payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پشت سر گذاشته می‌شد. وویجر ۲ با فاصلهٔ ۱۰۲/۷ واحد نجومی از خورشید (۳٬۱۵۰ میلیون کیلومتر) در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۳ به‌همراه [وویجر ۱]، پایونیر ۱۰ و پایونیر ۱۱ از دورترین ساخته‌های دست بشر در فضا محسوب می‌شود. وویجر ۲ بخشی از برنامهٔ وویجر بود که به همراه فضاپیمای خواهرش وویجر ۱ اجرا شد؛ که مأموریتش بررسی و مکان‌یابی مرزهای منظومهٔ شمسی شامل کمربند کویپر، هلیوسفر و فضای میان‌ستاره‌ای است. این فضاپیما نخستین فضاناوی بود که از سیاره‌های غول یخی؛ اورانوس و نپتون، دیدار کناری کرد. وویجر ۲ در ۲۹ ژوئن ۱۹۷۹ به
دیدار کناری کرد. وویجر ۲ در ۲۹ ژوئن ۱۹۷۹ به برجیس رسید و نیز در ۲۶ اوت ۱۹۸۱ از کنار کیوان و در ۲۶ ژانویه ۱۹۸۶ از کنار اورانوس گذر کرد. وُویجر ۲ در فاصلهٔ از خورشید، تا اواخر سال ۲۰۱۸، با سرعت ۱۵٫۳۴۱ متر بر ثانیه (۵۵٬۲۳۰ کیلومتر در ساعت) نسبت به خورشید، در حرکت است. با این سرعت برداری، وُویجر ۲ چهارمین از پنج فضاپیمایی است که برای رسیدن به سرعت گریز؛ که امکان ترک سامانه خورشیدی را به آن‌ها می‌دهد، برخوردار بوده‌اند. در دسامبر ۲۰۱۸ پروب رسماً گزارش داد که کاوشگر وُویجر ۲ هلیوسفر را بسوی فضای بین ستاره‌ای در
وُویجر ۲ هلیوسفر را بسوی فضای بین ستاره‌ای در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۸ ترک کرده و نخستین اندازه‌گیری مستقیم چگالی و دمای پلاسمای بین ستاره‌ای را گزارش کرده‌ است. محققان دانشگاه آیووا گزارش دادند که فضاپیمای ویجر ۲ وارد فضای میان ستاره‌ای شد، این منطقه یعنی فضای خارج از مرز حباب شکل تولید شده توسط بادهای خورشیدی. بدین ترتیب وویجر ۲ به دنبال خروج ویجر ۱ در سال ۲۰۱۲، به دومین شیء ساخته‌ شده توسط انسان تبدیل می‌شود که از تأثیرات خورشید ما خارج می‌شود. پیشینه. در سال‌های آغازین عصر فضا، اخترشناسان به این نتیجه
سال‌های آغازین عصر فضا، اخترشناسان به این نتیجه رسیدند که رخداد «هم‌گرایی دوره‌ای» سه‌گانهٔ سیاره‌های بیرونی منظومهٔ شمسی در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ رخ خواهد داد و در این فرصت استفاده از یک پروب به تنهایی برای بازدید از مشتری، زحل، اورانوس و نپتون؛ با بهره‌گیری از تکنیک جدید کمک گرانشی، امکان‌پذیر خواهد بود. ناسا شروع به کار روی برنامهٔ «تور بزرگ» کرد که در نهایت به پروژهٔ عظیمی تبدیل شد که شامل دو گروه مرکب از دو پروب بود که هر کدام یک گروه برای دیدار با مشتری، زحل و پلوتو، و نیز، از مشتری، اورانوس و نپتون
زحل و پلوتو، و نیز، از مشتری، اورانوس و نپتون داشتند. بنا بر آن طرح، این فضاپیما با سیستم‌های بیش از حد مقاومی طراحی و ساخته می‌شد تا بتواند انجام و اجرای تمامی تور را تضمین کند. در سال ۱۹۷۲، این مأموریت به دو فضاپیما مجهز به دو مارینر مشتری- زحل تقلیل یافت و در آن ادغام شد. برای پایین نگه داشتن هزینهٔ برنامه، مأموریت تنها محدود به پروازهای کناری با گذر از کنار مشتری و زحل شد، اما گزینهٔ «تور بزرگ» باز نگه داشته شد.: با پیشرفت برنامه، نام آن به وویجر تغییر یافت. مأموریت اصلی وویجر ۱ برای کشف مشتری، زحل، و
یافت. مأموریت اصلی وویجر ۱ برای کشف مشتری، زحل، و قمر زحل تیتان بود. وویجر ۲ همچنین برای پی‌گیری کاوش‌های مشتری و زحل بود، اما در مسیری که می‌توانست گزینهٔ هدایت شدن به ادامهٔ مأموریت به سوی اورانوس و نپتون، یا به تیتان به عنوان پشتیبانی برای مأموریت وویجر ۱ را هم داشته‌باشد؛ در صورت موفقیت‌آمیز بودن اهداف وویجر ۱، به وویجر ۲ مأموریت داده شود که پروب را به سوی اورانوس و نپتون هدایت کند. طراحی فضاپیما. طراحی. این فضاپیما که توسط آزمایشگاه پیش‌رانش جت (JPL) در ایالات متحده آمریکا ساخته شده‌بود، شامل ۱۶ موتور
ایالات متحده آمریکا ساخته شده‌بود، شامل ۱۶ موتور کوچک هیدرازین، پایدارکننده سه محوره، ژیروسکوپ و ابزارهای اندازه‌گیری سماوی (سنسور خورشید و دنبال‌کننده ستاره سهیل) برای جهت‌دهی آنتن بهره بالا به سمت زمین بود. این ابزارها به همراه تعداد دیگری از ابزارها و ۸ موتور کوچک پشتیبان جزئی از زیرسیستم کنترل وضعیت و اتصال (AACS) هستند. این فضاپیما همچنین شامل ۱۱ ابزار علمی دیگر جهت مطالعه و اندازه‌گیری اجرام سماوی در طی حرکت در فضا است. ارتباطات. با توجه به اینکه انگیزه ساخت این فضاپیما سفر به فضای بین ستاره‌ای بود،
ساخت این فضاپیما سفر به فضای بین ستاره‌ای بود، مجهز به یک آنتن ۳/۷ متری بهره بالا جهت تبادل اطلاعات با شبکه فضای عمیق بر روی زمین بود. ارتباطات بر روی باند S (طول موج حدود ۱۳ سانتی‌متر) و باند X (طول موج حدود ۳/۶ سانتی‌متر) با حداکثر سرعت 115.2kbits/sec در حوالی سیاره مشتری و کمتر از آن در فواصل دورتر به زمین برقرار می‌شد. اگر فضاپیما قادر به برقراری ارتباط با زمین نباشد، اطلاعات را تا سقف 64kbytes بر روی ضبط نوار دیجیتال (DTR) ذخیره می‌کند تا در فرصت بعدی به زمین ارسال کند. نیرو. کاوشگر "وُویجر ۲" با سه
به زمین ارسال کند. نیرو. کاوشگر "وُویجر ۲" با سه ژنراتور ترموالکتریک رادیوایزوتوپ (MHW RTG) چندصد واتی مجهز است. هر رادیو ایزوتوپ حرارتی (RTG) شامل ۲۴ استوانهٔ از کربن اکسید پلوتونیوم فشرده، است و حرارت کافی برای تولید حدود ۱۵۷ وات برق در مرحلهٔ پس از راه‌اندازی را فراهم می‌کند. در مجموع، RTGها فضاپیما را با ۴۷۰ وات انرژی الکتریکی، از هنگام راه‌اندازی فراهم می‌کنند (که تقریباً هر ۸۷٫۷ سال این مقدار نصف می‌شود) و ادامهٔ مأموریت را تا حداقل سال ۲۰۲۰ ممکن خواهند ساخت. راه‌اندازی و مسیر. پرتاب "وُویجر ۲" در ۲۰
ساخت. راه‌اندازی و مسیر. پرتاب "وُویجر ۲" در ۲۰ اوت ۱۹۷۷ توسط ناسا از مجتمع پرتاب فضایی ۴۱ در پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال، فلوریدا، از روی یک سامانه یک‌بارمصرف پرتاب تیتان IIIE/ سنتار (Centaur) پرتاب شد. دو هفته بعد، پروب همزاد آن وُویجر ۱ در تاریخ ۵ سپتامبر ۱۹۷۷ راه‌اندازی شد. با این حال، وُویجر ۱ پیش از "وُویجر ۲" به هر دو سیارهٔ مشتری و زحل رسید زیرا وُویجر ۲ به سوی مسیری طولانی‌تر و دایره‌ای پرتاب و راه‌اندازی شد. در لبهٔ فضای میان‌ستاره‌ای. وویجر ۲ هم‌اکنون بیش از ۱۲۰/۸ واحد نجومی (۱۸/۰۷ میلیارد
۲ هم‌اکنون بیش از ۱۲۰/۸ واحد نجومی (۱۸/۰۷ میلیارد کیلومتر) از زمین و ۱۲۱/۴ واحد نجومی (۱۸/۱۷ میلیارد کیلومتر) از خورشید فاصله دارد.
جزیره آلکاتراز جزیره کوچکی در خلیج سان‌فرانسیسکو در ایالات متحده آمریکا است که حدود دو کیلومتر با خشکی فاصله دارد. نخستین فرد اروپایی که توصیفی از این جزیره ارائه داده افسری اسپانیایی به نام خوان د آیالا است که در سال ۱۷۷۵ میلادی این جزیره را شناسایی و ثبت کرد. نام آلکاتراز از واژه پلیکان در زبان اسپانیایی گرفته شده‌است. جزیره آلکاتراز در سمت چپ مرکز خلیج سان‌فرانسیسکو در کالیفرنیا واقع شده‌است و تا سال‌ها پیش به عنوان یک محدوده نظامی شناخته می‌شد. پس از آن نیز امن‌ترین زندان در جهان به‌شمار می‌رفت. اما
آن نیز امن‌ترین زندان در جهان به‌شمار می‌رفت. اما امروزه این جزیره با نظارت سازمان پارک‌های ملی به مکانی تاریخی تبدیل شده و به عنوان بخشی از جاذبه‌های گردشگری این ایالت در معرض دید همگان قرار دارد. بازدیدکنندگان می‌توانند با استفاده از قایق به این جزیره که در فهرست مکان‌های تاریخی ملی قرار دارد، سفر کنند. تاریخچه. در دههٔ ۱۸۵۰ میلادی، تأسیساتی نظامی شامل یک قلعه به عنوان زندان نظامی به همراه تأسیساتی چون سربازخانه، اسلحه‌خانه و فانوس دریایی در این جزیره بنا شدند. این جزیره تا سال ۱۹۳۳ به عنوان یک زندان
بنا شدند. این جزیره تا سال ۱۹۳۳ به عنوان یک زندان نظامی کاربری داشت. آلکاتراز در اوت ۱۹۳۴ به زندان فدرال تبدیل شد و در این هنگام با ورود ۱۳۷ زندانی که عموماً قاتلین و سارقین بانک بودند فعالیت این زندان به عنوان زندان فدرال آغاز شد. کارکنان زندان در ابتدا ۱۵۵ نفر از افرادی آموزش‌دیده با توانایی‌های بالای بدنی و ذهنی بودند. این زندان برای ۲۹ سال محل نگهداری جنایتکاران حرفه‌ای و مشهور از جمله آل کاپون، رابرت استراد (معروف به پرنده‌باز آلکاتراز) و الوین کارپیس (با سابقه‌ترین زندانی آلکاتراز) بود. این جزیره به
(با سابقه‌ترین زندانی آلکاتراز) بود. این جزیره به علاوه، محل سکونت کارکنان زندان و خانواده‌های آنها نیز به‌شمار می‌رفت. امروزه همه ساله با حضور ساکنان جزیره در دومین هفته ماه اوت جشن سالگرد افتتاح زندان آلکاتراز برگزار می‌شود. تعطیلی زندان. در ۲۱ مارس ۱۹۶۳ به دستور رابرت اف. کندی این تبعیدگاه که حدود ۲۵۰ زندانی در آن اقامت داشتند برای همیشه تعطیل شد. (با این که این زندان با امنیت صد در صدی بود و تنها کسی که توانست از این جا فرار کند، هنگام رسیدن به خشکی در جا مرد). این اقدام علت‌های مختلفی داشت. از جمله
جا مرد). این اقدام علت‌های مختلفی داشت. از جمله بالا بودن هزینه اداره آن نسبت به دیگر زندان‌ها به طوری که هزینه نگهداری از هر زندانی در این زندان در حدود سه برابر سایر زندان‌ها بود. بنابراین مسلم بود که ساختن یک زندان جدید در خشکی آسان‌تر از پرداخت هزینه‌های سرسام‌آور آلکاتراز بود. همچنین تأثیر رطوبت و آب شور در طی نیم قرن منجر به فرسودگی شدید ساختمان‌ها و کاهش امنیت زندان شد. بطوریکه تا سال ۱۹۶۲ بیش از سه مورد فرار از زندان اتفاق افتاده بود. اشغال توسط بومیان آمریکا. در سال ۱۹۶۹ بومیان آمریکایی از قبایل
آمریکا. در سال ۱۹۶۹ بومیان آمریکایی از قبایل مختلف در حالی که خود را بومیان قبایل آمریکا نامیدند، این جزیره را اشغال کردند. هدف آنها از تحصن در جزیره درخواست تأسیس یک مرکز آموزشی–فرهنگی در آن جا بود و برای رسیدن به منظور خود به تخریب ساختمان‌های جزیره پرداختند. سرانجام پس از ۱۸ ماه دولت آمریکا آن‌ها را مجبور به ترک این ناحیه کرد، نتیجه این تحصن تأسیس یک حکومت جدید خودگردان بود. مهم‌ترین فرارها. در طول ۲۹ سال، هیچ فرار موفقی در این تبعیدگاه ثبت نشد و در همه تلاش‌هایی که انجام شد یا زندانیان هدف شلیک گلوله
تلاش‌هایی که انجام شد یا زندانیان هدف شلیک گلوله قرار گرفتند یا در آب‌های خلیج غرق شدند. از بین ۳۶ نفر زندانی که اقدام به فرار کردند، ۷ نفر با شلیک گلوله به قتل رسیدند، ۲ نفر غرق شدند، ۵ نفر مفقودالاثر شدند و بقیه دوباره توسط مأموران زندان دستگیر شدند. اما باید اشاره کرد که دو زندانی موفق به فرار از جزیره شدند. یکی در سال ۱۹۴۵ و دیگری در سال ۱۹۶۲ که هر دو دستگیر و به زندان برگردانده شدند. از دیگر فرارهای معروف می‌توان به سه زندانی یکی به نام فرانک لی موریس و دو برادر به نام‌های ناهای جان و کلارنس انگلین
و دو برادر به نام‌های ناهای جان و کلارنس انگلین اشاره کرد. آن‌ها در ۱۱ ژوئن ۱۹۶۲ از سلول‌های خود ناپدید شدند، داستان این فرار در فیلمی به نام "فرار از آلکاتراز" به تصویر کشیده شده‌است. با وجود شواهد اندکی که مبنی بر اثبات کشته شدن این سه تن یافته شد، آن‌ها را غرق شده فرض کرده و در فهرست گمشدگان قرار دادند. لینچ و ویدنر برادرزاده برادران انگلین کتابی نوشتند که در آن مدعی شدند از طریق خانواده‌ها و نامه‌ها ثابت می‌کنند آنها دستکم تا دهه ۱۹۹۰ زنده بودند. در این کتاب با مدارکی ثابت می‌کنند که خانواده انگلین
این کتاب با مدارکی ثابت می‌کنند که خانواده انگلین چندین نسل کشاورز بودند. به همین دلیل آنها پس از فرار به مکزیک رفته ازدواج کرده و مدتی بعد به برزیل نقل مکان کرده و در اعماق جنگ با روستائیان آنجا به کشاورزی مشغول شدند. همچنین آنها کارت پستالی برای خانواده خود فرستادند. در مقابل کارشناسان این ادعا را کذب می‌دانند. پلیس آمریکا می‌گوید محال است شما یک عمر با خلاف زندگی کرده باشید و پس از فرار پاک و منزه شوید. آن‌ها پیش از آلکاتراز هم از زندان فرار کرده بودند. ولی باز هم به رفتار مجرمانه ادامه می‌دادند.
ولی باز هم به رفتار مجرمانه ادامه می‌دادند. بازگشایی. در ۵ مه ۲۰۲۵ دونالد ترامپ اعلام کرد دستور بازسازی و باز گشایی آلکاتراز را صادر کرده است. ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت که به دولت دستور داده تا زندان مخوف آلکاتراز را بازگشایی کرده و توسعه دهد. در فرهنگ عمومی. از سال ۱۹۳۷ تاکنون آلکاتراز موضوع بسیاری از فیلم‌های سینمایی و آثار هنری بوده است. فیلم‌هایی چون "کتاب الی"، ""، "اگه می‌تونی منو بگیر"، "فرار از آلکاتراز" و "پرنده‌باز آلکاتراز" از نمونه آنها هستند. همچنین این جزیره به «صخره» نیز معروف
آنها هستند. همچنین این جزیره به «صخره» نیز معروف است. در سال ۱۹۹۶ فیلم "صخره" در رابطه با آلکاتراز ساخته شد. همچنین در مجموعه انیمیشن‌های "یو-گی-او" و چندین بازی ویدئویی مانند "سگ‌های نگهبان ۲" و بتل رویال بازی '، ' و "" به این زندان اشاره شده است. در چند کتاب و رمان ادبی نیز اشاراتی به آلکاتراز وجود دارد.
سایبرنایف نوعی تکنیک پرتودرمانی در فیزیک پزشکی است. سیستم‌های سایبرنایف از یک هدایتگر روبوتی بهره می‌برند و غالباً برای مداوای معضلاتی همانند غدد سرطانی استفاده می‌شوند. این سیستم‌ها که توسط دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۹۰ ابداع گردیدند به یک لیناک کوچک ۲۵۰MV برای عملیات پرتوزایی مجهزند. درمان سرطان با سایبرنایف. سایبرنایف جدیدترین روش درمان تومورهای سرطانی به صورت جراحی بسته می‌باشد و کاملاً می‌تواند جایگزینی برای عمل جراحی باز باشد با این تفاوت که درمان با این روش بدون درد، خونریزی و کمترین عوارض جانبی برای
روش بدون درد، خونریزی و کمترین عوارض جانبی برای بیماران سرطانی می‌باشد. علاوه بر این درصد موفقیت و نابود کردن تومورهای سرطانی با این روش بسیار بالاست. سایبر نایف روباتی است که که به روشی غیر تهاجمی و با هدف قرار دادن بسیار پر قدرت و دقیق تومورسرطانی یا غیر سرطانی، به پرتو درمانی می‌پردازد که جایگزین بسیار مناسبی برای عمل‌های جراحی برای خارج کردن تومور است. با استفاده ازعکسبرداری‌های لحظه ایی و دقت بالای این روبات هم‌اکنون پزشکان می‌توانند سرطان‌هایی را که هیچگاه تصور نمی‌شد قابل درمان یا در دسترس جراحان
هیچگاه تصور نمی‌شد قابل درمان یا در دسترس جراحان باشند را درمان کنند. سایبر نایف با بازوی روباتیک خود وبا پرتوهای هماهنگ وارسال آن از مسیرهای چندگانه محل دقیق تومور را هدف و تومور را نابود کند . به وسیله این روش درمان ، میزان عوارض جانبی کاهش پیدا می‌کند زیرا این دستگاه پرتوهای تابشی را به محل دقیق تومور می‌تاباند و از درگیر کردن بافت‌های سالم آن خودداری می‌شود. بنابراین استفاده از این روش برای درمان تومورهایی که در محل‌های بسیار حساس (مانند تومور مغزی یا تومور نخاع) بسیار مفید و حیاتی می‌باشد . به وسیلهٔ
نخاع) بسیار مفید و حیاتی می‌باشد . به وسیلهٔ بازوهای روباتیک سایبر نایف دیگر نیازی به استفاده از قالب سر و فیکس کردن سر بیمار در پرتو درمانی تومور مغزی نیست و این درمان را برای بیمار بدون درد خواهد کرد. به علاوه، تکنولوژی جدید سایبر نایف می‌تواند هدف‌های متحرک مانند سرطان شش و ریه را هم نابود کند. این دستگاه قابلیت تنظیم بر اساس حرکات مرتب سینه هنگام نفس کشیدن را دارد . این باعث می‌شود که دیگر نیازی به نگهداشتن نفس توسط بیمار نباشد و درمان با سرعت بیشتری پیش رود. بدون هیچ برش یا بیهوشی در طول درمان، اکثر
رود. بدون هیچ برش یا بیهوشی در طول درمان، اکثر بیماران می‌توانند پس از پایان جلسه درمان به زندگی عادی خود برگشته و به فعالیت روزانه خود بپردازند. نتیجه عمل به وسیله سایبر نایف در بسیاری ازغدد سرطانی بدن مخصوصاً مغز، نخاع، شش، کلیه ، پانکراس ، ستون فقرات و پروستات شگفت انگیز است و درصد بسیار بالایی از بیمارن هیچ گاه دیگربه بیمارستان بر نمی‌گردند . باید در نظر گرفت که سایبر نایف برای تمامی تومورهای سرطان قابل استفاده نمی‌باشد به عنوان مثال نمیتوان از سایبر نایف جهت درمان سرطان سینه یا کولون استفاده نمود.
نایف جهت درمان سرطان سینه یا کولون استفاده نمود. نحوه کلی درمان بوسیله سیستم روباتیک سایبر نایف. مرحله اول : بسته به نوع تومور سرطان از بیمار ام آر آی ویا سی تی اسکن تهیه می‌شود. مرحله دوم : اطلاعات سی تی اسکن و ام آر آی به سیستم کامپیوتری سایبر نایف جهت برنامه‌ریزی درمان داده می‌شود . نرم‌افزار پیشرفته این سیستم روباتیک به صورت بسیار دقیق برای نابود کردن تومور ، نوع ، مقدار و جهت تابش پرتو را برنامه‌ریزی می‌کند . در این مرحله با نظر متخصص مشخص میگردد چند جلسه برای درمان تومور کافی می‌باشد. مرحله سوم
چند جلسه برای درمان تومور کافی می‌باشد. مرحله سوم :بیمار به اتاق سایبر نایف انتقال پیدا کرده و بر روی تخت دراز میکشد و در حالی که ماسکی بر روی صورت دارد و به موسیقی گوش می‌کند و بدون درد مورد درمان قرار میگیرد. معولا هر دوره کمتر از 50 دقیقه به طول مینجامد و بیمار می‌تواند بعد از آن به محل اقامت خود بازگردد بسته به نوع تومور تعداد جلسات سایبر نایف مشخص می‌شود که به صورت معمول بین 3 تا 10جلسه خواهد بود هر چند در تومورهای پیشرفته جلسات بیشتری نیاز است. سایبرنایف در کشورهای متعددی همچون آمریکا، انگلستان،
در کشورهای متعددی همچون آمریکا، انگلستان، آلمان، ترکیه وجود دارد. بتازگی یک دستگاه سایبر نایف در یکی از مراکز درمانی شیراز کارگذاری و در حال بهره برداری می باشد.
"'دابو'دشت" یکی از بخش‌های شهرستان آمل در استان مازندران ایران است آمار بخش دابودشت: تقسیمات کشوری. این بخش شامل دو دهستان است:&lt;/small&gt; جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش دابودشت شهرستان آمل در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۹۴۷۸ نفر بوده‌است.
کَلَکِ مِدوسا یا قایق الواری مدوسا نام اثری است از تئودور ژریکو، نقاش و سنگتراش فرانسوی که چند تن از نجات‌یافتگان ناو جنگی مدوسا را بر روی تخته‌پاره‌ای در میان موج‌های خروشان خلیج آرگوین در سنگال امروزی (کرانه‌های غربی آفریقا) نشان می‌دهد. تئودور که یکی از پیشگامان جنبش رومانتیسیسم در اروپای غربی اواخر سده هجدهم میلادی بود، این رویداد را در ابعاد تقریباً ۵ در ۷ متر پس از موج اعتراضات و حرکت‌های سیاسی پس از غرق شدن کشتی مدوسا در فرانسه به تصویر کشید.خبر این رخداد که توسط همین تعداد از بازماندگان به اروپا و
رخداد که توسط همین تعداد از بازماندگان به اروپا و فرانسه رسید، رسوایی بزرگی برای دولت فرانسه به وجود آورد.بسیاری از منتقدان، عدم شایستگی ناخدای کشتی و تاخیر در عملیات نجات از سوی دولت مرکزی را باعث کشته شدن بیش از ۱۴۰ نفر از خدمه می‌دانستند که با گسترش اعتراضات در پاسخ به این رویداد به ظاهر ساده، نقطه عطفی در تاریخ فرانسه و رویگردانی از بهره‌کشی از سیاهان توسط این کشور شکل گرفت. این اثر هم‌اکنون در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «The Raft of the Medusa »، ویکی‌پدیای
ویکی‌پدیا، «The Raft of the Medusa »، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۱).
دانشگاه قاهره (در عربی: جامعة القاهرة، در انگلیسی: Cairo University) نام مهم‌ترین دانشگاه مدرن در کشور مصر است. این دانشگاه در ۲۱ دسامبر ۱۹۰۸ تأسیس شد با این حال، روند انتقال دانشکده‌های پراکنده آن از قاهره به پردیس فعلی در گیزه در اکتبر ۱۹۲۹ با دانشکده هنر آغاز شد. این دانشگاه دومین دانشگاه قدیمی مصر پس از دانشگاه الازهر و دارای ۲۰ دانشکده و حدود ۱۵۵ هزار دانشجو است. تاریخچه. این دانشگاه در تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۹۰۸ با عنوان دانشگاه مصر توسط کمیته‌ای مردمی با حمایت‌های سلطنتی تأسیس و تأمین شد. در سال ۱۹۲۵ در
حمایت‌های سلطنتی تأسیس و تأمین شد. در سال ۱۹۲۵ در زمان پادشاهی ملک فؤاد به یک نهاد دولتی تبدیل شد و در سال ۱۹۴۰، چهار سال پس از مرگ وی، دانشگاه مصر به افتخار او به دانشگاه پادشاه فؤاد اول تغییر نام داد. در پی انقلاب ۱۹۵۲ مصر، این نام نیز تغییر یافت و این دانشگاه از آن تاریخ تاکنون دانشگاه قاهره نامیده می‌شود.
چهاربُره روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی این شهرستان قرار دارد. مرکز دهستان گودرزی. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت چهار بره در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰۴۵ نفر بوده‌است که از این میان ۵۵۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۲۹۰ خانوار دارد.
دانشگاه جرج میسون یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در فرفکس واقع در ایالت ویرجینیا آمریکا است که در سال ۱۹۴۹ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/George_Mason_University
قائدطاهر روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد.قائدطاهر در لری کاتار Katar نامیده می‌شود. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت قائد طاهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۶۷۷ نفر بوده‌است که از این میان ۸۱۸ نفر مرد و ۸۵۹ نفر زن بوده‌اند. این روستا ۵۴۵ خانوار دارد.
نگارستان ملی هنر آمریکا تأسیس ۱۹۳۷، یکی از مشهورترین مراکز فرهنگی ایالات متحده آمریکا است. این موزه در شهر واشنگتن دی سی در آمریکا قرار دارد. تاریخچه. در سال ۱۹۲۹ میلادی، لوئیزین هاومایر، حدود ۲۰۰۰ تابلوی غالبا در شیوهٔ امپرسیونیسم از مجموعهٔ پرارزشش را به نگارخانه ملی هنر در واشینگتن دی. سی اهدا کرد.
کَرکیخان روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت کرکی‌خان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۶۴۸ نفر بوده‌است که از این میان ۸۲۰ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۵۴۰ خانوار دارد.
ماربورگ (به آلمانی: Marburg)، شهری در مرکز بخش ماربورگ بیدنکپف در شمال ایالت هسن آلمان است. این شهر بر روی رود لان واقع شده و از قرن ۱۲ میلادی به عنوان یک شهر شناخته می‌شود. این شهر با شهرکرد در ایران، پیمان خواهرخواندگی دارند. جمعیت. براساس تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۵ صورت گرفت این شهر ۷۳٬۸۳۶ نفر جمعیت دارد. بر اساس اطلاعات وب سایت دانشگاه ماربورگ و پر دانشجوترین شهرهای آلمان این شهر بیش از ۸۰۰۰۰ نفر جمعیت دارد. دانشگاه. دانشگاه فلیپس ماربورگ قدیمی‌ترین دانشگاه پروتستان جهان هست که هنوز وجود دارد و در سال ۱۵۲۷
پروتستان جهان هست که هنوز وجود دارد و در سال ۱۵۲۷ میلادی بنانهاده شده‌است توسط فیلیپ۱ کنتی از هسن (به آلمانی: ) تأسیس شده‌است. با داشتن بیش از ۲۵۰۰۰ هزار دانشجو به عنوان شهر دانشجویی هم شناخته می‌شود؛ و بر اساس تحقیقی در سال تحصیلی ۲۰۱۸–۲۰۱۹ با نسبت ۳۲ درصد دانشجو به کل شهروندان در جایگاه ششم از نظر تعداد دانشجو به شهروند قرار گرفته‌است.
تاک درخت که در لری سیلاخوری بیشتر با عنوان تَک‌درخت شناخته می‌شود روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. این روستا دارای چشمه‌سار و بیشه‌های متعدد است که از گردشگاه‌های محلی ناحیه به حساب می‌آیند. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت تک درخت در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۲ نفر بوده‌است که از این میان ۱۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۷ خانوار دارد.
توده‌زن روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد . جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت تیزه زن در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۰۳۳ نفر بوده است که از این میان ۱۱۱۵ نفر مرد و بقیه زن بوده اند. این روستا ۴۹۱ خانوار دارد. مردم روستا از طوایف اصیل استان لرستان همچون : صارمی ، صارمُ الممالک ، گودرزی ، امرایی ، کولیوند و سادات حسینی می باشند .( طوایفی همچون: عباس میرزا ،نظربیک، عَبدَلی ، زینَل،امرایی و ... ) فامیلی اکثر مردم روستا صارمی می
و ... ) فامیلی اکثر مردم روستا صارمی می باشد .
برکت‌آباد روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. دارای مردمانی مهمانواز و خونگرم میباشد. شغل اکثر آنها باغداری و دامپروری میباشد.این روستا دارای باغات پر ثمر سیب و هلو و گردو و... میباشد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت برکت آباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۸۱۷ نفر بوده‌است که از این میان ۴۲۰ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۲۰۳ خانوار دارد. این روستا درگویش محلی (پرکک) تلفظ می‌شود.
موزه ملی سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا یکی از مراکز فرهنگی ایالات متحده آمریکا است. شعبه مرکزی این موزه سرخ‌پوستان آمریکایی در شهر واشینگتن دی سی در آمریکا قرار دارد. این مرکز متعلق به مؤسسه اسمیتسونین است. توضیحات کلی. موزه ملی سرخپوستان آمریکا سه نوع امکان را فراهم کرده‌است. این موزه در مرکز ملی واشینگتن دی سی، گالری‌های نمایشگاهی و فضاهایی برای نمایش آثار، سخنرانی‌ها و سمینارها، تحقیقات و آموزش ارائه می‌دهد. مرکز جورج گستاو هیه (GGHC) در شهر نیویورک، نمایشگاه‌ها، تحقیقات، فعالیت‌های آموزشی و برنامه‌های
تحقیقات، فعالیت‌های آموزشی و برنامه‌های هنری را برگزار می‌کند. مرکز منابع فرهنگی (CRC) در سویتلند، مریلند، کلکسیون‌های موزه‌ها را به همراه برنامه‌های نگهداری، بازگرداندن کالا به کشور مبدأ و تصویربرداری دیجیتال و امکانات تحقیقاتی ارائه می‌دهد. فعالیت‌های موزه ملی سرخپوستان آمریکا که اغلب به‌عنوان موزه چهارم نامیده می‌شود، شامل وب‌سایت، نمایشگاه‌های مسافرتی و برنامه‌های اجتماعی است. مجموعه‌های موزه ملی سرخپوستان آمریکا. موزه ملی سرخپوستان آمریکا (NMAI) یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنر و مصنوعات بومی آمریکایی
بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنر و مصنوعات بومی آمریکایی در جهان است – که تقریباً ۲۶۶۰۰۰ کاتالوگ (۸۲۵۰۰۰ آیتم) که بیش از ۱۲۰۰۰ سال قدمت دارد و بیش از ۱۲۰۰ فرهنگ بومی در سراسر آمریکا را شامل می‌شود. این مجموعه شامل آثار زیبایی‌شناسی، مذهبی و تاریخی و همچنین کلکسیون مصنوعات مورد استفاده روزمره می‌باشد. این مجموعه شامل تمام مناطق فرهنگی عمده نیمکره غربی است که تقریباً تمام قبایل در ایالات متحده، اکثر کانادایی‌ها و تعداد قابل‌توجهی از فرهنگ‌های آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی و کارائیب را تشکیل می‌دهند. تقریباً ۶۸ درصد
جنوبی و کارائیب را تشکیل می‌دهند. تقریباً ۶۸ درصد از مجموعه اجسام از ایالات متحده، ۳٫۵ درصد از کانادا، ۱۰ درصد از مکزیک و آمریکای مرکزی، ۱۱ درصد از آمریکای جنوبی و ۶ درصد از کارائیب است. به‌طورکلی ۵۵ درصد از مجموعه‌ها باستان‌شناسی، ۴۳ درصد قوم‌نگاری و ۲ درصد هنر مدرن و معاصر است.
"'خِشتیانَک(ترکون)" Kheshtianak روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. خشتیانک سراب‌ها و نهرهای متعددی دارد و دارای باغ‌ها و بیشه‌زارهایی است که آن را به یکی از مراکز گردشگری طبیعی شهرستان بروجرد تبدیل کرده‌است. دسترسی به خشتیانک از مسیر بروجرد - ملایر قبل از اشترینان امکانپذیر است.در میان روستاهای بروجرد، مردان خشتیانک به دلیری و جوانمردی معروفند. همچنین مردم روستای خشتیاک در جنگ تحمیلی با رژیم بعث عراق بیش ۳۸ شهید تقدیم کشور
تحمیلی با رژیم بعث عراق بیش ۳۸ شهید تقدیم کشور نموده است که با توجه به جمعیت روستا آمار بسیار بالا و به نوع خود عجیبی محسوب می گردد. خاک خشتیانک بسیار حاصلخیز است،و در سال‌های اخیر مردم به باغداری روی اورده اند. آب و هوای خشتیانک فوق العاده بوده و از سالیان دور تاکنون میزبان گردشگران و مسافران زیادی بوده است در سال های اخیر به دلیل مشکلات اشتغال جوانان تعداد بسیار زیادی از اهالی روستا تصمیم به مهاجرت به سمت شهر و استان های دیگر گرفته اند که این امر موجب کاهش جمعیت جوان روستا گردیده است. جمعیت. بنابر
کاهش جمعیت جوان روستا گردیده است. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت خشتیانک در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۷۵ نفر بوده‌است که از این میان ۳۲۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۷۳ خانوار دارد.
کفشگران، روستایی از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان ایران است. این روستا که در لری به آن کِوش که‌رو گفته می‌شود، در بخش اشترینان قرار دارد. این روستا یکی از روستاهای دهستان گودرزی است. در این روستا کشاورزی و دامداری بسیار رونق دارد. این روستا شامل تیره هایی از طوایف امیر، بیمی وممیونداست. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۳۴ نفر (۳۵۶خانوار) بوده‌است.
جعفرآباد روستایی از توابع بخش اشترینان شهرستان بروجرد در استان لرستان ایران میباشد که مردمی خونگرم ، مهماندوست ، مذهبی وصمیمی دارد سرزمینی پهناور در کنار رودخانه خرچنگ رود که از کرخه سرچشمه میگیرد.اکثر مردمان جعفرآباد در عرصه حمل و نقل فعالیت میکنند. و کشاورزی و دامپروری در این روستا رونق زیادی ندارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت جعفرآباد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۲۸۲ نفر بوده‌است که از این میان ۱۱۹۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۷۳۵ خانوار دارد.
بَرده‌سَره روستایی از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان بردسره در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این روستا در سال ۱۳۹۵ برابر با ۷۱۴ نفر بوده است که از این میان ۳۸۹ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۳۲۵ خانوار دارد.