payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا مشهور به CalTech، یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در پاسادنا واقع در ایالت کالیفرنیا آمریکا است که در سال ۱۸۹۱ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. آزمایشگاه پیشرانهٔ جت ناسا تحت ادارهٔ این دانشگاه می‌باشد. مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا همچنین فرصت‌هایی عالی برای مطالعه و اجرای موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی ارائه می‌دهد؛ کلیهٔ فعالیت‌هایی که برای تحقق مأموریت مؤسسهٔ «آموزش دانشجویان برجسته برای تبدیل‌شدن به اعضای خلاق جامعه» نقش اساسی دارند. کریستف کخ، ریچارد فاینمن، استیون ولفرم، کیپ ثورن و رابرت میلیکان
فاینمن، استیون ولفرم، کیپ ثورن و رابرت میلیکان از اعضای نامدار هیئت علمی این دانشگاه و کمال‌الدین جناب، مرتضی قریب و نادر انقطاع از دانش‌آموختگان ایرانی این دانشگاه هستند. و در دنیای فیلم و سریال شخصیت والتر وایت در سریال برکینگ بد از دانش آموختگان این دانشگاه است پژوهش‌ها. در ژانویهٔ ۲۰۱۳ پژوهشگران و ستاره‌شناسان مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا اعلام کردند که در کهکشان راه شیری به ازای هر ستاره دست‌کم یک سیاره موجود است. این مؤسسه شمار سیاره‌های فراخورشیدی را ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد عدد، برآورد کرده‌است. پژوهش بر روی
تا ۴۰۰ میلیارد عدد، برآورد کرده‌است. پژوهش بر روی سیاره‌های ستارهٔ کپلر ۳۲ نشان می‌دهد که سامانه‌های سیاره‌ای ممکن است، الگو و قاعده‌ای برای ستاره‌های کهکشان راه شیری به‌شمار بروند. رنکینگ. در رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه چهارم دانشگاه های آمریکا و پنجم دانشگاه‌های جهان قرار گرفت.همچنین براساس رتبه‌بندی مجله تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه دوم دانشگاه‌های جهان قرار گرفت. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/California_Institute_of_Technology
هنگام پوست کندن پیاز "(به آلمانی: Beim Häuten der Zwiebel)" نام کتاب گونتر گراس، نویسندهٔ آلمانی و برندهٔ جایزه نوبل است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این کتاب یک زندگی‌نامهٔ خودنوشت است که در آن نویسنده عنوان کرده‌است که در ۱۷سالگی عضو شاخهٔ مسلح نیروهای اس اس آلمان نازی بوده. کتاب، زندگی گونتر گراس را از سال ۱۹۳۹ تا سال ۱۹۵۹ به تصویر می‌کشد و آغاز کتاب با شروع جنگ دوم جهانی قرین می‌گردد. نسخه انگلیسی این کتاب از سوی انتشارات هارویل سکر (Harvill Secker) در لندن و در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
میریام (عبری: מִרְיָם، میریام تلفظ دیگری از مریم است) خواهر موسی و هارون و فرزند عمرام و یوکابد بود. برخی منابع اسلامی و به خصوص شیعه او را کلثم نیز نامیده‌اند. نام. در منابع یهودی-مسیحی، نام خواهر موسی «مریم» یا «میریام» ذکر شده‌است. در منابع اسلامی به این موضوع اشاره شده‌است، ولی روایات اسلامی شیعه و سنی همگی نام او را کلثوم یا کلثم یا کلثمه دانسته‌اند؛ و تفاسیر شیعه و سنی هم این نام را ذکر نموده‌اند. روایت تنخ. بنا به روایت عهد عتیق، بعد از تولد موسی، یوکابد (مادر موسی) فرزندش را سه ماه مخفی نگاه داشت و
(مادر موسی) فرزندش را سه ماه مخفی نگاه داشت و سرانجام او را در زنبیل قرار داده و در میان نیزار کنار رودی رها کرد، دختر فرعون که مشغول حمام در رودخانه بود، پسر را در زنبیل دید و دلش به حال او سوخت. میریام این وقایع را مشاهده کرد و به دختر فرعون پیشنهاد کرد تا زنی از عبرانیان را فرابخواند که کودک را شیر دهد. پس از موافقت دختر فرعون، میریام نیز مادرش را برای شیر دادن به موسی به قصر فرعون آورد (خروج ۱۰:۴:۲). بر اساس سفر اعداد، میریام به دلیل انتقاد از موسی جذام گرفت. موسی به فرمان یهوه او را به مدت هفت روز در
گرفت. موسی به فرمان یهوه او را به مدت هفت روز در اتاقکی زندانی کرد و پیوستن او را به منزل بنی‌اسرائیل ممنوع کرد. پس از هفت روز، موسی نزد یهوه، خواهرش را شفاعت کرد و در پنج کلمه دعا نمود: «خدایا، او را شفا ده» (اعداد ۱۲). پس از دعای موسی، میریام شفا یافت. میریام در قادش درگذشت و در همان‌جا مدفون گشت. او از موسی هفت سال و از هارون چهار سال بزرگتر بود. روایت اسلامی. مریم یا کُلثُم، خواهر موسی و همسر یوشع بن نون بود. مفسّران مقصود از «اُختِهِ» در آیه ۱۱ سوره قصص و ۴۰ سوره طاها را او دانسته‌اند و گفته‌اند: وی
و ۴۰ سوره طاها را او دانسته‌اند و گفته‌اند: وی از برادرانش موسی و هارون بزرگ‌تر بود؛ و در ضمن از زیرکی و فراست وی یاد کرده‌اند. طبق گفته قرآن، وقتی مادر موسی، موسی را در سبد به آب انداخت، خواهرش -به دستور مادر- بدون این‌که فرعونیان متوجه شوند، از کنار رود سبد را دنبال می‌کرد؛ و وقتی موسی -به خواست الهی- پستان هیچ زنی را در قصر نگرفت، خواهر موسی به آن‌ها پیشنهاد شیردهی آن توسط مادرش را داد. البته در یک روایت به نقل از معاذ بن جبل، راوی حدیث شک کرده‌است که اسم او کلثوم/کلثم/کلثمه بوده‌است یا
کرده‌است که اسم او کلثوم/کلثم/کلثمه بوده‌است یا کلهمه/کلیمه/حلیمه/حکیمه.
لِمِک یا لَمِک یا لامِک ، پسر مَتْوشَلَخ و نسل پنجم از شیث است. او دو زن به نام‌های عاده (به معنی سپیده) و سلاه (به معنی سایه) و چهار فرزند پسر به نام‌های یوبال (نوازنده بربط و نی)، توبال (سازنده آلات مسی و آهنی)، یابال (خیمه‌نشین رمه‌دار) و نوح (سرخوشی) داشت. بر اساس کتاب پیدایش عهد عتیق هنگام تولد نوح، لمک به فرزندانش گفت که نفرین و لعنتی که آدم بر این جهان آورده با این پسرم پایان می‌پذیرد. در برخی متون یهودی، به کشتن لمک اشاره رفته‌ اما در تورات به این موضوع اشاره‌ای نشده‌است.
فارص (عبری: פֶּרֶץ / פָּרֶץ) نام پسر یهودا و نواده یعقوب است. نام مادرش تامار عیر بود. فارص مؤسس خاندان فارصیان بود. پسران وی حصرون و نخشون بودند. نام وی در نسب‌نامه‌های قبیله یهودا و نیز نسب نامه داوود و عیسی ذکر شده‌است (پیدایش ۲۹:۳۸، اعداد ۲۰:۲۶، توا ۵:۲، روت ۱۲:۴، متی ۳:۱، لوقا ۳۳:۳). نامگذاری. طبق آنچه برخی به تاربخ نسبت می‌دهند، فارص از تامار زاده شده بود. یهودا با تامار که عروس بود همبستر شد که این عمل وی بعدها در شریعت موسی ممنوع شد، یهودا از تامار صاحب دو پسر به نام‌های فارص و زارح گردید. (طبق کتاب
دو پسر به نام‌های فارص و زارح گردید. (طبق کتاب مقدس داود از نسل فارص است). گفته می‌شود پس از آن‌که از حامله شدن تامار آگاهی یافت، دستور داد او را به گناه زنا در آتش بسوزانند اما وقتی فهمید که از خود حامله شده گفت تامار از من بیگناه‌تر است و او را رها کرد.
ویندوز ۲۰۰۰ سیستم‌ عاملی برای کامپیوترهای شخصی (PC) است که توسط شرکت مایکروسافت تولید شده‌ است. این سیستم عامل گرافیکی در سال ۲۰۰۰ معرفی گردید و برای ایستگاه‌های کاری و سرورهای شبکه به کار می‌رود. در واقع این نسخه از ویندوز نسخه تجاری ویندوز ME است خانواده ویندوز ۲۰۰۰. Windows 2000 Server. نسخه استاندارد سرویس دهنده ۲۰۰۰، «Windows 2000 Server»، نامیده می‌شود. نسخه فوق، نسخه پایه سیستم‌عامل بوده و شامل تمامی قابلیت‌ها و پتانسیل‌های لازم و مورد نیاز سرویس دهندگان NET Enterprise.، است. هر کامپیوتر مبتنی بر
NET Enterprise.، است. هر کامپیوتر مبتنی بر سیستم‌عامل Windows 2000 Server دارای ویژگی هائی نظیر: یک کنترل‌کننده Domain مربوط به Active Directory و سرویس‌های ارتباطی شبکه است. نسخه فوق، دارای محدودیت‌های مختص بخود است. حمایت از حداکثر چهار پردازنده و چهار گیگابایت حافظهٔ اصلی (RAM)، نمونه هائی از محدودیت‌های نسخه فوق، می‌باشد. زمانی‌که برنامه‌ها اجراء می‌گردند به آن‌ها یک فضا ثابت حافظه و بمیزان دو گیگا بایت نسبت داده می‌شود. در صورتی‌که کامپیوتر دارای حافظه فیزیکی کمتری باشد، سیستم‌عامل از فضائی بر روی
فیزیکی کمتری باشد، سیستم‌عامل از فضائی بر روی دیسک که Swap file یا page file نامیده می‌شود برای ایجاد حافظه مجازی، استفاده می‌نماید... Windows 2000 Advanced Server. این نسخه، شامل تمامی ویژگی‌ها و توانایی‌های نسخه Windows 2000 Server به‌علاوه امکانات اضافه دیگری است. نسخه فوق، نیز دارای محدودیت‌های خاص خود است. حمایت از حداکثر هشت پردازنده و هشت گیگابایت حافظه، نمونه هائی در این زمینه می‌باشند. این نسخه، تغییراتی را درارتباط با مدل حافظه استفاده شده توسط برنامه‌ها، ایجاد نموده‌است. در این راستا سه گیگابایت
ایجاد نموده‌است. در این راستا سه گیگابایت ارائه و صرفاً «از یک گیگابایت برای سیستم‌عامل، استفاده می‌شود. بدین ترتیب، برنامه‌های بزرگی نظیر SQL Serevr، از مزایای حافظه RAM به خوبی بهره‌مند خواهند شد. نسخه فوق، همچنین دارای امکاناتی نظیر: کلاسترینگ (Clustering) و Network Load Balancing Service، است. با اینکه اکثر سرویس دهندگان NET Enterprise. ، به صورت نسخه Enterprise Edition در دسترس می‌باشند، ولی این بدین مفهوم نیست که آنان نیازمند استفاده از نسخه Advanced Server می‌باشند. مثلاً» Exchange Sever Enterprise
Server می‌باشند. مثلاً» Exchange Sever Enterprise Edition، قادر به اجراء بر روی Windows 2000 Server است (در چنین حالتی، نمی‌توان از امکان کلاسترینگ Exchange استفاده گردد، مگر اینکه آن را بر روی نسخه Advanced Server نصب نمود). Windows 2000 Datacenter Server. نسخه جامع و بزرگ‌ترین نسخه ویندوز ۲۰۰۰، Windows 2000 Datacenter Server نامیده می‌شود. این نسخه حداکثر شصت و چهار گیگابایت حافظه اصلی (RAM) و سی و دو پردازنده را حمایت می‌نماید. نسخه فوق دارای تمامی قابلیت‌های کلاسترینگ نسخه Advanced Server و سایر
قابلیت‌های کلاسترینگ نسخه Advanced Server و سایر پتانسیل‌های استاندارد می‌باشد. از نسخه فوق، در محیط هائی با قابلیت‌های محاسباتی و عملیاتی بسیار بالا، استفاده می‌گردد. علاوه بر آمار شگفت‌انگیز نسخه فوق در رابطه با میزان حافظه و تعداد پردازنده، ماکروسافت ادعا نموده‌است که زمان مفید (Uptime) سیستم‌عامل فوق، ۹۹٫۹۹۹٪ است. در صورتی‌که قصد تهیه این نسخه ویندوز را داشته باشید (به‌صورت قانونی !) و به‌دنبال قیمت آن می‌باشید، هرگز در این راه موفق نخواهید شد. چون شما نمی‌توانید نسخه‌ای از آن را خریداری نمائید.
شما نمی‌توانید نسخه‌ای از آن را خریداری نمائید. ماکروسافت، صرفاً «نسخه فوق را به تولیدکنندگان سخت‌افزار سرویس دهنده (معمولاً» OEM نامیده شده و اقتباس شده از Original Equipment Manufactures است) عرضه می‌نماید. شرکت‌های تولیدکننده، پیکربندهای خاصی را در رابطه با سخت‌افزار سرویس دهنده انجام و به منظور سازگاری با DataCenter Server آن را بررسی، تست و در ادامه سرویس دهندگان فوق، به شرکت‌های متقاضی به همراه سیستم‌عامل Datacenter Server فروخته می‌گردد. سیستم و نحوه پشتیبانی Datacenter، نسبت به سایر نسخه‌های ویندوز
پشتیبانی Datacenter، نسبت به سایر نسخه‌های ویندوز نیز متفاوت است. ماکروسافت حمایت فنی مستقیمی در رابطه با نسخه فوق را ارائه نمی‌دهد. در مقابل، OEM، کانال ارتباطی و پشتیبانی لازم را با مشتریان مربوطه، برقرار خواهد کرد. یکی از نکات مهم پشتیبانی Datacenter، عدم مجاز بودن اعمال تغییرات و اصلاح پیکربندی سخت‌افزار سرویس دهنده، بدون کسب مجوز لازم از OEM است.
تامار (عبری:תָּמָר به معنی درخت خرما) عروس یهودا از پسرش عیر بود که پس از مرگ شوهرش با اونان ازدواج کرد. یهودا که پدر شوهر تامار بود، با تامار همبستر شد که این عمل وی بعدها در شریعت موسی (لاویان ۱۸:۱۵) ممنوع شد. تامار از یهودا حامله گشت و دو پسر به نام‌های فارص و زارح زایید. یهودا هنگامی که از ولادت این دو فرزند آگاه شد، دستور داد تامار را زندان کرده و سپس در آتش بسوزانند، ولی تامار که مهر و عصای یهودا را نگه داشته بود، در خلوت به او یادآوری کرد که او از خود وی حامله گردیده است، و یهودا نیز او را آزاد کرد
وی حامله گردیده است، و یهودا نیز او را آزاد کرد (پیدایش ۶:۳۸). تامار یکی از پنج مادری است که نامش در نسب‌نامه عیسی ذکر گشته است (متی ۱:۶، لوقا ۳:۳۱). بر اساس کتاب نحمیا، فرزندان تامار که در بابل سکونت داشتند به اورشلیم بازگشتند.
صفورا (به عبری:צִפּוֹרָה (زیپوره) به معنی گنجشک ماده، به انگلیسی: ) که نام او را صپوراه، صفوره و زفرع نیز گفته‌اند، بنا به روایت تورات، دختر حباب یا رعوئیل() کاهن مدین است. با استناد به تورات، صفورا و پدرش از قبیلهٔ قینی بوده‌اند. صفورا به پدرش پیشنهاد کرد که موسی را برای خدمت شبانی بگیرند و حوباب دخترش صفورا را به موسی پسر عمران تزویج کرد. (خروج ۱۶:۲) صفورا برای موسی دو پسر به نام‌های گرشوم و الیصر زایید. (خروج ۴:۱۸) تنها واقعه‌ای که در زندگی او ثبت شده‌است در رابطه با ختنه گرشوم می‌باشد(خروج ۲۶:۴) در
در رابطه با ختنه گرشوم می‌باشد(خروج ۲۶:۴) در قرآن، نام صفورا ذکر نشده‌است، بنا به روایت قرآن موسی با دختر شعیب پیغمبر مدین ازدواج کرده‌است. بر اساس قرآن، موسی گوسفندان دختران شعیب را آب داد و سپس به سایه‌ای پیش رفت تا در آن جا بیاساید. آن گاه به دعوت شعیب، به خانهٔ او رفت و داستان زندگی خود را برای شعیب حکایت کرد. دختر شعیب، از پدر خواست که موسی را به خدمت بگیرد. موسی هشت سال و به روایتی ده سال برای شعیب چوپانی کرد. شعیب دخترش را برای همسری به موسی پیشنهاد کرد و موسی پذیرفت. دختر شعیب، در نزد مسلمانان نیز
کرد و موسی پذیرفت. دختر شعیب، در نزد مسلمانان نیز زنی صالح و با عفت است. منابع. دانشنامه سرّ ::::::»» www.serr.ir
رابرت مایکل گیتس رئیس دانشگاه بازنشسته است و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا بوده‌است. وی پیش از این ۲۶ سال در شورای ملی امنیت ایالات متحده آمریکا و سیا کار کرده‌است. رابرت گیتس در خدمت ۸ رئیس جمهور آمریکا بوده‌است و دارای دکترای تاریخ شوروی از دانشگاه جرج تاون و به مدت چهار سال ریاست دانشگاه تگزاس A&amp;M را بر عهده داشت. وی به مدت دو سال رئیس سازمان سیا بوده‌است. گیتس از سال ۱۹۶۶ در استخدام سیا بوده و تنها افسر سیا است که از یک شغل ابتدایی به مقام مدیریت سیا رسیده‌است. وی در ۳۰ ژوئن سال
به مقام مدیریت سیا رسیده‌است. وی در ۳۰ ژوئن سال ۲۰۱۱ میلادی پس از چهار و نیم سال خدمت در سمت وزیر دفاع آمریکا جای خود را به لئون پانه‌تا داد. او نخستین شخص در تاریخ آمریکاست که با وجود تعلق به حزب جمهوریخواه، سمت وزارت دفاع در یک دولت به رهبری رئیس‌جمهوری دموکرات (باراک اوباما) را بر عهده داشت. وی در ژانویه ۲۰۱۴ کتاب خاطراتش را منتشر کرد. او در این کتاب از خدمت در چندین دولت از جمله دولت جورج بوش و باراک اوباما نوشته است.
داوود مطابق روایت تنخ به مدت ۴۰ سال در حدود سال‌های ۱۰۱۰ تا ۹۷۰ قبل از میلاد پادشاه سلطنت متحده اسرائیل بود. اکثر محققان داوود را شخصیتی تاریخی می‌دانند اما اعتقاد دارند او به‌معنای واقعی کلمه یک پادشاه نبوده و روایات دینی در موردش اغراق کرده‌اند. مطابق روایت تنخ، بعد از بروز اختلاف میان یهوه و شائول، یهوه به سموئیل دستور داد نزد یسی برود و پسر او را به عنوان پادشاه جدید مسح کند و او نیز داوود را یافت و چنین کرد. مدتی بعد، داوود به عنوان نوازنده به دربار شائول برده شد و صدای ساز او پادشاه را از روح شیطانی
برده شد و صدای ساز او پادشاه را از روح شیطانی که آزارش می‌داد در امان نگه می‌داشت. در ادامه روایت، میان اسرائیل و فلیسطی‌ها جنگی درگرفت و داوود در این جنگ به عنوان پهلوان اسرائیل با جالوت که پهلوان فلیسطی‌ها بود جنگید و او را شکست داد. روایت می‌گوید بعد از جنگ، داوود میان اسرائیلیان بسیار محبوب شد و این حسادت شائول را برانگیخت که باعث شد داوود از ترس جانش فرار کند اما در واقعیت احتمالاً او برای غصب سلطنت تلاش کرده و شکست خورده‌است. داوود سپس مدتی با غارت دهکده‌های اطراف گذران زندگی کرد و نهایتاً، به عنوان
اطراف گذران زندگی کرد و نهایتاً، به عنوان مزدور به خدمت فلیسطی‌ها درآمد. داوود با کمک ابیجایل توطئه کرد و نابال، شوهر ابیجایل که مرد ثروتمندی بود، را به قتل رساند. سپس ابیجایل را به زنی گرفت و ثروت نابال را تصاحب کرد؛ در اثر این اتفاقات بر قدرتش افزوده شد و بزرگان یهودا او را پادشاه اعلام کردند. در ادامه، میان فلیسطی‌ها و اسرائیل جنگی درگرفت که شائول در آن کشته شد و پسر او ایشبعل با کمک فرمانده ارتش ابنیر به قدرت رسید اما مدتی بعد داوود هر دو را با توطئه به قتل رساند و راه سلطنت اسرائیل برایش هموار شد. او
قتل رساند و راه سلطنت اسرائیل برایش هموار شد. او در آغاز سلطنتش بر اسرائیل اورشلیم را فتح کرد و پایتختش و همچنین تابوت عهد را به آن شهر انتقال داد. داوود در سال‌های بعدی سلطنت خود با بث‌شبع که همسر اوریای حتی بود، زنا کرد و با حامله‌شدن بث‌شبع، داوود برای قتل اوریا توطئه‌چینی کرد. بعد از این اتفاقات، خدا ناتان نبی را نزد داوود فرستاد تا او را سرزنش کند و به او اطلاع داد فرزند اولش از بث‌شبع، خواهد مُرد و خانواده‌اش درگیر جنگ خواهد شد. چندی بعد، امنون پسر ارشد و ولیعهد داوود به خواهر خود تامار تجاوز کرد اما
و ولیعهد داوود به خواهر خود تامار تجاوز کرد اما داوود که امنون را بسیار دوست می‌داشت، او را مجازات نکرد. ابشالوم، برادر تنی تامار، برای انتقام امنون را کشت و بر داوود شورید و او را از اورشلیم بیرون راند اما داوود موفق شد شهر را پس بگیرد و ابشالوم را بکشد. ادامه روایت داوود را چون پیرمردی نمایانده که قدرت جسمی و ذهنی خود را از دست داده‌است؛ بث‌شبع و ناتان نبی با همکاری هم داوود را فریب دادند تا سلیمان پسر بث‌شبع را به جای آدونیا که وارث قانونی بود، جانشین خود کند. داوود پذیرفت و اندکی بعد مرد و در اورشلیم
کند. داوود پذیرفت و اندکی بعد مرد و در اورشلیم دفنش کردند. هر چند اکثر محققان معاصر داوود را شخصیتی تاریخی محسوب می‌کنند اما اعتقاد دارند که روایات دینی دربارهٔ زندگی و سلطنت او صحیح نیستند. آنان داوود را مبارزی تشنه قدرت می‌دانند که خصیصه‌های اخلاقی‌اش با معیارهای امروز همخوانی نداشته‌است. او قلمرو، قدرت و دستاوردهای محدودتری از آنچه تنخ می‌نمایاند داشته و نویسندگان تنخ ضعف‌هایش را پوشانده و دربارهٔ او بزرگنمایی کرده‌اند. در نظر تاریخ‌پژوهان، داوود به معنای واقعی کلمه یک پادشاه نبوده و باید در نقطه‌ای
واقعی کلمه یک پادشاه نبوده و باید در نقطه‌ای میان پادشاهان و خان‌ها عشیره‌ای قرار داده شود. همچنین، دسته دیگری از محققان صحت تاریخی روایات تنخ را به کل رد می‌کنند و داوود را شخصیتی افسانه‌ای و مشابه شاه آرتور می‌دانند که بعدها به وجود آمده‌است. داوود شخصیت مورد توجهی در ادیان ابراهیمی، هنر، ادبیات و سیاست بوده و هست. «مسیحا» یا «مسیح» که در تنخ لقب داوود است، لقب پادشاهان یهودا از سلسلهٔ داوود هم بود. از زمان سقوط پادشاهی یهودا و تبعید به بابل، یهودیان به انتظار روزی ماندند که شاهزاده‌ای از نسل داوود
به انتظار روزی ماندند که شاهزاده‌ای از نسل داوود پادشاهی سلسله را برقرار کند. به همین دلیل، «مسیح» به اصطلاحی برای منجی آخرالزمانی یهودیت تبدیل شد. در طول تاریخ، یهودیان بسیاری مدعی نسل بردن از داوود و فرارسیدن آخرالزمان شدند و جنبش‌های مسیحایی مختلفی را پایه گذاشتند. یکی از این جنبش‌ها به رهبری عیسی ناصری، واعظ یهودی اهل جلیل که در انجیل‌ها از نسل داوود معرفی شده، منجر به ظهور دین مسیحیت شد. در اسلام، داوود یکی از پیامبران خدا محسوب می‌شود و قرآن او را «خلیفه الله» خوانده‌است. قرآن اشاره‌هایی گذرا به
«خلیفه الله» خوانده‌است. قرآن اشاره‌هایی گذرا به سرگذشت داوود کرده که نشان می‌دهد آن داستان‌ها از قبل نزد اعراب رایج بوده‌اند. روایت زنای داوود با بث‌شبع در قرآن وجود ندارد اما داستانی که ناتان پس از رابطه داوود با بث‌شبع برای سرزنش او تعریف کرد به گونه‌ای دیگر در قرآن بازگو شده‌است. در تفاسیر اولیه اسلامی، داستان توبه داوود در قرآن را به زنای او با بث‌شبع مرتبط دانسته‌اند ولی با گذشت زمان و شکل‌گیری مفهوم «عصمت» پیامبر نزد مسلمانان، مفسران از این تفسیر فاصله گرفتند و روایات اسلامی و به‌خصوص منابع شیعه،
گرفتند و روایات اسلامی و به‌خصوص منابع شیعه، اغلب آن را از تحریفات دینی حساب آورده‌اند. منبع‌شناسی. کتاب اول سموئیل (از باب ۱۶ به بعد)، کتاب دوم سموئیل و ۲ باب اولیه کتاب اول پادشاهان منابع اصلی زندگی داوود هستند. همچنین اطلاعاتی در کتاب اول تواریخ نیز وجود دارد. در گذشته تصور می‌شد کتب سموئیل و پادشاهان را در دربار اورشلیم در قرن دهم قبل از میلاد (قرن سلطنت داوود و سلیمان) نوشته‌اند. امروزه این فرضیه اعتباری ندارد و تاریخ‌پژوهان به این نتیجه رسیده‌اند که ثبت مکتوب تاریخ تا قبل از قرن هشتم قبل از میلاد در
مکتوب تاریخ تا قبل از قرن هشتم قبل از میلاد در اسرائیل وجود نداشته‌است. مطابق فرضیه مستند، اسفار یوشع، داوران، سموئیل و پادشاهان همگی توسط یک نفر نوشته شده‌اند و بر این منبع مشترک اصطلاحاً نام تاریخ تثنوی نهاده شده‌است. تاریخ تثنوی احتمالاً در اواخر قرن هفتم یا اوایل قرن ششم قبل از میلاد (دوره تبعید) نوشته شده‌است. برخی محققان این فرضیه که تاریخ تثنوی با استفاده از اسناد قدیمی‌تر نوشته شده را رد می‌کنند و اعتقاد دارند اورشلیم تا قبل از قرن هشتم قبل از میلاد پایتخت دولت اسرائیل نبوده‌است؛ لذا مطالب مربوط به
پایتخت دولت اسرائیل نبوده‌است؛ لذا مطالب مربوط به سلطنت متحده (شائول، داوود و سلیمان) کاملاً با استفاده از مطالب شفاهی گرد آمده‌اند و خالی از هر گونه اساس تاریخی هستند. به داوود در مزامیر هم اشاره شده اما تاریخی بودن آن‌ها مشخص نیست. سرگذشت. اسرائیلیان ابتدا پادشاه مشخصی نداشتند و مسائل آن توسط گروهی به نام داوران حل می‌شد. بعد از اینکه آن‌ها از یهوه درخواست پادشاهی کردند، او شائول را به عنوان اولین پادشاه اسرائیل برگزید. خدا ابتدا بنا داشت حکومت سلسله شائول بر اسرائیل را تا ابد حفظ کند، ولیکن زمانی شائول
بر اسرائیل را تا ابد حفظ کند، ولیکن زمانی شائول بدون حضور لاویان برای او قربانی کرد، نظرش را تغییر داد. در ادامه، خدا به شائول دستور می‌دهد عمالیقیان را که دشمن اسرائیل بودند به‌طور کامل نابود کند؛ شائول نیز چنین می‌کند اما گوسفندان آن‌ها را نمی‌کشد و آن‌ها نگه می‌دارد تا قربانی کند. بعد از این اتفاق، خدا بر سموئیل نازل می‌شود و به او می‌گوید: «پشیمان شدم که شائول را پادشاه کردم.» جوانی و حضور در دربار شائول. پس یهوه سموئیل را مأمور می‌کند که به بیت‌لحم برود و پادشاه را میان پسران یسی بیابد. سموئیل هفت پسر
و پادشاه را میان پسران یسی بیابد. سموئیل هفت پسر یسی را دید ولیکن به او گفت که خداوند هیچ‌یک از آنان را انتخاب نکرده‌است. او سپس به یسی می‌گوید آیا تو پسر دیگری داری و او پاسخ می‌دهد که کوچک‌ترین پسر که مشغول چراندن گوسفندان است، هنوز مانده‌است. یسی داوود را نزد سموئیل می‌برد و در این هنگام یهوه به سموئیل می‌گوید که «برخیز و او را مسح کن. او همان فرد (مسیح) است.» ساموئل روغن مقدس مسح را می‌گیرد و داوود را مسح می‌کند. روح یهوه بر داوود مستولی می‌شود و شائول را ترک می‌کند. بعد از اینکه روح یهوه شائول را ترک
را ترک می‌کند. بعد از اینکه روح یهوه شائول را ترک کرد، یک روح شیطانی به فرمان او تا آخر عمر شائول را آزار می‌داد. درباریان جهت آرام‌کردن شائول، به او پیشنهاد کردند یک نوازنده در دربار خود استخدام کند تا آهنگ‌هایش سبب آسایش پادشاه شود. شائول پذیرفت و آنان را مأمور یافتن نوازنده‌ای کرد؛ یکی از ایشان گفت «پسر یسی نوازنده‌ای چیره‌دست است و خدا با اوست.» وقتی داوود را به دربار خواندند، یسی او را به همراه نان و شراب و یک بزغاله نزد شائول فرستاد. پادشاه او را پسندید و علاوه بر نوازنده، سلاح‌دار خود نیز کرد. هر
و علاوه بر نوازنده، سلاح‌دار خود نیز کرد. هر زمان که روح شیطانی می‌آمد، داوود می‌نواخت و روح دور می‌شد. داوود مدتی را نزد شائول سپری کرد اما مرتبه بعدی که در روایت ظاهر می‌شود، او به بیت‌لحم بازگشته‌است. چند سال پس از جنگ شائول با عمالیق، اسرائیل دوباره با فلیسطی‌ها وارد جنگ شده بود. چون نتیجه جنگ در زمین نبرد مشخص نشد، طرفین تصمیم گرفتند به جنگ تن به تن رو آورند. فلیسطی‌ها جالوت از شهر جت که غول عظیم‌الجثه‌ای بود را به عنوان پهلوان خود انتخاب کردند اما اسرائیلی‌ها که از دیدن او هراسان شده بودند، نتوانستند
که از دیدن او هراسان شده بودند، نتوانستند کسی را بیابند که به خاطر اسرائیل و یهوه با او مبارزه کند. برادران داوود از سربازان ارتش شائول بودند؛ یسی داوود را روانه اردوگاه شاهی می‌کند تا از حال برادرانش خبردار شود. زمانی‌که داوود به میدان نبرد رسید، جالوت دوباره سمت اسرائیلیان آمد و حریف طلبید اما باز هم کسی حاضر به جنگ نشد. داوود که از «به ننگ آمدن لشکر خدا» ناراحت شده بود، نزد شائول رفت و خودش را داوطلب مبارزه کرد. شائول لباس خود را بر تن او کرد و داوود که مبارزه با شمشیر را بلد نبود، با فلاخن و چوبدستی
مبارزه با شمشیر را بلد نبود، با فلاخن و چوبدستی روانه میدان شد. سنگی به سمت جالوت پرتاب کرد و به سرش اصابت کرد و او را کشت. پس داوود شمشیر جالوت را برداشته و سر از تنش جدا کرد. فلیسطی‌ها که مرگ پهلوانشان را دیدند، فرار کردند. کاملاً روشن است که در روایات جوانی داوود مطالب دو منبع مختلف را ترکیب کرده‌اند زیرا وقتی شائول داوود را در میدان نبرد می‌بیند، او را نمی‌شناسد و بعد از پیروزی داوود بر جالوت، از او می‌پرسد تو پسر کیستی؟ (معنای دقیق‌تر اصطلاح عبری: تو کیستی؟) در متن فعلی داوود ۲ بار جالوت را می‌کشد—یک
در متن فعلی داوود ۲ بار جالوت را می‌کشد—یک بار با فلاخن (آیه ۵۰) و یک بار با شمشیر (آیه ۵۱). ماجرای داوود و جالوت ابتدا قصه‌ای مستقل از روایت ترقی داوود در قدرت بوده‌است. نسخه فعلی داستان داوود و جالوت نسبت به نسخه‌ای که در منبع دی (یکی از منابعی که نویسندگان تنخ از آن استفاده کرده‌اند) وجود داشته بسیار طولانی‌تر است؛ به‌طور کلی افسانه‌هایی از این دست با گذر زمان شاخ و برگ بیشتری پیدا می‌کنند. اندازه جثه جالوت در نسخه فعلی تنخ با آنچه در نسخه‌های قدیمی‌تر، مثل هفتادگانی و طومارهای دریای مرده، دیده می‌شود
مثل هفتادگانی و طومارهای دریای مرده، دیده می‌شود فرق می‌کند. جالوت در نسخه‌های قدیمی‌تر فردی قد بلند اما عادی است. توصیفات کتاب از زره او نیز بی‌اساس است زیرا به ظاهر جنگجویان فلیسطی در آثار باستانی شباهتی ندارد. تناقض دیگر آن است که کتاب دوم سموئیل باب ۲۱ آیه ۱۹ همین داستان را تکرار کرده، منتهی آنجا داوود نیست که جالوت را می‌کشد، بلکه نام پهلوان اسرائیلی الحانان بن یعری از بیت‌لحم است. نویسندگان کتاب اول تواریخ هم متوجه این تناقض شده بودند و این توضیح را اضافه کرده‌اند که الحانان برادر جالوت که لحمی نام
اضافه کرده‌اند که الحانان برادر جالوت که لحمی نام داشت را شکست داد؛ پر واضح است که «لحمی» بخش دوم همان کلمه بیت‌لحمی (عبری: beth-lahmi) است. در نسخه فعلی مبارزه داوود با جالوت تنها ۲ بار نام جالوت ذکر شده و در قدیمی‌ترین نسخه تنخ، اصلاً به نام او اشاره نشده بلکه تنها «آن فلیسطی» خطاب شده‌است. این نشان‌دهنده آن است که در قدیمی‌ترین نسخه‌های این داستان، داوود کشنده جالوت نبوده، بلکه الحانان چنین کرده؛ بعدها قصه الحانان را با داستان معروف‌تر داوود ادغام کرده‌اند. در ادامه روایت شائول داوود را به‌طور دائمی به
در ادامه روایت شائول داوود را به‌طور دائمی به خدمت دربار خود می‌گمارد و همچنین به وعده خود مبنی بر دادن پاداش به پهلوان اسرائیل عمل می‌کند؛ او خانواده داوود را از مالیات معاف می‌کند و یکی از دخترانش را به همسری داوود درمی‌آورد. بعد از جنگ دوستی عمیقی میان داوود و یوناتان، پسر شائول، شکل گرفت. همچنین شائول داوود را به فرماندهی ارتش اسرائیل منصوب کرد. با این حال، محبوبیت داوود حسادت شائول را برانگیخت. زمانی که آن دو از جنگ بازمی‌گشتند، زنان اسرائیلی با رقص و آواز به استقبالشان آمدند و گفتند «شائول هزار نفر
آواز به استقبالشان آمدند و گفتند «شائول هزار نفر خود را کشته و داوود ده هزار نفر خود را!» از این پس، شائول با شک به داوود می‌نگریست. نویسنده داستان تمام تقصیرها را متوجه شائول و داوود را کاملاً بی‌گناه می‌داند که نشان می‌دهد او طرفدار داوود بوده‌است. در واقعیت، منشأ دشمنی احتمالاً قدرت نظامی داوود و محبوبیت او بوده که برای تخت سلطنت خطرآفرین محسوب می‌شده‌است. همچنین، آواز زنان اسرائیلی نشان می‌دهد برخلاف آنچه روایات دینی می‌گویند، داوود در نبردهای متعددی شرکت کرده، اما نویسنده آن‌ها را کنار گذاشته و نبردش
کرده، اما نویسنده آن‌ها را کنار گذاشته و نبردش با جالوت را جایگزینشان کرده‌است. در ادامه روایت، شائول نقشه‌هایی می‌ریزد تا خود را از شر داوود خلاص کند. اما همه این نقشه‌ها به گونه‌ای پیش می‌رود که به سود داوود تمام شود. مسئله تا جایی ادامه پیدا می‌کند که شائول به صورت عیان تلاش می‌کند داوود را از پیش رو بردارد. مانند باب قبلی، در این باب هم جزئیاتی وجود دارد که در ترجمه هفتادگانی کتاب مقدس یافت نمی‌شود و الحاقی هستند. جدایی داوود و شائول این‌گونه رقم می‌خورد که شائول بعد از یک نبرد، تلاش می‌کند با نیزه خود