payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خواننده نمایش داده نشد. تک‌خوانی امین تارخ که پس از دل باختن به شاهزاده ترک (لیلا حاتمی) خوانده می‌شود از به یاد ماندنی‌ترین لحظات فیلم است. بر پایه گفته‌های حسین علیزاده در مستند (معلم بی استاد) دربارهٔ زندگی علی حاتمی، همه شعرهای تصنیف‌ها در فیلم و اثر صوتی دلشدگان در نشر دل آواز، سروده علی حاتمی هستند؛ و در نهایت فریدون مشیری شعرها و آهنگ‌های فیلم را بررسی و بازبینی کرد. آوازها و تصنیف‌های ساخته‌شده برای این فیلم، بعداً در آلبومی به نام دلشدگان منتشر شد. اشکالات فیلم. بیش‌تر اشکالات دلشدگان از جنس
شد. اشکالات فیلم. بیش‌تر اشکالات دلشدگان از جنس انتقادات وارده به هزاردستان و کمال‌الملک بوده‌است که حاتمی اغلب موقعیتی مستند و تاریخی را به متنی تخیلی مبدل می‌سازد به گونه‌ای که به سختی می‌توان متن تاریخی را از متن داستانی جدا کرد و بیننده در فضایی سردرگم به‌سر می‌برد که نمی‌داند این داستان واقعیتی بیرونی دارد یا خیر. حذفیات. فیلم در ۱۹ پرده فیلمنامه‌نویسی و فیلمبرداری شده بود، اما باتوجه به افزایش زمان فیلم و کم شدن یک سانس از نمایش روزانه در سینماها، علی حاتمی نتوانست با ارشاد و سینمادارها به توافق برسد
حاتمی نتوانست با ارشاد و سینمادارها به توافق برسد و ۹ پرده از آن کم شد، بهمین دلیل شاید در فیلم شاهد پریدن و برش‌های سریع هستیم که داستان و کلام را کامل نمی‌کند.
یالتا (به اوکراینی: Ялта، به تاتاری کریمه: Yalta) یکی از شهرهای کریمه در جنوب اوکراین است که بر کرانهٔ دریای سیاه جای دارد. یالتا بر کنار خلیجی کوچک و کم‌عمق رو به دریای سیاه جای دارد و توسط کوه‌های پردرخت در برگرفته شده‌است. آب و هوای گرم مدیترانه‌ای و مجاورت با تاکستان‌ها و باغستان‌های زیاد، بستر مناسبی برای گذراندن تعطیلات به ویژه زمستانی پدیدآورده‌است. در دوره‌ای «یالتای بزرگ» به بخشی از کرانه کریمهٔ جنوبی میان فوروس در غرب به سوی گورزوف در شرق و شامل شهر یالتا و شهرهای چندگانه مهاجرنشین مجاور گفته
شهر یالتا و شهرهای چندگانه مهاجرنشین مجاور گفته می‌شد. جمعیت‌شناسی. بر اساس آمار سال ۲۰۰۱، جمعیت یالتا برابر با ۸۰٬۵۰۰ نفر بوده‌است. بر اساس همین آمار، ۶۸٫۳٪ جمعیت این شهر را روسها، ۲۵٫۷٪ اوکراینی‌ها، ۲٫۱٪ بلاروسیها، ۰٫۸٪ یهودیان، ۰٫۱٪ تاتارهای کریمه‌ای و بسیاری از اقلیت‌های نژادی دیگر تشکیل داده‌اند. این آمار شامل روستاها و شهرهای کوچک مجاور نیست. جمعیت یالتا با حومه در حدود ۱۲۵٬۰۰۰ نفر است. پیشینه. این شهر بر محلی از یک مهاجرنشین یونان باستان که گفته می‌شود توسط دریانوردان یونانی که در جستجوی ساحلی امن
توسط دریانوردان یونانی که در جستجوی ساحلی امن بوده‌اند، بنا شده‌است. در این شهر کنفرانس یالتا از ۴ تا ۱۱ نوامبر سال ۱۹۴۵ بین سه قدرت نیروهای متفقین یعنی شوروی، ایالات متحده و بریتانیا و با شرکت فرانکلین دلانو روزولت، ژوزف استالین و وینستون چرچیل در اواخر جنگ جهانی دوم برگزار و پیمان معروف یالتا بسته شد.
در شریعت اسلام، غسل جنابت یک غسل واجب است که پس از جنب شدن انجام می‌شود. انجام آن بلافاصله پس از جنب شدن واجب نیست ولی واجب است برای اعمالی که نیاز به طهارت دارند مثل نماز و روزه که واجب هستند و اعمال غیر واجب مانند لمس آیات قرآن. برای نماز میت و سجدهٔ شکر و سجدهٔ واجب قرآن، واجب نیست (هر چند که خواندن بیش از ۷ آیه از قرآن در حالت جنب مکروه است) بلکه در همان حال نیز انجام این کارها جایز است هرچند که بهتر است غسل کند. برای غسل همین اندازه که به قصد قربت و اطاعت فرمان خدا انجام دهد کافی است. چگونگی جنب شدن.
فرمان خدا انجام دهد کافی است. چگونگی جنب شدن. به یکی از دو چیز انسان جنب می‌شود: اگر انسان جماع کند و به اندازه ختنه‌گاه یا بیشتر داخل شود، در زن باشد یا در مرد، در قُبل (جلو) باشد یا در دُبر (عقب)، بالغ باشند یا نابالغ، اگر چه منی بیرون نیاید، هر دو جنب می‌شوند. بیرون آمدن منی چه در خواب باشد (احتلام)، یا بیداری، کم باشد یا زیاد، با شهوت باشد یا بی شهوت، بااختیار باشد یا بی‌اختیار، البته اینها در صورتی است که یقین دارد آبی که خارج شده منی باشد و اما رطوبت یا آبی که از انسان بیرون می‌آید، ولی نمی‌داند منی
یا آبی که از انسان بیرون می‌آید، ولی نمی‌داند منی است یا رطوبت دیگر، اگر این شخص مرد و سالم است بایستی آن آبی که بیرون آمده دارای سه علامت باشد که حکم به منی بودن آن بشود (البته در صورت شک). اما اگر شخص، مردی مریض یا زن باشد، همین مقدار که آن آب با شهوت بیرون آمده باشد، در جنابت او کافی است و بودن آن دو علامت دیگر لازم نیست، اگر چه شایسته‌است که زن و مریض - به خصوص زن - علاوه بر غسل، وضو هم بگیرد (اگر قبلاً وضو نداشته) و بلکه به‌طور کلی اگر سه علامت جمع نبود، بهتر است علاوه بر غسل، وضو هم گرفته شود، اگر
بهتر است علاوه بر غسل، وضو هم گرفته شود، اگر قبلاً وضو نداشته‌است و وظیفه‌اش هم وضو گرفتن بوده‌است، منتها در مواردی که گفته شد علاوه بر غسل، بهتر است وضو هم بگیرد. خوب است که اول طهارت غسلی خودش را از بین ببرد، بعد وضو بگیرد؛ چون خواهیم گفت که با غسل جنابت نباید وضو گرفت. چگونگی انجام. غسل جنابت را به دو صورت می‌توان انجام داد: در غسل ارتماسی باید بدن پاک باشد ولی در غسل ترتیبی پاک بودن تمام بدن لازم نیست و اگر تمام بدن نجس باشد و هر قسمتی را پیش از غسل دادن آن قسمت را آب بگیرد کافی است. غسل ترتیبی. در غسل
آن قسمت را آب بگیرد کافی است. غسل ترتیبی. در غسل ترتیبی باید به نیت غسل، نخست سر و گردن، و سپس نیمهٔ راست بدن از بالاکف پا و دست راست و بعد نیمهٔ چپ بدن از گردن تا کف پا و دست چپ را بشوید. غسل ارتماسی. در غسل ارتماسی باید به یک باره، تمام بدن در آب قرار گیرد؛ به گونه ای که آب، تمام بدن را فرا گیرد؛ مثلاً به نیت غسل ارتماسی می‌توان در آب فراوانی مانند استخر فرورفت.
شهوت به معنای آرزو، میل، رغبت، اشتیاق، خواهش و شوق نَفْس در به دست آوردن لذت و سود است. واژه‌شناسی. ریشهٔ واژهٔ شهوت عربی (شَهْوَة) است که در زبان فارسی میانه به آن وَرَن گفته می‌شد. دیدگاه ادیان. اسلام. در قرآن شهوت (خواستنی) و مشتقاتش شش بار دربارهٔ بهره‌گیری از نعمت‌های بهشتی در معنایی مثبت یا خنثی آمده، اما در هفت مورد زیر بار منفی داشته و نکوهش شده است: محمدتقی مصباح یزدی در این باره می‌گوید: در اسلام، اطفای شهوت جنسی فقط به صورت آمیزش با همسر آزاد یا ملک یمین، مشروع و بلکه ثواب است. آمیرش در مذهب تشیع
یمین، مشروع و بلکه ثواب است. آمیرش در مذهب تشیع در دو قالب ازدواج دائم و ازدواج موقت، و در مذهب اهل سنت فقط به شکل دائم می‌باشد. مسیحیت. شاخه کاتولیک شهوت را یکی از هفت گناه کبیره می‌داند. شاخه پروتستان بر این باورند که همهٔ گناهان از جمله شهوت، تنها به دست خدا و با مرگ و رستاخیز عیسی مسیح می‌تواند بخشوده شوند. کیفر زنا در عهد قدیم سنگسار بود. در عهد جدید، مسیح، نگاه شهوت‌آلود به زن متأهل را زنا می‌شمارد. یهودیت. بر پایهٔ سنت‌های یهودیت، هیچ چیزی بر روی زمین بیهوده آفریده نشده است. شهوت تنها هنگامی
روی زمین بیهوده آفریده نشده است. شهوت تنها هنگامی گناه‌آلود است که برای برده یا همسر فرد دیگری باشد. شهوت نه تنها گناه نیست، بلکه هنگامی که میان زن و شوهر باشد ثواب نیز دارد. تفاوت با عشق. شهوت ممکن است به‌طور مستقل از عشق رمانتیک برانگیخته شود. بدیهی است که شهوت می‌تواند همزمان با عشق هم وجود داشته باشد. نگرش به عشق. اغلب پژوهش‌ها حاکی از آن است که شهوتِ صِرف، کمتر به سمت عشق رمانتیک می‌انجامد. بنا به گفتهٔ هلن فیشر مداربندی مغز دربارهٔ شهوت لزوماً آتش عشق را روشن نمی‌کند. از طرف دیگر عشق رمانتیک، به‌ویژه
را روشن نمی‌کند. از طرف دیگر عشق رمانتیک، به‌ویژه پس از زادن فرزندان، می‌تواند به مرحله سومی پیشرفت کند: دلبستگی و تعلق. خصوصیتی که برای یک ازدواج پایدار لازم است. این دلبستگی عمیق‌تر که در عاشقان بالغ و دیرین شکوفا می‌شود، به‌طور شاخص پس از زایش فرزند به وجود می‌آید. با این حال نمونه‌های فراوانی وجود دارد که یک دلبستگی مادام‌العمر میان زوجی بدون فرزند به وجود آمده، درست همان‌طور که بسیاری از زوج‌های صاحب فرزند هیچ‌گاه به این مرحله دلبستگی عمیق مدام نمی‌رسند. علت. اما تمام حوادث شیمیایی و عصبی برانگیزاننده
علت. اما تمام حوادث شیمیایی و عصبی برانگیزاننده عشق، یک پرسش از نوع "اول مرغ بود یا تخم مرغ" را به میان می‌آورد: آیا عاشق شدن علت این تغییرات شیمیایی در مغز است یا معلول آن؟ در مورد این پرسش، بازنمودی وجود دارد که نخستین بار کنراد لورنتس کردارشناس حیوانات، برنده جایزه نوبل به آن پرداخت. وی در اردک‌ها پدیده‌ای را مشاهده کرد که آن را نقش پذیری نام نهاد. لحظه‌ای بحرانی برای آشیانه‌سازی یک پرنده وجود دارد، هنگامی که مغز و دستگاه عصبی مرکزی جوجه اردک آماده ایجاد پیوند میان او و مادرش است. در غیاب پرنده مادر
پیوند میان او و مادرش است. در غیاب پرنده مادر جوجه با نخستین حیوانی که دیدار می‌کند این پیوند را برقرار می‌کند. مکانیسم نقش‌پذیری برای بقا حیاتی است چرا که تصور بر این است که ارتباط با یک والد نگهبان، بقا را تضمین می‌کند. جان بالبی روان‌شناس از ایده لورنتس بهره برد و نظریه دلبستگی را ارائه کرد. کودکی که نمی‌تواند با مادرش پیوند عاطفی برقرار کند، از بخت کمتری برای بقا برخوردار است. با توجه به شباهت میان یک کودک محروم از مادر و یک عاشق ناکام، دانشمندان این پدیده نقش‌پذیری را دربارهٔ عشق بزرگسالان هم مطرح
پدیده نقش‌پذیری را دربارهٔ عشق بزرگسالان هم مطرح کرده‌اند. عاشق مانند کودکی دلبسته به مادر، به چشمان معشوق خیره می‌شود و آه می‌کشد و اگر رابطه‌اش را با او از دست دهد مانند کودکی طردشده، می‌گرید و به افسردگی دچار می‌شود و حتی ممکن است به خود صدمه بزند. در صورت موفقیت در پیوند آغازین میان عاشقان دلبستگی درازمدت در چشم‌انداز قرار می‌گیرد. چنین واقعه‌ای پس از آنکه عشق رمانتیک سیرش را طی کرد و اتحاد عاشق و معشوق فرزندانی را به بار آورد رخ می‌دهد. اما این مرحله جدید پیش‌بینی نشده و نامنتظر است چرا که به‌طور شاخص
پیش‌بینی نشده و نامنتظر است چرا که به‌طور شاخص ۱۸ ماه تا ۳ سال پس از شروع عشق، آبشارهای فنتیل‌آمین، دوپامین و اکسی توسین در مغز فروکش می‌کنند و به قول دانشمندان علوم اعصاب ذخیره واسطه‌های عصبی تمام می‌شود. در شعر و ادب فارسی. گاه در شعر و ادب فارسی شهوت در برابر عشق آورده شده است. برای نمونه:
شکند گمانیک ویچار(همچنین با خوانش شکند گمانیک وِزار) به معنای گزارش گُمان‌شکن (گزارشِ رفعِ شبهه) کتابی به فارسی میانه و از کتاب‌های مهم زرتشتیان به‌شمار می‌رود. این کتاب برای اثبات بنیادهای دین زرتشت و در رد دین‌های یهودی، مسیحیت، آیین مانوی و تا اندازه‌ای (با اندکی پایِش‌مندی) دربارهٔ اسلام نوشته شده است. نویسندهٔ این کتاب مردان‌فرخ پسر اورمزدداد سیستانی است که در میانهٔ سدهٔ نهم میلادی، هم‌زمان با نیمهٔ نخستینِ سدهٔ سوم هجری و در زمان فرمانروایی مأمون خلیفهٔ عباسی دست به کار نوشتن این کتاب زده است. او در
عباسی دست به کار نوشتن این کتاب زده است. او در این کتاب برای دین زرتشتی و رد ادیان دیگر، پُرسمان‌های فلسفی بسیاری را پیش کشیده است که در پی‌بردن به باورهای ایرانیانِ وقت در مسائل فلسفی و دینی یاری می‌رساند. پژوهشگران همچنین توانسته‌اند به یاری این کتاب بسیاری از واژه‌های فلسفی در فارسی میانه را بشناسند. این کتاب نشان می‌دهد که تا زمان‌ها پس از چیرگی تازیان بر ایران، کسانی بودند که به اسلام نگرویده بودند. پژوهش‌های فریدون فضیلت بر روی گسترهٔ کتاب دینکرد نشان از نزدیکی تنگاتنگ میان «مردان فرخ» با «آذرباد پسر
از نزدیکی تنگاتنگ میان «مردان فرخ» با «آذرباد پسر اِمید»، آخرین تدوینگر کتاب دینکرد دارد، به‌طوری که فرگردِ نهمِ کتابِ شکند گمانیک ویچار قطعهٔ کامل کتاب سوم دینکرد است. برخلاف دیگر نویسندگان پهلوی که از دیدگاه شیوهٔ نگارش بیشتر هَناییده (تأثیرپذیرفته) از متن پهلوی یسنا هستند، مردان‌فرخ بیشر هناییده از ادبیات کتاب دینکرد است. نبوغ بی‌مانند وی در فرگردهای اول تا پنجم کتاب به شکلی درخشان دیده می‌شود. نویسنده. آنچه از مردان‌فرخ می‌دانیم اندک است و این داده‌های اندک نیز از برخی بخش‌های همین کتاب به دست آمده که
اندک نیز از برخی بخش‌های همین کتاب به دست آمده که نویسنده به خود اشاره کرده است. در کتاب گفته شده که او در زمان سلطنت مأمون می‌زیسته است: «به راستی که او پس از زمان روشن، پسر آتور فْرُبَگ، پسر فرخ‌زاد، می‌زیست. … آبالیسِ زندیک، با آتور فْرُبَگ، پسر فرخ‌زاد، دارای نمایندگی مذهبی بود. در حضور خلیفهٔ مأمون که در سال‌های ۸۱۳ تا ۸۳۳ پس از میلاد سلطنت کرد.» در سرآغاز کتابش می‌گوید: «نوشتن آن از سوی من است که مردان‌فرخ، پسر اُهرمزدداد هستم». او در ادامه می‌گوید: «من در همهٔ دوران جوانی‌ام، پرشور، جویا و پژوهندهٔ
در همهٔ دوران جوانی‌ام، پرشور، جویا و پژوهندهٔ راستی بوده‌ام.» او اعلام می‌کند: «دست‌ یافتنِ راستی، تنها مؤمنان است، به واسطهٔ یگانگیِ راستی.» گویا مردان‌فرخ نویسنده‌ای جوان، جدی، اهل سفر و متعهد بوده است. او ماهرانه با دین خود، اعم از نوشته‌ها و دیدگاه مراجع آن، آشنا بوده. همچنین با سایر نظام‌های اعتقادی آشنایی داشته است. مردان‌فرخ در میان نویسندگان زرتشتیِ هم‌دوره‌ای‌اش به بهترین وجه می‌تواند فیلسوف و خردگرا محسوب شود. یک مرد غیر روحانیِ اندیشمند که از کتاب‌های کاهنی زرتشتیِ پهلوی (فارسی میانه) استفاده
کاهنی زرتشتیِ پهلوی (فارسی میانه) استفاده می‌کرده؛ کار او «به دلیل وضوح فکری و ترتیب منظم آن، متمایز است» این یک «جو عقل‌گرایانه و فلسفی» را ایجاد می‌کند. درون‌مایه. این کتاب حاصل یک «رنسانس زرتشتی» است که کمی پیش از فرایندِ «زوال سریعِ آیین زرتشتی، مهاجرت زرتشتیان به هندوستان و گرایش زرتشتیان به اسلام» رخ داده است. می‌توان دلایلی را برای این رنسانس برشمرد: نویسندهٔ این کتاب کوشیده است برای دفاع از دین زرتشت از برهان‌آوری‌های سازگار با خرد سود بجوید و کمتر به افسانه و اسطوره متوسل شده است. مردان‌فرخ در
به افسانه و اسطوره متوسل شده است. مردان‌فرخ در نیمهٔ نخست کتابش، به پاسخ پرسش‌های متداول زرتشتیان مانند پرسش‌های مهریار پسرِ مهماد اصفهانی می‌پردازد. معضل حادِ اخلاقی این است که چگونه و چرا یک خدایِ دانا و قدرتمند، جهانی را می‌آفریند که ظاهراً بسیار ناقص است و می‌تواند در مواقعی برای موجوداتی که در آن می‌زیَند، بی‌رحم جلوه کند. او آنچه ثنویت را اثبات می‌کند. نویسنده در صفحات باقی‌مانده، خود به‌طور انتقادی به دیگر ادیان همسایه می‌پردازد. او به آموزه‌های قرآن، و بعداً به آموزه‌های انجیل و متون مقدس عبری
قرآن، و بعداً به آموزه‌های انجیل و متون مقدس عبری می‌پردازد. او از مسئلهٔ شر اپیکور برای به چالش کشیدن عبارت بسم «الله الرحمن الرحیم» بهره برده است. پیش از این‌ها ماده‌گرایان (خداناباوران یا فیلسوفان) را مورد بحث قرار می‌دهد و مردود اعلامشان می‌کند و در نهایت با نقد مانویت پایان می‌یابد. بخش نهایی کتاب ناقص است و کامل به امروز نرسیده است. با اندکی ارفاق، کار او را می‌توان به‌عنوان پیشگامی نوپا در مطالعات دینیِ تطبیقی توصیف کرد؛ البته با در نظر داشتِ اینکه از دیدگاه یک زرتشتیِ سده نهمِ میلادی ارائه شده است.
دیدگاه یک زرتشتیِ سده نهمِ میلادی ارائه شده است. روش‌شناسی. مردان‌فرخ در جایی (با موضوعِ موردِ بحثِ وجودِ «موجودِ مقدسِ متعال») چندین رویکرد ویژه را برای کشف حقیقت بیان می‌کند: «دانستن هر چیزی در سه حالت است: برخی چیزها اجتناب‌ناپذیرند، برخی با قیاس فهمیده می‌شوند، برخی چیزها ممکن و مناسب به نظر می‌رسند.» در جای دیگر «ملموس‌ بودن مستقیمِ طبیعیِ چیزی» را هم به سه روش مذکور می‌افزاید. نمونه‌ای از دانش اجتناب‌ناپذیر این است که «یک‌یکّی(۱×۱) یک است و دو افزون‌بر دو(۲+۲) چهار است و نمی‌توان گفت که یک‌ وقت یا
دو(۲+۲) چهار است و نمی‌توان گفت که یک‌ وقت یا جایی دودوتا(۲×۲) می‌شود پنج یا سه.» دانش از طریق قیاس چیزی نامرئی را اعلام می‌کند که از مرئی از طریق تشابه یا شباهت به دست آمده است. مثالا، از حضور یک چیزِ ساخته‌ شده ممکن است سازندهٔ غایب را استنباط کنیم. و در حالت سوم، گویا فهمِ ما به اعتماد به شخصیت خوبِ فردی که شهادت می‌دهد متکی است. این توجه به روش‌ها (منطق، قیاس و استنتاج، شهادت و شواهد ملموس) نشان‌دهنده دقت و مهارت محترمانهٔ نویسنده در متقاعد کردن اند. خیر و شر (نیک و بد). در باب الهیات، مردان‌فرخ
خیر و شر (نیک و بد). در باب الهیات، مردان‌فرخ فشرده‌ای از آموزه‌های زرتشتی را ارائه می‌دهد: اهورامزدا، آفرینندهٔ جهان در مخالفت و اعتراض با اهریمن است. نویسنده این باور را با اشاره به حضور دو جبههٔ نیک و بد در همه جای جهان، مانندِ «تاریکی و روشنایی»، «دانش و نادانی»، «عطر و بوی تعفن»، «زندگی و مرگ»، «تندرستی و بیماری»، «دادگری و بی‌نظمی» و «بردگی و آزادی» توجیه می‌کند. برخی تضادها مانند «نر و ماده» و «خورشید و ماه»، در این فهرست نمی‌گنجند چون هرچند ظاهراً متضاد هستند اما نیستند: «زیرا جایی که نیکی وجود
متضاد هستند اما نیستند: «زیرا جایی که نیکی وجود دارد، ممکن است بدی نباشد. جایی که نور پذیرفته شود، تاریکی رانده می‌شود.» بنابراین هر کدام از اعضای این جفت‌های متضاد در طبیعت، ناشی از تضادِ آشتی‌ناپذیرِ اهورامزدا و اهریمن هستند. «جهان مادی معلول معنویات است.» بر این اساس، اهورامزدای دانا و توانا، سازندهٔ شری نیست که آفرینش را بیازارد. مردان‌فرخ قاطعانه موضع می‌گیرد که: «خدا، خوب است.» براساس آیین زرتشت، اهورامزدا دشمنِ اهریمن است که اهریمن مایهٔ تباهی جهان است. مردان‌فرخ در پاسخ به پرسشِ «اگر اهورامزدا
است. مردان‌فرخ در پاسخ به پرسشِ «اگر اهورامزدا توانمند است، چرا جلوی اهریمن را نمی‌گیرد؟» می‌گوید: «توان‌مندی اهورامزدا در کارهای ممکن است و نه نشدنی‌ها. ذات اهریمن، تغییرناپذیر است و کنترل‌شدنی نیست.» مانک‌جی نوشیروان‌جی دهالا، دستورِ هندی می‌گوید: مردان‌فرخ مشاهده می‌کند که اگر اهورامزدا و اهریمن، جهان را با مشارکت یا با مداخلهٔ هم‌زمان می‌آفریدند، «اهورامزدا «همدست و همکار اهریمن در مضرات و بدی‌هایی بود که پیش می‌آید.» (که این یک تناقض است و تناقض، درست نیست) «اهورامزدا پیش از آفرینش در نَفْسِ خود
درست نیست) «اهورامزدا پیش از آفرینش در نَفْسِ خود کاملاً وجود داشته است، به گونه‌ای که «کمال او در این است که از بیرون نیازی به امتیاز و افزایش نداشته‌باشد. از این رو، زمانی که او جهان را آفرید، برای به دست آوردن هیچ‌گونه مزیت و تمجید نبود. با این حال اهورامزدا عاقل و خردمند است و اعمال او نمی‌توانند غیرمنطقی یا بی‌حکمت باشند.» مردان‌فرخ می‌افزاید: «پس نتیجه می‌گیریم که دلیل و مناسبتِ آفرینش جهان دفع و شکستِ دشمن بیرونی او یعنی اهریمن و شکست دادنِ شرِ اهریمن بوده است. این تمام دلیل و مناسبت عمل آفرینش
بوده است. این تمام دلیل و مناسبت عمل آفرینش است.» راهبرد اهورامزدا این بوده که با آفرینش نیکو، دامی برای گرفتن اهریمن و خنثی‌کردن شر او آماده سازد. اهریمن که پرخاشگر، عجول و نادان است، عاقبت نهایی را نمی‌داند و در برابر اهورامزدایِ متفکر و مدبر، قطعاً نتیجهٔ نهایی، پیروزیِ خیر خواهد بود. بدون شک آفرینش بازیابی خواهد شد: تمام فرایند کیهانی از آفرینش نخستین توسط اهورامزدا و حمله اهریمن تا بازسازی پیروزمندانهٔ خوبی‌های جسمانی خلقت، دوازده هزار سال به طول می‌انجامد. در کنار امشاسپندان، بشریت در شکستِ «دُروج»
در کنار امشاسپندان، بشریت در شکستِ «دُروج» (دروغ) و پیروزی «آشه» (حقیقت) نقش حیاتی ایفا می‌کند. مردان‌فرخ خاطرنشان می‌کند: «وظیفه مخلوق، درک و اجرای ارادهٔ خالق و پرهیز از آنچه منکر اوست، است.» انجام این کار «پاسدار روح است». ارادهٔ خالق از طریق دین او شناخته می‌شود. نقد اسلام. از آنجایی که حکومت‌های اسلامی-عربی در ایرانِ زمانِ مردان‌فرخ دایر بودند، او در نقد خود محتاطانه با اسلام برخورد کرده است. زرتشتیان در آن زمان زیر فشار فزاینده‌ای می‌زیستند: همانگونه که انتظار می‌رود با توجه به فصل‌های پیشین کتاب در
که انتظار می‌رود با توجه به فصل‌های پیشین کتاب در مورد الهیات، مردان‌فرخ نوع توحیدِ اسلامی را مردود می‌داند چون خدایی قدرتمند را معرفی می‌کند که جهان و شر را در آن می‌آفریند به‌طوری که «هم کار خیر می‌کند و هم جنایت؛ حق و باطل، زندگی و مرگ، خیر و شر، همه از اوست.» مردان‌فرخ به آیاتی از قرآن اشاره می‌کند که در آن به نظر می‌رسد خدای متعال ممکن است مردم را گمراه کند. (آیه ۲۶ سورهٔ بقره) مردان‌فرخ بی‌درنگ از دیدگاه‌های مختلف می‌پرسد که: «چرا موجود مقدس با حکمت الهی و دغدغهٔ سعادت بشر، آزادانه جهان را قلمروی
الهی و دغدغهٔ سعادت بشر، آزادانه جهان را قلمروی خطرناک و بحث‌برانگیز می‌سازد که در آن شر هست و مردم رنج می‌برند؟ یعنی اگر «اگر حریفی (جبههٔ جداگانهٔ شر) برای او وجود ندارد»، این موجود مقدس، تنها مسئول مصیبت‌هایی است که بشر متحمل شده است. «انسان با دانش و خرد اندکش… تا جایی که می‌تواند شیر و گرگ و دیگر موجودات مضر را در میان بچه‌های خود راه نمی‌دهد. …» با این حال، «چرا موجودِ مقدسِ مهربان اکنون اجازه داده است… شیاطین بر خود وارد شوند…؟» وقتی آدم را در بهشت قرار داد، «چرا آن باغ به دست او (خدا) مستحکم نشد تا
داد، «چرا آن باغ به دست او (خدا) مستحکم نشد تا آن فریبکار (شیطان) وارد آن نشود؟» برگردان‌های کتاب. متن فارسی میانهٔ این کتاب در دست و ترجمهٔ سانسکریت آن که توسط یک دانشمند زرتشتی هندی به نام دستور نریوسنگ دهاول انجام شده در دست است. البته این کتاب بعدها به پازند ترجمه شده. دو نسخهٔ قدیمی خطی از همین متن پازند با ترجمهٔ سانسکریت را، ادوارد ویلیام وست اساس کار خود قرار داده و در سال ۱۸۸۵ میلادی، آن را به زبان انگلیسی ترجمه کرده است و در سال ۱۸۸۷ متن پازند و ترجمهٔ سانسکریت را با تصحیح و فرهنگ واژگان، با
و ترجمهٔ سانسکریت را با تصحیح و فرهنگ واژگان، با همکاری دستور هوشنگ جاماسب جی جاماسب آسانا در بمبئی به چاپ رسانیده است. مناش، استاد دانشگاه فریبورگ هم این کتاب را با آوانویسیِ صورت پهلوی آن و ترجمه به فرانسه و شرح و توضیح به همراه فرهنگی از صورت پهلوی واژه‌های آن، به سال ۱۹۴۵ میلادی در سوئیس به چاپ رسانیده است. ترجمهٔ انگلیسی این کتاب، ۱۳۵ صفحه دارد. صادق هدایت چهار بخش پایانی آن کتاب را در کتابی به نام «گزارش گمان‌شکن» به پارسیِ نو برگردانده و بر آن مقدمه‌ای در ۱۴ صفحه نوشته است. واپسین ویراست این کتاب از
در ۱۴ صفحه نوشته است. واپسین ویراست این کتاب از آنِ رهام اشه است که به همراه برگردان انگلیسی آن به سال ۲۰۱۵ از سوی Erman در فرانسه چاپ شده است.
اوشاکان (به ارمنی: Օշական) روستایی است در کشور ارمنستان که در استان آراگاتسوتن واقع شده است. اوشاکان در ۵ کیلومتری جنوب شرق آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده‌است. خصوصیات. اوشاکان ۵۹۶۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۰۲۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است. تاریخچه. اوشاکان نزد تاریخ‌دانان و زائران کلیسای حواری ارمنی مکانی شناخته‌شده‌است. در زمان دودمان اشکانی ارمنستان، شهر اوشاکان شهر اصلی استان آیرارات و مرکز بخش آراگاتسوتن این استان بود. خاندان اشرافی آماتونی نیز از این شهر بر قلمرو خود فرمان
اشرافی آماتونی نیز از این شهر بر قلمرو خود فرمان می‌راندند. با این‌حال معروفیت اصلی این شهر به‌خاطر وجود آرامگاه مسروپ ماشتوتس (درگذشتهٔ ۴۴۲م.) است که ابداع‌گر الفبای ارمنی بوده‌است. بر بالای سنگ قبر سده، نوزدهمی مسروپ ماشتوتس، در سال ۱۸۷۵ میلادی کلیسایی توسط جاثلیق ژرژ چهارم بازسازی شد.
سَمیح شَنتورک (Semih Şentürk) (زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۸۳ در ازمیر) یکی از فوتبالیست‌های ترکیه است که هم‌اکنون در باشگاه فنرباغچه در پست تهاجمی بازی می‌کند. حضور او در پست تهاجمی دائمی نبوده ولی شنتورک به خاطر گل‌های حساس خود در بازی‌های مختلف معروف است. پس از پایان فصل بازی‌های ۲۰۰۶-۲۰۰۷ که کاپیتان‌های تیم فنرباغچه یعنی امید اوزات (Ümit Özat) و تونجای شانلی (Tuncay Şanlı) این تیم را ترک کردند شنتورک کمک‌کاپیتان در این تیم شد. سمیح شنتورک ۵۶ بار برای تیم فنرباغچه بازی کرده و در این بازی‌ها جمعاً ۶۳ گل را به ثمر
بازی کرده و در این بازی‌ها جمعاً ۶۳ گل را به ثمر رسانده‌است. وی در بازی‌های جام قهرمانی فوتبال ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ نیز در تیم ملی ترکیه شرکت جست و در مرحله یک چهارم نهایی جام ملتهای اروپا برابر کرواسی موفق شد دقیقه ۲+۱۲۰ گل تساوی را به ثمر برساند و در ضربات پنالتی در نهایت ترکیه پیروز شد.
این صفحه فهرست ستاره‌های صورت فلکی آفتاب‌پرست است که به ترتیب درخشندگی مرتب شده‌اند. منابع. فهرست ستاره‌های آفتاب‌پرست فهرست ستاره‌های آفتاب‌پرست فهرست ستاره‌های آفتاب‌پرست فهرست ستاره‌های آفتاب‌پرست فهرست ستاره‌های آفتاب‌پرست فهرست ستاره‌های آفتاب‌پرست فهرست ستاره‌های آفتاب‌پرست
شایِست نِشایِست نام کتابی به پارسی میانه یا پهلوی است که در آن توضیحاتی کلی دربارهٔ مراسم دینی و آیین‌ها و برخی مسائل دینی زرتشتی آمده‌ است. شایست ناشایست (آنچه شایسته و آنچه ناشایسته است)، نام کتابی دین‌ شناسانه در آیین زرتشتی است. این نسک به زبان پهلوی و در بردانده‌ی ۱۳۷۰۰۰ واژه است. این ماتیکان فرنامی نداشته و گویا زرتشتیان پیشین به آن «روایت» می‌گفته‌اند. از آن جا که ماتیکان پیرامون شایست‌ها و ناشایست‌ها است، زرتشتیان سده‌های گذشته این نسک را شایست ناشایست نامیده‌اند. هم‌چنین، برخی پژوهش‌گران اروپایی
نامیده‌اند. هم‌چنین، برخی پژوهش‌گران اروپایی نام «روایت پهلوی» را برای آن برگزیده‌اند. نویسنده یا نویسندگان این نسک شناخته شده نیستند. چنان که گفته شده است پُرسمان این نسک از زند سرچشمه گرفته و برگرفته از نسک‌های دادیکی اوستا است. برخی این ماتیکان را بازگوکننده اندیشه‌های گستره دین‌شناسی مدیوماهی (یکی از مکتبهای زرتشتی) دانسته‌اند. کهن نگاری. زمان نگارش نسک به درستی آشکار نیست و از آن جا که در این نسک (فرَگَرد ۶ بند ۷) از پیروان دیگر دین‌ها مانند مانویان، یهودیان و ترسایان نام برده با این همه از اسلام یادی
و ترسایان نام برده با این همه از اسلام یادی به میان نیامده است. در این نوشته به‌ وارون کتاب‌های نوشته شده در سده سوم و چهارم هجری همانند نسک روایات امید اشوهیشتان، آهنگ نسک در گاهی - مانند فرَگَرد هشتم - بیانگر آن است که نگارش نسک در زمانه بالندگی دین زرتشتی و زمانی که دین زرتشتی یک دین دولتی بوده‌ است، بر می‌گردد. از سوی دیگر شیوایی و درستی زبان، خود شَوَندی دیگری بر پیشینه بخش‌های مَهادین نسک است. از همین روی پژوهشگران باورمندند که بیشتر بخش‌های آغازین نسک درپیوسته با روزگار پیش از اسلام است یا دست کم در
درپیوسته با روزگار پیش از اسلام است یا دست کم در پایان زمانه ساسانی گردآوری گردیده است. دسته‌ای هم گفته‌اند که نسک پیش از پادشاهی خسرو انوشیروان نگارش شده است. برخی گمان دارند که مُغمَردانی که در فراهم آوری فرجامین زند وندیداد و نیرگستان هنبازی داشته‌اند این نسک را نگاشته‌اند. درونمایه این ماتیکان. نوشتارهای این نسک، همانند نسک‌های دیگری چون هیربدستان و نیرگستان، روایات پهلوی و سد در نثر است ولی باید گفت که نویسنده «شایست ناشایست» از دانستنی‌های بیش‌تری در پُرسمان‌های دین‌شناسی دین زرتشت برخوردار بوده است.
دین‌شناسی دین زرتشت برخوردار بوده است. گفته شد که شایست و ناشایست ماتیکانیِ دین شناسانه‌ است و از دید نکته‌های هنرمندانه و بودن واژگان کمیاب درخور نگرش برخی پژوهشگران است. همچنین جستارهای آن با کتاب‌های کهن‌تری چون نیرگستان و زندوندیداد هم‌خوانی دارد. فرگردهای این نسک. این نسک ده فرَگَرد دارد و پیرامون پُرسمان‌های گوناگون همچون آئینها و جشن‌های دینی است. در فرَگَرد نخست از پله‌های هشت‌گانه گناهان و هم‌چنین تاوان آن‌ها سخن گفته شده است. فرَگَرد دوم بزرگترین فرَگَرد از فرگردهای کتاب است این فرَگَرد پیرامون
فرَگَرد از فرگردهای کتاب است این فرَگَرد پیرامون آیین‌ها، فرهنگ‌های مردگان و چگونگی کارهای «به‌دینان» در برابر جان سپرده است. فرَگَرد سوم پیرامون زن دشتان (زنی که در ماهانگی است) میباشد. فرَگَرد چهارم دربارهٔ کُستی بَستَن و سامه‌های آن، چگونگی انجام آیین با «کستی» و جدا از آن سخن به میان آمده است. فرَگَرد پنجم دربارهٔ گناه سخن راندن در هنگام خوراکی خوردن و کارهای دیگر است. فرَگَرد ششم بر پاداش کارها و کیفر گناهان است. فرَگَرد هفتم دربارهٔ یشت (ستایش) خورشید روزی سهبار و ستایش آتش و پادافره کسی که آتش را