payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آزاد برای ۴۰۰۰۰۰ تماشاچی روی صحنه رفت. بسیاری ووداستاک را یکی از نقاط عطف موسیقی عامه می‌دانند. مجلهٔ رولینگ استون آن را جزو "یکی از ۵۰ نقطهٔ عطف تاریخ راک‌اندرول" ثبت کرده‌است. این رویداد در فیلم مستند ووداستاک ساختهٔ ۱۹۷۰ به همراه آلبوم موسیقی متن آن و آهنگ «وودستاک» توسط جونی میچل در مدح این رویداد به تصویر کشیده شده‌است. برنامه‌ریزی و آماده‌سازی. ووداستاک در نخست حاصل تلاش Michael Lang ،جان رابرتس ،Joel Rosenman و Artie Kornfeld بود. هزینه‌ها توسط رابرتز و رزمن تقبل شد. لنگ در حیطهٔ برگزاری تجربه داشت
و رزمن تقبل شد. لنگ در حیطهٔ برگزاری تجربه داشت و پیش از آن بزرگ‌ترین فستیوال ساحل شرقی را در آن زمان با نام فستیوال پاپ میامی به مدت دو روز سازمان‌دهی کرده بود که تقریباً ۱۰۰۰۰۰ نفر در آن شرکت کرده بودند. روبرتز و روزنمن آگهی زیر را در نیویورک تایمز و وال‌استریت ژورنال با نام شرکت چلنج اینترنشنال منتشر کردند: «نیروی جوان با سرمایهٔ نامحدود در جستجوی فرصت‌های سرمایه‌گذاری جذاب و قانونی و پیشنهادهای تجاری» لنگ و کورنفیلد آگهی را دیدند و این چهار مرد برای بررسی و امکان‌سنجی ایجاد یک استودیوی ضبط در ووداستاک
و امکان‌سنجی ایجاد یک استودیوی ضبط در ووداستاک جلسه‌ای گذاشتند که در آن، این ایده به برگزاری یک فستیوال موسیقی و هنر در فضای آزاد تغییر پیدا کرد. این ایده در همان ابتدا نیز ابعاد کوچکی داشت و شامل دعوت از خواننده‌هایی که در منطقهٔ ووداستاک زندگی می‌کردند (از جمله باب دیلن و The Band) می‌شد. مسئله از دیدگاه هر یک از این چهار نفر متفاوت بود: روبرتز مرد منظمی بود و می‌دانست برای این که رویداد موفقیت‌آمیز باشد به چه چیزهایی نیاز است، در حالی که لنگ معتقد بود ووداستاک راهی جدید و راحت برای پیوند دادن مردان
ووداستاک راهی جدید و راحت برای پیوند دادن مردان تجارت به یکدیگر است. تردیدهایی نیز در مورد رویداد وجود داشت از جمله این که رابرتز می‌خواست ضررهایی که کرده بود را جمع کند، پریز را بکشد و پول بیشتری را به پروژه تزریق نکند. در آوریل ۱۹۶۹، سوپراستارهای تازه‌کار Creedence Clearwater Revival اولین گروهی بودند که برای اجرا در ووداستاک در ازای ۱۰۰۰۰ دلار قرارداد امضا کردند. پیش از آن‌ها، گروه برگزاری برای جلب توجه چهره‌های پرآوازه مشکل داشت، اما درامر گروه Creedence بعد گفت: «به محض امضای قرارداد توسط Creedence،
بعد گفت: «به محض امضای قرارداد توسط Creedence، ناگهان سروکلهٔ بقیه پیدا شد و گروه‌های بزرگ‌تر هم پیوستند.» اجرای آن‌ها (به اصرار John Fogerty از اعضای گروه Creedence) به ساعت ۳ صبح موکول شد و با آن که در فیلم ووداستاک به این موضوع اشاره نشده‌است، اعضای این گروه با تجربه‌های تلخی در فستیوال مشهور مواجه شدند. ووداستاک قرار بود یک مشارکت سودآور باشد و نام حرفه‌ای آن «پیمانکاری ووداستاک» بود. بعد از این که معلوم شد این رویداد توجه صدها هزار تن تماشاچی بیشتر از آنچه برگزارکنندگان انتظار آن را داشتند به خود جلب
آنچه برگزارکنندگان انتظار آن را داشتند به خود جلب کرده‌است، به یک «کنسرت رایگان» تبدیل شد. بلیت کنسرت سه روزه ۱۸ دلار در صورت پیش خرید و ۲۴ دلار جلوی درب (معادل ۱۳۰ دلار و ۱۵۰ دلار در سال ۲۰۱۳) قیمت داشت. فروش بلیت تنها در فروشگاه‌های موسیقی منطقهٔ نیویورک یا از طریق پست و ادارهٔ پست ایستگاه رادیوسیتی در میدتاون منهتن میسر بود. حدود ۱۸۶۰۰۰ بلیت پیش فروش شد و برگزارکنندگان انتظار حضور ۲۰۰۰۰ تماشاچی را داشتند. انتخاب مکان. کنسرت در اصل قرار بود در پارک صنعتی میلز واقع در شهر وال کیل نیویورک به مساحت ۳۰۰
میلز واقع در شهر وال کیل نیویورک به مساحت ۳۰۰ هکتار که در بهار ۱۹۶۹ توسط شرکای ووداستاک به قیمت ۱۰۰۰۰ دلار اجاره شده بود اجرا شود. به مقامات شهری اطمینان داده شده بود که بیش از ۵۰۰۰۰ نفر به کنسرت نخواهند آمد. ساکنین شهر بلافاصله با پروژه مخالفت کردند. در اوایل ژوئیه، شورای شهر قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن تجمعات بالای ۵۰۰۰ نفر نیاز به مجوز خواهند داشت. در ۱۵ ژوئیه ۱۹۶۹، شورای Wallkill Zoning به این علت که توالت‌های سیاری که برای مراسم تهیه شده‌اند با قوانین شهری مطابقت ندارند، رسماً کنسرت را ممنوع
قوانین شهری مطابقت ندارند، رسماً کنسرت را ممنوع اعلام کرد. اخبار ممنوع شدن کنسرت، اسم آن را بیش‌ازپیش بر سر زبان‌ها انداخت. به نقل از کتاب"گرفتن ووداستاک" (Taking Woodstock) نوشتهٔ Elliot Tiber، وی (نویسنده) موافقت کرده بود که کنسرت در محوطهٔ مسافرخانهٔ او به مساحت ۱۵ هکتار برگزار شود و همچنین برای آن مجوز تهیه کرده بود. او مدعی است که برگزارکنندگان را به مکس یاسگورِ مزرعه دار معرفی کرده‌است. هرچند لنگ این گفته را انکار کرده و معتقد است تایبر او را به یک مشاور املاک معرفی کرد و مشاور املاک او را برای
یک مشاور املاک معرفی کرد و مشاور املاک او را برای بازدید از مزرعهٔ یاسگور، بدون حضور تایبر برد. Sam Yasgur پسر مکس با حرف لنگ موافق است. زمین یاسگور حالتی کاسه شکل داشت که به قسمت شمالی آن مشرف بود. سن قرار بود در پایین تپه پشت به Filippini Pond برپا شود. برگزارکنندگان بار دیگر به مسئولین شهر بتهل گفتند که انتظار حضور بیش از ۵۰۰۰۰ نفر را ندارند. علی‌رغم مخالفت ساکنین و پلاکاردهایی با مضمون «شیر نخرید. فستیوال موسیقی هیپی‌های مکس را متوقف کنید.»، نمایندهٔ شهر بتهل و بازرس ساختمان شهر مجوزها را تأیید کردند؛
بتهل و بازرس ساختمان شهر مجوزها را تأیید کردند؛ اما شورای شهر بتهل از تأیید قانونی آن‌ها سرباز زد. به بازرس ساختمان دستور داده شد که دستور توقف کار بدهد. کنسرت آزاد. تغییر دیرهنگام محل فستیوال، زمان زیادی برای آماده‌سازی به برگزارکنندگان آن نداد. در یک جلسه سه روز پیش از رویداد، برگزارکنندگان دو انتخاب را پیش روی خود می‌دیدند. یکی ارتقای دیوارکشی و امنیت بود که ممکن بود منجر به خشونت شود و دیگری صرف باقی منابع مالی در کامل کردن سن بود که می‌توانست شرکای ووداستاک را به صفر برساند. جمعیتی که بسیار زودتر و
را به صفر برساند. جمعیتی که بسیار زودتر و بیشتر از انتظار به مکان آمده بودند، تصمیم‌گیری را ساده کردند. دیوارکشی شب قبل از کنسرت تخریب شد. فستیوال. هجوم شرکت‌کنندگان به منطقهٔ روستایی محل برگزاری کنسرت در بتهل منجر به ایجاد ترافیک شدیدی شد. با سرازیر شدن هزاران نفر به منطقه، بتهل از ترس هرج و مرج، قوانینش را اجبار نکرد. در این حین، گزارش‌هایی از ایستگاه‌های رادیویی منهتن و اخباری که در تلویزیون در تفسیر ترافیک گسترده در منطقه بود بسیاری را از پیوستن به فستیوال منصرف کرد. آرلو گوتری آن طور که در فیلم هم
منصرف کرد. آرلو گوتری آن طور که در فیلم هم آمده، اعلام کرد که اتوبان ایالتی نیویورک مسدود شده‌است. مدیر موزهٔ ووداستاک بعد مدعی شد که چنین اتفاقی نیفتاده است. در کنار معضلات جمعیت هنگفت، بارش اخیر باران جاده‌ها و زمین‌ها را گلی کرده بود. هیچ امکانات بهداشتی یا کمک‌های اولیه برای شرکت‌کنندگان ایجاد نشده بود؛ صدها هزار نفر با شرایط سخت بارندگی، کمبود غذا و مشکلات بهداشتی مواجه بودند. صبح یکشنبه ۱۷ اوت، فرماندار نیویورک نلسن راکفلر با جان رابرتز از برگزارکنندگان مراسم تماس گرفت و به او گفت که می‌خواهد ۱۰۰۰۰
مراسم تماس گرفت و به او گفت که می‌خواهد ۱۰۰۰۰ نیروی جدید گارد ایالتی نیویورک را در فستیوال مستقر کند. رابرتز توانست او را از انجام این کار منصرف سازد. بخش سالیوان شرایط اضطراری اعلام کرد. در حین فستیوال، پرسنل نیروی هوایی منطقه‌ای Stewart در حفظ نظم و انتقال هوایی اجراکنندگان به داخل و بیرون مکان کنسرت یاری رساندند. Jimi Hendrix آخرین اجرای فستیوال بود. به دلیل وقفه‌هایی که به خاطر باران در روز یکشنبه ایجاد شده بود، جیمی هنریکس ساعت ۸:۳۰ صبح دوشنبه به روی سن رفت. تماشاچیانی که در طول فستیوال تعدادشان به
سن رفت. تماشاچیانی که در طول فستیوال تعدادشان به ۴۰۰۰۰۰ نفر می‌رسید، در این زمان به ۳۰۰۰۰ نفر کاهش یافته بود و اکثر آنان فقط مانده بودند تا بتوانند پیش از رفتن، هنریکس را ببینند. اجرای هندریکس و گروهش، یک ست دو ساعته بود. برگردان psychedelic او از سرود ملی آمریکا با نام "پرچم ستاره پولکی (The Star-Spangled Banner)" بیش از سه‌چهارم ستشان را گرفت (و بعد از آن آهنگ ریزگرد اجرا شد). این آهنگ را که در فیلم ووداستاک ضبط شده‌است، می‌توان "بخشی از روح دههٔ شصت" خواند. هنریکس یک کاپشن پر سفید با پولک‌های آبی و یک
هنریکس یک کاپشن پر سفید با پولک‌های آبی و یک روسری قرمز به تن دارد؛ شمایلی که به مثابه یکی نقاط تعیین‌کنندهٔ دههٔ ۶۰ معروف شده بود. با این که فستیوال با این حجم از شرکت‌کنندگان بسیار صلح‌آمیز بود، دو مورد مرگ در آن به ثبت رسید: یکی احتمالاً به دلیل اوردوز بر اثر مصرف هرویین و دیگری در حادثه‌ای که در آن یک تراکتور شخصی فردی را که در حوالی منطقه خوابیده بود، زیر گرفت. همچنین دو مورد تولد (یکی در ماشین گیرکرده در ترافیک و دیگری در بیمارستان پس از انتقال به وسیلهٔ هلی‌کوپتر) و چهار مورد زایمان ناموفق در این
هلی‌کوپتر) و چهار مورد زایمان ناموفق در این رویداد به ثبت رسید. شهادت‌های شفاهی در فیلم مؤید اوردوز و مرگ بر اثر زیرگرفتن و دست‌کم یک مورد تولد در حاشیهٔ بسیاری مشکلات تدارکاتی دیگر هستند. با این حال، ووداستاک در گرو امیدهای ایده‌آلیستی دههٔ ۱۹۶۰ بسیاری از شرکت‌کنندگان را راضی کرد. هم‌رنگی اجتماعی همراه با کیفیت موسیقی و تودهٔ عظیم مردمی با لباس‌های محلی، رفتارها و برخوردهایشان، از آن یک رویداد تاریخی در قرن بیرون کشید. پس از کنسرت، مکس یاسگور که رویداد در زمین او اتفاق افتاد، آن را پیروزی صلح و عشق نامید.
او اتفاق افتاد، آن را پیروزی صلح و عشق نامید. او گفت که تقریباً نیم میلیون نفر با وجود امکان بلایای طبیعی، شورش، دزدی و فاجعه سه روز را با موسیقی و صلح سپری کردند. او می‌گوید: «اگر ما به آنان بپیوندیم می‌توانیم مشکلات لاینحل آمریکای امروز را به امیدی برای یک آیندهٔ روشن و صلح‌آمیزتر تبدیل کنیم…» صدا. مهندسی صدا در کنسرت توسط مهندس صدا Bill Hanley انجام شد. او می‌گوید: «این کار به خوبی انجام شد. من ستون‌هایی از بلندگو روی تپه نصب کردم و ردیف‌هایی با ۱۶ بلندگو در یک حوزهٔ میدانی به سمت بالای تپه روی برج‌های
در یک حوزهٔ میدانی به سمت بالای تپه روی برج‌های ۲۱ متری سوار کردم. ما آن را برای ۱۵۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰ نفر تدارک دیده بودیم. البته ۵۰۰۰۰۰ نفر آمدند.» هنرمندان اجراکننده. ۳۲ اجرا در طول چهار روز برگزار شد: جمعه ۱۵ اوت – شنبه ۱۶ اوت شنبه ۱۶ اوت - یکشنبه ۱۷ اوت یکشنبه ۱۷ اوت - دوشنبه ۱۸ اوت دعوت‌های ردشده و ارتباطات ازدست رفته. - با باب دیلن که فستیوال در «حیاط پشتی» او برگزار می‌شد، هرگز به صورت جدی مذاکره نشد. باب دیلن در اواسط ژوئیه تصمیم گرفت که در فستیوال موسیقی Isle of Wight که در ۳۱ اوت برگزار می‌شد شرکت
Isle of Wight که در ۳۱ اوت برگزار می‌شد شرکت کند. در روز ۱۵ اوت، یعنی روز آغاز فستیوال ووداستاک باب دیلن سوار کشتی کوئین الیزابت ۲ شد که به مقصد انگلستان حرکت می‌کرد. پسرش بر اثر سانحهٔ درب کابین مجروح شد و خانواده مجبور به ترک کشتی شد. دیلن به همراه همسرش سارا هفتهٔ بعد به سمت انگلستان پرواز کرد. دیلن از دست هیپی‌هایی که بیرون در خانه‌اش در نزدیکی ووداستاک تجمع کرده بودند به ستوه آمده بود. - بیتلز / جان لنون: عدم شرکت بیتل‌ها در فستیوال دو دلیل می‌توانست داشته باشد. اول این که وقتی برگزارکنندگان با جان
داشته باشد. اول این که وقتی برگزارکنندگان با جان لنون برای دعوت از بیتلز تماس گرفت، جان لنون در پاسخ گفت بیتل‌ها تنها در صورتی می‌آیند که جایی در فستیوال برای گروه Plastic Ono متعلق به Yoko Ono خالی باشد و به این دلیل از صحنه کنار گذاشته شد. این وبسایت معتقد است که احتمال قوی‌تر می‌تواند این باشد که لنون می‌خواست بیاید، اما رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون ورود او را به آمریکا از کانادا ممنوع اعلام کرده بود. در هر صورت، بیتل‌ها در شرف فروپاشی بود. همچنین آنان از اوت ۱۹۶۶ به بعد (سه سال کامل پیش از فستیوال) هیچ
اوت ۱۹۶۶ به بعد (سه سال کامل پیش از فستیوال) هیچ اجرای زنده‌ای نداشتند (جدای از کنسرت روی سقفشان در ۳۰ ژانویه ۱۹۶۹، چند ماه پیش از رویداد). - گروه جف بک: جف بک پیش از ووداستاک از گروه جدا شده بود. او می‌گوید: «من به عمد از گروه جدا شدم. نمی‌خواستم دیگر آن را حفظ کنم.» - دورز جزو نوازندگان بالقوه در نظر گرفته شده بود که در لحظات آخر کنسل کرد. گیتاریست گروه Robby Krieger معتقد است که آنان آمدنشان را لغو کردند زیرا فکر می‌کردند «تکرار دست‌دوم فستیوال Monterey Pop» خواهد شد. البته آنان بعد پشیمان شدند. - از
Pop» خواهد شد. البته آنان بعد پشیمان شدند. - از Led Zeppelin برای اجرا دعوت شده بود. مدیر گروه Peter Grant می‌گوید: «از ما خواسته شد که در ووداستاک شرکت کنیم و آتلانتیک [منظور شرکت آتلانتیک رکوردز است] و همچنین برگزارکنندهٔ آمریکاییمان Frank Barcelona از این بابت بسیار خوشحال شد. اما من مخالفت کردم چون در این صورت نام ما مانند بسیاری دیگر فقط بر روی اعلان می‌رفت.» درهرحال گروه در ۵ ژوئیه در فستیوال دوروزهٔ Atlanta International Pop Festival اجرا کردند. در آخرهفتهٔ ووداستاک، زپلین در جنوب فستیوال در Asbury
ووداستاک، زپلین در جنوب فستیوال در Asbury Park Convention Hall در نیوجرزی اجرا داشت. تنها زمان خالی آن‌ها موقعی بود که به تاریخ ۱۲ اوت به شوی الویس پریسلی در اینترنشنال هتل لاس وگاس رفتند. - بردز دعوت شدند، اما ترجیح دادند که شرکت نکنند چراکه معتقد بودند ووداستاک چیزی است مثل دیگر فستیوال‌های موسیقی که در آن تابستان برگزار می‌شد. آنان همچنین مشکل مالی داشتند. آن‌طور که باس‌نواز گروه John York به یاد می‌آورد «Roger McGuinn آمد و گفت که شخصی قصد برگزاری فستیوالی در نیویورک را دارد، ولی در آن مقطع به همه پول
در نیویورک را دارد، ولی در آن مقطع به همه پول نمی‌دهند. او از ما پرسید که آیا می‌خواهیم شرکت کنیم و ما گفتیم «نه». ما نمی‌دانستیم که تبدیل به چه چیزی خواهد شد. ما از سن فستیوال‌ها خسته شده بودیم [...] بنابراین همه‌مان گفتیم «نه، می‌خواهیم کمی استراحت کنیم» و بهترین فستیوال را از دست دادیم.» - Chicago که در آن زمان هنوز به نام Chicago Transit Authority معروف بود، در ابتدا برای اجرا در ووداستاک ثبت‌نام کرد. اما مدیر برنامه‌های گروه در آن زمان Bill Graham معروف بود که برای گروه ۱۷ اوت برنامه تعیین کرده بود.
بود که برای گروه ۱۷ اوت برنامه تعیین کرده بود. او این کار را کرد تا Santana که او در آن زمان مدیر برنامه‌های آنان هم بود، بتواند در فستیوال شرکت کند. خواننده و باسیست گروه Peter Cetera می‌گوید: «ما از این کار او بسیار شاکی شدیم.» - Frank Zappa and the Mothers of Invention در یک برنامهٔ تلویزیونی گفتند: «ووداستاک خیلی گلی است… ما برای اجرا دعوت شدیم اما نمی‌رویم.» پوشش رسانه‌ای. تعدادی گزارش‌گر از بیرون محوطه در حال کار بر روی اخبار بودند. در روزهای نخست فستیوال، پوشش رسانهٔ ملی، معضلات را بزرگ‌نمایی
فستیوال، پوشش رسانهٔ ملی، معضلات را بزرگ‌نمایی می‌کرد. تیتر صفحهٔ اول New York Daily News چنین بود: «ترافیک در هیپی‌فست قفل شده‌است» و «هیپی‌ها در دریای گل و لجن شنا می‌کنند». در پایان فستیوال، پوشش رسانه‌ای اندکی مثبت شد تا حدی به این دلیل که خانوادهٔ تماشاچیان با رسانه‌ها تماس گرفته بودند و گفته بودند که بر اساس تماس‌های تلفنی فرزندانشان اخبار آنان جعلی است. نیویورک‌تایمز، مقدمهٔ فستیوال و حرکت از والکیل به سمت بتهل را پوشش داد. Bernard Collier که از درون رویداد برای تایمز گزارش تهیه می‌کرد می‌گوید که
رویداد برای تایمز گزارش تهیه می‌کرد می‌گوید که توسط عده‌ای از ویراستاران تحت فشار بوده‌است تا یک مقالهٔ اشتباه و منفی تهیه کند. او می‌گوید این موضوع منجر به درگیری تندی میان آنان شد و وقتی او از نوشتن چنان گزارشی سرباز زد، ویراستار اجرایی روزنامه از او خواست که گزارش را هرطور می‌خواهد تهیه کند. مقالهٔ حاصل اندکی به معضلات ترافیک و قانون‌شکنی‌های کوچک می‌پردازد، اما بخش اعظم آن تفسیر همکاری، سخاوت و سرشت زیبای تماشاچیان است. در پایان فستیوال، کولیر مقالهٔ دیگری دربارهٔ مهاجرت هواداران از محل فستیوال به
دیگری دربارهٔ مهاجرت هواداران از محل فستیوال به بیرون و فقدان خشونت در رویداد نوشت. در این مقاله آمده‌است که مسئول بهداشت فستیوال و بسیاری از ساکنین محلی تماشاچیان را تحسین کرده‌اند. نشریهٔ Times Herald-Record نیویورک تنها نشریهٔ محلی بود که برخلاف قانون عمل کرد. این نشریه در اقدامی کم‌سابقه در روز یکشنبه یک شمارهٔ اختصاصی منتشر کرد. این نشریه تنها خط تلفن خارج از محوطهٔ فستیوال را در اختیار داشت و با کمک یک دوچرخه‌سوار، مقالات و عکس‌ها را از جمعیت غیرقابل‌نفوذ به دفتر روزنامه که در ۳۵ کیلومتری محل در
به دفتر روزنامه که در ۳۵ کیلومتری محل در Middletown قرار داشت می‌رساند.
کرونشتات یا کرونستادت (به روسی: "Кронштадт") شهری بندری است در روسیه واقع در جزیره کوتلین که در شرق خلیج فنلاند قرار گرفته است. این شهر تا شهر سن پترزبورگ سی کیلومتر فاصله دارد. کرونشتات (به روسی Кроншта́дт) از دو کلمه آلمانی Krone به معنی تاج یا شاهنشاه و Stadt به معنی شهر تشکیل شده است. این شهر تحت اداره شهر فدرالی سن پترزبورگ قرار دارد و بندر اصلی آن به‌شمار می‌رود. در مارس ۱۹۲۱ محل وقوع شورش معروف به کرونشتات بود. از نظر سنتی، بنیاد ناوگان جنگی روسیه در آنجا گذاشته شد و وظیفه ناوگان دریای بالتیک روسیه
آنجا گذاشته شد و وظیفه ناوگان دریای بالتیک روسیه مستقر در کرونشتات مستقر نگاهبانی از راه‌های منتهی به سن پترزبورگ بود. این شهر شهری تاریخی است و استحکامات آن در فهرست آثار میراث جهانی قرار دارند. پیتر بزرگ با درآوردن جزیره کاتلین و چنگ سوئدی‌ها در ۱۷۰۲، کرونشتات را پایه‌گذاری کرد. اولین استحکامات آن در ۱۸ مه ۱۷۰۴ ساخته شد که به دژهای کرونشتات معروف هستند و بسیار سریع ساخته شدند. در سده نوزدهم دژهای کرونشتات کاملاً بازسازی شد. جنگ داخلی. طی جنگ داخلی روسیه، ملوانان بندر کرونشتات تا سال ۱۹۲۱ در حمایت از ارتش
بندر کرونشتات تا سال ۱۹۲۱ در حمایت از ارتش سرخ جنگیدند. در آن دوران ملوانان کرونشتات هم بر ضد ارتش سفید و هم بر ضد برخی از کشورهای غربی حامی ارتش سفید می‌جنگیدند. پس از شکست ارتش سفید و رفع خطر خارجی، ملوانان کرونشتات علیه بلشویک‌ها وارد جنگ شدند زیرا تسلط دولت تک‌حزبی را خیانت به آرمان‌های انقلاب ۱۹۱۷ روسیه می‌دانستند. در ۱۹۲۱، گروهی از ملوانان، سربازان و هواداران غیرنظامی آن‌ها علیه دولت بلشویک در کرونشتات شوروی شورش کردند. پادگان آن‌ها قبلاً مرکز حمایت اصلی از بلشویک‌ها بود و در تمام دوران جنگ داخلی،
اصلی از بلشویک‌ها بود و در تمام دوران جنگ داخلی، یعنی بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۱، ملوانان کرونشتات در خط مقدم حملات بلشویک‌ها علیه ارتش سفید بودند. خواست اصلی آن‌ها «آزادی بیان»، خاتمه دادن به اردوگاه‌های کار اجباری، تغییر سیاست‌های جنگی شوروی، و حذف «کنترل حزبی» بر شوراهای کارگری شوروی بود. پس از گفتگوهایی کوتاه بین ملوانان و مسئولان حکومت وقت، لئون تروتسکی با گسیل کردن نیروهای ارتش سرخ به کرونشتات همراه با چکا، شورش ملوانان را سرکوب کرد. جنگ جهانی دوم. در طول جنگ جهانی دوم، بندر کرونشتات چندین بار توسط
طول جنگ جهانی دوم، بندر کرونشتات چندین بار توسط نیروی هوایی آلمان نازی بمباران شد. از معروف‌ترین این بمباران‌ها می‌توان به بمباران کشتی جنگی مارات شوروی و غرق شدن آن اشاره کرد. منابع. ^ Федеральная служба государственной статистики (Federal State Statistics Service) (2004-05-21). "Численность населения России, субъектов ۱Российской Федерации в составе федеральных округов, районов, городских поселений, сельских населённых пунктов – районных центров и сельских населённых пунктов с населением ۳ тысячи и более
населённых пунктов с населением ۳ тысячи и более человек (Population of Russia, its federal districts, federal subjects, districts, urban localities, rural localities—administrative centers, and rural localities with population of over 3,000)" (in Russian).
تحمیل فرایند پیری و مرگ سلولی، به منظور حفظ مؤثر کل هستی و «زندگی» در مقابل «عدم» با کمترین هزینه است؛ و ناپدید شدن و مرگ یک بخش از هستی، در نهایت شانس زندگی را پس از خود به همنوعان می‌دهد. آمارها نشان می‌دهد که در حدود ۳۰ درصد از مرگ‌های ناشی از سرطان قابل جلوگیری هستند و قند و تنباکو مهم‌ترین عامل برای بروز سرطان است. بیش از ۷۲ درصد از مرگ‌ها در کشورهای فقیر و متوسط به وقوع می‌پیوندند. بر طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۵ در حدود ۵۸ میلیون نفر در این سال جان باخته‌اند.
چندجمله‌ای P در مقابل NP ، مسئله حل‌نشده مهمی در علوم کامپیوتر است. این مسئله می‌پرسد که آیا هر مسئله‌ای که صحت جواب‌های آن را بتوان به سرعت ارزیابی نمود، به سرعت هم قابل حل شدن است؟ این مسئله یکی از مسائل جایزه هزاره بوده که توسط مؤسسه ریاضیاتی کِلِی انتخاب شده و برای نخستین کسی که به آن پاسخ درست دهد، جایزه یک میلیون دلاری تعیین شده است. اصطلاح "به سرعت" ارزیابی و حل شدن مسائل، که در توصیف این مسئله به کار رفت، در علوم کامپیوتر به معنای این است که الگوریتمی برای آن وجود دارد که زمان اجرای آن چندجمله‌ای
برای آن وجود دارد که زمان اجرای آن چندجمله‌ای است، چنان‌که زمان لازم جهت تکمیل وظیفه بر حسب اندازه ورودی الگوریتم، تابع چندجمله‌ای است (در مقابل مرتبه زمانی نمایی). به کلاس کلی مسائلی که بتوان برایشان الگوریتمی با زمان اجرای چندجمله‌ای ارائه نمود، «کلاس P» یا صرفاً «P» گفته می‌شود. برای برخی مسائل راه شناخته شده‌ای جهت یافتن سریع پاسخ‌ها وجود ندارد، اما می‌توان جواب‌های پیشنهادی را به سرعت ارزیابی کرد. کلاس مسائلی که بتوان پاسخ‌های پیشنهادیشان را "به سرعت" ارزیابی کرد را NP نامیده که مخفف Nondeterministic
ارزیابی کرد را NP نامیده که مخفف Nondeterministic Polynomical time بوده که ترجمه تحت‌اللفظی آن به صورت «زمان چندجمله‌ای غیرقطعی» (یا زمان اجرای چندجمله‌ای غیرقطعی) است. جواب به سؤال P در مقابل NP تعیین خواهد کرد که آیا مسائل قابل ارزیابی در زمان چندجمله‌ای را می‌توان در زمان چندجمله‌ای نیز حل نمود یا خیر. اگر مشخص شود که formula_1 است (چنان‌که باور عموم نیز بر همین مبناست)، به این معنا خواهد بود که مسائلی در NP وجود دارند ه محاسبه آن از ارزیابی اش دشوارتر است: یعنی نمی‌توان آن‌ها را در زمان چندجمله‌ای حل
است: یعنی نمی‌توان آن‌ها را در زمان چندجمله‌ای حل کرد، اما جواب‌هایش را می‌توان در زمان چندجمله‌ای حل نمود. جدا از مهم بودن این مسئله در نظریه محاسبه، اثبات هر کدام از دو حالت ممکن آن دارای پی‌آمدهای ژرفی در ریاضیات، رمزنگاری، الگوریتم جست و جو، هوش مصنوعی، نظریه بازی‌ها، پردازش چندرسانه‌ای، فلسفه، اقتصاد و سایر زمینه‌هاست. مفهوم مسئله. ارتباط بین کلاس‌های پیچیدگی P و NP در نظریه پیچیدگی محاسباتی -بخشی از نظریه محاسبات که به بررسی منابع مورد نیاز در زمان محاسبه جواب یک مسئله می‌پردازد- مطالعه می‌شود.
محاسبه جواب یک مسئله می‌پردازد- مطالعه می‌شود. مهم‌ترین منابع یکی زمان (مراحل یا گام‌های مورد نیاز برای دستیابی به جواب) و دیگری فضا (حافظه مورد نیاز برای حل مسئله) است. در آنالیزهایی شبیه به این، یک مدل از رایانه‌ای که باید بر طبق آن، زمان محاسبه شود مورد نیاز است. به‌طور معمول، این مدل‌ها فرض می‌کنند که رایانه، "قطعی" (به این مفهوم که به ازای یک حالت معین و برای تمامی ورودی‌ها، رایانه تنها می‌تواند "یک" عمل ممکن انجام دهد) و "ترتیبی" (به این معنی که عملی را بعد از عمل دیگر انجام می‌دهد) است. در این
عملی را بعد از عمل دیگر انجام می‌دهد) است. در این نظریه، کلاس P شامل تمام مسئله‌های تصمیم‌گیری است -در زیر تعریف شده- که پاسخ به آن‌ها بر روی یک ماشین قطعی ترتیبی، در زمان چندجمله‌ای به ازای ورودی، ممکن باشد؛ کلاس NP شامل تمام مسئله‌های تصمیم‌گیری است که پاسخ‌های مثبت آن‌ها می‌تواند در زمان چندجمله‌ای با اطلاعات درست، تحقیق شود یا به‌طور معادل، پاسخ‌های آن‌ها در زمان چندجمله‌ای بر روی یک ماشین غیر قطعی، یافت شود. با این تعاریف، مهم‌ترین سؤال این است که رابطه این دو کلاس چگونه است؟ آیا P=NP؟ بیشتر متخصصین
این دو کلاس چگونه است؟ آیا P=NP؟ بیشتر متخصصین علوم کامپیوتر معتقدند که P با NP برابر نیست با وجود این که هنوز قادر به درک چرایی آن یا اثبات آن در قالب تئوری نیستیم. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۲ از ۱۰۰ محقق، ۶۱ نفر به این پرسش پاسخ منفی دادند، ۹ نفر پاسخ مثبت و ۲۲ نفر هنوز مطمئن نبودند. ۸ نفر هم معتقد بودند که شاید پرسش خارج از اصول موضوعه پذیرفته شده کنونی باشد؛ بنابراین رد یا اثبات آن غیرممکن است. تعریف‌های رسمی برای کلاس‌های P و NP. تعریف مسئله تصمیم‌گیری: مسئله‌ای که یک رشته به عنوان ورودی دریافت کرده و
مسئله‌ای که یک رشته به عنوان ورودی دریافت کرده و پاسخ "بله" یا "خیر" می‌دهد. اگر یک الگوریتم وجود داشته باشد (یک ماشین تورینگ یا یک برنامه رایانه‌ای با حافظه نامتناهی) که قادر باشد به ازای هر ورودی به طول formula_2 در حداکثر formula_3 مرحله که formula_4 و formula_5 اعداد ثابتی مستقل از طول ورودی هستند، پاسخ درست بدهد؛ آن گاه می‌گوییم مسئله می‌تواند در زمان چندجمله‌ای حل شود و آن را در کلاس P قرار می‌دهیم. ان‌پی کامل. یک پیشرفت مهم در مسئلهٔ «برابری P و NP» در اوایل دههٔ ۷۰ میلادی توسط و لئونید لوین رخ داد.
اوایل دههٔ ۷۰ میلادی توسط و لئونید لوین رخ داد. آن‌ها چند مسئله در NP کشف کردند که پیچیدگی آن‌ها به تنهایی به پیچیدگی کل کلاس مربوط است. اگر یک الگوریتم چندجمله‌ای برای هر یک از این مسائل وجود داشته باشد، همهٔ مسائل NP در زمان چندجمله‌ای قابل حل خواهند بود. این مسائل NP-کامل نام دارند. پدیدهٔ تمامیت NP، هم به دلایل نظری و هم عملی دارای اهمیت است. از جنبهٔ نظری محققی که سعی می‌کند نشان دهد P برابر NP نیست، ممکن است روی یک مسئلهٔ NP-کامل تمرکز کند. اگر هر مسئله در NP بیشتر از زمان چندجمله‌ای نیاز داشته باشد،
در NP بیشتر از زمان چندجمله‌ای نیاز داشته باشد، مسئلهٔ NP-کامل نیز چنین خواهد بود. به علاوه محققی که تساوی P و NP را بررسی می‌کند، کافی‌ست یک الگوریتم چند جمله‌ای برای یک مسئلهٔ NP-کامل پیدا کند تا به این هدف برسد. تعریف NP-complete. برای حل این مسائل هیچ الگوریتمی با پیچیدگی چندجمله‌ای وجود ندارد. پی آمدهای اثبات. در صورت پیدا شدن الگوریتمی با زمان چندجمله‌ای برای یکی از مسائل NP کامل، دنیا بسیار متفاوت تر از شهود ما خواهد بود. یکی از مبناهای سیستم‌های امنیت اطلاعات که بر اساس رمزنگاری ساخته شده‌اند، مدت
اطلاعات که بر اساس رمزنگاری ساخته شده‌اند، مدت زمان یافتن رمزهای لازم برای ورود به سیستم است، با در نظر گرفتن اینکه تاکنون الگوریتمی با زمان چندجمله‌ای برای مسائل NP کامل یافت نشده است، تنها راه موجود در حال حاضر برای نفوذ به سیستم‌های امنیتی از لحاظ تئوری، در صورتی که تنها راه نفوذ از طریق رمز باشد که به نوعی ساده‌ترین راه نیز می‌باشد، آزمایش و خطاست. با توجه به تئوری‌های ترکیبیاتی و احتمال می‌توان زمان منطقی برای کشف رمز تعیین نمود که برای عملی شدن سیستم این زمان را می‌توان به قرن‌ها نیز افزایش داد؛ لذا
این زمان را می‌توان به قرن‌ها نیز افزایش داد؛ لذا با این تعبیر سیستم‌های امنیتی در ابعاد گسترده مؤثر واقع می‌شوند، اگر برابری مسئله ثابت شود سیستم‌های امنیتی بخش بسیار بزرگی از کارایی خود را از دست می‌دهند زیرا رمزهای تعیین شده در زمان چندجمله‌ای قابل دسترسی هستند. همچنین بسیاری از تلاش‌های گذشته و آینده برای حل مسائل گوناگون ارزش خود را از دست می‌دهند، زیرا با توجه به برابری الگوریتم سازنده راه‌حل و بررسی کننده هر دو از یک نوع هستند و مبنای ارزش‌گذاری برای تحقیقات و دستاوردها از بین می‌روند. بررسی عواقب
تحقیقات و دستاوردها از بین می‌روند. بررسی عواقب این اثبات ساده است، لذا به‌طور خلاصه می‌توان گفت در صورت برابری، جهان ما عاری از هرگونه خلاقیت و تصادف می‌باشد.
سه‌گوشهٔ بویایی ناحیهٔ کوچک مثلثی‌شکلی در مغز است که در جلوی ماده سوراخ‌دار پیشین قرار گرفته‌است. نوک این سه‌گوشه که رو به جلو قرار گرفته بخش پسین شیار بویایی را تشکیل می‌دهد و زمانی که مجرای بویایی کنار زده شود دیده می‌شود.