payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در برابر گرگ می‌ایستد و گرگ راحت او را می‌درد. صحنه قتل به دقت نظامی‌گونه و استادانه طراحی گردیده بود. اگر چه پس از دو سه روز، هم ما قضیه را فهمیده بودیم و هم آگاهی!…»ارس حاجی‌زاده که کمی پس از قتل به خانه می‌رسد این گونه صحنه را شرح می‌دهد:«دندونای بابامُ شکسته‌بودن، فکر کنم با چوب. استخونای انگشتاش معلوم بود، انگشتای دست راستشُ قطع کرده بودن، بدنش سوراخ سوراخ بود. طناب انداخته بودن دور گردنش، از طناب رخت خونهٔ خودمان بریده بودن. غیر استکان بابام سه تا استکان نعلبکی توی سینی بود.»او صحنه قتل کارون را نیز
نعلبکی توی سینی بود.»او صحنه قتل کارون را نیز این گونه شرح می‌دهد:«چشمای کارون راست و ایستاده بود. دهنشُ پاره کرده بودن. وسط سینه‌ش، پایین قلبش یه چیز سفیدی بود. رفتم جلو تکهٔ چربی بود خواستم ورش دارم نتونستم.» پیگیری قتل. ارس حاجی‌زاده در مورد پیگیری قتل پدر و برادر خود می‌گوید «وقتی بازپرس پرونده می‌گفت این قتل انگیزه‌ای به بزرگی چنار می‌خواهد و وقتی سرهنگ پوررضاقلی، رئیس وقت آگاهی کرمان در برابر سوال‌های ما سرش را پایین می‌انداخت هنوزم نفهمیده بودیم اصل ماجرا چیست. بیشتر از دوماه از قتل بابا و کارون
ماجرا چیست. بیشتر از دوماه از قتل بابا و کارون گذشته بود که گفتند آقای مختاری مفقود شده. او به مراسم ختم بابا آمده بود. چندین روز بعد هم آقای پوینده ناپدید شد و بعد آقای فروهر و خانم اسکندری کشته شدند.» فرخنده حاجی‌زاده دربارهٔ پرونده برادر و برادرزاده‌اش می‌گوید: «تمام این سال‌ها پیگیری‌های ما ادامه داشت، همه جا رفتیم، هر کاری هم توانستیم کردیم، از طرفی هم از سوی وزارت اطلاعات تحت فشار بودیم و احضار و بازجوئی می‌شدیم در نهایت هم که گفتند یک اشتباه ساده بوده؛ یعنی با ضربات چاقو برادر و برادرزاده‌ام را
بوده؛ یعنی با ضربات چاقو برادر و برادرزاده‌ام را سلاخی کردند و گفتند اشتباه ساده بوده. چند سال پیش هم در آستانهٔ بازنشستگی من، مرا مجبور کردند بنویسم که در قتل برادرم آنها مقصر نبوده‌اند». کتاب‌شناسی. حاصل ۴۹ سال زندگی وی چندین کتاب است: و سایر دفتر شعر، دفاتر خاطرات کودکی، نوجوانی و جوانی که برخی چاپ شده و در دست چاپ هستند. نمونه‌ای از غزلیات. مسوزان وطنم را غفلت گوهر شکنان
گاگریو در بختیاری و کهگیلویه به نام‌های دیگری مانندِ «گوگِریو» و «سُروُو» که مخففِ "سرودهٔ عزا" است گفته می‌شود. گاگریوسبک های مختلفی داردکه هرطایفه ازهفت لنگ وچهارلنگ تا ایلات کهگیلویه هر کدام یک سبک خاص دارند،مثل سبک بهداروندباب،سبک دورکی باب،سبک چهارلنگ باب، سبک بویراحمدی ، دشمن‌زیاری و بهمئی البته این سبکها درتمام مناطق بختیاری و کهگیلویه اجرا می‌شود و به محدوده خاصی ختم نمی شوند. گاگریویا[دونگ دال ]درزبان بختیاری یعنی نوای غمگین قدیمی ترین گاگریوهابه سبک زنانه خوانده می شونداین سبک ازموسیقی بسیارغمگین
زنانه خوانده می شونداین سبک ازموسیقی بسیارغمگین وسوزناک است که درهنگام سوگواری ومرگ یکی ازافرادهرتیره بستگی به جایگاه اجتماعی فردمتوفی خوانده میشوداین سبک درمناطق هفت لنگ نشین وچهارلنگ نشین به یک صورت اجرامی شود[مردان نیزبه این سبک درمراسمات عزاداری تسلط کامل دارندودرحالاحاظراین سبک بیشترتوسط مردهاخوانده می شودودرمقابل مبلغی دریافت میکنند] "دنگدال "به گویش میوندی هم باز به معنی گاگریو میباشد محتوا. گاگِریوها شعر هستند و در دستهٔ اشعار بختیاری جای می‌گیرند. این اشعار عمدتاً در مراسمِ عزاداری بختیاری‌ها و
این اشعار عمدتاً در مراسمِ عزاداری بختیاری‌ها و بیشتر توسطِ زنان خوانده می‌شود اما امروزه با گسترش و دگرگونی وضعیتِ اجتماعی و ساخت مساجد و امکاناتِ صوتی، مردان نیز گاهی به خواندنِ گاگریو روی می‌آورند. گاگریوها معمولاً با توجه به خصوصیاتِ فردِ در گذشته و توسط زنان به‌شکلِ فی البداهه خوانده می‌شوند و معمولاً با تغییرِ نام و کلمات، شعر را بگونه‌ای متناسب با وضعیتِ درگذشته می‌خوانند. مضمونِ این ابیات شرحِ خوبی، مِهر، میهمان نوازی، سوارکاری، تیراندازی، شجاعت و رشادتِ شخصِ درگذشته‌است. همچنین زنانِ در گذشته نیز
شخصِ درگذشته‌است. همچنین زنانِ در گذشته نیز به صفاتِ پاکدامنی، مهمان نواری، تلاش در خانه و مضامینی از این دست ستوده می‌شوند. وزن گاگریوها. در گاگریوها وزن و قافیه معمولاً رعایت می‌شود. هرچند که گاهی یک مصرع نسبت به مصرعِ پیشینِ خود، یک یا چند هجا بیشتر یا کمتر دارد. اما معمولاً وزن و قافیه در این اشعار به خوبی رعایت می‌شود. به‌طور خلاصه می‌توان گفت که بیشترِ زنانِ بختیاری طبعِ شعر داشته و اشعاری را به شخصِ درگذشته نسبت داده و با همخوانی و به‌شکلِ گروهی، با سوز و گدازی خاص می‌خوانند. رسوم. محورِ همهٔ اشعارِ
و گدازی خاص می‌خوانند. رسوم. محورِ همهٔ اشعارِ گاگریو، غم و عزاست. در آغازِ خواندنِ گاگریو، رسم بر اینست که یکی از زنانِ سرشناس و «بی بی» های ایل شروع به خواندنِ بیتی از گاگریوه می‌کند و همهٔ زنان نیز با وی همنوا می‌شوند و آن بیت، بیتِ ترجیعی می‌ماند که زنان پس از خواندنِ هر چند بیتی آن بیت را دوباره تکرار می‌کنند. معمولاً پس از خواندنِ چهل بیت یا کمتر، زنِ دیگری خواندنِ اشعار و تکرارِ آن‌ها را بعهده می‌گیرد و زنانِ دیگر نیز با وی همنوا شده و این کار در مجالسِ ترحیم ممکنست ساعت‌ها به درازا بینجامد. انواع
ترحیم ممکنست ساعت‌ها به درازا بینجامد. انواع گاگریو. گاگریوها با توجه به محتوای آن‌ها به چند دسته تقسیم می‌شوند: مانند:
اِراتوستِن یا اراتوستنِس (حدود ۲۷۶ – حدود ۱۹۴ پیش از میلاد) ریاضی‌دان، شاعر، ورزشکار، جغرافی‌دان و ستاره‌شناس یونانی دوران اسکندر بود. او اولین فردی بود که برای علم و دانش مطالعه زمین و ویژگی های آن و ترسیم و شناخت کلی سیاره زمین و همچنین هر آنچه که به زمین و علم مطالعه آن وابسته باشد، واژه جغرافیا را به کار برد.به همین علت او را پدر علم جغرافیا در تاریخ بشر میدانند. کشف الگوریتم غربال اراتوستن که الگوریتمی برای تشخیص اعداد اول در یک مجموعهٔ متوالی و منتاهی است را به او نسبت می دهند. زندگی‌نامه. او در
است را به او نسبت می دهند. زندگی‌نامه. او در قورینا (یا سیرن، در کشور لیبی امروزی) چشم بجهان گشود. نخستین کسی بود که توانست محیط زمین را با استفاده از تفاوت زاویه تابش خورشید در اسکندریه و اسوان بدست آورد. منابع و کتاب‌های لازم را در اسکندریه، مرکز فراگیری علوم و فنون آن روزگار، سراغ داشت لذا به آنجا رفت و سرکتابدار کتابخانهٔ (کتابخانه قدیم اسکندریه) آنجا شد. اراتوستن آثاری از خود به‌جای گذاشته که برای جغرافیای ایران قدیم هم گرانبها است. استرابون در کتاب‌های خود نام او را بسیار آورده و گفته‌های او را سند
خود نام او را بسیار آورده و گفته‌های او را سند دانسته. اراتوستن نخستین نویسندهٔ خارجی است که از نام ایران و خلیج فارس یاد کرده است او ایران را آریانا و خلیج فارس را Persian Gulf نامیده‌است.
جان گرینلیف ویتیر متولد ۱۸۰۷ و متوفی ۱۸۹۲، شاعر آمریکایی قرن نوزده میلادی. وی اهل ماساچوست بود.
جونز وری متولد ۱۸۱۳ و متوفی ۱۸۸۰، شاعر آمریکایی قرن نوزده میلادی. وی اهل ماساچوست بود.
امهرست شهری در غرب ایالت ماساچوست در کشور ایالات متحده آمریکا است. دانشگاه ماساچوست امهرست در این شهر قرار دارد.
گنجعلی خان از حکام مشهور زمانِ شاه عباس صفوی است که از سال ۱۰۰۵ تا ۱۰۳۴ هجری قمری بر کرمان فرمانروایی و آثار و بناهای زیادی بنا کرد و در آبادی این منطقه کوشش کرد. گنج‌علی خان از افراد یکی از طوایف ایران، یعنی طایفه «زیک» بود. زندگی‌نامه. آن روزهایی که عباس میرزا (همان شخصی که بعدها شاه عباس شد) در هرات تحت نظر بود، گنج‌علی بیگ از امرای زیک در جرگ خدام مخصوص و معتبر درگاه شاهزاده بود و از کمال کاردانی به هر خدمتی که مأمور شدی حسن کفایت ظاهر کردی. قرار بود به دستور شاه اسماعیل دوم عباس میرزا هم مثل سایر
به دستور شاه اسماعیل دوم عباس میرزا هم مثل سایر شاهزادگان بقتل برسد. اما در همان روز خبر مرگ شاه رسید(۹۸۵ه‍.ق ۹۵۵ه‍.ش ۱۵۷۷م) و علیقلیخان شاملو و مرشد قلیخان استاجلو و همین گنج‌علی بیگ شاهزاده را حفظ کردند و بعدها او را بطرف پایتخت حرکت دادند. در مشهد بود که مرشد قلیخان لقب خانی به گنج‌علی بیگ داد و او گنج‌علی خان شد. شاه عباس همیشه به گنج‌علی خان احترام می‌گذاشت و او را بابا خطاب می‌کرد. گنج‌علی خان از ۱۰۰۵ه‍.ق (۹۷۴ه‍.ش) (۱۵۹۶م) تا ۱۰۳۴ه‍.ق (۱۰۰۲ه‍.ش) (۱۶۲۴م) حاکم کرمان بوده و پس از او نیز پسرش محمدذوق
حاکم کرمان بوده و پس از او نیز پسرش محمدذوق حکومت کرمان را داشت. حوزه حکومتی گنج‌علی خان از مرز فارس تا سرحد قندهار کشیده می‌شد و تمام کرمان و بلوچستان و قائنات و سیستان را در بر می‌گرفت. گنج‌علی خان از امرایی است که در زمان او اقدامات بسیار اساسی و مهمی در کرمان شده‌است. تمام راه‌ها که به دریا ختم می‌شد امن و امان شد و تجارت رونق گرفت. گنج‌علی خان با سپاه کرمان در بیشتر لشکر کشی‌های شاه عباس شرکت داشت چنان‌که در ۱۰۰۶ ه‍.ق از طریق طبس به جنگ ازبکان رفت و در سال ۱۰۱۱ ه‍.ق برای دفع عبدالباقی خان ازبک خود را
سال ۱۰۱۱ ه‍.ق برای دفع عبدالباقی خان ازبک خود را به خراسان رسانید و در این جنگ امرای بزرگی مثل اللهوردی خان نیز حضور داشتند. در سال ۱۰۱۳ ه‍.ق برای جنگ با عثمانی‌ها به آذربایجان رفت و تا دریاچه وان رسید. در سال ۱۰۲۰ه‍.ق به بلوچستان لشکر کشید و قلعه بن فهل (بم پور) را گرفت. در سال ۱۰۲۵ه‍.ق عازم گرجستان و جنگ با عثمانی شد. در سال ۱۰۲۸ که شاه عباس عازم قندهار شد گنج‌علی خان نیز با او بود و در همین وقت بود که حکومت قندهار و توابع را هم به ایالت پناه گنج‌علی خان حاکم کرمان التفات فرمودند. فرجام کار. گنج‌علی خان
حاکم کرمان التفات فرمودند. فرجام کار. گنج‌علی خان در سال ۱۰۳۳ه. ق. یا به روایت صحیح‌تر در سال ۱۰۳۴ه. ق؛ و هنگامی که بر بالای ایوان ارگ قندهار در تختی که به نرده ی ایوان تکیه داشت خوابیده بود توسط گماشتگان شیر خان ابدالی به قتل رسید. پسرانش محمدذوق و علی‌مردان خان نعش پدر را از قندهار به مشهد مقدس معلی نقل نموده و در روضه رضویه در جوار بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) مدفون گردانید. حکومت گنج‌علی خان حدود سی سال طول کشید که درست مقارن با دوران شگفتی و قدرت شاه عباس کبیر است. گنج‌علی خان از همان روز نخست ورود خویش
کبیر است. گنج‌علی خان از همان روز نخست ورود خویش شروع به اقدامات عمرانی اساسی کرد. او برای اینکه در وسط شهر تفرج گاه‌های عمومی وجود داشته باشد به همت و ابتکار استاد سلطان محمد معمار یزدی، ابتدا یک میدان بزرگ ایجاد کرد. این میدان که بیش از ۱۰۰ متر طول و ۵۰ متر عرض دارد از چهار طرف به بناهای اختصاصی محصور گردیده و یک مجموعه عالی از آثار عمرانی عصر صفوی به‌شمار می‌رود. نامه شاه عباس به گنج‌علی خان. از شاه عباس به گنج‌علی خان حاکم کرمان: گنج‌علی خان! جمعی از حرکات و رفتار تو بد می‌گفتند خواستم شخصاً تحقیق کنم.
و رفتار تو بد می‌گفتند خواستم شخصاً تحقیق کنم. به همین جهت به کرمان آمدم و همان روزی که تو به جمعی به سرآسیا می‌رفتی به این شهر رسیدم. با جمعیت به سرآسیا (سراسیاب فرسنگی کنونی) آمدم. سه شب در فلان کاروانسرا ماندم و بر من یقین شد که آنچه درباره تو گفته‌اند دروغ و خطا بوده‌است. امروز حکومت هرات و قندهار نیز به حکومت تو اضافه می‌شود. تو بناهای خود از مسجد و حمام و آب انبار همه را به همان صورت که شروع کرده‌ای تمام کن ... چه، شکایت و فریادهای مردم تمام می‌شود اما عمارات و آثار خیر باقی می‌ماند ...
آذرگوی به شهابی می‌گویند که از شهاب‌های عادی درخشنده‌تر است. اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی آن را اینچنین تعریف می‌کند که از هر سیاره‌ای درخشش بیشتری دارد (یعنی از قدر ظاهری ۴−، یعنی حدود درخشندگی ناهید، درخشان‌تر است). آذرگوی‌ها چگالی کمی دارند و در هنگام برخورد با جوّ زمین سرعتی بین ۱۱ تا ۷۲ کیلومتر بر ثانیه دارند. یک آذرگوی به قدر ۴- تکه آهن یا سنگی به وزن ۵۰ گرم است. برای آنکه آذرگویی با نورانیت شدید مثلاً از قدر ۱۲- دیده شود، وزنش حتماً باید ۳ تا ۵ کیلوگرم باشد. چنین آذرگویی حتماً بر زمین می‌افتد. در
باشد. چنین آذرگویی حتماً بر زمین می‌افتد. در واقع، شهاب‌هایی نورانی‌تر از قدر ۸- بدون شک به زمین می‌رسند. نورانی‌ترین آذرگویی که تاکنون مشاهده و ثبت شده است، شهابی از قدر تقریبی ۲۲- (به نورانیت خورشید) بوده است که در شب ۱۳ آذر ۱۳۵۱ (۴ دسامبر ۱۹۷۲) آسمان منطقهٔ شوماوا در کشور جمهوری چک را برای مدتی روشن کرد. متأسفانه هیچ تکه‌ای از این آذرگوی یافت نشد. آذرگوی‌های نورانی گاهی چنان منفجر می‌شوند که چیزی از آنها باقی نمی‌مانَد و آنها را بولید (به فرانسوی و انگلیسی: bolide) می‌نامند. قدر ظاهری بولید ۱۴− یا
انگلیسی: bolide) می‌نامند. قدر ظاهری بولید ۱۴− یا درخشان‌تر است. البته اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی تعریفی رسمی برای بولید ارائه نکرده است و آن را عموماً با آذرگوی مترادف در نظر می‌گیرد. اخترشناسان غالباً وقتی از واژهٔ «بولید» استفاده می‌کنند که منظورشان آذرگویی باشد بسیار درخشان که به‌ویژه آنی هم منفجر بشود. در اواخر قرن بیستم میلادی اینطور باب شد که هر شیء آسمانی را که با زمین برخورد کند و منفجر شود، فارغ از اینکه سیارک باشد یا شهاب، «بولید» بنامند.
رابرت فراست (به انگلیسی: Robert Frost) (زاده ۲۶ مارس ۱۸۷۴، سان فرانسیسکو – درگذشته ۲۹ ژانویه ۱۹۶۳، بوستون) شاعر آمریکایی قرن بیستم میلادی بود. وی در دانشگاه میشیگان تدریس می نمود. شعرهای رابرت فراست کلاسیک و همه از وزن و قافیه برخوردارند. بیشتر این شعرها در بندهای آغازین، خواننده را به دیدن منظره‌ای فرا می‌خوانند و در بندهای پایانی نتیجهٔ فلسفی را به وی پیشکش می‌دارند. چنان‌که خود فراست هم در جایی می‌گوید: «شعر با خیال و زیبایی آغاز می‌شود و با حکمت پایان می‌گیرد». شعرهای فراست در اوج بی‌پیرایگی سرشار از
می‌گیرد». شعرهای فراست در اوج بی‌پیرایگی سرشار از نوعی اندیشمندی و ژرف نگری‌ست و گو این‌که مصالح شعرش را ساده‌ترین اشیاء و عناصر تشکیل می‌دهد، اما در نهایت به غنای معنایی و حقیقت زندگی و انسان و سر انجام هستی گره می‌خورد. غنایی که گاه شنل طنز و کنایه و نماد را بر دوش دارد و گاه جامهٔ تمثیل و روایت‌های داستانی را بر تن می‌کند. وی با نخستین مجموعهٔ شاعرانهٔ خود «خواست کودک» که ازرا پاوند نقد ستایش‌آمیزی بر آن نوشت، هستی شاعرانهٔ خویش را در جهان ادبیات به ثبت رسانید و پس از آن چهار بار جایزهٔ پولیتزر را نصیب
رسانید و پس از آن چهار بار جایزهٔ پولیتزر را نصیب خود کرد. تخصص فراست بیشتر در سرودن اشعار عاشقانه‌است و در همان‌هاست که خیال بی‌همتای خود را در زیباترین تشبیهات و واژگان می‌پیچد و چونان گنجینه‌ای از زیبایی به دست خواننده می‌دهد. از آن میان می‌توان به شعر عاشقانهٔ خیمه ابریشمی اشاره داشت. در این شعر فراست با نهایت ظرافت زیبایی خیمه‌ای را- از بندها تا تیرک میانی - وصف می‌کند و در پایان شعر نتیجه می‌گیرد که آن تیرک میانی «تو» هستی که در جامه‌ای ابریشمی قرار داری. فراست خود در مورد تاریخچهٔ این شعر می‌گوید در
فراست خود در مورد تاریخچهٔ این شعر می‌گوید در کودکی یک روز صبح مادرش در لباس کلاسیک انگلیسی با دامنی بلند و ابریشمین از پنجره می‌بیند و این زیباترین صحنه از همان زمان در ذهنش می‌نشیند و بعدها این شعر از آن خاطره آفریده می‌شود. زندگی. «رابرت لی فراست» چکامه‌سرای پرآوازهٔ آمریکایی، فرزند «ایزابل مودی» و «ویلیام پریسکات فراست» در ۲۶ مارس ۱۸۷۴ در «سان فرانسیسکو» چشم به جهان گشود. مادرش آموزگار و پدرش روزنامه‌نگار بود و او به یاد ژنرال ایی.لی. نام‌گذاری شد. در ۱۸۸۰ به کلاس اول رفت، اما در مدرسه دوام نیاورد و در
به کلاس اول رفت، اما در مدرسه دوام نیاورد و در ۱۸۸۱ نیز همین روش را در پیش گرفت. سرانجام در ۸۲ خانواده‌اش پذیرفتند که در خانه و با آموزگار سرِخانه درس بخواند؛ و همین ایام بود که آموزگار دریافت که وی در تنهایی صداهای دیگری را می‌شنود و مادرش را آگاه گردانید که وی از موهبت شنوایی و بینایی خارق‌العاده‌ای برخوردار است. در پنجم می ۱۸۸۵ هنگامی که رابرت فراست یازده ساله بود، پدرش را بر اثر بیماری سل از دست داد و مادر پس از پرداخت تمامی هزینه‌های خاکسپاری و موارد دیگر تصمیم گرفت با دو فرزندش رابرت و جنی برای
دیگر تصمیم گرفت با دو فرزندش رابرت و جنی برای ادامهٔ زندگی به «لارنس، ماساچوست» نزد خانواده‌اش برود، در حالی که فقط ۸ دلار در جیب داشت. در خانهٔ جدید که بر اساس انضباط سختی اداره می‌شد، به بچه‌ها بد می‌گذشت. اما چاره‌ای نبود. پس از چندی بر اساس امتحان ورودی دبستان، مدرسه رابرت را در کلاس سوم و جنی را که کوچک‌تر بود، در کلاس چهارم ثبت نام کرد. در سال ۱۸۹۰ هنگامی که رابرت فراست، با عنوان دانش آموز ممتاز، مدرسهٔ ابتدایی را تمام کرده بود، نخستین شعرش که «La Noche Triste» نام داشت در بولتن مدرسه به چاپ رسید.
Triste» نام داشت در بولتن مدرسه به چاپ رسید. نوزده ساله بود که مجله‌ای محلی یکی از اشعارش را به پانزده دلار خرید. پدربزرگش او را همواره از شاعری منع می‌کرد و به او گوشزد می‌نمود که گذران زندگی از این راه ممکن نیست، اما این سخنان در رابرت جوان تأثیری نداشت، چرا که سرنوشت او پیشاپیش نوشته شده بود. در سال ۱۸۹۱ پس از به پایان بردن دورهٔ دبیرستان در امتحان ورودی کالج «هاروارد» پذیرفته شد و نیز سردبیر بولتن آن‌جا گردید و همچنین در همین زمان‌ها بود که با «النور میریام وایت» دیدار کرد و به او دل باخت و پس از
میریام وایت» دیدار کرد و به او دل باخت و پس از پافشاری بسیار در ۱۸۹۵ زمانی که خبرنگار «دیلی آمریکن» بود، با او ازدواج کرد. اما خوشبختی‌های سادهٔ زندگی او بسیار بی‌دوام بود و با فرارسیدن سال ۱۹۰۰ از هم فرو پاشید. این سال برای رابرت ۲۶ ساله، سال خوبی نبود چرا که در ۸ ژوئیه پسرش «الیوت» را بر اثر بیماری وبا از دست داد، سپس النور همسرش به‌خاطر مرگ الیوت دچار افسردگی شدید گردید و بعد مادرش به علت سرطان به جهان دیگر پیوست. پس از آن رابرت چند سالی دیگر در آمریکا ماند و به کشاورزی پرداخت و چون کشاورز کامیابی نبود،
و به کشاورزی پرداخت و چون کشاورز کامیابی نبود، هم‌زمان آموزگاری کرد، به‌طوری‌که اول به صورت نیمه‌وقت و سپس تمام‌وقت درآکادمی پینکرتون به تدریس ادبیات انگلیسی پرداخت، در این میان شعر هم می‌سرود و به گاهنامه‌های گوناگون می‌فرستاد که گه‌گاهی به چاپ می‌رسید. اما ناگهان در سال ۱۹۱۲ تصمیم گرفت با خانواده‌اش به انگلیس مهاجرت کرده تمامی زندگی خود را صرف نوشتن کند. این قمار برای او بُرد بسیار به بار آورد، چرا که در انگلیس نخستین کتاب که از او به چاپ رسید خواست کودک توجه همگان را برانگیخت و باعث شد که رابرت به جرگهٔ
همگان را برانگیخت و باعث شد که رابرت به جرگهٔ شاعرانی از قبیل ازرا پاوند، هیلدا دولیتل و… درآید. اما دیری نپایید که با شنیدن خبر چاپ کتابش در ۱۹۱۵ به آمریکا بازگشت و از آن به بعد بود که قله‌های شکوفایی شاعرانه‌اش یکی پس از دیگری آشکار گردید، چنان‌که در آغاز سال ۱۹۲۳ هنری هولت برگزیدهٔ اشعار و در نوامبر همان سال کتاب نیوهمپشایر از او به چاپ رساند و نیز دانشگاه ورمانت به او مدرک (Litterarum Humaniorum Doctor LHD) عطا نمود. در می ۱۹۲۴ جایزهٔ پولیتزر را برای کتاب نیو همپشایر نصیب خود کرد و همچنین از دانشگاه
کتاب نیو همپشایر نصیب خود کرد و همچنین از دانشگاه ییل و کالج میدلبری به مدرک افتخاری نائل آمد. در ۱۹۲۸ هولت کتاب «غرب می گریزد» او را چاپ کرد و نیز برای نخستین بار با تی.اس. الیوت شاعر مشهور انگلستان دیدار نمود. سه سال بعد در ۳۱ جایزهٔ پولیتزر را برای مجموعهٔ اشعارش دریافت کرد. پنج سال بعد از آن در ۳۶ هولت کتاب A Further Ring او را به چاپ رساند که این کتاب سال بعد ۱۹۳۷ جایزهٔ پولیتزر را دریافت نمود. سال بعد، همسرش النور را بخاطر نارسایی قلبی از دست داد اما در همان سال رابرت فراست که سرمست از بادهٔ موفقیت و
همان سال رابرت فراست که سرمست از بادهٔ موفقیت و عشق بود به کاتلین موریسون پیشنهاد ازدواج داد. کاتلین نپذیرفت ولی فراست در ادامهٔ احساسش به وی کتاب «درخت زمستانی» را که در آوریل ۴۲ از او منتشر شد، به کاتلین موریسون پیشکش کرد، که سال بعد این کتاب نیز برندهٔ جایزهٔ پولیتزر شد. دو سال بعد یعنی در مارس ۱۹۴۵ هولت کتاب A Mosque Reason و در می ۱۹۴۷ کتاب «بوته بلند» را از او به چاپ رسانید و نیز در همین سال دانشگاه برکلی هفدهمین مدرک افتخاری را به وی اعطا کرد. دو سال بعد در ۴۹ مجموعه‌ای کامل از اشعار او به چاپ رسید
بعد در ۴۹ مجموعه‌ای کامل از اشعار او به چاپ رسید و یک سال بعد از آن سنای آمریکا روز تولد او را به عنوان روز یادبودِ فراست پذیرفت. در سال ۵۳، عضویت آکادمی شاعران آمریکا به او اعطا شد و متأسفانه در همین سال هم به خاطر سرطان پوست تحت عمل جراحی قرار گرفت. در سال ۵۵، مجلس قانون‌گذاری ورمانت کوهی را به نام او کرد و سال بعد کندی رئیس‌جمهور از او خواست که در مراسم نخستین ریاست جمهوری – که در ۱۹۶۱ برگزار می‌شد - همراهی‌اش کند، رابرت فراست شعری هم برای مراسم سرود اما به علت بیماری و ضعف، خود قادر به خواندن آن نشد.
به علت بیماری و ضعف، خود قادر به خواندن آن نشد. در ۱۹۶۲، هولت کتاب In The Clearing را از او به چاپ رسانید و نیز در همین سال با وجودی که گرفتار ذات‌الریهٔ سختی شده بود برای شرکت در یک برنامهٔ تبادل فرهنگ‌ها به دعوت کندی به اتحاد جماهیر شوروی رفت، اما آن‌قدر خسته و بیمار و ضعیف شده بود که در شوروی قادر به ترک بستر خود نگردید پس نیکیتا خروشچف نخست‌وزیر شوروی خود به دیدار او رفت. رابرت فراست در بازگشت از این سفر تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما پزشکان دریافتند که سرطان مثانه و پروستات او پیشرفته‌تر از آن است که
سرطان مثانه و پروستات او پیشرفته‌تر از آن است که درمان شود. وی با همهٔ این احوال زندگی خود را تا سال ۶۳ ادامه داد و در این سال هم جایزه بولینگن را از آن خود کرد؛ اما در هفتم ژانویه دچار انسداد خون شد و در ۲۹ ژانویهٔ همان سال اندکی بعد از نیمه شب درحالی‌که زندگی غرور آفرینی را از خود بر جای می‌گذاشت، چشم از جهان فرو پوشید و در مقبرهٔ خانوادگی‌شان در بنینگتون، ورمانت به خاک سپرده شد.
والاس استیونز (زاده ۱۸۷۹ در پنسیلوانیا – درگذشته ۱۹۵۵ در کنتیکت) شاعر آمریکایی قرن بیستم میلادی بود. والاس استیونس در ریدینگِ پنسیلوانیا در ۱۸۷۹ دیده به جهان گشود و در هارتفورد، کانکتیکت در ۱۹۵۵ دیده از جهان فروبست. از شعر او استقبال دیرهنگامی صورت گرفت و نخستین مجموعهٔ او به نام "هارمونیوم" در سال ۱۹۲۳ منتشر شد که استیونس چهل و چهار سالگی را می‌گذراند. مجموعهٔ بعدی او "ایده‌هایی دربارهٔ نظم" سیزده سال بعد در ۱۹۳۶ به چاپ رسید و سپس چندین اثر دیگر که اوج‌شان انتشار "مجموعه اشعار" او در سال ۱۹۵۵ بود که با آن
انتشار "مجموعه اشعار" او در سال ۱۹۵۵ بود که با آن جایزهٔ شعر پولیتزر و دومین جایزهٔ ملی کتاب شعر را از آن خود کرد. نسخهٔ کامل‌تری از آثار استیونس در سال ۱۹۶۷ با نام "نخل در انتهای ذهن" به ویراستاریِ دخترش، هالی استیونس منتشر شد و نکتهٔ مهم این‌که این اثر برخی از اشعار متأخر وی را که در "مجموعه اشعار" وجود نداشت در بر می‌گرفت. استیونس وکیل بود و از سال ۱۹۱۶ به بعد با «شرکت بیمه و حوادث هارتفورد» همکاری داشت و در آن جا بر روی دعویات مربوط به ضمانت و تعهدات آن کار می‌کرد. او حتی مقالات کوتاهی دربارهٔ بیمه
آن کار می‌کرد. او حتی مقالات کوتاهی دربارهٔ بیمه نگاشت که همراه با شمار زیادی از نوشته‌های جذاب دیگر در "آثار منتشر شدهٔ پس از مرگ" به سال ۱۹۵۹ و همین‌طور در ویراست کامل‌تری به سال ۱۹۸۹ منتشر شد. او در سال ۱۹۳۴ به سمت معاونت شرکت منصوب شد، اما از آن پس از همهٔ ترفیعات کاری دیگر اجتناب کرد. او به کارش مفتخر بود و در عین حال گویا به‌خوبی از پس آن برمی‌آمد، و همین برای زندگی استیونس کافی بود. او در «مردی با گیتار آبی» می‌نویسد، فراتر از موسیقی باید که بنشیند بر جای بهشت پوچ و چامه‌هایش، خودمان در شعر باید که
جای بهشت پوچ و چامه‌هایش، خودمان در شعر باید که بنشینیم بر جای‌شان حتی در میان صدای سیم‌های گیتارتان جوایز. برنده جایزه پولیتزر در زمینه شعر در سال (۱۹۵۵) است.
عزرا وستون لومیس پاوند (زاده – درگذشته )، شاعر آمریکایی ایرلندی‌تبار و از خاندانی اشرافی و اصیلِ ایرلندی در قرن بیستم میلادی بود. او در انگلستان از پیشگامان نهضت تصویرگرایی شد و نخستین گلچین شعر پیروان این جنبش را با عنوان تصویرگرایان منتشر کرد. او با همکاری ویندها لویس مجلهٔ بلاست را منتشر کرد که ناشر افکار ورتیست‌ها بود. وی مخبر خارجی مجله شعر هم بود و در همین سال‌ها سردبیری مجلهٔ لیتل ریویو را هم بر عهده داشت. او متأثر از شعر یونان باستان، اشعار شرقی، ترانه‌های سده‌های میانه و شیوه پرداخت نمادگرایانه
ترانه‌های سده‌های میانه و شیوه پرداخت نمادگرایانه بوده‌است. [نام عزرا یکی از پیامبران کتاب مقدس یهودی است که در ضبط‌های فارسی و عربی قدیمی در ایران با حرف عین نوشته شده است. از ترجمه‌های مهمی که در دهۀ پنجاه و شصت در ایران از آثار عزرا پاوند می‌بینیم. هفت شعر از عزرا پاوند به ترجمه احمد کریمی است که در این شماره از مجله نیز نام شاعر به صورت عزرا ضبط شده است. تداول نوشتن نام این شاعر با الف مربوط به سال‌های اخیر و به‌دست مترجمان ناآگاه از سابقۀ این نام در سنت ایرانی و فارسی است] وی اهل آیداهو بود و در
در سنت ایرانی و فارسی است] وی اهل آیداهو بود و در ایتالیا درگذشت. فعالیت سیاسی. در دهه سی و چهل میلادی، او نظریه‌های فاشیستی بنیتو موسولینی را پذیرفت و حمایت خود را از آدولف هیتلر بیان داشت. طی جنگ جهانی دوم، دولت ایتالیا به وی پول پرداخت تا برنامه‌هایی رادیویی در انتقاد از ایالات متحده آمریکا، فرانکلین د. روزولت و یهودیان بسازد. در نتیجه، پس از اتمام جنگ، به دست آمریکایی‌ها دستگیر شد و ماه‌ها در زندان ماند. او مدت سه هفته نیز در یک سلول کوچک نگهداری شد و همین باعث شد تا از نظر روانی آسیب ببیند. به همین
همین باعث شد تا از نظر روانی آسیب ببیند. به همین دلیل نمی‌توانست در دادگاه حاضر شود به مدت دوازده سال در یک بیمارستان روانی واقع در واشینگتن محبوس شد. سرانجام با تلاش‌های نویسندگان دیگر، او از بیمارستان روانی آزاد شد، به ایتالیا بازگشت و تا پایان عمر در این کشور زندگی کرد.
ماریان مور متولد ۱۸۸۷ و متوفی ۱۹۷۲، از زنان شاعر آمریکایی قرن بیستم میلادی است. وی متولد میزوری بوده و برنده جایزه پولیتزر سال ۱۹۵۱ است.
حروفچینی کردی حروفچینی یکی از بخش‌های اساسی صنعت چاپ و نشر است و هر ناشری باید اطلاعات تخصصی و کاملی درزمینهٔ حروفچینی کامپیوتری داشته‌باشد. به‌دلیل نداشتن این آشنایی در میان بسیاری از ناشران زبان کردی، از روش‌های غیراستانداردی استفاده می‌شود که باعث کاهش سرعت انتشار و تأثیر متن و افت کیفیت آثار می‌شود. الفبای سورانی. الفبای سورانی در میان کردهای ایران و عراق، که تحت تأثیر الفباهای فارسی و عربی بوده‌اند، رایج است. الفبای رسمیِ مورد استفاده دولت محلی کردستان عراق نیز سورانی است. چیدمان صفحه‌کلید. چیدمان
عراق نیز سورانی است. چیدمان صفحه‌کلید. چیدمان صفحه‌کلید (Keyboard layout) مشخص می‌کند که با فشردن هر کلید از سخت‌افزارِ صفحه‌کلید، کدام یونی‌کد به ویندوز برگردد، و به‌اصطلاح چیدمان یا آرایش صفحه‌کلید را مشخص می‌کند. یونی‌کاتب (Uniscribe). هنگامی که متنی تایپ می‌شود، یونی‌کدها به ترتیبی که تایپ شده‌اند (نه لزوماً ترتیبی که قرار است نمایش داده شوند) در کامپیوتر ذخیره می‌شوند. سپس این برنامه اطلاعات لازم را برای حالت و ترتیب قرارگرفتن حروف در کنار هم را درهنگام چاپ یا نمایش مشخص می‌کند. نسخه‌های مختلفی از
چاپ یا نمایش مشخص می‌کند. نسخه‌های مختلفی از "Usp10.dll" (منبع داده‌های Uniscribe) وجود دارد که نسخه‌های بعد از سال ۲۰۰۲ همهٔ حروف الفبای سورانی را به‌درستی تحلیل می‌کنند. هر نرم‌افزاری می‌تواند از نسخهٔ جداگانه‌ای از Usp10.dll استفاده کند (مانند مایکروسافت آفیس و گوگل ارث) یا از نسخهٔ ویندوز استفاده کند. قلم‌های کردی. قلم کردی در اصطلاح به قلمی می‌گویند که نگاره‌های (glyph) الفبای سورانی را داشته‌باشد. قلم‌های Ali. در حروفچینی با قلم‌های Ali-Font از Keyboard layoutهای عربی یا فارسی استفاده می‌شود و در
layoutهای عربی یا فارسی استفاده می‌شود و در طراحی قلم به‌جای نگاره‌هایی از عربی یا فارسی، نگاره‌های کردی قرار داده شده‌است. در داخل قلم، مثلاً نشانهٔ «َ» را به v کوچک و «ة» را به «ه» کردی تغییر داده‌اند. برای نمونه، به‌جای «ڵهڕ»، «لَةرِ» تایپ می‌شود. تایپ کردی با این قلم‌ها کُند و خسته‌کننده است و حروفچین‌ها برای انجام آن دستمزد بیشتری می‌گیرند. vهای کوچک کاملاً غیرحرفه‌ای طراحی شده‌اند و ظاهرِ متن یکدست نیست. مشکل وقتی به گذاشتن متن در اینترنت می‌رسد، جدی‌تر می‌شود و باید متن را به یونی‌کد تبدیل کرد.