payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به گردش درمی‌آورد که در نتیجه باعث به حرکت درآمدن کمپرسور نیز می‌شوند. زمانی که هوای منبسط شونده بخش توربین را نیز پشت سر گذاشت با سرعتی بسیار بیشتر از زمانی که وارد موتور شده از آن خارج می‌شود که این تفاوت سرعت بین هوای ورودی و خروجی رانش مورد نیاز را ایجاد می‌کند. در واقع موتورهای توربو جت شتاب بسیار زیادی به حجم کمی از هوا می‌دهند. موتورهایی که از اصول کار موتورجت بهره می‌برند ولی پیشرانش در آن‌ها با ملخ انجام می‌گیرد توربوپراپ نام دارند و نوعی موتور جت به‌شمار نمی‌روند. ورودی یا مدخل. این قسمت اولین
به‌شمار نمی‌روند. ورودی یا مدخل. این قسمت اولین بخش است که هوای ورودی به موتور از آن می‌گذرد. این بخش یک مجرای همگرا یا واگرا است و وظیفه آن کاهش سرعت و یکنواخت کردن جریان هوای ورودی به موتور است. اگر سرعت هوای ورودی به کمپرسور زیاد باشد، سرعت هوا در نوک پره‌های آن به سرعت صوت می‌رسد و برای گردش کمپرسور نیروی زیادی صرف خواهد شد. اگر سرعت هوای ورودی زیر صوت بود، این مدخل واگرا خواهد بود. اگر سرعت بالای سرعت صوت بود (ما فوق صوت) باشد، این مجرا همگرا خواهد بود. زیرا رفتار جریان ما فوق صوت و زیر صوت بر عکس هم
زیرا رفتار جریان ما فوق صوت و زیر صوت بر عکس هم است. در یک جریان مافوق صوت هوا در عبور از یک مجرای همگرا سرعتش کم می‌شود و در سرعت‌های زیر صوت بر عکس؛ بنابراین مدخل هواپیماهای زیر صوت واگرا است تا سرعت را کاهش دهد و کمکی نیز برای کمپرسور باشد. کمپرسور یا متراکم‌کننده. هوا بعد از مدخل وارد کمپرسور می‌شود. وظیفه کمپرسور فشرده کردن هوا است. کمپرسورها به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند، کمپرسورهای گریز از مرکز و کمپرسورهای جریان محور. محفظه احتراق. هوای فشرده به سمت محفظه احتراق رانده شده و بعد از تزریق سوخت توسط
محفظه احتراق رانده شده و بعد از تزریق سوخت توسط سوخت پاش‌ها (انژکتورها)، به دمای بین ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ سانتیگراد می‌رسد. این بخش را با آلیاژی مقاوم در برابر دمای (دمای حاصل از احتراق) و فشار بالا می‌پوشانند. توربین. قدرت و توان مورد نیاز برای گردش کمپرسور توسط توربین تأمین می‌شود. شکل توربین شبیه به کمپرسور است اما با این تفاوت که به کمپرسور کار داده می‌شود تا هوا را فشرده کند ولی در توربین از جریان گازهای گرم عبوری کار گرفته می‌شود. به مجموعه کمپرسور، توربین و محور رابط (محور انتقال دهنده نیرو جهت گردش، از
و محور رابط (محور انتقال دهنده نیرو جهت گردش، از توربین به کمپرسور) "اسپول" می‌گویند. هر موتور توربوجت دارای یک اسپول می‌باشد اما بعضی از موتورها، دارای دو یا چند اسپول می‌باشند. نازل یا خروجی. محل خروج گازهای عبوری از توربین است. در نهایت این نازل است که نیروی پیشرانه موتور توربوجت را تولید می‌کند. شیوهٔ کار موتور موشک. موتور موشک یک موتور درون‌سوز است که برای کار کردن، نیازی به هوای بیرون ندارد. موشک هم سوخت و هم مادهٔ اکسیدکننده را با خود حمل می‌کند. این دو ماده با هم در اتاقک احتراق بسته به نوع و حالت
دو ماده با هم در اتاقک احتراق بسته به نوع و حالت فیزیکی سوخت ترکیب شده و باهم می‌سوزند و گازهای داغی تولید می‌کنند که از طریق دهانهٔ خروجی تخلیه می‌شوند. درون اتاقک احتراق، گازهای داغ بر تمام جهات فشار می‌آورند. اگر اتاقک کاملاً مسدود باشد، فشار در تمام جهت‌ها یکسان خواهد بود و موشک حرکت نخواهد کرد. اما اتاقک احتراق چنان ساخته می‌شود که این گازها با سرعت زیاد از دهانهٔ خروجی تخلیه شوند. این کار باعث می‌شود که فشار گاز در تمام جهت‌ها یکسان نباشد؛ چون فشار واردشده به طرف جلو بسیار بیشتر از طرف عقب است، موشک
به طرف جلو بسیار بیشتر از طرف عقب است، موشک به سمت جلو حرکت می‌کند. این حرکت، از قانون سوم نیوتن پیروی می‌کند: «برای هر عمل، عکس‌العملی وجود دارد برابر و در جهت مخالف». در موشک، گازهای در حال فوران از دهانهٔ خروجی، عمل و فشار رو به جلو یا پیشرانش، عکس‌العمل است. چون موشک سوخت و اکسیدکننده را با خود حمل می‌کند، و از آن‌جا که قانون سوم نیوتن در همه جا صدق می‌کند، پس موشک می‌تواند هم در جو زمین و هم در خلاء فضا حرکت کند. سامانه جرقه‌زنی موتور اتو. سامانه جرقه‌زنی وظیفه دارد در زمان معین یک جرقه الکتریکی برای
وظیفه دارد در زمان معین یک جرقه الکتریکی برای سوختن آمیزه‌ای از سوخت و هوا در موتورهای احتراقی ایجاد کند در موتور درون‌سوز نوع رفت و برگشتی یا همان پیستونی، جرقه در انتهای کورس تراکم کمی پیش از رسیدن پیستون به نقطه مرگ بالا زده می‌شود. اجزا این سامانه شامل شمع، وایر شمع، دلکو، کویل، باتری می‌باشد. ویژگی‌ها. برخلاف موتورهای خودروی برقی، موتور درون‌سوز دارای صدها قطعه متحرک است. مواد مصرفی موتورهای درون‌سوز نیز مانند روغن، روغن گیربکس و مایع خنک‌کننده برای طبیعت موادی آلاینده هستند.
حمص ، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است. مرکز این استان شهر حمص است. حمص یکی از مشهورترین شهرهای سوریه است که در غرب این کشور جای دارد. فاصله آن در دمشق ۱۵۰ کیلومتر است. ارتفاع آن از سطح دریا ۴۹۴ متر و در میان یک دشت بسیار وسیع و حاصلخیز قرار گرفته‌است. حمص در تاریخ. حمص یکی از شهرهای بسیار قدیمی منطقه شام است و گویند شخصی به نام حمص بن مهر بن جان آن را بنا کرده‌است. گروهی نیز ساخت آن را به عمالقه نسبت می‌دهد. بعد از اسکندر، شهر حمص در زمان حکام مقدونی، آبادانی فراوانی یافت و به پیشرفت‌های زیادی نائل
آبادانی فراوانی یافت و به پیشرفت‌های زیادی نائل گردید. پس از تقسیم روم، حمص تحت سلطه امپراطوری روم شرقی درآمد. جغرافیا. این استان در کرانهٔ رود عاصی (نهر العاصی) واقع است. «نهر العاصی» (رودعاصی) از وسط شهر می‌گذرد و جلوه خاصی به این شهر زیبا داده‌است. مساحت استان حمص در حدود ۴۲٬۲۲۳ کیلومتر مربع می‌باشد. مردم و ویژگی‌های جمعیتی. جمعیت این استان در سال ۲۰۱۱ در حدود ۱٬۸۰۳٬۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. ساکنان این استان از اقوام گوناگون هستند، ولی اکثریت با اعراب سنی مذهب است. این استان همواره میدان تنش‌های اعراب سنی
است. این استان همواره میدان تنش‌های اعراب سنی مذهب با حکومت سوریه بوده‌است. این استان شامل اقلیت‌های قومی آشوری، کرد، ارمنی، سریانی می‌باشد. در پی تحولات و اعتراضاتی که از مارس ۲۰۱۱ در سوریه آغاز شد، تعدادی از مخالفان و نیز تعدادی از نظامیان ارتش سوریه، در این درگیری‌ها کشته و زخمی شدند. بناهای باستانی. بناهای باستانی گوناگونی در این استان وجود دارد، که مشهورترین آن‌ها عبارت‌اند از:
استان سویدا یکی از چهارده استان سوریه است. این استان از سال ۲۰۲۵ تحت کنترل نیروهای مستقل از حکومت مرکزی اداره می‌شود. استان سویدا در جنوبی‌ترین نقطه سوریه قرار دارد. جمعیت این استان در سال ۲۰۱۱ میلادی حدود ۳۷۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده است. استان سویداء در سوریه تنها استانی است که دروزی‌ها در آن اکثریت دارند و اقلیتی از مسیحیان و مسلمانان سنی در این استان ساکنند. طبق سرشماری سال ۱۹۸۰، دروزی‌ها تقریباً ۸۷.۶ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دادند، در حالی که مسیحیان (عمدتاً ارتدکس یونانی) ۱۱ درصد و مسلمانان سنی ۲ درصد
ارتدکس یونانی) ۱۱ درصد و مسلمانان سنی ۲ درصد را تشکیل می‌دادند. بیشتر جمعیت در بخش غربی استان، به ویژه در دامنه‌های غربی جبل الدروز متمرکز شده‌اند، در حالی که قبایل بادیه‌نشین در مناطق خشک حره الشماع ساکن هستند. سویداء در گذر تاریخ. در گوشه و کنار استان سویداء آثار گوناگونی از دوران مختلف بر جای مانده است. تاریخ شهر سویداء به دوران پیش از اسلام بر می‌گردد. سنگ‌نبشته‌های موجود نشان می‌دهد که مردم سلوکی بر مردم آرامی چیره شده‌اند و مدتی بر این منطقه حکم می‌رانده‌اند. در سال ۸۸ قبل از میلاد پادشاهی نبطی این
در سال ۸۸ قبل از میلاد پادشاهی نبطی این شهر را اشغال می‌کند، در موقعه‌ای که به نام موناثا (امتان) معروف است بر «السلوقیین» غلبه می‌کنند و شهر سویداء تحت نفوذ خود قرار می‌دهند. اماکن تاریخی و گردشگری و آثارهای باستانی از دوران‌های آرامی، ساسانی، نبطی و سلوکی در گوشه‌وکنار این استان وجود دارد. جغرافیا. استان سویدا از شمال به استان دمشق، از جنوب به کشور اردن، از مغرب به استان درعا، و از مشرق به بادیه سوریه و الصفا محدود می‌گردد. استان سویدا در حدود ۵۵۵۰ کیلومتر مربع وسعت دارد. ارتفاعش از سطح دریا مابین (۱۰۲۰
مربع وسعت دارد. ارتفاعش از سطح دریا مابین (۱۰۲۰ تا ۱۶۸۰) متر است. استان سویداء از طبیعت خاصی برخوردار است. مناظر زیبا، جنگل‌های انبوه از درختان مختلف کوهستانی و آب‌های روان و هوای لطیف و از چشم‌اندازی بسیار زیبا و شاعرانه برخوردار است. این منطقه در دوران گذشته به نام‌های مختلفی مانند جبل‌الباشان و جبل‌الریان شناخته شده است این منطقه در طول زمان مورد توجه شاعران عرب بوده است و قصیده‌های زیبایی در مورد منطقه و دربارهٔ رودخانه‌ها و جوی‌های آب روان آن اشعاری زیبا و دلنشین سروده شده است. شعرای معروف عرب مانند
و دلنشین سروده شده است. شعرای معروف عرب مانند امرو القیس ابن آبان، شریف الرَضی و لبید بین ربیعة اوقات خود را در این مناطق گذرانده و اشعاری زیبا و دلنشین در وصف منطقه و طبیعت زیبای آن سروده‌اند. همچنین حاکمان نیز به ای منطقه توجه کرده‌اند، چنان‌که خلیفه اموی ولید بن عبد الملک بن مروان در دوران خلافتش قصری مجلل در «ریمة اللحف» ساخته بود که آثار و بقایا این کاخ زیبا هنوز باقی‌مانده است. هنگامی که اعراب بر بلاد الشام تسلط یافتند، ساکنان اصلی منطقه که از قبائل غساسنه و قحطانی بودند با خشنودی حکم اعراب را
غساسنه و قحطانی بودند با خشنودی حکم اعراب را پذیرفتند. در سال ۶۳۶ میلادی به دستور خلیفه دوم عمر بن الخطاب، مالک پسر حارث به امارت حوران که بخشی از استان سویدا است گماشته شد. در جنگ‌های «روم» و «صلیبی» و مسلمانان مردم حوران نقش مهمی داشته‌اند. اماکن و آثار باستانی. اماکن و آثار باستانی متعددی در استان سویدا وجود دارد که عبارت‌اند از: همچنین آثار گوناگونی از دوران فاتحان یونانی و رومی در مناطق مختلف استان مانند «نجران»، «سلیم» و «عتیل» برجای مانده است. آثار کاخ «امپراتور فیلیپ» یکی از عجایب بناهای تاریخی
کاخ «امپراتور فیلیپ» یکی از عجایب بناهای تاریخی سویداء به‌شمار می‌رود.
استان لاذقیه ، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است. این استان در جریان جنگ داخلی سوریه به جز منطقه شمال شرق که در اختیار معارضان سوری است، کاملاً تحت تسلط دولت سوریه می‌باشد. استان لاذقیه به همراه استان طرطوس تنها استان‌هایی در سوریه هستند که به دریا راه دارند. جغرافیا. استان لاذقیه در شمال غربی کشور سوریه و در ساحل دریای مدیترانه واقع شده است. این استان از سمت شمال دارای مرز مشترک با کشور ترکیه است و از جنوب به استان طرطوس محدود شده است. استان لاذقیه از شمال شرق به استان ادلب و از شرق به استان حماه
از شمال شرق به استان ادلب و از شرق به استان حماه محدود شده است. پس از پایان جنگ جهانی اول و فروپاشی امپراتوری عثمانی، شهر تاریخی لاذقیه و نواحی اطراف آن مدتی به صورت یک دولت مستقل جداگانه تحت قیمومیت جامعه ملل قرار گرفت و اداره آن به فرانسوی‌ها سپرده شده بود. در بسیاری از متون تاریخی که به زبان انگلیسی یا فرانسوی نگاشته شده از این منطقه به عنوان منطقه «علویه» (Alawiya یا Alawite) نام برده شده زیرا اکثریت ساکنان آن علوی بوده‌اند. شایان توجه است که استان طرطوس تا سال ۱۹۷۲ به عنوان بخشی از استان لاذقیه
طرطوس تا سال ۱۹۷۲ به عنوان بخشی از استان لاذقیه به‌شمار می‌رفته است؛ لذا آنچه در متون تاریخی از آن به نام «علویه» (Alawiya یا Alawite) یاد شده، امروزه شامل استان‌های لاذقیه و طرطوس است. جمعیت شناسی. جمعیت. جمعیت این استان در سال ۲۰۱۱ میلادی حدود یک میلیون نفر تخمین زده می شود. دین و مذهب. استان لاذقیه یکی از دو استان از چهارده استان سوریه است؛ که دارای جمعیت اکثریت شیعیان علوی حدود ۷۸٪ می‌باشد. فرمانداری‌ها. استان لاذقیه به چهار فرمانداری تقسیم شده است. فرمانداری‌های استان لاذقیه به شرح زیر می‌باشند: منطقه
استان لاذقیه به شرح زیر می‌باشند: منطقه اللاذقیة. منطقه اللاذقیة در بین این چهار منطقه از اهمیت بیشتری برخوردار است. بیش از پنجاه درصد جمعیت استان لاذقیه در منطقه لاذقیه زندگی می‌کنند. جمعیت منطقه اللاذقیة در سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی برابر با ۵۲۶٬۸۸۸ نفر بوده است یعنی بیش از نیمی از جمعیت استان لاذقیه. روستاهای توابع فرمانداری‌های لاذقیه. روستاها وآبادی‌های که از توابع این مراکز فرمانداری به‌شمار می‌آیند به شرح زیر می‌باشد: باغ‌ها، مصایف و تفریح‌گاه‌ها. استان لاذقیة دارای بسیاری از اماکن تفریحی، باغ‌ها،
لاذقیة دارای بسیاری از اماکن تفریحی، باغ‌ها، مصایف و اماکن گردشگری، استحمام، آسایش و تفریحگاه‌های تابستانه است که نمونه‌هایی از آن ذکر می‌گردد: اقتصاد. کشاورزی مهم‌ترین بخش اقتصادی در این استان باقی‌مانده است. مرکبات، سیب و زیتون محصولات اصلی این استان هستند. گردشگران که عمدتاً از کشورهای حاشیه خلیج فارس به لاذقیه می‌آیند به عنوان یک منبع اصلی درآمد برای ساکنان لاذقیه در فصل تابستان به‌شمار می‌آیند.
طرطوس ، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است. این استان در کنار استان لاذقیه تنها منطقه در سوریه است که در جریان جنگ سوریه تماماً در اختیار دولت سوریه بوده. جغرافیا. این استان در غرب سوریه و در کنار دریای مدیترانه قرار دارد. کشور لبنان در جنوب این استان و استان لاذقیه در شمال آن قرار دارد. این استان از غرب به دریای مدیترانه و از شرق به استانهای حمص و حماه محدود می‌گردد. این استان دارای ساحلی طولانی به طول ۹۰ کیلومتر است که از جنوب استان لاذقیه شروع شده و تا مرزهای شمال لبنان ادامه می‌یابد. در مقابل این
تا مرزهای شمال لبنان ادامه می‌یابد. در مقابل این استان چند جزیرهٔ کوچک وجود دارد که عبارت‌اند از: جزیرهٔ «ارواد»، جزیرهٔ «العباس»، جزیرهٔ «النمل» و جزیرهٔ «ابو علی» تمام این جزیره‌ها خالی از سکنه‌است. مساحت استان طرطوس در حدود ۱۸۹۱ کیلومتر مربع می‌باشد. طرطوس در ۵۲ درجه و ۳۰ دقیقه طول شرقی و ۳۳ درجه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی از نصف‌النهار مبدأ واقع شده‌است. تا سال ۱۹۷۲ این استان، بخشی از استان لاذقیه به‌شمار می‌رفته‌است. وضعیت اقلیمی. طرطوس آب و هوایی معتدل دارد. درجهٔ حرارت در تابستان بین ۳۰ تا ۳۵ درجه
دارد. درجهٔ حرارت در تابستان بین ۳۰ تا ۳۵ درجه سانتیگراد و در زمستان از ۵ تا ۱۰ درجه، و گاهی به زیر صفر نیز می‌رسد. جمعیت. در سال ۲۰۱۱ میلادی جمعیت این استان حدود ۸۰۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است. در بین چهارده استان سوریه تنها دو استان هستند که در آنها علویان اکثریت جمعیت را در اختیار دارند. استان طرطوس با دارا بودن جمعیت ۷۰٪-۷۵٪ شیعیان علوی یکی از این دو استان است. استان دیگر ، استان لاذقیه است. منطقه‌ها. استان طرطوس به پنج منطقه تقسیم‌بندی شده‌است که عبارتند از: شهرها. شهرهای پر جمعیت استان طرطوس به شرح
از: شهرها. شهرهای پر جمعیت استان طرطوس به شرح زیر می‌باشند: کوه‌ها. منطقهٔ کوها، جزئی از کوه‌های ساحلی ممتد از شمال لواء اسکندرون تا جنوب کوهای لبنان به ارتفاع بین (۴۰۰ تا ۷۰۰) متر از سطح دریا، که به تدریج در جنوب غربی افزایش می‌یابد. پیشینهٔ تاریخی. پیشینهٔ تاریخی شهر طرطوس (مرکز استان طرطوس) به دوران اسکندر مقدونی بر می‌گردد. این منطقه به نام امریت (عمریت)، همچنین به نام‌های «انترادو» و «اوسناتو» و ارواد نیز شناخته شده‌است.
رقه ، نام استانی در کشور سوریه است. پیشینهٔ تاریخی. پیشینهٔ تاریخی شهر رقه به سالهای ۲۴۴ یا ۲۴۲ پیش از میلاد می‌رسد. و در ابتدای تأسیس نام شهر کالینیکوس نام‌گذاری شده‌است بنای این شهر را به سلوکس اول نسبت داده‌اند. همچنین روایتی است که نام شهر از نام فیلسوف یونانی «کالینیکوس» گرفته شده‌است. به باور بومیان این فیلسوف در شهر «رقه» (کالینیکوس) به درود حیات گفته‌است و در همین شهر مدفون است. در دوران فرمانروایی «امپراتوری بیزانس» این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز اقتصادی و نظامی بوده‌است. و در سال ۱۷ هجری قمری
اقتصادی و نظامی بوده‌است. و در سال ۱۷ هجری قمری مسلمانان شهر را فتح نمودند، و در قرن سیزده هم میلادی ارتش مغول به فرمانداری کتبغاء سردار هولاکو وارد شهر شدند و آن را با خاک یکسان کردند. جغرافیا. این استان در کرانهٔ شمالی رود فرات در منطقهٔ میان‌رودان قرار دارد، و در فاصلهٔ ۱۶۰ کیلومتر شهر حلب واقع شده‌است، از اواخر سال ۷۰ میلادی اعتماد عمدهٔ اقتصاد استان رقه از کشاورزی که از آبهای سدی که بر روی رودخانهٔ فرات ایجاد شده وتغذیه می‌شود، تأمین می‌گردد. همچنین یک چاه نفت کوچک نیز در منطقه وجود دارد و در اقتصاد
چاه نفت کوچک نیز در منطقه وجود دارد و در اقتصاد استان سهیم است. جمعیت. جمعیت استان رقه طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۹۹۴ میلادی، برابر با ۸۳۱٫۰۰۰ نفر بوده‌است. موزهٔ مردم‌شناسی. در استان رقه موزهٔ کوچکی وجود دارد که شامل قطعات أثری از دوران مختلف می‌باشد که در اثر حفریات وکنجکاوی بدست آمده‌است. آثارهای از دوران عصر عباسی (۷۵۰–۱۲۵۸) نیز یافت شده‌است. و از مهم‌ترین آثارهای باقیه در این شهر کاخ عذاری (قصر العذاری)، و «جامع الکبیر» که در قرن هشتم میلادی بنا شده‌است. همچنین تعدادی از آرامگاهای علماء
بنا شده‌است. همچنین تعدادی از آرامگاهای علماء اسلام در شهر قدیمی رقه وجود دارد. آثار تاریخی رقة. آثار تاریخی گوناگونی در این شهر و از دوران تاریخی مختلف وجود دارد که عبارت‌اند از:
دیرالزور نام استانی در کشور سوریه است. استان دیرالزور در مرز سوریه و عراق و در کرانه رود فرات واقع شده‌است. این استان در جریان جنگ سوریه بجز شهر دیرالزور که در اختیار دولت سوریه، راس شمالی این استان و نیمه شمالی مرز استان دیرالزور و استان حسکه که تحت تسلط کردهای سوریه و منطقه ابوخشاب که در اختیار جبهه النصره بود، تماماً تحت کنترل داعش بود. تاریخ. تاریخ دیر الزور به دورهٔ هزارهٔ هفتم قبل از میلاد بر می‌گردد؛ و یکی از اماکن باستان‌شناختی در سوریه وشرق بوده‌است، مردم این منطقه در ابتکار ابزارهای کشاورزی نخستین
مردم این منطقه در ابتکار ابزارهای کشاورزی نخستین دوران (بعل) در منطقه و میان‌رودان در حدود ۱۲ هزار سال پیشقدم بوده‌اند. آثارهای متعددی مانند آثار: بقرص هزار سال قبل از میلاد، و آثار دور ختلیمو هزاره چهارم قبل از میلاد، و بسیاری از ممالک وشهرهای آشوری، بابلی و بسیاری از مواقع رومانی و اسلامی در شهر دیر الزور وجود دارد. در سال ۱۹۲۱ میلادی فرانسوی‌ها این شهر را اشغال نمودند و مرکز بزرگ فرمانداری نظامی خود قرار دادند، و در سال ۱۹۴۶ میلادی به موجب پیمان سایکس - بیکو و سان ریمو، جزئی از کشور استقلال یافته سوری
بیکو و سان ریمو، جزئی از کشور استقلال یافته سوری شد. آثاری از دورهٔ یونانیان، رومیان، ایرانیان و تدمر (پالمیرا) باقی مانده‌است. جغرافیا. این استان در لهجهٔ عامیانهٔ سوریه، الدیر نیز نامیده‌می‌شود. این استان از شمال به مرزهای استان حسکه، از سمت غرب به مرزهای استان‌های رقه و حمص و از سمت شرق و جنوب به مرزهای کشور عراق محدود شده‌است. رود فرات از میانهٔ «استان دیر الزور» عبور می‌کند. مساحت این استان در حدود ۳۳٫۰۶ هزار کیلومتر مربع می‌باشد و به ۳ منطقه تقسیم شده‌است. هر کدام از این ۳ منطقه زیر نظر یک فرماندار
هر کدام از این ۳ منطقه زیر نظر یک فرماندار اداره می‌شود. جمعیت. استان دیرالزور حدود ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر جمعیت دارد. عرب های سنی بیش از 95% از جمعیت استان دیرالزور را تشکیل می دهند. به طور کلی 99% مردم این استان سنی هستند. اکثریت قاطع اعراب استان دیرالزور سنی مذهب هستند و بخشی کوچکی از سنی ها را کردها تشکیل می دهند. در بین چهارده استان سوریه تنها دو استان هستند که در آنها.شیعیان دوازده امامی اکثریت شیعیان را تشکیل می دهند. برخلاف استان طرطوس و لاذقیه که اکثریت شیعیان را علویان تشکیل می دهند این استان
اکثریت شیعیان را علویان تشکیل می دهند این استان دارای شیعیان دوازده امامی است که 5000 عرب شیعه در آن ساکن اند. استان دیگر، استان ادلب است. بعد از شروع جنگ داخلی سوریه خشونت های فرقه ای بین شیعیان و اهل سنت این استان افزایش یافته است از جمله کشتار حطله. شهرستان‌ها. این استان از سه شهرستان تشکیل شده‌است. این سه شهرستان عبارت‌اند از: هر شهرستان توسط یک فرماندار که از جانب رئیس‌جمهور سوریه منصوب می‌شود، اداره می‌گردد. در این سه شهرستان، ۳ شهر، ۱۱ دهستان و ۱۲۸ روستا واقع شده‌است. موزه آثار تاریخی. در مرکز استان
واقع شده‌است. موزه آثار تاریخی. در مرکز استان موزهٔ بزرگی وجود دارد که محتوی آن ۲۵۰۰۰ هزار قطعه اثری می‌باشد؛ که شامل ادوات نحاسی مس، و فخاری وشیشه می‌باشد. موزهٔ بزرگ (البیت الرومانی) که در سال ۲۰۰۰ میلادی اکتشاف شده‌است در این موقع واقع می‌باشد. خرابه‌های خانه‌های قدیمی و شالدهایی که در زیر زمین کشف شده در حدود پنج اتاق از بنای قدیم است که نشان دهنده تاریخ سه مرحله بناء (دورا اوروپس) زمان یونانی، و زمان ایرانی و رومی می‌باشد. شخصیت‌های سیاسی مهم. ریاض فرید حجاب نخست‌وزیر سابق سوریه نیز اهل این استان است
حجاب نخست‌وزیر سابق سوریه نیز اهل این استان است او در ۶ اوت ۲۰۱۲ به مخالفان در جنگ داخلی سوریه پیوست و هم‌اکنون در امان پایتخت اردن زندگی می‌کند.
ژانت میخائیلی (زاده ۱۳۱۵ تهران – درگذشته ۱۱ شهریور ۱۳۸۵ تهران)، هنرمند ایرانی تصویرگر مشهور کتاب‌های آموزشی کودکان، نوجوانان و دانش‌آموزان، برندۀ چندین جایزه ایرانی و بین‌المللی و نامزد دریافت جایزه ادبی آسترید لیندگرن بود. سی‌سال تصویرگری کتاب‌های کودک و نوجوان، طراحی مجلات رشد طراحی کتب درسی و پیک‌های نوروزی و تصویرگری بیش از ده جلد کتاب شعر و داستان بخشی از فعالیت‌های ژانت میخائیلی تصویرگر است. ژانت در ۱۱ شهریور ۱۳۸۵ پس از یک دوره سخت بیماری درگذشت. کودکی و تحصیلات. ژانت میخائیلی در سال ۱۳۱۵ در
کودکی و تحصیلات. ژانت میخائیلی در سال ۱۳۱۵ در خانواده‌ای ارمنی‌تبار در تهران متولد شد. دوره ابتدایی را در دبستان فردوسی و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان انوشیروان به پایان برد. ژانت از کودکی به نقاشی علاقه‌مند بود و با راهنمایی‌های مادر و تشویق‌های مستمر پدرش که خود معماری تجربی و ماهر بود، برای تحصیل در رشته هنر در سال ۱۳۴۴ وارد دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران شد و از شاگردان علی محمد حیدریان و تحت تأثیر مکتب هنری واقع‌گرایانه وی بود. زندگی حرفه‌ای. آثار ژانت میخائیلی به دلایل گوناگون مورد توجه کودکان
ژانت میخائیلی به دلایل گوناگون مورد توجه کودکان و نویسندگان است، سادگی طرح‌ها، نشاط رنگ‌ها و ترکیب‌بندی‌های آسان و مناسب، دوری از تکلف و نیز به‌کار نبردن عناصر زائد از ویژگی‌های نقاشی‌های این هنرمند بود. وی معتقد بود فعّالان این رشته باید با عشق و علاقه شدید کار را دنبال کنند و علاقه و پشتکار مهم‌ترین عامل برای موفقیت در این کار است و یک تصویرگر باید به هنرهای دیگر نیز علاقه‌مند باشد. ژانت از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۷۴ به مدت ۲۷ سال طراحی مجلات رشد را بر عهده داشت و در پنجمین نمایشگاه ادواری تصویرگران کتاب کودک،
و در پنجمین نمایشگاه ادواری تصویرگران کتاب کودک، آثار او شامل تصویرگری ده جلد کتاب شعر و داستان نمایش داده شد. سه قدم دورتر از مادر، صد دانه یاقوت، زیباتر از بهار، صدای ساز می‌آید و جشن جوانه‌ها از جمله این کتاب‌ها هستند. براساس گفته‌های میخائیلی در کتاب ششمین جشنواره مطبوعات کودک، او نقاشی را از کودکی دوست داشته و از همان ابتدا کارش را در مجله‌های پیک شروع کرده که تا سال ۱۳۷۳ نیز ادامه داشت، تا سرانجام در آن زمان به خاطر بیماری مادرش خود را بازنشسته کرد. تأثیر روابط خانوادگی در آثار میخائیلی. خود ژانت
تأثیر روابط خانوادگی در آثار میخائیلی. خود ژانت می‌گفت: «زمانی که کوچک بودم با فرزندان خردسال فامیل خیلی بازی می‌کردم و دوست داشتم کودکان شیرخوار را تر و خشک کنم و برای آن‌ها لباس بدوزم.» روابط خانوادگی در آثار میخائیلی بسیار خوشایند و توأم با احساس و عاطفه تصویر شده، چرا که او به همین‌گونه زندگی کرده و در واقع زندگی خود را به تصویر کشیده‌است. افتخارات و جوایز. در سال ۱۳۸۵ میخائیلی نامزد دریافت جایزه معتبر آسترید لیندگرن برای ادبیات کودک از کشور سوئد شد. هیئت انتخاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ژانت
انتخاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ژانت میخائیلی را به عنوان تصویرگر به هیئت برگزاری این مسابقه معرفی کرده بود. این جایزه از معتبرترین جوایز ادبی در حوزه کتاب کودک و نوجوان است از سال ۲۰۰۲ به بعد و پس از مرگ آسترید لیندگرن نویسنده محبوب کتاب‌های کودک و خالق اثر «پی‌پی جوراب بلند»، هر ساله جایزه‌ای پنج میلیون کرونی به برترین افراد یا برنامه‌ها در زمینه ادبیات کودک و نوجوان اهدا می‌شود. میخائیلی هم‌چنین به‌عنوان تصویرگر منتخب دوسالانه تصویرگری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی معرفی شد. کتاب سه قدم دورتر شد
و ارشاد اسلامی معرفی شد. کتاب سه قدم دورتر شد از مادر او برنده دیپلم افتخار از سوی جشنواره کتاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شد و در سال ۱۳۷۴ برای همه کارهایش لوح تقدیر گرفت. بیماری و مرگ. ژانت چند سال پیش از مرگ به علت گرفتگی عروق و لخته شدن خون در شریان‌ها چندین بار تحت عمل جراحی قرار گرفته بود. از مصطفی رحمان دوست، که ژانت میخائیلی تصویرگر چهار کتاب او بوده، نقل است که: پس از اطلاع حسین صفار هرندی وزیر ارشاد از بیماری روماتیسم و بیماری قند او که موجب قطع شدن پای او شده بود، کمک مالی جهت مخارج
موجب قطع شدن پای او شده بود، کمک مالی جهت مخارج درمان وی در اختیار او قرار گرفت. ژانت میخائیلی سرانجام در ۱۱ شهریور سال ۱۳۸۵ بر اثر سکته مغزی درگذشت و دو روز بعد طی مراسمی در گورستان کاتولیک‌های تهران به خاک سپرده شد.
قلعۀ ایلود قلعه‌ای تاریخی واقع در روستای ایلود از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. «قلعۀ ایلود» یکی از محکم‌ترین قلعه‌های بستک بوده‌است. آثار این دژ برفراز قلۀ کوه ایلود باقی‌مانده‌‌است. مصالح به کاررفته در بنا قلعه. مصالح به کاررفته، سنگ‌های بزرگ و ملاط آن گِل و گچ و ساروج است. درب ورودی قلعه از جنوب بوده‌است که دارای در بزرگ چوبی با گل میخ و کنده کاری بوده‌است. بعد از ورودی اصلی یک هشتی بزرگ وجود داشته که دارای هشت
ورودی اصلی یک هشتی بزرگ وجود داشته که دارای هشت طاقچه ساده بوده. زمانی که انسان از هشتی وارد حیاط بیرونی می‌شده، در جبهه شمالی آن یک ردیف پلکان به طبقه دوم منتهی می‌شده‌است، و یک درب چوبی ساده، آن را به اندرونی وصل می‌کرده‌است. در جبهه باختری نیز یک پلکان به طبقه دوم می‌رود. در این طبقه یک ایوان با ستون‌های سنگی و گچ بری‌های ساده وجود دارد. این ایوان از طرف پنج در چوبی به اتاقی راه می‌یابد که باختر آن قرار دارد. در این اتاق یک گچ بری با تزیینات گل و بوته وجود دارد که فاقد هرگونه تزیین است و در جبهه باختری
دارد که فاقد هرگونه تزیین است و در جبهه باختری از طریق پلکانی به طبقه دوم راه می‌یافته‌است. ویرانی قلعه. متأسفانه در اثر بی‌توجهی مسؤولین و به مرور زمان قلعه به‌طور کامل ویرانه شده‌است، و فقط قسمتی از دیوار شمالی قلعه باقی مانده‌است. خرابه‌ها وآثارهای شالدهای باقی‌مانده نشان می‌دهد که قلعه‌ای بسیار مستحکمی بوده‌است.
فارگو فیلمی در سبک کمدی سیاه و جنایی ساختهٔ برادران کوئن محصول سال ۱۹۹۶ است. فارگو در شصت و نهمین جشنواره اسکار نامزد دریافت هفت جایزه شد و توانست دو جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به‌دست آورد. همچنین فیلم، برنده جایزه بفتا، جایزه بهترین کارگردانی فستیوال فیلم کن در سال ۱۹۹۶ برای جوئل کوئن و چندین جایزه بین‌المللی دیگر نیز شد. در صحنه آغازین فیلم نام شهر فارگو در داکوتای شمالی می‌آید که نام خود فیلم هم از آن گرفته شده‌است. فیلم در سال ۲۰۰۶ توسط کتابخانه
آن گرفته شده‌است. فیلم در سال ۲۰۰۶ توسط کتابخانه کنگره در فهرست ملی ثبت فیلم آمریکا در شمار آثار مهم و باارزش فرهنگی، ثبت شد. داستان. در زمستان ۱۹۸۷، جری لاندگارد (میسی) یک فروشندهٔ اتومبیل در مینیاپولیس دچار مشکلات مالیست. بعد از اینکه شپ پرودفوت (ریویس) یک سرخپوست سابقه دار که در شرکت جری تعمیرکار است جری را به دو تبهکار، شووالتر (بوشمی) و گایر گریمسراد (پیتر استورماره) معرفی می‌کند. جرمی به فارگو، داکوتای شمالی رفته و آن دو را به ازای یک اتومبیل جدید و نصف ۸۰۰۰۰ دلار پول آزادی، برای گروگان گرفتن همسرش