payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«دنیس» هم‌چنین شناخته‌شده با «دینی دینی» ، ترانه‌ای از گروه موسیقی موج نو آمریکایی بلاندی است. این ترانه در دومین آلبوم استودیویی گروه، "نامه‌های پلاستیکی" (۱۹۷۷) قرار گرفت و دومین تک‌آهنگ بریتانیایی پخش‌شدهٔ بلاندی به وسیلهٔ کریسلیس رکوردز بود. این آهنگ که تقلیدی از ترانهٔ موفق سال ۱۹۶۳ «دینیس» از رندی اند ده رینبوز بود، موجب شد که گروه به فروشگاه‌های جهانی راه یابد. نسخهٔ اصلی این ترانه شامل شعری همراه متن ترانهٔ تا قسمتی بالبداهه ساخته‌شده به وسیلهٔ آوازخوان، دبی هری، بود. گرچه کریسلیس اصرار می‌ورزید که
دبی هری، بود. گرچه کریسلیس اصرار می‌ورزید که گروه این آهنگ را مجدداً با ترجمهٔ صحیح از لحاظ گرامر ضبط کردند، هم گروه و هم ریچارد گاتهرر نسخهٔ اولیه را پسندیدند. هری بر عقیده‌اش در این مورد باقی ماند و نسخهٔ شامل متن «فرانسهٔ دست‌وپاشکسته» عرضه شد. نسخهٔ دوم مجدداً ضبط‌شده نخستین بار در چاپ مجدد نسخهٔ بریتانیایی ۱۹۹۴ ای‌ام‌آی "نامه‌های پلاستیکی" به عنوان یک ترانهٔ اضافی قرار گرفت. «دنیس» در فوریهٔ ۱۹۷۸ عرضه شد و به رتبهٔ دو در بریتانیا رسید و به جدول‌های بیست تای برتر در بسیاری از کشورهای اروپایی راه یافت.
تای برتر در بسیاری از کشورهای اروپایی راه یافت. درست به مانند «او را خرد کن»، این تک‌آهنگ با قالب‌های ۷ و ۱۲ اینچ در بریتانیا منتشر شد و هر دو شامل دو بی-ساید بودند، «تماس در میدان سرخ» از "نامه‌های پلاستیکی" و «دختران کونگ-فو» از "بلاندی". «دنیس» تنها تک‌آهنگی از "نامه‌های پلاستیکی" بود که در ایالات متحده عرضه می‌شد؛ به همراه «من روی ای هستم» به عنوان یک بی-ساید، اما هیچ‌گاه به جدول‌ها راه نیافت. در ۱۹۸۸، نسخه‌ای بازترکیب‌شده از ترانه، به عنوان تک‌آهنگ اصلی مجموعهٔ بازترکیبی بلاندی/دبی هری، "یک بار دیگر
مجموعهٔ بازترکیبی بلاندی/دبی هری، "یک بار دیگر به سوی شستن"، چاپ شد.
بهمن فُرسی (زادهٔ ۱۲ بهمن ۱۳۱۲ در تبریز) نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، ترانه‌سرا، شاعر و بازیگر ایرانی است. او پس از رها کردن تحصیل و تجربهٔ مشاغل مختلف به استخدام دولت درآمد. فرسی داستان‌نویسی را در کنار نمایشنامه و نوشتن نقد در همان دوران جوانی آغاز کرد و به آن‌ها پرداخت. وی از سال ۱۳۵۶ در لندن زندگی می‌کند و همچنان به فعالیت‌های خود در زمینهٔ ادبیات، نمایشنامه‌نویسی و تئاتر ادامه می‌دهد. فُرسی اولین مجموعه داستان خود را در سال ۱۳۳۹ به چاپ رساند اما قبل از آن در نشریات مختلفی از‌جمله‌ "ایران آباد"، "نگین"،
در نشریات مختلفی از‌جمله‌ "ایران آباد"، "نگین"، "آشنا"، چلنگر، اندیشه و هنر و در روزنامه‌های "آژنگ" و "کیهان" داستان‌هایی نوشته و منتشر کرده بود. بهمن فُرسی در دبیرستان با جمشید لایق (از هنرمندان تئاتر، تلویزیون و سینما) بود و پیشنهاد تشکیل یک گروه تئاتری با علی نصیریان، فریدون فرخ‌زاد، مهدی فتحی و چند تن دیگر را داد که خود فُرسی مسئول انجمن هنری این گروه کوچک تا پایان دوره دبیرستان بود.فرسی از طریق همین جمع با داریوش مهرجویی آشنا شد و یکی از نقشهای اصلی فیلم پستچی ( نقش دامپزشک) را در سال ۱۳۵۱ ایفا کرد که
پستچی ( نقش دامپزشک) را در سال ۱۳۵۱ ایفا کرد که علیرغم تحسین فراوان، بازیگری سینما را دنبال نکرد. فُرسی را از اولین نویسندگان و نمایشنامه نویسان ابسورد ایران می‌دانند. زندگی و آثار. اولین داستانهای او در سالهای ۱۳۳۹ و اوایل دهه ۴۰ در مجلاتی نظیر "ایران آباد" و کتاب هفته به چاپ رسیده‌اند. اولین کتاب او با نام "زیر دندان سگ"، (مجموعه داستان کوتاه) در سال ۱۳۴۳ در تهران انتشار یافته‌ است. از بهمن فرسی تاکنون بیش از ۱۲ نمایشنامه، پنج مجموعه داستان، پنج مجموعه شعر و یک رمان منتشر شده‌است. او همچنین در چند
شعر و یک رمان منتشر شده‌است. او همچنین در چند نمایشنامه و فیلم سینمایی از جمله پستچی و دایره مینا که هر دو به کارگردانی داریوش مهرجویی هستند، بازی کرده‌است. از نمایشنامه‌های او "گلدان"، "چوب زیر بغل"، "پله‌های یک نردبان"، "صدای شکستن"، "بهار و عروسک"، "سبز در سبز"، "موش"، "آرامسایشگاه"، "سقوط آزاد"، "هشت بعلاوهٔ یک"، و "هویت: مستعار" را می‌توان نام برد. بهمن فرسی علاوه بر نمایشنامه، رمان "شب یک، شب دو" و چندین مجموعه داستان کوتاه را در حد فاصل سالهای ۱۳۴۳ تا ۱۳۸۶ منتشر کرده‌است. بهمن فرسی را کسان بسیاری با
۱۳۸۶ منتشر کرده‌است. بهمن فرسی را کسان بسیاری با انتشار و به روی صحنه آوردن هم‌زمان نمایشنامه‌اش «گلدان»، در سال ۱۳۴۰، آغازگر تئاتر پیشتاز ایران می‌دانند اما روند کار قلمی او در واقع از سال ۱۳۳۲، به صورت ژورنالیست در مجله فردوسی با نام مستعار «مفر» آغاز شده‌است. اشتغالش به ژورنالیسم حرفه‌ای، با وجود خواستار و دوستدار حی و حاضر، به علت دل‌زدگی خود او از کار مطبوعاتی بیس از شش هفت سال دوام نمی‌یابد. او پس از آن و تا امروز، در کنار پرداختن به مشاغل گوناگون غیرهنری و شبه‌هنری برای گذران زندگی، هنرمندی بوده‌است
و شبه‌هنری برای گذران زندگی، هنرمندی بوده‌است مستقل، آزاده، معترض، همواره فعال و در جستجوی «نو» و «دیگر». انتشار پنج دفتر شعر در کنار نگارش بیش از ده نمایشنامه و سفرنامه و تعداد زیادی نقد و بررسی، نمونه‌هایی از فهرست پرشمار آثار اوست. مردی که به گفته نادر نادرپور از بابت توش و توان پرداختن به هنرها، «هنرمندی از تبار همه فن‌حریفان رنسانسی» ست. برای فرسی از بابت گوناگونی هنرهایش همتایی نمی‌توان سراغ کرد. در هر نمایشنامه او می‌توان دستاوردی تازه یافت. او نمی‌تواند به عشق خودش، هنر تئاتر، بس کند؛ منظومه معروف
به عشق خودش، هنر تئاتر، بس کند؛ منظومه معروف شهریار را از ترکی به نظم فارسی برمی‌گرداند، پنج داستان شاهنامه را به تنهایی ویرایش، نثرنویسی، گویندگی، نقالی، نقش‌گویی می‌کند (که به صورت یک آلبوم شامل هفت سی‌دی در تهران و لندن تولید و منتشر شده‌است)، به سیاحت جهان می‌رود و مهر و نشانی نو از قالب سفرنامه‌نویسی در برابر می‌گذارد، برای داریوش مهرجویی در فیلم بازی می‌کند. برای اسماعیل شنگله در تئاتر تلویزیونی ظاهر می‌شود. برای تلویزیون واریته نوروزی ترتیب می‌دهد. پانزده نمایشگاه از کارهایش در زمینه هنرهای تجسمی در
نمایشگاه از کارهایش در زمینه هنرهای تجسمی در انگلیس و آمریکا و آلمان برگزار می‌کند و به تازگی هم با انتشار تازه‌ترین اثرش «آآآن»، بار دیگر پرداخته‌است به داستان مصور برای کودکان. آثار بهمن فرسی را در مجموع می‌توان جزو ادبیات پوچی به‌شمار آورد. داستان‌هایش نشان از مدرنیسم و صورت گرایی نویسنده دارد و در بیشتر آنها وقایع داستان به تدریج شکل می‌گیرد و ساختاری دایره‌وار دارد. گرایش بهمن فرسی به موضوع‌ها و مضامینی است که طرح آنها نیازمند روایت خلاق تصویری است؛ کاری که او در آن مهارت دارد. زبان همۀ این آثار
کاری که او در آن مهارت دارد. زبان همۀ این آثار برگرفته از زبان عامیانه است. او را می‌توان نویسنده ادبیات خصوصی نامید زیرا در داستان‌هایش به زوایای خصوصی و عمدتاً جنسی شخصیت‌ها می‌پردازد و عقاید نامتعارفشان را فریاد می‌زند. شخصیت‌هایی شبه روشنفکر وازده و سرگردان اما سنت شکن و عاصی. نمایشنامه‌های فرسی هم مضامینی مشابه با داستان‌هایش دارد و بازیگران روشن‌فکر با روحیه ای عاصی به مفاهیمی مثل زندگی، راستی و دروغ، حقیقت و تقلب و سرگردانی آدمیان تنها و بی‌پناه و ناشاد می‌اندیشند. فهرست آثار مکتوب منتشر شده. رمان.
می‌اندیشند. فهرست آثار مکتوب منتشر شده. رمان. شب یک، شب دو، ناشر سازمان چاپ و پخش پنجاه و یک، تهران ۱۳۵۳
محمد مطیع (زادهٔ ۲۰ دی ۱۳۲۲ – درگذشتهٔ ۲۹ اسفند ۱۳۹۷) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی بود. زندگی و فعالیت‌ها. محمد مطیع فارغ التحصیل کارشناسی تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک بود. وی بازی در تئاتر را از سال ۱۳۴۶ و بازی در سینما را از سال ۱۳۵۱ با فیلم «رضا هفت خط» به کارگردانی «حسین ترابی» شروع کرد. این بازیگر در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ در آثار زیادی به ایفای نقش پرداخته‌است که از جمله آنها می‌توان به نمایش‌های «صیادان»، «پیش پرده»، «بازرس» و «سیرک باشکوه جهانی»، مجموعه‌های «هزاردستان»، «سلطان و شبان»،
جهانی»، مجموعه‌های «هزاردستان»، «سلطان و شبان»، «امیرکبیر» و «کوچک جنگلی» و فیلم‌های «کلاغ»، «دایره مینا»، «بازداشتگاه»، «آوار»، «گردباد» و «روزهای انتظار» اشاره کرد. مطیع که از وضعیت سیاسی حاکم بر کشور ناراضی بود در سال ۱۳۶۵ پس از بازی در فیلم «وکیل اول» به سوئد مهاجرت کرد. ابتدا در استکهلم و سپس در گوتِنبُرگ (یوتبری) اقامت گزید. اما پس از سال‌ها اقامت در سوئد در سال ۱۳۸۷ به ایران بازگشت و دگرباره به نقش‌آفرینی در تلویزیون و سینما پرداخت به گونه‌ای که در سال‌های پایانی عمر خود بین این دو کشور در حال
در سال‌های پایانی عمر خود بین این دو کشور در حال رفت‌وآمد بود. مرگ. محمد مطیع در واپسین ساعات آخرین روز سال ۱۳۹۷ در خانه شخصی خود در شهر یوتبری سوئد درگذشت و در پنجشنبه ۲۲ فروردین در همین شهر به خاک سپرده شد.
اسماعیل محمّدی (زاده ۱۲۸۹ – درگذشته ۱۳۶۶) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران بود. کارنامه هنری. آخرین بازی اسماعیل محمّدی در سریالِ "هزاردستان" ساختهٔ علی حاتمی بود. که در حین پخش این سریال این هنرمند چشم از جهان فروبست. در پایان قسمت سوم کارگردان اثر با صدای خود بر روی اخرین تصویر پیر صحنه فقدان او را تسلیت گفت.
اکبر حسنی راد با نام هنری ایرج راد (زاده ۷ اردیبهشت ۱۳۲۴ در تهران) بازیگر اهل ایران است. وی دارای کارشناسی نمایش از دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر از دانشگاه کاردیف ولز و عنوان درجه یک هنری از شورای ارزشیابی هنرمندان کشور است. شروع فعالیت ایرج راد از سال‌های اول دبیرستان با اجراهایی برای کودکان در سال ۱۳۳۷ و گذراندن یک دوره فن بیان و تئاتر در کلاس مهین دیهیم در سال ۱۳۳۸ بوده‌است. آشنایی با شاهین سرکیسیان طی جلساتی و در ادامه فعالیت تئاتری در کتاب هفته. اولین اجرا نیمه حرفه
فعالیت تئاتری در کتاب هفته. اولین اجرا نیمه حرفه ایی سال ۱۳۴۲ به نام "قرعه برای مرگ" اثر واهه کاچا در تالار فرهنگ به کارگردانی کمال‌الدین شفیعی. او در فروردین ۱۳۸۷ به عنوان مدیر عامل خانه تئاتر انتخاب شده‌است. سایر. رادیو. نویسنده و مجری ۱۱۲ برنامه نیم ساعته هفتگی به نام (تئاتر روز) شامل اخبار، رویدادهای تئاتر ایران و جهان و نقد و مصاحبه از آذر ماه ۱۳۵۱ تا پایان سال ۱۳۵۳ پخش از برنامه دوم رادیو پنج شنبه‌ها. تدریس. مدت دو سال دانشکدهٔ هنرهای زیبا، دانشگاه تهران یکسال دانشکده سینما تئاتر، دانشگاه نبی اکرم
تهران یکسال دانشکده سینما تئاتر، دانشگاه نبی اکرم تبریز، یک سال مکتب خانهٔ هنر و چند سال کلاس‌های آزاد. آثار. تئاتر. نمایش "عیش و نیستی" در بخش میهمان بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در سال ۱۳۸۸ از آخرین کارهای ایرج راد در سال‌های اخیر است.
سروش خلیلی ( – ) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی بود. زندگی و فعالیت‌ها. سروش خلیلی در سال ۱۳۱۵ در بندر مرزی آستارا دیده به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدائی را در آستارا سپری کرد و در آغاز جوانی به دلیل شغل پدر، به اتفاق خانواده به تهران عزیمت نمود و در همان‌جا تحصیلات متوسطهٔ خود را به پایان رساند. وی به دلیل علاقهٔ شدید به بازیگری جهت آشنایی با این رشته، در سال ۱۳۲۷ از عبدالحسین نوشین کمک گرفت و پس از آن، اولین نقش خود را در نمایش آرشین مالالان ایفا کرد. پس از آن برای تکمیل اطلاعات خود در کلاس‌های
کرد. پس از آن برای تکمیل اطلاعات خود در کلاس‌های بازیگری صمد صباحی شرکت نمود. او پس از فعالیت در تئاتر گیتی زیر نظر حسین خیرخواه و گذراندن دورهٔ یکسالهٔ بازیگری در تئاتر سعدی، به همراه دوستانش منوچهر قاسمی و کامل حلمی، در سال ۱۳۳۳ گروه هنری اسکار را تأسیس کرد. خلیلی سپس فعالیت تلویزیونی خود را با اجرای نمایش زنده در تلویزیون «ثابت پاسال» آغاز کرد. وی بعد از فعالیت در گروه تئاتر تلویزیونی هوشنگ منظوری و همکاری با ایستگاه تلویزیونی خصوصی آبادان، به استخدام وزارت فرهنگ و هنر در سال ۱۳۴۴ درآمد. وی برای تکمیل
فرهنگ و هنر در سال ۱۳۴۴ درآمد. وی برای تکمیل دانسته‌هایش از دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک فارغ‌التحصیل شد و فعالیت سینمایی را با بازی در فیلم یکی بود یکی نبود به کارگردانی رحیم روشنیان در سال ۱۳۳۸ آغاز کرد. سروش خلیلی پس از مدتی با فاطمهٔ دانش‌زاد یکی از بازیگران بنام سینمای ایران ازدواج نمود تا هر دو بازیگر، زندگی پر از افتخار را در سایه هم سپری کنند. درگذشت. سروش خلیلی در اول فروردین ماه ۱۳۸۵ در هنگام نقش‌آفرینی در فیلم «بوی گل‌های وحشی»، به علت ایست قلبی در سن ۶۹ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای
سن ۶۹ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. جستارهای وابسته. فهرست به‌خاک‌سپردگان قطعه هنرمندان بهشت زهرا
مرکز اسلامی هامبورگ یک مؤسسه اسلامی در آلمان و یکی از قدیمی‌ترین مساجد شیعیان در اروپا است. اداره امنیت داخلی هامبورگ در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۱ اعلام کرد به اسنادی دست یافته که نشان می‌دهند این مسجد یک مرکز مستقیم فعالیت‌های جمهوری اسلامی ایران در آلمان است و از ساختارهای محلی حزب‌الله که فعالیت آن در آلمان ممنوع شده، پشتیبانی می‌کند. آژانس اطلاعات هامبورگ که طی چند دهه فعالیت مرکز اسلامی هامبورگ را زیر نظر داشته، به این نتیجه‌گیری رسیده که این مرکز به صورت مستقیم از علی خامنه‌ای دستور می‌گیرد. فعالیت این مرکز در ۲۴
علی خامنه‌ای دستور می‌گیرد. فعالیت این مرکز در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴ به اتهام حمایت از تروریسم، به دستور اداره فدرال امور داخلی آلمان ممنوع اعلام شد. رهبران احزاب و رسانه‌های آلمان از بسته شدن این مرکز استقبال کردند. به دنبال آن عضویت این مرکز در شورای مرکزی مسلمانان آلمان لغو شد. در واکنش به این حرکت، دولت جمهوری اسلامی ایران نیز در ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ فعالیت مؤسسه آموزش زبان آلمانی را ممنوع اعلام کرد. پیشینه. طی جلسه‌ای که توسط ایرانیان در هتل آتلانتیک کمپینسکی هامبورگ در سال ۱۳۳۲ برگزار شد، تصمیمی بنا بر تشکیل یک
در سال ۱۳۳۲ برگزار شد، تصمیمی بنا بر تشکیل یک مرکز اسلامی و مسجدی برای ایرانیان مقیم این شهر گرفته‌شد. بعدها تصمیم بر گسترده‌تر شدن فعالیت مرکز برای همه مسلمانان هامبورگ شد. در ادامه طی نامه‌ای این پیشنهاد به اطلاع سید حسین بروجردی رسید. او در نامه‌ای ضمن موافقت خود با این طرح، فرستاده‌ای را به نام محمد محققی لاهیجی برای انجام این کار تعیین کرد. این فرستاده از نخستین سفرای شیعه در اروپا در سده ۲۰ میلادی بود. برای ساخت و اداره این مرکز هیئت امنایی نه نفره تشکیل شد که نخستین رئیس هیئت امنای مرکز اسلامی بر
تشکیل شد که نخستین رئیس هیئت امنای مرکز اسلامی بر عهده حاج علینقی کاشانی پدربزرگ مادری محمدجواد ظریف، وزیر امورخارجه پیشین ایران بود. در مهر ۱۳۳۶ هیئت‌مدیره زمینی را به ارزش ۲۵۰ هزار مارک خریداری کرد و در ۲۳ بهمن ۱۳۳۸ محمد محققی نماینده سید حسین بروجردی و هم‌زمان با سفر شاه به هامبورگ و با دعوت از او برای زدن کلنگ مسجد، ساخت مسجد آغاز شد. این مجموعه پس از درگذشت بروجردی در سال ۱۳۴۰ با مشکلات مالی مواجه شد و به تعطیلی موقت آن انجامید. در شهریور ۱۳۴۰ هیئت‌مدیره مسجد که برای ساخت آن به مشکلات شدید مالی
مسجد که برای ساخت آن به مشکلات شدید مالی برخورده بودند طی نامه‌ای از محمدتقی فلسفی درخواست کمک مالی کردند و موضوع وارد رسانه‌ها شد. پس از آن هیئت‌مدیره به صورت مرتب در رسانه‌ها از مردم تقاضای یاری می‌کرد تا بتواند کار ساخت بنا را به پایان ببرد. محمد خسروشاهی از اعضای هیئت امنای این مرکز در سال ۱۳۴۲ با تصویب قانونی در مجلس شورای ملی و افزودن قیمت قند و شکر به میزان ۱ ریال مبلغ مورد نیاز را برای ساخت این مسجد تأمین کرد. پس از آن مجلس شورای ملی در بودجه سال ۱۳۴۴ خود مبلع ۲۰۰ هزار تومان برابر با ۱۰۰ هزار مارک
خود مبلع ۲۰۰ هزار تومان برابر با ۱۰۰ هزار مارک آلمان را تصویب کرد. از جمله موافقان این بودجه می‌توان به محمد اسماعیل معینی‌زند و عباس اسدی سمیع و مخالفان آن می‌توان به سید حسن مصطفوی نائینی اشاره کرد که در انتها با توضیح عباس اسدی سمیع مخبر کمیسیون و توضیح مبنی بر کمک شاه برای ساخت این بنا موضوع به تصویب می‌رسد. سرانجام مرکز اسلامی هامبورگ در ۱۹ بهمن ۱۳۴۴ با ثبت در دفاتر رسمی آلمان فعالیت تبلیغی و مذهبی خود را آغاز کرد. وقایع. اعتراض به برگزاری مراسم قاسم سلیمانی. این مرکز به دنبال مراسمی که برای کشته شدن
این مرکز به دنبال مراسمی که برای کشته شدن قاسم سلیمانی برگزار کرده‌بود، مورد شکایت قرار گرفت. بعد از کشته شدن قاسم سلیمانی، مرکز اسلامی هامبورگ مراسمی برای او در مسجد امام علی هامبورگ برگزار کرد، انجمن کردهای آلمان شکایت کرد که این مرکز از احساسات مذهبی سوء استفاده می‌کند و به دنبال آن نامزدهای اصلی احزاب دموکرات مسیحی و دموکرات آزاد آلمان از هامبورگ قصد دارند در چارچوب ائتلافی احتمالی، قراردادهای منعقد شده از سوی هامبورگ با انجمن‌های اسلامی این شهر را لغو کنند. اخراج معاون. رسانه‌های آلمان گفته‌اند که به
کنند. اخراج معاون. رسانه‌های آلمان گفته‌اند که به سلیمان موسوی‌فر معاون مرکز اسلامی هامبورگ دستور داده شده تا به دلیل حمایت از سازمان‌های افراطی و تروریستی شیعه، در اسرع وقت خاک آلمان را ترک کند. وی در صورت تخلف ممکن است به سه سال زندان محکوم شود. اخراج از شورای جوامع اسلامی هامبورگ. در آبان ۱۴۰۱ رئیس هیئت‌مدیره شورای جوامع اسلامی هامبورگ، متشکل از چند مساجد و موسسات اسلامی در هامبورگ، خروج مرکز اسلامی هامبورگ از این شورا را اعلام کرد. یورش پلیس در پی اتهام رابطه با حزب‌اللّه لبنان. پلیس آلمان در روز ۲۵
رابطه با حزب‌اللّه لبنان. پلیس آلمان در روز ۲۵ آبان ۱۴۰۲ در عملیاتی هماهنگ‌شده در ۷ استان این کشور به مرکز اسلامی هامبورگ و ۵ سازمان که وابسته به آن هستند یورش برد و اسنادی از قبیل تلفن همراه و رایانه را مصادره کرد. دلیل این یورش ارتباط مشکوک حزب‌الله و حماس با این مرکز اعلام شد. این اتفاق تقریباً یک ماه پس از حمله حماس به اسرائیل صورت گرفت. اداره امنیت داخلی هامبورگ (نهاد حمایت از قانون اساسی) از روابط شخصی و عقیدتی بین مرکز اسلامی هامبورگ و حزب‌الله گزارش داده است. بر پایه یافته‌های این نهاد، مرکز اسلامی
داده است. بر پایه یافته‌های این نهاد، مرکز اسلامی هامبورگ از ساختارهای محلی حزب تروریست حزب‌الله فعالیت آن ممنوع شده، پشتیبانی می‌کند. در مه ۲۰۲۱ وزارت کشور آلمان اعلام کرد که این مرکز برای حزب‌الله لبنان در آلمان کمک‌های مالی جمع‌آوری می‌کند. طبق این گزارش اداره امنیت داخلی هامبورگ می‌گوید به اسنادی دست یافته که نشان می‌دهند این مسجد مرکز مستقیم فعالیت‌های رژیم اسلامی ایران در آلمان است. ممنوعیت فعالیت و یورش به دفاتر کار. در ۳ مرداد ۱۴۰۳ نانسی فزر، وزیر امور داخلی آلمان، فعالیت این دفتر و زیرمجموعه‌های
امور داخلی آلمان، فعالیت این دفتر و زیرمجموعه‌های آن را ممنوع اعلام کرد. در اعلامیه وزارت امور داخلی آلمان دلیل این ممنوعیت اسلام‌گرایی افراطی و دنبال‌کردن اهداف مغایر با قانون اساسی آلمان ذکر شد. در پی این ممنوعیت پلیس به ۵۳ مورد از اماکن مرتبط با این سازمان یورش برد و آنها را مورد بازرسی قرار داد. وزیر کشور آلمان با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که مدارک جمع‌آوری‌شده در تحقیقات ظن‌های جدی را به حدی تأیید کرد که ما امروز دستور ممنوعیت را صادر کردیم. حکم اخراج رئیس مرکز اسلامی هامبورگ از آلمان. در ۸ شهریور ۱۴۰۳
مرکز اسلامی هامبورگ از آلمان. در ۸ شهریور ۱۴۰۳ وزارت امور داخلی هامبورگ حکم اخراج محمدهادی مفتح رئیس مرکز اسلامی هامبورگ را ابلاغ کرد و به او ۱۴ روز مهلت داد تا خاک آلمان را ترک کند. در ۲۱ شهریور ۱۴۰۳ محمدهادی مفتح خاک آلمان را ترک کرد. رئیسان مرکز اسلامی هامبورگ. رئیسان و امامان این مرکز اسلامی همواره از کشور ایران به آلمان اعزام می‌شوند. مسئولان و امامان این مرکز عبارت اند از:
منبع. Wikipedia contributors, "306 BC," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=306_BC&amp;oldid=216138857 (accessed June 16, 2008).
«دختر یک‌شنبه» تک‌آهنگی از گروه موسیقی بلاندی است که برای سه هفته در مه ۱۹۷۹ در رتبهٔ یک جدول‌های موسیقی بریتانیا قرار داشت. پس از «قلب شیشه» این دومین تک‌آهنگ رتبهٔ یکی بلاندی در بریتانیا بود؛ با این وجود این ترانه هیچ‌گاه به عنوان یک تک‌آهنگ در آمریکا عرضه نشد. کریس استین این ترانه را نوشت و چهارمین تک‌آهنگی از آلبوم "خطوط موازی" بود که در بریتانیا و بسیاری نقاط دیگر دنیا پخش می‌شد. نسخهٔ فرانسوی این ترانه اولین بار در تک‌آهنگ ۱۲ اینچی «دختر یک‌شنبه» در بریتانیا عرضه شد و در فرانسه و هلند، این ترانه
در بریتانیا عرضه شد و در فرانسه و هلند، این ترانه بی-ساید نسخهٔ ۷ اینچی بود. مایک چپمن برای نخستین مجموعهٔ عظیم‌ترین ترانه‌های بلاندی، "بهترین بلاندی" در سال ۱۹۸۱، میکس ویژه‌ای را خلق کرد که از یک شعر خوانده‌شده به زبان فرانسوی استفاده می‌کرد. نسخهٔ دوزبانه در مجموعهٔ تلفیقی عظیم‌ترین آهنگ‌ها قرار گرفت. این تک‌آهنگ، عرضه‌ای غیرمعمول را در استرالیا داشت؛ به همراه جدال‌هایی میان هواداران که آیا این ترانه به رتبهٔ یک رسید یا به جدول‌ها راه نیافت. این به خاطر عرضهٔ آغازینش به عنوان تک‌آهنگ اصلی "خطوط موازی"،
عرضهٔ آغازینش به عنوان تک‌آهنگ اصلی "خطوط موازی"، به دلیل یادآور بودن ترانهٔ «بنفسه»، نخستین ترانهٔ موفق بلاندی در استرالیا، بود. «دختر یک‌شنبه» با این وجود به جدول‌ها راه نیافت و بعدها به عنوان یک دابل ای-ساید به همراه «قلب شیشه» پس از موفقیت در بریتانیا، مجدداً منتشر شد. به عنوان یک نتیجه، در هالهٔ ترانهٔ دیسکو، قلب شیشه، قرار گرفت و به ندرت به عنوان یک ترانه که خودش به جدول‌ها راه پیدا کرده باشد، شناخته می‌شود.
جمشید لایق (زاده ۱ فروردین ۱۳۱۰ در تهران – درگذشته ۲۱ آبان ۱۳۸۸ در تهران) بازیگر ایرانی بود. او در کارهای کارگردانانی همچون عباس جوانمرد، علی نصیریان، حمید سمندریان، بهرام بیضایی، داریوش مهرجویی و علی حاتمی بازی کرده است. لایق از مکرّرترین بازیگران بیضایی بود. زندگی. جمشید لایق در سال ۱۳۱۰ در یکی از محله‌های قدیمی تهران زاده شد. او پس از دریافت مدرک دیپلم ادبی و دیپلم هنرستان هنرپیشگی در سال ۱۳۳۲ به گروه هنر ملی پیوست. او از سال ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۴ دوره بازیگری و کارگردانی تئاتر را در آمریکا گذراند. پس از بازگشت
کارگردانی تئاتر را در آمریکا گذراند. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۸ در اداره هنرهای دراماتیک به‌کار مشغول شد. لایق در سال ۱۳۵۳ در مقطع لیسانس رشته کارگردانی و بازیگری در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. او در ایران و دیگر کشورهای دنیا با گروه‌های هنری مختلفی همکاری کرد. وی همچنین در دانشگاه آزاد اسلامی تدریس می‌کرد. از مهم‌ترین نقش‌آفرینی‌های وی بازی در نقش قلی خان در سریال روزی روزگاری است. لایق موفق به کسب درجه دکترای هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گردیده‌است. در اولین جشن بازیگران سینمای ایران از
گردیده‌است. در اولین جشن بازیگران سینمای ایران از او تقدیر شد که او از علی نصیریان به خاطر هدایت او به سمت تئاتر تشکر کرد. از تئاترهای مهم او بازی در نقش «کور» در نمایش "پهلوان اکبر می‌میرد" (۱۳۴۴) و بازی در نقش «میان آقا» در نمایش "میراث" (آذر ماه ۱۳۴۶) کارِ بهرام بیضایی در تالار ۲۵ شهریور بود. درگذشت. جمشید لایق در سن ۷۸ سالگی، پس از یک ماه اقامت در مرکز قلب تهران، در شامگاه پنجشنبه ۲۱ آبان سال ۱۳۸۸ به دلیل ایست قلبی درگذشت.
اسماعیل شنگله (۱۳ خرداد ۱۳۱۵ – ۲۵ تیر ۱۴۰۱) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل ایران بود. زندگی. اسماعیل شنگله در سال ۱۳۱۵ در خیابان ری تهران متولد شد. تئاتر را از سال ۱۳۳۲ آغاز نمود. در سال ۱۳۳۵ وارد هنرستان هنرپیشگی شد. در مصاحبه‌ای که در ۲۰ شهریور ۱۳۹۵ توسط خبرگزاری میزان انجام شده‌است، شنگله بیان داشت که مدتی از بیماری سرطان رنج می‌برده‌است، اما بهبود یافته و در وضعیت سلامتی به سر می‌برد. با اینحال دیگر فعالیت هنری ندارد. وی در ۲۴ تیر ۱۴۰۱ در سن ۸۶ سالگی بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.
«آبی شهر متحد» نام ترانه‌ای از گروه موسیقی آمریکایی بلاندی است. دبی هری و نایجل هریسن آن را نوشتند و در آلبوم سال ۱۹۷۹ آن‌ها، "با آهنگ بخور"، قرار گرفت. این ترانه به عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم در بریتانیا، جایی که ترانه در اواخرسال ۱۹۷۹ به رتبهٔ ۱۳ در جدول موسیقی تک‌آهنگ‌های بریتانیا رسید، عرضه شد؛ با این وجود هیچ‌گاه به عنوان یک تک‌آهنگ در ایالات متحده پخش نشد. با وجود رتبه‌های نسبتاً کم این ترانه در مقایسه با سایر تک‌آهنگ‌های بلاندی در آن دوره، «آبی شهر متحد» به یکی از ترانه‌های محبوب هواداران و یک جزء
متحد» به یکی از ترانه‌های محبوب هواداران و یک جزء اصلی در اجراهای زندهٔ گروه تبدیل شده‌است. این آهنگ در سال ۱۹۹۵ روی سی‌دی و واینیل به عنوان یک مکسی-سینگل، هم در بریتانیا و هم در ایالات متحده، که شامل بازترکیب‌های متعددی از ترانه به وسیلهٔ دیدی، برگر کویین، اوپی‌ام و جمین هات بود، مجدداً پخش شد. یک نسخهٔ زندهٔ به شدت غیر اصل از ترانهٔ دیسکوی موفق سال ۱۹۷۹ دانا سامر، «من عشق را احساس می‌کنم» به عنوان یک بی-ساید در آن قرار گرفته بود. با راه‌یابی دوباره به جدول‌ها پس از پخش اصلی آن در سال ۱۹۷۹، این تک‌آهنگ به
پس از پخش اصلی آن در سال ۱۹۷۹، این تک‌آهنگ به رتبهٔ ۳۱ در بریتانیا رسید. نسخهٔ بازترکیبی «آبی شهر متحد»، هم‌چنین در مجموعه‌های تلفیقی "زیبا - آلبوم بازترکیبی" (بریتانیا) و "بازترکیب‌شده بازساخته‌شده عوض‌شده - پروژهٔ بازترکیب" (ایالات متحده) قرار گرفت. این ترانه در فیلم ترسناک سال ۱۹۸۱ دست قرار گرفت.
در موسیقی همه پسند یک آلبوم مفهومی یا جُنگ مفهومی جنگی است که «به وسیلهٔ یک موضوع یک‌پارچه شده‌است که می‌تواند در آهنگسازی یا سروده ها باشد.» اغلب این آلبوم‌ها از پیش برنامه‌ریزی شده‌اند (درک‌شده) و همه ترانه‌ها مربوط به یک موضوع کلی واحد یا داستانی متحد هستند که این طرح یا داستان، مفهوم آلبوم است. این در مقایسه با فعالیت معمول یک هنرمند یا گروه است که آلبومی را متشکل از تعدادی آهنگ‌های غیرمرتبط با یک‌دیگر که اعضای گروه یا هنرمند آن‌ها را نوشته‌اند یا برای اجرا یا بازخوانی برگزیده‌اند، قرار می‌گیرد. به دلیل
یا بازخوانی برگزیده‌اند، قرار می‌گیرد. به دلیل آن‌که پیش‌نهاد چیزی به مبهم بودن یک حالت کلی، اثری را به عنوان یک آلبوم مفهومی مشخص می‌کند، یک معنای دقیق برای این واژه، مصداقی ابهام‌آور دارد.
سحابی رتیل نام یک سحابی معروف در صورت فلکی ماهی زرین است که در کهکشان ابر ماژلانی بزرگ قرار دارد. در ابتدا تصور می‌شد این سحابی یک ستاره است تا این که در سال ۱۷۵۱ توسط نیکولاس-لوئی دو لاکای سحابی بودن آن کشف شد. این سحابی درخشان‌ترین جرم غیرستاره‌ای می‌باشد که تاکنون کشف شده‌است، به‌حدی که اگر جای سحابی جبار درکهکشان راه شیری قرار داشت می‌توانست روی زمین سایه ایجاد کند! در حقیقت سحابی رتیل فعال‌ترین منطقه شناخته‌شده تولد ستارگان در گروه محلی کهکشانی ماست. تلسکوپ فضایی جیمز وب هزاران ستاره فوق‌العاده جوان را
فضایی جیمز وب هزاران ستاره فوق‌العاده جوان را در یک مهد کودک ستاره‌ای به نام 30 Doradus در سحابی رتیل کشف کرد. اگرچه این سحابی به ما نزدیک قرار دارد، اما شبیه مناطق عظیم ستاره‌زایی از کیهان اولیه است؛ زمانی که شکل‌گیری ستاره در اوج خود بود و گفته می‌شد جهان در «ظهر کیهانی» قرار داشت. سه دستگاه از ابزارهای مادون قرمز با وضوح بالا وب توسط ستاره‌شناسان به سمت رتیل هدایت شدند. وقتی با دوربین مادون قرمز نزدیک وب (NIRCam) مشاهده می‌شود، به نظر می‌رسد این منطقه فضای داخلی خانه رتیل حفره‌دار با روکش ابریشمی باشد.
داخلی خانه رتیل حفره‌دار با روکش ابریشمی باشد. خوشه‌ای از ستاره‌های جوان پرجرم که در تصویر به رنگ آبی کم‌رنگ می‌درخشند، حفره سحابی را در مرکز تصویر NIRCam خالی کرده است.
منبع. Wikipedia contributors, "323 BC," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=323_BC&amp;oldid=216149663 (accessed June 16, 2008).
زندگی خوشبخت لئوپولد ز. نام فیلمی از ژیل کارل است. فیلم درباره شخصی به نام لئوپولد زنون ترمبلی است که کارگر برف‌روب در شهر مونترال است و برای خرید هدیه کریسمس برای همسر و فرزندش یک روز کار نمی‌کند. در همان روز در حالی که با کامیونش در شهر جابه‌جا می‌شود تحت نظر رییس‌اش قرار می‌گیرد و در نهایت با خریدن هدیه‌های کریسمس با رئیس‌اش که در ابتدا از او ناراضی بوده به توافق می‌رسد. ژیل کارل دیدگاه خودش را درباره مفهوم خوشبختی در فیلم‌نامه آورده است. در حالی که لئوپولد شخصیت اصلی فیلم نامه پول چندانی ندارد و از