payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پدرش که در سال ۱۴۸ هجری قمری/۷۶۵ میلادی بود، زنده مانده است، اما اکثریت منابع بیان می‌کنند که او پیش از پدر در مدینه درگذشته و قبر او در قبرستان بقیع مدینه، همراه با قبور دیگری در آنجا، توسط وهابی‌ها در قرن نوزدهم و اوایل بیستم تخریب شده است. وی فرزند اول یا دوم جعفر بن محمد «صادق» است. ، و به دلیل نقص در یکی از پاها به «اَعرَج» نیز شهرت دارد. پیروان اسماعیل به «اسماعیلیه» معروف شدند. مادر وی فاطمه، دختر حسین بن حسن بن علی بود. «صادق» به احترام او، در طول حیاتش همسر دیگری اختیار نکرد. تاریخ دقیق تولد او
حیاتش همسر دیگری اختیار نکرد. تاریخ دقیق تولد او مشخص نیست، اما با توجه به مستندات تاریخی، احتمالاً حدود سال ۱۰۳ هجری قمری متولد شده است. برخی منابع، به‌ویژه منابع اسماعیلی، مدعی هستند که او پس از درگذشت جعفر «صادق» (۱۴۸ یا ۱۵۸ ق.) در بصره می‌زیسته است. در مقابل، اکثر منابع امامیه و حتی برخی متون اسماعیلی، تاریخ وفات او را پیش از پدر (حدود ۱۳۳ یا ۱۳۸ ق.) ذکر کرده‌اند. دفتری احتمال میدهد مرگ اسماعیل بین سال‌های ۱۴۵–۱۳۶ ق. (۱۴۲–۱۳۲ ش.) باشد. به روایت بسیاری از منابع اسماعیلی و غیر اسماعیلی، «صادق» برای اثبات
منابع اسماعیلی و غیر اسماعیلی، «صادق» برای اثبات مرگ او، چندین بار جنازه‌اش را به نمایش گذاشت و حتی نماینده‌ای برای انجام مناسک حج به جای او فرستاد تا شایعات درباره امامت وی پس از خود را رد کند. در نگاه دیگران. اسماعیلیه. او را به عنوان امام و حتی مهدی موعود می‌شناسند و روایاتی اسطوره‌گونه درباره‌اش نقل می‌کنند. امامیه. برخی او را محدث و فقیهی مورد اعتماد دانسته‌اند، در حالی که برخی دیگر به ارتباطش با غالیان (تندروان شیعه) مانند ابوالخطاب و مفضل بن عمر اشاره دارند. پیامدهای پس از وفات. مسئله امامت او موجب
دارند. پیامدهای پس از وفات. مسئله امامت او موجب انشعاب در میان شیعیان شد و حتی زیدیه از این موضوع برای زیر سؤال بردن امامت جعفر «صادق» استفاده کردند. عمده پیروانش مرگ او را نپذیرفتند و معتقد بودند وی همچنان در بصره زندگی می‌کند. جایگاه در علم رجال و حدیث. در کتب رجالی، هم روایات موافق (به عنوان راوی احادیث «باقر» و «صادق») و هم روایات مخالف (به دلیل ارتباط با غُلات) درباره او وجود دارد. پیدایش اسماعیلیه. اختلاف میان شیعیان اسماعیلی و دوازده‌امامی در زمان حیات جعفر «صادق» و پس از آن رخ داد. ابتدا، بر اساس
جعفر «صادق» و پس از آن رخ داد. ابتدا، بر اساس قاعده «امامت به پسر ارشد می‌رسد»، گمان می‌رفت که اسماعیل بن جعفر امام بعدی خواهد بود. اما به روایت اکثر منابع امامیه مرگ نابه‌هنگام اسماعیل پیش از پدرش، به دودستگی‌ها و اختلافات گسترده‌ای در میان پیروان جعفر بن محمد انجامید. این رویداد چنان تأثیرگذار بود که وی گفت: مبارکیه — از اولین شاخه‌های اسماعیلیه — در ابتدا از پیروان اسماعیل بودند، و پس از مرگ او، فرزندش محمد بن اسماعیل را به عنوان امام پذیرفتند. با این حال، مبارکیه به‌عنوان یکی از نام‌های اولیه اسماعیلیه
مبارکیه به‌عنوان یکی از نام‌های اولیه اسماعیلیه به کار می‌رفت؛ اصطلاحی که بعدها توسط محققان فرقه‌های اسلامی استفاده شد. شاخه‌ای از مبارکیه بعدها به اسماعیلیان فاطمی تبدیل شد و خط امامت را در نسل‌های پس از «مبارک» ادامه داد، در حالی که او را به عنوان ششمین امام به رسمیت می‌شناختند. این ترتیب شمارش امامت بعدها در میان شاخه‌های مختلف اسماعیلی حفظ شد. آرامگاه او. اکثر منابع، من جمله دفتری در کتاب "تاریخ و عقاید اسماعیلیه"، معتقدند او قبل از پدرش در محدوده سال‌های ۱۳۸–۱۳۳ ق. (۱۳۵–۱۲۹ شمسی) در روستای عُرَیض
۱۳۸–۱۳۳ ق. (۱۳۵–۱۲۹ شمسی) در روستای عُرَیض (نزدیک مدینه) درگذشت. محمد «باقر» این زمین را خریده بود و جعفر «صادق» در آنجا باغی داشت که گاه با فرزندان خود به آنجا می‌رفتند. پس از انتقال پیکر اسماعیل به مدینه، او را در قبرستان بقیع به خاک سپردند. برخی منابع محل دفن او را نزدیک قبر عباس، عموی محمد، پیامبر اسلام، و خانه‌ی «زین‌العابدین» ذکر کرده‌اند. در دوران خلافت فاطمیان (که اسماعیلی مذهب بودند)، آرامگاهی باشکوه با گنبدی سفید بر قبر او بنا شد. این آرامگاه در حصار شرقی مدینه قرار داشت و زائران از درگاهی مخصوص
شرقی مدینه قرار داشت و زائران از درگاهی مخصوص به آنجا وارد می‌شدند. در مجاورت آن، مسجد کوچکی منسوب به «سجاد» نیز وجود داشت. سَمهودی، تاریخ‌نگار مدینه، از دو کتیبه در این آرامگاه یاد کرده است: یکی درباره‌ی بازسازی آن در سال ۵۴۶ ق. (۵۳۱–۵۳۰ ش.) و دیگری درباره‌ی وقف باغی در غرب آرامگاه. عیاشی (از علمای شیعه) نیز گزارش داده که زائران بسیاری، به ویژه از عراق، با گفتن عباراتی مانند «السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا سَیِّدَنَا إِسْمَاعِیل» به زیارتش می‌آمدند. در کنار آرامگاه، چاهی منسوب به «سجاد» قرار داشت که برخی
آرامگاه، چاهی منسوب به «سجاد» قرار داشت که برخی فرقه‌های شیعه، از قبیل ناووسیه، آن را مرتبط با غیبت جعفر «صادق» می‌پنداشتند. زائران از آب این چاه برای تبرک و طلب شفا استفاده می‌کردند. با قدرت گرفتن وهابیان در مدینه، این آرامگاه، مانند بسیاری دیگر، ویران شد. گزارش‌های دهه‌های اخیر نشان می‌دهد که آرامگاه اسماعیل تا حدی پابرجا بود، اما در سال ۱۳۹۴ ق. (۱۳۵۳–۱۳۵۲ ش.) با توسعه‌ی خیابان‌های اطراف بقیع، بخشی از آن تخریب گردید. شایعاتی درباره‌ی سالم ماندن پیکر اسماعیل مطرح شد، و گفته می‌شود جسد او به درون بقیع
مطرح شد، و گفته می‌شود جسد او به درون بقیع منتقل شده است؛ با این حال، محل دقیق دفن او نامعلوم است (احتمالاً نزدیک آرامگاه ام‌البنین، درگذشتگان حَرّه، یا حَلیمه سَعدیه). اما برخی از منابع اسماعیلی معتقدند وی در محدوده ۱۵۸–۱۴۸ ق. (۱۵۴–۱۴۳ ش.) درگذشت و در سَلَمیه، واقع در سوریه، در «مقام‌الامام» دفن شد.
محمد بن اسماعیل (نام کامل: "محمد بن اسماعیل بن جعفر الصادق") هشتمین امام در مذهب شیعه اسماعیلی است. او در سال ۱۲۸ هجری قمری زاده شد. به گفته بعضی علمای شیعه اسماعیلی او مرده است ولی بعضی علمای اسماعیلی معتقدند او به غیبت رفته و باز خواهد گشت. دوران کودکی او در دوران زندگی جعفر صادق بود. او مدت بسیاری را در خفا در مدینه زندگی کرد؛ چنان که تنها گروهی از داعیان او را می‌شناختند. بنا به روایات اسماعیلی، خلیفه عباسی هارون الرشید در جستجوی او در مدینه بود؛ اما زبیده همسر هارون از پیروان امام بود و او را آگاه
زبیده همسر هارون از پیروان امام بود و او را آگاه می‌ساخت.(در روایات اسماعیلی‌ها زبیده به آسیه زن فرعون تشبیه شده‌است). سرانجام محمد بن اسماعیل مدینه را ترک کرده و به همراهی برادرش علی بن اسماعیل به کوفه رفت. اسماعیلیان اعتقاد دارند که امامت پس از او به وفی احمد انتقال یافته‌است. پس از او سه امام بعدی اسماعیلیه به دلیل تهدید از جانب خلافت عباسی در خفا می‌زیستند. اسماعیلی‌ها این سه امام را "ائمه مستورین" می‌نامند.
تقی محمد (نام کامل وی: "أبوالحسین الإمام أحمد المکتوم التقی بن الوفی أحمد المستور") نهمین امام در مذهب شیعه اسماعیلی شاخه نزاری و دهمین امام در شاخه مستعلی است. وی در ۱۷۴ هجری زاده شد و در ۲۱۲ هجری درگذشت. در طول سی و سه سال، او پیشوای معنوی و مذهبی اسماعیلیا دانسته می‌شد. او را در روایات اسماعیلی، "صاحب الرسائل" نیز نامیده اند. اسماعیلیان نزاری و مستعلی، خلفای فاطمی را از نسل او می‌دانند. محل اقامت او، شهر سلمیه در غرب سوریه بوده است؛ وی دومین امام اسماعیلی بود که زندگیش را در خفا زیست. وی معاصر با مأمون
بود که زندگیش را در خفا زیست. وی معاصر با مأمون بود، اسماعیلیان اعتقاد دارند که مأمون به دستگیری و قتل تقی محمد دستور داد، اما وی موفق شد از سلمیه بگریزد. محل مرگ وی نامعلم است. وی پسرش زکی عبدالله را به جانشینی خود برگزید.
عبدالله زکی (نام کامل: "أبو عبدالله الإمام الحسین المستور الزکی بن التقی محمد") دهمین امام در مذهب شیعه اسماعیلی در شاخه نزاریه و یازدهمین امام در شاخه مستعلیه است. وی که با نام‌های حسین الرضی و رضی عبدالله شناخته می‌شود. در سال ۲۱۰ هجری برابر با ۸۲۵ میلادی زاده شد و در سال ۲۲۵ هجری/۸۴۰ میلادی، به عنوان امام مذهب اسماعیلی شناخته شد. به باور اسماعیلیان، وی دستورهای مختصری دربارهٔ تشکیل اخوان صفا داده‌است. او از ائمه مستورین است که هویت آن‌ها مخفی نگاه داشته می‌شد. وی همزمان با خلیفه عباسی معتصم و متوکل
می‌شد. وی همزمان با خلیفه عباسی معتصم و متوکل بوده‌است. وی در سال ۲۶۲ هجری درگذشت و عبیدالله مهدی را به عنوان امام پس از خود منصوب کرد.
عبیدالله مهدی(نام کامل وی: "عبیدالله سعید بن الحسین المهدی بالله") (۹۰۹–۹۳۴) بنیان‌گذار خلافت فاطمی، تنها خاندان بزرگ خلافت شیعه در تاریخ اسلام بود. وی شیعه اسماعیلی بود و نسب خود را به فاطمه دختر محمد می‌رسانید؛ در بین مورخین مسلمان برخی مانند ابن خلدون و عزالدین ابن اثیر ادعای او را پذیرفته‌اند و برخی مانند ابن خلکان و سیوطی این نسب نامه را جعلی می‌دانند. عبیدالله مهدی در شهر سلمیه از سرزمین حمص در شهرهای شام علیه خلیفه خروج کرد و به مراکش پناه آورد، پس از مدتی از آنجا نیز خارج شده و به سجلماسه رفت.
پس از مدتی از آنجا نیز خارج شده و به سجلماسه رفت. سرانجام، او موفق به تشکیل خلافت فاطمی شد؛ دو سال پیش از مرگش، خلافت وی از مراکش تا مصر و تونس گسترش یافته بود. عبیدالله مهدی در مذهب اسماعیلیه، امام دانسته می‌شود.
گوراب‌پَس یکی از دهستان‌های شهرستان فومن در استان گیلان ایران است. روستای گوراب‌پس که حدود ۸ کیلومتر از مرکز شهرستان فاصله دارد. پیشهٔ عمده مردمان این دهستان کشاورزی و دامداری است. این دهستان در میان باغهای چای محصور است.
المعزلدین الله (۹۳۲-۹۷۵) (نام کامل وی:"معد المعز لدین الله، المعز أبو تمیم معدّ بن منصور العبیدی") چهارمین خلیفه از خلفای فاطمی در تونس و اولین خلیفه از خلفای فاطمی در مصر و چهاردهمین امام از امامان مذهب شیعه اسماعیلی بود. او در بین سالهای ۹۵۳ تا ۹۷۵ حکم راند. وی برای استیلا یافتن بر مصر با خلیفه عباسی وارد جنگ شد، تا این که مصر را از عباسیان گرفت و شهر قاهره را بنا کرد. شهر قاهره که مرکز خلافت فاطمیان بود به دستور خلیفه المعز لدین الله ساخته‌شد؛ وی در ۶ رمضان ۳۶۲ هجری به تخت نشست. معز پس از تصرف مصر و حجاز
۳۶۲ هجری به تخت نشست. معز پس از تصرف مصر و حجاز سعی کرد با قرمطیان شرق رابطه برقرار کند، او حتی بعضی از نظریات آن‌ها را نیز وارد عقیدهٔ تعلیم اسماعیلیان کرد. او مسجد الازهر را بنا کرد و در سال ۳۷۸ هجری / ۹۸۸ میلادی بود که آن را به دانشگاه تبدیل کرد و تا اتمام دوران فاطمیان، داعیان در آن مشغول تدریس و تحصیل بودند. معز تلاش می‌کرد تا از راه‌های مختلف توجه و حمایت قرمطیان را به دست آورد اما از جانبی دیگر از نفوذ اندیشه‌های آنان در اسماعیلیان فاطمی ترس داشت. وی همچنین اصلاحاتی در تعلیم اسماعیلیان ایجاد کرد و
همچنین اصلاحاتی در تعلیم اسماعیلیان ایجاد کرد و بعضی از اندیشه‌های منسوخ شدهٔ قبل را مانند قائم بودن محمد بن اسماعیل را دوباره به رسمیت شناخت. داعیان اسماعیلی موفق شدند پیش از سال ۳۴۷ هجری / ۹۵۸ میلادی حاکم سند را به کیش اسماعیلی درآورند و مولتان را به دارالهجره تبدیل کنند.
ابومنصور نزار العزیزبالله (نام کامل وی: العزیز بالله نزار بن معد بن إسماعیل) (۳۴۴ ه/۹۵۵ م – ۲۸ رمضان ۳۸۶ ه/۱۵ اکتوبر ۹۹۶ م) پنجمین خلیفه از خلفای فاطمی و هشتمین سلطان از سلطان‌های مصر و پانزدهمین امام از امامان مذهب شیعه اسماعیلی بود. او خطبه به نام خلیفه عباسی در یمن را متوقف ساخت، و از آن پس خطبه در آن سرزمین به نام خلیفه فاطمی گفته شد. او به فرماندگی جوهر صقلی به ضد سپاه آپتکین تاخت و در سال ۳۶۸ هجری بر دمشق چیره شد. بناهای ساخته شده به امر وی. به دستور او، دانشگاه الازهر در قاهره که چند سال قبل آغاز به
دانشگاه الازهر در قاهره که چند سال قبل آغاز به ساخت شده بود تکمیل شد، همچنین کتابخانه‌ای در قاهره و اسکندریه ساخته شد. همچنین مسجد حاکم بأمرالله نیز به امر او ساخته شد که هنوز باقی است. درگذشت. العزیز در سال ۹۹۶ میلادی درگذشت و پسرش حاکم بأمرالله به خلافت رسید.
حاکم بأمرالله (۲۳ ربیع‌الاول ۳۷۵–۱۳ فوریه ۱۰۲۱) ششمین خلیفه فاطمی در مصر بود که از سال ۳۸۷ در آن سرزمین فرمان می‌راند. در سال ۳۸۳ به ولیعهدی برگزیده شد. وی در حالی که دوازده سال داشت، به خلافت رسید. او مؤسس دارالحکمه در قاهره بود. وی با چین روابط دوستانه‌ای برقرار کرد. او در سال ۱۰۲۱ ناپدید شد، دروزیان معتقد هستند که او کشته نشده بلکه خدا او را ناپدید کرده‌است و به همراه مهدی بازخواهد گشت. گفته شده او توسط خواهر بانفوذ و قدرتمندش بانو ست الملک که با سران اداری و سپاهی و سایر گروه‌های امپراتوری اتحاد داشت در
و سپاهی و سایر گروه‌های امپراتوری اتحاد داشت در نقشه برنامه‌ریزی شده کشته شد تا علی ظاهر ۱۶ ساله بر تخت سلطنت بنشیند. ست الملک نایب السلطنه خلیفه جوان شد و تا زمان مرگش بر مصر سلطنت کرد. حاکم بأمرالله در سال ۱۰۰۹ میلادی کلیسای مقبره مقدس در اورشلیم را به کلی ویران کرد. وی ابن هیثم را در سال ۱۰۱۱ به‌مدت ۱۰ سال در حبس خانگی بازداشت کرد. از او با نام 《نرون مصر》 و 《خلیفه دیوانه》 یاد می شود.
جنیس جاپلین (زادهٔ ۱۹ ژانویه ۱۹۴۳ – درگذشتهٔ ۴ اکتبر ۱۹۷۰) خواننده و آهنگ‌ساز آمریکایی بود. او که از اسطوره‌های موسیقی راک به‌شمار می‌رود در ۴ اکتبر ۱۹۷۰ بر اثر مصرف دوز بالای هروئین دچار کمبود اکسیژن شده و در کنار تختخوابش جان باخت. دوز هروئینی که او قبل از مرگ مصرف کرده بود از همیشه بیشتر بوده است. درباره. وجه تمایز جنیس با دیگر بزرگان راک دههٔ شصت را صدای منحصربه‌فرد و خش‌دار او و نوع موسیقی‌اش که تلفیقی نوین از راک و بلوز بود می‌دانند. اسطورهٔ جنیس علاوه بر موسیقی در زمینه سبک زندگی هم، نسلی از دختران
بر موسیقی در زمینه سبک زندگی هم، نسلی از دختران جوان آمریکا را تحت تأثیر خود قرار داد. نسلی که در دوران راز و رمز زنانه به خانه‌داری تشویق می‌شد، الگوی متفاوتی را جلوی چشم خود می‌دید که نویدبخش امکان انتخاب‌هایی متفاوت و مبتنی بر استقلال زنانه برای رسیدن به موفقیت بود. او میل زیادی به رابطه جنسی داشت و شدیداً الکل مصرف میکرد و معتاد هروئین بود چند بار اقدام به ترک هروئین کرد اما فایده ای نداشت. او به همراه جیم موریسون و جیمی هندریکس به دلیل حرف جی(J) ابتدای نام کوچک و مرگ نسبتاً مشابه‌شان هر سه حدود ۲۷
نام کوچک و مرگ نسبتاً مشابه‌شان هر سه حدود ۲۷ سالگی و در بازه‌ای تنها چند ماهه مابین سپتامبر ۱۹۷۰ تا ژوئیه ۱۹۷۱، سه‌گانهٔ تراژیک و افسانه‌ای «تری جِیز»(Three j's) موسیقی راک دهه ۱۹۶۰ را تشکیل داده‌اند. به علاوه این سه به همراه برایان جونز و کرت کوبین و ایمی واینهاوس «کلوب ۲۷» را تشکیل می‌دهند. مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۴ و در رده‌بندی ۱۰۰ هنرمند برتر تمامی دوران، جنیس جاپلین را در رتبه ۲۸ قرار داد.
معاذ مستنصر (نام کامل: معاذ المستنصر بالله بن علی الظاهر لإعزاز دین الله) هشتمین خلیفه فاطمی و هجدهمین امام از امامان مذهب شیعه اسماعیلی است. او در قاهره در شانزدهم جمادی‌الثانی سال ۴۲۰ هجری زاده شد و هشت ماه بعد به جانشینی پدرش برگزیده شد. در ۱۵ شعبان ۴۲۷ هجری، در حالی که معاذ مستنصر تنها ۶ سال داشت، به جای پدرش به خلافت نشست. دوران خلافت او ۶۰ سال به طول انجامید که از همه خلفا طولانی‌تر است. در این دوران خشکسالی ادامه یافت. سرانجام در ۱۸ ذیحجه ۴۸۷ هجری، معاذ مستنصر درگذشت. پس از مرگ او، در مورد خلیفه بعد
مستنصر درگذشت. پس از مرگ او، در مورد خلیفه بعد از وی اختلاف درگرفت. برخی به خلافت پسرش احمد مستعلی و برخی به خلافت پسرش نزار باور داشتند که باعث شکاف در بین اسماعیلیان شد.
نِزار بن المستنصر (نام کامل: أبومنصور نزار بن معاذ المصطفی لدین الله) شاهزاده فاطمی و بزرگترین پسر خلیفه هشتم خلافت فاطمیان و امام هجدهم اسماعیلیه، المستنصر بود. هنگامی که پدرش در دسامبر ۱۰۹۴ میلادی درگذشت، وزیر قدرتمند افضل شاهنشاه، برادر کوچک‌تر نزار، المستعلی بالله را در قاهره به خلافت رساند، و ادعاهای نزار و دیگر پسران بزرگتر المستنصر را محکوم کرد. نزار از قاهره فرار، و سپس قیام کرد، او اسکندریه را تصرف نمود و در آن‌جا به عنوان خلیفه با نام سلطنتی المصطفی الدین الله (به عربی: المصطفی لدین الله، به رومی:
الدین الله (به عربی: المصطفی لدین الله، به رومی: al-Muṣṭafā li-Din Allah) خلافت کرد. در اواخر سال ۱۰۹۵ میلادی شکست خورد و در قاهره اسیر شد و در آن‌جا در یک زندان انفرادی تا هنگام مرگ در قفل و زنجیر شد. در طول قرن دوازدهم، برخی از نوادگان واقعی یا ادعایی نزار تلاش کردند، بدون موفقیت، تاج و تخت را از دست خلفای فاطمی بگیرند. بسیاری از اسماعیلیان، به ویژه در ایران سلجوقی، امامت مستعلی را رد کردند و نزار را امام برحق دانستند. در نتیجه از حاکمیت دینی خلافت فاطمی جدا شدند و شاخه نزاری اسماعیلیه را با سلسله امامان
شدند و شاخه نزاری اسماعیلیه را با سلسله امامان خود که مدعی‌ تبار نزار بودند، تأسیس کردند. این خط تا امروز در شخص آقاخان ادامه دارد.
احمد مُستَعلی (نام کامل: أبو القاسم أحمد بن معد المستنصر بالله بن الظاهر بن علی بن منصور المستعلیٰ بالله) نهمین خلیفه فاطمی در مصر و مراکش بود؛ وی به جانشینی معاذ مستنصر رسید. اسماعیلیان، مستعلی را به عنوان نوزدهمین امام خود پذیرفته‌اند؛ در حالی که نزاریان، برادرش نزار را به امامت پذیرفتند. در زمان حکومت او، صلیبیان توانستند بر اورشلیم سلطه یابند. مستعلی در قاهره در سال ۱۱۰۱ میلادی درگذشت. مدت فرمانروایی او هفت سال و دو ماه بود. بقدرت رسیدن. خلیفه-امام فاطمی المستنصر بالله از اوایل سلطنت خود علناً پسر بزرگش
المستنصر بالله از اوایل سلطنت خود علناً پسر بزرگش نزار را به عنوان وارث خود به عنوان خلیفه-امام فاطمی بعدی معرفی کرده بود. داعی حسن صباح، که در مصر اسماعیلی شده بود، شخصاً توسط المستنصر از این حقیقت آگاه شد. پس از مرگ المستنصر در سال ۱۰۹۴ م، افضل شاهانشاه، می‌خواست مانند پدرش دیکتاتوری را بر دولت فاطمی اعمال کند. افضل کودتایی طراحی کرد و برادر همسرش، المستعلی را بر تخت فاطمی نشاند. افضل مدعی شد که المستنصر به نفع مستعلی حکم صادر کرده است و بدین ترتیب رهبران اسماعیلی دربار فاطمیون و الدعات فاطمی در قاهره،
اسماعیلی دربار فاطمیون و الدعات فاطمی در قاهره، پایتخت فاطمیان مستعلی را تأیید کردند.
منصور بن مستعلی الآمر باحکام‌الله خلیفه ی دهم فاطمی و بیستمین امام اسماعیلی مستعلی بود. در زمان او نایب‌السلطنه‌اش افضل شاهنشاه عملاً خلافت را در دست داشت و خلیفه در کارهای سیاسی دخالتی نمی‌کرد؛ تا این که الآمر، نایب‌السلطنه را عزل و مأمون بطائحی را به جای او گماشت. وی در سال ۱۱۳۰ بدست حشاشین ترور شد و پس از او طیب ابوالقاسم به خلافت رسید. زندگی. ابو علی المنصور در سال ۴۹۰ هجری قمری/ ۱۰۹۶ میلادی به دنیا آمد. پس از درگذشت پدرش المستعلی بالله، خلافت فاطمی را به عهده گرفت و به نام «الآمر بأحکام الله» شناخته
به عهده گرفت و به نام «الآمر بأحکام الله» شناخته شد. در بیست سال اول حکومت او، قدرت واقعی در دست وزیر قدرتمند و مشهور به نام افضل بود. اما پس از دوران الأفضل و جانشینش مأمون بطائحی، الآمر تصمیم گرفت وزیر تعیین نکند و امور کشور را شخصاً اداره کند. در زمان حکومت الآمر، اسماعیلیان نزاری در فارس و سوریه قدرت خود را مستحکم کردند و فعالیت‌هایشان را تا مصر فاطمی گسترش دادند. در سال ۵۱۶ق/ ۱۱۱۲م، نشست رسمی در کاخ فاطمی در قاهره برگزار شد تا حقانیت مستعلی و الآمر در امامت اعلام و ادعاهای نزار بن المستنصر و طرفدارانش
اعلام و ادعاهای نزار بن المستنصر و طرفدارانش رد شود. شرکت‌کنندگان در این نشست سندی با عنوان «الهداية الآمرية» صادر کردند که تاکنون حفظ شده است. حکومت الآمر به‌تدریج به دلیل رفتارهای تند و خشنش در میان مردم محبوبیت خود را از دست داد و این نارضایتی تا زمان ترورش ادامه داشت.
این فهرستی از امام‌های اسماعیلی است، که توسط فرقه های مختلف آن به رسمیت شناخته شده اند. اسماعیلی‌ها همه آن‌ها را از اهل بیت و واسطه فیض خداوندی می‌دانند. نخستین امام‌ها. همه فرقه‌های اسماعیلی در چهار امام اول را با شیعیان زیدی و در شش امام اول را با شیعیان دوازده امامی مشترکند. نزاری‌ها و مستعلی‌ها در مجموع به اسماعیلی‌های فاطمی نیز شناخته می‌شوند، و گروهی دیگر به نام اسماعیلیه هفت‌امامی نیز وجود دارد که با این دو گروه تفاوت دارد. زیدی‌ها برخلاف اسماعیلی‌ها و دوازده‌امامی‌ها، پس از امام سجاد (امام چهارم)،
و دوازده‌امامی‌ها، پس از امام سجاد (امام چهارم)، به امامت امام باقر (امام پنجم) معتقد نیستند و برادر کوچکتر ایشان، یعنی زید بن علی را امام بعدی خود می‌دانند. پس از امام جعفر صادق (امام ششم)، دوازده‌امامی‌ها، امام موسی کاظم (امام هفتم دوازده‌امامی‌ها) را امام بعدی خود می‌دانند، در حالی که اسماعیلی‌های فاطمی، برادر بزرگ‌ترش اسماعیل بن جعفر (امام ششم نزاری‌ها و مستعلی‌ها)را امام بعدی خود می‌دانند و سپس پس از او، پسرش محمد بن اسماعیل (امام هفتم نزاری‌ها و مستعلی‌ها) را به عنوان امام قبول دارند. اسماعیلی‌های
را به عنوان امام قبول دارند. اسماعیلی‌های هفت‌امامی نیز اسماعیل بن جعفر یا پسرش محمد بن اسماعیل را آخرین امام و مهدی غائب خود می‌دانند. آن‌ها دین خود را از پایگاه‌های خود در سوریه از طریق داعی‌ها تبلیغ می‌کردند. در سال ۸۹۹ میلادی، عبیدالله المهدی بالله اعلام کرد که او «امام زمان» است و همچنین چهارمین نواده مستقیم محمد بن اسماعیل از همان سلسله است و سه نواده قبلی او را "داعی" و «امامان پنهان» اعلام کرد. این امر باعث اختلاف میان پیروان او شد و بعضی ادعای او را پذیرفتند و بعضی بمانند قرمطی‌ها ادعای او را به
را پذیرفتند و بعضی بمانند قرمطی‌ها ادعای او را به چالش کشیدند و محمد بن اسماعیل را امام غائب می‌دانستند. عبیدالله المهدی بالله در نهایت اولین خلیفه فاطمی در مصر و شمال آفریقا بود. اسماعیلی‌های هفت‌امامی در شرق عربستان، سوریه و مدتی در شمال ایران به حیات خود ادامه دادند، اما به تدریج با اسماعیلی‌های فاطمی و سایر جوامع شیعی جایگزین شدند.
سازمان مجاهدین انقلاب ممکن است، به موارد زیر اشاره داشته باشد:
اقتصاد هیدروژن مجموعه روش‌هایی مبتنی بر جایگزینی انرژی حاصل از هیدروژن به جای سوخت‌های فسیلی به عنوان یک حامل انرژی می‌باشد. با بدست آوردن هیدروژن از طریق الکترولیز آب، وذخیره‌سازی آن، از انرژی حاصل از ترکیب هیدوژن با اکسیژن می‌توان در موتورهای وسایل‌نقلیه استفاده کرد خروجی آن نیز آب می‌باشد که یک ماده پاک محسوب می‌شود. جرج بوش در زمان ریاست‌جمهوری خود مقدار ۱٫۲ میلیارد دلار برای طرح‌های ابتکاری به منظور استفاده از انرژی هیدروژن برای جایگزینی به جای سوخت‌های فسیلی اختصاص داد. در ایرلند از اتوبوس‌هایی با
فسیلی اختصاص داد. در ایرلند از اتوبوس‌هایی با مصرف سوخت هیدروژنی استفاده می‌شود. با این وجود استفاده از هیدروژن مشکلات عملی را نیز دارد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به در دسترس نبودن مولکول هیدروژن به صورت یکه در زمین اشاره کرد یا حجم بالای هیدروژن برای استفاده در سلول سوختی است زیرا این هیدروژن در حال حاضر فقط به‌صورت گاز ذخیره می‌شود و تولید‌کنندگان اتومبیل سوخت به شکل مایع را ترجیح می‌دهند.
ملک‌الموت فیلمی محصول شرکت مکزیکی گوستاو آلسترید به کارگردانی لوئیس بونوئل است. این فیلم دومین فیلم از سه‌گانه بونوئل با همکاری گوستاو آلسترید و سیلویا پینال است. فیلم ملک‌الموت از سوی منتقدان مکزیکی به عنوان شانزدهمین فیلم سینمای مکزیک شناخته شده است و در لیست هزار فیلم برتر سینما از نظر "نیویورک تایمز" قرار دارد. داستان. مهمانان خانه سینیور نوبیل به دلیل غیر قابل توضیحی قادر به ترک خانه میزبان خود نیستند و هر تلاشی برای خروج، بی‌نتیجه رها می‌شود، گویی که هم در تلاش برای خروج هستند و هم اراده‌ای برای رفتن
در تلاش برای خروج هستند و هم اراده‌ای برای رفتن وجود ندارد.
دیدگاه شیعیان اسماعیلی دربارهٔ امامت، با دیدگاه شیعیان دوازده امامی و اهل سنت متفاوت است. اسماعیلیان از امام با نام‌های "وجه الله"(چهره خدا) و "نورالله"(روشنایی خدا) یاد می‌کنند؛ از نظر ایشان تفاوت میان امامان ظاهری است و از نظر باطنی تفاوتی میان ایشان نیست، و همه در یک درجه و مرتبه قرار دارند. مانند دیگر شیعیان، اسماعیلیان نیز امامت را منحصر به خاندان علی بن ابی طالب می‌دانند و به باور ایشان امام شخصی پاک است و سخن او زبان قرآن است. اسماعیلیان و شیعیان دوازده امامی، بر سر جانشینی جعفر صادق با هم اختلاف
امامی، بر سر جانشینی جعفر صادق با هم اختلاف دارند؛ اسماعیلیان معتقدند که او، پسرش اسماعیل بن جعفر را به جانشینی خود منصوب کرد و پس از او محمد بن اسماعیل برحق بود. شیعیان دوازده امامی، برادر اسماعیل موسی کاظم را هفتم خود می‌دانند، و امامت اسماعیل را با این استدلال که وی پیش از جعفر صادق وفات یافته‌است، رد می‌کنند. بر اساس آموزه‌های اولیه اسماعیلی، وحی الهی در شش دور به شش ناطق(پیامبر) داده شده بود که هر یک از ایشان شریعت جدیدی را برای جوامع آوردند. با این که شکل ظاهری شرایع به ناطق یا پیامبر داده می‌شود،
که شکل ظاهری شرایع به ناطق یا پیامبر داده می‌شود، شکل باطنی و اسرار الهی آن شرایع به وصی آن پیامبر داده می‌شد. در بین هر ناطق تا ناطق بعدی، امام‌ها هستند که از وحی الهی محافظت کرده و اسرار باطنی آن را می نمایند. هفتمین در هر دوره، ناطق دوره بعدی است. آخرین در ششمین دوره، دین جدیدی نخواهد آورد بلکه تمام شرایع و احکام ادیان پیش از خود را نقض خواهد کرد و "دین آدم الاوّل"(دین نخست آدم) را برقرار خواهد کرد. این دین، دین آدم و فرشتگان پیش از هبوط به زمین است که در آن هیچ حکم خاصی جز باور به توحید و ستایش خدا
در آن هیچ حکم خاصی جز باور به توحید و ستایش خدا نیست. در پایان دوره ششم، بر اساس آموزه اسماعیلیان، قیامت اول قرار دارد. عده کمی از اسماعیلیان، محمد بن اسماعیل را آخرین می‌دانند که به غیبت رفته و به عنوان مهدی و قائم بازخواهد گشت. دیگر فرقه‌های اسماعیلیه، به امامان دیگری پس از او معتقدند؛ سلسله امامت در این فرقه‌ها چندین قرن ادامه یافته‌است. اکنون مسند امامت اسماعیلیه در شهر لیسبون کشور پرتغال مقیم است. این دفتر به نام دیوان امامت اسماعیلیه مشهور است و در سال ۲۰۱۸ در یک مراسم رسمی و تشریفات ویژه افتتاح شد.
۲۰۱۸ در یک مراسم رسمی و تشریفات ویژه افتتاح شد. در حال حاضر، امام حاضر اسماعیلیان بعد از وفات آقاخان چهارم، بنا به وصیت ایشان، فرزندشان شهزاده رحیم الحسینی ملقب به آقاخان پنجم و پنجاهمین امام این شاخه شیعه اسلام هستند. مسند امامت. مسند امامت به نام دیوان امامت نهادی است که در سال ۲۰۱۸ در شهر لیسبون پرتغال در یک مراسم خاص و تشریفات ویژه افتتاح شد. این دیوان نفش دفتر مرکزی امامت اسماعیلیه را دارد و روند تاسیس آن در کشور پرتغال نزدیک به ۵ سال وقت گرفت. تاسیس دیوان امامت در پرتغال در یک معاهده رسمی میان امامت
امامت در پرتغال در یک معاهده رسمی میان امامت اسماعلیی و حکومت پرتغال امضا شد و این پیمان به تصویب پارلمان کشور پرتغال رسید. تاسیس این مسند برای امامت جایگاه و شناخت دیپلوماتیک بخشیده‌است و نوع روابط امامت با کشورهای جهان وجهه جدیدی به خود گرفته است. هرچند این دیوان یک نهاد است ولی تعریف و جایگاه آن مصونیت دپیلوماتیک منحصر به امامت است و هیچ الگوی شبیه آن در سطح بین‌الملل وجود ندارد. روابط امامت با کشورهای مختلف از طریق همین دیوان تنظیم میگردد. . با این پیش فرض میشود گفت که امامت اسماعیلی شبیه یک پادشاهی
فرض میشود گفت که امامت اسماعیلی شبیه یک پادشاهی بدون سرزمین است. کشورهای پرتغال و کانادا در سطح سفیر و هیئت دپلوماتیک در دفتر امامت نمایندگی دارد. سفیر جدید کانادا آقای رالف گودال طی مراسم رسمی اعتمادنامه خودرا در دیوان امامت اسماعیلی تقدیم کرد که از سوی پذیرفته شد. جشن امامت. شیعیان اسماعیلی از روز تخت‌نشنینی امام حاضر شان زیر عنوان جشن امامت در سراسر جهان تجلیل می‌کنند. در ۱۱هم ژوئیه ۱۹۵۷ آقاخان سوم از جهان رحلت کرد که نظر به وصیت ایشان نوه‌اش شاهزاده کریم آقاخان چهل‌ونهمین امام اسماعیلیان جهان گردید.
آقاخان چهل‌ونهمین امام اسماعیلیان جهان گردید. شیعیان اسماعیلی همچنان زادروز امام حاضر شان در ۱۳ دسامبر جشن می‌گیرند. به مناسبت جشن امامت پیام تبریکی از سوی سران کشورهای جهان و نهادهای بین‌المللی عنوانی امامت اسماعیلی مواصلت می‌‌ورزد. شبکه توسعه آقاخان. شبکه توسعه آقاخان (AKDN) شامل ده‌ها آژانس مختلف که به فعالیت‌های توسعه‌ و بشردوستانه در کشورهای فقیر و در حال توسعه می‌پردازد. امامت اسماعیلی در کشورهای زیادی فعالیت‌های توسعه‌ی دارد که اصل اساسی آن بهبود بخشیدن زندگی انسان‌های آن جوامع است. امامت اسماعیلی