payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با تک گل خود ناکام گذاشته بود، در دقیقه ۶۸ با ضربه سر حرفه‌ای بازی را به تساوی کشاند. وقتهای اضافه بدون گل سپری شد. در دقیقه ۱۳ وقتهای اضافه با اخراج ریکاردو گیوستی تیم آرژانتین ده نفره شد. در نهایت این بازی پس از ۱۲۰ دقیقه پر هیجان و نفس گیر با تساوی ۱–۱ به پایان رسید تا کار به ضربات پنالتی کشیده شود. سرخیو گویکچیا دروازه‌بان آرژانتین دقیقاً به مانند بازی قبلی مقابل یوگسلاوی در یک چهارم نهایی موفق به مهار دو ضربه پنالتی شد پنالتی‌های چهارم و پنجم ایتالیا که توسط روبرتو دونادونی و آلدو سرنا نواخته شد، با
که توسط روبرتو دونادونی و آلدو سرنا نواخته شد، با هوشیاری و تمرکز بالای این دروازه‌بان کنترل و مهار شد. تیم ملی آرژانتین برای دومین بار پی در پی راهی فینال جام جهانی فوتبال شد… به جز ریکاردو گیوستی هافبک آرژانتین که در وقت اضافه اول اخراج شد، ۳ بازیکن دیگر آرژانتین نیز دو اخطاره شدند و بازی فینال را از دست دادند.. و تیم آرژانتین با ۴ بازیکن محروم به فینال رسید.. این ۴ بازیکن از ارکان اصلی ترکیب تیم و از عوامل مهم صعود به فینال مسابقات به‌شمار می‌آمدند و از دست دادن آن‌ها برای مهم‌ترین دیدار یعنی فینال
از دست دادن آن‌ها برای مهم‌ترین دیدار یعنی فینال مسابقات، ضربه ای بسیار مهلک و جبران ناپذیر بود. سرخیو دانیل باتیستا، خولیو اولارتیکوچیا، ریکاردو گیوستی و کلودیو کانیگیا بازیکنان محروم آرژانتین در مسابقه فینال بودند که باتوجه به خشونت و حرفه ای گری بازیکنان آرژانتین در کسب نتیجه طبیعی بود. در بازی دیگر نیمه نهایی آلمان غربی نیز موفق شد انگلیس را در ضربات پنالتی شکست دهد. نکته جالب توجه این دیدار این بود که وقتی پل گاسکوئین انگلیسی در وقتهای اضافه بازی کارت زرد گرفت، در برابر چشم میلیون‌ها تماشاگر اشک ریخت،
گرفت، در برابر چشم میلیون‌ها تماشاگر اشک ریخت، چون در صورت صعود انگلیس به فینال با توجه به دو اخطاره بودن این بازی را برای خود از دست داده می‌پنداشت. فینال این رقابت‌ها که بین آرژانتین و آلمان غربی برگزار شد، تکرار فینال دوره قبل بود. به دلیل خشونت بازیکن آرژانتینی بنام پدرو مونزون از بازی اخراج شد تا نخستین بازیکن اخراجی در یک فینال جام جهانی باشد. در ادامه حرکات فریب داور و خشونتهای پنهان، آرژانتین دومین اخراجی خود را هم داد تا بعد از چند دقیقه داور یک پنالتی هم به سود آلمان غربی اعلام کند و آندریاس برمه
هم به سود آلمان غربی اعلام کند و آندریاس برمه یکی از بهترین مدافعین چپ تاریخ زننده این پنالتی و تک گل این فینال باشد. آرژانتین اولین تیمی بود که نتوانست در فینال جام جهانی گل بزند و بازی فینال را بدون گل به پایان رساند. از بازیکنان قهرمان ۱۹۸۶ تنها بازیکنی که در زمین حاضر بود فقط دیه گو مارادونا کاپیتان تیم بود آلمان غربی برای بار سوم قهرمان شد و فرانس بکن بائر موفق شد دومین نفری باشد که در تاریخ فوتبال هم به عنوان مربی و هم به عنوان بازیکن افتخار قهرمانی جام جهانی فوتبال را به یدک می‌کشد. نفر اول ماریو
جام جهانی فوتبال را به یدک می‌کشد. نفر اول ماریو زاگالو برزیلی بود. سالواتوره اسکیلاچی لقب بهترین گلزن این رقابت‌ها را به خود اختصاص داد. جام ایتالیا ۹۰ از نظر میانگین کمترین تعداد متوسط گل در هر بازی و بیشترین تعداد کارت‌های قرمز را در خود داشت. تهاجمی‌ترین تیم این رقابت‌ها کامرون لقب گرفت. حتی آرژانتین که تا فینال راه یافت تنها پنج گل در هفت بازی خود به ثمر رساند. حاشیه‌ها. در مرحله حذفی و ۲۲ دقیقه پس از شروع مسابقه‌ای پرتنش بین آلمان و هلند، داور فرانک ریکارد هافبک هلند و رودی فولر مهاجم آلمان را
ریکارد هافبک هلند و رودی فولر مهاجم آلمان را هم‌زمان از زمین اخراج کرد. فرانک ریکارد در لحظه خروج از زمین به صورت رودی فولر تف کرد. البته این حرکت در طول بازی توسط این بازیکن چند بار تکرار شده بود. همچنین لوتهار ماتیوس بعنوان یک نابغه فوتبال مورد تحسین قرار گرفت.
شالِت ، نوعی پیاز کوچک است. برگ‌های این گیاه باریک و دراز و گل‌هایش بنفش مایل به قرمزند. گل آذینش خوشهٔ ساده‌است. در حدود ۴۰ گونه از این گیاه شناخته شده که همگی در نواحی معتدل و مناطق مدیترانه‌ای می‌رویند. برخی از گونه‌های شالت را در باغ به عنوان گل زینتی نیز می‌کارند. پیاز این گیاه خوراکی است و در ترشیها و اغذیه بکار می‌رود و بویش از سیر کمتر است. ایتالیایی‌ها از شالت خوراکی‌های گوناگونی می‌پزند و پیازچهٔ آن را در روغن زیتون، کنسرو می‌کنند. نام‌ها. نام «شالت» از اشکلون، یک شهر باستانی در کنعانی، می‌آید،
از اشکلون، یک شهر باستانی در کنعانی، می‌آید، جایی که یونانیان دوران کلاسیک معتقد بودند که شالت از آنجا منشأ گرفته است. اصطلاح شالت معمولاً به شالت قرمز فرانسوی (Allium cepa var. aggregatum یا گروه A. cepa Aggregatum) گفته می‌شود. همچنین برای شالت ایرانی یا موسیر (A. stipitatum) از کوه‌های زاگرس در ایران و عراق، و شالت خاکستری فرانسوی (Allium oschaninii) که به نام گریزل یا «شالت واقعی» نیز شناخته می‌شود، استفاده می‌شود. وحشی از آسیای مرکزی تا جنوب غربی. نام شالت همچنین برای پیازچه در نیو ساوت ولز، استرالیا
شالت همچنین برای پیازچه در نیو ساوت ولز، استرالیا و در میان مردم انگلیسی زبان در کبک استفاده می‌شود، در حالی که اصطلاح شالت فرانسوی به گیاهی اشاره دارد که در این صفحه به آن اشاره شده است. در اکثر کشورهای انگلیسی‌زبان، این نام با تأکید بر آخرین هجا، sha-lot تلفظ می‌شود، در حالی که در ایالات متحده تأکید بر هجای اول، shall-ət، معمولاً انجام می‌شود. اصطلاح eschalot که از واژه فرانسوی échalote گرفته شده است، می‌تواند برای اشاره به شالت نیز به کار رود.
منشأ خانواده، مالکیت خصوصی و دولت رساله‌‌ای است از فریدریش انگلس به سال ۱۸۸۴. انگلس در این کتاب، ماتریالیسم تاریخی را برای بررسی شکل‌گیری و تحولات خانواده و پدید آمدن دولت به‌کار می‌گیرد. کتاب تا قسمتی برپایهٔ یادداشت‌ های کارل مارکس بر کتاب "جامعهٔ باستان" اثر لویس مورگان نوشته شده‌است. فصل‌های کتاب. فصل اول کتاب به «دوران‌های ماقبل تاریخی فرهنگ» می‌پردازد و دوره‌های «توحش» و «بربریت» را بررسی می‌کند. فصل دوم کتاب به «خانواده» پرداخته و از بخش‌های «خانوادهٔ همخون، «خانوادهٔ پونالوائی»، «خانوادهٔ یارگیر»،
همخون، «خانوادهٔ پونالوائی»، «خانوادهٔ یارگیر»، «خانوادهٔ تک‌همسر» تشکیل می‌شود. فصل‌های سوم تا نهم کتاب به «تیرهٔ ایروکوئی، تیرهٔ یونانی، پیدایش دولت آتن، تیره و دولت در روم، تیره در میان سلتی‌ها و ژرمن‌ها، تشکیل دولت میان ژرمن‌ها، بربریت و تمدن» اختصاص دارند. پیوست کتاب شامل «یک مورد تازه‌کشف‌شده از ازدواج گروهی» است. ترجمهٔ فارسی. ترجمهٔ فارسی این کتاب در ایران ابتدا به‌صورت خلاصهٔ کتاب توسط تقی ارانی در دههٔ ۱۳۱۰ خورشیدی و بعدها به‌طور کامل توسط دکتر خسرو پارسا انجام گرفته‌است. نکتهٔ جالب آن است که
خسرو پارسا انجام گرفته‌است. نکتهٔ جالب آن است که مدت‌ها نام مترجم آن به اشتباه مسعود احمدزاده ذکر شده بود. چون این کتاب مدت‌ها به‌صورت «کتاب جلد سفید» کپی می‌شد، صفحهٔ اول نسخهٔ اصلی، که نام مترجم را داشت، گم شده بود و صفحهٔ دوم که مترجم، کتاب را به مسعود احمدزاده تقدیم کرده بود، ناشران را به این اشتباه انداخته بود.
طلا مدنی (زاده ۱۳۵۹ در تهران) نقاش و هنرمند ایرانی آمریکایی است که هم‌اکنون در لوس‌آنجلس در کالیفرنیای آمریکا زندگی می‌کند. سبک. مَردها، موتیوهایی هستند که به فراوانی در نقاشی‌های او به چشم می‌خورند. نکته‌ای که حضور فراگیر و غالب بدن زنانه را به عنوان موتیو در نقاشی به چالش می‌کشد. او سبک نقاشی رهایی دارد. کارهایش فیگوراتیو و روایی هستند که اغلب دربردارندهٔ جنبه‌های فتیشی، عجیب و نامأنوس هستند. خیلی وقت‌ها مردانی که در کارهای او به چشم می‌خورند، دلقک گونه و به سخره گرفته‌شده به نظر می‌رسند، و خطوط رهای
و به سخره گرفته‌شده به نظر می‌رسند، و خطوط رهای قلم‌های هنرمند، به علاوهٔ فضای بصری صاف و مسطح کارها، کیفیتی کارتون‌گونه به نقاشی‌های او می‌دهند. نمایشگاه‌ها. ۲۰۱۳. "Rip Image" در موزهٔ هنرهای مدرن مالمو، سوئد ۲۰۰۹. "هنر مدرن خاورمیانه" در گالری ساچی لندن (گروهی) ۲۰۰۷. "Size Matters: XXL اندازه مهم است:خیلی کوچک-واپسین نقاشی‌های کوچک"، مرکز هنرهای معاصر هودسون ولی، پیکسکیل، ایالات متحده "Size Matters: XS اندازه مهم است:خیلی کوچک-واپسین نقاشی‌های کوچک"، مرکز هنرهای معاصر هودسون ولی، پیکسکیل، ایالات متحده
هنرهای معاصر هودسون ولی، پیکسکیل، ایالات متحده ۲۰۰۵. 'نمایشگاه فارغ‌التحصیلان"، گالری گرین، دانشگاه یِیل، ایالات متحده ۲۰۰۳. "نمایشگاه ارشد"، گالری فِیربنکس، دانشگاه اّرگون استیت، اّرگون، ایالات متحده "نمایشگاه گروهی"، استودیو ۵۸۰، بِند، ایالات متحده
انسان راست‌قامت به معنی ایستاده یا سرپا از ریشه لاتین ērigere)، نام گونه‌ای منقرض‌شده از انسان‌تباران است که در دور زمین‌شناسی پلیستوسن زندگی می‌کرده‌است. کهن‌ترین نمونهٔ فسیلی از این جاندار، متعلق به ۱٫۹ میلیون سال پیش و جدیدترین آن، متعلق به ۱۴۳ هزار سال پیش است. دانشمندان بر این باورند که محل پیدایش انسان‌های راست‌قامت، آفریقا بود که سپس به آسیا مهاجرت کرده و در سرتاسر اوراسیا تا گرجستان، ارمنستان و آذربایجان، هند، سری‌لانکا، چین و اندونزی پراکنده شده‌اند. طبقه‌بندی انسان راست‌قامت و اجداد و نوادگان او،
طبقه‌بندی انسان راست‌قامت و اجداد و نوادگان او، همواره محل مناقشه بوده و هست. دربارهٔ ارتباط این‌گونه با انسان کاروَرز دو نظریه وجود دارد: البته گروه سومی از دیرین‌مردم‌شناسان بر این باورند که انسان کارورز، گونهٔ آفریقایی انسان راست‌قامت است. عنوان انسان راست‌قامت با پسوند سنسو استریکتو (به معنای محدود انسان راست‌قامت سنسو لاتو) فقط به گونهٔ آسیایی انسان راست‌قامت و انسان راست‌قامت با پسوند سنسو لاتو (به معنای گونهٔ عام انسان راست‌قامت سنسو لاتو) به همهٔ گونه‌های آفریقایی و آسیایی گفته می‌شود. در سال ۲۰۱۳
آفریقایی و آسیایی گفته می‌شود. در سال ۲۰۱۳ هنگام مستندسازی (فسیل) جمجمهٔ دمانیسی فرضیه‌های جدیدی شکل گرفت و پژوهشگران با توجه به تنوع وسیع جمجمه‌های دمانیسی از نقطه نظر ریخت‌شناسی، به این نتیجه رسیدند که برخی از طبقه‌بندی‌های متعلق به اجداد انسان، مانند انسان کارورز، انسان رودولفی و احتمالاً حتی انسان ماهر همگی باید در کلاسهٔ انسان راست‌قامت طبقه‌بندی شوند. طبقه‌بندی. نام‌گذاری. اولین بقایای انسان جاوا توسط آناتومیست هلندی به نام یوگن دوبوسی در سال ۱۸۹۳ توصیف شد. او به دنبال پیوند و حلقۀ گمشده بین میمون و
شد. او به دنبال پیوند و حلقۀ گمشده بین میمون و انسان در منطقه جنوب شرقی آسیا بود، چراکه معتقد بود که در فرضیه «خارج از آسیا»، میمون‌ها بستگان انسان‌ها به شمار می‌روند. انسان راست‌قامت، اجداد نخستین فسیل یافت‌شده از نتیجه یک سفر به شمار می‌رود. تکامل. پیشنهاد شده‌است که انسان ماهر تکامل‌یافته انسان راست قامت طی حدود ۲ میلیون سال است. هرچندکه این موضوع به شکل سؤال مطرح شده‌است، باید اشاره کرد که آن‌ها حداقل برای نیم میلیون سال همزیست بوده‌اند. متناوباً یک گروه از انسان‌های ماهر از طریق تولید مثل جدا شده و
از انسان‌های ماهر از طریق تولید مثل جدا شده و گروهی از انسان‌های راست‌قامت توسعه و تکامل یافتند. (کلادوژنسیس) بازماندگان و مشابهان. انسان راست‌قامت طولانی‌ترین زندگی را بین گونه انسانیان داشته‌است. انسان راست‌قامت بیش از یک میلیون سال زنده مانده‌است. در مقابل انسان خردمند حدود یک چهارم میلیون سال پیش به وجود آمده‌است. با توجه به بسیاری از انسان‌های باستان، نظریه قطعی وجود ندارد که آیا آنها از طبقه‌بندی انسان راست‌قامت یا انسان خردمند به وجود آمده‌اند یا به عنوان گونه‌ای مجزا طبقه‌بندی شود. کالبدشناسی. یکی
عنوان گونه‌ای مجزا طبقه‌بندی شود. کالبدشناسی. یکی از ویژگی‌های متمایزکننده انسان راست‌قامت از انسان خردمند، تفاوت در اندازه دندان‌هاست. به‌طوری که انسان راست‌قامت دارای دندان‌های بزرگتری است، در حالی‌که انسان خردمند دندان‌های کوچکتری دارد. یک نظریه در مورد انسان راست‌قامت پیرامون دندان‌های بزرگتر او وجود دارد که می‌گوید این نوع دندان‌ها به دلیل نیاز او برای خوردن گوشت خام به جای گوشت پخته‌است. جای پای یافت‌شده در سال ۲۰۰۹ در کنیا تأکید می‌کند که راه رفتن در انسان راست‌قامت به صورت پاشنه به انگشت بوده که
در انسان راست‌قامت به صورت پاشنه به انگشت بوده که شبیه به راه‌رفتن انسان‌های مدرن است تا جنوبی کپی آساها. فرهنگ. استفاده از آتش. در گادب اتیوپی، قطعاتی از سنگ روزن‌دار جوش‌داده‌شده یافت شد که به نظر می‌رسد در کنار مصنوعات آچولین سوزانده شده‌اند. هرچند ممکن است سوزاندن مجدد سنگ‌ها در اثر فعالیت آتشفشانی محلی ایجاد شده باشد. در دره رودخانه آویش میانه، فرورفتگی مخروطی‌شکل در خاک رس مایل به قرمز یافت شد که می‌توانست تنها با دمای ۲۰۰ درجه سانتیگراد (۳۹۲ درجه فارنهایت) یا بیشتر ایجاد شده باشد. اردوگاه‌ها. بقایای
یا بیشتر ایجاد شده باشد. اردوگاه‌ها. بقایای انسان راست‌قامت به‌طور مداوم در بسترهای دریاچه و رسوبات جریان یافت شده‌است. این نشان می‌دهد که انسان راست قامت در محوطه‌های باز در نزدیکی رودخانه‌ها و دریاچه‌ها زندگی می‌کرده‌است. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد انسان راست قامت در یک غار در زوکودیان چین ساکن شده و در آنجا بقایای سنگ، استخوان‌های جانوران گندیده، مجموعه دانه‌ها، و احتمالاً کوره‌های باستانی و زغال چوب وجود داشته‌است. هنر. یک پوسته صدف حکّاکی‌شده مشهور به پوسته سیودودن با نشانه گذاری‌های هندسی
مشهور به پوسته سیودودن با نشانه گذاری‌های هندسی احتمالاً می‌تواند شواهدی از اولین هنرسازی‌های انسان باشد که قدمت آن به ۴۳۶ تا ۵۴۶ هزار سال می‌رسد. قابلیت‌های هنرسازی می‌تواند شواهدی از تفکر نمادین که با شناخت و رفتار مدرن مرتبط است، در نظر گرفته شود. فسیل‌ها. غار تحتانی غار زوکودیان چین، یکی از مهم‌ترین مکان‌های باستان‌شناسی در سراسر جهان است. بقایای ۴۵ انسان راست‌قامت در آنجا یافت‌شده و هزاران ابزار مورد استفاده آنها نیز در آنجا یافت شده‌است. بسیاری از این بقایای در طول جنگ جهانی دوم از بین رفته‌اند، به
بقایای در طول جنگ جهانی دوم از بین رفته‌اند، به استثنای دو مورد جدایی استخوان از جمجه یا ستون فقرات پس از تولد، که در سال ۱۹۵۱ در چین کشف شد و چهار دندان انسان که در «تپه استخوان اژدها» کشف شد. شواهد جدید نشان داد که انسان راست‌قامت، همان‌طور که پیشتر تصور می‌شد دارای استخوان‌های ضخیم منحصر به فردی نبوده است. آزمایش‌ها نشان داد که هیچ انسان راست‌قامت آسیایی یا آفریقایی، دارای استخوان‌های بزرگ منحصر به فردی نبوده است. فسیل‌های فردی. برخی از فسیل‌های اصلی انسان راست‌قامت: خاستگاه پیدایش. بر اساس نخستین
انسان راست‌قامت: خاستگاه پیدایش. بر اساس نخستین نظریه، خاستگاه پیدایش انسان راست‌قامت به گونهٔ جنوبی کپی‌آسا در شرق آفریقا در اوایل دوران پلیستوسن زمین‌شناسی _ و احتمالاً حتی پیش از آن _ برمی‌گردد، یعنی حدود ۲٫۵۸ میلیون سال قبل. سپس ۲ میلیون سال پیش، مهاجرت او از آفریقا آغاز شد که احتمالاً این مهاجرت ناشی از پدیده بیابان‌زایی گسترده در شرق و شمال آفریقا بوده، براساس فرضیهٔ مهاجرت پمپ صحرا، انسان تبارها پس از خروج از آفریقا در سرتاسر برَ قدیم پراکنده شده‌اند. بسیاری از فسیل‌های انسان راست‌قامت، متعلق به
بسیاری از فسیل‌های انسان راست‌قامت، متعلق به بازهٔ زمانی ۱٫۸ میلیون سال پیش تا ۱ میلیون سال پیش، در محدودهٔ جغرافیایی پراکنده‌ای از آفریقا در دریاچه تورکانا و تنگ الدوای، تا قفقاز در دمانیسی در گرجستان، در سانگیران در اندونزی، جاوهٔ مرکزی و جاوهٔ شرقی، ویتنام، چین در زوکودیان و شانکسی (نمونهٔ انسان لانتیانی) یافت شده‌است. براساس نظریهٔ دوم پیدایش انسان راست‌قامت در اوراسیا رخ داد و سپس به آفریقا مهاجرت کرده‌است. آن‌ها در فاصله ۱٫۸۵ تا ۱٫۷۷ میلیون سال پیش در دمانیسی گرجستان زندگی می‌کرده‌اند که تقریباً
در دمانیسی گرجستان زندگی می‌کرده‌اند که تقریباً مقارن یا اندکی پیش از زمانی است که آثار زندگی آن‌ها در آفریقا نیز مشاهده شده است. چندین توضیح در توجیه نحوهٔ پراکندگی انسان‌های راست‌قامت گرجی ارائه شده‌است. اکتشاف و فسیل‌های نمونه. کالبدشناس آلمانی به نام اوژن دوبوا که شیفتهٔ نظریهٔ فرگشت داروین به خصوص در زمینهٔ تکامل انسان بود، در ۱۸۸۶ برای کشف نشانه‌ای از اجداد انسان‌ها راهی آسیا شد، جایی که در آن زمان به عنوان مهد تکامل انسان شناخته می‌شد. گو اینکه این نظریه در تعارض با باور داروین بود که آفریقا را مبدأ
در تعارض با باور داروین بود که آفریقا را مبدأ پیدایش و تکامل انسان می‌پنداشت. (مراجعه شود به ارنست هکل) در سال ۱۹۸۱ تیم او در جزیرهٔ جاوه در هند شرقی هلند (اندونزی کنونی) جایی در ساحل رودخانهٔ "سولو"، یک فسیل انسانی کشف کرد. این‌گونه که او "پیتکانتروپوس راست‌قامت" نامیدش شامل بخشی از جمجمه و یک استخوان ران بود. یافتهٔ دوبوا در ۱۹۸۱، نخستین فسیل کشف‌شدۀ متعلق به انسان سرده (و سایر انسان‌تبارها) بود که به‌طور مستقیم در نتیجهٔ یک جستجوی اکتشافی هدفمند پیدا شد. جستجویی الهام‌گرفته از نظریهٔ تکامل داروین (مبنی
جستجویی الهام‌گرفته از نظریهٔ تکامل داروین (مبنی بر اینکه انسان نیز مانند سایر جانداران از تکامل گونه‌های اولیه به وجود آمده‌است - به فرگشت انسان مراجعه شود) نخستین فسیل انسانی کشف‌شده در سال ۱۸۵۶ متعلق به انسان نئاندِرتال، در اکتشافی تصادفی به دست آمده بود. (مراجعه شود به فهرست سنگواره‌های مشهور انسان) فسیل جاوه توجه و علاقهٔ بسیاری برانگیخت و پس از آن با عنوان مرد جاوه‌ای، عنوانی که یکی از نشریات معروف به آن نهاده بود، معروف شد. اما تعداد انگشت‌شماری از پژوهشگران و دانشمندان ادعای دوبوا که این فسیل را
پژوهشگران و دانشمندان ادعای دوبوا که این فسیل را حلقهٔ گم‌شده یا فسیل انتقالی ارتباط بین انسان و کپی می‌دانست پذیرفتند. "مرد جاوه‌ای" هم‌اکنون در دستهٔ انسان راست‌قامت جای داده شده‌است. بیشتر اکتشاف‌ها درخور توجه مربوط به انسان راست‌قامت بعدها در پروژهٔ زوکودیان در منطقهٔ زوکودیان چین به دست آمد، جایی که به سایت انسان پکن شناخته می‌شود. این منطقه نخستین‌بار در ۱۹۲۱ توسط "جان گونار اندرسون" کشف و در همان سال حفاری گردید و از این حفاری‌ها دو دندان انسان به دست آمد. توصیف‌های اولیهٔ کالبدشناس کانادایی
به دست آمد. توصیف‌های اولیهٔ کالبدشناس کانادایی دیویدسون بلک در ۱۹۲۱ از یک دندان آسیای زیرین متعلق به گونه‌ای ناشناخته (که "بلک" او را "سیناتوپروس پکنی" نامید)، توجه افکار عمومی را جلب کرد. حفاری‌ها به صورت گسترده ادامه یافت تا نهایتاً ۲۰۰ فسیل متعلق به ۴۰ انسان مختلف به دست آمد که شامل ۵ استخوان فرق سر نسبتاً کامل نیز می‌شد. کالبدشناس آلمانی "فرانز وایدنریش" طی چندین مونوگراف توضیح مفصلی دربارۀ این نمونه‌ها در مجله "پالئونتولوجیکا سینیسا" منتشر کرد. تقریباً همهٔ این نمونه‌ها در طول جنگ جهانی دوم نابود
همهٔ این نمونه‌ها در طول جنگ جهانی دوم نابود شدند، گرچه نمونه‌های گچی ساخته‌شده توسط "وایدنریش" هنوز وجود دارند که در موزهٔ تاریخ طبیعی آمریکا و "انستیتوی دیرین‌شناسی و دیرین‌مردم‌شناسی مهره‌داران" در پکن نگهداری می‌شوند ونمونه‌های قابل استنادی به‌شمار می‌آیند. در طول قرن بیستم، دانشمندان دربارۀ نقش انسان راست‌قامت در تاریخ تحول انسان بحث‌های بی‌پایان داشته‌اند. در اوایل این قرن با توجه به یافته‌های جاوه و زودکویان باور غالب بر این بود که تکامل انسان از آسیا آغاز شده‌است. اما برخی طبیعی‌دانان از آن جمله
آغاز شده‌است. اما برخی طبیعی‌دانان از آن جمله داروین معتقد بودند که نخستین اجداد انسان‌ها در آفریقا می‌زیسته‌اند. داروین برای توجیه نظریه‌اش به این حقیقت استناد می‌کرد که شامپانزه‌ها و گوریل‌ها، شبیه‌ترین بستگان انسان‌ها، تنها در آفریقا تکامل یافته و زندگی کرده‌اند. خاستگاه آفریقایی. پس از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی، یافته‌های متعددی در شرق آفریقا نظریهٔ وجود یک سرشاخهٔ آفریقایی را تأیید کرد، فسیل‌هایی که ثابت می‌کرد نخستین انسان تبارها در آفریقا می‌زیسته‌اند. اکنون این اتفاق‌نظر عمومی وجود دارد که انسان‌های
اکنون این اتفاق‌نظر عمومی وجود دارد که انسان‌های راست‌قامت، نوادگان یکی از شاخه‌های زیر هستند: در شرق آسیا نشانه‌های همزیستی چندصدهزار سالهٔ انسان ماهر و انسان راست‌قامت مشاهده شد که تأییدی است بر این باور که این دو گونه، از نوادگانی مجزا با دودمانی مشترک هستند؛ و بیانگر این حقیقت است که رابطه خویشاوندی این دو گونه کلدوژنتیک بوده و نه آناژنتیک (به این معنا که زیر شاخه‌ای از انسان‌های ماهر به مرور به انسان راست‌قامت تبدیل شده‌اند و زیرشاخه‌ای دیگر بدون تغییر، به صورت انسان ماهر ادامهٔ نسل داده‌اند تا زمانی
به صورت انسان ماهر ادامهٔ نسل داده‌اند تا زمانی که بعدها به‌طور کامل منقرض شده‌اند). در ۱۹۴۹ "جان تالبوت رابینسون" در "سوارتکرانز" در جنوب آفریقا، تکه‌ای استخوان آرواره کشف کرد که براساس تشخیص‌های بعدی متعلق به یک انسان راست‌قامت بود. در ۱۹۶۱ "ایو کوپن" جمجمه‌ای یافت شد که نخستین فسیل انسان کشف‌شده در شمال آفریقا تا آن زمان به‌شمار می‌رفت. براساس گزارش‌ها، این فسیل که در معرض فرسایش‌های ناشی از بادهای ماسه‌ای قرار داشت، شباهت دوری به آسترالوپیث داشت که گونهٔ بدوی انسانیان به‌شمار می‌رود. این فسیل گرچه در
بدوی انسانیان به‌شمار می‌رود. این فسیل گرچه در ابتدا به عنوان گونه‌ای منشعب از گونهٔ انسان ماهر شناخته می‌شد ولی اکنون دیگر یک آرایهٔ مستقل به‌شمار نرفت و در گروه انسان راست‌قامت جای داده شد. در ۲۰۱۳ یک استخوان آروارهٔ فسیل‌شده با سن تقریبی ۲٫۸ میلیون سال در سایت اکتشافی "لدی –گرارو" در منطقهٔ عفر در اتیوپی کشف شد. این فسیل، قدیمی‌ترین فسیل کشف‌شده از انسان سرده تاکنون است و به نظر می‌رسد که متعلق به گونه‌ای در حد فاصل جنوبی کپی و انسان ماهر باشد و در دوران پس از تغییر اقلیم در منطقه می‌زیسته‌است. تغییری
پس از تغییر اقلیم در منطقه می‌زیسته‌است. تغییری که جنگل‌ها و آبراهه‌ها را به دشت‌های هموار و بی‌درخت تبدیل کرد که محیط زیست مطلوبی برای نخستین انسان‌تبارها به‌شمار می‌رفته‌است. انسان راست‌قامت گرجی. انسان راست‌قامت گرجی نامی است که به زیرگروه فسیلی متشکل از استخوان‌های جمجمه و آرواره کشف شده در منطقهٔ دمانیسی گرجستان گفته می‌شود. این ساختگاه در ۱۹۹۱ توسط دانشمند گرجی "دیوید لرکیپانیدزه" کشف شد. از ۱۹۹۱ به بعد ۵ جمجمه از حفاری در این منطقه به دست آمد، من جمله یک جمجمهٔ " خیلی کامل ". در سال ۲۰۰۵ در
من جمله یک جمجمهٔ " خیلی کامل ". در سال ۲۰۰۵ در حفاری‌های دمانیسی، ۷۳ تکه از بازمانده‌های ابزارهای سنگی که برای بریدن و خردکردن به‌کار می‌رفتند، کشف شد و همچنین ۳۴ تکه استخوان متعلق به گونهٔ ناشناخته‌ای از زیاگان. این فسیل‌ها ۱٫۸ میلیون سال قدمت داشتند. پس از ارزیابی‌های اولیه‌، دانشمندان متقاعد شدند که یافته‌های دمانیسی را یک گونهٔ جدید به نام "انسان گرجی" بنامند؛ گونه‌ای که فرض می‌شد از نوادگان انسان ماهر و از اجداد انسان راست قامت آسیایی باشد. این طبقه‌بندی مورد تأیید قرار نگرفت و نهایتاً این فسیل‌ها به
مورد تأیید قرار نگرفت و نهایتاً این فسیل‌ها به عنوان نوعی از "انسان راست قامت" طبقه‌بندی شد. اسکلت‌ها حاوی جمجمه و بالاتنه‌ای بدوی، ولی ستون فقرات و اندام‌های تحتانی تکامل یافته‌تر بودند که نشانگر میزان تحرک و جابه‌جایی بیشتر این‌گونه نسبت به نمونه‌های متاخر بود. اکنون این فرض پذیرفته شده که اگرچه "انسان گرجی" را نمی‌توان گونه‌ای مستقل قلمداد کرد، ولی متعلق به نخستین مراحل گذر از انسان ماهر به انسان راست قامت در ۱٫۸ میلیون سال پیش است. این مجموعه شامل، بزرگ‌ترین نمونهٔ فک و آروارهٔ "انسانِ سردهِ پلیستوسن"
نمونهٔ فک و آروارهٔ "انسانِ سردهِ پلیستوسن" (D2600)، یکی از کوچکترین آرواره‌های متعلق به اوایل "پلیستوسن" (D211)، یک آرواره نسبتاً کامل (D2735) و یک نمونهٔ بی دندان (D3444/D300) است. جمجمهٔ (D2700) با حجم ۶۰۰ مغز سی سی و(D4500 یا جمجمهٔ شماره ۵ دمانیسی) با حجم مغز ۵۴۵ سی‌سی از کوچک‌ترین و بدوی‌ترین جمجمه‌های ا"نسان سردهِ عصر پلیستوسن" به‌شمار می‌روند. تفاوت‌های موجود در این جمجمه‌ها با تفاوت‌های موجود میان جمجمه‌های انسان‌های مدرن مقایسه شد و دانشمندان دریافتند که علی‌رغم تفاوت ظاهری جمجمه‌های دمانیسی با
که علی‌رغم تفاوت ظاهری جمجمه‌های دمانیسی با یکدیگر، این تفاوت در شکل و اندازه، بیشتر از تفاوت‌های مشابه در میان جمجمه‌های یک گروه نمونه از انسان‌های مدرن، یا تفاوت‌های موجود در میان یک گروه نمونه از شامپانزه‌ها نیست. لذا به نظر می‌رسد که یافته‌های فسیلی پیشین نیز که براساس تفاوت‌های ریخت‌شناسی در گروه‌های مستقلی دسته‌بندی شده بودند – از قبیل انسان رودلفی، انسان گاتنگی، انسان کارورز و احتمالاً حتی انسان ماهر – همگی باید در یک گروه و به عنوان انسان راست‌قامت بازتعریف شوند. تقسیم‌بندی‌ها و وجوه تمایز
بازتعریف شوند. تقسیم‌بندی‌ها و وجوه تمایز (distinction). بحث‌های دیرین‌مردم‌شناسان دربارۀ طبقه‌بندی انسان کارورز و انسان راست‌قامت همچنان ادامه دارد. گروهی معتقدند آرایهٔ انسان راست‌قامت به کلی باید حذف شده و انسان راست‌قامت در طبقهٔ انسان خردمند جای داده شود. برخی دیگر بر این باورند که انسان کارورز نیای آفریقایی بلافصل انسان راست قامت است، با این استدلال که تکامل انسان راست‌قامت در پی مهاجرت او از آفریقا به آسیا مبدأ شکل‌گیری گونه‌ها و آرایه‌های متمایز دیگری شد. گروه دیگری از دانشمندان آرایهٔ مستقلی به
شد. گروه دیگری از دانشمندان آرایهٔ مستقلی به نام انسان کارورز را باطل دانسته، میان فسیل‌های پسربچهٔ ترکانا و مرد پکنی تفاوت معنی‌داری قائل نبوده و آن‌ها را متعلق به دو آرایهٔ مجزا نمی‌دانند. با این وجود، هنوز انسان کارورز به عنوان یک آرایهٔ مستقل شناخته‌شده و دو گونهٔ انسان راست‌قامت آسیایی و انسان کارورز (آفریقایی) به عنوان دو آرایهٔ متفاوت منشعب از گروه بزرگ "انسان راست‌قامتِ سنسو لاتو" شناخته می‌شوند. برخی مصرانه معتقدند که روش تفکیک گونه‌های اِرنست والتر مایر قادر به راستی آزمایی فرضیه‌های بالا نیست.
مایر قادر به راستی آزمایی فرضیه‌های بالا نیست. بر اساس این روش، میزان تفاوت‌های یافت‌شده در ریخت‌شناسی جمجمه‌های به دست آمده از انسان راست‌قامت و انسان کارورز با تفاوت‌های شناسایی‌شده در میان جمعیتی متناسب از یک گونهٔ در قید حیات از نخستی سانان مانند ماکاک‌ها مقابله می‌شود. چنانچه میزان این تفاوت‌ها مشابه باشد این دو گونه (انسان راست‌قامت وانسان کارورز) اعضای یک آرایه به‌شمار آمده و قابل تفکیک نیستند ولی اگر تفاوت‌ها در انسان کارورز و راست‌قامت از تفاوت‌های ارزیابی‌شده در گروه ماکاک‌ها بیشتر باشد، در این
ارزیابی‌شده در گروه ماکاک‌ها بیشتر باشد، در این صورت این دو باید در دو آرایهٔ مجزا رده‌بندی شوند. پیدا کردن یک مدل مناسب در قید حیات برای مطالعات میدانی، تحلیل و مقایسه چندان ساده نیست. از سوی دیگر گزینش یک گروه نمونهٔ معتبر از یک گونهٔ در قید حیات نیز دشوار است (برای مثال میزان تفاوت‌های ریختاری میان انسان‌های خردمند بسیار اندک است، پس استفاده از جامعه انسانی به عنوان گونهٔ مبنای مقایسه صحیح نیست). در ابتدا به نظر می‌رسید که فسیل‌های دمانیسی گرجستان به یک آرایهٔ جدید و مستقل تعلق داشته باشند ولی نمونه‌های
جدید و مستقل تعلق داشته باشند ولی نمونه‌های بعدی ثابت کرد که همه در آرایهٔ انسان راست‌قامت جای می‌گیرند و اکنون به عنوان "انسان راست‌قامت گرجی" شناخته می‌شوند. حجم جمجمه در فسیل‌های انسان راست‌قامت از انسان ماهر بزرگتر است (گرچه نمونهٔ ه‌های دمانیسی دارای حجم کوچکتری هستند). حجم جمجمه در فسیل‌های قدیمی‌تر حدود ۸۵۰ سی‌سی است، در حالی‌که در نمونه‌های متاخر مانند نمونه‌های جاوه‌ای این حجم به ۱۱۰۰ سی‌سی می‌رسد که مشابه با انسان خردمند می‌باشد. استخوان پیشانی شیب کمتری داشته، استخوان فک کوچکتر از کپی‌ها،
شیب کمتری داشته، استخوان فک کوچکتر از کپی‌ها، استخوان‌بندی چهره در مقایسه با کپی‌ها و انسان ماهر متقارن و متناسبتر، گونه‌ها کمتر برآمده و محور ابروها فراختر است. قد انسان‌تبارهای اولیه ۱٫۷۹ متر –تنها ۱۷ درصد از انسان‌های مدرن بلندتر از ۱٫۷۹ متر هستند- و لاغراندام با دست‌ها و پاهای کشیده بوده‌است. دودیسی جنسی (تفاوت‌های مورفولوژیک بین جنس مذکر و مؤنث) در انسان راست‌قامت تنها اندکی بیش از نمونهٔ مشابه آن در میان انسان خردمندِ متاخر ولی بسیار کمتر از تفاوت‌های یافت‌شده میان کپی‌های مذکر و مؤنث اولیه است–