payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معنایی و عنوان، قرابت بسیار نزدیکی با جماعت‌خانه دارد که نیایشگاه اسماعیلیان است. نذر و نیاز: آنچه در جم‌خانه به عنوان نذر و بر طبق قانون اهل حق دعا داده شود را نذر گویند. نذر و نیاز از واجبات یارسان است و در نزد اهل حق از اهمیت و احترام ویژه‌ای برخوردار است. روزه اهل حق: هر اهل حق موظف است سه روز در سال روزه دار باشد. پیروان اهل حق غالباً، آن را در زمستان به جای می‌آورند و به آن «روزه مرنوی» گویند. با این حال در مورد تاریخ و نام این سه روز بین تمامی گروه‌های اهل حق وحدت عقیده وجود ندارد. حتی گروه‌هایی از
اهل حق وحدت عقیده وجود ندارد. حتی گروه‌هایی از اهل حق از جمله آتش بگی روزه مرنوی را بر خود حرام می‌دانند و آن را به‌جای نمی‌آورند. آفرینش. یارسانیان اعتقاد دارند که خداوند جهان را در دو مرحله آفرید: آفرینش جهان معنوی و آفرینش جهان مادی. آنان می‌گویند که «در آنگاه اراده خداوند به آفرینش موجودات تعلق گرفت، و نخستین مخلوق پیر بنیامین را از زیر بغل خود خلق کرد، و نام او را جبرائیل گذاشت. پس از خلقت جبرائیل خداوند او را در پهنای دریای محیط رها کرد، هزاران سال گذشت تا به درخواست جبرائیل، شش تن دیگر از بطن در
گذشت تا به درخواست جبرائیل، شش تن دیگر از بطن در پیدا شدند، که با جبرائیل هفت تن شدند: جبرائیل (پیربنیامین) - اسرافیل (پیر داوود) - میکائیل (پیر موسی) - عزرائیل (مصطفی داوودان) - حور العین (رزباریا رمزبار) - عقیق (شاه ابراهیم) - یقین (شاه یادگار یا بابا یادگار)» اهل حق کیست. اهل حق به کسی گفته می‌شود که مراحل شریعت و طریقت و معرفت را طی نماید تا به مقام حقیقت برسد. بدین ترتیب: اصول عقاید. در مسلک اهل حق اصول عقاید بر این نهج می‌باشد. علاوه بر پنج اصل اصول دین و مذهب شیعه، یعنی توحید، نبوت، معاد، عدل و
دین و مذهب شیعه، یعنی توحید، نبوت، معاد، عدل و امامت، نکته‌های زیر نیز باید رعایت گردد: ارکان. دین یاری دارای چهار اصل است: پاکی، راستی، نیستی و ردا. مظهریت و جامه به جامه (دونادون، باززایی). مظهریت: مظهر در اصطلاح اهل حق یعنی روحی که در نتیجه سیر کمال صیقل پیدا کرده و نور ذات الهی را منعکس می‌کند. اعتقاد به مظهریت در مسلک اهل حق از اهمیت خاصی برخوردار است. در مورد مظهریت برخی می‌گویند دین یاری مبتنی بر اصل وحدت وجود است. برخی نیز می‌گویند اهل حق برکسی اطلاق می‌شود که در جستجوی جلوه ذات حق در انسان باشد؛
می‌شود که در جستجوی جلوه ذات حق در انسان باشد؛ زیرا مظهریت آینه‌ای است که منعکس‌کننده خداست. دونادون (جامه به جامه): انسان با گردش در جامه‌های مختلف نتایج اعمال زندگی قبلی خود را می‌بیند و در انتها با عوض کردن هزار و یک قالب، روحش به ابدی ملحق می‌شود. خواجه‌الدین می‌گوید: پیروان اهل حق به حلول روح و تناسخ معتقدند و این اعتقاد آن‌ها را از اسلام جدا کرده است. در این مورد میان پیروان اهل حق اختلاف نظر است. گروهی از آن‌ها به حلول روح اعتقاد دارند نه به تناسخ. گروهی به سیر کمال و معاد و بازگشت روح در قالب
گروهی به سیر کمال و معاد و بازگشت روح در قالب زندگی‌های متوالی با تعداد معین و زمان محدود برای طی مسیر کمال معتقدند، و از نظر آن‌ها تناسخ و حلول روح مردود است. وضعیت یارسانی‌ها در دوره جمهوری اسلامی. دین یارسان از سوی جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته نمی‌شود و حقوق انسانی یارسانی‌ها نیز به دلیل اهل کتاب نبودن پایمال می‌شود. به گونه‌ای که برخی‌شان به نشانه اعتراض به نقض حقوقشان خود را آتش زده و جان می‌بازند.
سالاد میوه از مخلوط میوه‌های مختلف تهیه می‌شود. گاهی از آب میوه‌های مصرف شده در سالاد به عنوان سس آن استفاده می‌شود و گاهی نیز به‌جای آب میوه از انواع مختلف شربت استفاده می‌شود. سالاد میوه را می‌توان به عنوان پیش غذا یا به عنوان دسر یا حتی سالاد مصرف نمود. اگر از سالاد میوه به عنوان پیش غذا یا دسر استفاده شود به آن کوکتل میوه نیز می‌گویند. روش‌های مختلفی برای تهیه سالاد میوه و سس آن وجود دارد. در تهیه سس سالاد میوه برخی از مایونز یا خامه یا ماست یا حتی خردل استفاده می‌نمایند.
آنتولوژی یا انتولوژی می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد. در اصل آن گلچین ادبی مثلا در هنر شعر یا داستان که مصداقی برای یک سبک یا مکتب ادبی باشد؛ آنتولوژی به شمار می‌آید و این وجه تمایز یک گلچین و جنگ ادبی معمولی است؛ با آنتولوژی که حیثیت تاریخی در ادبیات دارد.
آب‌میوه مایعی است که به‌طور طبیعی از میوه یا سبزیجات تهیه می‌شود. آب‌میوهٔ تازه از فشردن میوه و سبزیجات یا خیساندن آن بدون استفاده از حرارت یا حلال تهیه می‌شود. مثلاً آب پرتقال از عصاره پرتقال تهیه می‌شود. آب‌میوه را می‌توان در منزل از میوه و سبزیجات تازه با کمک دستگاه‌های آب‌میوه‌گیری دستی یا الکتریکی تهیه کرد. در آب‌میوه‌هایی که در بازار عرضه می‌شوند، معمولاً فیبر یا تفاله میوه، از آب آن جدا شده؛ هرچند آب پرتقال تازه همراه با تفالهٔ آن نیز در بازار عرضه می‌شود. آب‌میوه گاهی به صورت غلیظ‌شده، گاهی به صورت
آب‌میوه گاهی به صورت غلیظ‌شده، گاهی به صورت منجمد عرضه می‌شود که در این صورت مصرف‌کننده باید مقداری آب، به آب‌میوهٔ غلیظ‌شده بیفزاید تا غلظت طبیعی خود را بازیابد. پر مصرف‌ترین انواع آب‌میوه؛ آب سیب، پرتقال، گریپ فروت، آناناس، گوجه فرنگی، انبه، هویج، انگور را شامل می‌شود. فواید آب‌میوه. آب‌میوه غالباً برای حفظ سلامتی مصرف می‌شود. مثلاً آب پرتقال حاوی ویتامین ث بیشتری است یا آب آلو در هضم غذا کمک می‌کند. مصرف آب‌میوه اخیراً در بسیاری از کشورها افزایش یافته‌است. زیرا آب‌میوه به عنوان منبع طبیعی در بهبود
زیرا آب‌میوه به عنوان منبع طبیعی در بهبود سلامتی محسوب می‌شود و همچنین در مقایسه با گذشته مردم به بالا بردن میزان سلامتی شان اهمیت بیشتری می‌دهند. مصرف زیاد آب‌میوه می‌تواند باعث بالا رفتن قند و ابتلا به دیابت شود؛ و باعث افزایش وزن نیز گردد.
"سێ" در زبان کردی به معنی سه (۳) و " ئاش " به معنی آسیاب می‌باشد. "سێ ئاشان 3Ashan" یعنی سه آسیاب که نام یکی از محله‌های قدیمی شهر مهاباد است. این محله از شمال به رودخانه "یرغو" از شرق به "محله مجبورآباد" (دانشگاه آزاد اسلامی فعلی) و از غرب به "خیابان زند" (شهید شهریکندی) فعلی و از جنوب به تپهٔ " داش آ مجید " منتهی می‌شود. وجه تسمیه این نام‌گذاری برمیگردد. به وجود سه آسیاب آبی که از سال‌ها قبل در این محله وجود داشته و به همین نام هم خوانده می‌شود. هرچند در طول سالهای اخیر نام‌های متفاوتی بر این محله گذاشته
سالهای اخیر نام‌های متفاوتی بر این محله گذاشته شد (خلفای راشدین) و (کارگر) اما مردم محل هنوز در گفتگوهای خود و حتی در مکاتبات رسمی نام سه آسیاب (سێ ئاشان) را بکار می‌برند.
حسن دادشکر (زادهٔ ۱۳۲۶، مهاباد) از پیش‌کسوتان تئاتر کودک و نوجوان است. او دارای لیسانس بازیگری از دانشکده هنرهای دراماتیک بوده و نخستین گروه تئاتری نوجوانان را در تهران پایه‌گذاری کرده‌‌است. او به تدریس بازیگری عروسکی مشغول است و علاوه بر این در چند فیلم و مجموعهٔ مخصوص کودکان نیز بازی کرده‌‌است.
افزونگی در علوم مهندسی عبارت است از قرار دادن زیربخش‌های مشابه در یک سامانه به صورت موازی به طوری که عملکرد کلی سامانه در شرایط اضطرار یا خطا تضمین شود. سامانه در این تعریف می‌تواند یک موجودیت فیزیکی یا یک سامانهٔ عملیاتی باشد. برای مثال افزونگی مسیر (Path) در سامانه‌های ارتباطی عبارت است از مسیر اضافی بین دو نقطه از گراف شبکه که به عنوان مسیر یدکی در بحث محافظت (Protection) مورد استفاده قرار می‌گیرد. مثال دیگر در بحث انتقال گفتار مطرح می‌شود. دادهٔ ارزشمند و معنی دار در گفتار انسانی (کلمات) را می‌توان با
و معنی دار در گفتار انسانی (کلمات) را می‌توان با پهنای باند حداقل منتقل کرد. سایر چیزهایی که در نمونه برداری حاصل می‌شوند بخش‌هایی هستند که برای درک بهتر کلام یا احساس یا هویت شخص کاربرد دارند. افزونگی در بحث انتقال شامل داده‌هایی اضافی است که طی فرایند کدینگ کانال به داده‌ها افزوده می‌شوند تا جبران خطاهای احتمالی مسیر را بکنند و داده در صورت از دست رفتن بخشی از آن قابل دستیابی باشد.
محافظت عبارت است از حصول اطمینان از برقرار ماندن ارتباط بین ندهای شبکه از طرق مختلف. محافظت می‌تواند فیزیکی باشد (که با بحث افزونگی حاصل می‌شود) یا به صورت نرم‌افزاری حاصل شود. محافظت انواع مختلف دارد که با استفاده از انواع مختلف افزونگی حاصل می‌شوند. انواع مشهور آن عبارت اند از N:۱ و N+۱ که در شیوهٔ عملکرد و مسیرهای جایگزین با هم متفاوت هستند.
سید ابوالحسن آل‌رسول معروف به شمس‌آبادی مازندرانی (۱۲۸۶–۱۸ فروردین ۱۳۵۵) فقیه، روحانی و وکیل ایرانی بود. زندگی‌نامه. سید ابوالحسن آل‌رسول فرزند محمد ابراهیم موسوی شمس‌آبادی مازندرانی از روحانیون اصفهان و وکیل سیدابوالقاسم خوئی بود. جدش سید محمد لاریجانی فرزند سید عبدالله مازندرانی دارای چهل فرزند که همه از اعیان و اشراف و مالکان مزارع لاریجان بودند و از آمل به اصفهان عزیمت کرده بود. وی داماد علی مشکوة سده‌ای استاد سید روح‌الله خمینی از مجتهدین بنام اصفهان بود که در مسجد سرپل محله خوزان خمینی شهر اقامه نماز
که در مسجد سرپل محله خوزان خمینی شهر اقامه نماز می‌کرد. فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی. شمس‌آبادی بعد از بازگشت از نجف در فعالیت‌هایی از قبیل کمک به ایتام و مستمندان شرکت و در تأسیس و گسترش مؤسسات خیریه، نظیر انجمن مددکاری امام زمان، بنای حسینیه اصفهانی‌ها در مشهد و کربلا و آموزشگاه نابینایان ابابصیر نقش داشت. دودستگی روحانیون. درگیری گروه‌های مذهبی در اصفهان ریشهٔ بسیار طولانی داشت، اما همزمان با سیاسی شدن جامعه و حوزه‌های علمیه این اختلاف بیشتر نمودار شد. یکی از مسائل مهم روحانیت اصفهان در تاریخ معاصر،
یکی از مسائل مهم روحانیت اصفهان در تاریخ معاصر، اختلاف علما بود که در دو جناح بودند؛ عده‌ای طرفدار حاج آقا رحیم ارباب و دسته‌ای دیگر طرفدار آقایان مرتضی شمس اردکانی، سید محمدعلی موحد ابطحی و شمس‌آبادی بودند. این تضاد به ویژه بعد از کودتای ۲۸ مرداد بیشتر نمایان شد. علمای حوزه علمیه اصفهان بیشتر متمایل به حوزه علمیه نجف بودند و تحت تأثیر سید ابوالقاسم خویی، در مسائل سیاسی کمتر دخالت می‌کردند؛ اما علمای حوزه علمیه نجف‌آباد به حوزه علمیه قم تمایل داشتند و تحت تأثیر اندیشه‌های روح‌الله خمینی و حسینعلی منتظری
تأثیر اندیشه‌های روح‌الله خمینی و حسینعلی منتظری بودند. از بزرگان اصفهان؛ شمس‌آبادی، سید حسین خادمی، علی قدیری کفرانی، عبدالجواد سدهی، فیاضی و عباسعلی ادیب اعتقاد داشتند که نظرات خویی اولویت بر نظرات خمینی است و تقلید از او را سفارش می‌کردند. ربایش و قتل. شمس‌آبادی یک روز پس از بازگشت از سفر حج در سپیده دم ۱۸ فروردین ۱۳۵۵ خورشیدی در راهِ رفتن به مسجد جهت اقامه نماز جماعت، توسط گروه منتسب به سید مهدی هاشمی ربوده شد و به قتل رسید. جسد او بعدها در اطراف اصفهان در شهر درچه کشف شد و در آن محل مسجدی به نام او
در شهر درچه کشف شد و در آن محل مسجدی به نام او نامگذاری گردید. او در تخت فولاد اصفهان و تکیه گلستان شهدا به خاک سپرده شده‌است.
فؤاد مصطفی سلطانی (زادهٔ ۱۳۲۷، روستای المانه شهرستان مریوان – درگذشتهٔ ۹ شهریور ۱۳۵۸، جادهٔ مریوان-بانه، نزدیکی روستای بسطام)، فعال سیاسی کُرد و رهبر و یکی از بنیان‌گذاران حزب کومله بود. وی در تاریخ ۹ شهریور ۱۳۵۸ در درگیری مسلحانه با نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران کشته شد. از جمله فعالیت‌های مصطفی سلطانی می‌توان به فعالیت برای برپایی شوراها، تشکیل اتحادیه‌های دهقانی و تشکیل اولین دسته‌های پیشمرگه کومله سازمان انقلابی کردستان اشاره کرد. کودکی و نوجوانی. فؤاد مصطفی سلطانی فرزند محمدرشیدبیگ، اهل روستای
فؤاد مصطفی سلطانی فرزند محمدرشیدبیگ، اهل روستای المانه از توابع مریوان بود که در سال ۱۳۲۷ در همین روستا به دنیا آمد. دوران کودکی را در آن‌جا سپری کرد و تا کلاس چهارم در آن‌جا به مدرسه رفت. پس از آن به همراه سایر برادرانش به سنندج رفت. سال پنجم ابتدایی را در مدرسه‌ای در محلهٔ قطارچیان شروع کرد. تا سال آخر دبیرستان یکی از شاگردان ممتاز سنندج بود. سال‌های تحصیلی هفتم، هشتم و نهم را در دبیرستان رازی تحصیل کرد و سپس برای تحصیل در رشتهٔ ریاضی، به دبیرستان هدایت رفت و کلاس‌های دهم، یازدهم و دوازدهم را با کسب مقام
و کلاس‌های دهم، یازدهم و دوازدهم را با کسب مقام اول تمام کرد. در کلاس یازدهم به عنوان شاگرد نمونه سنندج، برای سفر به اردوگاه رامسر انتخاب شد و مدتی را در رامسر گذراند و با محصلان سایر نقاط ایران آشنا شد. تحصیلات. فؤاد مصطفی سلطانی در سال ۱۳۴۶ وارد دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر سابق) شده و در رشته مهندسی برق _ الکترونیک تحصیل کرد و سال ۱۳۵۰ مدرک لیسانس خود را دریافت کرد. وی پس از فارغ‌التحصیلی به زادگاهش مریوان بازگشت. فعالیت‌های اجرایی و اداری. فؤاد مصطفی سلطانی ابتدا در انستیتوی تکنولوژی سنندج به عنوان دبیر
ابتدا در انستیتوی تکنولوژی سنندج به عنوان دبیر فنی کار را شروع کرد و بعد از مدتی به عنوان مدیر عامل برق در بروجرد و مریوان انتخاب شد. فعالیت‌های سیاسی و زندان. فؤاد مصطفی سلطانی به همراه تعدادی از دوستان چپ‌گرای خود از جمله محمدحسین کریمی و دوستان دوران ابتدایی خود در سنندج، در پائیز سال ۱۳۴۸ تشکلی را به وجود آوردند که بعدها حزب کومله نام گرفت؛ و در همین رابطه در سال ۱۳۵۳ توسط ساواک و زیر نظر کمیته مشترک ضدخرابکاری دستگیر شد. او در سال پایانی زندان بنا به درخواست خود به زندان سنندج منتقل و در راستای
به درخواست خود به زندان سنندج منتقل و در راستای اعتراضات سال ۱۳۵۷ به مدت ۲۴ روز اعلام اعتصاب غذا کرد و سرانجام در مهرماه ۱۳۵۷ از زندان آزاد شد. در پی آزادی از زندان، او به تشکیل تشکل‌های مدنی و سازمان‌های صنفی پرداخت و بزرگ‌ترین اتحادیهٔ دهقانان کردستان را تشکیل داد و به تدریج به رهبری محبوب و مردمی تبدیل شد. در پی درگیری‌های خونین نوروز ۱۳۵۸ در کردستان، وی در مذاکراتی طولانی که با هیئت دولت مرکزی داشت، نقش مهمی در پایان جنگ و بازگشت نسبی آرامش به کردستان ایفا کرد. سلطانی در پی ماجرای پاوه و صدور فتوای
ایفا کرد. سلطانی در پی ماجرای پاوه و صدور فتوای روح‌الله خمینی، نخست به سازماندهی حرکت تاریخی مردم مریوان برای تخلیهٔ کامل شهر به نشانهٔ اعتراض به جنگ پرداخت که از بزرگ‌ترین نمونه‌های اعتراض مدنی در ایران محسوب می‌شود. وی در نهایت، پس از قطعی شدن جنگ، فرماندهی بخشی از جبهه‌های کردستان را بر عهده گرفت. درگذشت. به فتوای آیت الله خمینی مبنی بر جهاد در کردستان، اوضاع کردستان به سمت جنگ کشیده شد، کردستان محاصره گردید و تعداد از نیروهای پیشمرگه در شهرها و روستاهای کردستان در درگیری کشته شدند. آن هنگام فؤاد مصطفی
کردستان در درگیری کشته شدند. آن هنگام فؤاد مصطفی سلطانی که به‌عنوان مسئول حزب کومله در بانه فعالیت می‌کرد به همراه سایر رهبران کومله با جلال طالبانی، عبدالرحمان قاسملو، شیخ عزالدین حسینی، شیخ جلال حسینی، مسئولان سازمان پیکار و مسئولان سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران وارد گفتگو شد و در این راستا فعالیت‌هایی را آغاز کرد. او در مسیر بازگشت از مریوان به بانه همراه نمایندهٔ سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران طهمورث اکبری در روز ۹ شهریور ۱۳۵۸، نزدیک روستای بسطام کشته شدند. پیکر فؤاد مصطفی سلطانی در زادگاهش روستای
شدند. پیکر فؤاد مصطفی سلطانی در زادگاهش روستای المانه مزار تاله سوار در کنار برادرانش حسین مصطفی سلطانی و امین مصطفی سلطانی به‌خاک سپرده شد.
پاراگراف یا بند یا پارنوشته، یک یکای کامل بیان اما مربوط به نوشته‌های پیش و پس از خود است و آغاز آن، با یک خط تازه نشان داده می‌شود. گاهی خط نخست، تو رفته می‌شود؛ گاه نیز بدون آغاز خط تازه، آغاز بند تو رفته می‌شود. در زبان‌های اروپا در زمان‌های گوناگون، آغاز بند با نشانهٔ ¶ مشخص شده‌است. ساختار بند. آغاز با جملهٔ عنوان، بنیادی‌ترین نکتهٔ بند را شرح می‌دهد. دادن جزئیات، دلایل، یا نمونه‌ها برای پشتیبانی از موضوع، گفته و جمله پایان با جملهٔ پایانی، بازگویی نکتهٔ بنیادی این بند. بند در HTML. در اکس‌اچ‌تی‌ام‌ال
بنیادی این بند. بند در HTML. در اکس‌اچ‌تی‌ام‌ال بند را با p نشان می‌دهند. آغاز بند را با تگ و پایان آن را با نشان می‌دهند. در HTML گذاشتن تگ پایانی اختیاری می‌باشد، چرا که با بهرهٔ دوباره از تگ آغاز بند ، سامانه خودبه‌خود بندی تازه را آغاز می‌کند.
تکواژه یا لِکسیم واحدی خُرد از یک تحلیل صرفی در زبان‌شناسی است که به‌طور کلی مربوط به مجموعه‌ای از صورت‌هاست که توسط یک واژه گرفته می‌شود. برای نمونه، در زبان فارسی، «برو، می‌رود، و رفت» همگی صورت‌هایی از یک تکواژه هستند که به‌طور قراردادی به شکل «رفتن» نوشته می‌شود. یک مفهوم مرتبط، بن‌واژه است که گونهٔ ویژه‌ای از تکواژه است و به‌طور قراردادی برای نشان‌دادن صورت رسمیِ تکواژه به‌کار می‌رود. بن‌واژه‌ها در فرهنگ‌ها به عنوان سرواژه به‌کار می‌روند و دیگر صورت‌های تکواژه‌ها پس از آن خواهند آمد. یک تکواژه به یک
تکواژه‌ها پس از آن خواهند آمد. یک تکواژه به یک دستهٔ صرف‌ونحوی مربوط است، که دارای معنای ویژه‌ای (ارزش معنایی) باشد و در تصریف زبان‌ها، نمونه‌های تصریفی متناظر داشته باشد. برای نمونه، تکواژهٔ run (در انگلیسی) به صورت‌های گوناگون به‌کار می‌رود: کاربرد صورت‌های یک تکواژه مبتنی بر قواعد دستور زبان است؛ برای افعال انگلیسی مانند run، این‌ها شامل سازش موضوع و فعل و قوانین ساختِ زمان فعل می‌شوند که روشن می‌کند کدام صورتِ فعل باید در جمله به‌کار رود.
فرهنگ معیّری (۱ خرداد ۱۳۲۲ – ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۷) چهره‌پرداز ایرانی، گریمور رادیو و تلویزیون ملی ایران و مؤسس آموزشگاه آزاد سینمایی آئینه در آئینه بود. فرهنگ معیری به عنوان چهره پردازی مؤلف و صاحب سبک در سینما و تلویزیون ایران شناخته می‌شود. زندگی. او پدر فریور معیری طراح چهره پردازی سینمای ایران و پدر زن حنیف مزروعی روزنامه‌نگار و فعال سیاسی ایرانی است. از وی به عنوان پدر چهره‌پردازی نوین ایران نام برده شده‌است. وی در نوجوانی فعالیت خود را در سینما با حضور در پشت صحنه فیلم خشت و اینه با سودای کارگردانی آغاز
پشت صحنه فیلم خشت و اینه با سودای کارگردانی آغاز نمود و در طول دوران کاری خود همواره نگرش تألیفی خود را در طراحی و شخصیت‌سازی پرسوناژها اعمال نمود. ماحصل دوران کاری او حضور در آثار کارگردانان شاخصی همچون بهرام بیضایی، امیر نادری، همایون شهنواز، مسعود کیمیایی، محمّدرضا اصلانی، عزیزالله حمیدنژاد، محمّدرضا اعلامی، پوران درخشنده و… بوده‌است. طراحی و اجرای گریم مجموعه تلویزیونی دلیران تنگستان به عنوان اولین مجموعه تلویزیونی سیاه و سفید تاریخ تلویزیون ملی ایران و مجموعه تلویزیونی سمک عیار به عنوان اولین مجموعه
و مجموعه تلویزیونی سمک عیار به عنوان اولین مجموعه تلویزیونی رنگی تلویزیون ملی از افتخارات وی به‌شمار می‌آید. گزیدهٔ فیلم‌شناسی. فیلم‌های کلاغ، چریکه تارا، سفر سنگ، نفس بریده، خاتون ،فصل خون، جنگ اطهر، خط قرمز، بند، خانه عنکبوت، گل‌های کاغذی، رابطه، پرواز در شب، طلسم، باشو غریبه کوچک، کانی مانگا، شاید وقتی دیگر، مسافران، مادیان، افعی، روانی، رخساره، سگ‌کشی و اشک سرما فیلم‌های دیگری بودند که وی به عنوان چهره‌پرداز در آنان مشارکت داشت. جایزه‌ها. فرهنگ معیری برای فیلم سگ‌کشی در نوزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر و
فیلم سگ‌کشی در نوزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر و پنجمین دوره جشن خانه سینما نامزد جایزه بهترین چهره‌پردازی شد. همچنین برای فیلم اشک سرما هم در هشتمین جشن خانه سینما نامزد بهترین چهره‌پردازی بود. درگذشت. وی ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۷ در سن ۶۴ سالگی در تهران در گذشت و بنا بر علاقه شخصی در روستای چاران به خاک سپرده شد.
بعل عنوان و افتخاری به معنای «مالک» یا «ارباب» در زبان‌های سامی شمال‌غربی بود که در شام، در دوران خاور نزدیک باستان صحبت می‌شد. از کاربرد آن در میان مردم، به خدایان اطلاق می‌شد. محققان قبلاً این نام را با فرقه‌های خورشیدی و با انواع خدایان حامی آن مرتبط می‌کردند، اما کتیبه‌های باستانی نشان داده‌اند که نام بعل به ویژه با خدای طوفان و باروری هَدَد و مظاهر محلی او مرتبط بوده‌است. کتاب مقدس عبری شامل استفاده از این اصطلاح برای ارجاع به خدایان مختلف شام است که اغلب در مورد هدد، که به عنوان خدای دروغین مورد
که اغلب در مورد هدد، که به عنوان خدای دروغین مورد انتقاد قرار می‌گرفت، کاربرد دارد. این استفاده در مسیحیت و اسلام گاهی به شکل بعل‌الذباب در دیوشناسی، به کار گرفته می‌شود. خدای اوگاریتی بعل، قهرمان یکی از طولانی‌ترین حماسه‌های باقی مانده از خاور نزدیک باستان، چرخه بعل است. نام. در زبان‌های سامی شمال‌غربی - اوگاریتی، فنیقی، عبری، عموری‌ و آرامی - کلمه «بعل» به معنای «مالک» بود که به‌عنوان «سرور»، «ارباب» یا «شوهر» کاردبرد داشت. بعل هنوز در زبان‌های عبری و عربی امروزی به عنوان شوهر کاردبرد دارد. همچنین در
عربی امروزی به عنوان شوهر کاردبرد دارد. همچنین در برخی زمينه‌های مربوط به مالکیت اشیا یا داشتن صفات ظاهر می‌شود. شکل مؤنث این کلمه، «بَعَلَه» (بَعْلَة) به معنای «بانو» به عنوان «زن مالک» یا «بانوی خانه‌» است. هنوز هم به عنوان واژه‌ای نادر برای همسر به کار می‌رود. استفاده دیگر از کلمه بعل در دنیای باستان، به خدایان اطلاق می‌شد. در این ‌کاردبرد بعل به همراه نام خدا، صفت یا محل زندگی خدا آورده می‌شد؛ مانند: بعل شمین (ارباب آسمان‌ها) یا بعل صفون‌ (ارباب کوه صفون). با این حال در متون سامی شمال‌غربی، به خصوص در
با این حال در متون سامی شمال‌غربی، به خصوص در کنعان و اورگاریت بیشتر از بعل به تنهایی نام برده شده‌است که اکثر پژوهشگران معتقدند که این بعل با هدد، خدای طوفان و باروری یکسان بوده‌است‌. هر چند که این عنوان برای خدایان دیگر نیز استفاده می‌شد. معانی کتاب مقدس از بعل به عنوان یک خدای کنعانی و دروغین عموماً در طول اصلاحات پروتستان گسترش یافت تا به بت‌ها، نمادهای مقدسین یا به طور کلی کلیسای کاتولیک اشاره کند. دین سامی. بعل (و همچنین شکل زنانه آن بَعَلَه) در زبان‌های سامی شمال‌غربی مانند اِن در زبان سومری، بیل در
سامی شمال‌غربی مانند اِن در زبان سومری، بیل در زبان اکدی به عنوان نام مستعار خدایان مختلف در پانتئون‌های بین‌النهرین و سامی استفاده می‌شده. فقط یک حرف تعریف، تخلص یا لقب می‌تواند مشخص کند که منظور کدام خدای خاص است. هدد. بعل در هزاره سوم پیش از میلاد، زمانی که در فهرست خدایان ابو صلابیخ ظاهر می‌شود، به عنوان نامی خاص استفاده می‌شود. اکثر پژوهش‌های مدرن ادعا می‌کنند که این بعل - که معمولاً با عنوان «ارباب» شناخته می‌شود - با خدای طوفان و باروری هدد یکسان بوده‌است. همچنین از او به صورت بعل هَدو نیز نام برده
همچنین از او به صورت بعل هَدو نیز نام برده می‌شود. محققان پیشنهاد می‌کنند که با افزایش اهمیت فرقه هدد، نام واقعی او برای کسانی جز کاهن اعظم که نتوانستند با صدای بلند نام را تلفظ کنند بسیار مقدس تلقی می‌شده، پس به جای آن از نام مستعار «بعل» به معنای «ارباب/صاحب» استفاده شده. همانگونه که بابلی‌ها از عنوان بیل برای مردوک استفاده می‌کردند. با این حال اقلیتی معتقدند که بعل یک خدای بومی کنعانی بوده که آیینش با جنبه‌هایی از خدای بین‌النهرینی اداد شناسایی شده یا جذب آن شده‌است. صرف نظر از رابطه اصلی آنها، در هزاره
آن شده‌است. صرف نظر از رابطه اصلی آنها، در هزاره اول پیش از میلاد، این دو متمایز بودند: هدد توسط آرامی‌ها و بعل توسط فنیقی‌ها و سایر کنعانیان پرستش می‌شد. بعل. بعل در کتیبه‌های زبان‌های سامی شمال‌غربی به خوبی تأیید شده‌است و نامش در سرتاسر شام، در اسم‌های تئوفوریک رایج است. اما معمولاً از او در کنار دیگر خدایان یاد می‌شود و زمینه عملش به ندرت تعریف می‌شود. با این وجود، سوابق اوگاریتی او را به عنوان خدای آب و هوا نشان می‌دهد که قدرت خاصی بر رعد و برق، باد، باران و باروری دارد. تابستان‌های خشک این منطقه، به
و باروری دارد. تابستان‌های خشک این منطقه، به عنوان زمان بعل در عالم اموات توضیح داده می‌شود و گفته شده بازگشت او در پاییز باعث طوفان‌هایی می‌شود که زمین را احیا می‌کند. بنابراین، پرستش بعل در کنعان - جایی که او سرانجام جایگزین ال به عنوان رهبر خدایان و حامی سلطنت شد - به وابستگی مناطق به بارندگی برای کشاورزی آن مرتبط بود، برخلاف مصر و بین‌النهرینی که بر آبیاری از رودخانه‌های مناطق اصلی خود متمرکز بودند. نگرانی در مورد در دسترس بودن آب برای محصولات و درختان اهمیت فرقه او را افزایش داد که توجه او را به نقش
اهمیت فرقه او را افزایش داد که توجه او را به نقش خدای باران معطوف کرد. در طول جنگ نیز از او فراخوانده می‌شده و اعتقاد بر این بود که بعل برخلاف ال که دورتر بود، فعالانه در دنیای انسان دخالت می‌کند. از طرف دیگر، بعل یک نایب الاهی با ال بود، جایی که ال اجرایی بود در حالی که بعل نقش نگهدارنده کیهانی را داشت. شهر بعلبک در لبنان به نام بعل نامگذاری شده‌است. در اوگاریت، بعل لقب هدد بود اما با گذشت زمان این لقب به نام خدا و هدد به لقب یا صفت این خدا تبدیل شد. معمولاً گفته می‌شود که بعل پسر داگون است اما در منابع
گفته می‌شود که بعل پسر داگون است اما در منابع اوگاریتی به عنوان یکی از پسران ال نیز ظاهر می‌شود. بعل و ال هر دو در متون اوگاریتی با گاو نر در ارتباط بودند، زیرا گاو نر نماد قدرت و باروری بود. او دشمنی خاصی با مارها داشت. کنعانیان و فنیقی‌ها بعل را برای مغلوب شدنش بر یم خدای دریا، به عنوان حامی ملوانان و بازرگانان دریانورد می‌دانستند. او مغلوب موت، خدای مرگ کنعانی‌ نیز بود. او همچنین به عنوان رهبر رفایم‌ها، ارواح اجدادی، به‌ویژه ارواح سلسله‌های حاکم شناخته می‌شد. از کنعان، پرستش بعل در سرتاسر مدیترانه به
می‌شد. از کنعان، پرستش بعل در سرتاسر مدیترانه به دنبال امواج استعمار فنیقی‌ها در اوایل هزاره اول پیش از میلاد به مصر نیز گسترش یافت. او با القاب مختلف توصیف شده‌است و قبل از اینکه در اوگاریت دوباره کشف شود، تصور می‌شد که این القاب به خدایان محلی متمایز اشاره می‌کنند. با این حال همانطور که توسط جون دای توضیح داده شده، متون در اوگاریت نشان می‌دهد که این القاب مظاهر محلی این خدای خاص در نظر گرفته می‌شوند. بعل شمین. بعل شَمین (فینیقی: 𐤁𐤏𐤋 𐤔𐤌𐤌) یا بیلشامین به معنای ارباب آسمان‌(ها)، خدای سامی شمال‌غربی و عنوانی
ارباب آسمان‌(ها)، خدای سامی شمال‌غربی و عنوانی بود که در کتیبه‌های خاورمیانه باستان به خدایان مختلف در مکان‌ها یا زمان‌های مختلف، به ویژه در کنعان، فینیقه و سوریه اطلاق می‌شده. این عنوان بیشتر در هزاره دوم پیش از میلاد به بعل هدد اطلاق می‌شده اما در هزاره اول پیش از میلاد به عنوان خدای متمایز شناخته شد‌. بعل شمین یکی از دو خدای برتر و خدای آسمان پالمیرا قبل از اسلام در سوریه باستان بود (بیل، خدای برتر دیگر). در آنجا صفات او عقاب و صاعقه بود و شاید با خدای قمری آگلیبول و خدای خورشیدی ملک بل، یک تثلیث را
قمری آگلیبول و خدای خورشیدی ملک بل، یک تثلیث را تشکیل می‌داد. اولین نام شناخته شده از این خدا (یا عنوان) در معاهده قرن چهاردهم قبل از میلاد بین شوپ‌پیلولیومای یکم، پادشاه هیتی‌ها، و نیکمادو دوم، پادشاه اوگاریت است. اگرچه این می‌تواند اشاره‌ای به بعل هدد باشد، ولی زمانی که این نام در یک کتیبه فنیقی توسط یخیملک پادشاه جبیل آمده است، متون دیگر بین این دو تمایز قائل می‌شوند. در متون نبطی به زبان یونانی، بعل شمین به طور مکرر با زئوس هلیوس (یعنی زئوس به عنوان خدای خورشید، هلیوس) برابر می‌شود. سانچونیاتون نویسنده
خورشید، هلیوس) برابر می‌شود. سانچونیاتون نویسنده فینیقی نیز از این موضوع پشتیبانی می‌کند: بعل هامون. بعل هامون در کارتاژ به عنوان خدای برتر پرستش می‌شد. اعتقاد بر این است که برتری او در میان خدایان کارتاژی، در قرن پنج قبل از میلاد به دنبال قطع روابط کارتاژ با صور در پی نبرد هیمرا (در سال ۴۸۰ قبل از میلاد) توسعه یافت. بعل هامون نیز مانند هدد خدای باروری بود. کتیبه‌های مربوط به خدایان کارتاژی درباره ویژگی‌های‌ او تقریبا بی‌اطلاع هستند و او را به‌عنوان خدای ماه و داگون (خدای غلات) شناسایی کرده‌اند. بعل هامون
و داگون (خدای غلات) شناسایی کرده‌اند. بعل هامون به جای گاو نر با قوچ ارتباط داشت و با شاخهایش به تصویر کشیده شده‌است. او را به‌عنوان بعل قرنیم (ارباب دو شاخ) می‌پرستیدند. به‌ویژه در یک پناهگاه روباز در جبل بو قرنیم (تپه دو شاخ) در آن سوی خلیج کارتاژ. همسر او الهه تانتیت بود. به نظر می‌رسید اسناد باستان شناسی اتهاماتی را در منابع رومی به اثبات رسانده‌اند که کارتاژنی‌ها فرزندان خود را به عنوان قربانی انسانی برای او می‌سوزاندند. نام هامون مبهم است. بیشتر اوقات با کلمه سامی غربی، حمان به معنای منقل مرتبط است