payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشگاه کلرادو بولدر یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در شهر بولدر واقع در ایالت کلرادو آمریکا است که در سال ۱۸۷۶ میلادی تأسیس شده‌است. ۴ برندهٔ جایزهٔ نوبل در رشتهٔ فیزیک و یک برندهٔ جایزهٔ نوبل در رشتهٔ شیمی از استادان این دانشگاه بوده‌اند. همکاری دانشکده فیزیک (رتبهٔ ۱ در فیزیک اتمی) با مؤسسه ملی فناوری و استانداردها و دانشکدهٔ مهندسی هوافضا (رتبهٔ ۹) با ناسا این دانشکده‌ها را به یکی از دانشکده‌های پیشرو در پیشبرد علم در دنیا تبدیل ساخته‌است. رنکینگ. در رتبه‌بندی دانشگاهٔ جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه کلرادو
دانشگاهٔ جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه کلرادو بولدر در رتبه ۲۰۶ دنیا و ۴۷ ایالات متحده قرار گرفته‌است. همچنین بر اساس رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۱۲۴ دانشگاه‌های جهان قرار دارد. دانشکده‌ها. دانشکده‌های دانشگاه کلرادو بولدر عبارتند از: پردیس. پردیس دانشگاه کلرادو در رتبه‌بندی‌های مجله‌های "Travel + Leisure" و "Condé Nast Traveler" به عنوان یکی از زیباترین پردیس‌های دانشگاهی در ایالات متحده آمریکا قرارگرفته است.
نقش اجتماعی در دانش جامعه‌شناسی، عنوان یا برچسبی است که با آن جایگاه و الگوهای رفتاری شخص در جامعه تعیین می‌شود. نقش‌های اجتماعی ممکن است توسط مذهب، عرف یا قانون تعیین شوند. در تعیین و تعریف نقش‌های اجتماعی، توافق و تأیید جامعه ضروری است. آشنایی با نقش اجتماعی و تمرین آن، مراحل نقش‌پذیری هستند. مستحکم کردن زندگی اجتماعی و هماهنگی و نظم بخشیدن به عمل، از پیامدهای نقش در یک زندگی اجتماعی است. نقش‌هایی که از هنگام تولد با انسان همراه هستند و حذف آن ممکن نیست، نقش‌های انتسابی نامیده می‌شوند. نقش‌هایی که شخص در
انتسابی نامیده می‌شوند. نقش‌هایی که شخص در طی زندگی اجتماعی برای خود برگزیده است و می‌تواند از پذیرش آن نقش‌ها انصراف دهد، نقش‌های اکتسابی خوانده می‌شوند. عمل به نقش اجتماعی با خشنودی روانی همراه است، در حالی که عدم ایفای درست نقش‌های اجتماعی می‌تواند باعث اختلاف‌ها، ناسازگاری‌ها، کشمکش‌ها و دشمنی‌ها در زندگی اجتماعی شود.
عادت هدایت خودکار رفتارهایی از هر فرد است که وی با حداقل زحمت و انرژی انجامشان می‌دهد. در کتاب خود این‌گونه بیان می‌کند که وقتی ما فعالیتی انجام می‌دهیم، بعد از پایان آن، مغز آن را مرور می‌کند و بررسی می‌کند که آیا این فعالیت می‌تواند به صورت خودکارتری انجام شود که در تکرارهای بعدی آن انرژی و درگیری کمتری از مغز بگیرد، و در صورت امکان، آن کار را در یک چرخه سه بخشی تبدیل به یک فعالیت خودکای می‌کند (به مرور)، فعالیتی که ما آن را «عادت» می‌نامیم. این چرخه دارای سه بخش اساسی است؛ اول سرنخ یا نشانه‌ای که باعث
سه بخش اساسی است؛ اول سرنخ یا نشانه‌ای که باعث ترغیب شخص به انجام آن فعالیت می‌شود، بخش دوم انجام آن فعالیت است که به صورت روتین و کار تکراری خواهد بود، آخرین بخش که باعث تقویت هرچه بیشتر این عادت و تکرار دوباره آن می‌شود، پاداشی است که فرد از انجام آن روتین به دست می‌آورد. اغلب عادت‌های مثبت مثل کمک به دیگران، غذا خوردن، مسواک زدن و نیز عادت‌های منفی مثل اعتیاد به سیگار، الکل و پرخوری را به راحتی می‌توان توجیه کرد. نویسنده در ادامه بحث در مورد نحوه اثرگذاری بر چرخه عادت‌ها و نیز تغییر آن‌ها در سطوح فردی،
بر چرخه عادت‌ها و نیز تغییر آن‌ها در سطوح فردی، سازمانی و جامعه به بحث و نتیجه‌گیری می‌پردازد. او تلاش نموده‌است تا همه بررسی‌های علمی کنش‌شناسی و عصب‌شناسی مربوط به آن را جمع‌آوری نماید و در کتاب خود به آن‌ها استناد می‌نماید.
وال‌استریت ژورنال (تلفظ درست نام: وال‌استریت جورنال) یکی از مهم‌ترین و پرنفوذترین روزنامه‌های اقتصادی-سیاسی در جهان است، که مرکز آن در خیابان وال استریت در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. "وال‌استریت ژورنال" پرتیراژترین روزنامه بعد از یو اس ای تودی در سطح ایالات متحده آمریکا است و پرمخاطب‌ترین روزنامهٔ انگلیسی‌زبان با موضوع تجاری در جهان است. روزنامهٔ "وال‌استریت ژورنال" به‌طور هم‌زمان در تمامی دنیا از جمله چاپ مخصوص آن برای آسیا و اروپا منتشر می‌شود. شمارگان روزنامهٔ وال‌استریت ژورنال در سال
می‌شود. شمارگان روزنامهٔ وال‌استریت ژورنال در سال ۲۰۰۶ میلادی برابر با ۲ میلیون نسخه در روز، به‌اضافهٔ یک‌میلیون مشترک وبگاه اینترنتی خود بود که حق اشتراک می‌پردازند. بدین نحو روزنامه وال‌استریت ژورنال پرفروش‌ترین روزنامهٔ اقتصادی در جهان به‌شمار می‌آید. رقیب اصلی "وال‌استریت ژورنال"، روزنامهٔ "فایننشیال تایمز" است که مقر اصلی آن در شهر لندن و در کشور بریتانیا قرار دارد. مالک پیشین نشریهٔ "وال‌استریت ژورنال"، شرکت داوجونز بود که در سال ۲۰۰۷ آن را به قیمت ۵ میلیارد دلار به شرکت نیوز کورپوریشن (به مالکیت
۵ میلیارد دلار به شرکت نیوز کورپوریشن (به مالکیت روپرت مرداک) فروخت. این روزنامه تا سال ۲۰۱۹ میلادی توانسته ۳۷ جایزه پولیتزر را کسب کند. وال استریت ژورنال یکی از بزرگ‌ترین روزنامه‌های ایالات متحده آمریکا از نظر تیراژ است، با تیراژ حدود ۲٫۸۳۴ میلیون نسخه (شامل نزدیک به ۱٬۸۲۹٬۰۰۰ فروش دیجیتال) تا اوت ۲۰۱۹، داشته است که در مقایسه با ۱٫۷ میلیون نسخه یواس‌ای تودی می‌باشد. وال استریت ژورنال یک مجله خبری که سبک زندگی لوکس را ترویج می‌کند، منتشر می‌نماید که در ابتدا به صورت فصلنامه منتشر شد اما در سال ۲۰۱۴ به ۱۲
به صورت فصلنامه منتشر شد اما در سال ۲۰۱۴ به ۱۲ شماره گسترش یافت. نسخه آنلاین آن در سال ۱۹۹۵ راه اندازی شد که از آن زمان فقط برای مشترکان قابل دسترسی بوده است. مشی مقالات در صفحات سرمقاله معمولاً محافظه کار هستند. تاریخچه. اولین محصولات شرکت داوجونز، انتشار روزنامه بولتن‌های خبری مختصر بود موسوم به «فلیم‌سیز» که شبیه به اوراق لاتاری بینگو بود و در اوایل دهه ۱۸۸۰به صورت دستی به بازرگانان بورس اوراق بهادار تحویل داده می‌شد. آنها بعداً یک برگه روزنامه خلاصه‌ای را روزانه چاپ کردند تحت عنوان نامه بعداز ظهر
را روزانه چاپ کردند تحت عنوان نامه بعداز ظهر مشتریان. متعاقبان روزنامه‌نگاران چارلز هنری داو، ادوارد جونز و چارلز برگ اس‌ترسر این برگه را به روزنامه "وال‌استریت ژورنال" تبدیل کردند که برای اولین بار در ۸ ژوئیه ۱۸۸۹ منتشر شد و شرکت داوجونز خدمات‌دهی‌اش را به‌وسیله تلگراف آغاز کرد. هیئت تحریریه. اعضای هیئت تحریریه وال استریت ژورنال به تحریر روزنامه نظارت داشته و به‌طور عام سرمقاله آن را ارائه می‌کنند. وال استریت ژورنال جزئیاتی دربارهٔ وظایف دقیق اعضای هیئت تحریریه ارائه نمی‌کند. هر شنبه و یکشنبه، سه نویسنده
ارائه نمی‌کند. هر شنبه و یکشنبه، سه نویسنده صفحه سرمقاله به ریاست پل گیگوت، ویراستار صفحه سرمقاله، در بخش تحریریه روزنامه کانال فاکس نیوز حاضر می‌شوند و در مورد مسائل روز با مهمانان مختلف بحث می‌کنند. ورمونت سی. رویستر (۱۹۵۸تا ۱۹۷۱) و رابرت ال بارتلی (۱۹۷۲تا ۲۰۰۰) به عنوان ویراستار صفحه سرمقاله به ویژه در ارائه تفسیر محافظه کارانه و اثرگذار در اخبار روزانه نقش دارند. صفحه سرمقاله و موضع‌گیری سیاسی. این روزنامه در ۱۹۴۷ و ۱۹۵۳ دو جایزه اول پولیتزر خود را برای تحریر سرمقاله‌هایش به دست آورد. جوایز بعدی
برای تحریر سرمقاله‌هایش به دست آورد. جوایز بعدی پولیتزر به رابرت ال بارتلی در ۱۹۸۰و جوزف راگو در ۲۰۱۱ به خاطر مقالاتشان در وال‌استریت ژورنال اهدا گردید. همچنین در ۱۹۸۳ به خاطر انتقاد به مانوئلا هولترهوف و در ۲۰۰۵ به جو مورگنسترن و در ۱۹۸۴ برای تفسیری از ورمونت به رویستر اهدا شد، پل گیگوت در ۲۰۰۰، دوروتی رابینوویتز در ۲۰۰۱، برت استیفنز در ۲۰۱۳و پگی نونان در ۲۰۱۷ برنده جایزه پولیتزر شدند.
کاست نوعی طبقه‌بندی اجتماعی است که با مشخصه‌هایی مثل درون‌همسری و انتقال ارثی در سبک زندگی مشخص می‌شود که غالباً مواردی مانند شغل، وضعیت آیینی در سلسله مراتب آن، تعامل و محرومیت‌های اجتماعی عرفی و مفاهیم یا تصورات فرهنگی از خلوص و آلودگی در درجه‌بندی افراد دخیل و مؤثر است. نمونه پارادایم آن، تقسیم در جامعه هندوئیسم در هند است که شامل گروه‌بندی اجتماعی بسیار جدی است که ریشه در تاریخ باستان هند داشته که تا به امروز ادامه دارد. با این حال، اهمیت اقتصادی سیستم کاست در هند در نتیجه شهرنشینی و برنامه‌های تبعیض
کاست در هند در نتیجه شهرنشینی و برنامه‌های تبعیض مثبت در حال کاهش است. همچنین در این نظام مزایای اجتماعی بر اساس نقش‌های انتسابی توزیع می‌شود. در نظام کاسْت، افراد عضو در رتبه‌های مختلف، حق گذر به رتبه‌های دیگر را ندارند و باید شرایط ویژه‌ای را در رفتار و اعمال خود و رابطه با اعضای رتبه‌های دیگر رعایت کنند. کاسْت، "انتساب‌سالاری" است و ضدّ شایسته‌سالاری است. ریشه واژه. واژه انگلیسی "caste" مشتق شده از واژه "casta" در زبان‌های اسپانیایی و پرتغالی است، که طبق فرهنگ لغت اسپانیایی جان مینشو (۱۵۶۹) به معنای
طبق فرهنگ لغت اسپانیایی جان مینشو (۱۵۶۹) به معنای "نژاد، اصل و نسب، قبیله یا اولاد" است. هنگامی که اسپانیایی‌ها دنیای جدید را استعمار کردند، آنها از این واژه به معنای "قبیله یا خاندان" استفاده می‌کردند. با این حال، این پرتغالی‌ها بودند که برای نخستین بار از واژه کاستا به معنای نو "caste" استفاده کردند، وقتی آنها در سال ۱۴۹۸ با هزاران گروه اجتماعی موروثی و غریب در هند روبرو شدند، بکار بردند؛ و پس از آن هجی "کاست"، برای نخستین بار در سال ۱۶۱۳ به زبان انگلیسی وارد شده کاسْت برپایهٔ گزارش یونیسف و دیدبان حقوق
وارد شده کاسْت برپایهٔ گزارش یونیسف و دیدبان حقوق بشر ۲۵۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داده‌است. در هند. سیستم کاست هند مدرن مبتنی بر نوعی برتری ساختگی است و در چهار گروه به نام ورن بر روی گروه‌بندی‌های طبیعی اجتماعی به نام Jāti طبقه‌بندی می‌گردد. سیستم ورنه یا ورن (هندوئیسم) که در متون باستانی هندو مطرح شده‌است، جامعه را به چهار طبقه تقسیم می‌کند: هر کس که در این چهار کاست طبقه‌بندی نشود، «نجس» یا فرد لمس‌ناپذیر (دالیت) محسوب می‌گردد. در دین هندو، این طبقه‌بندی در وداها آمده‌است و مردم در هر
این طبقه‌بندی در وداها آمده‌است و مردم در هر یک از این طبقات که به دنیا بیایند نباید به شغل افراد طبقهٔ دیگر وارد شوند و نیز اجازه ندارند که با افراد طبقهٔ دیگر ازدواج کنند. طبق آموزه‌های دین هندو، اعمال و رفتار ما و کارمایی که در این جهان گردآوری می‌کنیم تعیین می‌کند در زندگی بعدی در کدام طبقه قرار گیریم. شایان ذکر است برخی افراد و گروه‌ها مانند خارجی‌ها، کوچ نشین‌ها، صحرانشین‌ها، قبایل جنگلی، گور کن‌ها و … در تقسیم‌بندی نظام چهار کاستی قرار نگرفته و حذف شده‌اند که از نظر آن جامعه فاقد ورنه بوده و غیرقابل
که از نظر آن جامعه فاقد ورنه بوده و غیرقابل لمس یا اصطلاحاً نجس می‌باشند. از قرن نوزدهم آنها خود را دالیت نامیده و ورنه پنجمی برای خود شکل دادند که پانچاما نامیده می‌گردد دولت هند سعی دارد این نظام طبقاتی را از بین ببرد ولی مردم معتقد به آیین هندو، آن را دستور دین می‌دانند. تاریخچه در کشورهای مختلف. نظام کاست هم‌چنین در آفریقا، خاورمیانه و خاوردور وجود داشته‌است.
برده‌داری یک شکل افراطی نابرابری اجتماعی است که در آن بعضی افراد، در واقع به عنوان دارایی، در تملک دیگران‌اند. برده داری یکی از فراماسیون‌های است که در جریان تکامل تاریخ، جای کمون اولیه را گرفته‌است. این نخستین صورت بندی کلاسیک اجتماعی- اقتصادی بر شالوده استثمار فرد از فرد است که در آن طبقات وجود دارد و به جای تساوی بین افراد، مناسبات فرماندهی و فرمانبرداری پدید می‌شود. برده داری، در مرحله تلاشی کمون اولیه و بر شالوده افزایش نابرابری اقتصادی که خود ثمره پیدایش مالکیت فردی بود، شکل گرفت. تاریخچه. در ایالات
مالکیت فردی بود، شکل گرفت. تاریخچه. در ایالات متحده آمریکا، آمریکای جنوبی، و هند غربی در قرن هجدهم و نوزدهم، برده‌ها تقریباً فقط به عنوان کارگران مزرعه و خدمت‌کاران خانگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در آتن قدیم، بردگان ممکن بود مشاغل مختلف داشته باشند. در روم، بسیاری از بردگان باسواد بودند و به عنوان کارگزاران اداری حکومت کار می‌کردند؛ بسیاری در زمینه مهارت‌های صنعتی آموزش دیده بودند. در روم، بعضی بردگان به تجارت می‌پرداختند در حالی که بعضی در کشت‌زارها و معادن کار می‌کردند. در آشور، سومر، بابل و مصر، با
معادن کار می‌کردند. در آشور، سومر، بابل و مصر، با بردگان با خشونت بسیار رفتار می‌شد. تجارت برده تا قرن نوزدهم توسط کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا انجام می‌گرفت. در حدود یک قرن پیش در آمریکای شمالی و جنوبی به بردگان آزادی داده شد. برده‌داری، امروزه در جهان به‌طور کامل ریشه‌کن گردیده‌است. برده‌داری در کشورهای گوناگون. برده‌داری در کشورهای مختلف و در سالهای گوناگون تاریخ بشر، از برخوردهای متفاوتی در بین مردمان کشورهای گوناگون برخوردار بوده‌است. بدین روی این عمل را در کشورهای مختلف بررسی می‌شود:
روی این عمل را در کشورهای مختلف بررسی می‌شود: برده‌داری در ایران. تا دوره ناصرالدین شاه برده داری کم و بیش به شکل نیمه رسمی در ایران وجود داشته و سیاحان خارجی به حضور غلامان و کنیزان اشاره کرده‌اند. پولاک در سفرنامه اش به نام «ایران و ایرانیان» فصلی را به غلامان و خواجگان اختصاص داده‌است که توضیح جامعی از وضعیت بردگان در عصر ناصری است. برده داری پس از دوره قاجار عملاً منسوخ شد و با تصویب قانونی در سال ۱۳۰۷ برده‌داری در ایران جرم شناخته شد. برده‌داری در یونان باستان. جنگ‌های مداوم در یونان باستان هزاران
باستان. جنگ‌های مداوم در یونان باستان هزاران برده جنگی به همراه داشت که به عنوان برده مورد استفاده قرار می‌گرفتند. برخی بردگان در معادن نقره آتن و اسپارت به کار مشغول می‌شدند. در قوانین افلاطون، کسی که برده خود را می‌کشت پاک شمرده می‌شد و کسی که برده دیگری را می‌کشت می‌بایست بهای برده را به صاحب آن می‌پرداخت. هومر گفته بود که هر کس به بردگی گرفتار شود، زئوس نیمی از خرد او را می‌گیرد. ارسطو بردگان را پست‌تر و فرومایه‌تر از انسان‌های آزاد دانسته و معتقد بود که آنان برده زاده می‌شوند و برای خودشان بهتر است که
آنان برده زاده می‌شوند و برای خودشان بهتر است که تحت تسلط قرار گیرند. در قرن پنجم پیش از میلاد، بیش از نیمی از جمعیت آتن برده بودند. برده‌داری در مصر باستان. در مصر باستان بردگان در کشاورزی مزارع، ساخت معابد و اهرام، ساخت جاده‌ها و تندیس‌ها به کار گرفته می‌شدند. بسیاری از بردگان اندرونی‌ها جزو خانواده‌ای که به آن تعلق داشتند محسوب می‌شدند، گاهی به فرزندی پذیرفته می‌شدند یا از اربابانشان مالی به میراث می‌بردند یا حتی آزاد می‌شدند. برده‌داری در آمریکا. در ایالات متحده آمریکا و آمریکای جنوبی در قرن هجدهم و
متحده آمریکا و آمریکای جنوبی در قرن هجدهم و نوزدهم، برده‌ها به عنوان کارگران مزرعه و خدمت‌کاران خانگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. تقریباً بیش‌تر برده‌ها از سیاهپوستانی بودند که از قارهٔ آفریقا آورده شده بودند.
تبعیض در اصطلاح دانش جامعه‌شناسی، موقعیتی است که افراد در برابر نقش‌ها و موقعیت‌های برابر از مزایای اجتماعی نابرابر برخوردار می‌شوند و برخی بر دیگران و بدونِ برتری داشتن، برتری داده می‌شوند. همچنین حالتی که ویژگی‌ها و معیارهای انتسابی مبنای توزیع قدرت یا ثروت قرار گیرد؛ تبعیض نامیده می‌شود. در شرایط تبعیض، فرصت تحرک اجتماعی یکسان برای افراد وجود ندارد و افراد در آموزش یا انتخاب شغل شرایط نابرابری دارند. از عواملی که به رشد تبعیض در جامعه کمک می‌کند؛ جدایی‌گزینی مکانی افراد جامعه‌است. تبعیض نژادی، تبعیض
مکانی افراد جامعه‌است. تبعیض نژادی، تبعیض جنسیتی، تبعیض مذهبی و تبعیض سنی از انواع رایج تبعیض هستند. تبعیض، انتساب گرایی است و ضدّ شایسته‌سالاری و گونه‌ای ستمکاری است. گونه‌های تبعیض. سن‌گرایی. سن‌گرایی یا تبعیض سنی به کلیشه‌سازی یا تبعیض علیهِ یک فرد یا گروه به دلیل سنّی گفته می‌شود. سن‌گرایی همچنین مجموعه‌ای از باورها، هنجارها و ارزش‌هایی است که برای توجیهِ تبعیض بر اساس سنّ فرد به کار می‌رود. کاست. "کاسْت" نوعی نظام اجتماعی است. در این نظام مزایای اجتماعی بر اساس "نقش‌های انتسابی" توزیع می‌شود و نه
بر اساس "نقش‌های انتسابی" توزیع می‌شود و نه برپایهٔ شایستگی هایِ فردی. در نظام کاست، افراد عضو در رتبه‌های مختلف، حق گذر به رتبه‌های دیگر را ندارند و باید شرایط ویژه‌ای را در رفتار و اعمال خود و رابطه با اعضای رتبه‌های دیگر رعایت کنند. کاسْت، انتساب‌سالاری است و ضدّ شایسته‌سالاری است. کاست برپایهٔ گزارش یونیسف و دیدبان حقوق بشر ۲۵۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داده‌است. ناتوانی و معلولیت. تبعیض بر علیه افراد معلول به نفع افرادی که در معرض آن نیستند، توانمندگرایی نامیده می‌شود. استخدام. رد
نیستند، توانمندگرایی نامیده می‌شود. استخدام. رد درخواست اشتغال یا بیکار کردن یک فرد یا اجازه ندادن به یک فرد برای درخواست شغلی، به عنوان تبعیض شغلی شناخته می‌شود. زمینهٔ این گونه تبغیض با ویژگی‌هایی همچون اختلافاتِ سنّی، معلولیّت، اختلاف قومیتی، اختلاف جنسی، قد، ملیّت، وابستگی سیاسی متفاوت با کارفرما، اختلاف مذهبی متفاوت با کارفرما، رنگ پوست متفاوت با کارفرما و وزن فرد در ارتباط است و رقم می‌خورد. اختلاف زبانی. مردم گاهی به واسطهٔ اختلافات زبانی با گروهِ اکثریت، تحت برخوردهای متفاوت قرار می‌گیرند و از
اکثریت، تحت برخوردهای متفاوت قرار می‌گیرند و از امکانات گروه اکثریت محروم می‌شوند؛ زیرا زبانِ آن‌ها در یک گروه خاص یا دسته‌بندی خاص قرار می‌گیرد. تابعیّت و ملیّت. تبعیض بر پایهٔ ملیّت معمولاً در شاخهٔ قوانین استخدامی قرار می‌گیرد. تبعیض بر پایهٔ ملیّت، گاهی با تبعیض نژادی نیز همراه است، گرچه این گونه تبعیض می‌تواند بدونِ تبعیض نژادی هم اِعمال شود. پیامدِ تبعیضِ ملیّتی می‌تواند مواردی همچون ممنوعیت استخدام، بازنشستگی اجباری به محضِ تأییدِ ملیتِ متفاوت با ملیّتِ گروهِ اکثریت و عدم ارائه امکانت آموزشی به
ملیّتِ گروهِ اکثریت و عدم ارائه امکانت آموزشی به افرادِ با ملیّتِ متفاوت باشد. در امارات متحده عربی و دیگر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، غالباً ملیّت به تازه‌واردان و مهاجران داده نمی‌شود. تبعیض نژادی. "نژادپرستی" یا "تبعیض نژادی" به تعریف بسیار ساده، هر دو نوعی از پیش‌داوری و تبعیض است که متمرکز بر تفاوت‌های نژادی حاصل از تفاوت‌های ظاهریِ جسمی و نیز تفاوت‌های فرهنگی حاصل از زبان، آداب و رسوم، دینی، تاریخی و امثال آن است. برای مثال؛ سفید بودن می‌تواند نشانهٔ برتری باشد. تفاوت‌های نژادی و قومی میان افراد
برتری باشد. تفاوت‌های نژادی و قومی میان افراد می‌تواند حسّ تفاوت و متفاوت بودن و در نتیجه تبعیض نژادی و قومی را ایجاد کند و منجر به شکل‌های مختلفی از مجازات‌های قومی شود. منطقه. تبعیض منطقه‌ای و تبعیض نسبت به مردمان یک منطقهٔ جغرافیایی می‌تواند به دلایل سیاسی، اقتصادی، دینی، فرهنگی، نژادی ایجاد شود و موجب کاهش امکانات برای مردم آن منطقه شود. تبعیض دینی. "تبعیض دینی" برپایهٔ تعریف سازمان ملل متحد عبارت است از تبعیضی که بر فرد به دلیل دین وی تحمیل می‌شود. این تبعیض‌ها می‌تواند از جلوگیری از تحصیل رایگان،
این تبعیض‌ها می‌تواند از جلوگیری از تحصیل رایگان، گرفتن پُست‌های دولتی یا استفاده از سیستم بهداشتی باشد. در حالت‌های خیلی وخیم ممکن است که به دستگیری یا کشتار افراد مورد تبعیض‌واقع‌شده بینجامد. در تبعیض دینی، وجود اختلاف دینیِ اقلیّت با اکثریت جامعه، موجب تبعیض می‌شود. تبعیضِ جنسیتی. تبعیض جنسیتی، جنسیت‌زدگی یا سکسیسم به‌معنی باور یا نگرشی است که یک جنسیت یا جنس را پَست‌تر از دیگری و "درجه‌دوم" می‌داند. پیامدِ این امر، تبعیض منفی نسبت به انسان‌ها و بر پایهٔ هویتِ واقعی یا فرضی جنسیتی ایشان است. این مفهوم
هویتِ واقعی یا فرضی جنسیتی ایشان است. این مفهوم همچنین می‌تواند در اشاره به نفرت یا بدگمانی نسبت به یک جنس یا کلیشه‌ای کردنِ مردانگی در رابطه با مردان و زنانگی در رابطه با زنان باشد. تبعیضِ جنسی به‌طور سیستماتیک، تاریخی و فرهنگی در جهتِ فرودست کردنِ زنان و دختران به‌کار رفته‌است. "پیامدِ تبعیضِ جنسیتی" می‌تواند به گونه‌های آزار جنسی، تجاوز جنسی یا انواعِ خشونت جنسی خود را در جامعه نشان دهد. نخبه‌گرایی. در تعریفی از «ویلفردو پاره تو» نخبه کسی است که ذاتاً دارای امتیازات هوشی، جسمی و روانی است که او را بر
دارای امتیازات هوشی، جسمی و روانی است که او را بر دیگران برتری می‌بخشد. واژهٔ نخبه‌گرایی ممکن است برای توصیف وضعیتی به کار رود که در آن قدرت در دستان شمار افراد محدودی متمرکز گردد. مخالفان نخبه گرایی، عبارتند از نخبه ستیزی، مساوات‌خواهی، عوام‌گرایی و فلسفه سیاسی پلورالیسم. نظریه نخبگی تحلیل علوم سیاسی یا جامعه شناسانه تأثیر نخبگان بر جامعه است: نظریه پردازان نخبگی پلورالیسم را ایده‌آلی اتوپیایی می‌دانند. تبعیض ظاهری. تبعیض ظاهری منظور از ظلم و تبعیض و تمسخر و تحقیر درباره با یک ظاهر خاص است. افسانه‌سازی و
و تحقیر درباره با یک ظاهر خاص است. افسانه‌سازی و کلیشه‌سازی و شخصیت منفی نشان دادن شخصیت‌های منفی در داستان با یک ظاهر خاص هم تبعیض ظاهری حساب می‌شود، که در داستان‌های پریان با کلیشه سازی، تصورات نادرست و غیراخلاقی ای را از انواع ظاهر در ذهن ما ثبت می‌کند. توهین به ظاهر افراد و تحقیر یا تشویق‌ها و معیاربندی‌های ظاهری و تمسخرها و قضاوت افراد از ظاهرشان نیز تبعیض ظاهری محسوب می‌شود. حرف‌های توهین آمیز به ظاهر افراد و جانداران مانند: ظاهر ز.ش. ت، ظاهر ت.ر.س.ن.ا. ک قضاوت‌های ظاهری نیز در این نوع تبعیض وجود
ک قضاوت‌های ظاهری نیز در این نوع تبعیض وجود دارند، مانند اینکه دماغ بزرگ‌ها را ساده لوح و فریبکار و افراد گوش لبه دار و بلند را شیاد نشان می‌دهند. تبعیض‌های ظاهری به افراد دماغ بزرگ، ابرو پرپشت، ابرو پیوسته‌های پرپشت، افرادی که صورتشان خال‌های زیادی دارد، افراد سر بی مو (بدون بیماری و کمبود ویتامین) افرادی که عینک می‌زنند، افرادی که گوش بلند و گوش لبه‌دار هستند، افرادی که گوش‌های بزرگی دارند، افراد درشت اندام و افراد کوچک اندام (منظور اضافه وزن و کمبود وزن نیست، بلکه اندام طبیعی یک فرد از نوزادی و بدون هیچ
بلکه اندام طبیعی یک فرد از نوزادی و بدون هیچ بیماری و اختلالی باشد)، افراد دارای قد بلند و افراد دارای قد کوتاه تبعیض ظاهری در جانداران. برخی از جانداران بخاطر نوعی ظاهر، مورد تبعیض قرار گرفته‌اند و در بعضی اوقات به انقراض آنها بخاطر ظاهرشان اهمیتی داده نمی‌شود.
رامتین (نام‌های دیگر: رام، رامی، رامین و رامنین) از موسیقی‌دانان به نام ایران در دوران پادشاهی ساسانیان و هم عصر دیگر موسیقی‌دانانی چون باربد و نکیسا است. او را واضع چنگ و استاد در نواختن این ساز می‌دانند. نام. رامتین در خیلی از منابع معتبر نوازنده و سازنده معنی شده است. معنی آرام و آرامش نیز برای این نام قابل تعبیر است. برخی بر این باورند که "رامتین"، خطاشدهٔ (شکل دیگر) "رامنین" است. اسعد گرگانی از "رامنین" یا "رامین" نام برده، و به باور دکتر محمد معین، "رامنین" با افزودن یک نقطه "رامتین" شده‌است. البته
با افزودن یک نقطه "رامتین" شده‌است. البته رامنین در منابعی چون دهخدا یا عمید نیامده است. ولی باید دانست که در گواه‌های دیگری، واژهٔ "رامتین"، که امروزه معمول‌تر است، دیده می‌شود. برخی رامتین را همان رامین عاشق ویس (در داستان ویس و رامین) می‌شناسند. دکتر معین در فرهنگ فارسی اعلام خود در معرفی رام (رامتین) معشوق ویس چنین آورده است: "آن را نام شخصی دانسته‌اند که واضع چنگ بوده است". بر این اساس این تعبیر وجود که رامتین همان رامین است پس از نظر معنای اسم معادل معنی نام رامین و به معنای آرامش بخش و آرامش دهنده
معنی نام رامین و به معنای آرامش بخش و آرامش دهنده می‌باشد. از شخصیت های معروف با نام رامتین می توان به رامتین خداپناهی ، رامتین کاکاوندی و رامتین سلیمان‌زاده اشاره کرد. شعر. در اشعار فارسی نیز نام رامتین ذکر شده است:
تمدن نام یک بازی رایانه‌ای در سبک راهبرد نوبتی است که در سال ۱۹۹۱ توسط سید میر برای شرکت میکروپروس خلق شد. تمدن (بازی رایانه‌ای)
معدن سرب چاه خربزه با ذخیره ۱۱۰ هزار تن ماده معدنی سرب و روی در ۳۰ کیلومتری شمال خاوری شهر انارک در استان اصفهان ایران واقع شده‌است. چاه خربزه معدنی قدیمی در مسیر جندق به انارک، بعد از گذر از چوپانان و پیش از چاه گربه، به موقعیت جغرافیائی طول ۴۵/۹/۵۴ و عرض ۲۱/۲۸/۳۳ درجه است. قدمت معدن سرب چاه خربزه به زمان قاجاریه می‌رسد. گزارش ارزیابی وضعیت توان و ذخایر معدنی ایران در سال ۱۳۷۷ از وجود معدن طلا در این منطقه یاد نموده‌است.
ساچمه یا گویک به گلوله‌های کوچک سربی گفته می‌شود. کاربرد اصلی ساچمه‌ها به عنوان پرتابه در انواع تفنگ‌ها است، اما کاربردهای صنعتی گوناگونی نیز دارد. در برخی نقاط جهان از جمله در تالاب‌های بریتانیا، استفاده از ساچمه سربی برای شکار، به‌خاطر سرشت سمی سرب ممنوع اعلام شده‌است. به این منظور ساچمه‌های غیر سربی هم ساخته شده که بیشتر از جنس فولاد، تنگستن-نیکل-آهن و تنگستن-بسپار هستند. گاه به پرتابه‌های تفنگ بادی نیز ساچمه گفته می‌شود.
کمیته امنیت دولتی یا به اختصار، کا گِ بِ ؛ سرویس اطلاعات و امنیت اتحاد جماهیر شوروی بود. کاگ‌ب در سال ۱۹۵۳، پس از مرگ ژوزف استالین، رهبر وقت شوروی، از ادغام وزارت امنیت دولتی و وزارت امور داخلی تشکیل شد. کاگ‌ب یک نام کلی برای فعالیت‌های سرویس اطلاعاتی شوروی سابق، پلیس مخفی آن کشور و سازمان اطلاعاتی شوروی بود که با پیوستن «ن ک و د» سازمان اطلاعات داخلی شوروی به «م و د» سازمان اطلاعات وزارت کشور شوروی به سال ۱۹۵۴ تأسیس شد. و در فاصله سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۱ (زمان سقوط شوروی) فعالیت داشت. فعالیت سازمان کاگ‌ب تنها
سقوط شوروی) فعالیت داشت. فعالیت سازمان کاگ‌ب تنها به جاسوسی از غرب خلاصه نمی‌شد، بلکه این سازمان در داخل کشور به بازداشت و سرکوب مخالفان دولت شوروی می‌پرداخت. رسانه های شوروی سابق ادعا می‌کردند کاگ‌ب در تمامی عملیات‌ها مستقل بوده و هیچ نهادی در شوروی به اندازهٔ این سازمان از قدرت برخوردار نبوده‌است. عمدهٔ درگیری‌های کاگ‌ب در سراسر جهان، با سازمان سیا بوده‌است. به دنبال فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، کاگ‌ب جای خود را به اف‌اس‌بی (سرویس ضد جاسوسی روسیه) داد. صاحب نظران عقیده دارند که این تغییر، تنها
داد. صاحب نظران عقیده دارند که این تغییر، تنها در نام این سرویس است و کاگ‌ب با نامی دیگر، همچنان به فعالیت‌های پشت پرده خود در سطح جهانی ادامه می‌دهد. ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور فعلی روسیه از افسران میان‌رده پیشین کاگ‌ب بوده‌است.
لیگ آیوی عمومی به گروهی از دانشگاه‌های آمریکا گویند که سعی در ارائه کیفیت در سطح آیوی لیگ اما با قیمت دولتی و قابل دسترس برای عموم دارند. برخلاف تمامی اعضای آیوی لیگ که موسسات خصوصی با سرمایه‌ و شهریه‌های زیاد می باشند، دانشگاه‌های لیگ آیوی عمومی، تمام دولتی هستند. این لیگ در لیست اولیه خود در سال ۱۹۸۵ متشکل از ۸ دانشگاه دولتی در ایالات متحده بود. امروزه این تعداد را متجاوز از ۳۰ دانشگاه می‌دانند. در قیاس این دانشگاه‌ها با آیوی لیگ باید گفت که در سال‌های اخیر بسیاری از صاحب نظران و کارشناسان بر این باورند
بسیاری از صاحب نظران و کارشناسان بر این باورند که اعتبار اعضای آیوی لیگ کمی اغراق‌آمیز گشته، با این حال تمامی ۸ دانشگاه خصوصی در آیوی لیگ دارای رتبهٔ بالاتری از دانشگاه‌های لیگ آیوی عمومی هستند.
عدنان حسن پور روزنامه‌نگار کرد اهل ایران است که در تاریخ ۵ بهمن ماه ۱۳۸۵ دستگیر و در تاریخ ۲۲ خرداد در دادگاهی غیر علنی که بنابر حکم دادگاه انقلاب مریوان در استان کردستان ایران به جرم «محارب» به اعدام محکوم شد و در نهایت حکم او به پانزده سال زندان تغییر کرد و بعد از ده سال از زندان آزاد شد. حکم اعدام او در ۲۶ تیرماه ۱۳۸۶ حکم صادره به خانواده و یکی از وکلای وی آقای سیروان هوشمندی ابلاغ شد. دیوان عالی کشور در تاریخ ۳۰ مهر ماه ۱۳۸۶حکم اعدام عدنان حسن پور را تأیید کرد؛ که مجدداً با درخواست اعاده دادرسی از سوی
کرد؛ که مجدداً با درخواست اعاده دادرسی از سوی وکلا در تاریخ ۱۹ مرداد ماه ۱۳۸۷ دیوان عالی کشور حکم اعدام وی را لغو کرد. این روزنامه‌نگار ۱۶ شهریور و ۱۱ بهمن ۱۳۸۷ در دادگاه انقلاب سنندج محاکمه شد که به پانزده سال زندان محکوم شد. او در زندان مرکزی سنندج زندانی بود. عدنان حسن پور عضو تحریریه «هفته نامه ئاسو» بوده که به دو زبان کردی و فارسی منتشر می‌شد. این هفته نامه در سال ۱۳۸۴ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی توقیف شد. حسن‌پور که ابتدا به اعدام محکوم شده بود، پس از دو سال کشمکش قضایی این حکم