payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هرچند جمعی بر اساس نام مشهور امروزی این آبادی یعنی «فرحزاد» وجه تسمیه آن را به اشتباه، بدان سبب که جایی فرحبخش و خوش آب و هوا بوده‌است، منسوب به «فرح» دانسته‌اند، اما چنان‌که آمد، نام اصلی آن «فره زاد» بوده و به سبب پیدایش آب در آنجا آن را «توشه عظیم» شمرده‌اند. ضرب‌المثل فارسی: تو بگو ف، من میرم فرحزاد!
مَذی یا مایع پیش‌منی یا مایع پیش‌انزال مایعی را که قبل از منی از آلت تناسلی مرد خارج می‌شود می‌گویند. این مایع روشن، بی‌رنگ و چسب‌ناک است که از مجرای ادرار از آلت تناسلی مرد در طول تحریک جنسی یا گاهی در هنگام خواب بیرون می‌آید. از نظر ترکیب شبیه مایع منی است ولی تفاوت‌های شیمیایی مشخصی دارد. وجود اسپرم در مذی از کم تا صفر متغیر است. این مایع در عملکردهای قبل از انزال به عنوان روان‌کننده و خنثی‌کننده اسید نقش ایفا می‌کند و مقدار آن معمولاً کم و گاهی نسبتاً زیاد است. واژه مذی در عربی در اصل به معنای آبی است
است. واژه مذی در عربی در اصل به معنای آبی است که از روزنه حوض بیرون می‌رود و در فقه شیعه نجس نیست و غسل نیاز ندارد. منشأ و ترکیب. این مایع در هنگام تحریک، خودارضایی، عشق‌بازی یا در مراحل اولیه آمیزش جنسی و پیش از رسیدن کامل به اوج لذت و انزال منی از مجرای ادرار آلت تناسلی ترشح می‌شود. این مایع عمدتاً توسط غدد پیازی-میزراهی (غدد کوپر) تولید می‌شود، همچنین غدد لیتری (غدد مخاطی مجرای ادرار) نیز در تولید آن نقش دارند. میزان ترشح این مایع در افراد مختلف بسیار متفاوت است. برخی افراد هیچ مایع پیش‌انزالی تولید
متفاوت است. برخی افراد هیچ مایع پیش‌انزالی تولید نمی‌کنند، در حالی که برخی تا ۵ میلی‌لیتر ترشح دارند. مایع پیش‌انزالی حاوی مواد شیمیایی مرتبط با منی مانند اسید فسفاتاز است، اما نشانگرهای دیگر منی مانند گاما گلوتامیل ترانس پپتیداز در آن وجود ندارد. عملکرد و خطرات. پیش‌منی، محیط اسیدیِ مجرای ادرار که ناشی از باقی‌مانده ادرار است را خنثی می‌کند و محیط مناسب‌تری برای عبور اسپرم ایجاد می‌کند. واژن به‌طور معمول اسیدی است، بنابراین ترشح پیش‌منی قبل از انزال منی می‌تواند محیط واژن را تغییر داده و بقای اسپرم را
می‌تواند محیط واژن را تغییر داده و بقای اسپرم را افزایش دهد. پیش‌منی همچنین به عنوان روان‌کننده در فعالیت جنسی عمل می‌کند و در انعقاد منی نقش دارد. وجود اسپرم در مذی از کم تا صفر متغیر است، اگرچه مطالعات نمونه‌های کوچکی از مردان را بررسی کردند. دو مطالعه متناقض شواهد متفاوتی را نشان دادند، از جمله موارد فردی با غلظت بالای اسپرم. باور عمومی که به مطالعه مسترز و جانسون در سال ۱۹۶۶ بازمی‌گردد، بیان می‌کند که پیش‌منی ممکن است حاوی اسپرم باشد که می‌تواند منجر به بارداری شود و این یک پایه رایج برای استدلال علیه
بارداری شود و این یک پایه رایج برای استدلال علیه استفاده از روش مقاربت منقطع به عنوان روش پیشگیری از بارداری است. مطالعات، حضور اچ‌آی‌وی را در بیشتر نمونه‌های پیش‌منی مردان آلوده نشان داده است. تولید بیش از حد. در موارد نادر، یک فرد ممکن است مقدار بیش از حد مایع پیش‌منی تولید کند، که ممکن است با یک مهارکننده ۵α-ردوکتاز، مانند فیناستراید، قابل درمان باشد.
علامت تعجب یا نماد شگفت یک نشانهٔ نوشتاری است که معمولاً برای ابراز «احساسات قوی» یا «شدت زیاد» به کار می‌رود و در پایان جمله‌های شگفتی، آرزو، تأکید، خواهش، منادا، … به کار می‌رود. جمله‌ای که در پایان آن علامت تعجب آمده‌است یا یک حرف ندا (مانند: «هی!» و «آهای!») یا یک فرمان (مانند: «ایست!») یا حیرت را نشان می‌دهد (مانند: «روی زمین جای پای یک پاگندهٔ غول‌آسا بود!»). در اصطلاحات برنامه‌نویسی رایانه، علامت تعجب، «بَنگ» (bang) و «شریک» (shriek) نیز خوانده می‌شود. علامت‌های تعجب ممکن است برای تأکید بیشتر تکرار
علامت‌های تعجب ممکن است برای تأکید بیشتر تکرار شوند «معرکه است!!!»، ولی این رویّه در نوشتار رسمی غیرقابل‌قبول است. تاریخچه. علامت تعجب برای نخستین بار در ۱۴۰۰ به صنعت چاپ انگلیسی معرفی شد، و تا میانهٔ دههٔ ۱۶۰۰ به‌عنوان «علامت ستایش» شناخته می‌شد. در درست‌نگاری آلمانی، این علامت برای نخستین بار در انجیل لوتر در ۱۷۹۷ ظاهر شد. علامت تعجب تا پیش از دههٔ ۱۹۷۰ در ماشین‌های تایپ دستیِ استاندارد گنجانده نشده‌بود. به‌جای آن باید یک نقطه (نشانهٔ نوشتاری) تایپ می‌کردید، با یک پس‌بر برمی‌گشتید و یک آپاستروف تایپ
با یک پس‌بر برمی‌گشتید و یک آپاستروف تایپ می‌کردید. هشدارها. علامت تعجب برای جلب توجه به هشدارهای خطر، و مسائل پیش‌بینی‌نشده به‌کار می‌رود. این علامت‌ها در محیط‌های پرخطر و تجهیزات بالقوه خطرناک معمول هستند. یک نوع معمولِ این هشدار یک مثلث زرد با یک علامت تعجب است، ولی مثلث سفید با حاشیهٔ قرمز در علامت‌های خطر اروپایی معمولند. زبان‌های طبیعی. برای فاصله‌گذاری پس از علامت تعجب، بخش مربوطه را در نقطه ببینید. تبلیغات و ادبیات انگلیسی. استفادهٔ مکرر از علامت تعجب در نوشتار در تبلیغات رایج است. برخی نام‌های
تعجب در نوشتار در تبلیغات رایج است. برخی نام‌های تجاری علامت تعجب دارند (مثال: موتور جستجوی یاهو و مسابقهٔ تلویزیونی جپاردی!) عنوان چندین کمدی موزیکال مانند اوکلاهوما!، ئی! و اوه! کلکته! نیز علامت تعجب دارد. استفادهٔ بیش‌ازحد از علامت تعجب معمولاً نشانگر نویسندگی ضعیف است، زیرا معمولاً خواننده را منحرف می‌کند و ارزش علامت را می‌کاهد. برخی نویسندگان، مانند توماس ولف آمریکایی، هرچند، به استفادهٔ آزاد و بی‌شرمانه از علامت تعجب معروفند. نام اماکن. شهر انگلیسی وستوارد هو!، نامیده شده پس از رمان چارلز کینگزلی،
وستوارد هو!، نامیده شده پس از رمان چارلز کینگزلی، تنها نام مکان در پادشاهی متحده است که رسماً علامت تعجب دارد. شهری در کِبِکِ کانادا به نام سن-لویی-دو-ها! ها! وجود دارد که به‌طور رسمی در نامش دو علامت تعجب دارد. زبان‌های شرقی. علامت تعجب، علاوه بر فارسی، همچنین در عربی، کردی سورانی، عبری، چینی، کره‌ای، ژاپنی (که از خط لاتین استفاده نمی‌کند) به‌کار می‌رود. فرانسوی. در فرانسوی علامت تعجب برای نشانه‌گذاری دستور یا تقاضا به‌کار می‌رود: "!Viens ici" (ترجمهٔ فارسی: «بیا اینجا»). مانند علامت سؤال (؟)، دونقطه (:)
«بیا اینجا»). مانند علامت سؤال (؟)، دونقطه (:) و semi-colon (;)، علامت تعجب با کلمهٔ قبل فاصله ندارد، اما پس از آن باید یک فاصله گذاشته شود. آلمانی. در آلمانی، علامت تعجب چندین استفادهٔ خاص دارد که در انگلیسی برای آن اَشکال دیگری از نقطه‌گذاری را به‌کار می‌برند: اسپانیایی. در زبان اسپانیایی، جمله یا clause که در آخرش علامت تعجب آمده‌است، همچنین باید با یک علامت تعجب وارونه شروع شود (این در مورد علامت سؤال هم صدق می‌کند): برای مکاتبات غیررسمی، هرچند، استفاده از علامت تعجب و سؤال وارونه کمتر رایج است.
از علامت تعجب و سؤال وارونه کمتر رایج است. به‌عنوان یک حرف. در زبان‌های خویسان، و در الفبای آواشناسی بین‌المللی، علامت تعجب به‌عنوان یک حرف برای نشان دادن آوای تقه‌ای پس‌لثوی (که در رسم‌الخط زولو با "q" نشان داده می‌شود) به‌کار می‌رود. در یونیکد، این حرف به‌طور صحیح U+01C3 () و از نماد نقطه‌گذاری معمولی U+0021 (!) تمیز داده می‌شود تا نرم‌افزارها بتوانند بی‌مشکل مرز بین دو واژه را تشخیص دهند. آوانگاری. علامت تعجب گاهی به‌عنوان نشانهٔ آوانگاری برای نمایش این‌که یک مصوت دفعی است به‌کار می‌رود. این بیشتر توسط
یک مصوت دفعی است به‌کار می‌رود. این بیشتر توسط آپاستروف، یا نماد ایست نایی بالانویسشده () نمایش داده می‌شود. علامت تعجب. یک نشانهٔ نقطه‌گذاری در انگلیسی وجود دارد که کار علامت سؤال و علامت تعجب را ترکیب می‌کند؛ که شبیهِ برروی‌هم‌افتادهٔ آن دو نماد («») است ولی توالی «!؟» بیشتر به‌کار برده می‌شود. کنایه. در نوشتار و اغلب زیرنویس‌ها، به‌خصوص در انگلیسی بریتانیایی، یک نشانهٔ "(!)" (یک علامت تعجب داخل پرانتز تلویحاً اشاره دارد که شخصی به‌طور واضح اظهار نظر کنایی کرده‌است؛ مثل: «وای یه کنایه‌سنج. عجب اختراع
کرده‌است؛ مثل: «وای یه کنایه‌سنج. عجب اختراع مفیدی (!)» انطباق با نسخ خطی. علامت تعجب داخل کروشه [!] نشانهٔ این است که کلمه یا عبارت متن، در عین انطباق با نسخ خطی، مفهوم نیست. کاربرد در حوزه‌های گوناگون. ریاضی. در ریاضی این علامت عمل فاکتوریل را نشان می‌دهد. عبارت formula_1 یعنی «حاصل‌ضرب اعداد صحیح از ۱ تا formula_2». مثلاً formula_3 (بخوانید: چهار فاکتوریل) می‌شود ۴ × ۳ × ۲ × ۱ = ۲۴. رایانه. در کاربرد رایانه، علامت تعجب با کاراکتر ۳۳ اسکی (۲۱ در هگزادسیمال تطابق دارد. برای همین در یونی‌کد در U+۰۰۲۱ یافت
تطابق دارد. برای همین در یونی‌کد در U+۰۰۲۱ یافت می‌شود. علامت تعجب وارو. نه در ISO-۸۸۵۹-۱, ۹ و ۱۵ در مکان ۱۶۱ (A1HEX) و برای همین هم در یونیکد در U+00A1 است. زبان‌های رایانه‌ای متعددی از «!» برای معناهای مختلفی استفاده می‌کنند، که مهم‌ترینشان نفی منطقی است؛ برای مثال، A != B یعنی «A برابر B نیست، و!A یعنی «نفی منطقی A» (که همچنین «not A» هم خوانده می‌شود. در این زمینه، نام علامت تعجب "بنگ" است؛ برنامه‌نویسان دیگر آن را "shriek (جیغ)" یا "screech (جیغ ترمز)" می‌خوانند. ازآن‌جاکه در آمریکا اختراع شده‌است،
می‌خوانند. ازآن‌جاکه در آمریکا اختراع شده‌است، ادعا می‌شود که "بنگ" از یونیکس و "جیغ" از استانفورد یا ام‌آی‌تی می‌آید. با وجود این، "shriek" در لغت‌نامه‌های آکسفورد از دههٔ ۱۸۶۰ به‌بعد یافت می‌شود. همچنین بنگ در حروف‌چینی یا چاپ استفاده می‌شد؛ بنابراین، وقتی به‌طور شفاهی متنی را هجی می‌کنند، علامت تعجب می‌تواند «screamer یا بنگ» خوانده شود. علامت تعجب در زبان برنامه‌نویسی بیسیک بی‌بی‌سی (و بی‌سی‌پی‌ال pling خوانده می‌شود و برای اشاره به یک کلمهٔ ۳۲-بیتی به‌کار می‌رود. پلینگ‌ها همچنین در RISC OS از شرکت
به‌کار می‌رود. پلینگ‌ها همچنین در RISC OS از شرکت آکورن برای اشاره به یک «appfolder (پوشهٔ برنامه)» به‌کار می‌روند: پوشه‌ای که وقتی روی آن دابل کلیک کنید پروندهٔ برنامه‌ای را به نام!Run که درونش است، اجرا می‌کند. بقیهٔ پرونده‌ها در appfolder عموماً حاوی منابعی هستند که برنامه نیاز دارد تا اجرا شود. appfolder می‌تواند با نگه داشتن دکمهٔ شیفت و دابل کلیک مشاهده شود. به‌علاوه، فایل‌های منبعی خاص دیگر، مانند!Boot (زمانی اجرا می‌شود که برنامه‌ای که شامل این پرونده است به دید مدیر پرونده برسد) و !Sprietes
پرونده است به دید مدیر پرونده برسد) و !Sprietes (آیکونی است که تعاریف آیکون‌ها را دربردارد و زمانی بارگذاری می‌شود که !Boot پیدا نشود) هم با یک پلینگ شروع می‌شوند. سامانه‌های پست الکترونیکی هم از علامت تعجب به‌عنوان یک کاراکتر جداساز بین نام‌های میزبان‌ها برای اطلاعات مسیریابی استفاده می‌کنند که معمولاً به آن «نشان‌گذاری مسیر بنگی» گفته می‌شود. در پروتوکل آی‌آرسی، لقب کاربر و آیدنت در هاست‌مسکی که کارگزار به او اختصاص داده‌است، توسط یک علامت تعجب از هم جدا می‌شوند. در الفبای رمزی نخبگان نسخهٔ ۳، «!» قبل از
در الفبای رمزی نخبگان نسخهٔ ۳، «!» قبل از یک حرف استفاده می‌شود تا بیان کند که نخبه از وارد شدن در حوزهٔ عنوان مذکور خودداری می‌کند؛ ولی در بعضی موارد، معنای دیگری دارد، مثل !G که یعنی نخبهٔ بدون هیچ قابلیتی.d یعنی بدون هیچ لباسی، و !P اشاره دارد به این‌که به نخبهٔ مذکور اجازهٔ استفاده از پرل داده نمی‌شود، و الی آخر. البته همهٔ این‌ها دارای مقداری معنی ضمنیِ منفی هستند. وقتی برنامه‌های کامپیوتر پیغام‌هایی نمایش می‌دهند که به کاربر هشدار می‌دهد، ممکن است یک علامت تعجب در کنارش نمایش داده شود تا خاطرنشان کند
تعجب در کنارش نمایش داده شود تا خاطرنشان کند که پیغام مهم است و باید خوانده شود. این اغلب هنگامی اتفاق می‌افتد که یک خطا اتفاق بیفتد، یا از کاربر برای عملیات خطرناک مانند حذف داده‌ها رضایت گرفته شود. در پوسته یونیکس و اسکریپت‌نویسی پرل، «!» معمولاً پس از یک «#» در خط اول اسکریپت درج می‌شود تا به سیستم‌عامل بگوید که از چه برنامه‌ای برای اجرای اسکریپت استفاده کند. به این معمولاً «هش‌بنگ» یا «شیبنگ» می‌گویند.
آبنبات، به‌خصوص آب نبات شیرین، از مخلوط غلیظ شکر با آب به‌همراه افزودنی‌هایی خوش‌طعم‌کننده و رنگدهنده ساخته شده و بعضی مواقع منجمد می‌شود. آبنبات‌ها نوعی قرص شیرین طعم دار هستند که از طعم دهنده‌های طبیعی و مصنوعی ساخته می‌شوند که علاوه بر شیرین کردن دهان نوعی تنقلات محسوب می‌شود که می‌توان در مهمانی‌ها ان را سرو کرد. می‌توان با لعاب دادن سبزیجات و میوهها و مواد خشک توسّط شکر محصولات قندی تولید کرد. از بعضی آبنبات‌ها بیشتر به عنوان خوشبوکننده دهان استفاده می‌شود؛ مانند آب نبات‌های تیک تک. واژه‌شناسی. در
می‌شود؛ مانند آب نبات‌های تیک تک. واژه‌شناسی. در ایران واژه آبنبات از واژه بسیار کهن و اوستایی آپام نپات گرفته شده‌است که ایزدی در کتاب مقدس زرتشتیان، اوستا است. آپام نپات یا اَپام نپات (آوانویسی: apām napāt) که به نام بُرز ایزد نیز خوانده شده‌است، از ایزدان کهن در اساطیر مردمان هندواروپایی از جمله مردمان آریایی است. آپام نبات در وداها به معنای خدای آب‌ها آمده و در اوستا با عنوان فرزند آب‌ها یا نوه آب‌ها از وی یاد شده‌است. او ایزد آب‌های زمینی، رودها، دریاچه‌ها، دریاها و چاه‌هاست. او آب‌ها را پخش می‌کند،
دریاها و چاه‌هاست. او آب‌ها را پخش می‌کند، نیرومند و بلند بالاست و دارندهٔ اسب تندرو است. این اقتباس‌ها از اوستا بسیار رایج است طوری که بستنی مشهور دایتی نیز از رودی به همین نام در اوستا گرفته شده‌است. در آمریکای شمالی آبنبات به مجموعهٔ متنوّعی گفته می‌شود که شامل آب نبات چوبی، آبنبات شکلاتی، آبنبات لیسی، آبنبات سرد، تافی، پاستیل، آدامس، نوعی شیرینی خمیر مانند به نام مارشمالو (marshmallows) و شیرین‌بیان، آبنبات ترش، آبنبات شور، آبنبات سخت و غیره است. در خارج از آمریکای جنوبی نام ژنریک آبنبات همان موّاد
خارج از آمریکای جنوبی نام ژنریک آبنبات همان موّاد شیرین و قندی (sweets or confectionery) است. (انگلستان، ایرلند، استرالیا، نیوزیلند، آفریقای جنوبی و دیگر کشورهای مشترک‌المنافع). در آمریکای شمالی و انگلستان و استرالیا واژه Lollipop مربوط به نوع خاصی از شیرینی است که بر روی چوب قرار دارد. همچنین واژهٔ کَندی (candy) در انگلستان مربوط به نوع خاصی از شیرینی‌های پشمالو است درحالی که در آمریکا و استرالیا به نام پشمک (cotton candy in North America and fairy floss in Australia) شناخته می‌شود. طبقه‌بندی. از نظر
in Australia) شناخته می‌شود. طبقه‌بندی. از نظر شیمیایی، قند آبنبات به‌طور گسترده به دو گروه تقسیم می‌شوند: آبنبات بلورین و آمورف است. تولید. برای تولید آبنبات ابتدا از حل شدن شکر در آب یا شیر شربت (نوشیدنی) درست می‌کنند. سپس برای رساندن به نقطه اشباع مطلوب یا کاراملی شدن (به‌صورت قند سوخته درآمدن) جوشانده می‌شود. موّاد مورد استفاده و مدّت زمان جوشانیدن به نوع آب‌نبات بستگی دارد. آبنبات در انواع بی‌نهایت متفاوت اعم از نرم و جویدنی یا سخت، ترد و شکننده درست می‌شود. کارامل، تافی، فاج (آّبنبات نرم از کره و شیر
کارامل، تافی، فاج (آّبنبات نرم از کره و شیر و شکلات و غیره)، آبنبات مغزدار، به‌صورت قرص، آبنبات چسبناک، لوبیای ژله‌ای، نبات، آبنبات چوبی، پشمک، قرص نعناع، بادام‌زمینی ترد، شکلات پُر شده از کشمش یا بادام‌زمینی، و آبنبات لیسی تنها بخش مختصری از واژهٔ ژنریک کندی(candy) است. مراحل شیرین‌سازی. ساختار پایانی مربوط به آبنبات بستگی به غلظت شکر دارد. در هنگام حرارت شربت و جوشانیدن، آب بخار شده و غلظت شکر بالا رفته و نقطه جوش بالا می‌رود. هر درجهٔ حرارتی با یک غلظت خاص برابری می‌کند. به‌طور معمول حرارت بالا و غلظت
خاص برابری می‌کند. به‌طور معمول حرارت بالا و غلظت بیشتر شکر باعث نولید آبنبات سخت، و حرارت کمتر باعث ساختن آبنبات نرم‌تر می‌شود. این مراحل به قرار زیر هستند: نام‌های ذکرشده در بالا بر اساس فرایندهای گوناگون پیش از این‌که دماسنج دمای مطلوب را نشان دهد انجام می‌شود و مقداری از شربت را در آب سرد انداخته و عملکرد این تکّهٔ انداخته‌شده بررسی می‌شود. یک رشتهٔ دراز از شکر thread نام دارد در حالی که یک تکّهٔ نرم و صاف مرحلهٔ توپ (ball) نامیده می‌شود و مرحله ترد و شکننده (crack) نیز بعد از آن پدید می‌آید. این روش
شکننده (crack) نیز بعد از آن پدید می‌آید. این روش در حال حاضر در بعضی از آشپزخانه‌ها به‌کار می‌رود. وقتی که دمای شربت به ۳۴۰ درجه فارنهایت یا بالاتر می‌رسد، مولکول شکر به قندهای ساده‌تر شکسته می‌شود و مادّهٔ کهربایی رنگی به نام کارامل درست می‌شود. مدّت نگهداری. زمان نگهداری از آبنبات از دو هفته تا یک سال است و اگر در جای خنک و خشک نگهداری نشود زودتر فاسد خواهد شد. سلامتی. تاریخچه. آب نبات برای سلامتی بسیار مفید است وبه هضم غذا کمک می‌کند در قدیم ایرانی‌ها از آبنبات به عنوان غذایی مهم استفاده می‌کردند.
از آبنبات به عنوان غذایی مهم استفاده می‌کردند. البته مصرف بیش از حد مساوی است با قند خون. کاربرد در سیاست. آبنبات به دست آوردن در مقابل درّ، کنایه از نتایجی در مذاکرات سیاسی است که دستاوردهای کوچک با شیرینی مقطعی در مقابل واگذار کردن امتیازات فراوان کسب شود. این اصطلاح برای اولین بار برای توصیف معاهده سعدآباد به کار رفت.
یادبود جفرسون از بناهای مشهور شهر واشنگتن دی سی در آمریکا است. مقصود از این بنا بزرگداشت توماس جفرسون می‌باشد. مشخصات. این بنای مرمری در محوطه‌ای در مرکز شهر و در کرانه شرقی رودخانه پوتوماک قرار دارد. این بنا که در ۱۹۴۳ میلادی افتتاح گردید، امروزه یک مرکز اصلی گردشگری در واشنگتن دی سی است.
ماهوارهٔ اُمید، نخستین ماهوارهٔ ساخت کشور ایران است که تمام تجهیزاتش در صنایع الکترونیک ایران طراحی و تولید شده‌است. ساخت ماهوارهٔ تحقیقاتی «امید» از ۱۵ اسفند ۱۳۸۴ آغاز شد و طی ۲ سال آماده انجام تست‌های مشترک شد. ماهوارهٔ «امید» شامگاه 2 فوریهٔ ۲۰۰۹ میلادی (۱۴ بهمن ۱۳۸۷) و در سی‌امین سالگرد پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در مدار فضا قرار گرفت. و در ۵ اردیبهشت ۱۳۸۸ با جو غلیظ مناطق غربی آمریکای جنوبی و اقیانوس آرام برخورد کرد و به کار ۸۲ روزهٔ خود پایان داد. در سال ۲۰۰۸ میلادی ابتدا ستاد کل نیروهای مسلح ایران اعلام کرد
میلادی ابتدا ستاد کل نیروهای مسلح ایران اعلام کرد که ماهوارهٔ امید با یک «موشک ایرانی» به فضا فرستاده شده‌است اما ساعاتی بعد خبر پرتاب ماهوارهٔ امید تکذیب و تأکید شد که تنها موشک ماهواره بر سفیر امید، که قرار است در آینده ماهوارهٔ امید را به فضا منتقل کند، آزمایش شده‌است. "«امید»" دومین ماهوارهٔ ایران در مدار بود. نخستین ماهواره سینا ۱ است که توسط روسیه در سال ۲۰۰۵ ساخته و برای ایران به فضا پرتاب شده‌است. پیش از ایران هشت کشور؛ شوروی (۱۹۵۷م)، ایالات متحده آمریکا (۱۹۵۸م)، فرانسه (۱۹۶۵م)، ژاپن (۱۹۷۰م)، چین
آمریکا (۱۹۵۸م)، فرانسه (۱۹۶۵م)، ژاپن (۱۹۷۰م)، چین (۱۹۷۰م)، بریتانیا (۱۹۷۱م)، هند (۱۹۸۰م) و اسرائیل (۱۹۸۸م) مستقلاً موفق به پرتاب ماهواره شده بودند. بازخورد در جهان. ناسا تأیید کرد که این پرتاب موفقیت‌آمیز بوده‌است. هم‌چنین محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور پیشین ایران، گفت: «این ماهواره پرتاب شد تا یکتاپرستی و صلح و عدالت را در جهان بگسترد.» وزیر امور خارجهٔ ایران منوچهر متکی گفت این ماهواره پرتاب شد تا نیازهای کشور را برآورده سازد و کاملاً برای اهداف صلح‌آمیز است. منابع ارتش آمریکا خاطرنشان کردند که این پرتاب
منابع ارتش آمریکا خاطرنشان کردند که این پرتاب باعث نگرانی است اما تعادل قدرت را در منطقه تهدید نمی‌کند. مشخصات فنی. == ویژگی‌ها ماهواره ی امید در هر ۲۴ ساعت، ۱۵ بار به دور زمین می‌چرخید و گزارش‌های دورسنجی به مرکز فضایی در ایران می‌فرستاد. این ماهواره همچنین دو باند بسامد و هشت آنتن برای ارسال اطلاعات داشت که در هر بار چرخش، دو بار توسط ایستگاه‌های زمینی کنترل و هدایت می‌شد. ماهوارهٔ امید از نوع ماهواره سبک بود و توسط ماهواره بر «سفیر دو» در مدار قرار گرفته‌بود. این ماهواره با هدف برقراری ارتباطات متقابل
این ماهواره با هدف برقراری ارتباطات متقابل ماهواره و ایستگاه زمینی، تعیین مشخصات مداری و دورسنجی مشخصات زیرسامانه‌ها، در مدار زمین قرار داده شده بود. مدت زمان فعالیت این ماهواره، ۵۰ روز اعلام شده‌است. این ماهواره که در ارتفاع ۲۴۶ تا ۳۷۷ کیلومتری زمین و در درون جو قرار داشت و در مدار پایین بود (ماهواره‌های مدار بالا یا زمین‌گرد که بسیار محدود هستند در ارتفاع ۳۶٬۰۰۰ کیلومتری سطح زمین قرار می‌گیرند) و براساس مأموریت تعریف‌شده برای آن، پس از مدتی در اثر اصطکاک هوا انرژی خود را از دست داد و سقوط کرد. سامانهٔ
هوا انرژی خود را از دست داد و سقوط کرد. سامانهٔ فضایی بومی ایران. ایستگاه هدایت و کنترل ماهواره در مدار ارتفاع پایین نیز وظیفهٔ تعیین موقعیت ماهواره در مدار را بر عهده داشته و ارتباط رادیویی با ماهواره برقرار می‌کند و فرمان‌های کنترلی را به ماهواره ارسال نموده و پاسخ آن را دریافت می‌کند. این ماهواره توسط ماهواره‌بر سفیر ساخت ایران توسط موشک سفیر از پایگاه فضایی ایران، به مدار پرتاب شد. موشک سفیر برای پرتاب این ماهواره به فضا طراحی شده‌است. ماهوارهٔ امید به همراه ایستگاه‌های زیرزمینی و پرتاب فضایی، جمعاً
همراه ایستگاه‌های زیرزمینی و پرتاب فضایی، جمعاً نخستین سامانهٔ فضایی بومی ایران را تشکیل می‌دادند. ماهواره‌های ویژهٔ ایران عبارتند از ماهوارهٔ زهره، ماهوارهٔ سینا، ماهوارهٔ پارس و ماهواره‌های مصباح ۱ و مصباح ۲. پرتاب آزمایشی. احمدی‌نژاد در افتتاح مرکز فضایی نو ایران در چهارم فوریهٔ ۲۰۰۸ گفت که ماهوارهٔ امید در آیندهٔ نزدیک پرتاب خواهد شد. ایران در ۱۷ اوت ۲۰۰۸م از آزمایش موفقیت‌آمیز یک موشک فضایی که قادر است یک ماهواره را حمل کرده و در مدار زمین قرار دهد خبر داد و بسیاری از دولت‌های غربی آن را تکذیب کردند
داد و بسیاری از دولت‌های غربی آن را تکذیب کردند که از میان آنان می‌توان به فرانسه اشاره کرد که گفت این موشک نمی‌تواند در طبقات بالایی جو عمل کند. مدار. این ماهواره با زاویه میل مداری ۵۵٫۵ درجه در مدار زمین قرار داشت. ارتفاع مدار این ماهواره ۲۴۶ تا ۳۷۷ کیلومتر بود و در هر ۹۰٫۷۶ دقیقه یک بار به دور زمین می‌چرخید. بازتاب در رسانه‌های غربی. "نیویورک تایمز" اظهار داشت «پرتاب ماهوارهٔ امید فقط یک پیشرفت نمادین بوده‌است چرا که ماهواره بسیار کوچک بوده‌است ولی این عمل اشارات نظامی بالقوه‌ای در پی داشته‌است». این
عمل اشارات نظامی بالقوه‌ای در پی داشته‌است». این روزنامه همچنین به نقل از جفری فوردن از مؤسسهٔ فناوری ماساچوست نوشت: ایران با وجود رویارویی مخالفت جهانی و تحریم‌های متعدد، به این مجمع (کشورهای دارای فناوری ماهواره) منحصربه‌فرد پیوست. وی حرکت ایران را یک شاهکار فناورانه توصیف کرد. همچنین به نوشتهٔ هفته‌نامهٔ "نیوزویک"، ایران یک آزمایش شکست‌خوردهٔ دیگر برای پرتاب این موشک داشته‌است و «طبق تحقیقات، فناوری این ماهواره به ۵۰ سال پیش بازمی‌گردد و این مشابهٔ راکتی است که ماهوارهٔ اسپوتنیک-۱ روسی را در سال ۱۹۵۷م
است که ماهوارهٔ اسپوتنیک-۱ روسی را در سال ۱۹۵۷م در فضا قرار داد.» پرتاب این ماهواره که به‌معنی افزایش برد موشک‌های ایران به ۲٬۵۰۰ کیلومتر است، به نفع هواداران سپر موشکی آمریکا می‌باشد. دولت‌های غربی اعلام داشتند: ایران گام هراس‌انگیزی برداشته‌است تا موشک‌های دور بردی پرتاب کند که چه بسا قادر به حمل کلاهک‌های هسته‌ای است. همچنین یکی از مسئولان عالی‌رتبهٔ پنتاگون در گزارشی به شبکهٔ سی‌ان‌ان گفت ایرانیان در پرتاب موشک موفق نشدند. وی افزود وزارت دفاع اطلاعاتی در دست دارد که نشان می‌دهد موشکی که ایران از پرتاب
دست دارد که نشان می‌دهد موشکی که ایران از پرتاب آن خبر داد «به هدفی که برای آن طراحی شده بود نرسید»
عقاب سرسفید آمریکایی یا عقاب آلاسکا یا عقابِ گَر (به انگلیسی Bald Eagle) نوعی پرنده شکاری از گروه عقاب‌های دریایی است که بومی آمریکای شمالی است. محدوده زندگی این پرندهٔ شکاری، آلاسکا، کانادا، تمام خاک اصلی ایالات متحده آمریکا و شمال مکزیک را دربر می‌گیرد. این عقاب‌ها در نزدیکی پهنه‌های آبی وسیعی زندگی می‌کنند که هم ذخیره غذایی مناسبی داشته باشند و هم درختان کهنسالی برای آشیانه‌سازی وجود داشته باشد. این پرنده به عنوان یکی از نمادهای ایالات متحده آمریکا شناخته میشود. در اواخر قرن بیستم این پرنده در محدوده
میشود. در اواخر قرن بیستم این پرنده در محدوده کشور آمریکا در خطر انقراض قرار گرفت، درحالی‌که تعداد آن‌ها در آلاسکا و کانادا زیاد شده بود. در سال‌های بعد جمعیت عقاب‌های سرسفید در آمریکا افزایش یافت و در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۵ از فهرست جانوران در معرض خطر انقراض خارج شد. نام "گَر" را دلیل گَر بودن این جانور بر روی آن نگذاشته‌اند، بلکه واژه "bald" در قدیم به معنای «سرسفید» بوده است. عقاب‌های سرسفید در سن چهار تا پنج سالگی به بلوغ می‌رسند و صاحب پرهای قهوه‌ای با سر و دم سفید می‌شوند. رنگ و بال پرها در جنس نر و ماده
دم سفید می‌شوند. رنگ و بال پرها در جنس نر و ماده مشابه است اما، مانند اغلب پرندگان شکاری دیگر، ماده‌ها از نرها بزرگترند. نوک آن‌ها بزرگ و زرد است و ماده‌ها نوک خمیده‌تری دارند. عقاب سرسفید شکارچی فرصت‌طلبی است یعنی هرچند غذای اصلیش ماهی است اما با توجه به موقعیت از منابع تغذیه‌ای در دسترس دیگر خود نیز بهره می‌برد. عقاب دریایی دم‌سفید نزدیکترین خویشاوند عقاب سرسفید است که در اوراسیا زندگی می‌کند و نقش بوم‌شناختی مشابهی را در این منطقه ایفا می‌کند. جوجه‌هایی که تازه از تخم در می‌آیند به رنگ خاکستری روشن
که تازه از تخم در می‌آیند به رنگ خاکستری روشن هستند و در دوازده هفتگی رنگ آن‌ها به قهوه‌ای تیره می‌گراید. در این هنگام آن‌ها لانه را ترک می‌کنند. در حدود سه چهار سالگی رنگ آن‌ها قهوه‌ای بوده و دارای رگه‌هایی از پرهای سفید در زیر بال‌ها و روی سر خود هستند. هم‌چنین روی سینه و دم آن‌ها پرهای سفیدرنگ دیده می‌شود و نیز نوک آن‌ها سیاه‌رنگ است. در این سنین آن‌ها شباهت زیادی به عقاب‌های طلایی دارند و به راحتی انسان را به اشتباه می‌اندازند. این عقاب‌ها در سن ۴ الی ۵ سالگی از نظر جنسی بالغ می‌شوند و در این سن ویژگی
سالگی از نظر جنسی بالغ می‌شوند و در این سن ویژگی آن‌ها یعنی پرهای سفید در سر و دم ظاهر می‌شود و رنگ چشم آن‌ها از قهوه‌ای تیره به زرد تبدیل می‌گردد. عقاب سرسفید چندین رکورد را در دنیای پرندگان به نام خود ثبت کرده است. تاکنون سنگین‌ترین شکار و به‌طور کلی محموله‌ای که یک پرنده توانسته با آن از زمین بلند شود، یک گوزن ۶ کیلو و ۸۰۰ گرمی بوده است که یک عقاب سرسفید آن را از جا بلند کرده است. همچنین بزرگ‌ترین آشیانهٔ درختی پرنده‌ساز را نیز یک جفت عقاب سرسفید در فلوریدای آمریکا ساخته‌اند. آشیانهٔ آن‌ها ۶٫۱ متر عمق،
آمریکا ساخته‌اند. آشیانهٔ آن‌ها ۶٫۱ متر عمق، ۲٫۹ متر عرض و وزن حیرت‌انگیزی معادل دقیقاً ۲٬۷۲۲ کیلوگرم (نزدیک ۳ تن) داشته است.عقاب سرسفید زمانی در خطر انقراض بود که نخستین تهدید آنها یک نوع حشره‌کش به نام ددت بود. این حشره کش همان‌طور که برای حشرات کشنده بود، برای پرندگان هم زیان‌بار بود. از وقتی که این نوع حشره‌کش ممنوع شد، تعداد پرندگان هم افزایش یافته است. نام. نام این پرنده از واژه انگلیسی "Bald" به معنی سپید روی گرفته شده است. این واژه در گذشته به معنای سپید بود که با مرور زمان معنی آن به تاس و گر
سپید بود که با مرور زمان معنی آن به تاس و گر تغییر یافته است. مشخصات این پرندگان. طول بدن پرندگان بالغ از نوک منقار تا انتهای دم به ۱۰۲ سانتی‌متر می‌رسد و وزنشان از ۳٫۵ تا ۱۲٫۵ کیلوگرم متغیر است. فاصلهٔ دوسرِ بال‌های پرندهٔ نر از ۱٫۵ تا ۲٫۵ متر متغیر است. جنس ماده از نظر جثه بزرگ‌تر است و در هنگام پرواز تا ۲٫۷ هم می‌رسد. اگر چه نرها کوچکترند ولی از طرفی به دلیل جثه کوچکشان می‌توانند تیزتر و سریع‌تر عمل کنند. از طرفی بزرگ بودن ماده آن را برای گرم کردن تخم‌ها آماده می‌کند. نقش بال‌ها. بال‌های این پرندگان به
آماده می‌کند. نقش بال‌ها. بال‌های این پرندگان به آن‌ها کمک می‌کند که با صرف انرژی بسیار کم و بدون بال زدن با استفاده از جریان‌های هوا اوج بگیرند. نوک پرهای موجود در انتهای بال‌های آن‌ها به تدریج باریک‌تر می‌شود که به عبور آرام جریان هوا از روی بال‌های آن‌ها کمک می‌کند. در نتیجه برای پرواز انرژی کمتری صرف می‌کنند. بال‌های آن‌ها علاوه بر پرواز هنگام ماهیگیری نیز به آن‌ها کمک می‌کنند، اگر ماهی بزرگ باشد آن‌ها به جای پرواز می‌توانند تا ساحل رودخانه با کمک بال‌های نیرومند خود شنا کنند سرعت پرواز آن‌ها از ۱۰۰ تا