payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این فوق خانوده : در همه ی آنها دارای یک دمین ترانس ممبران (TM) اند.که حدود 8 تا 10 بار از عرض غشاء عبور کرده است و 3 تا دمین سیتوپلاسمی دارد. یک دمین به نام فسفریلیشن یا P-Domain دمین دوم دمین متصل شونده به نوکلئوتید یا N-Domain که محل اتصال ATP است سومین دمین actuator Domain (A-domain) که یک عمل اتوماتیک را برای عمل دومین های اول و دوم انجام می دهد.کاری که دمین ها انجام می دهند این است که در سطح سیتوزول ATP به دمین N متصل می‌شود سپس در دمین P عملکرد فسفریلاسیون صورت می گیرد سپس تغییری در ساختار ایجاد
صورت می گیرد سپس تغییری در ساختار ایجاد می‌شود و که با کمک دمین A و بخش های ترانس ممبران بخش کانالی ایجاد می‌شود که آن وضعیت کاملاً به صورت معکوس پذیر می باشد علت معکوس بودن به خاطر اتصال برگشت پذیر فسفات است. بنابراین این خانواده دارای دوتا کانفورماسیون اصلی اند : 1-کانفورماسیونی که به سمت داخل سیتوزول است (E_1) ، 2- کانفورماسیونی که کانال به سمت خارج سیتوزول ایجاد شده است (E_2).
مس (۱) سولفید یک ترکیب معدنی متشکل از مس و گوگرد با فرمول Cu2S است.
ژرمانیوم (۴) سولفید ترکیبی معدنی با فرمول GeS2 است. ژرمانیوم (۴) سولفید ساختار بلوری دارد و در ۸۰۰ °C ذوب می‌شود.
پروتئین غشای سراسری یک یا گروهی از پروتئین‌هاست که به‌طور همیشگی به غشاء پلاسمایی سلول پیوسته‌است. توده‌های کروی‌شکل که در لایهٔ دوطبقه چربی شناورند، اینها پروتئین‌های غشا هستند که بخش اعظم آنها را گلیکو پروتئین‌ها تشکیل می‌دهند. دو گونه پروتئین در غشا وجود دارد: پروتئین غشای درونی یا سرتاسری که در همهٔ قطر غشا نفوذ می‌کنند و پروتئین‌های خارجی که فقط به یک سمت غشا می‌چسبند و در آن نفوذ نمی‌کنند. شمار بسیاری از پروتئین غشای درونی مجراهای ساختاری ایجاد می‌کنند که از راه آنها مولکول‌های آب و مواد محلول درآب به
که از راه آنها مولکول‌های آب و مواد محلول درآب به ویژه یون‌ها می‌توانند بین مایع بیرون‌سلولی و درون‌سلولی انتشار یابند. این مجراهای پروتئینی دارای ویژگی‌های انتخابی نیز هستند که واپخش گزینشی برخی مواد به میزان بیشتر از مواد دیگر را امکان‌پذیر می‌سازند. شمار دیگر از پروتئین غشائی درونی به عنوان پروتئین‌های حامل برای جابجایی موادی عمل می‌کنند که در غیر این صورت نمی‌توانستند از لایهٔ دوطبقه چربی نفوذ کنند. گاهی نیز این پروتئین‌های حامل مواد را در جهتی خلاف جهت پخش طبیعی آنها جابجا می‌کنند که «انتقال فعال»
جهت پخش طبیعی آنها جابجا می‌کنند که «انتقال فعال» نامیده می‌شوند. شمار دیگری از پروتئین غشائی درونی نقش آنزیمی دارند. پروتئین‌های پیرامونی بیشتر روی سطح درونی پوسته وجود دارند و غالباً به یکی از پروتئین غشائی درونی چسبیده‌اند. این پروتئین‌های پیرامونی تقریباً به‌طور کامل نقش آنزیمی یا نقش دیگر سازمان دهنده‌های درون‌یاخته‌ای را دارا می‌باشند. چنین پروتئین‌هایی را تنها می‌توان به کمک زداینده‌ها، حلال‌های غیرقطبی، یا عوامل واسرشتنده از پوستهٔ یاخته جدا کرد.
زین العابدین بن محمدتقی اصفهانی (۱۱۸۷–۱۳۰۰ه‍.ق/۱۷۷۳–۱۸۸۲م) معروف به اشرف‌الکتاب از استادان مسلم خط نسخ در سده سیزدهم هجری و از خوشنویسان در بار ناصرالدین شاه قاجار بود. وی در سال ۱۱۸۷ هجری قمری در اصفهان دیده به جهان گشود و فرزند محمد تقی اصفهانی است. بستگان. محمد خوشنویس خوانساری (فرزند زین العابدین اصفهانی)، غلامحسین خوشنویس خوانساری (نوه زین العابدین اصفهانی)، احمد اشرف الکتابی (فرزند اول غلامحسین خوشنویس)، محمود اشرف الکتابی (فرزند دوم غلامحسین خوشنویس)، عبدالوهاب اشرف الکتابی (فرزند چهارم غلامحسین
عبدالوهاب اشرف الکتابی (فرزند چهارم غلامحسین خوشنویس)، محمد رضا اشرف الکتابی (فرزند پنجم غلامحسین خوشنویس)، محمد جواد اشرف الکتابی (فرزند ششم غلامحسین خوشنویس)، محمد علی اشرف الکتابی (فرزند سوم غلامحسین خوشنویس)، محمد باقر اشرف الکتابی (فرزند اول محمد علی اشرف الکتابی)؛ ابوالقاسم اشرف الکتابی (فرزند دوم محمد علی اشرف الکتابی) القاب. آقا زین‌العابدین اصفهانی لقب "اشرف‌الکتاب" را از ناصرالدین شاه دریافت کرد و همچنین برخی از آثارش را "سلطانی" رقم یا امضاء می‌کرده است. همچنین او از سوی استادان و خطاطان زمان
است. همچنین او از سوی استادان و خطاطان زمان خود به لقب «سلطان الخطاطین» گرفته بود. استادان. استادان او آقا محمود خوشنویس اصفهانی و آقا عبدالغفار اصفهانی بوده‌اند و از روی آثار میرزا احمد نیریزی هم بسیار مشق کرده است. شاگردان. از شاگردان وی نیز می‌توان از شرف المعالی سید محمد اصفهانی مشهور به بقا، میرزا محمد علی خوشنویس (جد خاندان قدسی)، میرزا علی‌رضا معروف به آقا جان پرتو، زین‌العابدین محلاتی و میرزا محمد علی سلطان الکتاب اصفهانی نام برد. همچنین زین‌العابدین محلاتی، میرزا محمد علی تنباکو فروش، میرزا محمد
محلاتی، میرزا محمد علی تنباکو فروش، میرزا محمد علی مطلق و سید علی‌اکبر اردستانی را از جمله شاگردان او نام برده‌اند. معاصران. هم عصران نسخ‌نویس وی نیز میرزا غلام‌علی اصفهانی خوشنویس پرتوان عهد قاجاریه و آقا هاشم و محمد حسن نسخ نویس بوده‌اند. درگذشت. اشرف الکتاب عمری طولانی داشته و تذکره نویسان سن وی را بیش از صد سال و حداقل ۱۰۲ سال ذکر کرده‌اند که ظاهراً تا سنین بالا هم به کتابت و مشق اشتغال داشته است. او بنا به نقلی در سال ۱۲۹۶ یا قولی دیگر ۱۳۰۰ قمری درگذشته است. قرآنی از وی که به تاریخ ۱۲۷۸ و در کهولت سن
است. قرآنی از وی که به تاریخ ۱۲۷۸ و در کهولت سن و ضعف جسمانی، به گواه خود در رقم انتهای آن، باقی مانده از کثرت هم و لطافت طبعش خبر می‌دهد. البته قرآنی نیز در نهایت زیبایی از وی بجا مانده که تاریخ اتمام آن سال ۱۲۴۸ قمری، و مشهور به مصحف زرین است که احتمالاً در موزه ملک نگهداری می‌شود. مدفن او در اصفهان است تشابهات اسمی. قابل ذکر است که در نسخ نویسان مشهور ایرانی، کاتبان و خوشنویسان دیگری نیز به نام "زین العابدین" بوده‌اند مانند زین‌العابدین محلاتی، زین‌العابدین قزوینی معروف به معجزنگار، زین‌العابدین شریفی
قزوینی معروف به معجزنگار، زین‌العابدین شریفی قزوینی معروف به صدرالکتّاب و ملک‌الخطاطین، زین‌العابدین خوانساری، زین‌العابدین حسینی، زین‌العابدین یزدی، زین‌العابدین گرگانی یا جرجانی. همچنین یک زین‌العابدین اصفهانی دیگر هست که در سال ۱۳۰۲ قمری در گذشته و نقاش و قلمدان ساز بوده و معروف به میرآقا و میر زین العابدین که جد حاج مصورالملکی اصفهانی بود.
اولین خون نخستین فیلم از سری فیلم‌های رمبو می‌باشد که در سال ۱۹۸۲ به کارگردانی تد کاچف و بازیگری سیلوستر استالونه به روی پردهٔ سینماها رفت. قهرمان اصلی داستان جان رمبو سرباز کهنه‌کاری است که به تازگی از جنگ ویتنام برگشته و طی یک سری اتفاق در جریان فیلم قرار می‌گیرد. فیلم با ۱۵۶ میلیون دلار فروش، موفق شد جایگاه سیزدهمین فیلم پرفروش در گیشه داخلی را به دست بیاورد. دنباله جدید این فیلم با نام در سال ۲۰۱۹ اکران شد. خلاصه داستان. داستان این فیلم در ارتباط با سرباز فوق حرفه‌ای می‌باشد که برای زندگی به شهری می‌رود
فوق حرفه‌ای می‌باشد که برای زندگی به شهری می‌رود اما پلیس آن شهر به او تهمت زده و او را اذیت می‌کند و ناخواسته او را در مسیری قرار می‌دهد که مجبور به دفاع از خود و درگیری با ارتش و پلیس می‌کند. مشروح داستان. در دسامبر ۱۹۸۱، جان رمبو، کهنه‌سرباز ارتش ایالات متحده و از بازماندگان جنگ ویتنام، درمی‌یابد که آخرین بازمانده از یگان خود است، پس از آن‌که متوجه می‌شود یکی از دوستان قدیمی‌اش بر اثر عوارض ناشی از تماس با عامل نارنجی درگذشته است. رمبو، بی‌هدف و سرگردان، پیاده به شهر کوچکی به‌نام هوپ در ایالت واشینگتن
پیاده به شهر کوچکی به‌نام هوپ در ایالت واشینگتن می‌رسد، جایی که با کلانتر محلی، ویل تیزل، روبه‌رو می‌شود. تیزل با پیش‌داوری، او را ولگرد می‌پندارد و از شهر بیرون می‌کند. رمبو که احساس تحقیر شده، تلاش می‌کند به شهر بازگردد، اما تیزل به‌سرعت او را دستگیر کرده و به بازداشتگاه منتقل می‌کند، جایی که معاون بی‌رحم کلانتر، آرت گالت، مسئول رسیدگی به اوست. گالت و دیگر نیروهای کلانتری با رمبو بدرفتاری می‌کنند و این رفتار باعث به یادآوری صحنه‌هایی از شکنجه‌های دوران اسارت رمبو در ویتنام می‌شود. رمبو با استفاده از
اسارت رمبو در ویتنام می‌شود. رمبو با استفاده از چاقویش فرار کرده و به کوهستان‌های اطراف پناه می‌برد. تیزل با همکاری نیروهایش، از جمله بالگرد و سگ‌های شکاری، عملیات جست‌وجو را آغاز می‌کند. گالت بر خلاف دستور تیزل تلاش می‌کند از داخل بالگرد به رمبو شلیک کند، اما رمبو با پرتاب سنگ موجب از دست رفتن کنترل خلبان شده و گالت از بالگرد سقوط کرده و کشته می‌شود. تیزل درمی‌یابد که رمبو یکی از سربازان نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده و دارندهٔ نشان افتخار است، اما همچنان از توقف عملیات خودداری می‌کند. رمبو که نمی‌خواهد
از توقف عملیات خودداری می‌کند. رمبو که نمی‌خواهد خشونت بیشتری رخ دهد، سعی می‌کند تسلیم شود، اما مورد شلیک قرار می‌گیرد و به جنگل می‌گریزد. او با استفاده از مهارت‌های بقاء در طبیعت تله‌هایی برای نیروهای تعقیب‌کننده می‌گذارد و تیزل را با چاقو تهدید می‌کند تا از تعقیب او دست بکشد، سپس به عمق جنگل فرار می‌کند. نیروهای پلیس ایالتی واشینگتن و گارد ملی واشینگتن نیز به عملیات جست‌وجو می‌پیوندند و سرهنگ ساموئل تروتمن، فرمانده پیشین و مربی رمبو نیز وارد ماجرا می‌شود. تروتمن به تیزل هشدار می‌دهد که عقب‌نشینی کند، اما
تروتمن به تیزل هشدار می‌دهد که عقب‌نشینی کند، اما تیزل نمی‌پذیرد. رمبو نیز از طریق بی‌سیم از تسلیم شدن امتناع کرده و تأکید می‌کند که «آن‌ها بودند که نخستین گلوله را شلیک کردند.» رمبو به یک معدن متروکه پناه می‌برد، اما نیروهای گارد ملی با استفاده از موشک M72 LAW و پس از ناکامی در شلیک‌های سرکوب‌گر، ورودی معدن را فرومی‌ریزند. با وجود تصور اولیه مبنی بر مرگ رمبو، او از طریق یک کانال تهویه می‌گریزد و پس از ربودن یک کامیون نظامی، به شهر بازمی‌گردد تا با تیزل روبه‌رو شود. تروتمن بار دیگر تلاش می‌کند او را متوقف
شود. تروتمن بار دیگر تلاش می‌کند او را متوقف کند، ولی رمبو با انفجار یک پمپ بنزین و قطع برق شهر، حواس نیروها را پرت می‌کند و یک اسلحه‌فروشی را نیز منفجر می‌کند. سپس به ادارهٔ کلانتری حمله کرده و تیزل را با شلیک از مسلسل ام۶۰ که از کامیون به دست آورده، از ناحیهٔ پا زخمی می‌کند. تروتمن سر می‌رسد و با رمبو گفت‌وگو می‌کند. رمبو سرانجام پس از فروپاشی روحی و بیان خاطرات تلخ جنگ و بی‌مهری جامعه نسبت به خود، تسلیم می‌شود. تروتمن او را دلداری می‌دهد و به همراهش به بازداشت فدرال می‌برد، در حالی‌که رمبو هنگام خروج
بازداشت فدرال می‌برد، در حالی‌که رمبو هنگام خروج نگاهی کوتاه به تیزل، که برای انتقال به بیمارستان در آمبولانس قرار دارد، می‌اندازد.
منصفه به عربی ( الَمُنصفة )، روستایی است در در عزلهٔ (خولان الطیال)، در ناحیهٔ (السُهمان)، از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۳۵۲) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
منسکیه به عربی ( المَنسَکیة )، روستایی است در در عزلهٔ (وادی سهام)، در ناحیهٔ (المناسکة)، از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۵۱) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
منصاف به عربی ( الَمَنصاف )، روستایی است در در عزلهٔ (بنی خضر السهمان)، در ناحیهٔ (قری خولان العالیة الجنوبیة)، از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۶۹) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
منشیه به عربی ( الَمنشیة )، روستایی است در در عزلهٔ (جهران)، در ناحیهٔ (النشی زهیر)، از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۵۸۸) نفر (۱۵ خانوار) می‌باشد.
یاروسلاو هاشک زاده ۳۰ آوریل ۱۸۸۳ – درگذشته ۳ ژانویه ۱۹۲۳ نویسنده و طنزپرداز چک بود که بیشتر به خاطر رمان سرباز خوب شوایک معروف است. زندگی. هاشک در ۳۰ آوریل ۱۸۸۳ در پراگ متولد شد. پدر هاشک آموزگار بود و پس از مرگ وی در سیزده‌سالگی با خانواده‌اش در فقر گذران زندگی می‌کرد. هاشک به سختی می‌توانست در مقابل وسوسه‌اش به گشت و گذار مقاومت کند و کارل چاپک در مورد او می‌نویسد: «هاشک آدمی بود که دنیا را دیده‌بود، دیگران فقط راجع به آن می‌نویسند.» سرزمین چک در آن هنگام تحت سلطهٔ امپراتوری اتریش بود و دشمنی چک‌ها با
تحت سلطهٔ امپراتوری اتریش بود و دشمنی چک‌ها با آلمانی‌ها و اتریشی‌های مقیم پایتخت به درگیری مستقیم رسیده بود. همین مبارزه مضمون بسیاری از آثار هاشک و معاصران او را تشکیل می‌دهد. نخستین نوشته‌های هاشک در سالهای آغازین قرن بیستم در مطبوعات چک پدیدار شد و عمدتاً خاطرات سفرهایش به اسلواکی و کشورهای دیگر و نیز نوشته‌های فکاهی دربارهٔ مسائل روز را شامل می‌شد. در سالهای بعد مقالات و داستان‌هایش جنبهٔ انتقادی و مبارزاتی بیشتری یافت. با شروع جنگ جهانی اول، هاشک به ارتش اتریش فرا خوانده شد، ولی خیلی زود خود را تسلیم
اتریش فرا خوانده شد، ولی خیلی زود خود را تسلیم نیروهای روس کرد و به واحد نظامی چکسلواکی که در روسیه تشکیل شده بود پیوست. در همان زمان با بسیاری از روزنامه‌های روس در جبهه با بلشویکها به همکاری پرداخت. هاشک در سال ۱۹۲۰ به میهنش بازگشت و به نوشتن شاهکار خود، رمان سرباز خوب شوایک پرداخت و تا زمان مرگش در ۱۹۲۳ مشغول همین کار بود. این اثر که ترجمه‌های مختلفی هم از آن به زبان فارسی وجود دارد، برای او شهرت جهانی به ارمغان آورد و فیلم‌ها و نمایشنامه‌های پرشماری از روی آن ساخته شد.
مسجد جامع هرات (دگرنام: مسجد جمعه هرات) کهن‌ترین مسجد در هرات است که بسیار بازسازی شده‌است. بیشتر گسترش آن در دورهٔ طلایی عهد تیموریان بود. این مسجد را سلطان غیاث الدین غوری در سال ۵۹۷ ق. طرح‌ریزی نمود اما موفق به تکمیل آن نشد. جسد وی در سال ۱۲۰۲ میلادی در زیر گنبد در پشت ایوان شمالی مسجد مدفون گردیده‌است. تنها بخش کوچکی از مسجد عهد غوریان در درب ورودی جنوبی باقی مانده‌است. تزیینات دورهٔ غوری پسانترها زیر کار تزیین دورهٔ تیموریان که مسجد را به ذوق و سلیقهٔ خود تزیین نمودند مخفی ماند که در سال ۱۹۶۴ کارشناسان
تزیین نمودند مخفی ماند که در سال ۱۹۶۴ کارشناسان آن را بازیابی نمودند. اما در اثر مرور زمان بخش زیادی از کار پر مصرف تیموریان نیز از میان رفت که در نوسازی‌های سال ۱۳۲۲ خورشیدی روی مسجد انجام گرفت بخشی از آن بازسازی شد. در عهد تیموریان پایتخت در هرات واقع گردیده بود. تیموریان با جلب هنرمندان، معماران، فیلسوفان و شعرا به دربار خود رهبری نهضت فرهنگی را به دست گرفتند که از دوره‌های پر درخشش تاریخ هرات می‌باشد. شاهرخ و همسرش گوهرشاد بیگم از پیشتازان دورهٔ نخست عصر تیموری به‌شمار می‌روند. حکومت سلطان حسین بایقرا
تیموری به‌شمار می‌روند. حکومت سلطان حسین بایقرا از سال ۱۴۶۸ الی ۱۵۰۶ میلادی اوج دورهٔ طلایی تیموریان به‌شمار می‌رود. پیشینه مسجد. ساختمان مسجد بر روی آتشکده دوره پیش از اسلام ساخته شده است. پس از آن به جای آتشکده مسجد کوچک و چوبی ساخته شد که این مسجد در اثر اصابت آذرخش شب جمعه هشتم جمادی‌الاول سال ۵۱۴ ه.ق سوخت و آسیب دید. بخشی از بنای مسجد توسط غیاث الدین غوری که شامل طاقها فیروزه‌ای در برج‌ها و رواق‌های با استفاده از خشت پخته و تزئینات و کاشی‌ها ساخته شد. پس از مرگ سلطان غیاث الدین پسرش غیاث‌الدین محمود
پس از مرگ سلطان غیاث الدین پسرش غیاث‌الدین محمود ساخت مسجد را بر عهده گرفت. در این دوره مدرسه غیاثیه در شمال مسجد جامع ساخته شد. در دوره تیموری بر تزئینات و کاشی کاری آن افزوده شد و مسجد به معماری دوره تیموری تغییر شکل داد. ویژگی‌های مسجد جامع بزرگ هرات. بناء بر اظهارات آقای اجمل، این مسجد تاریخی در زمینی به مساحت اضافه از ۴۶ هزار مترمربع اعمار گردیده که مشتمل بر ۴۶۰ گنبد، ۱۳۰رواق، ۴۴۴ فیل پایه، دوازده گلدسته، چهار ایوان، چهار دروازه، چهار کتیبه بزرگ مزین با آیاتی از قران، اشعار عرفانی عرفاً و شاعران بزرگ،
آیاتی از قران، اشعار عرفانی عرفاً و شاعران بزرگ، سه سراچه، یک منبر سنگی، کتابخانه (شامل چهار هزار جلد کتاب) و وضوخانه می‌باشد که در زیباترین محل شهر قدیم هرات موقعیت داشته و در یک زمان گنجایش بیش از یک صد هزار نمازگزار را دارد. . به گفته وی گلدسته‌های مسجد که برای رساندن صدای اذان به گوش مردم ساخته شده، بین۱۷تا ۳۶متر ارتفاع، ۷ تا ۱۰ متر قطر داشته راس هرکدام دارای هشت رواق بوده که بام شان با کاشی فیروزه‌ای تزیین یافته‌است. برای کسی که ساکن هرات نیست مسجد جامع هرات بر علاوه کشش مذهبی کشش‌های دیگری نیز دارد.
هرات بر علاوه کشش مذهبی کشش‌های دیگری نیز دارد. هر کسی که بار اول این مسجد را می‌بیند در نظر اول مبهوت عظمت و معماری این مسجد خواهد شد. نقش و نگارهای پر رنگ و کاشی‌های معرق هفت رنگ ایوان‌ها و گلدسته‌های کاشی کاری شده حتی در نگاه شهروند هراتی نیز جالب و جذاب می‌باشد. آقای ایام الدین اجمل آمر آبدات تاریخی هرات می‌گوید: این مسجد قبل از اسلام نیز در قالب یک معبد در همین مکان وجود داشت. البته خیلی کوچکتر از حالا و به شکل چوبی آن؛ “مسجد جامع بزرگ شهر هرات قبل از اسلام در همین منطقهٔ ساختمان موجود بوده که قدامت
اسلام در همین منطقهٔ ساختمان موجود بوده که قدامت آن به سه هزار قبل از امروز می‌رسد که قبلاً یک ساختمان کوچک چوبی بوده در طول تاریخ معبد آریای یکتاپرست بوده درسال بیست ونه هجری قمری وقتی که دین اسلام وسعت پیدا می‌کند در خراسان و هرات این ساختمان چوبی تزیین کاری که است قبلاً معبد بوده و بعداً به مسجد مسلمانان تبدیل می‌شود که این ساختمان تا سال ۴۰۱۴ هجری قمری مسجد بوده اکثریت شخصیت‌های بزرگ جهان اسلام در این مسجد تدریس می‌کردند از آن جمله حضرت خواجه عبدالله انصاری و خواجه محمد تاکی. ” آقای اجمل می‌افزاید:
انصاری و خواجه محمد تاکی. ” آقای اجمل می‌افزاید: مسجد جامع هرات در طول تاریخ فراز و فرودهای زیادی را به خود دیده‌است. چندین بار تخریب و دوباره ساخته یا ترمیم شده‌است وی می‌گوید: در سال ۴۱۴ هجری قمری نیمی از مسجد که غالباً با چوب پوشیده شده و رنگ آمیزی شده بود در آتش سوخت ولی به همت خواجه محمد تاکی و همکاری مردم دوباره ترمیم گردید و حدود دو قرن بعد به اساس مشورت شیخ الاسلام فخرالدین رازی به دستور سلطان غیاث الدین غوری به شکل کنونی با استفاده از خشت پخته، تزئینات و کاشی‌های فیروزه‌ای بنا گردید که با مرگ
تزئینات و کاشی‌های فیروزه‌ای بنا گردید که با مرگ سلطان، پسرش سلطان محمود بعضی از کارهای باقی‌مانده از زمان پدرش را به اتمام رسانید. بنا به اظهارات آقای اجمل، این مسجد تاریخی در زمینی به مساحت اضافه از ۴۶ هزار مترمربع اعمار گردیده که مشتمل بر ۴۶۰ گنبد، ۱۳۰رواق، ۴۴۴ فیل پایه، دوازده گلدسته، چهار ایوان، چهار دروازه، چهار کتیبه بزرگ مزین با آیاتی از قران، اشعار عرفانی عرفاً و شاعران. فراز و نشیب‌های تاریخی مسجد جامع هرات. بقول ایام الدین اجمل رئیس آبدات تاریخی هرات مسجد جامع بزرگ هرات در مسیر تاریخ فراز و
هرات مسجد جامع بزرگ هرات در مسیر تاریخ فراز و فرودهای زیاد دیده‌است این بنای تاریخی در حملهٔ چنگیزخان شکسته شده بود. بار دیگر در عصر اعلیحضرت شاهرخ میرزا و به دستور وی ترمیم شد و باز بسال ۹۰۴ مرحوم امیر علی شیر نوائی آن را به وضعی مرغوب ترمیم و به کاشی‌های رنگین مزین نمود. از آنجائیکه هنر معماری در عصر تیموری‌ها خیلی با رونق و شکوه بود این مسجد بزرگ را مانند بناهای تاریخی دیگر عصر تیموریان به‌طور حیرت‌انگیزی منقش نمودند؛ ولی دوباره در ایام فتور هرات مجدداً شکست‌های به آن رخ داد؛ که مرحوم حسن خان شاملو هروی
به آن رخ داد؛ که مرحوم حسن خان شاملو هروی آن را ترمیم کرد تا باز مرحوم وزیر یارمحمد خان، ایوان مقصوره را که شکسته و فرو غلتیده بود، دوباره بپوشانید؛ و در عصر امیر حبیب‌الله خان سرا پای (سراسر) مسجد جامع به صورت اساسی ترمیم شد. اما اطراف آن را حویلی‌های محلی محیط می‌داشت (منازل مسکونی احاطه کرده بود).. مرحوم محمد قاسم خان نایب الحکومهٔ هرات آن سراها را خریداری نموده اطراف مسجد جامع را پاک و هموار نمود. در سال ۱۳۲۲ شمسی حسب نظریهٔ محمد ظاهر خان پادشاه سابق و به همت عبدالله خان ملکیار به ترمیم اساسی این مسجد
به همت عبدالله خان ملکیار به ترمیم اساسی این مسجد مبارک معطوف فرمود. مهندسین لایق هروی را جمع، استشاره و استخاره نموده در ۱۴ حمل سال مذکور کار ترمیم آن آغاز گردید. مرحوم حاجی محمد اسمعیل مهندس و مرحوم غلام حیدر مهندس هروی که هر دو در فن معماری قدیم هرات از نوادر روزگار بودند، بکار تعمیر و ترمیم مسجد جامع موظف گردیدند. خداوند (ج) آن دو آزادمرد هنرمند را مغفرت فرماید که هنر معماری قدیم را بار دیگر احیاء نمودند و صنعت کاشی کاری معرق را به شاگردان آموختند. عمل خطاطی مسجد به مرحومان حاجی ملا عبدالله هروی و
عمل خطاطی مسجد به مرحومان حاجی ملا عبدالله هروی و میرآقای نستعلیق‌نویس تفویض گردید و بعد استاد ارجمند و خطاط بی مثل و مانند جناب آخند ملا محمد علی عطار هروی که در نگاشتن خطوط هفت‌گانه و اصول خطوط اصل و فرع یگانهٔ آفاق و در هنر خطاطی طاق است، نگاشتن کتیبهٔ ثلث جلی این معبد باستانی به وی تفویض گردید و به توفیق الهی آیات مقدس کلام الهی را دورادور مسجد بقلم خویش نگاشت. نگارنده عاجز نیز افتخار دارد که از شروع کار ترمیم مسجد الی مدت پنج سال تمام در کار تزئین و نقاشی این معبد مقدس مشغول خدمت بوده و حتی‌المقدور در
این معبد مقدس مشغول خدمت بوده و حتی‌المقدور در آن رشته ایفای وظیفه نمود. قبل از کودتای هفت ثور کار سنگفرش نمودن مسجد جامع شریف شروع گردید که با وقوع کودتای هفت ثور و جنگ‌ها، نیمه تمام ماند هر چند دران زمان مرحوم استاد هنر میناتوری الجاج محمد سعید مشعل غوری هروی با گماشتن شاگردان زیاد کار کاشی کاری و ترمیم آن را بعهده گرفت. البته جنگ‌ها و کشمکش‌ها کمتر فرصت می‌داد تا این مهم را ادا نماید و. بعد از جنگ‌ها از بودجه آبدات تاریخی مجدداً اعمار گردید. اکنون به خاطر حفظ و مرمت این بنای تاریخی و عبادتگاه مسلمین،
حفظ و مرمت این بنای تاریخی و عبادتگاه مسلمین، چهار مهندس، شش استاد کاشیساز و پنج استاد خوشنویس به وظیفه گمارده شده‌اند. اما در نزد مردم هرات روایتی است که گویا کار در مسجد جامع هرات هیچ‌گاهی تمام شدنی نیست و اگر روزی کار مسجد کاملاً اکمال شود، آن روز قیامت خواهد رسید. عظمت مسجد جامع هرات. مسجد جامع هرات نه تنها برای خارجیهایی که از آن دیدن می‌نمایند جالب است، بلکه برای مردمی که ساکن هرات هستند این بنای تاریخی بر علاوه کشش مذهبی، کشش‌های دیگری نیز دارد. هر کس بار اول این مسجد را ببیند در نظر اول مبهوت عظمت
بار اول این مسجد را ببیند در نظر اول مبهوت عظمت و معماری این مسجد خواهد شد. اولین چیزیکه حایز اهمیت و ارزش است و حفظ آن توسط پروژه بینالمللی صورت گرفته بود، دروازه ورودی مسجد جامع است که فعلاً به خاطر اینکه رفت آمد نشود مسدود می‌باشد و در قسمت بالای این مسجد پوش فلزی شده که از باد، باران و سرما جلوگیری. شود. دومین چیزیکه ارزش و اهمیت دارد ایوان مسجد است که از جمله عجیبه‌های هنر معماری جهان است. به این عظمت فکر کنید که در هشت صد سال قبل این کار، کاری بوده که از روی اخلاص شده‌است. اگر چه درین مدت خسارات و
که از روی اخلاص شده‌است. اگر چه درین مدت خسارات و ضررهای وارد شده‌است، اما به همت مردهای که مسوولیت این بخش را به عهده داشتند کوشش کردند که این دو نقطه همان قسم که است باقی بماند. در بیشتر نقاط جهان از جمله در ایران، سمرقند و هند مسجدها شباهت‌های زیادی با معماری مسجد جامع شریف و همچنان کاشی‌های که درین مسجد دیده می‌شود دارند. این کاشی‌های تزیینی خود هنری یادگار از دورهای تیموری‌ها می‌باشد. اشتباه در اعمار و ترمیم. مسلماً حفظ و پاسداری از آثار تاریخی یکی از وجایب ملی و میهنی است که باید به آن توجه جدی صورت
وجایب ملی و میهنی است که باید به آن توجه جدی صورت گیرد واگر آثار تاریخی به عقاید و مقدسات مردم مربوط شود در آن صورت اهتمام مضاعف را می‌طلبد. همان است که توجه و اهتمام بیش از حد سلاطین تیموری در امر ترمیم، تزئین و کاشی کاری مسجد جامع بزرگ هرات که در عهد سلطنت سلطان غیاث الدین غوری بناء یافته‌است از اهمیت خاص برخوردار است؛ و اما برخی دوستان ترمیم را با اعمار اشتباه گرفته لذا این مسجد بزرگ را به سلاطین تیموری منسوب می‌سازند که اشتباه خیلی بزرگی است. تیموریان افتخارات فرهنگی واجتماعی فراوان دارند و نیاز نیست
افتخارات فرهنگی واجتماعی فراوان دارند و نیاز نیست که گذشته ها را هم به پای ایشان ختم کنیم ویا حق یک تمدن را چشم پوشی نمائیم. و بگوییم. اگر مستقیماً و بدون مقدمه بگوئیم این مسجد در عهد سلاطین تیموری ساخته شده. در آن صورت مرتکب اشتباه و خبط بزرگ شده‌ایم. همانطورکه اعمار این مسجد ومعماری آن قابل افتخار است، کسانی که آن را با این زیبایی منقش ساخته‌اند نیز قابل مباهات و مایه افتخار می‌باشند بنابراین هنر و زحمتی را که تیموریان بخاطر زیباسازی این بنای بزرگ به خرج داده‌اند از هر حیث قابل قدر است. اما سابقه اعمار
داده‌اند از هر حیث قابل قدر است. اما سابقه اعمار این مسجد به همین شکل وسیما بر می‌گردد به عهد سلطان غیاث الدین غوری ودیگ برنجی بزرگ در داخل این مسجد نیز از آثار همان وقت است.
منجل به عربی ( المِنجلَ)، روستایی در عزلهٔ (بنی قیس خیاب)، در ناحیهٔ (یریم)، در وادی الشرقی، از توابع استان لَحِج در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت. جمعیت آن (۹۷۵) نفر (۱۹ خانوار) می‌باشد.
منجر به عربی ( المَنجَر )، روستایی است در عزلهٔ (قبقة)، در ناحیهٔ (رداع)، جمعیت. جمعیت آن (۱۲۱) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
منتاب به عربی ( الُمنَتاب )، روستایی است در شرق حجه، در عزلهٔ (جبل مسور)، در ناحیهٔ (المنتار)، از توابع استان حَجّه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۲۵۶) نفر (۱۰ خانوار) می‌باشد.
منحج به عربی ( الُمُنحَج )، روستایی است در عزلهٔ (قریة الخربة)، ذی سُفال، در ناحیهٔ (قریة الذنبة)، بمسافت ۳۰ کیلومتر از سمت جنوب، از توابع استان تَعِز در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۴۶) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
مندجه به عربی ( الَمَندَجة )، روستایی است در وادی صنعا، از شمال غربی شهر صنعاء از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۰۱) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
منسود (به عربی الَمنسُود )، روستایی است در در عزلهٔ (قری خولان الطیال)، در ناحیهٔ (قُرّوی)، از توابع استان اَبیَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. در سال ۱۹۸۵، جمعیت آن (۱۲۸) نفر (۸ خانوار) گزارش شده.
بنو منصور به عربی ( بنو الَمنصُور )، روستایی است در در عزلهٔ (بعدان)، وأعمال اب در ناحیهٔ (السُهمان)، از توابع استان اِب در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۸۸۵) نفر (۱۹ خانوار) می‌باشد.
انستیتو پاستور ایران موسسه‌ای تحقیقاتی، تولیدی، خدماتی و آموزشی است که با هدف تأمین بهداشت و سلامت جامعه راه‌اندازی شده است و در طول تاریخ صد سالهٔ خود در جهت کنترل بسیاری از بیماری‌های عفونی در کشور و دنیا نقش مهمی ایفا کرده است. این انستیتو از سال ۱۹۲۰ یکی از پیشگامان و قطب‌های مهم تولید واکسن در منطقه بوده است. پس از جنگ جهانی اول، با توجه به اینکه ایران درگیر قحطی و گسترش بیماری‌های عفونی شده بود، در ۲۹ دی‌ماه ۱۲۹۸ موافقت‌نامه‌ای بین انستیتو پاستور پاریس و وزارت امور خارجه ایران به امضاء رسید و بدین
و وزارت امور خارجه ایران به امضاء رسید و بدین ترتیب دهمین انستیتو پاستور در شبکه بین‌المللی انستیتو پاستور تأسیس شد. اولین انستیتو پاستور، ۳۲ سال قبل از آن، در سال ۱۸۸۷، در پاریس تأسیس شده بود. هدف لویی پاستور از تأسیس شعب انستیتو پاستور مبارزه با بیماری‌های عفونی بود. انستیتو پاستور ایران در طول دوره خدمت خود، پایه‌گذار حرکات علمی متعدد دیگری نیز بوده است که تأسیس دهکدهٔ جذامی‌ها، راه اندازی سازمان انتقال خون در ایران، ضدعفونی‌کردن آب شهر تهران از این جمله است. تعدادی از کارکنان این انستیتو در حین
جمله است. تعدادی از کارکنان این انستیتو در حین ماموریت‌های میدانی خود در اقصی نقاط کشور فوت شده‌اند که از آن جمله می‌توان به آقایان عباس آذرنیا، میرعظیم قاسمی و غلامرضا کتابی اشاره کرد. آقای محسن حسن‌زاده نیز در اثر ابتلا به طاعون در آزمایشگاه درگذشت. و محمد خیراله زاده که در حین تحقیقات مبتلا به طاعون گردید و بنا به تشخیص خود درمان شد تأسیس انستیتو پاستور ایران در یک قرن فعالیت، اثرات مثبت فراوانی بر بهداشت و سلامت عمومی در ایران داشته است. این مؤسسه با فعالیت‌های درخشان خود گام‌های بزرگی در جهت پیشگیری و