payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کنند نه‌تنها از شناسایی به‌عنوان لزبین خودداری می‌کنند، بلکه هویت دوجنس‌گرایی را نیز نمی‌پذیرند. از سوی دیگر، خودشناسی به‌عنوان لزبین ممکن است با گرایش یا رفتار جنسی فرد همخوانی نداشته باشد. هویت جنسی لزوماً معادل گرایش یا رفتار جنسی نیست و این عدم تطابق می‌تواند دلایل گوناگونی همچون ترس از آشکارسازی گرایش جنسی در محیطهمجنس‌گراهراسانه داشته باشد. این پیچیدگی در هویت جنسی نشان می‌دهد که چگونه عوامل اجتماعی، فرهنگی و روانی می‌توانند بر نحوه درک و ابراز کیستی جنسی تأثیر بگذارند. درنتیجه، تعریف «لزبین»
کیستی جنسی تأثیر بگذارند. درنتیجه، تعریف «لزبین» همچنان موضوعی پویا و وابسته به زمینه‌های گوناگون است. نمایش لزبین‌ها در رسانه‌ها نشان می‌دهد که جامعه به‌طور همزمان مجذوب و مرعوب زنانی است که نقش جنسیتی سنتی را به چالش می‌کشند و همچنین با ترکیبی از شگفتی و بیزاری به زنانی که روابط عاشقانه با یکدیگر دارند، واکنش نشان می‌دهد. زنانی که کیستی لزبین را می‌پذیرند، تجربیاتی مشترک دارند که نگرشی همانند یک کیستی قومی در آن‌ها شکل می‌دهد: به‌عنوان همجنس‌گرا، آن‌ها به واسطهٔ دگرجنس‌گراسالاری و احتمال رانده شدن از سوی
واسطهٔ دگرجنس‌گراسالاری و احتمال رانده شدن از سوی خانواده و دوستان و دیگران به دلیل همجنس‌گراهراسی به همدیگر پیوند می‌خورند. به‌عنوان زنان نیز، با نگرانی‌ها و مسائل جداگانه‌ای مواجه هستند که مردان همجنس‌گرا با آن‌ها روبرو نیستند. لزبین‌ها ممکن است با مشکلات ویژهٔ پیکری یا روانی مواجه شوند که از تبعیض، پیش‌داوری و اضطراب اقلیت ناشی می‌شود. افزون بر این، شرایط سیاسی و نگرش‌های اجتماعی نیز بر شکل‌گیری روابط و خانواده‌های لزبین آشکارا تأثیر می‌گذارد. این عوامل نشان‌دهنده پیچیدگی موقعیت لزبین‌ها در جامعه است؛
نشان‌دهنده پیچیدگی موقعیت لزبین‌ها در جامعه است؛ موقعیتی که تحت تأثیر تلفیقی از کیستی جنسی و جنسیتی و فشارهای اجتماعی و فرهنگی قرار دارد. جنسیت و کیستی. کیستی و گرایش جنسی لزبین در فرهنگ‌های گوناگون با بهره‌گیری از نمادها و پرچم‌ها به نمایش گذاشته شده است. این نمادها نشان‌دهندهٔ افتخار و وحدت و مبارزات جامعه لزبین هستند. طراحی پرچم‌ها بر اساس ارزش‌ها و تاریخچهٔ لزبین‌ها شکل گرفته و رنگ‌ها و طرح‌های آن‌ها بازتاب‌دهندهٔ گوناگونی و کیستی این گروه است. تصور اینکه همبستری میان زنان برای تعریف یک لزبین یا رابطه
همبستری میان زنان برای تعریف یک لزبین یا رابطه لزبین ضروری است، همچنان محل مناقشه است. بنا به گفتهٔ نویسندهٔ فمینیست، نائومی مک‌کومیک، جنسیت زنان به‌دست مردان ساخته می‌شود، که شاخص اصلی گرایش جنسی لزبین را تجربهٔ جنسی با زنان دیگر می‌دانند. این شاخص برای شناسایی یک زن به عنوان زن‌گرای جنسی ضروری نیست. مک‌کومیک بیان می‌کند که ارتباطات احساسی و ذهنی و ایدئولوژیک میان زنان به اندازه یا حتی مهم‌تر از جنسی بودن آن است. با این همه، در دههٔ ۱۹۸۰، یک حرکت قابل توجه از سوی فمینیست‌های فرهنگی که به دنبال
قابل توجه از سوی فمینیست‌های فرهنگی که به دنبال بی‌جنس‌گرایی لزبینیسم بودند، وجود داشت که منجر به جنجال‌های شدیدی به نام جنگ‌های جنسی فمینیستی شد. نقش‌های «بوتچ» و «فم» دوباره بازگشتند، هرچند نه به‌طور دقیقی همان‌طور که در دههٔ ۱۹۵۰ بودند. این نقش‌ها به شکلی از خودابراز جنسی انتخابی برای برخی زنان در دههٔ ۱۹۹۰ تبدیل شدند. زنان دوباره احساس امنیت افزون‌تری برای ادعای ماجراجویی جنسی بیشتر کردند و انعطاف‌پذیری جنسی بیش از پیش پذیرفته شد. تمرکز این بحث اغلب بر پدیده‌ای است که توسط سکس‌شناس Pepper Schwartz در
پدیده‌ای است که توسط سکس‌شناس Pepper Schwartz در سال ۱۹۸۳ نام‌گذاری شد. شوارتز دریافت که زوج‌های لزبین بلندمدت گزارش می‌دهند که تماس جنسی کمتری نسبت به زوج‌های هتروسکسوال یا زوج‌های همجنس‌گرای مرد دارند، و این پدیده را «مرگ جنسی لزبین» نامید. برخی از لزبین‌ها با تعریف شوارتز از تماس جنسی مخالفت کرده و عواملی دیگر را برشمرده‌اند، از جمله ارتباطات عمیق‌تری که میان زنان وجود دارد و باعث می‌شود همبستری چندین‌باره بی‌معنی شود، یا سیالیت جنسی بیشتر در زنان که موجب می‌شود آنها در طول زندگی خود از هتروسکسوالیته به
می‌شود آنها در طول زندگی خود از هتروسکسوالیته به دوجنس‌گرایی و سپس به لزبینیسم تغییر کنند، یا کاملاً برچسب‌ها را رد کنند. استدلال‌های دیگری وجود دارد که نشان می‌دهند مطالعه مذکور ناقص بوده و همبستری دقیق بین زنان را به‌درستی نمایان نکرده، یا همبستری میان زنان از سال ۱۹۸۳ افزایش یافته است، زیرا بسیاری از لزبین‌ها خود را آزادتر برای ابراز جنسی احساس می‌کنند. بحث بیشتر در مورد جنسیت و هویت جنسی تأثیر زیادی بر چگونگی برچسب‌گذاری یا درک خود از سوی بسیاری از زنان داشته است. در بیشتر جوامع غربی به افراد آموزش
داشته است. در بیشتر جوامع غربی به افراد آموزش داده می‌شود که هتروسکسوالیته یک ویژگی ذاتی در تمام انسان‌هاست. هنگامی که یک زن متوجه جذب عاطفی و جنسی خود به زن دیگری می‌شود، ممکن است با یک «بحران هستی‌شناختی» روبه‌رو شود؛ بسیاری از کسانی که از این بحران عبور می‌کنند، کیستی لزبین را پذیرفته و به مبارزه با کلیشه‌هایی که جامعه دربارهٔ همجنس‌گرایان ارائه می‌دهد می‌پردازند تا بیاموزند چگونه در یک زیرفرهنگ همجنس‌گرا زندگی کنند. لزبین‌ها در فرهنگ‌های غربی معمولاً کیستی مشترک دارند که مشابه کیستی‌های قومی است؛ آنها
مشترک دارند که مشابه کیستی‌های قومی است؛ آنها تاریخ و زیرفرهنگ مشترک دارند و تجربه‌های همسانی از تبعیض دارند که باعث شده بسیاری از لزبین‌ها اصول هتروسکسوالیته را نپذیرند. این کیستی از کیستی همجنس‌گرایان مرد و زنان هتروسکسوال متفاوت است و اغلب با زنان دوجنس‌گرا ایجاد تنش می‌کند. یکی از نقاط اختلاف، لزبین‌هایی هستند که با مردان همبستری داشته‌اند، در حالی که لزبین‌هایی که هیچ‌گاه با مردان همبستری نداشته‌اند ممکن است به عنوان «گلد استار لزبین» شناخته شوند. کسانی که با مردان همبستری داشته‌اند ممکن است از سوی
که با مردان همبستری داشته‌اند ممکن است از سوی دیگر لزبین‌ها ریشخند شوند یا با چالش‌هایی در تعریف آنچه که به معنای لزبین بودن است روبرو گردند. پژوهشگران، از جمله در حوزه علوم اجتماعی، بیان می‌کنند که رفتار و کیستی اغلب با هم همخوانی ندارند: زنان ممکن است خود را هتروسکسوال بنامند اما با زنان همبستری داشته باشند، لزبین‌های خودشناخته ممکن است با مردان همبستری داشته باشند، یا زنان ممکن است متوجه شوند که کیستی جنسی‌ای که آن را تغییرناپذیر می‌پنداشتند، با گذشت زمان تغییر کرده است. پژوهش‌هایی که به‌دست لیزا
زمان تغییر کرده است. پژوهش‌هایی که به‌دست لیزا دیاموند و همکارانش انجام شد، گزارش دادند که «لزبین‌ها و زنان با سیالیت جنسی بیشتر از زنان دوجنس‌گرا در رفتارهای جنسی خودانحصاری دارند» و همچنین «لزبین‌ها به نظر می‌رسیدند که تمایل بیشتری به جلب توجه و رفتارهای جنسی صرفاً همجنس دارند.» این پژوهش‌ها گزارش دادند که لزبین‌ها «ظاهراً یک تمایل اصلی لزبین را نشان می‌دهند.» مقاله‌ای در سال ۲۰۰۱ که به تمایز لزبین‌ها برای مطالعات پزشکی و پژوهش‌های بهداشتی پرداخته بود، پیشنهاد کرد که لزبین‌ها را با استفاده از سه ویژگی
پیشنهاد کرد که لزبین‌ها را با استفاده از سه ویژگی کیستی یگانه، رفتار جنسی یگانه، یا ترکیبی از هر دو شناسایی کنند. این مقاله بر آن بود که تمایل یا جذب را شامل نشود چرا که معمولاً بر مسائل قابل اندازه‌گیری بهداشتی یا روان‌شناختی تأثیری ندارد. پژوهشگران بیان می‌کنند که هیچ تعریف معیاری از "لزبین" وجود ندارد زیرا "این واژه برای توصیف زنانی که با زنان همبستری دارند، چه به صورت انحصاری و چه به صورت همزمان با همبستری با مردان (یعنی "رفتار")؛ زنانی که خود را لزبین شناسایی می‌کنند (یعنی "کیستی")؛ و زنانی که ترجیح
شناسایی می‌کنند (یعنی "کیستی")؛ و زنانی که ترجیح جنسی آنها زنان است (یعنی "تمایل" یا "جذب")" استفاده شده است … "نبود یک تعریف معیار از لزبین و پرسش‌های معیار برای ارزیابی اینکه چه کسانی لزبین هستند، باعث شده که تعریف دقیقی از جمعیت زنان لزبین دشوار باشد." چگونگی و مکانی که نمونه‌های مطالعه به دست آمده‌اند نیز می‌تواند بر تعریف تأثیر بگذارد. در قانون کشورها. در جهان. با اصلاح قانون در قبرس شمالی به عنوان آخرین کشور اروپا، دیگر در این قاره، استرالیا و آمریکای شمالی کشوری وجود ندارد که همجنس‌گرایی در آن جرم
شمالی کشوری وجود ندارد که همجنس‌گرایی در آن جرم محسوب شود. علاوه بر آن ازدواج همجنسگرایان هم‌اکنون در شانزده کشور دنیا قانونی است. سازمان ملل متحد اعلامیه جهانی حمایت از حقوق اقلیت‌های جنسی را منتشر کرده و تاکنون ۹۴ کشور عضو با امضای آن متعهد به رعایت این حقوق شده‌اند. در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ دیوان عالی ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که زوج‌های همجنس بنا به قانون اساسی این کشور از حق برابری قانونی برخوردارند و به این ترتیب زوج‌های همجنس در سراسر آمریکا اکنون حق ازدواج دارند. همچنین در ۲۳ ماه مه ۲۰۱۵ مردم ایرلند در
دارند. همچنین در ۲۳ ماه مه ۲۰۱۵ مردم ایرلند در یک همه‌پرسی به ازدواج زوج‌های همجنس رأی «آری» دادند. در ایران. مُساحقه در فقه اسلامی و قانون مجازات اسلامی ایران بدین‌سان ارتکاب می‌یابد که زن عاقل و بالغ و مختار، اندام تناسلی خود را روی اندام تناسلی یک زن دیگر قرار دهد. همجنس‌گرایی زنانه در حالت مساحقه، کیفر صد تازیانه دارد و تفاوتی میان مسلمان و نامسلمان نیست. همچنین در صورت تجاوز جنسی یک زن به زن دیگر برخلاف لواط مردانه، اعدام مقرر نشده است. برای هر دو همجنسگرایی مردانه و زنانه در حالت مادون لواط و مساحقه
مردانه و زنانه در حالت مادون لواط و مساحقه مانند بوسیدن و لمس شهوانی، ۳۱ تا ۷۴ تازیانه پیش‌بینی شده است. در قیاس با لواط مردان، برای مساحقهٔ زنان حساسیت و کیفر کمتری وجود دارد؛ زیرا در جرم لواط، مفعول جز در حالت تجاوز جنسی به وی در هر حال اعدام می‌شود و فاعل در صورتی که نامسلمان یا مسلمان همسردار باشد یا به مفعول تجاوز جنسی کرده باشد اعدام می‌گردد و در غیر این صورت صد تازیانه دارد. این سهل‌گیری تا حدودی به این دلیل است که در قرآن به سَحق و همجنسگرایی زنانه اشاره نشده است – برخلاف لواط که آیاتی در این زمینه
نشده است – برخلاف لواط که آیاتی در این زمینه دارد – اما مفسران مسلمان، اشاره صرف این کتاب به نامِ اصحاب رَسّ را به استناد روایات در نکوهش سحق دانسته‌اند. آیات ۱۵ و ۱۶ سورهٔ نسا را نیز اقلیتی از فقها علی‌رغم نظر مشهور فقهی مبنی بر دلالت بر زنا و نسخ آن با آیهٔ ۲ سورهٔ نور و همچنین عدم تصریح به سحق در آن آیات، به‌ترتیب دربارهٔ کیفر مساحقه و لواط دانسته‌اند. در فقه اسلامی از مساحقه به تفصیل بحث شده و روایاتی در این باره آمده است. در همهٔ جرائم حدّی مانند مساحقه و لواط و خوردن مشروبات الکلی حتی اگر اثبات شود
و لواط و خوردن مشروبات الکلی حتی اگر اثبات شود فرد چندین بار به مساحقه دست زده است باز هم تنها یک بار کیفر صد تازیانه خواهد داشت اما چنانچه بعد از هر محکومیت مساحقه کرده و مجدد محکوم گردد و کیفر وی نیز اجرا گردد تا بار سوم محکومیت و اجرا هر بار صد تازیانه خورده اما در بار چهارم محکومیت، اعدام می‌گردد. راه‌های‌های اثبات مساحقه در دادگاه همان راه‌های اثبات لواط است؛ یعنی با چهار بار اقرار مرتکب یا شهادت چهار مرد عادل مستند به دیدن حضوری مساحقه اثبات می‌گردد؛ مگر اینکه دانش دادرس (علم قاضی) که از مستندات
مگر اینکه دانش دادرس (علم قاضی) که از مستندات دیگری به دست آمده، خلاف محتوای شهادت باشد. شهادت زنان در اثبات مساحقه معتبر نیست. در ماده ۲۴۱ قانون مجازات اسلامی ایران در صورت نبود ادله قانونی یادشده، هرگونه پژوهش و بازجویی دربارهٔ جرائم جنسی پنهان جز در حالت تجاوز جنسی و اکراه و اغفال و آزار و ربایش منع گردیده است.
افلیا پرتو (زادهٔ ۱ دی ۱۳۱۷ در تهران) نوازنده پیانو و موسیقی‌دان اهل ایران است. زندگی هنری. افلیا پرتو ۱ دی سال ۱۳۱۷ در تهران متولد شد. در سن ۱۰ سالگی به هنرستان موسیقی ملی راه یافت. او از هنرمندانی همچون «ابولحسن صبا»، «علینقی وزیری»، «روح‌الله خالقی»، «حسین تهرانی»، «مهدی مفتاح» و «جواد معروفی» بهره برده‌است. وی سال‌ها نزد «جواد معروفی» پیانو ایرانی را فراگرفت و نخستین زن ایرانی است که «پیانو ایرانی» (اجرای موسیقی ملی ایران با پیانو) نواخته و آموزش داده‌است. او فارغ‌التحصیل کارشناسی "موزیکولوژی" از
او فارغ‌التحصیل کارشناسی "موزیکولوژی" از هنرستان عالی موسیقی ملی و کارشناسی ارشد "مدیریت امور فرهنگی موسیقی" از دانشگاه فارابی (دانشگاه هنر) می‌باشد. وی پس از پایان دوره کارشناسی‌اش در سال ۱۳۳۶ در اداره هنرهای زیبا در وزارت فرهنگ و هنر مشغول به کار شد. همچنین، تا هنگام بازنشستگی به تدریس موسیقی و نوازندگی پیانو پرداخت. او سالها در وزارت فرهنگ و هنر سابق سرپرست ارکستر بانوان بود. این ارکستر بزرگ از سازهای ایرانی و غربی تشکیل می‌شد که موسیقی ایرانی می‌نواختند و خود او در این ارکستر پیانو می‌نواخت. وی در سال
و خود او در این ارکستر پیانو می‌نواخت. وی در سال ۱۳۷۷ گروه موسیقی «یاران» را با خوانندگی «خاطره پروانه» تأسیس نمود و کنسرت‌های متعددی با این گروه برای بانوان به صحنه برد. پس از درگذشت «خاطره پروانه» خوانندگی اجراهای گروه «یاران» را «افسانه ملک» بر عهده داشت. مهر ۱۳۹۰ در مراسم اختتامیه دوازدهمین جشن خانه موسیقی، از "افلیا پرتو" به همراه ۸ بانوی هنرمند موسیقی دیگر تقدیر شد و تندیس‌های جشن خانه موسیقی به ایشان اهداء شد. همچنین بهمن ۱۳۹۵ در مراسم نکوداشت «جواد معروفی» از "افلیا پرتو" قدردانی شد.
پلاسیبو یک گروه آلترنتیو راک بریتانیایی است که در سال ۱۹۹۴ در لندن بنیان گذاشته شد. اعضای بنیان‌گذار گروه برایان ملکو (خواننده و گیتاریست) و استفان آلسدِل (بیسیست) هستند که تا به امروز در گروه عضویت دارند. آلبوم‌های گروه تابه‌حال بیش از یک میلیون نسخه در بریتانیا و یازده میلیون نسخه در تمام دنیا فروش داشته است. آلبوم‌ها. !نام آلبوم !تاریخ انتشار
آرمانی شرکت طراحی مد و لباس ایتالیایی است، که در سال ۱۹۷۵ توسط جورجو آرمانی تأسیس شد. این شرکت به طراحی و ساخت محصولات متنوعی شامل کالاهای لوکس، پوشاک، لوازم آرایشی، عطر، طراحی داخلی، جواهرات، عینک و ساعت با برندهای گوناگون می‌پردازد. شرکت آرمانی در پایان سال ۲۰۰۵ میزان فروشی برابر با ۱٫۶۹ میلیارد دلار داشته‌است. تاریخچه. جورجو آرمانی و سرجیو گالئوتی این شرکت را با سرمایه ده هزار دلار، در سال ۱۹۷۵ در شهر میلان بنیان گذاشتند. این شرکت امروزه در حدود ۴٬۷۰۰ کارمند و ۱۳ نمایندگی تولید در سراسر جهان دارد.
کارمند و ۱۳ نمایندگی تولید در سراسر جهان دارد. هم‌اکنون شرکت آرمانی مالک شبکه‌ای از ۳۰۰ فروشگاه و بوتیک در ۳۶ کشور جهان می‌باشد. حوزه‌های فعالیت. شرکت آرمانی به طراحی و ساخت محصولات متنوعی شامل لوازم فشن، پوشاک، لوازم آرایشی، عطر، دکوراسیون، جواهرات، عینک و ساعت با برندهای گوناگون می‌پردازد. این شرکت همچنین از طریق همکاری با سایر شرکت‌ها به حیطه‌های تازه‌ای مانند ساخت هتلها و مراکز تفریحی زنجیره‌ای و حتی ساخت گوشی‌های موبایل نیز وارد شده‌است. آرمانی از طریق همکاری با شرکت سامسونگ، اقدام به طراحی و عرضه
همکاری با شرکت سامسونگ، اقدام به طراحی و عرضه گوشی‌های موبایل لوکس با برند آرمانی نموده است. این شرکت مشارکت خود را با شرکت اماراتی اعمار، برای ساخت مجموعه هتل‌های زنجیره‌ای لوکس، آغاز کرده‌است و در حال ساخت هتل‌های آرمانی، در شهرهای میلان، پاریس، نیویورک، لندن، هنگ کنگ، لس آنجلس، توکیو، شانگهای، سئول و دوبی می‌باشد. آرمانی عرضه عطرهای زنانه و مردانه خود را پس از همکاری با شرکت لوازم آرایشی لورئال آغاز کرد. برندها. شرکت آرمانی به طراحی و ساخت محصولات متنوعی شامل لوازم فشن، پوشاک، لوازم آرایشی، عطر، لوازم
شامل لوازم فشن، پوشاک، لوازم آرایشی، عطر، لوازم دکور، جواهرات، عینک و ساعت با مارک‌های گوناگونی شامل جورجو آرمانی، آرمانی کولزیونی، امپوریو آرمانی، آرمانی جینز، آرمانی جونیور، آرمانی اکسچینج و آرمانی کاسا می‌پردازد.
از کرخه تا راین یک فیلم درام محصول ۱۳۷۱ (۱۹۹۳) ایران است به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا که به سرنوشت چند قربانی استفاده از جنگ‌افزار شیمیایی در جنگ عراق علیه ایران می‌پردازد. از بازیگران این فیلم می‌توان به علی دهکردی و هما روستا اشاره نمود. موسیقی مشهور و پراستفادهٔ این فیلم از آثار مجید انتظامی است. این فیلم نخستین همکاری سینمایی ایران و آلمان است. این فیلم در سال ۱۴۰۱ در نظرسنجی ماهنامه فیلم به عنوان یکی از ده فیلم برتر جنگی تاریخ سینمای ایران انتخاب شده است. خلاصه داستان. سعید که بر اثر
انتخاب شده است. خلاصه داستان. سعید که بر اثر بمب‌های شیمیایی نابینا شده به همراه گروهی از همرزمانش برای معالجه به آلمان اعزام می‌شود. لیلا خواهر سعید که سال هاست در آلمان با شوهر آلمانی و پسرشان یوناس (یونس) زندگی می‌کند، سعید را در آسایشگاه می‌بیند. بین سعید و یونس رابطه عاطفی عمیقی برقرار می‌شود. یکی از همرزمان بسیجی سعید قصد دارد پناهندگی کشور دیگری را بپذیرد و سعید و دوستان دیگرش نسبت به عمل او معترض هستند. با کوشش‌های پزشکان متخصص یکی از چشم‌های سعید معالجه می‌شود، اما آزمایش‌هایی که بر روی او انجام
معالجه می‌شود، اما آزمایش‌هایی که بر روی او انجام می‌شود روشن می‌کند که او بر اثر گازهای شیمیایی مبتلا به نوعی سرطان خون شده است. همسر او در ایران زایمان می‌کند و سعید پس از معالجه‌ای نافرجام می‌میرد و پس از مرگ او، خواهرش لیلا عازم ایران می‌شود. موسیقی متن. موسیقی متن این اثر ساخته مجید انتظامی است. حاتمی کیا پس از این فیلم، در فیلم‌های "آژانس شیشه‌ای" و "بوی پیراهن یوسف" خود نیز با مجید انتظامی همکاری کرد.
به نام پدر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابراهیم حاتمی‌کیا و محصول سال ۱۳۸۴ است. موضوع این فیلم دربارهٔ سال‌های پس از جنگ ایران و عراق و عوارض مادی و عاطفی آن است. خلاصه داستان. فیلم دربارهٔ رابطه یک پدر بسیجی و دختر جوانش است که مینهای باقیمانده از دوران جنگ باعث مجروح شدنش شده است.
جورجو آرمانی (؛ ۱۱ ژوئیه ۱۹۳۴ – ۴ سپتامبر ۲۰۲۵) طراح لباس ایتالیایی بود که خانهٔ مد لوکس آرمانی را پایه‌گذاری کرد. ابتدا به خاطر همکاری با خانه مد سروتی ۱۸۸۱ به شهرت رسید. در سال ۱۹۷۵، خانه مد آرمانی را تأسیس کرد که بعدها فعالیت‌های خود را به حوزه‌های موسیقی، ورزش و هتل‌های لوکس گسترش داد. تا سال ۲۰۰۱، آرمانی به عنوان موفق‌ترین طراح مد با منشأ ایتالیایی شناخته شد و به‌طور گسترده‌ای به خاطر پیشگامی در مد فرش قرمز مورد تحسین قرار گرفت. آرمانی با سبک‌های مینیمالیستی و ساده‌سازی شده در دهه ۱۹۷۰، به خصوص با
و ساده‌سازی شده در دهه ۱۹۷۰، به خصوص با کت‌های نرم و کت‌ و شلوارهای غیرساختاریافته‌اش، انقلابی در دنیای مد به پا کرد. گفته می‌شود که او توانست ظرافت مردانه و زنانه را به شکلی معاصر، ساده و در عین حال شیک تبدیل کند. تأثیر او به ویژه در پوشش ستارگان در فرش قرمز بسیار برجسته بود. در سال ۲۰۰۰ مجله "فوربز"، آرمانی را به عنوان موفق‌ترین طراح دنیا معرفی کرد. در سال ۲۰۰۱ این مجله او را در لیست اعضای جدید مد و در ردیف نوزدهم قرار داد. آرمانی در دانشگاه میلان رشته پزشکی را آغاز کرد اما پس از مدتی آن را رها کرد تا در
را آغاز کرد اما پس از مدتی آن را رها کرد تا در ارتش ایتالیا خدمت کند. پس از پایان خدمت نظامی، آرمانی کار خود را در دنیای مد به عنوان ویترین‌آرای و فروشنده در فروشگاه لا ریناشنته میلان شروع کرد. سپس برای نینو چروتی لباس مردانه طراحی کرد و به صورت آزاد برای چندین تولیدکننده کار کرد. در سال ۱۹۷۳، با سرجیو گالئوتی همکاری کرد و یک دفتر طراحی تأسیس نمود و در سال ۱۹۷۵، شرکت جورجیو آرمانی را بنیان گذاشتند و مجموعه‌های لباس مردانه و زنانه آماده به پوشیدن خود را عرضه کردند. آرمانی برند خود را جهانی کرد و خطوط متعددی
کردند. آرمانی برند خود را جهانی کرد و خطوط متعددی را معرفی نمود. همچنین در زمینه‌های آرایشی، عطر و دکوراسیون داخلی نیز فعالیت داشت. طراحی لباس بیش از ۱۰۰ فیلم، از جمله فیلم "ژیگولوی آمریکایی" (۱۹۸۰)، به شهرت بین‌المللی او کمک زیادی کرد. اوایل زندگی. جورجو آرمانی در ۱۱ ژوئیه ۱۹۳۴ در پیاچنتسا به دنیا آمد. پدرش، اوگو آرمانی، حسابدار یک شرکت حمل‌ونقل بود و مادرش ماریا رایموندی نام داشت. او دوران کودکی‌اش را در کنار برادر بزرگ‌ترش سرجیو و خواهر کوچک‌ترش روزانا سپری کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، خانواده‌اش در فقر
کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، خانواده‌اش در فقر زندگی می‌کردند و آرمانی در کودکی هنگام بازی با یک خمپاره منفجرنشده، دچار سوختگی شدید شد. او دوران دبیرستان را در مدرسه علمی لئوناردو داوینچی در میلان گذراند و پس از خواندن رمان "دژ" اثر ای. جی. کرونین، به پزشکی علاقه‌مند شد. آرمانی در رشته پزشکی دانشگاه میلان ثبت‌نام کرد، اما پس از سه سال تحصیل، در سال ۱۹۵۳ دانشگاه را ترک کرد و به نیروی زمینی ایتالیا پیوست. به‌دلیل پیش‌زمینه تحصیلی‌اش در پزشکی، در بیمارستان نظامی شهر ورونا مشغول به کار شد و در همان دوران به
شهر ورونا مشغول به کار شد و در همان دوران به تماشای اجراها در تماشاخانه ورونا می‌رفت. این تجربه‌ها در نهایت او را به سمت مسیر حرفه‌ای متفاوتی سوق داد. زندگی‌نامه. آرمانی پس از فعالیت مختصری در پزشکی و عکاسی، تنها بر حسب اتفاق وارد صنعت مد شد. او پس از خدمت نظام وظیفه، در فروشگاه بزرگ "لاریناسکنت" در میلان آغاز به‌کار کرد. آرمانی در سال۱۹۶۴ به عنوان طراح در شرکت پوشاک مردانه "نینو کروتی هیتمن" استخدام شد. او در سال ۱۹۷۴ نخستین مارک لباس مردانه و یک سال بعد اولین مجموعه لباس زنانه‌اش را معرفی کرد. او پس از
اولین مجموعه لباس زنانه‌اش را معرفی کرد. او پس از آنکه در سال ۱۹۷۵، دیگر تولیدات مربوط به صنعت طراحی لباس با برند «جورجو آرمانی» را عرضه کرد. اما تا سال ۱۹۸۰ تقریباً در آمریکا ناشناخته بود. در همین سال ریچارد گی‌یر (Richard Gere) در فیلم ژیگولوی آمریکایی (American Gigolo) لباس طراحی شده توسط جورجو آرمانی را پوشید. رفته رفته نگاه‌ها به سمت برند آرمانی جلب شد. آرمانی همچنین تهیهٔ لباس سریال جنایتکاران میامی (Miami Vice) را عهده‌دار شد. در سال ۱۹۸۱ نخستین سری فروشگاه‌های فروش ارزانتر و بازار بزرگ آرمانی شروع
فروشگاه‌های فروش ارزانتر و بازار بزرگ آرمانی شروع به کار کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، آرمانی بیش از ۲۰۰ فروشگاه در سرتاسر جهان و در سال ۲۰۰۰ بخش لوازم آرایشی را راه‌اندازی کرد. امروزه شرکت آرمانی شامل ۲۰۰۰ مرکز فروش جهانی با فروش سالیانه بیشتر از یک میلیارد دلار است. شرکت آرمانی برای تبلیغات خود از افراد بسیار معروف در زمینهٔ هنر و ورزش استفاده می‌کند که از جمله آن‌ها می‌توان به دیوید بکهام، کریستیانو رونالدو از فوتبالیستها و مگان فاکس از بازیگران هالیوود نام برد. در سال ۲۰۱۰، او اولین هتل خود واقع در برج
برد. در سال ۲۰۱۰، او اولین هتل خود واقع در برج خلیفه در دبی با ۱۶۰ اتاق را افتتاح کرد. زندگی شخصی و مرگ. آرمانی فردی بسیار خصوصی بود، اما در مصاحبه‌ای با مجله "ونتی فر" اعلام کرد که روابطی با هر دو جنس مرد و زن داشته است. او رابطه‌ای دیرینه و نزدیک با شریک تجاری‌اش، سرجیو گالئوتی، که هم معمار، هم طراح مد و هم بازرگان بود، داشت. گالئوتی در سال ۱۹۸۵ به دلیل عوارض ناشی از بیماری ایدز درگذشت. آرمانی گالئوتی را کسی می‌دانست که به او قدرت و انگیزه داد تا وارد دنیای تجارت شود. در سال ۲۰۱۵، آرمانی دربارهٔ گالئوتی
تجارت شود. در سال ۲۰۱۵، آرمانی دربارهٔ گالئوتی گفت: «وقتی سفر می‌کنم، عکس او را همراه خود می‌برم. چیزی باقی می‌ماند؛ روحش هنوز حضور دارد. مطمئناً او زنده است. من همه جا سرجیو را می‌بینم و مطمئنم او هم مرا می‌بیند. و امیدوارم هر کاری که کرده‌ام، او از آن مطلع باشد.» آرمانی از ناتوانی خود در جلوگیری از مرگ گالئوتی به‌عنوان بزرگ‌ترین شکست حرفه‌ای‌اش یاد کرده است. بر اساس گفته‌های خانواده آرمانی، او بخش زیادی از زمان خود را در قایق تفریحی‌اش می‌گذراند و عاشق دریانوردی بود. گزارش‌ها حاکی از آن بود که آرمانی در
بود. گزارش‌ها حاکی از آن بود که آرمانی در ماه‌های منتهی به درگذشتش از سلامت ضعیفی برخوردار بوده و در هفته مد میلان در ژوئن ۲۰۲۵ غایب بود. این اولین باری بود که در نمایش‌های مد خودش شرکت نمی‌کرد. او در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ در خانه‌اش در میلان و در سن ۹۱ سالگی درگذشت. در زمان مرگش، "فوربز" ارزش خالص دارایی‌های او را حدود ۱۲٫۱ میلیارد دلار آمریکا برآورد کرده بود. میراث. در طول دوران حرفه‌ای‌اش، مسیر جورجو آرمانی با تأثیر عمیق او بر صنعت مد تعریف شد؛ به‌ویژه در بازآفرینی سبک کت‌وشلوار برای زنان. پس از درگذشت
بازآفرینی سبک کت‌وشلوار برای زنان. پس از درگذشت او، بی‌بی‌سی آرمانی را کسی توصیف کرد که «انقلابی در مد» ایجاد کرد و هیچ طراح مدی از زمان کوکو شنل چنین تغییر ماندگاری در شیوه لباس پوشیدن مردم رقم نزده بود. روزنامه "لو موند" نیز او را «یکی از آخرین بزرگان مد مدرن» نامید. آرمانی به‌خاطر رها کردن قالب‌های خشک و رسمی کت‌وشلوار، شناخته شد؛ کاری که هم به مردان حس شیک‌پوشی بخشید و هم زنان را در محیط‌های رسمی مانند محل کار توانمند ساخت. "نیویورک تایمز" او را «استاد کت‌قدرت در دنیای مد» نامید و به نقش او در مد افراد
در دنیای مد» نامید و به نقش او در مد افراد مشهور و لباس‌های فرش قرمز اشاره کرد. در سال ۲۰۰۱، مجله "وگ" آرمانی را «موفق‌ترین طراح مد با اصالت ایتالیایی» معرفی کرد. همان سال، "تایم" نوشت که او «برای همیشه نگاه مردم به لباس را تغییر داد» —دستاوردی که کمتر طراح مدی به آن دست یافته است. آرمانی همچنین نخستین طراح مد بود که پس از مرگ مدل آنا کارولینا رستون در سال ۲۰۰۶ بر اثر بی‌اشتهایی عصبی، مدل‌های بسیار لاغر را از صحنهٔ مد کنار گذاشت. نخست‌وزیر ایتالیا، جورجا ملونی، آرمانی را «نماد بهترین‌های ایتالیا» خواند و
آرمانی را «نماد بهترین‌های ایتالیا» خواند و بازرگان فرانسوی، برنار آرنو، از او بابت خلق «سبکی منحصربه‌فرد» و گسترش «ظرافت ایتالیایی در سطح جهانی» تقدیر کرد. در تجلیل از خدمات و تأثیر او بر صنعت مد، آرمانی در سال ۲۰۰۸ نشان افسر لژیون دونور فرانسه و در سال ۲۰۲۱ نشان صلیب بزرگ شایستگی جمهوری ایتالیا را دریافت کرد.
هنرستان عالی موسیقی، مدرسه‌ای برای آموزش موسیقی در تهران بود که در طول تاریخ فعالیتش چندین بار نام آن تغییر کرد. تاریخچه. تأسیس. به تصمیم ناصرالدین شاه بنا بر این شد که عده‌ای نوازندهٔ قابل برای مراسم رژه و جشن‌های نظامی فراهم شوند. از این رو به دستور ناصرالدین شاه، مخبرالدوله مأمور شد تا شرایط آن را فراهم آورد. مخبرالدوله نیز یکی از موسیقی‌دانان برجستهٔ فرانسوی را که آلفرد ژان باتیست لومر نام داشت به ایران دعوت کرد و در سال ۱۲۴۸ خورشیدی (برابر با ۱۸۶۹ میلادی) «مدرسه موزیک» گشایش یافت. در این دوره شش ساله
«مدرسه موزیک» گشایش یافت. در این دوره شش ساله درس‌های فارسی، حساب، تاریخ، موسیقی نظری، زبان فرانسه، جغرافیا، آموزش یک ساز بادی، آشنایی با آهنگسازی نظامی، سازشناسی یک ساز تخصصی، هارمونی، پیانو، ارکستراسیون و کمپوزیسیون تدریس می‌شد. موسیقی‌دان فرانسوی دیگری به نام دوال که نوازنده ویولن و مربی ارکستر بود نیز با ۳۸ نفر از فارغ‌التحصیلان دارالفنون نخستین ارکستر سازهای زهی ایران را تشکیل داد و نواختن ویولن را در ایران برای نخستین بار مرسوم کرد. دوره اول. با مرگ لومر در سال ۱۲۸۹ شعبه موزیک نظام دارالفنون تعطیل شد
در سال ۱۲۸۹ شعبه موزیک نظام دارالفنون تعطیل شد تا هنگامی که در سال ۱۲۹۳ غلامرضا مین باشیان سالار معزز که افسر ارتش و از شاگردان برجسته لمر بود و مدتی نیز در پتروگراد رشته موسیقی علمی خوانده بود و رئیس ارکستر شاهنشاهی بود، وزارت معارف تصویب کرد شعبه موزیک نظام دارالفنون به صورت یک آموزشگاه با نام «کلاس موزیک» دوباره تشکیل شود. دوره این آموزشگاه چهار ساله بود و علاوه بر آموزش موزیک نظام، رشته‌های دیگر موزیک غربی نیز آموزش داده می‌شد و شاگردان غیرنظامی نیز داشت. مدرسه موسیقی. در سال ۱۲۹۷ «کلاس موزیک» به صورت
مدرسه موسیقی. در سال ۱۲۹۷ «کلاس موزیک» به صورت یک مدرسه مستقل از دارالفنون جدا شد و به مدیریت غلامرضا مین باشیان (با همکاری فرزندش نصرالسلطان) و زیر نظر وزارت معارف درآمد و نام «مدرسه موزیک» بر آن نهاده شد. دانش‌آموزانی که گواهی نامه شش ساله ابتدائی داشتند ثبت نام می‌شدند و شش سال نیز در مدرسه موزیک می‌گذراندند. شاگردان مدرسه نظامی و غیرنظامی بودند. دانش‌آموزان غیرنظامی که تعدادشان هم بیشتر بود از وزارت معارف کمک هزینه تحصیلی دریافت می‌کردند. مین باشیان برای مدرسه یک دوره جزوه‌های سازشناسی و هماهنگی و