payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یافتن طومار دریای مرده در غارهای کرانه قومران در ۱۹۴۶ به نام‌آوری اندیشهٔ اسنی‌ها یاری رسانده‌است. اگرچه برخی پژوهشگران هستی چنین اندیشه‌ای را به چالش می‌کشند. برخی محققان یحیی معمدان را نیز از این گروه دانسته‌اند. منابع. Wikipedia contributors, "Essenes," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Essenes&amp;oldid=303703612 (accessed July 23, 2009).
جان واکر ماتسن (زادهٔ ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۵ سالفورد، انگلستان – درگذشتهٔ ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳) مشهور به موتی گزارشگر فوتبال و نویسنده اهل انگلستان بود. او برای بی‌بی‌سی اسپورت کار می‌کرد. ماتسن بازی‌های بازی فیفا هم گزارش کرده‌است.
تومار اعتراضی جنبش سبز، بلندترین طومار پارچه‌ای جهان بود که هزاران امضا در اعتراض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران، بر آن نقش بسته بود و در شهر پاریس در کنار برج ایفل در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۸۸ به نمایش درآمد. ایدهٔ امضای بلندترین تومار پارچه‌ای جهان پس از اعلام نتایج انتخابات ۲۲ خرداد و معرفی محمود احمدی‌نژاد به عنوان پیروز آن از سوی ایرانیان مطرح شد. در پی آن از ساعت پنج تا هشت بعد ازظهر روزهای ۱۰ تا ۱۲ ژوئیه، ۱۹ تا ۲۱ تیر، در بیش از ۱۸۰ شهر جهان، پارچه‌هایی با رنگ سبز پذیرای امضای کسانی بود که بر این باور
با رنگ سبز پذیرای امضای کسانی بود که بر این باور بودند که محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری ایران نیست.
زن درونم نام یک آلبوم استودیویی برندهٰ جایزهٰ گرمی از شنایا تواین، هنرمند کانادایی است که در ۱۹۹۵ عرضه شد. این آلبوم با محمولهٰ ۱۲ میلیونی در ایالات متحده تا مرتبهٰ ۱۲بار پلاتین پیش‌رفت و جایزهٰ بهترین آلبوم کانتری سال ۱۹۹۶ را نیز دریافت کرد. این آلبوم تا کنون در سطح جهانی، ۱۸ میلیون فروش داشته‌است. فهرست آهنگ‌ها. همهٰ ترانه‌ها به جز «You Win My Love» (نوشته شده به وسیلهٰ رابرت جان «مات» لانگ) و «Leaving Is the Only Way Out» (نوشته‌شده به وسیلهٰ شنایا تواین) به وسیلهٰ شنایا تواین و رابرت جان «مات» لانگ
به وسیلهٰ شنایا تواین و رابرت جان «مات» لانگ نوشته شده‌اند. ترانه‌های اضافی چاپ مجدد اروپا &lt;li value=۱۳&gt;«You Win My Love» (Remix Edit) - ۳:۴۶ منابع. Wikipedia contributors, "The Woman in Me (Shania Twain album)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Woman_in_Me_(Shania_Twain_album)&amp;oldid=298772729 (accessed June 26, 2009).
فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران سازمانی است که با هدف نیل به استقلال علمی و فرهنگی و توسعه علوم و فنون پزشکی و تقویت روح پژوهش و ارتقای سطح علوم پزشکی کشور و دستیابی به آخرین یافته‌ها و نوآوری‌ها در عرصه دانش پزشکی از طریق فعالیت‌های جمعی و جذب حمایت از دانشمندان و محققان برجسته و تشویق آنان، در پانزدهم دیماه ۱۳۶۶ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید و سه روز بعد (با تصویب در مجلس شورای اسلامی) آغاز به کار نمود. تاریخچه. تشکیل فرهنگستان ابتدا در شورای عالی انقلاب فرهنگی (۱۵ دی ۱۳۶۶) و سپس در مجلس
عالی انقلاب فرهنگی (۱۵ دی ۱۳۶۶) و سپس در مجلس شورای اسلامی (۱۸ دی ۱۳۶۶) به تصویب رسید. اساسنامه فرهنگستان دوبار در سالهای ۱۳۷۴ و ۱۳۷۹ توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی مورد بازنگری قرار گرفته است. یکی از مهمترین تغییرات اساسنامه تصویب هیأت امناء مشترک فرهنگستان‌ها بوده است. ارکان فرهنگستان. ارکان فرهنگستان عبارت است از: گروه‌های علمی. گروه‌های علمی فرهنگستان علوم پزشکی عبارتند از: ریاست فرهنگستان. ریاست فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی از ابتدای کار با ایرج فاضل بود تا در ۱۸ آذر ۱۳۸۸ به پیشنهاد محمود
ایرج فاضل بود تا در ۱۸ آذر ۱۳۸۸ به پیشنهاد محمود احمدی‌نژاد و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی این منصب به سید علیرضا مرندی سپرده شد. اعضاء فرهنگستان. فرهنگستان دارای اعضای "پیوسته"، "وابسته" و "افتخاری" (ایرانیان داخل و خارج کشور) است که با پیشنهاد رئیس فرهنگستان یا حداقل پنج تن از اعضای مجمع و با تصویب مجمع عمومی، با حکم رئیس فرهنگستان، به عضویت فرهنگستان پذیرفته می‌شوند. عضویت اعضای پیوسته و افتخاری مادام‌العمر است. دانشمندان برجستهٔ بین‌المللی که به عضویت افتخاری فرهنگستان پذیرفته می‌شوند، وظیفه‌ای در
افتخاری فرهنگستان پذیرفته می‌شوند، وظیفه‌ای در فرهنگستان ندارند و انتخاب ایشان به احترام مقام علمی‌شان است. عضویت اعضای وابسته برای مدت چهار سال خواهد بود. در حال حاضر فرهنگستان علوم پزشکی دارای ۷۴ عضو پیوسته و ۹۱ عضو وابسته می‌باشد (برای اطلاع از اسامی اعضا به بخش پیوند به بیرون مراجعه کنید) انتشارات و همایش ها. فرهنگستان علاوه بر انتشار کتاب های مختلف، از سال ۱۹۹۸ میلادی یک نشریه با نام "Archive of Iranian Medicine (AIM)" به زبان انگلیسی منتشر می کند که در ISI، pubmed و scopus نمایه می شود جشنواره علمی
در ISI، pubmed و scopus نمایه می شود جشنواره علمی که در بیست سال اول تاسیس فرهنگستان، گاهگاهی برگزار می‌شد و جوایزی به پژوهشگران و دانشمندان برجستهٔ رشته‌های علوم پزشکی اهدا می‌کرد از سال ۱۳۸۶ به طور سالانه برگزار می شود و در چهار بخش برگزیدگان را انتخاب می کند:
سازمان بیمه سلامت ایران (سازمان بیمه خدمات درمانی سابق)، سازمانی بیمه ای در جهت رفع نیاز به خدمات بهداشتی، درمانی و مراقبتهای پزشکی به صورت بیمه همگانی برای کارمندان و بازنشستگان دولت و بیمه شدگان اختیاری است. در آبان ماه سال ۱۳۷۳ قانون بیمه همگانی خدمات درمانی کشور از سوی مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید که متعاقب آن سازمان بیمه خدمات درمانی در کشور تشکیل شد. هدف این سازمان رفع نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبتهای پزشکی در حوادث و سوانح به صورت بیمه همگانی برای کارمندان دولت و بیمه شدگان اختیاری
همگانی برای کارمندان دولت و بیمه شدگان اختیاری می‌باشد.این سازمان در دوره دوم ریاست جمهوری احمدی نژاد به سازمان بیمه سلامت ایران تغییر نام یافت. این سازمان با عقد قرارداد با کلیه بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی و درمانی دولتی، برخی بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، آزمایشگاه‌ها، داروخانه‌ها و پزشکان در بخش خصوصی به ارائه خدمات به بیمه شدگان خویش می‌پردازد. به این شکل که بیمه شدگان هنگام مراجعه به مراکز طرف قرارداد فقط بخشی از هزینه خویش را به عنوان فرانشیز پرداخت کرده و بقیه هزینه را مراکز طرف قرارداد از سازمان بیمه
و بقیه هزینه را مراکز طرف قرارداد از سازمان بیمه سلامت ایران اخذ می‌کنند.
دانشگاه استانبول ، یکی از دانشگاه‌های دولتی ترکیه است که در استانبول واقع شده‌است. پردیس اصلی این دانشگاه در مجاورت میدان بیازیت قرار دارد. تاریخچه. دانشگاه استانبول دارای ۱۷ دانشکده، ۴ مدرسه عالی، ۱ مرکز آموزش موسیقی، ۱۴ انستیتو و ۱۴ مرکز تحقیقاتی می‌باشد. در حال حاضر این دانشگاه ۷۴٬۰۰۰ دانشجو و ۴٬۵۶۳ عضو کادر علمی دارد که از این تعداد بیش از ۴۷٬۰۰۰ در مقطع کارشناسی، ۱۷٬۰۰۰ در مقطع کارشناسی ارشد و ۱۰٬۰۰۰ دانشجو در مقطع دکترا و فوق دکترا مشغول به تحصیل هستند. همچنین ۷٬۰۰۰ دانشجو بین المللی دارد که در
هستند. همچنین ۷٬۰۰۰ دانشجو بین المللی دارد که در دوره‌های آموزشی از راه دور دانشگاه استانبول شرکت کرده‌اند. امور آموزشی دانشگاه استانبول توسط ۱۲٬۷۰۰ کارشناس و استاد در ۱۷ دانشکده این دانشگاه انجام می‌گیرد. در حال حاضر بیش از ۶٬۰۰۰ دانشجوی ایرانی در دانشگاه‌های مختلف کشور ترکیه مشغول به تحصیل هستند که از این تعداد حدود ۲٬۰۰۰ دانشجو در دانشگاه دولتی استانبول کشور ترکیه در حال تحصیل هستند. دانشجویان دانشگاه استانبول تا به امروز موفق به اخذ دو جایزه نوبل توسط اورهان پاموک در رشته ادبیات و عزیز سانچار در رشته
اورهان پاموک در رشته ادبیات و عزیز سانچار در رشته شیمی شده‌اند. خلاصه. مدرسه دینی، زمانی در قرن ۱۵ در زمان فتح قسطنطنیه توسط عثمانی‌ها تأسیس شد. در سال ۱۸۶۳، مؤسسه آموزش عالی به نام خانه علوم (Darülfünun-i Osmani) ایجاد شد امّا در سال ۱۸۷۱ توقیف شد. در سال ۱۸۷۴، دانشگاه امپریال (Darülfünun-i Sultani) شروع به سخنرانی در قانون فرانسه نمود امّا در سال ۱۸۸۱ بسته شد. دانشگاه امپریال که در حال حاضر با عنوان دانشگاه شاهانی (Darülfünun-i Shahane) شناخته می‌شود در سال ۱۹۰۰ مجدداً تأسیس شد با بخش‌های هنر، علوم
در سال ۱۹۰۰ مجدداً تأسیس شد با بخش‌های هنر، علوم انسانی، علم و لغت‌شناسی. در سال ۱۹۲۴، دانشکده حقوق، پزشکی، هنر و علوم در دانشگاه استانبول تأسیس شد که در حال حاضر به عنوان دانشگاه نامیده می‌شود. الهیات اسلامی در سال ۱۹۲۵ اضافه شد اما در سال ۱۹۳۳ بدون دومی دوباره سازماندهی شد. سیر تکامل. اولین مدرنیته اضافه شدن فیزیک کاربردی در ۳۱ دسامبر سال ۱۸۶۳ بود که یک دوره جدید را مشخص کرد. در ۲۰ فوریه سال ۱۸۷۰، دولت عثمانی مدرسه را به نام خانه علوم چندگانه عثمانی (Darülfünûn-u Osmanî) تغییر نام داد و این تجدید سازمان
Osmanî) تغییر نام داد و این تجدید سازمان پاسخگویی به نیازهای علوم و فناوری مدرن بود. از سال ۱۸۷۴، شروع برخی از کلاس‌های علوم ادبیات، حقوق و کاربردی در ساختمان دبیرستان گالاتاسرای که به‌طور منظم تا سال ۱۸۸۱ ادامه داشت. در تاریخ یکم سپتامبر ۱۹۰۰، مدرسه به نام کاخ سلطنتی علوم چندگانه (Darülfünûn-u Şahane) تغییر نام داد و تا حدودی در دروس ریاضیات، ادبیات و الهیات بازسازی به عمل آمد. در ۲۰ آوریل سال ۱۹۱۲، مدرسه با عنوان خانه علوم چندگانه استانبول (İstanbul Darülfünûnu) تغییر نام داد در حالی که تعدادی از دوره‌ها
تغییر نام داد در حالی که تعدادی از دوره‌ها و برنامه‌های درسی افزایش یافته بود و مدرنیته با ایجاد دانشکده‌های پزشکی، حقوق، علوم کاربردی (ریاضیات، فیزیک و شیمی)، ادبیات و الهیات همراه بود. در ۲۱ آوریل ۱۹۲۴، جمهوری ترکیه خانه علوم چندگانه استانبول به عنوان یک مدرسه دولتی به رسمیت شناخته و در ۷ اکتبر سال ۱۹۲۵ درحالی‌که خانه علوم چندگانه استانبول به رسمیت شناخته شده بود با همان سیستم قدیمی به سمت دانشکده‌های مدرن رفت. در یکم اوت سال ۱۹۳۳ خانه علوم چندگانه استانبول با عنوان دانشگاه استانبول و با اصلاحات آموزشی
با عنوان دانشگاه استانبول و با اصلاحات آموزشی آتاتورک، تجدید سازمان انجام گرفت. کلاس‌های رسمی در تاریخ ۱ نوامبر سال ۱۹۳۳ آغاز شد. پردیس ها. این دانشگاه دارای ۱۷ دانشکده در پنج پردیس می‌باشد، پردیس اصلی در میدان بیازیت در استانبول است که در دوران رومی به عنوان انجمن تااوری شناخته می‌شده‌است. کارکنان آموزشی دانشگاه شامل ۲٬۰۰۰ استاد و همکار و ۴٬۰۰۰ دستیار و کارمند جوان می‌باشد. دانشگاه استانبول در هر سال دارای بیش از ۶۰٬۰۰۰ دانشجوی مقطع کارشناسی و ۸٬۰۰۰ دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد و دوره‌های ارائه شده توسط
مقطع کارشناسی ارشد و دوره‌های ارائه شده توسط دانشگاه است. رتبه‌بندی‌ها. در سال ۲۰۱۰ در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان، دانشگاه استانبول به عنوان ۴۰۱–۵۰۰ بهترین دانشگاه‌ها در جهان قرار گرفت و این دانشگاه تنها نهاد علمی ترکیه بود که در این رنکینگ حضور داشت. در سال ۲۰۱۰، در رتبه‌بندی دانشگاه‌ها توسط عملکرد تحصیلی (URAP)، دانشگاه استانبول رتبه ۴۱۵ در جهان و رتبه ۲ را در کشور ترکیه به خود اختصاص داد. در رتبه‌بندی که توسط مؤسسه کیواس در سال ۲۰۱۹ صورت گرفته‌است، دانشگاه استانبول در بین ۱٬۰۰۰ دانشگاه برتر دنیا قرار
استانبول در بین ۱٬۰۰۰ دانشگاه برتر دنیا قرار دارد و ۱۰مین دانشگاه برتر ترکیه می‌باشد. هک سایت. روز ۲۸ بهمن ۱۳۹۶، سایت دانشگاه استانبول توسط یک گروه هکری که خود را کُرد معرفی کردند در اعتراض به حمله نظامی ارتش ترکیه به عفرین (شمال سوریه)، هک شد.
مئیر عزری (۱۹۲۴ - ۲۰۱۵) سفیر و اولین نمایندهٔ تام‌الاختیار نمایندگی سیاسی اسرائیل در تهران بود. وی نقش مهمی را در ارتقای روابط ایران و اسرائیل در در بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۵ میلادی داشت. مئیر عزری همچنین از فعالان آژانس یهود در ایران بود و نقش مهمی در تسهیل مهاجرت یهودیان ایران به کشور اسرائیل ایفا کرد. کتاب خاطرات. مئیر عزری در سال ۲۰۰۱ میلادی، کتاب خاطراتی را به نام «مردمان در میان شما» (به عبری: מי בכם מכל עמו) منتشر ساخت. شیمون پرز، سیاستمدار اسرائیلی در مقدمه کتاب وی یادآور شده است: او در این کتاب
در مقدمه کتاب وی یادآور شده است: او در این کتاب زوایایی تازه از ارتباط اسرائیل با ایران در دودمان پهلوی را نشان داده است. مرکز ایران‌شناسی دانشگاه حیفا. با کمک‌های مالی مئیر عزری، در سال ۲۰۰۶ میلادی، مرکز پژوهشی برای شناخت تاریخ و فرهنگ ایران و حوزه خلیج فارس در دانشگاه حیفا گشوده‌شد.
خرگوش‌موش، خرگوش بی‌دم یا پایکا پستانداری کوچک با پاهایی بسیار کوچک، گوش‌های گرد و بدون دم است. ۳۰ گونهٔ مختلف خرگوش بی‌دم شناسایی شده که همگی آنها در خانوادهٔ Ochotonidae از راستهٔ خرگوش‌سانان قرار می‌گیرند. غذای آنها مانند سایر خرگوش‌ها علف و سایر گیاهان است. پایکاها در طول تابستان و پاییز علف‌های خشک را جمع‌آوری کرده در خانه‌های زیرزمینی انبار می‌کنند و سپس در طول زمستان‌های بلند این غذاها را مصرف می‌کنند. محل زندگی این جانوران در نواحی سردسیر آسیا، آمریکای شمالی و اروپای شرقی است. نام پایکا هم از زبان
شمالی و اروپای شرقی است. نام پایکا هم از زبان تونغوزی (اهالی سیبری) گرفته شده است. گونه‌ها. این سرده از ۳۰ گونه تشکیل شده است.
سگ آبی یا بیدَستَر (پارسی میانه: ببرَگ) (انگلیسی Beaver) سرده‌ای از جوندگان شب‌زی و نیمه‌آبزی شامل دو گونه سگ آبی آمریکایی (بومی آمریکای شمالی) و سگ آبی اوراسیایی (بومی اروپا و بخشی از آسیا) است. سگ‌های آبی به دلیل ساخت سد، کانال و خانه‌های چوبی بسیار پرآوازه‌اند. آن‌ها پس از برگچه‌خوار دومین جوندهٔ بزرگ دنیا هستند. یک گروه از آن‌ها معمولاً به ساخت یک یا دو سد می‌پردازند تا آب ساکن و عمیق ایجاد کرده باشند تا به وسیلهٔ آن هم خانوادهٔ خود را از دسترس شکارچیان دور نگه داشته باشند و هم بتوانند غذا و مواد مورد
دور نگه داشته باشند و هم بتوانند غذا و مواد مورد نیاز برای ساخت خانه را در آن آب شناور کنند و به آسانی جابجا کنند. شکار گسترده برای استفاده از پوست این جانور و همچنین تخریب اکوسیستم‌های آبی باعث کاهش شدید جمعیت این جانور شده‌است. به‌ویژه سگ آبی اروپایی در سال ۱۹۰۰ در آستانه انقراض قرار گرفته بود اما پس از آن با حفاظت مناسب جمعیت آن افزایش یافته و به بسیاری از نقاطی که پیشتر منقرض شده بود بازگشت. جمعیت سگ‌های آبی آمریکای شمالی هم‌زمانی بیش از ۶۰ میلیون بود اما در سال ۱۹۸۸ جمعیت آن‌ها به ۶ تا ۱۲ میلیون
بود اما در سال ۱۹۸۸ جمعیت آن‌ها به ۶ تا ۱۲ میلیون رسیده‌است. از آنجایی که این جانوران به بریدن درخت‌ها و ایجاد آبراهه‌ها می‌پردازند، از بین رفتن آن‌ها در یک منطقه باعث تغییر قابل توجهی در اکوسیستم می‌شود که بر جانوران و گیاهان دیگر هم تأثیرگذار خواهد بود. سگ آبی جانور ملی رسمی کشور کانادا از سال ۱۹۷۵ به این سو است. همچنین حیوان شانس بیار و نماد دانشگاه ام آی تی است. عمومی. سگ‌های آبی به دلیل ویژگی‌هایی که دارند بسیار شناخته شده‌اند، آن‌ها بر روی رودخانه‌ها و جریان‌های آب سد می‌زنند و در آبگیری که خود
و جریان‌های آب سد می‌زنند و در آبگیری که خود ساخته‌اند خانه می‌سازند. از آن جایی که جابجایی مواد لازم برای ساخت خانه در سطح زمین برای آن‌ها مشکل است، آن‌ها کانال‌هایی را می‌سازند تا از راه آن‌ها مواد خام ساخت خانه را جابجا کنند. آن‌ها دندان‌های جلوی قدرتمندی دارند که از آن‌ها برای بریدن درختان برای ساخت خانه یا بریدن دیگر گیاهان برای خوراک استفاده می‌کنند. در صورتی که آبگیر مناسبی وجود نداشته باشد، سگ‌های آبی مجبورند نخست یک سد و بعد خانهٔ خود را بسازند. آن‌ها برای ساخت خانه اول ستونک‌های عمودی را نصب
آن‌ها برای ساخت خانه اول ستونک‌های عمودی را نصب می‌کنند و بعد فضای خالی میان آن‌ها را با نصب افقی (متقاطع) شاخه‌های درختان پر می‌کنند، آنگاه باز اگر فضای خالی میان شاخه‌ها وجود داشت آن را با مخلوطی از گِل و علف پر می‌کنند تا زمانی که اندازهٔ کافی آب وارد آبگیر سد آن‌ها بشود و آب خانشان را احاطه کند. یکی دیگر از رفتارهای ویژهٔ این جانور، عملکرد آن‌ها در هنگام ترس و روش هشدار دادن آن‌ها به دیگران است: هرگاه یکی از سگ‌های آبی شناگر بترسد و احساس خطر کند به سرعت به درون آب شیرجه می‌زند و با دم پهنش به شدت بر
به درون آب شیرجه می‌زند و با دم پهنش به شدت بر روی آب می‌کوبد به گونه‌ای که در فاصلهٔ دوری در زیر آب و روی آب صدایش قابل شنیدن باشد، با این کار دیگر سگ‌های آبی که در آن نزدیکی هستند با خبر می‌شوند. هرگاه یکی از سگ‌های آبی اعلام خطر کند دیگران به محض آگاهی به سرعت به درون آب شیرجه می‌زنند و تا مدتی به یکدیگر نزدیک نمی‌شوند. سگ‌های آبی بر روی زمین بسیار کندند ولی در مقابل شناگران ماهری اند و می‌توانند تا ۱۵ دقیقه زیر آب دوام بیاورند. این جانور گیاه‌خوار است. درختان مورد علاقهٔ آن عبارتند از: بید مجنون،
است. درختان مورد علاقهٔ آن عبارتند از: بید مجنون، توسکا، توس، افرا، گیلاس و چند گونه از صنوبر ("Populus sect. Argiros" و "Populus tremuloides"). همچنین سگ‌های آبی از نیلوفر آبی، گیاهان کف آبگیر و زنبق زرد ("sedge") نیز تغذیه می‌کنند. سگ‌های آبی خواب زمستانی ندارند. آن‌ها در میان ستونک‌های آبگیرشان، تکه‌های چوب و علف را برای خوردن ذخیره می‌کنند. بعضی از ستونک‌های آن‌ها از سطح آب بیرون می‌زند، این کار باعث می‌شود تا در زمستان برف بر روی این ستونک‌ها جمع شود و آب درون و دور ستونک‌ها و در نتیجه غذایی که آنجا
و آب درون و دور ستونک‌ها و در نتیجه غذایی که آنجا نگهداری می‌کنند یخ نزد همچنین فضایی برای سگ‌های آبی است که بتوانند از زیر آب بیرون بیایند و نفس بکشند. فسیل‌های به جای مانده از سگ‌های آبی در میان کودهای گیاهی و دیگر مواد ته‌نشینی سطحی در بریتانیا و منطقه‌های قاره‌ای اروپا پیدا شده‌اند. منطقه‌های بریتانیا و سیبری در دورهٔ پلیستوسن تشکیل شده‌اند، این فسیل‌ها ی به جای مانده، خود نشان دهندهٔ سرده سگ‌های آبی غول پیکر هستند. میان انگشتان پای عقب سگ آبی، پرده وجود دارد و انگشتان با این پردهٔ نازک به هم وصل‌اند.
دارد و انگشتان با این پردهٔ نازک به هم وصل‌اند. دم آن‌ها نیز پهن و زبر است. توان بینایی آن‌ها ضعیف است اما در مقابل شنوایی، بویایی و لامسهٔ بسیار خوبی دارند. دندان‌های آن‌ها نیز همواره در حال رشد است به همین دلیل در اثر جویدن چوب دچار فرسایش نمی‌شود. مینای چهار دندان جلویی آن‌ها از مادهٔ سخت نارنجی رنگی تشکیل شده‌است که در جلو قرار دارد و زیر آن عاج دندان قرار دارد که لایه‌ای نرم‌تر است. شکل دندان‌های جلوی آن‌ها که شبیه اسکنه است بوسیلهٔ خود آن‌ها ایجاد شده‌است، سگ‌های آبی با دندان زدن به سطوح مختلف به
شده‌است، سگ‌های آبی با دندان زدن به سطوح مختلف به دندان‌های خود شکل مناسب را می‌دهند. این جانوران همواره رشد می‌کنند در میان آن‌ها وزن ۲۵ کیلوگرم (۵۵ پوند) بسیار رایج است. جنس مادهٔ آن‌ها به بزرگی جنس نر هم سن خود و گاهی بزرگتر نیز است که این موضوع در میان پستانداران معمول نیست. سگ‌های آبی در محیط وحشی خود تا ۲۴ سال عمر می‌کنند. دلیل نام‌گذاری. نام انگلیسی سگ‌های آبی "beaver" است. این نام از واژه حیوان در زبان نیا-هندواروپایی گرفته شده‌است. همچنین واژهٔ سانسکریت "babhru" به معنی قهوه‌ای، در زبان اوستایی
"babhru" به معنی قهوه‌ای، در زبان اوستایی "bawra"، لاتین "fiber"، آلمانی "Biber"، روس "bobre"، ریشهٔ "bhru" به معنی قهوه‌ای است و در زبان‌های رومی‌تبار، برنز و "Burnish" است. گونه‌ها. آن‌ها تنها اعضای زندهٔ تیرهٔ "بیدستران" هستند که تنها یک سرده، بیدستر، دارند. پژوهشهای ژنتیک نشان داده‌است که سگ‌های آبی اروپایی با گونهٔ آمریکایی تفاوت دارند و نوع جفت‌گیری آن‌ها نیز شبیه هم نیست. نزدیکترین جانور به سگ‌های آبی، سنجاب است که برخی از ویژگی‌های استخوان بندی بدنش مانند جمجمه و فک پایین به یکدیگر شبیه‌اند. در
مانند جمجمه و فک پایین به یکدیگر شبیه‌اند. در سنجاب‌ها دو استخوان اصلی (ساق پا و نازک‌نی) در نیمهٔ پایین پاها کاملاً جدا از هم است، دُم گرد و پُرمو است و زیستگاه آن‌ها بر روی درخت یا سطح زمین است. در سگ‌های آبی و بیدسترها این دو استخوان در انتها با هم تماس دارند. دُم آن‌ها فرورفته، پهن و پوست-پوست است و زیستگاهشان در آب است. با وجود آنکه دو گونهٔ آمریکایی و آسیایی-اروپایی سگ‌های آبی در ظاهر به هم شبیه‌اند ولی در واقع تفاوت‌های مهمی میان آن‌ها وجود دارد. نوع اروپایی-آسیایی آن‌ها معمولاً بزرگتر اند، سرهای
اروپایی-آسیایی آن‌ها معمولاً بزرگتر اند، سرهای بزرگتری دارند که به اندازهٔ گونهٔ دیگر گرد نیست و پوزهٔ آن‌ها بلندتر و باریک‌تر است. خزهای بدنشان کم‌پشت‌تر، کوتاه‌تر و روشن‌تر است. دم آن‌ها باریک‌تر است و گردی انتهای آن کمتر است (کمتر به بیضی شبیه‌است) استخوان‌های ساق پای آن‌ها نسبت به گونهٔ آمریکای شمالی کوتاه‌تر است در نتیجه کمتر می‌توانند با کمک پاهای خود در زمین جابجا شوند. استخوان‌های بینی نوع آسیایی-اروپایی کشیده‌تر است. سوراخ‌های بینی گونهٔ آسیایی-اروپایی مثلثی است ولی در گونهٔ آمریکایی مربع شکل است.
مثلثی است ولی در گونهٔ آمریکایی مربع شکل است. فرورفتگی استخوان پس سری در آسیایی-اروپایی گرد است و در گونهٔ آمریکای شمالی مثلثی. کیسه‌های مقعدی (غده‌های مقعدی) در گونهٔ آسیایی-اروپایی بزرگتر است و دیوارهٔ نازکتری دارد و حجم داخلی آن‌ها نسبت به گونهٔ آمریکایی بیشتر است. ۶۶٪ سگ‌های آبی آسیایی-اروپایی خزهایی به رنگ قهوه‌ای کمرنگ یا نخودی دارند، ۲۰٪ آن‌ها قهوه‌ای مایل به قرمز اند، نزدیک به ۸٪ آن‌ها قهوه‌ای است و تنها ۴٪ آن‌ها مشکی است. ۵۰٪ سگ‌های آبی آمریکای شمالی خزهایی به رنگ قهوه‌ای کمرنگ دارند، ۲۵٪ آن‌ها
خزهایی به رنگ قهوه‌ای کمرنگ دارند، ۲۵٪ آن‌ها قهوه‌ای مایل به قرمز، ۲۰٪ قهوه‌ای و ۶٪ سیاه‌اند. گونه‌های سگ‌های آبی از دید ژنتیکی قابل مقایسه نیستند. آن‌هایی که مال آمریکای شمالی اند ۴۰ فام‌تن دارند درحالی که آسیایی-اروپایی‌ها، ۴۸ فام‌تن. در روسیه، بیش از ۲۷ بار تلاش شد تا میان این دو نژاد مختلف لقاح صورت گیرد که از آن میان در یک مورد که میان سگ آبی نر آمریکای شمالی و سگ آبی ماده آسیایی-اروپایی بود به جنین منجر شد که در آن یک مورد هم بچه مُرده به دنیا آمد. به دلیل همین تفاوت‌ها است که در مناطقی که هر دو گونه
دلیل همین تفاوت‌ها است که در مناطقی که هر دو گونه یافت می‌شود امکان اختلاط نژاد تقریباً ناممکن به نظر می‌رسد.
النهایة فی غریب الحدیث و الأثر لغت‌نامه‌ای عربی به عربی است نوشته مجدالدین بن اثیر. دانشمندان علوم حدیث از همان ابتدا به خلق آثاری در «غریب الحدیث» علاقه نشان داده‌اند. چنان‌که گفته‌اند اولین کسی که در این زمینه اثری نگاشت ابو عبیدة معمر بن مثنی تیمی متوفای سال ۲۱۰ هجری بوده‌است. بعد از وی کسانی چون ابو عدنان سلمی، عبد الرحمن بن عبد الاعلی، نضر بن شمیل، محمد بن مستنیر، ابو عمرو شیبانی، اسحاق بن مرار، محمد بن زیاد ابن اعرابی، ابوالعباس مبرد ( ابو العباس محمد بن یزید مبرّد)، قاسم بن ثابت بن حزم سرقطی، ابو
بن یزید مبرّد)، قاسم بن ثابت بن حزم سرقطی، ابو محمد قاسم بن محمد انباری، ابو بکر محمد بن قاسم انباری، ابن درستویه ابو محمد عبد اللّه بن جعفر، ابو القاسم جار اللّه محمود بن بن عمر بن محمد زمخشری، ابن جوزی و غیره به نوشتن آثاری در این موضوع همت گماشتند. اما ابن اثیر در نگارش این اثر از خرمن گرانبهای دانش ایشان بهره جست و کتاب ارزشمند «النهایة» را تألیف کرد. وی در این کتاب احادیث غریبی را که در متون و منابع دینی پراکنده‌است گرد آورده و به شرح و توضیح آنها از جهت لغوی پرداخته‌است. شیوه نگارش. کتاب طبق حروف
جهت لغوی پرداخته‌است. شیوه نگارش. کتاب طبق حروف معجم تنظیم شده‌است. در هر باب مؤلف ریشه لغتی را که در حدیث به کار رفته ذکر می‌کند، سپس حدیث یا سخن صحابی یا تابعی را بیان کرده و پس از آن به شرح لغت مورد نظر می‌پردازد. نسخه‌شناسی. النهایة فی غریب الحدیث و الأثر لغت‌نامه‌ای عربی به عربی است.
المثل السائر فی ادب الکاتب و الشاعر، مشهورترین اثر ضیاءالدین بن اثیر جزری است و در بیش‌تر منابع از وی به عنوان «صاحب المثل السائر» یاد می‌کنند. موضوع و محتوا. موضوع کتاب، بیان اسرار الفاظ و معانی و تفصیل انواع آنهاست و مؤلف غالباً بخشهایی از رسائل خود را به عنوان الگوی منتخب کتابت می‌آورد. ابن خلکان دربارهٔ این کتاب می‌گوید: جایگاه این کتاب برای نظم و نثر به منزله اصول فقه برای استنباط ادله احکام است و مصنف در این کتاب به جوینده روشی را که به وسیله آن هنر نویسندگی و شاعری اتقان می‌یابد، آموزش می‌دهد. کتاب
و شاعری اتقان می‌یابد، آموزش می‌دهد. کتاب بر یک مقدمه و ده مقاله استوار گشته‌است. مقدمه مشتمل بر اصول علم بیان است و در ده فصل نگارش یافته‌است. مقاله اولی در صناعت لفظی است که در دو بخش الفاظ مفرده و مرکبه تنظیم گشته و مقاله دوم در صناعت معنوی است و مشتمل بر انواع استعاره و تشبیه و تجرید می‌باشد. نقد و ردّیه. این کتاب پیوسته مورد توجه بوده‌است. شهرت فوق العاده آن، شاید اولاً به سبب تدریس آن توسط مؤلف در موصل و بغداد، ثانیاً به جهت جنبه تعلیمی آن باشد. سبک خاص نگارش و بیان ابن اثیر را نیز نباید نادیده گرفت.
نگارش و بیان ابن اثیر را نیز نباید نادیده گرفت. این کتاب، ابن ابی الحدید را چنان برانگیخت که در مدت ۱۳ یا ۱۵ روز، کتاب "الفلک الدائر علی المثل السائر" را در ردّ آن نوشت و آن را بی‌آنکه بازخوانی کند، شتابزده تقدیم کتابخانه مستنصریه بغداد کرد. وی در مقدمه این کتاب به بیان برخی ایرادات این کتاب می‌پردازد و می‌گوید: اما این اقدام ابن ابی الحدید، برخلاف آنچه وی با نامگذاری کنایت‌آمیز رویه‌اش آرزو کرده بود باعث گردید که از آن زمان تاکنون کتاب‌های متعددی در تأیید و ردّ المثل السائر نوشته شود و موجب جاودانگی آن
و ردّ المثل السائر نوشته شود و موجب جاودانگی آن گردد. نسخه‌شناسی. این کتاب در ۵۰۸ صفحه در ۱۲۸۲ ق در چاپخانه بولاق در مصر با تصحیح محمد الصباغ به طبع رسید. محقق کتاب علاوه بر این، از قسمتی از یک نسخه خطی که توسط ابو المکارم بن منصور البادشنای الموصلی در ماه جمادی‌الاولی سال ۶۲۲ ق نوشته شده‌است نام می‌برد و نیز از نسخه خطی دیگری که نگارش آن در جمادی‌الثانی ۱۰۹۳ پایان یافته‌است، نام می‌برد. این نسخه از نسخه‌ای که احمد بن علی بن محمد بن علی بن محمد بن علی بن مهران القونیسی آن را کتابت کرده‌است، نقل شده‌است.
ایندی راک به گونه‌ای از موسیقی راک گفته می‌شود که در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در آمریکا و انگلیس پدیدآمد. کلمه ایندی‌راک کوتاه شدهٔ کلمه Independent rock به معنی راک مستقل است و به این معنی است که گروه یا خواننده مورد نظر در این سبک موزیک، کمپانی به خصوص و معروفی ندارد. موسیقی ایندی راک اغلب برای توصیف شیوهٔ تولید و پخش آثار گروه‌های موسیقی زیرزمینی مستقل به‌کار می‌رود و همچنین سبک موسیقی هنرمندانی که آثارشان به این شیوه تولید و منتشر می‌شوند. هنرمندان ایندی راک به‌خاطر مواردی چون استقلال مطلق در تصمیم‌گیری در تمام
مواردی چون استقلال مطلق در تصمیم‌گیری در تمام مراحل ساخت و ضبط آثارشان، انتشار آلبوم‌های‌شان تحت برچسب پخش‌کنندگان مستقل، اتکای‌شان به برگزاری تورهای موسیقی پس از انتشار اثر، پخش شدن آثارشان از ایستگاه‌های رادیویی مستقل یا کالج‌ها و-در سال‌های اخیر-معرفی‌شان به مخاطبان از طریق اینترنت شناخته شده هستند. هنرمندانی که در ردهٔ «ایندی» طبقه‌بندی می‌شوند به جای آن‌که تحت پوشش شرکت‌های معظم موسیقی درآیند معمولاً کارهای‌شان را با برچسب ضبط مستقل روانهٔ بازار می‌کنند. گرچه نمونه‌های بسیاری را می‌توان نام برد که در
گرچه نمونه‌های بسیاری را می‌توان نام برد که در اواسط دوران فعالیت‌شان و پس از مشهور شدن، تحت پوشش شرکت‌های معروف درآمده‌اند. این اتفاق اهمیت پایبندی به سلوک ایندی و حد و مرز این سبک با جریان روتین موسیقی را کم‌رنگ می‌کند و اغلب موضوع مورد بحث هواداران این گروه‌ها است. نکتهٔ دیگر این است که با وجود آن‌که بعضی گروه‌ها بیشتر نیرو و مهارت موسیقی‌شان را صرف برآوردن نیازهای تجاری شرکت‌های حامی‌شان می‌کنند، به خاطر جنس صداهای‌شان و اصول سبک‌شناسی از سوی نشریه‌های موسیقی در ردهٔ ایندی قرار می‌گیرند. ریدیوهد
موسیقی در ردهٔ ایندی قرار می‌گیرند. ریدیوهد نمونه‌ای بارز از این نوع گروه‌ها است.
مجموعه داده‌های پلیتی یکی از منابع پر استفاده در زمینه تحقیقات علوم سیاسی است. آخرین ویرایش آن با نام پلیتی ۴ (Polity IV) حاوی اطلاعات سالانه کشورهای مستقل دنیا بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۶ می‌باشد. پلیتی ۴ به سفارش گروه عملیاتی پژوهش در مورد بی‌ثباتی سیاسی و توسط پژوهشگرانی از دانشگاه‌های جرج میسون، مریلند و دانشگاه ایالتی کلرادو تهیه شده است. فعالیت‌های تحقیقاتی این گروه که به درخواست و با پشتیبانی دولت آمریکا انجام می‌شود، بر کشورهایی متمرکز است که در آنها درگیری سیاسی بین جناح‌های داخلی ممکن است که سقوط