payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بر نقش می‌باشند. -بسیاری از شرکت‌ها مشکل پیدا کردن و دسترسی به فایل‌ها را دارند. به عنوان مثال، اسناد ممکن است در مکان‌های مختلف ذخیره شود، از جمله درایوهای شبکه، دسکتاپ‌های فردی و سیستم عامل‌های به اشتراک گذاری فایل مبتنی بر وب (دراپ باکس) که در برخی موارد ممکن است خط مشی‌های شرکت را نقض کند. این خریداران به دنبال انعطاف‌پذیری ذخیره‌سازی سند هستند تا کارمندان بتوانند به راحتی و امنیت بالا به اسناد دسترسی پیدا کنند. بسیاری از سازمان‌های بزرگتر اغلب به دنبال مدیریت محتوای سازمانی هستند (ECM) که سیستم‌های
مدیریت محتوای سازمانی هستند (ECM) که سیستم‌های جامع تری و اغلب شامل پرونده‌ها و برنامه‌های مدیریت دارایی دیجیتال می‌باشند.
توان الکتریکی نرخ انتقال انرژی الکتریکی در یک مدار الکتریکی است. یکای فیزیک در دستگاه بین‌المللی یکاها، وات است که برابر با یک ژول در ثانیه است. مطابق قانون اهم، اختلاف پتانسیل دو سر یک مقاومت با رابطه formula_1 داده می‌شود که در آن I، شدت جریانی است که از مقاومت می‌گذرد. از طرفی مقدار انرژی مصرفی در یک مقاومت از رابطه formula_2 محاسبه می‌شود. توان مصرفی که عبارت است از مقدار انرژی الکتریکی مصرف شده در این مقاومت در واحد زمان، از رابطهٔ زیر محاسبه می‌شود: formula_3 حال اگر مقدار انرژی را از فرمولش در رابطه
حال اگر مقدار انرژی را از فرمولش در رابطه توان جایگذاری کنیم، روابط مربوط به توان به صورت زیر بدست می‌آید: formula_4 همچنین اگر در فرمول بالا به جای formula_5 با توجه به قانون اهم، مقدار formula_6 را بگذاریم، فرمول دوم توان نیز بدست می‌آید: formula_7 رابطه دیگری نیز می‌توانیم برای توان بدست آوریم: formula_8 همچنین با استناد به فرمول های بالا می توان برای توان حداکثر یک مولد از رابطه زیر استفاده کرد که r مقاومت مولد و formula_9 نیروی محرکه مولد است: formula_10 مقدار توان مصرفی در مقاومت را می‌توان از یکی از
مقدار توان مصرفی در مقاومت را می‌توان از یکی از روابط بالا بدست آورد. این توان مصرفی توسط یک مولد به توان formula_11 تأمین می‌گردد که در آن formula_12 نیروی محرکه منبع می‌باشد. در دو اسباب الکتریکی توان معادل مانند ظرفیّت معادل دو خازن محاسبه می‌شود؛ یعنی اگر دو مقاومت سری بسته شده باشند مانند دو خازن سری توان معادل عبارت از تقسیم حاصل ضرب به حاصل جمع خواهد بود.
قُطبِش، قُطبیدگی، یا پُلاریزاسیون ، از ویژگی‌های اساسی امواج عرضی است که راستای نوسان موج را در صفحهٔ عمود بر جهت انتشار آن نشان می‌دهد. در الکترومغناطیس، قطبش یک موج الکترومغناطیسی (مانند نور) نشان‌دهندهٔ راستای بردارِ میدان جابه‌جایی الکتریکی(D) آن است. امواج، قطبش‌های متفاوتی دارند؛ قطبش بیضوی، دایره‌ای (که حالت خاصی از قطبش بیضوی است.) و خطی. قطبش نور در طبیعت و زندگی روزمره، بی‌آن‌که متوجه باشیم، بسیار به چشم می‌خورد. مثلاً قطبش نور، اساس کار نمایش‌گرهای کریستال مایع یا همان اِل‌سی‌دی (LCD) است. مواد
کریستال مایع یا همان اِل‌سی‌دی (LCD) است. مواد کریستال مایع، دارای این ویژگی هستند که با اِعمال ولتاژ، می‌توانند قطبش نور عبورکننده از خود را تغییر دهند. انواع قطبش. امواج طولی (مانند صوت) قطبش ندارند، زیرا راستای نوسان و راستای پیشروی (انتشار) آن‌ها یکی است. در امواج عرضی (مانند نور) راستای نوسان میدان الکتریکی یکتا نیست و با قطبش تعیین می‌شود. قطبش، عمود بر مسیر حرکت موج الکترومغناطیسی است. ممکن است میدان الکتریکی تنها در یک راستا نوسان کند (قطبش خطی)، یا این‌که راستای نوسانش، مُدام تغییر کند (قطبش چرخشی
این‌که راستای نوسانش، مُدام تغییر کند (قطبش چرخشی چپ‌گرد یا راست‌گرد). در حالت کلی، قطبش امواج الکترومغناطیسی مسئله‌ای پیچیده‌است. مثلاً در فیبر نوری یا پرتوهای قطبیده (پلاریزه) در فضای آزاد، توصیف پلاریزاسیون موج پیچیده‌تر است، زیرا میدان‌ها، می‌توانند تا سه مؤلفه داشته‌باشند. در مواد جامد، امواج صوتی می‌توانند به صورت عرضی باشند. در این حالت قطبش با مسیر تنش برشی در سطح عمود بر جهت انتشار در ارتباط است. این موضوع در زلزله‌شناسی اهمیت دارد. قطبش در علوم و تکنولوژی در رابطه با انتشار موج اهمیت دارد؛ مثل
و تکنولوژی در رابطه با انتشار موج اهمیت دارد؛ مثل علوم نوری، مخابرات و رادار. قطبش نور را می‌توان اندازه گرفت. قطبش موج تخت (Plane wave). ساده‌ترین مثال برای قطبش، در امواج تخت (مانند امواج الکترومغناطیسی، از جمله نور) است. در امواج الکترومغناطیسی، میدان الکتریکی و مغناطیسی، عمود بر جهت انتشار و نیز عمود بر یکدیگر نوسان می‌کنند. در تعیین قطبش، بردار میدان الکتریکی یا مغناطیسی در نظر گرفته‌می‌شود. برای مثال، میدان الکتریکی یک موج الکترومغناطیسی هارمونیک (تک‌فرکانس) که در راستای محور formula_1 منتشر می‌شود،
که در راستای محور formula_1 منتشر می‌شود، دو مؤلفهٔ هم‌فرکانس دارد که دامنه و فاز آن‌ها لزوماً یکسان نیستند. از نظر ریاضی، میدان الکتریکی این موج این‌گونه نوشته می‌شود. formula_2 که در آن، formula_3 یکه موهومی، formula_4 ثابت نِپِر، formula_5 بخش حقیقی، formula_6 عدد موج، و formula_7 فرکانس زاویه‌ای است؛ بنابراین، میدان الکتریکی formula_8، دو مؤلفهٔ formula_9 و formula_10 دارد که دامنه‌شان به ترتیب formula_11 و formula_12 است. این دو مؤلفه، اختلاف فاز formula_13 دارند، و عبارتند از formula_14 و formula_15.
دارند، و عبارتند از formula_14 و formula_15. برای تعیین قطبش، می‌توان فرض کرد formula_16، و formula_10 را برحسب formula_9 به دست آورد. قطبش این موج الکترومغناطیسی: نور ناقُطبیده (پُلاریزه‌نشده). نوری که به‌طور طبیعی از یک منبع نوری (مانند خورشید) و بدون گذر از هرگونه محیط مادی، یا بازتاب از هر سطح مادی که قطبش آن را تغییر دهد، نور ناقطبیده است.
جامه‌های آیینی زرتشتیان به کستی و سدره اشاره دارد که از نمادهای دیرینهٔ آیین زرتشت هستند. دربارهٔ منشأ این جامه‌ها، منابع کهن مکتوب چندانی وجود ندارد اما احتمالاً این جامه‌ها ریشه در فرهنگ بزرگ‌تر هند و اروپایی دارند. از سدره در مراسم سدره‌پوشی‌ استفاده می‌شود که نوعی از مناسک گذر که زرتشتیان برای بلوغ پسران برگزار می‌کنند. همچنین، زرتشتیان از صدره وکستی در آیین خاکسپاری نیز استفاده می‌کنند و آن‌ها را بر بدن مرده می‌پوشانند.
میخی اوگاریتی، دبیره‌ای میخی و ابجد است، که از ۱۵۰۰ پ.م. برای نوشتن زبان اوگاریتی به کار می‌رفته‌است. در سال ۱۹۲۸ در اوگاریت (رأس شمراء امروزی) در سوریه، کتیبه‌ای به زبان مردهٔ سامی شمال‌خاوری یافت شد که ۳۱ حرف داشت. لوح‌های گلی که به اوگاریتی نوشته شده‌اند، دیرینه‌ترین گواهی چیدمان الفبایی سامی خاوری و جنوبی است که ساختار الفبایی دبیره‌های عبری، یونانی، و لاتین از یک سو و الفبای گعز از سوی دیگر برگرفته از این دبیره هستند. این دبیره، از چپ به راست نوشته می‌شود.
آسیا در برابر غرب کتابی به قلم داریوش شایگان است. خلاصه کتاب. این کتاب دربارهٔ نیهیلیسم نیچه و نتایج تقدیر تاریخی بروز غربزدگی جمعی در آسیا است. در بخش انتهایی این کتاب تمدن‌های آسیایی با تفکری فلسفی مورد بحث قرار گرفته‌است. شایگان در این کتاب به نقل از فیودور داستایفسکی نوشته: «ما روس‌ها همگی نیهیلیست هستیم.» در این کتاب مطرح شده که انکار فرهنگ و تاریخ سبب شد که روس‌ها با مسائل نهایی درگیر شوند و افراط کنند. مارکسیسم و سوسیالیسم نقطهٔ پیوند نیهیلیسم روس و نیهیلیسم غربی است یعنی ملغمه‌ای از آنارشیسم باکونین
غربی است یعنی ملغمه‌ای از آنارشیسم باکونین که سرآغاز آفرینندگی نو را در تخریب می‌دانست و آنارشیسم مذهبی لئو تولستوی و برنامه انقلابی لنین که مخلوطی از باکونین و پطر کبیر بود. تحلیل تقدیر تاریخی. تقدیر تاریخی در این کتاب مورد بحث قرار گرفته و منظور وضع خاصی است که به حکم تاریخ پدید آمده‌است. شایگان می‌نویسد: ما بازماندگان تمدن‌های آسیایی هم دچار هگل هستیم هم دچار مارکس بی‌آنکه از روح و تحول بدانیم و بی‌اطلاع به بحث دربارهٔ سلوک عقلی و جبر زمانه و مبارزه طبقاتی می‌پردازیم. تقدیر تاریخی ما این است که از تاریخ
می‌پردازیم. تقدیر تاریخی ما این است که از تاریخ غرب عقب مانده‌ایم و بسته به برداشتمان از تاریخ تفکر غرب دانستن این که عقب مانده‌ایم سودمند با زیان بخش است و به قول هگل فلسفه تاریخ و تاریخ فلسفه چنان درهم آمیخته که تفکیک آن امکان‌پذیر نیست. این ناآگاهی به این واقعیت برمی‌گردد که فرصتی برای انتخاب نداشته‌ایم. علی‌خاوری اینگونه درمورد کتاب شایگان‌بیان می‌کند: شایگان ازشخصیت معروفی است که درحوضه تمدن غرب کتاب ماندگاری را ازخود به‌یادگار گذاشته‌است تحلیل غربزدگی. شایگان سپس از غربزدگی و بیگانگی از خود می‌پردازد
شایگان سپس از غربزدگی و بیگانگی از خود می‌پردازد و آنها را دو وجه توهم مضاعف می‌داند. او می‌گوید که غربزدگی حاصل تقدیر تاریخ و روح زمانه است و ناشی از شناسایی غرب نیست بلکه ناشی از ناآگاهی از تقدیر تاریخی غرب و به عبارت دیگر حاصل جهل دربارهٔ آن است. از آثار بروز غربزدگی جمعی در آسیا می‌توان به تأثیرات آن در ناسیونالیسم و قیام توده‌ها اشاره کرد. شایگان در بحث مرز و فاصله از حریم و حیاء می‌نویسد. از نظر او جوهر سازنده آداب آسیایی را می‌توان در این دو مفهوم پیدا کرد. حریم عامل مؤثر ایجاد هماهنگی است و آداب
پیدا کرد. حریم عامل مؤثر ایجاد هماهنگی است و آداب آسیایی خواهان هماهنگی بوده‌است. حیا احساسی آمیخته با حالت راز است اما ضمن پوشش بازمی‌نمایاند. نقش ما مضاعف است زیرا نه فقط باید تفکر غربی را در متن خود آن فرهنگ بشناسیم بلکه باید مضامین خاطرهٔ قومی خویش را نیز که بقایای آن هنوز به نحوی در ذهنمان شناورند از نو بازشناسیم. انتقادها. رامین کامران، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه سوربن پاریس معتقد است «این سخنان در ایران قبل از انقلاب بردی بسیار بیش از کشورهای اروپایی داشت زیرا در کشورهای مزبور این حرف‌ها کم‌تر از
داشت زیرا در کشورهای مزبور این حرف‌ها کم‌تر از حدود بحث‌های دانشگاهی یا روشنفکرانه فراتر می‌رود و به هر حال هیچ‌گاه در شرایط عاید الگوی تفکر سیاسی و اجتماعی قرار نمی‌گیرد. این افکار در ایران قرن بیستم که مردم و سرآمدان خواه‌ناخواه مانند دیگر کشورهای جهان سوم تا حد بسیار زیادی پیرو مغرب زمین هستند به عنوان «آخرین دستاوردهای تمدن غربی» به شکلی انتزاعی و بریده از محل نشو و نمای خود عرضه می‌شد و حکم آخرین راه چاره و مشکل‌گشای همه دردها را می‌یافت» به اعتقاد او مشکل این جنس از اندیشه‌ها این است که کمر به واپس
مشکل این جنس از اندیشه‌ها این است که کمر به واپس زدن به مظاهر تمدن جدید غربی خصوصاً دموکراسی بسته بودند و چنین کاری را در ایران انجام می‌دادند، کشوری که نه هنوز از آن مظاهر چندان طرفی بسته بود و نه از دموکراسی بهره‌ای گرفته بود. به اعتقاد کامران «تمدن مغرب زمین به دلایل فراوان از جمله بسط بسیار آزادی و رهایی بینش فلسفی و علمی از محدودیت‌های مذهبی و سیاسی، تنها تمدنی است که امکان نقد بنیادی خویش را در دل خود فراهم کرده‌است» و متن‌هایی نظیر این کتاب را «پژواک دور و بی‌شکل از شکی که برخی اندیشمندان غربی در
دور و بی‌شکل از شکی که برخی اندیشمندان غربی در اعتبار و ارزش عام تمدنشان روا داشته‌اند» می‌داند. او کتاب شایگان را کاملاً بی‌توجه به رویدادهای تاریخی و دارای اشارات مداوم به مسائل سیاسی بدون در نظر گرفتن حداقل انضباط فکری که لازمه این کار است، می‌داند. کامران سه کتاب شایگان، «آسیا در برابر غرب» (۲۵۳۶- تهران) «انقلاب مذهبی چیست؟» (۱۹۸۲ پاریس)، «نگاه خم خورده» (۱۹۸۹ پاریس) را بررسی می‌کند و می‌نویسد «طبعاً واقع شدن انقلاب اسلامی در ایران ومسلط شدن «خاطره قومی» مورد علاقه نویسنده به جان و مال مردم ایران باعث
مورد علاقه نویسنده به جان و مال مردم ایران باعث گردید تا او که جلای وطن گفته بود در کتاب بعدی‌اش «انقلاب مذهبی چیست؟» پس از تکرار همان حرف‌ها در باره «نیهیلیسم نیچه» و «هستی هایدگر» و… به این نتیجه برسد که سرانجام حاصل چند قرن تفکیک امور دین و دنیا در غرب آن قدرها هم بی‌اهمیت نبوده‌است که قبلاً به نظر ایشان می‌آمده‌است و ارزش این را دارد که همسنگ «چراغ امانت محمدی» به حساب بیاید.» او می‌گوید در کتاب «آسیا در برابر غرب» کفهٔ آسیا یا به عبارت دیگر اسلام و به بیان صریح‌تر تشیع ایرانی کاملاً به غرب می‌چربد اما
صریح‌تر تشیع ایرانی کاملاً به غرب می‌چربد اما در کتاب دوم آنها هم‌ارز قلمداد می‌شوند و در کتاب سوم غرب بر شرق مرجح شمرده شده‌است بدون آنکه حتی تغییری در تعریف و توصیف آنها داده شود.
زبان اوگاریتی ، تنها بر پایهٔ نوشته‌های بر جا مانده در شهر گمشدهٔ اوگاریت در سوریه شناخته شده است، که به‌دست باستان‌شناسان فرانسوی در سال ۱۹۲۸ یافت شد. این یافته برای پژوهشگران عهد عتیق برای دریافت متون عبری بسیار مهم بوده است و بخش بزرگی از عبارات مشترک، گویش‌های ادبی، و اصطلاحاتی را که یهودیت از فرهنگ‌های گوئیم (ناکلیمی) مجاور به کار می‌برد، آشکار کرده است.
اندیشه‌نگاشت یا ایدوگرام ، یک نماد گرافیکی است که پنداره‌ای را نمایش می‌دهد، تا آنکه گروهی از حروف باشد که بر پایهٔ آواهای گفتاری، کنار هم قرار گیرند، آن‌چنان‌که در زبان‌های الفبایی این گونه است. هم‌چنین باید دانست که اندیشه‌نگاشت، الزاماً نمایشگر شکل ظاهری آن پنداره نیست. پیشینه اندیشه‌نگاری. در دورهٔ آغازین خط و دبیره، پیرامون ۵۵۰۰ سال پیش (دورهٔ تصویرنگاری)، مردمان برای نشان دادن منظور خود، شکل و تصویر چیزی را می‌کشیدند. بعدتر این شکل‌های آغازین ساده‌تر شده و دارای مفاهیم جدی‌تری شدند. این دوره را اندیشه
و دارای مفاهیم جدی‌تری شدند. این دوره را اندیشه نگاری گویند. دیگر، شکل یا نشان رسم شده شبیه آن شی نخستین نیست و معنای مشخص نخستین را نیز ندارد. برای نمونه نشانی که بیشتر شبیه ستاره بود (سه خط که به شکل ضربدری بر روی هم رسم شده) در آغاز تنها به معنای «خورشید» بود؛ ولی بعدها در دوره اندیشه‌نگاری معناهای گوناگونی همچون «آسمان» و «خدا» را نیز به خود گرفت.
نشانگر، نویسه‌ای است که پیش یا پس از یک واژه یا اندیشه‌نگاشت می‌آید و نشان دهندهٔ چگونگی و جنس واژهٔ پس از خود می‌باشد (تنها یکی از نشانگرها پس از واژه می‌آید). نشانگرها نگاشته می‌شوند ولی خوانده نمی‌شوند. زبان خوزی هخامنشی. در زبان خوزی هخامنشی(بازماندهٔ زبان ایلامی) به ۷ نشانگر بر می‌خوریم: d. = divine که پیش از واژگانی می‌آید که به گونه‌ای جلوه‌ای خدایی و الوهیت دارند. همچون آسمان، خدا، روز، ماه. این نشانگر پیش از نام خدایان در زبان‌های سومری، بابلی، آشوری و خوزی می‌آمده‌است. شکل نگارشی آن نیز چندان
آشوری و خوزی می‌آمده‌است. شکل نگارشی آن نیز چندان دگرگون نشده‌است. f. = female نشان دهندهٔ واژه‌هایی در پیوند با زنان و حالت‌های مادینه‌است. w. = wood پیش از واژگانی در پیوند با چوب، گیاه، میوه، شراب و... آمده‌است. h. = GN, locale, etc. نشان دهندهٔ واژگانی در پیوند با سرزمین، ناحیهٔ زندگانی و... می‌باشند. m. &amp; v. = male که نشان دهندهٔ نام‌های نرینه هستند. البته در واژه‌های در پیوند با مردان نیز بکار می‌روند. و نشانگر زیر تنها نشانگری است که پس از واژه می‌آید: .lg = logogram : به این معناست که واژهٔ پیش
.lg = logogram : به این معناست که واژهٔ پیش از خود یک واژه نگار (log.) است. پارسی باستان. در زبان پارسی باستان به نشانگری بر نمی‌خوریم، مگر اینکه واژه جداکن را نشانگر واژگان پارسی باستان بدانیم. در زبان بابلی و سومری نیز به نشانگرها بر می‌خوریم که با زبان خوزی گاه همسان ولی بیشتر متفاوت هستند. چگونگی کاربرد. بیش‌تر، برای نشان دادن نشانگرها که خوانده هم نمی‌شوند، کوتاه نوشت‌های انگلیسی بکار رفته‌اند. البته دیگر دانشمندان چون م. استولپر، م.ج. استو یا فرانسوا والا از این روش بهره نبرده‌اند. ولی دانشمندانی چون
از این روش بهره نبرده‌اند. ولی دانشمندانی چون ویسباخ، والتر هینتس و در بهترین حالت ریچارد هلک این روش را بکار بسته‌اند. البته این دانشمندان هیچ‌کدام با هم هم آوا و هم سخن نیستند. برای نمونه استولپر نخستین نشانگر را DINGIR. (از زبان سومری، به معنای «خداً)، دومین را SAL. (از زبان سومری، به معنای«زن») و سومین را GIŠ. (از زبان سومری، به معنای«چوب») یا ششمین نشانگر را DIŠ. (از زبان سومری، به معنای«یک») نگاشته‌اند. واپسین نشانگر را بیشتر دانشمندان MEŠ. نگاشته‌اند. (همین نشانگر در خط و زبان بابلی نیز هست که
(همین نشانگر در خط و زبان بابلی نیز هست که نشانگر «جمع و گروهه بودن» است.)
لورنتسو دِ مِدیچی (; زاده ۱ ژانویه ۱۴۴۹ – درگذشته 8 آوریل ۱۴۹۲) یکی از برجسته‌ترین حاکمان فلورانس طی رنسانس ایتالیا بود که با نام لورنتسوی شکوهمند نیز شناخته می‌شود. او در کنار برتری‌هایش در سیاست و دیپلماسی نسبت به حاکمان هم‌دورهٔ خود، به همنشینی با عالمان، فیلسوفان، شعرا و هنرمندان می‌پرداخت و در بسیاری از شاخه‌ها چون ورزش، شکار، شعر و … استعداد داشت و به همین دلیل از بهترین الگوهای آرمان‌گرایانه انسان در دورهٔ رنسانس به‌شمار می‌آمد. حکومت او با اوج رنسانس ایتالیایی همراه بود و مرگ او پایان عصر طلایی
ایتالیایی همراه بود و مرگ او پایان عصر طلایی فلورانس را در پی داشت. همسر او کلاریس اورسینی و معشوقه‌اش لوکرتسیا دوناتی نام داشت. پس از مرگ پدرش پیرو، لورنزو به همراه برادر کوچکترش جولیانو، "بالفعل" ارباب فلورانس شد. در سالهای اول حکومت (۱۴۶۹–۱۴۷۸)، لورنزو جوان سیاست داخلی را با هدف تقویت نهادهای جمهوری‌خواه به معنای طرفدار مدیچی، از سوی دیگر برای سرکوب شورش‌های شهرهای تحت تسلط فلورانس رهبری کرد. (موارد پراتو و ولترا). با این حال، در جبهه سیاست خارجی، لورنزو به نام تعادل اتحادیه ایتالیا در سال ۱۴۵۴، برنامه
به نام تعادل اتحادیه ایتالیا در سال ۱۴۵۴، برنامه ای روشن برای متوقف کردن جاه طلبی‌های سرزمینی سیکستوس چهارم نشان داد. به همین دلایل، لورنزو هدف توطئه پازی (۱۴۷۸) بود که در آن برادرش جولیانو دی مدیچی ترور شد. شکست این توطئه خشم پاپ سیکستوس، پادشاه ناپل فرانته دآراگونا و همه کسانی را که از تقویت قدرت مدیچی بر فلورانس مرعوب شده بودند، برانگیخت؛ بنابراین، دو سال جنگ علیه فلورانس دنبال شد، که در آن اعتبار داخلی و بین‌المللی ماگنیفیکو به لطف توانایی دیپلماتیک و کاریزمای او، که از یک سو توانست ائتلاف ضد فلورانسی
او، که از یک سو توانست ائتلاف ضد فلورانسی را از بین ببرد، بسیار تقویت شد. از سوی دیگر نیروهای داخلی جمهوری را متحد نگه دارند. لورنزو پس از تبدیل شدن به سوزن تعادل سیاست ایتالیا در دهه هشتاد، که توسط پادشاهان خارجی به عنوان یک حاکم رفتار می‌شد، نام خود را به دوران اوج رنسانس فلورانس مرتبط کرد و خود را با روشنفکران (پولیزیانو، فیچینو، پیکو دلا میراندولا) و بوتیچلی و میکل آنژ جوان و هنرمندانی از این قبیل احاطه کرد. با مرگ نابهنگام او در سال ۱۴۹۲، فلورانس علیه پسر ناتوان پیرو شورش کرد تا قدرت را به دستان
علیه پسر ناتوان پیرو شورش کرد تا قدرت را به دستان ژیرولامو ساوونارولا بسپارد، که پس از ۶ سال، وی را به دار آویخته و در آتش سوزاندند. در نتیجه، رقابت اربابان ایتالیایی که دیگر توسط دیپلماسی لورنزو مهار نشد، به چارلز هشتم فرانسه اجازه داد تا به ایتالیا برود و جنگ‌های ایتالیا را در قرن شانزدهم آغاز کند. زندگی. جوانی. هنگامی که لورنزو متولد شد، خانواده مدیچی در اوج قدرت سیاسی خود در جمهوری فلورانس بودند و نهادهای مختلف و پیچیده جمهوری‌خواه را که مسئول عملکرد دولت بودند، کنترل می‌کردند. پدربزرگ لورنزو، کوزیمو،
بودند، کنترل می‌کردند. پدربزرگ لورنزو، کوزیمو، به لطف ثروت مالی هنگفت بانکش، توانسته بود بسیاری از سیاستمداران فلورانسی را به خود وابسته نماید، و به دلیل الیگارشی خفقان‌آور اشراف به رهبری آلبیزی، سخنگوی نارضایتی عمومی شود. در سال ۱۴۳۴، پس از تنها یک سال تبعید در ونیز، کوزیمو به فلورانس بازگشت، آلبیزی‌ها را تبعید کرد و با پیروی از یک الگوی سیاسی که قبلاً در دوران باستان توسط اکتاویان آگوستوس اتخاذ شده بود، نهادهای جمهوری را با واگذاری آنها به "اطرافیان" خود حفظ کرد. و رسماً به زندگی خصوصی بازنشسته شد. کنترل
کرد. و رسماً به زندگی خصوصی بازنشسته شد. کنترل واقعی اما در دست کوزیمو باقی ماند. این امر باعث شده است که مورخان این شکل از حکومت را به عنوان «کریپتوسینوری» تعریف کنند، جایی که روح جهت‌گیری سیاسی جمهوری‌خواه در دستان یک مرد مجرد و خانواده اش قرار داشت. تحصیل. پسر پیرو دی کوزیمو د مدیچی و لوکرزیا تورنابوونی، لورنزو در ۱ ژانویه ۱۴۴۹ (طبق سبک تاریخ گذاری فلورانسی آن زمان، در سال ۱۴۴۸) در فلورانس، در کاخ مدیچی ریکاردی متولد شد. در ششم همان ماه به مناسبت عید عیسی تعمید یافت. لورنزو، همراه با برادرش جولیانو و
تعمید یافت. لورنزو، همراه با برادرش جولیانو و خواهرش بیانکا، آموزش عمیق انسانی و آمادگی سیاسی دقیقی دریافت کردند، که هر دو از نزدیک توسط پدربزرگش کوزیمو و والدینش دنبال شدند. در دوران کودکی، لورنزو توسط جنتیل دا اوربینو تعلیم یافت، در حالی که از سال ۱۴۵۷ تحصیلات او به دست انسان گراهایی مانند کریستوفورو لاندینو، جووانی آرجیروپولو برای مطالعاتش در مورد هومر، مارسیلیو فیچینو برای فلسفه نوافلاطونی رسید و همچنین توسط آنتونیو اسکوارشیالوپی آموزش رقص دید. پدربزرگ، کوزیمو علاقه خاصی به نوه اش لورنزو داشت که با او
کوزیمو علاقه خاصی به نوه اش لورنزو داشت که با او گفتگو و گفتگو می‌کرد. مرد جوان علاقه اولیه خود را به آکادمی نوافلاطونی نشان دادو در سن ۱۲ سالگی در تحقیقات آموخته شده فیچینو در ویلا دی کارگی شرکت می‌کرد . بحران جانشینی. لورنزو تنها نوجوانی بود که عمویش جیووانی، پسر دوم کوزیمو بزرگ و جانشین منصوب شده در راس بانک دی مدیچی، پس از یک زندگی پر از افراط در سال ۱۴۶۳ درگذشت. وضعیت بد فرزند اولش پیرو (ملقب به "il Gottoso" به دلیل بیماری که او را مبتلا کرده بود، نقرس) در واقع کوزیمو را بر آن داشت تا تصمیم بگیرد که
در واقع کوزیمو را بر آن داشت تا تصمیم بگیرد که جیووانی جانشین او در راس بانک خانواده شود. با مرگ دومی، کوزیمو مسن در حالت مالیخولیایی قرار گرفت و دائماً از مشکل جانشینی در عذاب بود؛ بنابراین او به این فکر افتاد که امید خود را به فرزندان پیرو بگذارد؛ لورنزو و جولیانو می‌توانستند یاران و جانشینان پدر ناتوان شوند. قبل از مرگ، کوزیمو به پیرو توصیه کرد که از تحصیل این دو پسر غافل نشود و با وجود سن کم با آنها به گونه ای رفتار کند که انگار آنها مرد هستند. سفر. بین ونیز و میلان (۱۴۶۵). پدرش پیرو، قبل از اینکه
بین ونیز و میلان (۱۴۶۵). پدرش پیرو، قبل از اینکه اجازه دهد او وارد زندگی سیاسی شهر شود، به این فکر افتاد که به لورنزو برخی از مأموریت‌های دیپلماتیک در میلان و ونیز، که دو شعبه از Banco dei Medici در آن‌ها وجود داشت، واگذار کند؛ بنابراین، لورنزو جوان می‌توانست دید کلی از وضعیت سیاسی ایتالیا به دست آورد و روحیه حاکمان مختلف را شخصاً آزمایش کند. در ۱۷ آوریل ۱۴۶۵، مدیچی جوان با شاهزاده فدریکو از ناپل در شهر پیزا، در راه او به میلان ملاقات کرد تا به نمایندگی از برادرش آلفونسو در ازدواج با ایپولیتا ماریا اسفورزا
آلفونسو در ازدواج با ایپولیتا ماریا اسفورزا باشد. لورنزو که در این بین با فدریکو دوست شده بود، او مجبور شد توسکانی را به سمت ونیز ترک کند و راهی را طی کند که او را به آشنایی با شخصیت‌های سیاسی اصلی آن زمان هدایت می‌کرد. در بولونیا، لورنزو با جووانی بنتیوولیو ملاقات کرد، در حالی که در فرارا توسط بورسو d'Este مورد استقبال قرار گرفت. از شهر استه به ونیز ادامه داد و در آنجا به دوج کریستوفورو مورو معرفی شد. پس از تجربه ونیزی، مدیچی جوان به میلان رفت و در آنجا فرانچسکو اسفورزا، دوست و متحد پدربزرگش کوزیمو را
فرانچسکو اسفورزا، دوست و متحد پدربزرگش کوزیمو را ملاقات کرد. در محلی که پایتخت دوک نشین میلان بود، لورنزو جوان توسط پیگلو پورتیناری، مدیر شعبه محلی مدیچی، از نحوه رفتار در طول مکالمه با دوک مطلع شد. اما اقامت در میلان زیاد طول نکشید. در واقع، او مجبور شد به فلورانس بازگردد تا ایپولیتا ماریا اسفورزا (که با او دوستی عمیق و بعداً همکاری سیاسی برقرار کرد) و فدریکو را همراهی کند. رم و ناپل (۱۴۶۶). لورنزو در سال ۱۴۶۶ آنجا را ترک کرد تا به رم برود، جایی که شعبه مهمی از بانک دی مدیچی تحت مدیریت جووانی تورنابوونی،
از بانک دی مدیچی تحت مدیریت جووانی تورنابوونی، برادر مادرش لوکرزیا وجود داشت. Piero il Gottoso دستورات دقیقی برای بررسی عملکرد بانک داده بود، و این لورنزو بود که قراردادی را امضا کرد که با توافق پاپ پل دوم، سهمی را در معادن زاج کشف شده در Tolfa، در نزدیکی Civitavecchia، برای مدیچی‌ها تضمین کرد. از رم، لورنزو از طریق راه آپین، جایی که دربار پادشاه فرانته آراگون در آن اقامت داشت، به گائتا رسید. که با بسیاری از مراسم عمومی آن را دریافت کردند. متعاقباً، فرانته به او ملاقاتی خصوصی داد که در آن مدیچی جوان توانست
او ملاقاتی خصوصی داد که در آن مدیچی جوان توانست درودهای پدرش را به پادشاه برساند و برخی از مشکلات داخلی و خانوادگی را شرح دهد. در بازگشت به فلورانس، لورنزو می‌توانست از نتیجه سفر خود راضی باشد، اما وضعیت داخلی ایالت اجازه نمی‌دهد او مطمئن باشد. توطئه ۱۴۶۶. در ۸ مارس ۱۴۶۶ ضربه ای جدی به ثبات قدرت مدیچی وارد شد، یعنی مرگ ناگهانی فرانچسکو اسفورزا، دوک میلان و حامی سرسخت مدیچی "cryptosignoria". به دنبال خلاء قدرت ایجاد شده در میلان (گاله آزو ماریا اسفورزا، وارث تاج و تخت، در زمان مرگ پدرش در بورگوندی بود)، در
تاج و تخت، در زمان مرگ پدرش در بورگوندی بود)، در ارتباط با سیاست ضعیف بهداشتی و مالی پیرو ایل گوتوسو (به پایان رسید تا جمع‌آوری فوری وام‌هایی که پدرش کوزیمو به خانواده‌های اشراف فلورانسی در ازای وفاداری آنها داده بود)، که در میان چیزهای دیگر قصد خود را برای نامزدی پسرش لورنزو با نجیب‌زاده رومی کلاریس اورسینی و نه با یک فلورانسی مطابق سنت ابراز کرده بود، حزب ضد مدیچی از خواب بیدار شد. اولین دشمن پیرو، لوکا پیتی بسیار ثروتمند، با خانواده Acciaiuoli و با Diotisalvi Neroni (دوست دیرینه اخیر کوزیمو بزرگتر) متحد
Neroni (دوست دیرینه اخیر کوزیمو بزرگتر) متحد شد، توطئه ای را با هدف فرسودگی پیرو و بزرگ کردن او ترتیب داد. داور جدید جمهوری. پیتی و دیگر توطئه گران نیز می‌توانستند روی حمایت بیرونی خانه استه حساب کنند: مارکیز بورسو برادر ناتنی خود ارکوله را در راس ۱۳۰۰ مرد به فلورانس فرستاد، آماده مداخله برای حمایت از قیام داخلی است. کودتا، به‌طور خاص، شامل ترور پیرو در مسیر ویلای کارگی به فلورانس بود، برنامه‌ای که او بدون اسکورت بزرگ به آن سفر می‌کرد . با این حال، طرح پیتی بلافاصله توسط خود پیرو خنثی شد و او با جلوگیری از
بلافاصله توسط خود پیرو خنثی شد و او با جلوگیری از اقدام توطئه‌گران، خود را مسلح کرد و به همه حامیان خود هشدار داد که ضد حمله را سازماندهی کنند. در همان زمان، پیرو موفق شد پیتی را متقاعد کند که به جناح مدیچی بپیوندد و با کمک ۲۰۰۰ پیاده‌نظام میلانی که توسط گالیاتزو ماریا اسفورزا فرستاده شده بود، موفق شد اقتدار خود را بازگرداند. از توطئه گران باقی مانده، دیوتیسالوی نرونی، آنجلو آچیوولی و نیکولو سودرینی تبعید شدند، در حالی که اسقف اعظم فلورانس، جیووانی دو دیوتیسالوی مجبور شد به رم بازنشسته شود. لوکا پیتی، با
مجبور شد به رم بازنشسته شود. لوکا پیتی، با وجود اینکه مورد تعقیب قضایی قرار نگرفت، توسط همه مردم فلورانس مجازات شد، آنها دیگر او را یکی از شهروندان اصلی خود نمی‌دانستند و از او دوری می‌کردند و با بی‌احترامی در مورد او صحبت می‌کردند. نقش لورنزو مسلماً مهم بود، زیرا او فعالانه از پدرش حمایت می‌کرد و گروه مسلح مرتبط با مدیچی را رهبری می‌کرد و خود را در دفاع از زندگی پدرش در امتداد جاده‌ای که از کارگی به فلورانس منتهی می‌شد، متمایز کرد. ظهور سیاسی لورنزو و ازدواج با کلاریس اورسینی (۱۴۶۶–۱۴۶۹). در حالی که
ازدواج با کلاریس اورسینی (۱۴۶۶–۱۴۶۹). در حالی که فلورانس با ائتلاف Veneto-Ferrara با هدف پایان دادن به هژمونی مدیچی مبارزه می‌کرد، پیرو دو مدیچی اقداماتی را برای معرفی لورنزو به عنوان جانشین قانونی خود در راس خانواده انجام داد. اندکی پس از توطئه شکست خورده ۱۴۶۶، در واقع، پیرو لورنزو هفده ساله را وادار کرد که به جای او در بالیا و در شورای صد نفر بنشیند. با هدف تقویت بیشتر موقعیت خانواده مدیچی، پیرو و لوکرزیا تورنابوونی تصمیم گرفتند پروژه ازدواج بین لورنزو جوان و کلاریس اورسینی رومی را اجرا کنند. کلاریس که