payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از جمله راویان متهم به جعل و افراطی در دشمنی با علی بن ابی‌طالب هستند. بیضاوی، مفسر سنی مذهب، در "انوار التنزیل" نیز می‌گوید شیعیان بر این باورند که آیه تطهیر دربارهٔ علی، فاطمه و دو فرزندشان است و دربارهٔ عصمتِ آنان، به این آیه احتجاج می‌کنند، اما این احتجاج با پیش و پس آیه متناسب نیست و احادیث هم تنها به این اشاره دارد که اینان از اهل بیت پیامبر به‌شمار می‌روند. پنج‌تن آل عبا. به گزارش احمد بن محمد شامی، مفسر سنی مذهب، اکثر کتب مهم تفسیری سنی و تمام کتب تفسیری شیعی، آیه تطهیر را در شأن فاطمه، علی و حسنین
شیعی، آیه تطهیر را در شأن فاطمه، علی و حسنین می‌دانند. شیعیان اجماع دارند که شأن نزول آیه تطهیر (بخش دوم آیه ۳۳ احزاب)، علی، فاطمه، حسن و حسین هستند. علّامه طباطبایی، مفسر شیعه در بحث جامعی در تفسیر این آیه در "المیزان"، مخاطب این آیه را اصحاب کسا می‌داند و به احادیث آن که شمار آن‌ها بیش از هفتاد حدیث است و بیشتر از طریق اهل سنّت هستند اشاره می‌کند. آلوسی، مفسر اهل سنت در تفسیر خود ضمن بیان روایات گوناگون دربارهٔ مصداق اهل بیت در آیه تطهیر، به حدیث کسا اشاره می‌کند و اهل بیت را همان اصحاب کسا می‌داند. فخر
می‌کند و اهل بیت را همان اصحاب کسا می‌داند. فخر رازی، مفسر سنی مذهب، در "تفسیر کبیر" می‌گوید نظر معتبرتر این است که اهل بیت، فرزندان پیامبر — فاطمه — و همسران و حسن و حسین و علی هستند. ابن عطیه، مفسر سنی، در "المحرر الوجیز" با اشاره به حدیثی از پیامبر می‌گوید آیه تطهیر در حق پیامبر، علی، فاطمه، حسن و حسین نازل شده است. متکلم سنی مذهب، ماتُریدی در "تَأویلاتُ أَهلِ السُّنَّة" می‌گوید شیعیان با استناد به حدیث کسا، آیه تطهیر را دربارهٔ اهل بیت — علی و فاطمه و حسن و حسین — می‌دانند. بنابر گزارش ابوسعید خدری،
حسن و حسین — می‌دانند. بنابر گزارش ابوسعید خدری، صحابه پیامبر و ابوالقاسم حسکانی، راوی سنی مذهب، شأن نزول بخش دوم آیه را، پنج نفر دانسته‌اند که عبارتند از: محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین. ابوبکر نقاش، مفسر سنی مذهب در تفسیر خویش و محمد بن احمد بنیس، سنی مالکی مذهب در "لوامع انوار الکوکب و الدری"، گزارش می‌کنند که اکثر مفسران در شأنیت این آیه برای اصحاب کسا اتفاق نظر دارند. به این موضوع، ابوبکر حضرمی، از فقیهان اهل سنت در "رشفة الصادی" اشاره دارد. ابن حجر هیتمی نیز از دیگر مفسرین سنی مذهبی است که در "صواعق
نیز از دیگر مفسرین سنی مذهبی است که در "صواعق المحرقه"، شأن نزول آیه را فاطمه، همسر و فرزندان او می‌داند. بنابر آنچه در "مشکل الآثار" و "تفسیر طبری" از پیامبر اسلام گزارش شده است، محمد این آیه را در مقابل درب خانه فاطمه زهرا، تلاوت می‌نمود. ابی سعید خدری، صحابی پیامبر، روایتی را نقل می‌کند که پیامبر چهل صبح به درب خانه فاطمه زهرا آمده و پس از سلام دادن بر اهل بیت خود با عبارت «السَّلَام عَلَیْکُم أهل الْبَیْت وَرَحْمَة الله وَبَرَکَاته الصَّلَاة رحمکم الله، إِنَّمَا یُرِید الله لیذْهب عَنْکُم الرجس أهل
إِنَّمَا یُرِید الله لیذْهب عَنْکُم الرجس أهل الْبَیْت وَیُطَهِّرکُمْ تَطْهِیرا، انا حَرْب لمن حَارَبْتُمْ أَنا سلم لمن سَالَمْتُمْ» یاد نموده است. سیوطی، دیگر مفسر اهل سنت، روایت دیگری را از ابی الحمراء گزارش می‌کند که محمد در دوران حضورش در مدینه، هیچ‌گاه به مسجد برای اقامه نماز در نیامد مگر آنکه به درب خانه علی و فاطمه می‌ایستاد و خطاب به اهالی آن چنین می‌گفت: «الصَّلَاة، الصَّلَاة، إِنَّمَا یُرِید الله لیذْهب عَنْکُم الرجس أهل الْبَیْت وَیُطَهِّرکُمْ تَطْهِیرا» همانند این روایت را سیوطی از ابن‌عباس
تَطْهِیرا» همانند این روایت را سیوطی از ابن‌عباس گزارش کرده است. ابن کثیر، مفسر سنی، در "تفسیر القرآن العظیم" حدیث ایستادن پیامبر به‌مدت شش ماه بر در خانهٔ فاطمه و صدازدن اهل بیت برای نماز و حدیث کسا را بیان می‌کند. ملا علی قاری، فقیه سنی مذهب در "شرح کتاب فقه الاکبر ابن حنیفه"، از شرافت اولاد فاطمه بر اولاد عمر و ابوبکر یاد می‌کند و در نهایت، آیه تطهیر را در شأن آنان گزارش می‌کند. ابن عساکر شافعی نیز دلیل نزول آیه را به‌طور خاص، فاطمه، علی و حسنین می‌داند. قندوزی حنفی در "ینابیع الموده"، با اشاره به مذکر
قندوزی حنفی در "ینابیع الموده"، با اشاره به مذکر بودن ضمیرهای «یطهرکم» و «عنکم»، منظور از آیه را علی، فاطمه و حسنین می‌داند و این قول را به اکثر مفسران نسبت می‌دهد. ثعلبی روایتی را از ابوسعید خدری و روایت دیگری را از عطاء بن ابی رباح، تابعی و مفسر قرن اول ه‍. ق، به نقل از ام‌سلمه گزارش می‌کند که این بخش از آیه در ماجرای حدیث کسا و در حق فاطمه، علی و حسنین نازل شده است. به‌نوشتهٔ ویلفرد مادلونگ، شرق‌شناس مسیحی، علی‌رغم رویکرد شیعی در این موضوع، حتی در منابع اهل سنّت مانند "تفسیر طبری" نیز مصداق آیه تطهیر را
سنّت مانند "تفسیر طبری" نیز مصداق آیه تطهیر را محمّد و علی و فاطمه و حسن و حسین هستند. تریتون روایتی را از منابع اسلامی گزارش می‌کند که بر اساس آن، محمد هنگام ملاقات با نماینده نجرانیان در سال دهم هجری، در واقعه مباهله، عبایی سفید و سیاه را بر تن داشت و فاطمه، علی، حسن و حسین را در زیر جامعه خود در آغوش گرفت و آیه «إِنَّمَا یُرِید الله لیذْهب عَنْکُم الرجس أهل الْبَیْت وَیُطَهِّرکُمْ تَطْهِیرا» را خواند. حامد الگار نیز به این نکته اشاره می‌کند که محمد در روز مباهله با نجرانیان، اهل بیت خود را با خود همراه
مباهله با نجرانیان، اهل بیت خود را با خود همراه کرد و تنها فاطمه، علی و حسنین را با خود به مباهله با نجرانیان برد. مکان نزول. بنابر گزارش طبرسی در "مجمع‌البیان"، ابوحمزه ثمالی، مفسر شیعه مذهب در تفسیر منسوب به وی، گزارش می‌کند که فاطمه، حریره‌ای را برای پیامبر در خانه ام‌سلمه آورد، به سفارش پیامبر، علی و حسنین نیز برای خوردن حریره نزد پیامبر آمدند و پس از آن، پیامبر کساء خیبری بر سر آنان انداخت و گفت: «اللّهم هؤلاء اهل بیتی و عترتی فاذهب عنهم الرجس و طهّرهم تطهیرا». شبیه به همین روایت را ثعلبی در تفسیر
تطهیرا». شبیه به همین روایت را ثعلبی در تفسیر خویش گزارش کرده است. بنابر روایت ثعلبی، پس از دعای پیامبر اسلام، بخش دوم آیه ۳۳ احزاب نازل شد. بر اساس روایت دیگری که ثعلبی گزارش می‌کند که این واقعه در منزل عایشه صورت گرفته است. همچنین در تفسیر "الکشف و البیان"، از روایات دیگری یاد شده است که ماجرای حدیث کسا در خانه عایشه یا زینب صورت پذیرفته و آیه تطهیر پس از ماجرای کسا نازل شده است. تعدد گزارش‌ها اینچنینی سبب شده است تا برخی مفسران، نزول بخش دوم آیه را چندباره و در خانه فاطمه زهرا، ام سلمه، زینب و عایشه
و در خانه فاطمه زهرا، ام سلمه، زینب و عایشه بدانند. تفسیر. سیاق بخش اول آیه ۳۳ احزاب. بخش اول آیه ۳۳ سوره احزاب، در ادامه دستورها و توصیه‌ها به زنان پیامبر است که به باور مکارم شیرازی، مفسر شیعه، به جهت تأکید بیشتر، مورد خطاب قرار گرفته‌اند. به اجماع شیعه و سنی، بخش نخست این آیه در شان زنان محمد فرو فرستاده شده است. در این بخش از آیه و آیه پیش از آن به اهمیت خواندن قرآن در خانه، لزوم جایگزینی فرهنگ الهی برای فرهنگ جاهلی و تکلیف‌آور بودن زندگی در خانه پیامبر اشاره دارد. همچنین در این آیه ماندن زنان محمد در
اشاره دارد. همچنین در این آیه ماندن زنان محمد در خانه جهت پرهیز از خودنمایی و جلوه‌گری فرمان داده شده و تبرج و خودنمایی، نشانه جاهلیت قلمداد گردیده و از عقبگرد به آن نهی شده است. در بخشی از آیه، دو عنصر نماز و زکات متصل به هم ترسیم شده‌اند. بخش دوم (آیه تطهیر). دوپارگی آیه. طباطبایی، مفسر شیعه در "المیزان" گزارش می‌کند: هیچ‌یک از مفسران شیعه و سنی به این مطلب که بخش دوم (آیه تطهیر) مربوط به بخش نخست (آیه ۳۳ سوره احزاب) بوده و در ادامه آن نازل شده، اشاره نداشته است. از نظر ادبی و با توجه به امکان حذف این
است. از نظر ادبی و با توجه به امکان حذف این فراز از آیه و خلل وارد نشدن به معنای آیات پیش و پس، نتیجه گرفته می‌شود که این فراز، می‌تواند جمله معترضه باشد. به عقیده میلانی، فقیه شیعه، تفاوت ضمیرهای بخش اول و دوم، عدم اشکال در معنای بخش اول با حذف آیه تطهیر و پیشینه وجود آیات مدنی در میان آیات مکی و بالعکس دلیلی بر جدا بودن این دو بخش از هم می‌باشند. میلانی همچنین بر این باور است که حتی اگر سیاق دو بخش با هم اتحاد داشته باشند، با وجود روایات فراوان در منابع شیعه و سنی که این دو بخش را جدا از هم عنوان
منابع شیعه و سنی که این دو بخش را جدا از هم عنوان کرده‌اند، نمی‌توان به قرینه سیاق این دو بخش را یکی دانست. در "شرح موتمر علماء بغداد" پس از آنکه از انواع تحریف متصور برای قرآن یاد می‌شود، به تحریف موضعی در قرآن پرداخته شده است. بر این اساس، آیاتی معدود از جمله آیه تطهیر، برخلاف ترتیب نزول در قرآن جایگیری کرده‌اند. در همین باره، علامه طهرانی، مؤلف شیعه در کتاب "مهر تابان" به نقل از علامه طباطبایی گزارش می‌کند که عدم تناسب آیه تطهیر با مطالب قبل و بعد از خود و عدم همگونی لحن و ضمائر، بدین معناست که آیه
خود و عدم همگونی لحن و ضمائر، بدین معناست که آیه تطهیر از جای دیگری در بین آیات مربوط به همسران محمد منتقل شده است. در این گزارش چنین عنوان می‌شود که هدف از این تغییر، انتساب عدم رجس و طهارت به زنان محمد بوده است. با این وجود، منابع سنی مذهب بر روی ارتباط آیه تطهیر با بخش‌های پیشین تأکید دارند و آن را جزا و پاداش زنان پیامبر بعد از اطاعت از اوامری می‌دانند که به آنها در آیات قبلی محول شده است. قرائتی، مفسر شیعه، آیه ۳۳ سوره احزاب را به دو بخش تقسیم کرده است که قسمت آغازین آن در خصوص زنان پیامبر و قسمت دوم
که قسمت آغازین آن در خصوص زنان پیامبر و قسمت دوم آن در مورد اهل بیت پیامبر است. قرائتی دلیل این کار را یک فن در فصاحت و بلاغت معرفی کرده است که سخن مهم در میان سخنان عادی، توجه و دقت نظر بیشتری را جلب می‌نماید. وی در این خصوص گزارش می‌کند که بخش دوم آیه، به صورت مجزا نازل شده و در جمع‌آوری قرآن در این مکان قرار گرفته است. دلیل دیگری که قرائتی به آن اشاره دارد، توصیه به زنان پیامبر است که نسبت به خانهٔ خویش دقت بیشتری داشته باشند چرا که محل عبور معصومان خواهد بود. قرشی، مفسر شیعه در "قاموس قرآن" نیز به این
بود. قرشی، مفسر شیعه در "قاموس قرآن" نیز به این تغییر لحن و ضمیر آیه اشاره دارد؛ وی توضیح می‌دهد که ضمیرهای آیه‌ها تا قبل از آیه ۳۳ و در فراز اول همین آیه، مؤنث بوده است و مخاطب آیه نیز زنان پیامبر بودند؛ اما به ناگاه در فراز دوم آیه ۳۳، ضمیرهای آیه مذکر شده و مخاطب، اهل بیت پیامبر می‌باشند. با مذکر آمدن آیه، مخاطب آیه جمعی مذکر یا جمعی که مذکر نیز در میان آنها بوده‌اند می‌باشد. قرشی مؤنث آمدن آیه بعد را نیز گواهی بر غیریت بین زنان محمد با اهل بیت پیامبر دانسته است. نکته دیگر، تفاوت لحن آیه است که از حالت
است. نکته دیگر، تفاوت لحن آیه است که از حالت عتاب‌آمیز به کرامت‌بخش تغییر کرده است. معنای رجس و طهارت. رجس از ماده رجاست و به معنای پلیدی و قذارت است. در قرآن از این عبارت در بیان پلیدی استفاده نموده است. ابن‌عباس، صحابه پیامبر در خصوص کلمه رجس در بخش دوم آیه معتقد است که رجس، هرگونه عمل شیطانی است که رضای خدا در آن نباشد. قتاده، لغت‌شناس سنی مذهب، منظور از رجس را عمل سوء یا شک می‌داند و ابن زید آن را شیطان دانسته است. به گزارش "دانشنامه اسلام"، اهل سنت رجس را به معنای کفر عنوان کرده‌اند و در مقابل شیعیان
را به معنای کفر عنوان کرده‌اند و در مقابل شیعیان آن را به ارتباط با دنیای ناپاک توصیف کرده است. فخر رازی، مفسر سنی مذهب با اشاره به عبارت «لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ اَلرِّجْسَ»، احتمال اینکه معنای رجس، ناپاکی و نجاست باشد را منتفی دانسته است. وی می‌نویسد که اگر منظور از رجس، نجاست باشد، این نجاست با برطرف شدن عین آن از بین نخواهد رفت؛ بنابراین منظور از رجس، گناهان است که خداوند آنها را خواهد بخشید. فخر رازی در ادامه، معنای «یُطَهِّرَکُمْ» را به معنای ازاله ذنوب و «تَطْهِیراً» را پوشاندن لباس کرامت به تن اهل بیت
«تَطْهِیراً» را پوشاندن لباس کرامت به تن اهل بیت دانسته است. قرائتی، مفسر شیعه به نقل از "تفسیر البرهان"، رجس را هرگونه ناپاکی ظاهری و باطنی می‌داند. طباطبایی، مفسر شیعه، به الف و لام در کلمه «اَلرِّجْسَ» اشاره داشته و آن را الف و لام جنس می‌داند؛ بر این اساس معنای آیه چنین خواهد بود که خداوند قصد و اراده نموده است تا تمام ناپاکی و پلیدی‌ها را از اهل بیت دور بدارد. آلوسی، مفسر سنی مذهبی در تفسیر روح المعانی، الف و لام «اَلرِّجْسَ» را الف و لام استغراق دانسته و معنای آن را همه آلودگی‌ها و نقائص مادی و معنوی
و معنای آن را همه آلودگی‌ها و نقائص مادی و معنوی می‌داند. شیخ طوسی، از مفسران شیعه، در معنای طهارت مورد استفاده در قرآن، دو قول را گزارش می‌کند که یکی به حسن و مجاهد منسوب است و منظور از طهارت را پاکی از کفر دانسته‌اند و دیگری قول منسوب به زجاج است که منظور از طهارت را پاکی از هر نوع ناپاکی و آلودگی دانسته است. جوادی آملی، مفسر شیعه نیز منظور از طهارت را علاوه بر ناپاکی‌هایی چون حیض و نفاس، تطهیر از همه رذایل اخلاقی و اتهامات ناروا (در خصوص داستان مریم) دانسته است. به عقیده بقاعی، مفسر سنی مذهب،
مریم) دانسته است. به عقیده بقاعی، مفسر سنی مذهب، «یُطَهِّرَکُمْ» به معنای صیانت از ناپاکی‌هاست و عبارت «تَطْهِیراً» با صیغه مصدری به جهت مبالغه و بزرگی این اقدام به کار برده شده است. قرطبی، مفسر سنی مذهب نیز مفهوم مصدریت «تَطْهِیراً» را تأکید دانسته است. اراده الهی، تکوینی یا تشریعی. مکارم شیرازی، مفسر شیعه، به واژه «انما» اشاره دارد و آن را از اداة حصر می‌داند که این موهبت را مخصوص اهل بیت پیامبر می‌کند. او همچنین منظور از عبارت «یُرِیدُ» را نشانه اراده تکوینی بودن الهی می‌داند که با وجود اختیار و اراده،
بودن الهی می‌داند که با وجود اختیار و اراده، به سمت ناپاکی و گناه نمی‌روند. شیعیان بر این باورند که اراده تشریعی به گروهی خاص اختصاص نخواهد یافت. واژه «یرید»، فعل مضارع از مصدر «رود» به معنای طلبی که با اراده و اختیار همراه است. این واژه به جهت مضارع بودن حاوی معنای استمراریت است. واژه «یذهب» نیز از مصدر «ذهب» به معنای برداشتن و بردن است. در نقطه مقابل، تفاسیر اهل سنت، این اراده را اراده‌ای تشریعی دانسته‌اند که به عقیده تفاسیر شیعه، صحیح نمی‌باشد. این گروه با استناد به اینکه آیه تطهیر پس از اوامری که به
با استناد به اینکه آیه تطهیر پس از اوامری که به زنان محمد داده شده است نازل شده، در بیان اجر و مزد آنان است و در نتیجه اراده تشریعی را شامل می‌شود. همچنین منابع سنی با استناد به حدیث کسا و دعای محمد در آن رویداد، دعای او را نشانه عدم محقق بودن اراده می‌دانند و عدم محقق بودن اراده را نشانه تشریعی بودن دانسته‌اند. به عقیده انصاری، از محققان سنی مذهب، حصر در آیه تطهیر، حصر اراده نبوده و حصر مراد بوده است. بر این اساس، معنای آیه چنین است که خداوند قصد کرده است که تنها از تطهیر اهل بیت پیامبر در قرآن یاد کند
که تنها از تطهیر اهل بیت پیامبر در قرآن یاد کند این به معنای منحصر بودن تطهیر در آنها نیست. او همچنین حصر بودن اراده خدا را خلاف شرع اهل سنت می‌داند. اهل بیت. واژه «اهل بیت» در قرآن دو مرتبه در سوره‌های هود، آیه ۷۳ و سوره احزاب آیه ۳۳ بیان شده است. این کلمه یک مرتبه دیگر بدون مصدر و الف و لام در سوره قصص آیه ۷۳ استفاده شده است. واژه «اهل» به معنای انس و قرابت و واژه «بیت» به معنای خانه است. ترکیب این دو واژه با هم به خویشاوند نزدیک معنا شده است. ابن‌عباس الف و لام موجود در «البیت» را الف و لام عهد تعریف
الف و لام موجود در «البیت» را الف و لام عهد تعریف دانسته است و منظور از آن را بیت نبوت و رسالت می‌داند. ابن‌عباس در تعریف «بیت» می‌گوید: عرب آنجایی را که به آن پناه می‌برد، بیت می‌نامد. طبرسی، مفسر شیعه، در این خصوص گزارش می‌کند که برخی از مفسرین، منظور از بیت در آیه را بیت الله الحرام می‌دانند و اهل بیت را پرهیزکاران می‌دانند. همچنین گزارش شده است که برخی منظور از بیت را مسجدالحرام می‌دانند و اهل آن را ساکنان مسجد النبی می‌دانند که پیامبر آنان را در مسجد اسکان داده و درِ خانه آنان به مسجد را مسدود نساخته
داده و درِ خانه آنان به مسجد را مسدود نساخته است. عکرمه، تابعی سنی مذهب نیز با توجه به صدر آیه، منظور از اهل بیت پیامبر در آیه را زنان پیغمبر اسلام می‌داند.در همین راستا برخی مفسران سنی مذهب همچون ابوحیان اندلسی، با توجه به آیه ۷۳ سوره هود که ساره -همسر ابراهیم- را جزئی از اهل بیت ابراهیم دانسته است، بر این باورند که همسران جزئی از اهل بیت هستند و بر طبق آیه تطهیر، زنان محمد نیز شامل اهل بیت محمد خواهند بود. این در حالی است که شیخ طوسی در تفسیر تبیان، ساره را از جهت آنکه دختر عموی ابراهیم است، جزئی از اهل
را از جهت آنکه دختر عموی ابراهیم است، جزئی از اهل بیت ابراهیم دانسته است. راغب اصفهانی، لغت‌شناس سنی مذهب، در "مفردات" و در ترجمه کلمه اهل بیت منظور از آن را تمام افرادی می‌داند که نسب خونی داشته باشند. وی همسران فرد را در عبارت «اهل الرجل» داخل می‌داند. در این خصوص، ابوسعید خدری و انس بن مالک، از صحابه پیامبر، عایشه و ام سلمه، از زنان محمد، منظور از اهل بیت در آیه را، علی و فاطمه و حسن و حسین دانسته‌اند. قرشی، خوارجی بودن عکرمه را در این تفسیر مؤثر دانسته است و با توجه به ضمایر آیه پیش و پس این فراز،
است و با توجه به ضمایر آیه پیش و پس این فراز، منظور از اهل بیت را غیر از همسران محمد دانسته است. گروهی که منظور از اهل بیت در آیه را، زنان محمد تلقی کرده‌اند، در توجیه جهت مذکر آمدن ضمیرهای آیه، آورده‌اند که پیامبر اسلام نیز مشمول آیه است و با وجود یک مذکر در جامعه زنان، ضمیر مذکر به جهت غلبه ادبی، استفاده می‌گردد. طباطبایی، مفسر شیعه، با ذکر این توجیه، آن را ناروا دانسته و معتقد است، با وجود عصمت پیامبر اسلام از خطا و گناه، دلیلی برای ذکر شدنش ذیل آیه تطهیر وجود ندارد. همچنین آورده‌اند که ضمیر مذکر، به
وجود ندارد. همچنین آورده‌اند که ضمیر مذکر، به اهل بیت راجع می‌باشد و به این جهت مذکر بکار برده شده است. از جمله اختلافتی که در آیه صورت گرفته است، معنا و مصداق اهل بیت است. فخر رازی، مفسر سنی مذهب، به شدت علاقه و ارتباط بین فاطمه و علی با پیامبر اشاره داشته و به همین جهت، آنان را از آل محمد دانسته است. فخر رازی در جای دیگر می‌نویسد که زنان و فرزندان محمد از اهل بیت او هستند و علی نیز به سبب ازدواج با دختر پیامبر و ملازمت با محمد، از اهل بیت به‌شمار می‌آید. سهمودی، مفسر سنی مذهب، نیز پس از بیان ماجرای اصحاب
مفسر سنی مذهب، نیز پس از بیان ماجرای اصحاب کساء، منظور از اهل بیت در آیه تطهیر را اصحاب کسا دانسته است. ابن عطیه، دیگر مفسر سنی مذهب نیز منظور از اهل بیت را فاطمه، علی و حسنین دانسته است. از میان صحابه‌ای که منظور از اهل بیت در آیه را به علی، فاطمه، حسن و حسین تعبیر کرده‌اند، "دانشنامه جهان اسلام"، انس بن مالک، ثوبان مولی پیامبر، ابوسعید خدری، ام‌سلمه، عایشه، سعد بن ابی‌وقاص، عبدالله بن جعفر، عبدالله بن عباس را یاد می‌کند. نووی، فقیه سنی مذهب، در شرح صحیح مسلم به نقل از مسلم و به نقل از زید بن ارقم
صحیح مسلم به نقل از مسلم و به نقل از زید بن ارقم می‌نویسد که زنان محمد از اهل بیت او هستند اما اهل بیت، کسانی هستند که صدقه بر آنان حرام باشد. براساس روایت ام سلمه از ماجرای کسا، پس از دعای محمد در حق اهل بیتش، ام سلمه به نزد محمد آمده است و تقاضا دارد تا از اهل بیت محمد باشد، اما محمد او را با وجود در راه خیر و صلاح بودن، درخواستش را رد می‌کند. قول سومی که برای عبارت اهل بیت در میان منابع ذکر شده است، به زید بن ارقم منسوب است. بر اساس این قول، منظور از اهل بیت کسانی هستند که خداوند بر آنها زکات را حرام
بیت کسانی هستند که خداوند بر آنها زکات را حرام کرده است و شامل آل علی، آل جعفر و آل عقیل نیز می‌شود. بر اساس این قول، منظور از تطهیر در آیه تطهیر، پاک شدن از دریافت و مصرف صدقه و زکات است. در "دانشنامه اسلام"، دلیل وارد شدن آل طالب و آل عباس در دایره اهل بیت محمد را اهمیت این دو خاندان در طایفه بنی هاشم عنوان کرده است. عباسیان برای وارد شدن به سیطره معنای اهل بیت تلاش‌هایی کردند. از میان بزرگان اهل سنت، مالک و ابوحنیفه معنای اهل بیت را گسترش دادند تا شامل تمام بنی هاشم بشود و شافعی بنی مطلب را نیز به
تمام بنی هاشم بشود و شافعی بنی مطلب را نیز به مصادیق اهل بیت افزود. با این وجود گروهی بر این باورند که معنای اهل بیت، شامل تمام امت اسلامی است. شارون در "دانشنامه قرآن" گزارش می‌کند که عباسیان پس از به حکومت رسیدن، کوشیدند تا برای مشروعیت بخشیدن به حکومتشان تحت عنوان اهل بیت در آیه تطهیر قرار گیرند و تأکید می‌کردند که عموی پدری در غیاب پدر، همانند پدر است؛ بنابراین علی، عباس، عقیل و جعفر از جانب عباسیان، مصداقی از اهل بیت تلقی می‌شدند. قرطبی، مفسر سنی مذهب، مدعی است که واقعه حدیث کسا، پس از نزول آیه صورت
مدعی است که واقعه حدیث کسا، پس از نزول آیه صورت گرفته و پیامبر پس از نزول آیه، در حق علی، فاطمه و حسنین دعا نموده است تا در زمره اهل بیتش (یعنی همسران خود) قرار گیرند. وی منکر بخشی از روایات شده است که بر اساس آن، عایشه و ام‌سلمه، از پیامبر اسلام در خصوص جزئی از اهل بیت بودن پرسش کردند و پیامبر ضمن دعا برای آنان، آنها را شامل اهل بیت ندانسته است. از میان مفسران اهل سنت که منظور از اهل بیت در آیه تطهیر را فاطمه، علی و حسنین می‌دانند می‌توان به: حمزاوی، قسطانی، ابن بلبلان، ابن صباغ مالکی، حاکم نیشابوری، حافظ
ابن بلبلان، ابن صباغ مالکی، حاکم نیشابوری، حافظ کنجی، محب‌الدین طبری، سخاوی، حافظ بدخشانی، توفیق ابوعلم، شوکانی، احمد بن محمد شامی، شبلنجی، فخر رازی، زمخشری، قرطبی، طبری، سیوطی، ابن حجر عسقلانی و ذهبی اشاره کرد. قرائتی، مفسر شیعه در "تفسیر نور"، شمار روایاتی که علی، فاطمه و حسنین را مصداق اهل بیت می‌داند و در منابع اهل سنت گزارش شده‌اند را صد و سی روایت گزارش نموده است که همگی در کتاب "شواهد التنزیل" جمع شده‌اند. به گزارش طباطبایی در "المیزان"، منابع اهل سنت در بیش از ۴۰ روایت مختلف، به نقل از ام سلمه،
سنت در بیش از ۴۰ روایت مختلف، به نقل از ام سلمه، عایشه، ابی‌سعید خدری، سعد، وائله بن اسقع، ابی حمراء، ابن‌عباس، ثوبان -غلام محمد-، عبدالله بن جعفر، علی بن ابی‌طالب و حسن بن علی منظور از اهل بیت آیه را، علی، فاطمه و حسنین گزارش کرده‌اند. همین‌طور منابع شیعی، در بیش از ۳۰ روایت گوناگون و به نقل از علی بن ابی‌طالب، علی بن الحسین، محمد باقر، جعفر صادق، ام سلمه، ابوذر غفاری، ابی‌لیلی، ابی الاسود، عمرو بن میمون اودی و سعد بن ابی وقاص، منظور از اهل بیت را پنج تن آل عبا دانسته‌اند. طبری، مفسر سنی مذهب، در تفسیر
آل عبا دانسته‌اند. طبری، مفسر سنی مذهب، در تفسیر خویش ۱۴ روایت را در اثبات این مدعا ذکر می‌کند. طَبرِسی، مفسر شیعه، در اثبات تعلق آیه به ۵ تن آل عبا، به نقل از منبعی سنی مذهب می‌نویسد: لفظ «انما» در آیه، بیانگر انحصار و بیان حقیقت است. بر این اساس آنچه بعد از «انما» ذکر می‌شود، قطعی بوده و تخطی از آن صحیح نیست. همچنین خداوند از هر مکلفی، اراده مطلق را طلب کرده است با این حساب، منظور از آیه، عموم خلائق نمی‌باشد. همچنین این آیه به دوری افراد خاصی از هرگونه پلیدی گزارش می‌دهد که بیانگر عصمت می‌باشد؛ عصمتی که
گزارش می‌دهد که بیانگر عصمت می‌باشد؛ عصمتی که غیر از پنج تن آل عبا، برای کسی ثابت‌شده نمی‌باشد. قرائتی، مفسر شیعه در توضیح عبارت «یطهرکم» با طرح این پرسش که «آیا این عبارت به معنای آن نیست که اهل بیت پیامبر آلودگی داشته‌اند و خداوند آنان را تطهیر کرده است؟» پاسخ می‌دهد؛ شرط تطهیر، آلودگی نبوده و خداوند ملائکه را با لفظ مطهره یاد می‌کند درحالی‌که آنان همواره پاک بوده‌اند. با این توضیح، قرائتی معنای یطهرکم را پاک نگه‌داشتن و نه پاک کردن، دانسته است. به باور طباطبایی، آیه تطهیر در بیان عصمت پنج تن آل عبا بوده
آیه تطهیر در بیان عصمت پنج تن آل عبا بوده است و احتمال برخی مبنی بر تقوای شدید از مفاد آیه، با انحصار آیه سازگاری ندارد؛ چرا که بر این اساس، تقوا، درخواست الهی از تمام بندگان خویش است و انحصار آن با ادات حصر برای اهل بیت، توجیه‌شدنی نمی‌باشد. بر اساس روایتی که قمی در تفسیر خویش گزارش کرده است، علی بن ابی‌طالب پس از ماجرای بازپس گرفتن فدک، در نزد ابوبکر محاجه کرد و در احتجاج خود به این آیه استناد نمود و خطاب به ابوبکر از شأن نزول آیه تطهیر سؤال کرد، ابوبکر در پاسخ آیه را در شأن فاطمه و علی دانست. علی در
در پاسخ آیه را در شأن فاطمه و علی دانست. علی در ادامه پرسید، اگر کسانی علیه فاطمه شهادت بدهند که مرتکب عملی سوء شده است، رفتارت با او چگونه است؟ ابوبکر اجرای حد را جواب علی می‌داند؛ علی، ابوبکر را در صورت چنین کاری، متهم به کفر می‌کند و استدلال می‌کند که این حکم، برخلاف شهادت خدا در خصوص عصمت و طهارت فاطمه است. دیدگاه شرق‌شناسان. مادلونگ، شرق‌شناسی مسیحی معتقد است که احتمال دوپاره بودن آیه ۳۳ سوره احزاب را منتفی است؛ لامنس، شرق‌شناس مسیحی، با بیان این مطلب که پیامبر اسلام از خویشاوندان خویش رویگردان و
که پیامبر اسلام از خویشاوندان خویش رویگردان و ناامید بود؛ معتقد است که «اهل بیت» در آیه تطهیر، منحصراً به زنان پیامبر اشاره دارد. مادلونگ، این نظر لامنس را در تعارض با منابع و مدارک موجود دانسته و منظور از اهل بیت را خویشاوندان خونی گزارش کرده است. به گزارش شارون ام. دریپر در "دانشنامه قرآن" به معنای واژه اهل بیت در صدر اسلام اشاره دارد و با گزارشی از ابن سعد، منظور از اهل بیت را قبیله قریش یا اهالی مکه یا حتی مسجدالحرام می‌داند. به عقیده شارون، این معنا به نفع معنای محدود واژه اهل بیت نادیده گرفته شده است
نفع معنای محدود واژه اهل بیت نادیده گرفته شده است تا سنگ‌بنای اعتقادات عباسیان و علویان در خصوص اثبات حقانیت خودشان را شکل بدهند. مادلونگ با اشاره به قولی که منظور از اهل بیت را اهالی مسجد الحرام می‌دانند؛ دلیل آنان را در این تفسیر، قیاس با آیه‌ای در توصیف همسر ابراهیم می‌داند و این تفسیر را به جهت مخالفت با هدف آیه (یعنی ترفیع مقام همسران پیامبر) و عدم همخوانی با آیه بعد که در خصوص زنان پیامبر می‌باشد دانسته است. به نوشته لئورا وچا ولیری در "دانشنامه اسلام"، با وجود آنکه آیات پیش از آیه تطهیر در مورد
با وجود آنکه آیات پیش از آیه تطهیر در مورد دستور العمل‌هایی برای زنان پیامبر است و افعال و ضمایر به صورت جمع مؤنث هستند؛ ولی در این آیه که خطاب به اهل بیت است، ضمایر به صورت جمع مذکر هستند؛ بنابراین گفته شده است که دیگر بحث زنان پیامبر مطرح نیست، یا حداقل صرفاً آنها نیستند. عبارت اهل بیت فقط می‌تواند معنی «خانواده پیامبر» را بدهد. این امتیاز به‌طور طبیعی به همه خویشاوندان محمد اطلاق می‌شود، چه آنهایی که در قبیله او بودند، چه انصار و در واقع همه جامعه مسلمانان؛ ولیری در ادامه به داستان اصحاب کسا اشاره دارد
ولیری در ادامه به داستان اصحاب کسا اشاره دارد که در بسیاری از احادیث منعکس شده و بر اساس آن، محمد عبای خویش را در موقعیت‌های گوناگون از جمله رویداد مباهله، بر روی نوه‌هایش حسن و حسین، دخترش فاطمه و دامادش علی افکنده و بدین ترتیب، این پنج تن هستند که عنوان اصحاب کسا به آنها داده می‌شود و اهل بیت پیامبر لقب گرفته‌اند. شارون نیز با اشاره به روایت اصحاب کسا، شباهت آن را با خانواده مقدس در کتب مقدس و فرهنگ مسیحیت مورد توجه قرار می‌دهد و به روایت دیگری در این زمینه می‌پردازد که بر اساس آن فاطمه و مریم، هر دو از
می‌پردازد که بر اساس آن فاطمه و مریم، هر دو از حافظان بهشت برشمرده شده‌اند. در علم کلام. مجادله کلامی بر سر این آیه از اهمیت بالایی برخوردار بوده است. چرا که شیعیان همواره با استناد به بخش دوم آیه ۳۳ احزاب، به عصمت امامان خود استدلال می‌کنند و در مقابل، اهل سنت این بخش از آیه را با توجه به بخش آغرین آیه در شأن همسران پیامبر می‌دانند. به گفته سید علی میلانی، فقیه شیعه؛ از بهترین ادله اثبات عصمت برای امامان شیعه و اهل‌بیت محمد، آیه تطهیر است؛ به طوری که اگر هیچ آیه‌ای جز آیه تطهیر در خصوص موضوع عصمت نازل
هیچ آیه‌ای جز آیه تطهیر در خصوص موضوع عصمت نازل نشده بود، این آیه برای اثبات عصمت کفایت می‌نمود. بر اساس استدلال شیعیان، واژه «انما» در آیه از «ادات حصر» است و منظور از «یرید الله» نیز یا به معنای اراده تکوینی الهی است یا به معنای اراده تشریعی خواهد بود. از آنجا که در آیه از حصر استفاده شده است و اراده تشریعی الهی، حصربردار نخواهد بود و مشمول تمام خلائق خواهد بود؛ بر این اساس، منظور از عبارت «یرید الله» اراده تکوینی است و اثبات کننده عصمت برای اهل‌بیت می‌باشد. در مقابل این دیدگاه برخی از اهل سنت همچون