payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جهانی ریشه‌کنی فلج اطفال. در سال ۱۹۸۸ و در جریان چهل و چهارمین مجمع سازمان جهانی بهداشت، برنامهٔ حذف جهانیِ فلج اطفال به تصویب اعضا رسید. این برنامه در ادامهٔ حذف جهانیِ ویروس آبله در سال ۱۹۸۰ بود. به‌دنبال اجرای این برنامه، سازمان جهانی بهداشت گواهینامهٔ منطقهٔ بدون فلج اطفال (Certified Polio-free) را در سال ۱۹۹۴ به کشورهای قارهٔ آمریکا که شامل ۳۶ کشور است اعطا کرد و به دنبال آن این گواهینامه به کشورهای ساحل غربی اقیانوس آرام که شامل ۳۷ کشور و به همراه کشور چین در سال ۲۰۰۰ اهدا شد. اروپا (دارای ۵۱ کشور)
چین در سال ۲۰۰۰ اهدا شد. اروپا (دارای ۵۱ کشور) نیز در سال ۲۰۰۲ موفق به دریافت این گواهینامه شد. در سال ۲۰۰۷ بیش از ۴۰۰ میلیون نفر در ۲۷ کشور و طی ۱۶۴ برنامهٔ تکمیلی ایمن کردن، واکسینه شدند. در اوایل قرن بیست و یکم این ویروس تنها در شمال هند، شمال نیجریه و دو کشور همسایه افغانستان و پاکستان یافت می‌شد. در سال ۲۰۱۴ سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد که فلج اطفال در کشورهای جنوب شرق آسیا از جمله هند ریشه‌کن شده‌است. از سال ۲۰۲۰ ابتلا به ویروس وحشی فلج اطفال در آفریقا مشاهده نشده‌است. هم‌اکنون تعداد مبتلایان در سال
مشاهده نشده‌است. هم‌اکنون تعداد مبتلایان در سال در حدود چند صد نفر در سال است که اکثراً بر اثر واکسیناسیون است. درمان. درمان مشخصی وجود ندارد. در تعداد کمی از موارد، پزشک در ایجاد بهبودی و کمک به بیمار، ناتوان است. این‌که بیمار خواهد توانست قدرت ماهیچه‌ای خود را به دست آورد یا نه، به میزان آسیب دستگاه عصبی بستگی دارد و پزشک در این مورد کار زیادی نمی‌تواند انجام دهد. داروی ضد ویروس خاصی بر ضد ویروس پولیو هنوز در دسترس نیست. در صورت فلج ماهیچه‌های تنفسی، حمایت تنفسی با استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی
حمایت تنفسی با استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی (ونتیلاتور) پیش از آن‌که هیپوکسی ایجاد شود، لازم است. این حمایت معمولاً وقتی حجم حیاتی (Vital capacity) به کمتر از ۵۰ درصد کاهش یابد آغاز می‌شود. تاریخچه. سنگ‌نگاره‌های مصری تصویر بیماران مبتلا به فلج اطفال را نشان داده‌اند. مطالعات پزشکی جدید از سال ۱۷۸۹ آغاز شده‌است. منابع. &lt;/small&gt;
چهارچشمه محله‌ای در شهر مشهد است که در قدیم روستایی با این نام بوده است. نام این محله از روستایی که قدیم در این منطقه بوده برگرفته شده است. این منطقه که مشرف به کوه است و از جمله نقاط مرتفع‌تر شهر مشهد است در منطقه جنوب غرب مشهد واقع شده است و کوه‌های موجود در این منطقه و مرتفع بودن شرایط سردی در زمستان برای این منطقه نسبت به سایر نقاط شهر پدیدآورده است. این منطقه با یکی از پر رفت و آمدترین بولوارهای شهر مشهد یعنی بولوار پیروزی و هچنین بزرگراه وکیل‌آباد با سایر نقاط شهر در ارتباط است. در این محله و به خصوص
نقاط شهر در ارتباط است. در این محله و به خصوص در مناطق شمالی با توجه به طبیعت زیبا و ساخت‌وسازهای جدید با اشکال مختلف صحنه‌ای زیبا از تقابل طبیعت و ساختمان‌ها را نشان می‌دهد. مردم در این منطقه می‌توانند نیازهای خود را از طریق بازار روزهای موجود در منطقه فراهم کنند. همچنین مجتمع فرهنگی و مجموعه سینماهای پیروزی نیز به عنوان یکی از مناطق رفاهی این منطقه است. پارک زیبا اما کوچک ایزدی نیز نیاز مردم منطقه را به فضای سبز با کمک پارک‌های محله برطرف کرده است.
قیژک کولی اثریست با آهنگسازی حمید متبسم در شور و دشتی که با صدای همایون شجریان و همنوازی گروه دستان در سال ۱۳۸۷ در ایران و جهان منتشر شد. نوازندگان. ناشر: دل‌آواز شماره مجوز ۵۸۳۴ شماره ثبت کتابخانه ملی ۱۱۰۴۰و شرح: «خورشید آرزو» و «قیژک کولی» نام دو آلبومی است که مربوط به کنسرت همایون شجریان و گروه دستان در سال۲۰۰۸ برلین است. آهنگ سازی قیژک کولی را حمید تبسم بر عهده داشته، می‌توان در آن قطعات عاشقانه (با شعری از حمید متبسم)، بوی عشق (سعدی)، قیژک کولی (شفیعی کدکنی)، مستانه (بی کلام)، کمند زلف (حافظ) و زهی عشق
مستانه (بی کلام)، کمند زلف (حافظ) و زهی عشق (مولانا) را شنید. اشعار ترانه‌ها. به ترتیب لیست آهنگ‌ها: تصنیف عاشقانه. آهنگ تصنیف عاشقانه (حمید متبسم) بوی عشق. آهنگ ساز و آواز بوی عشق (سعدی) قیژک کولی. آهنگ تصنیف قیژک کولی (شفیعی کدکنی) زهی عشق. آهنگ تصنیف زهی عشق (مولانا)
کوکَر، باقرقره، اسپرود یا سنگ‌خوارک نام ۱۶ گونه پرنده از خانواده کوکران است که در شمال، شرق و جنوب آفریقا و ماداگاسکار، خاورمیانه، هند، آسیای میانه و شبه‌جزیره ایبری زندگی می‌کنند. کوکر پرنده‌ای است دانه‌خوار، که در نگاه اول به کبک و بلدرچین شبیه است و در پرواز نیز به کبوتر می‌ماند اما از نظر پرنده‌شناسی دارای خانواده‌ای مستقل با نام کوکران "(Pteroclididae)" است. بدر گذشته آن‌ها را در راستهٔ کبوترسانان (Columbiformes) قرار می‌دادند. ویژگی‌های ظاهری. چهارده و به تعریفی دیگر شانزده گونه کوکر در جهان وجود
و به تعریفی دیگر شانزده گونه کوکر در جهان وجود دارند که اندازه آن‌ها معمولاً بین ۲۵ تا ۳۵ سانتی‌متر و وزنشان نیز بین ۲۵۰ تا ۴۰۰ گرم است. رنگ بین انواع کوکرها نیز از نوعی به نوع دیگر متفاوت است و در شش نوع آن رنگ پرها و تا حدودی «وزن کوکر نر» با ماده بسیار تفاوت دارد اما در دیگر کوکرها نر و ماده آن بسیار شبیه به هم هستند. کوکر عموماً پرنده‌ای مهاجر است که در بیابان‌ها و دشت‌های نیمه‌بیابانی و خشک زندگی می‌کند و در دو فصل بهار و پاییز به سرزمین‌هایی بسیار دور دست مهاجرت می‌کند. گونه‌ها. هفت گونه از کوکرها در
دست مهاجرت می‌کند. گونه‌ها. هفت گونه از کوکرها در ایران زندگی می‌کنند که از میان آن‌ها کوکر شکم‌سیاه معروف به باقرقره بیشترین پراکندگی را دارد و از نظر جثه نیز بزرگ‌ترین گونه کوکر است. باقرقره تقریباً در تمام مناطق ایران به جز نواحی ساحلی شمال و جنوب زندگی می‌کند. بر اساس نظر پرنده‌شناسان و نیز دوستداران طبیعت در رای‌گیری مجله پرنده‌شناسی خاورمیانه «کوکر طلایی نر» نماد پرندگان موجود در خاورمیانه شناخته شده است. موسم تخم‌گذاری. در فصل بهار برای جفت‌گیری و تخم‌گذاری به بوته زارهای نیمه بیابانی و سرزمین‌های
به بوته زارهای نیمه بیابانی و سرزمین‌های گرمی که پوشیده از گیاهان بوته‌ای و دانه‌دار است، پرواز می‌کند. «کوکر ماده» در هر فصل بهار «دو» تا «سه» تخم می‌گذارد و هر دو کوکر نر و ماده به نوبت روی تخم‌ها و در لانه‌ای که به روی زمین و در میان بوته‌های دانه‌دار ساخته‌اند می‌خوابند. انداز تخم‌ها حدود یک سوم تا نصف اندازه تخم یک مرغ محلی است و زمینه‌ای به رنگ شیری پررنگ با خال‌هایی قهوه‌ای دارد. جوجه‌ها پس از ۱۸ تا ۲۱ روز از تخم بیرون می‌آیند و پس از پنج ماه توانایی پرواز دارند. جوجه‌های نر و مادهٔ نابالغ تا زمانی
پرواز دارند. جوجه‌های نر و مادهٔ نابالغ تا زمانی که به سن پرواز نرسیده‌اند، رنگ پرهایشان شبیه به هم است و از یکدیگر قابل تشخیص نیستند. زیستگاه‌ها. مغولستان، ازبکستان، قرقیزستان، بخش‌هایی از شرق روسیه و سراسر ترکیه زیستگاه‌های پاییزی و زمستانی کوکر (قطا) است. عربستان سعودی، کویت، عراق، هند، پاکستان، فلسطین، ایران، سوریه، امارات متحده عربی، سلطنت عمان، تونس، مراکش، و اسپانیا مهم‌ترین زیستگاه بهاری و تابستانی آن هستند. مهاجرت کوکرها. کوکرها به هنگام مهاجرت به‌ویژه در فصل بهار، معمولاً در گله‌هایی سه تا هشت
در فصل بهار، معمولاً در گله‌هایی سه تا هشت هزارتایی پرواز می‌کنند، اما پس از ورود به مناطق گرمسیری و بیابانی به گروه‌های متعدد و کوچک‌تری تقسیم می‌گردند. کوکرهایی که وارد ایران می‌شوند در همه جای کشور به استثنای مناطق جنگلی شمال استان هرمزگان، جنوب فارس و بخش‌هایی از کرمانشاه و کردستان و آذربایجان به زمین نشسته و لانه‌سازی می‌کنند. در کشور پادشاهی عمان این برنده حفاظت‌شده است، مسئولان حفاظت محیط زیست برای جلوگیری از شکار کوکر (قطا) به‌طور جدی می‌کوشند. در سال ۱۹۸۹ میلادی به فرمان فرمانروای عمان، سلطان
در سال ۱۹۸۹ میلادی به فرمان فرمانروای عمان، سلطان قابوس بن سعید، هرگونه شکار برندگان به‌طور قطعی ممنوع شده است، و هرکس خلاف آن عمل کند، مجازات و جریمه می‌شود. محبوب‌ترین منطقه برای کوکرهای مهاجر، دشت صحرای دهنا در عربستان سعودی، و جلگهٔ وادی بنی خالد در پادشاهی عمان در فصل بهار که از ماه ژانویه هر سال آغاز می‌شود. این منطقه پوششی از بوته‌ها و گیاهان دانه دار می‌روید و غذای اصلی و مورد علاقه کوکرها را تشکیل می‌دهند. به دلیل باتلاقی بودن ساحل رودخانهٔ وادی بنی خالد، کوکرها ترجیح می‌دهند تا از برکه‌هایی که در
خالد، کوکرها ترجیح می‌دهند تا از برکه‌هایی که در بیابان‌های این اطراف و دشت‌ها ایجاد شده‌اند آب بنوشند و این کار را به صورت دسته جمعی انجام می‌دهند. کوکرها برای رسیدن به برکه‌های آب شیرین گاه تا ۱۲۵ کیلومتر در روز پرواز می‌کنند. «قطا» یا «کوکر» پرنده‌ای بسیار کم‌جرات است و با دیدن انسان به شدت وحشت می‌کند. به علاوه مانند گنجشک به هیچ عنوان با قفس خو نمی‌گیرد و خانگی نمی‌شود. به همین دلیل اگر آن را در قفس کنید با دیدن اولین انسان آن‌چنان پر می‌زند و خود را به در و دیوار می‌کوبد تا خونین و مالین شود و بیفتد
در و دیوار می‌کوبد تا خونین و مالین شود و بیفتد و بمیرد. تنها اندک کسانی که با آن‌ها به مهربانی رفتار می‌کنند و طرز غذای آن‌ها را می‌دانند، می‌توانند کمی آن‌ها را خانگی کنند؛ ولی هیچ جایی محیط باز زندگی برای آن‌ها نمی‌شود. چنان‌که با پرواز کوکرهای مهاجر آنانی که در قفسند، صدایی هم‌آهنگ با آن‌ها مثل (قطا قطا) یا صدای (کَرکَر) سر می‌دهند، و این نشان از دلبستگی آن‌ها به پرواز دارد. حمایت از این پرندهٔ زیبا. در همه کشورهایی که در آن کوکر زندگی می‌کند، تحت حمایت شدید دولت و مردم قرار دارد. خیلی از دولت‌ها عکس
شدید دولت و مردم قرار دارد. خیلی از دولت‌ها عکس کوکر را روی تمبرهای پستی چاپ کرده‌اند. در سلطنت عمان، در دهٔ سال ۱۹۸۱ میلادی به مناسبت ( فصل الربیع ) یعنی فصل بهار تمبری را با تصویر کوکر منتشر کرد. در کشور اسپانیا در جشن بسیار باشکوه فرهنگ و هنر اسپانیا که ظاهراً هر ساله در شهر «تالاورا» برگزار می‌شود. در غرفه‌های صنایع دستی روی همه تولیداتشان و محصولات هنری و فرهنگی آنان تصاویر کوکر طلایی نقش بسته است، از روسری زنانه گرفته تا بادبزن‌های دستی. علت آن نیز چنین است: دشت‌های اطراف شهر «در نزدیکی بارسلونا» در
است: دشت‌های اطراف شهر «در نزدیکی بارسلونا» در فصل بهار میزبان کوکرهای طلایی هستند و مردم این پرنده را نشانه زیبایی و حاصلخیزی می‌دانند و به عنوان هویت و نشانه شهر کوچکشان پذیرفته‌اند و بسیار دوستشان می‌دارند. در فرهنگ عرب. کوکر یکی از مشهورترین پرنده‌های بادیه است، مخصوصاً در منطقهٔ خاورمیانه. در دشت‌ها و کوهپایه‌های سلطنت عمان این پرنده با مجموعه‌های بسیار بزرگ دیده می‌شود. (أسراب) مجموعه‌های سیصدتایی و حتی هفتصدتاهی طلایی رنگ در نگار آب دانها و چشمه‌ها دیده می‌شود. این پرنده بی‌نظیر در فصل بهار به دشت
دیده می‌شود. این پرنده بی‌نظیر در فصل بهار به دشت گستردهٔ بین «جده حراسیس» و رمال آل وهیبه در صحرای پهناور منطقه شرقی کوچ می‌کند و تأثیری‌گذاری آن بر منطقه باعث شده است که نوعی فرهنگ و تفریح در بین تمام ساکنین به وجود آید. طلایی بودن این پرنده هم از نظر رنگ و زیباییست و هم از نظر اهمیت طلایی آن برای این مناطق است. «قطا» یا «کُوکَر» چند نوع هستند، و در نزد عامت مردم به (الصَیَاح) معروف است. به معنای (فریاد زدن)، چون این پرنده با صدای (قطا قطا) یا (کَرکَر) می‌نالد؛ بنابراین آن را (کوکر) و به عربی (قطا)
می‌نالد؛ بنابراین آن را (کوکر) و به عربی (قطا) نامیده شده است. در واقع «کوکر» نر مجموعه‌ای هنرمندانه از درهم آمیختن رنگین کمانی از رنگ‌های: سرخ زعفرانی، سرخ جگری، سبز یشمی، زرد طلایی، زرد آجری، قهوه‌ای روشن، سفید برفی و سیاه زاغی، خاکستری روشن و نیز نارنجی پررنگ است. ماده آن نیز با سینه‌ای سفید و پشتی زرد رنگ همراه با خطوط راه‌راه سیاه و سفید و زرد آجری زیبایی خاص و چشمگیر خود را دارد. کوکر پرنده‌ای کندرو است، یعنی هنگام راه رفتن به کندی حرکت می‌کند. (سرب) مجموعده‌ای از پرندهٔ قطا (کوکر) در نزدیکی غدیر آب
مجموعده‌ای از پرندهٔ قطا (کوکر) در نزدیکی غدیر آب می‌نشینند، وآهسته آهسته به طرف آب می‌روند تا اینکه به غدیر آب برسند، بدین سبب گروهی از عرب‌های پیشین راه رفتن بعضی خانم‌های نازدار وکرشمه‌جو، به راه رفتن قطا تشبیه نموده‌اند. کوکر همچنین جزو پرندگان پُرصداست و چه به هنگام پرواز و چه هنگام دانه‌چینی و جفت‌گیری با صدایی شبیه به غوغو کردن به شیوۀ دلنشینی آواز می‌خواند و روح دشت و صحرا شاد می‌کند.
ویتامین ب۱۲ یا کوبالامین ویتامین محلول در آب است که در متابولیسم نقش دارد. این ویتامین یکی از هشت ویتامین گروه ب است. ویتامین ب۱۲ از نظر شیمیایی، پیچیده‌ترین ویتامین در میان همهٔ ویتامین‌ها است و برای انسان‌ها، تنها ویتامینی است که باید از غذاهای حیوانی یا مولتی‌ویتامین تهیه شود. تنها برخی از آرکی‌ها و باکتری‌ها می‌توانند ویتامین ب۱۲ را سنتز کنند. کمبود ویتامین ب۱۲ یک وضعیت گسترده و بحرانی است که به ویژه در جمعیت‌هایی با مصرف کم یا بدون مصرف غذاهای حیوانی شایع است. چنین رژیم‌هایی (مصرف کم یا حتی بدون مصرف)
است. چنین رژیم‌هایی (مصرف کم یا حتی بدون مصرف) می‌تواند دلایل مختلفی مانند وضعیت اقتصادی/اجتماعی پایین یا انتخاب شخصی (مانند وگانیسم یا گیاه‌خواری) باشد. غذاهای حاوی ویتامین ب۱۲ گوشت، حلزون صدف‌دار، جگر، ماهی، ماکیان، تخم‌مرغ و فراورده لبنی هستند. بسیاری از غلات صبحانه با این ویتامین غنی‌سازی شده‌اند. همچنین، مکمل‌های غذایی طبیعی و داروها برای درمان یا پیشگیری از کمبود این ویتامین هم در دسترس هستند که معمولاً به صورت خوراکی مصرف می‌شوند. اما برای درمان کمبود ممکن است به صورت تزریق عضلانی هم تجویز شوند.
ممکن است به صورت تزریق عضلانی هم تجویز شوند. کمبود ویتامین ب۱۲ در کودکان خردسال، زنان باردار و سالمندان تأثیر بیشتری دارد و در کشورهای متوسط و توسعه‌یافته به دلیل سوءتغذیه بیشتر شایع است. شایع‌ترین علت کمبود این ویتامین در کشورهای توسعه‌یافته، اختلال سوء جذب به دلیل از دست دادن فاکتور داخلی معده است. فاکتوری که باید به منبع غذایی ب۱۲ متصل (پیوند) شود تا بتواند موجب جذب آن شود. دومین علت اصلی، کاهش تولید اسید معده یا آکلروهیدریا ناشی از افزایش سن است، زیرا قرار گرفتن در معرض اسید، باعث آزاد شدن ویتامین‌های
گرفتن در معرض اسید، باعث آزاد شدن ویتامین‌های متصل به پروتئین می‌شود. به همین دلیل، افرادی که تحت درمان طولانی‌مدت کاهش پایداری اسید به کمک مهارکنندگان پمپ پروتونی و یا آنتاگونیست گیرنده H2 و همچنین سایر مسدودکننده‌های اسید هستند، در معرض خطر بیشتری قرار دارند. افراد دارای رژیم غذایی گیاهخواری، ممکن است دچار کمبود ویتامین ب۱۲ شوند و نیاز است که چنین کمبودی از طریق مصرف مکمل، جبران شود. کمبود این ویتامین ممکن است با نوروپاتی محیطی اندام یا یک کم‌خونی مگالوبلاستیک به نام کم‌خونی پرنیشیوز مشخص شود. این
به نام کم‌خونی پرنیشیوز مشخص شود. این کم‌خونی، نوعی کم‌خونی است که در آن، گلبول‌های قرمز به‌طور غیرطبیعی بزرگ می‌شوند. چنین پیش‌آمدی می‌تواند منجر به خستگی، کاهش توانایی تفکر، سبکی سر، تنگی نفس، عفونت‌های مکرر، بی‌اشتهایی، بی‌حسی دست‌ها یا پاها (گِزگِز اندام)، افسردگی، از دست دادن حافظه، گیجی، مشکل در راه رفتن (عدم تعادل)، تاری دید، آسیب عصبی غیرقابل بازگشت و بسیاری موارد دیگر شود. کمبود ویتامین ب۱۲ اگر در نوزادان درمان نشود، ممکن است منجر به آسیب عصبی و کم‌خونی شود. توانایی جذب ویتامین با افزایش سن کاهش
شود. توانایی جذب ویتامین با افزایش سن کاهش می‌یابد و این موضوع به‌ویژه در افراد بالای ۶۰ سال شایع است. نقش ویتامین ب۱۲ در بدن. این ویتامین در تولید یاخته‌های بدن نقش دارد و وظیفهٔ آن همانند اسید فولیک، شرکت در همانندسازی ژن‌های هستهٔ سلول است. تکثیر سلول‌ها در بافت عصبی و دستگاه گوارش و مغز استخوان به خاطر حضور این ویتامین است. چرخه جذب ویتامین ب۱۲. ویتامین ب۱۲ موجود در غذا پس از ورود به بدن، ابتدا با پروتئینی به نام هاپتوکورین (فاکتور R یا ترانس کوبالامین یک) ترشح شده از غدد بزاقی پیوند می‌خورد.
یک) ترشح شده از غدد بزاقی پیوند می‌خورد. هاپتوکورین با ایجاد یک کمپلکس با این ویتامین از نابود شدن آن توسط اسید معده جلوگیری می‌کند. سلول‌های جداری معده، پروتئینی به اسم «اینترینسیک فاکتور» یا فاکتور داخلی را می‌سازند. وقتی که کمپلکس «هاپتوکورین~ویتامین ب۱۲» وارد روده باریک می‌شود، آنزیم پانکراس هاپتوکورین را حل می‌کند و ویتامین ب۱۲ را آزاد می‌کند. آنگاه ویتامین ب۱۲ با فاکتور داخلی پیوند خورده و به بخش انتهایی روده باریک (ایلئوم) می‌روند. در قسمت انتهایی ایلئوم کمپلکس فاکتور داخلی و این ویتامین، با
ایلئوم کمپلکس فاکتور داخلی و این ویتامین، با اندوسیتوز وارد سلول‌های جدار روده می‌شود. در داخل سلول‌ها ویتامین ب۱۲ از فاکتور داخلی جدا شده و به پروتئین دیگری بنام (ترانس کوبالامین دو) متصل می‌شود. ترکیب این دو از روده به کبد منتقل می‌شود. عوامل کمبود ویتامین ب۱۲. بر اساس کتاب فیزیولوژی آرتور گایتون شایع‌ترین علت کمبود ویتامین ب۱۲ در حقیقت نه کمبود آن در غذا بلکه اختلال در سنتز فاکتور داخلی توسط معده است. ترکیب این فاکتور داخلی با ویتامین ب۱۲ باعث جذب آن در ایلئوم می‌شود. در بیماری‌های مختلف معده مانند
در ایلئوم می‌شود. در بیماری‌های مختلف معده مانند التهاب معده مزمن و آتروفیک (کم‌خونی پرنیشیوز) عمل جراحی برداشتن کامل یا بخشی از معده، باعث عدم ترشح فاکتور داخلی شده و کمبود ویتامین ب۱۲ را در بدن انسان به دنبال دارد. کمبود ویتامین ب۱۲ می‌تواند موجب کم‌خونی، احساس ضعف، افسردگی، زخم دهان و زبان، اختلالات روحی، کاهش حافظه، کاهش وزن، اختلال در راه رفتن و بدبویی دهان شود. ویتامین ب۱۲ در کبد ذخیره می‌شود و اگر فرد سال‌های طولانی از این ویتامین استفاده نکند کمبودی در بدنش ایجاد نمی‌شود. افراد گیاه‌خوار در تأمین
در بدنش ایجاد نمی‌شود. افراد گیاه‌خوار در تأمین ویتامین ب۱۲ با مشکل مواجه هستند. افراد سالمند با استفاده بیش از اندازه ملین‌ها با کمبود این ویتامین در بدن خود روبرو می‌شوند. وجود این ویتامین در بدن کودکان و سالمندان اهمیت زیادی دارد و ممکن است عدم وجود این ماده در بدن آن‌ها موجب عدم جذب مواد مغذی دیگر شود. بیماری‌های حاصل کمبود ویتامین ب۱۲. این ویتامین محلول در آب است. کمبود این ویتامین در عملکرد همه اجزای بدن انسان تأثیر سوء می‌گذارد و انتقال اکسیژن را با کندی مواجه می‌کند. همچنین می‌تواند موجب تضعیف
با کندی مواجه می‌کند. همچنین می‌تواند موجب تضعیف دستگاه ایمنی بدن انسان شود. کمبود آن به ویژه در سیستم عصبی و خون‌سازی مؤثر است. این ویتامین در چرخهٔ رشد سلولی نقش متفاوتی دارد و می‌تواند ایجاد انرژی و پروتئین کند. این ویتامین همچنین در تقسیم سلولی و روند رشد نیز تأثیرگذار است. بیماری‌های خود‌ایمنی زمانی ایجاد می‌شوند که سیستم ایمنی فرد به اشتباه به بافت‌های بدن حمله می‌کند. در بیماری کم‌خونی بدخیم سیستم ایمنی سلول‌های معده را که اسید و فاکتور داخلی ضروری برای جذب ویتامین ب۱۲ ترشح می‌کنند تخریب می‌کند.
برای جذب ویتامین ب۱۲ ترشح می‌کنند تخریب می‌کند. تشخیص‌های آزمایشگاهی کمبود ویتامین ب۱۲. از آنجایی که هیچ تست استانداردی برای کمبود ویتامین ب۱۲ وجود ندارد، چندین آزمایش مختلف آزمایشگاهی برای تأیید تشخیص مشکوک بودن به وجود این کمبود انجام می‌شود. مقدار سرمی ویتامین ب۱۲ نیز نامناسب است. زیرا دیر تغییر می‌کند و همچنین نسبتاً غیر حساس و غیر اختصاصی است. اسید متیل‌مالونیک در ادرار یا پلاسمای خون به عنوان یک نشانگر عملکردی ویتامین ب۱۲ در نظر گرفته می‌شود که با کاهش ذخایر ویتامین ب۱۲ افزایش می‌یابد. با این حال،
ذخایر ویتامین ب۱۲ افزایش می‌یابد. با این حال، سطوح بالای متیل‌مالونیک اسید ممکن است نشان دهنده اختلال متابولیکِ بیشتر نادیده گرفته شده اسیدوری ترکیبی مالونیک و متیل‌مالونیک (CMAMMA) باشد. اولین نشانگر کمبود ویتامین ب۱۲ سطوح پایین هولوترانسکوبالامین (holoTC) است که مجموعه ای از ویتامین ب۱۲ و پروتئین انتقال دهنده آن است.
مارک نافلر آهنگ‌ساز، گیتاریست و خواننده نامدار بریتانیایی است. او بیشتر به‌عنوان گیتاریست و خواننده گروه راک دایر استریتس که در سال ۱۹۷۷ توسط او و برادرش دیوید نافلر بنیان‌گذاشته شد شناخته می‌شود. در پی فروپاشیدن گروه از سال ۱۹۹۵ به این سو، نافلر به کارهای تکی و انتشار آلبوم‌های شخصی روی آورده‌است. درباره. مادر مارک نافلر انگلیسی و پدرش یک معمار یهودی‌تبار اهل مجارستان بود. به خاطر شرایط سیاسی و گرایش‌های کمونیستی پدرش آن‌ها مجبور شدند ابتدا به اسکاتلند مهاجرت کنند. مدتی بعد و زمانی که مارک نافلر ۷ ساله بود
کنند. مدتی بعد و زمانی که مارک نافلر ۷ ساله بود خانواده‌اش به منطقه‌ای در شمال شرقی انگلستان که زادگاه مادرش بود نقل مکان کردند. در ده سالگی اولین گیتارش را که یک هافنر با پیکاپ‌های جفت بود به قیمت ۵۰ پاوند خریداری کرد. مانند دیگر همسالانش به کارهای خوانندگانی چون الویس پرسلی و نوازندگانی همچون جیمی هندریکس، چت اتکینز، اسکاتی مور و… علاقه نشان می‌داد. در ۱۶ سالگی به همراه یکی از دوستانش مدتی در یک تلویزیون محلی به اجرای برنامه پرداختند. نافلر در سال ۱۹۶۷ به تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری پرداخت و بعد از پایان
تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری پرداخت و بعد از پایان این دوره در روزنامه عصر یورک‌شایر مشغول بکار شد. دو سال بعد برای دستیابی به درجه بالاتر علمی به ادامه تحصیل در دانشگاه لیدز پرداخت. در همین زمان بود که با کیتی وایت (دوست دختر قدیمی‌اش از زمان مدرسه) ازدواج کرد هرچند این رابطه دوام زیادی نیاورد و بعد از مدتی به جدایی انجامید. مارک در آن زمان با یک نوازنده و خواننده سبک بلوز به نام «استیو فیلیپس» آشنا شد. این دو در کنار هم به مدت ۵ سال ساز می‌زدند. مارک در برخی آلبوم‌های شخصی استیو نیز با او همکاری کرد. سپس
آلبوم‌های شخصی استیو نیز با او همکاری کرد. سپس نافلر به لندن نقل مکان کرد، جایی که فعالیت حرفه‌ای موسیقی‌اش را آغاز نمود. سال ۱۹۷۷ را می‌توان سال شهرت «مارک نافلر» دانست زیرا در این سال او پس از آشنایی اتفاقی با «جان ایلسلی» و «آلن کلارک» گروه دایر استریتس را به وجود آورد. اعضای گروه «دایر استریتس» شامل برادرش دیوید (نوازنده گیتار)، جان ایلسلی (نوازنده بیس) و پیک ویترز (نوازنده درامز) بودند. این گروه موفق در اواخر دهه ۷۰ با ترکیب موسیقی راک، بلوز، جَز و حتی کانتری و اشعاری که اغلب خود نافلر تهیه می‌کرد به
کانتری و اشعاری که اغلب خود نافلر تهیه می‌کرد به شهرت زیادی رسیدند. مارک نافلر ترانه‌سرا، گیتاریست و خواننده اصلی دایر استریتس بود، گروه راکی که دیگر وجود ندارد، این گروه در دوره بعد از پانک راک وارد میدان شد و موسیقی بی‌پیرایه، صیقل نخورده و مینیمالیست داشت و کار خود را با الهام از بلوز راک جِی‌جِی کیل شروع کرد اما از جاز و کانتری هم مایه می‌گرفت و از پراگرسیو راک هم متأثر بود. زندگی حرفه‌ای. مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، مارک نافلر را در رتبه ۲۷ قرار داد.
تمامی دوران، مارک نافلر را در رتبه ۲۷ قرار داد. تجهیزات موسیقی و شیوهٔ نوازندگی. نافلر گیتارهای متعددی دارد از میان آن‌ها می‌توان به فندرهای تلکستر و استرتوکستر، گیبسون لس پال، دن‌الکترو، رامیرز اسپانیش اشاره کرد. او بیشتر اوقات از یک استرتوکستر قرمز رنگ مدل ۱۹۵۴ استفاده می‌کند. نافلر به این ساز که یکی از اولین فندرهای تولید شده از این سری است لقب ژوراسیک استرت داده‌است. از نکات جالب دربارهٔ مارک نافلر این است که با وجود این‌که او فردی چپ‌دست است با گیتارهای معمولی (راست‌دست) می‌نوازد. نافلر به خاطر شیوه
معمولی (راست‌دست) می‌نوازد. نافلر به خاطر شیوه منحصربه‌فرد پیکینگ‌اش شهرت دارد. در واقع تکنیک ابداعی وی تلفیقی از کلاوهمر و پیکینگ گیتار آکوستیک است. جوایز و افتخارات. ۱۹۹۳. دریافت دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه نیوکاسل ۱۹۹۹. دریافت نشان افتخار پادشاهی بریتانیا ۲۰۰۷. دریافت دکترای افتخاری موسیقی از دانشگاه ساندرلند
مستوره افشار (زاده ۱۲۵۹- درگذشته شهریور ۱۳۲۴ یا ۱۳۲۵) از فعالان جنبش زنان در ایران بود و پس از محترم اسکندری ریاست جمعیت نسوان وطنخواه را برعهده داشت. وضعیت خانوادگی. مستوره فرزند جمشیدخان مجدالسلطنه افشار، از مردان روشنفکر ارومیه بود و مادرش نیز از خانواده آزادیخواه آذربایجانی امام قلی میرزا ملک قاسمی بود. او از کودکی آموختن زبان‌های فرانسوی، روسی و فارسی را شروع کرد و در بزرگسالی به فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی در جمعیت نسوان وطنخواه پرداخت. جمشید خان فرزند اردشیر خان سرتیپ افشار اورمی بود که ناجی غرب
اردشیر خان سرتیپ افشار اورمی بود که ناجی غرب آذربایجان در فاجعه جیلولوق که در آن ترکان آذربایجان دچار نسل‌کشی توسط ارامنه شدند، بود. وی به تبعیت از پدران خود وارد خدمت نظام وظیفه شد و تا امیرتومانی (سرلشکر) پیش رفت. جمشید خان به همراه قوای عثمانی آذربایجان را از تصرف ارتش تزار روس آزاد ساخت. مستوره افشار دو خواهر به نام‌های آلچا و هایده داشت که آن‌ها نیز از اعضای فعال انجمن نسوان وطن‌خواه بودند. خواهر دیگر وی به نام توران افشار از نامداران علم و ادب ایران است. برادرش جلال افشار نیز پدر علم حشره‌شناسی ایران
برادرش جلال افشار نیز پدر علم حشره‌شناسی ایران است. انجمن نسوان وطن‌خواه. اهداف جمعیت نسوان وطن‌خواه آموزش دختران، گسترش صنایع ملی، تحصیل زنان بزرگ‌سال (کلاس‌های اکابر)، حمایت از دختران بی‌سرپرست و تأسیس بیمارستان برای زنان فقیر و به‌طور کلی به دست آوردن حقوق زنان بود. پس از مرگ محترم اسکندری در سال ۱۳۰۴، مستوره افشار به ریاست انجمن برگزیده شد و تلاش بسیار کرد جمعیت را زنده نگه دارد و موفقیت‌هایی نیز بدست آورد. کلاس‌های سوادآموزی، انتشار مقالات حقوق زنان و جلسات سخنرانی تا سال ۱۳۱۱ ادامه یافت. همچنین در
و جلسات سخنرانی تا سال ۱۳۱۱ ادامه یافت. همچنین در نخستین کنگره نسوان شرق که در تهران برگزار شد شرکت فعالی داشت. جمعیت نسوان وطن‌خواه در حالیکه ۱۹۵ عضو رسمی داشت در سال ۱۳۱۲ شمسی به فرمان رضا شاه منحل شد. درگذشت. سرانجام مستوره افشار که تا روزهای پایانی عمرش در تلاش برای احقاق حقوق زنان و مردان تلاش می‌کرد، در شهریور سال ۱۳۲۴ یا ۱۳۲۵ شمسی در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
یولیسیز اِس گرانت با نام اصلی هیرام یولیسز گرانت (۲۷ آوریل ۱۸۲۲ – ۲۳ ژوئیه ۱۸۸۵) هجدهمین رئیس‌جمهور آمریکا، و قهرمان جنگ داخلی آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. بین سال‌های ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۷ میلادی، ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. دوران اولیه زندگی و تحصیل. پدر گرانت، جسی روت گرانت، از حامیان حزب ویگ و از طرفداران پرشور الغای برده‌داری بود. جسی و هانا سیمپسون در ۲۴ ژوئن ۱۸۲۱ ازدواج کردند و اولین فرزند آنها، هیرام یولیسیز گرانت، در ۲۷ آوریل ۱۸۲۲ به دنیا آمد. نام یولیسیز از بین چند اسم که در یک کلاه گذاشته شده
یولیسیز از بین چند اسم که در یک کلاه گذاشته شده بود به قید قرعه انتخاب شد. جسی برای احترام به پدرشوهرش، پسر را «هیرام یولیسز» نامید، اگرچه همیشه از او به عنوان «یولیسیز» یاد می‌کرد. در سال ۱۸۲۳، خانواده به جورج تاون، اوهایو نقل مکان کردند، جایی که پنج خواهر و برادر متولد شدند: سیمپسون، کلارا، ارویل، جنی و مری. در سن پنج سالگی، اولیس در یک مدرسه اشتراکی شروع به کار کرد و بعداً در دو مدرسه خصوصی رفت. در زمستان ۱۸۳۶–۱۸۳۷، گرانت دانشجوی مدرسه علمیه میسویل بود و در پاییز ۱۸۳۸ در آکادمی جان رانکین شرکت کرد. در
و در پاییز ۱۸۳۸ در آکادمی جان رانکین شرکت کرد. در جوانی، گرانت توانایی غیرعادی در سوارکاری و مدیریت اسب‌ها را توسعه داد؛ پدرش به او کار رانندگی واگن‌های تدارکاتی و حمل و نقل افراد را داد. بر خلاف خواهر و برادرش، گرانت توسط والدین متدیست خود مجبور به حضور در کلیسا نشد. او تا پایان عمر به تنهایی به دعا می‌پرداخت و هرگز رسماً به هیچ گروه مذهبی‌ای نپیوست. از نظر دیگران، از جمله پسر خود، گرانت به نظر می‌رسد آگنوستیک است. گرانت قبل از شروع جنگ داخلی در فعالیت‌های سیاسی شرکت نمی‌کرد، اما او بعدها یادآور شد: «اگر
سیاسی شرکت نمی‌کرد، اما او بعدها یادآور شد: «اگر قرار بود به یک گروه سیاسی تعلق خاطر داشته باشم، آن گروه قطعا ویگ‌ها بودند. من با آن ارزش‌ها بزرگ شدم.» اوایل حرفه نظامی و زندگی شخصی. وست پوینت و اولین وظیفه. به درخواست پدرش، گرانت توسط توماس ال. هامر، نماینده کنگره، به آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت، نیویورک، معرفی شد. گرانت در ۱ ژوئیه توسط آکادمی پذیرفته شد. به دلیل عدم آشنایی هامر با گرانت ، او به اشتباه با نام «یو.اس. گرانت» نام‌نویسی شد. که همچنین مخفف «عمو سام» بود، او در میان همکاران ارتش به