payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نظرش را تا آخر پیش ببرد، افرادی را که از نزدیک می شناسد، یعنی فرزندانش، الگو قرار داد. او چندین پرتره از دختران، کودکان، سپس جوانان و در نهایت زنان باردار، برهنه، دست‌ها و پاهای باز در مقابل نقاش خلق کرد. بنابراین او هر گونه رابطه با اروتیسم را که در آثارش دیده می شد قطع کرد و اظهارات خود را بر اساس مشاهده بدن برای جنبه های مادی آن، به همان شیوه ای که ویپت خود داشت، قرار داد. خودش می‌گفت: « "اگر نقاشی آنها را عجیب می‌دانستم، هرگز این کار را نمی‌کردم." » با وجود فرآیند خلاقانه ای که با صمیمیت و پیوند با
با وجود فرآیند خلاقانه ای که با صمیمیت و پیوند با نزدیکانمان آغشته شده است. صحنه استودیوی خالی او، بدون هیچ کس دیگری، زیرا حتی دیوید داوسون که سالها دستیار او بود، باید بیرون می آمد که فروید شروع به نقاشی کرد، سپس برهنگی. لوسیان فروید در کار خود کاملاً از احساسات خود نفوذناپذیر بود. او درباره این موضوع خود را به وضوح توضیح خواهد داد: "این هرگز یک موقعیت اروتیک نیست، من و مدل، ما در حال ساختن یک نقاشی هستیم، نه عشق" ، . مرگ. فروید در 20 ژوئیه 2011 در لندن درگذشت و در قبرستان هایگیت به خاک سپرده شد . اسقف
درگذشت و در قبرستان هایگیت به خاک سپرده شد . اسقف اعظم روآن ویلیامز در مراسم تشییع جنازه خصوصی شرکت کرد. بازار هنر. نقاشی‌های فروید در حراج‌های مختلف آثار هنری بسیار طرف توجه بود و یکی از نقاشی‌هایش از یک زن فربه برهنه در حالت خواب، در سال ۲۰۰۸ بیش از ۲۰ میلیون پوند به فروش رفت که در آن هنگام، رکوردی برای فروش آثار یک هنرمند در قید حیات به‌شمار می‌رفت. 2008 "Benefits Supervisor Sleeping" (1995)، پرتره ای از کارمند دولتی سو تیلی ، به قیمت 33.6 میلیون دلار فروخته شد - بالاترین قیمت در آن زمان برای اثری از یک
شد - بالاترین قیمت در آن زمان برای اثری از یک هنرمند زنده. در حراج کریستیز نیویورک در سال 2015، "Benefits Supervisor Resting" به قیمت 56.2 میلیون دلار فروخته شد. در 13 اکتبر 2011، « "سر پسر»" او در سال 1952 ، یک پرتره کوچک از چارلی لوملی، همسایه‌اش، در حراج عصر هنر معاصر لندن در ساتبیز به قیمت 4998088 دلار رسید و آن را به یکی از برجسته‌ترین رویدادهای فصل 2011 تبدیل کرد. در 10 نوامبر 2015، تابلوی فروید در سال 2004 "،" پرتره ای از اندرو پارکر بولز در یونیفورم ارتش بریتانیا ، به قیمت 34.89 میلیون دلار آمریکا
ارتش بریتانیا ، به قیمت 34.89 میلیون دلار آمریکا در حراج کریستی در شهر نیویورک فروخته شد که بیش از برآورد 30 میلیون دلاری پیش فروش این اثر بود. زندگی شخصی. در دهه 1940 فروید و هنرمندان دیگر آدریان رایان و جان مینتون در یک مثلث عشقی همجنسگرا بودند . پس از رابطه عاشقانه با لورنا گارمن ، او در سال 1948 با خواهرزاده‌اش کیتی گارمن ، دختر نامشروع مجسمه‌ساز یاکوب اپستاین و کاتلین گارمن، زن اجتماعی ازدواج کرد . قبل از پایان ازدواجشان در سال 1952 دو دختر داشتند، آنابل فروید و شاعر آنی فروید . در سال 2011. در اواخر
فروید و شاعر آنی فروید . در سال 2011. در اواخر سال 1952، فروید به همراه وارث و نویسنده گینس لیدی کارولین بلک‌وود به پاریس فرار کردند، جایی که در سال 1953 ازدواج کردند. آنها در سال 1959 طلاق گرفتند. فروید چهارده فرزندش را پذیرفت که دو نفر از ازدواج اول فروید و 12 فرزند توسط معشوقه های مختلف بودند. نویسنده استر فروید و طراح مد بلا فروید دختران او توسط برنادین کاورلی هستند. فروید به دلیل بیزاری از عکس گرفتن مورد توجه قرار گرفت. او یک بار پس از صرف غذا در خانه درو هاینز، یک عکاس را لگد زد، ماجرایی که لرد
خانه درو هاینز، یک عکاس را لگد زد، ماجرایی که لرد کارینگتون، وزیر امور خارجه وقت را که او نیز با همسر هاینز مشغول صرف غذا بود، افشا کرد. مهمانی شام در اوج بحران فالکلند برگزار می شد.
دِوُنیَن (Devonian) از دوره‌های زمین‌شناسی است. در این دوره، ماهیان و گیاهان خشکی زیاد شدند و نخستین چهاراندامان در اواخر این دوره به وجود آمدند. نخستین کوسه‌ها، ماهیان استخوان‌دار و شاخ‌قوچی‌ها (آمونیت‌ها)، بسیاری از صخره‌های مرجانی، بازوپایان، لاله‌وشان و حشرات جدید مانند حشرات بی‌بال اولیه نیز در این دوره به وجود آمدند. انقراضی عظیم (۳۴۵ میلیون سال قبل) ۳۰٪ از کل حیوانات را نابود کرد که شاید علت آن یخبندان یا اصابت شهاب‌سنگ بوده‌است. در اوایل دونین کوه‌ها شکل گرفته و رسوبات ماسه‌سنگی قرمز سبب اتصال بعضی
شکل گرفته و رسوبات ماسه‌سنگی قرمز سبب اتصال بعضی قسمت‌ها شدند که از جنوب تا آمریکای شمالی گسترش داشتند و بعدها با پیشروی دریاها جانوران دریایی گسترش یافتند. در این دوره آب دریاها بالا آمد و دریاها در روی خشکی‌ها پیشروی کردند. عامل این پیشروی را ذوب شدن یخ‌های قطبی که در اردویسین به وجود آمده بودند را می‌دانند. گسترش رسوبات آهکی و تبخیری حاکی از آب و هوای گرم در این دوره است. منابع. Gradstein, Felix M. ; Ogg, J. G. ; Smith, A. G. (2004). A Geologic Time Scale 2004. Cambridge: Cambridge University Press. .
تندیس داوود در سال ۱۵۰۴ میلادی، به وسیله میکل‌آنژ، نقاش و مجسمه‌ساز برجسته ایتالیائی ساخته شد. تندیس داوود، ۵٫۱۷ متر ارتفاع دارد و از سنگ مرمر ساخته شده‌است. تندیس داوود از شاهکارهای عصر رنسانس محسوب می‌شود. این تندیس پرتره یکی از قهرمانان کتاب مقدس به نام داوود را در حال تفکر به تصویر می‌کشد. بسیاری معتقدند این مجسمه داوود را درست قبل از اینکه به نمایندگی از اسرائیل با جالوت (پهلوان فلیسطی‌ها) مبارزه کند، نشان می‌دهد. عده دیگری تصور می‌کنند مجسمه حکایت از داوود بعد از پیروزی در این نبرد را دارد. مجسمه
از داوود بعد از پیروزی در این نبرد را دارد. مجسمه داوود نماد دفاع از آزادی‌های جمهوری فلورانس که دولتی مستقل بوده و از هر سو توسط دولت‌های رقیب و استبداد خاندان مدیچی (Medici) تهدید می‌شد، محسوب می‌شود. مجسمه کامل در ۸ سپتامبر سال ۱۵۰۴ پرده برداری شد. چشمان داوود با نگاهی مملو از اخطار به سوی روم زل زده بود. تاریخچه. تندیس داوود، به عنوان شکست‌دهنده گولیات (جالوت)، سمبل و نماد شهر فلورانس نیز محسوب می‌شود. از این مجسمه تا سال ۱۸۷۳ میلادی، در فضای باز نگهداری می‌شد. این مجسمه در جریان شورش سال ۱۵۷۱ آسیب
می‌شد. این مجسمه در جریان شورش سال ۱۵۷۱ آسیب دید، از این روی به گالری آکادمی هنرهای فلورانس انتقال یافت و تاکنون در آن مکان قرار دارد. تاریخ حکایت از تلاش مایکل انجلو بین سالهای ۱۵۰۱ تا ۱۵۰۴ برای ساخت این مجسمه می‌کند. پیش از میکل آنژ مدیران کلیسای فلورانس که بیشتر شامل افراد انجمن صاحب نفوذ پارچه پشمی (Woolen Cloth Guild) بودند، طرحی مبنی بر ساخت ۱۲ مجسمه بزرگ از روایات عهد عتیق بر روی دیوارهای کلیسای سانتا داشتند که تنها دو مجسمه از دوازده مجسمه توسط دوناتلو و دستیارش اگوستینو ساخته شد. بعدها در پی
دوناتلو و دستیارش اگوستینو ساخته شد. بعدها در پی اشتیاق به ادامه این پرو‍ژه در سال ۱۴۶۴ دوباره با اگوستینو قراردادی مبنی بر ساخت مجسمه داوود بسته شد. اگوستینو تنها موفق شد شمایل ابتدایی پاها، مچ و قسمتی از لباس و فضای بین دو پای مجسمه را بسازد. اگوستینو در سال ۱۴۶۶ پس از مرگ استادش دوناتلو به دلایل نا معلومی دست از کار کشید، سپس قراردادی با آنتونیو روسلو مبنی بر ادامه پروژه بسته شد. قرارداد آنتونیو پس از مدت کوتاهی فسخ شد. سنگ مرمری که از معدنی در کاررا در شهری واقع در منطقه اپوان آلپ در شمال توسکانی
در شهری واقع در منطقه اپوان آلپ در شمال توسکانی استخراج شده بود، به مدت ۲۵ سال تمام دست نخورده به حال خود رها شده بود. در طی این مدت مجسمه نیم ساخته در حیاط کلیسا بدون حفاظت رها شده بود. این موضوع توجه بسیاری از صاحب منظران را به خود جلب کرد، چرا که تکه مرمر بسیار بزرگ که برای ساخت مجسمه به حیاط کلیسا آورده شده بود حکایت از هزینه‌های بسیار شامل نیروی صرف شده و زحمت حمل و نقلش به فلورانس می کرد. در سال ۱۵۰۰، در فهرست داراییهای کارگاهی کلیسا این تکه سنگ را شمایلی از داوود نامیدند که نیمه کاره رها شده‌است. یک
از داوود نامیدند که نیمه کاره رها شده‌است. یک سال بعد اسناد حکایت از تلاش اپرای مبنی بریافتن هنرمندی دیگر دارد که بتواند این تکه سنگ بزرگ مرمری را تبدیل به اثری هنری کند. آنها دستور دادند تا استادی که در زمینه مجسمه‌سازی بر روی این گونه سنگ‌های بزرگ -که آن‌ها نام «غولی که بر روی دوپا سوار است» را برآن نهاده بودند- را بررسی کرده و نظر نهایی اش را اعلام کند. گرچه لئوناردو دا وینچی و بسیاری دیگر مورد مشاوره قرارگرفتند اما این میکل آنژ جوان بود که با وجود سن پایین (۲۶ سالگی) توانست اپرای را متقاعد کند که پروژه
(۲۶ سالگی) توانست اپرای را متقاعد کند که پروژه را به او بسپارند. در ۱۶ اگوست ۱۵۰۱ میکل آنژ به‌طور رسمی قراردادی مبنی بر ساخت مجسمه داوود منعقد کرد. او از شامگاه دوشنبه ۱۳ سپتامبر، یک ماه بعد از انعقاد قرارداد کار بر روی مجسمه را شروع کرد، کاری که ۳ سال به طول انجامید. جزئیات. مجسمه داوود میکل آنژ برپایه نقاشی هنری از شمایل یک مرد می‌باشد، او مجسمه‌سازی را نوع بالاتری از هنر در نظر می‌گرفت و در میان دلایل بسیار، او مجسمه‌سازی را تقلیدی از آفرینش الهی می‌دانست. از آنجا که میکل آنژ معتقد به Designo بود، با
از آنجا که میکل آنژ معتقد به Designo بود، با این فرضیه مجسمه را ساخت که تصویر داوود از قبل درون تکه سنگ مرمری وجود داشته، درست مانند روح انسان که درون کالبد فیزیکی وجود دارد. این مجسمه همچنین نمونه‌ای از سبک کنتراپوستو-Contrapposto – شمایل انسان است. در اوج رنسانس سبک کنتراپوستو برداشتی از ویژگی‌های مشخص از مجسمه‌های آنتیک بود. همان‌طور که در مجسمه داوود میکل آنژ نمود پیدا کرد: شمایل انسانی که تمام وزن بدن را روی یک پا انداخته و پای دیگر در حالت استراحت می‌باشد. این حالت قدیمی باعث می‌شود ران ها و شانه‌های
این حالت قدیمی باعث می‌شود ران ها و شانه‌های مجسمه در زاویه متضاد هم قرار بگیرند، و یک حالت S مانند به کل بالاتنه بدهند. به‌علاوه صورت مجسمه به سمت چپ می‌باشد درحالی که دست چپ به سمت شانه چپ تکیه کرده و فلاخن از پشتش رو به پایین آویزان است. مجسمه داوود میکل آنژ تبدیل به معروفترین اثر مجسمه‌سازی دوران رنسانس و سمبل قدرت و زیبایی جوانی بدن انسان شده‌است. تناسب در این مجسمه به‌طور کامل رعایت نشده: سر و بالاتنه مقداری بزرگتر از پایین‌تنه ساخته شده‌است. دستها نیز نسبتاً بزرگتر از حد معمول ساخته شده‌اند. بعضی
نیز نسبتاً بزرگتر از حد معمول ساخته شده‌اند. بعضی معتقدند که این عدم تناسب به علت پیروی از سبک مانریست-Mannerist – می‌باشد درحالی که عده‌ای دیگر بر این باورند که چون از ابتدا قصد بر قرار گرفتن مجسمه بر روی دیوار بلند کلیسا بوده، این تناسب از زاویه پایین‌تر و دور تر درست جلوه می‌کند. در فرهنگ عمومی. "مجسمه داوود" در بسیاری از نقاط دنیا شبیه‌سازی شده‌است. از معروف‌ترین تندیس‌های شبیه‌سازی شده "داوود"، می‌توان به مجسمه داوود در شهر بوفالو در ایالات متحده آمریکا و تندیس شبیه‌سازی شده "مجسمه داوود" در میدان
و تندیس شبیه‌سازی شده "مجسمه داوود" در میدان سینورای فلورانس، ایتالیا نام برد.
پیشگویی خودبرآورنده اشاره به مواردی است که رخ دادن قضیه‌ای نه نتیجه روند طبیعی امور، بلکه نتیجه انتظارات قبلی فرد و اقدامات او برای جلوگیری از محقق شدن قضیه است؛ مثلاً تلقین موضوعی به خود یا دیگران باعث تغییر ناخودآگاه رفتار فرد و در نتیجه محقق شدن آن موضوع در آینده شود، که به آن با عنوان تأثیر انتظارات یاد می‌شود. برای نمونه کسی که بسیار از بیمار شدن بترسد و با نگرانی، باور پیدا کند که بیمار خواهد شد، با نگرانی زیاد خود ممکن است سیستم ایمنی بدن خود را تضعیف کرده و به این خاطر واقعاً بیمار شود. یا فردی که
کرده و به این خاطر واقعاً بیمار شود. یا فردی که به‌طور کلی خوش‌بین است و دیگران را انسان‌هایی خوب می‌داند و انتظار دارد از مردم برخورد خوب ببیند، احتمالاً با خوش‌رویی با مردم برخورد می‌کند و در نتیجه از آن‌ها برخورد خوب و خوش‌اخلاقی می‌بیند. یا کسی که خود را خوش‌شانس می‌داند، بیشتر در رقابت‌های مختلف شرکت می‌کند و در نتیجه، ممکن است احتمال برنده شدنش بیشتر شود. در فرهنگ غربی برای اشاره به این پدیده از اصطلاح "پیش‌گویی خودشکوفا" استفاده می‌کنند. این اصطلاح زمانی به‌کار می‌رود که فردی چنان به «پیش‌گویی و
زمانی به‌کار می‌رود که فردی چنان به «پیش‌گویی و پیش‌بینی» خود در مورد موضوعی در آینده ایمان داشته باشد که ناخودآگاه رفتار و کوشش او برای محقق ساختن آن موضوع هم‌جهت شده و به این خاطر سرانجام آن موضوع و مورد تحقق پیدا کند. کاربرد اصطلاح پیش‌گویی خودشکوفا فرض را بر این می‌گذارد که باورها و پیش‌فرض‌های افراد، به رفتار آن‌ها جهت داده و مسیر رویدادها را تغییر می‌دهد. مثال تاریخی: در سال ۱۹۲۹ در ایالات متحدهٔ آمریکا بحران مالی پیش آمد و شایع شد که بانک‌ها ورشکست خواهند شد. به همین دلیل مردم به بانک‌ها هجوم بردند
شد. به همین دلیل مردم به بانک‌ها هجوم بردند و پول‌های خود را بیرون کشیدند. همین موضوع باعث ورشکستگی بانک‌ها شد. رابرت کی. مرتن، یکی از چهره‌های برجسته جامعه‌شناسی قرن بیستم، مفهوم پیش‌گویی خودشکوفا را برای اولین بار شناسایی و معرفی‌کرد. مرتن این مفهوم را این گونه تعریف می‌کند: پیش‌گویی خودمحقق در آغاز تعریفی است غلط از وضعیتی که رفتاری جدید را برمی‌انگیزد و [همان رفتار] باعث می‌شود تصور غلط اولیه به واقعیت بپیوند. به زبانی ساده پیش‌گویی خودشکوفا یک جور غیب‌گویی است که با ایجاد خطاهای پی‌درپی به خود واقعیت
است که با ایجاد خطاهای پی‌درپی به خود واقعیت می‌بخشد. مرتن از این مفهوم برای توضیح پدیده‌های اجتماعی استفاده می‌کرد. پیش‌گویی خودشکوفا یا پیش‌گویی خودمُحَقَق، در مقابل پیش‌گویی خودمخرب (Self-defeating prophecy) قرار دارد. در پیش‌بینی خود-مخرب یک پیش‌بینی انجام می‌شود ولی خود آن شرایطی را به وجود می‌آورد که در نهایت مانع از به وقوع پیوستن آن می‌شوند. توجه داشته باشید که پیش‌بینی خود-مخرب با یک پیش‌بینی خودمحقق‌کننده که رویدادی منفی را پیش‌بینی می‌کند تفاوت دارد. برای مثال، مارکسیسم یک پیشگویی خود مخرب است.
برای مثال، مارکسیسم یک پیشگویی خود مخرب است. نظام سرمایه‌داری با عنایت به پیش‌گویی‌های مارکسیسم، نرخ مالیات را بالا می‌برد و از این رو، مانع از بروز شکاف طبقاتی عمیق و نابودی خود می‌شود.
استان ولادیمیر یکی از استان‌های روسیه است. استان ولادیمیر در شرق مسکو قرار گرفته و ۱٬۵۲۳٬۹۹۰ نفر جمعیت دارد. شهر ولادیمیر مرکز این استان است. منابع. Webster's Quotations, Facts and Phrases, publisher: Icon Group International, 2008 ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۶ فوریه ۲۰۰۷.
ولادیمیر نام یک شهر روسیه است. تاریخچه. شهر «ولادیمیر» رسماً در سال ۹۹۰ یا ۱۱۰۸ میلادی در ساحل رودخانه کلازما تاًسیس شده بود که در این محل حدود ۳ هزار سال پیش مکان مسکونی مردم قرار داشت. شهر ولادیمیر بعد از شهر «کیف» برای مدت طولانی پایتخت روسیه بود. ولادیمیر تنها شهری است که در آن یک میراث فرهنگی به نام «دروازه طلایی» به صورت اولیه و کاملاً دست نخورده که در سال ۱۱۶۴ ساخته شده بود، به جا مانده است. همچنین در این شهر کلیساهای بسیار قدیمی وجود دارد، از جمله کلیساهای «اوسپنسکی» و «دمیتروفسکی» که به قرن ۱۲
کلیساهای «اوسپنسکی» و «دمیتروفسکی» که به قرن ۱۲ میلادی بر می‌گردد و جزو مهمترین نمونه‌های معماری قدیمی روسی است. به طور کلی در ولادیمیر حدود ۲۰۰ جای تاریخی و فرهنگی وجود دارد. علاوه بر این چند بام در ارتفاع بلند وجود دارد که از آن می‌توان منظره زیبا از شهر و اطراف آن را تماشا کرد. جمعیت. جمعیت شهر ولادیمیر ۳۵۲٬۶۸۱ نفر است. منابع. Webster's Quotations, Facts and Phrases, publisher: Icon Group International, 2008
عِبِر-ناری نامی اکدی است که در اسناد آشوری و بابلی سده‌های هشتم تا پنجم پیش از میلاد، برای نامیدن سرزمین‌های غرب فرات همچون فنیقیه، ، و اسراییل استفاده می‌شد. ظاهراً این مناطق در سال ۵۳۹ پ.م. و پس از آن‌که کوروش بزرگ توانست میان‌رودان را تصرف کرده و از کنترل بابلی‌ها خارج کند، به کنترل ایرانی‌ها درآمد. در سال ۵۳۵ پ. م.، کوروش بزرگ، برخی از مناطق تازه فتح شده امپراتوری بابل نو شامل، منطقه بابل و عبرناری، که جنوب میان‌رودان، بخش عمده شام و ساحل شرقی مدیترانه را دربر می‌گرفت را، به عنوان یک ساتراپی سازمان داد.
دربر می‌گرفت را، به عنوان یک ساتراپی سازمان داد. منطقه باقی‌مانده شامل، شمال میان‌رودان، شمال شرقی سوریه امروزی و جنوب شرقی آناتولی نیز، ساتراپی آشورا را تشکیل داد. ساتراپ عبرناری در شهر بابل سکونت داشت و در عبرناری نیز فرماندارانی وجود داشت، که یکی از آن‌ها بود که در کتاب مقدس و اسناد خط میخی بابلی نامش ذکر شده است. این ساتراپی واحد حداقل تا سال ۴۸۶ پ. م. دست نخورده باقی ماند، اما در سال ۴۵۰ پ.م. این ساتراپی بزرگ به دو ساتراپی بابیروش و عبرناری تقسیم شد. پایتخت عبرناری نیز شهر صیدا یا دمشق بود. این احتمال
عبرناری نیز شهر صیدا یا دمشق بود. این احتمال که پایتخت ساتراپی دمشق بوده باشد بیشتر است و استرابون نیز دربارهٔ دمشق می‌گوید که در زمان حکومت پارسیان، دمشق شکوهمندترین شهر شام بوده است. تاریخچه. در سال ۵۳۵ پیش از میلاد، کوروش، بابل و عبر-ناری را به یک ساتراپی تبدیل کرد که شامل تقریباً همهٔ سرزمین حکمرانی نئوبابلی پیشین می‌شد. از اسناد حقوقی بابلی، ساتراپ‌های زیر که ظاهراً همگی ایرانیان ساکن بابل هستند، شناخته شده‌اند: گئوبرو (۵۳۵–۵۲۵ پ. م)، اوشتانو (۵۲۱–۵۱۶ پ. م)، خوتَ [...] پسر پَگَکَنَ (۴۸۶ پ. م).
پ. م)، خوتَ [...] پسر پَگَکَنَ (۴۸۶ پ. م). عبر-ناری نیز فرمانداران خود را داشته که تابع ساتراپ استان متحد بود. این سمت در حدود سال‌های ۵۱۸–۵۲۰ پیش از میلاد متعلق به تَتَنو بوده‌است. در فاصلهٔ زمانی میان سال‌های ۴۸۶ و ۴۵۰ پیش از میلاد، ساتراپی بابل و عبر-ناری به دو واحد اداری با وضعیت مساوی تقسیم شد. احتمالاً این جدایی مدت کوتاهی پس از سال ۴۸۲ پیش از میلاد رخ داد، که خشایارشا شورش بابل علیه شاهنشاهی را سرکوب کرد. طولی نکشید که این ساتراپی، که اکنون قبرس را نیز شامل می‌شد، موقعیتی ممتاز در بخش غربی شاهنشاهی
شامل می‌شد، موقعیتی ممتاز در بخش غربی شاهنشاهی هخامنشی یافت. اسناد حقوقی بابلی از سال‌های ۴۰۷–۴۰۱ پیش از میلاد به بِلشونو پسر بیل-اوصورشو (بلسیس) تحت عنوان فرماندار عبر-ناری اشاره می‌کنند. یک بلسیس دیگر، فرماندار سوریه در دورهٔ اردشیر سوم است که دیودور از آن یاد می‌کند؛ ممکن است که او در دمشق یا صیدون زندگی می‌کرده. در سال ۳۴۹ پیش از میلاد، شهرهای فنیقیه علیه ایرانیان شورش کردند و پس از آن، در حدود سال ۳۴۴ پیش از میلاد، عبر-ناری به کیلیکیه ملحق شد که مَزَئوس ساتراپی آنجا، لشکری را علیه فنیقی‌ها رهبری کرده
ساتراپی آنجا، لشکری را علیه فنیقی‌ها رهبری کرده بود. روی سکه‌های او شعاری به زبان آرامی با این مضمون حک شده‌است: «مزدایه که بر فراز عبر-ناری و کیلیکیه است». در سال ۳۳۲ پیش از میلاد، این ساتراپی توسط اسکندر مقدونی اشغال شد. تقسیمات اداری. عبر-ناری شامل سه ناحیه با وضعیت اداری متمایز بود: فنیقیه، یهودا و سامریه، و قبایل عرب. شهرهای فینیقی صور، صیدون، بیبلوس، و آرادوس، دولت‌های تابعه‌ای بودند که توسط پادشاهان محلی موروثی اداره می‌شدند که سکه‌های نقرهٔ خودشان را می‌زدند و قدرتشان توسط ساتراپ ایرانی و مجامع
را می‌زدند و قدرتشان توسط ساتراپ ایرانی و مجامع مردمی محلی محدود می‌شد. اقتصاد این شهرها عمدتاً مبتنی بر تجارت دریایی بود. در جریان عملیات‌های نظامی، فنیقی‌ها موظف بودند که ناوگان خود را در اختیار پادشاهان ایرانی قرار دهند. یهودا و سامریه از خودمختاری داخلی قابل توجهی برخوردار بودند. آثار مُهرهای پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ پنجم پیش از میلاد، از استان یهودا یاد می‌کنند. فرمانداران آن شامل ششبزر و زروبابل در دوران کوروش و داریوش یکم بودند؛ نحمیا؛ بَگُهی که جانشین نحمیا شد و تعیین قومیت او دشوار است؛ و
که جانشین نحمیا شد و تعیین قومیت او دشوار است؛ و «یحزقیه فرماندار» و «یوحنان کاهن» که از سکه‌های ضر شده در یهودا در سدهٔ چهارم پیش از میلاد شناخته می‌شوند. از نیمهٔ دوم سدهٔ پنجم پیش از میلاد، استان سامریه توسط سَنبَلَت و فرزندانش اداره می‌شد. سرانجام، در ناحیهٔ میان مصر و فرات، قبایل عرب توسط رؤسای خود اداره شدند.
سرآب‌باغ یکی از شهرهای استان ایلام است که درشهرستان آبدانان واقع شده‌است. این شهر در آبان‌ماه ۱۳۸۷ خورشیدی ایجاد شده‌است. جمعیت این شهر براساس آخرین سرشماری ۳۴۶۵ نفر می‌باشد. مردم. مردم این شهر کُرد هستند و به زبان کردی گویش کردی‌کردلی تکلم میکنند. آثار تاریخی. آثار سنگی گچی به جا مانده از محل سکونت شهری و متمدن ایلامیان در شمال این شهر در کنار رودخانه سنگر نشان از قدمت این منطقه می‌دهد. آثار و گنجینه‌های این محل به عنوان بررسی و اکتشاف نفت توسط نروژی‌ها در سالهای قبل انقلاب کشف و از کشور خارج شد. آسیاب‌های
قبل انقلاب کشف و از کشور خارج شد. آسیاب‌های آبی و سنگ‌های آسیاب و کوزه شکسته‌ها نیز حاکی از دورهٔ تمدن ساسانیان دارد. گردشگری. از مهمترین جاذبه‌های گردشگری سرآب‌باغ دریاچه دوقلو سیاه گاو می‌باشد. این دریاچه زیبا که آب آن از طریق چشمهٔ طبیعی در دل کوه‌های زاگرس تأمین می‌گردد هر ساله به ویژه در ایام نوروز پذیرای گردشگران زیادی می‌باشد. دیگر دریاچهٔ این شهر دریاچهٔ مصنوعی پونه می‌باشد که آب آن از طریق رودخانه سنگر تأمین می‌شود.
خرس تنبل یا خرس لبدار گونه‌ای خرس بومی جنگل‌های هند، نپال، پاکستان، بنگلادش و سری لانکا است. این خرس بیشتر با پنجه‌های بلند و خمیده‌اش از شاخه‌ای آویزان می‌شود و تکان نمی‌خورد.با حیوان تنبل فرق دارد شکل و اندازه. پیکر خرس تنبل به بلندی ۱۵۰ تا ۱۹۰ سانتی‌متر می‌رسد. پشم بلند و پرپشت او به رنگهای قهوه‌ای تیره با ته‌رنگ سرخ تا سیاه دیده شده‌است. این خرس را می‌توان از پشمهای روشن ۷ گونه در سینه‌اش شناخت. خرس تنبل پوزه‌اش روشن و بلند، بینی‌اش سیاه و لبهایش بی‌مو است. این ریخت پیامد فرگشت و موریانه‌خواری این خرس
است. این ریخت پیامد فرگشت و موریانه‌خواری این خرس است. ناخنهای بلند و استخوانی پاهای پرتوانش را نمی‌تواند به‌توبکشد، با آن‌ها زمین را می‌کند. خرسهای تنبل نر میان ۸۰ تا ۱۴۰ کیلوگرم وزن دارند و کمی بزرگتر از مادگان هستند. وزن مادگان کم و بیش ۵۵ تا ۹۵ کیلوگرم است. جای پنجه پاهایش با جای پای آدمیزاد همسانی نزدیکی دارد. همانند همه جانوران ، خرس های تنبل نیز برای بقا به آب نیاز دارند. در زمانهیی که هوا بسیار گرم است ، آنها مسافت های زیادی را برای پیدا کردن منبع آب طی می کنند. در صورتی که نتوانند رودخانه ای در
آب طی می کنند. در صورتی که نتوانند رودخانه ای در نزدیکی خود پیدا کنند،سعی می کنند بستر رودخانه ی خشک شده ای را پیدا کرده و برای رسیدن به آب،آن را حفر کنند.
تینو رُسی خواننده و هنرپیشهٔ فرانسوی بود. او با نام اصلی کنستانتینو رُسی در ۲۹ آوریل ۱۹۰۷ در جزیرهٔ کرس کشور فرانسه به‌دنیا آمد. بعدها او به یکی از خوانندگان تنور معروف کابارهای فرانسه و بُت‌های موسیقی عاشقانه در زمان خودش تبدیل شد. با استعدادی که در آوازخوانی اپرایی داشت به‌زودی با کاراکتر «لاتین عاشق‌پیشه» به نقش‌آفرینی در فیلم‌های سینمایی مشغول شد. او طی دوران فعالیت هنری‌اش صدها اثر موسیقایی ضبط کرد و در بیش از ۲۵ فیلم بازی کرد که از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به درام تاریخی «Si Versailles m'était conté»
به درام تاریخی «Si Versailles m'était conté» ساختهٔ Sacha Guitry در سال ۱۹۵۳ اشاره کرد. بالادهای عاشقانهٔ تینو رُسی در میان بانوان بسیار پرطرفدار بودند و همکاری‌اش با آهنگ‌سازانی چون رینالدو هان و ژول ماسنه Jules Massenet باعث می‌شد هر کجا که قرار بود برنامه‌ای اجرا کند تمام بلیت‌های‌اش به سرعت فروش بروند. در سال ۱۹۸۲ و به پاس فعالیت‌های هنری رُسی، فرانسوا میتران (رئیس جمهور وقت فرانسه) او را «فرماندهٔ لژیون افتخار» لقب نام داد. رُسی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۳ بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت. جسدش را در زادگاه‌اش و
سرطان لوزالمعده درگذشت. جسدش را در زادگاه‌اش و در مقبرهٔ خانوادگی‌شان به خاک سپردند. در بزرگداشت‌اش یک خیابان و بندرگاه در جزیرهٔ کرس و یک میدان در شهر پاریس را به یاد او نام‌گذاری کرده‌اند. از رُسی در کتاب کمیک «آستریکس در جزیره کرس» هم یاد شده‌است.
بخش مرکزی شهرستان ملکشاهی یکی از بخش‌های تابعه شهرستان ملکشاهی از شهرستان های استان ایلام در غرب ایران است. تقسیمات کشوری. شهرها: ارکواز روستاها: پاریاب، پل شکسته، گنبد پیرمحمد، درگه، شهیدکشوری، طالقانی، میان تنگ، چم انار سفلی، چم انار علیا، قرجیلیگان، نادرآباد، چشمه پهن، مناربلوطستان، گراب خوشادول، دول کبودخوشادول، توتخوشادول
خرس گریزلی یا خرس قهوه‌ای آمریکای شمالی زیرگونه یا جمعیتی از خرس قهوه‌ای است که عموماً در ارتفاعات مناطق غربی آمریکای شمالی زندگی می‌کند. گمان می‌رود که خرس گریزلی از نژاد خرس‌های گریزلی سیاه مشتق شده باشد که در حدود ۱۰۰۰۰۰ سال پیش، از مناطق شرقی روسیه وارد آلاسکا و ۱۳۰۰۰ سال پیش با عبور از آلاسکا وارد مناطق جنوبی شده است. سایر اشکال مورفولوژیکی خرس قهوه‌ای در آمریکای شمالی نیز گاهی به‌عنوان خرس گریزلی شناخته می‌شوند که شامل سه جمعیت زندهٔ - خرس کودیاک ("U. a. middendorffi")، خرس کامچاتکا ("U. a.
("U. a. middendorffi")، خرس کامچاتکا ("U. a. beringianus") و گریزلی شبه‌جزیره‌ای ("U. a. gyas") و همچنین جمعیت‌های منقرض‌شدهٔ گریزلی کالیفرنیا ("U. a. californicus" †) گریزلی مکزیکی ("U. a. nelsoni" †) و گریزلی اونگاوا لابرادور ("U. a. ungavaesis" †) است. به‌طور متوسط، خرس‌های گریزلی در نزدیکی ساحل، بزرگ‌تر از گریزلی‌های دور از ساحل هستند. خرس قهوه‌ای اوسوری که ساکن روسیه، شمال چین، ژاپن و کره است نیز گاهی با عنوان «گریزلی سیاه» شناخته می‌شود. ویژگی‌ها. خرس‌های گریزلی معمولاً جانورانی منزوی بوده و به
خرس‌های گریزلی معمولاً جانورانی منزوی بوده و به تنهایی زندگی می‌کنند. البته خرس‌های گریزلی در زمان مهاجرت ماهی‌های آزاد در کناره سواحل و رودخانه‌ها و دریاچه‌ها و تالاب‌ها برای صید ماهی تجمع می‌کنند. خرس‌های ماده هر دو سال یک بار، یک تا چهار توله به دنیا می‌آورند (معمولاً دو توله) که دارای جثه کوچکی بوده و فقط در حدود ۵۰۰ گرم وزن دارند. خرس ماده نسبت به توله‌هایش حساس است و اگر احساس خطر کند دست به حمله می‌زند. در مجموع این حیوان معمولاً از انسان‌ها دوری کرده و تا زمانی که احساس خطر یا نگرانی نکند به انسان
و تا زمانی که احساس خطر یا نگرانی نکند به انسان حمله نمی‌کند. خرس‌های گریزلی مادهٔ بالغ، وزنی بین ۲۵۰ تا ۴۰۰ کیلوگرم و خرس‌های نر وزنی بین ۴۵۰ تا ۶۰۰ کیلوگرم دارند. طول متوسط این‌گونه ۲۳۰ سانتی‌متر، قامت متوسط آن‌ها در حالت چهار دست و پا ۱۴۵ سانتی‌متر بوده و در حالت ایستاده به حدود ۲۸۰ سانتی‌متر می‌رسد.
بخش گچی یکی از بخش‌های تابعه شهرستان ملکشاهی در استان ایلام در غرب ایران است. تقسیمات کشوری. شهرها: دلگشا، مهر روستاها: گل گل علیا، گل گل سفلی، باولگ، قلعه جوق، شیرین‌آباد گچان، بوستانه، اما، انجیر، مزرعه زمیه، چشمه باریک، سیابدرویش، کلک نقی، سراب کلک، وری کلک
جوش احتراقی یا جوش کدولد (CAD WELD) نوعی جوش می‌باشد که برای جوشکاری سیم، لوله، صفحه و میله‌های مسی به یکدیگر می‌باشد که تجهیزات آن به سادگی قابل حمل می‌باشد. نحوه کدولد کردن بر اساس استاندارد IPS-C-TP-820 انجام می‌شود. تجهیزات جوش کدولد شامل اجزای زیر می‌باشند: ترکیبات پودر کدول برای هر برند متفاوت است و این تفاوت کیفیت جوش آن‌ها را متمایز می‌کند ولی ترکیبات اصلی آن مخلوطی از پودر آلومینیوم و اکسید مس است. وزن پودر با توجه به سایز و نوع سازه انتخاب می‌گردد. مکان استفاده. جوش احتراقی در سیستم ارتینگ
مکان استفاده. جوش احتراقی در سیستم ارتینگ (Earting) ساختمان استفاده می‌شود. همان‌طور که می‌دانید در سیستم ارت ساختمان، سیم ارت (زرد، سبز) تمام ساختمان به یه سیم مسی با مقطع قطور وصل شده و به داخل چاه ارت می‌رود در چاه ارت یه صفحه مسی وجود دارد که سیم مسی قطور باید به آن دوخته شود و به ابتدا و انتهای دوخت بست وصل شود و برای اتصال ۱۰۰٪ باید سیم را به صفحه جوش داد که بهترین جوش، جوش نقره یا برنج هست و اگر این دو جوش در دسترس نبود از جوش احتراقی (cad weld) استفاده می‌کنیم. دربارهٔ جوشکاری ترمیت. جوشکاری ترمیت