payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرفته است و سبک کار او نیز تحت تأثیر چاپ‌های چوبی ژاپنی بوده است که در آن هنگام در محافل هنری پاریس محبوبیت داشت. در کارهای تولوز لوترک می‌توان شباهت‌های بسیاری با اثر بار در فولی-برژر و پشت صحنه رقص باله اثر دگا دارد. او به خوبی از مردم در محیط کارشان همراه با رنگ و حرکت زنده، در زندگی شبانه نقاشی و طراحی می‌کرد. او استادانه از افراد در جمعیت نقاشی می‌کرد به طوری که به شدت منفرد بودند؛ و زمانی که نقاشی‌اش کامل می‌شد از سیلوئت فیگورها شخصیت آنها قابل شناسایی بود و اسم بسیاری ازین اشخاص ثبت شده است. برخورد
بود و اسم بسیاری ازین اشخاص ثبت شده است. برخورد او با سوژه‌اش چه پرتره و چه با صحنه‌های زندگی شبانه یا جزئیات در عین حال هم احساسی و هم بی‌عاطفه توصیف شده است. آثار استادانهٔ او از مردم بستگی بسیاری به شیوهٔ نقاشانه‌ای دارد که حاوی خطوط بلند و ضرب قلم‌هایش دارد. او اکثراً از قلم‌موهای موبلند و نازک استفاده می‌کرد که باعث می‌شد قسمت زیادی از نواحی طراحی شده خالی بماند. بسیاری از آثار او را می‌توان طراحی‌های رنگی توصیف کرد. آخرین کلماتی که گفت برای خداحافظی با پدرش این بود: Le Vieux Con! که یعنی «احمق پیر»
با پدرش این بود: Le Vieux Con! که یعنی «احمق پیر» که هم‌معنی ساده و هم توهین‌آمیز دارد. هرچند روایت دیگری هست که می‌گویند گفته Je savais papa, que vous ne manqueriez pasl’hallali که یعنی میدانم پدر، که از مرگ نخواهی گریخت. بعد از مرگ تولوز لوترک مادرش و فروشنده آثارش Maurice Joyant آثارش را ترویج دادند. مادرش مبلغی را هزینه کرد تا موزه‌ای از آثار او در محل تولدش بسازند. موزه تولوز لوترک بزرگترین مجموعه از نقاشی‌های او را دارد.
نادر سلیمانی فرد (زادهٔ ۱۴ اسفندِ ۱۳۴۵ در آبادان) بازیگر ایرانی است. او برای نقش‌آفرینی در "ضد" (۱۴۰۰) برندهٔ جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنوارهٔ فیلم فجر شد. زندگی. سلیمانی تا ۱۹ سالگی در منطقه ارتشی‌های کارون آبادان بود. پس از آغازِ جنگِ ایران و عراق به شهرستان ارسنجان، استان فارس رفت و پس از چند سال برای کار و تحصیل در رشته بازیگری و زندگی به تهران آمد. وی با بازی در مجموعه‌های تلویزیونی "ساعت خوش" (۱۳۷۳–۱۳۷۴) و "باغ مظفر" (۱۳۸۵) به کارگردانی مهران مدیری شناخته شد.
نصرالله رادش (متولد ) هنرپیشه اهل ایران است. از او بیشتر به عنوان کمدین یاد می‌شود. همچنین او گوهرکار است. فعالیت هنری. او با بازی در مجموعه «پرواز ۵۷» به کارگردانی «مهران مدیری» به تلویزیون آمد و با حضور در مجموعه‌هایی نظیر ساعت خوش، روزگار جوانی و زیر آسمان شهر به شهرت رسید. پس از چند سال وقفه، نام رادش با بازی در نقش «حیف نون» در مجموعهٔ «باغ مظفر» و یک ربات در مجموعهٔ مسافران، دوباره بر سر زبان‌ها افتاد. ساخت صورتک. نصرالله رادش از دوران دانشجویی کار ساخت صورتک را با خمیر نان بربری آغاز کرد. پس از آن با
صورتک را با خمیر نان بربری آغاز کرد. پس از آن با موادی مانند خمیر بازی و خمیر گل چینی اقدام به ساخت صورتک نمود. او همچنین نمایشگاه‌هایی برای ارائه صورتک‌های گلی به عموم، برگزار کرده است. ویژگی خاص این صورتک‌ها بداهه‌پردازی آنها است. آثار او عموماً ذهنی و بدون مدل هستند.
پانوراما یا سراسرنما به هر گونه منظره یا دورنمای وسیع سراسری از یک فضا گفته می‌شود. در قرن ۱۹ میلادی، هنگامی که عکاسی سراسرنما اختراع شد، به هم چسباندن عکس‌ها تنها راه ساخت پانوراما بود. در سال ۱۸۵۱ مارتین بهرمانکس چند عکس از تپه ریکون در سان فرانسیسکو گرفت. گفته می‌شود که این عکس در اول ۱۱ قسمت بود. از این تصویر ما می‌توانیم تپه رکون را با چندین عکس به هم چسبیده شده مشاهده کنیم، پس عکس پانوراما اینگونه به‌وجود آمد. کلمه پانوراما از معادل انگلیسی آن یعنی Panorama گرفته شده که از ترکیب Pan (به معنی all =
Panorama گرفته شده که از ترکیب Pan (به معنی all = همه) و rama (به معنی sight = دید) ساخته شده‌است؛ پس می‌توان آن را «چیزی که همه اطراف را در برمی‌گیرد» معنی کرد. به هرگونه بازنمایی یک منظره با زاویه‌ای باز چه در نقاشی، عکاسی یا فیلم‌برداری نیز پانورامایی گفته می‌شود. انواع سراسرنما. تصاویر سراسرنما به‌طور کلی به سه دسته تقسیم می‌شوند: ۱. سراسرنما عریض (عموماً با جابجایی دوربین): که می‌تواند از چندین عکس به هم پیوسته در عرض تشکیل شود. مثالی برای این نوع، دستگاه اسکنر است و قابلیت پرینت بر روی کاغذ را دارد.
اسکنر است و قابلیت پرینت بر روی کاغذ را دارد. ۲. سراسرنما ۳۶۰ درجه و کمتر (نام دیگر:افقی)(عموماً با چرخاندن دوربین): این نوع سراسرنما در عرض به صورت ۳۶۰ درجه با گرفتن چندین عکس تشکیل می‌شود و با فرمت‌های فلش و (فرمت نرم‌افزار Quick Time) قابل پخش در کامپیوترها می‌گردد به طوری که اگر در عرض تصویر را ادامه بدهید، می‌توانید همه قسمتهای عکس گرفته شده را مشاهده کنید. انگار که در جایی ایستاده و در عرض دور سر خود می‌چرخید و همه جای محل ایستادن خود را مشاهده می‌کنید. ۳. سراسرنما ۳۶۰ در ۱۸۰ درجه و کمت (نام
می‌کنید. ۳. سراسرنما ۳۶۰ در ۱۸۰ درجه و کمت (نام دیگر:افقی و عمودی)(عموماً با چرخاندن دوربین): این نوع عکس که پیشرفته‌ترین نوع سراسرنما می‌باشد همانند نوع شماره ۲ می‌باشد با این تفاوت که تصویر تنها به عرض ختم نمی‌شود بلکه شما می‌توانید ارتفاع را نیز ببینید یعنی همه زوایای محیطی که در آنجا قرار گرفته‌اید قابل مشاهده می‌گردد. این نوع سراسرنما نیز با فرمت فلش و mov (فرمت نرم‌افزار Quick Time)و jpg (بانمایشگر DevalVR یا FSPViewer) ساخته می‌شود و حتی می‌توانید با فرمت اجرایی تبدیل به یک تور مجازی گردد. تعداد
با فرمت اجرایی تبدیل به یک تور مجازی گردد. تعداد عکسی که برای ثبت یک عکس سراسرنما لازم است، بستگی به فاصله کانونی دارد. هرچه فاصله کانونی بیشتر باشد، (یعنی بزرگنمایی بیشتر و زاویه دید کمتر) در هر عکس قسمت کمتری از صحنه جای می‌گیرد و باید عکس‌های بیش‌تری گرفت.
سام گلزاری (متولد ۱۲ ژوئیه ۱۹۷۹) یک بازیگر انگلیسی ایرانیتبار فعال در ایالات متحده است . در نقش‌های مختلفی ایفای نقش کرده‌است.او در همراسمیت، لندن از پدری ایرانی و مادری بریتانیایی زاده شد و لیسانس خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس گرفت .
آهو جهانسوز شاهی (زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۹۸۰) که با نام حرفه‌ای سارا شاهی شناخته می‌شود، بازیگر آمریکایی است. او در آثاری نظیر "واژه ال" (۲۰۰۸)، "نسبتاً قانونی" (۲۰۱۱–۲۰۱۲) و "مظنون" (۲۰۱۲–۲۰۱۶) ایفای نقش کرده است. او در سال ۲۰۲۲ نقش آندره‌آ توماس را در فیلم ابرقهرمانی "بلک ادم" ایفا کرد. شاهی رتبهٔ نودم فهرست صد زن جذاب سال ۲۰۰۵ در مجله "ماکزیم" کسب کرده و در سال ۲۰۰۶، به رتبه شصت و ششم صعود کرد. وی در سال ۲۰۱۲، مقام سی و ششم را در این لیست از آن خود کرده است. او از هلهله‌چیان تیم دالاس کاوبویز بوده است.
است. او از هلهله‌چیان تیم دالاس کاوبویز بوده است. زندگی‌نامه. آهو جهانسوز شاهی در ۱۰ ژانویه ۱۹۸۰ در یولس، تگزاس به دنیا آمد و بزرگ شد. او دختر عباس جهانسوز شاهی و ماه منیر سروش آذر، طراح داخلی است که در ده سالگی اش، از هم طلاق گرفتند. خانواده پدرش دو سال قبل از انقلاب ۱۳۵۷، ایران را ترک کردند و پدرش که در سفارت آمریکا در ایران کار می‌کرد، در زمان فروپاشی دودمان پهلوی در سال ۱۹۷۹، توانست که از کشور خارج شود. شاهی یک برادر بزرگتر به نام هومن و یک خواهر کوچکتر به نام سمنتا دارد که دستیار تولید است. شاهی پس از
به نام سمنتا دارد که دستیار تولید است. شاهی پس از شنیدن آهنگی به نام «سارا» در کلاس دوم، سارا را به نام خود انتخاب کرد زیرا توسط سایر کودکان در مورد نام تولدش، آهو «تحقیر» می‌شد. او با راهنمایی پدرش، علاوه بر زبان انگلیسی، با زبان فارسی نیز آشنا و بزرگ شد. والدینش او را از سن هشت سالگی در مسابقات جشنواره زیبایی شرکت دادند. شاهی در دبیرستان ترینیتی، جایی که کاپیتان تیم‌های والیبال و بسکتبال آن دبیرستان بود و دانشگاه متدیست جنوبی، در رشته انگلیسی و تئاتر، تحصیل کرد. زندگی شخصی. شاهی در ۷ فوریه ۲۰۰۹، با
تحصیل کرد. زندگی شخصی. شاهی در ۷ فوریه ۲۰۰۹، با بازیگر استیو هاوی در لاس وگاس ازدواج کرد. در ماه ژوئیه ۲۰۰۹، او اولین فرزند خود، یک پسر را به دنیا آورد. در ژانویه ۲۰۱۵، او اعلام کرد که دوقلو باردار است. در ماه مارس، یک دختر و پسر در یک زایمان دیگر در خانه به دنیا آوردند شاهی و هاوی در ماه مه ۲۰۲۰، درخواست طلاق دادند. طلاق آنها در ماه ژانویه ۲۰۲۱، نهایی شد. در سال ۲۰۲۰، شاهی با بازیگر استرالیایی آدام دموس که او را در صحنه فیلمبرداری فیلم "سکس/زندگی" ملاقات کرده بود، وارد یک رابطه عاشقانه شد.
گرانش زیاد کهکشان‌های بزرگ باعث افزایش شدید تراکم ماده در هسته یا مرکز کهکشان می‌شود اما در کهکشان‌های کوچک به دلیل نبود گرانش کافی این اتفاق نمی‌افتد. در مرکز برخی از کهکشان‌ها از جمله کهکشان راه شیری و کهکشان آندرومدا یک سیاه چاله خیلی پر جرم وجود دارد که باعث گردش همه کهکشان دور خود می‌شود. به مرکز کهکشان راه شیری مرکز کهکشانی می‌گویند.
نورالدین پیرمؤذن (زادهٔ ۱۳۳۷) نمایندهٔ در مجالس ششم و هفتم و عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس بود. وی پیش از این استاد دانشگاه و ریاست بخش جراحی بیمارستان مدرس تهران، معاون آموزشی دانشکده مدرس تهران، معاون آموزشی دانشکده پزشکی شهید بهشتی، معاون آموزشی دانشکده علوم پزشکی تبریز، ریاست دانشگاه علوم پزشکی، قائم‌مقام وزیر بهداشت در استان بوده‌است. او در انتخابات مجلس هشتم رد صلاحیت شد. وی در حال حاضر فوق تخصص جراحی توراکس در آمریکا است. پیرموذن بعد از رد صلاحیت از سوی شورای نگهبان در روز ۲۰ اسفند مصاحبه‌ای جنجالی
سوی شورای نگهبان در روز ۲۰ اسفند مصاحبه‌ای جنجالی با صدای آمریکا انجام داد و طی آن نسبت به بسیاری از مسائل داخل کشور انتقاد کرد؛ مصاحبه او با صدای آمریکا واکنش های مختلفی را به همراه داشت. وی با سازمان بهداشت جهانی همکاری می‌کند و در فروردین ۱۳۹۹ در مصاحبه با شبکه ایران اینترنشنال از همکاری خود با سازمان بهداشت جهانی خبر داد.
نقد اسلام به بررسی و ارزیابی انتقادی باورها، آموزه‌ها و اعمال مرتبط با دین اسلام می‌پردازد؛ این سنت انتقادی سابقه‌ای به درازای خود تاریخ اسلام دارد. نخستین نقدهای مکتوب از سوی متفکران ادیان رقیب همچون مسیحیان و یهودیان، و همچنین اندیشمندان مسلمانی که از دین برگشته بودند، مانند ابن راوندی، تدوین شد. در مراحل اولیه، به‌ویژه تا پیش از قرن نهم میلادی، برخی ناظران بیرونی، اسلام را نه یک دین مستقل، بلکه نوعی بدعت رادیکال در دل مسیحیت می‌دانستند. با گذشت زمان، جهان اسلام و آموزه‌های بنیادین آن مستقیماً هدف نقد
اسلام و آموزه‌های بنیادین آن مستقیماً هدف نقد قرار گرفتند. در قرن بیست و یکم، به دنبال حملات ۱۱ سپتامبر و موجی از عملیات‌های تروریسم اسلامی، نقد اسلام در جوامع غربی با شدتی بی‌سابقه احیا شد و به گفتمان عمومی راه یافت. این حساسیت‌ها در حالی است که ساختارهای قانونی در بسیاری از کشورهای اسلامی، فضای نقد را به شدت محدود می‌کنند. در سال ۲۰۱۴، حدود یک‌چهارم (۲۶٪) کشورهای جهان دارای قوانین ضدکفرگویی و ۱۳٪ دارای قوانین ضد ارتداد بودند. تا سال ۲۰۱۷، مجازات اعدام برای ارتداد و کفرگویی در ۱۳ کشور با اکثریت مسلمان به
ارتداد و کفرگویی در ۱۳ کشور با اکثریت مسلمان به صورت قانونی وجود داشت. محورهای اصلی نقد شامل بررسی زندگی شخصیت بنیان‌گذار اسلام و انطباق اعمال عمومی و خصوصی او با معیارهای اخلاقی است. همچنین، مسائل مربوط به اصالت تاریخی و سازگاری اخلاقی قرآن، به عنوان کلام وحیانی و کتاب مقدس مسلمانان، از موضوعات بنیادین مورد بحث منتقدان است. نقدهای دیگر، وضعیت حقوق بشر را در چارچوب قوانین اسلامی، هم در تاریخ و هم در کشورهای مدرن اسلامی، به چالش می‌کشند. موضوعاتی مانند جایگاه و حقوق زنان، برخورد با اقلیت‌های جنسی، و وضعیت
و حقوق زنان، برخورد با اقلیت‌های جنسی، و وضعیت اقلیت‌های دینی و قومی، از مهم‌ترین دغدغه‌های این حوزه است. در دوران معاصر و با گسترش مهاجرت، چالش‌های مربوط به چندگانگی فرهنگی و میزان سازگاری یا عدم تمایل مهاجران مسلمان برای ادغام در جوامع میزبان در اروپا و کشورهایی مانند هند و روسیه نیز به یکی از محورهای مهم نقد تبدیل شده‌است. پیشینه و کلیات. نقد اسلام از همان اولین مرحله‌های شکل‌گیری آن وجود داشته است. اولین نقدهای نوشتاری توسط مسیحیان نوشته شده، تا قبل از قرن نهم میلادی، برخی اسلام را به‌عنوان شاخه‌ای
از قرن نهم میلادی، برخی اسلام را به‌عنوان شاخه‌ای رادیکال از بدعت‌گذاری در مسیحیت می‌شناختند. بعدها جهان اسلام مستقیماً مورد نقد قرار گرفت. نقد اسلام در جوامع غربی بعد از حملات ۱۱ سپتامبر و عملیات‌های تروریستی دیگر مسلمانان در قرن ۲۱م بار دیگر شدت گرفت. موارد مورد نقد شامل اخلاق محمّد، آخرین پیامبر الهی براساس اسلام، در زندگی عمومی و شخصی اوست. مسائل مربوط به صحت و اخلاق در قرآن، کتاب مقدس مسلمانان، نیز توسط منتقدان مورد بحث قرار می‌گیرد. نقدهای دیگر پرسش‌هایی را دربارهٔ حقوق بشر در گذشته اسلام و کشورهای
را دربارهٔ حقوق بشر در گذشته اسلام و کشورهای اسلامی مدرن مانند رفتار با زن‌ها، دگرباشان جنسی و اقلیت‌های دینی و قومی در قوانین اسلامی را بررسی می‌کند. با روند رو به رشد اخیر چندگانگی فرهنگی، توانایی و خواست مهاجرین مسلمان برای جذب شدن در جوامع غربی و کشورهایی مانند هند و روسیه نیز مورد نقد واقع شده‌است. از سوی دیگر، پاسخ‌هایی از طرف دین پژوهان و محققان اسلامی به این انتقادات مطرح شده است. مدافعان اسلام اغلب اشکالات وارد شده را ناشی از سوءبرداشت از مفاهیم اسلامی می‌دانند. برخی دیگر نیز این نقدها را نه یک
اسلامی می‌دانند. برخی دیگر نیز این نقدها را نه یک ارزیابی بی‌طرفانه، بلکه ناشی از دین‌ستیزی، تقابل سیاسی یا حتی نفرت از اسلام تلقی می‌کنند. اخلاق. محمّد. شخصیت محمّد به عنوان بنیان‌گذار اسلام و "اسوه حسنه" (الگوی نیکو) برای مسلمانان، یکی از محورهای اصلی نقد است. منتقدانی چون زیگموند کوئل و ابن وراق استدلال می‌کنند که برخی از اعمال ثبت‌شده در منابع اسلامی با معیارهای اخلاقی جهان‌شمول در تضاد قرار دارند و الگوی رفتاری ارائه شده، قابل دفاع نیست. ترور کعب بن اشرف. کعب بن اشرف شاعری از قبیله بنی‌نضیر بود که از
کعب بن اشرف شاعری از قبیله بنی‌نضیر بود که از طریق اشعارش به نقد محمد و سیاست‌های او می‌پرداخت. او همچنین اشعاری در وصف زنان مسلمان سروده بود که توهین‌آمیز تلقی می‌شد. منابع اسلامی ذکر می‌کنند که فعالیت‌های کعب صرفاً به شعر محدود نبود و او مخالفان اقتصادی مسلمانان را نیز تحریک می‌کرد. به دلیل تداوم این فعالیت‌ها، محمد از یارانش خواست تا به "شرّ او" پایان دهند. در پاسخ به این درخواست، گروهی از مسلمانان به رهبری محمد بن مسلمه و با حضور ابو نائله، برادر رضاعی کعب، نقشه‌ای برای فریب و ترور او طراحی کردند.
کعب، نقشه‌ای برای فریب و ترور او طراحی کردند. آن‌ها کعب را شبانه از قلعه‌اش بیرون کشیدند و به شکلی غافلگیرانه به قتل رساندند. گزارش شده که محمد پس از شنیدن خبر، با شکرگزاری از خدا، این عمل را تأیید کرد. منتقدان این رویداد را نمونه‌ای از حذف فیزیکی مخالفان سیاسی و سرکوب آزادی بیان از طریق خشونت سازمان‌یافته توسط بنیانگذار اسلام می‌دانند. سن پایین عایشه در هنگام ازدواج. ازدواج محمد با عایشه در سنین کودکی یکی از بحث‌برانگیزترین جنبه‌های زندگی او و موضوعی است که انتقادات شدیدی را در دوران معاصر برانگیخته است.
انتقادات شدیدی را در دوران معاصر برانگیخته است. این ازدواج نه تنها از منظر اخلاق مدرن، بلکه از منظر حقوق بنیادین کودک نیز به شدت زیر سؤال است. بر اساس معتبرترین حدیث‌های منابع سنی، عقد عایشه در شش یا هفت سالگی و consummation (تکمیل ازدواج) در نه سالگی او صورت گرفته است. اگرچه برخی منابع متأخرتر مانند طبری سن او را کمی بالاتر ذکر کرده‌اند، اما روایات اولیه و متعدد بر سنین پایین‌تر تأکید دارند. مدافعان اسلام تلاش می‌کنند این ازدواج را با توسل به "شرایط فرهنگی و اجتماعی آن زمان" توجیه کنند. استدلال‌هایی مانند
و اجتماعی آن زمان" توجیه کنند. استدلال‌هایی مانند رواج ازدواج دختران جوان در میان بادیه‌نشینان یا کارکرد سیاسی ازدواج برای ایجاد پیمان‌های قبیله‌ای مطرح می‌شود. همچنین برخی نویسندگان مسلمان در قرن بیستم، با زیر سؤال بردن اعتبار احادیث، تلاش کرده‌اند سن عایشه را بسیار بالاتر (مثلاً ۱۹ سال) نشان دهند. با این حال، منتقدان این توجیهات را ناکافی و مغالطه‌آمیز می‌دانند. از دیدگاه آنان، ارجاع به "عرف زمانه" نمی‌تواند عملی را که ذاتاً ناقض حقوق بنیادین یک کودک است، موجه سازد. ازدواج در سنین کودکی به وضوح نقض حقوق
موجه سازد. ازدواج در سنین کودکی به وضوح نقض حقوق کودک و حق انتخاب آزادانه است و می‌تواند منجر به آسیب‌های شدید جسمی، روانی و اجتماعی شود. این ازدواج با استانداردهای اخلاقی و قانونی جهان‌شمول در تضاد کامل قرار دارد و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا الگوی رفتاری پیامبر اسلام می‌تواند راهنمای اخلاقی معتبری برای انسان معاصر باشد یا خیر. ناتوانی در ارائه یک پاسخ قانع‌کننده به این چالش، اعتبار اخلاقی کل سیستم اسلامی را زیر سؤال می‌برد. اخلاق در قرآن. منتقدان استدلال می‌کنند که چارچوب اخلاقی قرآن، در مقایسه با
می‌کنند که چارچوب اخلاقی قرآن، در مقایسه با نظام‌های اخلاقی پیشین مانند یهودیت و مسیحیت که اسلام خود را مکمل آن‌ها می‌داند، در موارد متعددی یک پسرفت محسوب می‌شود. برای مثال، دانشنامه کاتولیک بیان می‌کند که «اخلاق در اسلام از اخلاق یهودیت پست‌تر و از اخلاق عهد جدید بسیار پست‌تر است» و می‌افزاید «اگرچه بخش‌های قابل تحسینی در آن وجود دارد، اما هیچ اصالت یا برتری در آن‌ها دیده نمی‌شود». مدافعان اسلام استدلال می‌کنند که فهم قرآن بدون رجوع به تفاسیر اهل بیت یا سنت پیامبر ناقص و گمراه‌کننده است. آن‌ها آیات جنگ را
پیامبر ناقص و گمراه‌کننده است. آن‌ها آیات جنگ را به شرایط دفاعی خاص زمان نزول محدود می‌کنند. اما منتقدان پاسخ می‌دهند که این تفاسیر گزینشی، با قرائت صریح و جهانی متن قرآن که خود را "مبین" (روشن و آشکار) می‌خواند، در تضاد است و تاریخ خشونت‌بار اسلام‌گرایی نشان می‌دهد که قرائت‌های تحت‌اللفظی و خشن، به همان اندازه (و شاید بیشتر) از دل متن قابل استخراج هستند. ادعای اعجاز قرآن. یکی از ادعاهای بنیادین اسلام، اعجاز ادبی و محتوایی قرآن است که از طریق "تحدی" (مبارزه‌طلبی) دیگران را به آوردن سوره‌ای مانند آن دعوت
دیگران را به آوردن سوره‌ای مانند آن دعوت می‌کند. این ادعا همواره توسط منتقدان به چالش کشیده شده است. کتاب‌هایی در رد تحدی و ادعای اعجاز قرآن. در طول تاریخ، افراد و گروه‌های مختلفی تلاش کرده‌اند به این مبارزه‌طلبی پاسخ دهند و متونی را به سبک و سیاق قرآن بنویسند تا نشان دهند که کلام آن، ماهیتی بشری و قابل تقلید دارد. برده‌داری. نقد اسلام در زمینه برده‌داری یکی از جدی‌ترین چالش‌های اخلاقی این دین است. منتقدانی چون برنارد لویس استدلال می‌کنند که اسلام نه تنها برده‌داری را منسوخ نکرد، بلکه با تدوین قوانین و
برده‌داری را منسوخ نکرد، بلکه با تدوین قوانین و مقررات دقیق، آن را نهادینه و تقدیس کرد. به گفته لویس، ممنوعیت به بردگی گرفتن مسلمانان، خود به عاملی برای گسترش برده‌داری از طریق واردات گسترده بردگان از سرزمین‌های غیراسلامی (به‌ویژه آفریقا و اروپا) تبدیل شد. پاتریک منینگ نیز معتقد است که اسلام با پذیرش و قانونمند کردن این پدیده، بیش از آنکه در جهت الغای آن باشد، در خدمت تداوم آن بوده است. یک تفاوت کلیدی میان جهان اسلام و غرب در این زمینه، عدم ظهور جنبش‌های بومی و سکولار برای الغای برده‌داری در جوامع اسلامی
و سکولار برای الغای برده‌داری در جوامع اسلامی است. در حالی که در غرب، فیلسوفان عصر روشنگری و فعالان اجتماعی خارج از ساختار کلیسا، مبانی اخلاقی برده‌داری را به چالش کشیدند، در جهان اسلام به دلیل آنکه برده‌داری ریشه در متون مقدس (قرآن و سنت) داشت، چنین جنبش‌های انتقادی هرگز شکل نگرفت. مدافعان اسلام به اقداماتی مانند توصیه به آزادی بردگان به عنوان کفاره گناهان یا تخصیص بخشی از زکات برای این امر اشاره می‌کنند. برخی متفکران مدرن مانند مصطفی محقق داماد نیز برده‌داری را یک "حکم امضایی" می‌دانند که اسلام به دلیل
را یک "حکم امضایی" می‌دانند که اسلام به دلیل شرایط زمانه آن را تحمل کرد اما مطلوب ذاتی آن نبود. با این حال، منتقدان این استدلال‌ها را ناکافی می‌دانند، زیرا این اقدامات اصلاحی هرگز به سمت الغای کامل و فوری این پدیده حرکت نکرد. در نهایت، الغای برده‌داری در سرزمین‌های اسلامی عمدتاً در قرن بیستم و تحت فشار قدرت‌های استعماری غربی مانند بریتانیا و فرانسه صورت گرفت و نه از طریق یک تحول فکری درونی. به عقیده موری گوردون، قانونی بودن برده‌داری در شریعت، مانع اصلی شکل‌گیری هرگونه تفکر انتقادی علیه آن در جهان اسلام
هرگونه تفکر انتقادی علیه آن در جهان اسلام بود. اگرچه امروزه بسیاری از پژوهشگران مسلمان برده‌داری را با اخلاق قرآنی ناسازگار می‌دانند، اما این بازاندیشی تنها پس از منسوخ شدن عملی این پدیده در جهان رخ داد و همچنان برخی گروه‌های افراطی مانند داعش با استناد به همان متون مقدس، برده‌داری را احیا می‌کنند. محسن کدیور نیز اشاره می‌کند که فقه شیعه، بردگی را تنها از طریق اسارت کفار حربی در جهاد مشروع می‌داند، که خود این حکم نیز از منظر حقوق بشر مدرن به شدت مورد نقد است. ارتداد. حکم ارتداد در اسلام یکی از صریح‌ترین
است. ارتداد. حکم ارتداد در اسلام یکی از صریح‌ترین موارد تقابل این دین با اصول حقوق بشر و آزادی عقیده است. طبق نظر اکثریت قاطع فقهای مذاهب مختلف اسلامی، مجازات کسی که از دین اسلام روی‌گردان شود، اعدام است. این حکم مستند به روایات متعدد و سیره عملی رهبران صدر اسلام، از جمله شخص محمّد و علی بن ابی‌طالب است که در دوره‌های مختلف اجرا شده است. مدافعان تلاش کرده‌اند با تفکیک میان انواع ارتداد (فطری و ملی) یا محدود کردن آن به "ارتداد سیاسی" که به مثابه خیانت به دولت اسلامی تلقی می‌شود، از شدت این حکم بکاهند. آن‌ها
اسلامی تلقی می‌شود، از شدت این حکم بکاهند. آن‌ها استدلال می‌کنند که این حکم صرفاً برای کسانی است که به صورت علنی با نظام اسلامی دشمنی می‌کنند و قصد تضعیف جامعه مسلمانان را دارند. همچنین گفته می‌شود تجسس در عقاید شخصی افراد حرام است. اما منتقدان این تفاسیر را ناکافی و در تضاد با واقعیت‌های تاریخی و کنونی می‌دانند. در عمل، تمایز میان ارتداد "شخصی" و "سیاسی" بسیار مبهم است و هرگونه ابراز عقیده مخالف می‌تواند به عنوان اقدامی علیه امنیت جامعه اسلامی تفسیر شود. مجازات اعدام برای ارتداد در ۱۳ کشور مسلمان همچنان
مجازات اعدام برای ارتداد در ۱۳ کشور مسلمان همچنان قانونی است و این قانون مستقیماً ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر را نقض می‌کند که به صراحت بر حق "تغییر مذهب یا عقیده" تأکید دارد. در جوامع اسلامی، حتی اگر حکم اعدام اجرا نشود، مرتد با پیامدهای اجتماعی ویرانگری مانند طرد شدن، از دست دادن شغل، باطل شدن ازدواج و تهدید به خشونت از سوی افراد تندرو مواجه است. این فضای سرکوب، عملاً هرگونه امکان تفکر انتقادی و آزادی عقیده را از بین می‌برد. انتقادات بین‌المللی از سوی سازمان‌های حقوق بشری، این قوانین را ابزاری برای
سازمان‌های حقوق بشری، این قوانین را ابزاری برای سرکوب آزادی‌های فردی و حفظ هژمونی دینی می‌دانند که با ارزش‌های مدرن حقوق بشر در تضاد کامل است. حتی چهره‌هایی مانند عبدالکریم سروش که تلاش می‌کنند میان "آزادی بیان" و "توهین" تمایز قائل شوند، در نهایت نمی‌توانند از این حقیقت بگریزند که در فقه سنتی، صرف ابراز عقیده مبنی بر ترک اسلام، بدون هیچ توهینی، می‌تواند مستوجب مرگ باشد. خشونت و کشتار. مفهوم جهاد در اسلام یکی از بحث‌برانگیزترین آموزه‌های این دین و از محورهای اصلی نقد آن است. جهاد، که در لغت به معنای "کوشش"
اصلی نقد آن است. جهاد، که در لغت به معنای "کوشش" است، در ۴۱ آیه از قرآن آمده و اغلب در عبارت "جهاد فی سبیل الله" (جهاد در راه خدا) به کار رفته است. در حالی که متکلمان مسلمان مدرن اغلب بر "جهاد اکبر" (مبارزه با نفس) تأکید می‌کنند، منتقدانی چون برنارد لویس می‌کنند که در اکثریت قاطع متون کلاسیک فقهی و حدیثی، جهاد به معنای "جهاد اصغر" یعنی جنگ مسلحانه برای گسترش قلمرو اسلام یا دفاع از آن است. قرآن به صراحت مسلمانان را به جنگ علیه کافران، مشرکان و حتی اهل کتاب که به حاکمیت اسلام تن نمی‌دهند، فرامی‌خواند. تاریخ
به حاکمیت اسلام تن نمی‌دهند، فرامی‌خواند. تاریخ اسلام، از فتوحات اولیه پس از مرگ محمد گرفته تا جهادهای دوره‌های بعدی علیه امپراتوری‌های مسیحی، هندو و جوامع یهودی، گواهی بر این برداشت نظامی است. اگرچه برخی مانند عبدالبهاء معتقدند که جنگ‌های زمان محمد صرفاً جنبه دفاعی داشته‌اند، اما این دیدگاه با تاریخ فتوحات گسترده اسلامی که منجر به تشکیل یک امپراتوری عظیم شد، در تضاد است. این فتوحات، مانند حمله اعراب به ایران، نه تنها دفاعی نبودند، بلکه ماهیتی تهاجمی و توسعه‌طلبانه داشتند و منجر به تغییرات فرهنگی و دینی
داشتند و منجر به تغییرات فرهنگی و دینی گسترده و اغلب خشونت‌آمیز شدند. اسلام و تروریسم. ارتباط میان آموزه‌های اسلامی و تروریسم مدرن یکی از جدی‌ترین چالش‌های جهان معاصر است. گروه‌های افراطی مانند القاعده و داعش با استناد مستقیم به قرآن و سنت، اعمال خشونت‌بار خود را توجیه کرده و آن‌ها را تجلی "اسلام حقیقی" می‌دانند. این امر، نقد اسلام را از یک بحث الهیاتی صرف به یک ضرورت امنیتی و اجتماعی تبدیل کرده است. مبانی doctrinal برای خشونت. منتقدان استدلال می‌کنند که اسلام، برخلاف ادعای صلح‌آمیز بودن، دارای آموزه‌هایی
برخلاف ادعای صلح‌آمیز بودن، دارای آموزه‌هایی است که به راحتی می‌توانند برای توجیه خشونت تفسیر شوند. تأثیرات اجتماعی و سیاسی. عملکرد جوامع اسلامی که بر پایه شریعت بنا شده‌اند، اغلب منجر به نقض سیستماتیک حقوق بشر، سرکوب اقلیت‌ها و تبعیض علیه زنان شده است. قوانینی مانند قطع دست برای دزدی، سنگسار برای زنا و اعدام برای ارتداد که مستقیماً از متون اسلامی استخراج شده‌اند، از دیدگاه حقوق بشر مدرن، وحشیانه و غیرقابل قبول هستند. این ساختار قانونی، فرهنگی از خشونت را ترویج می‌کند که در آن دولت و افراد تندرو برای اجرای
می‌کند که در آن دولت و افراد تندرو برای اجرای "احکام الهی" به خود حق اعمال خشونت می‌دهند. در نتیجه، نمی‌توان تروریسم اسلامی را صرفاً یک "انحراف" از اسلام دانست، بلکه باید آن را محصول بالقوه و خطرناک آموزه‌هایی دانست که در قلب متون مقدس این دین وجود دارند. اقلیت‌های جنسی. موضع اسلام در قبال اقلیت‌های جنسی یکی از تاریک‌ترین و غیرقابل‌دفاع‌ترین جنبه‌های این دین از منظر حقوق بشر مدرن است. فقه اسلامی، با استناد به تفسیرهای رایج از قرآن (به‌ویژه داستان قوم لوط) و احادیث، هرگونه رابطه همجنس‌گرایانه را گناه کبیره
احادیث، هرگونه رابطه همجنس‌گرایانه را گناه کبیره و جرمی بزرگ تلقی می‌کند که مستوجب مجازات‌های شدید دنیوی است. سرکوب سیستماتیک و قانونی. در بسیاری از کشورهایی که قوانین خود را بر شریعت استوار کرده‌اند، همجنس‌گرایی یک جرم است. در کشورهایی مانند ایران، عربستان سعودی، یمن و سودان، مجازات این "جرم" می‌تواند از شلاق و حبس تا اعدام متغیر باشد. این قوانین، که توسط نهادهای حقوق بشری به عنوان نقض آشکار حق حیات و کرامت انسانی محکوم شده‌اند، فضایی از ترس و وحشت را برای اقلیت‌های جنسی ایجاد کرده‌اند. این افراد نه تنها
اقلیت‌های جنسی ایجاد کرده‌اند. این افراد نه تنها از حمایت قانونی محرومند، بلکه توسط خود قانون نیز هدف قرار می‌گیرند. تبعیض اجتماعی و فرهنگی. فراتر از قوانین کیفری، فرهنگ ریشه‌دار همجنس‌گراهراسی که از طریق منابر دینی، نظام آموزشی و رسانه‌ها ترویج می‌شود، زندگی را برای این افراد غیرقابل تحمل می‌کند. اقلیت‌های جنسی در جوامع اسلامی با طرد از خانواده، آزار و اذیت در محیط کار و تحصیل، و خشونت فیزیکی و روانی مواجه هستند. این فشارها منجر به نرخ بالای افسردگی، اضطراب و خودکشی در میان این افراد می‌شود. بسیاری از
و خودکشی در میان این افراد می‌شود. بسیاری از آن‌ها برای حفظ جان و سلامت روان خود، مجبور به پنهان کردن هویت واقعی‌شان یا مهاجرت به کشورهای دیگر می‌شوند. ناتوانی در تطبیق با علم. نقد اصلی بر موضع اسلام در این زمینه، عدم انعطاف‌پذیری و تقابل آن با یافته‌های علمی مدرن است. علم روانشناسی و زیست‌شناسی امروز، همجنس‌گرایی را نه یک "انحراف" یا "بیماری"، بلکه یکی از گرایش‌های طبیعی انسانی می‌داند. اصرار نهادهای دینی اسلامی بر دیدگاه‌های قرون وسطایی و نادیده گرفتن کامل پیشرفت‌های علمی، نشان‌دهنده یک بحران معرفتی عمیق