payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌زنند. این فنون براساس مسلک فکری ایجاد شده توسط اندرو تیلور استیل (۱۹۱۷–۱۸۲۷) بنا نهاده شده، که مدعی «وجود پیوستگی میوفاسیال» است، میوفاسیال، لایه بافتیست که «همه بخش‌های بدن را با دیگر بخش‌ها متصل می‌کند». اوستئوپات‌ها، تلاش می‌کنند تا آنچه را در گذشته به آن «ضایعه اوستئوپاتیک» می‌گفتند، اما اکنون به آن «بدعملکردی پیکری» می‌گویند را به وسیله دستورزی استخوان و عضلات فرد، تشخیص و درمان کنند. فنون درمان دستورزی اوستئوپاتیک (OMT)، اغلب برای کمر درد و دیگر مسائل عضلانی-اسکلتی به کار می‌روند. در ایالات متحده،
عضلانی-اسکلتی به کار می‌روند. در ایالات متحده، آموزش قرن ۲۱می پزشک اوستئوپات (کسی که عمل پزشکی اوستئوپاتی را انجام می‌دهد، نه اوستئوپاتی) معادل با دکترای پزشکی (MD) می‌باشد. دستورزی اوستئوپاتی هنوز هم در چارت درسی پزشکان اوستئوپات قرار داشته و به عنوان جنبه منحصر به فردی از آموزش دکتر پزشکی استئوپاتی (DO) در نظر گرفته می‌شود. در ایالات متحده، فارغ التحصیلان مدارس پزشکی اوستئوپاتی، می‌توانند هم در آزمون مدرک مختص پزشکان اوستئوپات (COMPLEX) شرکت کنند و هم در USMLE. تاریخچه. در سال۱۹۸۲،اندر تیلور
و هم در USMLE. تاریخچه. در سال۱۹۸۲،اندر تیلور استیل(۱۸۹۹–۱۸۲۸)روش استئوپاتی را در آمریکا در کوکس ویل اوهایو بنیان نهاد ایجاد کرد. او که به دلیل مشاهده اثرات جانبی بسیاری از داروهای تجویزی دلسرد گردیده بود، کشف کرد که با فشار برمفاصل خاصی از بدن می‌توان صدای تیلیکی (صدای جابجایی مفاصل) ایجاد کرد. این صدا نشان دهنده جا افتادن مناسب استخوان‌هایی است که قبلاً جابه‌جا شده بودند. استیل به این باور رسید که این‌جا اندازی دوباره نه تنها مشکلات مفصلی مثل کمر درد و خشکی گردن را معالجه می‌کند، بلکه کارایی موضعی سیستم
گردن را معالجه می‌کند، بلکه کارایی موضعی سیستم گردش خون و سیستم عصبی به همه اعضای مختلف و مغز دسترسی دارند. استیل نتیجه گرفت که دستکاری‌های استئوپاتیک قادر است او را در معالجه بیماری‌هایی چون ذات الریه و اسهال کودکان نیز یاری دهد. در استئوپاتی تأکید و توجه بیشتر به تصحیح وضعیت مفاصل و استخوان‌ها یک نیاز اساسی برای حفظ سلامتی تلقی می‌شود. این شیوه بر روی قسمت‌های مختلف بدن به ویژه مفاصل بین مهره‌ها از یک سو و ارتباطات این مهره‌ها با جمجمه و لگن از سوی دیگر تأکید دارد. متخصصان استئوپاتی در اصل به رشتهٔ خود
تأکید دارد. متخصصان استئوپاتی در اصل به رشتهٔ خود به عنوان روشی که جایگزین پزشکی متعارف باشد نمی‌نگرند بلکه آن را همراه یا مکمل آن تلقی می‌کنند. در حال حاضر در تمام ایالات متحده آمریکا متخصصان استئوپاتی اجازه کار یافته‌اند و دانشجویانی در این رشته مشغول تحصیل هستند و بعد به عنوانD.O مشغول به کار می‌شوند. همان درس‌ها و کارآموزی‌های بالینی را انجام می‌دهند که دانشجویان پزشکی عادی پزشکی مشغول آن هستند تنها تفاوتی که آن‌ها با یکدیگر دارند در این است که دانشجویان رشتهٔ استئوپاتی یک سری آموزش و کار آموزی‌های
رشتهٔ استئوپاتی یک سری آموزش و کار آموزی‌های اضافی را در زمینه اختلالات دستگاه عضلانی و استخوانی انجام می‌دهند. در شرایط کنونی حدود ۳۵۰۰۰ استئوپات در آمریکا مشغول کار هستند که هر ساله تعداد زیادی بیمار را درمان می‌کنند. در سال ۱۹۸۹مقاله‌ای درمجله تایمز فاش کرد که (جف کیپس) قهرمان پرتاب وزنه به مدت دوازده سال از خدمات یک استئوپات بهره می‌گرفته.
محمدمهدی مفتح (زاده ۸ دی ۱۳۳۵ قم) سیاست‌مدار و اقتصاددان ایرانی است که نماینده حوزه انتخابیه تویسرکان در دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی است. وی در دوره نمایندگی سخن‌گوی کمیسیون‌های تلفیق و برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی بوده‌است. او پسر بزرگ محمد مفتح و داماد محمد محمدی گیلانی است. وی علاوه بر دوره دوازدهم سابقه نمایندگی مجلس در دوره نهم و دوره دهم و دوره یازدهم از حوزه انتخابیه تویسرکان و در دوره‌های چهارم، پنجم، هفتم و هشتم از حوزه انتخابیه رزن را در کارنامه دارد. وی هم‌زمان در انتخابات دوره
را در کارنامه دارد. وی هم‌زمان در انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تویسرکان و دوره چهارم شورای اسلامی شهر تهران شرکت کرد و در هر دو انتخابات موفق به کسب آراء لازم از مردم گردید اما مفتح به مجلس رفت و عضویت وی در شورای شهر منتفی شد. سرانجام مسعود سلطانی‌فر جایگزین وی گردید.این اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی بود که یک سیاست‌مدار همزمان در دو انتخابات موفق به کسب آرای لازم شده‌است. او با کسب نزدیک به ۷۵ درصد از کل آراء در انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی، بالاترین درصد آراء در میان
مجلس شورای اسلامی، بالاترین درصد آراء در میان تمامی حوزه‌های انتخابیه کشور را کسب نمود. وی همچنین با هشت دوره حضور در مجلس شورای اسلامی، به عنوان با تجربه‌ترین عضو مجلس فعلی شناخته می‌شود.
آئورت یا بزرگ‌سرخرگ، سرخرگ بزرگی است که به بطن چپ قلب متصل است و خون تصفیه‌شده را به تمام بدن می‌رساند. مهم‌ترین شاهرگ بدن آئورت است که خون را از بطن چپ قلب دریافت و به اعضای بدن می‌رساند. آئورت سه لایهٔ داخلی، میانی و خارجی دارد که از کلاژن، الاستین و عضلات صاف ساخته شده‌اند. (این لایه‌ها در واقع سه بافت اصلی پیوندی، ماهیچه‌ای، و پوششی هستند) در ابتدای محل خروج آئورت از بطن چپ، دریچهٔ سینی شکلی (دریچهٔ آئورت) قرار دارد که یک طرفه است و در هنگام انقباض بطن چپ باز و بعد از وارد شدن خون به آئورت بسته می‌شود و
باز و بعد از وارد شدن خون به آئورت بسته می‌شود و اجازهٔ بازگشت خون از آئورت به بطن چپ را نمی‌دهد. دریچهٔ سینی فاقد بافت ماهیچه‌ای است و جهت جریان خون آن را باز و بسته می‌کند. (مشابه همین دریچه در ابتدای سرخرگ ششی و بطن راست وجود دارد). واژه‌شناسی. نام فارسی این رگ، بزرگ‌سرخرگ، است و در قدیم در فارسی به آن اَبهَر، رگ جان، رگ هفت‌اندام و ام‌الشرائین هم می‌گفتند و در تعریف آن نوشته می‌شد: رگ پشت به دل پیوسته. خاقانی می‌گوید: واژه اروپایی آئورت در کتاب‌های قدیم پزشکی ایران از یونانی گرفته شده و به صورت اوُرتا
پزشکی ایران از یونانی گرفته شده و به صورت اوُرتا به کار رفته است و در کتاب‌های عربی آن را اورطه می‌نوشتند. در فارسی شکل‌های آورطی و آورتی دیده شده است. اصل یونانی این واژه به صورت Αορτή (آئورته) و در اصل به معنی بند و نواری است که چیزی از آن می‌آویزند. ارسطو این واژه را برای اشاره به بزرگ‌سرخرگ استفاده کرد. آئورته به صورت آئورتا به لاتین و از آن زبان به دیگر زبان‌های اروپایی راه یافت. مسیر آئورت. سرخرگ آئورت پس از خروج از بطن چپ به سه قسمت آئورت صعودی، قوس آئورت، آئورت نزولی تقسیم می‌شود. سرخرگ‌های تاجی
آئورت، آئورت نزولی تقسیم می‌شود. سرخرگ‌های تاجی (شریان‌های کرونری) از ابتدای آئورت (بزرگ‌سرخرگ بالارو) منشأ گرفته و بنابراین اولین شریان‌هایی هستند که خون حاوی اکسیژن زیاد را دریافت می‌دارند. دو سرخرگ تاجی (چپ وراست) نسبتاً کوچک بوده و هر کدام کمتر از ۳ یا ۴ میلیمتر قطر دارند. وظیفهٔ رگ‌های کرونری، تغذیه و خون‌رسانی به قلب می‌باشد. از قوس آئورت ابتدا سرخرگ بازویی‌سری (براکیوسفالیک) راست جدا می‌شود که این سرخرگ خود به دو شاخه سرخرگ زیرترقوه‌ای (ساب‌کلاوین) راست و کاروتید مشترک راست تقسیم می‌شود. دومین سرخرگ
و کاروتید مشترک راست تقسیم می‌شود. دومین سرخرگ اصلی که از آئورت جدا می‌شود سرخرگ کاروتید مشترک چپ و سومین سرخرگ، سرخرگ زیرترقوه‌ای چپ است. ادامه آئورت پایین‌رو را در قفسه سینه بخش نزولی آئورت سینه‌ای (توراسیک) و در محوطه شکم آئورت شکمی می‌نامند. شریانهای بین دنده‌ای راست و چپ، برونشی و مری از آئورت سینه‌ای و شریانهای سلیاک، شریان مزانتریک فوقانی ،سرخرگهای کلیوی، شریان مزانتریک تحتانی از آئورت شکمی جدا می‌شوند. آئورت در انتهای مسیر خود به دو سرخرگ تهیگاهی مشترک (ایلیاک) راست و چپ منشعب شده و به اندام تحتانی
(ایلیاک) راست و چپ منشعب شده و به اندام تحتانی خونرسانی می‌کند. ساختار. بخش‌ها. بر اساس منابع تشریحی، آئورت به‌طور معمول به بخش‌هایی تقسیم می‌شود. یکی از راه‌های طبقه‌بندی این بخش‌ها بر اساس محفظه آناتومیک است که آئورت را به آئورت سینه‌ای (یا بخش سینه‌ای آئورت) و آئورت شکمی (یا بخش شکمی آئورت) جدا می‌کند. آئورت سینه ای از قلب تا دیافراگم امتداد دارد، در حالی که آئورت شکمی از دیافراگم تا دوشاخه آئورت امتداد دارد. سیستم دیگری آئورت را بر اساس مسیر و جهت جریان خون طبقه‌بندی می‌کند. این سیستم با آئورت صعودی
خون طبقه‌بندی می‌کند. این سیستم با آئورت صعودی شروع می‌شود، که قبل از ایجاد یک چرخش موی سر که به عنوان قوس آئورت شناخته می‌شود، از قلب حرکت می‌کند. سپس آئورت به نزول خود به عنوان آئورت نزولی ادامه می‌دهد، با دو قسمت مجزا: آئورت سینه ای که در حفره سینه ای قرار دارد و آئورت شکمی که پس از عبور از دیافراگم می‌گذرد. در نهایت، آئورت با تقسیم به دو رگ خونی اصلی، شریان‌های ایلیاک مشترک، و یک رگ خط میانی کوچکتر، شریان ساکرال میانی، به پایان می‌رسد. آئورت صعودی. آئورت صعودی از باز شدن دریچه آئورت در بطن چپ قلب منشأ
صعودی از باز شدن دریچه آئورت در بطن چپ قلب منشأ می‌گیرد و از یک غلاف پریکارد مشترک با تنه ریوی عبور می‌کند. دو رگ خونی به دور یکدیگر می‌پیچند و باعث می‌شوند آئورت از عقب تنه ریوی شروع شود اما با پیچش به سمت راست و قدامی آن به پایان برسد. در ریشه آئورت صعودی، پاکت‌های کوچکی به نام سینوس‌های آئورت بین کاسپ‌های دریچه آئورت و دیواره آئورت وجود دارد که باعث ایجاد شریان‌های کرونری چپ و راست می‌شود. سینوس آئورت چپ منشأ شریان کرونری چپ را تشکیل می‌دهد، در حالی که سینوس آئورت راست باعث ایجاد شریان کرونر راست
که سینوس آئورت راست باعث ایجاد شریان کرونر راست می‌شود. سینوس آئورت خلفی باعث ایجاد شریان کرونر نمی‌شود و آن را به یک سینوس غیر کرونر تبدیل می‌کند. قوس آئورت. قوس از دریچه آئورت سرچشمه می‌گیرد و از روی شریان ریوی چپ پایین می‌آید و تنه ریوی دو شاخه می‌شود. به لیگامنتوم شریانی، باقیمانده گردش خون جنینی متصل می‌شود که مدت کوتاهی پس از تولد از بین می‌رود. علاوه بر این عروق خونی، قوس آئورت از برونش اصلی چپ عبور می‌کند و شبکه ای از رشته‌های عصبی خودمختار، شبکه قلبی یا شبکه آئورت، بین قوس آئورت و تنه ریوی قرار
قلبی یا شبکه آئورت، بین قوس آئورت و تنه ریوی قرار دارد. عصب واگ چپ، که در جلوی قوس آئورت قرار دارد، شاخه‌ای به نام عصب حنجره‌ای عودکننده ایجاد می‌کند که زیر قوس آئورت حلقه می‌زند. قوس آئورت دارای سه شاخه اصلی است: تنه براکیوسفالیک، شریان کاروتید مشترک چپ و شریان ساب کلاوین چپ. این شاخه‌ها سر، گردن، بازو و دیواره سینه را به ترتیب در سمت راست و چپ تأمین می‌کنند. قوس آئورت به پایان می‌رسد و آئورت نزولی در سطح دیسک بین مهره ای بین مهره‌های چهارم و پنجم قفسه سینه شروع می‌شود. آئورت توراسیک. آئورت قفسه سینه
سینه شروع می‌شود. آئورت توراسیک. آئورت قفسه سینه چندین شاخه ایجاد می‌کند که اندام‌ها و ساختارهای مختلف را در ناحیه قفسه سینه تأمین می‌کنند. این شاخه‌ها شامل شریان‌های بین دنده ای و زیر دنده ای و همچنین شریان‌های برونش چپ فوقانی و تحتانی هستند که ریه‌ها را تأمین می‌کنند. علاوه بر این، آئورت سینه ای شاخه‌های متغیری را برای مری، مدیاستن و پریکارد فراهم می‌کند. پایین‌ترین جفت شاخه‌هایی که از آئورت سینه‌ای منشأ می‌گیرند، شریان‌های فرنیک فوقانی هستند که دیافراگم را تأمین می‌کنند و شریان‌های زیر دنده‌ای که دنده
را تأمین می‌کنند و شریان‌های زیر دنده‌ای که دنده دوازدهم را تأمین می‌کنند. آئورت شکمی. آئورت شکمی از ناحیه آئورت دیافراگم که در سطح مهره دوازدهم قفسه سینه قرار دارد منشأ می‌گیرد و باعث ایجاد شریان‌های مختلف از جمله شریان‌های کمری، عضلانی، کلیوی و فوق کلیوی میانی و همچنین شریان‌های احشایی مانند سلیاک می‌شود. تنه، شریان مزانتریک فوقانی و شریان مزانتریک تحتانی. سپس آئورت شکمی به شریان‌های ایلیاک مشترک چپ و راست منشعب می‌شود و یک شاخه کوچکتر، شریان ساکرال میانی، از نقطه انشعاب منشأ می‌گیرد. توسعه. آئورت صعودی
از نقطه انشعاب منشأ می‌گیرد. توسعه. آئورت صعودی از مجرای خروجی ایجاد می‌شود که به عنوان یک لوله منفرد شروع می‌شود که قلب را با قوس‌های آئورت در ابتدای رشد وصل می‌کند. سپس قوس‌های آئورت به آئورت و تنه ریوی جدا می‌شوند. شریان‌های بزرگ، از جمله قوس‌های آئورت، در طول تکامل دچار بازسازی قابل‌توجهی می‌شوند، به طوری که جفت سوم شریان‌ها در کاروتیدهای مشترک نقش دارند و جفت‌های چهارم راست و چپ، پایه و قسمت میانی شریان ساب ترقوه راست و بخش مرکزی را تشکیل می‌دهند. قوس آئورت، به ترتیب. عضله صاف در شریان‌های بزرگ، از
آئورت، به ترتیب. عضله صاف در شریان‌های بزرگ، از جمله سپتوم آئورتیو ریوی، از تاج عصبی قلبی مشتق شده است، که در مقایسه با اکثر ماهیچه‌های صاف که از مزودرم مشتق شده‌اند، سهم منحصر به فردی دارد. شکست سپتوم آئورتیکوپمونری در تقسیم عروق بزرگ منجر به تنه شریانی پایدار می‌شود. میکروآناتومی. آئورت یک شریان الاستیک است که از مخلوطی ناهمگن از سلول‌ها و پروتئین‌ها شامل سلول‌های ماهیچه صاف، سلول‌های عصبی، سلول‌های اندوتلیال و اجزای ماتریکس خارج سلولی تشکیل شده است. قوس آئورت حاوی بارورسپتورها و گیرنده‌های شیمیایی است
آئورت حاوی بارورسپتورها و گیرنده‌های شیمیایی است که فشار خون، pH و سطح دی‌اکسید کربن را کنترل می‌کنند و این اطلاعات را به مغز منتقل می‌کنند. لاملا الاستیک، متشکل از ماهیچه صاف و ماتریکس الاستیک، واحد ساختاری اساسی آئورت است و ویژگی‌های الاستیک آئورت را فراهم می‌کند. جزء ماهیچه صاف آئورت منقبض نیست و قطر آئورت را تغییر نمی‌دهد، اما در عوض سفتی و ویسکوالاستیسیته دیواره آئورت را هنگام فعال شدن افزایش می‌دهد. تغییرات. آئورت به‌طور معمول به سمت چپ ستون فقرات می‌رود، اما ممکن است در افراد مبتلا به دکستروکاردیا
اما ممکن است در افراد مبتلا به دکستروکاردیا یا موقعیت معکوس به سمت راست منتقل شود. علاوه بر این، ممکن است تغییراتی در انشعاب شریان‌های منفرد رخ دهد، مانند شریان مهره‌ای چپ که از آئورت به جای شریان کاروتید مشترک چپ ایجاد می‌شود. مجرای شریانی باز یک اختلال مادرزادی است که در آن مجرای شریانی جنین بسته نمی‌شود و در نتیجه یک رگ باز است که شریان ریوی را به آئورت نزولی پروگزیمال متصل می‌کند. کارکرد. آئورت منبع اصلی تأمین خون برای کل بدن است، به استثنای ناحیه تنفسی ریه. آئورت به چندین بخش منشعب می‌شود که هر یک
ریه. آئورت به چندین بخش منشعب می‌شود که هر یک قسمت‌های خاصی از بدن را با خون تأمین می‌کند. شاخه‌های آئورت بالارونده قلب را تأمین می‌کنند، در حالی که شاخه‌های قوس آئورت سر، گردن و بازوها را تأمین می‌کنند. شاخه‌های آئورت نزولی قفسه سینه، به استثنای قلب و ناحیه تنفسی ریه، قفسه سینه را تأمین می‌کنند و شاخه‌های آئورت شکمی، شکم را تأمین می‌کنند. در نهایت، شریان‌های ایلیاک مشترک، لگن و پاها را با خون تأمین می‌کنند. جریان و سرعت خون. در طی سیستول، انقباض قلب یک موج نبض ایجاد می‌کند که در آئورت منتشر می‌شود و در
نبض ایجاد می‌کند که در آئورت منتشر می‌شود و در مکان‌های عدم تطابق امپدانس، مانند دوشاخه‌ها، منعکس می‌شود. این امواج منعکس شده یک بریدگی دیکروتیک در منحنی فشار آئورت ایجاد کرده و بر فشار خون تأثیر می‌گذارد. با افزایش سن، آئورت سفت می‌شود و باعث می‌شود که موج نبض سریعتر منتشر شود و امواج منعکس شده سریعتر به قلب بازگردند و فشار خون افزایش یابد. سفتی آئورت با بیماری‌ها و آسیب‌شناسی‌های مختلفی همراه است و اندازه‌گیری سرعت موج پالس (به صورت تهاجمی و غیر تهاجمی) می‌تواند نشان دهنده فشار خون بالا باشد. حداکثر سرعت
نشان دهنده فشار خون بالا باشد. حداکثر سرعت آئورت که اغلب به عنوان Vmax یا AoVmax ذکر می‌شود، ابزار دیگری برای ارزیابی سفتی شریان است. فشار متوسط شریانی (MAP) در آئورت بالاتر است و با جریان خون در سیستم گردش خون، از آئورت به شریان‌ها، شریان‌ها، مویرگ‌ها و سیاهرگ‌ها کاهش می‌یابد. تفاوت فشار بین آئورت و دهلیز راست باعث جریان خون در گردش خون می‌شود. در طول انقباض بطن، آئورت منبسط می‌شود و انرژی بالقوه ای را فراهم می‌کند که به حفظ فشار خون در طول دیاستول کمک می‌کند. پس زدن الاستیک شریان‌های بزرگ الاستیک، از
می‌کند. پس زدن الاستیک شریان‌های بزرگ الاستیک، از جمله آئورت، به حفظ انرژی از قلب پمپاژ شده و صاف کردن ماهیت ضربان دار جریان خون کمک می‌کند. فشار آئورت در آئورت بالاترین میزان است و با تقسیم رگ‌های خونی به عروق کوچک‌تر، ضربان‌دار کمتر می‌شود و در نتیجه جریان خون آرام و روان برای تبادل گاز و مواد مغذی جریان دارد. بیماریهای آئورت. آئورت می‌تواند توسط فرایندهای مختلفی آسیب ببیند که معروفترین آنها آنوریسم، آترواسکلروز، آئورتیت، تروما و دایسکشن و ترومبوز است. جستارهای وابسته. سرخرگ
اصغر ادیبی بازیکن سابق پرسپولیس تهران و‌ تیم ملی ایران است که در پست هافبک بازی می‌کرد. ادیبی که از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۹ عضو باشگاه پرسپولیس بود، آمار ۲۰۶ بازی و ۱۱ گل را در این تیم به ثبت رسانده است. او با ۱۶ بازی و کسب ۵ برد در دربی تهران نیز جز رکوردداران تاریخ باشگاه پرسپولیس است. اصغر ادیبی با پرسپولیس، در سال ۱۳۴۷ قهرمان مسابقات انتخابی جام باشگاه‌های آسیا، در سال ۱۳۵۰ قهرمان لیگ منطقه‌ای ایران، در سال ۱۳۵۲ قهرمان لیگ تخت جمشید، در سال ۱۳۵۴ قهرمان لیگ تخت جمشید و در سال ۱۳۵۷ قهرمان مسابقات کشوری جام شهید
جمشید و در سال ۱۳۵۷ قهرمان مسابقات کشوری جام شهید اسپندی شد. ادیبی به علت فعالیت‌های سیاسی پس از دوران بازنشستگی فوتبالش، دیگر هیچ‌گاه در زمینه‌های فوتبالی و محافل‌ ورزشی حاضر نشد.
بادامَک قطعه‌ای از یک سازوکار ویژه در اتصالات موتورها و دستگاه‌های مکانیکی است. کار بادامک تبدیل حرکت چرخشی به حرکت خطی است. بادامک مانند دیسکی به شکل قلب های بیضوی یا دیگر شکل‌ها است و برای چرخش روی محوری قرار می‌گیرد. بادامک به هنگام چرخش به میلهٔ مستقیم برخورد می‌کند. این میله پیرو نام دارد. شکل بادامک تعیین‌کنندهٔ شیوهٔ حرکت پیرو است. پیروها به‌وسیله فنر پیش‌گذاری‌شده با بادامکها در تماس میباشند. بادامک‌ها را بیشتر بر پایهٔ شکل‌شان نام‌گذاری می‌کنند. در موتورها، بادامک‌هایی که روی میل بادامک قرار دارند
موتورها، بادامک‌هایی که روی میل بادامک قرار دارند با برجستگی‌های خود هنگام چرخیدن، سوپاپ‌ها را می‌فشارند تا باز شوند، در حالی که فنرهای روی سوپاپ‌ها، آن‌ها را به موقعیت بسته بازمی‌گردانند. هنگامی که میل بادامک می‌چرخد، برجستگی‌ها متناسب با پیستون‌ها، سوپاپ‌ها را بالا و پایین می‌کنند. برای این منظور، رابطه مشخصی بین برجستگی بادامک‌ها و نحوه عملکرد موتور در سرعت‌های مختلف وجود دارد. در خودروها بادامک‌ها میله‌های بلندی را که از بلوکِ موتور تا سرسیلندر امتداد پیدا کرده‌اند و به منظور فشردن بازوهای سوپاپ‌ها
پیدا کرده‌اند و به منظور فشردن بازوهای سوپاپ‌ها استفاده می‌شوند را به حرکت درمی‌آورند. موتورهای دومیل‌بادامک دارای دو میل بادامک به ازای هر سرسیلندر هستند. موتورهای یک خط دارای دو میل بادامک و موتورهای V-شکل دارای چهار میل بادامک می‌باشند. گونه‌ها. گونه‌های بادامک عبارتنداز: استوانه‌ای، بشقابی، بشکه‌ای، پلاتین، تراش، تفاضلی، دلکو، دورآرام تند، دوقطبی، رقاص، صفحه‌ای، قلبی، قلوه‌ای، گوی‌سان، لنگ، معکوس، معکوس‌کُن. بادامک‌های صفحه‌ای یا دیسکی، به‌خاطر سادگی و حجم کم بسیار متداول هستند. پیشینه. گفته شده که
و حجم کم بسیار متداول هستند. پیشینه. گفته شده که یونانی‌ها از سدهٔ سوم پیش از میلاد در دستگاه‌های آبریز خود با بادامک آشنا بوده‌اند. استفادهٔ میل بادامک نخستین بار در سال ۱۲۰۶ توسط بدیع‌الزمان جزری دانشمندی از شرق آناتولی، معرفی شد. وی از بادامک در طراحی دستگاه‌های خود هم‌چون ساعت آبی، و دستگاه‌های بالابر آب بهره گرفت. بعدها اروپاییان از سدهٔ چهاردهم میلادی با بادامک و کاربردهای آن آشنا شدند.
پارک ملی سالوک در جنوب بجنورد در استان خراسان شمالی قرار دارد و دارای تنوع مطلوبی در گونه‌های گیاهی و جانوری می‌باشد. این منطقه حفاظت شده پس از شناسایی و معرفی به استناد مصوبه شماره ۴۸ در تاریخ ۱۳۵۲/۹/۲۰ شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه حفاظت شده سالوک معرفی می‌گردد و در سال ۱۳۵۷ منطقه امن سالوک انتخاب گردید و پس از ۱۳ سال قرق و حفاظت کامل از منطقه که سبب رشد و غنای طبیعی آن گشت، در سال ۱۳۸۱ به خاطر ویژگی‌های با ارزش اکولوژیکی آن به سطح پارک ملی ارتقاء یافت و در حال حاضر نیز با همین نام تحت کنترل و
یافت و در حال حاضر نیز با همین نام تحت کنترل و مدیریت می‌باشد که وسعت پارک ملی سالوک ۸۲۳۱ هکتار و وسعت منطقه حفاظت شده سالوک ۱۱۶۷۷ هکتار می‌باشد. منطقه حفاظت شده سالوک در استان خراسان شمالی بین ۱۵/۳۷ تا ۰۷/۳۷ عرض شمالی و ۱۷/۵۷ تا ۰۳/۵۷ طول شرقی واقع شده است. سالوک در جنوب بجنورد قرار دارد و در این منطقه دره‌های زاری، جوزی و چهار برج جنگل‌های پراکنده مشهود است. دره توی سالوک با طول حدود ۱۵ کیلومتر دارای ۱۵ چشمه دایمی به صورت نهر است. این منطقه زیستگاه پرندگان و حیوانات بسیاری همچون آهو، قوچ، میش است و
و حیوانات بسیاری همچون آهو، قوچ، میش است و جاذبه‌های گیاهی مانند گلابی و آلوچه وحشی، زرشک، قره‌میغ، ریخوک، ریواس، زالزالک، نسترن وحشی، افرا کرکو، گز انجیر و گردو است. دژ قدیمی معروف به قلعه سالوک یا صعلوک از بناهای است. این قلعه تاریخی در شمال منطقه حفاظت شده سالوک واقع شده و در انتهای دره زاری و بر فراز صخره‌های سخت‌گذر سالوک بنا شده است. وجود غارهای مهم از جمله غار پلنگ تخته نی در سالوک و غار پیش قلعه در پارک ملی و حفاظت شده سالوک از مناطقی هستند که برای گردشگری سودمندند. غار پیش قلعه در منطقه سالوک واقع
سودمندند. غار پیش قلعه در منطقه سالوک واقع بوده و بخاطر اینکه در دیواره صخره قرار دارد ورود به این مکان مستلزم وسایل و تجهیزات است و بر اساس شنیده‌ها این غار از عمق بسیار زیادی برخوردار بوده و در گذشته مردم برای پیدا کردن آثار باستانی به داخل آن می‌رفته‌اند و اعتقاد دارند که در این غار آثار باستانی فراوانی وجود دارد. تیپ غالب گیاهی. تیپ غالب گیاهی در این منطقه شامل درمنه، گون و انواع گرامینه‌ها می‌باشد. گیاهان صنعتی و داروئی. در این منطقه گیاهان باریجه، زیره سیاه، آویشن، علف چای و کاکوتی یافت می‌شود که
زیره سیاه، آویشن، علف چای و کاکوتی یافت می‌شود که ارزش صنعتی یا داروئی دارند پوشش گیاهی. پوشش گیاهی منطقه ارس، زرشک، افدرا، گوجه وحشی، درمنه، گون، زالزالک، نسترن وحشی و کلاه میرحسن می‌باشد. پستانداران. پستانداران منطقه عبارتند از: آهو، گرگ، قوچ و میش اوریال، کل و بز، پلنگ، کفتار، روباه، گراز، خوک وحشی، شغال، تشی، خرگوش، سمور، سنجاب زمینی و گورکن. پرندگان. پرندگان منطقه عبارتند از: کوکر، چکاوک، کبک، تیهو، باقرقره، سسک و جغد.
پادشاه شینمو با نام تولد کیم اوجینگ، (درگذشته: ۸۳۹ میلادی) (هانگول: 신무왕) (هانجا: 神武王) چهل و پنجمین پادشاه شیلا بود. او کمترین طول حکومت در تاریخ شیلا را داشت و فقط چند ماه پس از تاج‌گذاری، یعنی طی سه ماه حکومت در ماه هفتم ۸۳۹ میلادی از دنیا رفت. حکومت. شینمو پسر کیم گیون‌جونگ بود که از نسل پادشاه ونسونگ (۷۹۸–۷۸۵) و پسرعموی پادشاه هیونگدوک (۸۳۸–۸۲۶) به‌شمار می‌رفت. پس از مرگ پادشاه هیونگدوک در سال ۸۳۶، جدال بر سر جانشینی میان کیم گیون‌جونگ و برادرزاده‌اش کیم جریونگ درگرفت. اوجینگ و همراهش کیم یانگ از
کیم جریونگ درگرفت. اوجینگ و همراهش کیم یانگ از گیون‌جونگ حمایت کردند، در حالی‌که پادشاه مینه و کیم ری‌هونگ در کنار جریونگ ایستادند. در نهایت، گروه جِریونگ پیروز شد و گیون‌جونگ کشته شد. سپس کیم جریونگ در همان سال با نام پادشاه هیگانگ تاج‌گذاری کرد. یانگ گریخت، اما اوجینگ چنین نکرد. هرچند او به سرعت توسط شاه جدید بخشیده شد، اما خیلی زود از سوی میونگ که به مقام "سانگدادوِنگ" رسیده بود، تهدید شد. از این رو، اوجینگ در سال ۸۳۷ گریخت و به جانگ بوگو در چونگ‌هاجین پناه برد. اما یک سال بعد، میونگ شورشی علیه پادشاه
پناه برد. اما یک سال بعد، میونگ شورشی علیه پادشاه هیگانگ برانگیخت که در آن چند تن از مشاوران شاه کشته شدند. پادشاه هویگانگ که با شکست مواجه شد، خودکشی کرد. سپس کیم میونگ بر تخت نشست و با نام پادشاه مینه شناخته شد. در این هنگام، کیم یانگ که در کوهی نزدیک پایتخت پنهان شده بود، از ماجرا آگاه شد و ارتشی گرد آورد و به سوی چونگ‌هاجین رفت. اوجینگ را از وقایع مطلع کرد و او را به گرفتن انتقام ترغیب نمود. اوجینگ از جانگ بوگو خواست تا به او کمک کند تا از آشوب کشور بهره ببرد و خود را شاه کند. جانگ بوگو پذیرفت و دوستش
ببرد و خود را شاه کند. جانگ بوگو پذیرفت و دوستش جونگ نیون را نیز به دنبال اوجینگ فرستاد. در سال ۸۳۹، اوجینگ و پیروانش در نبرد دِگو ارتش پادشاه مینه را شکست دادند و به سرعت به سوی پایتخت پیشروی کردند. همه مشاوران شاه گریختند و او را تنها گذاشتند. پادشاه در قصری نزدیک کاخ سلطنتی پنهان شد، اما سربازان او را یافته و با وجود التماس‌هایش کشتند. کیم ری‌هونگ نیز کشته شد. سپس اوجینگ خود را با نام پادشاه سینمو بر تخت نشاند. مرگ. او سه ماه بعد بر اثر بیماری درگذشت و در کوه جه‌یونگ در پایتخت سیلا، گیونگجو به خاک سپرده
کوه جه‌یونگ در پایتخت سیلا، گیونگجو به خاک سپرده شد. همچنین گفته می‌شود سینمو خوابی دید که در آن ریهونگ مرده تیری به سویش پرتاب کرد. سینمو با اصابت تیر از خواب پرید، اما زخم واقعی باقی ماند و روزبه‌روز بدتر شد و سرانجام باعث مرگ او گردید. سومین پسر سینمو، کیم هیونگ‌گوانگ، بنیان‌گذار خاندان کیم گوانگسان شد.
پادشاه مونسونگ (۸۳۹ میلادی تا ۸۵۷ میلادی) ( هانگول : 문성왕 ) ( هانجا : 文圣王 ) چهل و ششمین پادشاه شیلا بود. سلطنت. پادشاه مونسونگ تلاش میکرد تا قدرت سلطنتی را افزایش دهد. در سال ۸۴۱.م فردی به نام ایلگیلچان سعی کرد شورشی را آغاز کند اما نقشه او از قبل کشف شده بود. همچنین در ماه مه سال ۸۴۷، ایچان، کیم یانگ سون و پاجینچان هونگ جونگ شورش کردند اما موفق نشدند. همچنین دوباره در سال ۸۴۹ لی چان، داهئون و کیم سیک شورش کردند اما تحت سلطه قرار گرفته و کشته شدند. با این حال به ترتیب شورش های مختلفی در گرفت اما همه آنها
حال به ترتیب شورش های مختلفی در گرفت اما همه آنها سرکوب شدند. به لطف پادشاه مونسونگ شیلا کشوری ثروتمند شد و آرامشی در کشور به وجود آمد. در سال ۸۴۰ میلادی امپراتور مونجونگ از تانگ به ۱۵۰ گروگان شیلا و دانش آموزانی که در معبد هونگیو اقامت داشتند اجازه داد به کره بازگردند. در پایان فرمانروا وون سئونگ عمویش کیم اویجونگ را به عنوان جانشین در وصیت نامه خود تعیین کرد و وی در سپتامبر سال ۸۵۷ بیمار شد و چند روز بعد فوت کرد. سلطنت پادشاه مون سئونگ حدود ۱۹ سال به طول انجامید و پس از فوتش او را پادشاه مونسونگ نامیدند
انجامید و پس از فوتش او را پادشاه مونسونگ نامیدند و او را در منطقه سئواک-دونگ در شهر سورابل (گیونگجو امروزی) به خاک سپردند. پس از او کیم اوی جونگ به سلطنت رسید. خانواده. والدین. پدر: پادشاه شینمو (درگذشت ۸۳۹) مادر: بانوی جونگگه ()
شاه هونان (۸۵۷ میلادی تا ۸۶۱ میلادی) (هانگول: 헌안왕) (هانجا: 宪安王) چهل و هفتمین شاه شیلا بود. نام خانوادگی او کیم و نام اصلی اش اویجونگ است. وی به دلیل نداشتن وارث تاج و تخت را به دامادش واگذار کرد. خاستگاه خانواده او گیونگجو، پدرش کیم گیون جونگ (金均貞، که بعداً پس از مرگ به عنوان پادشاه سونگدوک شناخته شد) و مادرش لیدی جو میونگ (照明夫人) است. او همچنین برادر ناتنی پادشاه شینمو کیم وو جینگ (神武王 金祐徵) است. فرزندان. او دو دختر داشت که هر دو صیغه پادشاه بعدی شدند. پادشاه هونان تلاش کرد تا از طریق نیروهای بودایی نارضایتی
هونان تلاش کرد تا از طریق نیروهای بودایی نارضایتی نیروهای محلی را آرام و کنترل کند. در سپتامبر ۸۶۰ در طی ضیافتی با ارتش و دست نشاندگان و خانواده سلطنتی، کیم یونگ ریوم بعدها (پادشاه گیونگمون) را استخدام کرد و دختر بزرگش را برای ازدواج با او فرستاد. فوت. فرمانروا هونان در ژانویه ۸۶۱ در پنجمین سال سلطنتش وی بیمار شد و از آنجایی که مردی برای جانشینی وجود نداشت در ۲۳ ژانویه تاج و تخت را به دامادش یونگ ریوم سپرد و شش روز بعد در ۲۹ ژانویه چشم از جهان فروبست. مقبره. آرامگاه امپراتور هئونان در شهر گیونگجو و در
آرامگاه امپراتور هئونان در شهر گیونگجو و در منطقه گیونگ سانگبوکدو واقع شده‌است. مقبره ایست با ارتفاع حدود ۴ متر که با سنگ‌هایی طبیعی ساخته شده تا از سرازیر شدن خاک به پایین جلوگیری کند، درست در کنار آن مقبره مقبره‌های شاه جین هونگ بزرگ، شاه جینجی و شاه مونسونگ و در فاصله ۵۰۰ متری مقبره شاه تهجونگ موییل قرار دارد.