payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شَجَرِه‌نامه خانوادگی یا درختِ خانوادگی یا تبارنامه یا دودمانه یا نسب‌نامه، یک فهرست منظم است که نسبت افراد با یک‌دیگر را نشان می‌دهد؛ رایج‌ترین این نسبت‌ها، نسبت پدر و فرزندی‌است. در این گونه تبارنامه، در یک خانواده، نام پدران و فرزندان را به ترتیب پشت سر هم قرار می‌دهند. دوره زندگی هر فرد را تا وقتی که جای خود را به دیگری بدهد، نسل می‌نامند که واژه آن به معنی فرزند است. تبارنامه فقط دربردارنده فهرست پدران و فرزندان نیست بلکه برادران را نیز می‌توان در آن نشان داد؛ مثلاً پس از گذشت یک نسل، برادران برای نسل
داد؛ مثلاً پس از گذشت یک نسل، برادران برای نسل بعدی به صورت عمو درمی‌آیند. در تبارنامه پدران و فرزندان پشت سرهم قرار می‌گیرند؛ در حالی که برادران در یک ردیف در کنار هم واقع می‌شوند. یک تبارنامه دربرگیرنده گروهی از انسان‌هاست که با یک‌دیگر پیوند خویشاوندی دارند. در وهله اول، تبارنامه بیانگر نسبت انسان‌ها با یک‌دیگر است. نسب‌نامه ساده‌ترین وسیله برای نشان‌دادن روابط افراد خویشاوند اعم از خویشاوندان نسبی و خویشاوند سببی‌است. از آن‌جا که هر فرد دارای یک تاریخ تولد و یک تاریخ مرگ است، یا فرمان‌روایان برای مدتی
و یک تاریخ مرگ است، یا فرمان‌روایان برای مدتی معین حکم‌روایی می‌کنند، تبارنامه آسان‌ترین راه برای نشان دادن ترتیب افراد، فرمان‌روایان و حاکمان است. واژه سلسله به معنی زنجیر، بر اساس تبارنامه برای پادشاهانی استفاده می‌شود که مانند حلقه‌های زنجیر با یک‌دیگر مربوط و متصل هستند. این ارتباط و اتصال، در تبارنامه، نمود می‌یابد. تبارنامه‌ها چهارچوبه مناسبی برای ارائه و شناخت رویدادهای تاریخی هستند. دومین کاربرد تبارنامه‌ها، بازشناسی افراد هم‌نام از یک‌دیگر بوده است. یادگیری از این روش بازشناسی هنوز در بین عرب‌ها
یادگیری از این روش بازشناسی هنوز در بین عرب‌ها وجود دارد که برای مشخص کردن افراد از نام پدرشان استفاده می‌کنند؛ مثلاً می‌گویند فلان بن بهمان یا فلانة بنت بهمان. در بین عرب‌ها استفاده از کنیه نیز رایج است؛ معمولاً یک مرد خود را به اسم فرزند خود می‌شناساند مثلاً خود را ابوفلان می‌داند. یک زن نیز خود را به اسم بزرگ‌ترین فرزندش ام فلان می‌خواند. امروزه در بسیاری از کشورها، برای شناسایی افراد، در کنار نام از نام خانوادگی استفاده می‌کنند. تبارنامه‌ها ممکن است درست نباشند؛ به ویژه در مواردی که گذشت زمان و مرور
نباشند؛ به ویژه در مواردی که گذشت زمان و مرور ایام باعث فراموش شدن نام‌های افراد یک خاندان می‌شود. تبارنامه‌های جعلی، تبارنامه‌هایی هستند که در آن شخص خود را به دروغ به خاندان بزرگی منتسب کرده است؛ مثلاً امویان خود را با خاندان بنی هاشم خویشاوند می‌دانسته‌اند. در حالی که امیه جد امویان برده‌ای بود که از کودکی در خانه عبد شمس برادر هاشم زیسته و به همین سبب فرزند خوانده او محسوب شد. در بعضی از دوران‌ها نیز که فرهنگ رایج حکومت را حق کسان خاصی می‌دانسته است، این تحریف در تبارنامه‌ها روی می‌داده است. گاه نیز
این تحریف در تبارنامه‌ها روی می‌داده است. گاه نیز برای اتحاد بین خانواده‌ها، دو قبیله ادعا می‌کرده‌اند که نیای آن‌ها یکی‌است. تبارنامه‌های اساطیری، تبارنامه‌هایی هستند که شواهد تاریخی صحت و درستی آن‌ها را تأیید نمی‌کند؛ مثلاً این که اسحق پسر ابراهیم یا اسفندیار پسر گشتاسب بود. دانش مطالعه تبارنامه‌ها را نسب‌شناسی یا تبارشناسی می‌نامند. نمایش‌ها. اطلاعات نسلی ونسب نامه‌ای در شکل‌ها و قالب‌های مختلفی می‌تواند نشان داده شود، مثلاً به صورت فهرست اجداد یا نمودار و شجره اجدادی. تبارنامه‌ها، یا شجره نامه‌ها
و شجره اجدادی. تبارنامه‌ها، یا شجره نامه‌ها معمولاً به این صورت نمایش داده می‌شوند که نسل‌های قدیمی تر در بالا و نسل‌های جدید در پایین هستند. در یک نمودار (شجره ی) اجدادی، که به شکل یک درخت است که اجداد یک فرد خاص را نشان می‌دهند، بیشتر از بقیهٔ انواع می‌توان شمایل درخت رادید، در بالاها پهن‌تر از پایین است. در بعضی از این نمودارها یک فرد در سمت چپ قرار می‌گیرد و اجدادش در راست. یک نمودار نسل نما یا اولادی، که تمام نسل فرزندان یک شخص را نشان می‌دهد، در بالا نازک و در پایین پهن است. شجره نامه‌ها می‌توانند
نازک و در پایین پهن است. شجره نامه‌ها می‌توانند قالب‌های مختلفی داشته باشند. بعضی می‌توانند نشانگر تمام فرزندان یک شخص باشند، بعضی شاید شامل تمام افراد با یک نام خانوادگی باشند، اما شاید هدف برخی نشان دادن تمام افرادی باشد که مسئولیت یا شغل خاصی داشتند، مثل تمام پادشاهان آلمان. اینکه پیوندها چگونه باشد به نوع ارتباطات وابسته است. نمودار بادبزنی. یک تکنیک دیگرنمودار بادبزنی است که یک نیم دایره شامل حلقه‌های متحدالمرکز است، شخص مورد نظر در داخلی‌ترین دایره است، دایرهٔ دوم دو قسمت می‌شود (هر قسمت یکی از
است، دایرهٔ دوم دو قسمت می‌شود (هر قسمت یکی از والدین)، دایرهٔ بعدی چهار قسمت و به همین ترتیب ادامه می‌یابد. این نمودار هم اجداد پدری و هم مادری را نمایش می‌دهد. مثال‌های قابل توجه. بلندترین شجرهٔ موجود در دنیا تا به امروز شجره نامهٔ فیلسوف چینی کنفوسیوس است و او از نوادگان پادشاه چینی به نام «تنگ» بوده. این شجره شامل ۸۰ نسل است و بیش از ۲میلیون عضو دارد. یک حرکت بین‌المللی که شامل ۴۵۰ شعبه بود، در سال ۱۹۹۸ آغاز شد تا این شجره نامه را دنبال کنند. یک ویرایش جدید از این شجره نامه در سال ۲۰۰۹ به مناسبت ۲۵۶۰
جدید از این شجره نامه در سال ۲۰۰۹ به مناسبت ۲۵۶۰ امین سالگرد تولد این فیلسوف چاپ شد که شامل ۱٫۳ میلیون فرد در قید حیات بود. یکی دیگر از بزرگ‌ترین شجره نامه‌ها مربوط به خاندان لوری است که به داوود نبی بر می‌گردد.
نسب‌شناسی، تبارشناسی یا ژِنِئالوژی (در یونانی γενεά λόγος، در عربی علم الأنساب به معنی «دانش نسب‌ها») به دانستن تبار اشخاص و مطالعهٔ تبارنامه می‌گویند. تبارشناسی، در هر زمانی اهمیت بسیار داشته است، زیرا روابط اجتماعی و سیاسی بر اساس خویشاوندی بوده است (صهیونیسم، پان‌ترکیسم و پان‌عربیسم نمونه‌های بارز آن در حال حاضر است). در جامعه‌هایی چون یونان باستان که اشراف قدرت را در دست داشتند، اصالت خون بسیار اهمیت داشت. در روم باستان، با حفظ تبار افراد، طبقات جامعه مشخص می‌شد؛ یعنی اشراف و طبقات آریستوکراسی از طبقات
می‌شد؛ یعنی اشراف و طبقات آریستوکراسی از طبقات پست جدا می‌شدند. افرادی، نسب‌نامه افراد را مورد بررسی قرار می‌دادند؛ چنان‌که شغل یا مقام، با تبار او مطابقت نداشت، وی را وادار می‌کردند شغل و مقام خود را تغییر دهد. در میان عرب‌ها، شناخت نسب اهمیت داشت و در رجزخوانی مورد توجه بود. بر اساس همین تبارشناسی، اتحاد قبایل به وجود می‌آید. تبارشناسان در بین عرب، "نسابه" خوانده می‌شدند. بعدها، با ظهور اسلام، مقامی به نام نقیب پدید آمد که تبار خاندان‌های مهم را شناسایی می‌کرد. کتاب‌های مهمی در زمینه تبارشناسی، در جهان
می‌کرد. کتاب‌های مهمی در زمینه تبارشناسی، در جهان اسلام نوشته شدند؛ از آن‌جمله کتاب الأنساب نوشته کلبی و الفصول‌الفخریه نوشته ابن‌عنبه است. امروزه با دگرگونی‌هایی که در جامعه‌ها، به ویژه پس از انقلاب صنعتی پدید آمده است؛ بر اهمیت این دانش افزوده شده است. جابه‌جایی فراوان گروه‌های انسانی و دگرگونی در وضعیت و موقعیت زندگی خانوادگی، در اسرائیل و بالکان نمونه بارز آن است. امروزه حفظ انساب و مطالعات تبارشناسی آسان‌تر از گذشته انجام می‌پذیرد؛ مؤسسات ثبت احوال و صدور شناسنامه و نگهداری سوابق شناسنامه‌ای چون تاریخ
شناسنامه و نگهداری سوابق شناسنامه‌ای چون تاریخ تولد، ازدواج، طلاق و مرگ در دفاتر مخصوص این کار را آسان کرده است. امروزه نسب‌شناسی در مسائل حقوقی و کشف هویت اهمیت بسیار دارد. مورخان در تحقیقات تاریخی و دین‌شناسان در تحقیق علوم دینی به تبارشناسی اهمیت می‌دهند.
اشیای پرندهٔ ناشناس در آسمان تهران (۱۳۵۵) قریب به اتفاق مشاهداتی که پیرامون دیدن اجرام ناشناخته در نیم قرن گذشته ارائه شده ناشی از عدم آگاهی از اجرام آسمانی یا پرندگان ساختهٔ دست بشر بوده و توضیحات منطقی برای آن گزارش نشده‌است. در عین حال، هنوز هم مواردی وجود دارد که تاکنون توضیح دقیق پیرامون آن ارائه نشده‌است. یکی از این موارد مشاهدهٔ اشیای پرندهٔ ناشناخته در آسمان تهران و برخورد هواپیماهای نیروی هوایی با آنان است که در سال ۱۳۵۵ ه‍.ش روی داد. این گزارش از آنجا که توسط مردم عادی ارائه نشده و برج مراقبت
از آنجا که توسط مردم عادی ارائه نشده و برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران و خلبانان نیروی هوایی آن را ارائه کرده‌اند از قوت بالایی برخوردار است. شب ۲۶ شهریور ۱۳۵۵، ساعت ده و نیم شب تماس‌های مردم با نیروی هوایی ارتش خبر از رویت شیء پرنده در افق شمالی تهران در منطقهٔ شمیران داد. پس از تأیید این گزارش‌ها توسط برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران، از پایگاه هوایی شاهرخی (نوژه) دو فانتوم عازم تهران می‌شوند. خلبان هواپیمای اول پس از نزدیک شدن به شیء متوجه از کار افتادن وسایل دقیق و وسایل ارتباط رادیویی هواپیما شده و
وسایل دقیق و وسایل ارتباط رادیویی هواپیما شده و به پایگاه بازمی‌گردند. اما خلبان هواپیمای دوم تلاش می‌کند به شیء ناشناخته نزدیک شده و آن را مشاهده کند. وی می‌گوید: «حرکت‌های خیلی سریع می‌کرد و با سرعت بالا جابجا می‌شد. از خود چهار نور ساطع می‌کرد. از قسمت بالای آن نوری قرمز و چشمک‌زن، در پایین نوری نارنجی رنگ و در طرفین نوری آبی رنگ ساطع می‌شد. این نورها به قدری شدید بودند که امکان دیدن بدنهٔ این شیء وجود نداشت.» پس از نزدیک‌تر شدن، جسم نورانی کوچکی از آن جدا و به هواپیما نزدیک می‌شوند. خلبان تصور می‌کند
جدا و به هواپیما نزدیک می‌شوند. خلبان تصور می‌کند که موشک به سمت وی شلیک کرده‌است و می‌گوید: «من فکر کردم موشکی به سمت من شلیک شده و سعی کردم با موشک حرارتی آن را هدف قرار دهم؛ ولی وقتی موشکم را انتخاب کردم، متوجهٔ از کار افتادن وسایل دقیق و خاموش شدن همهٔ چراغ‌ها بر روی صفحهٔ مقابلم شدم. در آن لحظه وسایل دقیق شروع به نوسان کردند و ارتباط رادیویی هم از کار افتاد.» با دور شدن هواپیما، جسم نورانی هم از تعقیب آنان صرف نظر می‌کند. تعقیب و گریز در آسمان تهران ادامه می‌یابد. خلبان رویت چند جسم نورانی دیگر را در
می‌یابد. خلبان رویت چند جسم نورانی دیگر را در بالای سر خود و سایر نقاط تهران گزارش کرده‌است؛ که هر بار همانند مورد اول با نزدیک شدن به آن، ارتباطات رادیویی هواپیما از کار می‌افتد. یک ماهوارهٔ نظامی آمریکا نیز اجسام نورانی را بر فراز تهران رصد کرده‌است. روایت سپهبد شاپور آذربرزین. سپهبد شاپور آذربرزین در هنگام وقوع این حادثه از فرماندهان ارشد نیروی هوایی بوده و شخصاً در جریان رخداد قرار داشته‌است، ماجرا را با کمی تغییر نسبت به گزارش تیم تحقیق ایالات متحده نقل کرده‌است. بر اساس گفتهٔ آذربرزین علت بازگشت دو
کرده‌است. بر اساس گفتهٔ آذربرزین علت بازگشت دو جنگندهٔ اول به پایگاه تمام شدن سوخت و عدم رویت شیء نورانی بوده و پرندهٔ ناشناس توسط هواپیمایی که در نوبت دوم به پرواز درآمده رویت شده‌است. همچنین جنگندهٔ نیروی هوایی تنها رادار را روی شیء ناشناس قفل کرده و اقدام به شلیک موشک نکرده‌است؛ چرا که بر اساس رویهٔ جاری نیروی هوایی اجازهٔ چنین کاری نداشته‌است. موشکی که در گزارش تیم تحقیق نام برده شده نیز نادرست است چرا که موشک نام برده شده از نوع حرارتی است و باید از پشت به هواپیما شلیک شود و طبق اطلاع سپهبد آذربرزین
به هواپیما شلیک شود و طبق اطلاع سپهبد آذربرزین جنگندهٔ نیروی هوایی درپشت شیء پرنده قرار نداشته. پس از قفل شدن رادار روی شیء پرنده از زیر پرندهٔ ناشناس گوی نورانی به سمت هواپیما رها می‌شود که موجب از کار افتادن تمام وسایل الکترونیکی هواپیما می‌شود. خلبان به تصور اینکه شیء پرتاب شده موشک است، اقدام به مانور فرار از مسیر موشک می‌کند و نهایتاً شیء مزبور پس از طی مسافتی در حوالی دریاچهٔ قم به زمین‌می‌خورد. پس از برخورد شیء به زمین مجدداً دستگاه‌های الکترونیکی هواپیما به کار افتاد. در بازدیدی که روز بعد از محل
به کار افتاد. در بازدیدی که روز بعد از محل برخورد شیء نورانی انجام شد مشخص شد دستگاه‌های الکترونیکی در این محل دچار اختلال می‌شوند و این مسئله تا سه روز پس از برخورد باقی بود. همچنین دو نفر که در نزدیکی محل برخورد زندگی می‌کردند، تصور کرده بودند رعد و برقی در محل رخ داده‌است. نتایج منتشر شدهٔ تحلیل و بررسی توسط تیم آمریکایی. در ساعات اولیه ۲۸ شهریور ۱۳۵۵، یک شی درخشان در آسمان تهران توسط حداقل چهار غیرنظامی گزارش شده‌است. ستوان یداله ناظری خلبان نیروی هوایی شاهنشاهی ایران به همراه یک افسر تسلیحات صندلی عقب
شاهنشاهی ایران به همراه یک افسر تسلیحات صندلی عقب با جت جنگده رهگیر مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ برای بررسی اعزام شدند. ناظری به محض رسیدن به تهران، از دست دادن تمام تجهیزات ارتباطی جنگنده را گزارش داده‌است، بنابراین به پایگاه بازگشته و گزارش داده‌اند که پس از انجام این کار، تجهیزات او به حالت پایدار برگشته است. سرگرد پرویز جعفری، فرمانده اسکادران نیروی هوایی ارتش، به همراه ستوان یکم جلال دمیریان به عنوان افسر تسلیحاتی، با هواپیمای دوم مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ برای رهگیری شی اعزام شدند. جعفری قفل
فانتوم ۲ برای رهگیری شی اعزام شدند. جعفری قفل راداری روی شی را در برد ۲۷ مایل دریایی (۵۰ کیلومتر) بدست آورده که اندازه آن قابل مقایسه با بوئینگ کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکر است. با نزدیک شدن به شی جعفری توصیف می‌کند: «چشمک می‌زد با نورهای شدید قرمز، سبز، نارنجی و آبی و چنان درخشان که قادر به دیدن بدنه آن نبودیم»، سپس سیستم ارتباطی هواپیمای او خاموش شده و ۹ موشک هدایت شونده مادون قرمز ایم-۹ سایدوایندر و دیگر تجهیزات الکترونیکی و جنگی او از کار افتاده‌است و تنها پس از دور شدن جت از جسم پرنده به حالت عادی بازگشته.
از دور شدن جت از جسم پرنده به حالت عادی بازگشته. جعفری می‌گوید که «از آن جسم گردی بیرون آمده و شروع به آمدن مستقیم به سمتمان کرد، تقریباً با سرعت زیاد، گویی یک موشک بود، متعجب شدم» اما هنگامی که قصد شلیک داشتم، «ناگهان… هیچ چیز کار نمی‌کرد. پنل کنترل اسلحه خاموش بود و من همه ابزار و رادیو را از دست دادم.» به جعفری دستور دادند که بازگردد. جعفری در حین انجام این کار، به سمت چپ خود نگاه کرده «آن چیز اولیه و الماس شکل درخشان مستقیماً به سمت زمین حرکت کرده» او که انتظار انفجار داشته که اتفاق نیفتاد، ادعا
او که انتظار انفجار داشته که اتفاق نیفتاد، ادعا می‌کند: «به نظر می‌رسید که سرعتش کاهش یافته و به آرامی روی زمین فرود آمد و نور شدیدی تابش می‌کرد.» فردای آن روز جعفری و دمیریان با هلیکوپتر به منطقه‌ای رفته‌اند که فکر می‌کنند نور به زمین‌خورده بود و چیزی پیدا نکردند. اما تجهیزات الکترونیکی و ارتباطی در منطقه مختل شده و ساکنان خانه‌های مجاور گزارش داده‌اند که در طول شب صدایی بلند و فلش نور شدید اتفاق افتاده‌است. در گزارش از قول مارتین بریجستاک از دانشگاه گریفیث: چند جت F4 از نیروی هوایی ایران برای بررسی برخی
چند جت F4 از نیروی هوایی ایران برای بررسی برخی از مشاهدات نورانی در آسمان به هم پیوستند. گزارش‌ها متفاوت است، اما حداقل یکی از جت‌ها دچار نقص شدید الکتریکی شد، سعی کرد موشکی را به سمت چیزی شلیک کند که به سمت او شلیک شد، اما پرتابگر موشک عمل نمی‌کند. یک هواپیمای جت مجاور نیز دچار نقص رادیویی شده‌است. به گفته روزنامه‌نگار آمریکایی فیلیپ جی کلاوس، احتمالاً خلبانان در ابتدا یک جسم نجومی، شاید مشتری را دیده‌اند، توضیحی که توسط محقق هوافضا جیمز اوبرگ نیز ذکر شده‌است. کلاوس نوشت که بی‌دقتی خلبان و نقص تجهیزات از
کلاوس نوشت که بی‌دقتی خلبان و نقص تجهیزات از قبل احتمالاً علت از کار افتادن آنها بوده‌است. به گزارش کلاوس، تکنسین وستینگهاوس در پایگاه هوایی شاهرخی اظهار داشت که تنها اولین هواپیمای F-4 تحویلی به این پایگاه از خرابی تجهیزات خود در آن حادثه خبر داده‌است که این F-4 به دلیل خرابی تجهیزات با سابقه طولانی قطعی برق شناخته می‌شود و یک ماه قبل از حادثه تعمیر شده‌است. کلاوس به نظر یک ناظر تعمیر مک‌دانل داگلاس استناد کرده‌است که رادار F-4 احتمالا در حالت «ردیاب دستی» قرار داشته که باعث تفسیر اشتباه قفل راداری
دستی» قرار داشته که باعث تفسیر اشتباه قفل راداری شده‌است. بریجستاک گزارش‌های یوفولوژیست‌ها را به‌عنوان «روایتی غیرقابل اعتماد از حادثه یوفو در ایران» مورد انتقاد قرار داده و نتیجه‌گیری کلاوس را خلاصه کرد: کلاوس دریافت که تنها یک هواپیما دچار نقص عملکرد الکتریکی شده، نه دو هواپیما. علاوه بر این، آن هواپیما سابقه خطاهای الکتریکی غیرقابل توضیحی از قبل داشته و کارگاه برق مسئول آن به دلیل عملکرد ضعیف بدنام بوده‌است. در این زمینه، به سختی می‌توان یک نقص الکتریکی موقت را مرموز توصیف کرد. او همچنین خاطرنشان می‌کند
را مرموز توصیف کرد. او همچنین خاطرنشان می‌کند که خدمه هواپیما در آن زمان خسته و لرزان بوده‌اند که باعث شده ستاره‌ها یا شهاب‌ها را با بشقاب پرنده و موشک اشتباه بگیرند. علاوه بر این، کلاوس اشاره می‌کند که خطاهای رادیویی در هواپیماها ناشناخته نیستند و به همین دلیل است که آنها مجموعه‌های رادیویی پشتیبان را حمل می‌کنند. برایان دانینگ، نویسنده شکاک آمریکایی، در مورد گزارش یک خلبان از «اشیای درخشان» که «به سمت او آمدند و مستقیماً به زمین نشستند» اشاره می‌کند که ۱۹ سپتامبر، روز حادثه، بود. روزی با دو بارش شهاب
۱۹ سپتامبر، روز حادثه، بود. روزی با دو بارش شهاب سنگی سالانه، و ، بنابراین مشاهده اجسام در حال سقوط یا نورهای عجیب و غریب غیرعادی نبوده‌است. طبق تحقیقات سرهنگ موی، در محلی که ظاهراً نور سرگردان سقوط کرده‌است، یک فرستنده از یک هواپیمای لاکهید سی-۱۴۱ استارلیفتر پیدا شد. هنگامی که به تمام عناصر داستان بدون فرض وجود یک سفینه فضایی بیگانه نگاه کنیم، تنها چیز غیرعادی در مورد پرونده بشقاب پرنده تهران ۱۹۷۶ این است که هواپیماها در حال تعقیب اجرام آسمانی و نقص تجهیزات بودند. موارد زیادی بوده‌است که هواپیماها دچار
بودند. موارد زیادی بوده‌است که هواپیماها دچار نقص تجهیزات شده‌اند و موارد زیادی بوده‌است که هواپیماها اجرام آسمانی را اشتباه شناسایی کرده‌اند. هر چند وقت یک بار، هر دو در یک پرواز اتفاق می‌افتند.
گاه‌شماری پادشاهی ایران در دوره هخامنشیان رواج یافت. در دوره اشکانیان، آغاز پادشاهی، آغاز گاهشماری بود و حتی پادشاهان اشکانی، آن را برای تاریخ‌گذاری اسناد رسمی و سکه‌های خود به کار می‌بردند. در دوره ساسانی، گاهشماری زرتشتی به طور رسمی رایج گردید. برای تنظیم گاهشماری سیاسی فرمان‌روایی ساسانیان هم شناخت گاه‌شماری این دوران اهمیت دارد، زیرا برقراری سال به تخت نشستن پادشاهان ساسانی به عنوان آغازگاه گاه‌شماری، سبب گشته است به تعداد فرمان‌روایان دودمان ساسانی، سالنمای پادشاهی ایران پدید آید. در پایان دوره ساسانی،
پادشاهی ایران پدید آید. در پایان دوره ساسانی، گاه‌شماری یزدگردی رواج یافت که از روز به تخت نشستن یزدگرد سوم آغاز می‌شد و چون پس از آن شاه زرتشتی بر کشور ایران فرمان‌روایی نداشت، این سال‌شمار پس از اسلام نیز دوام یافت که بر پایه تقویم اوستایی بود.
جعفر ابن ابی‌طالب (۳۴ قبل از هجرت - ۸ هجری قمری) ملقب به ذوالجناحین و مشهور به جعفر طیار یکی از صحابه و پسر عموی پیامبر اسلام محمد و همچنین برادر بزرگتر علی بن ابی‌طالب بود. او در سال پنجم بعثت که آزار هایی که مخالفان اسلام نسبت به مسلمانان می‌داشتند به اوج خود رسیده و آنان را به ستوه آورده بود، سرگروه جمعی از مسلمانان بود که با اجازه محمد به سرزمین حبشه هجرت کردند. چون مردم حبشه از اهل کتاب و به دین عیسی مسیح بودند و می‌شد حدس زد که نسبت به مسلمانان مهربان خواهند بود. داستان دفاع جعفر ابن ابی طالب از اسلام
بود. داستان دفاع جعفر ابن ابی طالب از اسلام و مسلمین در برابر نجاشی پادشاه حبشه (هنگامی که عمروعاص برای برگرداندن آن‌ها با هدایای بسیار به نزد پادشاه رفته و او را تحریک کرده بود) در تاریخ آمده‌است. جعفر بن ابی‌طالب پسری به نام عبدالله داشت که شوهر زینب بود. به گفته مسلمانان وی در غزوه موته (سال هفت بعد از هجرت) پرچم سپاه اسلام را داشت، تا زمانی که دو دستش را قطع کردند و او با دو دست بریده سعی در برپا نگاه داشتن رایت اسلام داشت. محمد در مورد او گفت: «خداوند به جای آن دو دست دو بال عطا فرمود که بدانها در
به جای آن دو دست دو بال عطا فرمود که بدانها در بهشت پرواز کند به هر جای که خواهد». زیارتگاه او در موته است. نماز جعفر طیار. نماز جعفر طیار یکی از نماز های مستحبی است که منسوب به جعفر طیار است و در روایت‌های اسلامی، فضیلت‌های بسیار زیادی برای خواندن آن ذکر شده‌است. بر اساس احادیث اسلامی، این نماز را پیامبر اسلام، محمد بن عبدالله تحت عنوان هدیه ای به جعفر بن ابی طالب تعلیم داد. هنگامی که جعفر در روز فتح خیبر از حبشه به شهر مدینه حرکت کرد، پیامبر اسلام به استقبال وی آمد و به مردم اعلام داشت: «نمی‌دانم به کدام
وی آمد و به مردم اعلام داشت: «نمی‌دانم به کدام یک از این‌دو خوشحالی کنم، به فتح خیبر یا به برگشتن پسر عمویم جعفر؟» بعد از آن، پیامبر اسلام نماز جعفر طیار را به وی یاد داد و افزود: «اگر توانستی این نماز را هر روز، و اگر نتوانستی هر هفته، و اگر نتوانستی هر ماه، و اگر نتوانستی هر سال، و اگر نتوانستی در عمر خود یک بار این نماز را بخوان. اگر این نماز را خواندی، خداوند گناهان بزرگ و کوچک، قدیم و جدید و گناه عمدی و اشتباهی تو را می‌بخشد». همچنین، پیرو فضیلت این نماز مستحبی از جعفر صادق نقل شده که: «هر کس نماز
نماز مستحبی از جعفر صادق نقل شده که: «هر کس نماز جعفر را هر روز بخواند، بدی‌های او نوشته نمی‌شود و برابر هر تسبیحی که در این نماز می‌خواند خداوند به او یک ثواب عطا کرده و یک درجه در بهشت به او می‌بخشد.» همسر و فرزندان. وی با اسماء بنت عمیس ازدواج کرد و همچنین چندین فرزند داشت. تخریب آرامگاه. داعش اندکی پس از تخریب آرامگاه عبدالسلام الاسمر از نوادگان امام دوم شیعیان (حسن مجتبی) در لیبی، آرامگاه جعفر طیار نیز در اردن آتش زدند.
ساختمان کرایسلر نام یکی از بلندترین ساختمان‌های جهان و از نمادهای شهر نیویورک است. این ساختمان ۳۱۹متر ارتفاع دارد و تا پیش از ساخته شدن ساختمان امپایر استیت، بلندترین ساختمان جهان بود. ساختمان کرایسلر ۷۷ طبقه تجاری دارد و در محله منهتن در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این ساختمان توسط ویلیام ون آلن برای خودروسازی کرایسلر طراحی و در دهه ۱۹۳۰ تکمیل شد. نمادی از آمریکا. ساختمان کرایسلر که به سبک معماری آرت دکو ساخته شده، در طول سال‌ها به یکی از «نمادهای کلان‌شهر نیویورک» تبدیل شده‌است. از این
«نمادهای کلان‌شهر نیویورک» تبدیل شده‌است. از این ساختمان به عنوان نمادی از میراث گذشته آمریکا در فیلم .A.I نیز استفاده گردید. مالکیت. در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۰۸ میلادی، شورای سرمایه‌گذاری ابوظبی که یکی از بازوهای تجاری دولت امارات متحده عربی است، اقدام به خرید بیش از ۷۵ درصد سهام ساختمان کرایسلر را از شرکت پرودنشال فایننشیال به مبلغی بالغ بر ۸۰۰ میلیون دلار کرد. ۲۵ درصد باقی‌مانده این ساختمان در مالکیت شرکت تیشمن اسپیر است. این شرکت مسئولیت اداره ساختمان را همچنان بر عهده خواهد داشت.
تپه‌های کاهوکیا از یادبود سرخ‌پوستان و میراث فرهنگی ایالات متحده آمریکا در ایلینوی است. سرخ‌پوستان آمریکا سازنده این بناها در حدود قرن ۸ میلادی بوده‌اند. این مکان به‌عنوان یک میراث فرهنگی ملی آمریکا و یک مکان میراث جهانی یونسکو نیز می‌باشد.
فرجام‌شناسی یهودی به معنی بررسی باور به زندگی بازپسین در میان یهودیان است.این اتفاقات شامل بازگشتن یهودیان به ارض موعود، آمدن مسیح یهودیان، زندگی پس از مرگ است. در یهودیت روزهای آخرالزمان معمولاً «آخرین روزها» نامیده می‌شوند که این عبارت چندین بار در تنخ به کار رفته‌است. دوران مسیحایی دارای بخش مهمی در تفکر یهودی است و قسمتی از روزهای واپسین است. در کتاب مقدس. منبع اصلی برای باور به روزهای واپسین تنخ یا عهد عتیق است. در پنج کتاب موسی که تورات نامیده می‌شود، به اینکه یهودیان قادر نخواهند بود قوانین موسی را
به اینکه یهودیان قادر نخواهند بود قوانین موسی را حفظ کنند و از این رو از سرزمین موعود تبعید می‌شوند اشاره شده‌است. کتاب‌های پیامبران بنی اسرائیل نیز به مسئله روزهای واپسین اشاره کرده‌است. در منابع ربانی، ربی‌ها پیش‌بینی‌هایی را که از عهد عتیق در آمده بود به همراه قوانین شفاهی مخلوط کردند. مهمترین کتاب‌های عهد عتیق در مورد روزهای آخر کتب اشعیا، جرمیا و ازکیل هستند. بنا به آن‌ها: در این زمان تاریخ دنیا کامل شده و تمامی مردم به باغ بهشت باز می‌گردند. مسیح. واژهٔ عبری ماشیا به ایدهٔ مسیح در باور یهودیان اشاره
عبری ماشیا به ایدهٔ مسیح در باور یهودیان اشاره دارد. مسیح به معنی کسی است که انتخاب شده باشد. مسیح یهودیان یک رهبر است که از نسل داوود بوده و بر یهودیان حکمرانی کرده و اسرائیل را متحد خواهد کرد و دوران مسیحایی صلح جهانی را پدید خواهد آورد. در دیدگاه یهودیان مسیح مقدس نبوده و به‌طور قطع عیسی نیز نمی‌باشد و از این نظر در تقابل با مسیحیان هستند. در تنخ. بیشتر مسائل مربوط به مسیح در کتاب اشعیا آمده‌است. این اتفاقات به شرح زیر هستند:
مرینیان قبیله‌ای از بربرهای چادرنشین زناته بودند که میراث‌دار موحدون در مراکش و مغرب الاوسط گشتند و سرزمین‌های آنها را با حفصیان تونس قسمت کردند. بنی‌مرین از ابتدا با موحدون دشمنی می‌ورزیدند و به همین دلیل با بنی‌غانیه از خاندان مرابطین در مقابل موحدون همبستگی‌ای تشکیل دادند. پس از جنگ‌های بسیار با موحدون در سال ۶۰۹ق (۱۲۱۲م) آنها را شکست داده ولی تا سال ۶۶۸ق (۱۲۶۹م) که موحدون منقرض شدند نتوانستند بر مراکش پایتخت موحدون چیرگی یابند. مرینیان سطح فرهنگی پایینی داشتند و آن شور مذهبی که نیرو بخش پیروزی‌های
داشتند و آن شور مذهبی که نیرو بخش پیروزی‌های مرابطین و موحدون بود در قدرت طلبی آنها وجود نداشت. این واقعیات همراه با ظاهراً کمبود تعداد آنها، دلیل طولانی بودن مجادلات و کشمکش‌های مرینیان با آخرین امرای موحدی است. مرینیان چون فرمانروایی یافتند فاس را پایتخت خود قرار دادند و این احساس بر ایشان پیدا شد که وارثان امرای موحدی هستند. از اینرو کوشیدند تا از نو دولت خود را در مغرب بنیان نهند. فرمانروایی خاندان بنی‌مرین به دلیل خویشاوندی که با بنی‌وطاس داشتند، به آنها منتقل شده و تا سال ۹۵۷ق (۱۵۵۰م) ادامه داشت تا
منتقل شده و تا سال ۹۵۷ق (۱۵۵۰م) ادامه داشت تا آنکه اشراف سعدیه حکومت بنی‌وطاس را از میان بردند و خود بر مغرب اقصی فرمانروایی یافتند. فرمانرواها. ۱۲۱۵–۱۲۶۹: رهبران مارینیدها، درگیر مبارزه با خلافت موحدون، مستقر در تازه از ۱۲۱۶ تا ۱۲۴۴ بعد از ۱۲۴۴: امیران مرینیان مستقر در فاس ۱۲۶۹–۱۴۶۵: سلاطین مرینیان فاس و مراکش
رژیم غذایی در اسلام، مانند مذهب یهود و آئین هندو، مبنایی مذهبی دارد و وسیله‌ای برای تقدس بخشیدن به زندگی روزمره محسوب می‌شود. قوانین مربوط به رژیم غذایی در اسلام؛ به معنی اجتناب از خوردن محرمات و عدم پرهیز از خوردن طیبات است. مسلمانان، حیوانات به خصوصی مانند گاو و گوسفند را می‌خورند. انواع دام‌ها و ماهی نیز حلال شمرده شده‌اند. رژیم غذایی در قرآن. قرآن، اصل تمایز میان گوشت‌های پاک و ناپاک و حلال و حرام که بنی‌اسرائیل به آن قائل بودند، پذیرفته است: آنچه از روزی که خدا برای شما فرود آورده، چرا بخشی از آن را
که خدا برای شما فرود آورده، چرا بخشی از آن را حرام و بخشی دیگر را حلال گردانیده‌اید؛ آیا خدا به شما اجازه داده یا بر خدا دروغ می‌بندید؟ در قرآن آمده است: بخورید و بیاشامید، بی آن‌که زیاده‌روی کنید. همچنین آمده است: خوراک‌های پاکیزه را چه کسی حرام گردانیده؟... بگو پروردگار من تنها زشت‌کاری‌ها را، چه آشکار باشد و چه پنهان، و گناه و ستم را حرام گردانیده است. در قرآن به خوردن چیزهای خوب و پاک توصیه شده است: از نعمت‌های پاکیزه‌ای که روزی شما کرده‌ایم، بخورید و چون تنها او را می‌پرستید، به نزدیک او سپاسگزاری
و چون تنها او را می‌پرستید، به نزدیک او سپاسگزاری کنید. محرمات غذایی. مسکرات( از بین برنده‌های قدرت اختیار و تفکر). در اسلام هر نوع مسکرات به‌طور کلی در قرآن به وسیله تحریم تمهیدی در آیات مختلف در جاهای مختلف در طول سالیان ممنوع شده است. اولین بار قرآن با آیه ۶۷ سوره نحل مقدمه‌چینی را برای شروع ممنوع کردن مشروبات الکلی شروع کرد: سپس دومین گام برای تحریم مشروبات الکلی و سایر مسکرات یعنی آیه ۴۳ سوره نساء بعد از مدتی نازل می‌شود که تقریباً به نوعی محتوایی هشدارگونه و جدی دارد: سپس در سومین گام از روند تحریم