payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یا برخی پروتکل‌های کلید عمومی دیگر، نیاز به یک کانال امن فیزیکی را از بین می‌برند تا با اطمینان از کلید جدید تازه مخفی برای هر پیام (ارسال محرمانه) توافق کنند. نسل‌های کلید. هنگامی که از رمزنگاری نامتقارن برای انتقال کلید استفاده می‌شود، مولدهای شبه تصادفی کلید تقریباً همیشه برای تولید کلید رمزنگاری متقارن استفاده می‌شود. با این حال، عدم تصادفی بودن مولدها یا بردار دهی اولیه خود، فاجعه‌آمیز است و در گذشته به شکست در رمزنگاری انجامید؛ بنابراین، یک پیاده‌سازی با استفاده از یک منبع انحطاط تدریجی و محتوم بالا،
با استفاده از یک منبع انحطاط تدریجی و محتوم بالا، برای مقدار دهی اولیه آن ضروری است رمزنگاری دوجانبه. رمزنگاری دوجانبه رمزنگاری است که همان‌طور که یک نفر متن اصلی را برای گرفتن متن رمز شده به سیستم وارد می‌کند، یک نفر می‌تواند متن رمز شده را برای به دست آوردن متن اصلی در همان محل در سیستم وارد کند. رمزنگاری دوجانبه هم چنین گاهی به self-reciprocal برمی گردد. عملاً همه دستگاه‌های رمزگذاری مکانیکی یک رمزنگاری متقابل را اجرا می‌کنند، یک پیش‌بینی ریاضی بر روی هر حرف تایپ شده‌است. به جای طراحی دو نوع ماشین، یکی
حرف تایپ شده‌است. به جای طراحی دو نوع ماشین، یکی برای رمزگذاری و دیگری برای رمزگشایی، همه دستگاه‌ها می‌توانند یکسان باشند و به همان روش قابل تنظیم (کلیددار) باشند. نمونه‌هایی از رمزهای دوجانبه عبارتند از: · Atbash · Beaufort cipher · Enigma machine · Marie Antoinette and Axel von Fersen communicated with a self-reciprocal cipher. · the Porta polyalphabetic cipher is self-reciprocal. · Purple cipher · RC4 · ROT13 · XOR cipher · Vatsyayana cipher تقریباً همه رمزنگاری‌های مدرن را می‌توان به عنوان رمزنگاری
رمزنگاری‌های مدرن را می‌توان به عنوان رمزنگاری جریان طبقه‌بندی کرد که بیشتر آنها از یک ترکیب کننده رمزگذاری XOR دوجانبه یا رمزگذاری بلوک استفاده می‌کنند که بیشتر آنها از رمزگذاری Feistel یا طرح Lai–Massey استفاده می‌کنند با تغییر دوجانبه ای که در هر دور دارند.
فریدون شهبازیان ( – ) موسیقی‌دان، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ایران بود. زندگی و فعالیت هنری. فریدون شهبازیان در ۲۱ خرداد ۱۳۲۱ در تهران زاده شد. او با تشویق و راهنمایی پدرش حسین شهبازیان به موسیقی گرایش پیدا کرد و در هنرستان عالی موسیقی به تحصیل موسیقی و فراگیری ساز ویولن پرداخت. نخستین معلم ویولن او عطاالله خادم میثاق بود که پس از چندی او را به معلم روسی خود سرژ خوتسیف معرفی کرد. وی تا پایان دورهٔ ابتدایی نزد خوتسیف آموزش دید. پس از آن فراگیری ویولن را تا گرفتن دیپلم نوازندگی این ساز در کلاس‌های شبانهٔ
گرفتن دیپلم نوازندگی این ساز در کلاس‌های شبانهٔ لوئیجی پاساناری که در آن زمان کنسرت‌مایستر ارکستر سمفونیک تهران بود ادامه داد. وی در ۱۷ سالگی به عضویت ارکستر سمفونیک تهران به رهبری حشمت سنجری درآمد. پس از آن همکاری خود را با ارکستر برنامه "گل‌ها" آغاز کرد. در آن هنگام ارکستر گل‌ها به رهبری روح‌الله خالقی و پس از او جواد معروفی فعالیت می‌کرد. فریدون شهبازیان در سال ۱۳۴۵ رهبر گروه کر و ارکستر سمفونیک رادیو شد. فریدون شهبازیان دانش‌آموخته دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. شهبازیان آهنگسازی برای فیلم را
دانشگاه تهران بود. شهبازیان آهنگسازی برای فیلم را در دهه ۱۳۶۰ (خورشیدی) آغاز نمود. وی به همراه علی معلم دامغانی شورای موسیقی را در صدا وسیما تشکیل دادند که وظیفه نظارت و حمایت از موسیقی پاپ را به عهده داشت. فریدون شهبازیان از مهر ۱۳۹۵ تا فروردین ۱۳۹۸ چوب رهبری ارکستر ملی ایران را در دست داشت. شهبازیان پس از استعفا از مدیریت هنری و رهبری دائم ارکستر ملی ایران، به عنوان مشاور موسیقی بنیاد رودکی منصوب شد که در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ از این سمت نیز کناره‌گیری کرد. حسین شهبازیان پدر فریدون شهبازیان، نوازنده ویولن،
حسین شهبازیان پدر فریدون شهبازیان، نوازنده ویولن، رهبر ارکستر و از شاگردان ابوالحسن صبا بود. همسر وی ماهور موسائیان از عکاسان سینمای ایران بود. در آبان ۱۳۹۸ مراسم رونمایی از آلبوم موسیقی "وقتی برگشتم…" اثر فریدون شهبازیان در پردیس سینمایی چارسو برگزار شد. فریدون شهبازیان در فروردین سال ۱۴۰۰ در حین ضبط موسیقی مجموعهٔ تلویزیونی "یاور" از دو ناحیه دست راست و لگن دچار شکستگی استخوان شد. او پس از انتقال به بیمارستان با وجود نیاز به عمل فوری به دلیل ضرورت آماده‌سازی موسیقی سریال برای پخش با وجود اصرارِ عواملِ
موسیقی سریال برای پخش با وجود اصرارِ عواملِ سریال "یاور" از بستری شدن و عمل جراحی خودداری کرد و پس از آماده‌سازی موسیقی ۵ قسمت از سریال عمل جراحی بر روی وی انجام شد. درگذشت. فریدون شهبازیان در ۲۲ دی ۱۴۰۳ به علت بیماری ریوی در تهران درگذشت. مراسم خاکسپاری پیکر وی دوشنبه ۲۴ دی ۱۴۰۳ از مقابل تالار وحدت برگزار شد. در این مراسم که با حضور هنرمندان سرشناس و مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همراه بود، سهیل محمودی، حمیدرضا نوربخش، حسام‌الدین سراج، داود گنجه‌ای، حسین علیشاپور و حسین علیزاده به ایراد سخنرانی
حسین علیشاپور و حسین علیزاده به ایراد سخنرانی پرداختند و در پایان این مراسم، پیکر وی به سوی قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا بدرقه شد. یادبود. در ۲ بهمن ۱۴۰۳ مراسم یادبودی در فرهنگسرای نیاوران به مناسبت درگذشت وی برگزار شد. در این مراسم که با حضور جمعی از شخصیت‌های سرشناس موسیقی و اهالی فرهنگ برگزار شد، شماری از دوستان و همکاران وی از جمله هوشنگ کامکار، کامبیز روشن‌روان، ساعد باقری و ماهور موساییان (همسر فریدون شهبازیان) به ایراد سخنرانی پرداخته و یادش را به خاطر سال‌ها فعالیت در عرصهٔ موسیقی گرامی داشتند. همچنین
فعالیت در عرصهٔ موسیقی گرامی داشتند. همچنین در این مراسم محمد اصفهانی با همراهی پیانوی فؤاد حجازی ترانهٔ تیتراژ سریال "آوای فاخته" و حمید غلامعلی با همراهی رضا تاجبخش ترانهٔ "گل گلدون من" از ساخته‌های فریدون شهبازیان را اجرا کردند. آثار. فیلم و سریال. شهبازیان از اواسط دههٔ ۵۰ ساخت موسیقی فیلم را نیز آغار کرد. پس از انقلاب اسلامی و در دههٔ شصت نیز با توجه به محدودیت‌های اِعمال‌شده بر موسیقی باکلام و خوانندگان، شهبازیان بیشتر تمرکز خود را بر ساخت موسیقی متن فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی معطوف کرد؛ جایی که
فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی معطوف کرد؛ جایی که مجال بیشتری به آهنگساز برای فعالیت داده و تا حدی از گزند سانسور در امان بود. او برای بسیاری از فیلم‌های سینمایی ماندگار و موفق موسیقی ساخت که برخی از این آثار موسیقایی جوایز بسیاری را در جشنواره‌های داخلی و خارجی برایش به همراه داشت. از جمله آثار موسیقی فیلم که برخی به صورت آلبوم‌های مستقل موسیقی نیز منتشر شده‌اند باید موسیقی متن فیلم‌های «آوار» به کارگردانی سیروس الوند، «شیر سنگی» به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی، «پائیزان» به کارگردانی رسول صدر عاملی، سریال
«پائیزان» به کارگردانی رسول صدر عاملی، سریال «باغ گیلاس» به کارگردانی مجید بهشتی و فیلم‌های سینمایی «هیوا» به کارگردانی رسول ملاقلی‌پور، اخراجی‌ها به کارگردانی مسعود ده‌نمکی و «خاموشی دریا» به کارگردانی وحید موسائیان اشاره کرد. ترانه‌ها. آثار با کلام فریدون شهبازیان را خوانندگانی همچون: محمدرضا شجریان، عهدیه، علی اصغر شاه زیدی، عارف، سیمین غانم، الهه، علیرضا افتخاری، نادر گلچین، اکبر گلپایگانی، عبدالحسین مختاباد، حسام‌الدین سراج و محمد اصفهانی اجرا کرده‌اند. آثار با کلامی که شهبازیان ساخته و تنظیم کرده به
آثار با کلامی که شهبازیان ساخته و تنظیم کرده به چند بخش تقسیم می‌شود. او پیش از انقلاب اسلامی و در اواخر دههٔ چهل و دههٔ پنجاه به ساخت و تنظیم آثار در برنامهٔ گل‌ها پرداخت که در رادیو تلویزیون ایران پخش می‌شد. آهنگ‌های «پُر کن پیاله را» با صدای محمدرضا شجریان و «گریز» با صدای نادر گلچین از معروف‌ترین آثار او در این دوران به‌شمار می‌رود. «پر کن پیاله را» اولین آواز ایرانی است که بر روی شعر نو ساخته شده است. این آواز در دستگاه ماهور ساخته شده و محمدرضا شجریان خوانندگی آن را به عهده داشته است. بخش دیگری از
خوانندگی آن را به عهده داشته است. بخش دیگری از آثار با کلام شهبازیان به نغمه‌های او بر روی اشعاری است که به صورت دکلمه اجرا شده‌اند. از جمله این مجموعه‌ها اثر «کاشفان فروتن شوکران» است که شاملو در آن اشعار سیاسی و اجتماعی خود را در اوج جوانی دکلمه می‌کند. شاملو که در آن زمان خود چندان طرفدار موسیقی سنتی نبوده است در پیشگفتار این اثر، به تحسین موسیقی شهبازیان پرداخته و این مجموعه را به او تقدیم می‌کند. بخش دیگری از فعالیت‌های موسیقایی شهبازیان به ساخت آهنگ‌های پاپ و تیتراژهای تلویزیونی اختصاص می‌یابد که در
پاپ و تیتراژهای تلویزیونی اختصاص می‌یابد که در این حوزه نیز وی حضوری فعال داشته است. بیشتر فعالیت وی در این حوزه همکاری با محمد اصفهانی است که شهبازیان برای او بیش از ۲۰ قطعه ساخته و محمد اصفهانی آن‌ها را اجرا کرده است. فعالیت در مجموعه صدای شاعر. از اوایل دهه ۱۳۵۰ (خورشیدی) تا سال ۱۳۵۷ کانون پرورش فکر کودکان و نوجوانان به همت فریدون شهبازیان مجموعه‌ای از صدای شاعران معاصر ایرانی، نوارهای قصه برای کودکان و آوازهای محلی و فولکلوریک ایران تهیه و منتشر کرد. وی بر روی اشعار شعرای بزرگ کهن و نو با صدای خود یا
بر روی اشعار شعرای بزرگ کهن و نو با صدای خود یا گویندگان سرشناس آن زمان موسیقی ساخت. برخی آثار که تحت عنوان «مجموعه صدای شاعر» و با آهنگسازی شهبازیان بر روی نوارهای کاست و صفحات ۳۳ دور منتشر شد، به شرح زیر است:
بخش داکا (به بنگالی: ، ) یکی از بخش‌های (استان‌های) کشور بنگلادش است. مرکز و بزرگ‌ترین شهر این بخش شهر داکا است که پایتخت بنگلادش نیز هست. مساحت بخش داکا ۳۱٬۱۱۹٫۹۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳۸٬۶۷۸٬۰۰۰ نفر است. (سال ۲۰۰۰). این بخش دارای یک منطقه شهری، ۱۷ ناحیه ، ۵۸ شهرداری، ۲۱ حوزه استحفاظی، ۱۱۹ بخش، ۱۲۳۹ اتحادیه شورایی، ۱۲۷۶۵ دهستان، ۵۴۹ برزن و ۱۶۲۳ محله و روستا است. درصد باسوادی در این بخش ۳۳٫۰۵ درصد است. نهادهای دینی آن عبارتند از ۴۴٬۵۰۱ مسجد، ۵۰۶۵ معبد، ۲۳۴ کلیسا، ۲۹۲ آرامگاه و ۱۱ پاگودا (بتکده). این بخش
کلیسا، ۲۹۲ آرامگاه و ۱۱ پاگودا (بتکده). این بخش در زمانی که بنگلادش، پاکستان شرقی نام داشت بخش داکا در «استان پاکستان شرقی» به‌شمار می‌آمد. املاء نام این بخش که امروزه در انگلیسی «Dhaka» است در زمان پاکستان شرقی «Dacca» نوشته می‌شد. نواحی بخش داکا از این قرارند: تانگیل، جمال‌پور، داکا، راج‌باری، شریعت‌پور، شیرپور، فریدپور، قاضی‌پور، کیشورگنج، گوپال‌گنج، مداری‌پور، منشی‌گنج، منیک‌گنج، میمن‌سینگ، ناراین‌گنج، نارسینگدی، نتروکونه.
خاسینتو بناونته مارتینز نمایش‌نامه‌نویس اسپانیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات بود. زندگی. خاسینتو بناونته در ۱۲ اوتِ سال ۱۸۶۶ میلادی در مادرید اسپانیا متولد شد. او در میان ۳ فرزند خانواده از همه کوچکتر بود. پدرش یک پزشک متخصص اطفال بود که به آثار شکسپیر عشق می‌ورزید و علاقه‌اش را به نمایش‌نامه به فرزندانش منتقل می‌کرد. خاسینتو در مدرسه معتبر سن ایزیدور شروع به تحصیل کرد و بازی در نمایش‌های کوچک و نیز خیمه‌شب‌بازی را آموخت. سپس در سال ۱۸۸۲ برای تحصیل در رشته حقوق به دانشگاه مادرید رفت اما با مرگ پدرش در سال
حقوق به دانشگاه مادرید رفت اما با مرگ پدرش در سال ۱۸۸۵ تحصیل را رها کرده به مقاله‌نویسی و کار ژورنالیستی روی آورد. در سال ۱۸۹۰ به عنوان بازیگر به کمپانی تئاتر مادرید پیوست. بناونته به عنوان یک اشراف‌زاده و دارای وجهه مخافظه‌کاری سیاسی کارش را با نوشتن نمایش‌نامه‌هایی متضاد با نمایش‌نامه‌های ملودرام و زجرآور آغاز کرد. در سال‌های بعد او بیش از ۴۰ نمایشنامه نوشت. در سال ۱۸۹۰ بناونته به انجمن نویسندگان نوگرای اسپانیا پیوست که برای اعتلای مجدد نام اسپانیا پس از جنگ با آمریکا تأسیس شده بود. وی سپس به عنوان
از جنگ با آمریکا تأسیس شده بود. وی سپس به عنوان سردبیر نشریه "زندگی ادبی" که سخنگوی انجمن یادشده بود انتخاب شد. وی همچنین مطالبی را هم برای روزنامه El Imparcial مادرید می‌نوشت. در سال ۱۹۲۰ بناونته به عنوان مدیر تئاتر ملی اسپانیا برگزیده شد. با پایان یافتن جنگ داخلی در اسپانیا بناونته به خاطر حمایتش از دیکتاتور اسپانیا ژنرال فرانکو در منزلش دستگیر شد. بناونته با نمایش‌نامه "شنبه شب" به مدت ۲سال در نیویورک اجرا داشت شهرت جهانی یافت. همچنین نمایش‌نامه دیگرش LA MALQUERIDA تحسین جهانیان را برانگیخت. در سال ۱۹۲۲
MALQUERIDA تحسین جهانیان را برانگیخت. در سال ۱۹۲۲ بناونته به دریافت جایزه نوبل ادبیات نایل شد اما به مراسم جشن نرفت و سفیر اسپانیا در سوئد جایزه را تحویل گرفت. سرانجام در ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۵۴ یعنی ۱۰ سال پس از پایان جنگ جهانی دوم خاسینتو بناونته در حالیکه هیچ‌گاه ازدواج نکرده بود در مادرید بدرود حیات گفت. وی در طول دوران کاری اش نزدیک ۲۰۰ اثر از خود بر جای گذاشت. سبک نوشتاری و شخصیت اجتماعی. از بناونته به عنوان بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس اسپانیایی در قرن بیستم یاد می‌شود. نمایش‌نامه‌های او بیشتر اخلاقی و فلسفی
می‌شود. نمایش‌نامه‌های او بیشتر اخلاقی و فلسفی هستندو بناونته توانست در طول دوران فعالیتش زبان گفتار را جایگزین سبک نوشتاری متکلف کند. آثار او به دارا بودن دیالوگ‌های قوی و تکام دهنده معروف بودند که بناونته آن‌ها را به مضامین فلسفی و اخلاقی می‌آمیخت. نمایش‌نامه "آیین‌های جذاب" که به سال ۱۹۰۷ توسط بناونته نوشته شد از بهترین نوشته‌های او به‌شمار می‌رود. وقایع این داستان خیمه شب بازی در قرن شانزدهم میلادی رخ می‌دهد. قهرمان این داستان، "کریسپین"، یک خدمتکار حیله‌گر است که مردم را قدرت حیله‌گری خویش می‌فریبد.
است که مردم را قدرت حیله‌گری خویش می‌فریبد. او این چنین می‌نماید که ارباب فقیر او یک نجیب‌زاده پولدار است که با لباس مبدل مشغول انجام یک مأموریت سری دیپلماتیک است. بناونته معمولاً خودش نقش عروسک اصلی را در این نمایش اجرا می‌کرد. وی ادامه این نمایش را با نام "شهر امن و شاد" به سال ۱۹۱۶ منتشر کرد.
دودوَک معمولی، دودوَک بور یا دودوَک کرم‌رنگ پرنده‌ای است صحرایی و مهاجر عابر، گاهی برای مدتی نه چندان طولانی نیز مقیم می‌شود. این پرنده در پای درختان کوچک صحرایی و بوته‌زار لانه می‌سازد. در مناطق نیمه‌بیابانی، مناطق شنی و در کنار آبشخورها دیده می‌شود. در بیابان‌ها و دشت‌های نیمه‌بیابانی و نیمه‌خشک نیز زندگی می‌کند و در دو فصل بهار و پاییز به سرزمین‌هایی اطراف خود مهاجرت می‌کند. ویژگی‌ها. طول بدن ۲۳ سانتی‌متر تقریباً، رنگ سطح پشتی خاکستری، گلو و بالش به‌طور کلی خاکستری که در ناحیهٔ سر تا گردن کَم‌کَم رو به
کلی خاکستری که در ناحیهٔ سر تا گردن کَم‌کَم رو به آبی کم‌رنگ می‌رود. خطوط سیاه‌وسفید بر روی چشمان تا پشت گردن ادامه دارد. بال‌هایش باخاکستری سیر، که در سطح شکمی کمرنگ‌تر و در پهلوها رگه‌های مشخص‌تری دارد. اطراف بال‌ها سیاه‌رنگ که هنگام پرواز به خوبی نمایان می‌شود. پاهای بلندش در دویدن روی شنزار به وی کمک می‌کند. منقاری بلند و خمیده دارد. معمولاً جفت‌جفت و گاهی هم در گروه‌های چندتایی دیده می‌شوند. موسم جفت‌گیری تخم‌گذاری. در فصل بهار برای جفت‌گیری و تخم‌گذاری به بوته‌زارهای نیمهبیابانی و سرزمین‌های گرمی که
به بوته‌زارهای نیمهبیابانی و سرزمین‌های گرمی که پوشیده از گیاهان بوته‌ای پرواز می‌کند. دودوَک ماده دو تخم می‌گذارد و هر دو نر و ماده به نوبت روی تخم‌ها و در لانه‌ای که به روی زمین و در میان بوته‌ها ساخته‌اند می‌خوابند. جوجه‌ها پس ۱۸ تا ۲۱ روز از تخم بیرون می‌آیند. تغذیه. معمولاً از راه خوردن حشرات و خزندگان تغذیه می‌کند. و در فصل زمستان دودوَک‌ها در گروه کوچک که در جستجوی غذا هستند دیده می‌شوند، گاهی در همین گروه‌ها در کنار آب‌ها دیده می‌شوند.
پَرگَنه واژه‌ای است فارسی که در قدیم برای یکی از واحدهای تقسیمات کشوری در شبه قاره هند به‌کار می‌رفت. واژةٔ پرگنه در فارسی به زمینی گفته می‌شود که از آن مال و خراج می‌گیرند. در هندوستان، اصطلاح پرگنه از زمان سلطان‌نشین دهلی رواج یافت و به یک منطقه مالیاتی اطلاق می‌شد که از دهستان‌های مالیاتی کوچک‌تر تشکیل یافته‌بود.
کارَن همایونفر (زادهٔ ۱۳۴۷) موسیقی‌دان و آهنگساز ایرانی است. او چهار بار موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن جشنواره فیلم فجر و پنج بار موفق به دریافت تندیس زرین بهترین موسیقی در جشن سینمای ایران شده‌است. او در سال ۱۴۰۱ به‌عنوان یکی از داوران در فصل سوم مسابقهٔ تلویزیونی "عصر جدید" حضور داشت. زندگی‌نامه. کارَن همایونفر در سال ۱۳۴۷ در تهران به دنیا آمد. او از شش سالگی یادگیری پیانو و تئوری موسیقی را آغاز کرد. پس از اتمام دبیرستان برای ادامه تحصیل در رشته موسیقی به انگلستان و سپس به ترکیه رفت. در
در رشته موسیقی به انگلستان و سپس به ترکیه رفت. در انگلستان به موسیقی بیلکنت رفت و بعد از آن در کنسرواتوآر موسیقی «هاجِد تپهٔ» آنکارا، به تحصیلات تکمیلی ادامه داد. او در طول این مدت به صورت خصوصی از استادان موسیقی کلاسیک ترکیه از جمله حیکمَت شیمشَک، کمال اَروغلو و انور توفان آموزش دید و یادگیری اصول هارمونی، کُنتر پوآن، فُرم و تکمیل نوازندگی پیانو را ادامه داد. همایونفر از سال ۱۳۷۳ به آهنگسازی فیلم مشغول است. همایون‌فر از اعضای شورای مرکزی کانون آهنگسازان سینمای ایران است. او در ادامه فعالیت‌های خود در سال
ایران است. او در ادامه فعالیت‌های خود در سال ۱۳۹۰ آلبومی با عنوان "سرانجام" شامل مجموعه آثارش برای موسیقی متن فیلم‌های "جرم"، "خاک‌آشنا"، "زادبوم"، "گزارش یک جشن"، "سوت پایان"، "قصهٔ پریا" و "یکی از ما دو نفر" را منتشر کرد. در سال ۱۳۹۲ آلبوم "گذشته، حال استمراری" شامل موسیقی متن سریال‌های "سفر سبز"، "حلقه سبز" و "فیلم‌های سلطان"، "آکواریوم"، "برف روی کاج‌ها" و "پل چوبی" را منتشر کرد. آلبوم "خاطرات مبهم" با همکاری رضا یزدانی و موسیقی آلبوم «دوستت دارم» در چهار حلقه، دکلمه و شعر احمدرضا احمدی، از آثار اوست
حلقه، دکلمه و شعر احمدرضا احمدی، از آثار اوست که انتشار یافته‌است. او برای بیش از ۱۰۰ فیلم و سریال موسیقی ساخته‌است. او همچنین موسیقی فیلم‌های "بادیگارد" و "به وقت شام" را به صورت جداگانه منتشر کرده‌است. همایون‌فر در فصل سوم مسابقهٔ تلویزیونی "عصر جدید" به عنوان داور و همچنین جایگزین آریا عظیمی‌نژاد در این برنامه حضور دارد.
در توسعه نرم‌افزار، ساخت ابزاری برای ساختن اتوماتیک فایلهای اجرایی از کد منبع است. فایلی که Makefile(سیسیتم یونیکسی) خوانده می‌شود روند کامپایل قطعات پروژه را بر اساس پیش‌نیازهای آن معلوم می‌کند. اگر چه ابزارهای بسیار زیادی برای توسعه مداوم و اجرا کردن تست‌ها در محیط‌های برنامه‌نویسی موجود است، اما MakeFile به صورت گسترده و مخصوصاً در سیستم‌های مبتنی بر یونیکس (مانند ubuntu ,kubuntu,deepin)استفاده می‌شود. مقدمه. قوی‌ترین ابزار برنامه‌نویسان برای جلوگیری از پیچیدگی‌های بیش از حد در پروژه‌ها استفاده از روش
پیچیدگی‌های بیش از حد در پروژه‌ها استفاده از روش برنامه‌نویسی ماژولار (Modular) است. در این روش بخش‌های مختلف پروژه به صورت ماژول‌های مجزا قابل کامپایل هستند؛ ولی از طرفی هم عملیات کامپایل تک‌تک ماژول‌ها و چسباندن نهایی آن‌ها به یکدیگر، فرایندی زمان‌بر و پراشتباه و درد سر ساز است است. خوشبختانه ابزار ساخت برای تسهیل این مراحل و خودکارسازی این فرایند ساخته شده‌است. روند کامپایل این ماژول‌ها در فایلی به‌نام Makefile تعریف می‌شوند. در یک نگاه کلی، ساخت فقط برای کامپایل برنامه‌ها استفاده نمی‌شود. شما می‌توانید
کامپایل برنامه‌ها استفاده نمی‌شود. شما می‌توانید در هر کاری که در آن نیاز به بروزرسانی بعضی فایل‌ها متناسب با تغییر در فایل‌های دیگر است از ساخت استفاده کنید. به‌طور مثال معمولاً در یک برنامه رایانه‌ای نیاز است از کدهای منبع فایل‌های آبجکت و سپس از این فایل‌های آبجکت، فایل اجرایی ساخته شود. وقتی شما برنامه‌ای می‌نویسید، باید برای آن یک Makefile هم درست کنید و سپس برای کامپایل و نصب آن از ساخت کمک می‌گیرید. ساخت به‌طور خودکار تشخیص می‌دهد چه قسمت‌هایی از یک برنامهٔ بزرگ به چه صورت باید کامپایل شوند. همچنین
برنامهٔ بزرگ به چه صورت باید کامپایل شوند. همچنین می‌توان از آن برای کامپایل برنامه‌ها به هر زبانی که نوشته شده‌اند استفاده کرد، به‌شرط آنکه کامپایلر آن زبان توانایی اجرا از طریق پوسته (Shell) را داشته‌باشد. قابل ذکر است که ابزار ساخت به‌طور گسترده‌ای به‌خصوص در سیستم‌های مبتنی بر یونیکس استفاده می‌شود. نگاهی دقیق تر به Makefile. محتویات Makefile. اجزای Makefile شامل: قوانین صریح، قوانین غیرصریح، متغیرها، رهنمون‌ها و توضیحات. -- خواندن محتویات Makefile دیگری در دل یک Makefile. -- تصمیم‌گیری (بر اساس مقدار
در دل یک Makefile. -- تصمیم‌گیری (بر اساس مقدار درون یک متغیر) برای پردازش کردن یا نکردن قسمتی از Makefile. -- مقدار دهی به متغیرها از طریق متنی که شامل چندین خط است. Ruleها. "Rule"ها در Makefile مشخص می‌کنند که برای ساخت یک "Target" چه دستوراتی باید اجرا شود. همچنین می‌توان برای ساخت هدف، فهرستی از پیش‌نیازها ("Dependencies") را نیز تعریف کرد. در این فهرست باید تمام فایل‌های مورد نیاز (کدمنبع یا هر نوع فایل دیگری) که برای ساخت هدف مورد نیاز است تعریف شود. target: dependencies command 1 command 2 . command
dependencies command 1 command 2 . command n معمولاً "Target" نام فایلی است که قرار است توسط یک برنامه ایجاد شود. مثلاً فایل‌های آبجکت(object) یا اجرایی. همچنین می‌تواند نام کاری باشد که قرار است اجرا شود. مثل تمیز کردن یک پروژه (Clean) پیش‌نیازها ("Dependencies") فایل‌های ورودی‌ای هستند که برای ساختن هدف مورد نیازند که به هر تعدادی می‌توانند باشند. در صورت تغییر در هر یک از این پیش‌نیازها، هدف باید دوباره ساخته شود. البته هدف‌هایی هم هستند که نیاز به پیش‌نیازی ندارند. به‌طور مثال هدفی مانند "Clean" که
ندارند. به‌طور مثال هدفی مانند "Clean" که باید بعضی از فایل‌ها را پاک کند. فرمان‌های ("Command") هم کارهایی هستند که Make برای ساخت هدف انجام خواهد داد. برای ساخت یک هدف ممکن است چندین دستور نیاز باشد که باید در خطوط جداگانه نوشته شوند. توجه کنید که حتماً باید در ابتدای دستورات یک کارکتر تب ("TAB") برای فاصله گذاری صحیح قرار دهید. متغیرها کارها را ساده می‌کنند. مثال زیر را در نظر بگیرید: edit : main.o kbd.o command.o display.o insert.o search.o files.o utils.o cc -o edit main.o kbd.o command.o display.o
cc -o edit main.o kbd.o command.o display.o insert.o search.o files.o utils.o چنین قواعدی در Makefile، به‌شدت مستعد خطا هستند. اگر نیاز به اضافه کردن فایل آبجکت (objdect)جدیدی به پروژه باشد، ما باید در تمام مکان‌های مورد نیاز آن را اضافه کنیم. می‌توان بوسیلهٔ متغیرها این کار را ساده‌تر و مطمئن‌تر انجام داد. متغیرها این امکان را می‌دهند تا بتوانیم متنی را در آن‌ها ذخیره کنیم و در چندین مکان مورد استفاده قرار دهیم. تقریباً تمام Makefileها متغیری با نامی شبیه به "objects , OBJECTS , objs , OBJS , obj یا OBJ"
به "objects , OBJECTS , objs , OBJS , obj یا OBJ" دارند که فهرستی از نام تمام آبجکت‌های مورد نیاز در پروژه را در خود نگه داشته‌است. برای مثال: ما می‌توانیم برای مثال خود متغیری بنام objects را با نوشتن چنین خطی در Makefile تعریف کنیم: objects = main.o kbd.o command.o display.o insert.o search.o files.o utils.o از این به بعد هر کجا نیاز به نوشتن فهرستی از فایل‌های آبکجت مورد استفاده بود، می‌توان از متغیر تعریف شده به صورت "(objects)$" استفاده کرد. edit : $(objects) cc -o edit $(objects) Makefile چطور پردازش
cc -o edit $(objects) Makefile چطور پردازش می‌شود؟. به‌طور پیش‌فرض، Make با اولین Target موجود در Makefile شروع می‌کند (اولین هدفی که با نقطه شروع نشده است). این هدف "Default Goal" نامیده می‌شود. (درصورت نیاز می‌توان این هدف پیش‌فرض را توسط خط فرمان تغییر داد) وقتی شما دستور "make" را در خط فرمان می‌نویسید، برنامهٔ Make در پوشه فعلی‌ای که در آن قرار دارید فایلی به‌نام "Makefile" را می‌خواند و شروع به پردازش اولین هدف موجود در آن می‌کند ("Default Goal"). اما قبل از اینکه دستورات موجود در این هدف اجرا شوند،
قبل از اینکه دستورات موجود در این هدف اجرا شوند، Make باید تمام پیش‌نیازهای مربوط به آن هدف را پردازش کند. هر یک از این پیش‌نیازها نیز برای خود Rule دارند که برای ساخت آن‌ها پردازش خواهد شد. به‌طور مثال در یک برنامه کامپایل دوباره یک فایل آبجکت زمانی اتفاق می‌افتد که فایل سورس یا هیدر مربوط به آن بعد از ساخت فایل آبجکت تغییر کرده باشند یا اساساً فایل آبجکت هنوز ساخته نشده‌باشد. به این ترتیب است که قواعد ("Rules") دیگر موجود در Makefile پردازش و اجرا می‌شوند. زیرا آن‌ها پیش‌نیازهای ساخت هدف اصلی هستند. روشن
زیرا آن‌ها پیش‌نیازهای ساخت هدف اصلی هستند. روشن است که اگر یک قاعده جزء پیش‌نیازهای هدف اصلی نباشد پردازش نخواهد شد. مگر اینکه به‌طور صریح از Make بخواهید آن را پردازش کند (مثلاً با دستور make target-name)
قلهٔ استقلال (به تاجیکی: Қуллаи Истиқлол)، با ارتفاع ۶٬۹۷۴ متر چهارمین قلهٔ بلند در رشته‌کوه پامیر واقع در مرکز ولایت مختار کوهستان بدخشان است. این کوه برای نخستین‌بار توسط یک تیم روسی-آلمانی، که آن را در سال ۱۹۲۸ کشف کردند، درای‌اشپیتز (به معنای سه‌تیغه) نام‌گذاری شد. اما آن‌ها به دلیل عمق برف و خطر سقوط بهمن، موفق به فتح این قلّه نشدند. نخستین صعود به این قله در سال ۱۹۵۴ توسط یک گروه روسی به رهبری ا. آگروف صورت گرفت. بعد از جنگ جهانی دوم درای‌اشپیتز به قلهٔ انقلاب (به تاجیکی: Қуллаи Инқилоб) تغییر نام داد
انقلاب (به تاجیکی: Қуллаи Инқилоб) تغییر نام داد و در ژوئیهٔ ۲۰۰۶ به نام کنونی خود (قلهٔ استقلال) نامگذاری شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
تجربه‌گرایی یکی از گرایش‌های اصلی در معرفت‌شناسی و نقطهٔ مقابل خردگرایی است. بر اساس این دیدگاه همهٔ معرفت‌های بشری مستقیم یا غیرمستقیم برآمده از تجربه است. تجربه از منظر این دیدگاه نه فقط ادراک حسی بلکه دریافت‌هایی مانند حافظه یا گواهی دیگران را هم در بر می‌گیرد. بر مبنای نظریهٔ مبناگرایی همهٔ باورهای ما با واسطهٔ استدلال نهایتاً از منبعی به دست آمده‌اند که آن منبع نیاز به توجیه یا استدلال ندارد. تجربه‌گرایی — که یکی از زیرمجموعه‌های مبناگرایی است — تنها تجربه را به عنوان چنین منبعی بی‌نیاز از توجیه
تجربه را به عنوان چنین منبعی بی‌نیاز از توجیه می‌دانند. تقلیل‌گرایی یکی از ویژگی‌های عمده برنامه تجربه‌گرایی است که توسط جان لاک مطرح شد و بارکلی و هیوم آن را تدقیق کردند و اثبات‌گرایان آن را آخرین میخی می‌دانستند که بر تابوت بحث‌های دینی و اخلاقی و متافیزیکی کوفته شده بود. تجربه‌گرایی با استفاده از حسیات در مقابل خردگرایی می‌باشد. تجربیات عقلی از علم حصولی است و روش اثبات غیر شهودی دارد. طبق نظر دکارت اگر همهٔ حواس چندگانهٔ ما از کار بیافتند ولی مغز هنوز بتواند فکر کند، حتماً ما وجود داریم؛ پس تجربهٔ این
فکر کند، حتماً ما وجود داریم؛ پس تجربهٔ این دیدگاه بعد از رنسانس به صورت جدی طرح شد. جان لاک، جرج بارکلی و دیوید هیوم از فیلسوفان در بین تجربه‌گرایان شناخته شده‌اند. تجربه‌گرایان عقیده داشتند که کل شناخت از تجربه به دست می‌آید. این فیلسوفان با متافیزیک خردگرا به‌خصوص استفاده مهارگسیخته‌اش از فرضیه‌پردازی طرح دعاوی کلان و شناخت مبتنی بر تصورات ذاتی خصومت می‌ورزیدند. تاریخ. سابقه. یک مفهوم اصلی در علم و روش تحقیقات علمی این است که نتیجه‌گیری باید مبتنی بر تجربیات دست اول حواس انسان باشد. علوم طبیعی و اجتماعی
دست اول حواس انسان باشد. علوم طبیعی و اجتماعی هم از فرضیه‌های کاری استفاده می‌کنند که با مشاهده و آزمایش قابل سنجش باشند. اصطلاح نیمه‌تجربی گاهی برای توصیف روش‌های نظری استفاده می‌شود که از بدیهیات اساسی، قوانین علمی تعیین شده و نتایج تجربی قبلی به منظور مشارکت در ساخت مدل استدلال و تحقیق نظری استفاده می‌شود. بنا بر گفته تجربه‌گرایان فلسفی هیچ دانشی را نمی‌توان به درستی استنباط کرد یا استنباطش قابل قبول نیست؛ مگر اینکه ناشی از تجربه یک یا چند حس انسان باشد. این دیدگاه معمولاً با عقل‌گرایی در تضاد است که