payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آن است. پژوهش‌ها. در کنار فعالیت ملی حرفه ایی، موسوی مدت زمان زیادی را به تحقیق در مورد جنبهٔ علمی و عملی معماری پرداخته ‌است. از سال ۲۰۰۵ او یک استاد عملی در تحصیلات تکمیلی مدرسه طراحی فارغ التحصیلان دانشگاه هاروارد بود. پیش از آن، موسوی در انجمن معماری لندن به مدت ۸ (۱۹۹۳–۲۰۰۰) سال تدریس می‌کرد و متعاقبا به عنوان رئیس آکادمی هنرهای زیبای منصوب شد (۲۰۰۲–۲۰۰۵). او یک استاد مدعو معماری در مؤسسه برلج در روتردام، مؤسسه معماری سن-لوکاس هوگر در جنت و در ایالات متحده آمریکا، در دانشگاه UCLA، دانشگاه کلمبیا و
متحده آمریکا، در دانشگاه UCLA، دانشگاه کلمبیا و دانشگاه پرینستون است. تحقیقات موسوی از پیش از دههٔ ۹۰، یعنی زمانی که در جامعهٔ معماری بوده شروع شده و هدف آن شناسایی ابزارهایی است که اجازه می‌دهد طرح معماری خلاقانه و باهوش و ذکاوت در فرم‌های ساخته شده قرار بگیرد، به جای آنکه مدل‌های تییوری را از زمینه‌های دیگر وارد کنند. موسوی بر روی جنبهٔ خاص معماری متمرکز شده‌است، بررسی پتانسیل خطوط دیاگرام، فناوری اطلاعات، منظرهٔ طبیعی، پیکرنگاری، فناوری ساخت و ساز جدید، پوشش قامه و موزاییک کاری به عنوان ابزار است که
پوشش قامه و موزاییک کاری به عنوان ابزار است که می‌تواند مورد استفاده برای توسعه مدل‌های نظری جایگزین برای تمرین معماری شوند. از سال ۲۰۰۴ تحقیقات موسوی عمدتاً در مورد چگونه معماری شامل تجمع ذهنی ماده، متمرکز شده‌است، ارائه هر فرم ساخته شده با تأثیر و احساس ماندگاری که می‌گذارد. کار او زیبایی‌شناسی می‌باشد که تحت تأثیر تعدادی از فیلسوفان، به ویژه اسپینوزا، ژیل دلوز و فلیکس گتاری می‌باشد. به دنبال کار ژیل دلوز در تأثیرات، او پیشنهاد می‌کند که اشکال ساخته شده با بازی احساسات نقش مهمی در تجربیات روزمره افراد و
بازی احساسات نقش مهمی در تجربیات روزمره افراد و فرهنگ‌ها دارد که از آن‌ها توسعه یافته‌اند. مانند نیروهای فعال، آن‌ها بر الگوهای تفکر و رفتار تأثیر می‌گذارد. موسوی معتقد است به منظور تکامل فرهنگ، معماران نیاز به تولید رمان‌های احساسی هستند. این چیزی نیست که اشکال ساخته شده نشان می‌دهد، اما تأثیرات آن‌ها است که معماری یک رفتار حساس فرهنگی را می‌سازد.
ماریو فرانسیس پوتزو نویسنده ایتالیایی آمریکایی و برنده دوبار جایزه اسکار در سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴ می‌باشد. شهرت ماریو پوتزو به خاطر رمان‌های مافیایی وی، به‌ویژه پدرخوانده می‌باشد که مبنای ساخت فیلمی به همین نام به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا در ۱۹۷۲ شد. زندگی. پوتزو در یک خانوادهٔ مهاجر فقیر که از ناپل ایتالیا به آمریکا مهاجرت کرده بود، زاده شد. وی پس از فارغ‌التحصیلی از سیتی کالج نیویورک، در دوران جنگ جهانی دوم به نیروی هوایی آمریکا پیوست ولی به علت کم‌بینایی، اجازه رزم به وی داده نشد و وی به‌عنوان افسر
اجازه رزم به وی داده نشد و وی به‌عنوان افسر روابط عمومی در آلمان گمارده شد. پس از جنگ جهانی، وی اولین کتابش به نام عرصه تاریک (The Dark Arena) را نوشت که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. اثر مطرح پوتزو به نام پدرخوانده در سال ۱۹۶۹ منتشر شد وی بعدها در مصاحبه‌ای با لری کینگ انگیزهٔ اصلی خود از نوشتن این کتاب را کسب درآمد عنوان نمود. حرفه. مسیر حرفه‌ای پوزو از سال ۱۹۵۰ با انتشار داستان کوتاه "آخرین کریسمس" آغاز شد. اولین رمان او با عنوان "میدان تاریک" در سال ۱۹۵۵ به چاپ رسید. در دهه ۱۹۶۰، پوزو به عنوان ویراستار در
چاپ رسید. در دهه ۱۹۶۰، پوزو به عنوان ویراستار در چندین مجله مردانه فعالیت داشت و همزمان با نام مستعار ماریو کلری داستان‌های جنگی می‌نوشت. شکوفایی واقعی استعداد پوزو با انتشار رمان "پدرخوانده" در سال ۱۹۶۹ اتفاق افتاد. این اثر تحسین‌برانگیز به مدت ۶۷ هفته در فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز ماند و تنها در دو سال اول بیش از نه میلیون نسخه فروش داشت. موفقیت چشمگیر این کتاب منجر به ساخت فیلمی به همین نام در سال ۱۹۷۲ به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا شد که سه جایزه اسکار از جمله جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی را
اسکار از جمله جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی را برای پوزو به ارمغان آورد. همکاری پوزو و کوپولا در ساخت دو دنباله دیگر برای پدرخوانده در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۹۰ ادامه یافت. نسخه بازنگری شده قسمت سوم در سال ۲۰۲۰ با عنوان "پدرخوانده ماریو پوزو، کدا: مرگ مایکل کورلئونه" منتشر شد که به گفته کوپولا، تحقق دیدگاه اصلی آن‌ها بود. پوزو در طول حیات حرفه‌ای خود در نگارش فیلمنامه‌های متعددی همکاری داشت، از جمله فیلم‌های "زمین‌لرزه"، "سوپرمن"، "زمانی برای مردن" و "کلوپ پنبه‌ای". آخرین رمان‌های او با عناوین "اومرتا" و
پنبه‌ای". آخرین رمان‌های او با عناوین "اومرتا" و "خانواده" پس از درگذشتش به چاپ رسیدند. آثار پوزو به ویژه "پدرخوانده"، جایگاه ویژه‌ای در ادبیات و سینمای جهان به دست آورده‌اند. خانه او در وست بی شور که شاهد خلق بسیاری از این آثار بود، امروز به عنوان بخشی از میراث فرهنگی آمریکا شناخته می‌شود. درگذشت این نویسنده بزرگ پایان یک فصل درخشان از ادبیات معاصر بود. مرگ. ماریو پوزو در ۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۹ در ۷۸سالگی بر اثر نارسایی قلبی در خانه‌اش در وست بی شور، نیویورک درگذشت. ساخت سریال از زندگینامه. در آوریل ۲۰۲۲
درگذشت. ساخت سریال از زندگینامه. در آوریل ۲۰۲۲ Paramount+ شروع به پخش سریال پیشنهاد کرد، یک مینی سریال دراماتیک ۱۰ قسمتی که داستانی تخیلی از ساخت فیلم پدرخوانده را روایت می‌کند، از جمله تصمیم پوزو برای نوشتن اولین کتاب در یک مجموعه. پاتریک گالو نقش پوزو و ویکتوریا کلهر هم نقش همسرش اریکا را بازی می کند.
دورهٔ تریاس (Triassic) یا تریاسیک یا تریاسه یا سه‌چینه‌ای، نخستین دوره از دوران میانه زیستی که در حدود ۲۵۱ تا ۲۰۱ میلیون سال پیش بوده‌است و کوتاه‌ترین دوره در دوران میانه زیستی است. نام این دوره اولین بار در سال ۱۸۳۴ (میلادی) و توسط دانشمندی در آلمان بکار گرفته شد. علت نام‌گذاری این دوره به تریاس این است که رسوبات این دوره از سه چینهٔ کاملاً مشخص به نام‌های کوپر، موشل کاک و بونت ساندشتین تشکیل شده‌است که به ترتیب بخش بالایی، میانی و زیرین را تشکیل می‌دهند. این دوره به سه قسمت پیشین، میانه و پسین تقسیم شده
این دوره به سه قسمت پیشین، میانه و پسین تقسیم شده است. در دورهٔ تریاس آب و هوا بسیار گرم بوده‌است و بیابانها گسترش یافتند. دلایل نشان‌دهندهٔ این گرما نیز ترک‌های گلی در رسوبات، رسوباتی چون نمک و گچ که حاصل از تبخیر هستند و اکسید شدن فلزات و مواردی دیگر هستند. در میان تنوع زیستی در این دوران بی‌مهرگانی مانند نوعی شاخ قوچی (آمونیت) و همچنین خزندگان بسیار فراوان شدند. با وجود آب و هوای خشک، سرخس و درخت آروکاریا در خشکی و جلبک در دریا نیز از گیاهان متداول آن دوره هستند. همچنین اولین حشره و اولین پستاندار در
دوره هستند. همچنین اولین حشره و اولین پستاندار در این دوره به وجود آمدند. در این دوره خشکی بزرگ پانگه‌آ به دو خشکی بزرگ یعنی گندوانا و لوراسیا تقسیم شد. دوره تریاس ایران. غیر از دو ناحیهٔ باختر دریاچهٔ ارومیه (جلفا) و آباده که از پرمین به تریاس تدریجی یا با وقفه‌های رسوبی بسیار کوتاه زمان می‌دانند. در سایر نقاط ایران شرایط سکویی زمان دیرینه‌زیستی تا اواخر تریاس میانی و به عبارت بهتر، تا اوایل تریاس پسین ادامه یاف ته ت؛ ولی در این زمان (نزدیک به آشکوب نورین)، شرایط دریایی کم ژرفای 1TR و 2TR دستخوش تغییرات
شرایط دریایی کم ژرفای 1TR و 2TR دستخوش تغییرات زیاد شده که با تشکیل حوضه‌های کولابی- مردابی نزدیک به دریا، چین‌خوردگی، پیدایی ارتفاعات، تکاپوهای آتشفشانی و ای‌گیری توده‌های نفوذی همراه بو ده‌است. نشانه‌های یاد شده که دستاورد نوعی کوهزایی سراسری چین‌خوردگی بودند، با فاز کوه‌زایی سیمرین پیشین دیگر نواحی جهان در خور قیاس و نامگه‌اند. در ایران، نشانه‌های زیر را می‌توان بخشی از پیامدهای این کوهزایی دانست: - تکوین و تکامل اشتقاق تتیس جوان در محل تقریبی راندگی اصلی زاگرس. - جدایش ورق ایران از ورق زاگرس و همگرایی
زاگرس. - جدایش ورق ایران از ورق زاگرس و همگرایی آن به سوی اوراسیا با هدف بستن اشتقاق تتیس کهن. - تشکیل حوضه‌های رسوبی کم ژرفا از نوع باتلاقی- دریاچه‌ای در گستره‌های وسیعی از البرز، ایران مرکزی و کپه‌داغ (غیر از زاگرس)، مساعد برای رشد گیاهان و انباشت شیل و سنگ ماسه‌های حاوی بقایای فراوان گیاهی برای تشکیل رسوب‌های زغال دار ایران. - پیدایی بخشی از سنگ‌های آتشفشانی بازیک و قلیایی ایران که گاهی در اثر دگرسانی تأخیری به زون‌ها یا عدسی‌های بوکسیت و لاتریت با ارزش اقتصادی تبدیل شده‌اند. - جای‌گیری پاره‌ای از
ارزش اقتصادی تبدیل شده‌اند. - جای‌گیری پاره‌ای از توده‌های نفوذی ایران نظیر بخشی از گرانیت‌های مشهد، گرانیت لاهیجان و ماسوله و… - دگرگون و دگرشکل کردن سنگ‌های تریاس میانی و کهن که از بارزترین نشانه‌های کوه‌زا بودن فاز سیمرین پیشین است و به ویژه در جنوب خاوری زون سنندج - سیرجان، مشهد و… نشانه‌های بیشتری دارد. - همزاد و وابسته به فعالیت ماگمایی ناشی از رخداد سیمرین پیشین بودن پاره‌ای ذخایر سرب، روی و باریتین، به ویژه فلوریت‌های ایران.
مینو هیلدا اخترزند (متولد ۱۳۳۵ در تهران)، استاندار یونشوپینگ در کشور سوئد و عضو هیئت رئیسه دانشگاه سودرتورن در استکهلم است. وی دانش‌آموخته سال ۱۹۷۸ در رشته مهندسی برق از مؤسسه سلطنتی فناوری استکهلم است. از جمله سمت‌های قبلی وی، مدیریت عامل شرکت تولید انرژی "واتن فال"، مدیرکل شورای استانی کار در شهر اوپسالا سوئد و مدیریت عامل شرکت راه آهن سوئد (بان ورکت) است. مینو اختر زند برنده نشان ممتاز افتخاری "بی بی خشت" در سال ۲۰۰۸ است. این جایزه در سوئد هر ساله به بانوان مدیری داده می‌شود که در طی سال به پرقدرت‌ترین
مدیری داده می‌شود که در طی سال به پرقدرت‌ترین پست مدیریت کشور ترفیع مقام پیدا کرده باشد. اختر زند در ماه مه سال ۲۰۱۰ به سمت استانداری یونشوپینگ سوئد منصوب شد. او نخستین ایرانی بود که سمت استانداری را در سوئد به عهده می‌گرفت.
بهمن فرزانه (۱۳۱۷–۱۷ بهمن ۱۳۹۲) نویسنده و مترجم بیش از ۵۰ کتاب به فارسی بود؛ ترجمه‌های او بسیاری از نویسندگان مطرح جهان را به ایرانیان معرفی کرده‌است. "فرزانه" بر زبان‌های ایتالیایی، انگلیسی، اسپانیایی و فرانسوی مسلّط بود. او سال‌ها در ایتالیا (شهرهای فلورانس و رم) زندگی کرد. در بهار ۱۳۹۲ به قصد استراحت به ایران بازگشت و اعلام کرد دیگر قصد رفتن به ایتالیا را ندارد؛ وی در هفدهم بهمن ۱۳۹۲ در ۷۵ سالگی در تهران درگذشت. به گزارش ایسنا، مراسم خاک‌سپاری بهمن فرزانه ۱۹ بهمن‌ماه ۱۳۹۲ با حضور خانواده‌اش و چند نفر از
۱۹ بهمن‌ماه ۱۳۹۲ با حضور خانواده‌اش و چند نفر از ناشران آثارش در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا (س) برگزار شد و پیکرش در قطعه ۲۵۵، ردیف ۳۷، شماره ۱۰ در کنار افرادی همچون کاظم معتمدنژاد، احمد کسیلا، عباس حری و شکرالله بابان آرام گرفته‌است. زندگی. بهمن فرزانه در سال ۱۳۱۷ شمسی زاده شد. از جانب پدرش از نوادگان حکیم‌الممالک و از طرف مادر نواده صادق مستشارالدوله بود. پس از طی تحصیلات مقدماتی، به مدرسه عالی مترجمی سازمان ملل رفت. در ۲۶ سالگی نخستین کتاب را از تنسی ویلیامز ترجمه کرد و پس از آن مدّتی به همکاری با
ویلیامز ترجمه کرد و پس از آن مدّتی به همکاری با شرکت‌های فیلم‌سازی ایتالیا پرداخت و فیلم‌نامه‌ای نیز نوشت که به تولید فیلم رسید. "فرزانه" در انتخاب کتاب برای ترجمه دقّت زیادی به‌کار می‌بُرد و هنگامی‌که تصمیم به ترجمهٔ کتابی می‌گرفت کار ترجمه را به‌طور منظم و در ساعت‌های مشخص انجام می‌داد. به گفته خودش «من هنوز قدیمی مانده‌ام و هنوز با دست می‌نویسم» و از رایانه استفاده نمی‌کرد. او آثار تنسی ویلیامز، گراتزیا کوزیما دلدا، آلبا دسس پدس، لوئیچی پیراندلو، گابریل گارسیا مارکز، آنا کریستی، اینیاتسیو سیلونه، رولد
گارسیا مارکز، آنا کریستی، اینیاتسیو سیلونه، رولد دال، گابریل دانونزیو، واسکو پراتولینی، ایروینگ استون، جین استون و … را به فارسی برگردانده‌است. کتاب‌شناسی. ترجمه. یک مشت تمشک از سیلونه
فرنسیس بین کوبین هنرمند تجسمی اهل آمریکا و تنها فرزند خواننده و آهنگ‌ساز دهه ۹۰ میلادی کرت کوبین و همسرش کورتنی لاو است وی نیز یک فرزند با پسر تونی هاوک دارد زندگی‌نامه. فرنسیس بین زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۹۲ در لس آنجلس، کالیفرنیا است. نام وی از فرنسیس مک‌کی خواننده گروه وزلینز گرفته شده برخی نیز بر این باورند که این اسم از نام فرنسیس فارمر هنرپیشه آمریکایی دهه ۳۰ میلادی گرفته شده‌است. این گمانه‌زنی‌ها هردو نزدیک به یقین هستند چرا که کرت کوبین بارها از علاقه‌اش به وزلینز سخن به میان آورده بود و از سویی دیگر در آلبوم
سخن به میان آورده بود و از سویی دیگر در آلبوم "In Utero" که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد نام آهنگ پنجم این بود: «فرنسیس فارمر انتقامش را در سیاتل، واشینگتن خواهد گرفت». آخرین بار که فرنسیس پدرش را ملاقات کرد ۱ آوریل ۱۹۹۴ و زمانی بود که کرت کوبین را در یک مرکز ترک اعتیاد در لوس آنجلس بستری کرده بودند. یک هفته بعد جسد کوبین را به همراه شواهدی که حکایت از خودکشی با شات‌گان داشت در منزلش یافتند. در سال ۲۰۰۶ عکس‌هایی از او در مجلهٔ ELLE چاپ شد که در آن تصاویر ژاکت پشمی قهوه‌ای و پیژامهٔ معروف کرت کوبین به‌همراه کفش‌های
و پیژامهٔ معروف کرت کوبین به‌همراه کفش‌های آل‌استارش را پوشیده بود. در سال ۲۰۰۸ تعدادی عکس از فرنسیس، برای تبلیغات لباس و لوازم آرایشی در مجلهٔ مُد "harpers bazaar" چاپ شد. او در این عکس‌ها با آرایش و لباس‌های مختلفی که یادآور شخصیت‌های معروفی هم‌چون اِویتا، گریس و کاراکتر زن افسانهٔ دیو و دلبر است، دیده می‌شود. در دسامبر ۲۰۰۹ دادگاهی در آمریکا کورتنی لاو را از سرپرستی قانونی فرنسیس خلع کرد و حضانت او را به مادربزرگ و عمه‌اش سپرد. وکیل کورتنی لاو دلیل این تصمیم دادگاه را اعتیاد موکلش به مواد مخدر دانسته
تصمیم دادگاه را اعتیاد موکلش به مواد مخدر دانسته بود. در پی این اتفاق کورتنی لاو با فرستان پیام‌هایی در فیس‌بوک به فرنسیس حمله کرد و خشمش را نسبت به رای دادگاه بروز داد. این اولین باری نبود که مقامات قضایی کورتنی لاو را برای نگهداری از تنها فرزندش دارای صلاحیت نمی‌دانستند. در سال ۲۰۱۰ فرنسیس اولین فعالیت حرفه‌ای موسیقی‌اش را با خوانندگی در آلبومی از آماندا پالمر انجام داد. در این آلبوم افراد دیگری هم‌چون ویرد ال یانکویچ و جرارد وی (خوانندهٔ مای کمیکال رومنس) نیز بخش‌هایی را اجرا کرده‌اند.
تریسراتوپس یا سه‌شاخ‌چهره یک سرده از دایناسورهای پرنده‌کفل سراتوپسید است که گیاه‌خوار بوده و در آخرین عصر دورهٔ کرتاسه یعنی ماستریختین بین ۶۸ تا ۶۶ میلیون سال پیش زندگی می‌کرد. تریسراتوپس‌ها ساکن غرب آمریکای شمالی بودند و از گیاهانی مانند سرخس‌های نخلی تغذیه می‌کردند. نام تریسراتوپس از کلمه یونانی -tri/τρι به معنی سه و کلمه یونانی ceras/κέρας به معنای شاخ و کلمه یونانی -ops/ωψ به معنای صورت گرفته شده و به معنای سه‌شاخ‌چهره است. این جانور از آخرین دایناسورهای غیر پرنده محسوب می‌شود که قبل از رویداد عظیم
غیر پرنده محسوب می‌شود که قبل از رویداد عظیم انقراض دوران سوم کرتاسه فرگشت یافتند. وجود یک یقه بزرگ استخوانی و سه شاخ روی جمجمه، چهارپا بودن، اندازه بزرگ بدن و شباهت با کرگدنهای امروزی، باعث شده تریسراتوپس یکی از شناخته‌ترین دایناسورها باشد. تریسراتوپس احتمالاً از دو شاخ بلندش بعنوان سلاحی در برابر حمله درندگانی مانند تیرانوسور و نیز برای عشق‌بازی (مانند گوزن) و چیره شدن بر رقبا از آن‌ها استفاده می‌کرده‌است. این جانور روی چهارپای محکم و ستون مانندش راه می‌رفته‌است. به‌خصوص دو پای جلویی‌اش قوی‌تر بودند چون
به‌خصوص دو پای جلویی‌اش قوی‌تر بودند چون باید وزن سر بسیار سنگین‌اش را تحمل می‌کردند. تریسراتوپس‌ها از بزرگ‌ترین دایناسورهای شاخ‌دار بوده‌اند که احتمالاً در دسته‌های بزرگ، مانند فیلهای امروزی، زندگی می‌کردند. این جانوران بین ۷٫۵ تا ۹ متر طول، ۲٫۹ تا ۳ متر ارتفاع و بین ۶ تا ۱۲ تن وزن داشته‌اند.
استخوان شانه یا کِتف یا اِسکَپیولا در بدن انسان، نام استخوانی پهن، سه‌گوش و صاف در اندام فوقانی است که در پشت قفسه سینه در هر طرف واقع شده‌است. استخوان کتف به ترقوه و استخوان بازو، مفصل می‌شود. استخوان شانه و ترقوه با هم استخوان‌های کمربندی شانه را تشکیل می‌دهند که ریشه اندام را از عقب و جلو به قفسه سینه پیوند می‌دهند. استخوان شانه در دیواره خلفی (پشتی) قفسه سینه در محدوده دنده دوم تا دنده هفتم قرار گرفته‌است. کتف دارای دو سطح پیشین و پسین و سه کناره و سه زاویه است.‎ زاویه تحتانی کتف به راحتی در زیر پوست
زاویه است.‎ زاویه تحتانی کتف به راحتی در زیر پوست قابل لمس بوده و از روی آن می‌توان دنده هفتم و زائده خاری مهره هفتم سینه‌ای را پیدا نمود. کالبدشناسی. این استخوان دارای سه کناره ، سه زاویه ، سه زائده و دو سطح می باشد. سطح پشتی (سطح خَلفی) آن کاملاً محدب(برآمده) است و در حد فاصل بین یک‌چهارم فوقانی و سه‌چهارم تحتانی آن تیغهٔ استخوانی که عمود بر آن است به‌نام خار کتف (Spine) وجود دارد. خار کتف بر روی استخوان کتف دو قسمت ایجاد کرده است به نام‌های حفرهٔ بالاخاری (Supraspinous) و حفرهٔ زیرخاری (infraspinous
(Supraspinous) و حفرهٔ زیرخاری (infraspinous fossa) که اولی خاستگاهِ ماهیچهٔ بالاخاری و دومی خاستگاهِ ماهیچهٔ زیرخاری است. خار کتف بر روی پهنای استخوان از کناره داخلی شروع می‌شود و با افزایش پهنا به کناره خارجی استخوان کتف نزدیک می‌شود. خار کتف در سمت کناره خارجی کتف به زائدهٔ سرشانه‌ای (زائده اَخرمی، Acromion) منتهی می‌شود. زائده سرشانه‌ای مانند سقفی از روی مفصل شانه عبور کرده و در رأس شانه با انتهای خارجی استخوان ترقوه، مفصل می‌شود. برخلاف سطح خلفی (پشتی)، سطح قدامی (جلویی، دنده‌ای) ویژگی خاصی ندارد. این
سطح قدامی (جلویی، دنده‌ای) ویژگی خاصی ندارد. این سطح یک حفرهٔ زیرکتفی (ساب‌اسکاپولار) مقعر(فرو رفته) و کم‌عمق است که چند برجستگیِ خط‌مانندِ مایل ، موازیِ هم ، بر روی آن وجود دارد. این سطح، گود و دارای خطوط برجسته مایلی است که از کناره داخلی به زاویهٔ خارجی روی آورده‌اند. بر روی این سطح ماهیچهٔ زیرکتفی (ساب‌اسکاپولاریس) می‌چسبد و خطوط یادشده چسبندگی عضله به استخوان را تقویت می‌کنند. در کناره داخلی ناحیه قدامی استخوان کتف دو سطح سه‌گوش یکی در بالا و دیگری در پایین دیده می‌شود که رشته‌های ماهیچه لوزی‌شکل بزرگ
دیده می‌شود که رشته‌های ماهیچه لوزی‌شکل بزرگ روی آنها می‌چسبد. اما کناره داخلی که کناره خاری (شوکی) نیز نامیده می‌شود سه‌چهارم آن مستقیم و یک‌چهارم بالایی آن به‌طرف خارج خم می‌شود ولی کناره فوقانی، نازک و تیز است و در انتهای خارجی آن یک بریدگی هلالی است بنام زائده غُرابی (Coracoid). به این زائده رباط غرابی‌سرشانه‌ای (Coracoacromial) و سر کوتاه زردپی دوسر بازویی متصل می‌شود. غراب گونه‌ای کلاغ بزرگ است و شکل این زائده که به منقار غراب می‌ماند دلیل این نام‌گذاری است. در قسمت خارجی استخوان کتف یک حفره استخوانی
است. در قسمت خارجی استخوان کتف یک حفره استخوانی کوچک کم‌عمق گلابی‌شکل وجود دارد که به آن گودی کاسه‌ای (Glenoid cavity) می‌گویند. گودی کاسه‌ای جایی است که با سر استخوان بازو مفصل شده و مفصل شانه را می‌سازد و سطح درونی آن پوشیده از غضروف است. همچنین تکمه‌ زیرکاسه‌ای (Infraglenoid tubercle )، تکمه بالاکاسه‌ای (Supraglenoid tubercle) و بریدگی بالاکتفی (سوپرااسکاپولار) و خاری‌کاسه‌ای (spinoglenoid) بر روی این استخوان قرار دارند.
استوکیومتری یا عنصرسنجی یا قیاس‌سنجی به معنی اندازه‌گیری عنصر، شاخه‌ای از علم شیمی شناسی است که با روابط کمّی میان عنصر ها در تشکیل مواد مرکب در واکنشهای شیمیایی سروکار دارد. استوکیومتری یک ماده مرکب بر فرمول شیمیایی آن ماده مرکب استوار است. به عبارتی دیگر استوکیومتری در واکنش‌ها روابط بین واکنش دهنده‌ها و فرآورده‌ها می‌باشد. استوکیومتریِ یک واکنش شیمیایی عبارت از روابط کمی میان واکنش دهنده‌ها و محصولات است. واکنش تبدیل گاز گوگرد تری‌اکسید: اکسیژن + گوگرد دی‌اکسید = گوگرد تری‌اکسید
اکسیژن + گوگرد دی‌اکسید = گوگرد تری‌اکسید mol=8molSO*1molO۲/2molSO=4molO جستارهای وابسته. واکنش شیمیایی
فیروزه مهاجر (۱۳۲۶) مترجم، مؤلف، استاد دانشگاه، نویسندهٔ مقاله‌های اجتماعی و نقد هنری بوده و از فعالان مرکز فرهنگی زنان است. زندگی. فیروزه مهاجر در سال ۱۳۲۶ زاده شد و در رشتهٔ تاریخ وارد دانشگاه ملی (دانشگاه شهید بهشتی کنونی) شد. سپس برای ادامه تحصیل در رشته‌های هنر و عکاسی تبلیغاتی به ایتالیا رفت. او با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ به ایران بازگشت و از سال ۱۳۶۳ به کار ترجمه پرداخت. او که به زبان‌های انگلیسی و ایتالیایی تسلط دارد اولین ترجمه‌هایش کتاب "الفبای خانواده" از ناتالیا گینزبورگ و کتاب "زبان تصویر" از جئورگی
از ناتالیا گینزبورگ و کتاب "زبان تصویر" از جئورگی کیپس بودند. مهاجر پس از آن کتاب‌های بسیاری را به فارسی برگرداند. فیروزه مهاجر از سال ۱۳۶۳ در مطبوعات به نوشتن و ترجمه مقاله و نقد هنر می‌پردازد و از سال ۱۳۶۵ به تدریس ادبیات ایتالیایی در دانشگاه تهران مشغول است.
دانشگاه‌های مالزی به دو دسته دولتی و خصوصی تقسیم می شوند که در استان‌های مختلف این کشور قرار دارند. بر اساس رتبه بندی SIR سیزده دانشگاه از کشور مالزی در فهرست حضور دارند. دانشگاه‌های خصوصی مالزی. تعداد این دانشگاه‌ها زیاد است ولیکن برخی دانشگاه‌های خصوصی مالزی عبارتند از: رنکینگ دانشگاه‌ های مالزی براساس سیستم رتبه بندی "QS". طبق آمارهای سایت QS در سال 2023، رتبه بندی دانشگاه‌های مالزی از این قرار است:
مارمولک یا مارمولک‌سانیان (زیرراسته Lacertilia) گروه بسیار بزرگی از خزندگان از راستهٔ پولک‌داران است که شامل بیش از ۶۰۰۰ گونه خزنده و بسیار کرم هستند. مارمولک‌ها در سرتاسر کرهٔ زمین جز قطب جنوب و قطب شمال پراکنده هستند. اکثر مارمولک‌ها چهار اندام حرکتی، گوش‌های خارجی و یک دُم دارند. مارمولک‌ها دید پیشرفته‌ای دارند و قادرند رنگ‌ها را ببینند، همچنین دارای حس بویایی قدرتمندی نیز هستند. بیشتر مارمولک‌ها گوشت‌خوار هستند. مارمولک‌های کوچک، عموماً از حشرات تغذیه می‌کنند و انواع بزرگ‌تر مانند اژدهای کومودو،
می‌کنند و انواع بزرگ‌تر مانند اژدهای کومودو، می‌توانند از پستاندارانی به بزرگی گاومیش، تغذیه کنند. مارمولک‌ها جهت حفاظت از خود در مقابل جانوران شکارچی روش‌ها و ابزارهای متنوعی مانند زهر، استتار و خودوابری به معنای جداکردن عمدی دم خود در مواجهه با خطر، به‌کار می‌برند. روز جهانی مارمولک در نیم‌کره شمالی، ۴ فوریه و نیم‌کره جنوبی ۱۴ اوت است. اندازه. مارمولک‌ها دارای اندازه‌های متنوعی هستند. برخی از آفتاب‌پرست‌ها و گکوها اندازه‌های کوچکی در حد چند سانتی‌متر دارند و گونه‌هایی مانند اژدهای کومودو، تا ۳ متر طول
و گونه‌هایی مانند اژدهای کومودو، تا ۳ متر طول دارند. روش‌های حرکت. مارمولک‌ها عموماً دارای چهار دست و پا هستند و با روش قدم برداشتن، جابجا می‌شوند. تعداد کمی از آن‌ها مانند مارمولک بی‌پا فاقد دست و پا هستند و ظاهری مشابه مارها دارند. برخی مارمولک‌ها مانند مارمولک‌های پرنده دارای توانایی نوعی پرواز موسوم به گلاید کردن تا فاصلهٔ ۶۰ متر با ۱۰ متر کاهش ارتفاع هستند. چندین گونه از مارمولک‌ها، تنها با استفاده از دو پای عقب خود، قادر به دویدن هستند. مارمولک‌های باسیلیک نیز می‌توانند روی سطح آب بدوند. حواس.
باسیلیک نیز می‌توانند روی سطح آب بدوند. حواس. مارمولک‌ها مانند بسیاری از مهره‌داران، دارای حس بینایی، بویایی، شنوایی، چشایی و لامسه هستند. اما میزان این حواس، بر اساس نوع گونه، محل زندگی و سایر ویڗگی‌های محیطی، متفاوت است. برخی مارمولک‌ها برای حفاظت از خود و اطلاع از وجود خطر، به حس شنوایی قدرتمند خود متکی هستند. گونه‌های مختلفی از بزمجه‌ها مانند اژدهای کومودو، برای یافتن شکار خود، دارای حس بینایی و بویایی بسیار قوی هستند. مارمولک‌ها مانند مارها و بسیاری از پستانداران و دارای اندام ژاکوبسون هستند. وظیفهٔ
پستانداران و دارای اندام ژاکوبسون هستند. وظیفهٔ این اندام، تشخیص و ردیابی فرومون‌ها است. برخی مارمولک‌ها از جمله ایگواناها و سوسمار پل‌دماغی دارای اندامی بر روی پشت خود، موسوم به چشم سوم هستند. این اندام می‌تواند تاریکی یا روشنایی و حرکات اطراف جانور را تشخیص دهد. چشم سوم، نوعی چشم ابتدایی بوده و تنها شامل عدسی و شبکیه است و قابلیت تصویرسازی ندارد، اما می‌تواند تحرک جانوران شکارچی را تشخیص دهد. زهر. تا سال۲۰۰۶ تصور می‌شد که هیولای هیلا و مارمولک پوست‌منجوقی، تنها مارمولک‌های دارای زهر هستند اما اکنون مشخص
تنها مارمولک‌های دارای زهر هستند اما اکنون مشخص شده که برخی بزمجه‌ها مانند اژدهای کومودو دارای غدد تولیدکنندهٔ زهر در دهان خود هستند. زهر بزمجه مشبک باعث از دست رفتن هوشیاری، کاهش فشار خون و جلوگیری از انعقاد خون می‌شود. تاکنون ۹ نوع زهر مشترک با زهرمارها در مارمولک‌ها شناسایی شده است. تولیدمثل. مارمولک‌ها لقاح داخلی دارند. جانور نر در هنگام جفت‌گیری، با استفاده از اندام همی‌پنیس خود، اسپرم‌ها را وارد کلوآک جانور ماده می‌کند. اغلب مارمولک‌ها تخم‌گذار هستند. تخم‌ها معمولاً دارای پوسته‌ای چرمی به منظور تأمین
تخم‌ها معمولاً دارای پوسته‌ای چرمی به منظور تأمین آب برای تخم است. در مقابل، مارمولک‌های بومی مناطق گرم و خشک، به‌منظور جلوگیری از تبخیر آب از خلال پوستهٔ تخم‌ها و ممانعت از خشک شدن تخم‌ها دارای پوسته‌ای کلسیمی و مستحکم هستند. حدود ۲۰ درصد از مارمولک‌ها زنده‌زایی دارند و تعداد کمی از گونه‌ها نیز قادر به بکرزایی هستند. تعیین جنسیت وابسته به دما در بعضی از مارمولک‌ها مشاهده شده است و در دماهای پایین‌تر، اغلب نوزادان، ماده هستند و با بالا رفتن دمای محل تخم‌ها، فراوانی نوزادان نر بیشتر می‌شود. برخی مارمولک‌ها
فراوانی نوزادان نر بیشتر می‌شود. برخی مارمولک‌ها همچنین دارای کروموزوم جنسی هستند. تنظیم دمای بدن. مارمولک‌ها جانورانی خونسرد بوده و قادر به تنظیم دمای بدن خود نیستند. آن‌ها برای دریافت گرما، به خورشید متکی هستند. به همین دلیل، اکثر مارمولک‌ها جانورانی روزگرد هستند. گکوها در این مورد استثنا بوده و عموماً شب‌ها فعالیت می‌کنند و شب‌زی هستند. بوم‌شناسی. زیست‌گاه. مارمولک‌ها در سراسر دنیا به‌جز قطب شمال و جنوبگان و برخی از جزایر، پراکندگی دارند. آن‌ها تا ارتفاعی معادل ۵۰۰۰ متر از سطح دریا، مشاهده و ثبت
ارتفاعی معادل ۵۰۰۰ متر از سطح دریا، مشاهده و ثبت شده‌اند. گونه‌های مختلف مارمولک در محیط‌های مختلف سازگاری پیدا کرده‌اند اما به‌طور کلی اقلیم گرمسیری را ترجیح می‌دهند. مارمولک‌ها بر روی زمین، در کوهستان‌ها و زیستگاه‌های صخره‌ای، در جنگل‌ها و بالای درختان، در زیر سطح زمین و حتی مانند ایگوانای دریایی در آب زندگی می‌کنند. تغذیه. مارمولک‌ها عموماً گوشتخوار و شکارگر هستند و از طیف وسیعی از جانداران کوچک به ویژه حشرات، تغذیه می‌کنند. گونه‌های بزرگ‌تر مانند اژدهای کومودو از ماهی‌ها، دوزیستان، جوندگان، خزندگان،
کومودو از ماهی‌ها، دوزیستان، جوندگان، خزندگان، پرندگان و تخم آن‌ها و اجساد حیوانات، تغذیه می‌کنند. کومودوها عموماً مردارخوار هستند لاوه برداشتن زهر، دارای آرواره‌های قوی بوده و می‌تواند یک گاومیش را بکشد. یک کومودوی بالغ ۵۰ کیلوگرمی می‌تواند در عرض ۱۷ دقیقه، تا ۳۱ کیلوگرم غذا بخورد. حدود ۲ درصد از مارمولک‌ها، از جمله بسیاری از ایگواناها، گیاهخوار هستند. ایگواناهای گیاهخوار بالغ از علف‌ها، برگ‌ها، گل‌ها و میوه‌ها تغذیه می‌کنند اما ایگواناهای تازه متولد شده و جوان، معمولاً حشره‌خوار هستند و به تدریج،
شده و جوان، معمولاً حشره‌خوار هستند و به تدریج، گیاهخوار می‌شوند. مارمولک‌ها و انسان. به‌جز چند استثنا، مارمولک‌ها نمی‌توانند خطری برای انسان ایجاد کنند. یکی از این موارد، بزرگ‌ترین مارمولک، اژدهای کومودو است. این جانور می‌تواند به انسان حمله کرده و آسیب‌های جدی ایجاد کند. در سال ۲۰۰۷، حملهٔ یک کومودو به یک کودک ۸ ساله در اندونزی، در نهایت منجر به مرگ آن کودک به‌دلیل خونریزی شدید گردید. انواعی از آنولان‌ها، ایگواناها و برخی از گکوها مانند گکوی پلنگی به‌عنوان یک حیوان خانگی، محبوبیت زیادی دارند. ایگوانای
یک حیوان خانگی، محبوبیت زیادی دارند. ایگوانای سبز همچنین در مناطقی از آمریکای مرکزی مصرف غذایی دارد. مارمولک‌های خاردم نیز در مناطقی از آفریقا، صید و خورده می‌شوند.