payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این باشگاه اولین جام خود را با نام اردویک در سال ۱۸۹۱ با پیروزی یک بر صفر در فینال جام منچستر مقابل نیوتن هیث به‌دست‌آورد. سپس با نام منچستر سیتی اولین افتخار بزرگ خود را با قهرمانی جام حذفی در سال ۱۹۰۴ به‌دست‌آورد. این باشگاه اولین دورهٔ مهم موفقیت خود را در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ داشت، با قهرمانی در لیگ، جام برندگان جام اروپا، جام حذفی و جام اتحادیه با مدیریت جو مرسر و مالکوم آلیسون. سیتی در سال ۱۹۶۹ تبدیل به دومین تیم تاریخ لیگ برتر شد که توانسته در یک سال، یک جام داخلی و یک جام اروپایی کسب کند. پس از از دست
جام داخلی و یک جام اروپایی کسب کند. پس از از دست دادن فینال جام حذفی ۱۹۸۱، این باشگاه یک دورهٔ افول را پشت سر گذاشت و سقوط به ردهٔ سوم فوتبال انگلیس برای تنها بار در تاریخ خود در سال ۱۹۹۸ تجربه کرد، سیتی از سال ۰۳–۲۰۰۲ در لیگ برتر ثابت مانده است. در سال ۲۰۰۸، منچستر سیتی توسط گروه ابوظبی یونایتد به مبلغ ۲۱۰ میلیون پوند خریداری شد. در سال ۲۰۱۷ سیتیزن‌ها با هدایت گواردیولا توانستند ۱۰۰ امتیاز کسب کنند و از حیث بیشترین امتیاز در تاریخ لیگ برتر رکورددار شدند. در سال ۲۰۱۸ سیتیزن‌ها چهار جام را به‌دست آوردند و
در سال ۲۰۱۸ سیتیزن‌ها چهار جام را به‌دست آوردند و یک رکورد بی‌سابقه را به ثبت رساندند؛ کسب همهٔ جام‌های داخلی در انگلیس و اولین تیم مردان انگلیس شدند که سه‌گانهٔ داخلی را به‌دست آورده است. منچستر سیتی از نگاه فوربس بین ۵ تیم برتر دنیا از نظر کسب بیشترین درآمد از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ قرار دارد. منچستر سیتی در سال ۲۰۲۳ با کسب پنج جام لیگ برتر، جام حذفی، لیگ قهرمانان اروپا، سوپرجام اروپا و سرانجام جام باشگاه‌های جهان به بهترین فصل تاریخ خود دست یافت. منچستر سیتی در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان تیم سوم جهان از نظر بالاترین
در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان تیم سوم جهان از نظر بالاترین درآمد در جهان فوتبال با درآمد سالانه ۳۷۳ میلیون یورو بوده است. در سال ۲۰۲۲، "مجلهٔ فوربز" تخمین زد که منچستر سیتی در ردهٔ ششم با ارزش‌ترین باشگاه‌های فوتبال در جهان و ردهٔ بیست و چهارم با ارزش‌ترین باشگاه‌های ورزشی در جهان به ارزش ۴٫۲۵ میلیارد دلار قرار دارد. تاریخچه. سنت مارک، گورتون–اردویک. آنا کانل، دختر رکتور آرتور کانل و دیگر اعضای کلیسای سنت مارک انگلیس، وست گورتون، منچستر، باشگاه فوتبالی که به منچستر سیتی معروف است، برای اهداف عمدتاً بشردوستانه تأسیس
معروف است، برای اهداف عمدتاً بشردوستانه تأسیس کردند. آنا و دو نگهبان کلیسا با ایجاد فعالیت‌های جدید برای مردان محلی سعی در جلوگیری از خشونت باندهای محلی و اعتیاد به الکل داشتند، نرخ بیکاری بالا گریبان گیر شرق منچستر، به ویژه گورتون بود. فارغ از اینکه مردان چه مذهبی داشتند، از همه آن‌ها برای پیوستن به تیم استقبال شد. یک باشگاه کریکت کلیسا در سال ۱۸۷۵ تشکیل شده بود، اما در مقابل این باشگاه در ماه‌های زمستان وجود فعالیت نمی‌کرد، برای اصلاح این، و به عنوان بخشی از فشار عمومی رئیس آرتور کانل برای مداخله در
بخشی از فشار عمومی رئیس آرتور کانل برای مداخله در آسیب‌های اجتماعی، آنا کانل و نگهبانان کلیسا، ویلیام بیستو و توماس گودبهر، که به‌عنوان مقام‌های ارشد در اتحادیه آهن کار می‌کردند، یک تیم فوتبال کلیسایی به نام سنت مارک در زمستان ۱۸۸۰ تأسیس کردند. اولین مسابقه ثبت شده این تیم در ۱۳ نوامبر ۱۸۸۰، مقابل یک تیم کلیسایی از مککلسفیلد انجام شد. سنت مارک در این بازی ۲–۱ شکست خورد و در فصل افتتاحیه ۱۸۸۰–۸۱ خود، توانست فقط یک پیروزی کسب کند، سنت مارک این پیروزی را برابر استالیبریج کلارنس در مارس ۱۸۸۱ به‌دست‌آورد. در
استالیبریج کلارنس در مارس ۱۸۸۱ به‌دست‌آورد. در سال‌های اولیه تأسیس سنت مارک، چندین بازیکن این تیم درحالی که با این باشگاه قرارداد بسته بودند و به عضویت سنت مارک درآمده بودند در تیم‌های دیگر بازی کردند، در میان این بازیکنان والتر چو (Walter Chew) هم بود مردی که تا پایان عمر خود با باشگاه در ارتباط بود، والتر در سال ۱۸۸۴ زمانی که کاپیتان سنت مارک بود برای باشگاه بله ویو (باشگاهی در شهر منچستر واقع در محله گورتون شمالی) بازی کرد. هنگامی که سنت مارک در پایان فصل۸۴–۱۸۸۳ زمین خود را از دست داد، روابط بین دو تیم
زمین خود را از دست داد، روابط بین دو تیم سنت مارک و بله ویو، به علاوه نزدیکی آن‌ها با یکدیگر، منجر به ادغام با یکدیگر شد اما اختلافاتی زیادی بین بازیکنان دو تیم به وجود آمد و اتحاد این دو تیم دوام زیادی نداشت، نمایندگان سنت مارک خود را اتحادیه گورتون اف.سی. نامیدند و نمایندگان بله ویو نام وست گورتون آتلتیک برای خود انتخاب کردند. با این تغییر نام، این تیم ارتباطات مذهبی خود را به تدریج از دست داد و نام سنت مارک به آرامی کمرنگ شد، باشگاه اغلب سنت مارک را درون پرانتز قرار می‌داد. گذشته از اینکه اولین فصل
درون پرانتز قرار می‌داد. گذشته از اینکه اولین فصل فوتبال با نام جدید اتحادیه گورتون بود، اما در فصل ۱۸۸۴–۸۵ چندین مورد مشاهده شد که این تیم از نام سنت مارک استفاده کرده است. در اوایل فصل این تیم به اتحادیه فوتبال منچستر و منطقه پیوستند و بعداً اولین بازی خود را در مسابقات جام بزرگسالان منچستر با نام سابق رقابت‌های جام چالش منچستر و منطقه برگزار کردند، در پایان این مسابقه گورتون با نتیجه ۱ بر ۰ مقابل تیم دانشگاه دالتون هال شکست خورد. این همچنین اولین فصلی بود که طراحی پیراهن‌های پوشیده بازیکنان در مسابقات
که طراحی پیراهن‌های پوشیده بازیکنان در مسابقات به‌طور مشخص شناخته می‌شود. یک عکس از تیم گورتون وجود دارد که نشان می‌دهد پیراهن‌های این تیم سیاه است و یک صلیب سفید رنگ بر روی آن وجود دارد که برای بسیاری از طرفداران نمادین است و محبوبیت زیادی در بین آن‌ها دارد. اطلاعات و سوابق موجود نشان می‌دهد که این باشگاه در طول سالهای ادغام خود با باشگاه بله ویو (وست گورتون اتلتیکو) با کیت‌های قرمز و سیاه بازی کرده است. اگرچه باشگاه گورتون چندین سال در آن زمان از جهاتی با سایر باشگاه‌های محلی برابر بوده است مانند وست
با سایر باشگاه‌های محلی برابر بوده است مانند وست منچستر، هیوود مرکزی وغیره. دو فصل گذشته این باشگاه‌ها از گورتونی‌ها پیشی گرفته بودند و قبل از صعود به سطح رقابت‌های جام ملت‌های در حال رشد (جام حذفی)، در جام بزرگسالان منچستر نامی برای خود ساخته بودند، گورتون با این وجود در مسابقات جام بزرگسالان منچستر به مبارزه ادامه داد و سرانجام اولین پیروزی خود در جام را با نتیجه ۵–۱ مقابل شرکای سابق خود وست گورتون اتلتیک (Belle Vue) در اواخر سال ۱۸۸۶ به‌دست‌آورد. تابستان ۱۸۸۷، سه تغییر در باشگاه اتفاق افتاد که باعث
۱۸۸۷، سه تغییر در باشگاه اتفاق افتاد که باعث تحولات بزرگی شد. اولین تغییر این بود که این باشگاه بار دیگر از محل بازی و ورزشگاه خانگی خود خارج شد و به یک منطقه و استادیوم جدید احتیاج داشت. پس از مدتی جستجو، سرانجام یکی استادیوم و منطقه در نزدیکی یک راه‌آهن در آردویک شناسایی شد. در حالی که این زمین در ابتدا غیرقابل استفاده و ناهموار بود، بالاخره بخاطر ضرورت داشتن یک استادیوم خانگی این باشگاه به ناچار این زمین را با نرخ ۱۰ پوند اجاره کرد. زمین جدید در نزدیکی هتل هاید رود قرار داشت و این باشگاه رابطه خوبی با
هتل هاید رود قرار داشت و این باشگاه رابطه خوبی با صاحب هتل، استفان چستر-تامپسون ایجاد کرد که به باشگاه اجازه داد که در ازای استفاده از امکانات هتل خود از زمین استفاده کنند و بعداً به باشگاه اجازه نصب جایگاه‌های تماشاگران را داد. این قرار بود آغاز ارتباط طولانی بین صاحب زمین و باشگاه باشد، یکی دیگر از شاخه‌های پیوند باشگاه با هتل هاید رود این بود که این باشگاه اولین نام مستعار خود را به‌دست‌آورد، آن‌ها مدتی به عنوان آبجوسازان (Brewerymen) شناخته می‌شدند. اولین مسابقه باشگاه در استادیوم کاملاً جدید هاید رود
مسابقه باشگاه در استادیوم کاملاً جدید هاید رود قرار بود در مقابل سالفورد برگزار شود. در ۱۰ سپتامبر ۱۸۸۷ این استادیوم افتتاح شد اما این یک رویداد غیرقانونی بود چون سالفورد موفق به حضور در این مسابقه نشد! دومین تغییر در این باشگاه مربوط به نام آن‌ها بود. این باشگاه دیگر در محدوده گورتون نبود و مسئولان این باشگاه تصمیم گرفتند نام فعلی باشگاه با توجه به حضور آن‌ها در منطقه اردویک اشتباه هست و نام باشگاه را از گورتون به اردویک تغییر دادند. تغییر سوم و نهایی مربوط به ساختار پرداخت باشگاه بود. در حالی که این
مربوط به ساختار پرداخت باشگاه بود. در حالی که این باشگاه از زمان تأسیس به‌طور رسمی آماتور بوده است و هیچ گونه پرداختی به بازیکنان خود نداشته است، برای اولین بار در سال ۱۸۸۷ تصمیم گرفته شد که به یک بازیکن حقوق هفتگی ۵ شیلینگ داده شود، با این کار باشگاه به یک باشگاه حرفه ای تبدیل شد. در سال ۱۸۸۹ انفجار در معدن زغال‌سنگ در نزدیکی هاید رود منجر به مرگ ۲۳ معدنچی شد که در آردویک و نیوتن هیث زندگی می‌کردند. دو باشگاه اردویک و نیوتن هیث به دلیل کمک به صندوق کمک به بازماندگان این فاجعه یک بازی دوستانه انجام دادند.
بازماندگان این فاجعه یک بازی دوستانه انجام دادند. تصمیم‌گیری برای ساخت یک تیم برنده و مدعی قهرمانی در جام‌ها باعث شد تا مربی لارنس فورنیس و جان آلیسون یک سفر به اسکاتلند انجام بدهند تا بازیکنان بهتر و سطح بالاتری را پیدا کنند و به تیم اضافه کنند. این سفر موفقیت‌آمیز بود و آن‌ها چندین بازیکن از جمله دروازه‌بان ویلیام داگلاس، دیوید رابسون و دیوید ویر بازیکن ملی پوش انگلیس را به خدمت گرفتند که این بازیکنان در چند سال آینده به بازیکنان اصلی باشگاه تبدیل شدند. در سال ۱۸۹۱ اردویک توانست اولین جام تاریخ باشگاه را
سال ۱۸۹۱ اردویک توانست اولین جام تاریخ باشگاه را کسب کند، این باشگاه توانست در فینال جام منچستر ۱ بر ۰ نیوتن هیث را شکست بدهد و قهرمان جام منچستر شد و به شهرت گسترده‌ای دست یافت. پایان زودرس عصر طلایی. مشکلات مالی در فصل ۹۴–۱۸۹۳ منجر به آسیب ساختار باشگاه شد و این تیم مجدداً نام خود را تغییر داد و از اردویک تبدیل به منچسترسیتی شد.در سال ۱۸۹۴ مربی جوشوا پارلبی بیلی مردیث نوزده ساله را از نورتویچ ویکتوریا خریداری کرد. آینده ای درخشان در انتظار جادوگر ولزی بود و او اولین بار برای تیم ملی خود ولز، در سال ۱۸۹۵
و او اولین بار برای تیم ملی خود ولز، در سال ۱۸۹۵ به میدان رفت. با این حال بیلی در طول هفته به کار در معدن مشغول بود تا اینکه در سال ۱۸۹۶ سرانجام منچستر سیتی اصرار کرد که او کار خود را رها کند. این باشگاه با سرعت بالایی در حال رشد بود و در سال ۱۸۹۵ طی یک سال از آغاز فعالیت باشگاه در یک بازی در روز جمعه جمعیتی بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر برای تماشای مسابقه این تیم به ورزشگاه آمدند. هواداران منچسترسیتی در آن زمان مشهور به هواداران پرشور بودند. در فصل ۱۸۹۸–۹۹ بیلی مردیث به منچسترسیتی کمک کرد تا به لیگ دسته اول فوتبال
به منچسترسیتی کمک کرد تا به لیگ دسته اول فوتبال صعود کند. او چهار هتریک کرد و در پایان فصل ۲۹ گل برای سیتی به ثمر رساند. نیز در آن فصل عملکرد خوبی داشت. منچستر سیتی در اولین فصل حضور در لیگ برتر کار آسانی در پیش نداشت و در رده هشتم قرار گرفت. در آوریل ۱۹۰۰ مربی سام موفق شد نیوتن هیث را متقاعد کند که ستاره ستاره خود جو کسیدی را به قیمت ۲۵۰ پوند بفروشد. بعد از یکسال از جذب این بازیکنان در آوریل ۱۹۰۱ کسیدی به میدلزبرو به قیمت ۷۵ پوند فروخته شد، کسیدی به این دلیل بفروش رفت که چون ارزش حقوق دریافتی ۴ پوند در
دلیل بفروش رفت که چون ارزش حقوق دریافتی ۴ پوند در هفته خود را نداشت. مربی سام اورمرود از این تصمیم ناراحت شد اما بعداً مشخص شد که مدیران باشگاه اعتماد خود را به سام از دست داده‌اند و او دیگر تصمیمات اصلی را نمی‌گیرد. نیوتن هیث دیگر تیم شهر منچستر از نظر مالی دچار مشکل شد. در سال ۱۹۰۱ این باشگاه یک بازار بزرگ چهار روزه در سنت جیمز هال، خیابان آکسفورد، منچستر برگزار کرد. این باشگاه برای جلوگیری از ورشکستگی نیاز به جمع‌آوری ۱۰۰۰ پوند داشت. حتی منچستر سیتی نیز به نیوتن هیث کمک مالی کرد، اما در پایان روز سوم به
نیوتن هیث کمک مالی کرد، اما در پایان روز سوم به نظر می‌رسید که این باشگاه نمی‌تواند ۱۰۰۰ پوند جمع‌آوری کند. هری استافورد بازیکن تیم نیوتن این ایده را داشت که از سگ خود که از نژاد سنت برنارد بود برای جمع‌آوری پول استفاده کند. او در حالی که یک جعبه برای جمع‌آوری پول به پشت سگ بسته بود به طرز دوستانه‌ای بین دکه‌ها سرگردان به امید اینکه سگ برای کمک‌های مالی جلب توجه کند. در روز چهارم بازار بزرگ، تاجر ثروتمند جان هنری دیویس که صاحب یک کارخانه آبجوسازی موفق در منچستر بود تصمیم گرفت سگ هری را بخرد، دیویس این
منچستر بود تصمیم گرفت سگ هری را بخرد، دیویس این حیوان را دوست داشت و تصمیم گرفت سگ را برای دخترش بخرد پس از استافورد تصمیم گرفت از وضعیت مالی نیوتن هیث به دیویس بگوید. این دو نفر با هم دوست شدند و تصمیم گرفتند پیشنهادی برای تصاحب باشگاه ارائه دهند. در سال ۱۹۰۲ نیوتن هیث ۲٬۶۷۰ پوند بدهی داشت و با دستور انحلال روبرو شد. در جلسه سهامداران در تالار نیو ایسلینگتون، هری استافورد اعلام کرد که او و چهار تاجر ثروتمند محلی از جمله جان هنری دیویس مایل به پذیرش و پرداخت بدهی‌های نیوتن هیث هستند. اتحادیه فوتبال این طرح
بدهی‌های نیوتن هیث هستند. اتحادیه فوتبال این طرح را تصویب کرد و نیوتن هیث به منچستر یونایتد تبدیل شد. در فصل ۱۹۰۱–۰۲ منچسترسیتی به دسته پایین‌تر سقوط کرد. سام اورمرود استعفا داد و ، بازیکن سابق پرستون نورث اند به جای او قرار گرفت. در یک بازی تمرینی عمومی قبل از فصل، دی جونز که با بیلی مردیث در تیم ملی ولز بازی می‌کرد از ناحیه زانو به شدت مصدوم شد، علی‌رغم معالجه پزشک باشگاه، ظرف یک هفته زخم عفونت کرد و متأسفانه این بازیکن فوت کرد. در فصل ۱۹۰۳–۰۴ منچستر سیتی در لیگ دسته اول با بدشانسی به مقام دوم رسید و
در لیگ دسته اول با بدشانسی به مقام دوم رسید و قهرمانی را از دست داد، در این فصل سیتی توانست به فینال جام حذفی راه یابد در فینال مقابل بولتون واندررس با تک گل مردیث به پیروزی رسید و قهرمان جام حذفی شد با این قهرمانی سیتی به اولین باشگاه فوتبال در منچستر تبدیل شد که توانست یک افتخار بزرگ کسب کند. اتحادیه فوتبال از پیشرفت سریع منچسترسیتی متعجب شده بود و در آن تابستان آن‌ها تصمیم گرفتند تحقیقاتی در مورد نحوه اداره این باشگاه انجام دهند. با این حال، مقامات فقط برخی بی نظمی‌های جزئی را کشف کردند و هیچ پرونده‌ای
بی نظمی‌های جزئی را کشف کردند و هیچ پرونده‌ای علیه این باشگاه تشکیل نشد. فصل بعد منچسترسیتی دوباره برای قهرمانی به چالش کشیده شد. سیتی در آخرین روز فصل برای قهرمانی فقط نیاز به شکست استون ویلا داشت. اما سیتی این بازی را با نتیجه ۳–۱ به استون ویلا واگذار کرد و با دو امتیاز کمتر از تیم قهرمان نیوکاسل در رده سوم ایستاد. بعد از بازی سیتی و استون ویلا الک لیک ادعا کرد که بیلی مردیث ۱۰ پوند به او پیشنهاد داده است تا بازی را به نفع سیتی واگذار کند، اتحادیه فوتبال بدون آنکه تحقیقات کاملی در این مورد کند مردیث را
بدون آنکه تحقیقات کاملی در این مورد کند مردیث را به مدت یک سال از بازی در فوتبال محروم کرد. اتحادیه فوتبال بعداز محرومیت سخت گیرانه مردیث بازیکن سیتی این بار خود باشگاه سیتی را هدف قرار داده بود و قصد داشت تحقیقاتی در مورد فعالیت‌های مالی منچستر سیتی انجام دهد! در نتیجه تحقیقات آن‌ها سیتی بخاطر پرداخت غیرقانونی به بازیکنان، اتحادیه فوتبال تام مالی مربی سیتی را برای همیشه از فوتبال تعلیق کرد. هفده بازیکن جریمه شدند و تا ژانویه ۱۹۰۷ محروم شدند. بیلی گیلسپی بازیکن سیتی از پرداخت جریمه خودداری کرد و در عوض به
سیتی از پرداخت جریمه خودداری کرد و در عوض به ایالات متحده مهاجرت کرد. همان‌طور که گری جیمز در منچسترسیتی خاطرنشان کرد: «اساساً، کل تیمی که در سال ۱۹۰۴ به عنوان قهرمان جام حذفی رسید و در دو فصل اخیر با بدشانسی قهرمانی لیگ را از دست داده بود دو سال از حضور در مسابقات قهرمانی به سختی محروم شد. این یک پایان ناعادلانه و زودرس اولین تیم سیتی بود، عصر طلایی.» روزنامه‌نگاران و خبرنگاران می‌دانستند که تقریباً هر باشگاهی در لیگ فوتبال به بازیکنان خود پرداخت غیرقانونی می‌کند اما اتحادیه به حرف‌های آن‌ها توجه نمی‌کرد
می‌کند اما اتحادیه به حرف‌های آن‌ها توجه نمی‌کرد و انگار فقط قصد نابودی عصر طلایی سیتی را دارند. نویسندگان فوتبال مستقر در منچستر گفتند که سیتی تنها باشگاهی در انگلیس نیست که پرداخت‌های غیرقانونی به بازیکنان خود دارد و اگر اتحادیه تحقیقاتی در مورد دیگر باشگاه‌های لیگ به عمل آورد قطعاً نتایجی مشابه با نتایج تحقیقات در مورد مسئله پرداختی سیتی خواهد داشت اما اتحادیه توجهی با حرفای‌های دیگران نمی‌کرد و حتی کوچک‌ترین تحقیقاتی در مورد مسائل مالی باشگاه‌ها دیگر به عمل نیاورد. هزاران نفر از اتحادیه فوتبال شکایت
به عمل نیاورد. هزاران نفر از اتحادیه فوتبال شکایت کردند، اما این اتحادیه از کاهش ممنوعیت‌ها و جریمه‌ها خودداری کرد. منچستر سیتی مجبور شد بازیکنان خود را بفروشد تا پول پرداخت جریمه‌ها را جمع کند. حراجی در هتل کوئین در منچستر، مربی یونایتد ارنست منگنال بیلی مردیث را فقط با پرداخت ۵۰۰ پوند خرید. منگنال همچنین سه عضو با استعداد دیگر سیتی را به نام‌های هربرت برجیس، سندی ترنبول و جیمی بنیستر خریداری کرد. در ژوئیه ۱۹۰۶ به عنوان مربی جدید منصوب شد. در نتیجه این ممنوعیت‌ها و نقل و انتقالات سیتی فقط ۱۱ بازیکن برای
و نقل و انتقالات سیتی فقط ۱۱ بازیکن برای بازی در دسترس داشت. دو بازی اول در فصل ۱۹۰۶–۰۷ منجر به شکست سنگین مقابل آرسنال (۴–۱) و اورتون (۹–۱) شد. منچسترسیتی در آن فصل در جایگاه خوبی قرار نگرفت. منچستر سیتی در فصل ۱۹۰۷–۰۸ در جایگاه ۳ قرار گرفت. با این حال یونایتد، تیمی که شامل عصر طلایی سیتی و ستاره‌های سابق این تیم، بیلی مردیت، هربرت برگس، سندی ترنبول و جیمی بنیستر بود، قهرمان لیگ شد و توانست اولین قهرمانی تاریخ خود را با ستارگان سیتی به‌دست‌آورد. همچنین در ان سالها که یونایتد قهرمان لیگ، حذفی و سوپرکاپ شد
ان سالها که یونایتد قهرمان لیگ، حذفی و سوپرکاپ شد بازیکنان سیتی نقش به سزایی در ان قهرمانی‌ها داشتند. انتقال منگنال به سیتی (۱۹۰۸–۱۹۲۳). در فصل ۱۹۰۸–۰۹ منچستر سیتی به دسته پایین‌تر سقوط کرد. در سال ۱۹۰۹ ایروین تورنلی به عنوان کاپیتان باشگاه منصوب شد. او به این مسئولیت جدید خوب پاسخ داد و در ۱۷ بازی ابتدایی ۱۲ گل به ثمر رساند. وی سپس به شدت مصدوم شد و ادامه فصل را از دست داد. سپس سیتی توانست در لیگ دو اول شود و به لیگ برتر راه یافت. در اوت ۱۹۱۲، ارنست منگنال تصمیم گرفت از منچستریونایتد به منچسترسیتی نقل
تصمیم گرفت از منچستریونایتد به منچسترسیتی نقل مکان کند. منچسترسیتی شروع خوبی در فصل ۱۹۱۲–۱۳ داشت و در هر تمام بازی‌های خود در ماه سپتامبر پیروز شد. با این حال سیتی نتوانست عملکرد خوب خود را حفظ کند و در پایان فصل ششم شد. سیتی در ۱۹۱۳–۱۴ و در ۱۹۱۴–۱۵ در رده پانزدهم ایستاد. لیگ فوتبال پس از جنگ جهانی اول اول در فصل ۱۹۱۹–۲۰ از سر گرفته شد. منگنال تصمیم گرفت بیلی مردیث ۴۶ ساله از یونایتد بخرد. در آن سال سیتی در مکان ۷ قرار گرفت. سیتی در فصل ۱۹۲۰–۲۱ باز هم با بدشانسی قهرمانی را از دست داد و با پنج امتیاز کمتر
قهرمانی را از دست داد و با پنج امتیاز کمتر از تیم اول دوم شد. در سال ۱۹۲۳ ارنست منگنال ترتیب انتقال منچسترسیتی به ماین رود را داد. این مورد نزد هواداران محبوب بود و بیش از ۷۶۰۰۰ نفر بازی سیتی با کاردیف را در دور چهارم جام حذفی تماشا کردند. سیتی در این بازی پیروز شد اما در نیمه نهایی مغلوب نیوکاسل شد. در پایان فصل تصمیم گرفته شد که قرارداد مانگنال تمدید نشود. اولین قهرمانی در لیگ (۱۹۲۴–۱۹۵۵). دیوید اشورث مربی باشگاه شد. اولین خرید مهم وی سم کووان بود که در دسامبر ۱۹۲۴ به منچسترسیتی پیوست. کووان به
که در دسامبر ۱۹۲۴ به منچسترسیتی پیوست. کووان به منچسترسیتی کمک کرد تا به فینال جام حذفی ۱۹۲۶ برسد. در سال ۱۹۲۸ اریک بروک و دوستش فرد تیلسون، هر دو از بارنزلی به منچسترسیتی پیوستند. مت بازبی ۱۹ ساله نیز به سیتی پیوست. در آن فصل این باشگاه توانست در لیگ دسته دوم اول شود. در فصل بعد این باشگاه با ارنی توسلند قرارداد بست. منچستر سیتی در فصل ۳۰–۱۹۲۹ در جایگاه ۳ ایستاد. کووان یک فصل خوب را پشت سر گذاشت. مت بازبی یک بار گفت که کووان متواند طوری با سر به توپ ضربه وارد کند که مسیر طولانی را طی کند. این باشگاه در
وارد کند که مسیر طولانی را طی کند. این باشگاه در سالهای ۱۹۳۰–۳۱ در رده هشتم و در ۱۹۳۱–۳۲ چهارم شد. در ۱۴ مارس ۱۹۳۲ سرمربی منچسترسیتی شد. در آن فصل این باشگاه در جایگاه چهاردهم لیگ قرار گرفت. با این حال سیتی توانست به فینال جام حذفی برسد و می‌بایست فینال مقابل اورتون بازی کند. تیلسون به دلیل مصدومیت غایب بزرگ سیتی در فینال بود و نهایتا سیتی در این فینال ۳–۰ شکست خورد. در فصل ۱۹۳۳–۳۴ منچستر سیتی در لیگ دسته اول در رتبه پنجم قرار گرفت. منچسترسیتی در این فصل توانست به فینال جام حذفی برسد و باید در فینال مقابل
به فینال جام حذفی برسد و باید در فینال مقابل پورتسموث بازی می‌کرد. سیتی توانست در این فینال به پیروزی برسد و قهرمان جام حذفی شد. در طول فصل ۱۹۳۳–۳۴، منچسترسیتی رکورد پر تماشاگرترین بازی خانگی در تاریخ انگلستان را در شکست داد. این رکورد استثنایی در جریان پیروزی یک بر صفر سیتی مقابل استوک سیتی به ثبت رسید با حضور ۸۴٬۵۶۹ تماشاگر در ورزشگاه ماین رود(در حالی که ظرفیت ورزشگاه ۳۵۰۰۰ نفر بود). در آوریل ۱۹۳۴ ویلف وایلد، سام بارکاس را به خدمت گرفت. یک مدافع کناری قوی و توانا. ویلف وایلد در کمال تعجب تصمیم به فروش مت
و توانا. ویلف وایلد در کمال تعجب تصمیم به فروش مت بازبی به لیورپول در مارس ۱۹۳۶ گرفت. او همچنین سام کووان را به تیم دیگری منتقل کرد. با این حال با ظهور بازیکنانی مانند اریک بروک، ، فرد تیلسون، ، فرانک سوییفت، جکی بری، و سم بارکاس، سیتی به عنوان باشگاهی شناخته می‌شد که به احتمال زیاد سلطه تیم آرسنال را به چالش می‌کشد که در فصول ۱۹۳۲–۳۳، ۱۹۳۳–۳۴ و ۱۹۳۴–۳۵ عنوان‌های قهرمانی را کسب کرده بود. تعداد بی‌سابقه ۷۹٬۴۹۱ تماشاگر بازی منچسترسیتی برابر آرسنال در ماین رود در ۲۳ فوریه ۱۹۳۵ را تماشا کردند. اریک بروک گل
رود در ۲۳ فوریه ۱۹۳۵ را تماشا کردند. اریک بروک گل سیتی را در تساوی ۱–۱ به ثمر رساند. با این حال، این فصل ناامیدکننده بود زیرا سیتی فقط توانست در جایگاه ۹ لیگ قرار بگیرد. در فوریه ۱۹۳۶ ویلف وایلد، را از بلکپول خریداری کرد. در پایان سال ۱۹۳۶ منچستر سیتی ۲۳ امتیاز از ۴۴ امتیاز ممکن را به دست آورده بود. همان‌طور که گری جیمز در منچسترسیتی اشاره کرد: "این هنوز برای مدعی شدن سیتی در قهرمانی لیگ کافی نبود، اما به اندازه کافی بود که بتواند پایه و اساس یک تیم مدعی را ایجاد کند. درسال نو سیتی بازی‌هایش را پیروز شد و
ایجاد کند. درسال نو سیتی بازی‌هایش را پیروز شد و از از جدول بالا رفت و در زمان بازی با آرسنال در آوریل ۱۹۳۷، هر دو تیم در جایگاه‌های برتر لیگ بودند. جمعیت ۷۴۹۱۸ نفری تماشاگر گلزنی‌های پیتر دوهرتی و ارنی توسلند بودند که باعث شد سیتی ۲–۰ ارسنال را شکست دهد. طی سه هفته آینده منچسترسیتی توانست ساندرلند (۳–۱)، پرستون نورث اند (۵–۲) و شفیلد ونزدی (۴–۱) را شکست دهد و قهرمان لیگ برتر شد. سیتی در فصل ۳۷–۱۹۳۶ ۱۰۷ گل به ثمر رساند، پیتر دوهرتی (۳۰)، اریک بروک (۲۰)، الک هرد (۱۷)، فرد تیلسون (۱۵) و ارنی توسلند (۷)
الک هرد (۱۷)، فرد تیلسون (۱۵) و ارنی توسلند (۷) بیشترین گل را به ثمر رساندند.در پایان این فصل آرسنال در رده سوم، چلسی رده سیزدهم، لیورپول رده هجدهم قرار گرفتند و منچستریونایتد به دسته پایین‌تر سقوط کرد اما در فصل بعد با کمال تعجب سیتی که در فصل بیشتر از هر تیم دیگری توانست گل بزند به دسته پایین‌تر سقوط کرد. بیست سال بعد، سیتی با الهام از یک سیستم تاکتیکی معروف به نام "Revie plan"(یک سیستم تاکتیکی در فوتبال ارتباطی بود که در دهه ۵۰ توسط منچسترسیتی مورد استفاده قرار گرفت. این سیستم به نام دون ریی بازیکن
قرار گرفت. این سیستم به نام دون ریی بازیکن منچسترسیتی انتخاب شد که مهم‌ترین نقش را در آن داشت) توانست همانند دهه ۱۹۳۰ در دو فصل متوالی به فینال جام حذفی برسد. سیتی اولین فینال را در فصل ۱۹۵۴–۵۵ با نتیجه ۳–۱ به نیوکاسل واگذار کرد؛ و در دومین فینال در فصل ۱۹۵۵–۵۶ توانست ۳–۱ بیرمنگام سیتی را شکست بدهد و قهرمان جام حذفی شد، برت تراوتمن دروازه‌بان سیتی پس از شکستن گردن خود، باز هم به بازی کردن ادامه داد. دوران جو مرسر و مالکوم الیسون (۱۹۶۳–۱۹۷۰). در آینده پس از سقوط به لیگ دسته پایین‌تر در سال ۱۹۶۳، سیتی با
از سقوط به لیگ دسته پایین‌تر در سال ۱۹۶۳، سیتی با حضور کم هواداران در ورزشگاه خانگی روبه رو شد، حضور ۸٬۰۱۵ نفر در ورزشگاه در برابر سویندون تاون در ژانویه ۱۹۶۵، که نشان می‌داد آینده تاریکی در انتظار سیتی است. در تابستان سال ۱۹۶۵، تیم مدیریتی جو مرسرو مالکوم آلیسونسکان هدایت سیتی را بر عهده گرفتند. در فصل اول زیر نظر مرسر، سیتی توانست قهرمان لیگ دسته دوم انگلستان شود و به لیگ برتر راه یافت. مرسر خریدهای مهمی را انجام داد از جمله مایک سامربی و کالین بل. در ۱۹۶۷–۶۸، منچسترسیتی توانست برای دومین بار قهرمان لیگ
منچسترسیتی توانست برای دومین بار قهرمان لیگ برتر شودو در آخرین روز فصل با پیروزی ۴–۳ در مقابل نیوکاسل یونایتد عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. در ادامه عملکرد خوب جو مرسر، سیتی در فصل ۱۹۶۸_۶۹ توانست قهرمان جام حذفی شود، و در فصل ۱۹۶۹_۷۰ سیتیزن‌ها توانستند در وین با پیروزی ۲_۱ برابر گورنیک زابژه اولین قهرمانی اروپایی خود را کسب کنند، سیتی همچنین در آن فصل توانست در جام اتحادیه قهرمان شودو به دومین تیم تاریخ انگلیس تبدیل شد که در یک فصل یک جام اروپایی و یک جام داخلی به دست می‌آورد. دوران طولانی افت
و یک جام داخلی به دست می‌آورد. دوران طولانی افت (۱۹۷۰–۲۰۰۸). این باشگاه در طول دهه ۱۹۷۰ به کسب افتخارات ادامه داد و در دو فصل با تنها یک امتیاز اختلاف قهرمانی لیگ را از دست داد، سیتی در فصل ۷۴–۱۹۷۳ به فینال جام اتحادیه رسید اما با نتیجه ۲–۱ از ولورهمپتون شکست خورد. یکی از دیدارهای که هواداران منچستر سیتی آن را بسیار دوست دارند، دیدار نهایی فصل ۷۴–۱۹۷۳ برابر یونایتد است که یونایتد برای جلوگیری از سقوط به دسته پایین‌تر به برد نیاز داشت. دنیس لاو بازیکن سابق یونایتد با یک ضربه فوق‌العاده تماشایی دروازه
سابق یونایتد با یک ضربه فوق‌العاده تماشایی دروازه یونایتد را باز کرد تا سیتی ۱–۰ در اولدترافورد به پیروزی برسد و این برد منچسترسیتی، یونایتد را به دسته پایین‌تر فرستاد. منچستر سیتی توانست در فصل ۷۶–۱۹۷۵ در فینال جام اتحادیه مقابل نیوکاسل ۲–۱ به پیروزی برسد و عنوان قهرمانی را از ان خود کرد. سیتی بعداز موفقیت در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ وارد یک دوره افت طولانی شد. مالکوم آلیسون برای بار دوم در سال ۱۹۷۹ سکان هدایت تیم سیتی را بر عهده گرفت اما مبالغی را برای خرید چندین بازیکن ناموفق مانند استیو دالی هدر داد، پس از آن
بازیکن ناموفق مانند استیو دالی هدر داد، پس از آن هفت نفر فقط در دهه ۱۹۸۰ سرمربی سیتی شدند. با هدایت جان باند، سیتی به فینال جام حذفی ۱۹۸۱ رسید اما در بازی برگشت به تاتنهام باخت. این باشگاه دو بار در دهه ۱۹۸۰ به دسته پایین‌تر سقوط کرد (در سال ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷) اما در سال ۱۹۸۹ دوباره به لیگ برتر بازگشت و در ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ با مدیریت پیتر رِید پنجم شد. با این حال پس از رفتن رِید، منچسترسیتی از نظر مالی ضعیف و ضعیف تر شد. سیتی از زمان ایجاد لیگ برتر در سال ۱۹۹۲ از بنیانگذاران لیگ برتر بود، اما پس از کسب مقام نهم در
لیگ برتر بود، اما پس از کسب مقام نهم در اولین فصل خود، سه فصل دیگر در لیگ برتر بود تا اینکه در سال ۱۹۹۶ به دسته پایین‌تر سقوط کرد. پس از سقوط به دسته پایین‌تر، باشگاه دچار تحولاتی در خارج از زمین شد و مالک جدید دیوید برنشتاین از نظر مالی کمکی به سیتی کرد. با مربیگری جو رویل، سیتی توانست با پشت سر گذاشتن مرحله پلی اف به لیگ برتر صعود کند اما این یک گام محکم نبود و این تیم باز هم در سال ۲۰۰۱ سقوط کرد. کوین کیگان جایگزین رویل شد و با کسب عنوان قهرمانی لیگ دسته یک ۲۰۰۱–۲۰۰۲، با شکستن رکوردهای باشگاهی از نظر
یک ۲۰۰۱–۲۰۰۲، با شکستن رکوردهای باشگاهی از نظر تعداد امتیازات کسب شده و تعداد گل‌ها در یک فصل، به لیگ برتر بازگشت و بعداز بازگشت به لیگ برتر توانست راهی مسابقات اروپایی شود. فصل ۰۳–۲۰۰۲ آخرین فصل حضور سیتی در ماین رود بود. در فصل ۲۰۰۳، این باشگاه به ورزشگاه جدید خود (اتحاد) نقل مکان کرد. چهار فصل اول حضور در استادیوم جدید سیتی در میانه‌های جدول یود. سرمربی سابق انگلیس اریکسون سال ۲۰۰۷ سرمربی سیتی شد و به عنوان اولین مربی غیر انگلیسی باشگاه تبدیل شد. در ۴ ژوئن ۲۰۰۸، مارک هیوز جایگزین اریکسون شد. مالک جدید