payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ممکن است فردی تصوّر کند که در پرتاب بعدی احتمال «خط» آمدن بیشتر از «شیر» باشد (این باور غلط یک نمونه از این سفسطه است)؛ در حالی که پرتاب کردن یک سکه متغیّری مستقّل است و وابستگی میان آخرین پرتاب و پرتاب‌های قبلی وجود ندارد. در نتیجه احتمال شیر یا خط آمدن پرتاب آخر، همچنان برابر است با: formula_3یا ۰/۵. از این رو احتمال پنج بار «شیر» آمدن، با چهار بار «شیر» و یک بار «خط» آمدن برابر است و داریم: formula_4. چون پرتاب‌ها مستقل از یکدیگرند، می‌توان این قضیه را توسّط «قضیهٔ بیز» دقیق‌تر اثبات کرد. بدین نحو که
توسّط «قضیهٔ بیز» دقیق‌تر اثبات کرد. بدین نحو که اگر پیشامد formula_5را برای «خط آمدن پرتاب پنجم» در نظر بگیریم و پیشامد formula_6را برای «شیر آمدن چهار پرتاب اوّل»، داریم: formula_7 اکنون برای پیدا کردن formula_8می دانیم چهار پرتاب اوّل مستقل از پرتاب پنجم است، پس formula_9آنگاه: formula_10 تاس. فردی یک تاس را ۱۰ مرتبه می‌اندازد. اگر حداقل یکبار ۱ بیاید، برنده می شود. می‌دانیم تاس سالم است و در نتیجه احتمال آمدن هر یک از وجوه آن برابر است با: formula_11؛ از این رو احتمال حداقل یکبار ۱ آمدن برابر است با:
از این رو احتمال حداقل یکبار ۱ آمدن برابر است با: formula_12. تاس برای بار اوّل انداخته می‌شود و عدد ۶ می‌آید. حال ممکن است به خاطر چنین سفسطه‌ای، فرد تصوّر کند که با این باخت در مرحلهٔ اوّل، احتمال برنده شدنش در مراحل بعدی بیشتر شده است! امّا احتمال حداقل یکبار ۱ آمدن برابر است با formula_13. نتیجتاً در این مرحله، احتمال برنده شدن فرد به اندازهٔ ۰/۰۳ کمتر از مرحله قبل شده است! و به همین منوال این احتمال در هر مرحله کمتر و کمتر می‌شود. کازینو «مونت کارلو». یک مثال مشهور در سال ۱۹۱۳ در کازینوی مونت کارلو رخ
مثال مشهور در سال ۱۹۱۳ در کازینوی مونت کارلو رخ داد که در یک بازی، توپی ۲۶ بار به صورت متوالی در جایگاه سیاه قرار گرفت که احتمال آن تقریباً برابر با یک در ۶۶ میلیون بوده است. طی فرآیند، با مشاهده چندین بار قرار گرفتن توپ در جایگاه سیاه و با استنباط اینکه در مرحله بعدی در جایگاه قرمز قرار میگیرد، بسیاری از شرکت کننده‌ها روی قرمز شرط‌بندی کردند و نهایتاً باختند. جنسیّت فرزند. یک مورد دیگر از این سفسطه چنین است که برخی والدین بعد از داشتن چند فرزند با جنسیت یکسان، گمان می‌کنند که احتمال آمدن فرزند بعدی با جنس
گمان می‌کنند که احتمال آمدن فرزند بعدی با جنس مخالف، بیشتر است که همین مورد را «پیر سیمون لاپلاس» در مقالهٔ سال ۱۷۹۶ خود ذکر کرده است.
آرانچینو یک غذای سنتی در ایتالیا و مخصوص شهر سیسیل است. ماده اصلی آرانچینو برنج است که به شکل یک توپ در روغن فراوان سرخ می‌شود. آرانچینو به وسیلهٔ راگو که نوعی سس گوشت در ایتالیا است پخته می‌شود. از مواد به کار رفته در آرانچینو می‌توان از لوبیا سبز و راگو و پنیر موتزارلا مخصوص و آرد برنج نام برد. آرانچینو را هر رستورانی به سبک خاص خود طبخ می‌کند اما نوع معمول آن طبخ با کره است و برخی نیز در مواد اولیه ان از قارچ استفاده می‌کنند. نام آرانچینو بر گرفته از رنگ نارنجی آن هست. در ایتالیایی به پرتقال، آرانچا گفته
آن هست. در ایتالیایی به پرتقال، آرانچا گفته می‌شود و در زبان سیسیلی آرانچینو به معنای پرتغال کوچک است.
روزنامهٔ سَلام، اولین روزنامهٔ منتقد بر حاکمیت بعد از درگذشت روح‌الله خمینی بود که در ۲۰ بهمن ۱۳۶۹ با انتشار اولین پیش‌شماره آغاز به کار کرد تا این‌که در ۱۵ تیر ۱۳۷۸ برای ۵ سال توقیف شد. مدیر مسئول آن سید محمد موسوی خوئینی‌ها و سردبیر آن عباس عبدی بود. بعد از پایان دوران توقیف، گفته می‌شود که مجمع روحانیون مبارز احتمالاً فصلنامه‌ای با همین نام چاپ کند. آغاز فعالیت. پس از درگذشت روح‌الله خمینی، محافظه‌کاران به رهبری سید علی خامنه‌ای اعلام کردند که نظارت شورای نگهبان بر انتخابات، عام و استصوابی و شامل تمام
نگهبان بر انتخابات، عام و استصوابی و شامل تمام مراحل از جمله تأیید صلاحیت شرکت‌کنندگان است. در اولین انتخابات پس از درگذشت روح‌الله خمینی، عدهٔ کثیری از نامزدهای جناح چپ جمهوری اسلامی (مجمع روحانیون مبارز، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، خانهٔ کارگر و تشکل‌های همسو) رد صلاحیت شدند. اعتراضات به این اقدام شورای نگهبان بی‌اثر بود. سه نفر از رهبران مجمع روحانیون که مشمول رد صلاحیت‌ها نشده بودند در اعتراض به این وضع از انتخابات کناره‌گیری کردند: موسوی خوئینی‌ها (از رهبران دانشجویان در جریان گروگان‌گیری
(از رهبران دانشجویان در جریان گروگان‌گیری سفارت ایالات متحده آمریکا در تهران که از سوی خمینی به شغل‌های مهم و کلیدی گمارده شده بود)، محمدرضا توسلی رئیس دفتر خمینی و عبایی خراسانی امام جمعهٔ مشهد. اما روزنامه‌ها از چاپ بیانیهٔ انصراف آنان نیز خودداری کردند. بدین ترتیب مجمع روحانیون مبارز مصمم به انتشار روزنامه‌ای شد که سلام نام گرفت و به عنوان تریبون جناح چپ فعالیت کرد. نخستین شورای سردبیری. نخستین اعضای شورای سردبیری سلام که در پیش‌شماره‌های اولیهٔ سلام تعیین شدند: نخستین دبیران تحریریه. نخستین تحریرهٔ
تعیین شدند: نخستین دبیران تحریریه. نخستین تحریرهٔ سلام شامل ۱۱ سرویس بود و دبیران آن به شرح زیر بودند: دستگیری عبدی و احتمال توقیف. عباس عبدی سردبیر روزنامه در سال ۱۳۷۳ دستگیر و نزدیک بهٔ کسال را در بازداشت وزارت اطلاعات بود. روزنامه نیز با تجمع و تهدید روزانهٔ انصار حزب‌الله در آستانهٔ توقیف قرار داشت که با مخالفت محمد خاتمی (وزیر وقت فرهنگ و ارشاد) و حضور وی در تحریریهٔ روزنامه از توقیف جلوگیری شد. انتشار سند محرمانه و واقعهٔ ۱۸ تیر و توقیف. نامهٔ منتشر شده به تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۷۷ از طرف سعید امامی (اسلامی)
به تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۷۷ از طرف سعید امامی (اسلامی) از مشاورین وقت وزارت اطلاعات و معاون امنیتی وزارت اطلاعات در زمان تصدی علی فلاحیان، به قربانعلی دری نجف‌آبادی وزیر اطلاعات نوشته شده‌است. در این نامه او از وضع فرهنگی کشور ابراز نگرانی کرده و خواستار محدودیت‌هایی برای اهل قلم جهت ساماندهی و کنترل فضای فرهنگی کشور شده‌است. او همچنین با ذکر نام چند نویسنده از جمله محمد مختاری (از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای) آنان را به ایجاد مشکلات امنیتی متهم کرده‌است و اعلام کرده تا ترتیبی اتخاذ شود که نویسندگان، مترجمان و
کرده تا ترتیبی اتخاذ شود که نویسندگان، مترجمان و گزارشگران مطبوعات، پیرامون نوشته‌های خود پاسخگو باشند. هر چند علی یونسی وزیر وقت اطلاعات روز بعد از انتشار نامه در مصاحبه‌ای اعلام کرد «نامه، مربوط به سعید امامی نبوده بلکه از حوزهٔ مشاورین وزیر، خطاب به وزیر ارسال شده و موضوع نامه نیز مربوط به اصلاح قانون مطبوعات نیست». با توجه به این گفته‌ها و این‌که تصویری از نامهٔ مذکور موجود نیست، این گمانه‌زنی مطرح می‌شود که نامه نه مستقیماً از طرف سعید امامی که از طرف حوزهٔ مشاورین وزارت اطلاعات (که سعید امامی نیز عضو
مشاورین وزارت اطلاعات (که سعید امامی نیز عضو آن بوده) به وزیر اطلاعات نوشته شده‌است. وزارت اطلاعات هیچ‌گاه محرمانه بودن نامه را تکذیب نکرد اما یونسی اظهار داشته‌است که روزنامهٔ سلام با حذف صدر و ذیل نامه از آن استفادهٔ ابزاری و جناحی کرده‌است. هر چند روزنامهٔ کیهان این سند را جعلی خوانده‌است. در همین راستا عباس عبدی عضو شورای سردبیری روزنامهٔ سلام، در پاسخ به محرمانه بودن نامهٔ منتشر شده آن را دست‌نویس به خط سعید امامی و فاقد هرگونه مهر محرمانه دانسته و اظهار داشته به هیچ وجه افشای اسرار محرمانه نبوده‌است
داشته به هیچ وجه افشای اسرار محرمانه نبوده‌است و اضافه کرده احتمالاً دو نامه باید وجود داشته باشد؛ یکی دست‌نویس که ما چاپ کرده‌ایم و دیگری تایپی که احتمالاً کامل‌تر بوده‌است. همچنین در این مورد که وزارت اطلاعات نامه را منسوب به حوزهٔ مشاورین دانسته و نه سعید امامی گفته‌است «سعید امامی در حوزهٔ مشاورین کار می‌کرده و نامه به خط وی بوده‌است». این نامه چندی بعد از مرگ مشکوک سعید امامی (به تاریخ ۲۹ خرداد همان سال) انتشار یافت. گمان می‌رود این نامه نیز در کند و کاش‌های اسناد مربوط به سعید امامی به دست تحریریهٔ
کاش‌های اسناد مربوط به سعید امامی به دست تحریریهٔ روزنامه رسیده باشد. مدعیان جعلی بودن این نامه پیوند زدن طرح قانون اصلاح مطبوعات با قتل‌های زنجیره‌ای را پروژهٔ براندازی نظام عنوان کرده‌اند. در هر صورت موضوع قانون اصلاح مطبوعات و نقش سعید امامی در آن (هر چند اثبات نشده) که عامل اصلی قتل‌های زنجیره‌ای معرفی شده بود به توقیف روزنامهٔ سلام انجامید و واقعهٔ ۱۸ تیر را رقم زد. دادگاه. در جریان محاکمهٔ سلام به جز مدعی‌العموم ۴ شاکی دیگر نیز حضور داشتند: محمود احمدی‌نژاد (استاندار اردبیل در دولت هاشمی رفسنجانی که
(استاندار اردبیل در دولت هاشمی رفسنجانی که بعدها رئیس دولت‌های نهم و دهم شد)، کامران دانشجو (که بعدها استاندار تهران و وزیر علوم در دولت دوم احمدی‌نژاد شد)، مهدی‌رضا درویش‌زاده (نمایندهٔ مردم دزفول در مجلس پنجم) و حمیدرضا ترقی (عضو ارشد مؤتلفه و نمایندهٔ مشهد در مجلس پنجم).
جهان سوم اصطلاحی است که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ رواج یافت و مقصود از آن مجموعهٔ کشورهای تازه استقلال یافتهٔ قاره‌های آسیا و آفریقا و همچنین مجموعهٔ کشورهایی است که نه از شمار کشورهای توسعه‌یافتهٔ سرمایه‌داری به‌شمار می‌آیند نه از شمار کشورهای توسعه‌یافتهٔ کمونیست. دراین معنی کشورهایی مانند چین، کرهٔ شمالی و ویتنام و کامبوج نیز، اگرچه رژیم کمونیست دارند، در مجموعهٔ جهان سوم می‌گنجند. عنوان‌های همردیف این اصطلاح برای این کشورها، کشورهای «توسعه نیافته»، «کم توسعه» یا «رو به توسعه» است. مفهوم جهان سوم بیشینهٔ
یا «رو به توسعه» است. مفهوم جهان سوم بیشینهٔ کشورهای امریکای لاتین و کشورهای آسیایی و آفریقایی را در برمی‌گیرد. بیشتر این کشورها پیشینهٔ استعمارزدگی دارند (تک استعمار) و از امپریالیسم نفرت دارند و گرفتار فقر و انفجار جمعیت‌اند و در سازمان ملل بیش از دو سوم کشورهای عضو را تشکیل می‌دهند. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ یک جنبش سیاسی بین‌المللی در این کشورها برای کسب هویت خاص سیاسی و اخلاقی در برابر دو «بلوک شرق» و «بلوک غرب» پدید آمد که رهبران برجستهٔ آن جواهر لعل نهرو از هند، ناصر از مصر، سوکارنو از اندونزی و تیتو
از هند، ناصر از مصر، سوکارنو از اندونزی و تیتو (نک تیتوئیسم) از یوگسلاوی بودند. «کنفرانس باندونگ» و «کنفرانس بلگراد» اجتماعی از رهبران بیشینهٔ اینگونه کشورها بود که با نام «غیرمتعهد» در پی کسب هویت تازهٔ بین‌المللی بودند و حتی برخی امید بسته بودند که از میان این کشورها بلوک سومی یا «نیروی سوم»ی در برابر بلوک‌های شرق و غرب به وجود آید، اما ضعف بنیهٔ اقتصادی و بحران‌های سیاسی داخلی این کشورها ناگزیر آن‌ها را به سوی یکی از دو بلوک شرق و غرب کشاند و اگرچه بسیاری از «کشورهای غیرمتعهد» همچنان به سیاست «عدم تعهد»
از «کشورهای غیرمتعهد» همچنان به سیاست «عدم تعهد» ادامه می‌دهند، اما در عمل، از نظر ایدئولوژیک و سیاسی و اقتصادی، به یکی از دو بلوک گرایش دارند و درین میان سهم کشورهای گراینده به شوروی و کمک گیرنده از آن – به علت ترس و نفرتی که اغلب این کشورها از پیشینهٔ استعماری و امپریالیستی غرب دارند رفته–رفته بیشتر می‌شود. در این اواخر، برخی نویسندگان غربی تقسیم‌بندی تازه‌ای کرده‌اند و کشورهای روبه توسعهٔ دارای منابع طبیعی غنی، مانند کشورهای نفت خیز خاورمیانه را «جهان چهارم» نامیده‌اند. چینی‌ها با پذیرش نظریهٔ «سه جهان»
نامیده‌اند. چینی‌ها با پذیرش نظریهٔ «سه جهان» به این اصطلاح برد و بعد تازه‌ای داده‌اند. به نظر آنان جهان انقلابی حقیقی و ضد امپریالیست «جهان سوم» است که در برابر دو اردوی امپریالیسم و «سوسیال امپریالیسم» قرار می‌گیرد و مورد تهدید و استثمار آن‌هاست؛ ولی شوروی‌ها و کمونیستهای هوادار آن‌ها تنها به «دو اردوگاه»، یکی «اردوگاه امپریالیسم و سرمایه‌داری» و دیگری «اردوگاه سوسیالیسم و ضد امپریالیسم» باور دارند سه بخش جهان در دوران جنگ سرد: رنگ آبی: جهان اول، رنگ قرمز: جهان دوم، رنگ سبز: جهان سوم]] پیشینه. جهان سوم و
جهان دوم، رنگ سبز: جهان سوم]] پیشینه. جهان سوم و پایگاه سوم تعابیری بودند که در سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ در فرانسه رایج شدند. پیتر ورسی در آوریل ۱۹۴۹ به استفاده کلود بورده از این اصطلاح اشاره کرده‌است. اما ژوزف لاو معتقد است ریشه این واژه را باید در اصطلاح موقعیت سوم جست. کلمه‌ای که خوان پرون آن را در ۱۹۴۹ به کار برد. ژوزف لاو کاربرد عام جهان سوم را نیز مربوط به دوران پس از کنفرانس باندونگ ۱۹۵۵ می‌داند. کاربرد امروزین این واژه به احد محبوبی؛ جمعیت نگار و تاریخ‌دان ایرانی نسبت داده می‌شود که در ۱۴ اوت ۱۹۵۲ در
ایرانی نسبت داده می‌شود که در ۱۴ اوت ۱۹۵۲ در مقاله‌ای در مجله ابزرواتور از این واژه برای نامگذاری کشورهای توسعه‌نیافته و در حال توسعه‌ای که خارج از دو بلوک قدرت قرار داشتند، استفاده کرد. پس از جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد جهان به دو بلوک یا دو جهان شرق و غرب تقسیم شد. کشورهای دیگر که غالباً توسعه نیافته بودند و در قالب هیچ‌کدام از این دو جهان نمی‌گنجیدند به جهان سوم معروف شدند. برخی از این کشورها چون خود را به هیچ‌کدام از دو بلوک متعهد نمی‌دانستند نام کشورهای غیرمتعهد را بر خود نهادند. در محفل‌های علمی
غیرمتعهد را بر خود نهادند. در محفل‌های علمی بیشتر از اصطلاحات کشورهای جنوب یا در حال توسعه در اشاره به کشورهای جهان سوم استفاده می‌شود. انتقادها. این اصطلاح مورد انتقاد تعدادی از سوسیالیست‌ها از جمله قوام نکرومه رئیس‌جمهور و رهبر جنبش استقلال‌طلب غنا و فرانتس فانون نظریه‌پرداز فرانسوی-الجزایری رو به رو شده‌است. مائو تسه تونگ نیز در ۱۹۷۲ طبقه‌بندی دیگری را در این مورد ارائه داد. او در نظریه خود که معروف به سه جهان است، آمریکا و شوروی را به عنوان دو قدرت امپریالیستی در جهان اول قرار داده و ژاپن، اروپای غربی،
در جهان اول قرار داده و ژاپن، اروپای غربی، کانادا و کشورهای تجدیدنظر طلب اروپای شرقی (مانند یوگسلاوی و آلبانی) را دانسته و آفریقا، آمریکای لاتین و آسیا را جهان سوم نام می‌دهد. در نظر عامّه. این اصطلاح در تداول عامّهٔ اواخر قرن چهاردهم هجری خورشیدی در زبان فارسی به کشورهایی با وضعیت اقتصادی ضعیف اشاره داشته‌است. امروزه برخی ها کشور ها را برپایه کیفیت جهان بندی می کنند برای مثال عمده افراد جامعه کشورهای اروپای غربی و آمریکای شمالی را عمدتا جهان اول و کشور های آسیای شرقی و اروپای شرقی و آمریکای جنوبی و برخی
آسیای شرقی و اروپای شرقی و آمریکای جنوبی و برخی کشور های عربی را جهان دوم و برخی کشور های خاورمیانه و آفریقا را جهان سوم می دانند. منابع. + منبع: باشگاه اندیشه
شرکت مک‌دونالد شرکت چندملیتی آمریکایی فست‌فودهای زنجیره‌ای است که در سال ۲۰۲۱ با بیش از ۴۰٬۰۰۰ شعبه در ۱۰۰ کشور، روزانه به ۶۹ میلیون مشتری خدمات داده است. مک‌دونالد محصولاتی چون همبرگر، چیزبرگر، مرغ، سیب زمینی سرخ کرده، صبحانه، نوشابه‌ها و بسیاری موارد دیگر ارائه می‌کند که گاهی برپایه ذائقه یا فرهنگ محلی تغییراتی می‌کند. شرکت مک‌دونالد در سال ۱۹۴۰ توسط ریچارد و موریس مک‌دونالد، با مشارکت ری کراک در سن برناردینو، کالیفرنیا بنیان‌گذاری شد. امروزه دفتر مرکزی این شرکت در اوک بروک، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
شرکت در اوک بروک، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا قرار دارد. درآمد مک‌دونالدز در سه ساله منتهی به سال ۲۰۰۷، با رشدی ۲۷ درصدی به ۲۲٬۸ میلیارد دلار آمریکا رسید. بر پایه یک گزارش منتشر شده در بی‌بی‌سی در سال ۲۰۱۲، مک دونالد با داشتن ۱٫۵ میلیون کارمند، دومین کارفرمای خصوصی بزرگ در جهان است. رتبه نخست این رده‌بندی، وال‌مارت با ۱٫۹ میلیون کارمند است. فیلمی درباره این شرکت با نام بنیان‌گذار در سال ۲۰۱۶ ساخته شد. روابط کاری. بر پایه آیین کاری مک‌دونالد، مدیران این شرکت حق داشتن رابطه عاشقانه با کارکنان زیردست خود را
حق داشتن رابطه عاشقانه با کارکنان زیردست خود را ندارند.
ایستگاه ماریلبون یک ایستگاه از خط بیکرلو و از خطوط متروی لندن است.که در منطقه مارلیبون قرار دارد.
ایستگاه خیابان بیکر یک ایستگاه از خط بیکرلو و از خطوط متروی لندن است که در خیابان بیکر قرار دارد و در ۱۰ ژانویه ۱۸۶۳افتتاح شده‌است.
ایستگاه واترلو یک ایستگاه از خط بیکرلو و از خطوط متروی لندن است.که در منطقه بانک جنوبی قرار دارد و در ۸ اوت ۱۸۹۸ افتتاح شده است.
ایستگاه لمبت شمالییک ایستگاه از خط بیکرلو و از خطوط متروی لندن است.که در منطقه لامبت قرار دارد و در ۱۰ مارس ۱۹۰۶ افتتاح شده است. طراح این ایستگاه لزلی گرین نام دارد و این ایستگاه دارای دو آسانسور و یک پلکان مارپیچی است که سطح خیابان را به سطح سکوی قطار شهری پیوند می‌دهد.
لورنس عربستان () فیلمی بریتانیایی در ژانر درام تاریخی حماسی به کارگردانی دیوید لین است که در ۱۹۶۲ به نمایش درآمد. فیلم‌نامهٔ این فیلم را رابرت بولت و مایکل ویلسون بر اساس "هفت رکن حکمت" نوشتهٔ توماس ادوارد لورنس به رشتهٔ تحریر درآورده‌اند. الک گینس، آنتونی کوئین، جک هاوکینز، خوزه فرر، آنتونی کوایلی، کلود رینس، آرتور کندی، عمر شریف و پیتر اوتول از بازیگران فیلم هستند. "لورنس عربستان" محصول بریتانیا است که از طریق آمریکا توزیع شده و تجربیات لورنس در ولایت‌های حجاز و سوریه در امپراتوری عثمانی در طول جنگ جهانی
حجاز و سوریه در امپراتوری عثمانی در طول جنگ جهانی اول و به‌ویژه حملات به عقبه و دمشق و همچنین مشارکت او در شورای ملی عرب را به تصویر می‌کشد. "لورنس عربستان" نامزد دریافت ده جایزهٔ اسکار شد و توانست هفت جایزه از قبیل بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را کسب کند. همچنین برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین فیلم درام و جایزهٔ بفتای بهترین فیلم شد. موسیقی دراماتیک موریس ژار و فیلم‌برداری فردی یانگ در این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. این فیلم یکی از برترین فیلم‌های تاریخ محسوب می‌شود. کتابخانهٔ کنگرهٔ ایالات متحده
تاریخ محسوب می‌شود. کتابخانهٔ کنگرهٔ ایالات متحده در سال ۱۹۹۱ آن را برای نگه‌داری در فهرست ملی ثبت فیلم برگزید. انستیتوی فیلم آمریکا در ۱۹۹۸ آن را در جایگاه پنجم فهرست ۱۰۰ سال… ۱۰۰ فیلم به انتخاب بفا از برترین فیلم‌های آمریکایی قرار داد و در ۲۰۰۷ آن را در جایگاه هفتم قرار داد. در ۱۹۹۹ انستیتوی فیلم بریتانیا این فیلم را سومین فیلم برتر بریتانیا در تاریخ نام‌گذاری کرد. در سال ۲۰۰۴ در نظرسنجی "ساندی تلگراف" از فیلم‌سازان برجستهٔ بریتانیا، به‌عنوان بهترین فیلم بریتانیایی تاریخ انتخاب شد. خلاصهٔ داستان. تی.ئی.
بریتانیایی تاریخ انتخاب شد. خلاصهٔ داستان. تی.ئی. لارنس، افسر دون پایهٔ ارتش بریتانیا که اطلاعات زیادی راجع به سیاست و فرهنگ کشورهای خاورمیانه دارد، استخدام می‌شود تا ببیند در باب ساماندهی قبایل پراکندهٔ عرب چه کار می‌تواند انجام دهد. در این مرحله از جنگ جهانی اول، بریتانیایی‌ها به کمک و شراکت اعراب در جنگ علیه ترک‌ها، که متحد آلمان‌ها هستند، نیاز دارند. لارنس به اتفاق دوست جدیدش شریف علی، بندر حیاتی عقبه را فتح می‌کند و همچون قهرمانی مورد استقبال قرار می‌گیرد. لارنس حالا آنقدر جسارت پیدا کرده که بخواهد
لارنس حالا آنقدر جسارت پیدا کرده که بخواهد دست به اعمال نامحتمل بزند. ترک‌ها او را به خاطر جاسوسی می‌گیرند و شکنجه می‌دهند. همین تجربه او را به سلحشوری بی رحم و بی ملاحظه تبدیل می‌کند که به خاطر لذت کشتن، می‌کشد. او به گونه‌ای معجزه آسا موفق می‌شود برای فتح دمشق قبایل عرب را گرد آورد ولی کینه‌های کهنه به رویاهایش پایان می‌دهند. لارنس که خود را به خاطر آنچه بدان تبدیل شده خاورمیانه را ترک می‌کند.
مینت مید پارک تأسیس سال ۲۰۰۰، نام استادیوم سرپوشیدهٔ ورزشی بزرگی در هیوستون در تگزاس است. این ورزشگاه که برای بازیهای بیسبال استفاده می‌شود، قابلیت روباز شدن را نیز دارد، و ۴۲۰۰۰ نفر ظرفیت دارد، و خانه تیم بیسبال هیوستون استروز است. حامی مالی این ورزشگاه شرکت نوشیدنی مینت مید است.
کتابخانه عمومی هیوستون سیستم کتابخانه های عمومی شهر هیوستون در تگزاس در ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۸۵۴ با ۸۰۰ کتاب تاسیس شد. کتابخانه عمومی هیوستون امروزه یک شعبه مرکزی و ۳۶ شعبه ناحیه‌ای دارد. این کتابخانه در مجموع ۳.۹۵۱.۰۳۵ کتاب دارد که این موسسه را به یکی از بزرگترین مخازن کتب کشور تبدیل کرده است.
گاندی فیلمی زندگینامه‌ای دربارهٔ زندگی ماهاتما گاندی، رهبر جنبش مقاومت بدون خشونت هند در زمان استعمار توسط بریتانیا در نیمه اول قرن بیستم، است. این فیلم محصول ۱۹۸۲ با کارگردانی ریچارد اتنبرا و بازی بن کینگزلی در نقش ماهاتما گاندی است. در همین سال ریچارد اتنبرو و بن کینگزلی برای این فیلم برنده جایزه اسکار شدند. همچنین این فیلم جایزه اسکار بهترین فیلم را بدست آورد. گاندی در مجموع ۸ جایزهٔ اسکار کسب کرد. ساخت این فیلم در تاریخ ۲۶ نوامبر ۱۹۸۰ شروع و در ۱۰ مه ۱۹۸۱ به پایان رسید. مطابق کتاب رکوردهای گینس حضور
۱۹۸۱ به پایان رسید. مطابق کتاب رکوردهای گینس حضور نزدیک به ۳۳۰٬۰۰۰ سیاهی لشکر در سکانس مراسم تشییع در این فیلم، بیشترین تعداد افراد حاضر در یک فیلم بوده‌است. داستان. در ۷ ژوئن ۱۸۹۳ در آفریقای جنوبی تحت استعمار، موهانداس گاندی، وکیل جوان هندی، علی‌رغم داشتن بلیت درجه یک معتبر، به‌زور از واگن مخصوص سفیدپوستان در پیتِرماریتسبورگ در مستعمره ناتال بیرون انداخته می‌شود. او سپس کارزار خود را برای برابری هندیان در آفریقای جنوبی آغاز می‌کند. دادا عبدالله، رئیس کنگره هندی ناتال، به فعالیت او توجه می‌کند و وی را به
هندی ناتال، به فعالیت او توجه می‌کند و وی را به تظاهراتی دعوت می‌کند که در آن گذرنامه‌اش را می‌سوزاند. دولت آفریقای جنوبی قانونی وضع می‌کند که هندیان همچون مجرمان انگشت‌نگاری شوند. گاندی با برگزاری تظاهرات مسالمت‌آمیز متعدد علیه این قانون ناعادلانه واکنش نشان می‌دهد و در نهایت یان اسموتس، نخست‌وزیر آفریقای جنوبی، دستور بازداشت او را می‌دهد. اندکی بعد، دولت او را آزاد می‌کند و برخی حقوق را برای هندیان به رسمیت می‌شناسد. کشیش انگلیسی چارلز فریر اندروز به مأموریت او می‌پیوندد و وینس واکر، خبرنگار آمریکایی
او می‌پیوندد و وینس واکر، خبرنگار آمریکایی روزنامه "نیویورک تایمز"، علاقه‌مند به کارهای او می‌شود. گاندی در آشرام خود فعالیت می‌کند و افرادی چون اندروز، هرمان کالنباخ و بعدها مادلین اسلید (که از سوی گاندی میرابهن نامیده شد) با او همراه می‌شوند. گاندی در ۱۹۱۵ به هند بازمی‌گردد و به‌طور رسمی به کنگره ملی هند دعوت می‌شود. در یک مهمانی فضای باز، او با رهبران آن دیدار می‌کند: سردار پاتل، جواهر لعل نهروی جوان، ابوالکلام آزاد و محمدعلی جناح که خواهان خودگردانی هند است، و همچنین گوپال کریشنا گوکله که به استاد و
است، و همچنین گوپال کریشنا گوکله که به استاد و راهنمای او تبدیل می‌شود. جناح از حضور گاندی در سیاست حمایت می‌کند، اما با شیوهٔ نامتعارف او مخالفت دارد. در یکی از نشست‌های کنگره به ریاست جناح، سخنرانی گاندی حاضران را به‌ویژه پاتل تحت تأثیر قرار می‌دهد. گاندی در جنگ جهانی اول وفاداری خود را به امپراتوری بریتانیا اعلام می‌کند اما هم‌زمان خواستار خودگردانی هند می‌شود. جنبش‌های ساتیاگراهای او در چامپاران و کِدا به‌شدت توسط بریتانیا سرکوب می‌شوند. با وجود مشارکت هندیان در جنگ، حکومت قانون رولَت را در ۱۹۱۹ به
هندیان در جنگ، حکومت قانون رولَت را در ۱۹۱۹ به تصویب می‌رساند که به‌عنوان خیانت تلقی می‌شود. هنگام تجمع گروهی برای شنیدن سخنرانی درباره آزادی، ژنرال رجینالد دایر به سربازان گورک‌ها دستور تیراندازی می‌دهد و کشتار آمریتسار رخ می‌دهد. جناح پیشنهاد جنبش عدم همکاری را برای اعتراض علیه سلطه بریتانیا مطرح می‌کند و گاندی به‌طور شگفت‌آور موافقت می‌کند. موفقیت اولیهٔ آن به حادثه چوری چورا می‌انجامد که در آن معترضان افسران پلیس را می‌کشند و می‌سوزانند. گاندی با انزجار دستور توقف جنبش را می‌دهد و به آشرام خود
انزجار دستور توقف جنبش را می‌دهد و به آشرام خود بازمی‌گردد و با روزه گرفتن مردم را آرام می‌کند. در ۱۹۳۰، پس از سازمان‌دهی راهپیمایی نمک علیه انحصار بریتانیا، گاندی همراه با وینس واکر بازداشت می‌شود. پس از آزادی، او از سوی رمزی مک‌دونالد به لندن دعوت می‌شود تا در کنفرانس‌های میزگرد هند درباره آیندهٔ وضعیت دومینیون هند شرکت کند، اما این کنفرانس‌ها بی‌ثمر می‌مانند و گاندی و رهبران کنگره در جریان جنگ جهانی دوم زندانی می‌شوند. در حصر خانگی، همسرش کاستوربا گاندی می‌میرد و گاندی سوگوار او می‌شود. جناح که از کنگره
و گاندی سوگوار او می‌شود. جناح که از کنگره و گاندی ناامید شده‌است، استعفا می‌دهد و به مسلم لیگ سراسری هند بازمی‌گردد و خواستار تشکیل کشوری مستقل برای مسلمانان می‌شود. گاندی ناراحت می‌شود و در ۱۹۴۵، لرد مونتباتن، آخرین نایب‌السلطنه هند، استقلال قریب‌الوقوع هند را اعلام می‌کند. گاندی پیشنهاد می‌دهد جناح نخست‌وزیر شود و کابینه را تشکیل دهد، اما جناح رد می‌کند و تنها استقلال پاکستان با رهبری او را تضمینی برای امنیت مسلمانان می‌داند. هند و پاکستان در اوت ۱۹۴۷ به استقلال می‌رسند و میلیون‌ها نفر در تقسیم هند از
استقلال می‌رسند و میلیون‌ها نفر در تقسیم هند از مرزها عبور می‌کنند، اما خشونت‌های فرقه‌ای میان هندوها و مسلمانان بالا می‌گیرد. ارتش هند در دهلی و بمبئی شورش‌ها را سرکوب می‌کند و در کلکته قتل‌عام و درگیری‌های خونین رخ می‌دهد. گاندی با روزهٔ مرگ وارد عمل می‌شود و این کار موجب توقف خشونت از سوی هندوها و دعوت حسین شهید سهروردی از مسلمانان به آرامش می‌شود. او به یک هندو که در خشونت‌ها کودک مسلمانی را برای انتقام کشته بود توصیه می‌کند کودکی مسلمان بی‌سرپرست را بیابد و او را به‌عنوان یک مسلمان پرورش دهد. در ۳۰
بیابد و او را به‌عنوان یک مسلمان پرورش دهد. در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۸، هنگام حرکت به‌سوی نماز عصر در دهلی نو، گاندی با شلیک ناتورام گودسه از فاصلهٔ نزدیک ترور می‌شود و در دم جان می‌دهد. پس از مراسم خاکسپاری، تابوت او در سراسر دهلی حمل می‌شود و جواهر لعل نهرو، نخست‌وزیر وقت، همراه با هزاران شهروند هندی، مقامات دولتی و دیپلمات‌های خارجی در آن حضور دارند. خاکستر او در رود گنگ ریخته می‌شود و رهبران کنگره و جنبش استقلال هند او را سوگواری می‌کنند.
اسب تروآ یا اسب تروجان یک برنامه نفوذی است که از نوع بدافزار است و به سیستم عامل دسترسی سطح بالا پیدا می‌کند در حالی که به نظر می‌آید یک کار مناسب در حال انجام است. یک داده ناخواسته روی سیستم نصب می‌کند که اغلب دارای یک در پشتی برای دسترسی غیرمجاز به کامپیوتر مقصد است. این در پشتی‌ها گرایش به دیده نشدن توسط کاربران دارند اما ممکن است باعث کند شدن کامپیوتر شوند. تروجان‌ها تلاش برای تزریق به فایل‌ها مانند ویروس‌های کامپیوتری را ندارند. ممکن است اطلاعات را به سرقت ببرند یا به کامپیوتر میزبان صدمه بزنند.
به سرقت ببرند یا به کامپیوتر میزبان صدمه بزنند. تروجان‌ها ممکن است به وسیله دانلود ناخواسته یا نصب بازی‌های آنلاین یا برنامه‌های تحت شبکه به کامپیوتر هدف دسترسی داشته باشند. این موضوع از داستان اسب تروجان گرفته شده‌ است و نوعی از مهندسی اجتماعی است. اهداف و استفاده‌ها. تروجان ممکن است با دسترسی از راه دور نفوذگر، یک سیستم کامپیوتری را هدف قرار دهد. عملیات‌هایی که می‌تواند توسط یک هکر بر روی یک سیستم کامپیوتری مورد هدف اجرا شود شامل: تروجان‌ها از کانال‌های Covert برای ارتباط استفاده می‌کنند. بعضی از
Covert برای ارتباط استفاده می‌کنند. بعضی از تروجان‌های کلاینت از کانال‌های Covert برای ارسال دستورالعمل به عنصر سرور در سیستم به خطر افتاده، استفاده می‌کنند؛ که این سبب می‌شود که ارتباطات تروجان به سختی رمزگشایی و درک شود. استفاده کنونی. شرکت امنیتی پاندا در گزارش تازه خود که به بررسی وضع امنیت سایبر در سال ۲۰۱۱ اختصاص دارد، تصویر کاملی از تحولات مرتبط با امنیت در فضای مجازی ارائه کرده‌است. نکته مهمی که در این گزارش به چشم می‌خورد، افزایش دامنه فعالیت تروجان‌های مخرب است؛ به گونه‌ای که از میان انواع
تروجان‌های مخرب است؛ به گونه‌ای که از میان انواع بدافزارها شامل ویروس، کرم، تروجان و… این تروجان‌های نفوذگر هستند که بخش عمده تهدیدات سایبری را به خود اختصاص داده‌اند. در بخشی از این گزارش که به بررسی آلودگی‌های بدافزاری اختصاص دارد، آمار مفصلی دربارهٔ دسته‌بندی تهدیدات سایبری ارائه شده‌است. بر همین اساس در حالی که در سال ۲۰۰۹، ۶۰ درصد از کل بدافزارها را تروجان‌ها تشکیل می‌دادند، این رقم در سال ۲۰۱۰ به ۵۶ درصد کاهش یافته‌است. اما در سال ۲۰۱۱ با رشدی حیرت‌انگیز به ۷۳ درصد رسیده‌است. نشانه‌های نفوذ تروجان.