payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سائول هادسون (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۵) شناخته شده به نام اِسلَش، نوازنده گیتار الکتریک گروه گانز ان روزز است. وی اولین آلبوم سولو خود را با نام "اسلش" در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد. مجله تایم او را به عنوان نفر چهارم برترین نوازندگان گیتار الکتریک تمام ادوار تاریخ انتخاب کرده‌است. زندگی. اسلش در همپستید محله‌ای مرفه‌نشین در لندن متولد شد. پدر و مادر وی هر دو در یک شغل هنری مشغول به کار بودند. مادر وی طراح لباس دیوید بویی بود و پدرش در برنامه‌های زنده به نیل یانگ و جونی میشل کمک می‌کرد. اسلش تا سن ۱۱ سالگی در شهر
جونی میشل کمک می‌کرد. اسلش تا سن ۱۱ سالگی در شهر استک-آن-ترنت استافوردشایر زندگی کرد ولی در اواسط دهه هفتاد به همراه والدینش به لس آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان کرد. لقب «اسلش» توسط دوست خانوادگی‌شان سیمور کسل به وی داده شد، طبق گفته وی که «همیشه در عجله بود و از جایی به جای دیگر می‌پرید.» در سن ۱۴ سالگی مادربزرگش اولین گیتارش را به وی هدیه داد. او در آن زمان چندین ساعت در روز را به تمرین می‌پرداخت. بالاخره تصمیم گرفت که تمرکزش را روی موسیقی بگذارد بنابراین ترک تحصیل کرد. اسلش در یک مصاحبه با مجله رولینگ استون
تحصیل کرد. اسلش در یک مصاحبه با مجله رولینگ استون خاطر نشان کرده‌است: «وقتی من ۱۴ ساله بودم تازه از خواب بیدار شدم. آن زمان من خیلی دختربازی می‌کردم. بالاخره یک روز به خانهٔ یکی از آن‌ها رفتم. آن‌جا یک خرده سیگار کشیدیم و اروسمیث گوش کردیم. یکی از آن آهنگ‌ها واقعاً مرا متحول کرد. من نشستم و چندین بار به آن آهنگ گوش کردم و کلاً آن دختر را فراموش کردم. یادم هست سریع سوار دوچرخه شدم و رفتم خانهٔ مادربزرگم.» اسلش علاوه بر اروسمیث به آهنگ‌های ای سی/دی سی، الیس کوپر، بلک سبث، جف بک، اریک کلپتون، آیرن میدن، روری
بلک سبث، جف بک، اریک کلپتون، آیرن میدن، روری گالاگر، جیمی هندریکس، لد زپلین، رولینگ استونز، تین لیزی، ون هیلن و فرانک زاپا نیز علاقه‌مند بود. زندگی شخصی. اسلش در ۱۰ اکتبر ۱۹۹۲، با مدل و بازیگر، رنی سوران ازدواج نمود. آن‌ها بعد از پنج سال زندگی، در سال ۱۹۹۷ از هم جدا شدند. ازدواج دوم اسلش با پرلا فرار در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۱ بود. حاصل این ازدواج،۲ پسر به نام‌های لاندن امیلیو (متولد ۱۸ آگوست ۲۰۰۲) و کش آنتونی (متولد ۲۳ ژوئن ۲۰۰۴)است. در آگوست ۲۰۱۰، اسلش از فرار طلاق گرفت اما این زوج بعد از ۲ ماه دوباره با هم آشتی
گرفت اما این زوج بعد از ۲ ماه دوباره با هم آشتی نمودند. خانواده اسلش در شهر لس آنجلس، کالیفرنیا سکونت دارند. اسلش که فرزند پدری انگلیسی و سفید پوست و مادری آمریکایی و سیاه پوست است، به دو ملیتی بودن خود افتخار می‌کند. او از ۱۹۷۱ در لس آنجلس ساکن است اما تا سال ۱۹۹۶ شهروند انگلستان بود. در سال ۲۰۰۱، معاینات پزشکی نشان داد که اسلش به بیماری قلبی کاردیومیوپاتی مبتلاست که اما با کارگذاری باتری قلبی از مرگ نجات پیدا نمود. بیماری وی نتیجه سال‌ها مصرف الکل و مواد مخدر بود. وی از سال ۲۰۰۶ مصرف الکل را کنار گذاشت
مخدر بود. وی از سال ۲۰۰۶ مصرف الکل را کنار گذاشت که خودش آن را مدیون همسرش پرلا می داند. در سال ۲۰۰۹، پس از مرگ مادرش بر اثر ابتلا به سرطان ریه، وی سیگار را نیز ترک نمود. اسلش در بسیاری از برنامه‌های مربوط به انجمن‌های حمایت از حیوانات شرکت کرده‌است و سال‌هاست که حامی چندین باغ وحش در سراسر دنیاست. عشق او به خزندگان را می‌توان از موزیک ویدیوهایی که در آنها، مارهایش نیز حضور داشتند متوجه شد. بعد از تولد فرزندش در سال ۲۰۰۲، وی مجبور شد کلکسیون مارهایش را واگذار نماید. رابطه اسلش با خواننده سابق گانر ان
واگذار نماید. رابطه اسلش با خواننده سابق گانر ان روزز،اکسل رز بعد از جدایی اسلش از گروه رو به سردی نهاد.
اتوبوسی به نام هوس نمایشنامه‌ای از تنسی ویلیامز، تهیه‌کنندگی ایرنه سلزنیک و بازی مارلون براندو به سال ۱۹۴۸ است که از روی آن چندین فیلم سینمایی و تلویزیونی ساخته شده‌است. مشهورترین آن فیلمی به همین نام به کارگردانی الیا کازان است. شخصیت های اصلی. بلانچ استلا استنلی میچ اونیک استیو پابلو داستان. پس از آنکه بلانش دوبوآ خانهٔ خانوادگی‌اش را به دلیل بدهی از دست می‌دهد، از لارل، میسیسیپی به محلهٔ فرانسوی نیواورلئان سفر می‌کند تا نزد خواهر کوچکتر و متأهلش، استلا و همسرش استنلی کوالسکی زندگی کند. او در دههٔ سوم
و همسرش استنلی کوالسکی زندگی کند. او در دههٔ سوم زندگی خود است و به دلیل بی‌پولی هیچ جای دیگری برای رفتن ندارد. بلانش به استلا می‌گوید که به دلیل مشکلات عصبی، مرخصی گرفته و شغل تدریس زبان انگلیسی خود را رها کرده است (که بعداً مشخص می‌شود این دروغ است). او از شرایط نامناسب آپارتمان کوچک دو اتاقهٔ خواهرش شکایت دارد و استنلی را به دلیل رفتار خشن و صدای بلندش، «عامی» می‌نامد. استنلی نیز نسبت به حضور بلانش بدبین است و نه تنها از رفتار او خوشش نمی‌آید، بلکه از حضور او که زندگی منظم اما لذت‌جویانه‌اش را مختل
حضور او که زندگی منظم اما لذت‌جویانه‌اش را مختل کرده، ناخشنود است. از همان آغاز، بلانش عصبی و مضطرب به نظر می‌رسد. او تمایلی به دیده شدن در نور روشن ندارد و به نظر می‌رسد مشکل نوشیدن دارد. او همچنین اهل فریبکاری است و نسبت به خواهر و شوهرخواهرش انتقاد دارد. استنلی بعداً از بلانش دربارهٔ ازدواج قبلی‌اش می‌پرسد. بلانش که در جوانی ازدواج کرده بود، همسرش را از دست داده است؛ مردی که خودکشی کرده و این خاطره برای او ناراحت‌کننده است. بعداً مشخص می‌شود که بلانش احساس گناه می‌کند، زیرا پس از کشف همجنس‌گرایی همسرش،
گناه می‌کند، زیرا پس از کشف همجنس‌گرایی همسرش، با بی‌رحمی با او برخورد کرده بود و این موضوع به خودکشی او انجامید. استنلی، که نگران است ارثی از دست داده باشد، اصرار دارد بداند چه بر سر «بل رو» – ملک بزرگ خانوادگی دوبوآ – آمده است. او به استلا دربارهٔ قانون ناپلئون می‌گوید و تأکید می‌کند که طبق این قانون، شوهر بر اموال مالی همسرش کنترل دارد. بلانش همهٔ اسناد مربوط به بل رو را به او می‌دهد. هنگام بررسی اسناد، استنلی دسته‌ای نامه می‌بیند که بلانش با احساسی آشکار آن‌ها را نامه‌های عاشقانهٔ شوهر مرده‌اش می‌نامد.
آن‌ها را نامه‌های عاشقانهٔ شوهر مرده‌اش می‌نامد. برای لحظه‌ای، استنلی از احساسات او متأثر می‌شود. سپس به بلانش اطلاع می‌دهد که استلا باردار است. شبی پس از ورود بلانش، در جریان یکی از بازی‌های پوکر استنلی، بلانش با میچ، یکی از دوستان پوکرباز استنلی، آشنا می‌شود. رفتار مؤدبانهٔ میچ او را از دیگر مردان متمایز می‌کند. گفت‌وگوی آن‌ها دوستانه و پر از عشوه می‌شود و آن‌ها از یکدیگر خوششان می‌آید. ناگهان استنلی که از چندین مزاحمت ناراحت شده، در حالت مستی خشمگین می‌شود و استلا را کتک می‌زند. بلانش و استلا به خانهٔ
و استلا را کتک می‌زند. بلانش و استلا به خانهٔ همسایهٔ طبقهٔ بالا، یونیس هابل، پناه می‌برند. وقتی استنلی به هوش می‌آید، از حیاط پشتی، با صدازدن مکرر نام استلا، او را صدا می‌زند تا زمانی که استلا بازمی‌گردد و خودش را به او می‌سپارد. بلانش که شاهد بازگشت خواهرش به همسرش پس از کتک‌خوردن بوده، شوکه می‌شود. پس از بازگشت استلا به نزد استنلی، بلانش و میچ در پایین پله‌ها نشسته و میچ از رفتار زشت استنلی عذرخواهی می‌کند. صبح روز بعد، بلانش با عجله نزد استلا می‌رود و استنلی را حیوان‌صفت می‌خواند، اما استلا او را مطمئن
را حیوان‌صفت می‌خواند، اما استلا او را مطمئن می‌کند که او و استنلی خوب هستند. استنلی، که مکالمه را شنیده، سکوت می‌کند. وقتی استنلی وارد می‌شود، استلا او را در آغوش می‌گیرد و می‌بوسد و به بلانش نشان می‌دهد که نظر پایین او نسبت به استنلی اهمیتی ندارد. با گذشت زمان، تنش بین بلانش و استنلی بیشتر می‌شود. بلانش به میچ امیدوار است و به استلا می‌گوید که می‌خواهد با او برود و مشکلی برای کسی نباشد. در جریان دیداری با میچ، بلانش اعتراف می‌کند که زمانی با مردی جوان به نام آلن گری ازدواج کرده بود که بعداً او را در حال
نام آلن گری ازدواج کرده بود که بعداً او را در حال رابطه با مردی مسن‌تر پیدا کرد. پس از آن، آلن دست به خودکشی زد. این داستان میچ را تحت تأثیر قرار می‌دهد و او به بلانش می‌گوید که به یکدیگر نیاز دارند. مدتی بعد، استنلی به استلا می‌گوید که شنیده بلانش به دلیل رابطه با دانش‌آموز زیر سن قانونی از شغلش اخراج شده و در هتلی بدنام زندگی می‌کرده است. استلا با شنیدن این حرف‌ها خشمگین می‌شود، اما استنلی به او می‌گوید که این موضوع را به میچ نیز گفته است. همان شب، در جشن تولد بلانش، جایی برای میچ خالی مانده و استنلی به
تولد بلانش، جایی برای میچ خالی مانده و استنلی به بلانش بلیط یک‌طرفهٔ بازگشت به لارل را هدیه می‌دهد. در پی این ماجرا، استلا به ناگهان دچار درد زایمان می‌شود و با همسرش به بیمارستان می‌رود. پس از رفتن آن‌ها، میچ می‌آید و با بلانش دربارهٔ حقیقت حرف می‌زند. او اعتراف می‌کند که شایعات درست هستند و التماس می‌کند که میچ او را ببخشد. اما میچ عصبانی و تحقیر شده، او را ترک می‌کند. استنلی به خانه برمی‌گردد و بلانش را تنها می‌بیند. بلانش در حال خیالبافی دربارهٔ خواستگاری قدیمی است که او را از نیواورلئان نجات می‌دهد.
قدیمی است که او را از نیواورلئان نجات می‌دهد. او ادعا می‌کند که میچ از او عذرخواهی کرده، اما او او را رد کرده است. استنلی با بازی او همراه می‌شود، اما در نهایت با خشم او را متهم به دروغ‌گویی و نفاق می‌کند و به او حمله می‌کند. بلانش با بطری شکسته از خود دفاع می‌کند، اما استنلی او را مغلوب کرده و به اتاق خواب می‌برد. چندی بعد، در جریان بازی پوکر در آپارتمان کوالسکی، استلا و یونیس در حال جمع‌آوری وسایل بلانش هستند. بلانش که دچار فروپاشی روانی شده، در حمام است. استلا نمی‌تواند حرف بلانش دربارهٔ تجاوز استنلی را
استلا نمی‌تواند حرف بلانش دربارهٔ تجاوز استنلی را باور کند. هنگامی که پزشک و پرستاری برای بردن بلانش به آسایشگاه می‌آیند، او ابتدا مقاومت می‌کند، اما سپس با مهربانی پزشک، تسلیم شده و با او می‌رود. در آخرین لحظاتش، می‌گوید: «هر که باشید – من همیشه به مهربانی غریبه‌ها دل بسته‌ام.» بازی پوکر بدون وقفه ادامه می‌یابد. چگونگی حضور مارلون براندو. در ژوئیه سال ۱۹۴۷ تهیه‌کننده‌ای به نام ایرنه سلزنیک که قرار بود اولین اجرای نمایشنامه اتوبوسی به نام هوس را در نیویورک روی صحنه ببرد برای ایفای نقش استنلی کوالسکی شخصیت
روی صحنه ببرد برای ایفای نقش استنلی کوالسکی شخصیت اصلی نمایشنامه هنرپیشه جذاب و ۳۴ ساله هالیوود به نام جان گارفیلد را برگزید که ظاهری کارگری و با توصیف این شخصیت داستان همخوانی داشت. اما توافق آن‌ها به نتیجه نرسید و در نتیجه تهیه‌کننده ناگزیر شد سراسیمه به دنبال یک بازیگر دیگر بگردد. او و مدیر برنامه‌هایش در هالیوود بازیگران دیگری از جمله دین کلارک، ریچارد کونته، کامرون میچل، گریگوری پک و برت لنکستر را در نظر گرفتند. مارلون براندو در آن زمان ۲۳ ساله بود و فقط در چند نمایشنامه روی صحنه‌های تئاتر نیویورک
و فقط در چند نمایشنامه روی صحنه‌های تئاتر نیویورک بازی کرده بود؛ جوانی بسیار خوش قامت و زیبا، با چهره‌ای متفکر و غمزده و در عین حال ظاهر یک مرد عادی ولی شورشی، درست مثل شخصیت استنلی کوالسکی در نمایشنامه بود. یک سال قبل از آن تاریخ مارلون براندو در نمایشنامه‌ای با عنوان «کافه کنار جاده» به کارگردانی هارولد کاورمن و به تهیه‌کنندگی الیا کازان روی صحنه رفته بود. او به خصوص با اجرای یک تک‌گویی پنج دقیقه‌ای جمعیت را مجذوب خود کرد به‌طوری‌که در پایان اجرا همه تماشاچیان یک دقیقه برای او دست می‌زدند. الیا کازان که
یک دقیقه برای او دست می‌زدند. الیا کازان که مدتی با مارلون براندو همکاری کرده بود در مورد این بازیگر جوان گفته بود: «هر کاری که شما بخواهید با او بکنید هیچگاه حتی به گرد آنچه او می‌تواند با خودش بکند نمی‌رسد. او یک بازیگر نابغه است. او شیوه خاص خودش برای پروراندن شخصیت را دارد و عشق به بازی و قدرت حافظه او چنان قدرتمند است که کارگردان تقریباً نمی‌تواند کاری بکند جز اینکه به او یادآوری کند که هر صحنه در چه موردی است.» خود مارلون براندو در کتاب خاطراتش در مورد پیشنهاد ایفای این نقش می‌گوید: «الیا کازان و
مورد پیشنهاد ایفای این نقش می‌گوید: «الیا کازان و ایرنه سلزینک هر دو گفتند که من برای این نقش جوان هستم و به خصوص ایرنه علاقه چندانی نداشت که من این نقش را بازی کنم.» او پس از چند روز مطالعه نمایشنامه به الیا کازان زنگ زد تا از پذیرفتن این نقش صرفنظر کند. به اعتقاد او این نقش برای او خیلی بزرگ بود. مارلون براندو در ادامه می‌نویسد: «شماره منزل الیا کازان اشغال بود ولی اگر می‌توانستم آن روز با او صحبت کنم حتماً پاسخ منفی می‌دادم و این نقش را بازی نمی‌کردم. بعد تصمیم گرفتم کمی صبر کنم و در موردش فکر کنم. روز
تصمیم گرفتم کمی صبر کنم و در موردش فکر کنم. روز بعد خود کازان به من تلفن زد و پرسید بالاخره چی شد آره یا نه؟ و من آب دهانم را قورت دادم و گفتم قبول.» برای الیا کازان دادن این نقش به مارلون براندو تیری در تاریکی بود. به او که در آن زمان آس و پاس بود ۲۰ دلار داد تا به خانه ییلاقی تنسی ویلیامز در ایالت ماساچوست برود. پس از سه روز با تنسی ویلیامز تماس می‌گیرد و متوجه می‌شود که مارلون براندو نرفته‌است. الیا کازان می‌گوید: «من قید ۲۰ دلار را زدم و شروع کردم به گشتن دنبال یک هنرپیشه دیگر.» براندو که پولی در بساط
دنبال یک هنرپیشه دیگر.» براندو که پولی در بساط نداشت با خواهش کردن از ماشین‌های عبوری مسافت نیویورک تا منزل تنسی ویلیامز در پراوینس تاون در ایالت ماساچوست را طی کرد. وقتی از راه رسید خانه تاریک بود و کف آشپزخانه را آب گرفته بود. قبل از اینکه خواندن نمایشنامه را شروع کنند مارلون براندو فیوز برق را تعمیر کرد و بعد هم راه فاضلاب را باز کرد تا وضعیت خانه به حالت عادی بازگردد. تنسی ویلیامز در مورد آن شب و آشنایی با مارلون براندو گفته بود که او نمایش تمام عیار زیبایی و سلحشوری بود. «او زیباترین مردی بود که من به
و سلحشوری بود. «او زیباترین مردی بود که من به عمر خودم دیده بودم و چنان راه آب را باز می‌کرد کرد که گویی تمام عمرش لوله کش بوده.» چند ساعت بعد آن‌ها خواندن متن نمایشنامه را شروع کردند و به گفته تنسی ویلیامز مارلون براندو آنجا هم درست مثل روی صحنه تئاتر متن را با صدای بلند می‌خواند. مارلون براندو بعدها در مورد این نقش گفته بود: «من درست نقطه مقابل استنلی کوالسکی بودم. من ذاتاً آدم حساسی هستم ولی او یک مرد خشن و زمخت با خوی و غریزه حیوانی بود. من شخصیت او را براساس کلمات تنسی ویلیامز خلق کردم.» پس از این
را براساس کلمات تنسی ویلیامز خلق کردم.» پس از این دیدار چند روزه تنسی ویلیامز با نماینده خود در نیویورک تماس گرفت و به او گفت که به هر شکلی که شده تهیه‌کننده نمایشنامه را قانع کند تا هر چه سریعتر با مارلون براندو قرارداد نهایی را ببندد. به نظر تنسی ویلیامز مارلون براندو بعد جدیدی به شخصیت اصلی نمایشنامه اضافه کرده بود که او آن را بسیار می‌پسندید. قرار داد روز سوم سپتامبر ۱۹۴۷ امضاء شد. عکس مارلون براندو و خبر امضای این قرارداد اولین بار در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد. اقتباس. فیلم بیگانه ساخته بهرام
تایمز منتشر شد. اقتباس. فیلم بیگانه ساخته بهرام توکلی با برداشتی آزاد از این نمایشنامه ساخته شده‌است. در ایران. این نمایشنامه در ایران توسط مرجان بخت مینو و آراز بارسقیان به فارسی برگردانده شده است.
رودخانه کورده یک رود فصلی به طول ۱۷۰ کیلومتر در شهرستان لارستان واقع در جنوب استان فارس می‌باشد. مسیر کلی این رود شمال باختری بوده و از کوه بهاش در ۳۷ کیلومتری باختر جنوبی لار و ۱۷ کیلومتری جنوب باختری اوز سرچشمه می‌گیرد و آسیاب دهستان ارد را سیراب می‌کند و به شهرستان خنج وارد می‌گردد و از دره شمالی کوه مرز عبور کرده و از کنار روستاهای آشنا و چاه طوسی می‌گذرد و با مخلوط شدن با ریزابه‌هایی به رودخانه فیدویه. گزیوز تغییر نام می‌دهد و از شمال روستای کورده می‌گذرد و با رودخانه علامرودشت (رودخانه دارالمیزان)
و با رودخانه علامرودشت (رودخانه دارالمیزان) مخلوط می‌شود و رودخانه دزگاه را تشکیل می‌دهد.این رود به زبان محلی روستای کورده به رودخانه شور معروف است و معمولا در بیشتر ایام سال آب دارد.
رود علامرودشت یک رودخانه فصلی با مسیر کلی شمال غربی و جزئی از زیر حوضه مُند است که این زیر حوضه نیز بخشی از حوضه آبریز خلیج فارس و دریای عمان محسوب می‌شود. این رود به طول ۱۸۰ کیلومتر در شهرستان‌های لارستان، گراش، لامرد و مهر در جنوب استان فارس جریان دارد. شاخه اصلی این رودخانه از دهستان صحرای باغ در شهرستان لارستان سرچشمه گرفته و با عبور از دهستان فداغ وارد دشت علامرودشت می‌شود. شاخه دیگر این رودخانه از کوه گاوبست در ۸۰ کیلومتری جنوب غربی لار و نزدیکی در شهر بیرم سرچشمه می‌گیرد و با ورود به دشت علامرودشت در
بیرم سرچشمه می‌گیرد و با ورود به دشت علامرودشت در شمال روستای چاه‌کور به شاخه دیگر رودخانه علامرودشت می‌پیوندد. وجه تسمیه. در لغت‌نامه دهخدا به نقل از فارسنامه ناصری دربارهٔ این رود چنین آمده‌است: "علامرودشت [عَ مَ رْوْ دَ] (اِخ) نام رودی است به فارس. آبش شور و ناگوار است و به کار زراعت نرود. از نزدیک قریهٔ چارطاق ناحیهٔ ینجهٔ احشام لارستان نشر آبی پیدا شده، کم‌کم زیاد گشته تا نزدیکی قصبهٔ علامرودشت رودخانهٔ علامرودشت شود. پس چون به قریهٔ دادالمیزان اسیر رسد آن را رودخانهٔ دادالمیزان گویند و در دزگاه به
رسد آن را رودخانهٔ دادالمیزان گویند و در دزگاه به رودخانهٔ دزگاه بیامیزد." حوضه آبریز. حوضه آبریز این رود با وسعت حدود ۵۲۲۵ کیلومتر، در جنوب استان فارس و در فاصله ۴۰ کیلومتری خلیج فارس واقع شده‌است. این محدوده در درون کوه‌های زاگرس و منطقه فارس ساحلی واقع شده که ارتفاع کوه‌های اطراف حوضه در حدود ۱۰۰۰ تا ۱۸۰۰ متر و ارتفاع متوسط حوضه حدود ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا است. این حوضه به طول تقریبی ۲۳۰ کیلومتر و عرض متوسط ۲۲ کیلومتر از منطقه هرمود (شرقی‌ترین قسمت حوضه واقع در شهرستان لارستان) شروع و تا منطقه
حوضه واقع در شهرستان لارستان) شروع و تا منطقه دولت‌آباد و دژگاه (محل اتصال به رودخانه مُند واقع در شهرستان فراشبند) کشیده شده و شاخه اصلی رود علامرودشت نیز در همین مسیر و در امتداد جنوب شرقی به شمال غربی، در خاک‌های سولفاته، کلروره و شور جریان دارد. این رودخانه در سرشاخه‌های اولیه به نام‌های «رودخانه بیرمی»، «رودخانه فداغ» و «رودخانه خلیلی» نیز نامیده می‌شود و با ورود به دشت علامرودشت به نام رودخانه علامرودشت تغییر نام می‌دهد. این رودخانه در مرکز دشت علامرودشت در راستای جنوب شرقی به شمال غربی تا انتهای دشت
در راستای جنوب شرقی به شمال غربی تا انتهای دشت ادامه یافته و با عبور از خط‌القعر دشت علامرودشت، از جنوب روستای بَلبَلی و دره میان کوه‌های هوا و نر وارد دشت دارالمیزان شده و در آنجا رودخانه چَک را دریافت می‌کند. با رسیدن به روستای دارالمیزان به رودخانه دارالمیزان تغییر نام داده و در نهایت در آخرین نقطه منطقه دارالمیزان با زاویه‌ای حدود ۹۰ درجه محور تاقدیس پازنان را قطع نموده و رو به سمت شمال از طریق تنگه باریک و کوهستانی سمنگان و دره خاوری کوه سُرخان وارد حوضه شهرستان فراشبند شده و در روستای دژگاه با رودهای
شهرستان فراشبند شده و در روستای دژگاه با رودهای کورده و قره آغاج مخلوط می‌شود و رود دژگاه را پدید می‌آورد. این رود در دامنه جنوبی ماده‌کوه با رود شور دهرم مخلوط می‌شود و با نام رودخانه مُند وارد ناحیه شُنبه در شهرستان دشتی می‌شود. رود مُند دراین ناحیه به سوی شمال غربی روان می‌گردد و با رودخانه باغان در هم می‌آمیزد. رود مند پس از عبور از ناحیه شُنبه، وارد منطقه کاکی می‌گردد و دراین منطقه با رود شور خورموج و رود دشت پلنگ (که از ناحیه دشتی بوشهر می‌آید) مخلوط شده و وارد منطقه بردخون می‌گردد و سرانجام در ۵۶
شده و وارد منطقه بردخون می‌گردد و سرانجام در ۵۶ کیلومتری جنوب غربی خورموج در محلی به نام زیارت به خلیج فارس می‌ریزد.
پاملا آن ملروی (متولد ۱۹۶۱ کالیفرنیا) فضانورد و فرمانده‌ی ماموریت اس‌تی‌اس ۱۲۰ فضاپیمای دیسکاوری بوده است. خانم ملروی که سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ به‌عنوان خلبان نیروی هوایی شرکت داشت. وی دانش آموخته سال ۱۹۸۴ از دانشگاه‌ام آی تی در رشته کارشناسی ارشد علوم سیاره‌ای می‌باشد. خانم ملروی فرمانده ماموریت STS-120 و نیز خلبان اول ماموریت‌های STS-92 و STS-112 شاتل‌های فضایی بود.
پگی آنت ویتسون متولد ۱۹۶۰ ایالت آیووا، پژوهشگر و فضانورد آمریکایی است. او در میان فضانوردان آمریکایی فضانوردی صاحب رکورد بیشترین مدت اقامت در خارج از جو زمین است. زندگی‌نامه. ویتستون در ماونت ایر، آیووا به دنیا آمد و در مزرعه ای خارج از شهر، واقع در بیکونسفیلد، آیووا بزرگ شد. وی در دبیرستان مونت آیر کومونیتی در سال ۱۹۷۸ فارغ‌التحصیل شد. او موفق شد تا در سال ۱۹۸۱ از دانشگاه آیوا وسلیان لیسانس خود را در رشته‌های بیولوژی و شیمی دریافت کند. وی در سال ۱۹۸۵ میلادی، موفق به دریافت درجه دکترا از دانشگاه رایس در
موفق به دریافت درجه دکترا از دانشگاه رایس در رشته بیوشیمی شد. خانم ویتنی که سابقه‌ای بسیار درخشان در ناسا دارد تا کنون در ماموریت‌های بسیاری شرکت کرده، و در ISS Expedition-16 فرمانده ایستگاه بین‌المللی فضایی بوده‌است. ویتسون با ۶۶۵ روز در فضا، با سابقه‌ترین فضانورد ناسا است. صاحب رکورد. پگی ویتسون با بازگشت به زمین، در سوم سپتامبر ۲۰۱۷ در میان فضانوردان آمریکایی صاحب رکورد بیشترین مدت اقامت در خارج از اتمسفر زمین است. وی در سه مأموریت جداگانه به مدت ۶۶۵ روز در فضا زندگی کرده‌است. فضانورد روسی به نام گنادی
در فضا زندگی کرده‌است. فضانورد روسی به نام گنادی پادالکا با ۸۷۹ روز اقامت در فضا صاحب رکورد جهانی است. فرمانده ایستگاه فضایی. ویتسون در نوامبر ۲۰۱۶ سومین و آخرین مأموریت خود در ایستگاه فضایی بین‌المللی آغاز کرد؛ و فرمانده این ایستگاه را برعهده گرفت و به این ترتیب نام خود را به عنوان اولین زنی که دو بار فرمانده ایستگاه فضایی بوده ثبت کرد. ویتسون در سن ۵۷ سالگی همچنین مسن‌ترین زنی است که تاکنون به فضا رفته‌است. فعالیت‌های تحقیقاتی. بدنبال حضورش در دانشگاه رایس، او در مرکز فضایی جانسون واقع در هوستون به عنوان
او در مرکز فضایی جانسون واقع در هوستون به عنوان عضو هیئت تحریریه پژوهشگاه ملی تحقیقات شروع به کار کرد. از آوریل ۱۹۸۸ تا سپتامبر ۱۹۸۹، ویتستون در مقام سرپرست گروه تحقیقاتی بیوشیمی در KRUG (یک شرکت پیمانکاری پزشکی واقع در مرکز فضایی جانسون) خدمت کرده‌است.
آیلین ماری کالینز (متولد ۱۹۵۶ نیویورک) فضانورد و فرمانده فضاپیمای ناسا است. کالینز سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است. وی دارای دو مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه استنفورد و دانشگاه وبستر و نیز درجه کارشناسی از دانشگاه سیراکیوز می‌باشد. خانم کالینز فرمانده ماموریت‌های STS-93 و STS-109 و STS-114 بود.
آبراهام لینکلن نقاشی‌ای است از نقاش آمریکایی، جورج هیلی (۱۸۰۸ - ۱۸۹۴ میلادی) که در سال ۱۸۶۹ میلادی و بعد از گذشت چهار سال از قتل لینکلن کشیده شد. آبراهام لینکلن، شانزدهمین رئیس‌جمهور آمریکا و یکی از ۳ رئیس‌جمهور محبوب این کشور بود که در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵ میلادی توسط یک بازیگر تئاتر ترور شد. این اثر از میان پرتره گروهی چهارگانه هیلی که به "صلح‌سازان" معروف است و در عرشه کشتی کوئین ریور در شهر سیتی پوینت در ایالت ویرجینیا، کمتر از یک ماه از کشته شدن لینکلن و در جریان مذاکرات صلح در واپسین روزهای جنگ داخلی آمریکا
مذاکرات صلح در واپسین روزهای جنگ داخلی آمریکا انتخاب شده‌است. هیلی در زمره پرکارترین نقاشان پرتره در آمریکا و بعضاً جهان است که حدود ۱۳۰ اثر پرتره منتسب به اوست. پرتره آبراهام لینکلن هم اینک در اتاق ناهارخوری دولت در طبقه اول کاخ سفید و در ضلع جنوبی غربی ساختمان قرار دارد و تحت مالکیت موزه این کاخ است.
مرکز تحقیقات و درمان سرطان یا اختصاراً CTRC از مراکز برتر درمانی و پژوهشی سرطان در ایالات متحده آمریکا است. این مرکز قسمتی از مرکز علوم درمانی دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو است. سی تی آر سی ۱۴۰ پژوهشگر در استخدام دارد، و بزرگ‌ترین پروژه آزمون نهایی داروهای ضد سرطان نوین در جهان (new drug phase I clinical trials) را داراست. این مرکز که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد، سالی نزدیک به ۱۲۰٬۰۰۰ بیمار رسیدگی می‌کند. بودجه این مرکز درمانی-تحقیقاتی بالغ بر ۸۱ میلیون دلار است. از حامیان مالی این مرکز می‌توان تیم دانکن (ستاره
از حامیان مالی این مرکز می‌توان تیم دانکن (ستاره بسکتبال سن آنتونیو اسپرز) و لانس آرمسترانگ را نام برد. به غیر از این مرکز، تنها دو مرکز دیگر در تگزاس توسط موسسه ملی سرطان ایالات متحده آمریکا یک «مرکز ملی سرطان» لقب داده شده‌اند. آن دو مرکز دیگر کالج پزشکی بیلور و مرکز سرطان ام دی اندرسون دانشگاه تگزاس هستند. این مرکز سمپوزیوم سرطان سینه سن آنتونیو را هر ساله برگزار می‌کند.
هفته‌نامه شیر زنان، اولین هفته نامهٔ الکترونیکی ورزش زنان در ایران است که از تاریخ اول خرداد ماه ۱۳۸۶ بر روی اینترنت شروع به کار کرده است. این هفته‌نامه که روزهای شنبه هر هفته منتشر می‌شود، اخبار حوزه ورزش زنان ایران و جهان را پوشش می‌دهد که شامل اخبار، گزارش، سرمقاله، گفتگو و گزارش تصویری است. دلیل نام گذاری این مجله به این اسم مشکلات و محدودیت‌هایی است که زنان نسبت به مردان برای پیشرفت در رشته‌های ورزشی متحمل می‌شوند. دست‌اندرکاران هفته‌نامه شیر زنان در سال ۱۳۸۰ از وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران درخواست
۱۳۸۰ از وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران درخواست مجوز کردند اما پس از گذشت ۴ سال نتوانست مجوز فعالیت را دریافت کند. در بخش «دربارهٔ ما» هفته نامهٔ شیر زنان آمده است: «این هفته‌نامه ورزشی زنان با هدف جبران کمبود پوشش اخبار این حوزه در نشریات سراسری و ورزشی ایران به صورت خصوصی راه‌اندازی شده است.» از کارهای این نشریه می‌توان به انتشار اولین تصاویر بعد از انقلاب از تیم‌های ملی زنان ایران در رشته‌های مختلفی چون والیبال، پرتاب وزنه، اسکواش و … اشاره کرد. هفته‌نامه شیر زنان همچنان دارای صفحه‌ای انگلیسی است که
شیر زنان همچنان دارای صفحه‌ای انگلیسی است که خلاصه اخبار ورزش زنان ایران را به زبان انگلیسی منتشر می‌کند. در حال حاضر هفت نفر خبرنگار در این هفته‌نامه مشغول به کار هستند.
گناه یا معصیت در دین‌های ابراهیمی به معنای نقض اراده و قانون خداوند است و در اصطلاح مذهبی به معنی سرپیچی از فرمان خداوند است. به باور پیروان گروهی از ادیان، انسان جزای گناه را یا در این جهان یا در دو جهان (این جهان و جهان آخرت) می‌بیند. ریشهٔ سایر گناهان. گناهان اولیه که ریشهٔ سایر گناهان دانسته شده‌اند عبارتند از: تقسیم‌بندی‌های دیگری بر گناهان اولیه، مثلاً ۷ تایی نیز وجود دارد. هفت گناه کبیره. هفت گناه کبیره در الهیات مسیحی گناهانی هستند که ارتکاب آن‌ها مجازات دوزخ را به‌دنبال خواهد داشت. در میان دین‌ها.
دوزخ را به‌دنبال خواهد داشت. در میان دین‌ها. اسلام. دره را ترجمهٔ ذنب و گناه صغیره را ترجمهٔ معصیت گرفت.
پروژهٔ پایونیر نام مجموعه‌ای از مأموریت‌های فضایی بدون سرنشین ایالات متحده است که برای اکتشافات میانسیاره‌ای طراحی شده بود. این پروژه شامل مأموریت‌های بسیاری می‌شد که مهم‌ترین آن‌ها پایونیر۱۰ و پایونیر۱۱ بودند، دو فضاپیمایی که توانستند سیارات خارجی را کاوش کرده و از منظومهٔ خورشیدی نیز خارج شوند. هر دوی این کاوشگرها حامل صفحه‌ای طلایی بودند که در آن طرحی از مرد و زن رسم شده بود و اطلاعاتی دربارهٔ منشأ و سازندگان کاوشگر، برای هر موجود فرازمینی‌ای که آن را پیدا کند، وجود داشت. مأموریت‌های اولیهٔ پایونیر.
پیدا کند، وجود داشت. مأموریت‌های اولیهٔ پایونیر. مأموریت‌های اولیهٔ پروژهٔ پایونیر، تلاش برای به دست آوردن سرعت فرار زمین بود. این برنامه در پرتاب نخست ناسا نیز که از NACA (سازمان دانش هوانوردی آمریکا) صورت گرفته بود هم گنجانده شده بود. این مأموریت‌ها توسط نیروی هوایی آمریکا و ارتش انجام شد. مأموریت‌های بعدی پایونیر (۱۹۷۸–۱۹۶۵). ۵ سال بعد از پایان مأموریت‌های اولیهٔ "آبل" در کاوش فضا، مؤسسهٔ تحقیقات ایمز وابسته به ناسا، نام «پایونیر» را برای مأموریت‌های جدید پروژه انتخاب کرد، مأموریت‌هایی که در ابتدا
جدید پروژه انتخاب کرد، مأموریت‌هایی که در ابتدا هدف‌شان کاوش قسمت درونی منظومهٔ خورشیدی بود، و بعدها مأموریت‌های جسورانه‌تری نظیر کاوش مشتری و زحل به پروژه افزوده شد. اگرچه این مأموریت‌ها با موفقیت انجام شد، اما تصاویر ارسالی به خوبی تصاویری که ویجر ۵ سال بعد ارسال کرد نبود. در ۱۹۷۸، مأموریت‌ها بار دیگر متوجهٔ قسمت درونی منظومهٔ خورشیدی شد و با دو مأموریت «پایونیر زحل‌گرد» و «مولتی‌پروب»، مشخص شد که مأموریت‌ها از شکل کاوشگر به سیاره‌گرد تبدیل شده‌است.