payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داستانی"، مقاله‌ها و مطالب متعددی در زمینه‌های تاریخ، فلسفه، جامعه‌شناسی و هنر نوشت. وی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به دلیل فعالیت سیاسی بازداشت شد و یک‌سال را در زندان شیراز گذراند. دست‌غیب پس از آزادی از زندان به علت ممنوعیت از مشاغل دولتی، به کار در دفتر اسناد رسمی و روزنامه‌های محلی شیراز پرداخت و مدت سه سال نیز کارمند غیررسمی اداره بهداشت بود. دست‌غیب در سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به تهران رفت و وارد دانشسرای عالی شد. پس از گذراندن دورهٔ سه سالهٔ دانشسرای عالی در رشتهٔ فلسفه و علوم تربیتی، کارشناسی ارشد
عالی در رشتهٔ فلسفه و علوم تربیتی، کارشناسی ارشد همین رشته را ادامه داد. اما به دلیل موانعی درس را رها کرد. از آن پس تا سال ۱۳۵۹ به تدریس ادبیات، نقد ادبی و جامعه‌شناسی هنر در دبیرستان‌ها، مدارس عالی و دانشسراهای مقدماتی در شیراز و تهران پرداخت. وی در سال ۱۳۵۹ به خواست خود بازنشسته شد و از آن پس توانست وقت بیشتری را به مطالعه و نگارش اختصاص دهد. دست‌غیب در سال ۱۳۷۴ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان منتقد نمونه برگزیده شد و لوح سپاس خدمات فرهنگی دریافت کرد. همچنین، در سال ۱۳۸۲ طی مراسمی در صدا و
کرد. همچنین، در سال ۱۳۸۲ طی مراسمی در صدا و سیما، دست‌غیب به عنوان چهره ماندگار در رشته نقد ادبی شناخته شد و موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه گردید. در دی ۱۳۹۵ در مراسم نکوداشتی که از سوی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان فارس برگزار شد، سومین نشان مفاخر این استان در مراسمی با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به وی اهدا شد. فیلم مستند. در سال ۱۳۹۱ فیلم مستندی با نام "این مرد نیچه نیست" به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سعید کشاورز از زندگی عبدالعلی دستغیب ساخته و در سال ۱۳۹۴ در شیراز به‌نمایش عمومی درآمد. این فیلم در
۱۳۹۴ در شیراز به‌نمایش عمومی درآمد. این فیلم در اسفند ۱۴۰۳ در بخش فارسی تلویزیون بی‌بی‌سی در قسمت آپارات باز‌پخش شد و کارهای دستغیب مورد گفتگو قرار‌گرفت.
رابعه عَدَویّه لقب گرفته به "تاجُ الرجال" با کنیهٔ امُ الخیر (زاده: ۷۱۳ میلادی برابر ۹۵–۹۴ قمری - درگذشته: ۸۰۱ میلادی برابر ۱۸۵–۱۸۴ قمری) بانوی صوفی و شاعر عربی در سدهٔ دوم هجری بود. آن گونه که وی از خدادوستی سروده‌است برمی‌آید که از شوق به خدا و آگاهی بر دریافتن زیبایی ازلی اوست نه از ترس عذاب یا طمع در ثواب او. او دختر «اسماعیل عدوی قیسی» بود. نام او را از این جهت رابعه گذاشتند که فرزند چهارم خانواده بود. رابعه یکی از کسانی است که فریدالدین عطار در کتاب تذکره الاولیایش از او یاد کرده‌است. رابعه ربودهٔ
تذکره الاولیایش از او یاد کرده‌است. رابعه ربودهٔ جذبات الهیه و در طریقت جذبه اش بر سلوک غلبه داشت. او طبع شاعری هم داشته و اشعاری در عشق به خدا سروده‌است. وی را با صوفیانی چون حسن بصری، ابراهیم ادهم، سفیان ثوری و مالک دینار هم‌دوره دانسته‌اند. اما هم‌دوره بودن و شاید دیدار رابعهٔ عدویه با حسن بصری قابل تردید است، زیرا حسن بصری در سال ۱۱۰ هجری فوت نموده‌است. احتمالاً با حسن بصری دیگری هم‌دوره بوده‌است. محل دفن او را به اشتباه در رأس طور زیت در قریهٔ طور در شرق بیت‌المقدس دانسته‌اند که محل دفن رابعه شامیه
شرق بیت‌المقدس دانسته‌اند که محل دفن رابعه شامیه است. رابعهٔ عدویه احتمالاً در بصره مدفون است. در نگاه دیگران. عطار نیشابوری: «آن مخدرهٔ خدر خاص، آن مستورهٔ ستر اخلاص، آن سوختهٔ عشق و اشتیاق، آن شیفتهٔ قرب و احتراق، آن نایب مریم صفیه، آن مقبول رجال، رابعهٔ عدویّه – رحمها الله تعالی – اگر کسی گوید که ذکر او در صف رجال چرا کردی؟ گوییم خواجهٔ انبیا – علیه الصلوة والسلام – می‌فرماید که «ان الله لا ینظر الی صورکم»، کار به صورت نیست به نیّت نکوست… چون زن در راه خدای – تعالی – مرد باشد او را زن نتوان گفت.» قدمعلی
– تعالی – مرد باشد او را زن نتوان گفت.» قدمعلی سرامی: «پیش از رابعه، کسی از حب و محبت الهی سخن نگفته بود. درواقع او نخستین عارفی است که این مضمون را به معنای حقیقی و تام و تمام کلمه و نه صرفاً به لحاظ تعبیر لفظی آن مفهوم که کاربردی زبانی و ظاهری است، در تصوف و عرفان اسلامی وارد کرد و به علاوه به قولی «جسارت ورزیده، میان مفهوم حب و مفهوم خلّت (صمیمیت و یکرنگی) که هرکه بدان درجت در دوستی حق رسید طاعت از وی برخیزد و حکم تکلیف از او ساقط می‌گردد، وفق داد و بدین‌گونه غوغایی برانگیخت و گشاینده راه دور و دراز و
غوغایی برانگیخت و گشاینده راه دور و دراز و پرخطری شد که حسین‌بن منصور حلاج با پیمودنش بر سر دار رفت.» سخنانی از رابعه عدویه. رابعه گفت: یا بنی آدم! از دیده به حق منزلی نیست و از زبان‌ها بدو راه نیست؛ و سمع، شاهراه زحمت گویندگان است و دست و پای، سکان حیرتند و کار با دل افتاده‌است. بکوشید تا دلی بیدار به دست آرید که چون دل بیدار شد او را به یار حاجت نیست؛ یعنی دل بیدار آن است که در حق گم شده‌است و هرکه گم شد با یار چه کند؟ الفناء فی الله اینجا بود. گفتند: بنده کی راضی شود؟ گفت: آنگاه که از محنت شاکر شود،
بنده کی راضی شود؟ گفت: آنگاه که از محنت شاکر شود، چنان‌که از نعمت. گفتند: حضرت عزّت را دوست داری؟ گفت: دارم. گفتند: شیطان را دشمن داری؟ گفت: از دوستی رحمن با عداوت شیطان نمی‌پردازم. گفت: ثمره معرفت، روی به خدای – عزّ و جل – آوردن است. سفیان از رابعه پرسید: بهترین چیزی که بنده به آن به خدای تعالی تقرّب جوید کدام است؟ گفت: آنکه بداند که بنده از دنیا و آخرت غیر وی را دوست نمی‌دارد. گوید: اگر همه دنیا از آنِ مردی بود، آن مرد به آن غنی نبود. گفتند چگونه است؟ گفت: زیرا دنیا فنا پذیرد. برای مطالعه بیشتر. بخش
گفت: زیرا دنیا فنا پذیرد. برای مطالعه بیشتر. بخش نخستین کتاب "زنان صوفی" تألیف جواد نوربخش به رابعه عدویه اختصاص یافته‌است.
کم و کیفِ پذیره شدنِ آثارِ مکتوبِ جلال‌الدین مولوی در ادوارِ گوناگون، یکسان نبوده است. مولوی در روزگارِ زندگیِ خود شهرتی داشت، چنان‌که احتمال داده‌اند سعدی هم در شیراز او را می‌شناخته است. پس از مرگش به لقبِ «مولوی» و «مولانا» شهره شد و طریقتِ مولویه توسط فرزندش، سلطان ولد و فرزندِ سلطان ولد، اولو عارف چلپی پدید آمد. در سدهٔ بعدی عمدتاً فراموش شد، مگر نزد اهالیِ خانقاه؛ تا این که سرانجام در سدهٔ چهاردهم هجری قمری، با رونقِ چاپِ حروفی در ایران و پدید آمدنِ تصحیح‌هایی از آثارش، ناگهان در ایران بلندآوازه و
تصحیح‌هایی از آثارش، ناگهان در ایران بلندآوازه و بلافاصله جهانی نیز شد، چنان‌که در ۲۰۰۰ م به‌واسطهٔ ترجمه‌های انگلیسیِ شعرش، پرفروش‌ترین نویسندهٔ آمریکا شد. در همین سده، منتقدان و مخالفانش نیز همچون دوستدارانش فراوان شدند، و از جمله احتمال دادند که بعضی ابیاتِ سعدی کنایه‌ای به مولوی بوده است. آثارِ مولوی از خانقاه‌ها بیرون آمد و جزو ادبیاتِ رسمی شد و دولت‌های ملی هم — هرچند محتاطانه — بدان رویِ خوش نشان دادند؛ چنان‌که پاره‌هایی عمدتاً حِکمی و اخلاقی از شعرش در کتاب‌های درسیِ مدارسِ ایران از دورهٔ پهلوی اول
در کتاب‌های درسیِ مدارسِ ایران از دورهٔ پهلوی اول تا جمهوری اسلامی گنجانده شده است. مولوی‌پژوه. یک مولوی‌پژوه با دانش خود در زمینهٔ ادبیّات، فلسفه، تاریخ، عرفان و.. به بررسی و شناخت بهتر اندیشه‌های مولانا می‌پردازد و تلاش می‌کند جنبه‌های بیشتری از کوشش‌های وی را آشکار سازد. مثنوی‌پژوه. "مثنوی‌پژوه" ادیبی است که مثنوی مولانا را می‌پژوهد. شروح متعددی بر "مثنوی معنوی" مولانا نوشته شده‌است که کاربردی‌ترین و قابل توصیه‌ترین آن‌ها -که خلاصه شروح مهم گذشته است- شرح کریم زمانی است که با نام شرحِ جامعِ مثنوی، تبیین
کریم زمانی است که با نام شرحِ جامعِ مثنوی، تبیین شده‌است. شرح مهم بدیع‌الزمان فروزانفر با نام شرح مثنوی شریف را نیز می‌توان کاملترین شرح مثنوی نامید. پژوهش در سیر زندگی مولانا. تاریخچهٔ زندگی مولانا با دیگر شاعران برجستهٔ پارسی‌گوی روشن‌تر است؛ زیرا تمام جزئیات زندگی او درست و دقیق ثبت شده و باقی مانده است. چنان‌که انگار یا او خود زندگی‌نامه خود را نوشته یا کسی همیشه همراه او بوده که تمام جزئیات حوادث زندگی او را ثبت کرده و برای آیندگان به ارمغان گذاشته است. منابع مولاناشناسی. چند اثر در بخش زندگی مولانا
منابع مولاناشناسی. چند اثر در بخش زندگی مولانا از آثار اولیه و معتبر به حساب می‌آید که تقریباً همهٔ پژوهشگران عرصهٔ مولاناپژوهی ناگزیر به آن‌ها مراجعه و از آن‌ها استفاده می‌کنند. وَلَدنامه. ولدنامه از بهاء ولد پسر مولاناست. او حوادث زندگی پدر خود را با همان وزن و سیاق مثنوی معنوی به رشتهٔ نظم کشیده است و از نزدیک‌ترین افرد به مولانا بوده‌است. دیدگاه‌های او دربارهٔ مولانا از اعتبار فراوانی برخوردار است. سپهسالار در مناقبِ حضرتِ خداوندگار. رسالهٔ سپهسالار در مناقبِ حضرتِ خداوندگار به حوادث زندگی مولانا و
در مناقبِ حضرتِ خداوندگار به حوادث زندگی مولانا و خانوادهٔ او پرداخته و کهن‌ترین و مهم‌ترین سند مثنوی است. این کتاب اثر فریدون سپهسالار است. سپهسالار به گفته خودش چهل سال در خدمت مولانا بوده و از حوادث عمدهٔ زندگی وی و خانواده‌اش آگاهی داشته‌است. مناقب العارفین. کتاب دیگری که زندگی مولانا، شمس تبریزی، محقق ترمذی، بهاء ولد فرزند مولانا و فرزندان او و نیز دو خلیفهٔ او یعنی زرکوب و چلبی را با تفصیل و دقت لازم بررسی کرده کتاب مناقب العارفین اثر احمد افلاکی است.
دیپلودوکوس یا دوتیرکی یک سرده از یکی از انواع دایناسورهای خزنده کفلان گیاه‌خوار بود که فسیل آن برای اولین بار توسط ویلیستون در سال ۱۸۷۷ (میلادی) کشف گردید. نام این دایناسور از دو واژه یونانی دیپلو به معنی دوتایی و دکس به معنی تیرک است و این اسم از استخوان دوشاخه‌ای زیر دم این حیوان گرفته شده است. نخست تصور بر این بود که این نوع استخوان‌بندی در این گونه خاص یعنی دیپلودکس بی‌نظیر است. اما بعداً در دیگر اعضای خانواده دیپلوسوریدها و حتی غیر دیپلوسوریدها مانند مامنچیسور نیز یافت شد. این دایناسور در غرب قاره
مامنچیسور نیز یافت شد. این دایناسور در غرب قاره آمریکای شمالی و در پایان دوره ژوراسیک زیست می‌کرد. دیپلودوکوس به راحتی میان دایناسورهای هم شکل خود که دارای گردن و دم دراز و چهار پای تنومند هستند، قابل شناسایی است. سال‌های بسیار زیادی به عنوان بلندترین دایناسور شناخته می‌شد. اندازه بزرگش مانع شکار شدنش توسط درندگانی مثل آلوسور و سراتوسور می‌شده است. بقایای فسیل این دایناسورها با دیپلودوکوس در یک لایه پیدا شده است که نشان می‌دهد آنها در یک زمان زندگی می‌کردند. دیپلودوکوس یکی از شناخته شده‌ترین سوسمارپایان
دیپلودوکوس یکی از شناخته شده‌ترین سوسمارپایان (ساروپودها) می‌باشد که یک چهارپای گردن دراز با یک دم شلاق مانند می‌باشد. پاهای جلویی به صورت بسیار جژسی کوتاه‌تر از پاهای عقبی بودند که باعث یک وضعیت افقی در حیوان می‌شده است. دم و گردن درزا جانور همراه با چهار پای تنومند به طور خودبه‌خود باعث مقایسه دیپلودکس با یک پل معلق می‌شود. در واقع این دایناسور بلندترین دایناسور شناخته شده با یک اسکلت کامل است. بخشی از تحقیقات دکتر هالوروم طول این دایناسور را بلندتر فرض کرده است اما هنوز به میزانی که قبلاً تصور می‌شد
کرده است اما هنوز به میزانی که قبلاً تصور می‌شد نرسیده است. برای اولین بار در سال ۱۹۹۱ دیوید ژیلت طول این دایناسور را بیشتر از ۳۰ متر تخمین زد که این طول دیپلودوکوس را بلندترین دایناسور می‌کرد (البته بجز دایناسورهایی که فسیلشان ناقص بدست آمده و ممکن است طولشان بیشتر بوده باشد مثل آمپیوکولیاس). برخی تخمین‌ها وزنش را تا ۳۰ تن برآورد می‌کردند (بیشتر فقط ۳۰ تن). جمجمه حیوان خیلی کوچک بوده نسبت به اندازه حیوان که می‌توانسته به ۲۸ متر برسد با گردنی بیشتر از ۶ متر. دیپلودکس داریا دندان‌های میخ مانندی بود که به
دیپلودکس داریا دندان‌های میخ مانندی بود که به سمت جلو متمایل شده بودند و فقط در قسمت جلویی آرواره وجود داشتند. جای مغز کوچک بود و گردن دارای حداقل ۱۵ مهره بوده است و حالا اعتقاد بر آن است که گردن به موازات زمین قرار گرفته بوده و نمی‌توانسته زیاد به شکل عمودی بالا برود. تخمین‌های جدید که همگانی است وزنش را بین ۱۰ تا ۱۶ تن تخمین می‌زند که شامل تخمین‌های مانند ۱۰ تن، ۱۱.۵ تن، ۱۲.۷ تن و ۱۶ تن. دیپلودکس دم بلندی داشت و تقریباً ۸۰ مهره در دمش داشت که این رقم دوبرابر برخی ساروپودهای قدیمی‌تر مثل شانوسور با ۴۳
برخی ساروپودهای قدیمی‌تر مثل شانوسور با ۴۳ مهره و ساروپودهای هم‌دوره‌اش مانند ماکروناری‌ها (از قبیل کاماراسور با ۵۳ مهره) بود. گمانه‌زنی‌ها در مورد این است که این دم یک وسیله دفاعی بوده یا یک وسیله برای تولید صدا. شاید دم وسیله‌ای برای حفظ تعادل گردن بلند بوده است. استخوان‌ها قسمت میانی دم حیوان به صورت دوشاخه است (شکلی که نام این دایناسور هم از آن گرفته شده). آنها ممکن است که از ستون مهرها محافظت می‌کردند یا ممکن است از رگ‌های خونی در مقابل فشارهایی که دم سنگین حیوان در برخورد با زمین داشته حفاظت
که دم سنگین حیوان در برخورد با زمین داشته حفاظت می‌کردند. این حالت دو شاخه‌ای استخوان‌ها در برخی حیوانات وابسته به دوتیرکی‌ها نیز دیده شده. مانند سایر ساروپودها، دیپلودکس دارای پاهای جلویی بسیار متفاوتی بود. پنجه این دایناسور نسبت به سایر ساروپودها بزرگتر بود و ویژه یک کار مخصوص ناشناخته بوده است. مطالعه‌ای این فرضیه را مطرح کرد که به خاطر محل قرار گرفتن حفره بینی این جانور آبزی بوده است. رفتارهای جانوران آبزی معمولاً در ساروپودهای دیگر مثل براچیوسور و آپاتوسور نشان داده شده است. اما پژوهشی در سال ۱۹۵۱
نشان داده شده است. اما پژوهشی در سال ۱۹۵۱ نشان داد که ساروپودها احتمالاً به خاطر فشار زیادی که آب به قفسه سینه‌اشان می‌آورده، نمی‌توانستند هنگامی که در آب غوطه‌ورند نفس بکشند. از سال ۱۹۷۰ به بعد نظریه‌های عمومی بر این استوار است که ساروپودها حیواناتی خشکی زی بودند که از برگ درختان تغذیه می‌کردند. تئوری اخیراً عنوان شده است که ممکن است آنها در محل‌های نزدیک به ساحل زیست می‌کردند. آنها احتمالاً می‌توانستند به کمک دمشان بر روی دو پای خود بایستند و از برگهای تا محدوده ۱۰ متر در درختان تغذیه کنند. محدوده حرکت
محدوده ۱۰ متر در درختان تغذیه کنند. محدوده حرکت گردن نیز به آنها اجازه می‌داده از روی زمین نیز تغذیه کنند. یک پژوهش نیز بر روی اینکه آیا دیپلودوکوس‌ها می‌توانستند از گیاهان درون آب و کناره رودخانه‌ها نیز تغذیه بکنند صورت گرفته است. این عقیده با اندازه دست و پاها تقویت می‌شود. علاوه بر این ممکن است دندان‌های میخ مانند این دایناسور برای خوردن گیاهان نرم آبزی بکار می‌رفته است. منابع. Wikipedia contributors, "Diplodocus," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
"Diplodocus," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Diplodocus&amp;oldid=255915477 (accessed December 6, 2008).
دانشگاه ۱۸ مارس چاناک قلعه (تأسیس ۱۹۹۲)، یکی از دانشگاه‌های ترکیه است. این دانشگاه دارای ۷ دانشکده، ۲ مدرسه عالی، ۱۰ مدرسه عالی آموزش شغلی، ۲ انستیتو و ۴ مرکز تحقیقات است. تعداد دانشجویان آن حدود ۱۰ هزار نفر و تعداد کادر علمی آن حدود ۵۰۰ نفر است. مجتمع امکانات دانشگاه در مرکز شهر و بخش‌های اطراف هستند. زبان آموزشی دانشگاه ترکی است. امکانات. کتابخانه. کتابخانه دانشگاه حدود ۲۰ هزار کتاب دارد. اسکان و تغذیه. خوابگاه این دانشگاه ظرفیت ۱۵۰۰ نفر (۱۰۰۰ دختر و ۵۰۰ پسر) دارد. همچنین، در مجتمع رفاهی یحیی چاووش نیز
پسر) دارد. همچنین، در مجتمع رفاهی یحیی چاووش نیز ۳۰۰ پسر و در بیگا (Biga) خوابگاه‌هایی با ظرفیت ۶۰۰ نفر وجود دارد.
دانشگاه چوکور اُوا (´Çukurova) در ۱۹۷۳ در شهر آدانا تأسیس شد. در حال حاضر، دارای۱۰ دانشکده، ۳ مدرسه عالی، ۷ مدرسه عالی آموزش شغلی، ۳ انستیتو و ۲۵ مرکز تحقیقات است. تعداد دانشجویان آن بالغ بر ۲۰ هزار نفر و تعداد کادر علمی آن نزدیک به ۲ هزار نفر است. مجتمع رفاهی دانشگاه در ۱۰ کیلومتری شهر در زمینی به مساحت ۲۰ هزار هکتار بنا شده‌است. برخی از مدارس عالی آموزش شغلی در بخش‌های جیهان، عثمانیه، کوزان، قدیرلی و کاراعیسی لی واقع شده‌است. کتابخانه: کتابخانه دانشگاه دارای حدود ۱۳۰ هزار جلد کتاب و ۶۵ هزار مجله مجلد
دارای حدود ۱۳۰ هزار جلد کتاب و ۶۵ هزار مجله مجلد می‌باشد. به۸۵۰ نشریه ادواری مشترک است. تعدادی نیز آثار خطی در آن وجود دارد. اسکان و تغذیه: در داخل مجتمع رفاهی دانشگاه یک غذاخوری مرکزی وجود دارد. در این غذاخوری ناهار دانشجویان داده می‌شود. در مدارس خارج از مجتمع نیز سرویس غذا وجود دارد. همچنین در داخل دانشکده‌ها و مدارس عالی نیز بوفه‌هایی خدمات غذایی را ارائه می‌کنند. خوابگاه دانشجویی فوزی چاک ماک در مجتمع رفاهی بالجالی ظرفیت اسکان۳۵۰۰ نفر دانشجوی دختر و پسر را دارد. خوابگاهی نیز در مرکز شهر آدانا، جیهان و
را دارد. خوابگاهی نیز در مرکز شهر آدانا، جیهان و عثمانیه وجود دارد. فعالیتهای فرهنگی: در مرکز فرهنگی - هنری وابسته به ریاست دانشگاه، گروه‌های موسیقی و تئاتر فعالیت می‌نمایند. در طول سالتحصیلی تعداد زیادی نمایشگاه، کنسرت و... برگزار می‌شود. بالغ بر ۲۰ بخش در مرکز فوقِ فعالیت می‌کنند. تأسیسات ورزشی: دانشگاه دارای مجموعه ورزشی سربسته، استخر شنای سرپوشیده، پاتیناژ و میدانهای ورزشی دیگر می‌باشد. رشته‌های تحصیلی دانشگاه: مدرسة عالی بهداشت آدانا: مامایی، پرستاری دانشکدة دندانپزشکی دانشکدة تربیت معلم: در رشته‌های:
دندانپزشکی دانشکدة تربیت معلم: در رشته‌های: زبان آلمانی، تکنولوژی‌های رایانه‌ای و آموزشی، گروه فلسفه، زبان فرانسه، زبان انگلیسی، پیش دبستانی، مشاوره و راهنمایی، کلاسداری و علوم اجتماعی دانشکدة علوم پایه و ادبیات: بیولوژی، فیزیک، شیمی، ریاضیات، زبان و ادبیات ترکی دانشکدة اقتصاد و علوم اداری: اکونومتری، اقتصاد، مدیریت، مالیه دانشکدة الهیات: الهیات، فرهنگ دینی و علم اخلاقِ دوره ابتدایی، دانشکدة مهندسی: مهندسی در رشته‌های: محیط، الکتریک - الکترونیک، صنایع، ساختمان، زمینشناسی، معدن، ماشین آلات، معماری، نساجی
زمینشناسی، معدن، ماشین آلات، معماری، نساجی دانشکده محصولات آبی دانشکده پزشکی دانشکده کشاورزی:تولید گیاهی، مهندسی غذا، تولید حیوانی، معماری روستایی، تکنولوژی کشاورزی
دانشگاه عزت آبانت یک دانشگاه در ترکیه است. نیم‌نگاهی بر دانشگاه. این دانشگاه در سال ۱۹۹۲ میلادی در شهر بولو ساخته شد. دارای ۶ دانشکده، ۵ مدرسه عالی، ۴ مدرسه عالی آموزش شغلی و ۳ انستیتو است. تعداد ۱۰ هزار دانشجو و ۵۰۰ کادر علمی دارد. مجتمع دانشگاه در ۱۲ کیلومتری دانشگاه قرار دارد. دانشگاه دارای ۵ خوابگاه دخترانه و پسرانه است. علاوه بر مجتمع در خوابگاه‌ها نیز به دانشجویان غذای ظهر داده می‌شود. فعالیت فرهنگی در دانشگاه جریان دارد. یک مرکز فرهنگی سه طبقه با هدف انجام فعالیت‌های فرهنگی در دانشگاه وجود دارد. در
انجام فعالیت‌های فرهنگی در دانشگاه وجود دارد. در مرکز مذکور، کنسرت‌‌ها، نمایشگاه‌ها، سخنرانی‌ها و فعالیت‌های دیگر ترتیب داده می‌شود. پیوند به بیرون. وب‌گاه دانشگاه
دانشگاه بیلگی (دانش) استانبول در سال ۱۹۹۶ توسط بنیاد آموزش علم و فرهنگ در استانبول تأسیس شد در حال حاضر ۷۰۰۰ دانشجو از ۲۶ کشور دنیا در آن مشغول به تحصیل هستند کهِ ۱۴۰۰ نفر بورسیه می‌باشند. دانشگاه در محله‌های تقسیم، قوش تپه و دولاب دره ساختمانهای مدرنی دارد. مجموع رشته‌های آن۲۸ مورد است. در کتابخانه مرکزی آن امکانات کتاب، نشریات ادواری و اطلاعات الکترونیکی وجود دارد. ضمن اینکه در بخش‌های مادر نیز کتابخانه‌هایی ایجاد می‌شود. باشگاه‌های دانشجویی دانشگاه در بسیاری از زمینه‌ها فعالیت می‌نمایند. دانشگاه تلویزیون
از زمینه‌ها فعالیت می‌نمایند. دانشگاه تلویزیون و رادیو نیز دارد. آموزش مبتنی بر پرداخت شهریه است. هزینه ثبت نام برای دانشکده اقتصاد و علوم اداری ۷۳۸۵ دلار و برای دوره پیش دانشگاهی ۷۰۵۰ دلار است. مبلغ فوقِ شامل مالیات نمی‌شود. پرداختها در دو قسط انجام می‌شود. رشته‌های تحصیلی دانشگاه. کامپیوتر، ادبیات تطبیقی، ریاضیات، روانشناسی، جامعه‌شناسی، تاریخ، موسیقی، اقتصاد، مدیریت، علوم سیاسی، امور مالی بین‌المللی، روابط بین‌الملل، روابط مردم، نظام‌های ارتباط رسانه‌ای، تبلیغات، سینما-تلویزیون، روزنامه‌نگاری تلویزیونی،
تبلیغات، سینما-تلویزیون، روزنامه‌نگاری تلویزیونی، طراحی ارتباط بصری، هنرهای صحنه و نمایش و مدیریت عمومی و طراحی لباس پیوند به بیرون. پایگاه اینترنتی دانشگاه:http://www.ibun.edu.tr
سعید شعبانی پس از گذراندن در [سینمای جوانان ایران] وارد دانشگاه هنر شد و پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه واحد۳۸ حکیم در مقطع MBA فلسفه هنر و در مقطع DBA ( دکتری پژوهش هنر) مدرس دانشگاه ابن سینا شد. اسکان و تغذیه. بر اساس گزارش ثبت نام سال ۲۰۰۰ این دانشگاه، تنها دانشگاه در ترکیه است که مشکل خوابگاه برای دانشجویان خود ندارد. تکنولوژی. دانشگاه آتاترک با دارا بودن ۱۵۰ آزمایشگاه پیشرفته، یک مرکز علمی مدرن محسوب می‌شود. و دارای چندین دانشکده و کالج است. خدمات بهداشتی. دانشجویان در مرکز بهداشتی، فرهنگی و ورزشی
دانشجویان در مرکز بهداشتی، فرهنگی و ورزشی دانشگاه معاینه می‌شوند و در صورت نیاز، به بیمارستان تحقیقاتی دانشگاه معرفی می‌شوند. خدمات دندانپزشکی در دانشکده دندانپزشکی انجام می‌شود. ورزش. این دانشگاه، دارای یک سالن ورزشی سربسته، ۳ سالن باز و تعدادی میدان ورزشی برای بازی‌های فوتبال، است رشته‌های تحصیلی دانشگاه. رشته‌های موجود در این دانشگاه عبارتند از:
دانشگاه آتیلیم (Atılım) در سال ۱۹۹۵ به وسیلهٔ بنیاد آتیلیم در استانبول ایجاد شد. هدف از ایجاد این بنیاد، کمک به افراد ضعیف بود. دانشگاه در سال ۱۹۹۷ و با ۳ دانشکده شروع به کار کرد. برای پذیرفته شدن بی قید و شرط از دانشگاه کسب نمره ۵۰۰ از امتحان تافل ضروری است. افرادی که بین ۴۰۰ تا ۴۴۹ نمره از امتحان تافل را کسب نمایند، به‌طور مشروط وارد دانشگاه می‌شوند.
زاج‌کاری افزودن یک لایه بسیار نازک از اکسید سیاه آهن (Fe3O4) به بخش‌های فولادی جنگ‌افزارها یا دیگر قطعات فولادی است. زاج‌کاری بیشتر برای زیبایی و محافظت از لوله تفنگ و استتار از دید دشمن یا شکار بکار می‌رود. روش‌های مختلفی برای زاج‌کاری وجود دارد که به دو دسته زاج‌کاری گرم و زاج‌کاری سرد تقسیم می‌شوند. در زاج‌کاری گرم محلولی داغ از سود سوزآور و نیترات پتاسیم و آب تهیه می‌شود که مایع زاج نامیده می‌شود. برای زاجکاری گرم ابتدا قطعات فولادی را با حلال مخصوص غیر اسیدی چربی زدائی کرده سپس با سمباده نرم پوساب
غیر اسیدی چربی زدائی کرده سپس با سمباده نرم پوساب مخصوص سمباده کاری می‌کنند و بعد در مایع زاج داغ که حرارت آن بوسیله توموسویچ وترموکوبل تحت کنترل است فرو برده و درمی‌آورند. در زاج‌کاری سرد از محصولات آماده تجارتی استفاده میگرددکه اخیراً افشانه‌های مخصوصی نیز به جهت زاجکاری سرد تولید شده‌است که چون راهنمای کاملی ازچگونگی استفاده درست به همراه دارند برای افراد غیر حرفه‌ای زاجکاری را راحت ترکرده‌است. در زاجکاری گرم بخار ناشی از مایع زاج بسیارسمی است و در زاجکاری سرد سعی شود از دستکش پلاستیکی استفاده شود زیرا
سرد سعی شود از دستکش پلاستیکی استفاده شود زیرا سم ان از طریق پوست هم جذب می‌گردد. آبی‌کاری. آبی‌کاری را فرهنگستان زبان فارسی این‌گونه تعریف کرده‌است: قرار دادن سطح زنگارزدایی‌شدهٔ آلیاژ آهنی در معرض هوا یا بخار آب، یا مواد دیگر در دمای مناسب و در نتیجه تشکیل لایهٔ آبی‌رنگ اکسیدی نازک در سطح آن که شکل ظاهری آن را بهبود می‌دهد و بر مقاومت آن در برابر خوردگی می‌افزاید.
یخدان یا یخچال، گونه‌ای ساختمان است که در معماری قدیم ایران برای تولید و نگه‌داری یخ ساخته می‌شد. معمولاً هر یخچال دارای یک استخر و یک دیوار بلند (بنام حصار) و یک مخزن گنبددار بود. حصار طوری ساخته می‌شد که تمام روز سایه آن بر استخر می‌افتاد و از گرم شدن آب استخر جلوگیری می‌کرد. یخی را که در زمستان در استخر یخچال درست می‌شد می‌شکستند و در خزانه انبار می‌کردند و در فصل گرما آن را به کار می‌بردند. از نظر هنر معماری و نیز دانش مهندسی، یخچال یکی از بهترین مصداق‌های دانش «انسان-طبیعت-معماری» و تعامل انسان با
دانش «انسان-طبیعت-معماری» و تعامل انسان با رفتارهای طبیعت و عناصر طبیعی در فصول مختلف سال است. کارکرد. بنای یخچالهای قدیمی، غریب‌ترین عناصر معماری هستند که نه تنها مورد بی مهری قرارگرفته، بلکه تقریباً به بوته فراموشی سپرده شده‌اند. در وجود یخچالها و تولیداتش که در قلب تابستانهای داغ و سوزان، خنکای آب گوارا را به درون خانه‌ها می‌کشاند، رمز و رازی وجود دارد که حکایت از معجز ه فروتنانه خشت خام و دست‌های پرتوان معمار فرزانه‌ای می‌کند که به عشق خدمت به خلق، خشت بر خشت نهاده‌است. در سرتاسر خطه ایران زمین و به
بر خشت نهاده‌است. در سرتاسر خطه ایران زمین و به خصوص در مناطق گرم و خشک که دارای تابستانهای طاقت فرسا می‌باشند، یخ همواره از ضروریات مردم به‌شمار می‌رفته که علاوه بر خنک نمودن آب شرب، برای حفظ خوراکی‌ها نیز مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. برخلاف آب انبارها و برکه‌های عمومی آب آشامیدنی در شهرها و روستاها که احداث آن‌ها از مبانی خیرات محسوب می‌شده و ساختمان و آبش وقف بوده، یخچالها منابع درآمد زیادی برای صاحبانش به‌شمار می‌رفته‌اند. تاریخچه. از پیشینه تاریخی یخچالها تا دوره صفوی اطلاعات دقیقی در دست نیست. هر
تا دوره صفوی اطلاعات دقیقی در دست نیست. هر چند در متون تاریخی و داستانها و اشعار قبل از دوره صفوی استفاده از یخ به وفور یافت می‌شود؛ اما از نحوه تولید آن سخنی به میان نیامده است. قدیمی‌ترین مدارک، مربوط به سفرنامه «شاردن» سیاح فرانسوی دوره صفوی است. شاردن در سال ۱۰۷۶ هجری، در این سفرنامه به طرز تهیه یخ در یخچالهای شهر اصفهان پرداخته، وی می‌نویسد: «در یک محوطهٔ گود، گودال عمیقی رو به شمال حفر می‌کنند و در مقابل آن مربع‌هایی به عمق شانزده تا بیست شست به مانند تشتکی فراهم می‌آورند، آنگاه شامگاهان اینها را از
تشتکی فراهم می‌آورند، آنگاه شامگاهان اینها را از آب مالامال می‌سازند … صبحگاهان که کاملاً منجمد می‌شود آن را با رندهٔ باغبانی یا شن کش می‌شکنند و تکه‌تکه می‌کنند و تمام این قطعات را در گودال مزبور روی هم انبار می‌کنند و در آنجا دوباره تا حد امکان به تکه‌های کوچکتر مبدل می‌کنند، چون هر اندازه یخ بیشتر خرد شود بهتر منجمد می‌شود. سپس حوضچه‌های مربع شکل را مانند روز گذشته با آب تازه پر می‌کنند و هنگام غروب با کدوهای قلیانی دسته دار (آب پاش) قطعات یخ گودال را آب پاشی می‌کنند تا بهتر به هم بچسبند. بعد از اقلاً
پاشی می‌کنند تا بهتر به هم بچسبند. بعد از اقلاً هشت روز کار مداوم به ترتیب بالا، قطعات یخ به ضخامت پنج تا شش پا به دست می‌آید، و آن وقت شب هنگام مردم معمولی محله را جمع می‌نمایند و اینان با فریاد و هلهله و شادی عظیم در حالتی که مشعل‌هایی پیرامون گودال افروخته شده با آهنگ ساز و ابزار طرب که برای تهییج آنان نوخته می‌شود در گودال فرود می‌آورند… در مدت شش هفته، یک توازی (معادل ۱/۰۴۹ متر) و بیشتر به گودی و درازا و پهنای مطلوب انباشته مالامال از یخ می‌گردد…» (سیاحت نامهٔ شاردن، ترجمهٔ محمد عباسی، ج ۴، ص ۲۷۰–۲۷۲)
نامهٔ شاردن، ترجمهٔ محمد عباسی، ج ۴، ص ۲۷۰–۲۷۲) قدیمی‌ترین تصاویر از یخچالهای دوران صفویه هم به شاردن نسبت داده شده‌است، که در سفرنامهٔ خود دورنمایی از شهر کاشان را به تصویر کشیده و یخچالهای این شهر را بیرون از قلعه و برج و باروی شهر نشان داده‌است. «کرنلین بروین» هلندی نیز که در سال ۱۱۱۴ هـ.ق. وارد ایران شد تصویری از یک یخچال در شهر قم را در کتاب خود آورده که یکی از مهم‌ترین اسناد تاریخی از یخچال‌های دورهٔ صفوی است. در این تصویر مخزن یخچال را گنبدی از نوع «رک زینه ای» تشکیل می‌دهد و دیوار سایه انداز آن در
زینه ای» تشکیل می‌دهد و دیوار سایه انداز آن در سمت چپ عکس دیده می‌شود. اما نمونه ای از توصیف یخچال‌های دوران قاجار در کتاب «نصف جهان فی التعریف الاصفهان» آمده‌است، مؤلف وضع یخچال‌های اصفهان در دورهٔ قاجاریه را همان گونه توصیف می‌کند که شاردن به آن اشاره کرده، وی می‌نویسد: «یخچالی که ساخته شده و دیواری بلند طرف جنوب آن دارد و از طرف مشرق به طرف مغرب کشیده شده و پای آن گودالی عمیق است که موضع جمع آوری و حفظ یخ است. طرف شمال این گودال کرت‌های بلندی درست کرده‌اند و در زمستان از آب نهرها زیاد در آن می‌نمایند و
و در زمستان از آب نهرها زیاد در آن می‌نمایند و به شب‌های سرد روی آب بسته می‌شود…». مؤلف در ادامه به طرز تهیهٔ یخ همان گونه که شاردن فرانسوی توصیف نموده اشاره می‌کند. معماری یخچالها و فن ساختمانی آن‌ها به گونه‌ای است که دقت و نکته سنجی معماران این واحدها را به نکات عمده مهمی چون عایق‌کاری بنا، حفظ برودت مناسب جهت نگهداری یخ، مصالح ساختمانی و چگونگی تهیه یخ می‌رساند. یخچالها متشکل از سه بخش می‌باشند: مخازن یخ نیز خود به دو گونه‌اند: معماری یخچالها. فن ساختمانی و شیوه معماری یخچالها باید پاسخگوی مسائلی چون