payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از مدت کوتاهی هنگامی که گوردون براون نخست‌وزیر شد به عقب رانده شدند، تحت رهبری کامرون، در نظرسنجی‌ها قاطعانه جلوتر از حزب کارگر قرار گرفته بودند. در انتخابات سراسری ۲۰۱۰ که در ۶ مه برگزار شد، محافظه کاران کرسی‌های بیشتری را از آن خود کردند اما از آنجایی که به حد نصاب نرسیده بودند، موجب ایجاد پارلمان اقلیت و تعلیقی شد. در پی استعفای گوردون براون، کامرون جهت تشکیل ائتلاف با حزب لیبرال دموکرات به عنوان نخست‌وزیر منصوب شد. دیوید کامرون، اولین نخست‌وزیر بریتانیا بود که در سال ۲۰۱۴ در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل
بود که در سال ۲۰۱۴ در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل با عالی‌ترین مقام اجرایی ایران، حسن روحانی دیدار و در رابطه با عمده مسائل بین دو طرف از جمله حقوق بشر، انرژی هسته‌ای و حوادث خاورمیانه گفتگو کرد. در سال ۲۰۱۵، وی مجدداً به نخست‌وزیری رسید و کابینه دوم خود را تشکیل داد. در پی اعلام نتیجهٔ همه‌پرسی دربارهٔ خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، دیوید کامرون گفت از نخست‌وزیری بریتانیا کناره‌گیری کرد. دیوید کامرون جوان‌ترین نخست‌وزیر بریتانیا در ۲۰۰ سال گذشته بوده‌است.
تحریم انتخابات مردود دانستن شرکت در انتخابات توسط گروهی از واجدین شرایط رای دادن است، که هر یک از آنان از رأی دادن خودداری می‌کند. تحریم ممکن است شکلی از اعتراض سیاسی باشد. در جایی که تقلب در انتخابات محتمل است، یا پیروز انتخابات از پیش تعیین شده‌است یا نهاد سازمان‌دهنده انتخابات فاقد مشروعیت است. در نظام‌هایی که شرکت کردن در انتخابات اجباری است، تحریم می‌تواند نوعی نافرمانی مدنی تلقی شود یا مدافعان تحریم اعتراض خود را با رأی سفید نشان دهند. رأی دهندگان تحریم‌گر ممکن است به یک منطقه جغرافیایی خاص تعلق داشته
ممکن است به یک منطقه جغرافیایی خاص تعلق داشته باشند یا همگی از یک گروه قومیتی باشند. همچنین ممکن است یک حزب سیاسی یا یکی از کاندیداها از شرکت در انتخابات خودداری کرده و هوادارانش را به تحریم فراخواند. در همه‌پرسی‌ها تحریم می‌تواند یک تاکتیک انتخاباتی مخالفان موضوع همه‌پرسی باشد. در صورتی‌که اعتبار همه‌پرسی منوط به شرکت میزان مشخصی از رأی دهندگان باشد، تحریم می‌تواند از شکل‌گیری چنین حد نصابی جلوگیری کند. در انتخابات عمومی ، افراد و احزاب غالباً به منظور اعتراض به سیاستهای حزب حاکم آن را تحریم می کنند، با
به سیاستهای حزب حاکم آن را تحریم می کنند، با این امید که در صورت عدم حضور رأی دهندگان، ناظران خارجی انتخابات را غیرقانونی تشخیص دهند. اما این تاکتیک می تواند برای احزاب تحریم کننده فاجعه بار باشد. عدم مشارکت، به ندرت، نتایج انتخابات را باطل می کند و احتمالاً این رای گیری تحریف شده باعث جدایی بیشتر گروه های تحریم کننده از ارگان های قدرت می شود و آنها را مستعد قطع ارتباط با سیاست می کند.
استان برشا (Provincia di Brescia) یکی از استان‌های ایتالیا است که در ناحیه لمباردی قرار دارد. شهر برشا مرکز این استان است. مساحت استان لمباردی ۴۷۸۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در ۲۰۰۸ برابر ۱,۲۲۳,۹۰۰ نفر بوده‌است. برشا به دلیل وجود دریاچه های متعدد و زیبا مانند آیسیو و ایدرو و کوه های آلپ به مکانی توریستی تبدیل شده است. مهمترین محصول کشاورزی برشا، انگور است که هر ساله در تاکستان های برشا تولید می‌شود. شهر کالویسانو سالانه 25 تن خاویار تولید می کند. دفتر مرکزی آ2آ به‌عنوان بزرگترین شرکت بازیافت زباله ایتالیا، در
به‌عنوان بزرگترین شرکت بازیافت زباله ایتالیا، در این استان قرار دارد. کارخانجات متعدد اسلحه و مهمات سازی در شهر گاردونه ول ترمپیا ، این استان را به قطب اسلحه‌سازی ایتالیا تبدیل نموده‌است.
اوحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. زندگی. او در سال ۵۶۱ قمری در شهر بردسیر از توابع کرمان زاده شد. در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از او خرقه گرفت. سجاسی مراد و استاد شمس تبریزی نیز بود. اوحد از بغداد به ترکیه رفت و در آنجا مریدان بسیار یافت. وی سفرهای بی‌شمار کرد و با عرفای زیادی صحبت داشت. در سال ۶۳۲ ق به بغداد بازگشت و در آن هنگام شیخ شهاب‌الدین
ق به بغداد بازگشت و در آن هنگام شیخ شهاب‌الدین سهروردی که شیخ الشیوخ بغداد بود، درگذشت و اوحدالدین بر جنازه او نماز گزارد. خلیفه عباسی المستنصر او را به مقام شیخ الشیوخی گماشت و به رباط مرزبانیه روانه ساخت. اوحدالدین کرمانی روز دوشنبه سوم شعبان ۶۳۵ ق درگذشت و او را در محله شونیزیه بغداد به خاک سپردند. شعر. اوحدالدین کرمانی یکی از شاعران رباعی گوی ایرانی است که تعدادی از رباعیات او، در زمره زیباترین رباعیات فارسی جای دارد. این رباعیات را مریدان شیخ می‌نوشته‌اند و در حال حاضر، چند مجموعه مستقل از رباعیات او
و در حال حاضر، چند مجموعه مستقل از رباعیات او که توسط مریدان شیخ فراهم آمده موجود است. سنت شفاهی در نقل اشعار صوفیان، باعث شده که تعدادی از این رباعیات، با رباعیات دیگر شاعران از جمله خیام، مولوی، باباافضل کاشی، عطار و دیگران در هم بیامیزد و اصطلاحاً جزو رباعیات سرگردان قرار گیرد. رباعیات اوحدالدین کرمانی در ایران و ترکیه چندین بار به چاپ رسیده و یکی از استادان دانشگاه استانبول به نام "محمّد کانار" آن‌ها را به زبان ترکی نیز ترجمه کرده‌است. اوحدیه. میکاییل بایرام دیگر استاد دانشگاه استانبول، در مورد احوال و
دیگر استاد دانشگاه استانبول، در مورد احوال و آثار اوحدالدین و شاگردان و مریدان او و بینش و سلوک عرفانی او چندین پژوهش انجام داده‌است که دو فقره آن به زبان فارسی ترجمه شده‌است: "اوحدالدین کرمانی و حرکت اوحدیه" / "جنبش زنان آناتولی". وی معتقد است که شیوه رفتار اوحدالدین، تأثبر زیادی در جذب ترکمن‌های آناتولی و طبقات فرودست جامعه به عرفان او داشته که بایرام از آن با عنوان حرکت اوحدیه یاد می‌کند. بایرام سعی زیادی دارد که اوحدالدین را نیز همچون مولوی یک شخصیت فرهنگی ترک به‌شمار آورد و حتی او و مریدانش را در
فرهنگی ترک به‌شمار آورد و حتی او و مریدانش را در مقابل مولوی و مریدانش قرار داده و گفته‌است که جدال دایمی میان آن‌ها وجود داشته که گاه به زد و خورد و قتل و کشتار نیز می‌انجامیده‌است. همان‌طور که گفته شد، اوحد کرمانی در حلقه مریدان سجاسی قرار داشت. شمس تبریزی عارف بنام ایرانی نیز از شاگردان سجاسی بود. اما این دو شاگرد حلقه سجاسی، از لحاظ فکری تفاوت‌های زیادی با هم داشتند. در منابع عرفانی، گوشه‌هایی از این اختلاف نظرها نقل شده‌است. مطابق روایت افلاکی، شمس تبریزی وقتی در بغداد نزد شیخ اوحدالدین کرمانی رسید،
وقتی در بغداد نزد شیخ اوحدالدین کرمانی رسید، پرسید که در چیستی؟ گفت: ماه را در تشت آب می‌بینم. فرمود که اگر در گردن دمل نداری، چرا بر آسمانش نمی‌بینی؟ این اعتراض اشاره به شیوه جمال پرستی اوحدالدین دارد که از مهم‌ترین و بحث انگیزترین مسائل طریقه اوست. احمد غزالی و عین القضات همدانی هم بر این عقیده بودند. این طایفه، زیبایی پرستی را موجب تلطیف روح و احساس و تهذیب اخلاق، و صورت زیبا را محل تجلی حق و ظهور معنی می‌دانستند. این نوع نگرش باعث شد که وی به تهمت شاهد بازی و اباحی‌گری گرفتار آید. چنان‌که سهروردی یک‌جا
و اباحی‌گری گرفتار آید. چنان‌که سهروردی یک‌جا او را بدعت‌گذار خواند و مولوی نیز طعن تلخی در کار این شیخ کند. آثار. "مناقب اوحدالدین کرمانی" کتابی است که توسط یکی از مریدان شیخ در قرن هفتم ق نگاشته شده‌است و به ذکر احوال او اختصاص دارد. این کتاب را بدیع الزمان فروزانفر تصحیح کرده و در سال ۱۳۴۷ منتشر شده‌است. از اوحد کرمانی حدود ۲۴۰۰ رباعی به جا مانده که چندین نوبت به چاپ رسیده‌است: در پاره‌ای از منابع، مثنوی "مصباح الارواح" را به اوحدالدین منسوب ساخته‌اند که بدیع الزمان فروزانفر با دلایل متقن، ابطال این
که بدیع الزمان فروزانفر با دلایل متقن، ابطال این انتساب را باز نموده‌است. این مثنوی، از شاعری است به نام شمس‌الدین محمد بردسیری که هم‌دوره و هم‌شهری اوحدالدین بوده‌است.
منور یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان رودقات بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است. این روستا در ۷۵کیلومتری مرکز شهرستان و۲۵کیلومتری تبریز قراردارد. ۱۰۰ خانوار با ۴۰۰ نفر جمعیت می‌باشد که به شغل کشاورزی و دامداری مشغول هستند. نام اصلی منور، مینور می‌باشد یعنی مین ور (هزار خانه)، در قدیم روستای مینور خیلی بزرگ بوده و حدود اراضی روستای مینور نسبت به سایر روستاهای همجوار خیلی بزرگ هست. روستای مینور دارای قنات‌های زیادی بوده و الان هم برخی از آنها در حال استفاده می‌باشد. بر اساس شواهد چینه
آنها در حال استفاده می‌باشد. بر اساس شواهد چینه ای سنگ‌های آتشفشانی منطقه منور سنی از میو- پلیوسن تا پلیو- کواترنری دارند. سنگ‌های آتشفشانی بیشتر از نوع داسیت، ریوداسیت، آندزیت، آندزیت بازالتی و تراکی آندزیت می‌باشند. در نمودارهای عنکبوتی این سنگ‌ها غنی شدگی از عناصر LREE و LILEنسبت به HREE و HFSE, تهی شدگی و آنومالی منفی Ti, Nb و Ta (TNT) و نسبت‌های بالای Ba/Nb و Ba/Ta را نمایان می‌سازند که نشانگر شکل‌گیری آنها در قوس‌های قاره ای و قوس‌های بعد از تصادم هستند. مقادیر بالای SiO2 برابر با ۵۵ تا ۶۶ درصد وزنی
مقادیر بالای SiO2 برابر با ۵۵ تا ۶۶ درصد وزنی و پایین بودن مقادیر MgO, Y و Yb و نسبت‌های بالایSr/Y و La/Yb بیانگر شکل‌گیری آنها از یک ماگمای آداکایتی پرسیلیس در منطقه است. با توجه به این شواهد و بررسی الگوهای پراکندگی عناصر نادر خاکی نشان دهنده تشکیل ماگما از ذوب بخشی پوسته ضخیم شده پس از برخورد است
دو الدر پسوآ کامارا (زادهٔ ۷ فوریه۱۹۰۹ – درگذشتهٔ ۲۷ اوت ۱۹۹۹) اسقف اعظم کاتولیک شهرهای الیندا و رسیفه در برزیل بود. او در ۱۹۸۵ از پیشهٔ اسقفی بازنشسته شد. این گفتاورد کامارا نامدار است: او در ۱۹۷۱ در کشاکش جنگ ویتنام داستانی کوتاه را به نام حلزونی خشونت نوشت. او در ۱۹۷۳ نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شد. او همچنین برندهٔ جایزه پسم این تریس (در لاتین به معنای صلح بر زمین است) بود. دریافت این جایزه به نامه‌ای بازمی‌گردد که در ۱۹۶۳ برای پاپ ژان بیست و سوم نوشت و در آن از صلح برای همهٔ ملت‌ها سخن گفت. منابع.
و در آن از صلح برای همهٔ ملت‌ها سخن گفت. منابع. Wikipedia contributors, "Hélder Câmara," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hélder_Câmara&amp;oldid=287195824 (accessed May 1, 2009).
بنو اونه‌زورگ (۱۵ اکتبر ۱۹۴۰ – ۲ ژوئن ۱۹۶۷) دانشجوی آلمانی بود که در جریان تظاهراتی علیه سفر محمدرضا شاه پهلوی به آلمان غربی در دوم ژوئن ۱۹۶۷ در برلین غربی کشته شد. او در هانوور به دنیا آمده بود و دانشجوی رشته زبان‌های رمانس و مطالعات فرهنگی آلمانی بود. همسرش هنگام مرگ او نخستین فرزندشان را باردار بود. تظاهرات ژوئن ۱۹۶۷ نخستین تظاهراتی بود که او در آن شرکت می‌کرد. قاتل او افسر پلیس آلمان غربی به نام کارل-هاینز کوراس بود. کوراس در دو نوبت محاکمه از مسئولیت مرگ اونه‌زورگ تبرئه شد. در سال ۲۰۰۹ اعلام شد که
مرگ اونه‌زورگ تبرئه شد. در سال ۲۰۰۹ اعلام شد که کوراس در همان زمان مأمور غیررسمی اشتازی و عضو حزب اتحاد سوسیالیست آلمان شرقی بود، هرچند پرونده‌های اشتازی چیزی درباره مأموریت او به قتل اونه‌زورگ نشان نمی‌دهد و انگیزه این قتل هنوز ناروشن است. کوراس در سال ۲۰۱۴م درگذشت. کشته شدن اونه‌زورگ و تبرئه کوراس موجی از نارضایتی در میان جوانان آلمان و اروپا ایجاد کرد و تظاهرات و اعتراض‌ها به بحران سال ۱۹۶۸ پیوند خورد. در ادامه این نارضایتی‌ها در آلمان گروهی به نام جنبش دوم ژوئن تشکیل شد که به چند عمل تروریستی و
جنبش دوم ژوئن تشکیل شد که به چند عمل تروریستی و آدم‌ربایی دست زد.
تامی حامی‌فر (زاده: پلدختر – درگذشت: تیر ۱۳۷۸، تهران) دختر دانش‌آموزی است که به گفته منابع دانشجویی در جریان درگیری‌های خیابانی در اعتراض به حمله پلیس و شبه‌نظامیان هوادار حکومت به کوی دانشگاه تهران کشته شد. شورای متحصنین - نمایندگان دانشجویان تهرانی که از روز دوشنبه ۲۱ تیر تشکیل و مأمور پیگیری خواست دانشجویان و مذاکره با حکومت شدند - در روز شنبه ۲۶ تیر ۱۳۷۸ خبر کشته شدن این دختر دانش‌آموز را تأیید کرده و اعلام کرد که پیگیر سرنوشت سایر مفقودان است. در بیانیهٔ شماره ۳ شورای متحصنین همچنین اعلام شد که جسد وی
شماره ۳ شورای متحصنین همچنین اعلام شد که جسد وی به پل دختر منتقل و دفن شده‌است. تحویل اجساد کشته‌شدگان برای تشیع در تهران یکی از خواسته‌های اعلام‌شدهٔ شورای متحصنین در روز ۲۲ تیر ماه بود. این شورا تعداد دستگیرشدگان را نیز در حدود ۱۴۰۰ نفر اعلام کرد.
امیرخیز یکی از کوی‌های قدیمی شهر تبریز است. این کوی که در شمال باختری تبریز است که از شمال به تلخه‌رود، از جنوب به میدان چایی، از باختر به چوستدوزان و میدان چایی، از خاور به کوی توکلی، مفتح و کوی دوه‌چی می‌رسد. در جنوب کوی امیرخیز یکی از دروازه‌های معروف شهر از هشت دروازه به نام درب استانبول (استانبول قاپوسی) در خیابان فلسطین واقع است. نامگذاری. مشهور است که چون ستارخان از این کوی برخاسته از این رو این کوی را امیرخیز گویند، برخی نیز عقیده دارند که طایفه‌ای که رئیس آنها «امیرقیز» بوده به این نام مشهور شده و
رئیس آنها «امیرقیز» بوده به این نام مشهور شده و تبدیل به کوی امیرخیز شده‌است چون پیش از ستارخان نیز این کوی وجود داشته‌است. در تاریخ این کوی می‌نویسند که در این کوی شش مسجد وجود داشته‌است که معروفترین آنها مسجد قصابلار بوده که در حال حاضر این مسجد پابرجاست. پیشینه. در زمان قاجاریان. نادر میرزا در کتاب تاریخ و جغرافی دارالسلطنه تبریز می‌نویسد:آب این محله اندک است از این روی باغ و باغچه نیز اندک است. طایفه‌ای از تجار تبریز که به شالچیلار معروفند در این محله مسجد و محله و کوی و برزن دارند، کدخدای امیرخیز
مسجد و محله و کوی و برزن دارند، کدخدای امیرخیز محمدخان فرزند آقا فتحعلی است که پدر بر پدر کدخدایی این محله را بر عهده دارند. قنات الله‌وردی خان و قنات امیر در این محله روان است.ظاهراً قنات امیر همان قنات امیرجلیل است که نادر میرزا در کتاب خود از آن یاد کرده و می‌نویسد:کهریز امیرجلیل کهریزی است کوچک که بساتین و سراها را در میانی حکم‌آباد و امیره قیز سیراب و از این چشمه سرسبز و خرم است و باغ امیر هم معروف است. و نیز در بارهٔ قنات الله وردی خان می‌نویسد:این کهریزی معروف بود کوی بزرگ امیرخیز تابستان‌ها از این
معروف بود کوی بزرگ امیرخیز تابستان‌ها از این چشمه سیراب می‌شد به جهت این که در کنار قناتی احداث کرده بودند خشکیده ولی دو، سه سال است که مالکان قنات در حال تنقیه هستند و آب آن کم‌کم زیاد می‌شود. در انقلاب مشروطه. این تنها کویی در بخش شمال مهرانرود بود که در زمان انقلاب مشروطه در صف انقلابیون قرار گرفت و بقیه کوی‌های شمال شهر چون دوه‌چی، سرخاب، باغمیشه و ششگلان بهمراه قراملک در غرب شهر در صف مخالفان مشروطه بودند. مسجد و میدان معروف ایریلو، درب استانبول و ایرانچیلار یکی از مهم‌ترین میدان‌های نبرد ستارخان با
یکی از مهم‌ترین میدان‌های نبرد ستارخان با طرفداران شاه بود. در خروجی کوی امیرخیز به طرف میدان منجم یک مسجد و یک حمام قدیمی به نام‌های حمام سردار و مسجد سردار وجود دارند که در کنار همین مسجد خانه ستارخان قرار داشت که نیروهای روسیه تزاری پس از تصرف تبریز آن خانه را با دینامیت منفجر کردند. در محاصرهٔ این محله که خانه ستارخان در آن قرار داشت تنها هفده تن از یاران وی باقی مانده بودند.
ائل‌گلی (شاه‌گلی) یکی از محله‌های قدیمی شهر تبریز می‌باشد که در ناحیهٔ جنوب شرقی این شهر و در حوزهٔ استحفاضی شهرداری منطقهٔ ۲ تبریز واقع شده‌است. محلهٔ ائل‌گلی در گذشته یکی از روستاهای پیرامون شهر تبریز به‌شمار می‌رفته‌است. بعدها به دلیل رونق‌گرفتن ساخت و ساز در این منطقه که از آب و هوایی مناسب نسب به سایر نقاط شهر بهره‌مند است و وجود پارک بزرگ شاه گلی در این منطقه، به یکی از محله‌های بالای شهر و گران‌قیمت تبریز تبدیل شده‌است. نام‌شناسی. روستای «شاهگلی» (محلهٔ ائل‌گلی فعلی) در اولین سرشماری رسمی ایران در
ائل‌گلی فعلی) در اولین سرشماری رسمی ایران در سال ۱۳۳۵ خورشیدی، جمعیتی بالغ بر ۵۷۶ نفر را در خود جای داده بود. هرچند پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، نام این محله و مجموعهٔ گردشگری واقع در مجاورت آن در اکثر اسناد رسمی و نقشه‌ها به «ائل‌گلی» تغییر یافت؛ اما در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ خورشیدی، این مجموعه با عنوان «شاه‌گلی» به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. در برخی از نقشه‌های تبریز در دورهٔ جمهوری اسلامی نیز نام این مجموعه به صورت «شاه‌گلی» درج شده‌است.
لاله یکی از محله‌های تاریخی و کهن شهر تبریز است. این محله پیش تر همچون شاهگلی، خطیب، حکم آوار و ... از پیرامون شهر به‌شمار می‌رفته‌است. مختصات. محلهٔ لاله در جنوب غرب شهر تبریز واقع شده و از سمت شمال به محلهٔ خطیب، از سمت جنوب به محلهٔ رواسان، از سمت شرق به محلهٔ گازران و از سمت غرب به جادهٔ مراغه محدود می‌شود. این محله باغ‌ها و چشمه‌های آب معدنی متعددی را در خود جای داده است که متأسفانه امروزه اکثراً آن‌ها تخریب یا خشک شده‌اند ولی از آن‌هایی که هم‌اکنون هم جاری هستند می‌توان به چشمه‌های (شفا گولی )(دره
هم جاری هستند می‌توان به چشمه‌های (شفا گولی )(دره گولی)(شنبل گولی)«دول دول» (DOL DOL)، خانیم سوئی (KHANIM SUEE)، شفاء گؤلی (SHAFA GOLI)، فرجار (FARAJAR)، دره گؤلی (DARA GOLI)، جک گؤلی (jak GOLI)، باباخدر (BABA KHDR)، دایچا گولی (DAICHA) و قیرخ ایاخ (چهل پله) ... اشاره کرد. در مورد حفر چاه‌ها (KOUL) و منبع اصل این بولاغ‌ها طبق نظر ریش سفیدان محله مبدأ چاه‌های این چشمه‌ها به کوه‌های لاله می‌رود و تا چندین سال پیش که این چشمه‌ها به همراه خاصیت خاک این منطقه عامل اصلی رونق کشاورزی بودند هر ساله مسیر آب چاه‌های
اصلی رونق کشاورزی بودند هر ساله مسیر آب چاه‌های این چشمه‌ها را تمیز می‌کردند. آثار تاریخی ثبت شده. از مساجد محله لاله هم مسجد زاویه دارای قدمت تاریخی منحصری که به۷۸۹ هجری قمری می‌رسد که به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. درداخل مسجد به گفته بزرگان محله چاهی وجود دارد که به چاه فرار مشهور بوده و در زمان حمله دشمنان وقت مردم از آن راه به کنار قبرستان بابالار در کنار قره داش راه داشته فرار می‌کردند و مقبره‌ای که بنام قره داش درجنب قبرستان اختصاصی محله لاله بنام بابالاروجود دارد و به‌دلیل به سرقت
محله لاله بنام بابالاروجود دارد و به‌دلیل به سرقت رفتن سنگ سری توسط سارقان میراث وفرهنگ کشور، که به گفته بزرگان محله دارای تلالو خاص و سنگ درخشان بوده و شب‌های جمعه نور خاصی ازآن منتشر می‌شد محصولات کشاورزی. این محله تا چندین سال پیش از مراکز کشاورزی اطراف تبریز به‌شمار می‌رفت و گوجه فرنگی (BAMADOR)لاله بامادوری ،فلفل (BIBAR) ،کمبزه (Kalah) ،گوجه سبز (ALCHA)، کدو و ... از جمله محصولات آن به‌شمار می‌رفت. شهرک‌ها. از چهارراه لاله، خیابان شهید اشرفی لاله تا شهرک نور و شهرک اندیشه و کوی لاله شهرک باکری
تا شهرک نور و شهرک اندیشه و کوی لاله شهرک باکری -رسالت-دیزل آباد-شهرک سفیر امید (طالقانی) -الهیه-کوی شهید صمدی لاله-گلچین -ناظمی-میدان امام حسین (ع)-شهرک رازی -چامچال -نیلوفر-شقایق-قره داش-کوی مختاروند-جلالیه-کوی لاهیجانی-زنگوله باغ-نفت یولی-اسلام‌آباد-کوی برادران-کوی صنعتی شهید مدنی و اتوبان شهید کسائی منطقه لاله را به دونیم جداکرده از جمله مهم‌ترین شهرک‌های و مناطق ایجاد شده در اراضی و کشتزارهایی است که روزی از مهم‌ترین مراکز کشاورزی تبریز به حساب می‌آمدند.که امروزه بخاطر تخریب باغات و زمین‌های کشاورزی
امروزه بخاطر تخریب باغات و زمین‌های کشاورزی محصولات کشاورزی لاله بسیار کم شده‌است.گوجه فرنگی لاله بخاطر طعم خاصی که دارد در تبریز شناخته شده و خواهان زیادی دارد. پانویس. پارک بزرگ و طبیعی لاله در جنوب غربی تبریز، در کنار اتوبان تبریز - تهران واقع بوده که باغات با صفا، سبزه زارها و کشتزارهای معروف آن شهرت خاصی داشته‌اند. لاله یک منطقه و هم یک محله در حاشیه تبریز بوده و اکنون هم از محلات معروف شهر تبریز است. در کتاب تاریخ تبریز تا پایان قرن نهم هجری در مورد محله لاله چنین نوشته‌اند: این منطقه‌ای در جنوب غربی
لاله چنین نوشته‌اند: این منطقه‌ای در جنوب غربی شهر تبریز با باغ‌های دلگشا و آب‌های معدنی سرشار است که از شمال به باغات خطیب، از جنوب به باغات و مزارع راواسان، از غرب به جاده مراغه، رواسان، دیزل آباد و شهرک صنعتی تبریز و از مشرق به محله گزران (گازران) محدود می‌شود منابع. بزرگترین کتاب مفصل تاریخ قدیم تبریز روضات الجنان و جنات الجنان می‌باشد که مؤلف آن کربلائی حسین می‌باشد.
رمضان بشردوست زادهٔ ولسوالی قره‌باغ، ولایت غزنی، فرزند محمدعلی بشردوست در یک خانوادهٔ متوسط متولد شد و دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در ولایت غزنی و شهر میمنه به پایان رساند. وی برای ادامهٔ تحصیل به خارج از افغانستان رفت. او پس از تحولات سال ۱۳۸۰ و دولت نوین افغانستان وارد صحنهٔ سیاسی این کشور شد. وی در دوشنبه ۱۸ اوت سال ۱۳۸۲ به‌عنوان وزیر برنامه‌ریزی در حکومت حامد کرزی شروع به کار نمود. در سال ۱۳۸۳ به عنوان استاد دانشگاه در دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی و دانشکدهٔ شرعیات دانشگاه البیرونی ولایت کاپیسا
و دانشکدهٔ شرعیات دانشگاه البیرونی ولایت کاپیسا شروع به تدریس کرد. در سال ۱۳۸۴ به عنوان نمایندهٔ ملت در پارلمان افغانستان راه یافت. تحصیلات. بشردوست دورهٔ ابتدایی و متوسطه مکتب را در افغانستان به پایان رساند و دو ماه بعد از کودتای ۷ ثور به ایران مهاجرت نمود و پس از گرفتن دیپلم از ایران، به پاکستان مهاجرت کرد. در سال ۱۳۶۰ از پاکستان به فرانسه مهاجرت نمود و درخواست پناهندگی سیاسی کرد. در سال ۱۳۶۱ شروع به آموختن زبان فرانسوی کرد. پس از دو سال تحصیل در دانشکدهٔ ادبیات شهر دیژن، «مدرک عملی زبان فرانسوی» را حاصل
ادبیات شهر دیژن، «مدرک عملی زبان فرانسوی» را حاصل نمود. در ۱۳۶۴ وارد دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شهر گرونوبل فرانسه شد و در سال ۱۳۶۸ مدرک خویش را در رشتهٔ حقوق به‌ دست‌آورد. در سال ۱۳۶۹ در رشتهٔ دیپلماسی موفق به اخذ «دیپلم تحصیلات عالی تخصصی» از دانشگاه ژان‌مونی پاریس شد و پایان‌نامه‌اش را دربارهٔ دیپلماسی و جنگ در آفریقای شمالی نوشت. در سال ۱۳۷۱ وارد دانشگاه تولوز شد و موفق به اخذ «دیپلم تحصیلات عمیق» (دکترا) گردید. یک سال پس از ورود به این دانشگاه، پایان‌نامهٔ دوم خود را نوشت. در سال ۱۳۷۲ شروع به
پایان‌نامهٔ دوم خود را نوشت. در سال ۱۳۷۲ شروع به نوشتن تز دکترای خود کرد و در سال ۱۳۷۴ موفق به اخذ دکترا در رشتهٔ حقوق و علوم سیاسی از این دانشگاه شد. بشردوست از آکادمی زبان انگلیسی O.I.S.E آکسفورد و آکادمی زبان انگلیسی G.E.O.S برایتون گواهینامه‌های زبان انگلیسی دارد. او در میان سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۲ در دانشگاه‌های پاریس به‌ عنوان استاد تدریس می‌کرد و همکاری‌هایی با کانون وکلای پاریس هم داشت. پیشینهٔ کاری. بشردوست در سال ۱۳۸۱ کارمند سفارت افغانستان در فرانسه شد. او به کشور عودت نموده به عنوان معاون دپارتمان
شد. او به کشور عودت نموده به عنوان معاون دپارتمان سازمان ملل متحد در بخش کنفرانس‌های بین‌المللی گماشته شد و پس از آن مدیر دپارتمان سیاسی کشورهای اروپای غربی در وزارت امور خارجه شد. در اواخر سال ۱۳۸۲ به عنوان وزیر وزارت برنامه‌ریزی حکومت کرزی مقرر گردید. بشردوست پس از ده ماه کار خود در وزارت برنامه‌ریزی مصمم شد تا ۱۹۳۵ دفتر سازمان‌های کمک‌کنندهٔ خارجی و سازمان غیردولتی (NGO) را منحل نماید، اما موفق به این کار نشد و در پی آن از وزارت برنامه‌ریزی استعفا داد. پس از آن، برای مدت کوتاهی به تدریس حقوق و علوم
پس از آن، برای مدت کوتاهی به تدریس حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه کاپیسا در شمال کابل پرداخت. او در انتخابات پارلمانی ۱۳۸۴ شرکت کرد و با رأی بالایی به عنوان نمایندهٔ کابل به دور پانزدهم مجلس نمایندگان راه یافت. وی در ۱۳۸۹ برای دور شانزدهم مجلس نمایندگان خود را کاندید کرد و دوباره از سوی مردم کابل برای ۵ سال انتخاب شد. تاکنون، وی عضو مجلس نمایندگان و استاد افتخاری دانشگاه البیرونی می‌باشد. آقای بشردوست از منتقدان سرسخت حکومت حامد کرزی و دولت موجوده است. او از وجود فساد در ادارات دولتی و پرداخت حقوق بالا به
وجود فساد در ادارات دولتی و پرداخت حقوق بالا به کارمندان ارشد دولتی و مشاوران خارجی به شدت انتقاد کرده‌ است. به همین دلیل، او دیگر در دستگاه دولت راه نیافت. نامزدی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان. رمضان بشردوست یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۸۸ خورشیدی بود که با ۲۴۴۵۰ شماره کارت رأی‌دهی و امضای هوادارانش رسماً وارد رقابت‌های انتخاباتی شد. رمضان بشردوست در انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان (۱۳۸۸) پس از حامد کرزی و عبدالله عبدالله نفر سوم گردید. حامد کرزی بالاترین رأی اعتماد را
نفر سوم گردید. حامد کرزی بالاترین رأی اعتماد را به‌دست‌آورد. کتاب‌ها. در سال ۱۳۸۲ بشردوست کتابی تحت عنوان قوانین اساسی، تاریخ، نظام‌های سیاسی و روابط دیپلماتیک افغانستان از زمان احمد شاه بابا تا اکنون نوشت. در این کتاب ۴۴۳ صفحه‌ای تمام قوانین اساسی افغانستان، نظام‌های سیاسی و روابط بین‌المللی افغانستان بررسی، تجزیه و تحلیل شده است. این کتاب در سال ۱۳۸۱ برندهٔ جایزهٔ آکادمی علوم سیاسی و اخلاقی فرانسه شد. بشر دوست و دولت وحدت ملی. از همان اوایل شکل‌گیری دولت وحدت ملی به رهبری محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله
وحدت ملی به رهبری محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله آقای بشردوست اعتراض‌های گسترده‌ای نسبت به نوع شکل‌گیری و ناکامی‌های آن در بخش‌های اقتصادی، سیاسی و امنیتی این حکومت کرد و در هر فرصت پیش آمده از حکومت غنی و عبدالله انتقاد کرد.
فصل نقل و انتقالات فوتبال ایران در تابستان ۱۳۸۸، فصل نقل و انتقالات میان دو فصل ۸۸–۸۷ و ۸۹–۸۸ فوتبال ایران از تاریخ ۲ خرداد ۱۳۸۸ تا ۵ مرداد ۱۳۸۸ است. قوانین. بازیکنان خارجی. الف ـ حداقل یکی از بازیکنان خارجی حتماً می‌باید آسیائی باشد. ب ـ بازیکنان آسیائی و آفریقائی می‌بایست حتماً سابقه بازی در تیم ملی بزرگسالان یا امید کشور متبوع و بازیکنان اروپائی و آمریکای جنوبی می‌بایست حتماً سابقه بازی در لیگ برتر یا دسته اول کشور متبوع را داشته باشند. ج ـ هرباشگاه می‌تواند حداکثر از ۳ بازیکن خارجی در هر زمان از بازی
حداکثر از ۳ بازیکن خارجی در هر زمان از بازی استفاده نماید. لیگ برتر. ابومسلم. خرید: فروش: استقلال اهواز. خرید: فروش: استقلال. خرید: فروش: استیل‌آذین. خرید: فروش: پاس همدان. خرید: فروش: پرسپولیس. خرید: فروش: پیکان. خرید: فروش: تراکتورسازی. خرید: فروش: ذوب‌آهن. خرید: فروش: راه‌آهن. خرید: فروش: سایپا. خرید: فروش: سپاهان. خرید: فروش: صبای قم. خرید: فروش: فولاد. خرید: فروش: مس کرمان. خرید: فروش: مقاومت سپاسی. خرید: فروش: ملوان. خرید: فروش:
رأی‌دهی تاکتیکی یا رأی‌دهی استراتژیک به انواع روش‌هایی گفته می‌شود که در آن رأی‌دهنده نه به گزینه مطلوب خود بلکه به گزینه‌ای دیگر رأی می‌دهد تا از نتیجه نامطلوبی جلو بگیرد. بر اساس قضیه گیبارد–ساترویت نشان داده شده‌است که اگر یک روش رای‌گیری برای برگزیدن یکی از گزینه‌های متعدد، کاملاً بدون استراتژی باشد، آنگاه آن روش یا باید دیکتاتوری باشد یا غیرقطعی (یعنی ممکن است هر بار که به همان مجموعه از ترجیحات رای‌دهندگان اعمال شود، همان پیشامد را برنگزیند). برای مثال، روش رأی‌دهی تصادفی، که به‌طور تصادفی رأی یک
مثال، روش رأی‌دهی تصادفی، که به‌طور تصادفی رأی یک رأی‌دهنده را برگزیده و از این به منظور تعیین پیشامد استفاده می‌کند، بدون استراتژی است ولی ممکن است در صورت اعمال شدن در دفعات متعدد به همان مجموعه از آرا، به نتایج متفاوتی بینجامد. برای مثال در یک رأی‌گیری اکثریتی، یک رأی‌دهنده ممکن است گاهی با رأی دادن به یک گزینهٔ کمتر مطلوب، ولی عموماً محبوبتر به پیشامد «بهتری» دست یابد.
جسیکا کلر بیل (زادهٔ ۳ مارس ۱۹۸۲) بازیگر سینمای هالیوود و مانکن سابق صنعت مُد آمریکایی است. او در فیلم‌هایی نظیر "کشتار با اره‌برقی در تگزاس"، "شعبده‌باز"، "آینده"، "اکنون شما را چاک و لری اعلام می‌کنم" و "یادآوری کامل" ایفای نقش کرده‌است. زندگی‌نامه. جسیکا بیل در الی، مینه‌سوتا از کیمبرلی بیل یک خانه‌دار و جاناتان بیل یک کارآفرین و مشاور کسب و کار بین‌المللی زاده شد. او یک برادر کوچکتر به نام جاستین، زاده ۱۹۸۵ دارد. بیل نسب آلمانی، فرانسوی، انگلیسی و چوکتاو دارد. خانواده جسیکا بیل در هنگام کودکی او به‌طور
دارد. خانواده جسیکا بیل در هنگام کودکی او به‌طور زیاد جابه‌جا می‌شدند و در تگزاس، کنتیکت، وودستاک ایلینوی زیستند تا سرانجام در بولدر، کلرادو اقامت گزیدند. وی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ در دانشگاه تافتس ماساچوست به تحصیل پرداخت.