payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او زندگی و آثار هفت شخصیت برجسته قرن بیستم، از جمله آلبرت اینشتین، پابلو پیکاسو و مهاتما گاندی را بررسی کرد تا ماهیت خلاقیت در حوزه‌های مختلف را تحلیل کند. در اواسط دهه ۱۹۹۰، گاردنر به همراه میهای چیکسنتمیهایی و ویلیام دیمون، پروژه «کار خوب» (The GoodWork Project) را آغاز کرد. این پروژه به بررسی چگونگی انجام کاری می‌پردازد که هم از کیفیت بالایی برخوردار باشد (Excellent)، هم برای فرد معنادار باشد (Engaging) و هم به صورت اخلاقی (Ethical) انجام شود. این تحقیقات منجر به انتشار چندین کتاب و توسعه ابزارهایی برای
منجر به انتشار چندین کتاب و توسعه ابزارهایی برای ارتقای اخلاق در حرفه‌های مختلف شد. جوایز و افتخارات. هاوارد گاردنر به دلیل خدمات علمی خود، افتخارات متعددی کسب کرده است. برخی از مهم‌ترین آنها عبارتند از: * جایزه مک‌آرتور (MacArthur Prize Fellowship) در سال ۱۹۸۱ * جایزه گریومیر در آموزش (Grawemeyer Award in Education) در سال ۱۹۹۰ * عضویت در آکادمی هنر و علوم آمریکا در سال ۱۹۹۷ * جایزه ویلیام جیمز از انجمن روان‌شناسی آمریکا در سال ۲۰۰۰ * جایزه شاهزاده آستوریاس در علوم اجتماعی (اسپانیا) در سال ۲۰۱۱ * جایزه
در علوم اجتماعی (اسپانیا) در سال ۲۰۱۱ * جایزه بروک در آموزش (Brock International Prize in Education) در سال ۲۰۱۵ او همچنین دارای بیش از ۳۰ دکترای افتخاری از دانشگاه‌های سراسر جهان است. کتاب‌شناسی منتخب. * "The Shattered Mind: The Person After Brain Damage" (۱۹۷۵) * "Artful Scribbles: The Significance of Children's Drawings" (۱۹۸۰) * "Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences" (۱۹۸۳) - "قالب‌های ذهنی: نظریه هوش‌های چندگانه" * "The Mind's New Science: A History of the Cognitive Revolution" (۱۹۸۵)
A History of the Cognitive Revolution" (۱۹۸۵) * "The Unschooled Mind: How Children Think and How Schools Should Teach" (۱۹۹۱) * "Creating Minds: An Anatomy of Creativity" (۱۹۹۳) * "Intelligence Reframed: Multiple Intelligences for the 21st Century" (۱۹۹۹) - "هوش: بازتعریف هوش‌های چندگانه برای قرن بیست و یکم" * "Good Work: When Excellence and Ethics Meet" (۲۰۰۱) (به همراه میهای چیکسنتمیهایی و ویلیام دیمون) * "Changing Minds: The Art and Science of Changing Our Own and Other People's Minds" (۲۰۰۴) * "Five
Our Own and Other People's Minds" (۲۰۰۴) * "Five Minds for the Future" (۲۰۰۷) - "پنج ذهن برای آینده" * "A Synthesizing Mind: A Memoir from the Creator of Multiple Intelligences Theory" (۲۰۲۰)
ریده شهریست در نزدیکی صنعا در ناحیهٔ شمال و از توابع استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. در این شهر باغ‌های انگور فراوان است. همچنین در قلهٔ وپایه کوه‌های اطراف این شهر درختان قهوه و القات بسیار است. «شهر ریده» به صناعت پارچه بافی وبُردَة دوزی (ماشو) مشهور است؛ و رویدة شهریست قدیمی که آثار آن در ناحیهٔ جنوب در پایهٔ کوه واقع است. گویند در این شهر چشمه‌های گوار و باغ‌های انگور وجود داشت است، در این باب طرفه بن عبد می‌گوید:
زبیده نام شهری است در استان حُدَیده در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. این شهر در بطن «وادی زبیده» و در ساحل دریای سرخ واقع شده‌است. شهر زبیدة یکی از شهرهای تاریخی یمن است، و در أقصی جنوب غربی کشور یمن واقع است. جمعیت. جمعیت شهر «زبیدة» در حدود ۳۰۰۰۰ نفر می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. گروهی از علماء ومشاهیر به این شهر منتسب هستند که مشهورترین آن‌ها عبارتند از: جستارهای وابسته. https://rch.ac.ir/article/Details?id=14507
رداع شهری تاریخی از توابع استان ذَمار در کشور یمن است. گویند این شهر از باقی ماندهٔ بناهای ساسانیان در این کشور است. همچنین روایت است که ( وادی اَلنَمل ) که در قرآن مذکور است و پیامبر «سلیمان»، وجنوده از آن گذر نموده در این مکان واقع بوده‌است. وداستان آن در قرآن معروف است.
ماشین هیدرولیک به ماشین‌آلات و ابزاری گفته می‌شود که از نیروی مایعات در آن‌ها استفاده می‌شود. بیل هیدرولیکی نمونه رایجی از ماشین‌آلات هیدرولیک هستند. مخزن هیدرولیک. مخزن هیدرولیک وسیله‌ای است که در یک سامانه هیدرولیک صنعتی سیال هیدرولیک را پس از استفاده در خود ذخیره می‌کند. با وجود این که معمولاً مخزن بی‌ارزش‌ترین قسمت یک سامانه هیدرولیک است، طراحی و نگهداری درست آن از مهم‌ترین مسائل در حفظ کیفیت کاری سامانه‌های هیدرولیک صنعتی است. مخزن همچنین به عنوان یک مبدل حرارتی عمل می‌کند و به گرفته‌شدن گرمای سیال
مبدل حرارتی عمل می‌کند و به گرفته‌شدن گرمای سیال هیدرولیک کمک می‌کند. میزان پر بودن مخزن نیز از نکات مهم است و کم بودن یا زیاد بودن سطح سیال در مخزن می‌تواند باعث بروز مشکلاتی شود.
شیخ عثمان به عربی: ( الشیخ عثمان ) یکی از شهرهای استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. شیخ عثمان شهر یست ساحلی که در سمت مشرق شهر عدن واقع می‌باشد. مردم این شهر به ماهی گیری و کشتی سازی مشهور هستند. این شهر سابقا در یمن جنوبی واقع شده بود جمعیت. جمعیت شهر شیخ عثمان طبق سرشماری ۲۰۰۴، ۱۰۵٬۲۴۸ نفر می باشد که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند.
صعده، شهری کوهستانی از توابع استان صَعده در شمال کشور یمن در شبه جزیره عربستان است که در مرز کشور عربستان سعودی واقع شده‌است. محصولات زراعی. در این شهر باغ‌ها و محصولات زراعتی مانند: قهوه، القات، النیله، حبوب و بقولات در این شهر فراوان است.
مایعات هیدرولیک گروه بزرگی از مایعات هستند که در حرکت دادن ماشین آلات هیدرولیک از آنها استفاده می‌شود. از انواع مایع از این ترکیبات صنعتی می‌توان روغن مینرال، آب، و ترکیبات مخلوط با آب را نام برد. روغن هیدرولیک در خودرو های سواری برای سیالت فرمان در دور پیچ ها کاربرد دارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
ایلچی بالا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان ده تل قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵ نفر (۶ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
بیخ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان در ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان فتویه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱ نفر (۵ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
بیگلرآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان گوده قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۳ نفر (۱۸ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
تنگ بستک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران.دهیار روستا سلیم ابول زاده جمعیت. این روستا در دهستان فتویه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ١٣٩۵ جمعیت آن ١٢١ نفر (٣۴ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
روی گچ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران. این روستا در ۴۲ کیلومتری شرق روستای تدرویه واقع است. جمعیت. این روستا در دهستان ده تل قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۳ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
طهر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران. این روستا در ۴۲ کیلومتری شرق روستای تدرویه واقع است. جمعیت. این روستا در دهستان ده تل قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۳۲ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
حسین‌آباد، روستایی در دهستان فتویه بخش مرکزی شهرستان بستک استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۸۵ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است. مردم روستااز اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
کرزه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران. این روستا در ۴۲ کیلومتری شرق روستای تدرویه واقع است. جمعیت. این روستا در دهستان ده تل قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۸ نفر (۹ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
کفچال، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران. این روستا در ۴۲ کیلومتری شرق روستای تدرویه واقع است. جمعیت. این روستا در دهستان ده تل قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۴) نفر (۶ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
گاوبری، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان گوده قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۴ نفر (۵۹ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
گشون، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران. جمعیت. این روستا در دهستان گوده قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۶ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند.
اَشکِلون نام شهر و بندر اسرائیلی در کنار دریای مدیترانه و در استان جنوبی اسرائیل است. اشکلون نام عبری شده عسقلان است که طی قرون متمادی یکی از شهرهای اسلامی بوده است. جمعیت شهر اشکلون طبق آمار وزارت کشوری اسرائیل در سال ۲۰۲۱، ۱۵۱٬۰۰۰ نفر و مساحت آن با احتساب شهرک‌های اسرائیلی نزدیک قریب به ۵۰ کیلومتر مربع است. مسجد راس الحسین. مسجد راس الحسین در شهر اشکلون قرار داشت. پس از مدتی بنایی بر روی آن ساخته شده که به مشهد نبی حسین مشهور گردید. این مکان مورد زیارت شیعیان و اهل سنت بود؛ تا اینکه پس از تأسیس جمهوری
شیعیان و اهل سنت بود؛ تا اینکه پس از تأسیس جمهوری اسرائیل، بدستور موشه دایان این بنا همچون دو مسجد دیگر از مساجد موجود در شهر توسط ارتش اسرائیل تخریب گردید.
باقه-جت (در عبری: באקה-ג'ת) نام شهری در استان حیفا است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ ۳۱٬۶۰۰ نفر و مساحت آن ۱۶٫۳۹۲ کیلومتر مربع بوده است.
بت یام نام شهری ساحلی در استان تل‌آویو است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۶، ۱۲۶٬۹۰۰ نفر و مساحت آن ۸٬۱۶۷ کیلومتر مربع بوده است. این شهر در همسایگی جنوبی شهر تاریخی یافا و در همسایگی غربی شهر خولون واقع شده است. جمعیت. در سرشماری سال ۲۰۱۹، جمعیت شهر بت یام ۱۲۹٬۰۱۳ نفر بود. با وجود اینکه بت یام در همسایگی شهر مختلط عرب-یهودی یافا قرار دارد، از این جمعیت، ۱۲۸٬۱۵۲ نفر، ۹۹٫۳٪ یهودی و غیره، و تنها ۸۶۱ نفر، ۰٫۷٪ عرب فلسطینی بوده‌اند. تاریخ. شورش رمضان ۲۰۲۱ و سالهای پس از آن. در طول شورش‌های ماه مه سال ۲۰۲۱، بت یام شاهد
آن. در طول شورش‌های ماه مه سال ۲۰۲۱، بت یام شاهد بعضی از خشن‌ترین و بارزترین خشونت‌های شهروندان یهودی علیه شهروندان عرب-فلسطینی بود. در روز دوم حملات راکتی شبه‌نظامیان فلسطینی مستقر در غزه و حملات هوایی اسرائیل علیه غزه، شهروندان یهودی بت یام شعار «مرگ بر اعراب» (به عبری: מוות לערבים "ماوِت لِ عَرَویم") سر داده، مغازه‌های عرب-فلسطینی را تخریب کرده، و در جلوی دوربین‌های زنده خبری شبکه کان ۱۱، راننده‌ای عبوری را که تصور می‌کردند عرب است را مورد ضرب و شتم قرار دادند. این اتفاقات خشن در بت یام محکومیت اکثر
دادند. این اتفاقات خشن در بت یام محکومیت اکثر شخصیت‌های سیاسی اسرائیلی، منجمله بنجامین نتانیاهو و یائیر لاپید را به همراه داشت. شهر بت یام، مجداداً در ۵ اکتبر ۲۰۲۲، مصادف با روز مقدس یهودی یوم کیپور (روز غفران)، شاهد خشونت ضد عرب-فلسطینی بود. در این روز، رسم یهودیان بر این است که از رانندگی امتناع ورزند. به همین دلیل، خیابان‌های شهر اکثراً یهودی‌نشین بت یام خالی از خودرو بود. ماشینی حامل ۵ شهروند عرب-فلسطینی وارد شهر خالی از خودرو بت یام شد، که پس از آن، خوردو توسط جمعیتی از ساکنین شهر چپ شد، و مسافران آن
توسط جمعیتی از ساکنین شهر چپ شد، و مسافران آن مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. مسافرین خودرو با مداخله پلیس اسرائیل نجات پیدا کردند. حمل و نقل. بزرگراه آیالون، بزرگراه مهم شمالی-جنوبی منطقه کلانشهر تل آویو (غوش دان) از غرب شهر بت یام عبور کرده و ارتباط سریع شهر به سایر بزرگراه‌های متصل کننده به شمال و جنوب کشور، به فرودگاه بین‌المللی بن گوریون، و به بیت‌المقدس را فراهم می‌کند. شرکت راه‌آهن اسرائیل، از طریق خط آهنی که از وسط بزرگراه آیالون می‌گذرد، توسط دو ایستگاه «بات یام-یوسفطال» و «بات یام-کوممیوت» به ساکنین
«بات یام-یوسفطال» و «بات یام-کوممیوت» به ساکنین شهر بات یام خدمات مسافری ارائه می‌دهد. خط مسافری عبوری از بت یام از جنوب به اشکلون و بئر السبع و از شمال به تل آویو و پتخ تیکوا متصل می‌شود. در قالب پروژه متروی تل آویو، خط قطار سبک شهری قرمز در بت یام در دست ساخت می‌باشد. این خط، بر طبق برنامه، قرار است در سال ۲۰۲۳ افتتاح شود. حدود ۴ کیلومتر از این خط ۲۴ کیلومتری در محدوده شهری بت یام بوده، و همین‌طور ۹ تا از ۳۴ ایستگاه این خط. این خط از بت یام به سمت شمال می‌رود و قرار است این شهر را به مرکز شهر تل آویو، و
و قرار است این شهر را به مرکز شهر تل آویو، و به شهرهای اقماری رمت گن و پتخ تیکوا وصل کند انتخابات. ۲۰۲۱. جمعیت شهر بت یام، بر خلاف جمعیت شهر تل آویو در شمال، ولی مثل ساکنین شهر خولون در شرق، به احزاب راست‌گرای صهیونیست-سکولار تمایل دارند. در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۱، نتایج انتخابات در شهر لد به صورت زیر بود:
بنی براک یا بن براق (به عبری: בְּנֵי בְּרַק) شهری است که در دشت ساحلی مدیترانه مرکزی در اسرائیل، درست در شرق تل آویو واقع شده است. مرکز یهودیت حردی، بنی براک مساحتی معادل ۷۰۹ هکتار (۱۷۵۲ هکتار یا ۲٫۷۴ مایل مربع) را پوشش می‌دهد و در سال ۲۰۱۹، ۲۰۴۶۳۹ نفر جمعیت داشت. این شهر یکی از فقیرترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای اسرائیل است، و پنجمین شهر پرتراکم جهان است. مرکز روزنامه مذهبی عبری‌زبان "یاتد نیمان" در شهر بنی براک قرار دارد. تاریخچه. بنی براک نام خود را از شهر باستانی بنی براک در کتاب مقدس گرفته است که در تاناک
بنی براک در کتاب مقدس گرفته است که در تاناک (یوشع ۱۹:۴۵) در فهرست بلندبالایی از شهرهای مربوط به قبیله دان ذکر شده است. بنی براک به عنوان یک روستای کشاورزی توسط هشت خانواده حسیدی لهستانی که به عنوان بخشی از آلیه چهارم به فلسطین آمده بودند، تأسیس شد. یتزچوک گرستنکورن آنها را رهبری کرد. این در حدود ۴ کیلومتر (۲٫۵ مایل) از سایت بنی براک کتاب مقدس تأسیس شد. بنی براک در اصل موشاو بود و فعالیت اقتصادی اولیه آن کشت مرکبات بود. به دلیل کمبود زمین، بسیاری از بنیانگذاران به مشاغل دیگر روی آوردند و روستا شروع به توسعه
به مشاغل دیگر روی آوردند و روستا شروع به توسعه شخصیت شهری کرد. آریه موردخای رابینوویچ، خاخام سابق کوروو در لهستان، اولین خاخام بود. جانشین او خاخام یوسف کالیسز، یکی از فرزندان سلسله ورکرها شد. این شهر از همان ابتدا به عنوان یک سکونتگاه مذهبی راه اندازی شد، همان‌طور که از این توصیف پیشگامان مشهود است: "روح آنها با این واقعیت زنده شد که آنها شایستگی آنچه را که پیشینیان خود نداشتند، داشتند. چیزی که به ویژه روح خسته آنها را در صبح‌ها زنده می‌کرد. نزدیک غروب، زمانی که آنها در کلبه مخصوصی که بلافاصله پس از ورود
که آنها در کلبه مخصوصی که بلافاصله پس از ورود اولین مهاجران ساخته شده بود، برای تفیلا بتزیبور (نماز جمعی) سه بار در روز، برای دف یومی شیور و یک جمارا جمع می‌شدند. شیور و دیگری در میشنایوس و شولچان اورچ.» در سال ۱۹۲۸، کنیسه بزرگ تکمیل شد و کمیته روستا با ارائه آماری مبنی بر توسعه آن در چهار سال گذشته، افتتاح آن را جشن گرفت. بنی براک با جمعیتی در حدود ۸۰۰ نفر حدود ۲۰۰۰ دونم از جمله حدود ۸۰۰ دونم را که باغ‌های مرکبات بود، پوشش می‌داد. دارای ۱۱۶ خانه، ۳۱ کلبه، ۶ ساختمان عمومی و ۴۸ گاوخانه بود. در تابستان ۱۹۲۹،
ساختمان عمومی و ۴۸ گاوخانه بود. در تابستان ۱۹۲۹، بنی براک به شبکه برق متصل شد. در سرشماری فلسطین در سال ۱۹۳۱، جمعیت بنی براق ۹۵۶ نفر بود که همگی یهودی در ۲۵۵ خانه بودند. در سال ۱۹۴۰ دارای ۴۵۰۰ ساکن و ۲۵ کارخانه بود. در سال ۱۹۴۸، جمعیت ۹۳۰۰ نفر بود. بنی براک در سال ۱۹۵۰ به مقام شهر دست یافت. حضور خاخام. خاخام آوروهوم یشایا کارلیتز (چازون ایش) در روزهای اولیه خود از بلاروس به بنی براک ساکن شد و طرفداران زیادی را به خود جلب کرد. خاخام‌های برجسته ای که در بنی براک زندگی کرده‌اند عبارتند از: خاخام یااکوف لاندو،
زندگی کرده‌اند عبارتند از: خاخام یااکوف لاندو، خاخام الیاهو الیزر دسلر، خاخام یاکوف اسرائیل کانیوسکی ("استیپلر")، خاخام یوسف شلومو کاهانمان (پونوزهر روف)، خاخام الازارچ مناخوم میشل و رابی الازارچ مناخوم مانف و رابی. خاخام آهارون یهودا لیب شتاینمان. خاخام‌های برجسته ای که امروزه در بنی براک زندگی می‌کنند خاخام نیسیم کارلیتز، خاخام شموئل ووسنر و خاخام چاییم کانیوسکی هستند. در اوایل دهه ۱۹۵۰، ویژنیتزر ربه، خاخام چایم هاگرمیر، محله بزرگی را در بنی براک تأسیس کرد که به عنوان یک مرکز سلسله‌ای تحت فرمان پسرش،
کرد که به عنوان یک مرکز سلسله‌ای تحت فرمان پسرش، خاخام موشه یهوشوا هاگر، و در زمان نوه‌هایش، خاخام یسرائیل هاگر و خاخام مناخیم مندل ادامه داد. هاگر. در آغاز دهه ۱۹۶۰، رباهای خاندان روژین اوکراین (سادیگورا، هوسیاتین، بوهوش) که قبلاً در تل آویو زندگی می‌کردند، به بنی براک نقل مکان کردند. در دهه ۱۹۹۰، آنها توسط ربای مدژیتز دنبال شدند. برخلاف چهار ربه گرر سابق که در اورشلیم زندگی می‌کردند، ربه کنونی تا سال ۲۰۱۲ ساکن بنی براک بود. ربه‌های الکساندر، بیالا-بنی-براک، کویدنوف، ماچنوفکه، نادورنه، پرمیشلان، رادزین،
کویدنوف، ماچنوفکه، نادورنه، پرمیشلان، رادزین، شومر مونیم. سیاه پوستان اسلونیم، استریکوف، چرنوبیل، تریسک-بنی-براک و زوتشکه در بنی براک ساکن هستند. خاخام موشه یهودا لیب لاندو تا زمان مرگش در ۳۰ مارس ۲۰۱۹ خاخام بنی براک بود. او یک مرجع محترم در قانون یهود و نظارت بر کشروت بود. هچشر «راو لاندو» (نظارت کوشر) به‌طور گسترده پذیرفته شده است. خاخام نسیم کارلیتز، خاخام ارشد (آو بیس دین) از جامعه هاردی لیتوانی، ریاست گروهی از دایانیم لیتوانیایی و حسیدی به نام شیریس یسروئل را بر عهده دارد. جمعیت‌شناسی. طبق آمار
یسروئل را بر عهده دارد. جمعیت‌شناسی. طبق آمار شهرداری بنی براک، این شهر بیش از ۱۸۱۰۰۰ نفر جمعیت دارد که اکثریت آنها یهودیان حردی هستند. این شهر همچنین دارای بیشترین تراکم جمعیت در بین شهرهای اسرائیل است، با 25540/km2 (66100/mill/mill). در انتخابات پارلمانی اسرائیل در سال ۲۰۲۱، ۸۹ درصد از رای‌دهندگان احزاب حردی را انتخاب کردند. Pardes Katz، محله‌ای با حدود ۳۰۰۰۰ نفر جمعیت در شمال بنی براک، تنها محله شهر است که اکثریت ساکنان آن هاردی نیستند. اقتصاد. کارخانه بطری سازی کوکاکولا اسرائیل در خروجی بزرگراه اصلی به
سازی کوکاکولا اسرائیل در خروجی بزرگراه اصلی به بنی براک. یکی از نقاط دیدنی بنی براک کارخانه بطری سازی کوکاکولا در خیابان کاهنمان است. این کارخانه متعلق به شرکت بطری سازی مرکزی (CBC) است که از سال ۱۹۶۸ امتیاز اسرائیل را برای محصولات کوکاکولا در اختیار دارد. این کارخانه یکی از کارخانه‌های کوکاکولا است. ده بزرگ‌ترین تأسیسات بطری تک کارخانه در سراسر جهان. دو کارخانه بزرگ که سال‌ها بر مرکز بنی براک تسلط داشتند، کارخانه سیگار دوبک و کارخانه مواد غذایی اوسم بودند. با رشد شهر، آنها خود را در وسط یک منطقه مسکونی
با رشد شهر، آنها خود را در وسط یک منطقه مسکونی یافتند. هر دو منطقه را ترک کردند. کارخانه اصلی اوسم اکنون در جاده جابوتینسکی در پتاه تیکوا، درست در کنار بنی براک قرار دارد. در سال ۲۰۱۱ ساخت و ساز در یک منطقه تجاری آغاز شد که شامل ۱۵ برج اداری خواهد بود. تعدادی از برج‌های مرکز تجاری بنی براک از سال ۲۰۲۰ ساخته شده‌اند و ساختمان‌های دیگر تا سال ۲۰۲۱ تکمیل نمی‌شوند. فرهنگ و سبک زندگی. تا دهه ۱۹۷۰، شهرداری بنی براک توسط شهرداران مذهبی صهیونیست اداره می‌شد. پس از شکست شهردار گوتلیب از حزب ملی مذهبی، احزنیس اب
از شکست شهردار گوتلیب از حزب ملی مذهبی، احزنیس اب حردی در جایگاه و نفوذ خود رشد کردند. از آن زمان آنها شهر را اداره می‌کنند. با افزایش جمعیت حردی، تقاضا برای مراسم مذهبی عمومی افزایش یافت و ساکنان بیشتری درخواست کردند که محله‌های خود را به روی تردد وسایل نقلیه در شبات ببندند. در مدت زمان کوتاهی، اکثر ساکنان سکولار و مذهبی صهیونیست بنی براک به جاهای دیگر مهاجرت کردند و شهر تقریباً به‌طور یکسان به حردی تبدیل شد. این شهر دارای یک محله سکولار به نام پردس کاتز است. نام برخی از خیابان‌ها با مفهوم صهیونیستی برای
نام برخی از خیابان‌ها با مفهوم صهیونیستی برای شخصیت‌های برجسته حریدی تغییر یافت، به عنوان مثال، بخشی از خیابان هرتزل در جنوب خیابان جابوتینسکی به خیابان هارو شاخ تغییر یافت. بنی براک یکی از دو شهر فقیر اسرائیل است. خیابانی در بنی براک به نام بنیانگذاران شهر که پدربزرگ دانیل پرل، روزنامه‌نگار کشته شده بود، نامگذاری شد. بنی براک اولین فروشگاه بزرگ تنها زنان در اسرائیل است که تنها نمونه‌ای از تفکیک جنسیتی در شهری است که به‌عنوان یک شهر فوق ارتدکس شناخته می‌شود. بنی براک خانه یکی از خطوط اتوبوس اصلی تفکیک
بنی براک خانه یکی از خطوط اتوبوس اصلی تفکیک جنسیتی بود که دادگاه‌های اسرائیل غیرقانونی بودن آن را تشخیص دادند. خطوط اتوبوس مهرین نوعی خط اتوبوس در اسرائیل است که بیشتر در داخل و/یا بین مراکز اصلی جمعیت حریدی حرکت می‌کرد و در آن تفکیک جنسیتی و سایر قوانین سخت مذهبی که توسط برخی یهودیان افراطی ارتدوکس رعایت می‌شد تا سال ۲۰۱۱ اعمال می‌شد. اتوبوس‌ها، مسافران زن در عقب اتوبوس نشسته و در صورت امکان از در عقب اتوبوس وارد و خارج می‌شوند، در حالی که مسافران مرد در قسمت جلو اتوبوس نشسته و از در جلو وارد و خارج
در قسمت جلو اتوبوس نشسته و از در جلو وارد و خارج می‌شوند. علاوه بر این، «لباس متواضع» اغلب برای زنان مورد نیاز بود، از پخش رادیو یا موسیقی سکولار در اتوبوس اجتناب می‌شد، تبلیغات سانسور می‌شد. شهرداری بنی براک یک منبع آب جایگزین برای استفاده در تعطیلات شبات و یهودیان راه اندازی کرد. این منبع که نیازی به مداخله یهودیان در روزهای استراحت ندارد، از مشکلات مربوط به یهودیان کار در روز استراحت در شرکت ملی آب مکورت جلوگیری می‌کند. بیشتر خیابان‌ها در شبات و تعطیلات یهودی بسته است. بنی براک زمانی که در نبرد حذف
یهودی بسته است. بنی براک زمانی که در نبرد حذف عکس‌های نامزدهای زن از تبلیغات کمپین لیکود شکست خورد، توجه ملی را به خود جلب کرد. در محله‌های فوق ارتدکس شهر، زنان معمولاً در تبلیغات و بیلبوردها غایب هستند، زیرا تصاویر زنان به عنوان «تحریک‌کننده جنسی» تلقی می‌شوند. نمایندگان شهر ادعا کردند که به آنها دستور داده شده بود که تابلوهایی را که رقبای لیکود مانند میری رگف و گیلا گملیل را نشان می‌دادند، حذف کنند، علیرغم اینکه عکس‌ها آنها را در لباسی متواضع نشان می‌دادند. پلیس احضار شد و به مسئولان شهر اطلاع دادند که
پلیس احضار شد و به مسئولان شهر اطلاع دادند که تابلوها قابل برداشتن نیستند. مقامات شهر اعتراض کردند که آنها فقط سعی در محافظت از حساسیت‌های ساکنان مذهبی دارند. از سوی دیگر، اورلی ارز-لیخوفسکی، رئیس بخش حقوقی مرکز اقدام مذهبی اسرائیل، گفت که این یک پیروزی برای برابری جنسیتی است: «من بسیار خوشحالم که مقامات لیکود تسلیم نشدند، جنگیدند. شهرداری و پلیسی که برای اولین بار به صحنه آمدند این نشان می‌دهد که این پیام در هر سطحی شروع به نفوذ کرده است که محرومیت زنان غیرقانونی و غیرقابل قبول است. پیشرفت در حال انجام
غیرقانونی و غیرقابل قبول است. پیشرفت در حال انجام است - حتی در بنی براک، حتی در بخش اولترا ارتدوکس. این یک پیام مهم است.
خَدِرا نام شهری بندری در استان حیفا اسرائیل است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ ۷۶٬۴۰۰ نفر و مساحت آن ۴۶٬۳۵۹ کیلومتر مربع بوده‌است. شهر خدرا در فاصله ۵۰ کیلومتری شمال کلان‌شهر تل‌آویو و در ۴۵ کیلومتری جنوب شهر حیفا قرار گرفته‌است. تاریخچه. خدرا در 24 ژانویه 1891، در روزهای اولیه صهیونیسم مدرن توسط مهاجران یهودی از لیتوانی و لتونی تأسیس شد.این زمین از یک افندی مسیحی به نام سلیم خوری خریداری شد. این بزرگترین خرید زمین در Eretz اسرائیل توسط یک گروه صهیونیستی بود، اگرچه زمین از کیفیت پایین و عمدتاً باتلاقی بود. تنها
زمین از کیفیت پایین و عمدتاً باتلاقی بود. تنها ساکنان قبل از خرید، چند خانواده بودند که گاومیش‌های آبی پرورش می‌دادند و نی‌های پاپیروس می‌فروختند. نام این روستا به نام وادی الخدیره(به عربی: وادي الخضيرة، دره سرسبز) گرفته شده است که بخش مجاور نهر حضره شناخته شده است. پیش از این، کل نهر حضره به نام نهر اخضر (به عربی: نهر الأخضر، روشن «رود سبز») شناخته می شد. صلیبیان این مکان را Lictera نامیدند - که نام عربی فاسدی است، الخدیره. از همان ابتدا، تلاش شد تا به جای آن یک نام عبری برای سکونتگاه جدید انتخاب شود.
جای آن یک نام عبری برای سکونتگاه جدید انتخاب شود. حدود نیم سال پس از تأسیس، خاخام یااکوف گلدمن از رویدادی در «موشاو خدره، یعنی هاتزور» خبر داد. نام Liktera توسط ارتش بریتانیا در طول جنگ جهانی اول استفاده ترجیحی بود. در پایان قرن نوزدهم، منطقه خدرا توسط سه گروه مهاجر - چرکس‌ها، بوسنیایی‌ها و یهودیان روسی پر شد. این استعمارگران فراملی به آنچه که به قول روی مرم «یک دشت ساحلی کم جمعیت بود که ساکنان آن دهقانان عرب زبان مرتفع و عشایر ترکمن، نوبی، مصر و عرب-شبه جزیره بود» پیوستند. مروم در ادامه خاطرنشان می کند که
بود» پیوستند. مروم در ادامه خاطرنشان می کند که در سال 1871 مقامات عثمانی، خربة الخدیره را بازرسی کردند، و آن را "خالی از ساکنان و فاقد دهقانان مقیمی یافتند که واجد شرایط خرید آن در ازای پرداخت هزینه ثبت زمین هستند." سلیم الخوری، یک تاجر مسیحی. از حیفا، خدیره را به همراه 3000 هکتار زمین خریداری کرد و در میان خرابه ها یک ملک کشاورزی ایجاد کرد. نقشه بردار بارون ادموند جیمز دو روچیلد، اسحاق گولدار، ادعا کرد که خدرا در محل شهر سابق به نام جِدِرا قیصریه (به عبری: גדרה של קיסרין)بنا شده است.بنیامین مزار ترجیح داد
גדרה של קיסרין)بنا شده است.بنیامین مزار ترجیح داد گادور باستانی را که قبلاً توسط قیصریه به نام Gedera شناخته می‌شد، در تل اهار (تپه سبز) که بعداً به نام تل‌اش شیخ زیراق شناخته می‌شود و در حال حاضر تل گادور نامیده می‌شود، در ساحل جنوب گیوات اولگا قرار دهد. برخی دیگر می گویند که گادرای باستانی را باید با ام قیس یا الجدیرا یکی دانست. اولین مهاجران یهودی در ساختمانی به نام خان در نزدیکی کنیسه اصلی هادره زندگی می کردند. جمعیت شامل ده خانواده و چهار نگهبان بود. در سال 1896 بارون روچیلد برای "صدها کارگر سیاهپوست"
سال 1896 بارون روچیلد برای "صدها کارگر سیاهپوست" از مصر "برای حفر سنگرهای وسیع و عمیق" مورد نیاز برای تخلیه باتلاق ها هزینه کرد. آنها "در تعداد زیادی مردند".سنگ قبرهای قدیمی در گورستان محلی نشان می دهد که از جمعیت 540 نفری، 210 نفر بر اثر مالاریا مرده اند. بنابراین، آیه ای از کتاب مقدس از مزامیر (تهیلیم) در آرم شهر حک شد: "کسانی که در اشک می کارند، با آوازهای شادی درو خواهند کرد." ‏ (‏ مزمور ۱۲۶:‏۵‏) نگهبانان هاشومر بر مزارع نظارت می‌کردند تا از هجوم بادیه‌نشین همسایه جلوگیری کنند. در اوایل قرن بیستم،
همسایه جلوگیری کنند. در اوایل قرن بیستم، هادره به مرکز اقتصادی منطقه تبدیل شد.در سال 1913، این سکونتگاه شامل چهل خانوار، و همچنین مزارع و تاکستان‌ها به وسعت 30000 دونم بود. در سرشماری فلسطین در سال 1922 که توسط مقامات قیمومیت بریتانیا انجام شد، حضره 540 نفر جمعیت داشت. 89 مسلمان، 1 مسیحی و 450 یهودی.اختلافات زمین در این منطقه تا دهه 1930 حل شد و جمعیت در سال 1931 به 2002 نفر افزایش یافت. پس از جنگ 1948، بخش شمال غربی حضره (از جمله "نوهیم") در زمینی که به روستای خالی از سکنه فلسطینی عرب الفقره تعلق داشت