payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اورانوس و گایا را والدین خدایان می‌داند) والدین اولیه خدایان بوده‌اند. در دو جا، هومر، هرا را در حال توصیف این زوج به عنوان «اوکئانوس، که خدایان از او زاده شده‌اند، و مادر تتیس» نشان می‌دهد. به گفته‌ام. ال. وست، این سطرها به اسطوره‌ای اشاره دارند که در آن اوکئانوس و تتیس اولین والدین تمام خدایان هستند. اما تیموتی گانتز نظر دیگری دارد. او می‌گوید که «مادر» می‌تواند به این معنی باشد که تتیس مدتی مادرخوانده هرا بوده است (همان‌طور که هرا در ادامه می‌گوید). همچنین، اشاره به اوکئانوس به عنوان منشأ خدایان
همچنین، اشاره به اوکئانوس به عنوان منشأ خدایان می‌تواند فقط یک لقب شاعرانه باشد که به رودخانه‌ها و چشمه‌های بی‌شماری که از اوکئانوس سرچشمه می‌گیرند، اشاره دارد (مثل ایلیاد ۲۱٫۱۹۵–۱۹۷). اما در جای دیگری از ایلیاد، هیپنوس هم اوکئانوس را «منشأ همه چیز» می‌نامد. به گفته گانتز، این به این معنی است که هومر، اوکئانوس را پدر تیتان‌ها می‌دانسته است. افلاطون در کتاب تیمائوس، شجره‌نامه‌ای (احتمالاً اورفئوس) ارائه می‌دهد که شاید تلاشی برای حل این اختلاف بین هومر و هزیود باشد. در این شجره‌نامه، اورانوس و گایا والدین
باشد. در این شجره‌نامه، اورانوس و گایا والدین اوکئانوس و تتیس هستند و اوکئانوس و تتیس والدین کرونوس، رئا، دیگر تیتان‌ها و فورسیس هستند. افلاطون در کتاب کراتیلوس، به نقل از اورفئوس می‌گوید که اوکئانوس و تتیس اولین کسانی بودند که ازدواج کردند. این هم می‌تواند نشان‌دهنده یک تبارشناسی اورفئوس باشد که در آن اوکئانوس و تتیس (و نه اورانوس و گایا) والدین اولیه بوده‌اند. به نظر می‌رسد که افلاطون، فورسیس را به عنوان یک تیتان (برادر کرونوس و رئا) و آپولودوروس، دیونه (مادر آفرودیت از زئوس) را به عنوان سیزدهمین تیتان
(مادر آفرودیت از زئوس) را به عنوان سیزدهمین تیتان در نظر گرفته‌اند. این نشان می‌دهد که در سنت اورفئوس، دوازده تیتان هزیود فرزندان اوکئانوس و تتیس بوده‌اند و فورسیس و دیونه جای اوکئانوس و تتیس را گرفته‌اند. به گفته اپیمنیدس، دو موجود اولیه، شب و آئر، تارتاروس را به وجود آوردند که او هم دو تیتان (احتمالاً اوکئانوس و تتیس) را به وجود آورد که از آنها تخم جهانی پدید آمد. اسطوره‌شناسی. تتیس نقش فعالی در اساطیر یونانی ندارد. تنها داستان اولیه دربارهٔ او، روایتی است که هومر به‌طور خلاصه در بخش «فریب زئوس» در
است که هومر به‌طور خلاصه در بخش «فریب زئوس» در ایلیاد نقل می‌کند. در این روایت، هرا می‌گوید که وقتی زئوس در حال خلع کرونوس بود، مادرش رئا او را برای حفظ امنیت به تتیس و اوکئانوس سپرد و آنها با عشق از او مراقبت کردند. هرا این را در حالی می‌گوید که وانمود می‌کند برای آشتی دادن والدین خوانده‌اش (که از هم عصبانی هستند و دیگر رابطه جنسی ندارند) به ملاقات آنها می‌رود. در ابتدا، تتیس همسر اوکئانوس بود، اما بعدها با دریا یکی شد. در شعر هلنیستی و رومی، نام تتیس به عنوان یک اصطلاح شاعرانه برای دریا به کار می‌رفت.
عنوان یک اصطلاح شاعرانه برای دریا به کار می‌رفت. تنها داستان دیگری که تتیس در آن نقش دارد، یک اسطوره نجومی دربارهٔ صورت فلکی دب اکبر است که تصور می‌شد نشان‌دهنده تبدیل کالیستو به یک خرس و قرار گرفتن او در میان ستارگان توسط زئوس است. این اسطوره توضیح می‌دهد که چرا این صورت فلکی هرگز غروب نمی‌کند و می‌گوید چون کالیستو معشوقه زئوس بوده، تتیس به او اجازه نداده به اعماق اقیانوس برود، زیرا نگران هرا (همسر حسود زئوس و فرزندخوانده خودش) بوده است. کلاودیان نوشته است که تتیس، هلیوس و سلنه (فرزندان خواهر و برادرش
است که تتیس، هلیوس و سلنه (فرزندان خواهر و برادرش هیپریون و تئا) را در نوزادی، زمانی که نورشان ضعیف بود، در سینه خود پرورانده است. در دگردیسی‌های اووید، تتیس، آساکوس را به یک پرنده غواص تبدیل می‌کند. گاهی تتیس با تتیس پری دریایی (همسر پلئوس و مادر آشیل) اشتباه گرفته می‌شد. تتیس به عنوان تیامات. ام.ال. وست در بخش «فریب زئوس» در ایلیاد، به اسطوره‌ای کهن اشاره می‌کند که در آن تتیس مادر خدایان بوده و مدت‌ها از همسرش جدا شده است. وست حدس می‌زند که این جدایی می‌تواند به جدایی آب‌های بالا و پایین (و به‌طور مشابه،
به جدایی آب‌های بالا و پایین (و به‌طور مشابه، جدایی آسمان و زمین) اشاره داشته باشد. این موضوع شبیه داستان آبزو و تیامات در کیهان‌شناسی بابلی است که در آن آب‌های مذکر و مؤنث که در ابتدا با هم یکی بودند، از هم جدا می‌شوند. اما به گفته وست، در زمان هزیود، این اسطوره تقریباً فراموش شده بود و تتیس فقط به عنوان همسر اوکئانوس شناخته می‌شد. این شباهت احتمالی بین اوکئانوس و تتیس با آبزو و تیامات توسط نویسندگان دیگری هم ذکر شده است و احتمالاً نام تتیس از نام تیامات گرفته شده است. شمایل‌نگاری. تصاویر تتیس قبل از دوره
شده است. شمایل‌نگاری. تصاویر تتیس قبل از دوره رومی کمیاب هستند. تتیس با کتیبه‌ای که نام او را نشان می‌دهد (ΘΕΘΥΣ)، به عنوان بخشی از تصویری از عروسی پلئوس و تتیس، روی یک گلدان سفالی سیاه‌نقش آتیک از اوایل قرن ششم پیش از میلاد، اثر سوفیلوس، دیده می‌شود (موزه بریتانیا ۱۹۷۱٫۱۱۱–۱٫۱). تتیس به همراه ایلیتیا، الهه زایمان، در انتهای صف خدایان دعوت‌شده به عروسی، پشت سر اوکئانوس حرکت می‌کند. همچنین حدس زده می‌شود که تتیس در تصویر مشابهی از عروسی پلئوس و تتیس که روی گلدان فرانسوا (فلورانس ۴۲۰۹) از اوایل قرن ششم پیش
گلدان فرانسوا (فلورانس ۴۲۰۹) از اوایل قرن ششم پیش از میلاد به تصویر کشیده شده است، نیز حضور داشته باشد. احتمالاً تتیس به عنوان یکی از خدایان در حال نبرد با غول‌ها در نقش برجسته گیگانتوماکی از محراب پرگامون در قرن دوم پیش از میلاد نیز ظاهر شده است. فقط بخش‌هایی از این تصویر باقی مانده است: قسمتی از یک چیتون زیر بازوی چپ اوکئانوس و دستی که شاخه بزرگی از درخت را گرفته است که در پشت سر اوکئانوس دیده می‌شود. در طول قرن‌های دوم تا چهارم پس از میلاد، تتیس (گاهی با اوکئانوس و گاهی به تنهایی) به‌طور نسبتاً مکرر در
اوکئانوس و گاهی به تنهایی) به‌طور نسبتاً مکرر در موزاییک‌های تزئین حمام‌ها، استخرها و تریکلیا در شرق یونان، به ویژه در انطاکیه و حومه آن، دیده می‌شود. ویژگی‌های شناسایی او بال‌هایی است که از پیشانی او جوانه می‌زند، یک سکان/پاروی، و یک کتوس (موجودی از اساطیر یونان با سر اژدها و بدن مار). اولین نمونه از این موزاییک‌ها که به عنوان تتیس شناخته می‌شود، یک تریکلیا مشرف به استخر را تزئین می‌کرد که از خانه تقویم در انطاکیه کشف شد و قدمت آن به اندکی پس از ۱۱۵ میلادی می‌رسد (موزه باستان‌شناسی ختای ۸۵۰). تتیس، در سمت
می‌رسد (موزه باستان‌شناسی ختای ۸۵۰). تتیس، در سمت چپ دراز کشیده است و اوکئانوس در سمت راست. او موهای بلند، پیشانی بالدار و تا کمر برهنه است و پاهایش پوشیده است. یک کتوس به دور بازوی راست بلند شده او پیچیده شده است. از دیگر موزاییک‌های تتیس با اوکئانوس می‌توان به موزه باستان‌شناسی ختای ۱۰۱۳ (از خانه مناندر، دافنه)، موزه باستان‌شناسی ختای ۹۰۹۵، و موزه هنر بالتیمور ۱۹۳۷٫۱۲۶ (از خانه قایق روان: تریکلیا) اشاره کرد. در موزاییک‌های دیگر، تتیس بدون اوکئانوس ظاهر می‌شود. یکی از این موزاییک‌ها، موزاییکی از قرن چهارم
یکی از این موزاییک‌ها، موزاییکی از قرن چهارم پس از میلاد از یک استخر (احتمالاً یک حمام عمومی) است که در انطاکیه پیدا شد و اکنون در بوستون، ماساچوست، در تالار مورگان دانشکده بازرگانی هاروارد نصب شده است و قبلاً در دامبارتون اوکس، واشینگتن دی سی بود (دامبارتون اوکس ۷۶٫۴۳). این موزاییک، علاوه بر گلدان سوفیلوس، تنها تصویر دیگری از تتیس است که با کتیبه مشخص شده است. در اینجا تتیس، با پیشانی بالدار، با شانه‌های برهنه و موهای بلند تیره که از وسط جدا شده‌اند، از دریا بیرون می‌آید. یک سکان طلایی به شانه راست او
دریا بیرون می‌آید. یک سکان طلایی به شانه راست او تکیه داده است. از دیگر موزاییک‌ها می‌توان به موزه باستان‌شناسی ختای ۹۰۹۷، موزه شهبا (در محل)، موزه هنر بالتیمور ۱۹۳۷٫۱۱۸ (از خانه قایق روان: اتاق شش)، و گالری هنر یادبود ۴۲٫۲ اشاره کرد. در اواخر دوره این موزاییک‌ها، به نظر می‌رسد شمایل‌نگاری تتیس با الهه دریایی دیگری به نام تالاسا، که تجسم یونانی دریا است (تالاسا کلمه یونانی دریا است)، ادغام می‌شود. چنین تحولی با استفاده مکرر از نام تتیس به عنوان یک مرجع شاعرانه برای دریا در شعر رومی مطابقت دارد (به بالا
برای دریا در شعر رومی مطابقت دارد (به بالا مراجعه کنید). کاربردهای امروزی نام. تتیس، یکی از قمرهای سیاره زحل، و اقیانوس تتیس ماقبل تاریخ، به نام این الهه نامگذاری شده‌اند.
در هوانوردی، دیوار صوتی نقطه‌ای است که متحرک اگر بخواهد به مافوق صوت برسد باید از آن عبور کند. شکسته‌ شدن دیوار صوتی همراه با صدایی بلند است. تاریخچه. نوک برخی از شلاق‌های معمول، مانند شلاق چرمی قادر به حرکت با سرعتی بیش از سرعت صوت هستند. نوک شلاق دیوار صوتی را می‌شکند و باعث ایجاد صدای شکست تیزی می‌شود که به معنی دیگر شکست صوت است. همچنین اسلحه‌های گرم پس از قرن نوزدهم به‌طور کلی تا به حال بالای سرعت صوت کار کرده‌اند. شکستن دیوار صوتی با گذشتن از سرعت صوت، اولین بار در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۷ و به وسیلهٔ چاک ییگر
اولین بار در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۷ و به وسیلهٔ چاک ییگر (Chuck Yeager) خلبان نیروی هوایی آمریکا با هواپیمای X1 اتفاق افتاد. عوامل مؤثر. سرعت صوت بسته به چگالی دما و رطوبت (در مورد هوا) متفاوت است. به‌طور مثال سرعت صوت در هوای ۲۰ درجه سانتی گراد ١٢٣۴.٨ کیلومتر بر ساعت، در آب معمولی ۵۳۷۵ کیلومتر بر ساعت و در الماس ۴۳۲۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌باشد. واحد سرعت صوت ماخ نام دارد که معادل ۱۲۲۴ کیلومتر بر ساعت است و هر جسم که بخواهد دیوار صوتی را بشکند باید از این سرعت فراتر رود و استحکام کافی برای متلاشی نشدن را داشته باشد.
و استحکام کافی برای متلاشی نشدن را داشته باشد. اغلب جنگنده‌های امروزی و چند بمب افکن (مانند B-1) توانایی این کار را دارند. تنها یک وسیله سرنشین دار روی زمین از این سرعت فراتر رفته که تراست اس‌اس‌سی (ThrustSSC) نام دارد و محصول مشترک ایالات متحده آمریکا و انگلستان است که با رانندگی اندی گرین انجام شده است . عامل ایجاد دیوار صوتی. امواج ضربه‌ای یا Shockwaves در حقیقت همان عامل اصلی ایجاد دیوار صوتی هستند. امواج ضربه‌ای، تغییری ناگهانی در فشار و دمای یک لایه از هواست که می‌تواند به لایه‌های دیگر منتقل شده و
از هواست که می‌تواند به لایه‌های دیگر منتقل شده و به‌صورت یک موج فضا را بپیماید. برای درک بهتر مطلب، وقتی که سنگی در آب انداخته می‌شود، موج‌هایی در آب به‌وجود می‌آیند که به سمت خارج در حال حرکت‌اند. این امواج، نتیجهٔ افزایش سرعت یا اعمال نیرو به لایه‌ای از مولکول‌های آب است که قادر به انتقال به لایه‌های دیگر نیز می‌باشد، و امواج ضربه‌ای نیز، همان امواج درون آب هستند، با این تفاوت که آن‌ها در سیالی دیگر به‌جای آب به نام هوا، تشکیل می‌شوند. در سرعت‌های نزدیک سرعت صوت، فرضیهٔ غیرقابل تراکم بودن هوا رد شده و
سرعت صوت، فرضیهٔ غیرقابل تراکم بودن هوا رد شده و ضریب تراکم هوا به ۱۶٪ در می‌رسد، که مقداری غیرقابل چشم‌پوشی است. در این سرعت‌ها هوای جلوی بال یا لبه حمله به‌شدت متراکم گشته و دما و فشار آن به‌طرز قابل توجهی افزایش می‌یابد، همین مسئله، یکی از عوامل ایجاد امواج ضربه‌ای است. هواپیما با حرکت خود در هوا، نظم فشار هوای محیط را برهم می‌زند و همانند قایقی که در آب در حال حرکت است، امواجی از آن ساطع شده و به دلیل این‌که این امواج با سرعت صوت حرکت می‌کنند و هواپیما زیر سرعت صوت در حال سیر است، از آن دور می‌شوند.
زیر سرعت صوت در حال سیر است، از آن دور می‌شوند. اما کم‌کم، با نزدیک شدن به سرعت‌های ترانسونیک و حدود سرعت صوت، این امواج فرصت دور شدن از هواپیما را نداشته و در جلوی بال متراکم می‌شوند. در مناطقی از بدنهٔ هواپیما که سطوح ناموزونی نسبت به جهت حرکت هواپیما دارد، سرعت گذر هوا افزایش یافته و بر اساس اصل برنولی، با افزایش سرعت سیال، فشار آن کاهش می‌یابد. در چنین سرعت‌هایی، هوای اطراف این سطوح به سرعت صوت می‌رسد، گر چه هواپیما هنوز به‌سرعت صوت نرسیده باشد. در نتیجهٔ رسیدن بعضی سطوح به سرعت صوت، امواج ضربه‌ای
نتیجهٔ رسیدن بعضی سطوح به سرعت صوت، امواج ضربه‌ای تولید شده و درگ یا پسای فراوانی را قبل از رسیدن به سرعت صوت تولید می‌کنند، که همین مسئله گذر از دیوار صوتی را مشکل می‌نماید. صدای انفجار. امواج حاصله از حرکت هواپیما یا صدای تولید شده در اثر حرکت، هر بار در سرعتهای زیر سرعت صوت از هواپیما دور شده و به گوش شنونده می‌رسد. اما با رسیدن هواپیما به سرعت صوت، این صداها دیگر فرصت دور شدن از هواپیما را نداشته و کلاً در جلوی هواپیما جمع می‌شوند. با گذر از سرعت صوت، صدایی چند ده برابر شده از حرکت هواپیما باهم به گوش
چند ده برابر شده از حرکت هواپیما باهم به گوش شنونده می‌رسد که مانند یک انفجار شدید یا صدای رعد و برقی بسیار قدرتمند می‌باشد. شاید در تصاویر هواپیماهای در حال گذر از دیوار صوتی، هاله‌ای سفید رنگ را در اطراف هواپیما مشاهده کرده باشید. در هنگام گذر از دیوار صوتی، اگر هواپیما نزدیک به زمین و در محیطی مرطوب با درصد بخار آب زیاد باشد، بخار آب هوا در اثر امواج ضربه‌ای فشرده شده و ابر سفیدی را برای چند ثانیه پدید می‌آورند که همان هاله سفید رنگ قابل روئیت در تصاویر است. اما از امواج ضربه‌ای در موتورهای جت نیز
است. اما از امواج ضربه‌ای در موتورهای جت نیز استفاده می‌شود. بدین گونه که، هوا ورودی در موتورهای جت، اگر هواپیما با سرعتهای بالای صوت پرواز نماید، باید زیر سرعت صوت باشد تا قابلیت احتراق را در موتور داشته باشد. شکستن دیوار صدا (صوت) توسط یک پرتابهٔ انسانی. در ژانویه ۲۰۱۰، فلیکس باوم‌گارتنر با کار در یک تیم از دانشمندان حمایت شده توسط ردبول برای کسب بالاترین رکورد در سقوط آزاد از آسمان تلاش کردند. این پروژه برای دیدن شکست دیوار صوتی توسط باوم‌گارتنر با پرش از ارتفاع ۳۶٬۵۸۰ متری از یک بالون هلیوم به عنوان
از ارتفاع ۳۶٬۵۸۰ متری از یک بالون هلیوم به عنوان اولین چتر باز تلاش می‌کند. پرش در تاریخ نهم اکتبر ۲۰۱۲ برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلیل نامساعد بودن هوا لغو شد و پس از آن کپسول در ۱۴ اکتبر به فضا پرتاب شد. منابع. http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=شکست+دیوار+صوتی&amp;SSOReturnPage=Check&amp;Rand=0
امپراتور مینجانگ ، (سلطنت:۴۴~۴۸ میلادی)؛ چهارمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه پادشاهی کره، بود. بر طبق کتاب سامگوک ساگی، تاریخچه سه پادشاهی کره در قرن ۱۲، مینجانگ کوچکترین برادر سومین امپراتور گوگوریو، پادشاه تموشین و پنجمین و کوچکترین فرزند دومین امپراتور گوگوریو، یوریمیونگ بود. او نوه پادشاه دونگ میونگ و پسر امپراتور یوریمیونگ است. او برادر کوچکتر امپراتور تموشین بود و پس از برادر بزرگترش به سلطنت رسید. در سامگوک یوسا ثبت شده است که او پسر امپراتور تموشین بوده است. پیش‌زمینه. با توجه به سامگوک
تموشین بوده است. پیش‌زمینه. با توجه به سامگوک ساگی، یک تاریخ کره‌ای قرن دوازدهمی از سه پادشاهی، مینجانگ پنجمین و کوچکترین پسر یوریمیونگ (دومین پادشاه گوگوریو) و همچنین کوچکترین برادر سلف او تموشین بود. نام اصلی او هه سکجو یا هه اوپجو بود و برخی از محققان بر این باورند که نام خانوادگی پادشاه هه بود. سامگوک ساگی بیان می‌کند که در زمان مرگ تموشین، ولیعهد پسر بزرگ او موبون (در آن زمان به نام هه‌وو شناخته می‌شد) بود، اما موبون هنوز برای حکومت خیلی جوان بود. بدین ترتیب، مینجانگ (که در آن زمان به نام هه سکجو
بدین ترتیب، مینجانگ (که در آن زمان به نام هه سکجو شناخته می شد) با حمایت ملی به سلطنت رسید. با این حال، یک روایت جایگزین در سامگوک یوسا وجود دارد که بیان می‌کند که مینجانگ پسر تموشین و برادر کوچکتر موبون بود. سلطنت. در طول پنج سال سلطنت مینجانگ، او از درگیری نظامی اجتناب کرد و صلح را در اکثر نقاط پادشاهی حفظ کرد. عفو گسترده زندانیان در اولین سال سلطنت او اتفاق افتاد. چندین بلای طبیعی سلطنت او را مشخص کرد، از جمله سیل در دومین سال سلطنت او که در استان های شرقی رخ داد و باعث شد چندین شهروند خانه های خود را
رخ داد و باعث شد چندین شهروند خانه های خود را از دست بدهند و از گرسنگی بمیرند. با دیدن این، مینجانگ انبار غذا را باز کرد و غذا را بین مردم توزیع کرد. در سال سوم سلطنت خود، در پایتخت برف نبارید. در سال چهارم سلطنت خود، مینجانگ یک غار سنگی پیدا کرد. در منطقه غربی پادشاهی خود و گفته می شود که پس از یک شکار طولانی در آن استراحت کرده است. مرگ و جانشینی. مینجانگ در سال ۴۸ در پنجمین سال سلطنت خود بیمار شد و درگذشت. در بستر مرگ، او درخواست کرد که در غاری در مینجانگ وون دفن شود و سرانجام در آنجا آرام گرفت. در
وون دفن شود و سرانجام در آنجا آرام گرفت. در نتیجه، نام پس از مرگش، مینجانگ به او داده شد. پس از وی، برادرزاده‌اش موبون پسر تموشین پادشاه گوگوریو گردید.
کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است! () نخستین آلبوم استودیویی گروه ترش متال آمریکایی مگادث است که در ۱۲ ژوئن ۱۹۸۵ به‌وسیلهٔ لیبل کامبت رکوردز منتشر شد. پس از جدا شدن دیو ماستین از متالیکا "کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است!" اولین آلبومی بود که او به‌همراه گروه خودش یعنی مگادث منتشر کرد. تأکید این آلبوم برآشفتگی درونی ماستین، ریتم‌های روان و سولوهای سریع و درخشان گیتار الکتریک است. آلبوم موفق شد از اغلب منتقدان موسیقی نقدهای مساعدی بگیرد. بنا به نظر ماستین روی جلد آلبوم تصویری از ویک رتل‌هد
به نظر ماستین روی جلد آلبوم تصویری از ویک رتل‌هد (شخصیت مجازی گروه) قرار داده شد که البته طرح اصلی نبود. طرح اصلی را استودیو گم کرد و گروه مجبور شد با زمان و بودجهٔ ناچیز طرح جدید را آماده کند. در سال ۲۰۰۲ نسخهٔ ریمستر شدهٔ آلبوم، با آهنگ‌های اضافی و طرح جلد جدید منتشر شد. بازخورد. "کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است!" نه تنها از مجلات متال، بلکه از نشریات جریان اصلی نیز نقدهای مثبتی دریافت کرد.
مُردِخای بن حیا بَهایــِف (۱۹۱۱-۲۰۰۷) با تخلص مُحبّ از شاعران پارسی‌گوی و از شاعران اصلی یهودیان بخارا بود. محب، در سال ۱۹۱۱ در خانواده‌ای دوزنده در شهر مرو به دنیا آمد و در محله یهودیان سمرقند معروف به محله شرق بزرگ شد. او کار ادبی خود را در سن ۱۶ سالگی و در سال ۱۹۲۷ با هفته‌نامه روشنایی، هفته‌نامه یهودیان بخارا آغاز کرد. او در دستگیری‌های بزرگ دهه ۱۹۳۰ شوروی در میان روشن‌فکران دستگیرشده بود. در سال ۱۹۴۰ محب محکوم به «تحریکات ضد شوروی» شد و به یک اردوگاه کار اجباری در شمال اورال تبعید شد. محب در سال ۱۹۷۳
اجباری در شمال اورال تبعید شد. محب در سال ۱۹۷۳ به اسرائیل مهاجرت کرد. کلیات محب به زبان فارسی (خط سیریلیک) در هفت جلد در سال ۲۰۰۶ نیز در اورشلیم به چاپ رسیده‌است. این کلیات شامل این بخش‌ها است: ۱-گلدسته، ۲-داستان‌ها، ۳-در جوال سنگین ۴-وطن، ۵-قدم‌های اولین
بهینه‌سازی یکی از مراحل اصلی در طراحی کامپایلر است که معمولاً پس از تولید کد میانی آغاز می‌شود و هدف آن بهبود کارایی برنامه بدون تغییر در رفتار ظاهری آن است. این فرآیند می‌تواند شامل کاهش حجم کد، کاهش تعداد محاسبات، حذف کدهای مرده، بهینه‌سازی تخصیص ثبات‌ها، بازآرایی حلقه‌ها، و افزایش locality حافظه باشد. با این حال، بهینه‌سازی ممکن است فرآیند اشکال‌زدایی را دشوارتر کند، زیرا ترتیب اجرای دستورها، ساختار کد یا موقعیت متغیرها ممکن است تغییر یابد. از این‌رو بسیاری از کامپایلرها اجازه نمی‌دهند بهینه‌سازی و
بسیاری از کامپایلرها اجازه نمی‌دهند بهینه‌سازی و اشکال‌زدایی به‌طور هم‌زمان فعال باشند. علاوه بر این، در صورتی که کد قرار است روی پردازنده‌هایی با ویژگی‌های متفاوت اجرا شود (مانند سرعت حافظه یا ساختار pipeline متفاوت)، اعمال بهینه‌سازی‌های خاص یک معماری ممکن است نادرست یا غیربهینه باشد. تکنیک‌های بهینه‌سازی ممکن است وابسته به زبان برنامه‌نویسی، وابسته به معماری مقصد یا مستقل از هر دو باشند؛ با این حال، بیشتر روش‌ها به صورت مستقل از زبان پیاده‌سازی می‌شوند و ویژگی‌های معماری مقصد را می‌توان با پارامترهایی
و ویژگی‌های معماری مقصد را می‌توان با پارامترهایی مشخص کرد. هدف نهایی این تکنیک‌ها، تولید کدی است که حجم کمتر، سرعت اجرای بیشتر، و مصرف منابع پایین‌تری داشته باشد و در عین حال قابلیت اجرا بر روی معماری‌های متنوع را حفظ کند. بهینه‌سازی حلقه‌ها. حلقه‌ها بهترین کاندیداها برای بهینه‌سازی هستند چراکه بیشتر وقت برنامه در حلقه‌ها صرف می‌شود. تحلیل متغیرهای استقرایی: در هر حلقه اگر متغیری باشد که به صورت حاصل عملیات ریاضی بیان شده باشد، شاید بتوان آن را هربار بدون محاسبه (index variable) بر روی متغیر اندیس دوباره،
(index variable) بر روی متغیر اندیس دوباره، با یک تغییر کوچک بروز کرد. این کار همچنین می‌تواند متغیر اندیس را به سمت بی‌مصرف شدن و در نهیت حذف پیش ببرد. مساوی داشته باشند و با داده (iteration) تلفیق حلقه‌ها: اگر دو حلقه مجاور تعداد تکرار های یکدیگر کار نکنند، می‌توان آن‌ها را تلفیق کرده و به یک حلقه واحد تبدیل کرد تا بدینگونه جلوگیری شود. (توجه داشته باشید که برای loop overhead از پرداخت هزینه اضافی بررسی تساوی تعداد تکرار دو حلقه، نیازی نداریم تعداد دقیق تکرار را بدانیم). هر چند گاهی عکس این عمل نیز
تکرار را بدانیم). هر چند گاهی عکس این عمل نیز (تبدیل یک حلقه به چند حلقه جدا از هم) می‌تواند باعث بهینه شدن کد شود که این مورد بیشتر در مورد پردازنده‌های چند هسته‌ای بکار می‌رود است while بهتر از حلقه‌های do/while واژگون کردن حلقه: اغلب استفاده از حلقه‌های چرا که چک کردن شرط حلقه در آخر حلقه باعث استفاده کمتر از پرش می‌شود. (به یاد را می‌گیرند. pipelining داشته باشید در اغلب پردازنده‌ها دستورها پرش جلوی استفاده از جابجایی کد مستقل از حلقه: اگر مقدار یک عبارتی که باید محاسبه شود در تمام تکرارهای حلقه ثابت
که باید محاسبه شود در تمام تکرارهای حلقه ثابت باشد، با جابجا کردن کد مربوط به محاسبه حاصل عبارت به بیرون حلقه می توانیم سرعت برنامه را افزایش دهیم. بازکردن حلقه: اگر تعداد تکرار یک حلقه در زمان کامپایل مشخص باشد، می‌توان کد بدنه حلقه را به آن تعداد کپی کرد تا از چک کردن شرط حلقه و همچنین دستورها پرش جلوگیری می‌شود و ممکن cache شود. هرچند این کار باعث افزایش طول کد و استفاده کمتر از است حتی برنامه را کندتر هم بکند. در واقع این تکنیک چیزی نیست که بتوان همیشه روی آن حساب کرد. اگر در داخل بدنه یک حلقه، انشعابی
آن حساب کرد. اگر در داخل بدنه یک حلقه، انشعابی داشته باشیم که شرط آن: Loop unswitching مستقل از حلقه است، می‌توانیم آن را به بیرون حلقه آورده و حلقه را در هر یک از شاخه های انشعاب کپی کنیم. این کار، اگر چه باعث افزایش حجم کد می‌شود، اما به پردازنده درون حلقه‌ها را دارند کمک می‌کند (parallelization)های جدید که قابلیت هم‌زمان سازی کد را سریعتر اجرا کنند. اگر دستورها درون یک حلقه مجبور باشند پشت سر هم اجرا شوند (نتوان آنها: Pipelining کرد) ولی اجرای آن‌ها در تکرارهای مختلف حلقه مستقل از هم باشد، می‌توان
در تکرارهای مختلف حلقه مستقل از هم باشد، می‌توان pipeline را pipeline کد چند بار اجرای آن (برای تکرارهای بعد) را در بدنه حلقه گذاشت تا با این کار به کردن سخت‌افزاری کمک کنیم. بهینه‌سازی‌های مبتنی بر جریان داده. حذف زیرعبارت مشترک: اگر یک عبارت ریاضی چند بار در کد تکرار شده باشد می‌توان حاصل آن را فقط یکبار حساب کرده، در یک ثبات گذاشت و از آن استفده کرد. محاسبه مقادیر ثابت: می‌توان حاصل عبارتهایی که مقدار آن‌ها در زمان کامپایل مشخص است را در زمان کامپایل محاسبه و جایگذاری کرد تا نیازی به محاسبه آن‌ها در
محاسبه و جایگذاری کرد تا نیازی به محاسبه آن‌ها در زمان اجرا نباشد. اگر دو متغیر به یک مکان از حافظه اشاره کنند،: (alias analysis) تحلیل نام‌های استعاری می‌توان گفت دومی یک نام استعاری برای اولی است. اگر بدانیم یک متغیر هیچ نام استعاری دیگری ندارد می‌توانیم برخی بهینه‌سازیهایی را انجام دهیم مثل اگر مقدار آن در زمان کامپایل مشخص بود، مقدار آن را جایگزین نام آن کنیم. در زبانهای برنامه‌نویسی دارای تقریباً هیچ بهینه‌سازی در این زمینه نمی‌توأم انجام داد چرا که هر (C اشاره گر (مثل زبان اشاره‌گری ممکن است به یک
هر (C اشاره گر (مثل زبان اشاره‌گری ممکن است به یک متغیر دلخواه اشاره کند و یک نام استعاری برای آن باشد. بهینه‌سازی‌های مربوط به تولید کد. تخصیص مناسب ثباتها: برای تخصیص ثباتها به متغیرها معمول از رنگ‌آمیزی گراف تداخل استفاده می‌شود. (تعداد رنگ‌ها به تعداد ثباتها). اگر نتوان گراف را با تعداد رنگ ذکر شده رنگ کرد، یک یا چند متغیر باید در حافظه ذخیره شوند که به منظور بهینه‌سازی، این متغیرها باید متغیرهای کم استفده تر باشند. بسیاری از عملیاتها را می CISC انتخاب صحیح دستورالعملها: در پردازنده‌های با معماری توان
صحیح دستورالعملها: در پردازنده‌های با معماری توان به چند طریق کد کرد. این که برای هر کاری از چه سلسله دستورالعملهایی استفاده شود در دست کامپایلر است تا با انتخاب صحیح دستورالعملهل، کد را بهینه کند. برای سرعت بخشیدن به pipelining ترتیب دهی بهنه دستورها: بسیاری از پردازنده‌ها از برنامه استفاده می‌کنند. اما گاهی اوقات ترتیب قرار گرفتن دستورالعمل‌ها در حافظه مانع از می‌شود. به عنوان مثال اگر یک دستور برای اجرا شدن به حاصل دستور قبل از pipelining خود نیاز داشته باشد، می‌گوییم دستور دوم به اولی وابسته است و باعث
می‌گوییم دستور دوم به اولی وابسته است و باعث جلوگیری از می‌شود. کامپایلرها برای جابجایی ترتیب دستورها بصورتی‌که معنی کد عوض pipelining را هم بتوان استفاده کرد از گراف وابستگی استفاده می‌کنند که pipelining نشود و حداکثر است. هر ترتیب توپولوژیکال رئوس گراف، معرف یک ترتیب (DAG) یک گراف جهتدار بی دور صحیح برای اجرای دستورها است. عبارت است از محاسبه دوباره مقدار متغیرها به جای بارگذاری آن‌ها از: Rematerialization حافظه، هنگامیکه محاسبه آن‌ها زمان کمتری می‌گیرد. اگرچه این عمل ممکن است در نگاه اول بی‌معنی به نظر
اگرچه این عمل ممکن است در نگاه اول بی‌معنی به نظر برسد، ولی با توجه پیشرفت سریعتر سرعت پردازنده‌ها نسبت به دسترسی به حافظه، این‌گونه بهینه‌سازی‌ها به مرور اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. دیگر بهینه‌سازی‌ها. اگر فراخوانی بازگشتی یک تابع در انتهای آن صورت: (Tail Recursion) حذف بازگشتی از ته گرفته باشد، می‌توان آن به یک تابع غیربازگشتی تبدیل کرد تا ار هزینه فراخوانی چندباره تابع جلوگیری شود. خذف بررسی کرانه‌ها: برای زبان‌های برنامه‌نویسی که قبل از دسترسی به یک آرایه از طریق اندیس، مقدار اندیس را بررسی می‌کنند که
از طریق اندیس، مقدار اندیس را بررسی می‌کنند که در محدوده آرایه باشد، حذف این بررسی در مواقعی که مقدار اندیس در زمان کامپایل معلوم است می‌تواند کمک بزرگی به سرعت اجرای برنامه بکند. حذف کد مرده: کامپایلر می‌تواند با تشخیص اینکه حاصل یک قطعه کد در هیچ جای دیگری استفاده نشده‌است، آن را حذف کند. این عملیات باید یکی از آخرین عملیاتهای بهینه‌سازی باشد چرا که بسیاری از بهینه‌سازی‌های دیگر حجم کد مرده را بیشتر می‌کنند. کردن توابع: این کار می‌تواند از هزینه فراخوانی توابع جلوگیری کند و بخصوص در Inline کاربرد دارد.
توابع جلوگیری کند و بخصوص در Inline کاربرد دارد. هر چند، به علت (functional) بهینه‌سازی زبان‌های شئ گرا و زبان‌های روال گرا ها که مقدار حافظه محدودی دارند با embedded system افزایش زیاد حجم کد، باید در مورد هوشیاری بکار گرفته شود منابع. https://www.ibm.com/docs/en/aix/7.1?topic=tuning-compiler-optimization-techniques https://en.wikipedia.org/wiki/Optimizing_compiler https://developer.arm.com/documentation/100748/0613/writing-optimized-code/optimizing-for-code-size-or-performance
https://www.geeksforgeeks.org/code-optimization-in-compiler-design/ https://www.sciencedirect.com/topics/computer-science/compiler-optimization https://gcc.gnu.org/onlinedocs/gcc/Optimize-Options.html دانشنامه آزاد ویکی‌پدیای انگلیسی
بیه پیش نام سرزمین‌های بخش شرقی گیلان است. بیه در گیلکی به معنی رود است. رودخانهٔ سفیدرود از حاشیهٔ غربی شهرستان آستانه اشرفیه می‌گذرد؛ بنابراین این شهر و شهرهای شرقی نسبت به آن جزو بیه‌پیش به‌شمار می‌آیند. نام منطقه غربی بیه‌پس است. به ترتیب، سیاهکل، رودسر و لاهیجان. مردم بیه پیش به زبان گیلکی و گویش بیه‌پیش صحبت می‌کنند. حدود. منوچهر ستوده حدود بیه پیش را در شرق سفیدرود از سفیدرود تا هوسم دانسته است. نخستین بار ابوالقاسم عبدالله بن محمد القاشانی در تاریخ الجایتو از حدود بیه پیش سخن گفته است. وی حد گیلان