payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پس می دهند، به همین ترتیب جنگلات باعث تصفیه هوا و جذب گرد و غبار می شوند و بدخشان دارای نعمت جنگل در هر نقطه خود است، همچنان نسبت کثرت منابع آبی خداداد در هر یکی از نقاط بدخشان مردم برای رفع احتیاج خود دست به احداث باغ های خورد و بزرگ زده اند که این باغ ها نیز در اعتدال اقلیم بدخشان رول خوبی بازی کرده اند. درایم نیز که یکی از شهرستان های بدخشان است ازین نعمت الهی بر خوردار بوده و دارای آب و هوای خوب است. آب و هوای همه بدخشان تقریبا در بهار معتدل و در فصل زمستان به نسبت ریزش برف های زیاد سرد است و درایم نیز
به نسبت ریزش برف های زیاد سرد است و درایم نیز تبعا همانند اکثریت نقاط این استان این خواص را دارد. شهرستان درایم معمولا در بهار معتدل و در زمستان به نسبت ریزش برف های زیاد سرد است، این برف های زمستانی بعدا یکی از منابع مهم آبی در فصل های بهار و تابستان را تشکیل می دهد. در سالی که برف اندکی باریده باشد دریاچه ها کم آب بوده و نتنها مردم بدخشان؛ بلکه مردم استان های تخار و قندوز دوچار مشکل کم آبی می شوند و کشت و زراعت شان متضرر می شود. بنا برین اگر این برف های زمستانی از یک سو باعث سردی هوا در زمستان می شود، از
از یک سو باعث سردی هوا در زمستان می شود، از سوی دیگر باعث معتدل نگاه داشتن آن در فصل بهار شده و همچنان منابع آبی را تقویت می بخشند. افراد مشهور
دانشگاه نایروبی نام بزرگترین و اصلی‌ترین دانشگاه در کشور کنیا است که در سال ۱۹۵۶ میلادی در شهر نایروبی تأسیس شد. دانشگاه نایروبی ۲۲٬۰۰۰ دانشجو را پذیراست. دانشگاه نایروبی، دانشگاهی دولتی است و زبان درسی در این دانشگاه، زبان انگلیسی می‌باشد.
آنتیگون یکم ملقب به مُنُفتالموس یا یک‌چشم (به یونانیΑντίγονος ο Μονόφθαλμος؛ ۳۸۲–۳۰۱ پیش از میلاد) نجیب‌زاده و جنگ‌سالار مقدونی بود. او در روزگار اسکندر مقدونی یکی از ساتراپ‌های او بود. پس از مرگ اسکندر و با گذر از جنگ‌های میان سردارانش در سال ۳۰۶ پیش از میلاد او خود را شاه خواند و خاندان آنتیگونی را بنیاد نهاد. او در نبرد ایپسوس بر اثر برخورد یک زوبین بدو کشته شد. خاندانش پس از او بیشتر بر مقدونیه کنترل داشتند. اوایل زندگی. آنتیگونوس در حدود سال ۳۸۲ پیش از میلاد در مقدونیه باستان متولد شد. پدر او
پیش از میلاد در مقدونیه باستان متولد شد. پدر او نجیب‌زاده‌ای به نام فیلیپ و نام مادرش اما ناشناس است. در حالی که ادعاها در مورد پیشینه اجتماعی خانواده او متفاوت است، آنتیگونوس احتمالاً دارای اصالت و از طبقات اجتماعی بالا یا به اصطلاح اشراف‌زاده بود. اطلاعات زیادی در مورد فعالیت آنتیگونوس در دوران نوجوانی و جوانی در دست نیست. او احتمالاً مقام مهمی در ارتش مقدونی داشته‌است، زیرا وقتی نام وی در منابع تاریخی ظاهر می‌شود، فرماندهی بخش بزرگی از ارتش اسکندر را بر عهده دارد (آنتیگونوس فرماندهی هفت‌هزار پیاده‌نظام
عهده دارد (آنتیگونوس فرماندهی هفت‌هزار پیاده‌نظام یونانی متحد اسکندر را بر عهده داشت). داستانی در نوشته‌های پلوتارک در مورد آنتیگونوس وجود دارد که در محاصره پرینتوس (۳۴۰ پیش از میلاد) هنگامی که با منجنیق برخورد کرد، چشم خود را از دست داد. از آنجایی که آنتیگونوس هم سن فیلیپ و یک نجیب‌زاده بود، تقریباً به‌طور قطع باید در طول لشکرکشی‌های فیلیپ خدمت کرده باشد. او حتی ممکن است زیر نظر برادران فیلیپ (اسکندر دوم و پردیکا سوم) خدمت کرده باشد. اهمیت او در دربار فیلیپ از طریق دوستی‌هایی که با آنتی پاتر و یومنس دو تن
از طریق دوستی‌هایی که با آنتی پاتر و یومنس دو تن از ستوان‌های ارشد فیلیپبرقرار کرده بود، نمایان است. ساتراپ فریگیه. در سال ۳۳۴ قبل از میلاد، آنتیگونوس به عنوان فرمانده پیاده‌نظام متحد یونانی، لشگری از قوای متهاجم اسکندر علیه شاهنشاهی هخامنشی، خدمت کرد. اسکندر به پیاده‌نظام یونانی خود اعتمادی نداشت و زمانی که برای مقابله با ساتراپ‌های غربی به راه افتاد آنها را پشت سر سپاه گذاشته بود؛ بنابراین آنتیگونوس در نبرد گرانیک شرکت نکرد. هنگامی که اسکندر به شرق لشکر کشید، آنتیگونوس را به عنوان ساتراپ فریگیه منصوب
کشید، آنتیگونوس را به عنوان ساتراپ فریگیه منصوب کرد. آنتیگون به عنوان ساتراپ فریگیه، پادگانی از مزدوران (۱۰۰۰ کاریان و ۱۰۰ یونانی) را که ایرانیان پس از عقب‌نشینی به شرق پشت سر جا گذاشته بودند، محاصره کرد و در نهایت این مزدوران تسلیم شدند و به خدمت آنتیگونوس درآمدند و این موضوع به او اجازه داد تا نیروهای یونانی خود (۱۵۰۰ مزدور) را برای تقویت سپاه اسکندر در نبرد بزرگی که قرار بود در ایسوس انجام شود، بفرستد. پس از پایان نبرد ایسوس، او جانشین ساتراپ هخامنشی فریگیه بزرگ، آتیزیس شد که در جریان نبرد ایسوس جان
فریگیه بزرگ، آتیزیس شد که در جریان نبرد ایسوس جان باخته بود. آنتیگونوس مسئولیت اصلی خود را با موفقیت انجام داد: دفاع از خطوط تدارکات و ارتباطات اسکندر در طول لشکرکشی گسترده اسکندر علیه شاهنشاهی هخامنشی. پس از پیروزی اسکندر در ایسوس، بخشی از ارتش ایران در کاپادوکیه دوباره سازماندهی شد و تلاش کرد خطوط تدارکات و ارتباط اسکندر را که از مرکز آسیای صغیر می‌گذرد، قطع کند. با این حال، آنتیگون در سه نبرد جداگانه نیروهای ایرانی را شکست داد. پس از شکست ضد حمله ایرانیان، آنتیگونوس بر فتح بقیه فریگیه و حفظ خطوط ارتباطی
آنتیگونوس بر فتح بقیه فریگیه و حفظ خطوط ارتباطی و تدارکات اسکندر متمرکز شد. مرگ اسکندر کبیر. در تقسیم استان ها (به اصطلاح تقسیم بابل) پس از مرگ اسکندر در سال 323 قبل از میلاد، آنتیگونوس بر فریگیه، لیکائونیا، پامفیلیا، لیکیا و پیسیدیه غربی که توسط پردیکاس، نایب السلطنه امپراتوری نیز تأیید شده بود، اقتدار داشت. با این حال، او با امتناع از کمک به یومنس برای تصاحب استان های اختصاص داده شده به او: پافلاگونیا و کاپادوکیه، دشمنی پردیکاس را برانگیخت. لئوناتوس با ارتش خود به یونان رفته بود و آنتیگونوس را برای
با ارتش خود به یونان رفته بود و آنتیگونوس را برای مقابله با کاپادوکیا تنها گذاشته بود، کاری که ظاهراً نمی خواست یا نمی توانست بدون کمک اضافی انجام دهد. به نظر می رسد که پردیکاس این را توهین مستقیم به اقتدار خود می دانست و ارتش سلطنتی را به فتح این منطقه هدایت کرد. از آنجا، پردیکاس برای تحریک آنتیگونوس به سمت غرب به سوی فریگیه چرخید، که با پسرش دیمیتریوس به یونان گریخت و در آنجا مورد لطف آنتی پاتر، شهریار مقدونیه (321 قبل از میلاد) و کراتروس، یکی از سران سپاهیان اسکندر قرار گرفت. در طول جنگ اول جانشینان، او
اسکندر قرار گرفت. در طول جنگ اول جانشینان، او با آنتی پاتر، کراتروس و بطلمیوس ائتلافی تشکیل داد. در سال 320 قبل از میلاد، آنتیگونوس با کشتی به قبرس رفت و در آنجا استحکاماتی را شکل داد. جنگ در سال 320 قبل از میلاد پایان یافت، زمانی که پردیکاس توسط افسران ناراضی (سلوکوس و آنتی ژنس) در حالی که تلاش ناموفق برای حمله به ساتراپ بطلمیوس در مصر داشت به قتل رسید.
دانشگاه ملک سعود (به عربی: "جامعة الملک سعود")، بزرگترین و قدیمی‌ترین دانشگاه در کشور عربستان سعودی است که در سال ۱۹۵۷ میلادی توسط ملک سعود در شهر ریاض تأسیس شد. دانشگاه ملک سعود با بیش از ۵۰ هزار دانشجو، بزرگترین دانشگاه عربستان سعودی را تشکیل می‌دهد.
مسابقات تنیس آزاد فرانسه یا که به فرنچ اوپن و رولان گَروس (Roland-Garros ) هم مشهور است، از برجسته‌ترین مسابقات قهرمانی تنیس جهان و یکی از چهار رویداد بزرگ گرنداسلم (Grand slam) در جهان است که هر ساله از میانه ماه مه تا اوایل ماه ژوئیه در دو رده زنان و مردان، در شهر پاریس برگزار می‌شود. جایزه مسابقات تنیس فرنچ اوپن، در حدود ۱۵ میلیون یورو (۳۰ میلیون دلار) است و از لحاظ زمانی دومین مسابقه گرنداسلم در هر سال محسوب می‌شود. رافائل نادال با چهارده بار قهرمانی بیشترین عنوان قهرمانی و همچنین رکورد دار برنده شدن در
عنوان قهرمانی و همچنین رکورد دار برنده شدن در این مسابقات را داراست.
دانشگاه لویی‌ویل یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در لویی‌ویل واقع در ایالت کنتاکی آمریکا است که در سال ۱۷۹۸ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. دانشگاه لویی‌ویل در مقطع کارشناسی بیش از ۷۰ رشته تحصیلی ارائه می‌کند. این دانشگاه همچنین ۷۸ رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی ارشد و ۲۲ رشته در مقطع دکترا ارائه می‌کند. دانشگاه هم‌اکنون ۱۲ دانشکده و کالج مختلف دارد که عبارتند از: دانشکده هنر و علوم دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشکده آموزش و علوم انسانی دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشکده مهندسی دانشکده علوم اجتماعی کنت دانشکده حقوق دانشکده
دانشکده علوم اجتماعی کنت دانشکده حقوق دانشکده پزشکی دانشکده دندان‌پزشکی دانشکده موسیقی دانشکده پرستاری دانشکده بهداشت عمومی و علوم ارتباطی
قهرمانی شش ملت یکی از دو تورنمنت مهم سالیانه و قدیمی‌ترین رویداد بین‌المللی ورزش راگبی ۱۵ نفره است که از سال ۱۸۸۳ تاکنون به طور منظم برگزار شده‌نیست. این مسابقات بین تیم‌های ملی راگبی ۱۵ نفره شش کشور صاحب راگبی در اروپا، یعنی؛ انگلیس، ولز، ایرلند، اسکاتلند، فرانسه و ایتالیا به صورت دوره‌ای برگزار می‌شود. در این تورنمنت هر تیم یک‌بار با دیگر تیم‌ها مسابقه می‌دهد. تیمی که مسابقه را در خانه برگزار می کند، سال آینده مسابقه را در خارج از خانه برگزار خواهد کرد. بیشترین تعداد قهرمانی در این مسابقات ۲۵ بار توسط
بیشترین تعداد قهرمانی در این مسابقات ۲۵ بار توسط انگلیس است. ولز ۲۴ بار، فرانسه ۱۶ بار، اسکاتلند ۱۴ بار و ایرلند ۱۰ بار قهرمان این مسابقات شده‌اند. قهرمان فعلی این مسابقات ولز است که در مسابقات سال ۲۰۰۸ همه تیم‌ها را شکست داد. دیگر تورنمنت مهم سالانه راگبی ۱۵ نفره، رقابت‌های سه ملت است که بین سه کشور صاحب راگبی نیمکره جنوبی یعنی افریقای جنوبی، استرالیا و نیوزیلند برگزار می‌شود. تاریخچه. پیدایش این مسابقات به نخستین رویارویی بین‌المللی راگبی برمی گردد که در شهر ادینبورگ در اسکاتلند برگزار شد. تیم ملی
که در شهر ادینبورگ در اسکاتلند برگزار شد. تیم ملی اسکاتلند در آن مسابقه با یک گل تیم ملی انگلیس را شکست داد. ولز و ایرلند در سال ۱۸۸۳ به مسابقات اضافه شدند و این سال معمولاً به‌عنوان تاریخ آغاز این مسابقات ("چهار ملت" پیشین و "شش ملت" فعلی) ذکر می‌شود. نخستین قهرمانی ولز در این مسابقات در سال ۱۸۹۳ و ایرلند در سال ۱۸۹۴ اتفاق افتاد. تیم ملی فرانسه که در چهار دوره قبلی مسابقات شرکت کرده بود در سال ۱۹۱۰ به‌طور رسمی به مسابقات اضافه شد و عنوان مسابقات پنج ملت از آن سال پیدا شد. در ۱۹۳۱ کشورهای اصلی فرانسه را به
آن سال پیدا شد. در ۱۹۳۱ کشورهای اصلی فرانسه را به دلیل نتایج ضعیف و شائبه حضور بازیکنان حرفه‌ای اخراج کردند. فرانسوی‌ها در سال ۱۹۳۹ برگشتند و به جز دوران جنگ در تمام مسابقات بعدی حضور داشت. نخستین قهرمانی فرانسه به‌طور مشترک در سال ۱۹۵۴ و به تنهایی در ۱۹۵۹ به‌دست آمد. تیم ملی راگبی ایتالیا هم در سال ۲۰۰۰ به مسابقات اضافه شد. قهرمانی شش ملت زنان. مسابقات راگبی زنان از سال ۱۹۹۶ به مسابقات اضافه شد. در سال ۱۹۹۹ هر پنج کشور تیم‌های ملی راگبی زنان خود را روانه مسابقات کردند و در سال ۲۰۰۱ با حضور تیم ملی اسپانیا
کردند و در سال ۲۰۰۱ با حضور تیم ملی اسپانیا مسابقات شش ملت برگزار شد. با وجود اینکه اسپانیائی‌ها در راگبی بانوان تیم بسیار قویتری از ایتالیا دارند و حتی در دوره‌های قبل گاه بالاتر از تیم‌های ایرلند و اسکاتلند و ولز هم قرار گرفته بودند، با تأسیس کمیته مسابقات شش ملت، ایتالیا جایگزین اسپانیا شد.
کتابخانه ریاست جمهوری جرج بوش تأسیس ۱۹۹۷، کتابخانه و موزه‌ای دانشگاهی در ایالات متحده آمریکاست. این موزه ۴۳ میلیون صفحه مدارک و اسناد تاریخی از دوران اشتغال جورج هربرت واکر بوش را در خود جای داده است. این موزه در شهر کالج استیشن در تگزاس قرار دارد و توسط دانشگاه تگزاس A&amp;M اداره می‌گردد.
مل فرر بازیگر و کارگردان آمریکایی بود. زندگی‌نامه. او در طول زندگی‌اش پنج بار ازدواج کرد. آدری هپبورن، هنرپیشه سرشناس هالیوود، چهارمین همسر او بود. آنها در سال ۱۹۵۴ ازدواج کردند و در سال ۱۹۶۸ از یکدیگر جدا شدند. موثرترین نقش مل فرر در سال ۱۹۵۳ در فیلم "لیلی" به همراه لزلی کارون بود که در آن نقش یک «خیمه‌شب‌باز معلول» را بازی می‌کرد که عاشق دختری یتیم می‌شود. او در سال ۱۹۵۶ در فیلم "جنگ و صلح" که بر اساس داستان لئو تولستوی ساخته شد، نقش مقابل آدری هپبورن را بازی کرد. از دیگر فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی او
کرد. از دیگر فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی او می‌توان به "پرونده دختر پیژامه‌پوش"، "چشم بیوه" و "غرب رؤیایی" اشاره کرد. مل فرر در طول زندگی‌اش در بیش از صد فیلم بازی کرد و کارگردانی نه فیلم را نیز به عهده داشت.
&lt;mapframe latitude="33.09444444444445" longitude="44.52222222222222" zoom="5" width="267" height="220" align="left"&gt;{ "type": "FeatureCollection", "features": [ "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 44.522223, 33.094436 ] }&lt;/mapframe&gt;سِلوکیه (به یونانی: Σελεύκεια) نام یکی از بزرگ‌ترین شهرهای جهان باستان در روزگار سلوکیان و پس از آن‌ها بود. این شهر در میانرودان در کرانهٔ باختری رود دجله و روبه‌روی شهرک اوپیس (و در آینده تیسفون) جای گرفته بود.
شهرک اوپیس (و در آینده تیسفون) جای گرفته بود. پایه‌گذار این شهر سلوکوس یکم بود که با برپایی این شهر در سال ۳۰۵ (پیش از میلاد) آن را به نام خود نامگذاری کرد و آن را نخستین تخت‌گاه امپراتوری سلوکی نهاد. این شهر پس از نقل مکان پایتخت امپراتوری به انطاکیه، مرکز مهم بازرگانی و فرهنگ هلنیستی باقی ماند. این شهر در سال ۱۴۱ قبل از میلاد تحت حکومت اشکانیان به شکوفایی ادامه داد و متون باستانی ادعا می‌کنند که جمعیت آن به ۶۰۰۰۰۰ نفر رسیده‌است. در سال ۱۴۱ پیش از میلاد مهرداد یکم وارد میانرودان شد و شهر سلوکیه را آزاد
مهرداد یکم وارد میانرودان شد و شهر سلوکیه را آزاد نمود، با تصرف سلوکیه، قلمروی سلوکیان محدود به سوریه شد. سلوکیه در سال ۱۶۵ پس از میلاد توسط سردار رومی آویدیوس کاسیوس ویران شد و در سده‌های بعدی به تدریج محو شد. این مکان در دهه ۱۹۲۰ توسط باستان‌شناسان کشف شد. اکنون بقایای این شهر در امتداد رودخانه دجله در حدود ۳۲ کیلومتری جنوب شرقی بغداد امروزی قرار دارد. نامگذاری. سلوکیه (یونانی: Σελεύκεια, Seleúkeia) به نام Seleucus I Nicator نامگذاری شده است. سلوکوس سکونتگاهی را که از قبل در این منطقه وجود داشت را توسعه
را که از قبل در این منطقه وجود داشت را توسعه داد و آن را پایتخت امپراتوری خود در حدود ۳۰۵ قبل از میلاد نمود. این بزرگترین و مهم‌ترین شهر در میان بسیاری از شهرهایی بود که نام سلوکوس را یدک می‌کشید، اما گاهی اوقات به‌عنوان سلوکیه روی دجله (به لاتین: Seleucia ad Tigridem) خوانده می‌شود تا از سایر شهرهایی با این نام متمایز گردد. متون کلیسای شرقی در هنگام اشاره به کلان شهر سلوکیه-تیسفون به این شهر به عنوان Saliq (به سریانی: ܣܠܝܩ) یا برخی مواقع Māḥôzē (سریایی: ܡܚܘܙ̈ܐ) اشاره می کنند. ساسانیان شهر شرقی را وه
ܡܚܘܙ̈ܐ) اشاره می کنند. ساسانیان شهر شرقی را وه اردشیر (به فارسی ویه‌اردشیر) نامیده‌اند، اعراب آن را باهوراسیر می‌نامند. تاریخچه. امپراتوری سلوکی. سلوکیه به عنوان اولین پایتخت امپراتوری سلوکی توسط سلوکوس اول نیکاتور تأسیس شد. تاریخ تاسیس ۳۰۰ سال قبل از میلاد توسط آگوست بوش-لکلرک در سال ۱۹۱۴ پیشنهاد شد. دانشمندان دیگر ۳۰۶ قبل از میلاد و ۳۱۲ قبل از میلاد را پیشنهاد کردند. سلوکوس یکی از جانشینان دیادوخی اسکندر مقدونی بود که پس از مرگ اسکندر امپراتوری او را بین خود تقسیم کردند. اگرچه سلوکوس پس از مدت کوتاهی
خود تقسیم کردند. اگرچه سلوکوس پس از مدت کوتاهی پایتخت اصلی خود را به انطاکیه در شمال سوریه، منتقل کرد، سلوکیه به مرکز مهم تجارت، فرهنگ هلنیستی و حکومت منطقه‌ای تحت فرمانروایی سلوکیان تبدیل شد. سلوکوس برای تبدیل پایتخت خود به یک کلان شهر، تقریباً همه شهروندان بابل، به جز کاهنان معبد محلی/کارگران حامی، را مجبور به ترک و اسکان مجدد در سلوکیه کرد. در لوحی به تاریخ ۲۷۵ قبل از میلاد آمده است که شهروندان بابل به سلوکیه منتقل شدند و در آنجا کاخ و معبدی (Esagila) ساخته شد. سلوکیه که در محل تلاقی رود دجله با کانال
شد. سلوکیه که در محل تلاقی رود دجله با کانال اصلی فرات قرار داشت، در محل رفت و آمد تجاری از هر دو آبراه بزرگ قرار داشت. در طول قرون سوم و دوم پیش از میلاد، این شهر یکی از شهرهای بزرگ هلنیستی بود که با اسکندریه در مصر قابل مقایسه بود و از انطاکیه سوریه بزرگتر بود. حفاری‌ها نشان می‌دهد که دیوارهای شهر مساحتی به وسعت حداقل ۵۵۰ هکتار (۱۴۰۰ هکتار) را در بر می‌گرفت که معادل یک مربع به ضلع تقریباً ۱/۵ مایل (۲/۵ کیلومتر) بود. بر اساس این اندازه، جمعیت در ابتدا بیش از ۱۰۰۰۰۰نفر و احتمالاً بعداً بیشتر تخمین زده شده
از ۱۰۰۰۰۰نفر و احتمالاً بعداً بیشتر تخمین زده شده است. منطقه اطراف آن شاید نیم میلیون نفر را در خود جای داده بود. شاهنشاهی اشکانی. در سال ۱۴۱ قبل از میلاد، اشکانیان به رهبری مهرداد یکم شهر را فتح کردند و سلوکیه پایتخت غربی امپراتوری اشکانی شد. تاسیتوس به توصیف دیوارها پرداخته و ذکر کرده که حتی تحت حکومت اشکانیان، شهری کاملاً هلنیستی بوده است. متون باستانی ادعا می کنند که این شهر ۶۰۰۰۰۰ نفر سکنه داشته و توسط مجلس سنای ۳۰۰ نفره اداره می شده است. با ظهور اشکانیان، سلوکیه از طریق تجارت با حوضه مدیترانه روابط
سلوکیه از طریق تجارت با حوضه مدیترانه روابط ثابتی داشت و یکی از پر رونق ترین مراکز تجاری امپراتوری باقی ماند و همچنان از خودمختاری خود بهره مند بود، بطوریکه حق ضرب و انتشار سکه در یک ضرابخانه مخصوص به خود را داشت. با توسعه در سده اول قبل از میلاد اقامتگاه سلطنتی جدید در تیسفون (تقریباً ۳ مایل رومی دورتر از سلوکیه) شکل گرفت که مکان دقیق آن هنوز مشخص نیست، اما تمرکز سیاسی و تجاری آن تغییر نکرد و این دو شهر به اندازه‌ای نزدیک شدند که یک شهر واحد در نظر گرفته می شدند. این کلان شهر واحد، یک نقطه مرجع ثابت برای
شدند. این کلان شهر واحد، یک نقطه مرجع ثابت برای تجارتی بود که در امتداد جاده ابریشم توسعه یافت. در سال ۵۵ قبل از میلاد، نبردی در نزدیکی سلوکیه برای تعیین جانشینی پادشاهان اشکانی روی داد. در این نبرد مهرداد سوم حاکم وقت (با حمایت ارتش رومی آئولوس گابینیوس، فرماندار سوریه) از ارد دوم که قبلاً خلع شده بود، شکست خورد و به اُرد اجازه داد تا موقعیت خود را دوباره به عنوان پادشاه تثبیت کند. در سال ۴۱ قبل از میلاد، سلوکیه صحنه کشتار حدود ۵۰۰۰ پناهنده یهودی بابلی بود (Josephus, Ant. xviii. 9, § 9). در سال ۱۱۷ پس از
(Josephus, Ant. xviii. 9, § 9). در سال ۱۱۷ پس از میلاد، سلوکیه توسط تراژان، امپراتور روم در هنگام فتح بین‌النهرین به آتش کشیده شد، اما سال بعد توسط جانشینش، هادریان، به اشکانیان واگذار شد و سپس به سبک اشکانی بازسازی شد. این شهر در سال ۱۶۵ توسط سردار رومی آویدیوس کاسیوس به‌طور کامل ویران شد. در آن زمان گفته می‌شود که حداقل ۳۰۰۰۰۰ سکنه داشته است. ویرانی شهر نشانگر پایان هلنیسم در بین النهرین است. امپراتور روم سپتیموس سوروس، در لشکرکشی خود به قلمرو اشکانیان در سال ۱۹۷، این مکان را کاملاً متروکه یافت. هیچ چیز
سال ۱۹۷، این مکان را کاملاً متروکه یافت. هیچ چیز از شهر در قسمت مرتفع زمین باقی نمانده بود. حفاری این سایت (که اکنون تل عمر نامیده می‌شود) در طول سال‌های ۱۹۲۷-۱۹۳۲ نتایج جالب اما غیرقابل ارائه به همراه داشت. شاهنشاهی ساسانی. بیش از شصت سال بعد، شهر جدیدی به نام وه اردشیر توسط اردشیر یکم بر روی رودخانه ساخته شد. این شهر جدید مدت‌ها تصور می‌شد که در سلوکیه قرار داشته باشد، اما با کاوش‌های ایتالیایی ها نشان داده شد که ساختمان جدیدی جدا از سلوکیه و تیسفون است. از سده اول به بعد کلیساهای مسیحی فعال در بین
است. از سده اول به بعد کلیساهای مسیحی فعال در بین النهرین وجود داشت و در سده سوم یا چهارم سلوکیه به یک مرکز مهم تبدیل شد. به دنبال فرمان تساهل یزدگرد یکم، پادشاه ساسانی، که موقتاً به آزار و اذیت مسیحیان که ۷۰ سال به طول انجامیده بود پایان داد، بازماندگان مسیحی دست به سازماندهی و تقویت کلیسا زدند. شورای سلوکیه تیسفون (مجمع مار اسحاق) در سال ۴۱۰ پس از میلاد به ریاست مار اسحاق، اسقف سلوکیه تیسفون تشکیل جلسه داد. مهمترین تصمیم مجمع که تأثیر بسیار گسترده‌ای بر زندگی کلیسا داشت، اعلام اسقف سلوکیه تیسفون به عنوان
کلیسا داشت، اعلام اسقف سلوکیه تیسفون به عنوان رئیس کلیسای شرق بود. و به پاس این برتری لقب «کاتولیکوس» به او داده شد. مجمع مار اسحاق را به عنوان کاتولیکوس و اسقف اعظم کل مشرق زمین تأیید کرد. اتحادیه همچنین پایبندی خود را به تصمیم شورای نیکیه اعلام کرد و به اعتقادنامه نیقیه پیوست. در اواخر سلطنت یزدگرد اول، مسیحیان بار دیگر در سال ۴۲۰ مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. هنگامی که اسحاق آزاد شد، استعفا داد و سلوکیه را ترک کرد، اما کلیسا از پذیرش استعفا امتناع کرد و در آنجا شورای دادیشو، که در سال ۴۲۴ در مارکاباتای
در آنجا شورای دادیشو، که در سال ۴۲۴ در مارکاباتای اعراب به ریاست مار دادیشو تشکیل شد. ثابت کرد که یکی از مهم‌ترین انجمن‌های ایرانی است. اولین مجمع اسحاق در سال ۴۱۰ تصمیم گرفته بود که کاتولیکوس سلوکیه تیسفون عالی ترین اسقف شرق باشد. شورای دادیشو تصمیم گرفت که کاتولیکوس تنها رئیس کلیسای شرق باشد و هیچ مرجع کلیسایی بالاتر از او به رسمیت شناخته نشود. این مجمع برای اولین بار از کاتولیکوس به عنوان پدرسالار یاد کرد و اینکه کاتولیکوس آنها تنها در برابر خداوند پاسخگو بود. این امر تا حدی در اطمینان بخشیدن به سلطنت
بود. این امر تا حدی در اطمینان بخشیدن به سلطنت ساسانیان که مسیحیان ایرانی تحت تأثیر دشمن روم نیستند، تأثیر داشت. منابع. Wikipedia contributors, "Seleucia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Seleucia&amp;oldid=205526277 (accessed June 6, 2008).
ریچارد ملویل هال (زاده ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۵) که بیشتر با نام موبی (به انگلیسی: Moby) شناخته می‌شود یک دی‌جی، خواننده و ترانه‌سرا و نوازنده آمریکایی است. او می‌خواند و کیبورد، گیتار، گیتار باس و درامز می‌نوازد. آلبوم "Play" وی ۱۰ میلیون نسخه فروش داشت. موبی یک گیاه‌خوار می‌باشد.
چندره‌گوپتا مئوریا یا به گونهٔ ساده‌تر چندره‌گوپتا (زاده ۳۵۰ - ۲۹۵ پیش از میلاد) بنیادگذار امپراتوری مئوریا بود. او نخستین یگانه‌کنندهٔ هندوستان بود. در منابع یونانی و لاتین از او به نام سندروکوپتوس و سندروکوت‌توس نام برده شده‌است. او جلوی پیشروی سلوکوس یکم را گرفت و به یک فرمانروایی متمرکز در جنوب آسیا سامان داد. پسرش بیندوسارا جانشین او شد. منابع. Wikipedia contributors, "Chandragupta Maurya," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
Maurya," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Chandragupta_Maurya&amp;oldid=215982778 (accessed June 6, 2008).
ساره خواهر و همسر ابراهیم، مادر اسحاق و یکی از چهار شه‌مادر بنی اسرائیل بود. در تنخ از وی با عنوان «مادر ملت‌ها» یاد شده‌است. ساره در سفر پیدایش ابتدا با نام سارای معرفی شده ولی بعدها نامش به ساره تغییر یافت. در زمانی که بسیار پیر و نازا بود خدا به او وعده داد که پسری نصیبش خواهد کرد. این ماجرا در قرآن نیز آمده ولی نامی از ساره در روایت قرآنی آورده نمی‌شود. مفسران مسلمان زنی که در قرآن از او روایت می‌شود را ساره می‌دانند. ریشه‌شناسی. ساره در آغاز «"سارای"» نام داشت. در روایت سفر پیدایش، زمانی که یهوه به
نام داشت. در روایت سفر پیدایش، زمانی که یهوه به ابرام وعده می‌دهد که او و سارای پسری خواهند داشت، نام ابرام به ابراهیم و سارای به ساره تغییر پیدا می‌کند. به عقیده اکثر محققان مدرن، ساره و سارای، هر دو از ریشه SRR (שרר) به معنای «زن مهم» می‌آیند. اقلیتی از محققین سارای را از ریشه SRY به معنای «غالب‌شدن» یا «حکومت‌کردن»، مشابه نام اسرائیل (ال حکومت می‌کند) می‌دانند. روایت کتاب‌ مقدس. روایت اصلی درباره سارای و ابراهیم (پیدایش ۱۷–۱۸؛ ۲۱:۱–۱۹) بر موضوع نسل وعده‌ داده‌ شده از سوی خدا و عهد میان خدا و ابراهیم
داده‌ شده از سوی خدا و عهد میان خدا و ابراهیم تمرکز دارد. سارای اولین بار در باب ۱۱ سفر پیدایش ذکر شده‌است، جایی که او به عنوان همسر ابرام پسر تارح معرفی می‌شود، با این حال متن هیچ منشا یا اصل و نسب دقیقی به او نسبت نمی‌دهد. بر اساس پیدایش ۲۰:۱۲، ابراهیم در گفتگو با ابیملک، پادشاه فلیسطی‌ از جرار، سارای را به عنوان همسر و خواهرناتنی خود معرفی می‌کند: «و فی‌الواقع نیز او خواهر من است، دختر پدرم، اما نه دختر مادرم، و زوجه من شد». چنین وصلت‌هایی بعدا در تورات، سفر لاویان به صراحت ممنوع شد (لاویان ۱۸:۹). تارح
سفر لاویان به صراحت ممنوع شد (لاویان ۱۸:۹). تارح به همراه پسرش، ابرام، سارای و لوط از اور کلدانیان به کنعان مهاجرت کردند. آن‌ها در مکانی به نام حران توقف کردند و تارح در سن ۲۰۵ سالگی درگذشت. یهوه به ابرام گفته بود که خانه پدریش را به سرزمینی که به او نشان خواهد داد ترک کند، و همین‌طور وعده داد که از او قومی بزرگ بسازد. به فرمان خدا، ابرام، همسرش سارای، برادرزاده‌اش لوط و ثروت و بردگانی را که به دست آورده بودند، گرفت و به شکیم در کنعان رفت. ابرام در این زمان ۷۵ ساله بود. در کنعان، قحطی شدیدی رخ داد،
زمان ۷۵ ساله بود. در کنعان، قحطی شدیدی رخ داد، بنابراین ابرام، سارای و لوط به جنوب مصر رفتند. در سفر به مصر، ابرام از ترس این‌که مصری‌ها او را بکشند تا همسرش را تصاحب کنند، به سارای گفت که خود را خواهرش معرفی کند. وقتی سارای را نزد فرعون آوردند، گفت که ابرام برادر اوست، و فرعون او را به کاخ خود برد و هدایا فراوانی به ابرام داد. اما الوهیم خاندان فرعون را به بلاهای بزرگی مبتلا کرد. سپس فرعون متوجه شد که سارای همسر ابرام است و از آن‌ها خواست که مصر را ترک کنند. پس از ترک مصر، لوط از گروه آنها جدا شد. در باب
پس از ترک مصر، لوط از گروه آنها جدا شد. در باب ۱۶، نقش سارای در رویدادهای مربوط به ابراهیم فعال‌تر می‌شود. پس از ده سال زندگی در کنعان و بی‌فرزندی، سارای برای غلبه بر ناباروری خود به ابرام پیشنهاد کرد که از کنیز مصری خود هاجر صاحب فرزندی شود و او نیز موافقت کرد. بارداری هاجر، منجر به تنش بین سارای و هاجر شد و سارای از شوهرش شکایت کرد که کنیز دیگر به او احترام نمی‌گذارد. سپس هاجر از دست سارای گریخت، اما پس از آن که فرشتگان او را دلداری دادند، بازگشت. هنگامی که ابرام ۸۶ ساله بود، پسر ابرام، اسماعیل به دنیا
که ابرام ۸۶ ساله بود، پسر ابرام، اسماعیل به دنیا آمد. در باب ۱۷، هنگامی که ابرام ۹۹ ساله بود، الوهیم نام‌های ابرام و سارای به ابراهیم و ساره تغییر داد و همچنین به ابراهیم این اطمینان داده شد که ساره پسری خواهد داشت. اندکی بعد، سه پیام‌آور (که یکی از آن‌ها خود یهوه است) به دیدار ابراهیم و ساره رفتند. یکی از بازدیدکنندگان به ابراهیم گفت که در بازگشت سال آینده، ساره صاحب پسری خواهد شد. ساره در حالی که در ورودی چادر بود، شنید که چه گفته شد و در دل خودش در مورد احتمال داشتن فرزند در پیری خندید. خدا از ابراهیم
احتمال داشتن فرزند در پیری خندید. خدا از ابراهیم پرسید که چرا سارا به فکر بچه‌دار شدن می‌خندد، زیرا سن او برای خدا چیزی نیست. ابراهیم و سارا پس از ملاقات سه مرد، بین قادش و شور در سرزمین فلیسطی‌ها ساکن شدند. همانطور که در پیدایش ۲۰ شرح داده شده‌است، ابراهیم دوباره ادعا کرد که ساره خواهر اوست. سپس، ابیملک پادشاه جرار، ساره را نزد خود آورد. اما این بار، خداوند قبل از اینکه ابیملک سارا را لمس کند، از طریق خواب ابیملک مداخله کرد. ابیملک با ابراهیم روبرو شد و از اینکه دروغش باعث خشم خدا شده بود، او را سرزنش
از اینکه دروغش باعث خشم خدا شده بود، او را سرزنش کرد. ابراهیم پاسخ داد که فکر می‌کند در آن مکان ترسی از خدا نیست و ممکن است او را به خاطر همسرش بکشند. سپس ابراهیم از آن‌چه گفته بود دفاع کرد که اصلا دروغ نیست: «و در واقع او خواهر من است، او دختر پدر من است، اما دختر مادرم نیست، و او همسر من شد». ابیملک سارا را نزد ابراهیم بازگرداند و گوسفند، گاو و غلامان را به ابراهیم اعطا کرد. ابراهیم سپس برای ابیملک و خانواده‌اش دعا کرد، زیرا الوهیم به دلیل گرفتن ساره، زنان او را نابارور کرده بود. در ادامه، ساره زمانی که