payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که برای تربیت فرزندانش معلم‌های فرنگی استخدام می‌کرد. مادرش هم زنی نوگرا و روشن‌فکر بود. وی خیاطی فرنگی و اختصاصی داشت و در دورانی که عموم مردم و حتی اشراف از لباس‌های ایرانی استفاده می‌کردند، لباس‌های این خانواده را خیاط‌های فرنگی می‌دوختند و از حجاب به شکل مرسوم خبری نبود. پدر نورالهدی همانند دیگر رجال قاجار کمتر در مسائل سیاسی و اجتماعی وارد می‌شد. نورالهدی خود و خانواده‌اش را روشن‌فکر معرفی کرده و در فعالیتهای اجتماعی همه تلاش خود را به کار گرفته تا فرهنگ مردم ایران را به سوی فرهنگ و شیوه زندگی غربی
مردم ایران را به سوی فرهنگ و شیوه زندگی غربی سوق دهد. نورالهدی در سن پانزده سالگی به عقد معاون الممالک (معاون وزارت پست و تلگراف) درآمد اما این ازدواج دوام نیاورد و پنج سال بعد از او جدا شد. این شکست، مدتی وی را منزوی و گوشه‌گیر کرد اما با مساعدت و همکاری خانم محترم اسکندری که با کمک هم وارد عرصه جدیدی از فعالیتهای اجتماعی شدند، از انزوا و تنهایی خارج شد. فعالیت‌ها. نورالهدی منگنه بعد از اتمام تحصیلات قدیمه، در رشتهٔ روان‌شناسی کودک در دانشگاه بیروت تحصیلات خود را ادامه داد. وی که به زبان‌های فرانسه و
خود را ادامه داد. وی که به زبان‌های فرانسه و انگلیسی و عربی آشنا بود در شهریور ۱۳۳۴ قمری مجله «بی‌بی» را تأسیس و منتشر کرد. هم‌چنین او عضو مؤثر تشکیل جمعیت نسوان وطن‌خواه بود و با کانون بانوان همکاری داشت. نورالهدی از زنان پیشرو در جنبش زنان بود که تمرکز فعالیت‌های وی بر روی سوادآموزی زنان بود؛ زیرا او هم مانند بسیاری دیگر از زنان روشنفکر آن زمان آگاهی و کسب دانش را راه اصلی گریز از زندگی در خرافه و جهل می‌دانست. او بنیانگذار کلاسهای سوادآموزی زنان در جمعیت نسوان، عضو کانون بانوان و از هم‌کاران فعال مجله
نسوان، عضو کانون بانوان و از هم‌کاران فعال مجله زبان زنان بود. نورالهدی منگنه در بخشی از خاطرات خود نوشته‌است که همیشه دوست داشته اقدامی برای تنویر افکار زنان و خانواده‌ها داشته باشد. او یکی از ده زنی بود که برای تأسیس انجمن نسوان تلاش بسیار کرد. وی می‌نویسد: جمعیت نسوان وطن‌خواه اولین انجمن زنان بود که به صورت عملی دست به اقداماتی برای آموزش زنان زد. ایده اصلی تشکیل اکابر برای زنان توسط نورالهدی مطرح شد. او که برای تشکیل مدارس زنان و اکابر تلاش زیادی داشت به صورت هفتگی جلساتی را برای زنان برگزار می‌کرد تا
صورت هفتگی جلساتی را برای زنان برگزار می‌کرد تا در این جلسات آن‌ها را با حقوق اصلی خودشان آشنا سازد. آثار. نورالهدی منگنه، معلم، شاعر و یکی از نویسندگان زبردست مجله «نسوان وطن‌خواه» بود. این مجله به صاحب امتیازی بانو شاهزاده ملوک اسکندری در سال ۱۳۰۲ شمسی منتشر شد. از نورالهدی علاوه بر مقالات و نوشته‌های متنوع در زمینه آموزش و امور مربوط به موضوعات اجتماعی و زنان آثار بسیاری به یادگار مانده‌است. آثاری چون: نورالهدی هم‌چنین آثاری ویژه دختران و زنان به رشته تحریر درآورده است: کهنسالی و شعر. یکی از کتابهایی که
درآورده است: کهنسالی و شعر. یکی از کتابهایی که نورالهدی در سالهای آخر زندگی نوشته‌است دیوان اشعار و پنجمین کتابی است که منتشر کرده‌است. دیوان اشعار وی بسیار متنوع است و از طرز فکر و نگرش خاصی حکایت نمی‌کند. در این کتاب که بیشتر اخلاقی و تربیتی است آثار پختگی و اعتلای شعرش را می‌توان مشاهده کرد. از مضمون بسیاری از آخرین سروده‌هایش چنین برمی‌آید که در آخر تغییر روش داده و بر خلاف جوانی که گرایش‌های سوسیالیستی تندی در جمعیت نسوان داشت، معتدل شده و در بسیاری از شعرهایش، ایمان و تقوا را ستایش می‌کند. او در این
شعرهایش، ایمان و تقوا را ستایش می‌کند. او در این ایام با تغییر دیدگاه نسبت به روزگار جوانی در برخی از سروده‌هایش بی‌بندوباری در جامعه را تقبیح کرده و زنانی که طبق مد روز لباس می‌پوشند و توجهی به عفاف و شئونات اجتماعی ندارند را نکوهش می‌کند. نورالهدی در یکی از اشعارش آورده‌است:
تاریخ جَهانگُشای کتابی فارسی نوشتهٔ عطاملک جوینی دربارهٔ تاریخ مغول و خوارزمشاهیان و اسماعیلیانِ اَلَموت تا ۶۵۵ قمری و از آثار مهم از نظر تاریخی و نیز ادبی به‌شمار می‌رود و نمونه‌ای برجسته از سدهٔ هفتم قمری است. نویسندهٔ آن سال‌ها در دربار ارغون و هولاکو و پسرانش، اباقا و تگودار، دارای منصب، و گواه بسیاری از رخدادهای آن دوره بوده و برخی پیش‌آمدهای گذشته را نیز از گواهان آنها و از خاندان خود که از درباریان خوارزمشاهیان و مغولان بوده‌اند، شنیده بوده است. تاریخ جهانگشای تاریخ سیاسی محض نیست، زیرا نویسنده هنگام
جهانگشای تاریخ سیاسی محض نیست، زیرا نویسنده هنگام رویدادنگاری، دربارهٔ اوضاع اقتصادی، اجتماعی، بافت شهرها و موقعیت جغرافیایی آنها و اسامی قدیمی شهرها نیز توضیحات بی‌همتایی داده است. این کتاب در سه جلد است؛ در جلد دوم، به ویژه مستقیماً مسائل دوران خوارزمشاهی مورد بررسی قرار می‌گیرد. جلد سوم نیز مربوط به اسماعیلیان است که بخش مهمی از تاریخ خوارزمشاهیان را به خود اختصاص داده است. متن کتاب. جلد سوم. جلد سوم شروع میکند بشرح وقایع تاجگذاری و جشن جلوس منکو قا آن بن تولوی خان بن چنگیز خان (سنهٔ ۶۳۹ ھـ و بعضی وقایع
تولوی خان بن چنگیز خان (سنهٔ ۶۳۹ ھـ و بعضی وقایع اوایل ایّام سلطنت او، پس از آن تفصیل حرکت هولاکو خان ببلاد ایران (سنهٔ ۶۵۳ ھـ و قلع و قمع اسماعیلیه را مشروحًا ایراد نمودہ سپس با بسط تمام از تاریخ ملوک اسماعیلیه اَلَمُوت و شرح مذھب این طایفه و سرگذشت احوال ایشان از آغاز ظھور سخن راندہ جلد سوّم را بذکر آخرین پادشاہ این سلسله و انقراض ایشان بدست هولاکو خان ختم فی نماید ۶۵۵ ھـ، و در بعضی نسخ جھانگشای در آخر جلد سوّم فصلی در شرح واقعهٔ فتح بغداد بدست هولاکو خان تألیف خواجه نصیرالدین طوسی که بطریق ذیل بجھانگشای
تألیف خواجه نصیرالدین طوسی که بطریق ذیل بجھانگشای ملحق نمودہ موجود است و از غالب نسخ مفقود۔ وفی الواقع جای افسوس است که مصنف که تا سنهٔ ۶۸۱ھـ یعنی تا قریب مدت ۳۷ سال بعد از انقراض اسماعیلیه در حیات بودہ است و خود بشخصه در فتح بغداد و غالب وقایع عظامِ سلطنت هولاکو خان و اباقا خان و احمد تکودار حضور داشته است و با فضل و ھنری که در شیوهٔ کتابت و صنعت تألیف دارا بودہ و این کتاب بھترین شاھد آن است با وجود اینھا وقایع این دورهٔ طویل ۳۷ ساله را بکلی در بوتهٔ اھمال گذاردہ و بھیچوجه آنھا را بقلم خود تقیید ننمودہ
گذاردہ و بھیچوجه آنھا را بقلم خود تقیید ننمودہ است و علت این سکوت را جز استغراق تمام اوقات وی بوظایف حکومت بغداد که بلافاصله بعد از فتح بوی محوّل گردید و تا آخر عمر در آن منصب باقی بود بچیز دیگر ظاھرًا حمل نمیتوان نمود۔ در ادبیات معاصر. بهرام بیضایی نمایشنامه‌ای به نام "تاراج‌نامه" دارد که چنان‌که از نام دوّمش - «ذیل جهانگشا» - برمی‌آید، دربارهٔ حمله مغول به ایران است و زبان دشواری نیز دارد. منابع. مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
مارچلو رومئو لیپی بازیکن فوتبال پیشین و یکی از بزرگترین مربیان و تئوریسین‌های فوتبال جهان است. وی در تیم‌های زیادی از جمله اینتر میلان، یوونتوس و تیم ملی فوتبال ایتالیا مربی‌گری کرده‌است. او با اینترمیلان نایب قهرمان جام حذفی ایتالیا و با یوونتوس همهٔ عناوین از جمله کالچو، جام باشگاه‌های اروپا، جام حذفی ایتالیا، سوپرکاپ اروپا، سوپر کاپ ایتالیا را به‌ دست آورد و با تیم ملی فوتبال ایتالیا قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان شد. لیپی در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۳ تیم گوانگ‌ژو اورگراند چین را به مقام قهرمانی نیز رساند.
اورگراند چین را به مقام قهرمانی نیز رساند. وی نخستین سرمربی تاریخ فوتبال است که توانست قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و جام جهانی را کسب کند. وی در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۶، مربی تیم ملی چین شد و در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۹ پس از شکست در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ از این سمت کناره‌گیری کرد. وی در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۰ به طور رسمی اعلام بازنشستگی کرد.
محیط زیست ایالات متحده آمریکا دارای تنوّع و طیف وسیعی از آب و هوا و گونه‌های جاندار است که ناشی از وسعت پهناور کشور آمریکا است. گونه‌ها. وسعت محیط زیست طبیعی در ایلات متحده که شامل مناطق استوایی تا منطق سرد شمالی می‌شود موجب گستردگی گونه‌های طبیعی در این کشور شده‌است. در این کشور تاکنون بیش از ۱۷۰۰۰ هزار گونه گیاهی محلی شناسایی شده‌است که حدود ۵۰۰۰ گونه از آن متعلق به کالیفرنیا (زیستگاه بزرگترین، تنومندترین و کهنترین درختان جهان) است. همچنین تا به حال ۴۰۰ گونه پستاندار، ۷۰۰ گونه پرنده، ۵۰۰ گونه خزنده و
گونه پستاندار، ۷۰۰ گونه پرنده، ۵۰۰ گونه خزنده و دوزیست و حدود ۹۰۰۰۰ گونه حشره در این کشور شناسایی شده‌اند. بیشتر گوناگونی طبیعی در ایالات متحده متعلق به مناطق مرطوب مانند زمین‌های باتلاقی فلوریدا تعلق دارد. بسیاری از گونه‌های گیاهان و جانوران در آمریکا پس از ورود اولین انسان‌ها از بین رفتند و بسیاری نیز مانند گاومیش کوهان‌دار آمریکایی یا کرکس کالیفرنیایی پس از ورود اقوام اروپایی به این منطقه تقریباً منقرض شدند. آب و هوا. آب و هوای ایالات متحده در بسیاری مناطق گرم است. در کالیفرنیا و هاوایی آب و هوا
مناطق گرم است. در کالیفرنیا و هاوایی آب و هوا استوایی، در آلاسکا قطبی، در گریت‌پلینز خشک، در سواحل کالیفرنیا مدیترانه‌ای و در گریت‌بیسین بیابانی است. آب و هوای مناسب ایالات متحده برای پرورش انواع مختلفی از محصولات کشاورزی نقش مؤثری در مطرح کردن این کشور به عنوان یک قدرت داشته‌است. با پایان جنگ جهانی دوم ایالت‌های غربی آمریکا رشد بالایی را در اقتصاد و جمعیت تجربه کردند و همین امر سبب تغییر کاربری منابع آب و انرژی این مناطق از مصرف در کاربردهای زراعی به سمت مصرف در مناطق تجمع جمعیت و صنایع شد. به عقیده مرکز
در مناطق تجمع جمعیت و صنایع شد. به عقیده مرکز منابع آب ایالت کالیفرنیا در صورتی که تا سال ۲۰۲۰ منابع بیشتری برای تأمین آب این منطقه پیدا نشود این ایالت با کمبود آبی به اندازه مصرف امروزی آب خود موجه خواهد شد. آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا. در ایالات متحده آمریکا، سازمانی که مسئولیت مراقبت و محافظت از محیط زیست کشور را به عهده دارد، آژانس حفاظت محیط زیست (EPA) می‌باشد. این آژانس یک سازمان دولتی است و نقش بسیار فعالی در کنترل فعالیت‌های انسانی (شهری، صنعتی، کشاورزی) و همچنین نظارت، پایش و کنترل آلودگی محیط
کشاورزی) و همچنین نظارت، پایش و کنترل آلودگی محیط زیست ایفا می‌کند. تحقیقات و مطالعات انجام شده در این آژانس به عنوان منبع و رفرنس در اکثر کشورها مورد پذیرش است.
علی شیرازپور پرتو شناخته‌شده با نام شین پرتو (۲ دی ۱۲۸۶ – ۲۳ مهر ۱۳۷۶)، سیاستمدار، شاعر، نویسنده و زبان‌شناس اهل ایران بود. وی مدتی سفیر ایران در عراق و هند بود. وی پدر مازیار پرتو (کارگردان و مدیر فیلمبرداری) و پدربزرگ ویشکا آسایش (بازیگر و طراح صحنه) است. زندگی‌نامه. علی شیرازپور پرتو ۲ دی ۱۲۸۶ در کنگاور متولد شد. پدر وی فردی متمول بود. مادر وی در هنگام زایمان از دنیا رفت و همین نکته در بزرگسالی بر روحیۀ او تأثیر گذاشت. پدربزرگ او یک روحانی شیعه بود و مرگ وی نیز که در کودکی رخ داد بر وی تأثیرگذار بود.
وی نیز که در کودکی رخ داد بر وی تأثیرگذار بود. مهاجرت به فرانسه. وی زبان فرانسه و اسپرانتو را فراگرفت و سپس تصمیم گرفت به فرانسه مهاجرت کند. پرتو مسیر مهاجرت خود از ایران تا فرانسه را ایستگاه به ایستگاه پیمود و به پاریس و پس از چندی به مون پلیه رسید. در ابتدا شروع به تحصیل در رشتۀ پزشکی کرد، اما خیلی زود منصرف شدو به تحصیل در رشته ادبیات فرانسوی پرداخت. در فرانسه به هنر و به ‌ویزه تئاتر و ادبیات علاقه‌مند شد و به معاشرت با هنرمندان و دانشجویانی از کشورهای مختلف پرداخت. همچنین زبان انگلیسی آموخت. با این
مختلف پرداخت. همچنین زبان انگلیسی آموخت. با این وجود پیش از آغاز جنگ دوم جهانی به ایران بازگشت. بازگشت به ایران. پس از بازگشت در تهران ساکن شد و در ۱۳۰۹ مجله‌ای با نام «"آرمان"» منتشر کرد که شخصیت‌هایی مانند عباس اقبال آشتیانی، بدیع الزمان فروزانفر، ملک الشعرای بهار و تعدادی دیگر از شاعران و نویسندگان بنام ادبیات ایران با آن همکاری داشتند. پرتو از آن زمان عضو فعال انجمن شاعران و ادیبان ایران شد و با شاعران و نویسندگان ایران به معاشرت پرداخت. همچنین با نویسندگان ساکن شهرهای دیگر -از جمله نیما یوشیج- به
ساکن شهرهای دیگر -از جمله نیما یوشیج- به مکاتبه پرداخت. در سال ۱۳۲۹ منظومۀ «"افسانه"»ی نیما یوشیج در تهران توسط انتشارات علمی با مقدمۀ احمد شاملو انتشار یافت. به دنبال انتشار این کتاب دو نامه میان نیما و شین پرتو رد و بدل شد که بعداً در کتابی تحت عنوان «"دو نامه"» به چاپ رسید. شین پرتو در طی این دوران مقالات متعدد، داستان‌های کوتاه و همچنین اشعاری را در مجلات و نشریات معتبر ادبی، از جمله مجله یغما به چاپ رساند. سفیر ایران در هند. شین پرتو در وزارت امور خارجه حکومت پهلوی به عنوان سرکنسول ایران در بغداد و
حکومت پهلوی به عنوان سرکنسول ایران در بغداد و سپس به عنوان سفیر ایران در هندوستان به خدمت پرداخت. با این وجود همزمان فعالیت فرهنگی خود را ادامه داد. در همین دوران ترجمۀ فارسی "اوپانیشادها" را تصحیح کرد و به چاپ رساند. رابطه با صداق هدایت. همچنین در همین دوران بود که به عنوان سفیر ایران در هند صادق هدایت را که با وی دوستی نزدیکی داشت، به هند دعوت کرد و مکان و ماشین تحریر و تمام امکانات انتشاراتی سفارت ایران را در اختیار او گذاشت، که با پذیرش هدایت مواجه شد. هدایت نزد شین پرتو و خانوادۀ وی ماند و با
شد. هدایت نزد شین پرتو و خانوادۀ وی ماند و با بهره‌گیری از این فرصت داستان‌های "علویه خانم" و "بوف کور" را که پیشتر نوشته بود، به صورت پلی‌کپی انتشار داد و زیر آن نوشت: طبع و فروش درایران ممنوع. این دو همچنین کتاب "انیران" را که سه داستان کوتاه از صادق هدایت، بزرگ علوی و شین پرتو را در بر می‌گیرد در سال ۱۳۱۰ منتشر کرده بودند. با این وجود گفته می‌شود که تفاوت نگرش این دو به جهان سبب شد تا او بعدها از هدایت فاصله بگیرد و رابطۀ آن‌ها پس از مدتی به سردی بگراید. وی حتی کتاب «"بیگانه‌ای در بهشت"» را در مذمت
وی حتی کتاب «"بیگانه‌ای در بهشت"» را در مذمت هدایت و افکار او نوشت. نابینایی. شین پرتو بیش از یک سوم پایانی عمر خود را در نابینایی به سر برد، اما حدود ده اثر پژوهشی را در همین دوران نابینایی به چاپ رساند. در میان آثار او چهار یا پنج اثر بسیار تأثیرگذار به زبان‌های فرانسه و انگلیسی وجود دارند که هیچ‌یک به فارسی برگردانده نشده‌اند. تسلط وی بر ادبیات انگلیسی و فرانسه به حدی بوده‌ است که خوانندگان کتب مورد اشاره را به حیرت وامی‌داشته‌ است. آخرین اثر ادبی او که رساله‌ای دربارۀ خودشناسی و زندگی است سه سال پیش از
دربارۀ خودشناسی و زندگی است سه سال پیش از فوت وی به زبان انگلیسی در لندن به چاپ رسید. درگذشت. شین پرتو در ۲۳ مهر ۱۳۷۶ در سن ۹۰ سالگی در تهران درگذشت. تنوع آثار. شین پرتو نثری شاعرانه داشت و بعضی از داستان‌های تاریخی را با چنان نثری نوشت. کارهای او را آن زمان، نوعی «غزل منثور» می‌دانستند. مکاتبات شین پرتو با نیما یوشیج در اوان شکل‌گیری شعر نو باعث شهرت وی شد. علاقۀ آنان به این موج نو در این نامه‌ها آشکارا مطرح شده است. این مکاتبات هم به صورت جدا و هم به صورت بخشی از کتبی که زندگی نیما یوشیج را مورد بررسی
بخشی از کتبی که زندگی نیما یوشیج را مورد بررسی قرار داده‌اند به چاپ رسیده‌است. شین پرتو مکاتبه‌ای مفصل و درخور تأمل با دانشگاه "یامانوشید" ژاپن داشته‌است که در آن با ارجاع به برخی استدلال‌های زبان‌شناختی ادعا می‌کند که نام آن دانشگاه شکل دگرگون‌شده‌ای از نام پادشاه ایرانی "جمشید" است. او همچنین مکاتبه‌ای مفصل در مورد اعداد و نامگذاری آن‌ها با یکی از استادان ریاضی ایران داشته که به انتشار نرسیده است.
فتح‌علی خان کاشانی یا فتح‌علی‌خان صبا متخلص به "صبا"، ملک‌الشعرای دربار فتحعلی‌شاه قاجار و سرآمد شاعران دربار بوده‌است. زندگی. پدر وی آقامحمدخان دنبلی ضرابی (بزرگ خاندان ضرابی) پسر امیرفاضل بیک پسر عباس منظور خان ضراب پسر امیر شریف بیک دنبلی بوده‌است. زادروز وی به‌درستی معلوم نیست و با استدلالی که ملک‌الشعرای بهار در مقدمه خود بر کتاب گلشن صبا کرده، در حدود سال ۱۱۷۹ هجری قمری در کاشان اتفاق افتاده است. صبا در سن ۵۹ یا ۶۰ سالگی به تاریخ ۱۲۳۸ هجری قمری در تهران درگذشت. از او پسری به نام "محمدحسین خان" ماند که
درگذشت. از او پسری به نام "محمدحسین خان" ماند که بعدها با تخلص عندلیب در شعر و شاعری به شهرت رسید. "محمدحسین خان" نیز دو پسر به نام‌های "محمودخان ملک‌الشعرا" (شاعر، خطاط، نقاش) و "محمدخان ندیمباشی" داشت. فتحعلی خان ابتدا از مداحان لطفعلی خان زند بوده و گویا دیوانی هم در مدح وی داشته که پس از واقعه قتل برادر (میرزا محمدعلی متخلص به ناطق) از ترس جان آن را فروشسته است. ملک‌الشعرای بهار و ابوالحسن خان صبا از خاندان وی بودند. صبای کاشانی، پرچمدار بازگشت ادبی. فتحعلی خان صبا را باید حلقهٔ اتصال به عصر هاتف و
فتحعلی خان صبا را باید حلقهٔ اتصال به عصر هاتف و شاخص‌ترین شاعر سبک بازگشت دانست. او در زادگاه خود کاشان با صباحی بیدگلی ارتباط نزدیک داشت و تحت تأثیر وی به تتبع از سبک قدما گرایش یافت. صبا مدتی را هم به سیاحت در اصفهان و شیراز و یزد سرگرم بود و به سال ۱۲۱۲ هنگام جلوس فتحعلی شاه بر مسند فرمانروایی، عنوان ملک الشعرایی یافت. وی بعدها چندی هم حاکم قم و کاشان بود. آثار صبا. صبا در مثنوی و قصیده و غزل دست داشت و در این قالب‌های شعری آثاری از خود به یادگار گذاشته است: سبک شاعری صبا. فتحعلی خان صبا تربیت یافته
است: سبک شاعری صبا. فتحعلی خان صبا تربیت یافته مکتب صباحی بیدگلی و آذر بیگدلی بود و در قصیده و غزل از شیوهٔ آن‌ها پیروی می‌کرد. شعرش هر چند از لحاظ لطافت بیان به پای اشعار آن دو نمی‌رسد، از لحاظ لفظ و عبارت از کلام آن‌ها استوارتر می‌نماید. در طرز مدیحه، شعر او گاهی سبک مسعود سعد را به خاطر می‌آورد اما لطف کلام و روانی سخن مسعود در کلام صبا دیده نمی‌شود. طرز صبا به ویژه در قصیده سرایی، سرمشق بیشتر سخن سنجان روزگار وی بوده‌است؛ با این حال، در شعر او برخی مسامحه‌ها و ناپختگی‌های انشایی و دستوری و پاره‌ای سهل
و ناپختگی‌های انشایی و دستوری و پاره‌ای سهل انگاری‌ها در استعمال الفاظ و ترکیبات به چشم می‌خورد. مضمون قصاید او عموماً مدح و وصف و اندکی هم مناجات و منقبت و محتوای غزلیاتش عشق و هجران و سوز و گدازهای معمول در نزد عامهٔ شاعران است. نمونه اشعار. بزرگترین مثنوی صبا است و به روال شاهنامه فردوسی و به همان وزن سروده شده‌است. مثنوی در بیان معجزات پیغمبر اسلام و جنگ‌های علی است. از جمله بهترین اشعار صبا است. خویشاوندان سرشناس. از خانواده صبای کاشانی اسطوره‌های فرهنگی و ادبی‌ای مانند محمودخان صبا و ابوالحسن خان صبا
و ادبی‌ای مانند محمودخان صبا و ابوالحسن خان صبا رشد یافتند.
نظام وفا آرانی (۱۲۶۶ آران و بیدگل – ۱ بهمن ۱۳۴۳ تهران) شاعر و نویسنده ایرانی بود. زندگی و تحصیلات. نظام وفا در سال ۱۲۶۶ خورشیدی در آران و بیدگل به دنیا آمد. پدرش "میرزا محمود امام‌جمعه" (شاعر، فقیه و امام جمعه) و مادرش "منور آرانی" (شاعر و خوشنویس) متخلص به "حیا" و دختر "وفایی کاشانی" بود. او از شش سالگی به مکتب رفت و خواندن و نوشتن آموخت. "در شش سالگی برای من و چند تن از کودکان خانواده معلم سرخانه آوردند و اگر من خوشی تمام عمر خود را از این سال که سپیده دم حیات من بود تا پانزده سالگی که روشنی و حرارت جوانی
من بود تا پانزده سالگی که روشنی و حرارت جوانی نزدیک گردیده بود بدانم درست دانسته ام. من فرزند اول پدر و مادری جوان و با دانش و اخلاق و بی نیاز و آبرومند بودم.وسایل رفاه و بازی و تفریح و تحصیل من از هر حیث فراهم بود. معلمی پیر و خوش رفتار و با علاقه پرورش مرا بر عهده داشت و با دختر عموی مهربان و زیبا که از روز تولد او را نامزد من کرده بودند از اول صبح تا غروب آفتاب کنار هم بودیم. دو برادر و چندین دایی زاده و عمو زاده هم بازی و هم کلاس من بودند و هر روز از روز پیش به من خوش تر می گذشت و گمان می کردم دنیا
روز پیش به من خوش تر می گذشت و گمان می کردم دنیا برای همه اینطور بوده و همیشه خواهد بود ولی این سال های کودکی تا اوایل جوانی مثل شب های نیمه اول هر ماه هرشب مهتاب لطیف تر و زیبایی بیشتری داشت و از نیمه دوم رو به ضعف و زوال و تاریکی گذاشت و من هنوز بیست سال نداشتم که تیرگی های درد و داغ و حرمان و نومیدی از هر سویی به من مستولی گردید. در نه سالگی مادرم که سی و سه سال از عمرش گذشته بود و در شانزده سالگی خواهرم که بیش از دوازده سال نداشت درگذشتند و مهد نشاط و آماج عشق و تکیه گاه امیدم واژگون گردید و برای دل
آماج عشق و تکیه گاه امیدم واژگون گردید و برای دل کوچک و تاریک من آن قدر فشار روی فشار و آنطور داغ روی داغ زیاد بود که شکیبایی مرا در هم شکست" این درد و داغ وقتی به اوج شدت رسید که کعبه آمالش فریده ۱۳ ساله نیز به مرگی بی گاه و جان کاه روی در نقاب خاک کشید و نظام را تا پایان عمر متالم و سوگوار ساخت. انعکاس تالم و تحسر عمیق فقدان فریده را در تمام آثار او می توان دید. پس از تحصیلات مقدماتی به تحصیل علوم ادبی زبان عربی پرداخت. وی چندی همانند طلبه‌های حوزه علمیه قم به تحصیل مشغول شد و مدتی نیز به تحصیل طب قدیم
قم به تحصیل مشغول شد و مدتی نیز به تحصیل طب قدیم پرداخت. سپس به نجف رفت و مدت دو سال به تکمیل معلومات خود پرداخت و پس از بازگشت به ایران در تهران اقامت گزید. زبان فرانسه را در مدرسه آلیانس فرا گرفت. در خلال این احوال، وارد فعالیت سیاسی گردید و هنگامی که مجلس شورای ملی به فرمان محمد علی شاه به توپ بسته شد، او در مدرسه سپهسالار همراه مجاهدین مشغول دفاع بود و مدتی هم دستگیر و زندانی گردید. پس از آزادی دست از فعالیت‌های سیاسی کشید و به کار تدریس و تعلیم مشغول شد. مدتی نیز در وزارت فواید عامه و سپس در وزارت
شد. مدتی نیز در وزارت فواید عامه و سپس در وزارت فلاحت به عنوان رئیس بازرسی مشغول کار شد و تا مدیر کلی آن وزارتخانه ارتقا یافت. نظام وفا پس از کناره‌گیری از سیاست به تدریس پرداخت. وی از جوانی شعر می‌سرود و شاعری شوریده حال بود و رنج‌ها و مصایبی که متحمل شده بود در سروده‌هایش به خوبی مشهود است. نظام وفا از استادان نیما یوشیج بود و نیما بخشی از منظومه زیبای خود به نام "افسانه" را به وی تقدیم کرده‌است. نظام وفا در روز یکم بهمن ۱۳۴۳ خورشیدی در تهران درگذشت. وی را در حرم حضرت عبدالعظیم شهر ری در رواق شهید حاج
را در حرم حضرت عبدالعظیم شهر ری در رواق شهید حاج اسماعیل رضایی دفن کردند.
محافظ شخصی یا جان‌پاس یا بادیگارد (انگلیسی: Bodyguard) فردی است که از فردی محافظت می‌کند، که غالباً صاحب قدرت، شهرت، ثروتمند یا سیاسی باشند. کاربرد این افراد در جلوگیری از حمله، ربودن، ترور، یا از دست دادن اطلاعات محرمانه یا کارهای دیگر است. افراد مشهور غالباً بیش از یک محافظ دارند که ممکن است گروه آن‌ها توسط سازمان‌های امنیتی (خصوصی یا دولتی) تعیین شده باشد و یا با هزینه شخصی آنها را استخدام کرده تا محافظت کنند. پیوند به بیرون. اطلاعات عمومی:
غلامحسین رهنما (زاده ۱۲۶۱ خورشیدی شیراز – درگذشته ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۵) استاد ریاضی و نجوم و سیاستمدار ایرانی بود. زندگی. غلامحسین رهنما در سال (۱۲۹۹ هجری قمری) به دنیا آمد. پدرش حاج میرزا علی‌محمد ملاباشی معلم سلطان حسین میرزا پسر جوان‌مرگ ناصرالدین شاه شد. غلامحسین برادری هم به نام عبدالرحیم رهنما داشت. تحصیلات ابتدائی و مقدماتی را در شیراز فراگرفت و به مدرسه دارالفنون تهران وارد شد. پس از اتمام دارالفنون، مدت‌ها نزد عبدالغفار نجم‌الدوله معلومات خود را در رشتهٔ ریاضی و نجوم تکمیل کرد و به معلمی ریاضیات در
ریاضی و نجوم تکمیل کرد و به معلمی ریاضیات در دارالمعلمین برگزیده شد و سالیان دراز در آنجا تدریس می‌کرد. در سال ۱۳۰۵ خورشیدی مجمع نجومی آکادمی علوم فرانسه او را به عضویت دائمی پذیرفت. در سال ۱۳۱۳ موفق به اخذ درجهٔ دکترا از شورای عالی دانشگاه تهران شد و حدود چهل و پنج سال در مدارس عالی و دانشگاه تهران به تدریس علوم ریاضی و هیئت اشتغال داشت. غلامحسین رهنما گذشته از تبحر در علوم ریاضی، به زبان و ادبیات فارسی و عربی تسلط داشت و از زبان فرانسه هم بهرهٔ کافی برده بود. بیشتر رجال و معاریف پس از عصر مشروطیت از
بود. بیشتر رجال و معاریف پس از عصر مشروطیت از شاگردان او بوده‌اند. مشاغل دولتی. رهنما در سال ۱۳۰۵ که مهدی‌قلی هدایت وزارت فوائد عامه را به عهده گرفت، معاون او شد. اردیبهشت سال بعد مهدی مشیر فاطمی از وزارت داخله کناره گرفت، هدایت سرپرستی این وزارتخانه را به او سپرد و در خرداد که نخست‌وزیر شد، رهنما را معاون خود کرد. در امرداد ۱۳۱۰ اعتمادالدوله قراگوزلو وزیر معارف، رهنما را معاون خود کرد و او چند سال در این سمت ماند. در سال ۱۳۱۳ با تأسیس دانشگاه تهران به استادی این دانشگاه انتخاب شد و پایه دانشکدهٔ فنی را
این دانشگاه انتخاب شد و پایه دانشکدهٔ فنی را گذاشت و ریاست آن را به عهده گرفت. پس از استقلال دانشگاه تهران، معاونت دانشگاه هم ضمیمه کارش شد. رهنما از اعضای پیوستهٔ فرهنگستان هم بود و همچنین از سال ۱۳۱۸ تا زمان مرگ ریاست هیئت نظار بانک ملی را برعهده داشت. او در سال ۱۳۲۴ در سه کابینه متوالی ابراهیم حکیمی و محسن صدر وزیر فرهنگ بود. شکایت علیه احمد کسروی. رهنما در خرداد سال ۱۳۲۴ به عنوان وزیر فرهنگ علیه کسروی شکایتی را در دادگستری ثبت می‌کند که بنیان اصلی این شکایت پخش و نشر کتب ضاله و خلاف شرع از سوی کسروی
شکایت پخش و نشر کتب ضاله و خلاف شرع از سوی کسروی است. این شکایت در نهایت منجر به ترور کسروی و کشته شدن وی می‌شود. درگذشت. غلامحسین رهنما در ایوان مقبره ناصرالدین شاه در جوار شاه عبدالعظیم در باغ جیران در شهر ری به خاک سپرده شده است. کتابشناسی. تالیفات او در رشتهٔ ریاضی از پنجاه جلد متجاوز است. بیشتر کتب ریاضیات و فیزیک و شیمی در آن تاریخ تألیف اوست و در مدرسهٔ عالی حقوق و دارالمعلمین هم درس می‌داد.
دکتر قاسم قاسم زاده (۱۲۶۷-۱۳۳۸) استاد حقوق دانشگاه تهران، مشاور حقوقی وزارت امور خارجه و سناتور مجلس سنای ایران بود. او در باکو به دنیا آمد. پدرش محمود نام داشت. تحصیلات خود را در سنت پترزبورگ انجام داد. پس از انقلاب روسیه در حکومت مساواتی‌ها وزیر فرهنگ بود. با شکست این حکومت به فرانسه رفت و در دانشگاه سوربن به تحصیل ادامه داد. به معرفی پروفسور ژیدل و به دعوت دولت ایران به ایران آمد و استاد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد. چون به فارسی مسلط نبود درس‌های خود را به زبان فرانسه ارائه می‌کرد.
غیاث‌الدین خواندمیر (۸۸۰–۹۴۲ یا ۹۴۳ ه‍. ق) تاریخ‌نگار قرن دهم هجری است. غیاث‌الدین بن همام‌الدین ملقب به خواندمیر نوادهٔ دختری میرخواند تاریخ‌نگار قرن نهم هجری و نویسندهٔ روضةالصفا است. ظاهراً در هرات به دنیا آمد. در جوانی به دربار سلطان حسین بایقرا راه یافت و مورد توجه و محبت امیر علیشیر نوایی قرار گرفت و مدتی عهده‌دار وزارت بدیع‌الزمان میرزا پسر سلطان حسین بود. در سال ۹۳۵ به هندوستان سفر کرد و در آنجا به خدمت بابر پیوست و پس از وفات او در خدمت پسرش همایون بود. در هندوستان درگذشت و بنا به وصیتش در دهلی
بود. در هندوستان درگذشت و بنا به وصیتش در دهلی نزدیک قبر نظام‌الدین اولیاء و امیرخسرو دهلوی دفن شد. خواندمیر نویسنده‌ای پرکار و صاحب آثار متعدد است. نخستین اثر او خلاصةالاخبار، و بزرگترین و مهم‌ترین اثر او حبیب‌السیر است. از دیگر آثار او دستور الوزرا، آثار الملوک و الانبیا، منتخب تاریخ وصاف و تکملهٔ روضةالصفا است.
میرزا مهدی خان منشی استرآبادی فرزند محمد نصیر، منشی نادرشاه افشار و از مورخان دوره‌ افشاریه است که دو کتاب مشهور جهانگشای نادری و دره نادره را دربارهٔ نادر شاه نوشته‌است. نثر میرزا مهدی بسیار سنگین و مصنوع و دشوار و در عین حال مختصر است و در آن واژه‌های عربی بسیاری به کار رفته‌است. به نظر می‌رسد که تحصیلات او در اصفهان صورت گرفته باشد. او زبان‌های فارسی و عربی را به خوبی می‌دانسته‌است. میرزا مهدی از آیات قرآن به زیبایی در نوشته‌های خود استفاده کرده‌است. میرزا مهدی خان در سرایش شعر نیز دست داشته‌است و تخلص
مهدی خان در سرایش شعر نیز دست داشته‌است و تخلص او نیز کوکب بوده‌است. محمدعلی خان تربیت، میرزا احمدخان معتضدالدوله وزیری و داریوش صفوت از نوادگان میرزا مهدی خان هستند. فرهنگنامه ترکی به فارسی "سنگلاخ" یکی از مهمترین کتابهای میرزا مهدی خان است. این کتاب در سال ۱۱۷۲ یا ۱۱۷۳ (میلادی ۱۷۶۰–۱۷۵۸) تألیف شده‌است. نسب‌نامه. آنچه بدون واسطه از نسب و گذشته خانوادگی میرزا مهدی خان می‌توان بیان کرد فقط نام پدریش است، و آنهم به دلیل استفاده خود ایشان در معرفی خودش بوده‌است. نظرات مختلفی در مورد وابستگی قومی میرزا مهدی
نظرات مختلفی در مورد وابستگی قومی میرزا مهدی خان وجود دارد که در اینجا آنها را بیان می‌کنیم.