payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تَگَرگ یا ژاله، گونه‌ای از بارش است. تگرگ قطره‌های یخ‌بسته باران است که از آسمان به پایین می‌ریزد. تگرگ در اثر تغییرات ناگهانی هوا بر زمین فرو می‌ریزد و بیشتر در بهار موجب زیان سردرختی‌ها و دیگر محصولات کشاورزی می‌گردد و در شمار آفات آسمانی است. علت ایجاد تگرگ برخورد سریع هوای نمناک به لایه‌های بالاتر و سردتر جو و یخ زدن ذرات بخار آب است. قطر تگرگ‌ها در حدود ۵ تا ۵۰ میلی‌متر است. تگرگ بیشتر از ابرهای کومولونیمبوس (کومه‌ای‌بارا) که اغلب با رعد و برق همراه باشد، می‌بارد و از یک هستهٔ مرکزی سفیدرنگ تشکیل شده
می‌بارد و از یک هستهٔ مرکزی سفیدرنگ تشکیل شده که رشته‌های سفید زیادی دور آن را فرا گرفته‌است. این رشته‌ها نیز با پوستهٔ نازکی از یخ احاطه شده‌اند. دانه‌های تگرگ ریز را سرماریزه می‌گویند. آسیب‌ها. اگر میزان بارش تگرگ در فصل بهار زیاد باشد موجب اسیب محصولات میشود.بارش تگرگ برای محصولات سر درختی مانند سیب، گیلاس، زردآلو و … در فصل بهار موجب می‌شود تا شکوفه‌های این درختان با شدت برخورد تگرگ از بین بروند و با ریختن شکوفه درختان دچار آسیب می‌شوند و محصولات کم باری را در سال برای کشاورزان دارند. تگرگ می‌تواند
باری را در سال برای کشاورزان دارند. تگرگ می‌تواند خسارات زیادی به ویژه به اتومبیل‌ها، هواپیماها، نورگیرها، سازه‌های سقف شیشه‌ای، دام‌ها وارد کند.وقتی غلاف‌های تگرگ از ۰/۵ اینچ (۱۳ میلی‌متر) فراتر رود، می‌تواند به هواپیما در عرض چند ثانیه آسیب جدی وارد کند. شکل‌گیری. علت علمی تشکیل تگرگ صاعقه و برخورد شدیدی است که هوای نمناک با لایه‌های هوا در سطوح بالا دارد سطوح بالایی هوا در فصل بهار دارای جوی سرد و یخ هستند که موجب می‌شود تا قطرات نمناک هوا در این سطوح یخ ببندد و به صورت بارش یخی به زمین فرد آیند. به‌طور
ببندد و به صورت بارش یخی به زمین فرد آیند. به‌طور میانگین قطر تگرگ‌های بارشی ۵–۵۰ میلی‌متر هستند و از نوع ابرهای کومولونیمبوس که ابرهای کومه‌ای بار هستند می‌بارد که با رعد و برق‌های پر صدا نیز همراه است. تگرگ دارای یک هسته مرکزی است که موجب تشکیل شدن آن شده‌است این هسته سفید رنگ رشته‌های مختلفی را در طول‌های مختلف تشکیل می‌دهد که موجب شکل‌گیری و بزرگ‌تر شدن تگرگ می‌شود رشته‌های تشکیل شده از هسته مرکزی سفید با استفاده از پوسته‌های نازک یخی احاطه می‌شوند و به شکل دایره‌ای شکل می‌گیرند این دانه‌ها با استفاده
شکل دایره‌ای شکل می‌گیرند این دانه‌ها با استفاده از میکروسکوپ‌های مخصوص دیده بررسی می‌شوند و دارای تصاویری بسیار زیبا و شگفت‌انگیز هستند.
صدیقه دولت‌آبادی (۱۲۶۱–۱۳۴۰) روزنامه‌نگار ایرانی و از فعالان انقلاب مشروطه و جنبش زنان در ایران است. او از بنیان‌گذاران انجمن مشروطه‌خواهانه انجمن مخدرات وطن بود. همچنین، بعداً از نخستین فعالان حقوق زنان در ایران شد و نخستین نشریه زنان به زبان پارسی را به نام زبان زنان منتشر کرد. وی خواهر یحیی دولت‌آبادی می‌باشد. زندگی. دولت‌آبادی در سال ۱۲۶۱ خورشیدی در اصفهان به دنیا آمد. پدرش هادی دولت‌آبادی و مادرش خاتمه بیگم نام داشت. پدر صدیقه دولت‌آبادی (میرزا هادی) و برادرانش، ملبس به لباس روحانیت بودند. به همین
و برادرانش، ملبس به لباس روحانیت بودند. به همین دلیل، بعضی از نویسندگان معتقدند که صدیقه دولت‌آبادی در خانواده‌ای مذهبی و روحانی پرورش یافت. با این حال گروهی از موّرخان تصریح می‌کنند که دولت‌آبادی‌ها با آنکه ملبس به لباس روحانی بودند، «بابی یا بهائی» بودند؛ و اساساً اعتقادی به مذهب تشیع نداشتند و این لباس را بنا به مصالحی پوشیده بودند. صدیقه دولت‌آبادی تحصیلات خود را در فارسی و عربی در تهران آغاز نمود، سپس تحصیلات متوسطه را در دارالفنون ادامه داد. پانزده ساله بود که با اعتضاد الحکما ازدواج کرد، ولی
ساله بود که با اعتضاد الحکما ازدواج کرد، ولی ازدواجشان با شکست مواجه شد. شکست در ازدواج، بعدها در نگرش او نسبت به جنس مرد و سفارش به تأخیر در ازدواج دختران بی تأثیر نبود: «ایشان آنقدر نسبت به جنس مرد حساسیت داشت که اصرار داشت که در روزنامه خودش تنها مقالاتی را به چاپ برساند که از طرف زنان و دختران باشد و حتی اگر مقاله ای از مردان در مورد مباحث مورد توجه این روزنامه هم بود باز هم به چاپ نمی‌رسید.» بعضی از قوانین خاص شرکت او (مثلاً اگر دختری در سنی پایین ازدواج می‌کرد حق نداشت دیگر در شرکت او کار کند) صحت
می‌کرد حق نداشت دیگر در شرکت او کار کند) صحت این فرضیه را تقویت می‌کند. در سال ۱۲۹۶ شمسی به همت او یکی از اولین دبستان‌های دخترانه، به نام «مکتب شرعیات» تأسیس شد. یکی از دفعاتی که صدیقه دولت‌آبادی برای فعالیت‌هایش دستگیرشده بود، رئیس نظمیه به وی گفت: «خانم شما صد سال زود به دنیا آمده‌اید» صدیقه دولت‌آبادی پاسخ داد: پدرش سید میرزا هادی دولت‌آبادی از مجتهدین مؤثر محلی و مشهور به رهبری شاخه ازلی بابیه و نماینده صبح ازل در ایران بود. صدیقه دولت‌آبادی در روز ۶ مرداد سال ۱۳۴۰ هجری شمسی در ۸۰ سالگی در تهران
۶ مرداد سال ۱۳۴۰ هجری شمسی در ۸۰ سالگی در تهران درگذشت. وی در جوار برادرش در قبرستان امامزاده اسمعیل در زرگنده به خاک سپرده شد. عده‌ای مقبره وی را پس از انقلاب ۱۳۵۷ ویران کردند. بایگانی اسناد. بخشی از اسناد، نشریات و تصاویر مربوط به فعالیت‌های صدیقه دولت‌آبادی در بنیاد جهانی پژوهش‌های اجتماعی در آمستردام نگهداری می‌شود. بخشی از این بایگانی در فوریه ۲۰۱۶ در نمایشگاهی دربارهٔ پیشینه جنبش زنان به نمایش درآمد.
زهرا کیا (خانلری) (زاده – ) پژوهشگر، نویسنده و مترجم زبان و ادبیات فارسی و همسر پرویز ناتل خانلری بود. همچنین وی نخستین زن ایرانی بود که از دانشگاه تهران به دریافت درجهٔ دکتری در رشتهٔ ادبیات فارسی نایل آمد. زندگی‌نامه. خانواده. زهرا کیا در سال ۱۲۹۱ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. اجداد پدریش اهل نور مازندران بودند. پدرش میرزا هادی کیانوری پسر فضل‌الله نوری و نوهٔ دختری حسین محدث نوری و مادرش عصمت الحاجیه بروجردی بود که هر دو از خاندان علمای دین برخاسته بودند. او یکی از پنج فرزند خانواده بود. پرویز ناتل
او یکی از پنج فرزند خانواده بود. پرویز ناتل خانلری (خاندان محمودی) از اهالی ناتل نور مازندران، هنگامی که در دانشکده ادبیات فارسی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخته بود با زهرا کیا از خانواده‌های سرشناس نور مازندران آشنا شد و این آشنایی به ازدواج رسید. خانلری در این باره چنین نوشته‌است: «ضمن تحصیل در دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی با دختری که هم درسم بود آشنا شدم که او را آراسته به صفاتی دیدم که من می‌خواستم و می‌پسندیدم و ارتباط ما به همسری کشید. همسرم در طی زندگی از هر جهت یار و غمخوار من بود، چنان‌که اکنون
از هر جهت یار و غمخوار من بود، چنان‌که اکنون نیز هست. او هم مانند من با کتاب سر و کار داشت و نویسنده بود و چند کتاب مهم ادبی تألیف کرده‌است. اگر آسایشی در طی عمر داشته‌ام مدیون مهربانی‌های اوست. او بود که مرا به تألیف بعضی از آثارم واداشت و همه عمر شکرگزار او هستم». تحصیلات. زهرا کیا تحصیلات ابتدائی را در مدرسه ناموس تهران انجام داد که مهم‌ترین مدرسه دخترانه آن زمان بود و خیلی از کسانی که به آن مدرسه راه یافتند از زنان تحصیل کرده ایران گردیدند. زهرا کیا که از شاگردان برجستهٔ مدرسه ناموس بود به دانشسرای
که از شاگردان برجستهٔ مدرسه ناموس بود به دانشسرای عالی راه یافت و سپس وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۱۸ در دوره دکتری ادبیات پذیرفته شد و با پرویز خانلری همدرس بود. زهرا کیا از نخستین بانوانی است که در داخل کشور درجه دکتری ادبیات گرفت و رسالهٔ دکتری خود را تحت عنوان «سبک ادبی کتاب‌های تاریخی ایران» زیر نظر ملک‌الشعرای بهار به اتمام رسانید که با درجه خوب از تصویب گذرانیده و سپس به تدریس در مدارس کشور پرداخت؛ و دبیر ادبیات دبیرستان نوربخش تهران شد که از مهم‌ترین مدارس دخترانهٔ کشور بود. زهرا
شد که از مهم‌ترین مدارس دخترانهٔ کشور بود. زهرا خانلری با گذرانیدن امتحان دانشیاری به تدریس در دانشگاه پرداخت و به مقام استادی دانشگاه رسید و سالیان دراز در دانشگاه تدریس می‌کرد. فعالیت ادبی و فرهنگی. زهرا کیا پس از چند سال تدریس در دبیرستان به ریاست دبیرستان نوربخش (رضاشاه کبیر سابق) منصوب شد و چند سال به سمت دانشیاری و پس از آن به مقام استادی دانشکدهٔ ادبیات نایل آمد. در سال ۱۳۲۰ با پرویز خانلری همکلاسی رشتهٔ دکترای خود ازدواج کرد و با کمک هم سخن (مجله) را در سال ۱۳۲۲ منتشر کردند و در این ایام در شورای
را در سال ۱۳۲۲ منتشر کردند و در این ایام در شورای زنان با فاطمه سیاح و عده ای دیگر به فعالیت‌های اجتماعی پرداخت و به سمت منشی هیئت مدیره شورا منصوب شد. او برای مطالعه دربارهٔ کتب درسی به کشورهای فرانسه و انگلستان سفر کرد و پس از بازگشت، در سازمان کتاب‌های درسی با عده‌ای از همکارانش به تغییر و تحول در کتب درسی پرداخت. مونه غزل از مجموعهٔ شاهکار ادبیات فارسی، روش تدریس فارسی و دستور، فرهنگ ادبیات جهان، بحث تحقیقی دربارهٔ فعل در تاریخ بیهقی، تاریخ و تاریخ‌نویسی در ایران، چهار داستان حماسی از شاهنامه فردوسی،
در ایران، چهار داستان حماسی از شاهنامه فردوسی، راهنمای ادبیات فارسی، داستان‌های دل‌انگیز ادبیات فارسی، برگزیدهٔ قابوس‌نامه، و افسانهٔ سیمرغ برای کودکان از جمله آثار تألیفی اوست. زهرا کیا (خانلری) از پیشگامان فعالیت‌های زنان در ایران بود و طی نوشته‌ها و گفته‌های خود چنین یادآور شده‌است: بیست داستان، سه اندیشهٔ دخترک گوژپشت، خانهٔ افسون‌زده، انتقام سگ، روسری سیاه، شب عروسی، دود، زن مرده و زن زنده، سکته ناقص، و پاپ سبز هم از جمله ترجمه‌های او به‌شمار می‌رود. وفات. زهرا کیا در سال ۱۳۴۴ تقاضای بازنشستگی کرد چون
زهرا کیا در سال ۱۳۴۴ تقاضای بازنشستگی کرد چون با به اجرا درآمدن قانون کار در آن زمان و کار تمام‌وقت در دانشگاه تهران، دیگر فرصتی برای تألیف و ترجمه پیدا نمی‌کرد. از این رو خود را بازنشسته کرد تا با فراغ بال به تألیف و ترجمه بپردازد. با این حال او همواره آموزش و به ویژه آموزش ابتدایی را سنگ بنای آموزش کشور می‌دانست و در سرتاسر عمر خود در جهت اعتلای آن کوشید. وی در روز ۶ اسفند ۱۳۶۹ شش ماه پس از درگذشت همسرش پرویز خانلری از دنیا رفت و در کنار همسر خود در بهشت زهرای تهران قطعه ۷۳، ردیف ۳۱، شماره ۶۶ به خاک
زهرای تهران قطعه ۷۳، ردیف ۳۱، شماره ۶۶ به خاک سپرده شد و آثار زیادی چه در تألیف و ترجمه از خود به جا گذاشت.. نوشته ها. زهرا کیا بعد از یکی دو اثر داستانی کوتاه، به داستان‌نویسی ادامه نداد و یکسره به کار ترجمه و تحقیق ادبی پرداخت. زهرا خانلری از نویسندگان مجله سخن بود و مقالات خود را با نام مستعار ("ژاله رهبر") می‌نوشت. بعضی از آثار زهرا خانلری هنوز به چاپ نرسیده است. نگارش‌های زهرا خانلری چنین است: ترجمه‌ها. - سه اندیشه دخترک گوژپشت - خانه افسون زده - انتقام سگ - روسری سیاه - شب عروسی - کدامیک است - دود -
سگ - روسری سیاه - شب عروسی - کدامیک است - دود - زن مرده و زن زنده - سکته ناقص - گل سرخ - سرگرمی - چائولا ماه را کشف کرد - نمازخانه کوچک - پاسخ - بیچاره آن مرحوم - لباس نو
صدیقه سامی‌نژاد معروف به روح‌انگیز (۳ تیر ۱۲۹۵، بم – ۱۰ اردیبهشت ۱۳۷۶، تهران) بازیگر سینمای ایران بود. وی نخستین هنرپیشه زن نخستین فیلم ناطق ایرانی به نام "دختر لر" است. زندگی. صدیقه سامی‌نژاد در روز ۳ تیر ۱۲۹۵ در شهر بم در استان کرمان متولد شد و در سال ۱۳۰۸ به همراه همسرش دماوندی که در استودیو امپریال فیلم بمبئی به کار اشتغال داشت به هندوستان مهاجرت کرد و پس از ۱۸ سال به ایران بازگشت. به دلیل استقبالی که از فیلم «دختر لر» در اکران عمومی صورت گرفت، سامی‌نژاد در فیلم «شیرین و فرهاد (۱۳۱۳)» ساخته عبدالحسین
در فیلم «شیرین و فرهاد (۱۳۱۳)» ساخته عبدالحسین سپنتا نیز بازی کرد. تحصیلات وی سیکل اول دبیرستان و پیشه اصلی او پرستاری بود. وی به دلیل بازی و ظاهر شدن بدون حجاب در سینما مورد انتقاد شدید خانواده اش قرار گرفت و مجبور شد روزهای سختی را پشت سر بگذارد. وی در سال ۱۳۴۹ در مستند «سینمای ایران از مشروطه تا سپنتا» بخشی از این مصائب را شرح داد و گفت که همه جا همراه با محافظ می‌رفته تا مبادا مردم به او سنگ پرتاب کنند و به تلخی گریست. وی پس از سه ازدواج ناموفق (که دومین آنها با نصرت‌الله محتشم بود) در حالی که فرزندی
آنها با نصرت‌الله محتشم بود) در حالی که فرزندی نداشت، سی سال آخر عمر را به تنهایی زندگی کرد و زمانی که درگذشت بسیاری تصور می‌کردند او سال‌ها پیش از آن درگذشته است. سامی‌نژاد یک بار هم در سال ۱۳۴۹ برای فیلم «سینمای ایران: از مشروطیت تا سپنتا» ساخته محمد تهامی‌نژاد جلوی دوربین قرار گرفت و از گذشته‌اش و چگونگی ورودش به سینما و از مصائبی که در آن گذشت صحبت کرد و به تلخی گریست. وی در اینباره گفت: درگذشت. روح‌انگیز سامی‌نژاد تا صبح ۱۰ اردیبهشت ۱۳۷۶ در طبقه پایین خانه‌ای دو طبقه واقع در خیابان پاسداران تهران،
خانه‌ای دو طبقه واقع در خیابان پاسداران تهران، سروستان ششم زندگی می‌کرد و سرانجام در عصر چهارشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۷۶ در تهران در سن ۸۰ سالگی درگذشت و در قطعه ۳۶ ردیف ۴۴ شماره ۴۱ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
قلمرو پایتختی اسلام‌آباد (ICT) یکی از سه قلمرو فدرال پاکستان است. این قلمرو شامل شهر اسلام‌آباد پایتخت پاکستان و دارای گستره‌ای به مساحت ۱٬۱۶۵٬۵ کیلومتر مربع است. از این گستره، ۹۰۶ کیلومتر مربع را شهر اسلام‌آباد در برگرفته است.
ساریجالو روستایی از توابع بخش خداآفرین شهرستان کلیبر ( واقع در استان آذربایجان شرقی) می‌باشد که در طبق آخرین سرشماری‌ها حدود ۴۰۰ نفر جمعیت دارد. ساکنان این روستا تا بحال به علت طغیان رود ارس سه بار تغییر مکان داده و به مکان با ارتفاع بالاتر کوچ کرده‌اند. با توجه به این که در حال حاضر این مکان چسبیده به ارس است و سد خداآفرین نیز در نزدیکی روستای ساریجالو در حال بهره برداری است، احتمالا تا چند سال دیگر تنها نامی از این روستای هفتصد ساله باقی خواهد ماند و اهالی این روستا به همراه چند روستای دیگر به صورت اجباری
این روستا به همراه چند روستای دیگر به صورت اجباری در شهر جدید الاحداث خداآفرین سکنی خواهند گزید. از عواملی که زیبایی‌های این روستا را صد چندان می‌کند می‌توان به باغ‌های میوه که انواع میوه‌های مناطق سردسیری و معتدل در آن باغات یافت می‌شود، سواحل رود آراز نیز یکی دیگر از این منظره جالب است . همچنین کوه‌های سر به فلک کشیده پشت روستا با محلی در اوج کوه‌ها که به آن ایلدریم ووران گفته می‌شود. شغل عمده مردم دامداری و کشاورزی است؛ با این حال در این روستا در گذشته‌ای نه چندان دور صنایع دستی متفاوتی از جمله چاروق
نه چندان دور صنایع دستی متفاوتی از جمله چاروق دوزی، ورنی بافی، گلیم بافی جوراب بافی(جوراب‌های پشمی) و ... در این روستا متداول بود.
سد خداآفرین بر روی رودخانهٔ ارس در مرز ایران و جمهوری آذربایجان در فاصلهٔ ۱۹۶ کیلومتری پایین‌دست سد ارس و سد مارازاد و در محدودهٔ شهرستان خداآفرین استان آذربایجان شرقی در ۲۴۰ کیلومتری شمال‌شرقی شهر تبریز میان پل خداآفرین و روستای ساریجالو قرار دارد. این سد به‌طور مشترک توسط ایران و جمهوری آذربایجان ساخته شده است. این سد از نوع سنگ ریزه‌ای با هستهٔ رستی می‌باشد که ارتفاع آن ۶۱ متر و طول تاج آن ۳۹۰ متر می‌باشد. حجم مخزن آن نیز ۱٬۶۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ متر مکعب می‌باشد. مطالعهٔ سد خداآفرین در سال ۱۳۷۹ عملیات ساخت این سد
سد خداآفرین در سال ۱۳۷۹ عملیات ساخت این سد آغاز و در پانزدهم آذر سال ۱۳۸۷ آبگیری سد آغاز شد. هدف از احداث این سد مخزنی، ذخیره‌سازی آب و کنترل سیلاب‌های رودخانهٔ ارس به منظور آبیاری ۸۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی پایین‌دست سد و نیز تولید برق‌آبی بوده است. این سد شامل چهار توربین کاپلان (هر طرف دو عدد) جمعاً به قدرت ۲۰۰ مگاوات (هر کدام ۵۰ مگاوات) است که با سرعت ۱۶۶٫۶۷ دور در دقیقه دوران می‌کند. ظرفیت تولید نیروگاه طرف ایران ۱۰۰ مگاوات است. این سد افزون‌بر جلوگیری از خروج سالانه یک میلیارد مترمکعب آب از کشور
از خروج سالانه یک میلیارد مترمکعب آب از کشور توان تولید انرژی برق سالیانه معادل ۵۵۰ گیگاوات ساعت (سهم هر طرف ۲۷۵ گیگاوات ساعت) را دارد.
روستای گردشگری آینالو (Aynalu)، آینالی (Aynali) در گویش محلی، واقع در شهرستان خداآفرین ( از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی) از معدود مناطق کشور است که طبیعت زیبای آن دست نخورده باقی است. این روستا دارای اقلیمی معتدل و کوهستانی، در فاصله ۵۵ کیلومتری ناحیه شمال غربی شهر کلیبر و در ۱۵ کیلومتری روستای عاشقلو (ساحل ارس) قرار دارد. کمپ گردشگری آینالو تحت نظر سازمان محیط زیست شهرستان خداآفرین توسط اهالی روستا اداره می‌شود. وجه تسمیه. نام روستای آینالو برگرفته از نام نوعی تفنگ سرپر است که ظاهرا آینه داشت (در کتب
نام نوعی تفنگ سرپر است که ظاهرا آینه داشت (در کتب تاریخ ارامنه هم این تفنگ با نام اختصاری آینالی (Այնալի) آورده شده است). این روستا به ساخت این تفنگ‌ در منطقه شهرت داشت. در یک دوره تعدادی از این تفنگ‌ها برای امیر ارشد در روستای آبخواره شهرستان ورزقان ارسال شد. بنایی هم توسط خانواده ارمنی تومانیان در دوران قاجار توسط فرزندان هاراتون و هم‌زمان با عمارت وینق در سال ۱۹۰۷ میلادی ساخته شد. نمونه این بنا در سایر نقاط هم ساخته شده بود و صحت و سقم مطلب زیر باید بررسی شود: ظاهرا قصر به خاطر سقف فلزی مانند آینه‌ای
شود: ظاهرا قصر به خاطر سقف فلزی مانند آینه‌ای نور را منعکس می‌کرده‌ است و مردم، که برای اولین بار شاهد چنین سقفی می‌شدند، آن را آئینه لو نامیده‌اند. در حال حاضر تنها دیوارهای عمارت سالم مانده‌ است. عمارت آینالو. در منطقه بکر و حفاظت شده جنگل‌های ارسباران، در منطقه آینالو و در مجاورت روستای آینالو، بر فراز کوهی، عمارتی زیبا بنا شده که با توجه به شیوه معماری و ساختمان‌سازی آن این بنا متعلق به عهد قاجار است و توسط تاجر معروف ارمنی دوران قاجار، طومانیاس ساخته شده‌است. شکوه و زیبایی ساختمان، معماری و هنر ایرانی
شکوه و زیبایی ساختمان، معماری و هنر ایرانی در امر ساختمان‌سازی را به نمایش می‌گذارد که چگونه سال‌ها پیش با آن وسایل و ابزار ساده اینچنین بنای باشکوه و باعظمتی را خلق کرده‌اند. مناطق اطراف آینالو. این محدوده بخش بسیار کوچکی از منطقه ۸۰ هزار هکتاری حفاظت شده ارسباران می‌باشد که از شمال غربی به روستای وایقان و از جنوب شرقی به روستاهای بالان و بهروز منتهی می‌شود. آب وهوای آینالو. آب و هوای آن در فصل بهار و تابستان مطبوع و دلپذیر و دارای پاییز و زمستان سرد اما با منظره ای زیبا می‌باشد. گردشگری در آینالو. آینالو
منظره ای زیبا می‌باشد. گردشگری در آینالو. آینالو منطقه کوهستانی و جنگلی سر سبزی می‌باشد و دارای طبیعت زیبایی است که نیازمند توجه و نگهداری گردشگران می‌باشد و دور تا دور ده‌ها هکتار از جنگل‌های واقع در این منطقه توسط سازمان حفاظت از محیط زیست تور سیمی کشیده شده که به محلی برای نگهداری چندین گوزن جهت دید عموم و تکثیر و رهاسازی در کل منطقه و طرح احیای نسل مارال تبدیل گشته است و منطقه جنگلی آینالو در حقیقت منطقه نگهداری مارال‌ها و آهوهای وحشی است. با گذشت این سال‌ها از آغاز طرح احیای نسل مارال در جنگل‌های
سال‌ها از آغاز طرح احیای نسل مارال در جنگل‌های حفاظت‌شده آینالو هم اینک این گونه جانوری به لحاظ تعداد و از نظر احیای ژنتیکی شرایط قابل قبولی دارد که در ابتدا ۵/۳ هکتار از اراضی روستای آینالو حصار‌کشی شد تا به عنوان محل قرنطینهٔ انتقال مارال مورد استفاده قرار گیرد اما اکنون به دلیل افزایش جمعیت گله، محدوده‌ای به وسعت ۱۸۰ هکتار پذیرای بیش از ۲۶ رأس مارال است که آرزوی زندگی دوباره مارال‌ها را در جنگل‌های ارسباران محقق کرده‌است. از دیگر جاذبه‌های این منطقه سه نقطه از توابع شهرستان کلیبر است که از پتانسیل‌های
نقطه از توابع شهرستان کلیبر است که از پتانسیل‌های گردشگری بالایی برخوردار می‌باشد. این سه مکان، که در مجاورت جاده کلیبر-عاشقلو (مسیر عباس‌آباد- آینالو- وایان) قرار گرفته‌اند، عبارتند از قلعه بابک، دره مکیدی و آینالو. آینالو در بکرترین قسمت از بخش‌های جنگلی ارسباران قرار گرفته‌است. این جنگل‌ها، به دلیل عدم حفاظت صحیح و احیانا تغییرات آب و هوایی، در حال حاضر به صورت پراکنده به شهرستان‌های کلیبر، جلفا، ورزقان و اهر محدود می‌شود. ویژگی مشخصه محدوده آینالو تعدد روزهای مه آلود است. به لطف همین شرایط خاص جنگل
روزهای مه آلود است. به لطف همین شرایط خاص جنگل انبوه، علیرغم سطح نسبتاً پایین بارندگی (۴۵۰-۶۰۰ میلیمتر)، توانسته است از طریق بارش مخفی (مه-بارش) شکل بگیرد.
سِر ریدلی اسکات (؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۳۷) کارگردان و تهیه‌کنندهٔ انگلستانی است. او برای کارگردانی فیلم‌های علمی تخیلی و تاریخی به شهرت رسید. آثار او بابت سبک بصری و فضای متمایز شناخته شده‌اند. او در کارنامهٔ هنری خود کارگردانی فیلم‌های مختلفی از جمله فیلم ترسناک علمی تخیلی "بیگانه" (۱۹۷۹)، فیلم پادآرمان‌شهری نئو-نوآر "بلید رانر" (۱۹۸۲)، فیلم جاده‌ای "تلما و لوییز" (۱۹۹۱)، درام تاریخی "گلادیاتور" (۲۰۰۰)، فیلم جنگی "سقوط شاهین سیاه" (۲۰۰۱) و فیلم علمی تخیلی "مریخی" (۲۰۱۵) را بر عهده داشته است. اسکات پیش از
"مریخی" (۲۰۱۵) را بر عهده داشته است. اسکات پیش از اینکه وارد عرصهٔ تبلیغات شود، فعالیت حرفه‌ای خود را در مقام طراح و کارگردان برای تلویزیون آغاز کرد و مهارت‌های فیلم‌سازی خود را با ساختن مینی‌فیلم‌های مبتکرانه برای آگهی‌های تلویزیونی تقویت کرد. اگرچه فیلم‌های او از نظر مکان‌ها و دوره‌ها طیف گسترده‌ای دارند، اما اغلب تصاویری به یادماندنی از محیط‌های شهری را به نمایش می‌گذارند؛ مانند رم قرن دوم ("گلادیاتور")، اورشلیم قرن دوازدهم ("قلمرو بهشت")، انگلستان قرون وسطایی ("رابین هود")، موگادیشو معاصر ("سقوط شاهین
وسطایی ("رابین هود")، موگادیشو معاصر ("سقوط شاهین سیاه")، یا مناظر شهری آینده‌نگر "بلید رانر" و سیارات دوردست در ""، "پرومتئوس" و "مریخی". برخی از فیلم‌های او برای نقش‌آفرینی شخصیت‌های زنانی با روحیهٔ مقتدر معروف هستند. او در سال ۲۰۲۱ درام تاریخی "آخرین دوئل" و درام جنایی "خاندان گوچی" را ساخت.‌ اسکات سه بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی برای "تلما و لوییز"، "گلادیاتور" و "سقوط شاهین سیاه" شده است. "گلادیاتور" جایزهٔ اسکار بهترین فیلم را کسب کرد و فیلم "مریخی" در سال ۲۰۱۵ نامزد دریافت همین
کرد و فیلم "مریخی" در سال ۲۰۱۵ نامزد دریافت همین جایزه شد. اسکات و برادرش تونی در سال ۱۹۹۵ جایزهٔ بفتا برای مشارکت برجسته بریتانیایی را کسب کردند. او در سال ۲۰۰۳ عنوان شوالیه را برای خدماتش در صنعت فیلم بریتانیا کسب کرد. در نظرسنجی سال ۲۰۰۴ بی‌بی‌سی، اسکات در رتبهٔ دهم فهرست تأثیرگذارترین افراد در فرهنگ بریتانیا قرار گرفت. او در سال ۲۰۱۵ دکتری افتخاری کالج سلطنتی هنر لندن و در سال ۲۰۱۸ بفتا فلوشیپ برای یک عمر دستاورد را کسب کرد. اوایل زندگی. اسکات در ۳۰ نوامبر ۱۹۳۷ در ساوت شیلدز به دنیا آمد. پدرش فرانسیس
۱۹۳۷ در ساوت شیلدز به دنیا آمد. پدرش فرانسیس («فرانک») پرسی اسکات، شریک کار کشتیرانی تجاری مستقر در نیوکاسل بود که بعدها با درجهٔ سرهنگ در سپاه مهندسین سلطنتی طی جنگ جهانی دوم مشغول به خدمت شد؛ مادرش الیزابت، که پیش از ازدواج با نام خانوادگی ویلیامز شناخته می‌شد، دختر معدنچی بود. عموی بزرگ او، دیکسون اسکات از پیشگامان سینمای زنجیره‌ای بود و سینماهای زیادی را در اطراف تاینساید افتتاح کرد. یکی از سینماهای او، تاین‌ساید سینما، هنوز در نیوکاسل فعال است و آخرین سینمای فیلم خبری باقی‌مانده در بریتانیاست. اسکات
سینمای فیلم خبری باقی‌مانده در بریتانیاست. اسکات که دو سال پیش از آغاز جنگ جهانی دوم به دنیا آمد، در یک خانواده نظامی بزرگ شد. پدرش، به‌عنوان افسر ارشد در سپاه مهندسین سلطنتی، در بخش عمدهٔ دوران اولیه زندگی اسکات غایب بود. برادر بزرگترش، فرانک، زمانی که او هنوز جوان بود به نیروی دریایی بازرگانی پیوست و آن دو با هم ارتباط اندکی داشتند. در این مدت خانواده نقل مکان کردند؛ آن‌ها در کامبرلند و همچنین مناطق دیگر انگلستان به علاوه ولز و آلمان ساکن شدند. در آلمان سرهنگ اسکات عضو شورای کنترل متفقین پساجنگ بود. پس
سرهنگ اسکات عضو شورای کنترل متفقین پساجنگ بود. پس از جنگ، خانواده اسکات به کانتی دورام نقل مکان کردند و نهایتاً در تیساید ساکن شدند. علاقهٔ اسکات به داستان‌های علمی تخیلی با خواندن رمان‌های اچ. جی. ولز در کودکی آغاز شد. او همچنین تحت تأثیر فیلم‌های علمی-تخیلی مانند "روزی که دنیا از حرکت ایستاد" قرار گرفت. او گفت این فیلم‌ها «به‌شکلی [او را] به راه انداختند» اما نظرش به‌طور کامل جلب نشد تا زمانی که "" ساختهٔ استنلی کوبریک را دید و دربارهٔ آن گفت: «وقتی آن را دیدم، می‌دانستم چه کاری می‌توانم انجام دهم.»
را دیدم، می‌دانستم چه کاری می‌توانم انجام دهم.» اسکات به مدرسهٔ گرنجفیلد در استاکتون-آن-تیز رفت و مدرک دیپلم طراحی را در کالج هنر وست هارتل‌پول گرفت. چشم‌انداز صنعتی وست هارتلپول بعدها الهام‌بخش جلوه‌های بصری فیلم "بلید رانر" شد. اسکات در ادامه برای تحصیل به کالج سلطنتی هنر لندن رفت و با مجله کالج "ARK" همکاری کرد و در تأسیس بخش فیلم این کالج نقش داشت. برای آخرین نمایش خود، او یک فیلم کوتاه سیاه و سفید به نام "پسر و دوچرخه" ساخت که هم برادر کوچکترش و هم پدرش در آن نقش آفرینی کردند. این فیلم بعداً در بخشی
در آن نقش آفرینی کردند. این فیلم بعداً در بخشی از دی‌وی‌دی فیلم "دوئل‌بازها" منتشر شد. در فوریهٔ ۱۹۶۳، نام اسکات در تیتراژ برنامه تلویزیونی امشب از شبکه بی‌بی‌سی به‌عنوان «طراح» قرار گرفت. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۶۳، اسکات شغلی را به عنوان کارآموز طراح صحنه در بی‌بی‌سی به دست آورد که منجر به دستیابی به کار در سریال پلیسی تلویزیونی محبوب "Z-Cars" و سریال علمی تخیلی "Out of the Unknown" شد. در ابتدا کار مأمور طراحی دومین سریال "دکتر هو" به‌نام "The Daleks" به او سپرده شد که مستلزم شناخت موجودات بیگانه
به او سپرده شد که مستلزم شناخت موجودات بیگانه هم‌نام سریال بود. کمی پیش از شروع کار، تداخل برنامه باعث شد که ریموند کیوزیک جایگزین او شود. اسکات در سال ۱۹۶۵ کارگردانی قسمت‌هایی از سریال‌های تلویزیونی بی‌بی‌سی را عهده‌دار شد که تنها یکی از آن‌ها، یک قسمت از "Adam Adamant Lives!"، به‌صورت تجاری در دسترس است. در سال ۱۹۶۸، ریدلی و برادر کوچکترش تونی اسکات—که او نیز کارگردان فیلم شد—شرکت تولید فیلم و آگهی بازرگانی Ridley Scott Associates (RSA) را پایه‌گذاری کردند. ریدلی اسکات با آلن پارکر، هیو هادسن و
کردند. ریدلی اسکات با آلن پارکر، هیو هادسن و فیلم‌بردار هیو جانسون کار کرد. او در دهه ۱۹۷۰ تبلیغات بسیاری را با این شرکت تولیدی ساخت، از جمله آگهی شرکت نان هویس در سال ۱۹۷۳ این آگهی تلویزیونی با موضوع نوستالژی که با اقبال عمومی مواجه شد، در نظرسنجی سال ۲۰۰۶ به عنوان تبلیغ مورد علاقه در بریتانیا انتخاب گردید. در دهه ۱۹۷۰، برند شنل شماره ۵ به احیای دوباره نیازمند بود، زیرا این خطر وجود داشت که به عنوان بازار انبوه و از مد افتاده شناخته شود. اسکات تبلیغات تلویزیونی شنل در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ را کارگردانی شد.
شنل در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ را کارگردانی شد. این تبلیغات مینی‌فیلم‌های مبتکرانه‌ای با عوامل تولیدی فانتزی و اغواگرانهٔ سورئال بودند. پنج نفر از خانوادهٔ اسکات کارگردان هستند و همه برای شرکت تولیدی RSA کار کرده‌اند. برادرش تونی کارگردان موفقی در سینما بود که بیش از دو دهه فعالیت داشت. جک و لوک پسران اسکات هستند که آگهی‌های بازرگانی تحسین‌شده‌ای ساخته‌اند و دخترش جردن اسکات نیز کارگردان است. جیک و جردن هر دو در لس آنجلس کار کرده‌اند. لوک در لندن مستقر است. در سال ۱۹۹۵، استودیوهای شپرتون توسط یک کنسرسیوم به
سال ۱۹۹۵، استودیوهای شپرتون توسط یک کنسرسیوم به سرپرستی ریدلی و تونی اسکات خریداری شد. آن‌ها استودیو را به‌طور گسترده بازسازی کردند و در عین حال محوطه آن را توسعه داد و بهبود بخشید. آغاز کار. بعد از اتمام تحصیلات آکادمیک در اوایل دهه ۶۰ میلادی مشغول کار در بخش طراحی صحنه کانال بی‌بی‌سی شد. پس از مدت کوتاهی کار در رشته‌های جانبی بالاخره توانست کارگردانی سریال محبوب بی‌بی‌سی ZZ Car را به عهده بگیرد. در اوایل دهه ۷۰ هم‌زمان با تأسیس شرکت، خود مشغول ساخت تبلیغات بازرگانی برای شرکت‌ها و تلویزیون‌های اروپایی شد.