payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آزادی ایران بود. جلوگیری از هجوم ارتش به مردم. او به همراه عباس امیرانتظام تلاش می‌کرد از هجوم ارتش به مردم جلوگیری کند. دائرةالمعارف تشیع. احمد صدر حاج سید جوادی از دی ۱۳۶۰ (خورشیدی) به تهیه مقدمات تدوین علمی دائرةالمعارف تشیع با استفاده از اعتبارات مالی ابوالفضل تولیت پرداخت. از ۱۳۶۲ (خورشیدی) به علت استعفای مهدی محقق و بنا به تصویب هیئت امناء، به سرپرستی دائرةالمعارف شیعه منصوب شد و تا پایان زندگی سرپرستی این اثر را بر عهده داشت. دائرةالمعارف تشیع جایزه کتاب سال ۱۳۸۲ (خورشیدی) را از آن خود کرد. بازداشت
کتاب سال ۱۳۸۲ (خورشیدی) را از آن خود کرد. بازداشت و محاکمه. صدر حاج‌سیدجوادی در ۱۸ فروردین ۱۳۸۰ در سن ۸۴ سالگی بازداشت شد و پس از یک هفته با سپردن قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. او همراه با دیگر متهمین نهضت آزادی برای محاکمه به دادگاه احضار شد و پس از انجام محاکمه به همراه دیگر اعضاء نهضت آزادی ایران به پرداخت جریمه نقدی (به علت رعایت دادگاه و کهولت سن) نزدیک به ۵۵ میلیون ریال محکوم شد. صدر حاج‌سیدجوادی در محاکمه انفرادی از خود دفاع نکرد. ولی وکیل او محمدعلی دادخواه دفاع جداگانه‌ای از او انجام داد.
محمدعلی دادخواه دفاع جداگانه‌ای از او انجام داد. همچنین صدر حاج‌سیدجوادی شخصاً حاضر به درخواست تجدید نظر در حکم بدوی نشد و دادخواه، تقاضای تجدید نظر در حکم نمود. پس از آزادی از زندان، خانه سیدجوادی محل مراجعه خانواده‌های بازداشت شدگان نهضت آزادی بود. در سال ۱۳۸۱ (خورشیدی) دبیرکل نهضت آزادی به خاطر تلاش‌هایش از او سپاس‌گزاری کرد. سپاسگزاری از تلاش‌ها. در سال ۱۳۸۶ (خورشیدی) نهضت آزادی ایران و شورای کنشگران ملی مذهبی در برنامه سالگرد درگذشت سید محمود طالقانی در حسینیه ارشاد از صدر حاج‌سیدجوادی به خاطر یک عمر
حسینیه ارشاد از صدر حاج‌سیدجوادی به خاطر یک عمر مجاهدت و مبارزه سپاسگزاری کردند. در این گردهمایی، عصای سید محمود طالقانی و عبای سید رضا زنجانی به وی هدیه داده شد. او این هدایای را به موزه محمد مصدق اعطا کرد. جایزه قلم طلایی. در سال ۱۳۸۸ جایزه قلم طلایی از طرف انجمن دفاع از آزادی مطبوعات ایران به او داده شد. نامه‌ها. صدر حاج‌سیدجوادی بارها از سوی دستگاه امنیتی تهدید شد تا دست از نامه پراکنی‌های خود بردارد. ممنوع‌الخروجی. در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۰ (خورشیدی) شعبه دوم دادیاری دادسرای امنیت شهید مقدس تهران واقع
دوم دادیاری دادسرای امنیت شهید مقدس تهران واقع در زندان اوین احضاریه‌ای برای حاج‌سیدجوادی صادر و او را ممنوع‌الخروج کرد. حاج‌سیدجوادی در نامه‌ای سرگشاده با اشاره به کهولت سن و وضیت جسمی‌اش نوشت: «نه پای سفر دارم و نه دل دوری از وطن، اما دادگاه صادرکننده رای و مسئولان آن را فاقد شرایط صلاحیت قانونی و اخلاقی می‌دانم.» درگذشت. مرگ و واکنش‌ها. احمد صدر حاج‌سیدجوادی، روز سه شنبه ششم فروردین ۱۳۹۲ (خورشیدی) در پی وخامت وضعیت گوارشی به بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان آبان منتقل شد و صبح روز یکشنبه ۱۱ فروردین ۱۳۹۲
آبان منتقل شد و صبح روز یکشنبه ۱۱ فروردین ۱۳۹۲ وبگاه میزان خبر، نزدیک به نهضت آزادی از درگذشت سید احمد صدر حاج‌سیدجوادی خبر داد. شخصیت‌ها، احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی بسیاری در پیام‌های جداگانه، مرگ وی را تسلیت گفتند. از جمله این شخصیت‌ها و گروه‌ها می‌توان به سید محمد خاتمی، یوسف صانعی، اسدالله بیات زنجانی، اعضا و علاقه‌مندان نهضت آزادی در خارج از کشور، حزب مجاهدین انقلاب اسلامی (شاخه خارج از کشور)، جبهه ملی ایران، خانواده‌های قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای ایران، و حزب توده ایران اشاره کرد. خاکسپاری.
ایران، و حزب توده ایران اشاره کرد. خاکسپاری. رسانه‌های فارسی‌زبان داخل و خارج از ایران به‌طور گسترده مرگ او را پوشش دادند و با تهیه گزارش و انجام مصاحبه به این موضوع پرداختند. پیکر سید احمد صدر حاج‌سیدجوادی روز ۱۲ فروردین ۱۳۹۲ با حضور ده‌ها تن از چهره‌های شناخته شده، کنشگران سیاسی و مردم از جلوی بیمارستان آبان تشییع شد و در مقبره خانوادگی آن‌ها در قزوین به خاک سپرده شد. از جمله شرکت کنندگان در این مراسم می‌توان به ابراهیم یزدی، عبدالله نوری، حسین انصاری‌راد، محمد توسلی، غلامعباس توسلی، داوود هرمیداس باوند،
محمد توسلی، غلامعباس توسلی، داوود هرمیداس باوند، عباس امیرانتظام، حبیب‌الله پیمان، لطف‌الله میثمی، محمد ملکی، عمادالدین باقی، مرتضی الویری، مصطفی طاهری نجف‌آبادی، علی شکوری‌راد، محمد کیانوش‌راد، سارا شریعتی و احسان شریعتی، میرمحمود یگانلی، سعید شریعتی و اعضای شاخه‌های اصفهان، آذربایجان و زنجان نهضت آزادی، نیروهای ملی-مذهبی و اعضای جبهه ملی ایران اشاره کرد. بزرگداشت. پس از ممانعت نهادهای امنیتی از برگزاری مراسم بزرگداشت سید احمد صدر حاج‌سیدجوادی در حسینیه ارشاد و مساجد عمومی شهر تهران، این مراسم در خانه
ارشاد و مساجد عمومی شهر تهران، این مراسم در خانه سیدجوادی و با حضور چهره‌های سیاسی برگزار شد. در این مراسم چهره‌هایی نظیر ابراهیم یزدی، حسین شاه‌حسینی، حسین انصاری‌راد، عبدالله نوری، محمد توسلی، هاشم صباغیان، غلامعباس توسلی، عباس امیرانتظام، عباس شیبانی، غلامحسین کرباسچی، محمدرضا عارف، محمدرضا خاتمی، محمد ملکی، محمد بسته‌نگار، حبیب‌الله پیمان، سید حسین موسویان، ادیب برومند، بهرام نمازی، حسین شاه‌اویسی، خسرو سیف، محمد نوری‌زاد، محمدجواد مظفر، سعید لیلاز، خانواده علی شریعتی و جمعی دیگر از روزنامه‌نگاران،
خانواده علی شریعتی و جمعی دیگر از روزنامه‌نگاران، کنشگران ملی-مذهبی و اعضای احزاب ملی حضور داشتند.
ایالت سونورا نام ایالتی در شمال باختری کشور مکزیک است. مرکز این ایالت شهر ارموسییو است. این ایالت به‌خاطر کرانه‌های گردشی و موزیک نورتنیو (Norteño) معروفیت دارد. ریشه شناسی اسم. چندین نظریه درباره منشأ نام «سونورا» وجود دارد. یکی از این نظریه‌ها بیان می‌کند که این نام از عبارت “نؤسترا سنیورا” (Nuestra Señora) گرفته شده است. این نام زمانی به این منطقه داده شد که دیگو گوسمان در تاریخ ۷ اکتبر، روز جشن بانوی تسبیح مقدس (Nuestra Señora del Rosario)، از رود یاکی عبور کرد. احتمالاً تلفظ این نام به دلیل نبود صدای
عبور کرد. احتمالاً تلفظ این نام به دلیل نبود صدای “ñ” در زبان‌های بومی منطقه تغییر کرده است. نظریه دیگری مطرح می‌کند که آلوار نونیز کابه‌سا دِ واکا و همراهانش، که پس از غرق شدن در سواحل فلوریدا، مسیر خود را از شمال به جنوب طی کرده بودند، مجبور شدند از این ایالت خشک عبور کنند و تصویری از بانوی اندوه مقدس (Nuestra Señora de las Angustias) را بر پارچه‌ای حمل کنند. آن‌ها در این مسیر با مردم اوپاتا روبرو شدند، که قادر به تلفظ کلمه “سنیورا” (Señora) نبودند و به‌جای آن، “سنورا” یا “سونورا” می‌گفتند. نظریه سومی که
آن، “سنورا” یا “سونورا” می‌گفتند. نظریه سومی که توسط کریستوبال د کانیاس در سال ۱۷۳۰ مطرح شد، بیان می‌کند که این نام از کلمه‌ای بومی برای چاه آب طبیعی، یعنی “سونوت” (sonot) گرفته شده است که بعدها توسط اسپانیایی‌ها به “سونورا” تغییر یافت. اولین اشاره به نام «سونورا» به فرانسیسکو واسکز کورونادو نسبت داده می‌شود، که در سال ۱۵۴۰ از این منطقه عبور کرد و بخشی از آن را “دره سونورا” (Valle de la Sonora) نامید. همچنین، فرانسیسکو ایبارا در سال ۱۵۶۷ از این منطقه عبور کرد و از آن با نام “دره‌های سنیورا” (Valles de
کرد و از آن با نام “دره‌های سنیورا” (Valles de Señora) یاد کرد. از نظر لغوی، واژه اسپانیایی “سونورا” شکل مؤنث صفت “سونورو” (sonoro) به معنای «صدادار» یا «بلند» است.
در دین اسلام، پیش از برپایی نماز مستحب است که برای برپایی نماز و حضور قلب و ذهن، مجموعه ذکرهایی شبیه اذان بر زبان آورده می‌شود. به این مجموعه ذکر، در اصطلاح دین اسلام اقامه می‌گویند. ذکر اقامه نیز مانند ذکر اذان، در مذاهب شیعه و سنی کمی متفاوت است. متن اقامه. جمله «حی علی خیرالعمل» به معنی "بشتاب به سوی بهترین کارهاً تنها توسط شیعیان گفته می‌شود. بر اساس بحارالانوار، در زمان پیغمبر این عبارت در اذان گفته می‌شده‌است امّا عمر این جمله را حذف کرد و گفت می‌ترسم مسلمانان نماز را بهترین کارها بدانند و از جهاد
مسلمانان نماز را بهترین کارها بدانند و از جهاد غافل شوند. در هنگام نماز جماعت، در شیعیان اقامه توسط خود امام خوانده می‌شود ولی در اهل سنت این کار را معمولاً فرد دیگری انجام می‌دهد (در حالی که برخلاف شیعیان کسی بنام مکبر حضور ندارد و امام با بلند خواندن اذکار مامومین را آگاه می‌کند). شیعیان پس از رسیدن به "قد قامت الصلاة" برای نماز برمی‌خیزند ولی اهل سنت در هنگام شروع اقامه از زمین بلند می‌شوند.
سکوی جاوا، نگارش استاندارد که به صورت اختصار "Java SE" نوشته می‌شود. تا نگارش ۵٫۰ آن به عبارت نمایش دهندهٔ آن Java 2 Platform, Standard Edition و با کوته نوشت "J2SE" بود تا به صورت امروزی آن درآمد. نکارش استاندارد، مجموعه‌ای از واسط‌های برنامه‌نویسی است. این نگارش به عنوان نگارش پایه‌ای برای نگارش سازمانی و نگارش میکرو است. نگارش کنونی جاوا، نکارش ۶ است. این نگارش در دسامبر ۲۰۰۶ (آذر ۱۳۸۵) منتشر شده و ۲۱ بار روزآوری شده که آخرین آن از ژوئیه ۲۰۱۰(تیر ۱۳۸۹) توزیع شده‌است. نام نگارش. عدد "۲" در نام نگارش
توزیع شده‌است. نام نگارش. عدد "۲" در نام نگارش قبلی٬("J2SE ") به خاطر پیشرفتی است که از نگارش یکم (۱٫۱)به نگارش دوم (۱٫۲) در سال ۱۹۹۸ (۱۳۷۷) توسط سان میکروسیستم انتخاب شد. پس از انتشار نگارش ششم، نام این محصول دوباره به عبارت "Java SE"(بدون عدد ۲) بازگشت. تغییراتی دیگر در نوع شماره‌گذاری این نگارش رخ داد: از نگارش پنجم، که به شماره ۱٫۵٫۰ ٬در سپتامبر ۲۰۰۴ (شهریور ۱۳۸۳) منتشر شد، شماره‌گذاری به شکل حذف عدد "۱" و نمایش به صورت "نگارش استاندارد نگارش ۵" درآمد. در ۶ مرداد ۱۳۹۰ نگارش ۷ جاوا پس از مدت‌ها انتظار
در ۶ مرداد ۱۳۹۰ نگارش ۷ جاوا پس از مدت‌ها انتظار منتشر شد. از منظر برنامه‌نویسی. جاوا نگارش استاندارد، نگارش ششم شامل: بسیاری از کلاس‌های اساسی و پایه‌ای در بستهٔ جاوا٬ "java.lang"و "java.util" قرار دارد و بخش ورودی و خروجی در جاوا در بستهٔ "java.io" قرار دارد. کلاس‌های زیر، کلاس‌ّای اصلی جاوا هستند که به همراه جزییاتی در ذکر می‌گردند. برای اطلاعات بیشتر به اسناد جاوا، که زبان انگلیسی توسط شرکت سان میکروسیستم تهیه شده، مراجعه نمایید. کلاس‌های پایه‌ای codice_1. بسته‌های codice_1و تمام زیر بسته‌های آن،
بسته‌های codice_1و تمام زیر بسته‌های آن، کلاس‌های پایه‌ای زبان برنامه‌نویسی جاوا را فراهم می‌نماید. مکانیزم‌هایی که فراهم می‌آورد برای موارد زیر نگاشته شده‌اند: کوته‌نوشت "lang"، به جای عبارت کامل "language"، به معنای زبان در انگلیسی است. این بدان خاطر است که برای برنامه‌نویسی زبان، ابزاری پایه‌ای است. کلاس‌های مربوط به ساختمان داده، زمان، بین‌المللی سازی(codice_10). بستهٔ codice_10، کلاس‌های مختلفی را تعریف نموده‌است. این بسته نسبت به بسته codice_1، ابزارهای پایه‌ای کمتری را در خود دارد ولی هر برنامه‌ای
پایه‌ای کمتری را در خود دارد ولی هر برنامه‌ای در جاوا نیازمند ابزارهایی از این بسته‌است. کوته‌نوشت٬codice_13، نمایانگر عبارت انگلیسیِ "utility" است، وجه تسمیه‌ای مناسب برای ابزاری است که دربردارد: کلاس‌های مربوط به ورودی و خروجی(codice_23). بستهٔ codice_23 شامل، کلاس‌هایی برای ورودی و خروجی استفاده می‌شود، که به صورت عمده از آن به صورت "جریان" (Stream)، یاد می‌شود،
رسیدگی به استثناء یا رسیدگی به حالت سَوا یا سَواگردانی مفهومی در برنامه‌نویسی رایانه یا سخت‌افزار می‌باشد که به معنی انجام دادن کاری مناسب در هنگام وضعیت غیرعادی در نرم‌افزار (استثناء) است. گاهی در جریان اجرای یک برنامه ممکن است خطاها یا اتفاقات غیرمنتظره‌ای مثل تقسیم بر صفر رخ دهد. وقفه ممکن است زمان اجرای برنامه صادر شود یا توسط خود برنامه‌نویس به دلایلی صادر گردد.
محی‌الدین زنگنه (?? در کرکوک - ۲۱ اوت ۲۰۱۰ در سلیمانیه) از نمایشنامه‌نویسان عراقی است. او در شهر کرکوک از پدر و مادری کُرد به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۲ میلادی در رشته زبان عربی از دانشکده ادبیات دانشگاه بغداد دانش‌آموخته شد. جوایز. نمایش‌نامه‌های او در بیش از ۴۰ جشنوارهٔ تئاتر در عراق و خارج از عراق به روی صحنه رفته و جایزه‌های زیر را دریافت کرده‌است: منابع. ویکی‌پدیای عربی، نسخهٔ ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۷.
تیزی وزو شهری است در الجزایر. این شهر مرکز استان تیزی وزو است. تیزی وزو از مراکز قوم کابیله است و معنی نام این شهر در زبان آمازیغ «دیدگاه گُل» است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
هود، روستایی از توابع بخش بیدشهر ، شهرستان اوز، منطقه ی لارستان بزرگ در استان فارس ایران است. این روستا در شمال شهر اوز و در مسیر اوز به جهرم و در ۹۲ کیلومتری جنوب شرقی جهرم واقع شده‌است. این روستا از روستاهای تاریخی ایران به‌شمار می‌آید که قدمتی بالا دارد. گویند در دوران قدیم روستا شهری بزرگ بوده‌است. جمعیت. دارای ۳۴۷ خانواده و جمعیت ۱۳۱۴ نفر جمعیت می‌باشد که عمده‌ی مردم آن از اهل سنت و از شاخه شافعی یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. زبان ایشان فارسی است و به گویش لارستانی تکلم می‌کنند. زبان.
فارسی است و به گویش لارستانی تکلم می‌کنند. زبان. لارستانی از گویش‌های به جا مانده از زبان فارسی پهلوی، مربوط به دوره ساسانیان و پیش از آن می‌باشد و یکی از هفت ریشه اصلی زبان فارسی کنونی است. امروزه به خاطر تفاوت‌های زیادش با زبان پارسی معیار به عنوان یک زبانِ مستقل از شاخهٔ زبان‌های ایرانی‌تبار جنوب غربی قلمداد می‌شود. لارستانی بیدشهری نواده پارسی میانه محسوب می‌شود. این زبان به خاطر نگه داشتن واژگان بسیاری از پارسی میانه، زبانی خالصتر از زبان پارسی مدرن است و حتی هنوز ارتباط نزدیکی با پارسی باستان دارد.
و حتی هنوز ارتباط نزدیکی با پارسی باستان دارد. بیشتر ساکنان جنوبی استان فارس و هرمزگان به این گویش صحبت می‌نمایند.لارستانی از گویش‌های فارسی‌تبار یعنی متعلق به شاخه جنوب غربی زبان‌های ایرانی است. نام این گویش از کلمه اچم که به معنای برویم- بروم- می‌روم، می‌باشد، که به علت استفاده فراوان این لفظ در یاد دیگر فارسی زبانان می‌ماند. این گویش در جای جای منطقه جنوب به شکل‌های متنوعی خود را نشان داده و نمود کرده‌است که بیشتر این تفاوت‌ها در تلفظ واژگان است. گویش لارستانی لهجه‌های بسیار فراوانی را در بر می‌گیرد.
لارستانی لهجه‌های بسیار فراوانی را در بر می‌گیرد. گرچه به زبان همه ساکنان لارستان، لاری گفته می‌شود، این زبان در جای جای این منطقه نمودهای گوناگونی دارد که بیشتر این تفاوت‌ها در تلفظ واژگان است. زبان لارستانی بیش از چندین لهجه را دربر می‌گیرد: لاری، فرامرزی، بشکردی، کُوخِردی، خُنجی، اسیری، اِوَزی، جناحی (جمسی)، گَوده‌ای، گِراشی، فیشوَری، فداغی، بیخه‌ای ،و بَستَکی. در بسیاری از مناطقی که به این گویش صحبت می‌کنند، کلمات و واژگانی خاص نسبت به بقیه مناطق اطراف خود به کار می‌برند که در بعضی موارد تأثیر گرفته از
به کار می‌برند که در بعضی موارد تأثیر گرفته از زبان‌های هندی، انگلیسی، پرتغالی و عربی است که به علت مراودات بسیار زیاد مردم این مناطق با کشورهای مختلف می‌باشد. امکانات. این روستای بزرگ، شامل امکانات زیر است: هفت مسجد (خواهران و برادران)، کلاس حفظ با امکانات خوابگاهی (خاص دو ماه تابستان)، مدارس ابتدائی و راهنمایی پسران و دختران، پیش دبستانی، خانهٔ بهداشت، مرکز مخابرات، پارک محله‌ای، جادهٔ آسفالته، آب لوله‌کشی شدهٔ شیرین، برق منطقه‌ای شبانه‌روزی، دو سد و آبگیر مصنوعی، مجموعهٔ ورزشی، دشت‌های تفریحی، دو بلوک
مصنوعی، مجموعهٔ ورزشی، دشت‌های تفریحی، دو بلوک زنی، آپاراتی یا پنچرگیری و تعویض روغن ماشین آلات، دو کارواش (ماشین شویی)، و بانک تجارت، از امکانات موجود در روستا می‌باشند. گذران زندگی. گذران زندگی مردم از طریق کار در کشورهای عربی حوزهٔ خلیج فارس تأمین می‌شود. همچنین کشاورزی شغل مردم روستا است، کشاورزی: بر اساس نقشه و مدارک مستند، میزان مستثنیات اراضی از زمین‌های منابع ملی در روستای هود ۱۲۱۷ هکتار است که شامل قطعات متعدد در اطراف و جوانب روستا از آن جمله مناطق کوهستانی غرب و دشت شرق روستا است. بخش عمده‌ای از
کوهستانی غرب و دشت شرق روستا است. بخش عمده‌ای از اراضی این روستا، آبی و بخشی نیز به صورت دیمی کاری، زراعت می‌شود. در هود آب‌های جاری یعنی رودخانه، چشمه و قنات وجود نداردو استحصال آب از طریق استفاده از موتور پمپ‌های دیزلی یا برقی صورت می‌پذیرد. روش آبیاری در باغات از سیستم آبیاری تحت فشار، معروف به آبیاری قطره‌ای و در اراضی زراعی به روش سنتی و غرقابی است. اراضی این روستا، خرده مالکی است و بر اساس مدارک موجود، مشمول هیچکدام از مواد قانون اصلاحات اراضی واقع نشده‌است (هر چند که در این خصوص، در اراضی دیمکاری،
(هر چند که در این خصوص، در اراضی دیمکاری، اختلافاتی وجود دارد و در مورد شمول اراضی نسبت به قضیهٔ اصلاحات اراضی، اختلاف نظر وجود دارد). در گذشته روش تقسیم محصول بین برزگر و مالک در زمین‌های آبی به صورت دو پنجم (برزگر) و سه پنجم (مالک) بوده‌است اما در شرایط فعلی به صورت یک چهارم (برزگر، کارگر کشاورزی مستأجر) و سه چهارم (مالک) بوده که همهٔ عوامل زراعی مانند (آب، زمین بذر و..) بجز آبیاری و مراحل داشت محصول که زارع یا مستأجر معمولاً عهده‌دار است، به عهدهٔ مالک است. درآمد کشاورزان که معمولاً از یک کاشت زمستانه
است. درآمد کشاورزان که معمولاً از یک کاشت زمستانه استفاده می‌نمایند، تابع شرایط آب و هوایی و میزان بارندگی است و در مقابل، هزینه‌های جاری نیز به شرایط یاد شده ارتباط دارد که در مجموع، هزینه‌های کل در حدود پنجاه درصد در آمد ناخالص است. وضعیت جغرافیایی. ارتفاعش از سطح دریا در حدود ۹۵۰ متر و از سمت شمال به روستای کاریان و از سمت شرقی به روستای بیدشهر و (شهر کوره «مرکز بخش») و دریاچهٔ فصلی مجاورت دارد. این روستا به جز از سمت شرق، محصور در ناهمواری‌های کوهستانی و محدودهٔ آن در حدود ۲۰۰ کیلومتر مربع است که
و محدودهٔ آن در حدود ۲۰۰ کیلومتر مربع است که غربی‌ترین و آخرین روستای بخش بیدشهر و بر سر راه اوز - شیراز از طریق راه جهرم قرار داشته و یکی از خوش آب و هواترین مناطق شهرستان اوز و از لحاظ وفور منابع آب شیرین از نادرترین نقاط آن است، چرا که از لحاظ اکولوژی و زمین ساختی در دامنهٔ مناسبترین مخروط افکنهٔ قلهٔ چابار استقرار یافته و به برکت آب‌های نشتی از غارهای آهکی کوهستان‌های جنوبی که به صورت طبیعی و خدادادی محصور در یک لایه محافظ مارنی است. محدوده‌ای هرچند کوچک در آن غنی از منابع گوارای آب آشامیدنی و به
کوچک در آن غنی از منابع گوارای آب آشامیدنی و به منزلهٔ یک سد طبیعی زیر زمینی در مقابل هجوم آب‌های شور منطقه حاصل از وجود گنبدهای نمکی و گچی دشت و کوهپایه‌های اوز است. پوشش گیاهی. پوشش گیاهی منطقه از گونه‌های گرمسیری زاگرس و شامل درخت و درختچه‌های هر چند تنک و کم پشت کنار (سدر) است که از گونه‌های منحصر بفرد لارستان است (به حکایت نوشته‌های ابن بطوطه، جهانگرد مشهور مراکشی هنگام عبور از لارستان در عهد صفویه، گویا از لار تا خنج، همه جا جز جنگل‌های انبوه و سایه سارهای کنار چیزی مشاهده نکرده‌است؛ و اگر بزرگنمائی
کنار چیزی مشاهده نکرده‌است؛ و اگر بزرگنمائی و غلو نکرده باشد می‌گوید: خورشید را به چشم ندیدم)، بادام کوهی و در ارتفاعات، گیاهان صنعتی چون آنغوزه و گونی زده و گیاهان مرتعی متنوع و پر گل و بعضاً گیاهان داروئی همچون آویشن، بابونه، گلپر، گلرنگ و غیره یافت می‌شود. گونه‌های جانوری. از لحاظ حیات وحش در گذشته در دشت‌ها، آهو، گرگ، روباه، گراز (خوک وحشی)، خارپشت (به زبان محلی: چوله یا صید)، جوجه تیغی، کفتار و شغال و در کوهستان‌ها انواع بزکوهی (کل، میش و قوچ) فراوان یافت می‌شد، که متأسفانه نسل بسیاری از آن‌ها در حال
می‌شد، که متأسفانه نسل بسیاری از آن‌ها در حال انقراض و نابودی است. لازم به توضیح است که این منطقه یکی از اولین زیستگاه‌های کفتار بوده، همچنین قوچ وحشی لارستانی از گونه‌های شناخته شدهٔ حیات وحش ایران است. تاریخچهٔ روستا. گرچه متأسفانه این روستا همچون سایر روستاهای کشور و منطقه، دارای تاریخ علمی شناخته شده‌ای نیست ولی به لحاظ مجاورت و همسایگی با روستای باستانی کاریان و با توجه به آثار به جا مانده که هر کدام در شمار و اندازهٔ آثار قابل ثبت مواریث فرهنگی مملکت است، قدمت این روستا مربوط به سال‌های متمادی قبل از
قدمت این روستا مربوط به سال‌های متمادی قبل از اسلام است. آثار و بقایای قلعه‌هایی همچون تمب پس تمب (تمب یا قلعهٔ پاس تمب)، قلعهٔ زیردژ، قلعهٔ شهرستان، قلعهٔ خندقی و قلعهٔ جهان‌آباد (جهنو)، حاکی از قدمت و دیرینگی و گسترهٔ وسیع و آبادانی و رونق این روستا از سده‌های قبل از اسلام است. در گذشته‌های نه چندان دور، مورخینی همچون میرزا حسن حسینی فسائی، صاحب کتاب فارسنامهٔ ناصری و نصیرالملک صاحب کتاب آثار العجم از این روستا در نوشته‌های خویش نام برده‌اند. دانشمند فرهیخته و مورخ نامدار، محمد ابراهیم باستانی پاریزی از
و مورخ نامدار، محمد ابراهیم باستانی پاریزی از اساتید برجستهٔ دانشگاه تهران در کتاب حماسهٔ کویر تحت عنوان آثار وجودی قلم به دست‌ها و شمشیر به دست‌ها، از مبارزات شخصی به نام فضلعلی قلعه تیری هودی نام می‌برد که به مدت پانزده سال با اقوام و اقارب خویش در قلعهٔ هود (که هنوز در ورودی روستا آثارش باقی است)، معتمد الدولة فرهاد میرزا شاهزادهٔ قاجار و فرمانروای فارس و محمد علی قوام الملک را گرفتار و در حملات سرکوب گرانه، آنان را زمین گیر نموده‌است. در ناسخ التواریخ و تاریخ جهانگیریه به تألیف محمد اعظم خان بستگی
و تاریخ جهانگیریه به تألیف محمد اعظم خان بستگی پیرامون همین موضوع از هود و چهره‌های نامدار آن نام برده شده‌است. بخصوص شخص معتمد الدوله فرهاد میرزای قاجار در کتاب خویش شرح مفصلی در موضوع یاد شده آورده‌است. وجه تسمیهٔ این روستا به درستی معلوم نیست و واژه‌هایی همچون هودژ، هوده یا هد (به معنای سود و فایده در مقابل بیهوده) به آن نسبت می‌دهند لکن رایج‌ترین روایت با نسبت این روستا به هود پیامبر (ع) یا نام شخصی به همین نام ممکن است بوده باشد. آثار باستانی. در روستای هود آثار باستانی واماکن دیدنی گوناگونی وجود
هود آثار باستانی واماکن دیدنی گوناگونی وجود دارد، و با توجه به توضیحات بالا به وفور یافت می‌شود که عبارت‌اند از:
نشان پیروزی محافظت شده یا زنده نگهداری می‌شوند. انواع ماهیگیری. ماهیگیری به دو نوع تجاری و تفریحی تقسیم می‌شود. ماهیگیری تجاری به دو صورت سنتی (غیرصنعتی) و صنعتی انجام می‌شود و ماهیگیری ورزشی صرفاً جهت لذت بردن از صید ماهی و کشمکش و هیجان انجام می‌گیرد و بعد از بیرون کشیدن ماهی از آب به‌وسیله چوب و چرخ تخصصی دوباره به دامان طبیعت بازگردانده می‌شود. در ماهیگیری سنتی معمولاً از تور برای صید ماهی استفاده می‌شود. یکی از این روش‌ها نصب تورهای عمودی به صورت ثابت در طول خط ساحلی است که با استفاده از جزر و مد آب
در طول خط ساحلی است که با استفاده از جزر و مد آب دریا باعث گیرافتادن ماهی در تور می‌شود. روش دیگر استفاده از تورهای بزرگ در سطح یا کف دریاست. این تورها ممکن است در یک ناحیه دریا پهن شده یا توسط کشتی در مسیر مشخصی کشیده شود. ماهیگیری صنعتی به وسیله روش‌های نوین مانند استفاده از رادار، سونار، تصاویر ماهواره‌ای و تجهیزات پیشرفته مکانیکی مانند تورهای هدایت شونده، جرثقیل‌های بزرگ و دستگاه‌های مکش انجام می‌گیرد.
رودخانهٔ اَرغَنداب (اوستایی: "Xᵛarənahvaitī"/"خوَرِه‌نَوَیتی"؛ لاتین: "Arachotus"/"آراخوتوس"؛ انگلیسی: "Arghandab") رودخانه‌ای است که ولایت غزنی منبع گرفته پس از عبور از ولایت قندهار در ولایت هلمند به رود هلمند می‌پیوندد. درازای رود ارغنداب حدود ۴۰۰ کیلومتر است. سرچشمه آن از هزاره‌جات و شمال غرب سنگماشه مرکز جاغوری است و از آن‌جا، به سمت جنوب غرب جریان دارد و از نزدیکی شهر قندهار عبور می‌کند و سپس در ۳۰ کیلومتری پایین گرشک به هلمند می‌ریزد. ارغنداب در پایین‌دست خود برای آبیاری بسیار استفاده می‌شود و تحت
خود برای آبیاری بسیار استفاده می‌شود و تحت کنترل سازمان عمران دره هلمند و ارغنداب قرار دارد. این دره مزروعی و پرجمعیت است. با این حال گفته می‌شود که آب آن تا حدی شورمزه است. نام. مردمان باستان که پیرامون سه هزار سال پیش برای سکونت به این منطقه رسیدند این رود را به نام رود افسانه‌ای در داستان‌های باستان یعنی رود هَرَهُوَتی نامیدند. این نام به مرور به صورت ارغند درآمد و سپس ارغنداب نامیده شد. برخی نام این رود را مرکب از دو کلمه «ارغند» (به معنای خشمگین) و «آب» می‌دانند که معنی رود خشمگین را می‌رساند. سرزمینی
می‌دانند که معنی رود خشمگین را می‌رساند. سرزمینی که گذرگاه آن است رُخَج نام دارد که این نام نزد تاریخ‌دانان و گیتاشناسان قدیم یونان آراخوزیا تلفظ می‌شد. جای تردید است که آیا رود رخج باستان را باید با ارغنداب یکی دانست یا با ریزابه اصلی آن تَرناک که در ۵۰ کیلومتری سمت چپ جنوب غربی قندهار به آن می‌پیوندد. ترناک که در جنوب قندهار جریان دارد، با طول آن حدود ۳۲۰ کیلومتر، از ارغنداب بسیار کوتاه‌تر و کم‌حجم‌تر است. جغرافیا. این دریا از نشیبی های رشته کوه بابا و از سطح مرتفع ناور منبع گرفته ابتدا به سمت شمال و سپس
سطح مرتفع ناور منبع گرفته ابتدا به سمت شمال و سپس به استقامت جنوب به حرکت می افتد. آب ارغنداب بیشترین استفاده توسط زمین کشاورزی مجاور میشود و با اعمار بند ارغنداب بازدهی کشاورزی منطقه را زیادتر نموده است. بقیه آب این دریا پس از عبور از شهر قندهار با ترناک رود و رود ارغستان یکجا گردیده و در سی کیلومتری جنوب شهر گرشک و در مجاورت قلعه باستانی بست به هیرمند می ریزد.
هاگانا (به عبری: הַהֲגָנָה؛ به معنای دفاع) یک سازمان شبه‌نظامی یهودی وفادار به ایدئولوژی صهیونیسم بود که سال ۱۹۲۰ در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا به جای سازمان هاشومیر تشکیل شد و مأموریت آن حفاظت از زندگی و اموال یهودیان در برابر حملات عرب‌ها بود. و به‌طور فعال شهرک‌های یهودی را در فلسطین ایجاد کرد و از مهاجرت غیرقانونی یهودیان به فلسطین حمایت کرد.اولین داوطلبانی که به هاگانا پیوستند، اکثراً کهنه سربازان لژیون یهودی و سپاه قاطر صهیون بودند که با انگلیسی‌ها در جنگ جهانی اول جنگیده بودند، و کهنه سربازان سازمان
جنگ جهانی اول جنگیده بودند، و کهنه سربازان سازمان هاشومیر که در فلسطین در سال ۱۹۰۷ برای محافظت از شهرک‌های یهودی تشکیل شده بود. پس از رای سازمان ملل به تقسیم فلسطین در سال ۱۹۴۷، هاگانا به عنوان ارتش جنبش صهیونیستی عمل کرد و با نیروهای قیمومیت و شبه نظامیان فلسطینی جنگید. در زمان اعلام دولت اسرائیل، هاگانا نه تنها مناطقی را که توسط طرح تقسیم به دولت یهودی اختصاص داده شده بود، بلکه یافا و عکا را نیز تحت کنترل داشت. در ۳۱ مه ۱۹۴۸، به دستور دولت موقت اسرائیل منحل شد و اعضای آن هسته اصلی ارتش دولتی شدند.
منحل شد و اعضای آن هسته اصلی ارتش دولتی شدند. تاریخچه. این سازمان از میانه‌های دههٔ ۱۹۳۰ میلادی و به تلافی‌جویی در برابر حملات و تعرضات اعراب پرداخت. هنگامی که مشخص شد دولت بریتانیا قصد تغییر سیاست ضد صهیونیستی خود را ندارد، هاگانا مبارزه آشکار و سازمان یافته‌ای را علیه حاکمیت اجباری بریتانیا در چارچوب جنبش مقاومت یکپارچه یهودیان آغاز کرد. پس از جنگ جهانی دوم، شعبه‌های هاگانا در اردوگاه‌های آوارگان یهودی (D.P.) در اروپا تأسیس شد و اعضای هاگانا قایق‌های مهاجران «غیرقانونی» را همراهی کردند. هاگانا با سرپیچی
«غیرقانونی» را همراهی کردند. هاگانا با سرپیچی از سیاست بریتانیا، به قاچاق یهودیان توسط ده‌ها هزار نفر ادامه داد، که معروف‌ترین آنها در کشتی Exodus در سال ۱۹۴۷ بود. در بهار ۱۹۴۷، دیوید بن گوریون سیاست کلی هاگانا را هدایت کرد، به ویژه در آماده‌سازی برای حمله قریب‌الوقوع اعراب. در ۲۶ مه ۱۹۴۸، دولت موقت اسراییل تصمیم گرفت تا هاگانا را به ارتش منظم ایالت تبدیل کند که به نام "Tzva Haganah L'Yisrael" (زاهال) - نیروهای دفاعی اسرائیل - تبدیل شود.دیوید بن گوریون یکی از سه رهبر اصلی جنبش صهیونیستی به همراه تئودور
از سه رهبر اصلی جنبش صهیونیستی به همراه تئودور هرتزل، حییم (هایم) وایزمن بود. او به تأسیس هاگانا، پیشرو ارتش اسرائیل کمک کرد و به عنوان اولین نخست‌وزیر اسرائیل منصوب شد. بسیاری از اسرائیلی‌ها او را بنیانگذار کشورش می‌دانند.در واقع می‌توان گفت اسرائیل توسط سازمان‌های تروریستی تأسیس شده است. هگانا بزرگ‌ترین و اصلی‌ترین سازمان نظامی یهودی پیش از سال ۱۹۴۸ در فلسطین بود که یک سرویس اطلاعاتی بنام «شای»، به منظور گردآوری اطلاعات برای فعالیت‌های خود و نیز به منظور رساندن اطلاعات به رهبران اسرائیل جهت مبارزهٔ سیاسی
اطلاعات به رهبران اسرائیل جهت مبارزهٔ سیاسی و نظامی با اعراب ساکن فلسطین و با کشورهای عربی و با حکومت قیم بریتانیا ایجاد کرده بود.