payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مخروطی. Die "Leitlinieneigenschaft" der nicht ausgearteten Kegelschnitte lautet: Ist der Punkt formula_37 der Nullpunkt und hat die Gerade formula_36 die Gleichung formula_44, so gilt in Polarkoordinaten (s. Bild): Auflösen nach formula_46 liefert zunächst formula_47. Setzt man formula_48, so erhält man die Polardarstellung der nichtausgearteten Kegelschnitte: formula_50 ist dabei der "Halbparameter" (halbe Breite des Kegelschnitts am Brennpunkt) und formula_51 die "numerische Exzentrizität." Wählt man den
die "numerische Exzentrizität." Wählt man den Halbparameter formula_50 fest, so erhält man Kegelschnitte mit dem Nullpunkt als gemeinsamen Brennpunkt, und zwar دوران شکل‌ها. از دوران هر شکل دور یک محورش شکل جدیدی به وجود می‌آید. مثلاً از دوران مستطیل حول یک محورش، استوانه به دست می‌آید. مثلاً پاره‌خطی را حول خطی که بر آن عمود است دوران دهیم، یک دایره ایجاد می‌شود. برش. مخروطی را در نظر بگیرید. اگر برشی موازی قاعدهٔ آن روی آن ایجاد کنیم، سطح مقطع به وجود آمده یک دایره است. اگر این برش را به صورت مایل به
آمده یک دایره است. اگر این برش را به صورت مایل به طوری‌که نه موازی قاعده و نه موازی مولد مخروط باشد، سطح مقطع ایجاد شده یک بیضی خواهد بود. اگر این برش موازی مولد مخروط باشد، سطح مقطع به وجود آمده سهمی نامیده می‌شود. و اگر این برش بر قاعده عمود شود یک هذلولی ایجاد می‌شود. دایره. دایره یک منحنی مسطح و بسته و شامل نقاطی از صفحه است که فاصله‌شان از نقطهٔ ثابتی واقع در آن صفحه مقداری ثابت باشد. نقطهٔ ثابت، مرکز دایره و مقدار ثابت، اندازهٔ شعاع دایره نامیده می‌شود. همچنین دایره را می‌توان یک بیضی دانست که
می‌شود. همچنین دایره را می‌توان یک بیضی دانست که کانون‌های آن بر همدیگر منطبقند (برون‌مرکزی آن صفر است)؛ ازین‌رو دایره یکی از مقاطع مخروطی است. مقطع مخروطی منحنی‌ای است که در محل تقاطع یک صفحه با یک مخروط پدیدار می‌شود، و هنگامی که صفحه با مقطع مخروط موازی باشد منحنی حاصل دایره خواهد بود. دایره را همچنین می‌توان به عنوان چندضلعی متساوی‌الاضلاعی تعریف کرد که تعداد اضلاع آن به بی‌نهایت میل می‌کند. بیضی. بیضی مجموعهٔ نقاطی از صفحه است که جمع فواصل آن نقاط از دو نقطهٔ ثابت در صفحه، عددی ثابت است. به این دو
دو نقطهٔ ثابت در صفحه، عددی ثابت است. به این دو نقطه ثابت کانون‌های بیضی گفته می‌شود و فاصله این دو را فاصلهٔ کانونی می‌نامند. بیضی دارای دو قطر می‌باشد که برهم عمود هستند و به محل برخورد این دو قطر مرکز بیضی گفته می‌شود. سهمی. سهمی مجموعه نقاطی از صفحه است که از یک خط و از یک نقطه هم فاصله هستند. سهمی خمی باز است که از برخورد مخروطی قائم با قاعدهٔ دایره‌ای و صفحه‌ای حاصل می‌شود که با یکی از وترهای مخروط موازی باشد ولی با ارتفاع مخروط موازی "نباشد". اگر این صفحه با قاعدهٔ مخروط موازی باشد حاصل دایره، اگر
صفحه با قاعدهٔ مخروط موازی باشد حاصل دایره، اگر با ارتفاع مخروط موازی باشد حاصل هذلولی، و اگر با هیچ‌یک از وترهای مخروط یا ارتفاع آن موازی نباشد حاصل بیضی خواهد بود. هذلولی. هُذلولی خمی باز است که از برخورد یک صفحه با سطح مخروطی، در حالتی که صفحه، موازی با محورِ سطحِ مخروطی باشد، پدید می‌آید. در صفحهٔ اقلیدسی و از نظر مکان هندسی، هذلولی مجموعه‌ای از نقاط در یک صفحه است که تفاضل فاصلهٔ هر یک از آن‌ها از دو نقطهٔ ثابت در صفحه (کانون‌ها)، مقداری ثابت (دو برابر مقدار a در هذلولی) باشد؛ اگر نصف اندازهٔ طول و
مقدار a در هذلولی) باشد؛ اگر نصف اندازهٔ طول و عرض هذلولی را a و b و نصف فاصلهٔ کانونی را c بنامیم، در هر هذلولی رابطهٔ c2 = a2 + b2 برقرار خواهد بود. هر هذلولی دو خط مجانب دارد که در مرکز هذلولی با هم برخورد می‌کنند. پانویس. مقاطع مخروطی
ایکس جَپَن یک گروه موسیقی ژاپنی است که در سال ۱۹۸۲ توسط توشیمیتسو «توشی» دیاما و یوشیکی هایاشی تشکیل شده‌است. اعضا. مانند بسیاری از گروه‌های موسیقی ژاپنی دیگر، اعضای گروه ایکس جَپَن با اسامی هنری یا نام کوچکشان شناخته‌می‌شوند. اعضای قبلی. &lt;!- ==آلبوم‌ها== -&gt;
جوئل بارلو متولد ۱۷۵۴ و متوفی ۱۸۱۲، شاعر آمریکایی قرن هجده-نوزده میلادی. وی اهل کانتیکت بود و در همان ایالت تحصیلات خود را در دانشگاه ییل به اتمام رسانید.
ویلیام کالن براینت (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۷۹۴ – درگذشتهٔ ۱۲ ژوئن ۱۸۷۸)، شاعر آمریکایی سدهٔ نوزده میلادی بود. وی اهل ماساچوست بود و در سن ۱۴ سالی نخستین شعر خود را منتشر ساخت.
کُستا لوانوویچ خِتاگوروف ( (۱۸۵۹-۱۹۰۶) ادیب و شاعر ملی اوستیا است که بنیانگذار ادبیات آسی نیز بشمار می‌آید. او در اواسط قرن ۱۹ میلادی به دنیا آمد و در سال‌های نخستین سدهٔ بیستم درگذشت. هرچند که در سده‌های ۱۸ و ۱۹ به زبان آسی شعرهایی گفته می‌شد اما به هر روی به گونهٔ رسمی در پایان سدهٔ نوزدهم ادبیات آسی متولد شد و بانی آن نیز کُستا ختاگوروف بود. او همچنین نقاشی توانمند و یک نیکوکار برجسته بود. دیوان اشعار او چنگ آسی نام دارد. ختاگوروف در روستای نار که امروزه در بخش آلاگیری در اوستیای شمالی-آلانیا قرار دارد،
در بخش آلاگیری در اوستیای شمالی-آلانیا قرار دارد، به دنیا آمد. او در دبیرستان استاوروپول از سال ۱۸۷۱ تا ۱۸۸۱ تحصیل کرد و در سال ۱۸۸۱ وارد آکادمی هنرهای سنت پترزبورگ شد، اما به دلیل مشکلات مالی در سال ۱۸۸۵ ناچار به ترک تحصیل شد. پس از بازگشت به زادگاهش اوستیا، به شاعری برجسته تبدیل شد و اشعارش که به زبان آسی سروده شده بودند، به‌سرعت در شهرها و روستاهای آسی به‌صورت شفاهی منتشر شد. او همچنین تعدادی شعر، داستان و مقاله را در روزنامه‌های زبان روسی مانند "قفقاز شمالی" (که خود بین سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۲ سردبیری آن
(که خود بین سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۲ سردبیری آن را بر عهده داشت) و "قازبگی" منتشر کرد. نقاشی‌های او نیز شهرت زیادی پیدا کردند که یکی از آن‌ها، تصویری از سنت نینو، مُبلغ مسیحی قرن چهارم در میان مردم گرجی بود و در گرجستان مورد استقبال قرار گرفت. به دلیل انتقادهایش از حکومت امپراتوری روسیه، دو بار از زادگاهش تبعید شد: بار نخست بین سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۶ و بار دوم از ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲. تبعید دوم به‌طور جدی سلامت او را تضعیف کرد و توانایی‌اش را برای ادامه فعالیت‌های ادبی و اجتماعی از بین برد. ختاگوروف اندکی بعد در لابه
و اجتماعی از بین برد. ختاگوروف اندکی بعد در لابه (Labæ) (که امروزه در قره‌چای و چرکس قرار دارد) در سال ۱۹۰۶ درگذشت. زندگی. تحصیلات. کنستانتین (کستا) ختاگکاتی در ۱۵ اکتبر ۱۸۵۹ در روستای دورافتاده نار به دنیا آمد. این روستا که در انتهای یک جاده طولانی قرار دارد، شهری کوچک اما قابل توجه در نزدیکی شهر بزرگ‌تر تیبسلی در دره آلاگیر در اوستیای شمالی است. موقعیت جغرافیایی آن، در نزدیکی مرز گرجستان و روسیه، بعدها اهمیت زیادی پیدا کرد. کستا خیلی زود به‌عنوان یک نابغه طراحی شناخته شد. این موضوع توجه بسیاری را به خود
طراحی شناخته شد. این موضوع توجه بسیاری را به خود جلب کرد و انتظارات بالایی از او شکل گرفت. این سال‌ها برای کستا دشوار بود اما تأثیر زیادی در رشد او داشت. زمانی رسید که کستا باید وارد مدرسه‌ای جدید می‌شد. به دلیل استعدادش در هنر، برای تحصیل در مدرسه‌ای معتبر و دوردست، دبیرستان استراوپول انتخاب شد. این مدرسه که در منطقه‌ای با اهمیت برای روسیه قرار داشت، بعدها به محلی تبدیل شد که میخائیل گورباچف در آن آموزش دید. توانایی برجسته کستا در نقاشی و طراحی توسط استاد روسی، اسمیرف، که هیچ ارتباطی با برند نوشیدنی
روسی، اسمیرف، که هیچ ارتباطی با برند نوشیدنی نداشت، تأیید و تحسین شد. در این زمان، او در برابر یک دوراهی سرنوشت‌ساز قرار گرفت. کستا و پدرش دربارهٔ مسیر آینده‌اش اختلاف داشتند. پدرش بر این باور بود که راه درست برای کستا، سربازی است. او از مزایای میهن‌پرستانه و فرصت‌های نظامی برای کستا سخن می‌گفت، اما کستا این پیشنهاد را به‌شدت رد کرد و تأکید داشت که علاقه‌ای به نظامی‌گری ندارد. پس از کشمکش‌های فراوان، سرانجام کستا پیروز شد، هرچند مشخص نیست که این موفقیت حاصل مصالحه با پدرش بود یا نادیده گرفتن خواسته او. با
مصالحه با پدرش بود یا نادیده گرفتن خواسته او. با تصمیم نهایی، کستا در سال ۱۸۸۱ وارد آکادمی هنرهای سنت پترزبورگ شد. در آنجا، توجه گسترده‌ای به استعداد او جلب شد و انتظارات از او بیش از پیش افزایش یافت. بسیاری تصور می‌کردند که کستا برای همیشه به‌عنوان یک هنرمند فعالیت خواهد کرد. سقوط کستا و بازگشت به نار. با این حال، ضربه‌ای دو لبه به کستا وارد شد؛ چراکه ناگهان کمک‌هزینه تحصیلی‌اش از او گرفته شد. این کمک‌هزینه تا این مرحله از زندگی‌اش منبعی مهم برای ادامه تحصیل او بود و بدون آن، او برای تأمین هزینه‌هایش با
او بود و بدون آن، او برای تأمین هزینه‌هایش با مشکل مواجه شد. او با آزمون‌های روحی و جسمی سختی روبه‌رو شد؛ ساعت‌های طولانی کار بر دوشش سنگینی می‌کرد و مجبور بود برای تأمین معاش به کارهای سخت بدنی روی بیاورد. اما حتی این تلاش‌ها نیز کافی نبود و مشکلات مالی او را در وضعیت دشواری قرار داد. در این روزهای تاریک، کستا در شرایطی غیرممکن گرفتار شده بود. چاره‌ای جز تسلیم نداشت و در نهایت، مجبور شد همه چیز را رها کند و به نار بازگردد. چرا کمک‌هزینه تحصیلی کستا قطع شد؟ دلیل این اتفاق مشخص نیست، اما دست‌کم یک نویسنده
دلیل این اتفاق مشخص نیست، اما دست‌کم یک نویسنده گمانه‌زنی کرده است که این تصمیم به دلیل تنش‌های سیاسی رو به افزایش در روسیه گرفته شد. دوران نقاشی. اگرچه کستا نتوانسته بود تحصیلاتش را در رشته هنر تکمیل کند، اما نقاشی‌هایش همچنان چشمگیر بودند. این توانایی به او این امکان را داد که مدتی از طریق دریافت سفارش‌های هنری زندگی خود را تأمین کند. نمایشگاه بزرگی از آثار او در این دوران برپا شد که با استقبال زیادی همراه بود و از نظر فرهنگی نقطه عطفی در ولادی‌قفقاز به‌شمار می‌آمد. گزارش‌های معاصر نشان می‌دهند که این
می‌آمد. گزارش‌های معاصر نشان می‌دهند که این نمایشگاه هم از نظر اعتبار و هم از نظر مالی، موفقیت بزرگی برای کستا بود. در میان آثار برجسته او، سه نقاشی به‌طور ویژه مورد توجه قرار گرفته‌اند: «کودکان سنگ‌شکن»، «در یک کلبه آسی»، و «گردنه زیکار». یکی دیگر از آثار معروف او، «سنت نینو»، به قدری واقعی و چشم‌نواز بود که هنگام نمایش، جمعیت زیادی برای تماشای آن گرد هم آمدند. گفته می‌شود که برخی از تماشاگران از یکی از کارکنان نمایشگاه خواستند که به آن‌ها اجازه دهد طنابی به نقاشی ببندند و سطح بوم را لمس کنند تا مطمئن
به نقاشی ببندند و سطح بوم را لمس کنند تا مطمئن شوند که با یک نقاشی روبه‌رو هستند و نه یک تندیس درون یک قاب! این نقاشی همچنان تا امروز از جایگاه والایی برخوردار است. با این حال، کستا با یک تناقض حرفه‌ای روبه‌رو شد. او فرصت‌های شغلی دریافت کرد، اما بسیاری از این پیشنهادها مربوط به طراحی دکورهای نمایشی برای تئاترها بود. این کار درآمد خوبی داشت، اما کستا از اینکه نامش به چنین کاری گره بخورد، ناراضی بود. او نمی‌خواست که شهرتش به عنوان یک نقاش سطحی و تجاری تثبیت شود. ازدواج. مشخص نیست که آیا کستا در این دوران
شود. ازدواج. مشخص نیست که آیا کستا در این دوران ازدواج کرده است یا نه. برخی منابع معتقدند که او ازدواج کرده، در حالی که برخی دیگر چنین ادعایی را رد می‌کنند. در واقع، اطلاعات کمی دربارهٔ جزئیات زندگی شخصی کستا در دسترس است. ظهور یک شاعر ملی. دوران اولیه فعالیت هنری کستا بسیار پرثمر بود، اما برخی حسرت می‌خورند که چرا این روند ادامه نیافت. گفته می‌شود که زمانی که او به نار بازگشت، گویی باری سنگین بر قلم‌موی نقاشی‌اش گذاشته شد و علاقه‌اش به هنرهای تجسمی کاهش یافت. در ابتدا، علی‌رغم شرایط سختی که او را آزار
یافت. در ابتدا، علی‌رغم شرایط سختی که او را آزار می‌داد، همچنان تلاش کرد تا نقاشی کند، اما هر بار که به بوم نزدیک می‌شد، غم و نارضایتی همراهش بود. به تدریج، نویسندگی جای نقاشی را در زندگی‌اش گرفت. بسیاری این دوران را «تولد یک شاعر بزرگ» می‌دانند. برخلاف بسیاری از شاعران دیگر، کستا به دو زبان آسی و روسی می‌نوشت. نخستین کتاب او، که مجموعه‌ای از اشعار اولیه‌اش بود، به زبان روسی منتشر شد. موج‌های انقلابی و دموکراتیک که در آن دوران روسیه را دربر گرفته بودند، تأثیر زیادی بر او گذاشتند. این تفکرات، که در آن زمان
زیادی بر او گذاشتند. این تفکرات، که در آن زمان در حال خاموشی بودند اما آماده شعله‌ور شدن مجدد، به‌طور مستقیم در آثار کستا دیده می‌شوند. اشعار او در میان مردم بسیار محبوب شد و در تمام نوشته‌هایش، رنج مردم عادی را به تصویر می‌کشید. میهن‌پرستی که پدر کستا از دوران کودکی در او نهادینه کرده بود، به‌وضوح در آثار او دیده می‌شود. اشعار اولیه او پر از مضامین ملی‌گرایانه بود که در نهایت در اثر معروف «چنگ آسی» به اوج رسید. این کتاب نخستین بار در ۱۸۹۹ منتشر شد و از همان زمان تاکنون، یکی از محبوب‌ترین آثار آسی‌ها
همان زمان تاکنون، یکی از محبوب‌ترین آثار آسی‌ها به‌شمار می‌رود. محبوبیت این اثر همچنان رو به افزایش است، تا جایی که در اوستیا، ترانه‌های کستا، جملات و سخنان حکیمانه او، و شعارهای الهام‌گرفته از او همچنان زنده هستند و در فرهنگ مردم جریان دارند. نخستین تبعید. اینکه کستا را صرفاً یک نقاش و شاعر بدانیم، تصوری نادرست است. او چهره‌ای برجسته در عرصه عمومی بود، به شهرت علاقه داشت، در بازیگری محبوب بود و با صدای بلند علیه هرگونه بی‌عدالتی که احساس می‌کرد در حال وقوع است، اعتراض می‌کرد. در دنیای امروز، چنین رویکردی
است، اعتراض می‌کرد. در دنیای امروز، چنین رویکردی شاید مورد تقدیر قرار گیرد، اما به‌سادگی می‌توان تصور کرد که تزارهای روسیه چندان دل خوشی از این هنرمند دردسرساز نداشتند. دستگاه حکومتی روسیه، که به سنت‌های گذشته پایبند بود، از رفتارهای اعتراضی کستا ناراضی بود و در نهایت، این نارضایتی منجر به نخستین تبعید او شد. در سال ۱۸۹۵، کستا مجبور شد به‌سرعت منطقه ترک را ترک کند و اجازه بازگشت نداشت. هرچند این مسئله برای او دشوار بود، اما چندان فاجعه‌بار نشد، زیرا او در استاوروپول مکانی برای اقامت داشت. با این حال، ماندن
مکانی برای اقامت داشت. با این حال، ماندن در این شهر که یادآور خاطرات جوانی‌اش بود، برای او خوشایند نبود. در نتیجه، خانه خود را به پیتیگورسک منتقل کرد. در همان دوران، کستا چنین سروده بود: "من هرگز خوشبختی را نشناختم، اما آزادی‌ام را، که همچون خوشبختی برایم عزیز بود، فدا می‌کردم اگر می‌توانستم راهی را برای آزادی بگشایم، همان راهی که مردم در انتظار آنند…" دومین تبعید. کستا، فارغ از جایی که در آن زندگی می‌کرد، آرام و بی‌حاشیه نبود. او همچنان به مخالفت با سیاست‌های تزار ادامه داد و بار دیگر، به‌شدت علیه آن‌ها
تزار ادامه داد و بار دیگر، به‌شدت علیه آن‌ها سخن گفت. این بار، مقامات حکومتی واکنشی شدیدتر نشان دادند و در اقدامی تلافی‌جویانه، او را برای بار دوم، به مدت پنج سال به خرسون تبعید کردند. این تبعید در سال ۱۸۹۹ آغاز شد. اگرچه نخستین تبعید برای کستا آزاردهنده بود، اما چندان بر کارهایش تأثیر نگذاشت. با این حال، دومین تبعید او را از روحیه و انرژی خلاقانه‌اش تهی کرد. این فقدان روحیه، باعث شد که او دچار بیماری و افسردگی شود. آثار او در این دوره، نشانه‌های واضحی از رنج و بیماری داشتند: "نور باشکوه خورشید پیشانی‌ام
رنج و بیماری داشتند: "نور باشکوه خورشید پیشانی‌ام را می‌تاباند امواج گرم، نوای اغواگر گذشته را زمزمه می‌کنند اشک در چشمانم حلقه زده است، گوش‌هایم قطره‌های اندوه عشق را می‌شنوند. می‌خواهم حرکت کنم، این میله‌ها را بلرزانم، زیرا درون این دیوارهای سرد، شیطان خود را پنهان کرده است…" به دلیل وضعیت وخیم سلامتی‌اش، مقامات در نهایت تصمیم گرفتند در سال ۱۹۰۱ به او اجازه بازگشت به خانه‌اش را بدهند. دوستانی که پس از دو سال دوری، کستا را دیدند، متعجب شدند. او هنگام رفتن، مردی پرشور و سرزنده بود، اما هنگام بازگشت، همچون
مردی پرشور و سرزنده بود، اما هنگام بازگشت، همچون پیرمردی رنجور و شکسته به نظر می‌رسید. علائم بیماری‌اش جدی بود و بسیاری باور داشتند که او دیگر زمان زیادی برای زندگی ندارد. مرگ. گفته می‌شود که کستا پیش از مرگ چنین نوشت: "سپیده‌دم در حال شکفتن است، خورشید بر نیزه‌های سربازان می‌تابد…" این کلمات، پیشگویی‌ای هوشمندانه از روزی نو، تغییری بزرگ و همچنین مرگ اوست. هم‌زمان، این سروده پیشگویی‌ای از جنگ جهانی اول است که ده سال پس از مرگ او آغاز شد. کستا سال‌ها با بیماری و رنج دست‌وپنجه نرم کرد تا در نهایت در سال ۱۹۰۶
و رنج دست‌وپنجه نرم کرد تا در نهایت در سال ۱۹۰۶ درگذشت. فلسفه کستا. شباهت‌های زیادی میان شاعران آزادی‌خواه وجود دارد. سبکی در شعر وجود دارد که به توصیف زندگی ساده و ارزش‌های انسانی می‌پردازد، و کستا در همین سبک جای می‌گیرد. شاعران دیگری که از نظر فلسفی در این دسته قرار می‌گیرند، شامل میخائیل لرمانتف، نیکولای نکراسوف، رابرت برنز و تاراس شوچنکو هستند. درون‌مایه‌های مشترک این شاعران، عدالت اجتماعی و دغدغه‌های انسانی است. در شعرهای کستا، تأکید زیادی بر حقیقت و پیشرفت بشر دیده می‌شود. او چنین سروده است: "به‌سوی
بشر دیده می‌شود. او چنین سروده است: "به‌سوی پرتو حقیقت، جسورانه گام بردارید. بزدلان و سست‌عنصران، کنار بروید، اینجا جای دخالت شما نیست!" موضوعی که در تمام آثار کستا به چشم می‌خورد، شکاف میان ثروت و زندگی مرفه ثروتمندان و رنج و مشقت مردم عادی است. او کلمات سخت و تندی علیه کسانی که ثروتشان را از رنج دیگران به دست آورده بودند، به کار می‌برد. حتی ثروتمندانی که به‌طور مستقیم از ظلم به دیگران سود نمی‌بردند نیز از قلم تند و تیز کستا در امان نماندند. او دربارهٔ کسانی که در رفاه زندگی می‌کنند و از نعمت‌های دنیا
کسانی که در رفاه زندگی می‌کنند و از نعمت‌های دنیا برخوردارند، چنین سروده است: "شادی تو را نمی‌خواهم – چراکه در آن، هیچ شادی‌ای برای مردم نیست… در این عمارت‌های درخشان، من در حال خفگی‌ام، نور کورکننده‌شان مرا به زانو درآورده است… برای قرن‌ها، این قصرها بر روی شانه‌های بردگان ساخته شده‌اند، در آن‌ها، ناله‌های یتیمان خفه می‌شود، در آن‌ها، شراب با اشک‌های مردم درآمیخته است… نه، این سعادت را برای خود نگه دارید، در سرزمینی که مردمش چنین بی‌نصیب‌اند!" میهن‌پرستی کستا. دربارهٔ میهن‌پرستی شاعر، کستا، سخنان زیادی
کستا. دربارهٔ میهن‌پرستی شاعر، کستا، سخنان زیادی گفته شده است. درست است که اهمیت کستا بیشتر در اوستیا احساس می‌شود و شهرت او در خارج از این منطقه چندان گسترده نیست. اما در زمان خود، او چهره‌ای شناخته‌شده در سطح جهان بود. همچنین، کستا خود نیز آگاه بود که در خارج از اوستیا، کسانی هستند که او را می‌شناسند؛ بنابراین، اینکه او را یک شاعر منطقه‌ای بنامیم، کاملاً دقیق نیست. قفقاز، اشعار کستا را فراتر از مرزهای ملی خود ستوده است. نمونه‌ای از شعر بین‌المللی کستا: "جهان، معبد من است، عشق، زیارتگاه من است، گیتی، میهن
معبد من است، عشق، زیارتگاه من است، گیتی، میهن من است." اما ریشه‌های این فلسفه در چیست؟ این تفکر، از جریان‌های انقلابی نشأت می‌گیرد که در آن زمان در سرزمین‌های روسیه در حال شکل‌گیری بودند. این صداهای آزادی‌خواه، کستا را در طول دوران رشد فکری‌اش تحت تأثیر قرار دادند. با این حال، کستا صرفاً یک شاعر روسی نبود. فرهنگ و سنت‌های آسی‌ها آن‌چنان در اشعار او پررنگ و عمیق جای گرفته‌اند که جای تعجب نیست اگر او در اوستیا تا این اندازه مورد احترام باشد. میراث کستا. نیکولای تیخونوف، شاعر برجسته دوران شوروی، دربارهٔ کستا
تیخونوف، شاعر برجسته دوران شوروی، دربارهٔ کستا چنین نوشته است: «او به گنجینه‌ای برای اندیشه مترقی، هنر پیشرو و پیشتاز بشریت تبدیل شد.» «او به‌درستی به خانواده بزرگ نویسندگان کلاسیک جهان پیوست.» یک تاریخ‌نگار دیگر چنین نوشته است: «تأثیر کستا در شکل‌گیری تفکر آسی‌ها عظیم است، و ما باور داریم که قدرت اخلاقی او برای همیشه پایدار خواهد ماند.» امروزه، اشعار و آثار دیگر کستا در کتابخانه‌ها، کتاب‌فروشی‌ها و اینترنت در بسیاری از زبان‌ها در دسترس هستند. برای پاسداشت این میراث، یکی از سه دانشگاه اوستیا، نام «دانشگاه
این میراث، یکی از سه دانشگاه اوستیا، نام «دانشگاه کستا ختاگوروف» را بر خود دارد. مجسمه کستا. تاکنون، تندیس‌های متعددی از کستا در سراسر منطقه نصب شده است. یکی از جدیدترین این مجسمه‌ها در ولادی‌قفقاز قرار دارد. بر روی این یادمان، چنین نوشته شده است: «به کستا ختاگوروف، بنیان‌گذار ادبیات آسی – از سوی دولت اتحاد جماهیر شوروی.»
هنری وادزورث لانگ‌فلو (متولد ۱۸۰۷ و متوفی ۱۸۸۲)، شاعر آمریکایی قرن نوزده میلادی. وی اهل پورتلند، مین بود و در دانشگاه هاروارد تدریس می‌کرد. وی اولین اثرش را در چهارده سالگی انتشار داد. به فارسی. گزیده‌ای از شعرهای لانگ‌فلو را محمّدعلی اسلامی ندوشن در کتابی به نامِ "بهترین اشعارِ هِنری لانگ‌فِلُو" منتشر کرده است.
شامپانزه نام رایجی برای دو گونه کپی (Ape) در سردهٔ پان (Pan) است. شامپانزه همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حقیقت افغان یک مجمع افغان است که در برج دیسمبر ۲۰۰۷ در پایتخت افغانستان و بعدا در برج ژانویه ۲۰۰۸ در هلند رسما پا به عرصهٔ وجود گذاشت. که بدین ترتیب در داخل و خارج از افغانستان جهت تأمین صلح و وحدت ملی فعالیت می‌نماید. حقیقت افغان مجمع است که به هیچ گروپی (چه چپ و چه هم راست) وابسته نیست. حقیقت افغان برضد هر نوع تبعیض نژادی، زبانی، جنسی و منطقه ای بوده و بخاطر برون رفت ازین مرض مُدهش فعالیت می‌نماید. اسم مجمع حقیقت فغان در سال ۲۰۱۶ به حزب انسجام و تحول افغانستان تغییر نموده است منابع. ۱- هفته نامهٔ
افغانستان تغییر نموده است منابع. ۱- هفته نامهٔ (Oosterhout) واقع هالند. چهارشنبه ۲۳ ژانویه ۲۰۰۸ ۲- وِب سایت https://web.archive.org/web/20161019181732/http://www.haqiqateafghan.com/ ۳- رادیو حقیقت افغان در هالند http://orts.auvicom.nl/Joomla/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=112&amp;Itemid=202
گُنده فیلمی از مایکل مور، مستندساز آمریکایی است که در سال ۱۹۹۶ ساخته و در ۱۹۹۸ اکران شد. مایکل مور این فیلم را در سفری که برای معرفی کتابش، "Downsize This!" به ۴۷ شهر در ایالات متحده آمریکا داشت ساخت و وضعیت اقتصادی آمریکا را در حال سقوط و کارگران را در ترسِ از بی‌کاری یافته و توصیف می‌کند. او در این فیلم به بهره‌کشی شرکت‌های بین‌المللی مانند نایک از کارگران و کودکان کار پرداخت. گزارش‌های سازمان Play Fair و این فیلم موجب سقوط سهام و کاهش فروش این شرکت شد. هرچند که بیشتر این فیلم تعقیب ناموفق مور برای مصاحبه
که بیشتر این فیلم تعقیب ناموفق مور برای مصاحبه با رئیس‌ها و مدیران شرکت‌ها را نشان می‌دهد، سرانجام موفق می‌شود از یکی از مسئولان شرکت نایک فیلم بگیرد. «گنده» همچنین به بیل کلینتون و سه نامزد مهم دیگر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۱۹۹۶ می‌پردازد.
کودکان کار به گروهی از کودکان گفته می‌شود که به کار در بیرون از خانه اشتغال دارند. این نوع فعالیت طیف وسیعی از فعالیت‌ها از جمله انواع کار واقعی و کاذب، کارگری غیر حرفه‌ای، گدایی، واکس زدن، فروش کالاهای کم ارزش، و غیره را شامل می‌شود. کودکان کار به چند دسته تقسیم می‌شوند. دسته‌ای از آنها در خیابان‌ها کار می‌کنند و آخر شب‌ها به خانه بازمی‌گردند و احتمالاً به مدرسه می‌روند و لزوماً در دام بزه نمی‌افتند. گروهی دیگر از رفتن به مدرسه و تجربهٔ دوران کودکی بی‌بهره هستند و ارتباط‌شان با خانواده در شرف قطع شدن است و
و ارتباط‌شان با خانواده در شرف قطع شدن است و سلامت روحی و جسمی آن‌ها را تهدید می‌شود و زمینهٔ بزهکاری برای این دسته فراهم‌تر است. گروهی دیگر به مدرسه نمی‌روند و همراه خانوادهٔ خود در خیابان‌ها زندگی می‌کنند. گروه دیگر هم از اساس بی‌خانواده هستند و در خیابان رشد می‌کنند و ناگزیر تن به کار می‌دهند. کودکان کار براساس دو فاکتور به صورت رسمی در کشورهای مختلف تعریف می‌گردند: نوع کار و حداقل سن مناسب برای آن کار. عموماً به کودکی یک کودک کار گفته می‌شود که مشغول به فعالیتی باشد که برای سلامت فیزیکی، روانی،
به فعالیتی باشد که برای سلامت فیزیکی، روانی، اجتماعی، اخلاقی و شخصیتی کودک مضر باشد، و با تحصیل کودک تداخل پیدا کند. سن مناسب برای هر شغل و کاری بر اساس آثار آن کار بر سلامت و رشد کودک تعیین می‌گردد. بر این اساس، قرارداد شماره ۱۳۸ سازمان بین‌المللی کار برای مشاغل مختلف یک حداقل سن را تعیین کرده که اگر کودکی که سنش پایین‌تر از این سن است مشغول به فعالیت در آن شغل باشد، آن کودک یک کودک کار در نظر گرفته می‌شود. این سنین عبارتند از: ۱۸ سال برای مشاغل پر خطر (مشاغلی که سلامت جسمی، روانی یا اخلاقی کودک را به خطر
که سلامت جسمی، روانی یا اخلاقی کودک را به خطر می‌اندازند)، ۱۳–۱۵ سال برای مشاغل سبک (مشاغلی که سلامت و امنیت کودک را تهدید نمی‌کنند و کودک را از تحصیل بازنمی‌دارند)، البته سن ۱۲–۱۴ سال ممکن است که تحت شرایط خاصی در کشوهای فقیر پذیرفتنی باشد. بر اساس تعریف دیگری که توسط برنامه اطلاعات آماری و نظارت بر کودک کار در سازمان بین‌المللی کار ارائه شده‌است، فردی کودک کار نامیده می‌شود که مشغول به یک فعالیت اقتصادی باشد، و سنش کمتر از ۱۲ سال باشد و یک ساعت در هفته یا بیشتر کار کند، یا سنش ۱۴ سال یا کمتر باشد و حداقل
بیشتر کار کند، یا سنش ۱۴ سال یا کمتر باشد و حداقل ۱۴ ساعت در هفته کار کند، یا سنش ۱۴ سال یا کمتر باشد و حداقل یک ساعت در هفته در یکی از مشاغل پر خطر مشغول به کار باشد، یا سنش ۱۷ سال یا کمتر باشد و در مشاغل «بدترین شکل‌های کار کودکان» مشغول به کار باشد. کار کودکان بسیار معمول است و می‌تواند شامل کار در کارخانه، معدن، روسپی‌گری، کشاورزی، کمک در کسب و کار والدین، داشتن کسب و کار شخصی (مانند فروش غذا) یا کارهای نامتعارف باشد. ناپذیرفتنی‌ترین شکل‌های کار کودکان استفاده نظامی از کودکان و تن‌فروشی کودکان است.
استفاده نظامی از کودکان و تن‌فروشی کودکان است. موارد کم‌تر جنجالی و معمولاً قانونی (با بعضی محدودیت‌ها) شامل کار کشاورزی در ایام تعطیلی مدرسه (کار فصلی)، کسب و کار خارج از ساعات مدرسه و همچنین بازیگری یا آوازخوانی کودکان می‌باشد. کار کودک در درجات مختلف در طول تاریخ وجود داشت اما با آغاز سوادآموزی همگانی و تغییراتی که در شرایط کار طی صنعتی شدن به وجود آمد و ظهور مفاهیم حقوق کارگر و حقوق کودکان مورد نقد و بحث عمومی قرار گرفت. کار کودکان همچنان در جاهایی که سن ترک مدرسه پایین است شیوع دارد. بر اساس آمار
که سن ترک مدرسه پایین است شیوع دارد. بر اساس آمار سازمان جهانی کار (ILO)، سالانه ۲۵۰ میلیون کودک ۵ تا ۱۴ ساله در جهان محروم از کودکی می‌شوند. طبق این آمار ۱۲۰ میلیون نفر از آن‌ها وارد بازار کار شده و مشغول به کار تمام‌وقت هستند. ۶۱ درصد این کودکان در آسیا، ۳۲ درصد در آفریقا و ۷ درصد در آمریکای لاتین زندگی می‌کنند. قاچاق انسان از راه‌های عمده وارد کردن این کودکان به بازار است. به جز کارگری برده‌وار، روسپی‌گری و فروش اعضای بدن کودکان، از دیگر سرنوشت‌های کودکان قاچاق است. کار کودک نزد بسیاری از کشورها و
کودکان قاچاق است. کار کودک نزد بسیاری از کشورها و سازمان‌های بین‌المللی فعالیتی استثماری تلقی می‌شود. تاریخچه. کار کودک عمری به درازای تاریخ پیدایش جهان و تولد انسان دارد. از همان دورانی که انسان برای ادامهٔ بقای خود به کار ساختن سر پناه و تأمین غذا مشغول شد، کودکان نیز با راه‌های گوناگون به کار گرفته شدند و متناسب با توانایی‌های جسمانی خود، موظف بودند در کارها مشارکت کنند. با گذشت زمان و تغییر سبک زندگی انسان، این مشارکت همواره گسترده‌تر نیز شده‌است. چنانچه مطالعات باستانشناسی نشان می‌دهد، استفاده از
مطالعات باستانشناسی نشان می‌دهد، استفاده از کودکان در اجتماعات مبتنی بر شکار و گردآوری خوراک نسبت به جوامع متأخرتری که از طریق کشاورزی غذا بدست می‌آوردند به مراتب کمتر بود. با این حال روند استفاده از کودکان برای کار بعد از انقلاب صنعتی شتاب بیشتری به خود گرفت. انقلاب صنعتی در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم اتفاق افتاد، دوره ای که دنیا با عطش شگفت‌انگیز تولید روبه رو شد و برای سرعت بخشیدن به فرایند تولید، ماشین آلات مکانیکی جایگزین کار انسانی شد و کارخانه‌های بزرگ و کوچک ابتدا در بریتانیا و سپس در