payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ترور. مرگ مشکوک حسین پور در ۲۵ دی ۱۳۸۵ اتفاق افتاد. بر اساس گفته‌های از استادان دانشگاه دربارهٔ حسین پور: صبح روز قبل از ترور، او در اوج صحت در دانشکده بود و مشغول فعالیت‌های علمی بود… و روزهای پیشین در آزمایشگاه همانند روال قبل تحقیقاتشان را انجام می‌داد. جسد بی جان حسین‌پور را همسرش سارا عراقی، در ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه صبح ۲۵ دی‌ماه ۱۳۸۵ در کنار بخاری منزل می‌یابد. به گفته نگهبان منزل، او تا ساعت ۳ صبح مشغول قدم زدن بوده‌است و طبق گزارش پزشکی قانونی در بین ساعت‌های ۴ تا ۶ فوت کرده‌است. بر اساس گزارش‌ها، از
۴ تا ۶ فوت کرده‌است. بر اساس گزارش‌ها، از بینی او دو قطره خون خارج شده بود. جسد او به بیمارستان نمازی منتقل و تا ۱ بهمن در آنجا نگهداری شد. محمدهادی صادقی، رئیس بسیج مرودشت در آن زمان، دلیل مرگ حسین‌پور را سرماخوردگی معرفی کرد. او کمی بعدتر، دلیل مرگ را گازگرفتگی با گاز مونوکسید کربن اعلام کرد. به گفته او، وی در تدابیر امنیتی زندگی می‌کرد و رسیدن به او بدون اطلاع نگهبان ممکن نبوده‌است. این علت مرگ توسط محمدحسن عابدی معاون پزشک قانونی ایران هم این ادعا را تأیید کرد. نهادهای حکومتی در جمهوری اسلامی سعی
را تأیید کرد. نهادهای حکومتی در جمهوری اسلامی سعی می‌کنند تا او را به عنوان شهید در یکی از سه محل، قطعه شهدا، امامزاده شاهچراغ و مسجد دانشگاه شیراز دفن کنند، اما مادر حسین‌پور تئوری کشته شدن فرزندش را نمی‌پذیرد و با دفن او در قطعه نام‌آوران باغ‌رضوان در اصفهان موافقت می‌کند. انعکاس ترور در رسانه‌ها. خبر درگذشت حسین‌پور با تاخیر توسط رسانه‌های ایرانی منتشر شد. برای اولین بار، شش روز پس از درگذشت او واحد مرکزی خبر (وابسته به صداو سیمای جمهوری اسلامی ایران) در ۱ بهمن ۱۳۸۵ خبر آن را منتشر ساخت. این خبرگزاری
در ۱ بهمن ۱۳۸۵ خبر آن را منتشر ساخت. این خبرگزاری علت در گذشت وی را «گاز گرفتگی» در خوابگاه استادان دانشگاه شیراز (خوابگاه صدرا) اعلام کرد. خبر کشته شدن حسین‌پور با «گاز رادیو اکتیو» و «توسط موساد» را نخستین بار مؤسسه استرافور روز ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ یعنی ۱۷ روز پس از مرگ او منتشر کرد. این خبر دو روز بعد در هفته‌نامه ساندی‌تایمز هم منتشر شد. سازمان استراتفورد به نقل از منابع آگاه اعلام کرد که اردشیر حسن پور هدف ترور از سوی سازمان موساد بوده‌است. به نوشته این روزنامه‌ها دانشمند ایرانی متهم به همکاری با سپاه
روزنامه‌ها دانشمند ایرانی متهم به همکاری با سپاه پاسداران ایرانی در اجرای ۱۲ پروژه حساس دفاعی در دانشگاه مالک اشتر می‌باشد. روزنامه فیگارو نیز مرگ وی را در نتیجه ترور با استفاده از گاز رادیو اکتیو دانست. سه روز پس از انتشار گزارش ساندی‌تایمز، خبرگزاری فارس ترور دانشمند هسته‌ای ایران به دست موساد را تکذیب کرد و آن را فضاسازی رسانه‌ای نامید. رسانه‌های اسرائیلی نیز ضمن بازتاب دادن خبر روزنامه ساندی تایمز نوشتند که او در سال‌های اخیر با دانشگاه صنعتی مالک اشتر همکاری داشته‌است. سپاه پاسداران متهم به همکاری با
همکاری داشته‌است. سپاه پاسداران متهم به همکاری با برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی است. مهدی‌نژاد نوری که به نوشته روزنامه‌های اسرائیل یکی از مقامات سپاه پاسداران و ازجمله افرادی است که بنا به قطعنامه ۱۷۳۷ شورای امنیت باید تحت کنترل باشند، رئیس اردشیر حسن پور در دانشگاه مالک اشتر بوده‌است. به گفته این منابع اسرائیل در سال‌های قبل نیز برخی دانشمندان هسته‌ای عراق را نیز ترور کرده بود. روزنامه فیگارو نیز مرگ وی را در نتیجه ترور می‌داند. به گفته رادیو فردا برخی منابع نیز از احتمال مسموم شدن او در هنگام انجام
منابع نیز از احتمال مسموم شدن او در هنگام انجام فعالیت‌های تحقیقاتی در مراکز هسته‌ای خبر داده‌اند عامل ترور. مقامات ایران ترور وی توسط اسرائیل را تکذیب کرده و گفتند که آمریکا و اسرائیل از اشراف امنیتی قابل توجهی بر ایران برخوردار نیستند. اما روزنامه نیویورک تایمز مسموم شدن او توسط موساد را تأیید کرد. در آذر ۱۳۹۹ و ۱۴ سال پس از چند روایتی که دستگاه امنیتی ایران دربارهٔ مرگ اردشیر حسین‌پور منتشر کردند، مصطفی معین وزیر وقت علوم دولت خاتمی، در اینستاگرام خود نوشت که آن روایت‌ها دروغ بوده و روایت درست، ترور او
که آن روایت‌ها دروغ بوده و روایت درست، ترور او «توسط عوامل موساد» بود و ۲۶ دی ۱۳۸۵ اردشیر حسین‌پور، دانشمند هسته‌ای ایران، با «گاز رادیو اکتیو» ترور شد. او همچنین نوشت که در آن زمان «ترور» حسین‌پور «از سوی مقامات تکذیب شد تا سیستم اطلاعاتی زیر سؤال نرود» و علت مرگ او «گاز گرفتگی معمولی» اعلام شد. محبوبه، خواهر اردشیر حسین‌پور که سال‌هاست در آمریکا زندگی می‌کند، طی مصاحبه‌ای از سناریوی جدیدی گفت که نیروهای سپاه پاسداران برادرش را به خاطر عدم همکاری با آنان کشته‌است. این ادعا با عکس‌العمل وب‌سایت بولتن‌نیوز
این ادعا با عکس‌العمل وب‌سایت بولتن‌نیوز مواجه شد و آن را یک «ادعای مضحک» خواند. افتخارات. حسین‌پور در سال ۱۳۸۵ در جشنواره ملی خوارزمی، برگزیده شد. او همچنین برگزیدگی در فدراسیون سوئد و انجمن مخترعان FAI را در کارنامه خود دارد. او در طول حیات علمی خود، توسط سه رئیس‌جمهور ایران، مورد تقدیر قرار گرفت. به گزارش رسانه‌های ایرانی، وی توسط MIT برای تدریس دعوت شده بود اما خود این سمت را نپذیرفت. از حسین‌پور، ۵ اختراع و ۳۵ مقاله علمی بین‌المللی گزارش شده‌است.
جنیفر کیت هادسن (زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۱) بازیگر، خواننده و مدل آمریکایی است. زندگی هنری. نخستین باری که مورد توجه قرار همگان قرار گرفت، زمانی بود که به فینال سومین فصل مجموعه تلویزیونی شبکه فاکس به نام امریکن آیدل راه یافت. او پس از اینکه به خاطر نقش‌آفرینی در فیلم "دختران رؤیایی"، چندین جایزه به‌دست‌آورد، تبدیل به یک ستاره شد. جایزه‌ها شامل جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن در هفتاد و نهمین اسکار، جایزه جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن، «جایزه صنف بازیگران سینما» و «جایزه آکادمی فیلم و
«جایزه صنف بازیگران سینما» و «جایزه آکادمی فیلم و هنرهای تلویزیونی بریتانیا» بودند. او همچنین در فیلم "سه کله‌پوک" و "موجودات بالدار" بازی کرده‌است. حادثه خانوادگی. در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۸، مادر ۵۷ ساله و برادر ۲۹ ساله‌اش در خانه مادرش در شیکاگو با ضربه گلوله به قتل رسیدند.
صومعه صلیب نام صومعه‌ای تاریخی است که در کنار شهر اورشلیم، اسرائیل ساخته شده است. این صومعه در سدهٔ ۱۱ میلادی به دستور ملکه تامار، ملکه پادشاهی متحد گرجستان بنا نهاده شد. هم‌اکنون این صومعه در کنترل کلیسای اورتودوکس شرقی قرار دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Monastery of the Cross," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Monastery_of_the_Cross&amp;oldid=234207930 (accessed October 26, 2008).
براوتونز نام شرکت فروشنده لوکس‌ترین و سفارشی‌ترین خودروهای جهان است که دفتر آن در چلتنهام، ایالت برک شایر در انگلستان قرار دارد. در سال‌های آغازین، براوتونز فقط خودروی بنتلی را ارائه می‌کرد ولی هم‌اکنون براوتونز افزون بر بنتلی، استون مارتین، اسکایپر و Koenigsegg را نیز ارائه می‌دهد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
استون مارتین شرکت خودروسازی بریتانیایی است، که در زمینه مهندسی، طراحی و ساخت خودروهای اسپورت فعالیت می‌کند. این شرکت در سال ۱۹۱۳ توسط رابرت بمفورد و لیونل مارتین در شهر لندن تأسیس شد. از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۷ استون مارتین بخشی از گروه پرمیر اتوموتیو به‌شمار می‌آمد، استون مارتین یک شرکت خودروسازی بریتانیایی می‌باشد که امروزه خودروهای اسپرت و سوپراسپرت را عرضه می‌کند. تاریخچه. استون مارتین در سال ۱۹۱۳ توسط لیونل مارتین و رابرت بمفورد تأسیس شد. این دو نفر با مشارکت یکدیگر شرکتی تحت عنوان بمفورد اند مارتین تأسیس
یکدیگر شرکتی تحت عنوان بمفورد اند مارتین تأسیس کرده و اقدام به فروش ماشین‌هایی که توسط کمپانی سینگر از منطقه‌ای در کالو استریت، لندن نمودند. همچنین آنها در این منطقه به خودروهای تولید شده توسط کمپانی‌های جی. دبلیو. کی و کالتروپ خدمات تعمیر و نگهداری، ارائه می‌نمودند. مارتین در مسابقهٔ ویژه‌ای در آستون هیل، در منطقه‌ای نزدیک استون کلینتون شرکت کرد، که پس از موفقیت در آن، این دو نفر تصمیم به ساخت خودروی خود گرفتند. نخستین ماشینی که تحت عنوان استون مارتین تولید شد، توسط مارتین طراحی شده بود. این خودرو از قرار
شد، توسط مارتین طراحی شده بود. این خودرو از قرار دادن یک موتور چهار سیلندر کاونتری سیمپلکس، بر روی اتاق یک ایزوتا فرانچینی مدل ۱۹۰۸ تشکیل شده بود. این دو نفر مالکیت مناطقی را در هنیکر، واقع در کنزینگتون به‌دست آوردند و موفق شدند اولین اتومبیل مشترک خود را در مارس ۱۹۱۵ تولید کنند. اما به دلیل آغاز جنگ جهانی اول، فرایند ساخت این خودرو هرگز عملی نشد و با گسترش جنگ، مارتین به نیروی دریایی بریتانیا پیوست، بمفورد نیز به ارتش بریتانیا ملحق شد. تمام تجهیزات و ماشین‌آلات این کارخانه نیز به یک شرکت هواپیماسازی
ماشین‌آلات این کارخانه نیز به یک شرکت هواپیماسازی انگلیسی، تحت عنوان شرکت هوانوردی ساپ‌ویت فروخته شد. پس از جنگ، آنها محل جدیدی را در خیابان آبینگدن، کنزینگتون پیدا کردند و یک ماشین جدید طراحی نمودند. در سال ۱۹۲۰ بمفورد کارخانه را ترک نمود، ولی یک سال بعد، آنها با دریافت وام و تأمین بودجه لازم از کونت لوئیس زبوروسکی، شرکت بمفورد اند مارتین را احیا کردند. در سال ۱۹۲۲ شرکت بمفورد اند مارتین، تولید اتومبیل برای رقابت در مسابقات اتومبیل‌رانی جایزه بزرگ فرانسه را آغاز نمود. تا اواسط دهه ۱۹۲۰ تقریباً ۵۵ اتومبیل،
آغاز نمود. تا اواسط دهه ۱۹۲۰ تقریباً ۵۵ اتومبیل، در دو پیکره شاسی بلند و شاسی کوتاه تولید شده بود. بامفورد اند مارتین در سال ۱۹۲۵ ورشکست شد و با تعطیلی کارخانه ساخت خودرو، مارتین شرکت را ترک نمود. در سال ۱۹۲۶ بیل رنویک و آگوستوس برتلی، با مشارکت چند سرمایه‌گذار همچون لیدی چارنوود کنترل شرکت را در اختیار گرفتند و اقدام به تغییر نام شرکت بمفورد اند مارتین تحت عنوان استون مارتین موتورز نمودند. در فاصله سالهای ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۷ برتلی به عنوان مدیر فنی و طراح اتومبیل‌های آستون مارتین فعالیت می‌کرد. از سال ۱۹۳۶ استون
آستون مارتین فعالیت می‌کرد. از سال ۱۹۳۶ استون مارتین بر ساخت و تولید خودروهای جاده‌ای تمرکز نمود و تا یک سال قبل از آغاز جنگ جهانی دوم شمار ۷۰۰ دستگاه خودرو تولید کرده بود. با آغاز جنگ دوم جهانی، استون مارتین ساخت خودرو را متوقف کرد. این شرکت در طول جنگ جهانی دوم به تولید قطعات هواپیما مشغول بود. از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۷ استون مارتین بخشی از شرکت خودروسازی فورد بود، که در سال ۲۰۰۰ به عنوان بخشی از گروه اتوموتیو پرمیر محسوب شد. در ۱۲ مارس ۲۰۰۷ این شرکت به قیمتی معادل ۴۷۹ میلیون یورو به وسیلهٔ یک کنسرسیوم مشارکتی
۴۷۹ میلیون یورو به وسیلهٔ یک کنسرسیوم مشارکتی خریداری شد. این کنسرسیوم توسط دیوید ریچاردز مدیریت می‌شد. همچنین شرکت‌های کویتی الدار و سرمایه‌گذاری ادیم، همچنین بازرگان آمریکایی؛ جان سندرز در این کنسرسیوم، سرمایه‌گذاری کردند. شرکت فورد نیز با سرمایه ۷۷ میلیون دلار، مالکیت ۱۰٪ از شرکت استون مارتین را حفظ کرد. حمایت‌های مالی. شرکت استون مارتین اسپانسر و سرمایه‌گذار اصلی مونیخ ۱۸۶۰ است، که در لیگ فوتبال بوندس‌لیگای ۲ کشور آلمان فعالیت می‌کند و تیم دوم شهر مونیخ محسوب می‌شود. این باشگاه سالها در لیگ اول
مونیخ محسوب می‌شود. این باشگاه سالها در لیگ اول بوندسلیگا و تحت حمایت‌های مالی استون مارتین فعالیت می‌نمود.
دُشمَن‌کُردهِ یکی از روستاهای شهرستان آستانه اشرفیه در استان گیلان است. این روستا در دهستان دهکاه بخش کیاشهر جای دارد. بر پایه سرشماری در سال ۱۴۰۰ جمعیت دشمن‌کرده برابر با ۳۷۰ نفر (۱۶۷ خانوار) بوده‌است. این روستا دارای زمین ورزشی بزرگ ، کارخانه برنج‌کوبی ، مدرسه ، خانه بهداشت ، تالارپذیرایی (تاج محل) و نیز استخر پرورش ماهی بسیار بزرگ است.
کوبول یا کوبال یکی از قدیمی‌ترین زبان‌های برنامه‌نویسی است. نام کوبول که مخفف کلمهٔ COmmon Business-Oriented Language است، حوزهٔ اصلی کار خود را در زمینه تجارت، امور مالی و سیستم‌های اجرایی برای شرکت‌ها و دولت‌ها قرار داد. کوبول استاندارد ۲۰۰۲، از برنامه‌نویسی شیءگرا و ویژگی‌های دیگر زبان‌های مدرن حمایت می‌کند. تاریخچه و معیارها. ویژگی‌های «کوبول» به وسیلهٔ فردی به نام گریس هاپر در نیمه دوم سال ۱۹۵۹ ایجاد شد. ماجرا در هشتم آوریل ۱۹۵۹ در یک همایش بین تولیدکنندگان کامپیوتر، استفاده‌کنندگان کامپیوتر و
تولیدکنندگان کامپیوتر، استفاده‌کنندگان کامپیوتر و دانشگاهیان در مرکز کامپیوتر دانشگاه پنسیلوانیا اتفاق افتاد. وزارت دفاع آمریکا سپس حامی و اسپانسر فعالیت‌های بعدی شد. همایشی به وسیلهٔ کارلس آ. فیلیپس در پنتاگون در ۲۸ و ۲۹ ام ماه مه (دقیقاً یک سال بعد از همایش الگول ۵۸ در زوریخ برقرار شد. در آنجا تصمیم گرفته شد ۳ کمیته تشکیل شود: کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت (البته آخری هرگز تشکیل نشد). کمیته کوتاه مدت، که بوسیلهٔ (جوزف وگستین) به عنوان رئیس سازمان ملی استانداردهای ایالات متحده رهبری می‌شد، توانست در طول
ایالات متحده رهبری می‌شد، توانست در طول آن مدت نخستین نسخه کوبول را به وجود بیاورد. آن کمیته تشکیل شد تا یک دسترسی کوتاه مدت به یک زبان تجاری متداول را ارائه کند. این کمیته از شش تولیدکنندهٔ کامپیوتر و سه آژانس دولتی تشکیل شده بود. شش تولیدکننده کامپیوتر عبارتند از مؤسسه باروگ، IBM، هانی ول، اسپرس راند، آر-سی-ای و سیلوانیا الکتریک، سه آژانس دولتی عبارتند از: نیروی هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا، "David Taylor Model Basin" و اداره ملی استانداردها (که امروزه به نام مؤسسهٔ ملی استاندارد و تکنولوژی نامیده می‌شود).
مؤسسهٔ ملی استاندارد و تکنولوژی نامیده می‌شود). کمیتهٔ میان مدت تشکیل شد ولی هرگز عملی نشد. در انتهای زمان کمیته اصلی کوتاه مدت، این کمیته موفق شد ویژگی‌های زبان کوبول را ارتقاء دهد. این کمیته اصلی توسط شش نفر تشکیل شده بود. این کمیته اصلی ویژگی‌های کوبول را تا دسامبر ۱۹۵۹ کامل کرد. این ویژگی‌ها حوزهٔ وسیعی است که از زبان‌های فلوماتیک –که به عنوان مادر زبان کوبول از آن یاد می‌شود- که توسط فردی به نام]]گریس هاپر ابداع شد و نیز زبان‌های کامترن که توسط فردی به نام باب بمر ابداع شد ونیز زبان فکت الهام گرفته
به نام باب بمر ابداع شد ونیز زبان فکت الهام گرفته شد. تصمیم بر استفاده از نام «کوبول» در یک همایش در ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۹ گرفته شد. اولین کامپایلر برای کوبول در سال ۱۹۶۰ تکمیل شد. کوبول ۱۹۶۸. بعد از سال ۱۹۵۹ کوبول دستخوش تغییرات و اصلاحات متعددی شد. در یک تلاش برای غلبه بر مشکلات ناسازگاری بین نسخه‌های متفاوت کوبول، مؤسسه استاندارد جهانی ایالات متحده (ANSI) فرم استاندارد زبان را در سال ۱۹۶۸ به وجود آورد. کوبول ۱۹۷۴. در سال ۱۹۷۴، مؤسسه استاندارد جهانی نسخه اصلاح شده کوبول را منتشر کرد که شامل تعدادی از
اصلاح شده کوبول را منتشر کرد که شامل تعدادی از ویژگی‌هایی بود که در نسخهٔ ۱۹۶۸ وجود نداشت. کوبول ۱۹۸۵. در سال ۱۹۸۵، مؤسسه استاندارد جهانی نسخه اصلاح شدهٔ دیگری را منتشر کرد که شامل ویژگی‌هایی بود که درنسخه استاندارد سال ۱۹۷۴ وجود نداشت و ساخت یافته‌ترین زبان ساخته شد که شامل codice_1، codice_2، codice_3 و غیره است. کوبول ۲۰۰۲ و کوبول شیء گرا. این زبان تا به امروز رو به پیشرفت است. در اوایل دهه ۱۹۹۰ تصمیم گرفته شد تا ویژگی شیء گرایی به نسخه کامل بعدی کوبول اضافه شود. تخمین اولیه این بود که این اصلاح تا سال
شود. تخمین اولیه این بود که این اصلاح تا سال ۱۹۹۷ انجام می‌شود. بعضی از مجریان کار (از قبیل Micro Focus, Fujitsu, VeryantوIBM) قواعد نحوی شیء گرایی را بر اساس نسخه ۱۹۹۷ و نسخه‌های کامل دیگر به وجود آوردند. مثل زبان‌های برنامه‌نویسی C++ و جاوا کامپایلرهای شیء گرای کوبول مانند زبان‌هایی که به سمت استانداردسازی پیش می‌روند در دسترس هستند. Fujitsu و Micro Focus] از کامپایلرهای شیء گرای کوبول با هدف قالب بندی دات نت حمایت کردند. کوبول سال ۲۰۰۲ شامل ویژگی‌های دیگری فراتر از شیء گرایی است. این ویژگی‌ها عبارتند
فراتر از شیء گرایی است. این ویژگی‌ها عبارتند از: تاریخچهٔ استانداردهای کوبول. ویژگی‌هایی که به وسیلهٔ کمیته کامل کوتاه مدت تصویب شده بود به وسیلهٔ هیئت اجرایی در سوم ژانویهٔ ۱۹۶۰تصویب شد و به چاپخانهٔ حکومتی ارسال شد که آنجا این ویژگی‌ها ویرایش و به عنوان «کوبول ۶۰» چاپ شد. مؤسسه استاندارهای جهانی ایالات متحده َANSI چندین نسخهٔ بازبینی شدهٔ کوبول استاندارد را تولید کرد از جمله: بعد از اصلاح نسخه سال ۱۹۸۵، تکامل عمده و حق مالکیت به وسیلهٔ مؤسسه بین‌المللی استاندارد گرفته شد. ویرایش اخیر و گزارش‌های تکنیکی
گرفته شد. ویرایش اخیر و گزارش‌های تکنیکی به وسیلهٔ استانداردهای زیر مؤسسه بین‌المللی استاندارد صادر شد (و به وسیلهٔ مؤسسه استانداردهای ملی آمریکا پذیرفته شد): از سال ۲۰۰۲ استاندارد ISO برای کدهای عمومی مثل استاندارد ۱۹۸۹در دسترس است. ویژگی‌ها. کوبول همچنین که در مشخصات عمومی تعریف شده از جمله شکل عبارت برای خصوصیات میدانی جرئی. این زبان از متغیرهای محلی، بازگشتی، اختصاص دینامیک حافظه و برنامه‌نویسی ساخت یافته حمایت نمی‌کند. حمایت از قسمتی یا همهٔ این ویژگی‌ها به آخرین نسخهٔ کوبول استاندارد اضافه شد. کوبول
به آخرین نسخهٔ کوبول استاندارد اضافه شد. کوبول تعداد زیادی کلمات رزرو دارد (بیش از ۴۰۰ تا) که تحت عنوان کلمات کلیدی خوانده می‌شوند. کلمات خود اصلاح‌کننده. ویژگی‌های اصلی کوبول حمایت می‌کنند از کد خود اصلاح‌کننده از طریق عبارت نا مشهور «ALTER X TO PROCEED TO Y». X و Y برچسب‌های عبارتی هستند و هر عبارت «GOTO X» ای که بعد از عبارت ALTER اجرا می‌شود دارای معنی «GOTO Y» است. بیشتر کامپایلرها هنوز از آن حمایت می‌کنند، اما این در برنامه‌های جدید استفاده نمی‌شود. ویژگی‌های نحوی. کوبول یک به روز کردن درجای نحوی را
نحوی. کوبول یک به روز کردن درجای نحوی را فراهم می‌کند از جمله: ADD YEARS TO AGE ساختار معادل در بسیاری از زبان‌های رویه‌ای باید باشد age = age + years این قاعدهٔ نحوی شبیه عملگر جایگزینی مرکب است که بعدها توسط C استفاده شد. age += years عبارت شرطی مخفف شده ی: IF SALARY&gt; ۹۰۰۰ OR SUPERVISOR-SALARY OR = PREV-SALARY معادل است با: IF SALARY&gt; ۹۰۰۰ OR SALARY&gt; SUPERVISOR-SALARY OR SALARY = PREV-SALARY کوبول «شرایط مشخص» را فراهم می‌کند (همچنین نامیده می‌شود ۸۸ مرحله). این‌ها به عنوان آیتم‌های اصلی در بین
۸۸ مرحله). این‌ها به عنوان آیتم‌های اصلی در بین دیگر آیتم‌ها مشخص شده‌اند (متغیرهای محلی). نام شرطی می‌تواند در یک عبارت IF استفاده و تست شود هرچند متغیرهای محلی معادل با هر متغیری است که در یک عبارت شرطی مشخص VALUE استفاده می‌شود. عبارت SET می‌تواند برای یک عبارت شرطی مشخص TRUE استفاده شود (بوسیله مشخص کردن اولین متغیر به عنوان متغیر شرطی). کوبول به وسیله شناسه‌ها اجازه می‌دهد تا بتواند تا ۳۰ کاراکتر طول داشته باشد. وقتی کوبول معرفی شد، بیشتر طول‌های کم (مثلاً ۶ کاراکتر برای فرترن) رایج شدند. مفهوم
کم (مثلاً ۶ کاراکتر برای فرترن) رایج شدند. مفهوم copybook) به وسیلهٔ کوبول معرفی شد. اینها تعدادی کد هستند که می‌توانند در یک کد برنامه‌نویسی قرار داده شوند. این کار با عبارت COPY انجام می‌شود که اجازه می‌دهد که قسمتی از یک کدبا کدهای دیگر جایگزین شود (با استفاده از عبارت REPLACING... BY…) انواع داده. کوبول انواع داده زیر را ایجاد می‌کند. بیشتر فروشنده‌ها انواع دیگری را به وجود می‌آورند مثل: Hello, world. یک مثال برای برنامهٔ Hello, world در کوبول: IDENTIFICATION DIVISION. PROGRAM-ID. HELLO-WORLD.
IDENTIFICATION DIVISION. PROGRAM-ID. HELLO-WORLD. PROCEDURE DIVISION. DISPLAY 'Hello, world'. STOP RUN.
لامبورگینی شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از گروه فولکس‌واگن، در زمینه طراحی و ساخت خودروهای سوپر اسپرت فعالیت می‌کند. شرکت لامبورگینی در سال ۱۹۶۳ توسط فروچیو لامبورگینی تأسیس شد و در سال ۱۹۹۸ گروه آئودی آن را با قیمت ۱۱۰ میلیون دلار خریداری کرد، که در ساختار این گروه خودروسازی آلمانی و به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت آئودی قرار گرفت که خود زیرمجموعه گروه فولکس‌واگن است. دفتر مرکزی این شرکت در دهکده‌ای کوچک به نام سن‌آگاتا، بولونیز قرار دارد و تحت مدیریت آئودی، در خط تولید کارخانجات
دارد و تحت مدیریت آئودی، در خط تولید کارخانجات خود، مدل‌های اونتادور، سیان، اوراکان و اوروس را تولید می‌نماید. تاریخچه. فروچیو لامبورگینی؛ بنیانگذار لامبورگینی، تحصیلاتش را در زمینه طراحی ماشین‌آلات کشاورزی و صنعتی، به پایان رساند، سپس وارد ارتش ایتالیا شد و در بخش نیروی هوایی مشغول به کار گردید. در جنگ جهانی دوم او به عنوان مکانیک، در یک کارخانه مشغول به کار شد و پس از جنگ، با استفاده از بقایای تجهیزات نظامی کارخانه موردنظر، به تولید تراکتور پرداخت؛ ولی او عاشق خودروهای سریع بود و همواره رؤیای سرعت، در سر
عاشق خودروهای سریع بود و همواره رؤیای سرعت، در سر می‌پروراند. وی در سال ۱۹۴۷ با تقویت پیشرانه یکی از مدل‌های فیات، یک خودرو مسابقه‌ای فراهم کرد و در سال ۱۹۴۸ با این خودرو، در یک مسابقه محلی شرکت نمود. ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵. چندین دلیل متفاوت از چرایی و چگونگی ورود لامبورگینی به دنیای خودروها وجود دارد. یک افسانه حکایت از بحث بین انزو فراری (رئیس کارخانه فراری) و فروچیو لامبورگینی دارد، آن هم بر سر اینکه چه کسی می‌تواند خودروهای بهتری را تولید کند. داستان دیگر بیان می‌کند که فروچیو به‌طور پیوسته در اوقات فراغت، به
می‌کند که فروچیو به‌طور پیوسته در اوقات فراغت، به پیاده‌سازی پیشرانه و سایر قطعات خودروی شخصی خود، که در اکثر مواقع فراری یا مازراتی بود، می‌پرداخت. سپس شاسی، سامانه تعلیق، ترمز خودرو و سامانه برق‌کشی آنها را بررسی می‌کرد. آنچه که او کشف کرد این بود که بسیاری از بخش‌های وسایل نقلیه او در واقع مشابه بخش‌های مورد استفاده در تراکتورهای تولید شده در کارخانه او بودند، با این حال قیمت دینام یا تایر ایتالیایی نصب شده در فراری، به سه برابر قیمت معمول می‌رسید؛ بنابراین در واقعیت، چشم‌انداز کسب و کار اولیه او، خیلی
در واقعیت، چشم‌انداز کسب و کار اولیه او، خیلی در مورد طراحی لامبورگینی میورا نبود، بلکه به نوع فرصت کسب‌وکار/درآمد موجود در بازار قطعات مربوط می‌شد. در ۱۹۶۲، با این مفهوم کسب‌وکار مکمل در ذهن لامبورگینی، او شروع به پایه‌ریزی شرکت خود کرد. در ماه مه ۱۹۶۳، او شرکت فروچیو لامبورگینی خودرو را تأسیس و زمین بزرگی را نیز در سن‌آگاتا بولونیز برای راه‌اندازی فروشگاه خود خریداری کرد. فروچیو در آن زمان، طراحی فوق مدرن، و تأسیسات ساخت را در کنار فضای اداری خود در نظر گرفت. در عرض چند ماه پس از تأسیس فروشگاه خودرو در
گرفت. در عرض چند ماه پس از تأسیس فروشگاه خودرو در سال ۱۹۶۳، لامبورگینی توانایی‌های تیم خود را در معرض آزمایش قرار داد. این آزمایش در قالب یک طرح مفهومی خودرو برای نمایشگاه خودرو تورین، در نوامبر همان سال اجرا شد. با وجود شانس اندک و زمان کم، فرونچیو و تیمش، به نحوی چشمگیر موفق به ادامه کار خود و غلبه بر مشکلات شدند. با توسعهٔ بموقع برای نمایشگاه خودروی تورین ۱۹۶۳، نخستین لامبورگینی با نمونه اولیه لامبورگینی ۳۵۰جی‌تی‌وی شروع به کار کرد. این مدل در نمایشگاه، نظر منتقدان را به خود جلب کرد. به‌طور کلی این
نظر منتقدان را به خود جلب کرد. به‌طور کلی این خودرو نه تنها به عنوان نخستین تلاش فوق‌العادهٔ فروچیو محسوب می‌شد، بلکه به نوبه خود یک وسیله نقلیه عالی نیز محسوب می‌شد. پیشرانه ۳۶۰ اسب بخار ۱۲ سیلندر، نیروی لازم برای این مدل را تأمین می‌کرد، که توسط مهندس سابق فِراری، جیوتو بیتزارینی طراحی شده بود و البته تأثیر قابل‌توجهی نیز در پروژه‌های آینده لامبورگینی داشته است. پس از نمایشگاه خودرو تورین، فروچیو تصمیم به ساخت مدل ۳۵۰جی‌تی‌وی، ولی با طراحی فرانکو اسکالیونه را گرفت. او سپس با مشهورترین مؤسسه طراحی میلان،
را گرفت. او سپس با مشهورترین مؤسسه طراحی میلان، کاروزریا تورینگ، تماس برقرار کرد. فیلیس بیانکی آندرلونی از کاروزریا تورینگ، طراحی ۳۵۰جی‌تی‌وی را برای ساخت مدل جدید لامبورگینی ۳۵۰جی‌تی و به دنبال آن لامبورگینی ۴۰۰جی‌تی کافی دانست. در طول سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ لامبورگینی، برای نخستین بار، حس احترام و تقدیر را از سراسر جهان دریافت کرده و مورد توجه بزرگان صنعت خودروسازی قرار گرفت. پس از چند بررسی کیفیت محصول توسط نشریات خودرو و روزنامه‌های آمریکایی و اروپایی، محصولات این شرکت شروع به جذب خریدار کردند. ۱۹۶۵ تا
این شرکت شروع به جذب خریدار کردند. ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹. در ابتدای سال ۱۹۶۵، لامبورگینی به‌طور پیوسته تأکید می‌کرد که هرگز علاقه‌مند به انجام پروژه‌های مربوط به آینده یا عجیب، نشده است. فروچیو علاقه‌مند به طرح‌های مفهومی (نمایشی) نبود، او به سادگی می‌خواست که خودروهای عادی فوق‌العاده سریع و بی عیب و نقص را تولید کند. دو مهندس باهوش جوان از بولونیا، فرونچیو را درک کردند و بر روی یک طرح مفهومی در ذهن خود کار کردند. ایده این بود، که یک ماشین مسابقه‌ای کمی رام‌تر، برای جاده‌ها و قابل استفاده در حومه شهر، طراحی کنند.
جاده‌ها و قابل استفاده در حومه شهر، طراحی کنند. پروژه آن‌ها، به صورت مخفیانه، با نام تی‌پی ۴۰۰ و یک طراحی پیشرانه سطح متوسط، با پیشرانه ۱۲ سیلندر ۴ لیتری ۴۰۰جی‌تی که به صورت اریب در پشت کابین نصب شده بود، شروع شد. این مکان قرارگیری پیشرانه، از خصوصیات منحصر بفرد در این خودرو بود، زیرا تا آن زمان هیچ خودرو جاده‌ای اسپرت، پیشرانه خویش را در پشت کابین نصب نکرده بود. شاسی لامبورگینی میورا از ورق فلزی خم شده و جوش داده ساخته شده بود که باعث کاهش وزن بیشتر و افزایش عملکرد و قابلیت هندلینگ می‌شد. به منظور تأمین
عملکرد و قابلیت هندلینگ می‌شد. به منظور تأمین سابقه‌ای برای بسیاری از لامبورگینی‌های آینده، نام این مدل جدید میورا از گاوهای مسابقه‌ای اقتباس شد. گاوهای میورا ظاهراً از قوی‌ترین گاوهای نر مسابقه‌ای بودند و همچنین به عنوان باهوش‌ترین و درنده‌ترین آن‌ها نیز محسوب می‌شدند. وقتی به خودرو میورا از جلو با درب‌های که رو به بالا باز می‌شوند، نگاه کنیم، نام آن بسیار مناسب به نظر می‌رسد. دوباره با وجود زمان محدود و فشرده، بدنه خودروی میورا برای نمایش در نمایشگاه خودروی تورین در اکتبر ۱۹۶۵، به موقع تکمیل شد. این
خودروی تورین در اکتبر ۱۹۶۵، به موقع تکمیل شد. این نمونه اولیه، یک هدف لحظه‌ای بود، اما منتقدان مخالف، به طراحی پیشرانه جلوی آن انتقاد کردند و متقاعد نشدند که میورا بتواند به عنوان یک ماشین جاده‌ای موفق عمل کند. نوچیو برتون و تیم طراحی او، طرح میورا را کمی عجیب تر از طرح‌های امروزی ساخت، اما مارچلو گاندینی، میورا را به یک ابرماشین جاده‌ای قابل بقا تبدیل کرد. سپس گاندینی اعلام کرد که از اکتبر ۱۹۶۵ تا فوریه ۱۹۶۶، همه کارکنان لامبورگینی در هفت روز هفته و ساعت‌ها به منظور آماده‌سازی میورای مناسب جاده برای نمایش
به منظور آماده‌سازی میورای مناسب جاده برای نمایش در نمایشگاه خودرو ژنو و بلافاصله پس از آن برای تولید انبوه تلاش می‌کردند. نمونه اولیه میورا در اکتبر ۱۹۶۵ به عنوان یک شاسی هموار نمایش داده شده بود و تنها در چهار ماه تبدیل به نخستین ابرماشین جهان شد. ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲. پس از موفقیت میورا، این شرکت همچنان به آزمایش و تکامل راه خود ادامه داد. از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱، لامبورگینی انواع مختلفی از خودروها را تجربه کرد اما طرح مفهومی مارزال، شاید یکی از عجیب‌ترین آن‌ها بود. با درهای گالوینگ، پیشرانه درون خطی ۶ سیلندر، فضای
با درهای گالوینگ، پیشرانه درون خطی ۶ سیلندر، فضای گستردهٔ شیشه‌ای و صندلی برای چهار نفر، این کانسپت ثابت، یک بستر آزمایشی برای مدل‌های آینده و به خصوص لامبورگینی اسپادا ۴ نفره ارائه کرد. نه به عنوان طراحی مورد علاقه همگان، اما اسپادا انواع شیشه را در طراحی خود دارا می‌باشد. این خودرو به‌طور نامتناسبی بزرگ است و دارای پایان عقب پیازی، کاپوت به همان اندازه بلند و شیشهٔ بیشتر است. مزیت مهم اسپادا در توان ۳۲۵ اسب بخار آن، پیشرانه جلوی V12 و کارایی چند وظیفه‌ای آن برای حمل چهار نفر بود. اسپادا، با تولید سه تیپ
آن برای حمل چهار نفر بود. اسپادا، با تولید سه تیپ از آن در طول سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۸، تأکیدی بر موفقیت‌های لامبورگینی بوده است. شرکت فروچیو اکنون وارد دهه ۱۹۷۰ با خط تولید چشم‌گیری می‌شد. همراه با اسپادا، میورا اس جدید با پیشرانه جلوی جی‌تی مشابه مدل جی‌تی۳۵۰ با نام لامبورگینی ایسلرو ساخته شد. در کمتر از هشت سال، لامبورگینی به اوج موفقیت خود رسیده بود. ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸. در اوایل سال ۱۹۷۰، مشکلاتی از قبیل ناآرامی‌های کارگری در ایتالیا، افزایش قیمت گاز و معاملات بزرگ تراکتور، استرس فوق‌العاده‌ای را در لامبورگینی