payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این وال به صورت عمودی است حال آنکه باله دمی دیگر آبزیان به صورت افقی است. نهنگ گوژپشت یک جانور آکروباتیک است و اغلب به سطح آب می‌پرد و خود را به آب می‌اندازد. خوراک آن‌ها بیشتر کریل و ماهیان ریز است. نهنگ‌های گوژپشت در فصل زمستان روزه می‌گیرند و تنها از چربی ذخیره خود تغذیه می‌کنند. اندازه بالغ این نهنگ‌ها ۱۱ تا ۱۶ متر است. بدن آن‌ها کوتاه و تنومند است. شیارهای زیر بدن از نهنگ‌های دیگر پهن‌تر و عمیق‌تر است. رنگ این نهنگ در پشت و پهلوهای بدن سیاه و گاهی با آثاری از قهوه‌ای همراه است. نسبت اندازه سر به بدن
آثاری از قهوه‌ای همراه است. نسبت اندازه سر به بدن با افزایش سن بیشتر می‌شود. غذای این نهنگ‌ها از ماهی‌ها و سخت‌پوستان و نرم‌تنان تشکیل شده‌است. معمولاً ۲ یا ۳ نهنگ باهم دیده می‌شوند ولی گاهی گله‌های ۱۲ تا ۲۰ نفری دیده شده‌است. نهنگ‌های گوژپشت معمولاً آهسته حرکت می‌کنند و سرعت آن‌ها در حدود ۸ تا ۱۰ کیلومتر در ساعت است. در آب با حرکات مختلف و بازی و شنای نامنظم حرکت می‌کنند. جفت‌گیری بیشتر در زمستان صورت می‌گیرد. ماده‌ها هر دو سال یکبار و گاهی هر سه سال یکبار بچه می‌زایند. بچه‌ها به هنگام تولد ۴٫۵ تا ۵ متر
بچه می‌زایند. بچه‌ها به هنگام تولد ۴٫۵ تا ۵ متر طول دارند و تا ۱۱ ماهگی از شیر مادر تغذیه می‌کنند. نهنگ‌های گوژپشت از نوعی یاخته مغزی برخوردارند که تنها در انسان‌ها، میمون‌های غول‌پیکر و دسته‌ای از جانوران آبزی مانند دلفین‌ها دیده می‌شود. این امر می‌تواند روشنگر علت وجود رفتارهای مشاهده‌شده در نهنگ‌ها مانند مهارت‌های پیچیده ارتباطی، تشکیل اتحاد، همکاری، انتقال فرهنگی و کاربرد ابزاری باشد. نهنگ گوژپشت در آب‌های جنوبی ایران نیز حضور دارد. تغذیه. نهنگ گوژپشت از ریزه‌خواران است و از ماهی‌های کوچک و خرچنگ‌های
از ریزه‌خواران است و از ماهی‌های کوچک و خرچنگ‌های ریز تغذیه می‌کند. به دلیل تغذیه از خرچنگ‌های ریز این جانور را کیتین خوار می‌دانند. این وال در هر وعده نیم تن غذا را وارد معده خود می‌کند و در طول شبانه روز ۴ بار تغذیه می‌کند که حجم غذای روزانه آن تقریباً ۲ تن است. نهنگ گوژپشت دندان ندارد اما به‌جای آن چندین ردیف اندام شانه‌مانند در دو طرف آرواره‌های بالای خود دارد. گوارش آن از معده آغاز می‌شود. آوازخوانی. نهنگ‌های گوژپشت وقت و انرژی بسیار زیادی را صرف ایجاد آواز و نوا می‌کنند. نهنگ‌های گوژپشت نر آواز ویژه
آواز و نوا می‌کنند. نهنگ‌های گوژپشت نر آواز ویژه و پیچیده‌ای می‌خوانند که ۱۰ تا ۲۰ دقیقه به طول می‌کشد و گاه تا ساعت‌ها تکرار می‌شود. انگیزه این آوازخوانی هنوز آشکار نیست ولی گمان می‌رود با آداب جفت‌گیری در پیوند باشد. آواهایی که نهنگ‌های گوژپشت نر از خود تولید می‌کنند و حرکات آکروباتیکشان، آن‌ها را در میان جهانگردان بسیار محبوب کرده‌است. این جانور همچون دلفین و خفاش پژواک‌سازی می‌کند و بدست آوردن تصویری از محیط با تجزیه و تحلیل امواج صوتی حاصل از پژواک امکان‌پذیر است. شکار. شکار نهنگ گوژپشت در جهان به
امکان‌پذیر است. شکار. شکار نهنگ گوژپشت در جهان به صورت بی‌رویه انجام شده‌است، به‌طوری‌که کشور ژاپن در سال ۲۰۰۸ ناچار شد تا برنامه کشتن ۵۰ نهنگ گوژپشت را به خاطر موج شدید انتقادهای بین‌المللی به حالت تعلیق درآورد. ژاپن اعلام می‌کند که نهنگ‌ها را طبق قوانین کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ با هدف پژوهش‌های علمی شکار می‌کند، اما استرالیا و دیگر کشورها می‌گویند این‌گونه پژوهش‌ها را بایستی از طریق روش‌های غیرمرگبار انجام داد و ادعای پژوهشی بودن این کشتارها تنها سرپوشی است بر شکار تجاری نهنگ. شکار شکارگران ژاپنی،
است بر شکار تجاری نهنگ. شکار شکارگران ژاپنی، صنعت جهانگردی جزایر فقیر این ناحیه همچون تونگا را نیز به مخاطره انداخته‌اند. همه ساله بسیاری از جهانگردان برای تماشای نهنگ‌ها به این جزیره سفر می‌کنند. نجات سایر پستانداران. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد نهنگ گوژپشت در صورت مشاهده حمله نهنگ قاتل به یک پستاندار دیگر مانند فوک یا انسان، برای نجات جان آن‌ها به کمکشان می‌آید.
آگار عصارهٔ خشک جلبک‌های قرمز از نوع "MELIDIUM" است که از نظر شیمیایی استر سولفوریک گالاکتان می‌باشد. آگار به‌شکل قطعات باریک نازک شفاف، یا گرد سفید خاکستری رنگ بی‌مزه و بی‌بو است. در آب سرد نامحلول است ولی ابتدا در آبجوش آن را حل کرده و سپس در دمای ۳۵ تا ۴۰ درجهٔ سانتی گراد یا کمتر سرد نموده و آن را به صورت ژل درمی‌آورند. آگار. یک ماده ژله مانند است که از انواع خاصی از جلبک‌ها بدست می‌آید. این ماده از پلی ساکارید آگارز مشتق شده‌است و باعث استحکام دیواره سلولی در گونه‌های خاصی از جلبک‌ها می‌شود. با جوشاندن
در گونه‌های خاصی از جلبک‌ها می‌شود. با جوشاندن این نوع جلبک‌ها، آگار به بیرون آزاد می‌شود. این دسته از جلبک‌ها آگاروفیت نام دارند و از راسته رودوفیتا (جلبک‌های قرمز) هستند-. در واقع آگار مخلوطی از ۲ ترکیب است: پلی ساکارید خطی آگارز و ترکیب هتروژن مولکول‌های کوچکتری بنام آگاروپکتین. آگار می‌تواند به عنوان ملین، مهارکننده اشتها، جایگزین گیاهی برای ژلاتین ، قوام دهنده سوپ، نگهدارنده مربا، بستنی و دیگر انواع دسر مورد استفاده قرار گیرد. این ماده به عنوان یک سوبسترای جامد در تهیه محیط کشت میکروبی نیز کاربرد
سوبسترای جامد در تهیه محیط کشت میکروبی نیز کاربرد فراوانی دارد. ماده ژل مانند موجود در آگار، یک پلی ساکارید غیر منشعب است و از دیواره سلولی برخی از گونه‌های جلبک قرمز (عمدتاً از جنس Gelidiumو Gracilaria) گرفته می‌شود. ترکیب شیمیایی. آگار ترکیبی است از ۲ پلی ساکارید: آگارز و آگاروپکتین. آگارز تقریباً ۷۰٪ از این ترکیب را تشکیل می‌دهد. آگارز یک پلیمر خطی متشکل از واحدهای تکرار شونده آگاروبیوز(agarobiose) است. اگاروبیوز هم خود یک دی‌ساکارید است که از واحدهای دی-گالاکتوز و ۱–۶-انهیدرو-ال-گالاکتوپیرانوز تشکیل
دی-گالاکتوز و ۱–۶-انهیدرو-ال-گالاکتوپیرانوز تشکیل شده‌است. آگاروپکتین ترکیبی هتروژنوس از مولکول‌های کوچکتر است که به مقدار کمتر وجود دارد و از واحدهای تکرارشونده دی-گالاکتوز و ال-گالاکتوز تشکیل شده‌اند. این واحدهای تکرار شونده سنگین با گروه‌های جانبی اسیدی همچون سولفات و پیرووات تعدیل شده‌اند-. آگاروز، آگاروپکتین، اسید آمینه‌های: آگارین، اسید گلوتامیک، ترئونین، قندهایی مانند: گالاکتوز و گلوکونیک اسیدو گزیلوز است. کاربرد. میکروبیولوژی. از پلیت حاوی آگار جهت تهیه محیط کشت استفاده می‌شود. در این محیط علاوه بر
محیط کشت استفاده می‌شود. در این محیط علاوه بر آگار مواد مغذی دیگری نیز وجود دارد که باکتری یا قارچ را قادر می‌سازد تا در آن محیط رشد کنند. باکتری‌ها و قارچ‌ها را می‌توان پس از رشد، در زیر میکروسکوپ مشاهده کرد. آگار برای بسیاری از ارگانیسم‌ها غیرقابل هضم است بنابراین رشد میکروبی نمی‌تواند بر کیفیت ژل اثر بگذارد. آگار تجاری، به شکل پودر است که با مخلوط شدن با آب، ژله‌ای شده و می‌تواند در محیط کشت باکتری مورد استفاده قرار گیرد. سپس بر اساس نیاز میکروب‌ها، سایر مواد غذایی نیز افزوده می‌شوند. فرمولاسیون‌های
مواد غذایی نیز افزوده می‌شوند. فرمولاسیون‌های مختلفی به منظور کشت میکروب‌ها وجود دارد که علت این امر نیاز محیطی متفاوت میکروب هاست. بررسی میزان تحرک محیط‌های دارای آگار و آگارز نیز مانند ژله متخلخلند و می‌توانند برای اندازه‌گیری حرکت میکروارگانیسم‌ها و جنبش آن‌ها مورد استفاده قرار گیرند. میزان تخلخل ژل نسبت مستقیمی با غلظت آگارز موجود در محیط دارد؛ بنابراین بر اساس آزمایش مورد نظر، غلظت مطلوب انتخاب می‌شود. یک راه متداول به منظور بررسی تحرک میکروارگانیسم‌ها این است که نمونه میکروارگانیسم را در یک بلوک از
این است که نمونه میکروارگانیسم را در یک بلوک از مواد غذایی حاوی آگار در عمق فرو می‌بریم. سلول‌ها تلاش می‌کنند تا در ساختار ژل مانند رشد کنند. سویه‌های متحرک قادرند به آرامی در داخل ژل حرکت کرده و رشد کنند. حرکت این میکروارگانیسم‌ها با گذر زمان قابل مشاهده خواهد بود در حالی که سویه‌های غیر متحرک تنها در محلی که نمونه اولیه وارد شده‌است، رشد می‌کنند. زیست گیاهی. در حوزه کشت بافت، آگار به وفور همراه با ترکیب مواد غذایی و ویتامین‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و امکان جوانه زنی را در پتری دیش و تحت شرایط استریل
امکان جوانه زنی را در پتری دیش و تحت شرایط استریل فراهم می‌کند. کاربرد درمانی. به عنوان یک ملیّن مخصوصاً در یبوست‌های مزمن، بکار می‌رود و بدون جذب شدن از روده می‌گذرد. همچنین ضد زخم معده و دوازدهه است. به صورت کپسول یا محلول معلّق در آب یا ژله به مقدار ۴ تا ۱۶ گرم از راه دهان بکار می‌رود. آگار عمدتاً برای تهیهٔ محیط کشت در میکروب‌شناسی آزمایشگاهی مصرف می‌شود.همچنین این ماده میتواند ماسک صورت خوبی برای پاکسازی منافذ آن باشد هشدار:ژلوز یک مادهٔ سمی نیست و به مقدار کم در قنادی‌ها، خوراک پزی‌ها مصرف می‌شود اما
کم در قنادی‌ها، خوراک پزی‌ها مصرف می‌شود اما استعمال آن به مقدار زیاد یا مکرر در اشخاص مسن اولاً باعث بالا رفتن کلسترول خون شده و ثانیاً انسداد حقیقی روده خواهد شد. برخی از کاربردهای دیگر آگار. آگار به منظور ماده قالب‌گیری در دندان پزشکی نیز استفاده می‌شود. همچنین از آگار در فرایند هیستوپاتولوژی، به عنوان یک ترکیب مجاز در ساخت کود زیستی، سوبسترایی برای واکنش رسوب دهی در ایمونولوژی و همچنین در تهیه دسر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
حزب ملل اسلامی، یک گروه مسلح چپ گرای اسلامی با تشکیلات مخفی بود به مدت کوتاهی در دهه چهل شمسی حیات سیاسی داشت و در ابتدا یک سازمان مخفی برای اقدامات علیه رژیم پهلوی بود هدف نهائی این گروه تأسیس حکومت اسلامی بود. این گروه با رهبری و محوریت سید محمدکاظم موسوی بجنوردی شکل گرفت. تأسیس. در سال ۱۳۴۱ توسط سید محمدکاظم موسوی بجنوردی با مشی نظامی-سیاسی تأسیس شد که بجنوردی در ادامه رهبری آن را در دست داشت. این حزب، برنامه‌های خود را در سه مرحلهٔ میان مدت برنامه‌ریزی کرده بود که به خاطر کشف زودهنگام حزب قبل از اینکه
کرده بود که به خاطر کشف زودهنگام حزب قبل از اینکه مبادرت به اقدامی بیرونی کند، با دستگیری رهبران و اعضای آن از هم پاشیده شد. تعدادی از اعضای این حزب از جمله عباس آقازمانی (ابوشریف)، احمد احمد و جواد منصوری بعدها گروهی به نام سازمان حزب‌الله را در سال ۱۳۴۶ سازماندهی کردند. اساس و اهداف. حزب ملل اسلامی، سازمان و تشکیلاتی سیاسی با مشی مسلحانه و انقلابی، اساس و برنامهٔ خود را بر محور ایجاد حکومت اسلامی استوار و برنامه‌هایش در عرصه‌های اقتصادی، قضائی، فرهنگی و سیاست خارجی در ۶۵ ماده تدوین شده بود و برای آن سه
سیاست خارجی در ۶۵ ماده تدوین شده بود و برای آن سه مرحله تدوین شده بود ۱. مرحلهٔ ازدیاد و تعلیم (رشد کمی و آموزش) ۲. مرحلهٔ استعداد (آمادگی رزمی) ۳. مرحلهٔ ظهور (مبارزهٔ علنی) تشکیلات. ماه نامهٔ خلق ارگان این حزب بود. نشان آن پرچمی سرخ با ستاره‌ای هشت پر در دایره‌ای سفید در مرکز آن است. جذب نیرو در آن به صورت کاملاً گزینشی و مخفیانه انجام می‌شد. سلسله مراتب تشکیلات به این ترتیب بود: رهبر حزب، کمیتهٔ مرکزی، چند شبکه، هر شبکه دو گروه، هر گروه یک دسته، هر دسته دو شاخه، هر شاخه دو واحد، هر واحد دو مدرسه. کشف.
دو شاخه، هر شاخه دو واحد، هر واحد دو مدرسه. کشف. در مهر ۱۳۴۴ پس از دستگیری محمدباقر صنوبری که حامل مقادیر زیادی مدارک از حزب بود و در پی آن دستگیری ۵۵ تن از افراد حزب در عمل انحلال یافت. بجنوردی به اعدام و سپس حبس ابد محکوم گشت. دیگر اعضای اصلی مانند ابوالقاسم سرحدی‌زاده و محمدجواد حجتی کرمانی به حبس‌هایی سنگین محکوم گردیدند. اعضای حزب. حزب ملل اسلامی، ۵۵ عضو تشکیلاتی داشته‌است که همگی در سال ۱۳۴۴ توسط حکومت پهلوی دستگیر شدند. سید محمدکاظم موسوی بجنوردی، محمدجواد حجتی کرمانی، عباس آقازمانی (ابوشریف)، جواد
حجتی کرمانی، عباس آقازمانی (ابوشریف)، جواد منصوری، عباس مظاهری، علی‌اکبر صلاحمند، محمد پیران، احمد منصوری، حمید خان‌محمد، احمد شیرینی، ابوالحسن فلاحتی موحد، سید حسن طباطبایی، سید اصغر قریشی، محمدعلی جمالیان، احمد آقازمانی، محمدتقی شالچی، سید احمد تقوی، عباس دوزدوزانی، ابوالقاسم سرحدی‌زاده، مرتضی حاجی، محمدکاظم سیفیان، محمدباقر صنوبری، حسن ابن‌الرضا، حسن عزیزی ملقب به حامد، محمد سیدمحمودی، احمد احمد، محمد میرمحمدصادقی و علی نورصادقی از جمله شناخته شده‌ترین اعضای حزب ملل هستند.
کلمبیا کشوری در شمال‌غربی‌ آمریکای جنوبی است. کلمبیا همچنین ممکن است در یکی از این معانی به‌کار رود.
لانه‌کَن یا تروگون (Trogon) نوعی پرنده از خانواده لانه‌کنان و راسته لانه‌کن‌سانان است. این پرنده‌ها لانه‌های خود را به صورت سوراخ‌هایی در تنه درختان و چوب‌ها می‌کنند و این کار را با جویدن چوب انجام می‌دهند. لانه‌کن‌ها تنها جانورانی هستند که در آن‌ها ناجورانگشتی دیده می‌شوند. ناجوراَنگشتی بدین معنی است که انگشتان سوم و چهارم رو به جلو و انگشتان یکم و دوم رو به عقب باشند. لانه‌کن‌ها در جنگل‌های گرمسیری زندگی می‌کنند و بزرگ‌ترین تنوع آن‌ها در آمریکای مرکزی و جنوبی است. خوراک آن‌ها حشرات و میوه‌ها هستند و این
است. خوراک آن‌ها حشرات و میوه‌ها هستند و این شیوه تغذیه و درخت‌زی بودن آن‌ها را می‌توان در منقار پهن و پاهای کوچک آن‌ها بازشناخت. لانه‌کن‌ها با وجود این‌که پروازی سریع دارند ولی تمایلی به پرواز در مسافت‌های زیاد ندارند و به‌طور کل پرنده‌های مهاجرتی نیستند. پر تروگون‌ها نرم و اغلب رنگارنگ است و پرهای نر و ماده با هم تفاوت‌هایی دارد. آن‌ها در حفره‌هایی که در درختان می‌کنند یا حفره‌های موریانه‌ها لانه می‌گزینند و ۲ تا ۴ تخم با رنگ‌های روشن می‌گذارند. منابع. Wikipedia contributors, "Trogon," Wikipedia, The
اسپوروفیت یا هاگ‌رُست مرحلهٔ دیپلویدی تشکیل هاگ در چرخهٔ زندگی گیاه است. دولاد، جاندار یا یاختهٔ دارای دو دست کروموزم هم‌ساخت است. اسپوروفیت به نسلی از چرخهٔ زندگی گیاهان گفته می‌شود که هاگ تولید می‌کنند. اسپوروفیت‌ها بر خلاف گامتوفیت‌ها دیپلوید هستند. اسپوروفیت از نمو سلول تخم حاصل از لقاح گامت‌های نر و ماده به وجود می‌آید. اسپوروفیت‌ها در برخی گیاهان چون خزه‌گیان کم‌عمر و به سختی قابل رؤیت است، در حالی که در سرخس‌ها و گیاهان دانه‌دار بخش اعظم چرخهٔ زندگی آن‌ها را تشکیل می‌دهد.
گامتوفیت به نسلی از چرخهٔ زندگی گیاهان گفته می‌شود که گامت تولید می‌کنند. گامتوفیت‌ها بر خلاف اسپوروفیتها هاپلوئید هستند (به جز چند استثنا). گامتوفیت از نموی هاگ حاصل از میوز اسپوروفیت به وجود می‌آید، و هنگامی که بالغ می‌شود، طی تقسیم میتوز گامت‌های نر (انتروزویید) و (یا) ماده (تخم زا) تولید می‌کند. گامتوفیت در خزه‌گیان بخش اصلی و قابل رؤیت گیاه را تشکیل می‌دهد، در حالی که در سرخس‌ها به پروتال، در بازدانگان به آندوسپرم و دانه گرده و در نهان‌دانگان به کیسهٔ رویانی و دانه گرده محدود می‌شود.
جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین سازمان مارکسیست لنینیست سیاسی و نظامی فلسطینی است که در سال ۱۹۶۹ با انشعاب از جبهه خلق برای آزادی فلسطین تأسیس شد. دبیرکل این سازمان از ابتدا تاکنون نایف حواتمه بوده است و به عنوان یک عضو سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) فعالیت می‌کنند. این سازمان معتقد است که آزادی فلسطینیان فقط از طریق یک انقلاب توده‌ای محقق خواهد شد. تاریخچه. دلیل جدایی این گروه از جبهه خلق برای آزادی فلسطین، اختلاف در مورد اهمیت و اولویت فعالیت سیاسی و ایدئولوژیکی نسبت به مبارزه نظامی و عملیات‌های مسلحانه
نسبت به مبارزه نظامی و عملیات‌های مسلحانه بود. جناح چپ‌گرای سازمان به رهبری نایف حواتمه در سال ۱۹۶۹ به این دلیل که رویکرد سازمان را بیش از حد نظامی می‌دانست، از گروه جدا شد و جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین را تأسیس کرد. این درحالی بود که یک سال پیش احمد جبرئیل فرمانده شاخه نظامی سازمان به دلیلی برعکس یعنی اولویت دادن به فعالیت‌های نظامی از سازمان خارج شده و گروهی نظامی را تشکیل داده بود. در مه و ژوئن همین سال لیگ چپ‌گرای فلسطین و جبهه خلق برای آزادی فلسطین به این گروه پیوستند و جبهه دموکراتیک به سرعت به
به این گروه پیوستند و جبهه دموکراتیک به سرعت به عنوان یک گروه روشنفکری که وضعیت خاورمیانه را با ایده‌های مارکسیستی تبیین می‌کرد شهرت یافت. نظریه‌پرداز مهم حزب یاسر عبد ربه بود. این سازمان در دههٔ ۱۹۷۰ چندین بمب‌گذاری و حملهٔ نسبتاً کوچک را علیه اهداف اسرائیلی، هم در خود اسرائیل و هم در مناطق اشغالی، ترتیب داد. بزرگ‌ترین آن‌ها در سال ۱۹۷۴ رخ داد که اعضای این گروه با لباس سربازان اسرائیلی به داخل یک مدرسه نفوذ کرده و با تیراندازی ۲۷ نفر را کشته و ۱۳۴ نفر را مجروح کردند. عملیات‌های این سازمان پس از آن نیز
مجروح کردند. عملیات‌های این سازمان پس از آن نیز ادامه یافت و جبهه دموکراتیک شاهد رشد مداومی در تعداد اعضای خود بود. در ۱۹۷۸ به‌طور موقت به مخالفان عرفات در جبهه رفض پیوسته و از کمیته اجرایی ساف خارج شد. آن‌ها با سیاست مذاکره با اسرائیل کمیته اجرایی ساف به رهبری یاسر عرفات مخالف بودند. جبهه دموکراتیک از ۱۹۸۸ به این سو فعالیت نظامی خود را به شدت کاهش داده و آن را به حملات گاه‌وبیگاه مرزی محدود کرده است. در سال ۲۰۰۵ تیسیر خالد به عنوان کاندیدای این سازمان برای تصاحب پست ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین ۳٫۳۵٪
تصاحب پست ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین ۳٫۳۵٪ آراء را به دست آورد. در انتخابات ۲۰۰۶ مجلس فلسطین نیز این حزب در ائتلاف با اتحادیه دموکراتیک فلسطین و حزب مردم فلسطین با فهرست البدیل در انتخابات شرکت کرد که موفق به کسب ۲٫۸٪ آراء و دو کرسی در مجلس شد. جبهه دموکراتیک به‌طور سنتی سومین سازمان بزرگ در سازمان آزادی‌بخش فلسطین، پس از فتح و جبهه مردمی برای آزادی فلسطین، به‌شمار می‌رود. دیدگاه. هدف جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین ایجاد یک فلسطین دموکراتیک مردمی است که اعراب و یهودیان بدون نزاع با یکدیگر در آن زندگی
اعراب و یهودیان بدون نزاع با یکدیگر در آن زندگی کنند. کشوری بی‌طبقه و بدور از تبعیض ملی که در آن اعراب و یهودیان هر دو فرهنگ ملی خود را پاس دارند. دیدگاه سیاسی اصلی سازمان بر این مبنا استوار است که اهداف ملی فلسطینیان را می‌توان از طریق یک انقلاب توده‌ای و جنگی مردمی پیگیری کرد که به سرعت با دیدگاهی میانه‌روانه‌تر جایگزین شود و از قدرت گرفتن نیروهای افراطی و درگیری‌های نظامی جلوگیری شود. روابط خارجی. جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین از سوی دولت ایالات متحده آمریکا یا سازمان ملل یا اتحادیه اروپا به عنوان
آمریکا یا سازمان ملل یا اتحادیه اروپا به عنوان گروه تروریستی شناخته نمی‌شود. حمایت‌های مالی و نظامی مختصری را از سوریه و لیبی دریافت می‌کند و عمدتاً در سوریه، لبنان و مناطق فلسطینی‌نشین فعال است. نایف حواتمه، رهبر سازمان و بیشتر اعضای شورای مرکزی نیز در سوریه زندگی می‌کند.
میشِل عَفلَق (زاده ۹ ژانویه ۱۹۱۰ در دمشق ــ درگذشته ۲۳ ژوئن ۱۹۸۹ در پاریس) فیلسوف، جامعه‌شناس، نظریه‌پرداز و فعال سیاسی ملی‌گرای عرب سوری بود. او تئوریسین و بنیان‌گذار جنبش بعثی «شکل سکولاری از ملی‌گرایی عربی» بود. عفلق در سال ۱۹۴۷ با کمک «صلاح‌الدین البیطار» حزب پان عربی و سوسیالیستی بعث را تأسیس کرد. وی در دمشق در خانواده‌ای مسیحی از شاخه ارتودکس یونانی زاده شد و در سال ۱۹۴۹ به‌عنوان وزیر آموزش و پرورش برگزیده شد و تا چند سال در این منصب باقی‌ماند. میشل عفلق در جهت یگانگی و ملی‌گرایی تند اعراب و رهایی از
در جهت یگانگی و ملی‌گرایی تند اعراب و رهایی از استعمار غربی تلاش زیادی کرد. وی پس از آن در پی فشارهای سیاسی از سوریه رفت اما در سال ۱۹۵۴ به آن کشور بازگشت و نقش مهمّی را در اتّحاد با مصر در سال ۱۹۵۸ ایفا کرد. به مرور زمان نیروهای جوان و تندرو چپگرای بعث به رهبری «صلاح جدید»، سیاست‌مداران باتجربه بعثی به رهبری میشل عفلق را متهم به محافظه‌کاری کردند. جوانان تندرو به سبب تحصیل در غرب، به ویژه پاریس، با اندیشه‌های مارکسیستی آشنا بودند و راه مبارزه با امپریالیسم را نفی سرمایه‌داری می‌دانستند و به ارزش‌ها و
را نفی سرمایه‌داری می‌دانستند و به ارزش‌ها و عناصر فرهنگ اسلامی و عربی توجه چندانی نداشتند. انتقاد آنان بر میشل عفلق این بود که وی «سوسیالیسم را به نفع ناسیونالیسم قربانی کرده‌است.» عفلق پیوندی با حکومت بعثی نداشت و به‌رغم ناهمگونی اندیشه حزب بعث عراق با افکار عفلق، به‌خاطر فشارهایی که از سوی سوریه به عراق آمد، صدام، جایگاه خوبی را در حزب بعث عراق به وی داد تا بدین‌وسیله حزب بعث عراق را نسبت به حزب بعث سوریه قوی‌تر کند. این در حالی است که حزب بعث عراق هم به اعتراضات حزبی فراوان عفلق اهمیّت نمی‌داد. عفلق در
اعتراضات حزبی فراوان عفلق اهمیّت نمی‌داد. عفلق در سال ۱۹۸۹ درگذشت و دولت عراق، مراسم سوگواری باشکوهی را به برپا کرد. دیدگاه درباره اسلام. میشل عَفلَق، اندیشمند مسیحی عرب و بنیان‌گذار حزب بعث، خواهان احیای هویت ملی عربی بود، اما با چالشی اساسی روبرو شد: چگونه می‌توان آرمان‌های ناسیونالیسم عربی را با ارزش‌های جهانی اسلام – که در زندگی عرب‌ها ریشه‌دار است – هماهنگ کرد؟ پاسخ او این بود که اسلام را والاترین نمود عرب‌بودن معرفی کند: به باور او، عربیت و اسلام از یکدیگر برآمده‌اند و هیچ تضادی میان آن‌ها نیست. او
یکدیگر برآمده‌اند و هیچ تضادی میان آن‌ها نیست. او استدلال می‌کرد که اسلام، از همان آغاز، نیازهای عرب را پاسخ داد، ارزش‌های او را مجسم کرد و باعث شد اعراب به فتح بخش بزرگی از جهان شناخته‌شده بپردازند. عَفلَق – همچون برخی دیگر از مسیحیان عرب – اسلام را بیشتر به‌عنوان یک فرهنگ و جنبش تمدنی می‌دید تا یک دین الهی. این دیدگاه‌ها در سخنرانی‌های دانشگاهی‌اش در دمشق با انتقادات شدیدی از سوی مسلمانان متعهد روبرو شد که آن را توهین به وحی الهی تلقی می‌کردند. در عین حال، برخی مسیحیان نیز او را متهم به سازش‌کاری کردند و
برخی مسیحیان نیز او را متهم به سازش‌کاری کردند و به طعنه «محمد عَفلَق» نامیدند. عَفلَق که تحت تأثیر اندیشه‌های رادیکال هابزی و مارکسیستی بود، دین را «افیون توده‌ها» می‌دانست و معتقد بود که طبقات حاکم از دین برای حفظ نظم فاسد اجتماعی و جلوگیری از انقلاب مردم سوءاستفاده می‌کنند. او در سال ۱۹۵۶ نوشت که دین به ابزاری برای سرکوب و به خواب بردن توده‌ها تبدیل شده است. با این حال، آنچه عَفلَق در اسلام می‌دید، یک جنبش انقلابی روحانی بود. او باور داشت که برخلاف ملت‌های دیگر، بیداری عربی با یک پیام دینی آغاز شده و
دیگر، بیداری عربی با یک پیام دینی آغاز شده و بنابراین روحانیت عرب‌ها به‌طور مستقیم با اسلام گره خورده است. از نظر او، همان‌گونه که اسلام در زمان پیامبر یک حرکت انقلابی معنوی بود، ناسیونالیسم عربی نیز باید دومین انقلاب روحانی عرب‌ها باشد. به باور عَفلَق، همه عرب‌ها – چه مسلمان و چه غیرمسلمان – باید به روحانیت اسلام احترام بگذارند، حتی اگر به آن به عنوان یک دین ایمان نداشته باشند؛ خودش به‌عنوان یک مسیحی، به اسلام ارادت داشت. او معتقد نبود که باید پیامبر اسلام را پرستید، بلکه همه عرب‌ها باید سعی کنند از او
را پرستید، بلکه همه عرب‌ها باید سعی کنند از او الگو بگیرند. به گفته خودش: «محمد همه عرب‌ها بود؛ بیایید امروز همه عرب‌ها را محمد کنیم.» در نگاه او، مسلمانان صدر اسلام مترادف با عرب‌ها بودند، زیرا تنها عرب‌ها بودند که در زمان پیامبر پیام اسلام را گسترش دادند. برخلاف عیسی، که صرفاً یک رهبر دینی بود، محمد هم رهبر دینی بود و هم سیاسی. بنابراین، سکولاریسم در جهان عرب نمی‌توانست مانند غرب باشد. عَفلَق از همه عرب‌ها، مسلمان و غیرمسلمان، خواست که نقش اسلام در شکل‌گیری شخصیت عربی را تحسین کنند. اما تأکید داشت که
شخصیت عربی را تحسین کنند. اما تأکید داشت که نگاهش به اسلام صرفاً معنوی است و نباید این دین بر دولت یا جامعه تحمیل شود. حزب بعث، به گفته او، هم با بی‌خدایی مخالف بود و هم با بنیادگرایی؛ زیرا هرگونه افراطی‌گری را نشانه‌ای از «ایمان سطحی و دروغین» می‌دانست. در عین حال، او از سکولاریسم سیاسی حمایت می‌کرد و می‌گفت دولت بعثی باید بر پایه ناسیونالیسم عربی و اخلاقی چون آزادی بنا شود، نه بر پایه دین. پس از مرگ عفلق، شایعاتی مبنی بر گرایش او به اسلام در جوامع عربی، به ویژه عراق منتشر شده بود. البته خانواده وی این
به ویژه عراق منتشر شده بود. البته خانواده وی این ادعاها را تکذیب کرده بودند.
نخل دوُم گونه‌ای از درخت نخل است که در مصر می‌روید و بومی کرانه‌های رود نیل است. میوه آن بیضی‌شکل و خوردنی است. از برگ‌ها و الیاف آن در مصر سبد می‌بافند. چای دوم در مصر محبوبیت دارد و مردم معتقدند که برای رفع فشار خون بالا سودمند است. مصریان باستان این گیاه را مقدس می‌دانستند و دانه‌های آن در گورهای آن‌ها یافت شده‌است. در سپتامبر ۲۰۰۷ یک گروه از باستان‌شناسان مصری به سرپرستی زاهی حواس ۱۸ سبد سه هزارساله را از گور توت‌اَنخ‌آمون کشف کردند که از میوه نخل دوم بافته شده‌بود.
ویسنته بولودا زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۵۵ (میلادی) در والنسیای اسپانیا است و از ۲۷ دی ماه ۱۳۸۷ به ریاست باشگاه ورزشی رئال مادرید منسوب شد. کار در رئال مادرید. او در ۲۷ دی ۱۳۸۷ (۱۶ ژانویه ۲۰۰۹) جایگزین رامون کالدرون مستعفی شد.
پاژن یک خودروی شاسی بلند بیابانی ("off-road") دو دیفرانسیل است که در ایران توسط شرکت سهامی صنعتی تولیدی مرتب (شرکت خودروسازی مرتب) ساخته می‌شود. پاژن در اصل کپی خودروی لندرور دیفندر "(Land Rover Defender)" است که از سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم در بریتانیا تولید می‌ شود. خودرو لندرور یا همان پاژن یکی از محبوبترین خودروها جهت آفرود بین حرفه ای های این رشته در سراسر دنیا است.برای آن کاربردهای متفاوتی در نظر گرفته شده‌است، علاوه بر کاربردهای تجاری مانند آمبولانس، خودرو عملیات، آتش نشانی و ... کاربردهای شهری و
خودرو عملیات، آتش نشانی و ... کاربردهای شهری و نظامی نیز دارد و چنانچه به سایت اصلی شرکت لندرور مراجعه کنید کابردهای متفاوتی از این محصول راخواهید دید، البته این خودرو در کشور سازنده اصلی عموماً با موتور توربو شارژ دیزل عرضه می‌شود(لندورو دیفندر). از نکات قابل توجه در ارتباط با این خوردو باید به تجهیزات جانبی آن اشاره نموده که استفاده از آن را در شرایط متفاوت راحت‌تر می‌کند، مانند صندلی کودک، روکش صندلی چرمی و ... مشخصات. نام : پاژن/پاژين در زبان گیلکی به بز بالغ که در کوهستان زندگی میکند گفته میشود. این
بز بالغ که در کوهستان زندگی میکند گفته میشود. این نام از گیلکی بر روی این خودرو گذاشته شده است. طول کل : جی ال دی:۴۴۷۸ جی ال وی: ۴۶۷۵ عرض کل : (با احتساب آینه ) ۱۹۷۱ ارتفاع کل : جی ال دی: ۱۹۹۰ جی ال وی: ۲۰۰۰ فاصله بین ۲ محور: ۲۷۸۸ عرض محور: ( جلو و عقب ) ۱۵۶۴-۱۵۵۲ حداقل فاصله با زمین : ۲۵۰ وزن. وزن خالص خودرو : جی ال دی : ۱۶۴۹ جی ال وی : ۱۷۰۹ ( کیلو گرم ) درصد وزن روی محور جلو : جی ال دی :۴۹٪ جی ال وی : ۴۸٪ درصد وزن روی محور عقب : جی ال دی : ۵۱٪ جی ال وی :۵۲٪ سیستم کلاچ. نوع : تک صفحه خشک عملکرد کلاچ :
:۵۲٪ سیستم کلاچ. نوع : تک صفحه خشک عملکرد کلاچ : هیدرولیکی گیربکس. تعداد دنده : ۶ دنده جلو و ۱ دنده عقب نسبت دنده : دنده ۱ : ۹۱۸/۳، دنده ۲ : ۲۶۲/۲ دنده ۳ : ۳۹۵/۱ دنده ۴ : ۱ دنده ۵ : ۸۲۹/۰ د دنده عقب : ۹۲۵/۳ کمک گیربکس. انتخاب : سبک ۲×۴، سبک ۴×۴، سنگین ۴×۴ تعداد دنده : ۲ نسبت دنده سبک : ۱ نسبت دنده سنگین : ۲/۲ اکسل. نوع اکسل عقب / جلو : یکپارچه و فعال / یکپارچه و فعال با CV JOINTS نوع دنده : اسپیرال نسبت دنده : ۴۷:۱۰ سیستم خنک کننده نوع پمپ آب : گریز از مرکز شاسی. سیستم تعلیق جلو : مکانیزم بازوهای طولی با
شاسی. سیستم تعلیق جلو : مکانیزم بازوهای طولی با پنهارد (تری لینک) سیستم تعلیق عقب : مکانیزم ۴ اهرمه با پنهارد ( تری لینک ) نوع کمک فنر : هیدرولیک تلسکوپی نوع فنر جلو / عقب : فنر لول ابعاد لاستیک : ۱۵ آر ۵/۱۰×۳۱ تعداد سرنشین : جی ال دی : ۵ نفر جی ال وی : ۹ نفر سیستم ترمز. ترمز دستی : مکانیکی روی چرخهای عقب ترمز : هیدرولیکی با کمک بوستر ترمز جلو : دیسکی ( با قطر ۲۷۸ میلی‌متر ) ترمز عقب : دیسکی ( با قطر ۲۷۸ میلی‌متر ) سیستم برق. استارت : ۲/۱ کیلووات آلترناتور : ۱۲ ولت ۹۰ آمپر سیستم سوخت. نوع : انژکتوری، تزریق
۱۲ ولت ۹۰ آمپر سیستم سوخت. نوع : انژکتوری، تزریق چند نقطه‌ای ( MPI ) ظرفیت باک بنزین : ۸۵ لیتر سیستم فرمان نوع فرمان : هیدرولیک با جعبه فرمان BALL AND NUT موتور نوع : بنزینی تعداد و آرایش سیلندرها : ۶ سیلندر V شکل حجم سیلندرها : ۲۹۷۲سانتیمتر مکعب قطر سیلندر : ۱/۹۱ میلی‌متر کورس پیستون : ۷۶ میلی‌متر نسبت تراکم : ۱: ۹/۸ حداکثر قدرت : ۱۶۱اسب بخار در۵۰۰۰درو در دقیقه حداکثر گشتاور:۵/۲۴ کیلوگرم متر در ۲۵۰۰دور در دقیقه