payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشگاه ملی ایران، به جنبش زنان ایران پیوست و انجمن زنان دانشگاه را بنیان نهاد. او در سال ۱۹۷۰، دبیرکل سازمان زنان ایران (WOI) شد. او ده سال در آنجا ماند و در این مدت برای حقوق زنان ایرانی کار کرد. افخمی در زمانی که وزیر امور زنان بود، قوانین ایران در زمینه طلاق به زنان حقوق برابر داده بود. او حداقل سن ازدواج را افزایش داد از اشتغال زنان با مرخصی زایمان و مراقبت از کودکان حمایت کرد و قوانین خانواده سال ۱۹۶۷ را ساخت. افخمی به عنوان عضوی در شورای عالی تنظیم خانواده و رفاه ایران و در هیئت امنای دانشگاه کرمان
و رفاه ایران و در هیئت امنای دانشگاه کرمان و دانشگاه فرح (دانشگاه الزهرای کنونی) فعالیت کرده‌است. از او او نقل شده که «توانمندسازی زنان یک روند و یک رویکرد جامع است که شامل افزایش آگاهی، مهارت‌سازی و اصلاح قوانین ناعادلانه‌ای است که تحصیلات و اشتغال زنان، مشارکت آن‌ها در تصمیم‌گیری‌ها و مهم‌تر از همه فرصت‌های استقلال اقتصادی آنان را محدود می‌کند.» تبعید و مشارکت در جنبش بین‌المللی زنان. هنگامی که انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ آغاز شد، افخمی در سازمان ملل در نیویورک مشغول مذاکره برای ایجاد انستیتوی تحقیق
در نیویورک مشغول مذاکره برای ایجاد انستیتوی تحقیق و آموزش بین‌المللی برای پیشرفت زنان (INSTRAW) بود. اتهام غیرحضوری او «مفسد فی الارض و محاربه با خدا» بود. او هرگز به ایران بازنگشته و در تبعید زندگی می‌کند؛ اگرچه گفته‌است که اگر نظام ایران تغییر کند، دوست دارد برای کمک به بازسازی ایران بازگردد. وی در قطعه «آینده‌ای در گذشته، جنبش زنان پیش از انقلاب» در گلچین ۱۹۸۴ ""، که توسط رابین مورگان ویرایش شد، همکاری کرد. وی در سال ۱۹۹۴ ، "زنان در تبعید"، مجموعه‌ای از پرتره‌های زنان فعال در تبعید سیاسی را منتشر کرد.
پرتره‌های زنان فعال در تبعید سیاسی را منتشر کرد. افخمی سپس به جنبش بین‌المللی حقوق زنان پیوست و گفت: «شرایطی که زنان در آن اشتراک دارند بیش از آن‌هایی است که آنان را از یکدیگر متمایز می‌کند.» وی مشاور دیده‌بان حقوق بشر و معاون اول و مدیر اجرایی "خواهری جهانی است؟" است او در آن زمان "به سوی فمینیسم جهانی" را نوشت. افخمی در تعدادی از هیئت‌ها و کمیته‌های سازمان‌های بین‌المللی از جمله کمیته راهبری جنبش جهانی برای دموکراسی (۲۰۱۰–۲۰۱۰)، لیگ بین‌المللی حقوق بشر (۲۰۰۰–۲۰۰۶)، صندوق جهانی زنان (۱۹۹۸–۲۰۰۷)، جنسیت در
صندوق جهانی زنان (۱۹۹۸–۲۰۰۷)، جنسیت در محل کار (۲۰۰۳–۲۰۰۸)، انجمن بین فرهنگی زنان رهبر (۲۰۱۰)، شبکه جهانی اقدام زنان برای کودکان (۲۰۰۶–۲۰۰۹)، صندوق جهانی زنان (۱۹۹۸–۲۰۰۷)، موزه بین‌المللی زنان (۲۰۰۰–۲۰۱۴)، احقاق حقوق: طرح جهانی سازی اخلاقی (۲۰۰۲–۲۰۱۰) و شبکه حقوق بشر زنان (۲۰۰۰–۲۰۰۴) عضو بوده یا می‌باشد. وی در حال حاضر در کمیته مشورتی بخش حقوق زنان دیده‌بان حقوق بشر، هیئت بنیاد مطالعات ایران و هیئت امنای گالری هنری فریر و نگارخانه آرتور سکلر فعالیت می‌کند. فرهنگ، اسلام و جهانی بودن حقوق. افخمی معتقد است که
اسلام و جهانی بودن حقوق. افخمی معتقد است که دین و فمینیسم با هم ناسازگار نیستند («زنان نباید مجبور شوند میان آزادی و خدا یکی را انتخاب کنند»). با این وجود، فرهنگ و دین می‌توانند از نظر حقوق بشر زنان مشکل‌ساز شوند: «ما باید این سؤال را مطرح کنیم که چرا نفی ابتدایی‌ترین حقوق برخورد مدنی با زنان همیشه بر اساس برخی از نکات اساسی فرهنگ است؟ آیا این فرهنگ واقعی است یا این یک طلسم است که برای حفظ برخی از امتیازات اقتصادی، اجتماعی یا صرفاً روان‌شناختی استفاده می‌شود؟» وی موضعی در برابر نسبی‌گرایی فرهنگی و
می‌شود؟» وی موضعی در برابر نسبی‌گرایی فرهنگی و استثناگرایی اسلامی اتخاذ کرده و صریحاً اظهار داشت که حقوق بشر جهانی است و باید از چارچوب‌های مذهبی فراتر رود: «در مرکز درگیری معضل حقوق بشر زنان مسلمان است - آیا زنان مسلمان به دلیل انسان بودنشان حقوق دارند یا به دلیل زن مسلمان بودن از حقوق برخوردارند.» جنبش زنان ایران. افخمی با نگاهی به گذشته و تغییراتی که در ایران قبل از انقلاب رخ داد، گفت: «به نظر من اشتباه اصلی ما این نبود که کارهای دیگری را که باید می‌کردیم انجام ندادیم. اشتباه اصلی ما این بود که شرایطی
انجام ندادیم. اشتباه اصلی ما این بود که شرایطی را ایجاد کردیم که در آن تناقضات مربوط به مدرنی‌سازی، پیشرفت، برابری و حقوق بشر، به ویژه حقوق زنان افزایش یافت و واکنش به کار ما شاید فشار بیش از حد بر ساختار اجتماعی کشور وارد کرد.» وی با تبلیغ کتابی که توسط نوشین احمدی خراسانی، فعال ایرانی نوشته شده‌است، به‌طور علنی از کمپین یک میلیون امضای ایران برای پایان دادن به قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان حمایت کرده‌است. او معتقد است که جنبش نسبت به یک قرن اخیر وارد مرحله جدیدی شده‌است. زندگی و فعالیت افخمی در جنبش زنان
جدیدی شده‌است. زندگی و فعالیت افخمی در جنبش زنان در ایران ، سنت‌شکنی و زندگی در تبعید از موضوعات زندگی‌نامه فارسی "صدای آمریکا" در سال ۲۰۱۲ بود. دیدگاه‌ها. اعتراضات خیابانی در پی انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ با حضور پر رنگ زنان همراه بود. مهناز افخمی معتقد است که آنچه توسط زنان در ایران اتفاق افتاد تداوم منطقی حرکتی است که نزدیک به یکصد سال پیش در کشور آغاز شده بود. او در مصاحبه‌ای که در آذر سال ۱۳۹۰ منتشر شد بر این نکته تأکید کرد: «جنبش سبز در ایران تداوم حرکتی است که نزدیک به یک قرن پیش آغاز شد و
تداوم حرکتی است که نزدیک به یک قرن پیش آغاز شد و فرازها و فرودها و تغییر و تحول‌های تکاملی و انقلابی پرشماری را پشت سر گذاشت.» وی وضعیت کنونی در ایران را «مرحله‌ای دیگر از جنبشی در جریان» توصیف می‌کند. کتاب‌شناسی. افخمی با تمرکز ویژه بر حقوق بشر زنان، زنان مسلمان و همچنین جنبش زنان ایران، تعداد زیادی مقاله و کتاب منتشر کرده‌است.
ژان راسین (۲۲ دسامبر ۱۶۳۹-۲۱ آوریل ۱۶۹۹) همراه با کورنی و مولیر یکی از ۳ درامنویس برتر قرن هفدهم فرانسه است. او بیش‌تر به نوشتن سوگ نامه می‌پرداخت، ولی یک کمدی نیز از خود برجای گذاشت. زندگی. راسین در ۲۲ دسامبر ۱۶۳۹ در پیکاردی در خانواده‌ای متوسط چشم به جهان گشود و در دو سالگی مادر و در چهار سالگی پدر خود را از دست داد. او از آن پس نزد مادربزرگ و پدربزرگش بزرگ شد و آموزش‌های کلاسیک را فراگرفت. پس از مرگ پدربرزگش در سال ۱۶۴۹، مادربزرگ وی به صومعهٔ پورت رویال رفت راسین نیز به او ملحق شد. به این ترتیب او در
رفت راسین نیز به او ملحق شد. به این ترتیب او در "مدارس کوچک پورت رویال" آیین ژانسنیوس را که توسط حکومت کاتولیک فرانسه بدعت و باطل شناخته شده بود فرا گرفت، و آموزش وسیعی در زمینهٔ ادبیات یافت و یونانی و لاتین را آموخت. در ۱۸ سالگی به نوشتن شروع کرد، و کم‌کم به نمایش‌نامه روی آورد (که طبق آیین ژانسنیوس نامشروع و تحقیر شده بود). او در سال ۱۶۶۴، با نوشتن شعری در مدح لویی چهاردهم به دربار راه یافت. اولین نمایش‌نامهٔ موفق او "اسکندر بزرگ" بود در سال ۱۶۶۵ توسط مولیر و بازیگران او در صحنه اجرا شد. با وجود این که
و بازیگران او در صحنه اجرا شد. با وجود این که نمایش‌نامه و اجرا مورد استقبال مردم و نیز پادشاه قرار گرفت، او اجرای دوم را به گروه معتبرتری سپرد. مولیر این خیانت راسین را هیچگاه نبخشید و از آن پس اجرای نمایش‌نامه‌های راسین توسط این گروه صورت گرفت. مدتی بعد، راسین دو کتاب علیه پورت رویال و استادهای قدیمی خود منتشر کرد که به انتقاد از حرفهٔ نمایش‌نامه‌نویسی پرداخته بودند. تراژدی‌های پسین او با استقبال فراوانی مواجه شدند. "آندروماک" (۱۶۶۷)، "بریتانیکوس" (۱۶۶۹) و "فِدر" (۱۶۷۷) از مشهورترین آثار او هستند. به
و "فِدر" (۱۶۷۷) از مشهورترین آثار او هستند. به دنبال آزار و شکنجه‌ای که چندی بعد به افراد معتقد به آیین ژانسنیوس وارد شد، راسین دوباره با پورت رویال رابطه برقرار کرده و از آن‌ها حمایت کرد. او سرانجام در سال ۱۶۹۹ در پاریس به علت یک تومور درگذشت و طبق وصیتش در پورت رویال، در کنار یکی از استادان قدیمی خود دفن شد. نمایش‌نامه‌ها. نمایش‌نامه‌های راسین شور و عشق را همچون نیرویی کشنده به تصویر می‌کشند که فرد را از پای درمی‌آورد. در این شرایط قهرمانان داستان، برخلاف قهرمانان کورنلی که توانایی مقاومت و تصمیم‌گیری را
قهرمانان کورنلی که توانایی مقاومت و تصمیم‌گیری را دارند، یا مورد رحم الهی قرار می‌گیرند و نجات می‌یابند، یا نمی‌گیرند و هلاک می‌شوند. هیچ چیزی نمی‌تواند سرنوشت آن‌ها را تغییر دهد و آن‌ها از بدو تولد محکوم‌اند. این ویژگی‌های نوشته‌های راسین از مهم‌ترین خصوصیات افکار آیین ژانسنیوس هستند. نمایش‌نامه‌های راسین ایدئال تراژدی کلاسیک را تشکیل می‌دهند و حادثهٔ داستان ساده و روشن است که از شور و عشق قهرمانان برمی‌خیزد. تقریباً همهٔ تراژدی‌های او زوجی بی‌گناه را به تصویر می‌کشند که در عین حال توسط عشقی امکان‌ناپذیر
می‌کشند که در عین حال توسط عشقی امکان‌ناپذیر با هم متحد و از هم جدا شده‌اند، چرا که قهرمان زن داستان (آندورماک، بریتانیکوس، میتریدات،...) تحت تسلط پادشاه قهرمان قرار دارد و مقلوب اوست، یا این‌که به گروهی تعلق دارد که رقیب یا دشمن معشوقش است (آرتیسی در "فِدر"). این رقابت معمولاً از نوع سیاسی است. تراژدی‌های کورنی همچون سایر تراژدی‌های قرن هفدهم به نظم است و از اشعاری با وزن ۱۲تایی تشکیل شده‌است که از آهنگی موزون، ظریف و سادگی برخوردارند. راسین بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس کلاسیک دورهٔ رنسانس و عصر مدرن اروپا
کلاسیک دورهٔ رنسانس و عصر مدرن اروپا است، چرا که تمامی آثار او قوانین کلاسیک را به بهترین نحو رعایت می‌کنند. آثار. آثار او عبارت‌اند از:
نلی مک‌کلانگ (۱۸۷۳-۱۹۵۱) یک نویسنده فمنیست و فعال حقوق زنان به‌شمار می‌رود و برای حق رای زنان و حق تحصیل آنها بسیار تلاش کرد. زندگی‌نامه. نلی در ۲۰ اکتبر سال ۱۸۷۳ در شهر چستورث ایالت انتاریو در کشور کانادا به دنیا آمد. وقتی ۷ سال داشت به شهر مانیتوبا به همراه خانواده‌اش نقل مکان کرد. او در سال ۱۸۹۶ با رابرت وسلی مک کلانگ آشنا شد و ازدواج کرد. حاصل این ازدواج پنج فرزند می‌باشد. نلی زندگیش را در شهرهای مانیتوبا، وینیپگ، ادمونتون، کالگری و ویکتوریا گذراند. اولین کتاب خود را در سال ۱۹۰۸ به چاپ رسانید. او یکی از
کتاب خود را در سال ۱۹۰۸ به چاپ رسانید. او یکی از اعضای پنج مشهور (The Famous Five) به‌شمار می‌رود که از این طریق برای حقوق زنان در کشور کانادا بسیار فعالیت کرده‌است. در آن زمان کشور کانادا تحت پادشاهی انگلیس بود و به همین دلیل نلی برای تغییر قوانین ضد زن به کشور انگلیس مسافرت کرد و توانست این قوانین را تغییر دهد. در این برهه زمانی زنان شخص (person) محسوب نمی‌شدند و تنها مردان (person) محسوب می‌شدند و به همین دلیل زنان از حق رای یا تحصیلات دانشگاهی نمی‌توانستند برخوردار باشند. در سال ۱۹۲۷ مک کلانک و چهار زن
برخوردار باشند. در سال ۱۹۲۷ مک کلانک و چهار زن دیگر هنریتا ادواردس، امیلی مورفی، لوییس مک کینی و آیرین پارلبی که به عنوان پنج مشهور (که پنج دلاور هم خوانده می‌شدند) موضوع «فرد» را روی میز آوردند؛ و نبردی را با مضمون زنان هم افراد با صلاحیت هستند که می‌توانند برای سنای کانادا هم انتخاب شوند شروع کردند. دیوان عالی کانادا حکم کرد که چنین چیزی برای زنان قائل نیست. اما بالاخره در استینافی به کمیته قضایی شورای خصوصی بریتانیا بالاخره در آخرین راه حل، قانون زنان را در چنان مرتبتی به رسمیت شناخت. او در سن ۷۷ سالگی
در چنان مرتبتی به رسمیت شناخت. او در سن ۷۷ سالگی در شهر ویکتوریا در استان بریتیش کلمبیا دیده از جهان فروبست. منابع. Famous Five - Nellie McClung
مددکاری اجتماعی حرفه‌ای، مبتنی بر علم، هنر، مهارت و هدف تعریف می‌شود که در آن مددکار اجتماعی کمک می‌کند که مددجو (یک فرد یا گروه اجتماعی یا جامعه) مشکل خود را شناخته و به توانایی‌های خود پی ببرد و با استفاده از منابع و امکانات موجود در جهت حل مشکل خود بر آید. در واقع مددکاری اجتماعی عبارت از مجموعه‌ای متشکل از تدابیر و روان‌شناسی مشاوره و فعالیت‌های حرفه‌ای است که در قالب نهادها، سازمان‌ها و موسسات رفاهی توانبخشی، اجتماعی، فرهنگی و تربیتی عرضه می‌شود تا با ایجاد تغییر و دگرگونی مناسب در شرایط مادی و معنوی
ایجاد تغییر و دگرگونی مناسب در شرایط مادی و معنوی افراد و قشرها جامعه زمینه بهزیستی رشد و تعالی آن‌ها را فراهم آورد. افرادی که دوره کارشناسی مددکاری اجتماعی را بگذرانند قادر خواهند بود با بهره‌گیری از فعالیت‌های حرفه‌ای- تخصصی در سه زمینه مددکاری فردی، مددکاری جامعه‌ای و مددکاری گروهی، خدمات خود را به جامعه عرضه نمایند. مددکاری اجتماعی یک رشته دانشگاهی است، رشته مددکاری اجتماعی در ایران در سه مقطع، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری و در دانشگاه‌های وزارت علوم (دانشگاه علامه طباطبایی در مقاطع کارشناسی
علوم (دانشگاه علامه طباطبایی در مقاطع کارشناسی -کارشناسی ارشد و دکترا، دانشگاه یزد در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد،دانشگاه خوارزمی در مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه جامع علمی کاربردی، دانشگاه پیام نور فقط در مقطع کارشناسی) و دانشگاه‌های وزارت بهداشت درمان آموزش پزشکی (دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان) تدریس می‌شود. پذیرش در این رشته در دانشگاه‌های دولتی از طریق برگزاری آزمون کنکور می‌باشد. مادر و مؤسس این رشته در ایران خانم ستاره فرمانفرمائیان (۱۳۰۰ش. ۱۳۹۱ش)
در ایران خانم ستاره فرمانفرمائیان (۱۳۰۰ش. ۱۳۹۱ش) است. در حال حاضر با توجه به تغییر سبک زندگی و افزایش آسیب‌های اجتماعی، نیاز به مددکاری خصوصا مددکاری اجتماعی احساس می‌شود و زنان در این زمینه نقش به سزایی داشتند به طوری که بیشتر از ۷۰ درصد مشاوران مددکاری اجتماعی را زنان تشکیل می‌دهند و فعالیت‌های مختلفی نیز در این زمینه انجام می‌دهند. تعریف جهانی مددکاری اجتماعی. تعریف زیر در نشست عمومی IFSW (فدراسیون بین‌المللی مددکاری اجتماعی) و مجمع عمومی IASSW (انجمن بین‌المللی مدارس مددکاری اجتماعی) در ژوئیه سال ۲۰۱۴
مدارس مددکاری اجتماعی) در ژوئیه سال ۲۰۱۴ به تصویب رسید. “مددکاری اجتماعی یک حرفه کاربردی و رشته تحصیلی دانشگاهی است که توسعه و تغییر اجتماعی، انسجام اجتماعی و توانمندسازی و آزادسازی افراد را تسهیل می‌کند. اصول عدالت اجتماعی، حقوق بشر، مسئولیت جمعی و احترام به تفاوت‌ها (diversities) در مددکاری اجتماعی اساسی‌اند. مددکاری اجتماعی، با تکیه بر علوم اجتماعی، علوم انسانی و دانش بومی، افراد و ساختارها را در مقابله با چالش‌های زندگی و ارتقاء رفاه و بهزیستی درگیر می‌کند. مدیریت مورد در مددکاری اجتماعی. مدیریت مورد :
مدیریت مورد در مددکاری اجتماعی. مدیریت مورد : فرایندی است که دربردارنده برنامه‌ریزی، جستجو، حمایت و نظارت بر خدمات از سوی سازمانهای مختلف اجتماعی یا سازمانهای مراقبتهای بهداشتی- درمانی به نمایندگی از مددجویان است. این فرایند مددکاران اجتماعی را قادر می‌سازد در یک سازمان یا سازمانهای مختلف، به منظور هماهنگ‌کردن تلاشهای خود برای ارائه خدمات به مددجو از طریق کار تیمی حرفه ای، گستره وسیعی از خدمات مورد نیاز را ارائه دهند. مدیریت مورد، افزایش مشکلات را از طریق تقسیم خدمات، گردش مالی و هماهنگی کافی میان ارائه
تقسیم خدمات، گردش مالی و هماهنگی کافی میان ارائه دهندگان خدمات، محدود می‌سازد. مدیریت مورد می‌تواند در یک سازمان بزرگ، در یک برنامه اجتماعی که خدمات را هماهنگ می‌سازد یا در خانواده صورت گیرد. توجه به سیستمهای زیر در مدیریت مورد در مددکاری اجتماعی حائز اهمیت است: اصطلاح مددجو به شخص یا خانواده ای گفته می‌شود که دریافت‌کننده خدمات مدیریت مورد است؛ به عبارت دیگر، تمرکز اصلی مدیریت مورد بر اهداف، نیازها و نقاط قوت مددجو و سیستم مددجو است. اصطلاح مددجو اغلب به یک فرداشاره دارد اما گاه خانواده را نیز در برمی
یک فرداشاره دارد اما گاه خانواده را نیز در برمی گیرد. هر سازمانی مددجو را به گونه ای تعریف می‌کند و معمولاً منابع مالی در این تعریف نقش تعیین‌کننده دارد. در برخی از مُدلهای مدیریت مورد، ممکن است افراد ذینفع، مصرف‌کننده، بیمار یا اصطلاحات دیگر به جای مددجو به کار رود. سیستم مددجو هم شامل مددجو و هم اعضایی است که در شبکه حمایتی مددجو (اعضای خانواده، دوستان، اجتماع مذهبی یا ارائه دهندگان خدمات) قرار دارند. اصطلاح خانواده توسط هر فردی به گونه ای متفاوت تعریف می‌شود و ممکن است شامل خانواده مبدأ، همسران یا شرکای
و ممکن است شامل خانواده مبدأ، همسران یا شرکای جنسی، فرزندان، خانواده گسترده، دوستان یا دیگر افرادی که از مددجو حمایت می‌کنند، باشد. خانواده‌ها ممکن است از یکدیگر در زمینه‌های مختلف عاطفی، مالی، درمانی، جسمانی، روانی، اجتماعی و معنوی حمایت کنند. آنها همچنین ممکن است در رابطه با تصمیم‌گیری در مورد مراقبتهای بهداشتی، ارائه خدمات، امور مالی یا حقوقی برنامه‌ریزی کنند. چنین حمایتهایی که افراد و خانواده‌ها ممکن است به عنوان مراقبت شناسایی نمایند و احتمال دارد به صورت پاره وقت یا تمام وقت، از فاصله نزدیک یا دور به
پاره وقت یا تمام وقت، از فاصله نزدیک یا دور به مددجو ارائه شود در مدیریت مورد مورد توجه قرار می‌گیرد. علاوه بر این برخی از اعضای خانواده ممکن است برای خدمات مراقبت از خرید برنامه‌هایی که تحت کنترل و هدایت مصرف‌کنندگان است، استفاده کنند. سیستم خانواده شامل مددجو و خانواده است. با این حال، این سیستم شامل افرادی که رابطه آنها بر حسب رابطه مالی یا حرفه ای شکل می‌گیرد، نیست؛ از طرفی این افراد (متخصصان مراقبت‌های بهداشتی، کارکنان مراقبت از خانه، وکلا، سرپرستان، مدیران و سایر ارائه دهندگان خدمات) از جمله بخشهای
مدیران و سایر ارائه دهندگان خدمات) از جمله بخشهای مهم سیستم مددجو به‌شمار می‌آیند. فرهنگ (Culture) بر ارزشها، ادراکات و اهداف مددکار اجتماعی و مددجو در مدیریت مورد تأثیر می‌گذارد. شناخت فرهنگ ممکن است منوط به نژاد (انسان)، قومیت و ملیت باشد اما محدود به آن نیست؛ و موارد گسترده‌تری از جمله مهاجرت، طبقه اجتماعی و اقتصادی، سن، جنسیت، هویت جنسی، گرایش جنسی، وضعیت خانوادگی، معنوی، مذهبی، اعتقادات سیاسی، توانایی جسمانی، روانی و شناختی؛ دانش و سلامت باشد. سازمان بهداشت جهانی (۱۹۴۶–۲۰۱۱) سلامت را چنین تعریف
بهداشت جهانی (۱۹۴۶–۲۰۱۱) سلامت را چنین تعریف کرده‌است: حالت کامل رفاه فیزیکی، روانی، اجتماعی و نه صرفاً فقدان بیماری یا ضعف. اصطلاح سلامت و مراقبتهای بهداشتی نه تنها به مراقبتهای جسمانی و پزشکی مربوط می‌شود بلکه سلامت روانی- اجتماعی (Psychosocial) و مراقبتهای رفتاری را نیز دربردارد. خودآگاهی در مددکاری اجتماعی. در مددکاری اجتماعی همیشه به خودآگاهی تأکید شده‌است و این به دلیل نقش ویژه و حساسی است که مددکاری اجتماعی در کار با افرادِ دارای مشکلات سخت و ویژه دارد. یک عنصر مهم در خودآگاهی این است که ما به عنوان
یک عنصر مهم در خودآگاهی این است که ما به عنوان مددکار اجتماعی نظام باورهای خود را بشناسیم، اینکه ما زندگی را چگونه می‌بینیم، چقدر بدبین یا خوش بین به زندگی هستیم. نوع باورهای ما متأثر از دوران کودکی و نوجوانی است، اگر ما در محیطی تنش‌زا و پراضطراب رشد کرده‌ایم این مهم ممکن است در تعریف ما از زندگی تأثیرگذار باشد یا اگر در محیطی ایمن رشد پیدا کرده باشیم ممکن است زندگی را یک «هدیه» در نظر بگیریم. ما مددکاران اجتماعی در برخورد با مراجعان بخشی از فلسفه زندگی خود را به معرض نمایش می‌گذاریم. برخی زندگی را به
خود را به معرض نمایش می‌گذاریم. برخی زندگی را به مثابه چالش، جنگ، ستیز و تنازع در نظر می‌گیرند یا به عنوان بار مسئولیتی که به آن‌ها اضافه شده اما برخی زندگی را خوب و به عنوان یک هدیه و ادامه‌دار در نظر می‌گیرند و مهم است ما به عنوان مددکار اجتماعی در چالش‌های خودآگاهی تعریف خود را از زندگی به دست آوریم و اینکه زندگی را چگونه تصویر می‌کنیم. کارزار رسانه ای مددکاران اجتماعی ایران. مددکاران اجتماعی ایران طی سالهای ۹۳ الی ۹۶ چندین کارزار تبلیغاتی رسانه ای را به انجام رساندند. اولین کارزار رسانه ای مددکاران
به انجام رساندند. اولین کارزار رسانه ای مددکاران اجتماعی در سال 1393 به مناسبت ماه مارس - ماه جهانی مددکاری اجتماعی سال ۲۰۱۵ و با محوریت شعارهای مندرج در پوستر سال فدراسیون جهانی مددکاری اجتماعی صورت پذیرفت. روز جهانی مددکاری اجتماعی سال ۲۰۱۵. روز جهانی مددکاری اجتماعی سال ۲۰۱۵ در تاریخ ۱۷ مارس برگزار شد. موضوع ”ترفیع شأن و ارزش انسان هاً مربوط به ستون دوم برنامه جهانی مددکاری اجتماعی و توسعه اجتماعی است. این موضوع دستور کار مشترک فدراسیون بین‌المللی مددکاران اجتماعی، انجمن بین‌المللی مدارس مددکاری اجتماعی
اجتماعی، انجمن بین‌المللی مدارس مددکاری اجتماعی و شورای بین‌المللی رفاه اجتماعی است. این سه سازمان متعهد به همکاری با یکدیگر برای تأثیر گذاری بر سیاست‌های بین‌المللی، منطقه ای و محلی، اقدامات دولت و برجسته کردن ارزش و مشارکت اجتماعی مددکاران در سرتاسر جهان هستند. شعار سال فدراسیون بین‌المللی مددکاران اجتماعی در سال 2015 عبارت بودند از: کتابهای کارزارهای رسانه ای مددکاران اجتماعی ایران. کارزارهای رسانه ای انجام شده توسط مددکاران اجتماعی ایران با موضوعات متنوعی بوده‌است که در قالب مجموعه یادداشتها و مقالات
بوده‌است که در قالب مجموعه یادداشتها و مقالات مددکاران اجتماعی، در چهار کتاب مختلف منتشر شده‌اند.
آرامگاه پیرعلمدار مربوط به سدهٔ ۵ ه‍.ق است و در دامغان، خیابان ایستگاه راه‌آهن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این برج آرامگاهی از مجموعه مقبره‌های مازندران و گیلان است که دوران زیاری بنا شده‌اند. این برج در شرق شهر دامغان در محلّهٔ خوریا نزدیک مسجد جامع و مدرسه حاج فتح علی‌بیگ (حوزه علمیه دامغان) واقع شده‌است. این مقبره در سال ۴۱۷ هجری قمری به صورت برج مدور آجری با گنبد مخروطی پیازی شکل ساخته شد. ارتفاع این بنا ۱۳ متر، قطر داخلی آن ۵/۴ متر و
شد. ارتفاع این بنا ۱۳ متر، قطر داخلی آن ۵/۴ متر و شهرت آن به دلیل کتیبه‌ای زیبا با خط کوفی مشبک است. این ساختمان به سبک بنای چهل دختران ولی نه به ظرافت و زیبایی آن ساخته شده‌است. ساختمان مذکور مقبره محمد بن ابراهیم، پدر ابوحرب بختیار، ممدوح منوچهری دامغانی است. گنبد مذکور سابقاً ایوانی داشت که امروزه اثری از آن باقی نمانده‌است.
کودکستان یک رویکرد آموزشی پیش‌دبستانی است که مبتنی بر بازی، آواز، فعالیت‌های دانش‌محور پایه‌ای، کارهای پرورشی و هنری مانند نقاشی و تعامل اجتماعی به عنوان بخشی از روند انتقال کودکان از خانه به محیط آموزشی همگانی است. دو مؤسسه آموزشی اطفال. تفاوت مهد کودک با کودکستان آنست که مهد کودک نوعی آموزشگاه است که برای نگهداری و پرورش کودکان خردسالی که در سنین پایین‌تر از پنج سال هستند و در خانه به واسطهٔ اشتغال پدر و مادر بی سرپرست بودند تأسیس شد تا از صبح تا غروب از آنها نگهداری شود. کودکستان آموزشگاهی است که برای
آنها نگهداری شود. کودکستان آموزشگاهی است که برای اطفال ۴ تا ۶ ساله که روزانه برای یادگیری بیشتر و گذار آن‌ها از محیط خانه به مدرسه ایجاد شده است. کودکستان به زبان فارسی واژهٔ کودک باضافهٔ پسوند سْتان بمعنی جمعیت یا گروه همخوان است، لغت کودکستان را که محل اجتماع کودکان هم سن و سال به جهت آموزش و آمادگی برای ورود به مرحله بعدی آموزش و پرورش است می‌سازد. مهد کودک مرکب از دو واژهٔ است. واژهٔ عربی مهد به معنای گهواره و واژهٔ فارسی کودک و در مجموع به معنای گهوارهٔ کودک که در اصطلاح آموزش و پرورش اولین مرحله و
کودک که در اصطلاح آموزش و پرورش اولین مرحله و محل تعلیم و تربیت کودک در خارج از خانه اوست می‌باشد. پس از دورهٔ مهد کودک قبل از ورود به دبستان وارد کودکستان می‌شوند. در زبان آلمانی کودکستان را kindergarten به معنی باغ کودکان نامیده‌اند و همین واژه با هِجیِ آلمانی در کشورهای انگلیسی زبان نیز اشاره به همان کودکستان معمول است. نخستین کودکستان توسط فردریش ویلهلم اوت، در سال ۱۸۳۷ میلادی در شهر باد بلنکنبورگ در ایالت تورینگن در کشور آلمان ایجاد شد. در مهد کودک و کودکستان کودکان مهارت‌های آکادمیک پایه‌ای مانند
و کودکستان کودکان مهارت‌های آکادمیک پایه‌ای مانند حروف، رنگ‌ها، اعداد و شکل‌ها را یاد می‌گیرند، همچنین مهارت‌های اجتماعی مانند تقسیم وقت، هم ذات پنداری و پیروی از دستورالعمل‌ها را نیز آموزش می‌بینند. کودکستان در جهان. ایران. میرزا جبار عسگرزاده معروف به جبار باغچه‌بان بنیان‌گذار نخستین کودکستان ایران در شهر تبریز بود. همچنین عصمت‌الملوک دولتداد پس از بازگشت از بلژیک نخستین کودکستان دولتی را در شهریور ۱۳۱۲ به نام کودکستان شکوفه تأسیس کرد. اما سال‌ها پس از تأسیس کودکستان، نخستین مهد کودک در ایران توسط جمعیت
کودکستان، نخستین مهد کودک در ایران توسط جمعیت خیریه فرح پهلوی دایر شد. این مهد کودک‌ها از کودکان خانواده‌های کارگر که مادران آنان در خارج از خانه کار می‌کردند از صبح تا عصر نگاهداری می‌کردند. در سال ۱۳۹۰ وزارت آموزش و پرورش با ارسال بخشنامه‌ای اعلام کرد که اختلاط نوآموزان دختر و پسر در کلاس‌های پیش‌دبستانی و مهدهای کودک ممنوع است.
طویین (در عربی: الطُویین ) روستای کوچکی از در شهر فجیره از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است. روستایی است زیبا وکوهستانی که در ارتفاع ۳۰۰ متری سلسلهٔ کوه حجر واقع شده‌است. این روستا در روی تپه‌ای بلند قرار دارد. جغرافیای طبیعی روستای الطُویین بدلیل وجود زنجیره کوه حجر بر فراز «روستای الطُویین»، این روستا یکی از روستاههای زیبای منطقه (الشرقیة فجیره) می‌باشد . دارای چشمه‌ها و قناتهای متعددی است وشبهای بسیار زیبا وخنکی دارد، در قسمت شرقی روستا آثار
بسیار زیبا وخنکی دارد، در قسمت شرقی روستا آثار قلعه‌ای وجود دارد که تاریخش به دوران حکم «پرتغالیها» بر می‌گردد. جمعیت. جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۱۱ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی ودامداری است، حدود ۶۰۰ اصله نخل خرما در روستا وجود دارد. بعضی از مردم روستا نیز دام خانه‌ای نیز دارند.
پیلونفریت (به انگلیسی: pyelonephritis) عفونت دستگاه توبولوانترستیشیال کلیه را معمولاً تحت عنوان پیلونفریت شناسایی می‌کنند. در این حالت التهاب باعث درگیری مجاری جمع‌کننده ادرار و پارانشیم کلیه می‌شود. همچنین یکی از علل ابتلا به هماچوری غیر گلومرولی می‌باشد. زمان بروز. این بیماری در سه پیک سنی شیوع بیشتری دارد: هر دو نوع پیلونفریت حاد و مزمن می‌توانند با نقایص انسدادی، اکتسابی یا مادرزادی مجاری ادراری تحتانی همراهی داشته باشند. جستارهای وابسته. عفونت ادراری
محمد بن علی بن حوقَل معروف به ابن حوقَل جغرافی‌دان عرب سدهٔ چهارم قمری است که در شهر نصیبین به دنیا آمد و در بغداد زندگی کرد. از جزئیات زندگی وی اطلاعات چندانی در دست نیست. وی در نصیبین واقع در بین‌النهرین علیا زاده شد ولی تاریخ ولادتش معلوم نیست. عده‌ای حدس می‌زنند که ولادت وی باید سال‌ها پیش از ۳۲۰ ق بوده باشد. تاریخ مرگ او نیز در مآخذ موجود نیامده اما احتمالاً پس از ۳۶۷ ق بوده‌است. ابن حوقل تمایلات سیاسی به فاطمیون داشته‌است چنان‌که به گفتهٔ کراچکوفسکی، دوزی او را جاسوس فاطمیان دانسته‌است. وی برای نوشتن
او را جاسوس فاطمیان دانسته‌است. وی برای نوشتن کتب خود بر پایه مشاهداتش سفری را آغاز کرد. وی در طی این مسیر از شمال آفریقا به اسپانیا رفت و بعد از مرزهای جنوبی صحرا به مصر و مناطق شمالی قلمرو مسلمانان و آذربایجان و ارمنستان رفته‌است. وی مسافرت خود را به طرف شبه جزیره عربستان و عراق و خوزستان و فارس ادامه داده‌است و در ۳۵۸ ه‍.ق به خوارزم و ماوراءالنهر رسیده‌است. اما بعد از آن مسیر مسافرت او گم شده‌است و اطلاعی در مورد ادامه مسیر وی در دست نیست. از دیگر آثار وی می‌توان به کتابی اشاره نمود که وی در مورد سیسیل
می‌توان به کتابی اشاره نمود که وی در مورد سیسیل نوشته‌است که مفقود گشته‌است و کتابی نیز در مورد قلمرو مسلمانان و با اقتباس از کتاب استخری و به نام «مسالک و الممالک» یا «صورة الارض» نگارش کرده‌است. ابن حوقل را تنها جغرافی‌دان مسلمان دانسته‌اند که از آثارش طرحی روشن ارائه کرده‌است.
سفر جاده‌ای یک فیلم جاده‌ای آمریکایی درسبک کمدی جنسی که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، به کارگردانی تاد فیلیپس (در اولین کارگردانی‌اش) و نویسندگی اسکات آرمسترانگ و فیلیپس. در این فیلم برکین میر، شان ویلیام اسکات، پائولو کوستانزو و دی جی کوالز به ایفای نقش می‌پردازند و ایمی اسمارت، تام گرین، ریچل بلانچارد و فرد وارد در نقش‌های فرعی حضور دارند. فیلم دربارهٔ جاش پارکر (مایر) است که سه نفر از دوستان دانشگاهی خود را به یک سفر جاده‌ای (۲۹۰۰ کیلومتری) دعوت می‌کند تا نوار غیرقانونی را که اشتباهاً برای دوست دخترش، تیفانی