payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چهارم در محل فعلی بنا شده است. نیریز در زمان سلطنت پیشدادیان مرکز فولاد سازی بوده است. ساختن وسایل فولاد سازی و ادوات جنگی برای سپاهیان خشایارشاه در این شهر ساخته می‌شد؛ که زره و کلاه خود و تیشه بخاری فولادی در بعضی خانه‌ها مشاهده شده است. اخیراً ضمن حفاریهایی که در تخت جمشید بعمل آمده مهر گلی دیده شده به نام پیروس استاد کارگاه محل ساختن این ادوات و وسایل فولادی در محلی که فعلاً به نام شادخانه موسوم است که علامت کارخانه‌ها در بعضی از خانه‌های این محله مشاهده گردیده است. دوره پیش از اسلام. بر اساس دانسته‌ها
گردیده است. دوره پیش از اسلام. بر اساس دانسته‌ها و اطلاعات موجود می‌توان به احتمال گفت که پیشینه تاریخی این شهر به دوره هخامنشیان برمی‌گردد. بدنبال کاوش‌های باستان‌شناسی که در اوایل سده ۲۰ در تخت جمشید انجام گرفت الواح گلی مربوط به دوره هخامنشیان بدست آمد، این الواح به خط میخی عیلامی که مربوط به امور اداری، جیره غذایی، پرداخت دستمزد کارگران و زره سازان است و در فاصله سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ میلادی هیئت اکتشافی مؤسسه شرق‌شناسی به سرپرستی هرتس فلد آن‌ها را کشف کرد، تعدادی از این الواح متعلق به سال‌های ۱۳ تا ۲۸
تعدادی از این الواح متعلق به سال‌های ۱۳ تا ۲۸ شاهنشاهی داریوش اول بوده است. دوره اسلامی تا سده چهارم هجری. دانسته‌های ما در مورد نی ریز و توابع آن منحصر به گزارش‌هایی است که جغرافی نویسان مسلمان بدست داده‌اند. این منابع عبارتند از: مختصر البلدان ابن فقیه، المسالک و الممالک ابن خردادبه، الخراج و صنعه الکتابه قدامه، مسالک الممالک اصطخری، صوره الارض ابن حوقل، حدود العالم من المشرق الی المغرب، اشکال العالم جیهانی، احسن التقاسی فی معرفه الاقالیم مقدسی و فارسنامه ابن بلخی. ابن خردادبه، قدامه، اصطخری و جیهانی،
ابن بلخی. ابن خردادبه، قدامه، اصطخری و جیهانی، سرزمین فارس را به ۵ ولایت تقسیم کرده‌اند: اصطخر، شاپور، اردشیر خره، دارابگرد و ارجان که نیریز جزء ولایت دارابگرد است. ابن رسته، هفت ولایت و مقدسی آن را ۶ ولایت و ۳ ناحیه دانسته است. او شیراز را به ولایات ۵ گانه اضافه کرده و رودان، نیریز و خسو را ۳ ناحیه برشمرده است. نی ریز از سده پنجم تا زمان صفویه. مهم‌ترین منابع این دوره که در آن‌ها از نیریز یاد شده عبارتند از: فارسنامه ابن بلخی، الانساب سمعانی، معجم البلدان یاقوت، اللباب فی تهذیب الانساب ابن اثیر، نزهه
یاقوت، اللباب فی تهذیب الانساب ابن اثیر، نزهه القلوب حمدالله مستوفی، مجمع الانساب شبانکاره‌ای، که از آن میان، منبع اخیر بخش مهمی از تاریخ نیریز را در دوره شبانکاره (سده‌های ۵ الی ۸ ه‍.ق) روشن می‌سازد. دورهٔ صفویه. نخستین منبعی که در این دوره اطلاعاتی بدست داده، خلاصه التواریخ قاضی احمد بن شرف الدین حسین حسینی قمی است. به گفته وی در آن دوره (سال ۹۵۵ ه‍.ق) چرنداب سلطان شاملو، حاکم نیریز ایج و فسا بود. در سده یازدهم ه‍. ق، در نیریز بیمارستان و مدرسه طبی و نیز مدرسه علوم دینی به نام مدرسه غیاثیه وجود داشته
مدرسه علوم دینی به نام مدرسه غیاثیه وجود داشته است. هربرت که در سال ۱۰۳۸ ه‍.ق یعنی در آخرین سال حکومت شاه عباس صفوی از نیریز می‌گذشت، از وجود بیمارستان و مدرسه طبی خبر داده است. مدرسه غیاثیه نیز با توجه به وقف نامه آن که در سال ۱۰۹۳ ه‍.ق نوشته شده در همین سده بنا شده است. از جمله وقایع این دوره، غارت شدن نی‌ریز به دست سپاهیان اشرف افغان بود که به دنبال فرار سید احمدخان مرعشی - نوهٔ شاه سلیمان دوم صفوی - به نی‌ریز رخ داد. دورهٔ زندیه. در اواخر دوره کریم خان زند، میر حسام الدین عرب از طایفه شیبانی ایل عرب
زند، میر حسام الدین عرب از طایفه شیبانی ایل عرب فارس بر نیریز حکومت می‌کرد. بعد از آنکه آقا محمد خان قاجار در غیاب لطفعلی خان زند با کمک حاجی ابراهیم شیرازی کلانتر شیراز (در سال ۱۲۰۶) شیراز را به تصرف خود درآورد، لطفعلی خان زند به جنگ و گریز با نیروهای آقا محمد خان پرداخت. وی در همان سال بسیاری از شهرهای فارس از جمله ابرقو، بوانات، اصطهبانات و… را تحت تسلط خود درآورد. اما اهالی نیریز در مخالفت با او درآمدند که پس از نبردی آنجا را فتح کردند. وی تا حدود ۱۲۰۸ ه‍.ق در مناطق بین کرمان، یزد و فارس به مبارزه با
ه‍.ق در مناطق بین کرمان، یزد و فارس به مبارزه با سپاهان آقا محمد خان پرداخت و سرانجام در ۱۲۰۹ ه‍.ق در بم گرفتار شد و بدستور آقا محمد خان قاجار به قتل رسید. دورهٔ قاجاریه. در این دوره بعد از میرحسام الدین عرب، فرزندش محمد حسین خان نیریزی حاکم نیریز شد. وی چنان‌که مؤلف فارسنامه ناصری می‌گوید: سال‌ها به احترام گذرانید و به حسن سلوک معروف گردید. محمد حسین خان در طول حکومتش با بزرگان علم و هنر معاشرت داشت و خدماتی نیز انجام داد. ملا عبدالجواد نیریزی خوشنویس توانای نیریز در سده ۱۳ ه‍.ق از جمله مصاحبان محمد حسین
نیریز در سده ۱۳ ه‍.ق از جمله مصاحبان محمد حسین خان بود و قرآنی نیز برای او در سال ۱۲۳۲ ه‍.ق کتابت کرد که نسخه‌ای از آن در کتابخانه مدرسه عالی سپهسالار (مدرسه عالی مطهری) موجود است. از وقایع مهم این دوره، ورود سید یحیی دارابی - از رهبران بابی‌گری - به نی‌ریز بود که طرفدارانی هم پیدا کرد. سید یحیی به محض ورود به نی‌ریز در قلعهٔ خواجه اقامت گزید و به تدارک نظامی پرداخت. وی و طرفدارانش به درگیری با نیروهای دولتی پرداختند و اگرچه در آغاز به پیروزی‌هایی هم دست یافتند اما با اعزام قشون حکومت مرکزی به نی‌ریز،
یافتند اما با اعزام قشون حکومت مرکزی به نی‌ریز، سرانجام شکست خوردند که به کشته شدن سید یحیی و تعداد زیادی از طرفدارانش انجامید. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۹٬۸۵۰ نفر بوده است. آب و هوا. نیریز در میانه جنوب و مشرق شیراز هوایی معتدل دارد اما نسبت به شهرهای و استهبان هوای نسبتاً گرم تری دارد. درازی آن از خیرآباد تا حاجی‌آباد ۲۲ فرسخ، پهنای آن از سرگذار تا قریه بشنه ۱۸ فرسخ، محدود است. از جانب مشرق و شمال به بلوک سیرجان و کرمان و بلوک شهربابک کرمان و بوانات، از طرف مغرب
کرمان و بلوک شهربابک کرمان و بوانات، از طرف مغرب به بلوک استهبانات و بلوک آباده طشک، و از سمت جنوب به بلوک داراب و نواحی سبعه؛ و هر گونه شکاری در فارس باشد جز مرغ دراج و مرغ کبک انجیر در این بلوک یافت می‌شود. بعلاوه گورخر و آهو در صحرای نیریز فراوان است. صنایع و معادن. نی ریز اولین و بزرگ‌ترین شهرستان معدنی استان فارس است. این شهرستان صنعتی استان بعد از شیراز که با ۳ شهرک صنعتی سنگ شهید سلیمانی (شهر سنگ)، شهرک صنعتی غدیرگه و ناحیه صنعتی ده فاضل، مجتمع فولاد غدیر نی ریز (شامل کارخانه‌های آهن اسفنجی، تولید
غدیر نی ریز (شامل کارخانه‌های آهن اسفنجی، تولید کنسانتره، گندله سازی و فولاد سازی)، کارخانه سیمان خاکستری، کارخانه سیمان سفید، کارخانه تولید رینگ خودرو نور نی ریز که به گفته نماینده وقت بیش از ۸۰ درصد رینگ‌های ایران خودرو را تولید می‌کند و همچنین کارخانه تولید آهک و معادن سنگ چینی و… است. آثار تاریخی. مسجد جامع کبیر. این مسجد یکی از بناهای تاریخی و از قدیمی‌ترین مساجدی است که در سده‌های نخستین اسلامی بنا شده است. برخی این مسجد را آتشکده دانسته و گفته‌اند که در دوره ساسانیان، آتش مقدس را از آتشکده کاریان به
در دوره ساسانیان، آتش مقدس را از آتشکده کاریان به آنجا می‌آوردند. در اینکه در نی ریز آتشکده بوده تردیدی نیست، اما اینکه این مسجد در مکان آتشکده بنا گردیده جای تردید است. این مسجد زیبا برای اولین بار به وسیلهٔ «آندره گدار» مدیر کل سابق باستان‌شناسی ایران مورد بررسی قرار گرفت و کتیبه‌های محراب آن خوانده شده در کتاب آثار ایران از نشریات اداره کل عتیقات ترجمه آقای سید محمد مصطفوی در صفحه ۱۰۰ مطالب کوتاهی راجع به مسجد جامع نیریز درج گردیده و چنین توضیح داده شده که ایوان اصلی مسجد به شیوه بناهای ایوان دار بنا
که ایوان اصلی مسجد به شیوه بناهای ایوان دار بنا گشته و بقیه مضافات بنای فعلی مسجد جامع بتدریج در قرون متمادی احداث گردیده است و قدیمی‌ترین قسمت مسجد ایوان است که در قسمت جنوبی به چشم می‌خورد. بناهای پیرامون آن الحاقی است. ایوان اصلی دارای طاقی ساده، گاهواره‌ای شکل بوده و ضلع پیشین ایوان سر تا سر باز و ضلع عقب ایوان را دیوار ضخیمی مسدود نموده که محراب قدیمی در همین دیوار احداث گردیده است، اضلاع شرقی و غربی ایوان هر یک دارای پنج طاق نمای عمیق است که فعلاً از صورت طاق نمایی خارج گردیده‌اند. تاریخ‌های تغییرات
صورت طاق نمایی خارج گردیده‌اند. تاریخ‌های تغییرات و تعمیرات مسجد بر سردر ورودی و قدیمی‌ترین تاریخ‌ها در محراب ایوان به چشم می‌خورد و قدیمی‌ترین تاریخ را که در مسجد جامع نی ریز می‌توان یافت سال ۳۶۳ سال بنای محراب ایوان جنوبی است ولی امکان دارد تاریخ قدیمی تر از آن نیز در مسجد وجود داشته باشد که از میان رفته است. محراب دارای تاریخ‌های متعددی است. مسجد جامع صغیر. به مسجد بازار نیز شهرت دارد (مسجد امام خمینی کنونی). بنای قدیمی این مسجد چند سال پیش تخریب شد. تاریخ بنای آن به‌طور دقیق دانسته نیست. برخی تاریخ آن
بنای آن به‌طور دقیق دانسته نیست. برخی تاریخ آن را سال ۶۸ ه‍.ق گفته‌اند که البته بعید به نظر می‌رسد، زیرا مقدسی که در سده چهارم ه‍.ق از این شهر دیدن کرده، فقط از یک مسجد جامع خبر داده که به احتمال زیاد می‌بایست منظور مسجد جامع کبیر باشد. همچنین تاریخ بنای آن را در سال ۷۳۳ ه‍.ق نیز گفته‌اند. کتیبه‌ای سنگی بر سردر مسجد موجود بوده که تاریخ ۸۴۰ ه‍.ق را داشته است. در این مسجد دو کتیبه تاریخی بوده است. نخست، کتیبه فرمان شاه طهماسب اول صفوی و کتیبه دیگر شرح وقایع سید یحیی دارابی در دوره ناصرالدین شاه است. این مسجد
یحیی دارابی در دوره ناصرالدین شاه است. این مسجد پس از خراب شدن از طرف شخصی به نام کلو یعقوب خان قصاب تعمیر گردیده که در کوچه گچی مربوط به این تعمیر این جمله خوانده شده:«امر بعمارت هذا المسجد الشاب المکرم کلو یعقوب قصاب». مسجد جامع سید علی (مسجد الزهرا). این مسجد هنوز قسمتی از شکل معماری گذشته خود را دارا است تاریخ بنای آن مربوط به قبل از سال ۱۰۸۷ه‍.ق بوده است در این مسجد، دو کتیبه موجود است، کتیبه نخست مربط به تاریخ بنای آن است که متأسفانه قابل خواندن نیست و کتیبه دوم آن مربوط به تعمیر آن در دوره شاه
نیست و کتیبه دوم آن مربوط به تعمیر آن در دوره شاه سلیمان دوم صفوی در سال ۱۰۸۷ ه‍.ق است. مسجد ابوالفضل. بهایی‌ها آنجا را به نام خودشان ثبت کرده بودند که در آنجا قلعه‌ای هم به نام قلعه خواجه وجود داشته که مؤسس بابیت در نیریز (قبل از بهاییها) در آن قلعه زندگی می‌کرده که بعد از مدتی قوای دولتی برای مقابله با او به نیریز آمده بودند و جنگی بین قوای دولتی و بابیت واقع شده و مؤسس این فرقه کشته می‌شود و پس از مدتی این مذهب به بهائیت تبدیل می‌شود و تدریجاً با ازدواج با شیعیان دارای نفوذ شدند و تأسیساتی نزدیک آن قلعه
شیعیان دارای نفوذ شدند و تأسیساتی نزدیک آن قلعه ایجاد کردند که با راهنمایی روحانیون شهر و تلاش جوانان مذهبی تأسیسات آن‌ها تخریب شده و۱۰۰۰ متر از زمین‌ها را از آن‌ها گرفتند و به نام مسجد ساختند (در سال ۱۳۵۰)، که بعد از انقلاب این مسجد توسعه پیدا کرد. مراکز آموزشی. در این شهر ، دانشگاه پیام نور، دانشگاه علمی کاربردی و دانشگاه ملی مهارت مشغول فعالیت هستند. کشاورزی. شهرستان ساوه در استان مرکزی، نی ریز در استان فارس و شهرستان فردوس در استان خراسان جنوبی به ترتیب از مقام‌های اول تا سوم تولید انار در ایران هستند
از مقام‌های اول تا سوم تولید انار در ایران هستند بنابراین نی ریز دومین تولیدکننده انار ایران و رتبه اول تولید انار در استان فارس دارد. و شهرستان شیراز و کازرون در رتبه‌های بعدی هستند. نی ریز دومین تولیدکننده بزرگ انجیر ایران بعد از استهبان به‌شمار می‌آید. این شهرستان با تولید ۱۲ هزار ۳۰۰ تن پسته رتبه اول تولید پسته در استان فارس را داراست
مسابقات گراندپری موناکو یکی از اصلی‌ترین و همچنین معتبرترین مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک است که از سال ۱۹۲۹ میلادی تاکنون در پیست خیابانی شهریارنشین موناکو برگزار می‌شود. مسافت پیست موناکو، ۲۶۰ کیلومتر و ۵۲۰ متر (۷۸ دور) است. پیست موناکو به دلیل استفاده از خیابان‌های شهر به عنوان «مسیر مسابقه»، ناهمواری مسیر در مقایسه با دیگر پیست‌های مسابقه و پر پیچ و خم و باریک بودن مسیر از دشوارترین پیست‌های فصل فرمول یک به‌شمار می‌رود. برندگان. برندگان تکراری (رانندگان). رانندگان پررنگ در مسابقات قهرمانی فرمول یک در
رانندگان پررنگ در مسابقات قهرمانی فرمول یک در فصل جاری شرکت می کنند. برندگان تکراری (سازندگان). تیم‌های پررنگ در فصل جاری در مسابقات قهرمانی فرمول یک شرکت می‌کنند. پس زمینه صورتی نشان دهنده رویدادی است که بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است.
مارا روزاریا کارفانیا سیاست‌مدار و رقصندهٔ نمایشی (شوگرل) پیشین اهل ایتالیا است. پیشینه. زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۷۵ در سالرنو، پدرش سالواتوره، رئیس موسسهٔ سانتا کاترینا دا سینا (Santa Caterina Da Siena) و مادرش آموزگار بود. برادرش هم جراح پلاستیک است. دارای مدرک کارشناسی حقوق از دانشگاه سالرنو می‌باشد و در سال ۲۰۰۱ با تزی پیرامون حقوق اطلاعات و سیستمهای رسانه‌ای دانشگاه را به پایان رساند. مارا دوره‌های رقص و نوازندگی پیانو را به پایان رساند و توانست در مراسم دختر شایسته ایتالیا سال ۱۹۹۷ به ردهٔ ششم برسد. سه سال
شایسته ایتالیا سال ۱۹۹۷ به ردهٔ ششم برسد. سه سال بعد او کار خود را در شبکه‌های تلویزیونی مدیاست (Mediaset) به مالکیت سیلویو برلوسکونی آغاز کرد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ او یک شوگرل (Showgirl) در برنامهٔ La domenica del villaggio (یکشنبه در روستا) بود همراه با داویده منگاچی (Davide Mengacci)، در سال ۲۰۰۶ نیز رهبری برنامهٔ Piazza grande (میدان بزرگ) به همراه جان‌کارلو ماگالی (Giancarlo Magalli) را بر عهده داشت.مارا همچنین در بخش‌هایی از برنامه‌های تلویزیونی I cervelloni، Vota la voce و Domenica In حضور داشت. در
Vota la voce و Domenica In حضور داشت. در ژانویهٔ ۲۰۰۷ مارا کارفانیا در مرکز یک جر و بحث با بازخورد جهانی قرار گرفت.در عصرگاه اجرای برنامهٔ جوایز نمایش تلگاتو (Telegatto) برلوسکونی دربارهٔ او گفت: اگر ازدواج نکرده بودم، بلافاصله با او ازدواج می‌کردم! و در پی این گفته همسر برلوسکونی، ورونیکا لاریو (Veronica Lario) خواستار معذرت خواهی در یک روزنامهٔ ملی شد، چیزی که او کمی بعد آن را پس گرفت. کارفانیا کمی بعد نوشته‌ای به نام «خوش لباس و بی ضرر» نوشت و گفت که به خوبی علت واکنش همسر برلوسکونی را متوجه نشده‌است.
خوبی علت واکنش همسر برلوسکونی را متوجه نشده‌است. مارا بارها با نام مستعار خود که Mara la Bella (مارای زیبا) بود نامیده می‌شد. ماریا به صورت نیمه عریان در مجلهٔ ماکسیم نیز ظاهر شد. مارا البته دختریست که پا فشاری فراوانی بر ارزش‌های خانوادگی دارد و او در یک مصاحبه ادعا کرد که یکبار درخواست بازی در بخشی از فیلم کارگردان سازندهٔ فیلم‌های شهوانی، تینتو براس (Tinto Brass) را رد کرده‌است. مارا کارفانیا در سال ۲۰۰۴ وارد سیاست شد و عهده‌دار جنبش زنان حزب ایتالیا به پیش (Forza Italia) شد. در سال ۲۰۰۶ کاندیداتوری و
پیش (Forza Italia) شد. در سال ۲۰۰۶ کاندیداتوری و کمی بعد رأی آوردن و راهیابیش به پارلمان ایتالیا باعث ایجاد تنش و بحث و جدل دردرون حزب شد و مخالفانش بر سابقهٔ او به عنوان یک شوگرل در تلویزیون تأکید می‌کردند.به عنوان یک نمایندهٔ مجلس او منشی کمیسیون امور تطابق با قانون اساسی شد. در انتخابات سال ۲۰۰۸ مارا سومین کاندیدا برای مجلس از سوی راستگرایان میانه با عنوان il Popolo della Liberta' (مردم آزادی) که همان ایتالیا به پیش گذشته بود در منطقهٔ ۲ استان کامپانیا شد و برای بار دیگر به پارلمان راه یافت. در ۸ می
شد و برای بار دیگر به پارلمان راه یافت. در ۸ می ۲۰۰۸ مارا کارفانیا به عنوان وزیر فرصت‌های برابر منصوب شد و این انتصاب در چهارمین دولت سیلویو برلوسکونی با توجه فراوان جهانیان همراه شد که بیشتر بر گذشتهٔ ویژهٔ مارا توجه داشتند. کارفانیا نخستین وزیر زن از سالرنو است. کارفانیا صدای انتشار مشکلات پیرامون جرم و جنایت در شهر مادری خود سالرنو است، به ویژه پس از اینکه خانهٔ مارا برای ۳ بار گوناگون مورد هدف دزدان قرار گرفت. او خودش را زنی ضد فمینیسم می‌داند. او اعتقاد دارد که آزادی وابسته به استقلال نیست مگر در
دارد که آزادی وابسته به استقلال نیست مگر در حکومت کردن و تحت نظم در آوردن. مارا بشدت مخالف حقوق همجنس گرایان است و می‌گوید ازدواج کردن باید برابر با تولید مثل باشد.
۱۱ (یازده) یازدهمین عدد از اعداد طبیعی و دومین عدد از اعداد طبیعی دو رقمی می‌باشد. زبان شناسی. این واژه در زبان پارسی از ترکیب "یک + از + ده " تشکیل شده که طی تغییرات زبانی، تبدیل به "یازده" شده‌است.
مادام توسو نام موزهٔ مشهوری است که مرکز آن در شهر لندن، انگلستان قرار دارد. در این موزه تندیس‌های مومی افراد مشهور و تاریخ‌ساز، ساخته و نگهداری می‌شود. این موزه توسط ماری توسو در سدهٔ هیجدهم میلادی پایه‌گذاری شد. موزه‌های «مادام توسو» یکی از دیدنی‌های شهرهای مهم جهان است. تندیس‌های مومی از افراد مشهور چنان به واقعیت شبیه‌اند که حیرت بازدیدکنندگان را برمی‌انگیزند. توریست‌هایی که به لندن، آمستردام یا برلین سفر می‌کنند، برای دیدن موزه مادام توسو از لحظاتی پیش از باز شدن درهای موزه، جلوی ورودی آن صف می‌کشند.
از باز شدن درهای موزه، جلوی ورودی آن صف می‌کشند. نگاه‌های کنجکاو و علاقه‌مند منتظرند تا به دیدن چهره‌های سرشناس هالیوود یا دنیای موسیقی و مد و سیاست بروند و در کنار آن‌ها عکس‌های یادگاری بگیرند. وقتی نام «مادام توسو» به زبان می‌آید، همه به یاد تندیس‌های مومی افراد مشهور می‌افتند که تشابه آن‌ها به واقعیت چنان است که مشکل بتوان باور کرد این‌ها تنها مجسمه‌هایی ساخته شده از موم هستند. در این میان بازدیدکنندگان مشتاق چنان غرق در دنیای ستارگان می‌شوند و به دنبال عکس گرفتن هستند که کمتر به تندیس مومی بانویی
عکس گرفتن هستند که کمتر به تندیس مومی بانویی سالخورده توجه می‌کنند که در گوشه‌ای جای گرفته و شاهد این هیاهوست؛ بانویی به نام «مادام توسو» که دویست و پنجاه سال پیش چشم به جهان گشود و به جایی رسید که هیچ‌کس گمان نمی‌برد. مادام توسو به همراه پسرانش تا هنگام مرگش در سن ۸۹ سالگی نمایشگاه تندیس‌های مومی را اداره می‌کرد. آخرین تندیسی که او پیش از مرگ به اتمام رساند پرتره‌ای از خود است. شعبه‌ها. موزه مادام توسو شعبه‌هایی در شهرهای آمستردام، برلین، وین، پراگ، لاس‌وگاس، نیویورک، هنگ کنگ، شانگهای، توکیو، سیدنی,
نیویورک، هنگ کنگ، شانگهای، توکیو، سیدنی, استانبول، سنگاپور و واشینگتن دی‌سی دارد.
گالوست گورگیان ؛ متخصص امور فنی و متخصص صدا، صدابردار، متخصص افکت و میکساژ، آهنگساز فیلم ایرانی ارمنی‌تبار در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۱ میلادی (۱۳۵۱–۱۳۶۰ خورشیدی) فعالیت می‌کرد.
جام جهانی راگبی ۱۳ نفره مسابقاتی است که توسط تیم‌های ملی راگبی ۱۳ نفره (یا راگبی لیگ) کشورهای عضو فدراسیون بین‌المللی راگبی لیگ و تحت نظارت این فدراسیون برگزار می‌شود. این مسابقات مهم‌ترین تورنمنت راگبی ۱۳ نفره دنیاست و معمولاً به عنوان مهم‌ترین معیار سنجش قدرت تیم‌های ملی این رشته ورزشی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. پیشینه. در ابتدا فرانسوی‌ها آغازگران این مسابقات بودند. فرانسوی‌ها از سال ۱۹۳۵ در اندیشه برگزاری چنین مسابقاتی بودند و با پایان جنگ در سال ۱۹۵۱ تلاش خود را برای برگزاری چنین مسابقاتی ادامه دادند و
خود را برای برگزاری چنین مسابقاتی ادامه دادند و سرانجام موفق شدند اولین دوره این رقابت‌ها را برگزار کنند. اولین دوره این مسابقات در سال ۱۹۵۴ در فرانسه برگزار شد و دوره بعدی آن چندی دیگر در استرالیا میزبانی خواهد شد. پل باریر رئیس فدراسیون راگبی ۱۳ فرانسه مهم‌ترین طرفدار این ایده بود. در ژانویه ۱۹۵۲ بیل فالوفیلد دبیر لیگ راگبی فوتبال (سازمان اداره‌کننده راگبی ۱۳ نفره در انگلیس) از این نظر حمایت کرد و هیئت بین‌المللی راگبی در نشستی در نوامبر ۱۹۵۳ در بلکپول با پذیرش پیشنهاد باریر برگزاری این مسابقات را برعهده
پذیرش پیشنهاد باریر برگزاری این مسابقات را برعهده فرانسه گذاشت. اولین دوره مسابقات در ۱۳ نوامبر ۱۹۵۴ در پاریس با پیروزی بریتانیای کبیر بر فرانسه در دیدار پایانی خاتمه یافت. دو تیم دیگر حاضر در ایسن رقابت‌ها استرالیا و نیوزیلند بودند. تیم ملی استرالیا بی‌تردید بهترین تیم در تاریخ برگزاری جام جهانی راگبی ۱۳ نفره بوده است. در طول ۱۲ دوره برگزاری این مسابقات آن‌ها موفق به تصاحب ۹ عنوان قهرمانی در این رقابت‌ها شده‌اند. بریتانیا با ۳ قهرمانی در جای دوم قرار دارد. از سال ۲۰۰۰ جام جهانی راگبی ۱۳ نفره بانوان
دارد. از سال ۲۰۰۰ جام جهانی راگبی ۱۳ نفره بانوان هم‌زمان با این مسابقات برگزار می‌شود. برگزاری مسابقات تا سال ۱۹۷۵ با مشکلات زیادی روبه رو بود. به همین دلیل در سال ۱۹۷۵ تصمیم گرفته شد که مسابقات به جای متمرکز در یک کشور به‌طور رفت و برگشت انجام شود و تیم بریتانیا با دو تیم انگلیس و ولز در مسابقات شرکت کند. با شکست تیم ملی انگلیس از استرالیا در فینال این دوره، تصمیم گرفته شد که دوره بعدی مسابقات در ۱۹۷۷و مجدداً با حضور یک تیم از بریتانیا برگزار شود. دوره بعدی از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ با بازیهای متعدد تیم‌ها در خانه
از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ با بازیهای متعدد تیم‌ها در خانه و خارج از خانه برگزار می‌شد. دیدار فینال بین استرالیا و نیوزیلند در باغ عدن برگزارشد. کانگوروها در یک مسابقه تاریخی ۲۵–۱۲۱ پیروز شدند. در این دیدار والی لوئیس کاپیتان تیم ملی استرالیا بخشی از مسابقه را با دست شکسته ادامه داد. دوره بعد با همین روش از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ پیگیری شد و با پیروزی ۶–۱۰ استرالیا بر بریتانیا در ورزشگاه ویمبلی، لندن پایان یافت. جمعیت ۷۲ هزار نفری تماشاگر این مسابقه رکورد بیشترین تعداد تماشاگر حاضر در یک مسابقه جام جهانی راگبی ۱۳ را به جا
حاضر در یک مسابقه جام جهانی راگبی ۱۳ را به جا گذاشتند. در ۱۹۹۵ تعداد تیم‌های شرکت‌کننده به ۱۰ تیم رسید. فیجی، تونگا، ساموا و آفریقای جنوبی برای اولین بار در این مسابقات حاضر می‌شدند و مسابقات به‌طور متمرکز در انگلیس انجام می‌شد. برگزاری این مسابقات که در صد سالگی شکل‌گیری این ورزش برگزار می‌شد با موفقیت همراه بود؛ حضور بیش از ۲۵۰۰۰۰ نفر در مرحله گروهی و بیش از ۶۶۰۰۰ نفر در مسابقه فینال که استرالیا باز هم ۸–۱۶ بر بریتانیا چیره شد. جام جهانی سال ۲۰۰۰ با شرکت ۱۶ تیم برگزار شد. اختلاف بسیار زیاد امتیازات نشان
۱۶ تیم برگزار شد. اختلاف بسیار زیاد امتیازات نشان می‌داد که مسابقات همچون دور قبل از سطح بالایی برخوردار نبود. همزمان اولین دوره جام جهانی بانوان هم برگزار شد. سیزدهمین دوره مسابقات سال ۲۰۰۸ در استرالیا و دوره بعدی سال ۲۰۱۳ در انگلیس برگزار شد. تیم ملی استرالیا از سال ۱۹۷۵ به بعد در هیچ مسابقه جام جهانی راگبی ۱۳ شکست نخورده است.
فدراسیون بین‌المللی لیگ راگبی در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۸ در بوردو فرانسه تأسیس شد. این فدراسیون نهاد اداره‌کننده ورزش راگبی ۱۳ نفره در سراسر دنیاست. مقر آن در سیدنی، استرالیا قرار دارد و ریاست آن بر عهده کالین لاو گذاشته شده‌است. این سازمان مسئولیت برگزاری مسابقات بین‌المللی راگبی ۱۳ از جمله جام جهانی راگبی ۱۳ نفره و چلنج کاپ جهانی این رشته ورزش را بر عهده دارد. این فدراسیون علاوه بر سازماندهی و هدایت مسابقات بین‌المللی، به تدوین مقررات ورزش راگبی ۱۳ و تعیین رنکینگ جهانی تیم‌های ملی و اعطای جوایز بین‌المللی هم
جهانی تیم‌های ملی و اعطای جوایز بین‌المللی هم می‌پردازد. هیئت اداره‌کننده فدراسیون جهانی راگبی لیگ توسط سه کشور اصلی صاحب این رشته ورزشی یعنی استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا انتخاب می‌شوند و رئیس فدراسیون با رأی همه اعضای این سازمان انتخاب می‌شود. اعضا. هم اکنون ۴۵ کشور عضو این فدراسیون هستند: مسابقات. فدراسیون بین‌المللی راگبی لیگ مسابقات بین‌المللی متعددی را برای این رشته ورزشی برگزار می‌کند: از مسابقات داخلی راگبی لیگ که تحت نظارت و کمک این فدراسیون برگزار می‌شود می‌توان به لیگ ملی راگبی در استرالیا و
می‌شود می‌توان به لیگ ملی راگبی در استرالیا و نیوزیلند، لیگ برتر و چلنج کاپ اروپا، و لیگ ملی راگبی آمریکا و قهرمانی راگبی روسیه اشاره کرد. مقررات بازی. از ۱۹۴۸ تاکنون تعیین مقررات راگبی لیگ بر عهده این فدراسیون بوده‌است. مسئولین فدراسیون جهانی و فدراسیون‌های ملی ۴ کشور صاحب راگبی دنیا یعنی استرالیا، نیوزیلند، انگلیس و فرانسه در ملاقات‌های نیمه منظمی که تا ۴ بار در طول سال انجام می‌شود، در مورد قوانین این رشته ورزشی به بحث و تصمیم‌گیری می‌پردازند. البته همه کشورهای عضو حق شرکت در این جلسات و ارائه نظر خود
کشورهای عضو حق شرکت در این جلسات و ارائه نظر خود را دارند، اما مسئولیت تصمیم‌گیری بر عهده همان ۵ فدراسیون است. ساختار. مجمع عمومی دو تا چهار بار در طول سال تشکیل جلسه می‌دهد و در مورد تمام مسائل مربوط به این ورزش حق تصمیم‌گیری دارد. حق رأی ۱۲ کشور اصلی بسیار بیشتر از سایر اعضاست. هم اکنون کالین لاو از استرالیا رئیس و ریچارد لوئیس از بریتانیا نایب رئیس فدراسیون است. جوایز. از سال ۲۰۰۴ فدراسیون بین‌المللی راگبی لیگ در مراسمی بهترین بازیکن، مربی، داور، کاپیتان و بهترین تیم تازه وارد در مسابقات بین‌المللی و
و بهترین تیم تازه وارد در مسابقات بین‌المللی و بازیکن ملت‌های در حال پیشرفت را معرفی و جوایزی را به آنان اعطا می‌کند. رده‌بندی بین‌المللی. اولین رنکینگ بین‌المللی راگبی لیگ توسط فدراسیون راگبی لیگ اروپا در ژانویه ۲۰۰۷ تهیه شد. پس از آن فدراسیون بین‌المللی راگبی لیگ رنکینگ تمام تیم‌های ملی شرکت کنده در مسابقات بین‌المللی را اعلام کرد. این رنکینگ براساس نتایج مسابقات تیم‌های ملی تعیین می‌شود و تورنمنتهای مهم مانند جام جهانی، راگبی لیگ سه ملت و فینال تورنمنت‌های بین‌المللی امتیاز بیشتری از مسابقات دوستانه و
بین‌المللی امتیاز بیشتری از مسابقات دوستانه و بازی‌های رسمی کم اهمیت تر دارند. تعداد مسابقات هر تیم هم معیار مهمی در بالا رفتن امتیاز تیم‌ها در این جدول است.
انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی، در تاریخ ۲۴ اسفند سال ۱۳۸۶ خورشیدی در سراسر ایران برگزار شد. در مرحله اول انتخابات، از ۲۰۵ کرسی مورد تأیید مجلس شورای نگهبان (آرای ۳ حوزه انتخابیه باطل شد) ۲۹ نامزد انتخاباتی اصلاح طلب (معادل ۱۴ درصد)، ۱۵۳ نامزد انتخاباتی اصولگرا (کاندیداهای جبهه متحد اصولگرایان و ائتلاف فراگیر اصول‌گرایان) (معادل ۷۴٫۵ درصد) و ۲۳ نامزد انتخاباتی مستقل (معادل ۱۱٫۵ درصد)، به مجلس هشتم راه یافتند. پیش از تشکیل مجلس هشتم، فراکسیون اصولگرایان مجلس هشتم، تشکیل جلسه داد و از میان علی
مجلس هشتم، تشکیل جلسه داد و از میان علی لاریجانی و غلامعلی حداد عادل، علی لاریجانی را به عنوان رئیس مجلس هشتم برگزید. ترکیب نمایندگان پیروز انتخابات مجلس هشتم. مجلس هشتم از ۴ فراکسیون زیر تشکیل می‌شود: در هشتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی محافظه کاران به پیروزی رسیدند. سرلیست انتخاباتی این گروه در تهران غلامعلی حداد عادل بود که با هشتصد و پنجاه هزار رای بیشترین آرای انتخابات در حوزه تهران را به خود اختصاص داد. مرحله دوم. در مرحله دوم انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۶ اردیبهشت سال
دوره مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۶ اردیبهشت سال ۱۳۸۷ برگزار شد، ۱۶۴ داوطلب نمایندگی مجلس شورای اسلامی برای کسب ۸۲ کرسی نمایندگی مجلس شورای اسلامی، از مجموع ۵۴ حوزه انتخابیه در ۲۱ استان کشور، به رقابت با یکدیگر پرداختند. در مرحله دوم انتخابات مجلس هشتم، ۱۸ نامزد انتخاباتی اصلاح طلب (حدود ۲۱٫۵ درصد)، ۱۸ نامزد انتخاباتی مستقل (۲۱٫۵ درصد) و ۴۶ اصولگرا (۵۷ درصد)، به مجلس هشتم راه یافتند. درصد مشارکت این مرحله از انتخابات مجلس هشتم از طرف حاکمیت مسکوت گذاشته شد. با توجه به اینکه درصد مشارکت در انتخابات مرحله
با توجه به اینکه درصد مشارکت در انتخابات مرحله اول مجلس هشتم ۵۱ درصد بوده‌است، به همین دلیل به نظر می‌رسد مشارکت مردم در مرحله دوم انتخابات مجلس هشتم رقمی زیر ۵۰ درصد بوده باشد.
در نظریه گراف‌ها، گراف مسطح گرافی است که می‌تواند در یک صفحه محاط شود. برای مثال یک گراف مسطح را می‌توان به گونه‌ای رسم کرد که یال‌هایش یکدیگر را تنها در رأس‌ها قطع کنند. یک گراف غیرمسطح گرافی است که نمی‌توان آن را به گونه‌ای رسم کرد که یال‌هایش یکدیگر را در نقاطی غیراز رأس‌ها قطع نکنند. گراف مسطحی که بدون تقاطع یال‌ها در صفحه ترسیم شده باشد را صفحه گراف یا گراف محاط در صفحه می‌نامند. یک صفحه گراف را می‌توان به صورت یک گراف مسطح تعریف کرد که هر گره‌ای را به نقطه‌ای در فضای دوبعدی و هر یالی را به خمی در صفحه