payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استاتین توسط بمباران بیسموت با ذرات آلفا حاصل می‌شود. این عنصر همچنین می‌تواند از تقطیر هوا توسط گرما نیز به دست آید. بمباران ایزوتوپ بیسموت (209 83Bi) با ذره آلفا (4 2He) حاصل زندگی کوتاه استاتین و نوترونها است. هدف از پرتو افکنی سرد بیسموت، جلوگیری از بخار و ناپدید شدن استاتین است. واکنش پرتو افکنی سرد بیسموت: 209 83Bi + 4 2He→ 211 85At +21 on روش شناسایی و اندازه‌گیری مواد پرتوزا با استفاده از پرتوهای مولکولی روشی است که توسط آزمایشگاه بین‌المللی بروک هیون ارائه گشته و برای اندازه‌گیری آزمایشگاهی
هیون ارائه گشته و برای اندازه‌گیری آزمایشگاهی استاتین کاربرد دارد. اثرات. استاتین به دلیل خواص پرتوزا برای بدن انسان مضر است و هنگام بررسی آن در آزمایشگاه‌های هسته‌ای روش‌های ویژه‌ای برای مطالعه و بررسی آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. استاتین نوعی هالوژن است و احتمالاً مانند ید در غده تیروئید تجمع می‌یابد. از نظر شیمیایی، سمی بودن استاتین مانند ید است. اثرات زیست‌محیطی. میزان استاتین در زیست کره(بیوسفر)زیاد نیست و بنابراین خطری برای محیط زیست محسوب نمی‌شود. ایزوتوپ‌ها. استاتین در حدود ۲۰ ایزوتوپ شناخته شده
ایزوتوپ‌ها. استاتین در حدود ۲۰ ایزوتوپ شناخته شده دارد. At-206: دقیقه ۲۹٫۴ At-208:ساعت ۱٫۶ At-211:ساعت ۷٫۲ At-215:میلی ثانیه ۰٫۱ At-217:میلی ثانیه ۳۲٫۰ At-218:ثانیه ۱٫۶ At-219:ثانیه۵۰٫۰
اینشتینیوم (Einsteinium) از عنصرهای شیمیایی جدول تناوبی است. نشانه کوتاه آن Es و عدد اتمی آن ۹۹ است. نام این عنصر به افتخار آلبرت اینشتین روی آن نهاده شده‌است. انیشتینیوم به عنوان جزئی از بقایای اولین انفجار بمب هیدروژنی در سال 1952 کشف شد. رایج ترین ایزوتوپ آن، انیشتینیوم-253 (253Es؛ نیمه عمر 20.47 روز)، به طور مصنوعی از تجزیه کالیفرنیوم-253 در چند عدد بالا اختصاص داده شده تولید می شود. - راکتورهای هسته ای نیرو با بازده کلی حدود یک میلی گرم در سال. خواص فیزیکی عنصر اینشتینیم(Es):
فِرمیُم (Fermium) از عنصرهای شیمیایی جدول تناوبی است. نشانه کوتاه آن Fm و عدد اتمی آن ۱۰۰ است. نام این عنصر به افتخار دانشمند معروف انریکو فرمی (Enrico Fermi) روی آن نهاده شد. فرمیم به علت پرتوزا بودن در طبیعت یافت نمی‌شود و از عناصر طبیعی نیست و فقط می‌توان آن را در آزمایشگاه‌های پیشرفته به روش فتوسنتز ساخت. این عنصر در گروه IIIB و تناوب هفتم جدول تناوبی قرار گرفته‌است. عنصر فرمیم یک فلز واسطه (Transition Metals) رادیواکتیو، احتمالاً به رنگ سفید، نقره‌ای یا خاکستری (رنگ آن ناشناخته است) و از عناصر مصنوعی
خاکستری (رنگ آن ناشناخته است) و از عناصر مصنوعی گروه اکتینیدها است. این فلز با عناصر اسکاندیم (Sc)، ایتریم (Y) و لانتان (La)، در گروه سه واسطه جدول تناوبی عناصر قرار دارد. فرمیم در واقع عنصری ترانس‌اورانیک (عدد اتمی بیشتری نسبت به اورانیوم دارد) است. تاریخچه. عنصر فرمیم نیز مانند عنصر اینشتینیم برای نخستین بار در سال ۱۹۵۲ میلادی، توسط آلبرت غیورسو (Albert Ghiorso) و همکارانش در دانشگاه کالیفرنیا برکلی و با همکاری آزمایشگاه‌های ملی آرگون (Argonne National Laboratory) و لوس آلاموس (Los Alamos National
Laboratory) و لوس آلاموس (Los Alamos National Laboratory)، در نتیجه آزمایش هسته‌ای آیوی مایک (Ivy Mike) در ایالات متحده آمریکا شناسایی و کشف شد. این عنصر به عنوان جزئی از بقایای رادیواکتیو (محصول فروپاشی اورانیوم در زباله‌های هسته‌ای) اولین بمب هیدروژنی در اقیانوس آرام کشف شده‌است. رادیوایزوتوپ تولید شده در حقیقت فرمیم ۲۵۵ با نیمه‌عمر ۲۰ ساعت بود. نام این عنصر به افتخار دانشمند برجسته فیزیک هسته‌ای یعنی انریکو فرمی (Enrico Fermi) روی آن گذاشته شده‌است. این اکتشاف به دلیل تنش‌های ناشی از جنگ سرد و به دستور
اکتشاف به دلیل تنش‌های ناشی از جنگ سرد و به دستور ارتش ایالات متحده آمریکا، تا سال ۱۹۵۵ میلادی مخفی نگه داشته شد.
نوبلیم (Nobelium) یک عنصر شیمیایی مصنوعی با نماد No و عدد اتمی ۱۰۲ است. این عنصر به افتخار آلفرد نوبل کاشف دینامیت نام‌گذاری شده است. این فلز رادیواکتیو، دهمین عنصر فرااورانیم است و عضو ماقبل آخر سری اکتینیدها است. مانند همهٔ عناصر با عدد اتمی بیش از ۱۰۰، نوبلیم را فقط می‌توان در شتاب‌دهنده‌های ذرات با بمباران عناصر سبک‌تر با ذرات باردار تولید کرد. در مجموع دوازده ایزوتوپ نوبلیم وجود دارد. پایدارترین آن‌ها ایزوتوپ 259 No با نیمه‌عمر ۵۸ دقیقه است، اما 255 No با عمر کوتاه‌تر (نیمه‌عمر ۳٫۱ دقیقه) بیشتر در شیمی
عمر کوتاه‌تر (نیمه‌عمر ۳٫۱ دقیقه) بیشتر در شیمی استفاده می‌شود زیرا می‌تواند در مقیاس بزرگ‌تر تولید شود. آزمایش‌های شیمی تأیید کرده‌اند که نوبلیم به‌عنوان همولوگ سنگین‌تری نسبت به ایتربیم در جدول تناوبی رفتار می‌کند. ویژگی‌های شیمیایی نوبلیم به‌طور کامل شناخته نشده‌است. این ویژگی‌ها عمدتاً فقط در محلول‌های آبی شناخته می‌شوند. پیش از کشف نوبلیم، پیش‌بینی می‌شد که حالت اکسیداسیون +۲ پایدار و همچنین ویژگی حالت +۳ سایر اکتینیدها را نشان دهد. این پیش‌بینی‌ها بعداً تأیید شدند، زیرا حالت +۲ بسیار پایدارتر از حالت
تأیید شدند، زیرا حالت +۲ بسیار پایدارتر از حالت +۳ در محلول آبی است و نگه داشتن نوبلیم در حالت +۳ دشوار است. ایزوتوپ‌ها. سیزده ایزوتوپ نوبلیم با اعداد جرمی ۲۴۹–۲۶۰ و ۲۶۲ شناخته شده‌است که همگی آن‌ها رادیواکتیو هستند. علاوه بر این، ایزومرهای هسته‌ای نیز با اعداد جرمی ۲۵۰، ۲۵۱، ۲۵۳ و ۲۵۴ شناخته می‌شوند.
لارنسیم (Lawrencium) از عنصرهای شیمیایی جدول تناوبی است. نشانه کوتاه آن Lr و عدد اتمی آن ۱۰۳ است. نامگذاری این عنصر به افتخار ارنست لارنس (Ernest O.Lawrence) خالق سیکلوترون است. این عنصر توسط آلبرت گیورسو و همکارانش در آزمایشگاه Rad Lab برکلی با استفاده از شتاب‌دهنده HILAC و بمباران هدف کالیفرنیمی با هسته‌های بور تولید شد. از لحاظ شیمیایی لارنسیم یک لوتتیم سنگین‌تر است و همان‌گونه که گلن تی. سیبورگ در سال ۱۹۴۹ پیش‌بینی کرده بود، به عنوان آخرین عضو گروه اکتنیدها در جدول تناوبی جای می‌گیرد. با این وجود،
اکتنیدها در جدول تناوبی جای می‌گیرد. با این وجود، همانند لوتتیم می‌توان آن را عضوی از گروه ۳ جدول تناوبی نیز به حساب آورد. خواص فیزیکی عنصر لورنسیم:
لوتِتیُم عنصری شیمیایی با نماد Lu و عدد اتمی ۷۱ است. یک فلز سفید نقره‌ای است که مقاوم در برابر فرسایش در محیط خشک است، اما در هوای مرطوب نه. این عنصر آخرین عنصری است که در گروه لانتانیدها قرار دارد (یا در مواردی در نظر گرفته عنصر اول از ۶ دوره فلزات واسطه)، و به‌طور سنتی در میان عناصر خاکی کمیاب به حساب می‌شود. لوتتیم در سال ۱۹۰۷ توسط ژرژ اوربان دانشمند فرانسوی، بارون کارل اور فون ولباخ، معدن‌شناس اتریشی و چارلز جیمز، شیمیدان آمریکایی کشف شد. همه این مردان، لوتتیم را به عنوان یک ناخالصی در ایتربیم معدنی،
لوتتیم را به عنوان یک ناخالصی در ایتربیم معدنی، تشخیص دادند. ژرژ اوربان، نخست نام "lutecium" را برای این عنصر جدید انتخاب کرد؛ اما در سال ۱۹۴۹ نگارشِ عنصرِ ۷۱، به لوتتیم تغییر یافت. لوتتیم یک ماده بسیار فراوان نیست، هر چند به‌طور قابل توجه بیشتر از نقره در پوسته زمین است. لوتتیم-۱۷۶ (۲٫۵٪) ایزوتوپ رادیواکتیو نسبتاً فراوان با نیمه‌عمر حدود ۳۸ میلیارد سال است، و بنابراین برای تعیین سن شهاب‌سنگ‌ها اهمیت دارد. لوتتیم معمولاً در ارتباط با ایتریم عنصری رخ می‌دهد و گاهی در آلیاژهای فلزی است و به عنوان یک
می‌دهد و گاهی در آلیاژهای فلزی است و به عنوان یک کاتالیزور در واکنش‌های شیمیایی مختلف استفاده می‌شود. لوتتیم-۱۷۷ به-DOTA-تیت برای درمان رادیونوکلئید (پزشکی هسته‌ای را ببینید) در تومورهای غددی عصبی استفاده می‌شود.
پالایشگاه نفت یک واحد صنعتی است که در آن نفت خام به مواد مفیدتری مانند گاز مایع، نفت سفید، بنزین، گازوئیل، نفت کوره، قیر و دیگر فراورده‌های نفتی تبدیل می‌گردد. پالایشگاه‌های نفت به‌طور معمول واحدهای صنعتی بزرگ و پیچیده‌ای می‌باشند که در آن‌ها واحدهای مختلف توسط مسیرهای لوله‌کشی متعددی به هم پیوند داده شده‌اند. مقدمه. نفت به‌صورت خام یا فراوری نشده خیلی مفید نیست و به‌صورتی که از دل زمین بیرون آمده کاربرد چندانی ندارد. با اینکه نفت شیرین (با لزجت کم و نیز با گوگرد کم) به صورت تصفیه نشده در وسایل محرکه با قوه
کم) به صورت تصفیه نشده در وسایل محرکه با قوه بخار به کار برده می‌شد، گازها و سایر محلول‌های سبک‌تر آن معمولاً داخل مخزن سوخت جمع شده و باعث بروز انفجار می‌گردید. غیر از مورد گفته شده برای استفاده از نفت، برای تولید محصولات دیگر مانند پلاستیک، فوم‌ها و … نفت خام به‌طور حتم باید پالایش گردد. فراورده‌های سوختی نفتی در گستره وسیعی از کاربردها، سوخت کشتی، سوخت جت، بنزین و بسیاری دیگر موارد استفاده می‌شود. هر کدام از مواد یادشده دارای نقطه جوشی متفاوت می‌باشند از این رو می‌توان آن‌ها را توسط فرایند تقطیر از
از این رو می‌توان آن‌ها را توسط فرایند تقطیر از همدیگر جدا نمود. از آنجاییکه تقاضای زیادی برای اجزای مایع سبک‌تر وجود دارد از این رو در یک پالایشگاه مدرن نفتی هیدروکربن‌های سنگین و اجزای گازی سبک در طی فرایندهای پیچیده و انرژی بری به مواد با ارزش تری تبدیل می‌شوند. نفت به خاطر دارا بودن هیدروکربن‌هایی با وزن و طول‌های مختلف مانند پارافین، آروماتیک‌ها، نفتا، آلکن‌ها، دین‌ها و آلکالین‌ها می‌تواند در موارد متعددی مفید واقع گردد. هیدروکربن‌ها مولکول‌هایی با طول‌های متفاوت هستند که تنها از هیدروژن و کربن تشکیل
متفاوت هستند که تنها از هیدروژن و کربن تشکیل شده‌اند، ساختارهای مختلف به آن‌ها خواص متفاوتی می‌دهد. فن پالایش نفت در واقع عبارت است از جداکردن و بالابردن درجه خلوص اجزا تشکیل دهنده نفت از هم.همینکه اجزا از هم جدا گردیده و خالص شدند می‌توان ماده روغنکاری یا سوخت را به‌طور مستقیم روانه بازار مصرف کرد. می‌توان با ترکیب مولکول‌های کوچک‌تر مانند ایزوبوتان و پروپیلن یا بوتیلن طی پروسه‌هایی همانند آلکالنین کردن یا دیمرازسیون می‌توان سوختی با اکتان موردنظر تهیه نمود. همچنین درجه اکتان بنزین را می‌توان طی فرایند
همچنین درجه اکتان بنزین را می‌توان طی فرایند بهسازی توسط کاتالیزور بهبود بخشید که طی آن هیدروژن از هیدروکربن جداشده و هیدروکربن آروماتیکی تشکیل می‌گردد که درجه اکتان بسیار بیشتری دارد. تولیدات میانی برج جداکننده را می‌توان طی پروسه‌های کراکینگ گرمایی، هیدروکراکینگ یا کراکینگ کاتالیزوری سیالی به محصولات سبک تری تبدیل نمود. مرحله نهایی در تولید بنزین ترکیب مواد هیدروکربن مختلف با درجه‌های اکتان متفاوت با همدیگر است تا به مشخصات محصول موردنظر دست یابیم. معمولاً پالایشگاه‌های بزرگ توانایی پالایش از صدهزار تا
پالایشگاه‌های بزرگ توانایی پالایش از صدهزار تا چندین صدهزار بشکه نفت در روز را دارا می‌باشند. به دلیل ظرفیت بالای مورد نیاز، بسیاری از پالایشگاه‌ها به صورت دائم برای مدت طولانی از چندین ماه تا چندین سال به‌طور مداوم کار می‌کنند. پالایشگاه‌های نفت بسته به نوع خوراکی که بر مبنای آن طراحی شده‌اند دارای پیچیدگی‌های متفاوتی هستند که بر اساس آن میزان و نوع محصولات متفاوتی تولید می‌کنند. میزان سرمایه‌گذاری برای احداث یک پالایشگاه با پیچیدگی متوسط بین ۱۸ تا ۱۹ هزار دلار به ازای هر بشکه ظرفیت پالایش است و با افزایش
دلار به ازای هر بشکه ظرفیت پالایش است و با افزایش درجه پیچیدگی گاه تا ۲۴ تا ۲۵ هزار دلار در هر بشکه سرمایه‌گذاری نیاز دارد. محصولات. تولیدات پالایشگاه به ترتیب سبک به سنگین عبارتند از: فرایندهای رایج. در شکل پروسس‌های معمول در یک پالایشگاه نفت نشان داده شده‌است. پالایشگاه‌های نفت شامل واحدهای پروسس مختلفی است که در ذیل به توضیح مختصر هر یک از موارد می‌پردازیم: تاریخچه. اولین پالایشگاه جهان در پولشیتی، رومانی در سال ۱۸۵۶ ساخته شده، تا قبل از اشغال رومانی توسط نازی‌ها چندین پالایشگاه دیگر نیز با سرمایه‌گذاری
نازی‌ها چندین پالایشگاه دیگر نیز با سرمایه‌گذاری شرکت‌های آمریکایی در همان محل تأسیس گردید. اکثر این پالایشگاه‌ها در طی بمباران نیروی هوایی آمریکا در عملیات تیدال ویو در ۱۹۴۳ از کار افتادند. پس از این حادثه این پالایشگاه‌ها دوباره سازی گردیده‌اند. پالایشگاه قدیمی دیگر پالایشگاه Oljeon می‌باشد که هم‌اکنون به عنوان موزه در میراث جهانی یونسکو به عنوان سایت انگلسبرگ (Engelsberg) ثبت شده‌است. این پالایشگاه در ۱۸۷۵ افتتاح گردیده‌است. پالایشگاه‌های اولیه در ایالات متحده تنها نفت سفید را پالایش می‌کردند و مابقی
متحده تنها نفت سفید را پالایش می‌کردند و مابقی محصولات پالایش نشده به نزدیک‌ترین رودخانه تخلیه می‌گردید. با اختراع اتومبیل پالایشگاه‌ها به سمت تولید بنزین و سوخت دیزل هدایت شدند که تا به امروز به عنوان اصلی‌ترین فراورده پالایشگاه شناخته می‌شوند. پس از نیمه دوم قرن بیستم در ایالات متحده سازمان‌های محیط زیست قوانین بسیار محدودکننده‌ای برای احداث پالایشگاه‌های جدید (از نظر آلودگی‌های آب و هوا) وضع نموده‌اند. این شرایط احداث پالایشگاه‌های جدید در آمریکا را بسیار محدود و پرهزینه کرده‌است به‌طوری‌که آخرین
بسیار محدود و پرهزینه کرده‌است به‌طوری‌که آخرین پالایشگاه نفت احداث شده در ایالات متحده مربوط به سال ۱۹۷۶ می‌باشد. تشخیص اینکه کدام پالایشگاه هم‌اکنون بزرگ‌ترین پالایشگاه جهان است کار مشکلی است. زمانی ادعا می‌شد پالایشگاه راس التانورا در عربستان سعودی متعلق به آرامکو صاحب این عنوان است. با این حال می‌توان ادعا نمود که در قرن بیستم پالایشگاه آبادان واقع در ایران بزرگ‌ترین پالایشگاه جهان بوده‌است. این پالایشگاه در طی جنگ ایران و عراق متحمل خسارات فراوانی شد. هم‌اکنون کتاب ثبت رکوردهای گنیس (اکتبر ۲۰۰۶)
شد. هم‌اکنون کتاب ثبت رکوردهای گنیس (اکتبر ۲۰۰۶) پالایشگاه BP Ameco واقع در تگزاس ایالات متحده را به عنوان پالایشگاه دارای بیشترین ظرفیت پالایش (با ظرفیت ۴۳۳٬۰۰۰ بشکه در روز) ثبت کرده‌است. نسل جدید پالایشگاه‌ها. پتروپالایشگاه (به انگلیسی: Petrochemical Refinery) است که نسل جدیدی از پالایشگاه‌ها به حساب می‌آیند و بر یکپارچگی بین مجتمع‌های پالایش و پتروشیمی تأکید دارد. در واقع در مجتمع‌های پتروپالایشگاهی، هدف تنها تولید سوخت از جمله گاز مایع (ال پی جی)، بنزین، نفت سفید، نفت گاز و نفت کوره نیست، بلکه در کنار
نفت سفید، نفت گاز و نفت کوره نیست، بلکه در کنار چنین محصولاتی فراورده‌های ویژه و خوراک‌های مورد نیاز مجتمع‌های پلیمری و شیمیایی نیز تولید و عرضه می‌شود. در مجتمع‌های پتروپالایش، نفت خام به عنوان خوراک وارد واحدهای فرایندی متعددی می‌شود تا ترکیبی از محصولات سوختی و پایه پتروشیمی تولید شود. این موضوع سبب شده‌است که مجتمع‌های پتروپالایش به دلیل تولید همزمان سوخت و سایر محصولات پایه پتروشیمی نیازمند به‌کارگیری واحدهای فرایندی خاصی باشند. یکی از نویسندگان کتاب‌هایی که دربارهٔ پتروشیمی است را اریک دیک گریسون
که دربارهٔ پتروشیمی است را اریک دیک گریسون نوشته‌است. همچنین پل تانگل، شان پارکر، پیت جونیور، فنگ ری، اسکات یوهایو و…. ظرفیت بالفعل پالایش نفت خام کشور روزانه ۱ میلیون و ۸۰۲ هزار بشکه می‌باشد. طی سال‌های گذشته برنانمه ریزی جهت افزایش ظرفیت پالایشی کشور به ۳ میلیون و ۸۴۰ هزار بشکه در روز صورت گرفته‌است. بررسی آخرین وضعیت حاکی از آن است وضعیت حال حاضر صنعت پالایش کشور از هر دو حیث توسعه کمی و کیفی با وضعیت مطلوب فاصله دارد. از حیث شرایط کمی این موضوع قابل تأمل است که به رغم گذشت یک دهه از تعریف طرح‌های جدید
است که به رغم گذشت یک دهه از تعریف طرح‌های جدید پالایشگاهی هیچ‌یک از آنها به بهره‌برداری نرسیده‌است. در خصوص تولید کیفی نیز صنعت پالایش کشور نتوانسته‌است در مقابل کنش‌های محیطی از جمله ارتقاهای استانداردهای کیفی و زیست‌محیطی، تغییرات بازار مصرف درست عمل نماید. به‌طوری که در حال حاضر کشور به عنوان واردکننده بنزین محسوب می‌گردد این در حالی است که مطابق با برنامه‌های تعریف شده، در سال ۹۵ ایران باید به عنوان صادرکننده فرآورده‌های اصلی هیدروکربوری منطقه محسوب می‌گردید. این موضوع را نیز باید اشاره کرد که صنعت
می‌گردید. این موضوع را نیز باید اشاره کرد که صنعت پالایش در سال‌های گذشته صرفاً متولی سوخت مورد نیاز کشور بوده‌است، این در حالی است که این صنعت باید در کنار صنعت پتروشیمی به دنبال تحقق نهضت کاهش خام فروشی باشد.
پارک ملی هات اسپرینگز پارکی طبیعی در ایالت آرکانسا در ایالات متحده آمریکا است. هات اسپرینگز کوچکترین پارک ملی ایالات متحده از نظر مساحت زمین بود.شاخه یادگیری و تعامل دیجیتالی موزه، تجربیات چند رسانه ای را تولید خواهد کرد.
پارک ملی کوه‌های بزرگ اسموکی پارکی طبیعی در ایالت تنسی و کارولینای شمالی در ایالات متحده آمریکا است. این مکان یک میراث جهانی یونسکو در آمریکا می‌باشد، و جزئی از رشته‌کوه آپالیشین می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی
افکنش شدت بیشینه یا به اختصار MIP، در علوم نرم‌افزار کاربردی نام یک الگوریتم پردازش تصویری است. از این الگوریتم در انجیوگرافی تشدید مغناطیسی جهت تصویرگیری رگ‌های خونی و نیز در توموگرافی رایانه‌ای استفاده می‌شود. این روش نخستین بار برای استفاده در پزشکی هسته‌ای توسط جرالد والیس در سال ۱۹۸۸ ابداع گردید. مقالهٔ وی در نشریه IEEE به چاپ رسید. چگونگی کارکرد. MIP یک الگوریتم پرتو افکنی (Ray tracing) می‌باشد. در MIP گروهی از پیکسل‌های مشابه در هر برش (مثلاً ام آر آی) انتخاب گشته و پیکسلی که شدت بیشینه دارد پیش
آی) انتخاب گشته و پیکسلی که شدت بیشینه دارد پیش افکنی (projected) می‌گردد. به‌طور مثال پیکسل (۱٫۱) در هر برش یا مقطع با پیکسل (۱٫۱) برش مجاور مقایسه می‌گردد. و این عمل مقایسه برای تمام برش‌ها تکرار شده و نقاط بیشینه یادداشت می‌گردند. از به هم پیوستن این نقاط بیشینه شدت در فضای واکسلی، تصویر نهایی حاصل می‌گردد که در آن رگ‌ها روشن دیده می‌شوند و زمینه بافتی در عوض تاریک است. دلیل روشن شدن رگ‌ها اثرات مغناطیسی توام با حرکت جریان درون آنهاست. برخی معایب. از نقاط ضعف این الگوریتم این است که گاهی چیزهای دیگری
ضعف این الگوریتم این است که گاهی چیزهای دیگری نیز غیر از رگهای خونی (مثل مثلاً چربی) شدت بالایی در تصویر به خود می‌گیرند. از دیگر معایب نسبی می‌توان اثرات اشباعی (saturation effects) که حاصل مغناطیس شدن مکرر توسط پالسهای RF می‌باشند را نام برد. گاهی نیز تصویر دچار آرتیفکت پرده کرکره‌ای (Venetian Blind Artefact) می‌گردد. این آرتیفکت ویژهٔ دنباله پالسی از نوع MOTSA است که برای کاهش اثرات اشباعی بکار می‌رود.
آرتیفکت پرده کرکره‌ای (Venetian Blind Artefact) نوعی آرتیفکت در ام آر آی است. این آرتیفکت را بویژه در تشدید مغناطیسی آنژیوگرافی و در افکنش شدت بیشینه می‌توان دید. این آرتیفکت ویژهٔ دنباله پالسی از نوع MOTSA است که برای کاهش اثرات اشباعی (Saturation effects) بکار می‌رود. این آرتیفکت غالباً با خطوط افقی در تصویر قابل تشخیص است.
آرتیفکت انواعی از خطاهای ثبت پردازنده‌ها یا دستگاه‌ها، به‌ویژه تصویرسازها هستند. مثلا ممکن است یک شیء در صوت‌نگاری مشاهده شود؛ در حالی‌که در واقعیت فقط سایه‌ای از یک شیء واقعی بوده است. نوسانات تصادفی (رندم) ناشی از نویز در شدت سیگنال را معمولاً می‌توان جدای از آرتیفکت‌ها در نظر گرفت. در فیزیک پزشکی. در علوم تشخیص پزشکی و به‌طور کل در فیزیک پزشکی این خطاها دارای اهمیت ویژه‌ای می‌گردند و مورد تحقیق و بررسی فراوان قرار می‌گیرند. آرتیفکت و انواع آن بویژه در سونوگرافی، ام آر آی، و سی تی اسکن دارای اهمیت فراوانی
ام آر آی، و سی تی اسکن دارای اهمیت فراوانی است.
بازار زنجان طولانی ترین بازار سرپوشیده ایران است. این بازار در دوران آقا محمد خان قاجار آغاز و در سال ۱۲۱۳ در زمان فتحعلی شاه قاجار خاتمه یافته و مساجد و سراها و گرمابه‌ها در سال ۱۳۲۴ هجری قمری به آن اضافه شده‌است. مجموعه بازار قدیمی به صورت یک خط مستقیم به عنوان بازار بالا و پایین به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم شده‌است. گستردگی جغرافیایی بازار زنجان و تنوع راسته‌ها، تعدد سراها و کاروانسراهای درون‌شهری در راسته‌های فرعی که هرکدام به نامی و به فعالیتی خاص اختصاص یافته و وجود مساجد فراوان گویای پویایی این
اختصاص یافته و وجود مساجد فراوان گویای پویایی این مجموعه در طول زمان‌های گذشته و شرایط حاکم بوده‌است. این بازار از سوی غرب و شرق گسترده شده و بدین لحاظ بازار پائین و بازار بالا تقسیم و نامگذاری شده‌است. تاریخچه. ساخت بازار زنجان در سال ۱۲۰۵ هجری قمری در دوران حکومت آغامحمد خان قاجار آغاز و به سال ۱۲۱۳ هجری قمری مقارن حکومت فتحعلی شاه قاجار پایان گرفته‌است. در دوره‌های بعد به بنای بازار زنجان از جمله ساخت چندین سرا، مسجد، گرمابه اضافه شده‌است. راسته‌ها. بازار زنجان از نظر تولید و نوع فعالیت به هشت راسته
زنجان از نظر تولید و نوع فعالیت به هشت راسته تقسیم می‌شود از جمله راسته زرگرها، کفاشها، بزازها، سراجها و چند راسته دیگر. از کاروانسراهای این مجموعه که در قدیم نقش مؤثری در عرضه کالاها ایفا می‌نموده‌است، سرا یا کاروانسرای حاج علی قلی و سرای حاج کربلایی علی را می‌توان نام برد. فنون معماری و سبک‌ها. تکنیک‌های معماری و سبکها وشیوه‌های تزئینی دوران قاجار در راسته‌ها، حجره‌ها، چهار سوقها، مساجد، سراها و کاروانسراهای درون‌شهری، گرمابه‌ها به شکل زیبا اجرا شده‌است. این فنون عبارتند از: کاربرد انواع طاق و قوسهای
این فنون عبارتند از: کاربرد انواع طاق و قوسهای هلالی، جناغی و ضربی، و گهواره‌ای خاصه در راسته‌های اصلی و فرعی، مزین به آجر چینیهایی با طرحهای مختلف هندسی خفته، راسته، و حصیری، و به‌کارگیری آجر و کاشی به سبک قدیمی، و کاشیکاری به رنگها و طرحهای قاجاری درسطوح خارجی و داخلی بناها، طاق نماها، طاق و قوسها و همچنین ستون نماهای گلدانی. اوج این سبک‌های معماری و شیوه‌ها و نو آوری های تزئینی در اجزاء و ارکان مساجد تاریخی زنجان مخصوصاً مسجد جامع زنجان به ظهور رسیده‌است. مجموعه بازار زنجان در فهرست آثار ملی کشور ایران
مجموعه بازار زنجان در فهرست آثار ملی کشور ایران به ثبت رسیده‌است. منابع. سایت سازمان میراث فرهنگی زنجان
چاروق عبارت از پاپوش و پای‌افزار است که از قدیم الایام مورد استفاده بوده و به اشکال مختلف تهیه و ساخته می‌شده و قسمت اعظم ساختمان آن درقدیم از چرم بوده‌است. در فرهنگ معین تحت عنوان چاروق چنین نوشته شده‌است: «چاروق یا به ترکی: چارغ یا پالیک، کفش چرمی‌ای که از بندها پیچیده می‌شود و تا ساق‌پا را می‌پوشاند.». چاروق از صنایع دستی شمال خراسان و به ویژه شهرهای بجنورد و قوچان و هچنین شهر زنجان می‌باشد. چاروق در ادبیات. دراصطلاح محلی ترکی زنجان چاروق را «چارخ» تلفظ می‌کنند. چاروق اکنون درزنجان به صورت یک صنعت دستی
می‌کنند. چاروق اکنون درزنجان به صورت یک صنعت دستی ظریف ساخته و عرضه می‌شود. چاروقی که در ادبیات ما از آن نام برده‌اند (چارقت دوزم کنم شانه سرت «مولوی») یا در قدیم مورد استفاده بود، بیشتر شبیه به چاروق‌های شمال خراسان بوده که هنوز اصالت خود را حفظ کرده‌است. توصیف چاروق. چارق از صنایع هنری، دستی و تزئینی به‌شمار می‌رود. چاروق ظریف فرم وشکل خاصی دارد و با مواد اولیه ویژه‌ای که صرفاً برای راه رفتن روی قالی و اطاقهای مفروش ساخته می‌شود که سابقاً پشت بسته و بدون پاشنه بود؛ ولی چند سالی است که به صورت نعلین و
پاشنه بود؛ ولی چند سالی است که به صورت نعلین و پانه دار ساخته می‌شود و فقط کف آن از چرم و رویه آن به رنگهای مختلف از نخهای ابریشمی و سیم گلابتون بافته و تزئین می‌شود. تاریخچه. استاد آزاد علی محمدی در زنجان در مورد سابقه چاروق دوزی می‌گوید: چاروق دوزی از خیلی قدیم متداول بود و کشاورزان خودشان آن را از چرم خام درست می‌کردند ولی بعدها چرم پخته بکار گرفته شد، ولی به صورت امروزی شاید کمتر از صد سال است که تولید می‌شود. قبل از همه در زنجان استاد کاری بود بنام جعفر که در این زمینه کار می‌کرد. بعد از او شخصی بنام
که در این زمینه کار می‌کرد. بعد از او شخصی بنام رضا این کار را دنبال کرد. سپس استاد اصغر خطیبی این صنعت دستی را متحول و چاروق‌های امروزی را در هفت مدل ابداع و معرفی کرد. (در حال حاضر حداکثر دو یا سه مدل از مدل‌های معرفی شده وی به بازار عرضه می‌شود) او خود می‌گفت برای نخستین بار قالب‌های این پای‌افزارها را از گل (مخلوط خاک و آب) درست کرده و برای تهیهٔ قالب‌های چوبی در اختیار قالب سازان گذاشته‌است. همچنین در تهیه نخ‌های تابیدهٔ ابریشمی که در تهیهٔ رویهٔ چاروق‌ها از آن استفاده می‌شود، رشته‌های سیم گلابتون را
از آن استفاده می‌شود، رشته‌های سیم گلابتون را برای اولین بار به کار برده بود. کارگاه چاروق دوزی استاد خطیبی برای مدتی طولانی تنها کارگاه عرضه‌کننده چاروق‌های روفرشی در زنجان بود و ۷–۶ نفر شاگردان استاد با وی همکاری می‌کردند. اگر چه کارگاه چاروق دوزی که استاد خطیبی بنا گذاشته بود در حوالی سال‌های ۵۴–۱۳۵۳ خورشیدی به دلیل بیماری استاد تعطیل شد، لیکن شاگردان باذوق استاد عرضهٔ این هنر را ادامه دادند. قدیمی‌ترین شاگرد استاد خطیبی، آقای آزاد علی محمدی بود که این حرفه و رموز آن را بسیار خوب فرا گرفت و خود به‌طور
حرفه و رموز آن را بسیار خوب فرا گرفت و خود به‌طور مستقل کارگاهی دایر کرد. در حال حاضر وی استادی شایسته در این صنعت است. سایر شاگردان نیز بعد از تعطیلی کارگاه مذکور، بعضاً با حمایت سازمان میراث فرهنگی، اقدام به عرضهٔ این هنر کرده و می‌نایند؛ و نیز در خراسان رضوی که مهد چاروق می‌باشد تنها چندین نفر استاد این حرفه زینتی می‌باشند؛ و در شهرستان قوچان هم‌اکنون کمتر از ۵ استاد چنین صنعت را دوباره زنده نموده‌اند.در حال حاضر کارگاهی در شهر قوچان به صورت سفارشی چاروق دوزی می‌کند.
فردیناند لوئیس آلسیندور جونیور یا کریم عبدالجبار (زاده ۱۶ آوریل ۱۹۴۷) بازیکن سابق بسکتبال آمریکایی است. او به مدت ۲۰ فصل به طور حرفه‌ای برای تیم‌های میلواکی باکس و لس آنجلس لیکرز در اتحادیه ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) بازی کرد و در بسکتبال دانشگاهی نیز در تیم یوسی‌ال‌ای برونز یک بازیکن پست سنتر بود. او که عضو تالار مشاهیر بسکتبال نیسمیت است، موفق به کسب رکورد شش جایزه باارزش‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای (ام‌وی‌پی) شد. عبدالجبار ۱۹ بار در تیم منتخب ستاره‌های ان‌بی‌ای، ۱۵ بار در تیم آل-ان‌بی‌ای و ۱۱ بار در تیم منتخب دفاعی
در تیم آل-ان‌بی‌ای و ۱۱ بار در تیم منتخب دفاعی ان‌بی‌ای انتخاب شد. او به عنوان بازیکن، در شش تیم قهرمانی ان‌بی‌ای حضور داشت و به عنوان کمک‌مربی نیز دو قهرمانی دیگر کسب کرد. او دو بار به عنوان باارزش‌ترین بازیکن فینال ان‌بی‌ای انتخاب شد و در سه تیم سالگرد ان‌بی‌ای (۳۵، ۵۰ و ۷۵ سالگی) قرار گرفت. عبدالجبار که به طور گسترده‌ای به عنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تمام دوران شناخته می‌شود، در سال ۱۹۸۴ رکورد امتیازآورترین بازیکن تاریخ ان‌بی‌ای را شکست و تا زمانی که لبرون جیمز در سال ۲۰۲۳ از او پیشی گرفت، این رکورد
لبرون جیمز در سال ۲۰۲۳ از او پیشی گرفت، این رکورد را حفظ کرد. عبدالجبار در دوران دبیرستان در مدرسه کاتولیک خصوصی پاور مموریال در نیویورک، با نام لو آلسیندور شناخته می‌شد. او تیم خود را به ۷۱ برد متوالی رساند. در بسکتبال دانشگاهی نیز برای تیم یوسی‌ال‌ای برونز بازی کرد و زیر نظر سرمربی جان وودن سه قهرمانی متوالی ملی را کسب کرد. آلسیندور برای سه بار، رکورد باارزش‌ترین بازیکن مسابقات ان‌سی‌ای‌ای را به دست آورد. در درفت ۱۹۶۹ ان‌بی‌ای، تیم میلواکی باکس که تنها یک سال از تاسیس آن می‌گذشت، او را به عنوان نفر اول
سال از تاسیس آن می‌گذشت، او را به عنوان نفر اول انتخاب کرد. عبدالجبار شش فصل را با این تیم گذراند و پس از هدایت باکس به اولین قهرمانی ان‌بی‌ای در سال ۱۹۷۱، در سن ۲۴ سالگی، نام مسلمان خود را به کریم عبدالجبار تغییر داد. او با استفاده از شوت اسکای‌هوک خود، به یکی از بهترین امتیازآورترین بازیکنان لیگ تبدیل شد. در سال ۱۹۷۵، او به تیم لیکرز منتقل شد و ۱۴ فصل پایانی دوران حرفه‌ای خود را در این تیم سپری کرد. در این مدت، لیکرز موفق به کسب پنج قهرمانی ان‌بی‌ای شد. سهم عبدالجبار در دوران شوتایم بسکتبال لیکرز، یک
سهم عبدالجبار در دوران شوتایم بسکتبال لیکرز، یک عنصر کلیدی بود. او در طول ۲۰ سال فعالیت حرفه‌ای خود در ان‌بی‌ای، ۱۸ بار به مرحله پلی‌آف راه یافت، ۱۴ بار از دور اول عبور کرد و ۱۰ بار به فینال ان‌بی‌ای رسید. عبدالجبار در زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۸۹ و در سن ۴۲ سالگی، صدرنشین چندین رکورد دوران حرفه‌ای در فصل عادی ان‌بی‌ای بود، از جمله: امتیازات (۳۸,۳۸۷)، تعداد بازی (۱,۵۶۰)، دقیقه بازی (۵۷,۴۴۶)، پرتاب‌های منطقه‌شده (۱۵,۸۳۷)، تعداد پرتاب‌ها (۲۸,۳۰۷)، بلاک شات‌ها (۳,۱۸۹)، ریباندهای دفاعی (۹,۳۹۴) و خطاهای شخصی