان آثار زیر را نام برد: فیلم‌های سینمایی بلند. به ترتیب سال ساخت عبارتند از:
برج نمایش‌نامه کوتاهی است که ژاک پره‌ور نویسنده فرانسوی نوشته‌است. درباره نمایش‌نامه برج. در این نمایش نامه فیلسوفی به برج پیزا می‌رود و بعد از دیدن دو نفر که از برج بالا می‌روند و سرشان گیج می‌رود و می‌افتند و می‌میرند او نیز می‌میرد. در این نمایش نامه دو زن و چند رهگذر سرودهایی می‌خوانند. عده‌ای از رهگذران حرف‌های فیلسوف را با خواندن این سرودها تایید می‌کنند. ویژگی‌های نمایش‌نامه برج. در طنزی که پره‌ور به کار برده، برج پیزا در ابتدای نمایش‌نامه عمودی است و با بالارفتن افراد از آن کج می‌شود و در پایان
و با بالارفتن افراد از آن کج می‌شود و در پایان نمایش‌نامه دوباره به حالت عمودی در می‌آید. پره‌ور کسانی را که نظر گالیله را مبنی بر چرخیدن زمین به دور خورشید قبول نداشتند مورد انتقاد قرار داده‌است. نمایش نامه برج یک متن فلسفی است که پره‌ور با طنز به دیدگاه‌های فلسفی قبل از خود نگاهی تازه داده‌است.
روز باران ششمین ساخته سینمایی اسماعیل براری است. این فیلم که تواماً از مضامین «سینمای معناگرا و سینمای کودک و نوجوان» برخوردار است، در شهرستان کویری سرایان در استان خراسان جنوبی با حضور بازیگران خراسانی، مردم و هنرمندان شهرهای سرایان و سه قلعه، تهیه شده است. این فیلم در اولین حضور خود در بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برنده لوح زرین بهتریم فیلم از جشنواره روستا شد. در بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلمهای کودک و نوجوان همدان (۱۳۸۶/۲۰۰۷) مورد تقدیر و در اولین جشنواره فیلمهای قرآنی (۱۳۸۶) به
تقدیر و در اولین جشنواره فیلمهای قرآنی (۱۳۸۶) به دریافت مدال خادمین قرآن نایل شده است. روز باران در اولین حضور بین‌المللی خود در جشنواره فیلمهای محیط زیست در پاریس از ۲۱ تا ۲۷ نوامبر سال ۲۰۰۷ به نمایش در آمد. "روز باران" بعنوان منتخب جشنواره Rome Independent Film Festival-2007 توسط واحد سینمای معناگرای بنیاد سینمایی فارابی در شصت و هشتمین نشست کانون فیلم معناگرا در روز جمعه چهارم مردادماه سال ۱۳۸۷ مورد نقد و بررسی قرار گرفت. همچنین این فیلم در پنجمین نشست از سلسله نشست‌های کانون فرهنگی هنری دفتر تبلیغات
از سلسله نشست‌های کانون فرهنگی هنری دفتر تبلیغات اسلامی تهران در ۲۹ آبام ۱۳۹۱ با حضور جمعی از طلاب حوزه علمیه تهران و دانشجویان رشته سینما، بنمایش درآمد. خلاصه داستان. مردم یک روستای حاشیه کویر با وقوع خشکسالی، در تهدید و خطر پیشروی کویر قرار گرفته‌اند و هر راهی برای حل مشکل بی آبی در این منطقه به بن‌بست رسیده است و مردم تنها راه باقی‌مانده را برگزاری«نماز باران» می‌دانند و با تدارک وسیعی نماز باران را برگزار می‌کنند. اما باز هم باران نمی‌بارد! غافل از این که در گوشه‌ای از روستا دو کودک یتیم در تنهایی دست
که در گوشه‌ای از روستا دو کودک یتیم در تنهایی دست به دعا برداشته‌اند که باران نبارد! آنها سقف خانه‌شان فرو ریخته است . . .. یادداشت فیلمساز. آیا تاکنون به کویر رفته‌اید؟ در آنجا عجیب‌ترین سکوت موجود در طبیعت را می‌یابید! و انسانهایی که میانه چشم اندازهای بی‌انتها و آسمان تفتیده و سکوت ژرف، صاحب روحی بلند می‌شوند. آنها با این نیروی عجیب و مرموز هر کاری می‌توانند بکنند!
زبان برمه‌ای (به برمه‌ای: မြန်မာဘာသာ) یک زبان طبیعی از خانواده زبان‌های چینی-تبتی از شاخه زبان‌های لولو-برمه‌ای است. این زبان، زبان رسمی میانمار است و همچنین این زبان از سوی حکومت این کشور به‌طور رسمی با نام "میانمار" شناخته می‌شود. اما بیشتر همان نام "برمه‌ای" را به کار می‌برند. برمه‌ای زبان بومی نژاد بامار (برمه‌ای) و دیگر زیرشاخه‌های نژادی وابسته است. در برمه ۳۲ میلیون نفر به‌عنوان زبان نخست و اقلیت‌های نژادی به‌عنوان زبان دوم به این زبان سخن می‌گویند. این زبان در خارج از برمه کاربرد ندارد. برمه‌ای جزو
زبان در خارج از برمه کاربرد ندارد. برمه‌ای جزو دسته زبان‌های تبتی-برمه‌ای از زیرشاخه‌های خانواده زبان‌های چینی-تبتی است. برمه‌ای یک زبان نواخت‌بر و منفرد است. این زبان از خط برمه‌ای استفاده می‌کند که از خط زبان مون مشتق شده که از خط برهمایی ریشه گرفته است. زبان گفتاری و زبان نوشتاری. برمه‌ای به دو دسته رده‌بندی می‌شود. یکی شکل رسمی است که در کارهای ادبی، انتشارات رسمی، برنامه‌های رادیویی و سخنرانی‌های رسمی به‌کار می‌رود. دیگری شکل گفتاری است که در گفتگوهای روزانه کاربرد دارد. واژه‌ها. بخش عمده‌ای از
روزانه کاربرد دارد. واژه‌ها. بخش عمده‌ای از واژه‌های برمه‌ای به خانواده زبان‌های تبتی-برمه‌ای تعلق دارد. با این وجود زبان برمه‌ای از زبان‌های پالی، انگلیسی و مون و در اندازه‌ای کمتر از زبان‌های چینی، سانسکریت و هندی تاثیر پذیرفته است. تاثیر زبان فارسی. از سده شانزدهم میلادی که زبان فارسی، زبان رایج اهالی غرب برمه (آراکان) بود، بر زبان برمه‌ای نیز تأثیر گذاشت. امروزه نیز واژه‌های فارسی زیادی به‌ویژه اصطلاحات دریانوردی مانند بندر، شاه‌بندر، ناخدا در این زبان یافت می‌شوند.
چنگیز آیتماتوف (۱۲ دسامبر ۱۹۲۸ - ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸)، نویسنده برجسته اهل کشور قرقیزستان و یکی از مشهورترین چهره‌های فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی بود. چنگیز آیتماتوف عمدتاً به زبان روسی و همچنین به زبان قرقیزی می‌نوشت. او یکی از شناخته شده‌ترین چهره‌های ادبیات قرقیزستان است. آثار. چنگیز آیتماتوف بسیاری از رمان‌های مشهور خود از جمله نخستین آموزگار، کشتی سفید، روزی طولانی‌تر از قرن و جمیله را نوشت. رمان‌های وی به بیش از صدو پنجاه زبان دنیا از جمله به زبان فارسی نیز ترجمه شده‌اند. آثار زیر از این نویسنده در سطح جهان
شده‌اند. آثار زیر از این نویسنده در سطح جهان معروف شده‌اند: ۱ـ گذرگاه سخت، ۱۹۵۶ ۲ـ چهره به چهره، ۱۹۵۷ ۳ـ جمیله، ۱۹۵۸ ۴ـ نخستین معلم، ۱۹۶۲ ۵ـ بدرود، گل ساری، ۱۹۶۶ ۶ـ کشتی سپید، ۱۹۷۰ ۷ـ بر فراز قله فوجی، ۱۹۷۳ ۸ـ روزی طولانی‌تر از قرن، ۱۹۸۱ ۹ـ چوبه دار، ۱۹۸۸ ۱۰ -نهال کروسری قرمز من، ۱۹۶۱ ۱۱- زمین مادر، ۱۹۸۹ ۱۲-تورا کاساندرو، ۱۹۹۴ چینگیز آیتماتوف از پدری قرقیز و مادری تاتار به دنیا آمد. پدر و مادر او کارمند دولت در شکر (شهرستان قره‌بوره) بودند. در سال ۱۹۳۷، پدرش در مسکو به «ناسیونالیسم بورژوازی» متهم، دستگیر و
در مسکو به «ناسیونالیسم بورژوازی» متهم، دستگیر و در سال ۱۹۳۸ اعدام شد. آیتماتوف در زمانی زندگی می‌کرد که قرقیزستان از یکی از دورافتاده‌ترین سرزمین‌های امپراتوری روسیه به جمهوری اتحاد جماهیر شوروی تبدیل می‌شد. او در یک مدرسه شوروی در شکر تحصیل کرد و از سنین پایین شروع به کار کرد. در چهارده سالگی، دستیار دبیر شورای روستا بود. او بعداً به عنوان مأمور مالیات، باربر و دستیار مهندس کار کرد و به کارهای دیگری نیز ادامه داد. در سال ۱۹۴۶، تحصیل در رشته دامپروری را در مؤسسه کشاورزی قرقیز در بیشکک آغاز کرد، اما بعداً
مؤسسه کشاورزی قرقیز در بیشکک آغاز کرد، اما بعداً به تحصیل در رشته ادبیات در مؤسسه ادبیات ماکسیم گورکی در مسکو روی آورد، جایی که از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸ در آنجا زندگی کرد. او برای هشت سال بعد برای روزنامه پراودا کار کرد. دو نشریه اول او در سال ۱۹۵۲ به زبان روسی منتشر شد: "پسر روزنامه‌فروش دزیویو" و "Ашым". اولین اثر او که به زبان قرقیزی منتشر شد "Ак Жаан" (باران سفید، ۱۹۵۴) بود، و اثر معروف او "جمیله" در سال ۱۹۵۸ منتشر شد. در سال ۱۹۶۱، او عضو هیئت داوران دومین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو بود. در سال ۱۹۷۱، او
جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو بود. در سال ۱۹۷۱، او عضو هیئت داوران هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو بود. سال ۱۹۸۰ اولین رمان او با عنوان «روزی طولانی‌تر از صد سال» منتشر شد. رمان مهم بعدی او، «میدانگاه گور»، در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. «روزی طولانی‌تر از صد سال» و نوشته‌های دیگر او به چندین زبان ترجمه شده است. در سال ۱۹۹۴، او عضو هیئت داوران چهل و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین بود. در سال ۲۰۰۲ او رئیس هیئت داوران بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو بود. آیتماتوف دچار نارسایی کلیه بود و در ۱۶ مه
بود. آیتماتوف دچار نارسایی کلیه بود و در ۱۶ مه ۲۰۰۸ در بیمارستانی در نورنبرگ، آلمان بستری شد، جایی که در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸ در سن ۷۹ سالگی بر اثر سینه پهلو درگذشت. پس از مرگ او، بقایای آیتماتوف به قرقیزستان منتقل شد و طبق رسوم اسلامی در آرامگاه هنرمندان در گورستان آتابیت در نزدیکی بیشکک پایتخت کشور قرقیزستان به خاک سپرده شد.؛ جایی که او به تأسیس آن کمک کرده بود و به احتمال زیاد پدرش در آنجا دفن شده است، در روستای قوی-داش، استان چوی، قرقیزستان. در آگهی ترحیم او در نیویورک تایمز، او را «نویسنده کمونیستی که رمان‌ها
نیویورک تایمز، او را «نویسنده کمونیستی که رمان‌ها و نمایشنامه‌هایش قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به مردم جمهوری دورافتاده شوروی قرقیزستان صدا داد» توصیف کرد و افزود که او «بعدها دیپلمات و دوست و مشاور رهبر شوروی، میخائیل گورباچف شد.» آثار. چینگیز آیتماتوف به نسل نویسندگان پس از جنگ تعلق داشت. آثار او قبل از "جمیله" قابل توجه نبود، با چند داستان کوتاه و یک رمان کوتاه به نام "رو در رو". اما "جمیله" بود که به اثبات کار نویسنده آمد. این کتاب از نگاه یک پسر نوجوان روایت می‌شود و داستان جمیله، دختر روستایی
نوجوان روایت می‌شود و داستان جمیله، دختر روستایی را روایت می‌کند که در طول جنگ از شوهر سربازش جدا می‌شود و عاشق یک سرباز معلول می‌شود که در روستای آنها اقامت دارد، در حالی که همه آنها برای جمع‌آوری و حمل و نقل محصول غلات کار می‌کنند. آثار برجسته آیتماتوف همچنین شامل رمان‌های کوتاه "خداحافظ گلساری!"، "کشتی سفید"، "روزی طولانی‌تر از صد سال" و "میدانگاه گور" است. آیتماتوف در سال ۱۹۶۳ برای "قصه‌های کوه‌ها و استپ‌ها" (مجموعه‌ای شامل "جمیله"، "معلم اول" و "بدرود گلساری!") جایزه لنین را دریافت کرد و بعداً جایزه
گلساری!") جایزه لنین را دریافت کرد و بعداً جایزه دولتی را برای "بدرود گلساری!" به دست آورد. هنر آیتماتوف توسط تحسین‌کنندگانش ستایش می‌شد. حتی منتقدان آیتماتوف هم به کیفیت بالای رمان‌های او اشاره می‌کردند. آثار آیتماتوف عناصری دارد که مختص فرایند خلاقیت اوست. او در آثار خود از فولکلور استفاده می‌کرد، اما نه به معنای باستانی آن. بلکه سعی می‌کرد داستان‌های شفاهی را در بافت زندگی معاصر بازآفرینی و ترکیب کند. این موضوع در کارهای او بسیار رایج است؛ تقریباً در هر داستانی به یک افسانه، یک اسطوره یا یک داستان
هر داستانی به یک افسانه، یک اسطوره یا یک داستان عامیانه اشاره می‌کند. در «روزی طولانی‌تر از صد سال»، یک افسانه شاعرانه در مورد یک اسیر جوان که به یک «مانقورت» تبدیل می‌شود، به عنوان یک تمثیل غم‌انگیز عمل می‌کند و به یک بیان نمادین مهم از فلسفه رمان تبدیل می‌شود. آثار او همچنین به تغییر قرقیزستان از امپراتوری روسیه به جمهوری اتحاد جماهیر شوروی و زندگی مردم آن در طول این تغییر می‌پردازد. این موضوع در یکی از آثار او به نام "خداحافظ گلساری!" مشهود است. اگرچه این داستان کوتاه به ایده دوستی و وفاداری بین یک مرد
داستان کوتاه به ایده دوستی و وفاداری بین یک مرد و اسب نریان او می‌پردازد، اما همچنین به عنوان یک تمثیل غم‌انگیز از دولت سیاسی و اتحاد جماهیر شوروی عمل می‌کند. این کتاب از طریق شخصیت اصلی داستان، به بررسی فقدان و اندوهی می‌پردازد که بسیاری از قرقیزها با آن روبرو بودند. جنبه دوم نوشته‌های آیتماتوف، نزدیکی نهایی او به «برادران کوچک» ما، یعنی حیوانات است، زیرا زندگی آنها و ما صمیمانه و جدایی‌ناپذیر به هم مرتبط هستند. دو شخصیت اصلی "بدرود گلساری!" یک مرد و اسب نریان او هستند. یک شتر نقش برجسته‌ای در «روزی
اسب نریان او هستند. یک شتر نقش برجسته‌ای در «روزی طولانی‌تر از صد سال» ایفا می‌کند. یکی از چرخش‌های کلیدی رمان که سرنوشت شخصیت اصلی را تعیین می‌کند، از طریق داستان جفت‌گیری و شورش شتر روایت می‌شود. «میدانگاه گور» با داستان یک گله گرگ و گرگ ماده بزرگ اَکبارا و توله‌اش شروع می‌شود و به پایان می‌رسد. زندگی انسان‌ها وارد روایت می‌شود اما با زندگی گرگ‌ها در هم می‌آمیزد. برخی از داستان‌های او فیلمبرداری شد، مانند «معلم اول» در سال ۱۹۶۵، «جمیله» در سال ۱۹۶۹ و «روسری قرمز» (۱۹۷۰) به عنوان «دختری با روسری قرمز»
قرمز» (۱۹۷۰) به عنوان «دختری با روسری قرمز» (۱۹۷۸). مانند بسیاری از قرقیزهای تحصیل‌کرده، آیتماتوف به زبان قرقیزی و روسی مسلط بود. همان‌طور که او در یکی از مصاحبه‌های خود توضیح داد، زبان روسی به اندازه قرقیزی برای او زبان مادری بود. او بیشتر آثار اولیه خود را به زبان قرقیزی نوشت. برخی از این آثار را بعداً خودش به روسی ترجمه کرد، در حالی که برخی دیگر توسط مترجمان دیگر به روسی ترجمه شدند. از سال ۱۹۶۶ به زبان روسی می‌نوشت.