payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قانون بودجه سال 1356 کل کشور مصوب 1358. گنابادی تمام جلسات دکتر علی شریعتی را شرکت کرده ولی اندیشه او برگرفته از اندیشه آیت الله روح الله خمینی است. هشت دوره رییس هیئت اجرایی انتخابات نظام مهندسی را بر عهده داشته و هم اکنون رئیس هيئت مديره شرکت توان ساخت است. مبارزات علیه حکومت پهلوی. طی سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۴ رئیس هنرستان کارآموز تهران و یکی از پایه گذاران انجمن اسلامی معلمان به همراه دوست و برادر خود محمدعلی رجایی بود و تا سال ۱۳۵۶ بعلت اینکه از سوی رژیم پهلوی، شغلی به وی ارجاع نمی شد از ادامه فعالیت های
شغلی به وی ارجاع نمی شد از ادامه فعالیت های آموزشی و اداری محروم بود. وی به همراه سیدعلی اندرزگو و محمد توسلی به مبارزه علنی علیه محمدرضاپهلوی دست میزد.
عماریه (در عربی: العَماّریَه ) دهستانی است در عزلهٔ (العباسیة)، در ناحیهٔ (الحدا)، از توابع استان ذَمار، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت این دهستان در حدود ( ۴۴۴۹ ) نفر و (۲۰ خانوار ) می‌باشد. روستاها. روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
حسن غفوری‌فرد ( – ) سیاستمدار اهل ایران بود. وی همین‌طور استاد تمام دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دبیرکل جامعه اسلامی ورزشکاران، عضو پیشین شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی و رئیس هیئت بازرسی و نظارت شورای عالی انقلاب فرهنگی بود. زندگی‌نامه. حسن غفوری‌فرد در ۱۳ مرداد ۱۳۲۲، در خانواده‌ای به گفتۀ خودش متوسط، زاده شد و از پنج سالگی آغاز به کار کرد. حسن غفوری‌فرد در سال ۱۳۵۲ ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند (دو دختر و دو پسر) شد. غفوری‌فرد گفته در سال ۱۳۵۵ در لیست ترور ساواک بوده‌است. غفوری فرد دارای مدرک
در لیست ترور ساواک بوده‌است. غفوری فرد دارای مدرک دکترای فیزیک ذرات هسته‌ای از دانشگاه کانزاسِ ایالات متحده در سال ۱۳۵۶ است. او در طول زندگی خود در آمریکا مدتی دبیر تشکیلات انجمن اسلامی دانشجویان در ان کشور بود. سیاست. حسن غفوری‌فرد پس از انقلاب ۱۳۵۷ مدتی رئیس مدرسه عالی ساختمان، وابسته به دانشگاه صنعتی امیرکبیر بود. در پی استعفای دولت موقت در آبان ۱۳۵۸ و همچنین طاهر احمدزاده استاندار وقت خراسان، او در آذر ۱۳۵۸ به سمت استاندار جدید منصوب شد و تا ۷ مرداد ۱۳۶۰ در این پست باقی ماند. پس از کشته شدن دو تن از
در این پست باقی ماند. پس از کشته شدن دو تن از نمایندگان استان خراسان در بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی و انتخابات دوباره، او و سید رضا کامیاب به‌عنوان نمایندگان جدید استان خراسان به مجلس اول جمهوری اسلامی راه یافتند. غفوری فرد یک ماه پس از راهیابی به مجلس، به سمت وزیر نیرو منصوب شد. وی وزیر نیرو (۱۳۶۴–۱۳۶۰) در دولت نخست میرحسین موسوی بود. پس از آن، او به مدت ۴ سال (۱۳۶۸–۱۳۷۲) رئیس سازمان تربیت بدنی بود. در انتخابات مجلس پنجم در اسفند ۱۳۷۴ به عنوان نماینده تهران به مجلس راه یافت. همچنین بین سال‌های
تهران به مجلس راه یافت. همچنین بین سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ رئیس دانشگاه بین‌المللی امام خمینی بود. غفوری‌فرد در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۰ شرکت کرد که به موفقیت نرسید. او در انتخابات دوره هشتم مجلس (۱۳۸۶) به پیروزی رسید و پس از دو دوره غیبت بار دیگر به مجلس راه یافت. در انتخابات مجلس نهم و مجلس دهم از تهران نامزد نمایندگی شد اما نتوانست به مجلس راه یابد. غفوری فرد در انتخابات میان دوره‌ای مجلس هفتم (همزمان با انتخابات شوراهای سوم که در سال ۱۳۸۵ برگزار شد) به عنوان نماینده تهران حضور یافت؛ بنابراین دو دوره
عنوان نماینده تهران حضور یافت؛ بنابراین دو دوره غیبت پیش از مجلس هشتم به‌طور کامل صحیح نیست. درگذشت. حسن غفوری فرد در ۱۸ اسفند ۱۴۰۱ درگذشت و در حرم امام رضا مشهد دفن شد. در مراسم خاکسپاری او نماز میت توسط رهبر جمهوری اسلامی سید علی خامنه‌ای خوانده شد.
بهزاد نبوی (زادهٔ تیر ۱۳۲۱) سیاستمدار ایرانی و از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی است. از وی در عرصه سیاست ایران به «چریک پیر» یاد می‌شود. نبوی دارای مدرک لیسانس الکترونیک از دانشگاه پلی‌تکنیک است و در کارنامهٔ فعالیت‌های اجرایی خود معاون نخست‌وزیر در امور اجرایی در دولت محمدعلی رجایی، محمدرضا مهدوی کنی و میرحسین موسوی، وزیر صنایع سنگین در دولت میرحسین موسوی، نماینده و نایب رئیس مجلس در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی و ریاست ستاد بسیج اقتصادی در دوران جنگ ایران و عراق را داشته است. پیش از انقلاب ۱۳۵۷.
ایران و عراق را داشته است. پیش از انقلاب ۱۳۵۷. بهزاد نبوی در تیر ۱۳۲۱ در تهران در خانواده‌ای تحصیل‌کرده اما فاقد گرایش‌های مذهبی به دنیا آمد. عنوان پایان‌نامهٔ پدرش حسن نبوی، "از انقلاب مشروطه تا انقلاب سفید" بود که وابستگی او به پهلوی را نشان می‌داد. مادرش شیفته هروآبادی پیش از انقلاب رئیس انجمن پرستاران ایران و عضو هیئت داوران پرستاران نمونهٔ شاهنشاهی بود. خود او دربارهٔ خانواده اش می‌گوید: «نسب پدری من به مرحوم حاج ملاهادی سبزواری می‌رسد… ولی در عین حال پدر بنده متخلق به خصوصیات و خلقیات پدر وجدش نبوده
پدر بنده متخلق به خصوصیات و خلقیات پدر وجدش نبوده و با آنها از نظر فکری و عقیدتی تشابهی نداشت.» نبوی پس از دورهٔ ابتدایی و متوسطه وارد دانشگاه امیرکبیر شد و در رشتهٔ مهندسی الکترونیک از آن دانشگاه فوق‌لیسانس گرفت. او فعالیت سیاسی خود را در سال ۱۳۳۹ با جبههٔ ملی آغاز کرد. سپس با مصطفی شعاعیان مبارز مارکسیست که پیرو مکتب لئون تروتسکی بود، آشنا شد. نبوی به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی در دانشگاه دو بار بازداشت شد. او در دورهٔ دانشجویی، ممنوع‌الخروج و در مؤسسات دولتی ممنوع‌الاستخدام بود. نبوی در سال ۱۳۴۷ به همراه سه
ممنوع‌الاستخدام بود. نبوی در سال ۱۳۴۷ به همراه سه نفر دیگر از جمله مصطفی شعاعیان، رضا عسگریه و پرویز صدری، جبهه دموکراتیک خلق را تأسیس کرد که تشکلی مخفی و مسلح بود. وی از خرداد ۱۳۵۱ به دلیل تحت تعقیب بودن به‌طور مخفیانه زندگی می‌کرد. اسم مستعار او در این دوران حمید جهان‌بین بود. نبوی تا سال ۱۳۵۱ در سازمان‌هایی مانند آرسی‌ای، آی‌بی‌ام و مایکو مشغول به کار شد. آخرین بازداشت او مربوط به سال ۱۳۵۱ بود. او نحوه بازداشت خود را اینگونه شرح می‌دهد: «یک روز ساعت چهار صبح، قبل از آن که برای نماز بیدار شوم، ناگهان با
صبح، قبل از آن که برای نماز بیدار شوم، ناگهان با سرو صدایی از خواب پریدم. یواشکی از پنجره به داخل حیاط نگاه کردم؛ دیدم ساواکی‌ها دور تا دور حیاط خانه، با مسلسل و یوزی ایستاده‌اند. به پشت ساختمان رفتم، متأسفانه خانه را طوری ساخته بودند که اطرافش باز بود و به ساختمان‌های دیگر راه نداشت. دیدم پشت ساختمان را هم محاصره کرده‌اند. آن موقع به همراه خودم اسلحه نداشتم، تنها یک سیانور داشتم، آن را در دهانم گذاشتم و پس از چند لحظه دستگیر شدم. خوشبختانه یا متأسفانه سیانور کار نکرد.» نبوی که تا این زمان مارکسیست بود، در
کار نکرد.» نبوی که تا این زمان مارکسیست بود، در زندان به سازمان مجاهدین خلق ایران گرایش یافت و اعتقادات التقاطی آن‌ها را پذیرفت. او در زندان با افرادی همچون مسعود رجوی، موسی خیابانی و پرویز یعقوبی ارتباط داشت. او همچنین در زندان با افرادی همچون محمدعلی رجایی و عباس دوزدوزانی آشنا شد. با اعلام تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق از اسلام به مارکسیسم، نبوی از آن‌ها جدا شد. او به مدت بیست ماه در زندان انفرادی بود که یک سال آن را در زندان اوین و بقیه را در زندان قزل قلعه گذراند. او به حبس ابد محکوم گردید که در
قزل قلعه گذراند. او به حبس ابد محکوم گردید که در مرحلهٔ تجدید نظر به دو سال حبس محکوم شد. بهزاد نبوی دربارهٔ دوران زندان انفرادی‌اش می‌گوید: «زندان اوین شرایط سخت‌تری داشت. در اوین نه ملاقاتی داشتیم و نه اجازه هواخوری منظم می‌دادند. گاهی تا دو ماه به هواخوری نمی‌رفتیم. روزی ده ساعت در سلول پیاده‌روی می‌کردم تا مقاومت کف پا برای شلاق بالا رود.» در زندان کسانی که بعد از «ارتداد» مجاهدین از آن‌ها جدا شده بودند، تحت عنوان «امت واحده» گروه جدیدی را تشکیل دادند. نبوی، صادق نوروزی، مهدی نیک‌دل و محمد سلامتی از
نبوی، صادق نوروزی، مهدی نیک‌دل و محمد سلامتی از شاخص‌ترین این افراد بودند. با این حال، این افراد تا مدت‌ها با اعضای مجاهدین در ارتباط بودند. در جریان انقلاب ۱۳۵۷، نبوی و همراهانش از زندان آزاد شدند. با پیروزی انقلاب گروه‌های مبارز مسلح با گرایش مذهبی تصمیم به تشکیل سازمانی در مقابل مجاهدین خلق گرفتند. نبوی هم در تأسیس این سازمان، که سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نام گرفت، شرکت کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷. مسئولیت‌های بعد از انقلاب. بهزاد نبوی از بهمن ۱۳۵۷ تا مرداد ۱۳۵۸ عضو کمیته مرکزی انقلاب اسلامی بود. پس از آن
۱۳۵۸ عضو کمیته مرکزی انقلاب اسلامی بود. پس از آن تا آبان ۱۳۵۸ به صورت تمام وقت در سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به فعالیت می‌پرداخت. در آبان ۱۳۵۸ با حکم شورای انقلاب اسلامی به عضویت شورای سرپرستی صدا و سیما درآمد. در شهریور ۱۳۵۹ و با انتخاب محمدعلی رجایی به عنوان نخست‌وزیر، به سمت وزیر مشاور در امور اجرایی منصوب شد. همچنین وی در دولت محمد علی رجایی مسئولیت سخنگوی دولت و رئیس ستاد بسیج اقتصادی را نیز بر عهده داشت. از دیگر فعالیت‌های مهم او در این دوره مدیریت مذاکرات مربوط به آزادسازی گروگان‌های آمریکایی بود
مذاکرات مربوط به آزادسازی گروگان‌های آمریکایی بود که به بیانیه الجزایر منتهی گردید. فعالیت اصلی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در آن زمان، کمک به تثبیت نظام از طریق «مبارزهٔ بی‌امان با عوامل ضدانقلاب» بود. نبوی در این زمان، به نمایندگی از سازمان در کمیتهٔ مرکزی انقلاب مشغول فعالیت بود. اما پس از مدتی در سازمان، اختلالاتی بروز پیدا کرد. جناح نبوی و همراهانش که به جناح چپ سازمان معروف شده بودند، در مقابل جناح راست و نیز حسین راستی کاشانی، نمایندهٔ سید روح‌الله خمینی در سازمان قرار گرفتند. در پس اختلافات گروه
خمینی در سازمان قرار گرفتند. در پس اختلافات گروه نبوی با نمایندهٔ سید روح‌الله خمینی، در دیدار با اعضای سازمان خمینی تصریح کرد که کسانی مایل به همکاری با راستی نیستند، استعفا دهند. بدین ترتیب در ۳۰ دی ۱۳۶۱، چهار ماه پس از اعلام نظر خمینی، جناح چپ سازمان، به رهبری نبوی به‌طور دسته‌جمعی از سازمان استعفا کردند. بهزاد نبوی در دو دولت میر حسین موسوی وزیر صنایع سنگین بود. وی در اواخر دورهٔ جنگ ایران و عراق با معرفی دولت و حکم هاشمی رفسنجانی به عنوان مسئول پشتیبانی ستاد فرماندهی کل قوا منصوب شد. پس از وزارت صنایع
ستاد فرماندهی کل قوا منصوب شد. پس از وزارت صنایع سنگین تا خرداد ۱۳۷۶ مشاور مدیرعامل شرکت مپنا و عضو هیئت مدیره شرکت پتروپارس بود. از سال ۱۳۷۹ به مدت چهار سال نماینده و نایب رئیس مجلس ششم بود که در اعتراض به «نظارت استصوابی» به همراه ۱۳۸ نماینده دیگر استعفا کرد. بهزاد نبوی به‌همراه علی اکبر محتشمی از جمله پیشروان حرکت اصلاح‌طلبی در ایران بودند که در انتخابات مجلس سال ۱۳۹۴ توسط شورای نگهبان از شرکت در انتخابات منع شدند. بازداشت و زندان پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری. بهزاد نبوی در پی حوادث پس از انتخابات
جمهوری. بهزاد نبوی در پی حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دورهٔ دهم، یک‌روز بعد از انتخابات بازداشت شد. وی در ۹ مهر ۱۳۸۸، به دلیل وخامت حالش از زندان روانه بیمارستان شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. وی در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۸ به منظور مرخصی ۱۰ روزه آزاد شد. در همین حال خبرگزاری ایلنا این خبر را با عنوان «آزادی بهزاد نبوی قوت گرفت» منتشر کرد. وی در تاریخ ۲۹ دی ۱۳۸۸ به شش سال حبس تعزیری محکوم گردید. وی در روز نخست خرداد ۱۳۹۳ با پایان یافتن دوران محکومیتش از زندان اوین آزاد شد. ولی به دلیل اتهام به فعالیت تبلیغی
اوین آزاد شد. ولی به دلیل اتهام به فعالیت تبلیغی علیه نظام در زندان، با حکم شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به یک سال حبس تعزیری محکوم شد؛ ولی به تشخیص رئیس دادگاه مبنی بر وضعیت جسمی نابسامان وی، مجازات حبس او را به ۱۰ میلیون تومان جزای نقدی بدل از حبس، تغییر کرد. انتشار عکسی از بهزاد نبوی در روز انتخابات ۷ اسفند ۱۳۹۴ درحالی‌که عصازنان برای شرکت در انتخابات مجلس دهم و مجلس خبرگان پنجم به حوزهٔ رای‌گیری می‌رفت بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های فارسی‌زبان داشت. این عکس که از کهولت و خمودگی نبوی حکایت می‌کرد باعث شگفتی
که از کهولت و خمودگی نبوی حکایت می‌کرد باعث شگفتی رسانه‌ها شد. دیدگاه‌ها. او معتقد است اعتراضات دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ به جامعهٔ مدنی ایران ضرر زده و به کشور آسیب وارد کرده است. او همچنین عدم همراهی اصلاح‌طلبان با اعتراضات دی ۱۳۹۶ را عاقلانه دانسته است. نبوی دربارهٔ بازداشت تاج زاده نوشت: حرکت بزرگ اصلاحی مردم در سه دههٔ اخیر نیز، چیزی جز احیا و تقویت همان اهداف متعالی ملت در جریان انقلاب را هدف خود قرار نداده بود و اصلاح‌جویان، در پی زدودن پیرایه‌ها و کژی‌های ایجاد شده در مسیر مستقیم تحقق میثاق‌های اولیه ملت
ایجاد شده در مسیر مستقیم تحقق میثاق‌های اولیه ملت و حاکمیت برآمده از انقلاب بودند و هستند. بهزاد نبوی در واکنش به خیزش ۱۴۰۱ ایران گفت: «به‌رغم شرایط نامساعد برای ادامه فعالیت سیاسی، کماکان باید حرکت اصلاحی را ادامه دهیم. فی‌المثل در ماجرای مهسا امینی جبهه در اولین روز، بیانیه داد و به رئیس قوه قضائیه نامه نوشت، ولی قطعاً نمی‌توانیم با معترضان کف خیابان که شعارهای براندازانه می‌دهند، همسو شویم».
صومعه گاندزاسار یا گَنج‌سر (به ارمنی Գանձասար - به انگلیسی Gandzasar monastery)، یکی از صومعه‌های ارمنی در منطقه مارتاکرت در جمهوری آرتساخ است. این صومعه در نزدیکی روستای ونک واقع شده و در سده سیزده میلادی بنا شده‌است. نام ارمنی آن یعنی گاندزاسار تلفظی ارمنی از واژه گنج‌سر فارسی است و معنای آن نیز «صومعه گنج روی تپه» است. تاریخ. بنا بر مورخان سده وسطی، از جمله «یرمیا چلبی کومورجیان» [Eremia Cheleby Keomurjian]، این صومعه توسط گریگور روشنگر در سده چهارم میلادی پایه‌گذاری شده‌است. گاندزاسار در سال‌های ۱۴۰۰ تا
پایه‌گذاری شده‌است. گاندزاسار در سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۸۱۶ میلادی یکی از مقرهای کلیسای حواری ارمنی بوده و هم‌اکنون مقر اسقف اعظم پارکو ماردیروسیان، خلیفه آرتساخ است. «کلیسای جامع یحیی تعمید دهنده مقدس» در بین سال‌های ۱۲۱۶ تا ۱۲۳۸ میلادی به دستور حسن جلال واختانگیان، حاکم ارمنی استان خاچن آرتساخ بنا شده‌است. آناتولی یاکوبسون، کارشناس هنر قرون وسطی، این صومعه را «دائرةالمعارف هنر ارمنی در سده سیزدهم میلادی» نامیده‌است. سنگ نوشته مربوط به ساخت این کلیسا روی دیوار غربی آن قرار دارد و مقبره «حسن جلالیان» و سایر حکام
آن قرار دارد و مقبره «حسن جلالیان» و سایر حکام «خاچن» در همین کلیسا می‌باشد. در مجموع حدود دویست سنگ نوشته ارمنی در صومعه «گاندزاسار» وجود دارد. در اواخر سده ۱۲ و اوایل سده ۱۳ میلادی معماری ارمنی دوباره شکوفا شد و صومعه‌های ارمنستان از جمله گاندزاسار به مراکز هنر، معماری و محل کتابت و تصویرنگاری دست نوشته‌های ارمنی بدل شدند. در محوطه این صومعه تعداد زیادی صلیب‌های سنگی قدیمی چلیپاسنگ وجود دارد. کلیسای یحیی مقدس همانند کلیسای صلیب مقدس در جزیره آختامار دارای حجاری‌های متعدد از جمله عیسی روی صلیب، آدم و حوا
حجاری‌های متعدد از جمله عیسی روی صلیب، آدم و حوا و غیره است.
اف‌آی‌وی‌بی والیبال قهرمانی جهان یا اف‌آی‌وی‌بی قهرمانی جهان معتبرترین مسابقات بین‌المللی والیبال جهان پس از المپیک است که هر دو سال یک‌بار با شرکت تیم‌های ملی والیبال مردان برتر دنیا برگزار می‌شود. این مسابقات از سال ۲۰۲۵ یعنی والیبال قهرمانی جهان ۲۰۲۵ هر دو سال یک بار برگزار می‌شود. این مسابقات از سال ۱۹۴۹ تاکنون به‌طور منظم برگزار شده. است. قهرمانی جهان، بعد از المپیک دومین تورنمنت معتبر و اولین تورنمنت معتبر زیر نظر فدراسیون بین‌المللی والیبال در جهان است. قالب فعلی این رقابت‌ها شامل یک مرحلهٔ مقدماتی
قالب فعلی این رقابت‌ها شامل یک مرحلهٔ مقدماتی است که در حال حاضر طی سه سال گذشته انجام می‌شود تا مشخص شود کدام تیم‌ها به مرحلهٔ مسابقات راه پیدا می‌کنند، که اغلب فینال مسابقات قهرمانی جهان نامیده می‌شود . قالب قبلی به این صورت بود که ۲۴ تیم، از جمله کشور(های) میزبان که به طور خودکار به مسابقات راه پیدا می‌کنند، در مرحلهٔ مسابقات برای کسب عنوان قهرمانی در ورزشگاه‌های کشور(های) میزبان طی مدت زمانی حدود یک ماه با هم رقابت می‌کنند. بیست دوره مسابقات قهرمانی جهان توسط هفت تیم ملی مختلف فتح شده است: اتحاد جماهیر
توسط هفت تیم ملی مختلف فتح شده است: اتحاد جماهیر شوروی شش بار؛ ایتالیا چهار بار؛ برزیل و لهستان هر کدام سه بار؛ چکسلواکی دو بار؛ و آلمان شرقی و ایالات متحده هر کدام یک بار. قهرمان فعلی ایتالیا است که با شکست لهستان در فینال ، چهارمین عنوان قهرمانی خود را در مسابقات ۲۰۲۲ کسب کرد. پیشینه. اولین دوره این مسابقات در سال ۱۹۴۹ دو سال بعد از تأسیس فدراسیون بین‌المللی والیبال در شهر پراگ، چکسلواکی برگزار شد. درحالی‌که تنها چهار سال از پایان جنگ جهانی دوم می‌گذشت و هنوز دنیا ویرانه بود نخستین دوره این بازی‌ها فقط
هنوز دنیا ویرانه بود نخستین دوره این بازی‌ها فقط با شرکت تیم‌های اروپایی و تنها در بخش مردان برگزار شد. سه سال بعد کشورهایی از آسیا نیز به رقابت‌ها پای گذاشتند و نسخه زنانه‌ای از بازی‌ها نیز خلق شد. با پیوستن والیبال به جمع ورزش‌های المپیکی در المپیک ۱۹۶۴ توکیو از ۱۹۶۰ بازی‌ها به شکل دو سال یک‌بار درآمد. در ۱۹۷۰ برای اولین بار تیم‌هایی از آفریقا نیز در این رویداد شرکت کردند و دامنه جغرافیایی رقابت‌ها به هر پنج قاره گسترش یافت. شمار تیم‌های شرکت‌کننده با افزایش محبوبیت والیبال افزایش مداومی داشت و در ده‌های
محبوبیت والیبال افزایش مداومی داشت و در ده‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به بیش از بیست تیم رسید. این تعداد در دهه ۹۰ به کاهش و در سال ۲۰۰۲ در رقم ۲۴ تثبیت شد تا بازی‌های مردان و زنان به جز سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ در یک کشور برگزار می‌شد. اما از ۱۹۷۸ این شیوه به‌طور اتفاقی انجام شده است. امروزه این مسابقات دومین تورنمنت معتبر والیبال جهان پس از والیبال المپیک است. پرافتخارترین‌ها. تیم اتحاد جماهیر شوروی با شش قهرمانی، دو نایب قهرمانی و سه مقام سومی پرافتخارترین تیم قهرمانی جهان محسوب می‌شود البته این رکورد به دلیل فروپاشی
جهان محسوب می‌شود البته این رکورد به دلیل فروپاشی هرگز تغییر نخواهد کرد ولی همچنان در جایگاه اول جدول آمار قرار دارد. بعد از فروپاشی شوروی پانزده کشور به‌وجود آمد که از میان آنها فقط روسیه موفق به کسب قهرمانی جهان شده است. رکورد شوروی، یوگسلاوی چکسلواکی به تنهایی به هیچ‌یک کشورها اختصاص ندارد. تیم‌های ایتالیا و جمهوری چک در رده‌های بعدی قرار دارند.
سه‌گانه (ترای‌اتلون) یک ورزش ترکیبی است که شرکت‌کنندگان در آن با انجام سه ورزش شنا، دوچرخه سواری و دویدن در پنج مرحله پی درپی در مسافت‌ها و محیط‌های مختلف با یکدیگر رقابت می‌کنند. مراحل مسابقه شامل شنا، منطقه انتقال اول، دوچرخه‌سواری، منطقه انتقال دوم و دویدن می‌باشد. مسافت هر یک از این مرحله‌ها بسته به نوع مسابقه تغییر می‌کند. معرفی این رشته ورزشی. سه‌گانه یک ورزش منحصربه‌فرد است. این ورزش تطبیقی، فراگیر و انعطاف‌پذیر است. افراد، در هر گروه سنی، با توانایی‌ها و پیش‌زمینه‌های متفاوت می‌توانند در سه‌گانه
و پیش‌زمینه‌های متفاوت می‌توانند در سه‌گانه شرکت کنند و در این ورزش بر «به پایان رساندن در مقایسه با برنده شدن» تأکید می‌شود. چالش، پیشرفت شخصی و یک سبک زندگی سالم تشویق می‌شود. ورزش سه‌گانه یا سه‌گانه که به فرانسوی "triathlon "نگارش می‌شود و در همه کشورها با این نام شناخته می‌شود عبارت است از سه رشته ورزشی به صورت پی در پی و برنده این مسابقات شخصی است که در کوتاهترین زمان ممکن همه مراحل را به اتمام برساند. رشته ورزشی سه‌گانه یکی از رشته‌های المپیکی می‌باشد که دارای طرفداران زیادی در جهان است که بسیار
که دارای طرفداران زیادی در جهان است که بسیار متنوع و فراگیر است و به عنوان سبکی از زندگی فعال از کودکی تا سالمندی برای همه افراد جامعه قابل استفاده و بهره‌مندی می‌باشد. تنوع ورزشکاران این رشته را گروهای مختلفی که بر اساس مدت زمان پرداختن به این ورزش و سایر فعالیت‌های روزمره طبقه‌بندی می‌شوند تشکیل می‌دهند که شامل گروه‌های سنی، نخبگان و مردان آهنین می‌شود. دانش روز ورزشی و علوم کاربردی در حوزه تربیت بدنی و ورزش در این رشته به دلیل تنوع بخش‌های عملکردی و مهارتی بسیار دخیل می‌باشد و به علت دارا بودن سه رشته
بسیار دخیل می‌باشد و به علت دارا بودن سه رشته ورزشی استقامتی در خود و داشتن ماهیت هوازی برای تقویت سیستم‌های قلب و عروق به شدت کاربردی محسوب می‌شود که به دلیل تنوع زیاد بر اساس اصل تنوع تمرینات از رشته‌های تک سازنده خود موثرتر و جذابتر می‌باشد. تاریخچه سه‌گانه. نخستین مسابقه سه‌گانه در شهریور ۱۳۰۰ در فرانسه برگزار شد و آن را «مسابقه ۳ ورزش» نامیدند و شامل ۳ بخش دوچرخه سواری (۷ کیلومتر) دومیدانی (۵ کیلومتر) شنا (۲۰۰ متر) بود. گرچه این حرکت ورزشی برای ۵۰ سال متوقف شد اما سرانجام در سال ۱۳۵۱ شروع آن به شکل
متوقف شد اما سرانجام در سال ۱۳۵۱ شروع آن به شکل ورزش دوگانه در میان سایر ورزشها دیده شد. در آن سال شخصی به نام دیوید پین به مناسبت پنجاهمین سال تولدش این مسابقات را که شامل دو و شنا بود ترتیب داد. اولین سه‌گانه ثبت شده در سن دیگو، کالیفرنیا در تاریخ ۲ مهر ۱۳۵۳ انجام شده‌است. آن توسط باشگاه دوومیدانی سن دیگو به عنوان جایگزینی برای سخت‌گیری‌های تمرینی در پیست انجام شد.. در جنوب کالیفرنیا عده ای دوست در کنار همدیگر شروع به تمرین کردند، در میان آنها ورزشکارانی از سه رشته ورزشی دو و میدانی، شنا و دوچرخه سواری
از سه رشته ورزشی دو و میدانی، شنا و دوچرخه سواری دیده می‌شدند. دو نفر از اعضای این گروه به نام جک جانسون و شاناهان دون در ۳ مهر ۱۳۵۳ تصمیم به برگزاری مسابقاتی از ترکیب سه ورزش ذکر شده کردند. این مسابقه که در میسون بای سن دیگو برگزار شد، شامل یک مسیر ۸٫۵ کیلومتری (۵٫۳ مایلی) دویدن و به دنبال آن ۸ کیلومتر (۵ مایل) دوچرخه‌سواری و حدود ۵۵۰ متر (۶۰۰ یارد) شنا در خلیج بود. در شروع نگران بودند که تعداد شرکت کنندگان به حد مطلوب نرسد اما در کمال ناباوری ۴۶ ورزشکار در خط شروع درکنار هم قرار گرفتند. در نخستین
در خط شروع درکنار هم قرار گرفتند. در نخستین دوره‌های این مسابقات ترتیب رشته درست برخلاف آنچه امروز انجام می‌شود، (دویدن- دوچرخه‌سواری و شنا) بود. در سال ۱۹۷۸ یک افسر نیروی دریایی ارتش آمریکا به نام جان کولینز زیرشاخه‌ای از ورزش‌های سه‌گانه را معرفی کرد. او که خود شناگر و دونده‌ای خوب بود، اخبار مسابقات دوچرخه‌سواری را هم دنبال می‌کرد و معتقد بود دوچرخه‌سواران ورزشکارانی قوی و توانمند هستند به همین علت تصمیم گرفت در ادامه حرکت ۴ سال قبل نوع دشوارتری از ورزش سه‌گانه را ارائه دهد که آن را ایرون‌من (مردان
سه‌گانه را ارائه دهد که آن را ایرون‌من (مردان آهنین) نامید. در نخستین دور این رقابت‌ها ۱۵ نفر شرکت کردند که تنها ۱۲ نفر آنان موفق شدند به خط پایان برسند. آغاز حضور رشته سه‌گانه را در بازی‌های المپیک، عده‌ای سال ۱۹۰۴ می‌دانند که ترکیبی از سه ورزش پرش، پرتاپ وزنه و دو ۱۰۰ متر در آن برگزار شده‌است، اما سه‌گانه ای که امروزه می‌شناسیم با آنچه در آن بازی‌ها اتفاق افتاده‌است بسیار متفاوت است؛ با این حال شکل کنونی سه‌گانه در سال ۱۹۹۴ در کنگره کمیته بین‌المللی المپیک در پاریس رسماً به برنامه بازی‌های المپیک
المپیک در پاریس رسماً به برنامه بازی‌های المپیک تابستانی اضافه شد. سه‌گانه اولین رویداد المپیکی خود را رسماً در بازی‌های المپیک تابستانی سیدنی در سال ۲۰۰۰ میلادی با ماده استاندارد که شامل ۱۵۰۰ متر شنا، ۴۰ کیلومتر دوچرخه سواری و ۱۰ کیلومتر دویدن بود انجام داد و این درحالی‌است که بریژیت مک ماهون[10] از سوئیس و سایمون وایتفیلد از کانادا اولین مدال‌های طلای المپیک تاریخ این ورزش را بدست آوردند و در ادامه گسترش فعالیت‌های المپیکی سه‌گانه، ماده مختلط تیمی امدادی به بازی‌های المپیک توکیو اضافه شد و مقرر گردید که
به بازی‌های المپیک توکیو اضافه شد و مقرر گردید که تعداد سری مدال‌های توزیعی به سه دسته مردان، زنان و تیمی مختلط ارتقاء یابد. همچنین پارالمپیک ریو اولین باری بود که پاراترای‌اتلون وارد بالاترین سطح ورزش معلولین جهان شد و در سه دسته کلی از معلولیت‌ها برای خانم‌ها و آقایان رویداد برگزار نمود که شامل معلولیت‌های قطع عضو، معلولیت‌های نخاعی و نابینایان می‌باشد. طبق آمار رسمی کمیته بین‌المللی المپیک، رشته سه‌گانه در صدر پر تماشاگرترین رویدادهای المپیک لندن ۲۰۱۲ و چهارمین رشتهٔ ورزشی پرطرفدار در المپیک ریو ۲۰۱۶
و چهارمین رشتهٔ ورزشی پرطرفدار در المپیک ریو ۲۰۱۶ اعلام شده‌است. در حال حاضر علاوه بر رشته سه‌گانه استاندارد و اسپرینت سه رشته دیگر به نام آکواتلون، دئواتلون و ترای‌اتلون زمستانی مسابقات جهانی خود را با برنامه‌ریزی منظم و منسجمITU انجام می‌دهند و ماده آکوااتلون که شامل دو، ترنزیشن اول، شنا، ترنزیشن دوم و دو می‌باشد از سال ۲۰۱۹ در اولین دوره بازی‌های ساحلی جهان قرار گرفته‌است که پیشتر نیز در بازی‌های ساحلی قاره‌ها این رشته وجود داشته‌است. اتحادیه بین‌المللی سه‌گانه (ITU)، در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۸۹، در اولین
سه‌گانه (ITU)، در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۸۹، در اولین کنگره ITU در آوینیون فرانسه تأسیس شد. در مجموع ۳۰ فدراسیون ملی در اولین کنگره شرکت کردند و مقدمات لازم برای برگزاری اولین مسابقات قهرمانی جهان در شهر اوینیون در اوت ۱۹۸۹ را فراهم کردند. در این جلسه مسافت المپیک با ۱۵۰۰ متر شنا، ۴۰ کیلومتر دوچرخه‌سواری و ۱۰ کیلومتر دویدن تعیین شد. سه‌گانه از ابتدای فعالیت خود در سن دیگو به سرعت رشد کرد و طی چند سال به یکی از سریع‌ترین ورزش‌های رو به رشد در سراسر جهان تبدیل شد. کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) متوجه رشد سریع این
کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) متوجه رشد سریع این ورزش شد و بحث برای گنجاندن سه‌گانه در برنامه بازی‌های المپیک را در سال ۱۹۸۸ آغاز کرد. سپس خوان آنتونیو سامارانچ، رئیس IOC، در آن سال با هدف قرار دادن هرچه سریع‌تر سه‌گانه در بازی‌های المپیک، جلسه‌ای را در استکهلم ترتیب داد که در آن جلسه، لس مک‌دونالد[16] کانادایی به عنوان رئیس کمیته کاری سه‌گانه و استور جوناسون سوئدی نیز به عنوان دبیر انتخاب شدند. از زمان تأسیس در آوینیون، ITU دفتر مرکزی خود در ونکوور کانادا را تا اول ژانویه سال ۲۰۱۴، زمانی که به لوزان
را تا اول ژانویه سال ۲۰۱۴، زمانی که به لوزان سوئیس، خانه IOC و سایر فدراسیون‌های بین‌المللی نقل مکان کرد، حفظ کرد. از زمان تأسیس آن، ITU رشد یافته و بیش از ۱۷۰ فدراسیون ملی وابسته در سراسر جهان را شامل می‌شود. ITU سری مسابقات جام جهانی را از سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و ۱۱ مسابقه در هشت کشور برگزار کرد. سری‌های جهانی سه‌گانه Dextro Energy (الان با نام سری‌های جهانی سه‌گانه ITU-WTS) به عنوان سری مسابقات برتر سطح ITU در سال ۲۰۰۹ ایجاد شد و هشت مسابقه را در هشت کشور مختلف برگزار می‌نماید. ماریسول کاسادو اسپانیایی به
برگزار می‌نماید. ماریسول کاسادو اسپانیایی به عنوان دومین رئیس ITU در نوامبر سال ۲۰۰۸ انتخاب شد. او در فوریه سال ۲۰۱۰ در دوازدهمین جلسه IOC در شهر ونکوور (خانه ITU) به عضویت IOC درآمد. تاریخچه سه‌گانه(ترای اتلون) در ایران. از سال ۱۳۸۰ این رشته به عنوان کمیته ورزش سه‌گانه در زیر مجموعه فدراسیون دو و میدانی شروع به فعالیت نمود و در سال ۱۳۸۲ به عنوان انجمن ورزش سه‌گانه کشور به کنفدراسیون سه‌گانه آسیا معرفی سپس در سال ۱۳۸۵ آقای محمد علی صبور به عنوان سرپرست فدراسیون ورزش سه‌گانه منصوب و در بیست و سوم آبان ماه
ورزش سه‌گانه منصوب و در بیست و سوم آبان ماه ۱۳۸۵ به عنوان رئیس فدراسیون ورزش سه‌گانه جمهوری اسلامی ایران انتخاب گردید و در خرداد ۱۳۸۶ به کنفدراسیون سه‌گانه آسیا به عنوان بیست و یکمین عضو آن کنفدراسیون (ASTC) اضافه گردید. انتخابات ریاست فدراسیون سه‌گانه ایران در سال ۱۳۹۲ و ۱۳۹۶ نیز با انتخاب مجدد آقای محمدعلی صبور انجام گردید که در آبان ماه ۱۳۹۷ به دلیل قانون منع به‌کارگیریی بازنشستگان دوره ریاست دوازده ساله ایشان به اتمام رسید و دومین رئیس فدراسیون سه‌گانه ایران در اسفند ماه سال ۱۳۹۷ آقای دکتر مهدی گودرزی
ایران در اسفند ماه سال ۱۳۹۷ آقای دکتر مهدی گودرزی عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور انتخاب شد که طی سالهای ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ به مدت ۴ سال به عنوان نایب رئیس در فدراسیون سه‌گانه ایران فعالیت داشته بود. با شروع فعالیت آقای مهدی گودرزی به عنوان رئیس در این ورزش، طی برگزاری مجمع عمومی سالیانه فدراسیون در سال ۱۳۹۸ اقدام به تغییر نام این رشته از ورزش سه‌گانه به ترای اتلون که نام اصلی این ورزش است، نمود و از مرداد ماه آن سال با تصویب مجمع لوگو جدید همراه با تغییر نام این ورزش در کشور با عنوان فدراسیون ترای اتلون ایران