payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خام و روکش شده می‌باشد و عمدتاً از کشورهای ترکیه، اندونزی، تایلند، روسیه، اسپانیا، ایتالیا، آلمان، اتریش، فنلاند و… وارد می‌شد. پیشتر در ایران و پس از شروع واردات ام‌دی‌اف به ایران، شرکت‌های بسیاری توانایی روکش کردن نئوپان و ام‌دی‌اف خام را ایجاد کردند. اکثر این شرکت‌ها اقدام به وارد کردن ام‌دی‌اف خام نموده و پس از روکش کردن به بازار عرضه می‌کردند. روکش‌های مصرفی در ایران اغلب از نوع Foil Finish و PVC می‌باشند. اما در بازار کنونی ایران، برندهای ایرانی زیادی حضور پیدا کرده اند و سهم بیشتری از بازار مصرف را
حضور پیدا کرده اند و سهم بیشتری از بازار مصرف را به خود اختصاص داده اند. حتی برخی از تولید کنندگان سهام خود را در بورس عرضه کرده اند. برخی از برندها مثل پاک‌چوب ، AGT ، گلستان ، فرامید ، پویا و ایزوفام از تولید کنندگان ام‌دی‌اف ایرانی هستند. در سال‌های اخیر، دولت برای حمایت از تولیدکننده داخلی سیاست آنتی‌دامپینگ اتخاذ کرده و برای ورود محصولات ساخت ترکیه محدودیت قایل شده‌است. در سال ۱۳۸۲ مقدار ۱۲۴٬۲۰۱ متر مکعب تخته صنعتی فشرده با جرم مخصوص متوسط وارد شده که نسبت به سال ۱۳۸۱، ۹۶٪ افزایش داشته‌است. از این
که نسبت به سال ۱۳۸۱، ۹۶٪ افزایش داشته‌است. از این مقدار واردات، ۵۳٪ به‌صورت خام و ۴۷٪ روکش‌شده بوده‌است. این درحالی است که واردات روکش، ۱۰۷٪ نسبت به سال ۱۳۸۱ افزایش یافته‌است. روش‌های استفاده از ام‌دی‌اف (MDF) در صنعت. تخته فیبر نیمه سنگین فارغ از خصوصیات و ویژگی‌های آن (ام‌دی‌اف معمولی یا خاص) در صنعت به صورت‌های خام یا روکش شده‌استفاده می‌شود. موارد کاربرد ام‌دی‌اف به صورت خام اندک بوده و معمولاً در بازار نهایی مصرف کالای ساخته شده از تخته فیبر نیمه‌سنگین، ازام‌دی‌اف روکش‌شده یا رنگ‌شده‌استفاده شده‌است.
ازام‌دی‌اف روکش‌شده یا رنگ‌شده‌استفاده شده‌است. روش‌های استفاده از تخته فیبر نیمه‌سنگین به‌طور خلاصه در ذیل آمده‌است: مشخصات فنی ام‌دی‌اف (MDF). ابعاد ام‌دی‌اف به‌طور معمول عبارتند از (ابعاد به میلی‌متر است): البته اغلب سایزهای وارداتی از ایتالیا ۴۱۰۰×۲۱۰۰ و از کشور اتریش ۲۸۰۰×۲۰۷۰ و ۲۶۰۰×۲۰۷۰ می‌باشند. ضخامت‌های تولیدی و معمول نیز به‌صورت ۳، ۴، ۶، ۸، ۱۰، ۱۲، ۱۶، ۱۸، ۲۰، ۲۵، ۳۲ و ۳۸ میلی‌متر است. طبق اظهار دبیر انجمن چوب ایران تقاضا برای ام‌دی‌اف به‌طور تخمینی بالغ بر ۱۴۰هزار تُن در سال می‌باشد. در بازار
بالغ بر ۱۴۰هزار تُن در سال می‌باشد. در بازار ایران در حال حاضر ابعاد بزرگتر طرفدار بیشتری دارد. با توجه به اینکه ضخامت‌های مختلف هر کدام کاربرد خاص خود را دارند ولی ضخامت‌های کمتر در حد ۳ میلی‌متر که معمولاً برای در سازی استفاده می‌شوند و ضخامت‌های بالاتر در حدود ۱۲، ۱۶ و ۱۸ میلی‌متر از خریدار بیشتری برخوردار است. البته در مورد خریدار جزئی ام‌دی‌اف روکش‌شده رنگ روکش نیز نقش زیادی دارد. انواع ام‌دی‌اف با خواص ویژه. به‌طورکلی می‌توان تخته فیبرهای نیمه‌سنگین را ازنظر خواص و ویژگی‌های آن‌ها در دو گروه، تخته
را ازنظر خواص و ویژگی‌های آن‌ها در دو گروه، تخته فیبر نیمه‌سنگین با خواص معمولی یا خواص ویژه طبقه‌بندی کرد: تخته‌های صنعتی خاص دارای ویژگی‌هایی علاوه بر مشخصات معمول ام‌دی‌اف هستند که با اِعمال تغییرات در پروسه تولید، با استفاده از چسب‌های مختلف یا مواد افزودنی گوناگون تولید می‌شوند. بعضی از انواع ام‌دی‌اف‌های خاص و موارد استفاده آن‌ها به شرح زیر هستند. ام‌دی‌اف نازک (Thin ام‌دی‌اف). این تخته‌ها به کلاس‌های خیلی نازک mm ۸/۱ تا mm ۵/۲، و از ۵/۲ تا ۶ میلی‌متر و ۴ تا ۶ میلی‌متر تقسیم می‌شوند (استاندارد
و ۴ تا ۶ میلی‌متر تقسیم می‌شوند (استاندارد EN-۶۲۲–۵) که در کاربردهای مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. از موارد کاربرد عمومی ام‌دی‌اف‌های نازک، کف کشوها، پشت کابینت‌ها، رویهٔ درها و… می‌باشد. تمام روسازی قابل انجام روی ام‌دی‌اف معمولی روی ام‌دی‌اف نازک نیز اجرا می‌شود. از سایر موارد کاربرد ام‌دی‌اف‌های نازک عبارتند از دیوار کوب‌ها، پوشش‌های سقف، غرفه‌های نمایشگاهی، صنایع اتومبیل سازی، رویه لاستیک زاپاس (یدک) پشت صندلی، رویهٔ در، تولید تخته‌های انحنادار و… می‌باشد. ام‌دی‌اف ضخیم (Thick ام‌دی‌اف).
و… می‌باشد. ام‌دی‌اف ضخیم (Thick ام‌دی‌اف). ام‌دی‌اف‌های ضخیم طبق استاندارد EN-۶۲۲–۵ به کلاس‌های ۴۵–۳۰ میلی‌متر و ۶۰–۴۵ میلی‌متر تقسیم شده‌اند و جهت ساخت سازه‌های معماری، ستون‌ها، پایه‌های میز، طاق‌ها، رویه‌کاری (کابینت)، کف نیمکت و کلاً مواردی که صفحات ضخیم و بزرگ با خواص ماشین کاری (به‌ویژه عمیق) مسطح و با سطوح صاف نیاز است، استفاده می‌شوند. ام‌دی‌اف با فرمالدئید کم (Low Formaldehyde ام‌دی‌اف-E۱). مقدار انتشار فرمالدئید ازام‌دی‌اف معمولی بسته به نوع چسب و مقدار آن کمی متفاوت است. انتشار فرمالدئیدام‌دی‌اف
مقدار آن کمی متفاوت است. انتشار فرمالدئیدام‌دی‌اف نباید بیشتر ازgr100/mg۳۰ باشد (کلاسE2 طبق استانداردEN-۶۲۲–۱) این کلاس ام‌دی‌اف قابل کاربرد در بسیاری از کاربردهای مبلمان و داخل خانه می‌باشد ولی تهویه مناسب در محل استقرار آن‌ها نیز باید وجود داشته باشد تا فرمالدئید را از محیط خارج سازد. اما در بعضی موارد لازم است که ام‌دی‌اف با فرمالدئید کمتر یعنی با حداکثر انتشار فرمالدئید gr100/mg۹ (استاندارد EN-۶۲۲–۱) استفاده شود. اکنون دربازار، ام‌دی‌اف- E2 به‌عنوان ام‌دی‌اف استاندارد معمولی درآمده‌است. ام‌دی‌اف‌های با
استاندارد معمولی درآمده‌است. ام‌دی‌اف‌های با فرمالدئیدهای کمتر - E1 و بدون فرمالدئید - E0 موجود نمی‌باشد. ام‌دی‌اف با فرمالدئید کم در مکان‌هایی که تهویه به خوبی انجام نمی‌شود، مرطوب و گرم است یا ساکنین آن احتیاجات و درخواست‌های خاص دارند مثل مدرسه‌ها، بیمارستان‌ها و… استفاده می‌شود. همچنین در موزه‌ها و محل‌های نمایش نیز از ام‌دی‌اف کم فرمالدئید جهت کاستن از خوردگی فلزات استفاده می‌کنند. مقاوم در برابر رطوبت. تولید ام‌دی‌اف با خاصیت مقاوم در برابر رطوبت بیشتر برای مصارف در رطوبت نسبی محیط حداکثر ۸۰٪ با
بیشتر برای مصارف در رطوبت نسبی محیط حداکثر ۸۰٪ با بهبود چسب اوره فرمالدئید معمولی مورد استفاده در تولید ام‌دی‌اف یا استفاده از یک چسب ضد رطوبت جایگزین امکان‌پذیر است. تمام خصوصیات مثبت ام‌دی‌اف معمولی در این نوع تخته‌ها به اضافه استحکام طولانی‌تر و تغییر ابعاد کمتر در اثر رطوبت موجود است. طبق استاندارد EN-۶۲۲–۵ دو نوع کلاس برای این‌گونه تخته‌ها وجود دارد. یکی ام‌دی‌اف.H برای استفاده‌های عمومی در محیط مرطوب و دیگری ام‌دی‌اف.HLS که برای استفاده اوراق متحمل بار در محیط مرطوب می‌باشد. موارد استفاده‌ام‌دی‌اف
بار در محیط مرطوب می‌باشد. موارد استفاده‌ام‌دی‌اف مقاوم در برابر رطوبت عبارتند از مبلمان حمام و دستشویی، کابینت دور ظرفشویی، کف‌پوش‌ها، پنجره‌ها، پله‌ها، پروفیل‌های خاص و… مقاوم در برابر خط و خش. ام‌دی‌اف ضد خش ، نوعی ام دی اف با روکش های خاص است که مقاومت بسیار بالایی در برابر سایش ، خط و خش ، و عوامل محیطی دارد. این ویژگی باعث می شود تا محصولات ساخته شده از این نوع ام دی اف ، ظاهری زیبا و ماندگار داشته باشند و در برابر استفاده روزمره مقاوم باشند. مقاوم در برابر حشرات و قارچ‌ها. برای این منظور می‌توان
در برابر حشرات و قارچ‌ها. برای این منظور می‌توان ام‌دی‌اف‌ها را با پوشش‌های ضد آتش پوشاند یا مواد و نمک‌های خاص ضد آتش تیمار کرد؛ ولی بهترین راه اضافه کردن مواد ضد آتش در حین پروسه تولید است. موارد مصرف این نوع تخته‌ها به‌عنوان مثال: پوشش دیوارها، پارتیشن‌ها، قفسهٔ فروشگاه‌ها و… می‌باشد. ام‌دی‌اف با وزن مخصوص بالا (High Density Fiberboard). ام‌دی‌اف‌های استاندارد معمولی با ضخامت‌های ۱۹–۱۲ میلی‌متر معمولاً دارای دانسیتهٔ kg/m² ۸۰۰–۶۵۰ هستند. دانسیته‌های بالاتر، یعنی بالای ۸۰۰ kg/m² نیز تولید و عرضه می‌شود.
یعنی بالای ۸۰۰ kg/m² نیز تولید و عرضه می‌شود. درواقع با اضافه کردن فیبر، چسب و فشار در حین پروسه تولید اوراق سنگین تر تولید می‌شود، افزایش دانسیته قابلیت‌های ماشین کاری و سطح سازی (رنگ، روکش و…) را افزایش می‌دهد و نیز خصوصیات مکانیکی و فیزیکی ام‌دی‌اف نیز بهبود می‌یابد. از موارد استفاده این نوع ام‌دی‌اف‌های سنگین (HDF) عبارتند از کف‌پوش‌ها، پله‌ها، قفسه‌های صنعتی، میز کار و… ام‌دی‌اف با وزن مخصوص پائین (Low Density Fiberboard). LDF با وزن مخصوص kg/m² ۶۵۰–۵۵۰ و ULDF با وزن مخصوص زیر kg/m² ۵۵۰، جهت استفاده
و ULDF با وزن مخصوص زیر kg/m² ۵۵۰، جهت استفاده در مواردی که وزن کمتر مورد نیاز است و نیازی به استحکام بالا وجود ندارد یا در مواردی که خواص عایق صدا بودن مورد نیاز باشد تولید و عرضه می‌شود. این ام‌دی‌اف‌ها جهت ساخت پروفیل‌های تزئینی معماری، ساخت غرفه‌های نمایشگاهی و کلاً" مواردی که جابجایی با دست مورد نیاز است و نیز حمل و نقل و ابزار خوری سریع مورد نیاز است، کاربرد دارد. ام‌دی‌اف با روکش‌های تزئینی (Decorative surfaced ام‌دی‌اف). مهم‌ترین و غیرقابل تفکیک‌ترین کاربرد یا آماده‌سازی ام‌دی‌اف جهت کاربرد نهایی،
کاربرد یا آماده‌سازی ام‌دی‌اف جهت کاربرد نهایی، روسازی آن و خصوصاً روکش کردن آن می‌باشد. انجام عملیات روکش کردن ام‌دی‌اف امروزه جزو خدمات ضروری تولیدکنندگان ام‌دی‌اف به خریداران می‌باشد به‌طوری‌که معمولاً اکثر کارخانجات بزرگ تولید ام‌دی‌اف دارای خطوط روکشی هم هستند. انواع روکش‌ها شامل روکش‌های چوبی (گونه‌های مختلف)، کاغذی، ملامینه، PVC و… می‌شوند. ام‌دی‌اف‌های قالب‌گیری شده. در این روش تخته ام‌دی‌اف به شکل خاصی که در پرس به آن داده می‌شود تولید می‌شوند مانند رویهٔ درهای طرح‌دار و حالت‌دار، یک تکه ام‌دی‌اف
رویهٔ درهای طرح‌دار و حالت‌دار، یک تکه ام‌دی‌اف یا در کابینت و کشو و پنجره و… این محصولات را می‌توان به‌راحتی روکش نمود (پرِس ممبران) و عرضهٔ بازار مصرف کرد. اخیراً واردات این رویهٔ درها به ایران در حال رونق گرفتن است. ام‌دی‌اف‌های قابل انعطاف. به‌وسیلهٔ یک پیش‌تیمار شیمیایی روی ام‌دی‌اف با ترکیبات الکالین، می‌توان به آن خواص پلاستیک (موقتی) و قابلیت انعطاف و شکل‌پذیری را داد ام دی اف‌های باکارایی بالا. این نوع معروف به HPL می‌باشند (HIGH PERFORMANCE LEVEL) که دارای سطوح با کارایی بالا بوده و در مقابل خش،
که دارای سطوح با کارایی بالا بوده و در مقابل خش، سایش و حرارت مقاومت خوبی دارند. ازنظر کلی زیرگروه MDFهای ارتقا یافته بوده و در صنایع کابینت به کار می‌روند. ام دی اف ملامینه. ام دی اف ملامینه، از جنس فایبرگلاس بوده که یک روکش مصنوعی از جنس فرمالدئید بر روی کابینت‌های ام دی اف قرار می‌گیرد. این روکش سه نوع مات، براق و سفید کتان داشته و از قیمت بسیار پایینی برخوردار است. سازنده مبلمان صفحه‌ای. سازندهٔ مبلمان صفحه‌ای در اصطلاح به نجار یا درودگری گفته می‌شود که به فنون نجاری آگاهی داشته و مراحل کار نجاری
که به فنون نجاری آگاهی داشته و مراحل کار نجاری متعارف را پشت سر گذاشته و در نهایت به کار با انواع صفحات فشرده چوبی روی آورده و بیشتر حجم کار خود را به ساخت سازه‌هایی از جنس ام‌دی‌اف و مشابه آن‌ها اختصاص داده‌است. از آنجا که کار با ام دی اف دشواری‌های نجاری سنتی را نداشته و آماده‌سازی چوب قبل از نصب زمان‌بر نیست، بسیاری از نجارها به کار با ام دی اف روی آورده‌اند. ازجمله راحتی‌های کار با ام‌دی‌اف می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: گرچه مانند هر موضوع دیگری، کار با ام‌دی‌اف محدودیت‌ها و مشکلاتی نیز دارد که
کار با ام‌دی‌اف محدودیت‌ها و مشکلاتی نیز دارد که می‌توان به چند مورد آن اشاره نمود: یک ام‌دی‌اف‌کار قادر است انواع کارهای زیر را تولید کند: یک ام‌دی‌اف‌کار برای انجام کار خود به ورق ام دی اف، لوازم کار و یراق مربوط به آن نیاز دارد. امروزه دیگر هیچ سازهٔ چوبی‌ای وجود ندارد که با ام دی اف قادر به ساخت ان نباشیم. با چسباندن قطعات مختلف ام دی اف به یکدیگر به راحتی می‌توانیم هر شکل و فرمی با آن‌ها بدهیم. درست مانند کاری که با روی چوب انجام می‌دادیم. کار با ام دی اف نیازمند نوآوری و ابتکار بیشتری است و هر روزه
اف نیازمند نوآوری و ابتکار بیشتری است و هر روزه در این صنعت شاهد ابداعات و ابتکارات جدیدی هستیم.
لیام پادریک ایکن (زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۹۰) بازیگر اهل آمریکا است. زندگی‌نامه. ایکن در منهتن، نیویورک زاده شد. او تنها فرزند بیل ایکن تهیه‌کننده ام‌تی‌وی و مویا ایکن یک مهاجر ایرلندی‌تبار است. نخستین فعالیت حرفه‌ای او حضور در آگهی بازرگانی شرکت خودروسازی فورد بود. فیلم‌ها. او نقش‌آفرینی در صحنه را در سن هفت سالگی و با بازی در نمایش "خانهٔ عروسک‌ها" در تئاتر برادوی آغاز کرد و نخستین حضورش در فیلم، بازی در "هنری فول" در همان سال بود. او بیشتر به خاطر بازی در نقش کلاوس بودلر در فیلم "سرگذشت ناگوار، داستان‌های لمونی
بودلر در فیلم "سرگذشت ناگوار، داستان‌های لمونی اسنیکت" به شهرت رسید. او هیچ نسبتی با کلی ایکن (خوانندهٔ پاپ آمریکایی) ندارد. او همچنین در فیلم‌های "خواب آفریقا رو دیدم"، "چیز مورد علاقه من"، "کودکان الکتریکی" و "نامادری" بازی کرده‌است.
جوزف برونر جراحی است که برای اولین بار در علم پزشکی در ۱۹ اوت سال ۱۹۹۹ جنینی را در هفتهٔ ۲۱ بارداری در رحم مادر مورد عمل جراحی قرار داد که کاملاً موفقیت‌آمیز بود. جنین مذکور دچار مهره‌شکاف (شکاف مادرزاد مهره‌ها) بود. در صورتی که حاملگی و رشد جنین به همین شکل ادامه می‌یافت در ماه‌های آتی احتمال مرگ یا فلج جنین بسیار بالا بود. این عمل در یک مرکز پزشکی دانشگاهی انجام شد. بعد از عمل، این جنین (که ساموئل آدامز نام گرفت) دست خود را خارج کرد و انگشت جراح را در دست گرفت و با قدرت فشرد به شکلی که دکتر برونر در تن
گرفت و با قدرت فشرد به شکلی که دکتر برونر در تن خود ارتعاش و مورموری را احساس کرد. در این لحظه مایکل کلنسی عکاس یواس‌ای تودی که برای ثبت تاریخ اولین جراحی داخل رحم در محل حاضر بود تصویری را شکار کرد که افکار عمومی جهان را تحت تاثیر قرار داد. این عکس به سرعت در سراسر جهان ارتباطات انتشار یافت. هیچکس، هرگز نخواهد فهمید که این یک اتفاق بود یا یک تشکر واقعی. این عکس بارها در اینترنت انتشار یافت بدون آنکه داستان واقعی آن در جایی ذکر گردد و هر چه انتشار یافت بیشتر به افسانه و تخیلات گویندگان آن ارتباط داشت.
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای (به انگلیسی: "Pumped-storage hydroelectricity" به شکل مخفف "PSH"، یا "pumped hydroelectric energy storage" به شکل مخفف "PHES") نوعی ذخیره انرژی به صورت هیدروالکتریسیته است که توسط سیستم‌های توان الکتریکی برای متعادل کردن بار مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش انرژی پتانسیل گرانشی آب را، به وسیلهٔ پمپاژ آن از یک مخزن در ارتفاع پایین به مخزنی در ارتفاع بالاتر، ذخیره می‌کنند. به‌طور معمول کار پمپاژ آب را با استفاده از مازاد برق تولید شده، که از لحاظ اقتصادی به صرفه است، انجام می‌دهند.
که از لحاظ اقتصادی به صرفه است، انجام می‌دهند. هنگامی که تقاضای برق زیاد است، آب ذخیره شده در مخزن بالا رها شده و با استفاده از توربین، انرژی الکتریکی تولید می‌شود. اگرچه در پروسه‌ای که گفته شد، مقدار برق مصرف‌شده و تولیدی نیروگاه تلمبه‌ای ذخیره‌ای تقریباً برابر است، ولی سامانه با فروش برق در زمان "اوج مصرف" به درآمد بیشتری دست می‌یابد. نیروگاه تلمبه‌ای یا انرژی را از منابع متناوب (مانند خورشیدی و بادی) و دیگر تجدیدپذیرها دریافت می‌کند، یا برق اضافی منابع پایدار و دائمی (مانند حرارتی و هسته‌ای) را برای
پایدار و دائمی (مانند حرارتی و هسته‌ای) را برای زمان‌های تقاضای بالاتر، دریافت کرده و ذخیره می‌کند. مخازن مورد استفاده در روش تلمبه‌ای-ذخیره‌ای، در مقایسه با سدهای هیدروالکتریکی معمولی که ظرفیت تولید مشابهی دارند، بسیار کوچک هستند و دوره‌های تولیدشان اغلب کمتر از نصف روز است. نیروگاه تلمبه‌ای-ذخیره‌ای بیشترین ظرفیت را در میان تمامی روش‌های ذخیره انرژی شبکه فراهم می‌کند، و بنابر گزارش پایگاه داده ذخیره انرژی جهانی دپارتمان انرژی ایالات متحده در سال ۲۰۱۷, این روش در بیش از ۹۶٪ تأسیسات ذخیرهٔ انرژی فعال و
این روش در بیش از ۹۶٪ تأسیسات ذخیرهٔ انرژی فعال و شناخته شده سراسر جهان را در بر می‌گرفت که در مجموع ظرفیت نامی آن‌ها بیش از ۱۶۸ گیگاوات بوده‌است. مقدار بازده تبدیل انرژی "رفت و برگشتی" این نیروگاه‌ها ما بین ۷۰٪ الی ۸۰٪ و در منابعی ۸۷٪ عنوان شده‌است. ضعف اصلی نیروگاه‌های تلمبه‌ای-ذخیره‌ای ویژگی‌های مورد نیاز مکان ساخت آن‌هاست، که به ارتفاع جغرافیایی بالا و دسترسی به آب محتاج است؛ بنابراین احتمال دارد که سایت‌های مناسب در مناطق تپه ای یا کوهستانی باشند و به‌طور بالقوه در حوزه‌های مناطق طبیعی گردشگری هستند و
بالقوه در حوزه‌های مناطق طبیعی گردشگری هستند و به این خاطر مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی در برابر آن‌ها وجود دارد. بسیاری از پروژه‌هایی که پیشنهاد شده‌اند، حداقل در ایالات متحده، می‌بایست مناطق حساس و توریستی را از بین ببرند. برخی پیشنهادها مبنی بر ایجاد این نوع نیروگاه‌ها در مناطق متروکه () وجود دارند که مکان‌هایی مانند معدن‌های بلااستفاده را مناسب این کار می‌دانند. در ایران نیروگاه تلمبه‌ای ذخیره‌ای سیاه‌بیشه با دو سد اولین نوع از این نیروگاه است. نحوه کارکرد. ذخیره‌سازی انرژی به‌وسیله آب و نیروگاه
کارکرد. ذخیره‌سازی انرژی به‌وسیله آب و نیروگاه تلمبه-ذخیره‌ای با کمک دو مخزن آبی که در ارتفاعات مختلفی تشکیل شده و به یکدیگر متصل هستند، صورت می گیرد. در ساعاتی که تقاضا برای مصرف برق پایین است، ظرفیت تولید برق اضافی در شبکه، برای استفاده در پمپاژ آب از مخزن پایینی به مخزن بالایی استفاده می‌شود. زمانی که تقاضای مصرف بالاتر از ظرفیت تولید است، آب از طریق یک تونل و توربین آبی به مخزن پایینی بازمی‌گردد و در نتیجه برق تولید می‌شود. نیروگاه‌های تلمبه-ذخیره‌ای معمولاً از مجموعه‌های توربین و ژنراتور با قابلیت
معمولاً از مجموعه‌های توربین و ژنراتور با قابلیت کارکرد معکوس استفاده می‌کنند که می‌توانند هم به‌عنوان پمپ و هم به‌عنوان توربین ژنراتور عمل کنند اما ممکن است توربین و پمپ، دو تجهیز مستقل از هم نیز باشند. عملکرد با سرعت متغیر توربین و پمپ، بهینه‌سازی بیشتری در بازده رفت و برگشت انرژی در نیروگاه‌های ذخیره‌سازی آبی ایجاد می‌کند. در کاربردهای کوچک مقیاس ذخیره‌سازی آبی، می‌توان از گروهی از پمپ‌ها و توربین ها برای کارکرد پمپاژ و تولید برق استفاده کرد.
تاریخ کشور بولیوی به پنج بخش تقسیم می‌شود که عبارتند از: دوران استعمار. در دورانی که این کشور مستعمره اسپانیا بود، «بالا دست پرو» یا «کارکاس» نامیده می‌شد و تحت اختیار نایب‌السلطنه لیما بود. دولت محلی از آئودینسیا دی کارکاس از چوکوئیساکا به وجود آمد. (لاپلاتا _؛ سوکره مدرن) معادن نقره بولیوی ثروت زیادی برای امپراتوری اسپانیا فراهم می‌کرد. جریان ثابتی که بردگان محلی به‌عنوان نیروی کار، خدمت می‌کردند. با تضعیف اختیارات سلطنتی اسپانیا در طول جنگ‌های ناپلئون، اعتراضات علیه استعمار افزایش یافت. جمهوری و
اعتراضات علیه استعمار افزایش یافت. جمهوری و ناپایداری اقتصادی (۱۸۰۹). استقلال بولیوی در سال ۱۸۰۹ اعلام شد، ولی ۱۶ سال طول کشید تا جمهوری بولیوی تأسیس شود. در تاریخ ۶ اوت ۱۸۲۵ این کشور به نام سیمون بولیوار نام‌گذاری شد. این کشور در سال ۱۸۳۶، بولیوی تحت فرمان مارشال آندرس دی سانتا کروز به پرو حمله کرد و رئیس جمهور عزل شده، ژنرال لویس اوربگوسو را دوباره به قدرت بازگرداند. پرو و بولیوی، کنفدراسیون بولیوی _ پروئی را تشکیل دادند و دی سانتاکروز را «اولین حامی» این کنفدراسیون خواندند. پس از ایجاد تنش بین این
این کنفدراسیون خواندند. پس از ایجاد تنش بین این کنفدراسیون و شیلی، در تاریخ ۲۸ دسامبر ۱۸۳۶ علیه شیلی اعلان جنگ شد. آرژانتین به عنوان هم پیمان شیلی، در تاریخ ۹ مه ۱۸۳۷ علیه کنفدراسیون اعلان جنگ کرد. نیروهای بولیویایی-پروئی پیروزی‌های بزرگی همچون شکست قوای اعزامی آرژانتین و شکست قوای اولیه شیلی در عرصه نبرد پائوسارپاتا یه دست آوردند. در آن نبرد عهدنامه پائوسارپاتا با مضمون تسلیم بی‌قید و شرط ارتش شورشیان شیلی و پرو به امضای طرفین رسید. عهدنامه تضمین می‌کرد که نیروهای شیلی از پرو و بولیوی عقب نشینی کنند و
که نیروهای شیلی از پرو و بولیوی عقب نشینی کنند و کشتی‌های ضبط شده کنفدراسیون برگشت داده شوند، شرایط اقتصادی به حالت معمولی برگردد و کنفدراسیون وام پرو را به شیلی بازپرداخت کند. بیحالتی در مفاد عهدنامه دولت را مجبور کرد تا آن را لغو کند. دولت شیلی قوای ثانویه را تشکیل داد و به کنفدراسیون پرو-بولیوی حمله کرد و کنفدراسیون را در میدان نبرد جنگ یونگای |یونگای با استفاده از همان سلاح‌هایی که سانتاکروز به آن‌ها اجازه نگهداری داده بود، شکست داد. پس از این شکست، سانتاکروز به اکوادور فرار کرد و کنفدراسیون پرو-بولیوی
به اکوادور فرار کرد و کنفدراسیون پرو-بولیوی منحل شد. پس از استقلال پرو، ژنرال گامارا رئیس‌جمهور پرو به بولیوی حمله کرد تا هر دو کشور را به کشور واحدی تحت پرچم پرو تبدیل کند. ارتش پرو در جنگ اینگاوی در ۲۰ نوامبر ۱۸۴۱، شکست خورد و ژنرال گامارا نیز کشته شد. سپس ارتش بولیوی به رهبری ژنرال حوزه بالیویان، استراتژی حمله را پیش گرفت تا بندر آمریکا در پرو را تصاحب کند. پس از مدتی، طرفین در سال ۱۸۴۲ قرار داد صلح امضاء کردند و به جنگ پایان دادند. به خاطر ناپایداری سیاسی و اقتصادی در اوایل و اواسط قرن نوزده، نقاط ضعف
و اقتصادی در اوایل و اواسط قرن نوزده، نقاط ضعف بولیوی در جنگ اقیانوس آرام مشخص شد، (۱۸۷۹-۸۳) و بولیوی دسترسی اش را به دریا و زمین‌های غنی از نیترات مجاور و بندر آنتوفاگاستا به شیلی از دست داد. پس از استقلال، بولیوی نیمی از اراضی خود را جنگ‌های مختلف به کشورهای همسایه واگذار کرد. بولیوی همچنین استان آکدرا (که به خاطر تولید رزین لاستیک معروف بود) با اعمال فشار از طرف برزیل در سال ۱۹۰۳ از دست داد. (ببینید عهدنامه پتروپلیس) افزایش جهانی قیمت نقره باعث موفقیت نسبی بولیوی و پایداری سیاسی در اواخر سال‌های ۱۸۰۰
نسبی بولیوی و پایداری سیاسی در اواخر سال‌های ۱۸۰۰ میلادی شد. در اوایل قرن بیستم، قلع جانشین نقره به‌عنوان منبع درآمدزایی کشور شد. توالی دولت‌ها که توسط نخبگان اجتماعی و اقتصادی کنترل می‌شدند باعث پیگیری سیاست‌های اقتصاد آزاد و کاپیتالیسم درسی سال اول قرن بیستم گردید. شرایط زندگی مردم بومی که قسمت عمده جمعیت را تشکیل می‌دادند، اسفناک بود. اجبار به کار در شرایط بروی در معادن و وضعیت فئودال در استان‌های بزرگ منجر به عدم دسترسی به تحصیلات، موقعیت‌های اقتصادی و مشارکت سیاسی مردم می‌شد. شکست بولیوی از پاراگوئه
مشارکت سیاسی مردم می‌شد. شکست بولیوی از پاراگوئه در جنگ چاکو (۱۹۳۲-۳۵) باعث بازگشت به شرایط به پیشین گردید. پیدایش جنبش انقلابی ملی گرایان (۱۹۵۱). جنبش انقلابی ملی گرایان |MNR) به‌عنوان یک حزب مبتنی بر عموم ظهور کرد. با وجود پذیرفته نشدن پیروزی آن‌ها در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۵۱، MNR انقلاب موفقیت‌آمیز ۱۹۵۲ را رهبری کرد. با رهبری رئیس‌جمهور، ویکتور پاز استنسورو، و حمایت حزب MNR حق رأی جهانی را به عرصه سیاسی خود اضافه کرد و آموزش و تحصیلات را در شهرهای کوچک ترویج داد و معادن بزرگ قلع کشور را ملّی کرد.
کوچک ترویج داد و معادن بزرگ قلع کشور را ملّی کرد. دوازده سال بی نظمی و بی قانونی باعث تقسیم شدن حزب MNR گردید. در سال ۱۹۶۴، یک دیکتاتور نظامی، رئیس‌جمهور پازاستنسورو را در اواخر سومین دوره فعالیتش از کار بر کنار کرد. مرگ رئیس‌جمهور رنه بارینتوس در سال ۱۹۶۶ بود، منجر به توالی دولتهای ضعیف گردید. با توجه به بی نظمی‌های عمومی و افزایش اعتراضات مردمی، ارتش، MNR و سایر احزاب کلنل (ژنرال آینده) هوگو بانزر سوئارز را در سال ۱۹۷۱ به رئیس جمهوری انتخاب کردند. بانزر با حمایت MNR از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ قدرت را در دست
با حمایت MNR از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ قدرت را در دست داشت. در پی جرایی بین اعضای ائتلاف، بانزر نیروهای مسلح را جایگزین افراد غیرنظامی‌کرد و فعالیت‌های سیاسی را به حالت تعویق در آورد. در طول ریاست جمهوری بانزر، رشد اقتصادی بسیار گسترده بود ولی حقوق بشر، خشونت و بحران‌های مالی باعث کاهش حمایت از او شد. او مجبور شد تا در سال ۱۹۷۸ انتخابات را برگزار کند و دوباره بولیوی وارد دوران تازه‌ای از آشفتگی سیاسی گردید. دولتهای نظامی: کارسیا مزا و سیلز زوازو (۱۹۷۸). انتخابات سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۱ به علت تقلب، ناتمام باقی‌ماند.
۱۹۷۹ و ۱۹۸۱ به علت تقلب، ناتمام باقی‌ماند. در آن سال‌های گروه‌های کودتایی، ضد کودتایی و دولت محافظه کار فعالیت داشتند. در سال ۱۹۸۰، ژنرال لویس گارسیا مزا تجادا، کودتایی خشونت‌آمیز و ظالمانه انجام داد که مورد حمایت مردمی واقع نشد. او با وعده اینکه فقط یک سال قدرت را در دست خواهد داشت، مردم را آرام کرد. (پس از پایان سال او در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد که از حمایت مردمی برخوردار است و گفت "بوئنومی کوئدو" یا "بسیار خوب: من در رأس کار باقی می‌مانم" (و پس از مدتی بر کنار شد) دولت او به خاطر نقص حقوق بشر،
از مدتی بر کنار شد) دولت او به خاطر نقص حقوق بشر، دادوستد مواد مخدر و مدیریت غلط اقتصادی بد نام بود و در دوران ریاست جمهوری او، تورم که بعدها اقتصاد بولیوی را فلج کرد، بسیار محسوس بود. وی پس از مدتی به جرم قتل دستگیر شد، سپس برزیلی‌ها او را تحویل مقامات بولیوی دادند و نهایتاً محکوم به ۳۰ سال حبس با اعمال شاقه در سال ۱۹۹۵ گردید. پس از شورش نظامی که گارسیا مزا را در سال ۱۹۸۱ بر کنار کرد، دولت نظامی دیگر در طی ۱۴ ماه با مشکلات روبه افزایش بولیوی درگیر بودند. ناآرامی‌ها ارتش را مجبور کرد تا کنگره بولیوی را
ناآرامی‌ها ارتش را مجبور کرد تا کنگره بولیوی را تشکیل دهد و اجازه انتخاب یک مدیر اجرایی جدید را به آن‌ها بدهد. در اکتبر ۱۹۸۲، بیست و دو سال پس از اولین دوران مسئولیتش در ۱۹۵۶-۶۰ هرنان سیلز زوازو دوباره رئیس‌جمهور شد. تنش‌های اجتماعی که به خاطر عدم مدیریت اقتصادی و انحراف رهبری شدیدتر می‌شد. او را مجبور کرد که از قدرت چشم پوشی کند و انتخابات را یکسال زودتر از موعد برگزار کند. سانچزدی لوزادا و بانزر: آزاد کردن اقتصاد (۱۹۹۳). سانچز دی لوزادا سیاست تغییر ساختار اجتماعی و اقتصادی را با جدیت در پیش گرفت. یکی از
اجتماعی و اقتصادی را با جدیت در پیش گرفت. یکی از بزرگ‌ترین اقدامات وی برنامه جمع‌آوری سرمایه بود که باعث شد سرمایه‌گذاران، که اکثراً خارجی بودند، مالکیت و مدیریت %۵۰ از بنگاه‌های اقتصادی عمومی مانند شرکت نفت ایالتی سیستم ارتباطات سیار، خطوط هواپیمایی، راه آهن و تجهیزات الکتریکی را در دست بگیرند. اصلاحات و بازسازی اقتصاد مورد مخالفت برخی اقشار جامعه بود که گاهی شکایات اعتراض‌آمیزی مخصوصاً در لاپاز و منطقه رشد کوکا در چاپاره، در سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ ارائه می‌کردند. دولت سانچز دی لوزادا سیاستی را در پیش گرفت
دولت سانچز دی لوزادا سیاستی را در پیش گرفت که نیروی انسانی در اختیار کسانی بگذار که به‌طور داوطلبان اقدام به ریشه کن کردن گیاه کوکا در منطقه چاپاره می‌کردند. این سیاست باعث کاهش تولید کوکا شد، ولی در اواخر دهه ۹۰ میلادی، بولیوی یک سوم کوکای مورد نیاز دنیا که به کوکائین تبدیل می‌شد را تولید می‌کرد. طی این سال‌ها، سازمان حمایت از کارگران بولیوی (COB)، در رقابت کردن با سیاست‌های دولت کاملاً ناتوان بود. اعتصاب معلمان در سال ۱۹۹۵ شکست خورد زیرا COB نتوانست حمایت اعضایش را از جمله کارگران کارخانجات و
حمایت اعضایش را از جمله کارگران کارخانجات و ساختمان‌سازی رهبری کند. دولت از قوانین نظامی نیز استفاده کرد تا بتواند بی نظمی‌های ایجاد شده توسط معلمان را به حداقل برساند. معلمان که توسط حزب ثروت اسکای رهبری می‌شدند. یکی از جنگ طلب‌ترین اعضای COB بودند. سقوط آن‌ها ضربه بزرگی به COB در سال ۱۹۹۶ گرفتار اختلافات داخلی و درگیری‌های درونی گردید. در انتخابات ۱۹۹۷، ژنرال هوگو بانزر، AND و دیکتاتور سابق (۱۹۷۸-۱۹۷۱) %۲۲ آراء را از آن خود کرد در حالیکه کاندیدای MNR، %۱۸ آراء را به‌دست آورد. ژنرال بانزر ائتلافی از احزاب
آراء را به‌دست آورد. ژنرال بانزر ائتلافی از احزاب CONDEPA،UCS،MIR،AND تشکیل داد که اکثریت را در کنگره بولیوی در اختیار داشتند. کنگره او را به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب کرد و او کارش را از ۶ اوت ۱۹۹۷ شروع کرد. در هنگام رقابت انتخابات، ژنرال با نزر قول داده بود که استفاده خصوصی از شرکت نفت ایالتی را به حالت تعویق در آورد. با توجه به موقعیت ضعیف بولیوی در تعاملات بین‌المللی، این امر غیرممکن به نظر می‌رسید. دولت بانزر سیاست‌های بازار آزاد و خصوصی سازی را دنبال می‌کرد و نسبتاً رشد اقتصادی خوبی را در اواسط دهه ۹۰