payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شبکه حلقه‌ای یکی از انواع شبکه‌های رایانه‌ای است که در آن رایانه‌های شبکه را با یک کابل تکی به صورت دایره‌ای شکل به هم متصل می‌سازند. در این توپولوژی انتهای پایانی وجود ندارد سیگنالهای دور حلقه در یک جهت حرکت می‌کنند و از تمام رایانه‌ها می‌گذرند. برخلاف توپولوژی خطی که غیر فعال است هر رایانه شبیه یک تکرارکننده عمل می‌کند و سیگنالهای دریافتی را پس از تقویت به رایانه بعدی می‌فرستد چون سیگنال از تمامی رایانه‌ها می‌گذرد خرابی یک رایانه بر کل شبکه تأثیر می‌گذارد. در این طراحی انتقال اطلاعات به نوعی نوبتی می‌باشد
دوه‌چی از محلات قدیمی تبریز است. دوه‌چی همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ادگار کاد، ای اف کاد، تد کاد، از دانشمندان حوزه علوم رایانه است. وی خدمات ارزشمندی در این زمینه داشته‌است اما عمده شهرت او به دلیل ابداع مدل رابطه‌ای است. زندگی. ای اف کاد در سال ۱۹۲۳ در انگلستان به دنیا آمد. و پس از پایان تحصیلات متوسطه در آکسفورد در شاخه‌های شیمی و ریاضی تحصیل کرد. در زمان جنگ جهانی دوم به عنوان خلبان در نیروی هوایی خدمت می‌کرد و سپس در سال ۱۹۴۸ به نیویورک رفت و به عنوان برنامه‌نویس در شرکت آی بی ام مشغول کار شد. وی پس از ادامه تحصیل در دانشگاه میشیگان و اخذ دانشنامه دکترا به مرکز
در دانشگاه میشیگان و اخذ دانشنامه دکترا به مرکز تحقیقاتی سان خوزه (آی بی ام) منتقل شد. وی در سال ۱۹۸۰ از آی بی ام خارج شد. در دهه ۱۹۹۰ به دلیل ضعف جسمی تحقیقات خود را متوقف نمود و سرانجام در سال ۲۰۰۳ درگذشت. پژوهش‌ها. وی در دهه شصت بر روی سازماندهی داده‌ها کار می‌کرد و سرانجام در سال ۱۹۷۰ مقاله خود تحت عنوان «مدل رابطه‌ای برای داده‌ها جهت پایگاه داده‌های بزرگ و اشتراکی» را منتشر نمود. ابتدا به دلیل ضعیف بودن کامپیوترهای آن زمان و در نتیجه مشکلات پیاده‌سازی، اهمیت این مدل به خوبی درک نشد ولیکن به تدریج
اهمیت این مدل به خوبی درک نشد ولیکن به تدریج استقبال از آن افزایش یافت به گونه‌ای که این مدل امروز پایه تمامی سامانه مدیریت پایگاه داده‌ها است. کاد نیز در همین راستا فعالیت خود را ادامه داد. وی در مقاله اول جبر رابطه‌ای را معرفی کرده بود و در مقالات بعدی حساب رابطه‌ای و فرم‌های نرمال را ارائه نمود. سی‌جی دیت از همکاران وی بود و در گسترش این مدل نقش به سزایی داشت و اکنون نیز در حال ارائه نظریه‌های جدید در خصوص این مدل است. وی می‌گوید: «یک تصور غلط در مورد مدل رابطه‌ای این است که آن را کاملاً ایستا فرض
مدل رابطه‌ای این است که آن را کاملاً ایستا فرض می‌کنند در حالی که چنین نیست. مدل رابطه‌ای از این نظر شبیه ریاضیات است. ریاضیات هم ایستا نیست و در گذر زمان تغییر می‌کند. در حقیقت مدل رابطه‌ای می‌تواند بعنوان شاخه کوچکی از ریاضیات در نظر گرفته شود. در طی زمان همواره قضایای جدیدی اثبات و نتایج جدیدی کشف می‌شوند و همیشه افراد شایسته در این روند مشارکت دارند. و باز هم مشابه ریاضیات، مدل رابطه‌ای نیز توسط فردی ابداع شد که در زمره مردان کوشای این جهان بود. شاید نام وی را ندانید. او ای‌اف کاد نام داشت و در آن زمان
وی را ندانید. او ای‌اف کاد نام داشت و در آن زمان یکی از محققین آی بی ام بود. در اواخر سال ۱۹۶۸ کاد ریاضیدان کاربردی برای نخستین بار دریافت که قوانین ریاضی می‌توانند برای تدوین قواعد پایگاه داده‌ها -که در آن زمان بسیار ناقص بودند- به‌کار گرفته شوند. تدوین اصلی او از مدل رابطه‌ای در گزارش تحقیقاتی آی بی ام در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.» کاد در سال ۱۹۸۱ موفق به اخذ جایزه تورینگ شد. جایزه‌ای که آن را معادل جایزه نوبل برای علم رایانه می‌دانند.
آلکسی اوکتیابرینوویچ بالابانوف (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۵۹ – ۱۸ مه ۲۰۱۳) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس سرشناس روسی بود. برجسته‌ترین فیلم او برادر (۱۹۹۷) نام دارد که عمده شهرت جهانی‌اش را به خاطر کارگردانی همین فیلم به‌دست آورد. دیگر فیلم بالابانوف که مورد توجه صاحب‌نظران قرار گرفته است، "کارگو ۲۰۰" (۲۰۰۷) نام دارد. زندگینامه. بالابانوف در یکاترینبورگ به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۱ از دانشگاه تربیت معلم گورکی فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ به‌عنوان دستیار کارگردان در استودیوی فیلم‌سازی اسوِردلووسک مشغول به‌کار
در استودیوی فیلم‌سازی اسوِردلووسک مشغول به‌کار بود. در سال ۱۹۹۰، دوره آموزش تجربی نویسندگی سینما را در آموزشگاه عالی فیلمنامه‌نویسان و کارگردانان به پایان رساند. بالابانوف نخستین فیلم بلند خود را با نام "روزهای شاد" (Schastlivye dni) در سال ۱۹۹۱ بر اساس فیلمنامه‌ای که خودش نوشته بود کارگردانی کرد. بالابانوف در ۱۸ مه ۲۰۱۳ به دلیل حمله قلبی درگذشت. از وی، همسرش، نادژدا واسیلیوا، طراح صحنه و لباس، و دو فرزند پسر به جا مانده‌اند. او هنگام مرگ در حال برنامه‌ریزی برای ساخت فیلمی در مورد استالین، به عنوان
برای ساخت فیلمی در مورد استالین، به عنوان پدرخوانده جنایتکاران بود.
سر ویلفرد پاتریک تزیجر (زاده ۱۹۱۰ – درگذشته ۲۰۰۳) صحرانورد و نویسنده سفرنامهٔ بریتانیایی بود. شهرت او به خاطر دوبار عبور پیاده از صحرای ربع‌الخالی و نیز دو کتابش به نام‌های "شن‌های عربی" و "عرب‌های هور" است. وی در امارات متحده عربی به نام «مبارک بن لندن» مشهور است. زندگی و فعالیت. او در آدیس آبابا به دنیا آمد و بخشی از دوران کودکی را در حبشه گذراند. در انگلستان به کالج ایتن رفت و در جنگ جهانی دوم در ارتش بریتانیا خدمت کرد و مدال گرفت. پس از جنگ به عنوان کارشناس مبارزه با ملخ به حبشه و شبه جزیره عربستان رفت
مبارزه با ملخ به حبشه و شبه جزیره عربستان رفت و از مناطق مختلف عربستان سعودی و امارات و عمان و عراق و ایران دیدن کرد. همجنین وی به پاکستان و غرب آفریقا و فرانسه و کنیا سفر کرد. سفرهایی در آسیا داشت و به منطقه بختیاری ایران هم رفت. مدتی با عرب‌های هورنشین عراق زندگی کرد. در سال ۱۹۳۰ به دعوت امپراتور هایله سلاسی هنگام تاج‌گذاری وی بار دیگر به آفریقا برگشت. در سال ۱۹۳۵ در سودان، دارفور و سر چشمه‌های رود نیل در ارتش بریتانیا با درجه سرهنگ خدمت کرد. افغانستان و پاکستان. در سال ۱۹۹۸، او خاطرات سفر خود را با
و پاکستان. در سال ۱۹۹۸، او خاطرات سفر خود را با عنوان «Among the Mountains: Travels Through Asia": «در میان کوه‌ها: سفرهایی در آسیا»" منتشر کرد که جزئیات سفرهایش در افغانستان و شمال پاکستان را شرح می‌داد. او در افغانستان و پاکستان به مناطق نورستان، هزاره‌ستان، چترال و مناطق قبایلی رفته و عکس‌های فراوان و مشاهدات میدانی داشته است. سیجر با تکیه بر یادداشت‌های روزانهٔ خود، مشاهدات دست‌اولی از این مناطق کوهستانی و نواحی کمتر شناخته‌شده برای غربیان، ارائه می‌دهد. او به توصیف دقیق مناظر طبیعی، شیوهٔ زندگی مردم
او به توصیف دقیق مناظر طبیعی، شیوهٔ زندگی مردم محلی، ساختار اجتماعی و فرهنگ بومی می‌پردازد و شرایط سخت جغرافیایی و اقلیمی این نواحی را با نثری واقع‌گرایانه و مستند بازگو می‌کند. این روایت‌ها نه‌تنها تصویر روشنی از افغانستان دهه‌های میانی قرن بیستم به دست می‌دهد، بلکه از منظر مردم‌شناسی و جغرافیای انسانی نیز منبعی ارزشمند به‌شمار می‌رود. عبور از ربع‌الخالی. وی توانست همراه با دوستان عرب بادیه‌نشین خود دوبار از صحرای ربع‌الخالی عبور کند. در سفر اول از شهر عدن به دبی و ابوظبی رفت. در شهر العین با شیخ زاید بن
به دبی و ابوظبی رفت. در شهر العین با شیخ زاید بن آل نهیان آشنا شد. شیخ زاید، بعد از آشنایی با مبارک بن لندن برای عبور از صحرای ربع‌الخالی به وی کمک‌های مالی کرد و چند قطعه سلاح از جمله تفنگ، خنجر و غیره از اسلحهٔ سرد و گرم نیز به او هدیه کرد. ویلفرد تزیجر توانست در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۰، همراه با دوستان عرب بادیه‌نشین خود دو بار از صحرای بزرگ ربع الخالی عبور کند. در این عبور بزرگ دوتن از افراد قبیلهٔ الرواشد بدوهای ساکنان اطراف صحرای ربع‌الخالی بنام‌های: «سالم بن کبینة الراشدی» و «سالم بن غبیشة الراشدی»
«سالم بن کبینة الراشدی» و «سالم بن غبیشة الراشدی» راهنمای وی بودند. همچنین گروه دیکر نیز از بدوهای بادیه‌نشین وی را همراهی می‌کردند. «مبارک بن لندن» بدعوت شیخ زاید بن سلطان آل نهیان رئیس دولت امارات متحده عربی در سال ۱۹۷۷ از ابوظبی دیدن کرد. در این دیدار شیخ زاید مدال درجهٔ یک اتحاد به پاداش زحمات وی در اکتشاف مناطق مختلف شبه جزیره عربستان و همچنین دوبار گذشتن از صحرای ربع الخالی به وی عطا کرد. ویلفرد تزیجر در سال ۱۹۹۵ لقب سر دریافت کرد. او در ۲۴ اوت سال ۲۰۰۳ در ۹۳ سالگی در گذشت.
مرغابی سَرسَبز، اردک سرسبز، سرسبز یا کلّه‌سبز پرنده‌ای از سردهٔ مرغابی‌ها و گروه مرغابیان پهنه‌چین است. اکثر نژادهای اردک‌های اهلی از انواع این اردک هستند. مرغابی سرسبز در بسیاری از نقاط دنیا به عنوان پرنده مهاجر و پرنده مقیم حضور دارد. این پرنده در مناطق تالابی، نیزارها، سواحل دریا و مصب رودخانه‌ها به سر برده و روی زمین، لابلای علفها یا در میان درختان آشیانه می‌سازد. پرنده ماده قهوه‌ای یا کرم رنگ است. جثه آن‌ها بزرگتر از سایر اردک‌های ماده است و جز به هنگام خطر در آب فرونمی‌رود. در فصل بهار به هنگام
هنگام خطر در آب فرونمی‌رود. در فصل بهار به هنگام جفت‌گیری چند نر یک ماده را احاطه کرده و بینشان برسرماده جنگ درمی‌گیرد. ماده‌ها می‌توانند در یک دوره تخم‌گذاری تا ۱۵ تخم بگذارند. غریزه مادری درماده‌ها بسیار قوی است و برخلاف نرها همواره با جوجه‌های خویش به آب می‌روند و به هنگام خطر بال‌ها را به شدت به هم می‌کوبند. پرنده نر وقتی تغییر رنگ می‌دهد و به شکل ماده در می‌آید دیگر قدرت پرواز ندارد. به‌طور کلی کله سبزها را نمی‌توان از اردک‌های غواص دانست. آن‌ها تنها به هنگام خطر سر در آب فرو می‌برند. غذای اصلی آن‌ها
هنگام خطر سر در آب فرو می‌برند. غذای اصلی آن‌ها گیاهان آبزی، لارو، حلزون و بچه ماهی می‌باشد. محدوده زیست این اردک در نواحی شمالی شوروی، سیبری کامچاتکا، شمال ژاپن، آفریقای شمالی و شمال ایران و حتی آمریکای شمالی می‌باشد. مرغابی سرسبز برخلاف دیگر پرندگان آبزی نه تنها از تغییرات انسان بر روی کره زمین متضرر نشده بلکه شاید منفعت هم برده است. این پرنده سازگاری بسیار بالایی دارد و می‌تواند به خوبی در مناطق شهری زندگی کند. نقاطی که قبل از آن شاید محل زندگی انواع دیگر پرندگان آبزی بوده‌اند. از طرف دیگر رهاسازی یا
پرندگان آبزی بوده‌اند. از طرف دیگر رهاسازی یا فرار اردک‌های اهلی در مناطقی که بومی آن نیستند گهگاه موجب بروز مشکلاتی شده است. این پرندگان رمیده با مرغابی‌های بومی آمیخته و جوجه‌های باروری را تولید می‌کنند. این جانور قادر است با ۶۳ گونه دیگر دورگه بدهد و این خطری برای تمامیت ژنتیکی همهٔ آنهاست. آسیب‌های ژنتیکی ناشی از دورگه‌دهی تهدید بزرگی برای پرندگان بومی محسوب می‌شود. ادامه این روند می‌تواند انقراض کامل بسیاری از انواع مرغابی وحشی را به همراه داشته باشد. حتی اردک‌های سرسبز وحشی نیز که نیای اکثر اردک‌های
حتی اردک‌های سرسبز وحشی نیز که نیای اکثر اردک‌های اهلی هستند بر اثر تلفیق با اردک‌های اهلی و رمیده دچار این مشکل شده‌اند چراکه مخزن ژنتیکی آن‌ها که برای زندگی در حیات وحش فرگشت یافته با مخزن ژنی جانوران اهلی که توسط انسان انتخاب مصنوعی شده‌اند تلفیق شده است. به همین دلایل مرغابی سرسبز از سوی اتحادیه جهانی حفاظت طبیعت در فهرست «صد گونه مهاجم دنیا» قرار گرفته است. در بسیاری نقاط دنیا افزایش شهرنشینی به گسترش قلمرو اردک‌های سرسبز و دورگه‌شدن خویشاوندان نزدیک آن‌ها منجر شده و روند گونه‌زایی را در مسیر معکوس
آن‌ها منجر شده و روند گونه‌زایی را در مسیر معکوس قرار داده است. این موضوع نگرانی‌های جدی در مورد خویشاوندان نزدیک اردک سرسبز به ویژه مرغابی هاوایی، زیرگونه بومی اقیانوسیه مرغابی سیاه، مرغابی سیاه آمریکایی، مرغابی خال‌دار، مرغابی منقار زرد و مرغابی مکزیکی به همراه داشته است؛ و در مورد مرغابی‌های مکزیکی حتی وضعیتی را ایجاد کرده که شاید دیگر نتوان آن را یک گونه مستقل محسوب کرد و در نتیجه تحقیقات و سرمایه‌گذاری حفاظتی برای آن توجیهی ندارد. در ایران. در ایران در زمستان‌ها به وفور دیده می‌شود و از پرشمارترین
در زمستان‌ها به وفور دیده می‌شود و از پرشمارترین پرنده‌های آبزی است. اما تعداد پرنده‌های مقیم که در تابستان می‌مانند و زادآوری می‌کنند اندک است و محدود به چند منطقه خاص می‌شود. در ایران بیشتر در نواحی بندر انزلی و کلاً سواحل دریای خزر دیده می‌شوند و در نواحی دیگر ایران از جمله دریاچه ارومیه، دریاچه و رودخانه لار و دریاچه زریوار و سواحل جنوبی نیز دیده شده‌اند. ""
ترمینال شمال غرب تبریز یکی از پایانه‌های مسافرتی شهر تبریز است. این ترمینال در ناحیه شمال غربی شهر تبریز و در میدان آذربایجان و در مجاورت فرودگاه بین‌المللی تبریز واقع شده‌است. ترمینال شمال غرب تبریز، انتقال مردم این شهر را به‌شهرهای شمالی استان‌های آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی را برعهده دارد.
چارلز سامنر گرین (زاده ۱۸۶۸- درگذشته ۱۹۵۷) و هنری ماثر گرین (زاده (۲۳ ژانویه ۱۸۷۰ – درگذشته ۲ اکتبر ۱۹۵۴)) دو برادر معمار از اهل ایالات متحده آمریکا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بودند. هر دو در ام آی تی تحصیل نموده و در پاسادینا، کالیفرنیا ساکن شدند و شرکت خود را بنام Greene and Greene تأسیس کردند.
ماریون لوسی ماهونی گریفین متولد ۱۸۷۱ در شیکاگو، ایلینوی معمار آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم و قرن بیستم بود. او همسر والتر برلی گریفین بوده و بسیاری از طرحهای فرانک لوید رایت را به تصویر کشید. او که دانش‌آموخته ام آی تی بود، از نخستین زنان در تاریخ است که پروانه رسمی معماری را دریافت کرد. او در ۱۹۶۱ درگذشت.
والتر برلی گریفین متولد ۱۸۷۶ در شیکاگو، ایلینوی معمار آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم و قرن بیستم بود. او همسر ماریون ماهونی گریفین بوده و مدتی با فرانک لوید رایت کار کرد. او که دانش‌آموخته دانشگاه ایلینوی بود، ساختمان پایتخت فدرال استرالیا در کانبرا را طراحی نمود. او در ۱۹۳۷ درگذشت.
لوئی ژاک مانده داگِر (زادهٔ ۱۸ نوامبر ۱۷۸۷ – مرگ ۱۰ ژوئیه ۱۸۵۱) هنرمند و فیزیکدان فرانسوی بود که برای اختراع فرایند داگرئوتایپ در عکاسی شناخته شده‌است. زندگی. داگِر در کورمی-آن-پریزی، ول-دوآز، فرانسه به دنیا آمد. وی نزد نخستین هنرمند نقاشی‌های سراسرنما، پیر پروو، معماری، طراحی صحنهٔ تئاتر و نقاشی سراسرنما را فراگرفت. او در زمینهٔ طراحی صحنهٔ تئاتر بسیار پیشرفت کرد و طراح پرآوازه‌ای شد تا آنجا که نخستین ژرفانما را ساخت و در سال ۱۸۲۲ در پاریس آن را رونمایی کرد. در سال ۱۸۲۲ ژوزف نیسه‌فور نیپس نخستین عکس دائمی
در سال ۱۸۲۲ ژوزف نیسه‌فور نیپس نخستین عکس دائمی جهان را تولید کرد (به نام هلیوگراف). برای همین سه سال بعد داگر دستیار نیپس شد و آن‌ها ۴ سال با یکدیگر همکاری کردند. نیپس به صورت ناگهانی در سال ۱۸۳۳ از دنیا رفت. او یک چاپگر بود و فرایندی که او به کار می‌برد بر پایهٔ روشی سریع برای تولید صفحه‌های (پلاک) چاپ بود. داگر گمان می‌کرد روش نیپس به او در پیشبرد دایوراما که ساختهٔ خودش بود کمک خواهد کرد. در نهایت پس از سال‌ها تجربه اندوزی، در ۷ ژانویهٔ ۱۸۳۹ داگر همراه با فرهنگستان علوم فرانسه اعلام کردند که فرایند
با فرهنگستان علوم فرانسه اعلام کردند که فرایند عکاسی که بر رویش کار می‌کردند به کمال خود رسیده‌است. دولت فرانسه ثبت اختراع کار داگر را به دست آورد و در برابر آن مبلغی را به او و دستیارش که پسر نیپس بود پرداخت کرد. پس از آن در ۱۹ اوت ۱۸۳۹ دولت وقت فرانسه اعلام کرد که اختراع داگر "هدیه‌ای به جهان" است و آن را به رایگان به جهان بخشید. مرگ. داگر در ۱۰ ژوئیهٔ ۱۸۵۱ در بری-سور-مرن، ۱۲ کیلومتری پاریس، در اثر حملهٔ قلبی از دنیا رفت. داگر یکی از ۷۲ نفری است که نامشان بر روی برج ایفل نوشته شده‌است. رقابت با تالبوت.
بر روی برج ایفل نوشته شده‌است. رقابت با تالبوت. کارهای داگر هم‌زمان بود با تلاش‌های هنری فاکس تالبوت در انگلستان. آن‌ها هر دو می‌دانستند که در راهی تلاش می‌کنند که منجر به انقلابی در جهان هنر خواهد شد. داگر برای حفظ کارش، در ۱۲ اوت ۱۸۳۹، یک هفته پیش از آنکه دولت فرانسه کار او را به جهان هدیه کند، اختراعش را در بریتانیا به ثبت رساند. با رایگان اعلام کردن کار داگر از سوی دولت فرانسه، به شدت سرعت پیشرفت کار او در فرانسه کم شد. داگر برای گذران زندگی به پول نیاز نداشت چون دولت فرانسه مبلغی را به او پرداخت کرده
نداشت چون دولت فرانسه مبلغی را به او پرداخت کرده بود. تالبوت در مقابل، مقدار زیادی هزینه کرد تا روشش را توسعه دهد. او نزدیک به ۵۰۰۰ پوند آن زمان (برابر با ۳۷۸۰۰۰ پوند در سال ۲۰۱۱) را خرج کرد و حق امتیاز آن را برای عکاسان بریتانیایی ثبت کرد و از آن پس از روش تالبوت به جای روش داگر استفاده شد. گسترش داگرئوتایپ. اولین عکس دائمی در سال ۱۸۲۶ توسط جوزف نیسفر نیپس، بر اساس کشف پدیده‌ای توسط جان هنریش شولتز (۱۷۲۴) ایجاد شد. اکتشاف شولتز به این گونه بود: مخلوطی از کربنات نقره یا کلراید نقره با پودر گچی با قرار
از کربنات نقره یا کلراید نقره با پودر گچی با قرار گرفتن در مقابل نور تیره می‌شود. نیپس و داگر این فرایند را اصلاح کردند. داگر، ابتدا صفحات مسی با پوشش نقره را در معرض تماس با ید قرار داد تا یداین نقره به دست آید. سپس این ترکیب را برای چند دقیقه در مقابل نور قرار داد و بعد صفحات را با بخار جیوه که تا دمای ۷۵ درجه سلسیوس گرم شده بود پوشش داد (تا جیوه با نقره آمیخته شود) و در نهایت تصویر ایجاد شده بر روی صفحه را در آب نمک اصلاح کرد. این ایده‌ها منجر به فرایند معروف داگروتایپ شد. صفحهٔ حاصل دوباره‌سازی دقیقی
معروف داگروتایپ شد. صفحهٔ حاصل دوباره‌سازی دقیقی از صحنه مورد عکاسی فراهم می‌کرد. تصویر حاصل وارون جانبی بود، همانند تصویر در آینه، مگر اینکه یک بازتاب دوباره در هنگام تصویر برداری به منظور برگرداندن تصویر انجام می‌شد. تصویر تنها از یک زاویه قابل دیدن بود و نیازمند حفاظت در برابر هوا و اثر انگشت بود، بنابراین در جعبه‌ای با رویهٔ شیشه‌ای قرار می‌گرفت. تصاویر داگروتایپ معمولاً به صورت پرتره بودند؛ نماهای کمیاب تر پرطرفدارتر و گران‌تر بودند. فرایند ایجاد پرتره چندین دقیقه زمان می‌برد و نیازمند این بود که
چندین دقیقه زمان می‌برد و نیازمند این بود که اشیاء در حال عکاسی بدون حرکت بمانند. ساموئل مورس از اینکه داگروتایپ‌های خیابان‌های پاریس هیچ انسانی را نشان نمی‌دادند متحیر شده بود، تا اینکه فهمید به علت زمان طولانی تصویربرداری، همهٔ اشیاء متحرک محو می‌شدند. بعدها به کمک لنزهای سریع‌تر مانند لنزهای پرترهٔ پتزول، زمان عکاسی کاهش یافت. داگروتایپ تنها یک تصویر ایجاد می‌کرد که قابل چاپ دوباره نبود (برخلاف فرایند تالبوت). با وجود این مشکل، میلیون‌ها نسخه از داگروتایپ تولید شد. در سال ۱۸۵۱، سالی که داگر درگذشت،
تولید شد. در سال ۱۸۵۱، سالی که داگر درگذشت، فرایند نگاتیو فاکس تالبوت با توسعهٔ فرایند کولودیون خیس، اصلاح شد، به‌طوری‌که یک نگاتیو شیشه‌ای چاپ نامحدود تصاویر را ممکن ساخت. این پیشرفت‌ها فرایند داگروتایپ را کنار کشید و به سرعت آن را محو نمود.
چارلز گواثمی (۱۹ ژوئن ۱۹۳۸ - ۳ اوت ۲۰۰۹) به انگلیسی Charles Gwathmey، معمار امریکایی سده‌ی بیستم که بیش‌تر به سبب طراحی خانه‌های مدرنیستی و نیز ساختمانِ افزوده‌شده به موزه گوگنهایم نیویورک، شناخته می‌شود. او از ۱۹۶۸ تا هنگام مرگش با رابرت سیگل همکاری می‌کرد. گواثمی زاده‌ی شارلوت (کارولینای شمالی) است و در دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه ییل درس خواند. او در سال ۱۹۶۹ به‌عنوان یکی از پنج معمار بزرگ نیویورک شناخته شد؛ گروهی که بیش‌تر اعضای آن در پدیدآوردنِ پست‌مدرنیسم در معماری نقش بازی کردند. شاید مشهورترین
در معماری نقش بازی کردند. شاید مشهورترین پرُژه‌ی گواثمی (به‌همراه سیگل)، افزودن ساختمانی به موزه گوگنهایم نیویورک باشد که در ابتدا بسیار بحث‌انگیز بود. گواثمی موفق شد ساختمان ساده‌ای را در کنار و پشت سازه‌ی پیچان مشهور این موزه پدید بیاورد که هم‌زمان با افزودن ۴۷۵۰ متر مربع فضای نمایشگاهی تازه، به اصالت ساختمان اصلی صدمه نزند. گواثمی برای چهره‌های مشهوری مانند جری ساینفلد، استیون اسپیلبرگ، یا دیوید گفن دست به طراحی خانه زده است. همچنین، او به‌عنوان یک استاد معماری بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۱ در مدرسه‌ها و
معماری بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۱ در مدرسه‌ها و دانشکده‌های معماری پرشماری از جمله انستیتو پرت، دانشگاه پرینستون، دانشگاه تگزاس، و دانشگاه هاروارد درس داد.
مینورو یاماساکی معمار نوگرای آمریکایی قرن بیستم ژاپنی-تبار بود. در تاریخ ۱ دسامبر سال ۱۹۱۲در شهر سیاتل، واشینگتن به دنیا آمد. پدرش کفاش بود. او به دلیل اینکه عموی مادرش معمار بوده به معماری علاقه زیادی داشته‌است. در دوران جوانی در کارخانه قوطی ماهی قزل آلا در آلاسکا مشغول و در گروه معماری در دانشگاه واشینگتن در در رشته کارشناسی معماری ادامه تحصیل داد. او سپس کارشناسی ارشد خود را در نیویورک به صورت شبانه به اتمام رسانید. شهرت یاماساکی بیشتر به خاطر طراحی برج‌های مرکز تجارت جهانی است که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در
مرکز تجارت جهانی است که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در حمله تروریستی تخریب شدند. این برج‌ها با ارتفاع ۴۱۷ و ۴۱۵ متر، بلندترین ساختمان‌های جهان بودند که در سال ۱۹۷۳ افتتاح شدند. در کنار مرکز تجارت جهانی، برجسته‌ترین آثار او شامل برج مدرن راینیر و مرکز علوم اقیانوس آرام در سیاتل و پروژه مسکن اجتماعی پرویت-ایگو در میسوری است. پرویت-ایگو نیز سرنوشتی مشابه مرکز تجارت جهانی داشت، زیرا کمتر از ۲۰ سال پس از تکمیل آن تخریب شد. امروزه اغلب از آن به عنوان نمادی از شکست مدرنیسم یاد می‌شود. او در سال ۱۹۴۱ در سن ۲۹ سالگی با
یاد می‌شود. او در سال ۱۹۴۱ در سن ۲۹ سالگی با تیلکو هیراشیکی ازدواج نموده و پس از ۲۰ سال زندگی از یکدیگر جدا شدند. در سال ۱۹۶۱ با ویت اند پگی ازدواج و این ازدواج به دو سال هم نکشید و برای بار سوم با زنی ژاپنی ازدواج نمود. آثار در ایران. یاماساکی ساختمان‌های خوابگاه دانشجویان روی تپه کوی دانشگاه شیراز را طراحی نمود. این پروژه مصادف با انقلاب سال ۵۷ گشته و نیمه کاره ماند.
گروهی از کریستال‌های مایع می‌توانند به حالت ستونی وجود داشته باشند. حالت ستونی حالتی است که مولکول‌های تشکیل‌دهنده کریستال‌های مایع که می‌توان آن‌ها را به دیسکی تشبیه کرد روی هم قرار گرفته و ستون‌هایی را تشکیل می‌دهند. در ابتدا این گروه از کریستال‌های مایع ٫کریستال‌های مایع دیسکی نامیده می‌شدند. زیرا هر ستون از روی هم چیده شدن صفحات دیسک مانند مولکول‌ها روی هم درست می‌شود. تحقیقات اخیر نشان داده‌است که بعضی از کریستال‌های مایع ستونی از واحدهای غیر دیسکی ساخته می‌شوند در نتیجه بهتر است به این گروه از مواد
می‌شوند در نتیجه بهتر است به این گروه از مواد کریستال‌های مایع ستونی گفته شود. کریستال‌های مایع در سال ۱۸۷۷ توسط اتو لهمان کشف شدند ولی کریستال‌های مایع ستونی صد سال بعد یعنی در سال ۱۹۷۷ توسط چاندراسخار و همکارانش مشاهده شدند. ساختار مولکولی. مولکولهایی که کریستال‌های مایع ستونی را به وجود می‌آورند معمولاً از یک هسته با ساختار حلقوی آروماتیک تشکیل می‌شوند که سفت و مسطح است و شکل دیسک مانند دارد. زنجیره‌های آلیفاتیک که انعطاف‌پذیر هستند توسط گروه‌های دو قطبی مانند اکسیژن٫ اتر٫ استر و... به این هسته آروماتیک
مانند اکسیژن٫ اتر٫ استر و... به این هسته آروماتیک چسبیده‌اند. هسته آروماتیک خصوصیات کریستالی را به وجود می‌آورد و زنجیره‌های انعطاف‌پذیر خصوصیات مایع مانند را ایجاد می‌کنند. هسته آروماتیک و گروه دو قطبی خصوصیات پایه‌ای مولکول مانند٫ باند غیرمجاز انرژی و در نتیجه گیرنده یا دهنده بودن مولکول را مشخصی می‌کنند. زنجیره‌های انعطاف‌پذیر هم دمایی که در آن کریستال مایع به وجود می‌آید را تعیین می‌کنند. در شکل روبرو واحد دیسک مانند همراه با مولکولی که آن را درست می‌کند نشان داده شده‌است. دسته بندی کریستالهای مایع
نشان داده شده‌است. دسته بندی کریستالهای مایع ستونی. کریستال‌های مایع ستونی با توجه به ساختارشان و چگونگی قرار گرفتن ستون‌ها به چند دسته تقسیم می‌شوند. گروه اول کریستال‌های مایع ستونی ٍنماتیک هستند که هیچ نظم دور بردی ندارند. به این معنی که در یک منطقه نسبتا بزرگ از کریستال مایع نظمی که تکرار شود دیده نمی‌شود. چیدمان مولکول‌ها در این دسته نسبت به دسته‌های دیگر از نظم کمتری برخوردار است. در حالت نماتیک مولکول‌ها تقریباً در صفحات موازی هم جاگیر می‌شوند و در حالی که در این صفحات می‌توانند حرکت انتقالی و چرخشی
که در این صفحات می‌توانند حرکت انتقالی و چرخشی داشته باشند٫ در جهت عمود به این صفحات آزادی کمی دارند. دسته‌های دیگر با توجه به نظم دوربردی که دارند و شبکه‌ای که در دو بعد (درون صفحات حاوی دیسکها) تشکیل می‌دهند نامگذاری می‌شوند: شش ضلعی٫ مستطیل٫ چهارگوش و مورب. دسته بندی دیگر کریستال‌های مایع ستونی بر اساس قرارگیری ستون‌ها نسبت به سطحی است که کریستال مایع روی آن قرار دارد. اگر ستون‌ها عمود بر سطح باشند (دیسک‌ها موازی سطح) به آن آرایش هومئوتروپیک (homeotropic) می‌گویند و اگر ستون‌ها موازی سطح باشند (دیسک‌ها
می‌گویند و اگر ستون‌ها موازی سطح باشند (دیسک‌ها عمود به سطح) به آن آرایش تخت (planar) می‌گویند. کاربردهای تجاری. در این مواد تحرک‌پذیری بار در جهت ستون‌ها افزایش می‌یابد. در نتیجه این مواد در جهت ستون‌ها رسانا و در جهت عمود به ستون‌ها نارسانا هستند. از طرف دیگر این مواد دارای خاصیت خودساماندهی هستند. این دو خصوصیت باعث توجه به این مواد برای کاربرد در سلول‌های خورشیدی و نیز در دیودهای نوری شده‌است که با استفاده از مواد آلی ساخته می‌شوند. استفاده از این مواد در سلول خورشیدی و دیود نوری هنوز در مرحله تحقیق
در سلول خورشیدی و دیود نوری هنوز در مرحله تحقیق قرار دارد و به بازار راه نیافته‌است.
قِطمیر بر پایهٔ آیات قرآن سگی بوده که به همراه اصحاب کهف به خواب سیصد و نه ساله رفته و با آنان بیدار شده است. گفته شده که او سگ گله، سگ نگهبان و بسیار وفادار بوده و هنگامی که چوپانش به اصحاب کهف پیوست او نیز به آن‌ها می‌پیوندد. هنگامی که از ترس صدای او و آگاه کردن دشمنان، سعی در دور کردن او دارند، او چون انسان به سخن آمده و می‌گوید: «من او را می‌طلبم که شما می‌طلبید…» پس دست او را می‌گیرند و او را با خود به غار می‌برند. از جعفر صادق نقل است که سگ اصحاب کهف یکی از سه حیوانی است که به بهشت برده می‌شود. در
یکی از سه حیوانی است که به بهشت برده می‌شود. در ادبیات فارسی شاعرانی چون سعدی، مولوی، خاقانی و عطار بدو اشاره کرده‌اند. برای نمونه از سعدی: و
سی‌جی‌دیت یا کریس دیت نویسنده، مدرس و پژوهشگر مستقل و در زمینه مدل رابطه‌ای و پایگاه داده‌ها است. زندگی‌نامه. در سال ۱۹۵۸ دوره دبیرستان را به پایان رسانید و در سال ۱۹۶۲ از دانشگاه کمبریج درجه کارشناسی در زمینه ریاضیات دریافت کرد. پس از مدتی کار به عنوان برنامه‌نویس ریاضی در سال ۱۹۶۶ از همان دانشگاه درجه کارشناسی ارشد دریافت نمود. یک سال بعد به استخدام آی بی ام درآمد و تا سال ۱۹۷۴ به عنوان مدرس برنامه‌نویسی در شاخه اروپایی این شرکت فعالیت نمود. دیت از اولین کسانی بود که اهمیت بنیادی نخستین ارائه مدل رابطه‌ای
بود که اهمیت بنیادی نخستین ارائه مدل رابطه‌ای توسط ادگار کاد، را دریافت. او همچنین عضو گروه طراحی آی بی ام محصول دی‌بی‌تو در آزمایشگاه سانتاترزا واقع در سن خوزه کالیفرنیا بود. وی در سال ۱۹۸۳ آی بی ام را ترک کرد و به‌طور مستقل به پژوهش و انتشار کتاب‌هایی پیرامون مدل رابطه‌ای پرداخت. کتاب‌ها. دیت بیشتر به خاطر کتابهایش به خصوص کتاب آشنایی با پایگاه‌داده‌ها شناخته می‌شود که تاکنون بیش از هشتصدهزار نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رفته‌است. شهرت وی همچنین بخاطر توانایی تشریح مسائل پیچیده فنی به زبان ساده و
توانایی تشریح مسائل پیچیده فنی به زبان ساده و قابل فهم است. این کتاب و ویرایش‌های قبل از آن سال هاست که به عنوان مهم‌ترین مرجع درس پایگاه داده‌ها در دانشگاه‌های کشورهای مختلف (از جمله ایران) شناخته می‌شود و ترجمه‌های متعددی از آن به زبان فارسی وجود دارد. این کتاب به‌طور کلی به تشریح مباحث مختلف در زمینه پایگاه داده‌ها می‌پردازد. در این کتاب دیت به تشریح نظرات تجدید نظر طلبانه خود در خصوص تحول در مدل سنتی رابطه‌ای می‌پردازد. این نطرات شامل مسائلی چون غیرمجاز شمردن تهی، اتمیک بودن داده‌ها، زمان چک کردن قیود
شمردن تهی، اتمیک بودن داده‌ها، زمان چک کردن قیود جامعیت، انتقاداتی بر اس‌کیوال و مواردی از این دست می‌شود. در این کتاب مدل رابطه‌ای به گونه‌ای کامل و در عین حال به زبانی ساده شرح داده شده‌است و در عین حال بر بدفهمی‌هایی که جامعه علمی از این مدل دارند تأکید شده‌است. همچنین نظرات تجدید نظر طلبانه دیت که در بیانیه سوم عنوان شده‌اند در این کتاب نیز شرح داده شده‌اند. این کتاب به فارسی ترجمه شده‌است.