payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جداسازی شوند. یاخته‌ها در یک محیط کشت بافت، که حاوی مواد مغذی ضروری و منابع انرژی لازم برای حیات یاخته است، غوطه ور می‌شوند. اصطلاح کشت بافت اغلب به‌جای کشت یاختهی استفاده می‌شود. معنای تحت‌اللفظی کشت بافت به کشت قطعات بافت (کشت ریزنمونه) اشاره می‌کند. کشت بافت ابزار مهمی برای مطالعه زیست‌شناسی یاخته‌های جانداران چندیاختهی است که در آن محیط مناسبی جهت دستکاری، تجزیه و آنالیز بافت در شرایط درون‌شیشه‌ای (In vitro) فراهم می‌شود. کشت بافت گیاهی با رشد گیاهان کامل از قطعات کوچک بافت گیاهی در ارتباط است. این
کامل از قطعات کوچک بافت گیاهی در ارتباط است. این قطعات کوچک در یک محیط کشت، کشت داده می‌شوند. پیش شرط لازم در تراریزش به واسطه کشت بافت. مرحله مهم پیش از آغاز کشت بافت: مرحله مهم پس از آغاز کشت بافت و پیش از اجرای تراریزش: مراحل کلیدی در تراریزش به واسطه کشت بافت. چهار مرحله کلیدی در کشت بافت شامل موارد ذیل است: کاربردهای کشت بافت. از مهم‌ترین کاربردهای کشت بافت، تکثیر گونه‌های مفید و مقاوم به شکل کاملاً همسان می‌باشد. به عنوان مثال کشت بافت پایه مقاوم به گموز گیاه پسته در ایران صورت می‌گیرد. بنا به گفتهٔ
گیاه پسته در ایران صورت می‌گیرد. بنا به گفتهٔ مریم جعفرخانی کرمانی، مدیر تولید و توسعه یافته‌های پژوهشی مؤسسه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، از پایه‌های کشت بافتی مالینگ می‌توان درختانی ایجاد کرد که ارتفاع کمی داشته باشد و به جای تولید اندام‌های رویشی مثل شاخ و برگ، انرژی خود را صرف تولید اندام‌های زایشی مثل میوه کنند و به این ترتیب مثلاً عملکرد سیب را در باغات افزایش دهند، همچنین احداث این‌گونه باغات با ارتفاع کم درختانش و استاندارد بودن اندازه‌هایش امکان هرس و برداشت میوه به صورت مکانیزه را نیز فراهم
هرس و برداشت میوه به صورت مکانیزه را نیز فراهم می‌آورد. همچنین کشت بافت امکان تولید در مقیاس وسیع (میلیون‌ها گیاه در مدت زمان کوتاه) و نیز امکان تولید در همه فصول سال و در همه نقاط جغرافیایی کشور را فراهم می‌آورد.
امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ (؛ (۳۷۴–۴۱۳، سلطنت ۳۹۱–۴۱۳) نوزدهمین امپراتور گوگوریو بود. نام پسامرگ کامل او به معنای «دفن‌شده در گوک‌گانگ‌سانگ، گسترش‌دهندهٔ گسترهٔ قلمرو، صلح‌آور، پادشاه والامقام» است و گاهی به اختصار «هوته‌وانگ» نامیده می‌شد. او همچنین نخستین امپراتور شرق آسیا بود که لقب بزرگ را کسب کرد. امپراتور گوانگ‌گه‌تو، از نام یونگ‌ناک استفاده کرد، که به معنای «شکوه جاودان»، قدرت و استقلال امپراتوری گوگوریو بود. او امپراتوری بسیار قدرتمندی بود که بیش از هزار و پانصد شهر مستحکم و روستای مهم از کشورهای
هزار و پانصد شهر مستحکم و روستای مهم از کشورهای مختلف را تصرف کرد. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ موفق شد پادشاهی‌های زیادی از جمله ، هویان، بکجه، شیلا، پادشاهی وا، بویوی شرقی، بویوی شمالی، خیتان، مالگال، متحدین ماهان، کنفدراسیون گایا، دانگان، اوکجو و را شکست دهد و آنان را خدمتگذار خود کند. به او «ته‌وانگ په‌ها» به معنای شاه شاهان گفته می‌شد. غالباً وی را قدرتمندترین رهبر و پادشاه تاریخ کره و گوگوریو و یکی از بزرگ‌ترین پادشاهان و رهبران تاریخ شرق آسیا می‌دانند. بسیاری امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ را تأثیر گذارترین
امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ را تأثیر گذارترین فرد در تاریخ کره خطاب می‌کنند که باعث شکوفایی تاریخ کره شد. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ نزد همگان حتی کشورهای غیر کره ای محبوب می‌باشد، این به دلیلی است که وقتی او دشمنان گوگوریو را شکست می‌داد، آنان را از بین نمی‌برد بلکه آنان را مستعمره خود و برادر کوچک‌تر خود می‌خواند. تنها دو پادشاه در تاریخ کره عنوان بزرگ را دارا می‌باشند که نخستین امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ و دیگری سجونگ بزرگ است. مردم شبه جزیره کره در نسل‌های پیشین و امروزه به عنوان «قهرمان ملی بزرگ» به
پیشین و امروزه به عنوان «قهرمان ملی بزرگ» به امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ احترام می‌گذارند. تولد و پیشینه. در زمان تولد گوانگ‌گه‌تو بزرگ، گوگوریو به اندازه گذشته قدرتمند نبود. در سال ۳۷۱، سه سال قبل از تولد گوانگ‌گه‌تو بزرگ، پادشاهی کره‌ای رقیب بکجه، تحت رهبری گون‌چوگو، گوگوریو را شکست داد، پادشاه گگوگوون را کشت و پیونگ‌یانگ را غارت کرد. بکجه به یکی از قدرت‌های مسلط در شرق آسیا تبدیل شد. نفوذ بکجه به شبه جزیره کره محدود نشد، بلکه از طریق دریا تا لیائوژی و شاندونگ در چین گسترش یافت و از دولت تضعیف شده چین سابق
در چین گسترش یافت و از دولت تضعیف شده چین سابق و کیوشو در مجمع الجزایر ژاپن استفاده کرد. گوگوریو تمایل داشت از درگیری با همسایه شوم خود پرهیز کند، و در عین حال روابط سازنده ای با چین سابق، ژیان‌بی و خاقانات روران ایجاد کرد تا از خود در برابر تهاجمات آینده دفاع کند و برای تغییر ساختار قانونی و برای آغاز اطلاحات نظامی خود زمان بگذارد. جانشین گگوگوون، سوسوریم، سیاست خارجی مماشات و آشتی با بکجه را در پیش گرفت، و بر سیاست‌های داخلی برای گسترش بودیسم در سراسر سیستم‌های اجتماعی و سیاسی گوگوریو تمرکز کرد. علاوه بر
اجتماعی و سیاسی گوگوریو تمرکز کرد. علاوه بر این، به دلیل شکست‌هایی که گوگوریو از بکجه و همچنین ژیان‌بی مغول اولیه متحمل شده بود، سوسوریم اصلاحات نظامی را با هدف جلوگیری از چنین شکست‌هایی در آینده ایجاد کرد. ترتیبات داخلی سوسوریم زمینه را برای گسترش گوانگ‌گه‌تو بزرگ فراهم کرد. جانشین سوسوریم، [[گگوگ‌یانگ]]، به [[هویان]]، دولت جانشین [[یان سابق]]، در سال ۳۸۵ و [[پادشاهی بکجه|بکجه]] در سال ۳۸۶ حمله کرد. سلطنت. به قدرت رسیدن و مبارزات علیه بکجه. گوانگ‌گه‌تو بزرگ پس از مرگ [[گگوگ‌یانگ|پادشاه گگوگ‌یانگ]] در سال
پس از مرگ [[گگوگ‌یانگ|پادشاه گگوگ‌یانگ]] در سال ۳۹۱ جانشین پدرش، شد. پس از تاجگذاری، گوانگ‌گه‌تو بزرگ نام دوره‌ای یونگناک (شادی ابدی) و عنوان ته‌وانگ (پادشاه عالی) را برگزید که معادل «امپراتور» بود، برابر با فرمانروایان چین بود. در [[سامگوک ساگی]] (تاریخ سه پادشاهی) ثبت شده است که او در پنجمین ماه تقویم قمری در سال ۳۹۲ میلادی به تخت سلطنت نشست اما سنگ نبشته روی [[سنگ یادبود]] گوانگ‌گه‌تو بزرگ بیان می‌کند که او در سال ۳۹۱ میلادی به تخت سلطنت نشست. در سال ۳۹۲، گوانگ‌گه‌تو بزرگ با بیش از ۴۰٫۰۰۰ سرباز حمله به
گوانگ‌گه‌تو بزرگ با بیش از ۴۰٫۰۰۰ سرباز حمله به [[پادشاهی بکجه|بکجه]] را رهبری کرد و ۱۰ شهر محصور شده را تصرف کرد. در ماه اوت، هنگامی که باکجه به مرز جنوبی گوگوریو حمله کرد، گوانگ‌گه‌تو بزرگ به ژنرال خود دستور داد تا راه آن را مسدود کند و جلوی او را بگیرد. گوگوریو، با تکیه بر پیروزی، قلعه گوانمی، یک دژ طبیعی و مکانی مهم در شمال باکجه را پس از یک محاصره ۲۰ روزه در ماه اکتبر تصرف کرد. گوانگ‌گه‌تو بزرگ لشکرکشی بزرگی را علیه بکجه آغاز کرد و ۵۸ دژ و ۷۷ شهرک از بکجه را تصرف کرد. دسامبر این سال [[پادشاه جینسا]]،
را تصرف کرد. دسامبر این سال [[پادشاه جینسا]]، پادشاه بکجه در گوون درگذشت و [[پادشاه آشین]] به تخت سلطنت نشست. بکجه برای بازپس‌گیری قلعه‌های از دست رفته به حملات خود به گوگوریو ادامه داد. در اوت ۳۹۳، پادشاه آشین به همراه جینمو به عنوان فرمانده خود به موکچک رسید. با این حال، از آنجایی که این یک تحریک برای شستن تحقیر بود، آنها خیلی زود عقب‌نشینی کردند. گوانگ‌گه‌تو بزرگ حملات بکجه را در دژ گوانمی در سال ۳۹۳ و در دژ سوگوک در سال ۳۹۴ میلادی دفع کرد. در سال ۳۹۴ میلادی، گوگوریو هفت دژ در مرز جنوبی خود برای دفاع در
گوگوریو هفت دژ در مرز جنوبی خود برای دفاع در برابر تهاجم بکجه ساخت. در پاسخ [[پادشاه آشین]] پادشاه، در سال ۳۹۳ میلادی ضد حمله ای را به گوگوریو انجام داد اما شکست خورد. با وجود جنگ جاری، گوانگ‌گه‌تو بزرگ در سال ۳۹۳ میلادی، ۹ [[معبد بودایی]] را در [[قلعه پیونگ‌یانگ|پیونگ‌یانگ]] تأسیس کرد. پادشاه آشین یک بار دیگر در سال ۳۹۴ میلادی به گوگوریو حمله کرد، اما دوباره شکست خورد. پس از متحمل شدن چندین شکست در برابر گوگوریو، ثبات سیاسی بکجه شروع به فروپاشی کرد. در سال ۳۹۵ میلادی، بکجه یک بار دیگر توسط گوگوریو شکست
۳۹۵ میلادی، بکجه یک بار دیگر توسط گوگوریو شکست خورد و به سمت جنوب به پایتخت آن [[قلعه ویریه|هان سونگ]] در [[رود هان (کره)|رودخانه هان]] رانده شد. در سال بعد، در سال ۳۹۶، گوانگ‌گه‌تو بزرگ حمله به هان سونگ از طریق زمین و دریا، با استفاده از [[رود هان (کره)|رودخانه هان]]، رهبری و بر بکجه پیروز شد. گوانگ‌گه‌تو بزرگ پایتخت بکجه را تصرف کرد و پادشاه آشین شکست خورده تسلیم او شد، یک شاهزاده و ۱۰ وزیر دولت را تسلیم کرد. در سال ۳۹۵ میلادی، او با به اسارت گرفتن ۸٫۰۰۰ سرباز بکجه در په‌سو، پیروزی بزرگی به دست آورد. در
سرباز بکجه در په‌سو، پیروزی بزرگی به دست آورد. در سال ۳۹۵ میلادی، گوگوریو حمله گسترده‌ای را به بکجه آغاز کرد و ۵۸ قلعه و ۷۰۰ روستا در شمال رودخانه هان را اشغال و هان سونگ را محاصره کرد. در این زمان، پادشاه آشین تسلیم شد و گفت: «من برای همیشه برده تو خواهم بود.» او برادر کوچکتر پادشاه آشین و ده نفر از وزرای بکجه را به عنوان گروگان گرفت و به خانه بازگشت. فتوحات شمال. در سال ۳۹۵ میلادی، در حالی که لشکرکشی او علیه بکجه به سمت جنوب ادامه داشت، گوانگ‌گه‌تو بزرگ برای حمله به [[مردم خیتان|خیتان]] و همین‌طور قبایلی
حمله به [[مردم خیتان|خیتان]] و همین‌طور قبایلی از [[مالگال]] به سمت غرب در [[رود لیائو]]، سفری انجام داد و ۳ قبیله و ۶۰۰ تا ۷۰۰ اردوگاه را نابود کرد. در سال ۳۹۸ میلادی، گوانگ‌گه‌تو بزرگ مردم سوشن را در شمال شرقی تسخیر کرد، که اجداد تونگوسی، [[مردم جورجی|جورچن‌ها]] و [[منچو]]ها بودند. در سال ۴۰۰ میلادی، در حالی که گوانگ‌گه‌تو بزرگ با نیروهای [[پادشاهی بکجه|بکجه]]، [[کنفدراسیون گایا|گایا]] و [[وا (ژاپن)|پادشاهی وا]] در شیلا اشغال شده بود، [[هویان]]، که توسط قبیله مورنگ در [[لیائونینگ]] کنونی تأسیس شد، به
قبیله مورنگ در [[لیائونینگ]] کنونی تأسیس شد، به گوگوریو حمله کرد. گوانگ‌گه‌تو بزرگ سربازان [[ژیان‌بی]] را دفع کرد. در سال ۴۰۲ میلادی، گوانگ‌گه‌تو بزرگ تلافی کرد و دژ مهمی به نام «سوجون» در نزدیکی پایتخت هویان را فتح کرد. در سال ۴۰۵ و دوباره در سال ۴۰۶ میلادی، بعداً سربازان هویان به قلعه‌های گوگوریو در لیائودونگ حمله کردند، اما هر دو بار شکست خوردند. گوانگ‌گه‌تو بزرگ تمام لیائودونگ را فتح کرد. با فتح لیائپدونگ، گوانگ‌گه‌تو بزرگ قلمرو باستانی [[دودمان گوجوسان|گوجوسان]] را بازیابی کرد، فتوحات او باعث ترس
را بازیابی کرد، فتوحات او باعث ترس کشورهای چینی اطراف گوگوریو شد به طوری که کشور چینی [[وی شمالی]] پس فتح کامل هویان توسط گوانگ‌گه‌تو بزرگ به‌طور کامل تسلیم و مطیع گوگوریو شد. گوگوریو تا اواسط اواخر قرن هفتم لیائودونگ را کنترل کرد. در سال ۴۰۷ میلادی، گوانگ‌گه‌تو بزرگ ۵۰٫۰۰۰ سرباز متشکل از پیاده‌نظام و سواره نظام را اعزام کرد و پیروزی بزرگی به دست آورد و نیروهای دشمن را کاملاً نابود کرد و حدود ۱۰٫۰۰۰ زره و تجهیزات جنگی بی شمار را غارت کرد. حریف را می‌توان به عنوان هویان، بکجه یا وا تفسیر کرد. در سال ۴۱۰
به عنوان هویان، بکجه یا وا تفسیر کرد. در سال ۴۱۰ میلادی، گوانگ‌گه‌تو به [[بویو]] در شمال شرقی حمله کرد. برخی از محققان معتقدند که [[بویوی شرقی]] در آن زمان یک دولت تابع گوگوریو بود و با فتح بویوی شرقی به‌طور کامل نابود شد. علاوه بر این، استدلالی نیز وجود دارد مبنی بر اینکه سابقه فتح ۶۴ دژ و ۱۴۰۰ روستا، که عموماً به عنوان دستاورد زندگی گوانگ‌گه‌تو بزرگ تفسیر می‌شود، نتیجه نابودی کامل بویوی شرقی با مطیع کردن پنج آپنو یا هر پنج لشکر بویوی شرقی بوده است. مبارزات جنوب. در سال ۴۰۰، [[امپراتوری شیلا|شیلا]]،
جنوب. در سال ۴۰۰، [[امپراتوری شیلا|شیلا]]، پادشاهی دیگر کره در جنوب شرقی شبه جزیره کره، از گوگوریو برای دفع تهاجم متفقین توسط [[پادشاهی بکجه|بکجه]]، [[گومگوان گایا|گایا]] و [[وا (ژاپن)|پادشاهی وا]] درخواست کمک کرد. گوانگ‌گه‌تو بزرگ ۵٫۰۰۰ سرباز فرستاد و ائتلاف دشمن را نابود کرد. پس از آن، گوانگ‌گه‌تو بزرگ بر [[پادشاهی شیلا|شیلا]] به عنوان یک سوزرین تأثیر گذاشت، و [[کنفدراسیون گایا|گایا]] رو به زوال گذاشت و هرگز بهبود نیافت. در سال ۴۰۲ میلادی، گوانگ‌گه‌تو بزرگ [[پادشاه شیلسونگ|شاهزاده شیلسونگ]] را که از سال
[[پادشاه شیلسونگ|شاهزاده شیلسونگ]] را که از سال ۳۹۲ میلادی به عنوان یک گروگان سیاسی در گوگوریو اقامت داشت، به خانه شیلا بازگرداند و او را به عنوان پادشاه شیلا منصوب کرد در سال ۴۰۴، گوانگ‌گه‌تو بزرک حمله [[وا (ژاپن)|پادشاهی وا]] را در مرز جنوبی منطقه ای که زمانی فرمانداری دایفنگ بود شکست داد و تلفات زیادی به دشمن وارد کرد. امور داخلی کشور. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ همچنین بر امور داخلی تمرکز داشت. او اهمیت زیادی برای [[قلعه پیونگ‌یانگ|پیونگ‌یانگ]] قائل بود و در سال ۳۹۳ میلادی، ۹ معبد در پیونگ‌یانگ تأسیس
و در سال ۳۹۳ میلادی، ۹ معبد در پیونگ‌یانگ تأسیس کرد. در سال ۳۹۹ میلادی، خود امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ از پیونگ‌یانگ بازدید کرد. احتمالاً هدف، مجازات بکجه، وا و گایا بوده است. در سال ۴۰۹ میلادی او ۶ دژ، از جمله دژ دوکسان، در بخش شرقی کشور ساخت، مردم پیونگ‌یانگ را به آنجا منتقل کرد و سپس دوباره به جنوب سفر کرد. او همچنین تلاش‌هایی برای نگهداری از مقبره‌های سلطنتی پادشاهان گذشته انجام داد و وصیت‌نامه‌ای به پسرش امپراتور جانگسو سپرد تا سیستم نگهبانان مقبره را مجدداً سازماندهی و اجرا کند. به دلیل این وضعیت
را مجدداً سازماندهی و اجرا کند. به دلیل این وضعیت داخلی، سنگ یادبود گوانگ‌گه‌تو بزرگ در ستایش آن می‌نویسد: جزئیات تمام نبردها. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ در تاریخ، امپراتوری بسیار موفق بود. دوران سلطنت او مرحله مهمی در توسعه گوگوریو بود. او به [[بویو]] در شمال حمله کرد و آن را مجبور به تسلیم نمود، او لیائودونگ در غرب را اشغال کرد و رؤیای بیش از دوازده نسل از امپراتوران گوگوریو را محقق ساخت؛ او [[پادشاهی بکجه|بکجه]] را در جنوب فتح کرد و قدرت گوگوریو را به حوضه [[رود هان (کره)|رودخانه هان]] آورد. در دوران
حوضه [[رود هان (کره)|رودخانه هان]] آورد. در دوران سلطنت او بود که گوگوریو به اوج قدرت خود رسید. در همان دوره ژاپن باید تحت حکومت به اصطلاح پنج پادشاه [[وا (ژاپن)|وا]] می‌بود به دلیل نیازهای توسعه سیاسی گوگوریو و وا هر دو می‌خواستند موقعیت مسلطی در [[شبه‌جزیره کره]] ایجاد کنند و بنابراین رقابتهای سیاسی و حتی جنگهای نظامی بسیاری را آغاز کردند. از طریق مداخله نظامی امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ تلاشهای ژاپن برای به دست گرفتن کنترل [[پادشاهی شیلا|شیلا]] بارها خنثی شد و این امر سهم مهمی در تثبیت سلطه گوگوریو بر
شد و این امر سهم مهمی در تثبیت سلطه گوگوریو بر شبه‌جزیره کره و از بین بردن نفوذ ژاپن در شبه‌جزیره کره داشت و بدین ترتیب الگوی شبه‌جزیره کره را در اوایل قرن پنجم تعیین کرد. در سال ۳۹۵ میلادی، او شخصاً ارتش بزرگی را برای حمله به بِیلی رهبری کرد، سه قبیله را نابود کرد و ششصد یا هفتصد اردوگاه و تعداد بی‌شماری گاو، اسب و گوسفند را به غنیمت گرفت. سال بعد، او شخصاً ارتش بزرگی را برای تصرف ۵۸ شهر و ۷۰۰ روستای بکجه رهبری کرد. پادشاه بکجه هزار مرد و هزار تکه پارچه نفیس تقدیم کرد و دوباره خراجگزار گوگوریو شد. در سال
تقدیم کرد و دوباره خراجگزار گوگوریو شد. در سال ۴۰۰ میلادی، او ۵۰٫۰۰۰ پیاده‌نظام و سواره نظام را برای نجات شیلا به جنوب فرستاد و دزدان دریایی ژاپنی را شکست داد. در سال ۳۹۲ میلادی، امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ شخصاً ارتش خود را برای حمله به بکجه رهبری کرد و ده دژ بکجه را تصرف نمود. [[پادشاه آشین]] در ابتدا قصد داشت از این فرصت برای نابودی گوگوریو استفاده کند، اما در سال ۳۹۳ میلادی توسط امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ شکست خورد. در سال ۳۹۴ میلادی، پادشاه آشین دوباره به گوگوریو حمله کرد، اما باز هم توسط امپراتور
به گوگوریو حمله کرد، اما باز هم توسط امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ شکست خورد. از آنجایی که پادشاه آشین بارها توسط امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ شکست خورد، اوضاع سیاسی در بکجه شروع به ناپایداری کرد. در سال ۳۹۵ میلادی، ارتش گوگوریو به [[قلعه ویریه|هان سونگ]] پایتخت بکجه رسید و ارتش بکجه را شکست داد و ۸٫۰۰۰ سرباز بکجه را کشت. سال بعد، امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ شخصاً نیروی دریایی را برای حمله به هان سونگ از دریا و رودخانه هان هدایت کرد. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ با شیوه حرفه‌ای به پادشاه آشین حقه زد و اورا به اشتباه
حرفه‌ای به پادشاه آشین حقه زد و اورا به اشتباه انداخت، پادشاه آشین در ابتدا فکر می‌کرد که امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ قصد حمله از خشکی را دارد، بنابراین او کاملاً برای حمله گوگوریو آماده نبود. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ به راحتی بکجه را شکست داد و ۵۸ دژ آن را تصرف کرد. پادشاه آشین تسلیم شد و برادرانش را به عنوان گروگان به امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ تحویل داد. گوگوریو سرانجام کنترل [[شبه‌جزیره کره]] را از بکجه پس گرفت. پس از آنکه «مورونگ بائو» به تخت سلطنت [[هویان]] نشست، قدرت ملی کشور به اندازه قبل قوی نبود.
نشست، قدرت ملی کشور به اندازه قبل قوی نبود. نگرش دیپلماتیک خوب امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ نسبت به هویان در روزهای اولیه و منافع مسلم آن در شبه‌جزیره کره باعث شد که هویان برتری منطقه‌ای خود را به رسمیت بشناسد. با این حال، از آنجا که امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ نگرشش اتحاد با هویان نبود به گسترش قلمرو ادامه داد، رابطه بین دو طرف دچار اختلاف شد. در سال ۳۹۹ میلادی، هویان» حمله‌ای را آغاز کرد. مورونگ شنگ شخصاً ۳۰٫۰۰۰ سرباز را برای حمله رهبری کرد. در آن زمان، در مقایسه با گوگوریو، هویان هنوز مزایای خاصی داشت. اما
با گوگوریو، هویان هنوز مزایای خاصی داشت. اما باز هم امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ قاطعانه هویان را شکست داد. در سال ۴۰۰ میلادی، هویان دوباره به گوگوریو حمله کرد. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ به سرعت مقابله کرد و بیشتر سرزمین‌های اشغال شده توسط هویان را بازپس گرفت. در سال ۴۰۲ میلادی، امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ دوباره به هویان حمله کرد و ضربهٔ ویرانگری به آن وارد نمود. در سال ۴۰۴ میلادی، امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ حمله‌ای قدرتمند آغاز کرد و کل لیائودونگ را فتح کرد. مورونگ شی بیکار ننشست و حمله گوگوریو را تماشا نکرد.
شی بیکار ننشست و حمله گوگوریو را تماشا نکرد. در سال ۴۰۵ میلادی، مورونگ شی از رودخانه لیائو عبور کرد تا به گوگوریو حمله کند، اما توسط امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ شکست خورد. سال بعد، هویان دوباره به گوگوریو حمله کرد، اما باز هم توسط امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ شکست خورد. دولت هویان سرانجام در سال ۴۰۷ میلادی نابود شد و ژنرال‌های هان، «فنگ با» و «فنگ هونگ»، جایگزین هویان شده و یان شمالی را تأسیس کردند. سپس امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ حمله‌ای را علیه [[ژیان‌بی]] و [[مردم خیتان|خیتان]] واقع در [[مغولستان داخلی]]
و [[مردم خیتان|خیتان]] واقع در [[مغولستان داخلی]] امروزی چین آغاز کرد و خیتان را مجبور به تسلیم نمود در این برهه گوگوریو [[شبه‌جزیره لیائودونگ]] را کنترل می‌کرد و در آن منطقه بنای یادبودی را ساخت. تا اواخر سده هفتم میلادی این بنا توسط نیروهای مشترک [[دودمان تانگ|تانگ]] و [[پادشاهی شیلا|شیلا]] در جریان حمله به شیلا ویران نشد، سپس بعد از آن شیلا و تانگ این بنا را از بین بردند. در سال ۴۱۰ امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ حمله به [[بویوی شرقی]] را آغاز کرد. بویوی شرقی حریف امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ نشد و پس از
شرقی حریف امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ نشد و پس از شکست‌های فراوان تسلیم گوگوریو شد. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ ۶۴ دژ و ۱۴۰۰ روستا را در بویو شرقی فتح کرد. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ همچنین قبایل [[مالگال]] و آینو را در شمال فتح کرد و آنها را مطیع خود ساخت. قلمرو شمالی گوگوریو درگیر درگیری بین خیتان و گوگوریو بود ثبت شده است که در سپتامبر اولین سال سلطنت امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ در سال ۳۹۲ میلادی او یک لشکر کشی شمالی علیه خیتان‌ها انجام داد، ۵۰۰ مرد و زن را اسیر کرد و همچنین ۱۰٫۰۰۰ غیرنظامی به دام افتاده را
کرد و همچنین ۱۰٫۰۰۰ غیرنظامی به دام افتاده را برای بازگشت استخدام کرد تا جلوی تهاجم خیتان‌ها را بگیرد و از امنیت مرز شمالی محافظت کند. در سال ۳۹۵ میلادی امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ شخصاً ارتش بزرگی را برای فتح پیلی رهبری کرد از فوشان گذشت به یانشویی رسید سه قبیله و ششصد یا هفتصد اردوگاه را نابود کرد و تعداد گاو اسب و گوسفند بی شمار بود. بیلی باید یک قبیله خیتان باشد که در کانگپینگ، فاکو و ژانگوو در غرب رودخانه لیائوهه واقع شده و توسط رودخانه لیائوهه از مرز شمالی گوگوریو جدا شده است. باستان شناسان بر این
شمالی گوگوریو جدا شده است. باستان شناسان بر این باورند که شهر کوهستانی شیتایزی در کرانه شمالی مخزن چیپانشان در قسمت بالایی رودخانه پوهه در شمال شرقی شنیانگ، قرار دارد. شهر کوهستانی کوئیچنبائو در کرانه شمالی رودخانه شونهه در جنوب شرقی شهر تیلینگ و شهر کوهستانی نگزیشان در کرانه راست رودخانه لیانگشویی نیانیان مطالب ساخه ای از رودخانه چینگهه در شهرستان شیفنگ، شهرهای کوهستانی هستند که همگی توسط گوانگ‌گه‌تو بزرگ تصرف شدند. در سال ۴۰۰ میلادی، شیلا به دلیل حمله اتحاد بکجه، وا و گایا، از گوگوریو درخواست کمک کرد. در
بکجه، وا و گایا، از گوگوریو درخواست کمک کرد. در همان سال، امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ ۵۰٫۰۰۰ سرباز را برای شکست دادن وا و گایا فرستاد. شیلا و گایا دست نشانده گوگوریو شدند. در سال ۴۰۱ میلادی، امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ، [[پادشاه شیلسونگ|کیم شیلسونگ]] شاهزاده شیلا را که توسط گوگوریو گروگان گرفته شده بود، به عنوان نشانه‌ای از دوستی به شیلا بازگرداند. با این حال، ارتش گوگوریو از شیلا عقب‌نشینی نکرد و به کنترل شیلا ادامه داد. در طول سلطنت امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ، بخش جنوبی شبه‌جزیره کره از تهاجم پادشاهی وا در
بخش جنوبی شبه‌جزیره کره از تهاجم پادشاهی وا در امان ماند. با افزایش تعداد مهاجران به سرزمین اصلی ژاپن، سفیر آچی تلاش کرد تا از طریق دریا با دودمان‌های سرزمین اصلی چین روابط دیپلماتیک برقرار کند و کشتی‌های دیپلماتیک او به سمت [[دودمان جین شرقی]] حرکت کردند. امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ بارها کشتی‌های جنگی را برای رهگیری آنها در دریا فرستاد و آنان را قاطعانه شکست داد. در سال ۴۰۹ میلادی، در پاییز ماه هفتم سال شش شهر از جمله دونگدوکسان ساخته شد و مردم پیونگ‌یانگ به مکان‌های دیگری منتقل شدند؛ در ماه هشتم، امپراتور
مکان‌های دیگری منتقل شدند؛ در ماه هشتم، امپراتور گوانگ‌گه‌تو به سفری به جنوب رفت. دژ هاکسونگسان در شهرستان آنبیون ([[استان گانگوون]] امروزی)، یکی از شش شهری است که توسط امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ ساخته شده است. مکانی که امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ در سفر خود به جنوب به آنجا رفت، محل سابق «دونگ یه» بود که اکنون استان گانگوون نامدارد است. در سال ۳۹۹، بکجه و وا به‌طور مشترک به شیلا حمله کردند. سیلا از گوگوریو کمک خواست. در سال ۴۰۰ میلادی، گوگوریو قبیله وا را از شیلا و بخش جنوبی شبه جزیره کره بیرون راند. در سال
شیلا و بخش جنوبی شبه جزیره کره بیرون راند. در سال ۴۰۴، گوگوریو بار دیگر دزدان دریایی ژاپنی را که از دریا حمله کرده بودند، شکست داد. در سال ۴۱۴، پادشاه جانگسو ستون یادبود گوانگ‌گه‌تو را برای ثبت دستاوردهای خود برپا کرد. این امر اطلاعات ارزشمندی را برای نسل‌های آینده فراهم می‌کند تا تاریخ را درک کنند. با این حال، ستون یادبود پادشاه گوانگ‌گه‌تو رویدادهای زیر را نیز در رابطه با وا ثبت کرده است. پس از به تخت نشستن پادشاه گوانگ‌گه‌تو نبرد برای برتری در شبه جزیره کره دوباره آغاز شد نبرد در این دوره را می‌توان
کره دوباره آغاز شد نبرد در این دوره را می‌توان تقریباً به دو مرحله تقسیم کرد مراحل اولیه و مراحل پایانی مرحله اول هنوز عمدتاً رویارویی بین گوگوریو و باکجه بود در ماه ژوئیه سالی که او به تخت سلطنت نشست (۳۹۱) پادشاه گوانگ‌گه‌تو به جنوب لشکرکشی کرد و بیش از ده شهر باکجه را فتح کرد و جنگ بین گوگوریو و باکجه را دوباره شعله‌ور ساخت. در اکتبر همان سال شهر مهم از باکجه دوباره تصرف شد. این نبرد تعادل بین دو طرف را برهم زد و حتی نقطه ضعف قبلی گوگوریو را از بین برد. از آن به بعد، کفه ترازوی جنگ به نفع گوگوریو سنگین
از آن به بعد، کفه ترازوی جنگ به نفع گوگوریو سنگین شد. در ماه اوت دومین سال سلطنت پادشاه گوانگ‌گه‌تو (۳۹۲) باکجه به جنوب حمله کرد و پادشاه به ژنرال‌هایش دستور داد تا آن را دفع کنند؛ در ژوئیه سال سوم (۳۹۳)، باکجه حمله کرد و پادشاه ۵۰۰۰ سواره نظام زبده را برای شکست دادن آن رهبری کرد و قاطعانه بکجه را شکست داد و مهاجمان باقیمانده شبانه فرار کردند، در اوت سال چهارم (۳۹۴) پادشاه با بکجه در کنار رودخانه پائه جنگید و آن را شکست داد و بیش از ۸۰۰۰ اسیر گرفت. در سال ششم (۳۹۶) پادشاه گوانگ‌گه‌تو شخصاً نیروی دریایی را
(۳۹۶) پادشاه گوانگ‌گه‌تو شخصاً نیروی دریایی را برای حمله به کشور باقی مانده رهبری کرد… و ۵۸ شهر و ۷۰۰ روستا را تصرف کرد. او برادر پادشاه و ده وزیر باقی مانده را دستگیر کرد و به پایتخت بازگشت. پس از چندین نبرد بکجه ضربه سنگینی را متحمل شد. از آن به بعد گوگوریو برتری نظامی مطلق خود را در شبه جزیره کره برقرار کرد و این برتری را تا زمان انقراض خود حفظ کرد با قضاوت بر اساس اسناد و مدارک تاریخی باستانی موجود مانند کتیبه‌های روی لوح‌های برنزی و سنگی از چین کره جنوبی و ژاپن هیچ فرد یا سرباز ژاپنی در جنگ لیجی قبل
و ژاپن هیچ فرد یا سرباز ژاپنی در جنگ لیجی قبل از دهمین سال سلطنت پادشاه گوانگ‌گه‌تو ۴۰۰ میلادی حضور نداشته است؛ یعنی در این دوره هدف اصلی تهاجم ژاپن سیلا بود که نسبتاً به آن نزدیک بود اگرچه تمام تلاش خود را کرد تا از جنگ لیجیانگ برای اعمال فشار سیاسی بر بکجه استفاده کند اما هنوز مستقیماً نیروهایی را برای مداخله در جنگ بین گوگوریو و بکجه اعزام نکرده بود. در مرحله دوم، جنگ گئونگ‌زی در دهمین سال سلطنت پادشاه گوانگ‌گه‌تو (۴۰۰) آغاز جنگ با ژاپن را رقم زد. در آن سال، ژاپن از سال‌های جنگ بین گوگوریو و باکجه برای
سال، ژاپن از سال‌های جنگ بین گوگوریو و باکجه برای تشدید تهاجم خود به شیلا استفاده کرد. شدت عملیات نظامی آن به سطح بی‌سابقه‌ای رسیده بود. ژاپنی‌ها مرز (سیلا) را پر کردند، به شهرها هجوم آوردند و مردم را به بردگی گرفتند. به دلیل بحران ملی، پادشاه نِمول از شیلا مجبور شد از گوگوریو درخواست کمک کند. پادشاه گوانگ‌گه‌تو از این فرصت برای گسترش نفوذ سیاسی گوگوریو استفاده کرد، بنابراین به درخواست گوگوریو، نیروهایی را برای نجات شیلا فرستاد. در این نبرد، ژاپنی‌ها شکست خوردند و ارتش ژاپن در سیلا منهدم شد. از این نقطه به
و ارتش ژاپن در سیلا منهدم شد. از این نقطه به بعد، ژاپن شروع به درگیری نظامی مستقیم با گوگوریو کرد. در چهاردهمین سال سلطنت پادشاه گوانگ‌گه‌تو (۴۰۴)، ژاپنی‌ها به مرز دایفانگ حمله کردند. وانگ چوانگ می‌خواست تانگ چی را متوقف کند، اما دزدان دریایی ژاپنی شکست خوردند و تعداد بی‌شماری از آنها کشته شدند. در هفدهمین سال (۴۰۷)، پادشاه گوانگ‌گه‌تو «به ۵۰٬۰۰۰ پیاده‌نظام و سواره نظام دستور داد. ارتش سلطنتی در نبردی گسترده جنگید و تمام دشمنان را کشت. آنها بیش از ۱۰٬۰۰۰ زره و تدارکات و تجهیزات نظامی بی شماری را به غنیمت
و تدارکات و تجهیزات نظامی بی شماری را به غنیمت گرفتند. پادشاه گوانگ‌گه‌تو به منظور تنبیه بکجه به دلیل اتحاد مخفیانه‌اش با ژاپن، بار دیگر نیروهایی را برای جنگ علیه بکجه و ارتش ژاپن به جنوب فرستاد و ضربه سنگین دیگری به آنها وارد کرد. در این دوره، ژاپن شروع به مداخله مستقیم در مبارزات نظامی در شبه جزیره کره کرد. با این حال، پس از چندین حمله از سوی پادشاه گوانگ‌گه‌تو از گوگوریو، شکست‌های پی در پی را متحمل شد و نتوانست جایگاهی در شبه جزیره کره به دست آورد. اتحاد بکجه با وا یک استراتژی سیاسی بود که آن را اتخاذ
بکجه با وا یک استراتژی سیاسی بود که آن را اتخاذ کرد، زیرا در جنگ علیه گوگوریو برتری خود را از دست داده بود. از اواسط قرن چهارم، بکجه و گوگوریو اساساً برتری نظامی خود را در مبارزه برای قلمرو و هژمونی حفظ کرده بودند تا اینکه پادشاه گوانگتو به تخت سلطنت نشست. در جنگ شش ساله از سینمائو (۳۹۱) تا بینگشن (۳۹۶)، پادشاه گوانگ‌گه‌تو زوال گوگوریو را از بین برد و موازنه جنگ را به نفع خود تغییر داد. پادشاه آسین از باکجه «هزار مرد و زن و هزار تکه پارچه نفیس پیشکش کرد» و مجبور شد قسم بخورد که «از این به بعد، برای همیشه