payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ملکه ویکتوریا امپراتور بریتانیا به هند دعوت شد. در آن دوران نمایندهٔ مخصوص ملکه که از طرف حکومت بریتانیا تعیین می‌شد، بر هند فرمانروایی می‌کرد، و یک هیئت (اجرائی) مرکب از افراد عالی‌رتبهٔ دولت بریتانیا او را راهنمایی می‌کردند. به تدریج عده‌ای از رهبران هندی در سال ۱۸۸۴ دستجات و سازمان‌های ملی را تشکیل دادند که هدف اصلی آنان رسیدن به استقلال تام بود. در سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۵، دولت بریتانیا ناچار شد که ادارهٔ بعضی از امور کشور را به مردم هند واگذار نماید. در این هنگام بود که رهبر بزرگ جنبش استقلال هند،
در این هنگام بود که رهبر بزرگ جنبش استقلال هند، ماهاتما گاندی قیام کرد و علیه استبداد بریتانیا به مبارزه پرداخت، اگرچه «گاندی» با یارانش چند مرتبه زندانی شد ولی باز به مبارزات خود ادامه داد تا در سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳ دولت بریتانیا زعمای هند را به کنفرانس میزگرد دعوت نمود، لکن از مذاکرات آن کنفرانس نتیجه به دست نیامد. در آغاز جنگ دوم جهانی فرمانروایان بریتانیا در هند حکومت نظامی اعلام کردند و در حدود دو میلیون هندی را به سربازی دعوت نمودند و آن‌ها را به جبههٔ جنگ فرستادند. پس از تجاوز ارتش ژاپن در سال ۱۹۴۲ به
فرستادند. پس از تجاوز ارتش ژاپن در سال ۱۹۴۲ به کشورهای سیام و مالایا و برمه، اختلاف شدیدی در میان سران هند و سران مسلمانان هند که رهبر آن‌ها محمدعلی جناح بود به وجود آمد. قصد مسلمانان این بود که کشوری مرکب از مناطق مسلمان هند تشکیل دهند. در آن هنگام که حزب کارگر (بریتانیا) حکومت را به دست گرفت و هیئت وزیران خود را تشکیل داد، حکومت بریتانیا قوانینی وضع نمود که به‌موجب آن به هند و سیلان و پاکستان استقلال داده شد. در ماه اوت ۱۹۴۷ م. آخرین سرباز بریتانیایی خاک هند را ترک گفت، و در تاریخ ژانویهٔ ۱۹۵۰ هند حکومت
هند را ترک گفت، و در تاریخ ژانویهٔ ۱۹۵۰ هند حکومت جمهوری مستقل خود را اعلام نمود و به عضویت اتحادیهٔ کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا درآمد. دوران پس از استقلال. هند در تاریخ ۱۹۵۲ برنامه‌های پنجسالهٔ خود را برای عمران و آبادانی شروع کرد، ولی روابط آن کشور با همسایهٔ خود پاکستان بر سر مسئلهٔ کشمیر رو به وخامت نهاد و همچنین با کشور چین در مسائل مرزی اختلاف نظر پیدا کرد. البته پس از آنکه چین در تاریخ ۱۹۵۹ بر تبت مستولی شد و تجاوزات مرزی خود را به خاک هند آغاز کرد، ناحیهٔ ماکماهون خط مرزی بین چین و هند شد. در
کرد، ناحیهٔ ماکماهون خط مرزی بین چین و هند شد. در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۹۶۱ م. هند همسایهٔ خود را به تجاوزهای پیاپی به پادگان‌های نظامی متهم ساخت و در تاریخ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۱ نیروهای هند مستعمرات پرتغال را که شامل «داماو» و «جوا» و «دیو» واقع در ساحل غربی بود، به تصرف درآوردند. سپس در تاریخ اکتبر ۱۹۶۲ نیروهای چین به مرکز «لونجو» حمله کردند و مناطق شمال شرقی هند را اشغال نمودند و با نیروهای هند به زد و خورد پرداختند. نیروهای هند در این جنگ آسیب دیدند، و چون در برابر سربازان چین تاب نیاوردند عقب‌نشینی کردند و منطقهٔ
سربازان چین تاب نیاوردند عقب‌نشینی کردند و منطقهٔ لاداخ واقع در شمال شرقی و قسمت‌های دیگر مرزی تبت در نواحی شمال شرقی به تصرف نیروهای چین درآمد، و سربازان هند به‌طرف «نامکاشو» واقع در جنوب «ماکماهون» عقب نشستند؛ و همچنین پادگان‌های دیگری در نزدیک مرز کشمیر را تخلیه نمودند. ارتش هند بار دیگر به پیشروی خود ادامه داد و سه مرکز مهم دیگر را در نوار مرزی اشغال نمود. در نوامبر ۱۹۶۲ کریشنامنون که وزیر جنگ هند بود از منصب خود استعفا کرد، و جواهر لعل نهرو نخست‌وزیر وقت شخصاً پست وزارت جنگ را به عهده گرفت. در هفتم
وقت شخصاً پست وزارت جنگ را به عهده گرفت. در هفتم نوامبر نیروهای چین مجدداً به اراضی هند تجاوز نمودند. در این هنگام بود که حکومت هند از کشورهای بریتانیا و ایالات متحده آمریکا و کانادا تقاضای کمک کرد که مقدار لازمی اسلحه و هواپیمای جدید به آن کشور بدهند. دولتهای مذکور درخواست هند را پذیرفتند. در ۱۶ نوامبر دولت چین حملات نظامی را دوباره به مرزهای هند آغاز کرد و خط دفاعی هند را در جبههٔ شرقی کوه‌های «هیمالایا» منهدم ساخت؛ و در ۱۹ نوامبر سربازان چین در طول ۳۵ کیلومتر به داخل خاک هند در امتداد رودخانهٔ «لوهیت»
به داخل خاک هند در امتداد رودخانهٔ «لوهیت» به‌طرف دشت‌های «آسام» پیشروی کردند. در بیستم نوامبر دولت چین قرارداد آتش‌بس را در سرتاسر مرزهای هند و چین اعلام کرد و تعهد کرد که نیروهای خود را تا اول دسامبر به داخل خاک چین در بیست‌کیلومتری خط مرزی که قبلاً آن را اشغال کرده بود، فراخواند و پیشنهاد کرد که منطقه‌ای غیرنظامی به فاصلهٔ بیست کیلومتر در بین دو کشور به وجود بیاید تا زمینه برای مذاکرات دو کشور در مورد اختلافات موجود فراهم شود. هند در این مذاکرات اصرار داشت که نیروهای چین به مواضعی که در ۸ سپتامبر در آن
که نیروهای چین به مواضعی که در ۸ سپتامبر در آن متمرکز بودند، عقب‌نشینی کنند. در ۲۶ نوامبر هند پیشنهادهای چین را در مورد آتش‌بس رد کرد، و روز بعد قرارداد کمک‌های نظامی را با دولت بریتانیا امضاء کرد. روز دهم دسامبر ۱۹۶۲ کنفرانس کلمبو به منظور رفع اختلافات مرزی دو کشور چین و هند تشکیل شد. اختلافات مرزی دولت هند با پاکستان در منطقهٔ کشمیر هنوز برطرف نشده و یکی از نگرانی‌های قابل‌توجه جهان سیاست است.
روزنامه‌نگار کسی است که در مطبوعات، رادیو، تلویزیون و اینترنت مشغول به تولید و مدیریت محتوی است و اگرچه نامش از واژه "روزنامه" به وجود آمده اما نه تنها وظایفش محدود به فعالیت در روزنامه‌ها نیست، بلکه بیشتر فعالیت‌های امروزی‌اش شامل تولید محتوا در تلویزیون و اینترنت است. گرچه برخی به غلط تصور می‌کنند که روزنامه‌نگار همان خبرنگار رسانه کاغذی است اما این موضوع اشتباه است؛ زیرا روزنامه‌نگاری یک حرفه گسترده‌تر در تمامی رسانه‌های چاپی یا دیجیتال است که خبرنگاری فقط یکی از حوزه‌های آن را تشکیل می‌دهد و حوزه‌های
فقط یکی از حوزه‌های آن را تشکیل می‌دهد و حوزه‌های دیگری هم هستند که جزو شاخه‌های حرفه روزنامه‌نگاری محسوب می‌شوند. روزنامه‌نگاری یک حرفه مشترک میان بسیاری از فعالان رسانه‌ای مانند خبرنگاران، گزارشگران، منتقدان فیلم، بسیاری از سازندگان فیلم مستند و بیشتر تولیدکنندگان محتوا است؛ برای مثال، روزنامه‌نگار ممکن است گزارشگر یا ستون‌نویس، دبیر یا سردبیر باشد ولی خبرنگار نباشد. وجه اشتراک روزنامه‌نگاران این است که همگی آنها با هدف اطلاع‌رسانی و افزایش آگاهی جامعه، به تولید و توزیع مطالب و محتواهای واقعیت‌محور
به تولید و توزیع مطالب و محتواهای واقعیت‌محور دربارهٔ حقیقت‌های جامعه و موضوعات روز می‌پردازند؛ این موضوعات شامل اخبار، رویدادها، ایده‌ها، تحلیل‌ها، افراد، آثار هنری و موارد دیگر نیز می‌شوند. روزنامه‌نگار پس از گذراندن دورهٔ آموزش تخصصی و با توجه به مسئولیت اجتماعی، وظیفه به‌دست آوردن، آماده کردن، گردآوری و سامان دادن اخبار یا اطلاعات روز و انتقال آن‌ها را با وسایل ارتباط جمعی (مطبوعات، رادیو، تلویزیون، خبرگزاری و اینترنت) به مخاطبان بر عهده دارد. بنابر اعلامیه سازمان یونسکو، روزنامه‌نگاران باید کوشش کنند
سازمان یونسکو، روزنامه‌نگاران باید کوشش کنند اخباری که در اختیار عموم می‌گذارند، درست، دقیق و معتبر باشد و در درستی اخباری که به دست می‌آورند، پژوهش و اندیشه کنند. روزنامه‌نگاران نباید حقیقتی را عمداً تحریف یا خراب کنند و نیز نباید هیچ‌گونه مطلبی را از دید مردم پنهان نگهدارند. خبرنگاری. خبرنگاری یکی از شاخه‌های مهم حرفه روزنامه‌نگاری است. اگرچه برخی تمام فعالان رسانه‌ای در رسانه‌های چاپی و کاغذی را روزنامه‌نگار و تمام فعالان رسانه‌ای در رسانه‌های دیجیتال را خبرنگار در نظر می‌گیرند و فکر می‌کنند منظور از
را خبرنگار در نظر می‌گیرند و فکر می‌کنند منظور از روزنامه‌نگاری، فقط فعالیت در روزنامه است اما علاوه بر عدم محدودیت روزنامه‌نگاری به روزنامه‌ها، حوزه خبر و خبرنگاری تنها یکی از حوزه‌ها و فعالیت‌های حرفه روزنامه‌نگاری است. عنوان خبرنگار تنها به روزنامه‌نگارانی گفته می‌شود که فقط بر گزارش اخبار تمرکز دارند و به تحلیل اخبار یا سایر مطالب غیر خبری نمی‌پردازند؛ ضمناً، روزنامه‌نگاران خبرنگار معمولاً در مکانی خاص که محل وقوع خبر است، حضور دارند و گزارش خبری تهیه می‌کنند؛ بنابراین، تمام خبرنگاران روزنامه‌نگار
می‌کنند؛ بنابراین، تمام خبرنگاران روزنامه‌نگار هستند اما تمام روزنامه‌نگاران الزاماً خبرنگار نیستند و ممکن است در سایر حوزه‌های روزنامه‌نگاری فعال باشند؛ برای مثال، روزنامه‌نگار ممکن است روزنامه‌نگار تحقیقی باشد و به تحقیق دربارهٔ موضوعاتی بپردازد که شاید حتی جزو اخبار به‌شمار نیاید یا روزنامه‌نگار موسیقی باشد و به تولید محتواهای تحلیلی و انتقادی دربارهٔ آثار هنری جهان موسیقی بپردازد.
حکمت انسانی یا آنتروپوسوفی علم شناسایی طبیعت و ماهیت انسانی است. پیرامون واژه. حکمت انسانی واژه‌ایست که برای آنتروپوسوفی واژهٔ آنتروپوسوفی از ریشهٔ یونانی «آنتروفوس»(antrophos) به معنای انسان و «سوفیا»(sophia) به معنای حکمت می‌باشد. در آلمانی آن را Anthroposophie و در انگلیسی anthroposophy می‌نویسند. پیشینه. نخست ایگناتس تروکسلر (۱۸۲۸) Ignaz Troxler آن را به جای شناخت و معرفت انسانی بکار برد و امروزه مفهومی است که برای آموزهٔ آنتروپوسوفیک انسان، که رودولف اشتاینر Rodulf Steiner آن را بنیاد نهاد، بکار گرفته
Rodulf Steiner آن را بنیاد نهاد، بکار گرفته می‌شود. مفهوم و روشن‌سازی. اشتاینر در اثر خود بنام «فلسفه‌ٔ آزادی» (۱۸۹۴) تلاش انسان برای کسب شناخت را کنش فکری او در جهان می‌شناساند، زیرا «انسان در آزادی» از راه کنش نفسانی ادراک، مفهوم و به تبع آن جهان ایده‌ها را می‌افزاید و با این کار واقعیت جهانی را در کلیت خود می‌آفریند. اشتاینر انسان را در این کنش نفسانی، به «جهان معنوی» پیوسته می‌بیند. آموزهٔ نفس او انسان را چون یگانگی جسم و جان و خرد در یک ساختار و ترکیب هفت گانهٔ متمایز می‌داند. به زعم او انسان «گونه‌ای
گانهٔ متمایز می‌داند. به زعم او انسان «گونه‌ای برای خود است»، و «من» او که فراتر از زایش و مرگش ادامه می‌یابد، به صورت زندگی مکرر زمینی تجسد پیدا می‌کند. او بدین سبب یکی از تکالیف مرکزی انسان را در تکامل تدریجی از تجسدی به تجسد دیگر می‌داند، که انسان می‌باید طی آن با دیدن جهان‌های معنوی و فراحسی، اندام‌های دیگر نفس را به کار گیرد و از این راه به معنای تکامل کل جهان بدل شود. اشتاینر حکمت انسانی را اینگونه بیان می‌کند: حکمت انسانی و مسیح‌شناسی. اشتاینر حکمت انسانی را پاسخ روزآمدی به عصر علوم طبیعی و
حکمت انسانی را پاسخ روزآمدی به عصر علوم طبیعی و ماتریالیسم می‌دید که درون‌مایهٔ اصلی حکمت انسانی را مسیح‌شناسی احیاء شده تشکیل می‌دهد. اشتاینر توضیح می‌دهد، که ذات مسیحایی در پیکر عیسی کاملاً به صورت انسان درآمد، تا زندگی زمینی را بار دیگر از سیر قهقرائی‌اش برهاند. بواسطهٔ این رویداد، که اشتاینر آن را کانون تاریخ جهان می‌داند، برای انسان روشن شده‌است، که راه بسوی «مسیح» را در «من» خود بیابد، تا از آن راه «من شناسی» (یا خودشناسی) به مسیح‌شناسی تبدیل شود. مسیح به منزلهٔ «من جهان» با زندگی عیسی برای من انسانی
به منزلهٔ «من جهان» با زندگی عیسی برای من انسانی تجربه پذیر می‌گردد. تکامل جهان در پی تطبیق دادن «من انسان» بر مسیح است. گسترش و اثرگذاری. امروزه با بسط جهانی جنبش آنتروپوسوفیک، آرای اشتاینر به‌طور مشخص تأثیر داشته‌است و آن را از جمله در نظام آموزشی مدارس والدورف، در کشاورزی، در پزشکی و روش‌های درمانی و در هنر و حتی معماری شاهدیم.
دروازه هند (Gateway of India)در شهر مومبای یا بمبئی نام طاق نصرتی است که بریتانیایی‌ها آن را بنا نهاده‌اند. این طاق در منطقهٔ «کُّلابه» در جنوب شهر بمبئی و در مدخل بندرگاه (أپولوبندر) و در کنار دریا واقع است. ارتفاع این بنا ۲۶ متر است. این بنا از نادر آثار تاریخی‌ای است که به مناسبت یک رویداد، برای پذیرایی از میهمان ساخته شده‌است. دروازه هندوستان یک طاق نصرت باشکوهی است که به مناسبت دیدار شاه جرج پنجم و شهبانو مری بریتانیا از هند ساخته شده بود. این دروازه عظیم که احداث آن سال ۱۹۴۷ میلادی پایان یافت، بیشتر
که احداث آن سال ۱۹۴۷ میلادی پایان یافت، بیشتر نقش سنگ قبر سلطه بریتانیا بر هند را ایفا کرد. در همان سال بود که ملوانان بریتانیایی از زیر همین دروازه زیبا رد شدند، سوار کشتی‌هایشان شدند و برای همیشه هندوستان را به مقصد انگلیس ترک کردند. جنس دروازه هندوستان بازالت یا نوعی سنگ آتش‌زنه زرد رنگ است که روی آن شبکه‌کاری شده‌است. آن حالت دروازه‌های یک کاخ مجلل را دارد، با چهار منار کوچک در چهار ضلع آن. بر تخته سنگ بزرگی که بر سر در طاق دروازه هند قرار دارد، نام پادشاه بریتانیای کبیر «جرج ششم» وتاریخ ورود او به شهر
بریتانیای کبیر «جرج ششم» وتاریخ ورود او به شهر بمبئی حک شده‌است. این مکان یکی از اماکن مشهور، تاریخی و گردشگری بمبئی به‌شمار می‌آید. سنگ بنای دروازه هند در ۲۱ مارس ۱۹۱۳ توسط لرد سیدنهام گذارده شد و در ۱۹۲۷ کامل گردید. در سال ۱۹۴۸ استعمارگران انگلیسی خاک هند را از همین دروازه ترک کردند. با توجه به این سابقه تاریخی، دروازه هند یکی از محبوب‌ترین محل‌ها برای گردهمائی گردشگران خارجی است. دروازه هند، در عین حال در کنار هتل تاج محل واقع شده که محل اقامت خارجی‌های ثروتمندتر است و برای رفتن به جزیره فیل‌ها از دیگر
ثروتمندتر است و برای رفتن به جزیره فیل‌ها از دیگر مناطق دیدنی این شهر باید از این مکان حرکت کرد و می‌توان از کنار آن نظاره‌گر ساحل زیبای دریای عرب بود.
جانِ شیفته رمانی چهارجلدی اثر رومن رولان است. فضای داستان "جان شیفته" فرانسه در ابتدای سده بیستم است و رمان وضعیت اجتماعی این دوران را برای خواننده به تصویر می‌کشد. از سوی دیگر، شخصیت اصلی داستان زنی به نام آنت ریوی‌یر است و رولان در طول داستان چگونگی بیداری زنان فرانسه را شرح می‌دهد. رومن رولان خود می‌نویسد: «قهرمان اصلی جان شیفته، "آنت ریوی‌یر" به گروه پیشتاز آن نسل زنان تعلق دارد که در فرانسه ناگزیر گشت به دشواری، با پنجه درافکندن با پیشداوری‌ها و کارشکنیِ همراهان مرد خویش، راه خود را به سوی یک زندگی
همراهان مرد خویش، راه خود را به سوی یک زندگی مستقل باز کند.». خلاصه داستان. "جان شیفته" سرگذشت زنی را نقل می‌کند که روحی شیفته و عاشق دارد و زندگی‌اش مانند نام خانوادگی‌اش، ریوی‌یر (به معنای رودخانه) به رودی پرپیچ و خم و پرآب و غنی می مانَد. "جان شیفته" با شیفتگی "آنت" ۲۴ ساله به پدرش و مرگ او آغاز می‌شود. در همین زمان آنت باردار می‌شود و ازدواج با پدر فرزندش را رد می‌کند. سپس خواهر ناتنی‌اش را کشف می‌کند و شیفته او می‌شود. جان شیفتهٔ آنت پس از آن عشق مادرانه را درمی‌یابد. در جلدهای بعدی کتاب، آنت و پسرش،
را درمی‌یابد. در جلدهای بعدی کتاب، آنت و پسرش، "مارک ریوی‌یر" درگیر حوادث تاریخی فرانسه می‌شوند و «بدین سان، زندگی او (آنت) در دو سطح موازی پیش می‌رود؛ و دیگران جز زندگی رویی او را نمی‌شناسند. در آن زندگی دیگر، آنت همیشه تنها می‌ماند.» و این «زندگی دیگر»، جریان زیرین و ناپیدای رود، "جان شیفته" نام دارد. ترجمه فارسی. "جان شیفته" در ایران با ترجمه محمود اعتمادزاده (م.ا. به‌آذین) منتشر شده‌است. او نخستین فصل این اثر را در زندان قصر ترجمه کرد و دربارهٔ آن گفته‌است «ترجمه این اثر پیرم کرد. چه سال‌ها که قطره
«ترجمه این اثر پیرم کرد. چه سال‌ها که قطره قطره آب شدم و فروریختم».
هتل کاخ تاج‌محل که در جنوب شهر بمبئی در منطقهٔ «کولابا»، روبروی دروازه هند بنا شده‌است. یکی از بناهای زیبا و دیدنی هند و از هتل‌های معروف و بسیار گران‌قیمت و مجلل بمبئی به‌شمار می‌رود. این مجموعه شامل دو بنا است که از دیدگاه تاریخی و معماری متفاوت و قابل تفکیک می‌باشند. یکی «قصر تاج محل» و دیگری «برج تاج محل». برج تاج محل را با نام «تاج اینترکنتینانتال» نیز می‍شناسند. هتل کاخ تاج‌محل دارای ۵۶۵ اتاق است. در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸ میلادی، هتل بر اثر یک رشته عملیات‌های تروریستی در بمبئی خسارات عمده‌ای را متحمل
تروریستی در بمبئی خسارات عمده‌ای را متحمل شد و سقف هتل کاخ تاج‌محل به آتش کشیده و نابود شد. تاریخچه. داستان احداث هتل کاخ تاج‌محل مومبای، مانند داستان بنای تاج محل اصلی در آگرا شنیدنی است. در زمان سلطه بریتانیا در هند، جمشیدجی تاتا، از بازرگانان پارسی یا زرتشتی هندی که بعدها پدر صنعت هندوستان لقب گرفت، می‌خواست برای یکی دو روز در هتل واتسون، از بهترین هتلهای بمبئی بماند. به او اجازه نمی‌دهند، چون هتل مختص سفیدها یا فرنگی‌ها بود. زخم این اهانت اجنبی‌ها در سینه، جمشیدجی تاتا می‌ماند تصمیم می‌گیرد هتلی بسازد
جمشیدجی تاتا می‌ماند تصمیم می‌گیرد هتلی بسازد که هتل واتسون را هم تحت‌الشعاع قرار دهد. جمشیدجی تاتا که یک پارسی هند (زرتشتی) و از سرمایه‌دارن بنام هندوستان بود، با کمک دو معمار هندی و یک معمار انگلیسی هتل مجلل کاخ را ساخت که روز ۱۶ دسامبر ۱۹۰۳ میلادی، درهایش را به روی میهمان‌ها باز کرد و اجازه داد که هندی‌ها هم مانند انگلیسی‌ها زیر یک سقف اقامت کنند و هیچ نوع تبعیض قومی و نژادی برای میهمانهایش قائل نبود. در جریان جنگ جهانی اول، وارثان جمشیدجی تاتا، هتل تاج محل را به یک بیمارستان ۶۰۰ تخت خوابی تبدیل کردند.
محل را به یک بیمارستان ۶۰۰ تخت خوابی تبدیل کردند. خود جمشیدجی تاتا در سال ۱۹۰۴، یک سال بعد از گشایش هتل تاج درگذشت.
آنتاگونیسم ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جان مایکل استایپ خواننده و ترانه‌سرا اصلی گروه آر.ای.ام. است. استایپ که بودایی است به دلیل شعرهای سوررئال و پیچیده خود معروف شده‌است. وی را می‌توان یک منتقد سرسخت سیاسی و اجتماعی هم به‌شمار آورد. او سرپرست دختر کورت کوبین است. زندگی‌نامه. مایکل استایپ در ۴ ژانویه ۱۹۶۰ میلادی در دکیتور ایالت جورجیا آمریکا متولد شد. استایپ بعد از اتمام دوره دبیرستان، تحصیلات خود را در رشته نقاشی و عکاسی در دانشگاه جورجیا ادامه داد و توانست مدرک لیسانس خود را در این رشته اخذ نماید. وی دارای گرایش جنسی، دوجنس‌گرا است.
آنتیوخوس هفتم اورگتس پادشاه سلوکی میان سال‌های ۱۳۸-۱۳۹ (پیش از میلاد) بود. او را سیدِتِس به معنای صیدایی نیز می‌خوانند. لقب دیگر او او اورگتس نیز در یونانی به معنای "نیکوکار" است. او را واپسین شاه سلوکی که به معنای راستین شاه بود می‌دانند. او برادر دیمتریوس دوم بود که پس از به بند افتادن او به دست اشکانیان بر تخت نشست و همچنین با کلئوپاترا تئا همسر دیمتریوس پیمان زناشویی بست. فرزند این دو آنتیوخوس نهم هم نابرادری و هم پسرعموی سلوکوس پنجم و آنتیوخوس هشتم بود. در ۱۳۴ آنتیوخوس هفتم تروفون را شکست داد و به
بود. در ۱۳۴ آنتیوخوس هفتم تروفون را شکست داد و به محاصرهٔ اورشلیم پایان داد. برپایه شرح حشمونیان، شاه یوحنا هورکانوس آرامگاه داوود را گشود و سه هزار تالان را از اندوخته‌های آن به آنتیوخوس داد تا از شهر چشم بپوشد. وی سپس با پوشش یهود به جنگ با اشکانیان پرداخت و بر میانرودان، بابل و ماد دست‌یافت، ولی سرانجام در تلهٔ فرهاد دوم گرفتار آمد و کشته‌شد. در این زمان برادرش دیمتریوس دوم که از بند رسته بود به پادشاهی بازگشت ولی اکنون پادشاهی سلوکی محدود به سوریه بود. در سال ۱۲۹ پیش از میلاد فرهاد دوم، آنتیوخوس هفتم
در سال ۱۲۹ پیش از میلاد فرهاد دوم، آنتیوخوس هفتم را شکست می‌دهد. ا اختلافات بعدی قلمرو و شکست. آنتیوخوس سالهای آخر زندگی خود را صرف تلاش برای بازپس‌گیری مناطق از دست‌رفته شرقی کرد که توسط اشکانیان تحت فرماندهی «پادشاه بزرگ» خود، مهرداد یکم گرفته شده بود راهپیمایی به سمت شرق، با آنچه آخرین ارتش بزرگ سلطنتی سلوکی ثابت می‌شد (از جمله یکی از نیروهای یهود به فرماندهی جان هورکانوس)، بود.. او در دو جنگ مهرداد را شکست داد، کشتن پادشاه پیر اشکانی از دستاوردهای او بود. او قبل از اینکه ارتش خود را در مناطق زمستانی
بود. او قبل از اینکه ارتش خود را در مناطق زمستانی پراکنده کند، بین‌النهرین، بابل و سرزمین ماد را به امپراتوری سلوکی برگرداند.
شاتر هند، نام بازی‌ای است در کنسول ان‌ای‌اس که در ۱۹۹۱ به بازار عرضه شد. بازی در خارج از ژاپن به نام شاترهند و در ژاپن به نام Tokkyuu Shirei Solbrain شناخته می‌شود. در ایران این بازی به نام غلط "پلیس آهنی ۳" عرضه می‌شد.
فهرستی از کوه‌های استان هرمزگان ایران: کوه گیشو
قلعه پئشتوو یکی از دژهای کهن در شهرستان هوراند استان آذربایجان شرقی ایران است. این قلعه در نزدیکی دهی به همین نام از دهات دهستان یافت شهرستان هوراند و در فاصله‌ای نه چندان دور از راه هوراند بر بالای یک کوه صخره‌ای قرار گرفته و آثاری چون پلکان و اتاقک‌های کنده شده بر سنگ از بقایای آن است. می‌گویند انوشیروان چندین بار بر قلعه پیشتاب صعود کرده است… موقعیت قلعه. این قلعه بر روی یکی از کوه‌های بلند به نام هشت‌سر در ۱۲ کیلومتری هوراند و ۵۰ کیلومتری شمال شرقی اهر واقع شده است. این قلعه تنها یک راه باریک برای ورود
شده است. این قلعه تنها یک راه باریک برای ورود دارد و در سه سمت دیگر آن پرتگاه‌های مخوفی دیده می‌شود که قلعه را نفوذ ناپذیر ساخته است. دیرینگی آن به دوره‌های اشکانی و ساسانی می‌رسد. از نواحی این دژ، قلعه قهقهه و درهٔ رود قره‌سو است که از پای آن می‌گذرد دیده می‌شود. غالب دژهای منطقهٔ ارسباران از یک‌دیگر قابل رویت هستند و احتمالاً این دژها در ادواری و از جمله دورهٔ جنبش خرمدینان آذربایجان که به احتمال قوی در تصرف آنان بوده‌اند به واسطهٔ علایم آتش‌های شبانه با همدیگر ارتباط پیدا می‌کردند.
۱۰٬۰۰۰ سال پیش از میلاد یک فیلم ماجراجویی-اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ به تهیه‌کنندگی و کارگردانی رولند امریش است که نگارش فیلم‌نامه را نیز با همکاری هارالد کلوسر (که آهنگسازی فیلم را نیز برعهده داشت) انجام داده‌است. بازیگران فیلم عبارت‌اند از استیون استریت، کامیلا بل و کلیف کرتیس. داستان فیلم دربارهٔ سفرهای یک قبیلهٔ پیشاتاریخی شکارچی ماموت است. "۱۰٬۰۰۰ سال پیش از میلاد" نخستین بار در پوتسدامر پلاتس در ۱۰ فوریهٔ ۲۰۰۸ اکران شد و در ۵ مارس توسط برادران وارنر منتشر شد. با وجود موفقیت تجاری فیلم، با نقدهای
منتشر شد. با وجود موفقیت تجاری فیلم، با نقدهای منفی روبرو شد و یکی از بدترین فیلم‌های سال ۲۰۰۸ شناخته شد. داستان. در سال ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد، قبیله‌ای شکارچی-گردآورنده به نام یاگاهل در کوه‌های اورال زندگی می‌کنند. آن‌ها با شکار ماموت پشمالو گذران می‌کنند، اما با کاهش مهاجرت ماموت‌ها، آینده‌شان نامطمئن می‌شود. زمانی‌که دختری آبی‌چشم، تنها بازماندهٔ حملهٔ «دیوان چهارپا»، به اردوگاه می‌آید، پیرزن شَمَن نئاندرتال قبیله پیش‌گویی می‌کند که پس از آخرین شکار ماموت، آن دیوان نیز به قبیله خواهند آمد؛ این دختر، ایولت
آن دیوان نیز به قبیله خواهند آمد؛ این دختر، ایولت نام دارد و به قهرمان آن شکار وعده داده شده‌است، و این دو، قبیله را به راهی نو خواهند برد. رئیس قبیله، که نیزهٔ سفید را در اختیار دارد، برای تغییر سرنوشت قبیله، به‌تنهایی عازم سفری می‌شود و نیزه و راز مأموریتش را به دوست خود تیک‌تیک و پسر خردسالش دِله می‌سپارد. کودکان قبیله دِله را به خاطر آنچه بزدلی پدرش می‌پندارند تمسخر می‌کنند، اما او با ایولت رابطه‌ای عاطفی برقرار می‌کند. سال‌ها بعد، ماموت‌ها بازمی‌گردند. دِلهٔ بالغ در کنار مردان قبیله به رهبری تیک‌تیک
دِلهٔ بالغ در کنار مردان قبیله به رهبری تیک‌تیک به شکار می‌رود و تصادفاً یکی از آن‌ها را می‌کشد و برندهٔ نیزهٔ سفید و ایولت می‌شود. روز بعد، سوارانی مهاجم به اردوگاه حمله می‌کنند. سردستهٔ آن‌ها که مجذوب زیبایی ایولت شده، او را می‌رباید، افراد سالم را به بردگی می‌برد و سایرین را می‌کشد. دِله، تیک‌تیک، کارن و پسربچه‌ای به نام باکو برای نجات یارانشان رهسپار می‌شوند و پیرزن قبیله از دور با روحشان همراهی می‌کند. هنگام حملهٔ پرندگان ترور به برده‌داران، ایولت همراه کارن و باکو دوباره اسیر می‌شود و تیک‌تیک زخمی
کارن و باکو دوباره اسیر می‌شود و تیک‌تیک زخمی می‌گردد. در شکار، دِله در گودالی می‌افتد و در آن‌جا ببر دندان‌خنجری گیر افتاده را آزاد می‌کند و از او می‌خواهد او را نخورد. تیک‌تیک بهبود می‌یابد و آن‌ها به روستایی کشاورز به نام ناکو می‌رسند که پیش‌تر مورد حمله قرار گرفته بود. بومیان ابتدا می‌خواهند به دِله آسیب بزنند، اما ببر نجاتش می‌دهد. آن‌ها درمی‌یابند که پدر دِله پیش‌تر میهمان قبیلهٔ ناکو بوده‌است. قبایل مختلف به دِله می‌پیوندند و ائتلافی برای نجات اسیران شکل می‌گیرد. آن‌ها کشتی‌هایی را که ایولت و اسیران
شکل می‌گیرد. آن‌ها کشتی‌هایی را که ایولت و اسیران در آن‌اند، می‌یابند اما نمی‌رسند پیش از حرکت کشتی‌ها به آن‌ها برسند. دِله با استفاده از ستارهٔ قطبی راه را پیدا می‌کند و آن‌ها به تمدنی مصری‌مانند می‌رسند که «قدرت مطلق» – پادشاهی خداگونه – بر آن حکم می‌راند و اسیران را برای ساخت هرم با کمک ماموت‌ها به‌کار گرفته‌است. دِله و تیک‌تیک به اردوگاه بردگان نفوذ می‌کنند و دِله درمی‌یابد پدرش در دفاع از یک برده کشته شده‌است. تیک‌تیک نگهبانان را می‌کشد ولی زخم‌هایش بر او چیره می‌شود. دِله در دل جمعیت شورشی ایجاد
بر او چیره می‌شود. دِله در دل جمعیت شورشی ایجاد می‌کند و نیروهای دشمن را شکست می‌دهد، اما کارن در حین نبرد کشته می‌شود. قدرت مطلق تهدید می‌کند که اگر شورش ادامه یابد، ایولت را می‌کشد. دِله تظاهر به تسلیم می‌کند اما با نیزهٔ سفید او را می‌کشد و افسانهٔ خدابودنش را از بین می‌برد. ایولت با زخم مرگبار توسط فرماندهٔ دشمن کشته می‌شود و در آغوش دِله جان می‌سپارد، اما روح پیرزن شمن جانش را بازمی‌گرداند و خود می‌میرد. پس از نابودی تمدن دشمن، یاگاهل‌ها از دیگر قبایل خداحافظی می‌کنند و با دانه‌هایی که پدر دِله از
خداحافظی می‌کنند و با دانه‌هایی که پدر دِله از ناکو آورده بود، زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کنند. پایان جایگزین. در پایان جایگزین، صحنه به سال‌ها بعد می‌رود و باکو در کنار آتش داستان را برای کودکان تعریف می‌کند. کودکی می‌پرسد: «چه بر سر کوه‌های خدایان آمد؟» و باکو پاسخ می‌دهد: «آن‌ها را شن‌ها پس گرفتند. از یاد رفتند، از دست رفتند.» دقت تاریخی. فیلم شامل بسیاری از ناسازگاری زمانی و نادرستی‌ها در نمایش زندگی پیشاتاریخی است. هرچند ماموت‌های پشمالو و ببرهای دندان‌خنجری شاید تا حدود سال ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد وجود
شاید تا حدود سال ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد وجود داشتند، اما هر دو گونه در آستانهٔ انقراض بودند، احتمالاً به‌دلیل شکار انسانی، بیماری و تغییرات اقلیمی. تصویر فیلم از رفتار ماموت‌ها که رهبری گله را به یک نر نسبت می‌دهد، با شواهد رفتار فیل‌های امروزی همخوان نیست؛ چراکه در طبیعت، رهبری گله با ماده‌های مسن است و نرها در بلوغ از گله بیرون رانده می‌شوند. نمایش تمدن‌های پیشرفته، سازه‌های هرمی، زبان نوشتاری و ابزار فلزی کاملاً نادرست است. این دستاوردها تا حدود ۳٬۰۰۰ سال پیش از میلاد و در جریان شهرنشینی در دره‌های نیل،
پیش از میلاد و در جریان شهرنشینی در دره‌های نیل، فرات و سند پدیدار نشدند. هرچند شواهد اولیهٔ کشاورزی به حدود ۹٬۴۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد، اما کشاورزی سازمان‌یافته و استفاده از ابزارهایی مانند گاوآهن در زمان روایت‌شده در فیلم عمومیت نداشت. همچنین، هرچند سازه‌هایی چون گوبکلی‌تپه به حدود ۹٬۰۰۰ پیش از میلاد بازمی‌گردند، فناوری‌های پیشرفتهٔ نمایش‌داده‌شده در فیلم، از جمله ابزار فلزی و شِشَکان، دست‌کم چند هزار سال پس از آن پدید آمدند. در ادامه ترجمهٔ کامل متن بخش‌های مربوط به تولید، فروش و بازخورد فیلم
متن بخش‌های مربوط به تولید، فروش و بازخورد فیلم «۱۰٬۰۰۰ سال پیش از میلاد» با حفظ ساختار و علائم ویکی‌پدیایی آورده شده است: تولید. انتخاب بازیگران. رولند امریش جلسات انتخاب بازیگر را در اواخر اکتبر ۲۰۰۵ آغاز کرد. در فوریهٔ ۲۰۰۶، اعلام شد که کامیلا بل و استیون استریت در فیلم بازی خواهند کرد، به‌طوری‌که استریت در نقش شکارچی ماموت و بل در نقش معشوقه‌اش ظاهر می‌شوند. امریش تصمیم گرفت از بازیگران مشهور استفاده نکند تا فضای واقع‌گرایانهٔ دورهٔ پیشاتاریخی خدشه‌دار نشود. او توضیح داد: «اگر مثلاً جیک جیلنهال در چنین
او توضیح داد: «اگر مثلاً جیک جیلنهال در چنین فیلمی ظاهر می‌شد، همه می‌گفتند: "اون اینجا چیکار می‌کنه؟"». همچنین استفاده از بازیگران ناشناخته به کاهش بودجهٔ فیلم کمک کرد. توسعه. در رویداد واندرکان ۲۰۰۸، امریش اعلام کرد که داستان‌های رابرت ئی. هاوارد و علاقه‌اش به فیلم "در جستجوی آتش" (۱۹۸۱) و کتاب "اثر انگشت‌های خدایان" از منابع الهام او برای فضای فیلم بوده‌اند. او هارالد کلوسر، آهنگ‌ساز، را دعوت کرد تا به‌خاطر پیشنهادهای داستانی‌اش در فیلم "فردای پس از فردا"، در نگارش فیلم‌نامه مشارکت کند. پس از تأیید