payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را رد کرد. دائه سو مستقیماً یک ارتش ۵۰۰۰۰ نفری را به داخل گوگوریو هدایت کرد، اما زمانی که برف سنگین شروع به باریدن کرد، مجبور به عقب‌نشینی شد پس از این شکست، تسو باید هفت سال صبر می‌کرد تا بتواند آنچه را که از جنگ اول با گوگوریو از دست داده بود، دوباره به دست آورد. در سال ۱۳ بعد از میلاد، تسو یک بار دیگر ارتش خود را به گوگوریو هدایت کرد. این بار، موهیول، ولیعهد گوگوریو، ارتش گوگوریو را در یک کمین برنامه‌ریزی شده رهبری کرد و تقریباً تمام ارتش تسو را سلاخی کرد. فقط تسو و چند نفر از افرادش به دانگ بویو
کرد. فقط تسو و چند نفر از افرادش به دانگ بویو برگشتند. مرگ و سرانجام. پس از مرگ یوری امپراتور گوگوریو، ولیعهد موهیول به سلطنت رسید تا به پادشاهی دیموسین تبدیل شود. در سال ۲۱ پس از میلاد، پادشاه موهیول رهبری ارتش را بر عهده گرفت و به بویو شرقی حمله کرد و در نهایت تسو را کشت، اما او بویو شرقی را نابود نکرد. در عوض، در سال ۲۲ پس از میلاد، سومین پسر پادشاه یوری، یوجین، مسئولیت دانگ بویو را بر عهده گرفت، اما قلمرو آن به قلمرو پادشاهی گوگوریو جذب شد.
پادشاهی بکجه (; ) (۱۸ ق. م–۶۶۰ پ. م)؛ یک پادشاهی کره‌ای بود که از ۱۸ پیش از میلاد تا ۶۶۰ پس از میلاد در جنوب غربی کره واقع شده بود. این پادشاهی در جنوب غربی شبه جزیره کره واقع شده بود و توسط پادشاه اونجو و مادرش سوسانو تاسیس شد و اوایل با نام سیپجه شناخته میشد که بعدها به نام بکجه شناخته شد، و در سال ۶۶٠ میلادی با حملات ارتش شیلا به رهبری کیم یوشین شکست خورد و بکجه پس از ۶۷۸ سال از بین رفت. بکجه توسط اونجو، سومین فرزند جومونگ و سوسونو بنیان‌گذار گوگوریو، در ویریه‌سونگ (جنوب سئول کنونی) تأسیس شد. بکجه، مانند
(جنوب سئول کنونی) تأسیس شد. بکجه، مانند گوگوریو، ادعا کرد که جانشین بویو شده است، کشوری که در منچوری امروزی در زمان سقوط گوجوسون تأسیس شد. بکجه به‌طور متناوب با امپراتوری گوگوریو و شیلا جنگید و با آنها متحد شد زیرا سه پادشاهی کنترل شبه‌جزیره کره را گسترش دادند. در اوج خود در قرن چهارم، بکجه بیشتر شبه جزیره کره غربی، تا شمال پیونگ‌یانگ و بخش‌هایی از کشور چین شامل کل استان شاندونگ و بخش‌های شمالی استان جیانگسو را تحت کنترل داشت این کشور با روابط سیاسی و تجاری با چین و ژاپن به یک قدرت دریایی منطقه ای مهم
با چین و ژاپن به یک قدرت دریایی منطقه ای مهم تبدیل شد. بکجه یک قدرت دریایی بزرگ بود؛ مهارت دریایی آن، که آن را به ابرقدرت آسیای شرقی تبدیل کرد، در انتشار آیین بودایی در سراسر آسیای شرقی و فرهنگ قاره‌ای در ژاپن مؤثر بود. درسال ۶۶۰ میلادی پس از کشته شدن ژنرال گی بک در نبرد با کیم یوشین، بکجه توسط دودمان تانگ و شیلا شکست خورد و در نهایت فروپاشید. پیشینه بنیان‌گذاری بکجه. سامگوک ساگی، یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین منابع تاریخی کره، شرح مفصلی از تأسیس پادشاهی بکجه ارائه می‌دهد. این کتاب که در سال ۱۱۴۵ میلادی
بکجه ارائه می‌دهد. این کتاب که در سال ۱۱۴۵ میلادی توسط کیم بو سیک نوشته شده است، به تاریخ سه امپراتوری کره (گوگوریو، بکجه و شیلا) می‌پردازد. تأسیس بکجه. جومونگ، بنیان‌گذار گوگوریو، پس از ترک بویئو، پادشاهی جدیدی را تأسیس کرد و به عنوان پادشاه الهی دونگمیونگ شناخته شد. او دو پسر به نام‌های اونجو و بیریو از همسر دومش، سوسونو، داشت. زمانی که یوری، پسر جومونگ از همسر اولش، به گوگوریو بازگشت، جومونگ او را به عنوان ولیعهد انتخاب کرد. این تصمیم باعث شد سوسونو به همراه دو پسرش گوگوریو را ترک کند و به جنوب برود تا
دو پسرش گوگوریو را ترک کند و به جنوب برود تا پادشاهی جدیدی تأسیس کند. اونجو در ویری‌سئونگ (هانام کنونی) مستقر شد و کشورش را سیپجه (십제، 十濟، به معنی "ده رعیت") نامید. در مقابل، بیریو برخلاف توصیه‌های مردمش، در میچوهول (اینچئون کنونی) ساکن شد. شرایط سخت محیطی در میچوهول، مانند آب شور و مرداب‌ها، زندگی را دشوار کرده بود، در حالی که مردم ویری‌سئونگ در رفاه بودند. این تفاوت‌ها باعث شد بیریو نزد برادرش اونجو برود و تاج و تخت سیپجه را درخواست کند. پس از رد درخواستش، بیریو جنگی را آغاز کرد اما شکست خورد. در نهایت،
بیریو جنگی را آغاز کرد اما شکست خورد. در نهایت، او در شرم خودکشی کرد و مردمش به ویری‌سئونگ نقل مکان کردند. اونجو از آن‌ها استقبال کرد و نام کشورش را به بکجه ("صد واسال") تغییر داد. اهمیت تاریخی. بکجه یکی از سه پادشاهی کره بود که نقش مهمی در تاریخ و فرهنگ این منطقه ایفا کرد. این پادشاهی به دلیل مهارت‌های دریایی و روابط تجاری و فرهنگی با چین و ژاپن، به یک قدرت منطقه‌ای تبدیل شد. همچنین، بکجه در گسترش آیین بودایی و انتقال فرهنگ قاره‌ای به ژاپن نقش کلیدی داشت. فهرست پادشاهان بکجه. نام‌های پسامرگ همان نام شخصی
فهرست پادشاهان بکجه. نام‌های پسامرگ همان نام شخصی است. پادشاهان بکجه از عنوان "اوراها" استفاده می‌کردند. تاریخ. تأسیس. بکجه عمدتاً از بومیان متحدین ماهان (هانجا: 韓人) و یمائک (هانجا: 濊貊族) از گوگوریو و بویو تشکیل شده بود. تعدادی از فرماندهی لیلانگ (هانجا: 樂浪) از طریق تجارت به بکجه وارد شدند و تعداد کمی از جین (هانجا: 辰人) نیز در حکومت بکجه پذیرفته شدند. بکجه در ۱۸ ق. م توسط پادشاه اونجو، که گروهی از مردم را از جنوب گوگوریو به سمت حوضه رودخانه هان هدایت کرد، تأسیس شد. طبق "اسناد چینی از سه پادشاهی"، در دوره
تأسیس شد. طبق "اسناد چینی از سه پادشاهی"، در دوره سامهان، یکی از روسای کنفدراسیون ماهان قبلاً بکجه نامیده می‌شد. "سامگوک ساگی" شرح مفصلی از تأسیس بکجه ارائه می‌دهد. جومونگ پسرش یوری را در بویو رها کرده بود زمانی که او آن پادشاهی را ترک کرد تا پادشاهی جدید گوگوریو را تأسیس کند. جومونگ پادشاه دونگ‌میونگ شد و دو پسر دیگر با سوسونو به نام‌های اونجو و بیریو داشت. زمانی که یوری بعداً به گوگوریو رسید، جومونگ فوراً او را به عنوان ولیعهد انتخاب کرد. سوسونو که متوجه شد یوری پادشاه بعدی خواهد شد، گوگوریو را ترک کرد و
یوری پادشاه بعدی خواهد شد، گوگوریو را ترک کرد و دو پسرش بیریو و اونجو را به جنوب برد تا پادشاهی خود را با مردم خود به همراه ده رعیت ایجاد کنند. از او به عنوان یک شخصیت کلیدی در تأسیس گوگوریو و بکجه یاد می‌شود. اونجو در ویری‌سئونگ (هانام کنونی) ساکن شد و کشورش را "سیپجه" (십제، 十濟، به معنی "ده رعیت") نامید، در حالی که بیریو در میچوهول (اینچئون کنونی) برخلاف توصیه رعیت‌ها ساکن شد. آب شور و باتلاق‌ها در میچوهول سکونت گاه را دشوار می‌کرد، در حالی که مردم ویری‌سئونگ در رفاه زندگی می‌کردند. بیریو سپس نزد برادرش
در رفاه زندگی می‌کردند. بیریو سپس نزد برادرش اونجو رفت و تاج و تخت سیپجه را خواست. وقتی اونجو نپذیرفت، بیریو اعلام جنگ کرد، اما شکست خورد. در ناامیدی، بیریو خودکشی کرد و مردمش به ویری‌سئونگ نقل مکان کردند، جایی که پادشاه اونجو از آنها استقبال کرد و نام کشورش را "بکجه" ("صد واسال") گذاشت. پادشاه اونجو پایتخت را از جنوب به شمال رودخانه هان و سپس دوباره به جنوب، احتمالاً در سئول کنونی، تحت فشار سایر ایالت‌های ماهان، منتقل کرد. اعتقاد بر این است که پادشاه گارو پایتخت را در سال ۱۳۲ به شمال رودخانه به بوخانسان
پایتخت را در سال ۱۳۲ به شمال رودخانه به بوخانسان سونگ احتمالاً در گویانگ امروزی در شمال غربی سئول منتقل کرده است. در طول قرون اولیه عصر مشترک، که گاهی به آن دوره سه پادشاهی اولیه نیز گفته می‌شود، بکجه اولیه به تدریج کنترل سایر قبایل ماهان را به دست آورد. گسترش. پادشاهی بکجه ابتدا منطقه حوضه رودخانه هان (کره) را فتح می‌کند، سپس ایالت موکجی (목지국، 目支國) را سرنگون می‌کند و سپس ماهان را به قلمرو بکجه اضافه می‌کند. در طول سلطنت پادشاه گوی (۲۳۴–۲۸۶)، بکجه به عنوان یک پادشاهی تمام عیار تبدیل شد، زیرا به تحکیم
یک پادشاهی تمام عیار تبدیل شد، زیرا به تحکیم کنفدراسیون ماهان ادامه داد. در سال ۲۴۹، طبق متن ژاپنی باستانی "نیهون‌شوکی"، گسترش بکجه به کنفدراسیون گایا در شرق آن، در اطراف دره رودخانه ناکدونگ رسید. بکجه اولین بار در اسناد چینی به عنوان یک پادشاهی در سال ۳۴۵ توصیف شده است. اولین نمایندگی‌های دیپلماتیک از بکجه در حدود سال ۳۶۷ (طبق گزارش نیهون شوکی: ۲۴۷) به ژاپن رسیدند. شاه گون‌چوگو (۳۴۶–۳۷۵) قلمرو بکجه را از طریق جنگ با گوگوریو به شمال گسترش داد، در حالی که جوامع ماهان باقی مانده را در جنوب ضمیمه کرد. در طول
ماهان باقی مانده را در جنوب ضمیمه کرد. در طول سلطنت گون‌چوگو، قلمروهای بکجه شامل بیشتر شبه جزیره کره غربی (به جز دو استان پیونگان) بود و در سال ۳۷۱، بکجه گوگوریو را در پیونگ یانگ شکست داد. بکجه تجارت قابل توجهی را با گوگوریو ادامه داد و فرهنگ و فناوری چینی را فعالانه پذیرفت. بودیسم در سال ۳۸۴ مذهب رسمی دولتی شد. بکجه همچنین به یک قدرت دریایی تبدیل شد و روابط حسنه متقابل با حاکمان ژاپنی دوره کوفون را ادامه داد و تأثیرات فرهنگی قاره‌ای را به ژاپن منتقل کرد. سیستم نوشتاری چینی، بودیسم، سفالگری پیشرفته، تدفین
نوشتاری چینی، بودیسم، سفالگری پیشرفته، تدفین تشریفاتی، و سایر جنبه‌های فرهنگ توسط اشراف، صنعتگران، دانشمندان و راهبان در طول رابطه خود معرفی شدند. در این دوره، حوضه رودخانه هان قلب این کشور باقی ماند. دوره اونگجین. در قرن پنجم، بکجه تحت تهدید نظامی گوگوریو به سمت جنوب عقب‌نشینی کرد و در سال ۴۷۵، منطقه سئول به دست گوگوریو افتاد. پایتخت بکجه از سال ۴۷۵ تا ۵۳۸ در اونجین (گونگجوی کنونی) قرار داشت. پایتخت جدید که در مناطق کوهستانی محافظت شده بود، در مقابل شمال امن بود، اما ارتباطش با جهان خارج نیز قطع شد. با
امن بود، اما ارتباطش با جهان خارج نیز قطع شد. با این حال، این شهر از ویری‌سئونگ به شیلا نزدیک‌تر بود و یک اتحاد نظامی بین شیلا و بکجه علیه گوگوریو شکل گرفت. بیشتر نقشه‌های دوره سه پادشاهی نشان می‌دهد که بکجه استان‌های چونگچونگ و جولا، هسته اصلی کشور در دوره‌های اونگجین و سابی را اشغال کرده است. دوره سابی. در سال ۵۳۸، پادشاه سونگ پایتخت را به سابی (شهرستان بویئو کنونی) منتقل کرد و پادشاهی خود را به یک کشور قدرتمند بازسازی کرد. او به‌طور موقت نام رسمی کشور را به نام نامبویو () تغییر داد. «بویو جنوبی» اشاره
به نام نامبویو () تغییر داد. «بویو جنوبی» اشاره ای به بویو است که بکجه ریشه از آن داشت. دوره سابی شاهد شکوفایی فرهنگ بکجه، در کنار رشد بودیسم بود. بکجه تحت فشار گوگوریو در شمال و شیلا در شرق به دنبال تقویت رابطه با چین بود. قرار گرفتن رودخانه قابل کشتیرانی گیوم در سابی، ارتباط با چین را بسیار آسان‌تر کرد و تجارت و دیپلماسی در طول سلطنت او شکوفا شد و تا قرن هفتم ادامه یافت. در قرن هفتم، با نفوذ فزاینده شیلا در جنوب و مرکز شبه جزیره کره، بکجه افول خود را آغاز کرد. سقوط و جنبش‌های احیاگر. در سال ۶۶۰، نیروهای
کرد. سقوط و جنبش‌های احیاگر. در سال ۶۶۰، نیروهای ائتلاف شیلا و تانگ چین به بکجه حمله کردند که در آن زمان با گوگوریو متحد شد. یک ارتش بزرگ تحت رهبری ژنرال گی‌بک در نبرد هوانگسان بیول در نزدیکی نونسان شکست خورد. پایتخت سابی تقریباً بلافاصله پس از آن سقوط کرد و در نتیجه بکجه توسط شیلا ضمیمه شد. پادشاه اویجا و پسرش بویئو یونگ به تبعید در چین فرستاده شدند در حالی که حداقل برخی از طبقه حاکم به ژاپن گریختند. سقوط سابی منجر به یکی از بخش‌های بدنام در تاریخ کره شد، زیرا تعداد بیشماری از زنان دربار، صیغه و زنان
شد، زیرا تعداد بیشماری از زنان دربار، صیغه و زنان اشراف با پریدن از صخره ای در نزدیکی سابی به جای اسیر شدن توسط اتحاد شیلا تانگ، خودکشی کردند. برای یادآوری این رویداد غم‌انگیز در تاریخ، یک غرفه در به اصطلاح «صخره گل‌های در حال سقوط» ایستاده است که به یاد شکست بکجه و خودکشی زنان دربار پادشاهی و کنیزانی است که از صخره پریده‌اند. نیروهای بکجه تلاش کردند تا در مدت کوتاهی قوای خود را بازسازی کنند اما با نیروهای مشترک شیلا-تانگ روبرو شدند. یک راهب بودایی دوچیم (도침، 道琛) و ژنرال سابق بکجه گوئیسیل بوکسین برای احیای
道琛) و ژنرال سابق بکجه گوئیسیل بوکسین برای احیای بکجه برخاستند. آنها از شاهزاده بکجه بویئو پونگ برای خدمت به عنوان پادشاه استقبال کردند و جوریو (주류، 周留، در شهرستان سئوچئون امروزی، چونگ چئونگ جنوبی) به عنوان مقر آنها بود. آنها ژنرال تانگ لیو رنیوان (劉仁願) را در سابی تحت محاصره قرار دادند. امپراتور گائوزونگ ژنرال لیو رنگویی را که قبلاً به دلیل توهین به لی ییفو به درجه معمولی تنزل داده بود را با نیروی امدادی فرستاد و لیو رنگوئی و لیو رنیوآن توانستند با حملات نیروهای مقاومت بکجه مقابله کنند، اما خود به اندازه
مقاومت بکجه مقابله کنند، اما خود به اندازه کافی قوی نبودند. برای سرکوب شورش، و بنابراین برای مدتی ارتش در بن‌بست بود. بکجه از ژاپن درخواست کمک کرد و پادشاه پونگ با گروهی متشکل از ۱۰٫۰۰۰ سرباز به بکجه بازگشت. قبل از رسیدن کشتی‌های ژاپنی، نیروهای او با گروهی از نیروهای تانگ در شهرستان اونگجین مبارزه کردند. در سال ۶۶۳، نیروهای احیای بکجه و ناوگان دریایی ژاپن در جنوب بکجه برای مقابله با نیروهای شیلا در نبرد باکگانگ گرد هم آمدند. سلسله تانگ نیز ۷٬۰۰۰ سرباز و ۱۷۰ کشتی فرستاد. پس از پنج رویارویی دریایی، که در
۱۷۰ کشتی فرستاد. پس از پنج رویارویی دریایی، که در همگی ناوگان مشترک شیلا - تانگ پیروز شد، که در اوت ۶۶۳ در باکگانگ رخ داد، که پایین دست رودخانه گئوم یا رودخانه دونگ‌جین بود، نیروهای شیلا تانگ پیروز شدند و بویو پونگ به گوگوریو گریخت.
به جانور یا ماشینی که با کمک چهار پا بر روی خشکی جابجا می‌شوند، چهارپا گفته می‌شود. در فارسی ادبی به جمع چهارپایان، سُتوران نیز می‌گویند که جمع ستور به معنی اسب و قاطر و چهارپایان مانند آن است. بیشتر چهارپایان مهره‌داراند. نمونه‌های چهارپایان عبارتند از: در گروه پستانداران: گاو، سگ و گربه، در گروه خزندگان مانند مارمولک. پرندگان، انسان‌ها، حشرات، سخت‌پوستان و مارها چهارپا به‌شمار نمی‌روند. البته در این میان استثناهایی هم وجود دارد. برای نمونه در میان حشرات، آخوندک یک چهارپا به‌شمار می‌رود. بعضی از پرندگان هم
یک چهارپا به‌شمار می‌رود. بعضی از پرندگان هم در شرایط ویژه برای جابجایی مانند یک چهارپا رفتار می‌کنند. لک‌لک نیل از این دسته است. این جانور در هنگام یورش ناگهانی به سمت طعمه، برای راست نگه داشتن خود از بال‌هایش، هم استفاده می‌کند. چهارپا در برار چهار عضو. تمامی موجوداتی که چهار عضو دارند، چهارپا به حساب نمی‌آیند، با این وجود در مفهوم تکاملی بازوها و بال‌ها به عنوان عضو اصلاح شده بدن در مهره‌داران چهار عضوی هستند که در حقیقت در طبقه‌بندی علمی، شامل زیرمجموعه چهار عضوی می‌شود. این موضوع شامل همه مهره‌داران
چهار عضوی می‌شود. این موضوع شامل همه مهره‌داران با اجداد چهارپایی، از جمله پستانداران، خزندگان، دوزیستان و پرندگان می‌شود. یک تفاوت مهم زیست‌شناسی تکاملی بین چهارپایان و چهارعضوی و به ویژه در دوپایان، وجود بال یا اندامی است که قابلیت سازگاری پیدا کرده است. تمامی این جانوران چهار عضو هستند اما چهار پا به حساب نمی‌آیند. با این‌حال در مارها که عضو به صورت وستیجیال درآمده یا اثر دست و پای خود را از دست داده‌اند یک چهار عضوی به حساب می‌آیند. چهارپایی در انسان. دانشمندان در ژوئیه ۲۰۰۵، در یک منطقهٔ روستایی در
دانشمندان در ژوئیه ۲۰۰۵، در یک منطقهٔ روستایی در ترکیه خاندانی از مردم کرد را پیدا کردند که یادگرفته بودند بر روی دست و پای خود راه بروند. آنها برخلاف شامپانزه‌ها که بر روی مشت خود را می‌روند، بر روی کف دستان خود راه می‌رفتند. واحد شمارش چهارپایان. در ادبیات فارسی، واحد شمارش چهارپایان رأس گفته می‌شود.
آیهٔ اطاعت یا آیهٔ اولی‌الأمر، آیهٔ ۵۹ سوره‌ی نساء قرآن است. این آیه دستور می‌دهد که مؤمنان از خدا، محمد و همچنین آنان که صاحب اختیار امور هستند (اولی‌الأمر منکم) اطاعت کنند. منابع شیعه این آیه را به عنوان یکی از دلایل اثبات ولایت و امامت علی ا‌بن ‌ابی‌طالب و دیگر امامان دوازده‌گانه معرفی می‌کنند. شیعیان معتقدند که در حدیث جابر نیز محمد در پی توضیح واژهٔ اولی‌الأمر در این آیه است. شأن نزول. فردی به‌ظاهر مسلمان (منافق) با یک مرد یهودی بر سر موضوعی اختلاف پیدا کردند. فرد یهودی گفت: موضوع را نزد محمد بن
پیدا کردند. فرد یهودی گفت: موضوع را نزد محمد بن عبدالله ببریم؛ زیرا مرد یهودی می‌دانست که محمد رشوه نمی‌پذیرد. امّا مرد به‌ظاهر مسلمان گفت: حَکَم میان من و تو کعب بن اشرف یهودی باشد؛ زیرا می‌دانست که او رشوه می‌گیرد و به نفع رشوه‌دهنده داوری می‌کند. در رابطه با این ماجرا آیهٔ اولی‌الأمر و آیهٔ پس از آن نازل شدند. تفاسیر. در این آیه تعیین مفهوم و مصداق واژه‌ی «اولی‌الأمر» مورد اصلی اختلاف میان شیعه و سنی است. دیدگاه شیعه. تقریباً تمام مفسران شیعه اتفاق نظر دارند که واژهٔ «اولی‌الأمر» بر امامان شیعه دلالت
دارند که واژهٔ «اولی‌الأمر» بر امامان شیعه دلالت دارد. در تفسیر نمونه، این نکته یاد شده و آمده‌ است: علمای شیعه می‌گویند یکی از شرایط مهم اولی‌الأمر عصمت است و فقط دوازده امام از این شرط برخوردارند. داوود فیرحی، استاد دانشگاه مفید، در فصل‌نامهٔ شیعه‌شناسی می‌نویسد: بر اساس عقل شیعی، «امر به اطاعت» از خدا و رسول و اولی‌الأمر در آیه، دلیل بر عصمت هر سه منبع اقتدار است، زیرا امر به اطاعت از امام و رهبر خطاپذیر خلاف قواعد عقل است. محمدحسین طباطبایی نیز در تفسیر المیزان یکی از شرایط اولی‌الأمر بودن را عصمت
المیزان یکی از شرایط اولی‌الأمر بودن را عصمت می‌داند و تنها مصداق این واژه را چهارده معصوم یاد می‌کند. ابو بصیر از محمد ابن علی، امام پنجم شیعیان، نقل ‌می‌کند که این آیه در شأن علی‌ ابن‌ ابی‌طالب نازل شده‌ است و در پاسخ به این پرسش که چرا نام او صراحتاً ذکر نشده، می‌گوید: روایات زیادی در تشیع وجود دارند که دلالت دارند بر این که مراد از «اولی‌الأمر» در این آیه، ائمهٔ شیعه هستند. برخی از این روایات عبارتند از: عصمت اولی‌الأمر. از نظر مفسران شیعه در دلالت آیه بر عصمت اولی‌الأمر تردیدی وجود ندارد، زیرا: ۱ ـ
بر عصمت اولی‌الأمر تردیدی وجود ندارد، زیرا: ۱ ـ هرگاه خداوند به اطاعت بی‌قیدوشرط از کسی فرمان دهد آن فرد معصوم خواهد بود، چون در صورت غیرمعصوم‌بودن، اگر به گناه امر کند، اجتماع نقیضین لازم می‌آید؛ یعنی هم باید از او اطاعت شود و هم اطاعت نشود. ۲ ـ در این آیه «اولی‌الأمر» بدون تکرار فعل «أطیعوا» بر رسول عطف شده ‌است و از آن‌جا که اطاعت از رسول به خاطر معصوم بودنش به‌طور مطلق واجب است اطاعت از «اولی‌الأمر» نیز همانند آن مطلق خواهد بود و این امر نمایان‌گر معصوم بودن «اولی‌الأمر» است. دیدگاه سنی. علمای سنی در
بودن «اولی‌الأمر» است. دیدگاه سنی. علمای سنی در تفسیرشان از این آیه می‌گویند عبارت اولی‌الأمر، کاربرد کلی دارد و صریح و مشخص نیست. تفاسیر سنی خلفای راشدین، فرماندهان سپاه، صحابه، رهبران سیاسی و علما را به عنوان معنای عبارت اولی‌الأمر نقل کرده‌اند، در حالی که برخی از آنان اشخاص به‌ خصوصی را به عنوان اولی‌الأمر تفسیر کرده‌اند. داوود فیرحی می‌گوید که محمد بن ادریس شافعی «در تفسیر آیه و مشروعیت خلافت خلفای راشدین راه دیگری پیموده است.»
«برادران و خواهران» نام نخستین آهنگ منتشر شده گروه کلدپلی است. این آهنگ در آلبوم "امنیت" نیز قرار داشت. این آهنگ توانست در جدول موسیقی تک‌آهنگ‌های بریتانیا در سال ۱۹۹۹ به رتبه ۱۰۷ برسد. منابع. تک‌آهنگ‌های آغازین
اکس‌اندوای، ایکس و ایگرگ یا ایکس و وای سومین آلبوم استودیویی گروه آلترناتیو راک بریتانیایی، کلدپلی است که در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۰۵ منتشر شده‌است.این آلبوم سبکالکتروراک را در پیش گرفته‌است. این آلبوم در اکثر کشورها شماره یک شد و توانست چهار هفته در جدول موسیقی آمریکا شماره یک باشد. ایکس اند وای پرفروش‌ترین آلبوم جهان سال 2005 می‌باشد .
فرمانداری زوانتو یا فرمانداری هیونتو یک فرمانداری در دوران دودمان هان بود. این فرمانداری یکی از چهار فرمانداری‌های ۴ گانه بود که در سال ۱۰۷ پیش از میلاد در شمال شبه جزیره کره و بخشی از شبه جزیره لیائودونگ، پس از فتح ویمان چوسون توسط سلسله هان، تأسیس شد. زوانتو به دلیل مقاومت بومیان در سال ۷۵ پیش از میلاد پایتخت خود را به لیائودونگ منتقل کرد و منطقه‌ای که قبلاً تحت فرمانروایی لینتون بود به لیوندانگ منتقل شد. زوانتو در سال ۳۱۹ میلادی توسط امپراتوری گوگوریو فتح شد. فرماندار. در سال ۸۲ پیش از میلاد، سلسله هان
شد. فرماندار. در سال ۸۲ پیش از میلاد، سلسله هان واحدهای فرماندهی خود را کاهش داد؛ در نتیجه، فرماندهی لینتون با شوانتو ادغام شد. در سال ۷۵ پیش از میلاد، فرماندهی شوانتو به دلیل حملات قبایل مائک، که احتمالاً اشاره به گائوگولی دارد، مجبور شد مقر خود را از دژ اوکجه به شهرستان گائوگولی منتقل کند. در نتیجه، برخی از شهرستان‌های قبلی آن اکنون باید رها یا واگذار می‌شدند، که هفت مورد از آنها تابع فرماندهی للانگ، به اصطلاح هفت شهرستان آن سوی گذرگاه شرقی بودند. در نتیجه این تغییر، تنها سه شهرستان تحت فرماندهی شوانتو
این تغییر، تنها سه شهرستان تحت فرماندهی شوانتو باقی ماندند: شهرستان گائوگولی، شانگی‌ینتای و شیگایما. کتاب هان، تعداد خانوارهای ساکن در فرمانداری زوانتو را برای سال دوم میلادی، ۴۵۰۰۶ خانوار و تعداد افراد ساکن در آن را ۲۲۱۸۴۵ نفر ثبت کرده است. هنگامی که ژنرال سیما یی از کائو وی در سال ۲۳۸ میلادی در لشکرکشی نظامی خود علیه لیائودونگ، گونگسون یوان را فتح کرد، تنها چهار شهرستان در فرمانداری جدید شوانتو باقی مانده بود که به غرب (فوشون امروزی) عقب‌نشینی کرده بودند : گائوگولی، گائوشیان، لیائویانگ و وانگ‌پینگ.
: گائوگولی، گائوشیان، لیائویانگ و وانگ‌پینگ. زوانتو در سال ۳۱۹ میلادی توسط گوگوریو فتح شد. فرماندار هیون تو یانگجو نام داشت که شاهزاده کیما بود او بعد از فتح کیما اسیر شد اما توانست اعتماد چینی‌ها را جلب کند و به کشور خود خیانت کرد و فرماندار شد. سرنوشت. در سال ۳۷ قبل از میلاد جومونگ به هیونتو حمله کرد. فرماندار یانگ جو بعد از اسیر شدن توسط جومونگ کشته شد، سر انجام با شکست این فرمانداری گوگوریو به وجود آمد. منابع. کا بی اس
تنیس مجازی ۲۰۰۹ یک بازی رایانه‌ای ساخته شرکت سومو دیجیتال و منتشر شده توسط سگا است. این بازی، نسخه پس از تنیس مجازی ۳ از از سری تنیس مجازی می‌باشد.
هه موسو ، به گفته برخی مورخان پدر مؤسس گوگوریو یعنی جومونگ می‌باشد. هه موسو اولین رهبر گروه دامول بود.و همچنین به گفته سامگوک ساگی پادشاه بویو بود. گروه دامول گروهی بودند که برای نجات مردم دودمان گوجوسان از دست امپراتوری پر قدرت هان بسیار تلاش کردند و رؤیای باز پس‌گیری سرزمین گوجوسان (چوسان) را در سر داشتند گوجوسان از هه موسو به عنوان رهبری دلیر و شجاع یاد می‌کردند وجود هه موسو به سربازان گروه دامول روحیه‌ای وصف ناپذیر می‌داد. آشنایی هه موسو با یوها به زمان نجات دادن هه موسو از مرگ به دست یوها بازمی‌گردد.
نجات دادن هه موسو از مرگ به دست یوها بازمی‌گردد. اصل و نسب. دربارهٔ والدین او اطلاعاتی در دسترس نیست اما مشخص است که او از خاندان هه بوده‌است. طبق یک روایت ژنرال هه موسو نوهٔ گو جین، نتیجهٔ امپراتور هه موسو تانگون و از خانواده ی سلطنتی بویو بوده‌است. نسبت با پادشاه هه بورو. در برخی منابع، به اشتباه هه موسو را پدر هه بورو معرفی کرده اند که این صحیح نیست. ژنرال هه موسو و پادشاه هه بورو هر دو از خاندان هه بودند و به روایتی دیگر پدر ژنرال هه موسو و پدر پادشاه هه بورو پسر عمو بودند. جد این دو شخص امپراتور هه
هه بورو پسر عمو بودند. جد این دو شخص امپراتور هه موسو تانگون نام داشت که پادشاهی بویو شمالی را تاسیس کرد. زندگی. بر اساس سریال جومونگ امپراتوری هان برای سر هه موسو جایزه تعیین کرده و اعلام کرده بود هر که وی را پناه دهد کشته خواهد شد و به دلیل اینکه قبیلهٔ هابک هه موسو را پناه داده بود به دست سربازان هان نابود شد و یوهوا دختر رئیس قبیله هابک به بردگی گرفته شد. در راه انتقال یوهوا به کشور هان گوموا شاهزادهٔ آن زمان کشور بویو وی را از دست سربازان هان نجات می‌دهد و به بویو می‌رود. سپس یوهوا به مقر سربازان
می‌دهد و به بویو می‌رود. سپس یوهوا به مقر سربازان دامول و پیش هه موسو برمیگردد و در آنجا باهم ازدواج می‌کنند و یوهوا، جومونگ را باردار می‌شود. هه موسو به کمک گوموا دوست صمیمی اش با کشور بویو متحد می‌شود تا به امپراتوری هان حمله کنند اما امپراتور بویو (هه بورو) خیانت می‌کند و با کشور هان هم‌دستی کرده نقشهٔ هه موسو را لو می‌دهد و در نهایت در روز جنگ هه موسو دستگیر می‌شود اما گوموا موفق می‌شود وی را نجات دهد ولی در راه فرار هه موسو کشته می‌شود و یوهوا به عنوان همسر دوم گوموا در قصر بویو ساکن می‌شود و جومونگ
همسر دوم گوموا در قصر بویو ساکن می‌شود و جومونگ را بزرگ می‌کند. در حالی که همه فکر می‌کردند هه موسو کشته شده ۲۰ سال بعد سرنوشت باعث می‌شود که جومونگ و هه موسو که در یک غار زندانی بوده همدیگر را ببینند و جومونگ از هه موسو شمشیر زنی و کمان‌داری حرفه‌ای را یادمی‌گیرد. مرگ. سرانجام هه موسو به دست تسو و یونگ پو برادران ناتنی جومونگ در کوهستان چونمو کشته می‌شود. ماه‌ها یا سال‌ها بعد وقتی جومونگ می‌فهمد که هه موسو پدرش بوده بسیار ناراحت می‌شود و تصمیم می‌گیرد که راه پدرش را ادامه دهد و گروه دامول را تشکیل می‌دهد
پدرش را ادامه دهد و گروه دامول را تشکیل می‌دهد و به نجات مردم دودمان گوجوسان می‌پردازد. جومونگ با کمک سوسانو (نامزد جومونگ و دختر ارباب یونتابال تاجر) کشور گوگوریو را تأسیس می‌کند.
هواپیمایی ایران ایرتور یک شرکت هواپیمایی خصوصی ایرانی است که در سال ۱۳۵۱ توسط ایران ایر راه‌اندازی شد. خطوط هوایی آن میان تهران و دیگر شهرهای ایران و همچنین کشور فرانسه و قاره اروپا برجا است. این شرکت عضو یاتا بوده که دارای گواهینامه آیوسا می‌باشد و دارای مجوز آموزش هوانوردی (ATO) است. و گواهینامهٔ استاندارد جهانی (IATA Operational Safety Audit (IOSA، هواپیمایی ایران ایرتور هم‌اکنون با ۱۵ فروند هواپیمای مسافربری در ناوگان هوایی خود به۲۳مقصد پرواز دارد. تاریخچه. ایران ایر در سال ۱۳۴۸ جزو بهترین شرکت‌های
ایران ایر در سال ۱۳۴۸ جزو بهترین شرکت‌های هواپیمایی در خاورمیانه بود. ایران ایرتور در سال ۱۳۵۱ با هدف توسعه گردشگری، سفرهای زیارتی و انجام تورهای داخلی و خارجی تحت پوشش شرکت هواپیمایی ملی ایران تأسیس شد. ایران ایرتور از سال ۱۳۶۱ تورهای منظمی در مسیر مشهد را آغاز و استقبال از این تورها موجب شد تا دو سال بعد از آن اقدام به توسعه آن به سایر کشورها نماید که تورهای دبی، استانبول و شهرهای زیارتی (مشهد) از جمله آن هستند. در کنار آن نیز به منظور توسعه گردشگری و جلب جهانگرد از سایر کشورها، اقدام به برگزاری
و جلب جهانگرد از سایر کشورها، اقدام به برگزاری سمینارهایی با شرکت مدیران و مسئولان شرکت‌های توریستی نموده و کسب جوایز از کشورهای مختلف نظیر آلمان، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، سوئیس، اتریش، انگلستان، امارات، بحرین و کویت از افتخارات آن است. فعالیت پروازی ایران ایرتور از سال ۱۳۷۱ شروع و شهر مشهد به عنوان مرکز عملیات پروازی انتخاب و بدین ترتیب ارتباط هوایی مستقیم مشهد با ۱۳ مرکز استان میسر شد. علاوه بر آن مسئولیت انجام ۵۵ درصد از پروازهای حج عمره و حج تمتع از شهرهای مختلف و پروازهای منطقه‌ای مانند دمشق، استکهلم،
مختلف و پروازهای منطقه‌ای مانند دمشق، استکهلم، مسکو، عشق‌آباد و تاشکند را با استفاده از ۲۶ فروند هواپیما برعهده داشت. در سال ۲۰۲۵ با توجه به تحریم هواپیمایی ایران ایر هواپیمایی ایران ایرتور پروازهای اروپا را راه اندازی کرد و به فرانسه_ایتالیا_المان _اسپانیا پرواز خواهد داشت. خصوصی‌سازی. بعد از بحث خصوصی‌سازی در اواخر دهه ۱۳۸۰، این شرکت که تا سال ۱۳۸۹، یکی از شرکت‌های دولتی محسوب می‌شد، بر اساس اصل ۴۴ قانون اساسی، از ابتدای سال ۱۳۹۰ به شرکت تعاونی چند منظوره هسایار که یکی از زیرمجموعه‌های وزارت دفاع ایران
هسایار که یکی از زیرمجموعه‌های وزارت دفاع ایران بود، واگذار شد؛ ولی به دلیل برگشت خوردن ۴ چک پرداخت متوالی این شرکت، این واگذاری لغو و مزایدهٔ دیگری در ۵ دی ۱۳۹۴ انجام شد که به موجب آن، این شرکت هواپیمایی به بخش خصوصی واگذار شد. ادعای تخلف در خصوصی‌سازی ایران ایرتور. نصرالله پژمان‌فر نماینده مشهد در مجلس گفت سازمان خصوصی‌سازی شرکت هواپیمایی ایران ایرتور در مشهد را بدون طی مراحل قانونی به بخش خصوصی واگذار کرده است و این شرکت هواپیمایی یک هزار میلیارد تومان قیمت داشته در حالی که با قیمت ۳۴ میلیارد تومان