payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عین حال که ابراز امیدواری کرد فیلم "فروشنده" اصغر فرهادی در کن موفق باشد، عنوان کرد: جشنواره کن امروز جایزه را بر اساس ارزش‌های سینمایی تعیین نمی‌کند. جشنواره زمانی ارزش پیدا می‌کند که به فیلم‌های خوب بر اساس ارزش‌های سینمایی جایزه دهد؛ نه به فیلم‌هایی که مطابق با سیاست‌های خاص خود باشد. وی همچنین در انتقاد از شیوه انتخاب فیلم‌ها و داورهای سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۹۵ در "برنامه هفت" گفت: کرونا. او در سریال جدید خود به بازیگران و عوامل کار اجازه رعایت پروتکل‌های بهداشتی را نداد و در
کار اجازه رعایت پروتکل‌های بهداشتی را نداد و در مصاحبه‌ای ادعا کرد که همه باید به کرونای خفیف مبتلا شوند تا آنتی‌ژن آن را داشته باشند. او اعلام کرد که تقریباً تمام عوامل سریال جدیدش به کرونای خفیف مبتلا شدند. مرتضی آوینی. بهروز افخمی در بخشی از گفتگوی خود با نشریه نقد سینما دربارهٔ سبک مستندسازی سید مرتضی آوینی صحبت کرد و گفت: «شهید آوینی تحت تأثیر فروغ فرخزاد بود». صادق هدایت. وی در یک مصاحبه جنجالی صادق هدایت را یک همجنسگرای منفعل دانست که با موجی از اظهار نظر کاربران در فضای مجازی مواجه شد. پرواز شماره
نظر کاربران در فضای مجازی مواجه شد. پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین. بهروز افخمی در برنامه تلویزیونی نقد سینما در ۲۰ دی ۱۳۹۸ (یک شب پیش از اعلامیه ستاد کل نیروهای مسلح دربارهٔ پذیرش مسئولیت) دربارهٔ سقوط پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین گفت: وی همچنین در ادامه ادعا کرد که هواپیمای سقوط‌کرده یکی از هواپیماهای بدنام و پرتصادف بوده و به نظر می‌آید که دست خدا در کار بوده است. این درحالی است که هواپیمای سقوط‌کرده اوکراینی از نوع بوئینگ ۷۳۷–۸۰۰ و سایر هواپیماهای سانحه‌دیده مورد ادعای
۷۳۷–۸۰۰ و سایر هواپیماهای سانحه‌دیده مورد ادعای بهروز افخمی از نوع بوئینگ ۷۳۷ مکس بوده‌اند. قتل داریوش مهرجویی. بهروز افخمی که همراه همسرش مرجان شیرمحمدی هم‌زمان با بازسازی صحنه قتل داریوش مهرجویی در محل حادثه حضور داشت در مصاحبه با چند خبرنگار با لبخندی که بر صورت داشت از اشتیاق خود به نوشتن یک داستان با همراهی همسرش دربارهٔ این قتل به سبک هیچکاک سخن گفت. این سخنان با واکنش منفی بسیار گسترده‌ای روبه رو شد. از جمله پرویز پرستویی، هنگامه قاضیانی، جمال رحمتی، هانیه توسلی، یغما گلرویی، حمیدرضا آذرنگ، نزهت
هانیه توسلی، یغما گلرویی، حمیدرضا آذرنگ، نزهت بادی، لیلا نقدی پری و هیلا صدیقی به سخنان افخمی واکنش نشان دادند. در مقابل افخمی اظهارنظرها دربارهٔ حضورش در مقابل خانه داریوش مهرجویی و لبخندهایش در موقع پاسخ دادن به سوال‌های خبرنگاران را حرف‌های مفت در فضای مجازی خواند. افخمی در ۸ آبان ۱۴۰۲ با انتشار یک ویدیو در صفحه اینستاگرام خود گفت: «من فکر می‌کنم که ممکن است قتل داریوش مهرجویی کار سرویس امنیتی اسرائیل باشد و آنها به کریم دستور این کار را دادند.» حواشی. بهروز افخمی با استفاده از ارتباطات خود با حکومت
بهروز افخمی با استفاده از ارتباطات خود با حکومت جمهوری اسلامی، "مجموعه تلویزیونی کوچک جنگلی" را از دست ناصر تقوایی و فیلم "جهان‌پهلوان تختی" را از علی حاتمی تصاحب کرد.
محمدرضا شرف‌الدین از سینماگران و تهیه‌کنندگان ایرانی و تا اوایل سال ۱۳۹۴رئیس انجمن سینمای دفاع مقدس بود. زندگی‌نامه. متولد ۱۳۳۷ اصفهان است و فارغ‌التحصیل رشته عکاسی از دانشگاه تهران. شروع فعالیتش در سینما با جلوه‌ای ویژه فیلم تشکیلات «منوچهر مصیری ـ ۱۳۶۵» بود. برای کانی مانگا (۱۳۶۶)، انسان و اسلحه (۱۳۶۷) ـ این یکی به‌طور مشترک ـ هور در آتش (۱۳۷۰)، کیمیا (۱۳۷۳)، پرواز خاموش(۱۳۷۷)، قارچ سمی (۱۳۸۰)، سیمرغ بلورین بهترین جلوه‌های ویژه جشنواره فیلم فجر را گرفت.
ابوعباس عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب هاشمی قریشی ، "حبر الامة" (دانشمند امت) یا "بحر" (اشاره به علم زیادش از حدیث) از بزرگترین محققان نسل اول امت اسلامی است. او پدر علم تفسیر قرآنی است. با پیدا شدن ضرورت نوشتن قرآن و تغییر و دگرگونی در ساختار امت اسلامی، یکی از مهمترین و متخصص‌ترین کاتبان قرآن بود که مأمور به انجام این کار شد. عبدالله بن عباس به همراه فرمانده فتوحات «سعید بن عاص» در طبرستان ایران حضور داشت. دوران کودکی و جوانی. عبدالله فرزند عباس بن عبدالمطلب عموی ناتنی محمد و لبابه بنت حارث، سه سال قبل از
عموی ناتنی محمد و لبابه بنت حارث، سه سال قبل از هجرت و زمانی که خاندان هاشمی در شعب ابوطالب بودند به دنیا آمد و همانند مادرش که قبل از هجرت مسلمان شده بود، مسلمان شده بود. از دوران جوانی، عبدالله به علم به ویژه علوم قرآنی، علاقه‌ای وافر نشان داد و به این فکر افتاد که با سؤال کردن از صحابهٔ محمد، در مورد محمد اطلاعات جمع‌آوری کند. با وجودی که خیلی جوان بود و خیلی‌ها در آن دوره مشتاق فراگیری این علم بودند، در این زمینه به درجهٔ استادی رسید. او بر مبنای علمش که تنها به حافظه متکی نبود بلکه بر کتب فراوانی
که تنها به حافظه متکی نبود بلکه بر کتب فراوانی استوار بود، سخنرانی‌ها و کلاس‌هایی به‌طور منظم در روزهای هفته تشکیل می‌داد. این جلسات موضوعات مختلفی داشت، مانند تفسیر قرآن، پرسش‌های شرعی، غزوات محمد، تاریخ قبل از اسلام و ادبیات باستانی عرب مطرح می‌شد. عادت داشت که از ادبیات باستانی عرب جملاتی در توضیح و تبیین آیات قرآن بیان کند و از این رو در بین محققان عرب بسیار مورد توجه قرار گرفته‌است. او در بین عرب‌ها اعتبار علمی زیادی داشت و از او درخواست می‌شد که در مورد مسائل شرعی فتوا دهد. مثلاً او صیغهٔ مُتعه را
مورد مسائل شرعی فتوا دهد. مثلاً او صیغهٔ مُتعه را جایز می‌شمرد و از آن دفاع می‌کرد. تفسیرهای قرآنی ابن‌عباس توسط شاگردان بدون واسطه‌اش به صورت مدون درآمد. فتواهای وی نیز جمع‌آوری شده‌است. امروزه بسیاری نسخه‌های خطی در مورد تفسیر منسوب به او، موجود است که البته نمی‌توان در مورد صحت و سقم این انتساب نظری داد، چون هنوز این موضوع مورد تحقیق قرار نگرفته‌است. ابن‌عباس علاوه بر علوم قرآنی بر علوم ریاضی، ادبیات، شعر، تاریخ، جغرافی و انساب نیز تسلط کامل داشت. دوران خلفای راشدین. دانشنامهٔ اسلام دربارهٔ ابن‌عباس
خلفای راشدین. دانشنامهٔ اسلام دربارهٔ ابن‌عباس می‌نویسد میزان دربارهٔ تأثیرگذاری ابن‌عباس در سیاست و لشکرکشی‌های نظامی توسط برخی تاریخ‌نگاران مسلمان بزرگ‌نمایی و اغراق شده و دلیل این مطلب این است که وی جد خلفای عباسی بوده‌است. با این حال او در لشکرکشی‌های متعددی حضور داشته‌است. لشکرکشی به مصر بین سال‌های ۱۸ تا ۲۱ هجری، لشکرکشی به آفریقا در سال ۲۷ هجری، لشکرکشی به گرگان و طبرستان در سال ۳۰ هجری، فرماندهی یکی از جناحین سپاه علی در جنگ‌های جمل (۳۶ هجری) و صفین (۳۷ هجری) و در دوران معاویه در سال ۴۹ هجری،
صفین (۳۷ هجری) و در دوران معاویه در سال ۴۹ هجری، لشکرکشی به قسطنطنیه به فرمان یزید و به همراه افرادی چون عبدالله بن عمر. فعالیت‌های مشاوره‌ای و دیوانی نیز از او در تاریخ ذکر شده‌است. ابوبکر و عمر از مشاوره‌های او بسیار استقبال می‌کردند حال آن که علی و حسن این چنین عمل نمی‌کردند. با این وجود تا پیش از خلافت علی بن ابی طالب، ابن‌عباس چندان وارد سیاست نشد و حداکثر سه یا چهار سال فعالیت سیاسی داشت. تنها مأموریت رسمی‌ای که تا این دوران داشته، انتساب به سالاری حج از سوی عثمان بود، که در همان سال عثمان در مدینه
از سوی عثمان بود، که در همان سال عثمان در مدینه تحت محاصرهٔ شورشیان قرار گرفت؛ بنابراین ابن‌عباس نمی‌توانسته در دوران قتل عثمان در مدینه بوده باشد. چند روز پس از قتل عثمان به مدینه بازگشت و با علی بیعت نمود. از آن پس عهده‌دار مأموریت‌های مهمی از سوی علی گردید و پس از فتح بصره پس از جنگ جمل در سال ۳۶ هجری، والی آنجا شد. وی پس از جنگ صفین در ۳۷ هجری، یکی از امضاکنندگان پیمان حکمیت مبنی بر حل و فصل اختلاف بین علی و معاویه به دست حکمین بود و هنگام تجمع اعتراض‌آمیز خوارج در حرورا، تضمین کرد که کمک کند تا حکمیت
خوارج در حرورا، تضمین کرد که کمک کند تا حکمیت بر مبنای شرع باشد. تیره شدن روابط علی و عبدالله بن عباس. طبق برخی نقل‌ها، هم‌زمان با روی گردانیدن بسیاری از طرفداران امیرالمؤمنین علی از وی و مدتی پس از سقوط مصر، روابط ابن‌عباس والی بصره نیز با وی تیره می‌شود. مادلونگ این موضوع را به اختلاف میان زیاد بن ابیه عامل خراج وی و ابوالاسود دُؤَلی نسبت می‌دهد. ابن‌عباس جانب زیاد را می‌گیرد و ابوالاسود به علی شکایت می‌کند. در پی آن علی از ابن‌عباس درخواست می‌کند گزارشی از وضعیت اموال عمومی تحت کنترلش شامل خراج و جزیه و
وضعیت اموال عمومی تحت کنترلش شامل خراج و جزیه و مخارج بدهد. اما ابن‌عباس برخورد علی را توهین‌آمیز قلمداد می‌کند و به اعتراض منصب ولایت بصره را رها می‌کند. وی اموالی از بیت‌المال را به عنوان سهم خود می‌برد، لذا علی او را در قبال دست‌اندازی به بیت المال به شدت مؤاخذه و تهدید می‌کند. مادلونگ دلیل تصاحب بیت‌المال را، نه صرفاً اعتراض وی به علی، بلکه مخالفتش با سیاست تقسیم مساوی فیء می‌داند. ولیری می‌نویسد، ابن‌عباس منصب فرمانداری بصره را ترک می‌کند و بخشی از بیت‌المال آن را برای خود برداشته و به حجاز می‌رود.
آن را برای خود برداشته و به حجاز می‌رود. دلیل این عمل ابن‌عباس در برخی منابع به این صورت آمده که ابن‌عباس به خاطر مؤاخذه‌ای که علی از وی به اتهام اختلاس مالیات بصره ترتیب داده بود رنجیده شد و اختلاس را رد کرد و بیان داشت که تنها وظیفه دولتی‌اش را انجام داده‌است. اما ولیری بر این باور است که این امر به دلایلی دیگر رخ داده‌است مانند کشتار خوارج در نهروان که بر طبق روایات معتبر، ابن‌عباس این کار را نادرست شمرده بود و اعتقاد وی مبنی بر «موضع‌گیری‌های نادرست علی» و اصرارش برماندن به عنوان خلیفه، با اینکه در
علی» و اصرارش برماندن به عنوان خلیفه، با اینکه در قضیه حکمیت رأی بر این نهاده شده بود که علی دیگر خلیفه نیست. اما مادلونگ ضمن بررسی موضع ابن‌عباس در خصوص کشتار نهروان، این احتمال را که علت اختلاف بین وی و علی این نبرد بوده باشد رد می‌کند. سال وقوع این واقعه در منابع به سال‌های ۳۸، ۳۹ یا ۴۰ هجری گزارش داده شده که ولیری به این دلیل که بعد از سال ۳۸، ابن‌عباس را فاقد فعالیت سیاسی مهّمی می‌داند، این سال را به عنوان سال وقوع حادثه می‌پذیرد. وی روایاتی که در آن‌ها ابن‌عباس تا زمان کشته شدن علی به حکومتش وفادار
ابن‌عباس تا زمان کشته شدن علی به حکومتش وفادار مانده را رد می‌کند. ولیری می‌نویسد پس از این دوران عملی از سوی ابن‌عباس روایت شده که ممکن است قضاوت بسیار بدی از وی را به دنبال داشته باشد و جزئیات این واقعه هنوز معلوم نیست. او مدتی پس از رفتنش به مکه دوباره به بصره بازگشت و اموال مالیاتی بصره را با خود برد. این غصب کردن اموال از سوی وی جای بحث و بررسی دارد؛ ولیری بر این باور است که می‌توان برای این عمل توجیهی منطقی آورد و دیدگاه کسانی که این عمل را کم‌کننده از شأن ابن‌عباس در بین امت نمی‌بینند، را منطقی
از شأن ابن‌عباس در بین امت نمی‌بینند، را منطقی می‌داند. در مقابل مادلونگ تصریحا دیدگاه کائتانی و ولیری دربارهٔ رابطه ابن‌عباس و علی را رد می‌کند و می‌گوید هرچند ابن‌عباس اموالی را از بیت المال بصره به عنوان سهم خود با خود برد، اما بعداً مجدداً روابط حسنهٔ وی با علی برقرار شد و احتمالاً بخشی از اموال را نیز برگرداند. همچنین علی کسی را به جایش بر مسند زمام‌داری بصره منصوب نکرد و وی بعد از مدتی به عنوان والی به بصره بازگشت. دوران پس از کشته شدن علی. فعالیت‌هایی که پس از کشته شدن علی ابن ابی‌طالب از ابن‌عباس
که پس از کشته شدن علی ابن ابی‌طالب از ابن‌عباس سر زده دقیقاً مشخص نیست. حسن مجتبی از او دعوت کرد که فرماندهِ سپاهش شود، اما او با معاویه رابطه برقرار کرد. به دعوت حسن یا میل خود ابن‌عباس، ممکن است خود او یکی از بانیان صلح بین حسن و معاویه بوده باشد. ابن‌عباس بیان کرد که معاویه به علت قدردانی از کارهای او، حقش در غصب اموال مالیات بصره (که بخشی از خزانه بصره بود) را به رسمیت می‌شناسد. دانشنامهٔ اسلام بر این باور است که روایاتی که این تدبیر و حیلت ابن‌عباس را بیان می‌کنند، با شأن ابن‌عباس در تناقض است. به
را بیان می‌کنند، با شأن ابن‌عباس در تناقض است. به همین علت این ماجرا آشکارا به اشتباه به گردن برادرش عبیدالله بن عباس انداخته شد. در زمان خلافت معاویه، ابن‌عباس در حجاز زندگی می‌کرد و مکرراً برای دفاع از حقوق بنی‌هاشم (که شامل حقوق خودش نیز می‌شد) به شام می‌رفت. وقایع سخت و بد دوران پس از مرگ معاویه و یزید، باعث شد که ابن‌عباس شاید علی‌رغم میل باطنی‌اش دوباره پایش به سیاست کشیده شود. گرچه دانسته‌های ما از این دوران ناقص است، اما آنچه بر می‌آید این است که عبدالله بن زبیر که در مکه قیامی راه انداخته بود و
عبدالله بن زبیر که در مکه قیامی راه انداخته بود و خود را خلیفه نامید ولی ابن‌عباس و محمد حنفیه وی را به عنوان خلیفه به رسمیت نمی‌شناختند که با برخورد شدید ابن زبیر مواجه شدند و از مکه بیرون رانده شدند. پس از محاصرهٔ این شهر در سال ۶۴ هجری، این دو دوباره به مکه بازگشتند اما باز هم با ابن زبیر مخالف بودند که این بار ابن زبیر این دو را زندانی کرد. مختار ثقفی از وضعیت این دو مطلع شد و سپاهی به مکه فرستاد که لشکریان عبدالله بن زبیر را غافل‌گیر کردند و این دو را نجات دادند اما ابن‌عباس با تدبیرش مانع از خون‌ریزی
دادند اما ابن‌عباس با تدبیرش مانع از خون‌ریزی در شهر مکه شد. تحت مراقبت سپاه مختار، ابن‌عباس و محمد حنفیه به مِنا و طائف رفتند و ابن‌عباس چندی بعد در سال ۶۸ هجری/۸–۶۸۶ میلادی در آنجا درگذشت. دانشنامهٔ اسلام بر این باور است که گرچه قضاوت‌هایی که کائتانی و لامنز در مورد ابن‌عباس می‌کنند، با جایگاه و شأنش در امت اسلامی در تناقض است، اما از دیدگاه منطق هم می‌توان دیدگاه این دو را رد نمود (بین تاریخ اسلامی- مسیحی و روایات منسوب به محمد که حدیث نامیده می‌شوند، تفاوت وجود دارد) و همین اشکالات را می‌توان به دیدگاه
وجود دارد) و همین اشکالات را می‌توان به دیدگاه لامنز نیز گرفت.
صاحبدلان نام یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی محمدحسین لطیفی است که در ماه رمضان سال ۱۳۸۵ از شبکه یک پخش گردید. داستان. داستان پیرمردی صحاف به نام «سید خلیل» است. قرآنی برای صحافی به دست او سپرده می‌شود که زندگی او و نوه اش را تغییر می‌دهد… منابع. رمضان ۸۵، تجربه«صاحبدلان» دیگر تکرار نشد خبرگزاری تسنیم
آخرین دعوت نام مجموعه تلویزیونی به نویسندگی علیرضا کاظمی پور، کارگردانی حسین سهیلی زاده و تهیه‌کنندگی مهران رسام است که در زمستان ۱۳۸۷ از شبکه دو پخش گردید. این مجموعه تلویزیونی به مناسبت ماه محرم پخش می شد. موسیقی. آهنگساز: آرمان موسی پور خواننده: محمد اصفهانی
پارک ملی جاسپر بزرگترین پارک ملی در رشته‌کوه راکی در کانادا می‌باشد که ۱۰٬۸۷۸ کیلومتر مربع وسعت دارد. این پارک در ایالت آلبرتا، شمال پارک ملی بنف و غرب شهر ادمونتون قرار گرفته‌است. این پارک شامل یخچال‌های طبیعی از منطقه یخی کلمبیا، چشمه‌های آب گرم، دریاچه‌ها، آبشارها و کوه‌های متعدد است. این پارک بعد از جاسپر هاوز، که دارای شغلی تجاری در منطقه برای شرکت نورث وست بود، جاسپر نامیده شد. قبل از این نام آن فیتزوگ بود. این پارک در ۱۴ام سپتامبر سال ۱۹۰۷ با نام پارک جنگلی جاسپر ثبت و نام پارک ملی در سال ۱۹۳۰ به آن
جنگلی جاسپر ثبت و نام پارک ملی در سال ۱۹۳۰ به آن اعطا شد. در سال ۱۹۸۴ اعلام شد این پارک در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است. در سال ۲۰۰۶ میلادی پارک ملی جاسپر معادل ۱٬۹۸۸٬۶۰۰ نفر بازدیدکننده داشته‌است.
موشک هوابه‌سطح یا موشک هوابه‌زمین، موشکی است که برای شلیک از روی هواگردها (بمب‌افکنها، هواگردهای آفندی، جنگنده‌ها پهپادها) در حمله به اهداف سطح (چه روی زمین و چه روی دریا یا هردو) و سلاح‌های تاکتیکی و نابود کردن نیروها هدف‌های زمینی مانند انبار اسلحه و مخازن کشتی‌ها و فرودگاهها بکار می‌رود. مشکلات پرتابی این موشک‌ها مانند موشک هوابه‌هوا است و برد آنان از چند کیلومتر تا چند صد کیلومتر متفاوت است. برای شلیک انواع کوتاه‌برد این موشک‌ها بسبب سبکی، نگهدارنده دائمی در هواگرد نصب شده اما در انواع دوربرد از
دائمی در هواگرد نصب شده اما در انواع دوربرد از نگهدارنده جداشونده استفاده می‌شود. دقت زیادی هنگام نصب این موشک‌ها بر روی هواپیما لازم است تا ویژگی‌های عملکردی هواپیما تنزل زیادی نکند. اگر برد قابل توجهی برای موشک مورد نظر باشد، چند مرحله‌ای کردن موشک هم سودمند است. مانورپذیری موشک‌های هوابه‌سطح بسبب سرعت پایین آنان خیلی کمتر از موشک‌های هوابه‌هوا است و البته چون این موشک‌ها را علیه هدف‌های زمینی بکار می‌گیرند که طبیعتا ثابت بوده یا سرعت کمی دارند، به توانایی مانوری کمتری هم نیاز دارند. تفاوت موشک‌های
مانوری کمتری هم نیاز دارند. تفاوت موشک‌های هوابه‌سطح از بمب‌های هدایت‌شونده داشتن یک سامانهٔ نیروی محرکه در موشک‌ها و فقدان چنین سامانه‌ای در بمب‌هاست. این سامانه در اغلب موشک‌های هوابه‌سطح موتور راکت است. موتور جت هم در موشک‌های کروز هوابه‌سطح استفاده می‌شود که معمولاً برد بسیار بالاتری از موشک‌های دیگر دارند. همچنین برخی از موشک‌های ساخت شوروی سابق از موتورهای رم‌جت بهره می‌گیرند که به آنان سرعت و برد بالایی می‌دهد. روش‌های متنوعی برای هدایت موشک‌های هوابه‌سطح وجود دارد. هدایت لیزری، هدایت مادون قرمز،
وجود دارد. هدایت لیزری، هدایت مادون قرمز، هدایت نوری، هدایت راداری، هدایت چشمی و علامت‌های جی‌پی‌اس از جمله انواع هدایت موشکی است که انتخاب نوع هدایت مناسب معمولاً بستگی به نوع هدفشان دارد؛ برای نمونه موشک‌های هدایت راداری برای هدف قرار دادن کشتی‌ها مناسب هستند اما برای اهداف زمینی کارایی چندانی ندارند. موشک‌های هوابه‌سطح و موشک‌های سطح‌به‌سطح معمولاً تفاوت زیادی با یکدیگر ندارند و برخی از موشک‌ها مثلاً خیلی از موشک‌های ضد تانک هم از روی بالگردها و هم از روی لانچرهای زمین‌پایه شلیک می‌شوند. تعدادی از
از روی لانچرهای زمین‌پایه شلیک می‌شوند. تعدادی از موشک‌ها هم در دو مدل هوابه‌سطح و سطح‌به‌سطح با تفاوت‌های جزئی ساخته می‌شوند. برای نمونه موشک کروز تاماهاوک به عنوان موشک سطح‌به سطح شناخته می‌شود اما مدل هواپرتابی از آن هم وجود دارد که البته هم‌اکنون موشک AGM-۸۶ جایگزین آن شده‌است. موشک‌های ضدکشتی نروژی موشک پنگوئن، آمریکایی هارپون و فرانسوی اگزوسه هم در دو نوع هوابه‌سطح و سطح به‌سطح تولید می‌شوند. بیشتر موشک‌های هوابه‌سطح هم توانایی حمله به کشتی‌ها و هم توانایی حمله به اهداف زمینی را دارند گرچه معمولاً با
حمله به اهداف زمینی را دارند گرچه معمولاً با توجه به نوع طراحی و مشخصات خود برای یکی از این مأموریت‌ها مناسب‌تر هستند. مهمترین مزیت این موشک نسبت به انواع دیگر مهماتی که هواگردها قادر به استفاده از آن‌ها هستند این است که این موشک‌ها را می‌توان از فاصله قابل توجهی شلیک کرد و به این ترتیب از رویارویی با پدافند هوایی فشرده‌ای که معمولاً در نزدیکی هدف قرار دارد، اجتناب کرد بیشتر موشک‌های هوابه‌سطح امروزی از ویژگی شلیک و بعد هیچ برخوردار هستند. این یعنی هواگرد پرتابگر موشک پس از شلیک لازم نیست کاری برای هدایت
پرتابگر موشک پس از شلیک لازم نیست کاری برای هدایت موشک انجام دهد و می‌تواند بلافاصله به جای امنی برود. برخی از این موشک‌ها به اندازه‌ای بلند برد هستند که می‌توان آنان را به سمت بالا شلیک کرد. این موشک‌ها (که یا موشک کروز هستند یا موشک ضد کشتی) باید توانایی پیدا کردن هدف را به صورت مستقل داشته‌باشند. قاعدتا، هواگردی که بتواند ارتفاع بالایی بگیرد و با سرعت پرواز کند افزون بر آسیب به هدف، از موشک‌های پدافندی دشمن هم در امان است. برای موشک‌های دوربرد نوع هواگرد چندان تأثیری ندارد؛ زیرا آنان می‌توانند از فاصله
چندان تأثیری ندارد؛ زیرا آنان می‌توانند از فاصله دور هدف را مورد اصابت قرار دهند؛ اما در موشک‌های کوتاه‌برد هواگرد مجبور است از فاصله کم و ارتفاع زیاد موشک خود را پرتاب کند. انواع. زیرمجموعه‌های موشک‌های هوابه‌سطح به صورت زیر تعریف شده‌است:
کامران طباطبایی دیبا (زاده ) معمار مدرنیست ایرانی، نقاش، شهرساز است. از آثار او می‌توان به موزه هنرهای معاصر تهران، فرهنگ‌سرای نیاوران و فرهنگسرای دانشجو، پارک شفق، دفتر مخصوص شهبانو فرح پهلوی و منزل مسکونی پرویز تناولی در تهران اشاره کرد. زندگی و تحصیلات. خانواده. خاندان طباطبایی‌ها از خانواده‌های درباری ایران از دوره قاجاریان بودند. پدر او «اسفندیار دیبا» دندانپزشک بود. مادر او دلبستگی بسیاری به معماری و طراحی داخلی داشت. کامران دیبا، پسر عموی فرح پهلوی آخرین ملکهٔ ایران است. تحصیل. وی در سال ۱۳۳۵ تحصیل
ملکهٔ ایران است. تحصیل. وی در سال ۱۳۳۵ تحصیل در رشته معماری در دانشگاه هاوارد در شهر واشینگتن، دی.سی. را آغاز کرد. وی در زمان تحصیل، با مراجعه به کتابخانه کنگره آمریکا، به دانش خود در زمینه‌های فلسفه و روان‌شناسی افزود. در سال ۱۳۴۳ دانش‌آموخته این رشته شد و پس از آن به مدت یک سال تحصیلات تکمیلی را در رشته جامعه‌شناسی ادامه داد. بازگشت به ایران. در سال ۱۳۴۵ به تهران بازگشت اما برخلاف تصور اولیه، محیط فرهنگی ایران را برای تفکرات و ایده‌های نوگرای خود مناسب نمی‌بیند:حتی ارتباط نزدیک خویشاوندی با دخترعمویش
نمی‌بیند:حتی ارتباط نزدیک خویشاوندی با دخترعمویش (فرح پهلوی) نیز راه‌گشای تحقق ایده‌های او در جامعه آن دوران ایران نبود. او یک سال بعد، رئیس و طراح ارشد شرکت مهندسین مشاور «DAZ» شد. «DAZ» در ایران پروژه‌های بزرگ و گوناگونی به انجام رسانید و به سرعت توسعه یافت به طوری که در سال ۱۹۷۷، صد و پنجاه پرسنل داشت. دیبا در ایران صرفاً در بخش دولتی فعالیت می‌کرد. وی به سنت‌های بومی و هم چنین نیازهای جامعه شهری مدرن و اثر متقابل انسان علاقه‌مند بود. آثار. پیش از انقلاب ۱۳۵۷. پارک شفق. نخستین کار وی معماری پارک شفق در
۱۳۵۷. پارک شفق. نخستین کار وی معماری پارک شفق در محله یوسف‌آباد تهران بود. به بیانی، فرهنگسرای شفق، نخستین فرهنگسرای ایران است؛ زیرا نخستین باری بود که مجموعه‌ای با امکان انجام چند فعالیت فرهنگی، در کنار یکدیگر قرار می‌گرفتند. طراحی مسیرهای این پارک به گونه‌ای است که ادامه مسیرهای پیاده‌رو از کوچه‌های اطراف آن است؛ بنابراین، افراد پیاده در هنگام تردد، از میان آن عبور می‌کنند. گودی که امروزه در آن وسایل بازی کودکان است، تا پیش از ساخت بوستان، گودال دفع زباله بوده است. همچنین پایه پل‌های این پارک بر اساس
بوده است. همچنین پایه پل‌های این پارک بر اساس معماری پل‌های اصفهان و نرده راهروهای روی این پل‌ها بر اساس نرده‌های جایگاه سالن تئاتر ساخته شدند. موزه هنرهای معاصر تهران. موزه هنرهای معاصر تهران در ضلع باختری بوستان لاله تهران قرار دارد. بخشی از هزینه ساخت ساختمان و خرید آثار بین‌المللی این موزه، مستقیماً از سوی شرکت ملی نفت ایران تأمین شده است. هدف دیبا از ساخت این موزه را «جمع‌آوری هنر زمان و در دسترس عموم قرار دادن» آن می‌داند. ابعاد این موزه (با مساحت تقریبی ۲۰۰۰ مترمربع) برای جمع‌آوری آثار هنری در
تقریبی ۲۰۰۰ مترمربع) برای جمع‌آوری آثار هنری در ایران، طراحی شده است. معماری این بنا، بازتاب ایده‌های روشنفکری و هنری آن دوران، یعنی تلاش برای ایجاد دوستی میان سنت و نوگرایی و همچنین معماری ایرانی و غربی است. سقف‌های نیم هلالی موزه یادآور بادگیرهای سنتی ایران است. وی مؤسس و نخستین مدیر موزه بود. کریم امامی، مهدی کوثر و داریوش مهرجویی اعضای هیئت مدیره موزه هنرهای معاصر تهران بودند. گالری‌های این مجموعه، گرد محور یک فضای مرکزی مانند موزه گوگنهایم نیویورک بر روی یکدیگر قرار گرفته‌اند. دلیل پایان یافتن راهروی
یکدیگر قرار گرفته‌اند. دلیل پایان یافتن راهروی گالری به زیرزمین ساختمان در این است که انتهای راهروی این زیرزمین به فضای داخلی بوستان لاله ادامه پیدا می‌کند. حوض آب طولانی کنار گالری، اشاره به وجود حوض آب در خانه‌های ایرانی دارد. همچنین این حوض بی آنکه مانع دیداری ایجاد کند، مانع از ورود افراد به ساختمان می‌شود. حوض روغن وسط گالری (ساخت هنرمند نوریوکی هاراگوچی) نیز نشانی از حوض آب در وسط خانه‌های ایرانی است. مجموعه آثار موجود در این گالری، یکی از نفیس‌ترین مجموعه‌های هنری هنر نوگرا و هنر معاصر جهان در خارج
هنری هنر نوگرا و هنر معاصر جهان در خارج از اروپا و آمریکای شمالی است. باغِ موزه، بر اساس ویژگی‌های باغ ایرانی ساخته شده و در آن مجسمه‌هایی از هنرمندان شناخته شده سده بیستم میلادی (مانند رنه ماگریت، آرنالدو پومودورو، ادوآردو چیلیدا، هنری مور، ماکس ارنست، ماکس بیل، آلبرتو جاکومتی و پرویز تناولی) به چشم می‌خورند. دیبا در یک مصاحبه زنده با صادق رشیدی فرد به روند طراحی معماری موزه و همچنین نحوه خرید آثار پرداخته است. فرهنگ‌سرای نیاوران. ساخت فرهنگ‌سرای نیاوران همزمان با ساخت موزه هنرهای معاصر تهران انجام شد.
همزمان با ساخت موزه هنرهای معاصر تهران انجام شد. این دو اثر، فرم و کاربر زیادی با یکدیگر دارند. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، بدون موافقت کامران دیبا، تغییراتی در ساختمان این فرهنگ‌سرا ایجاد شد. این بنا از لحاظ اقلیم در موقعیت معتدل کوهستانی است و به علت وجود بادهای شمالی، معماری فرهنگسرا به صورت شرق و غرب طراحی شده است. نورگیری این بنا از چهار طرف صورت می‌گیرد. گرچه ساختمان فرهنگسرای نیاوران به صورت قسمتهای مجزا طراحی شده و بعد در کنار هم قرار گرفته اما با بدعت‌های خاص طراح ارتباطی صحیح و جستجوگر میان دو
بدعت‌های خاص طراح ارتباطی صحیح و جستجوگر میان دو ساختمان به‌وجود آمده است. ساختمان این بنا با بتن مسلح اجرا شده است. طراح با ترکیبی میان بافت (بتن مسلح با افزودن پودر سنگ زرد و سبز)، فرم (سازه هندسی)، و نسبت توانسته ساختار جدی از معماری سنتی و مدرن خلق نماید. سردر ورودی این بنا به صورت متقارن ایجاد شده به عنوان پیش ورودی برای سبه در اصلی فرهنگسرا، این سردر برگرفته از ساختار هشتی در معماری سنتی است. حیاط مرکزی، رواق ساختمان و نور گیر منحنی دار یکی دیگر از نمودهای سنتی است که در این بنا استفاده شده است، این
سنتی است که در این بنا استفاده شده است، این قسمت دارای آب‌نما و باغچه است و درهای اصلی ساختمان به آن باز می‌شود. مسجد موزه فرش ایران. مسجد موزه فرش ایران یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های مینیمالیسم و پیوند میان سنت و نوگرایی است. مسجد دانشگاه جندی‌شاپور. طراحی مسجد دانشگاه جندی‌شاپور (که پس از انقلاب نام آن به «دانشگاه شهید چمران اهواز» تغییر یافت) نیز به عهده کامران دیبا بوده است. شهر جدید شوشتر. پروژه نیمه‌تمام «شهر جدید شوشتر» (۱۳۵۳–۱۳۵۹) در نزدیکی شهر قدیمی شوشتر در استان خوزستان که وی معمار و برنامه‌ریز آن
در استان خوزستان که وی معمار و برنامه‌ریز آن بود بیش‌ترین موفقیت خود را مرهون الگوهای ساختاری و گونه‌های ساختمانی سنتی-اسلامی است که دیبا مورد استفاده قرار داده است. وی این شیوه را جایگزین طراحی بر اساس الگوهای غربی (که مورد حمایت افراد با نفوذ و سردمداران بود) نمود. این شهر با تراکم افقی و ظرفیت جمعیتی بیش بر ۳۰٬۰۰۰ نفر برای طبقه کارگر در راستای یک شاهراه اصلی ارتباطی طراحی شد. چهارراه‌ها، میدان‌های عمومی و محله‌های کوچک در اطراف آن شکل می‌گرفتند و وجود باغ‌ها و بازارها زندگی اجتماعی را تقویت می‌کرد. به
و بازارها زندگی اجتماعی را تقویت می‌کرد. به خاطر بهره‌گیری از معماری اسلامی، در سال ۱۳۶۵ جایزه معماری آقاخان به کامران دیبا تعلق گرفت. در نمایشگاه آثار معماری و شهرسازی قرن بیستم، که به مناسبت فرارسیدن سال ۲۰۰۰ میلادی در لس‌آنجلس برگزار شد به عنوان طرح برگزیده در مجموعه آثار معماری و شهرسازی جهان به نمایش گذاشته شد. دیبا یک روز پس از ثبت شدن شوشتر نو در میراث فرهنگی ایران، در یک مصاحبه زنده به ابعاد مختلف طراحی پروژه و پاسخ به انتقادات مختلف در این خصوص پرداخت. او به دلیل وجود کوچه‌ها و معابر تنگ در طراحی
او به دلیل وجود کوچه‌ها و معابر تنگ در طراحی این پروژه و همچنین عدم ورود خودرو در لایه‌های درونی شهر را پاسخ گفت. پس از انقلاب. در تابستان ۱۳۵۷ همزمان با اوج‌گیری اعتراضات انقلابی و توقف پروژه‌های عمرانی در ایران، کامران دیبا تصمیم گرفت که برای مدتی از ایران خارج شود. اما این مسافرت کوتاه مدت به ترک همیشگی ایران و زندگی در اسپانیا و فرانسه انجامید. وی تاکنون به ایران بازنگشته است. پروژه‌های خارج از ایران وی شامل طرح‌های خانه‌سازی در ایالت ویرجینیا و طرح توسعه هتل‌ها در اسپانیا ست. وی در سال ۱۳۵۶ به عنوان