payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او را خوب می‌شناختند. آشنایی بل با واتسون به این صورت بود که بل روزی درحالی‌که تلگراف هارمونیک را در دست داشت، ملاقات نمود و با او در زمینه بهتر کار کردن دیاپازن‌ها و فرستادن چند پیام در آن واحد با یک رشته سیم صحبت کرد. بل از واتسون خواست که او را در ساخت این دستگاه یاری نماید و واتسون هم قول داد تا آنجا که بتواند به آن‌ها یاری برساند. از آن پس الکساندر و واتسون به آزمایش تلگراف هارمونیک دست زدند و آزمایش‌های آن‌ها پس از تعطیلی کارگاه آغاز می‌شد و آن‌ها تا سرتاسر بهار سال بعد با هم کار کردند. الکساندر و
سرتاسر بهار سال بعد با هم کار کردند. الکساندر و واتسون برابر هم، هریک در سویی از اتاق ایستاده بودند. سیم درازی دو دستگاه را بهم وصل می‌کرد، الکساندر هر از گاهی یک دیاپازن برمی‌داشت و به گوشش می‌چسباند. سپس آن را بر جایش می‌گذاشت و کمی تنظیم می‌کرد و آزمایش را از سر می‌گرفت. آن‌ها به درستی نظریه خود آگاه بودند اما روش به کار بستنش را نمی‌دانستند. نخست نتهایی را به‌دقت موزون می‌کردند و با سیم می‌فرستادند اما هنگام دریافت آن‌ها را درهم می‌یافتند. بل در همین هنگام پس از آزمایش‌های زیاد، ناامید شد و در همین
هنگام پس از آزمایش‌های زیاد، ناامید شد و در همین هنگام جرقه تولید و ساخت تلفن در مغز او زده شد او طرح خود را به واتسون توضیح داد و پس از مشورت، آن‌ها به این نتیجه رسیدند که ساخت تلفن به هزینه زیادی احتیاج دارد و ساختن حتی یک نمونه هم از استطاعت مالی آن‌ها به دور است. پس از یکی دو روز بل به خود جرئت داد به دیدن آقای هبرد و آقای ساندرز که هر دو آن‌ها از سرمایه داران بوستون بودند برود تا از آن‌ها پشتیبانی بکنند اما آن‌ها استقبال چندانی از بل نکردند و به او پیشنهاد کردند که مشخصات تلگراف خود را به واشینگتن
پیشنهاد کردند که مشخصات تلگراف خود را به واشینگتن ببرد و آن را در اداره اختراعات ایالات متحده ثبت کند. او رهسپار واشینگتن شد و اختراع خود را ثبت کرد. از آن به بعد الکساندر هفته‌ای یک شب با واگن اسبی به خانه هبرد می‌رفت چون در اولین دیدار که الکساندر برای کمک مالی به خانه آقای هبرد رفته بود در این دیدار دوستی الکساندر بر دل آن مرد نشست، "میبل" دختر آقای هبرد لال "بود" و از این رو پدرش از الکساندر خواست تا با روش خود با او سخن بگوید و سخن گفتن را به او یاد بدهد. پس از چند هفته دیگر چندان نیازی به آموزش نبود
پس از چند هفته دیگر چندان نیازی به آموزش نبود زیرا میبل خوب سخن می‌گفت اما الکساندر هنوز هر هفته به خانه هبرد می‌رفت و خود را در آن خانه بیگانه نمی‌یافت و در همین هنگام به میبل قول داد که با او ازدواج بکند، در همین هنگام، دو همکار، دیاپازن را برای کارخود کافی نیافته بودند، از اینرو الکساندر بر آن شد که به جای دیاپازن، از نی فولادین ارگ استفاده کند و آن‌ها با این کار نتیجه گرفتند و توانستند صوت را انتقال دهند و امتیاز اولین تلفن در ۷ مارس ۱۸۷۶ به او اعطا شد. در ۲۴ ژوئن ۱۸۷۶ الکساندر به نمایشگاه صدساله صنایع
در ۲۴ ژوئن ۱۸۷۶ الکساندر به نمایشگاه صدساله صنایع گام نهاد. این نمایشگاه در فید مونت پارک فیلادلفیا برگزار شد. در این نمایشگاه، که امپراتور برزیل هم، حضور داشت، بل برنده جایزه ویژه شد. پس از آن بل به معرفی اختراع خود در این زمینه پرداخت و در تالارهای زیادی سخنرانی کرد. در همین هنگام آقای هبرد سرمایه‌گذاری را در تلفن آغاز کرد و حتی راضی به ازدواج او با میبل شد و عروسی آن‌ها ۱۱ ژوئیه ۱۸۷۷ انجام گرفت و در همین هنگام بل به همراه میبل روانه انگلستان شد و در آنجا خانه‌ای را کرایه کرد و مشغول پذیرایی مهمانانی شد
خانه‌ای را کرایه کرد و مشغول پذیرایی مهمانانی شد که هرکدام جویای آشنایی با تلفن بودند و او در انگلستان حتی در حضور ملکه انگلستان هم طریقه کار تلفن را اجرا کرد. بل و همسرش در ۱۸۷۸ با کشتی به سوی ایالات متحده آمریکا روانه شدند، و بل به محض رسیدن به ایالات متحده آمریکا روانه بوستون شد تا به دفاع از امتیاز تلفن که شرکت وسترن یونیون مدعی آن شده بود بپردازد. او در این دادگاه سر بلند بیرون آمد و در همان سال آقای هبرد و واتسون اولین آگهی را چاپ کردند و این آگهی تأثیر شگفت‌انگیزی در مردم داشت، هرکس به فکر تهیه تلفن
شگفت‌انگیزی در مردم داشت، هرکس به فکر تهیه تلفن افتاد. در سال ۱۹۱۵ یک خط تلفن سرتاسری درخاک ایالات متحده آمریکا برقرار شد. آن روز رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از کاخ سفید در واشینگتن با فرماندار کالیفرنیا ارتباط برقرار کرده بود و صدای او را می‌شنید. در ۲ اوت سال ۱۹۲۲ بل در باغ شخصی خود در بن بریا در استان نوا اسکوشیا در کانادا درگذشت. صدا. بنابر گزارش بی‌بی‌سی به نقل از موزه ملی تاریخ ایالات متحده آمریکا صدای الکساندر گراهم بل بعد از ۱۲۸ سال کشف شد.
گرد ستاره نام اثری در گونهٔ خیال‌پردازی پویش بلوغ (کوئست بلوغ) در دنیایی جادویی است که به صورت ناول گرافیکی با داستانی از نیل گیمن و نقاشی چارلز وس است. دومین رمان تک نیل گیمن به سال ۱۹۹۸ میلادی نگاشته شده‌است. این اثر با سایر کارهای در سبک نوشتاری و وفاداری به سنت خیال‌پردازی کهن انگلیسی با سایر آثار این نویسنده تفاوت دارد. گیمن اشاره کرده‌است که ممکن است ادامه‌ای بر این اثر بنویسد. یا داستان دیگری در همین دنیا بپردازد. پس‌زمینه. عمدهٔ داستان، به جز بخش ابتدایی آن، در سرزمین پریان (برگردانی از Faerie)
ابتدایی آن، در سرزمین پریان (برگردانی از Faerie) می‌گذرد. نقطهٔ شروع داستان شهر انگلیسی دور افتاده‌ای به نام حصار است. نام شهر از حصاری گرفته شده که شهر در کنار آن بنا شده. این حصار دنیای روزمره را از دنیای جادویی جدا می‌کند. سبک و سیاق و موجودات و نیروهای جادویی سرزمین پریان از خیال‌پردازی‌های کهن انگلیسی و اروپایی (و نه نوردیک) گرفته شده‌اند. همچنین اشاره‌های فراوانی هم به فولکلور انگلیسی شده‌است و استفاده‌های فراوانی از امثال و حکم روزمره در آن دیده می‌شود. خلاصه داستان. دانستن ثورن جوانی است که در پی
خلاصه داستان. دانستن ثورن جوانی است که در پی آرزوی قلبی خود است و به‌طور غیر منتظره‌ای در مکارهٔ نه‌ساله‌ای که در حصار برقرار می‌شود با آن درگیر می‌شود. در بازار دختری پریزاد در قبال بوسه‌ای به او گلی بلوری می‌دهد و همان شب با هم در می‌آمیزند. نه ماه بعد کودکی به سمت انسانی حصار آورده می‌شود که نامش را تریستان ثورن نهاده‌اند. هفده سال بعد تریستان ثورن عاشق دختری می‌شود و در اوج احساسات به او قول می‌دهد ستاره‌ای که تازه افتاده‌است را برای او بیاورد. تریستان از حصار می‌گذرد و با یاری مردی که سال‌های قبل پدرش
حصار می‌گذرد و با یاری مردی که سال‌های قبل پدرش را می‌شناخته خودش را به محل سقوط ستاره می‌رساند. ستاره، در سرزمین پریان، دختری است که یاوین نام دارد. سنگی به اون خورده و او را از آسمان انداخته. سنگی که فرمانروای قلعهٔ طوفان انداخته و اکنون همراه اوست. داستان سه روایت مجزا دارد. یک داستان تریستان و یاوین. دوم داستان شاهزاده‌هایی که به دنبال سنگی هستند. سنگی که ستاره را انداخته و همراه اوست و هر کس آن را به دست آورد فرمانروای قلعهٔ طوفان خواهد بود. روایت دیگر، ماجرای زن جادوگری است که به دنبال در آوردن قلب
ماجرای زن جادوگری است که به دنبال در آوردن قلب ستاره‌است تا از آن نیرو و جوانی بگیرد. باقی داستان پویش بازگشت تریستان دو به حصار است در میان تلاش‌های دو نیروی دیگر داستان که هر یک به دنبال چیزی هستند است که یک‌سال طول می‌کشد. در طول این ماجرا هر چهار شاهزاده هلاک می‌شوند و جادوگر تمام نیرویش را هدر می‌دهد. در حصار تریستان مادر واقعی‌اش را می‌شناسد و می‌فهمد که چهار شاهزاده دایی‌های او بوده‌اند و او اکنون وارث قلعهٔ طوفان است. همین‌طور این که دختری را که دوست داشته پیش از رفتن اون عاشق کس دیگری بوده و خودش
داشته پیش از رفتن اون عاشق کس دیگری بوده و خودش در این مدت دلبستهٔ یاوین شده‌است. بخشی از اثر. بخشی از سرآغاز اثر با ترجمهٔ مریم حسینی در زیر آمده‌است: «"روزی روزگاری مرد جوانی بود که آرزو داشت به مراد دلش برسد. و (از این رو که هر افسانه‌ای که در مورد هر مرد جوانی وجود داشته یا خواهد داشت، می‌تواند همین گونه آغاز شود) چیزهای زیادی در مورد این مرد جوان و اتفاقات عجیب و غریب که برای او افتاده وجود دارد گرچه او هرگز از تمام ماجرا سر در نیاورد." "این ماجرا، مثل بسیاری از ماجراهای دیگر در حصار شروع شد." "شهر
بسیاری از ماجراهای دیگر در حصار شروع شد." "شهر حصار پس از گذشت شش‌صد سال هنوز بر بستری از سنگ خارا در میان جنگلی پر درخت و کوچک پابرجا مانده‌است. ..."» اقتباس‌ها. در سال ۲۰۰۷ میلادی اقتباسی سینمایی از این اثر به کارگردانی متیو واون و با بازی رابرت د نیرو، میشل فایفر، پیتر اوتول و کلیر دانس ساخته شد که با اقبال مواجه شده‌است. داستان در فیلم اندکی سینمایی شده، عناصر غریبه با آن مخلوط شده‌اند و برخی شخصیت‌ها حذف شده‌اند.
امره آیدین خواننده و ترانه‌سرای راک ترکیه است. امره قبلاً خوانندهٔ گروه خیابان ششم بوده‌است.
دانشگاه آیووای شمالی یکی از دانشگاه‌های دولتی آمریکا است که در ایالت آیووا شهر سیدر فالز است. نود و دو درصد دانشجویان این دانشگاه از خود همان ایالت هستند. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Northern_Iowa
دانشگاه سنت امبروز دانشگاه خصوصی در آمریکا ایالت آیووا در شهر دونپورت است. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Saint_Ambrose_University
دونپورت یکی از شهرهای آیووا در کشور آمریکا در کنار رودخانه می سی سی پی است. بر اساس آمارگیری در سال ۲۰۰۶، جمعیت این شهر ۹۹، ۵۱۴ نفر است. دونپورت به همراه مولین، راک آیلند و بتندورف جزو شهرهای کوادسیتیز است. دونپرت خانه دانشگاه سنت امبروز و دانشگاه کایروپرکتیک پالمر و محل به وجود آمدن علم کایروپراکتیک است. دونپرت یکی از بزرگ‌ترین شهرهایی است که در کنار رودخانه میسیسیپی است و دیوار حفاظتی ندارد. و هرساله به خاطر طغیان رودخانه جزو سرتیترهای روزنامه‌ها و اخبار است.
احمد کچ نوازندهٔ باغلاما اهل ترکیه است.احمد کوچ یا به تلفظ دقیق تر ” آحمِت کوچ ” موزیسین و نوازندهٔ باغلاما می‌باشد . متولد سال ۱۹۶۰ بوده و هم‌اکنون به عنوان آهنگساز ، تنظیم کننده ، نوازنده و مدرس دانشگاه در وزارت فرهنگ کشور ترکیه شاخته می‌شود. کوچ به عنوان شناخته شده‌ترین هنرمند ترکیه ایست که توانسته است تا بین موسیقی مدرن و کلاسیک پیوندی ناگسستنی ایجاد کند. او در سال ۱۹۷۹ و در سن ۱۹ سالگی وارد دانشکدهٔ فنی استانبول شد و و به مدت ۱۲ سال به مطالعه روی شاخه‌های مختلف موسیقی از جمله موسیقی غربی پرداخت. در سال
مختلف موسیقی از جمله موسیقی غربی پرداخت. در سال ۱۹۹۵ در پروژه ساخت مجموعهٔ ۷ شاخه گل میخک یا همان Yedi Karanfil که مجموعه ای کم نظیر در بین آثار اصیل و کلاسیک ترکیه بشمار می‌رود ؛ در سری سوم هفت شاخه گل میخک به عنوان تنظیم کننده حضور بهم رساند. که بعدها ۷ قطعه از آن در آلبوم شخصی او با عنوان ” نغمه های راه ” قرار گرفت. دو سال پس از انتشار اولین آلبوم رسمی او با عنوان Yediveren Anadolu ” آنادولی سر سبز ” که مجموعه ای از آثار کلاسیک ترکی بود ، در سال ۱۹۹۷ تک آهنگی با عنوان Dinle ” گوش بسپار ” با خوانندگی
تک آهنگی با عنوان Dinle ” گوش بسپار ” با خوانندگی شبنم پکر به عنوان نمایندهٔ کشور ترکیه در مسابقهٔ آواز یورو ویژن شرکت کرد که هرچند مقام سوم را کسب کرد اما نقطهٔ اوجی برای کوچ بود چرا که صدای باغلاما نواختن او بیشتر از صدای پکر خودنمایی نمود. در سال ۱۹۹۸ دومین آلبوم رسمی وی با نام Yol Türküleri ” نغمه های راه ” از او منتشر شد که این آلبوم هم بیشتر رنگ و بوی ترکی داشت اما در سال ۲۰۰۵ آلبوم Paradoks ” تضاد ” از او به بازار آمد و همانطور که اسم آلبوم گویای آن بود مجموعه ای از موسیقی‌های پاپ و کلاسیک خارجی به
بود مجموعه ای از موسیقی‌های پاپ و کلاسیک خارجی به همراه ملودی‌های ترکی در آن قرار گرفته بود که با ساز باغلاما اجرا می شد. همین آمیختگی شرقی و غربی باعث جلت توجهات بسیاری در داخل و خارج از ترکیه شد و نقطهٔ عطفی برای این هنرمند به حساب آمد. سال بعد آلبوم Sağanak ” رگبار ” در قالب دو دیسک از او منتشر شد. و یکسال بعد از آن یعنی در سال ۲۰۰۷ آلبومی از وی با نام Sözün Bittiği Yer ” جایی که کلام باز می ماند ” به بازار آمد که جزو یکی از محبوب‌ترین و بهترین آلبوم‌های او می‌باشد . پس ۵ سال احمد کوچ با استایل و قیافه
او می‌باشد . پس ۵ سال احمد کوچ با استایل و قیافه ای جدید که به کلی تغییر کرده بود با آلبوم Renkli ” رنگین ” بازگشت و هواداران خود را با جدیدترین و زیباترین کارهایش متحیر نمود. در این آلبوم سه هنرمند دیگر نیز به عنوان خوانندهٔ میهمان حضور داشتند که موزیک ویدئوهای این سه آهنگ نیز پخش گردید. احمد کوچ در حال حاضر به اجراهای زنده در سرتاسر اروپا مشغول است و در مواقع فراغت به تدریس باغلاما و گیتار می‌پردازد.
بلاگر (blogger) یک سایت اینترنتی میزبان برای ایجاد و نوشتن وب‌لاگ به صورت رایگان است. نسخه موبایل. بلاگر نرم‌افزار موبایل خود را برای سیستم عامل‌های اندروید و آی‌اواس منتشر کرده‌است. ظاهر. در سال ۲۰۰۶ شرکت گوگل به کسانی که جی میل داشتند اجازه داد تا با بلاگر وبلاگ بسازند. با استفاده از برنامه‌نویسی وب طراحی صفحه و اشکال وبلاگ از طریق کشیدن و رها کردن (drag-and-drop) میسر شد. زبان‌های موجود. بلاگر در این زبان‌ها موجود است: فارسی، انگلیسی، روسی، فرانسوی، چینی (ساده)، چینی (سنتی)، بنگالی، اندونزی، بلغاری،
(ساده)، چینی (سنتی)، بنگالی، اندونزی، بلغاری، کاتالان، کرواتی، چک، دانمارکی، هلندی، فیلیپینی، فنلاندی، آلمانی، یونانی، گجراتی، عبری، هندی، مجاری، اندونزیایی، ایتالیایی، ژاپنی، کانادا، کره‌ای، لتونی، لیتوانی، مالایی، مالایالام، مرآتی، نروژی، اوریا، لهستانی، پرتغالی (برزیل)، (پرتغال)، رومانیایی، صربی، اسلواکی، اسلوونیایی، اسپانیایی، سوئدی، تامیلی، تلوگو، تایلندی، ترکی، اوکراینی، اردو، ویتنامی، نپالی و عربی
جزا (۳۱ دسامبر ۱۹۷۶) خواننده سبک رپ ترکیه است. نام واقعی وی بیلگین اوزچالکان است.
زیپ وسیله‌ای است که دو لبه پارچه را به‌طور موقت بهم متصل می‌کند و نگاه می‌دارد. از زیپ در خیاطی، تولید چمدان، کیسه سازی، لوازم ورزشی، چادرهای سفری، کیسه‌های خواب و خیلی وسائل دیگر استفاده می‌شود. زیپ پیوند موقتی میان لبه‌های دو قطعه پارچه برقرار می‌کند. زیپ در لباس‌ها، کیف‌ها و سایر چیزهایی که از پارچه درست می‌شوند کاربرد فراوانی دارد. اولین زیپ به سبک امروزی در سال ۱۹۱۳ میلادی به ثبت رسانده شد. در ابتدا همهٔ زیپ‌ها دندانه‌های فلزی داشتند. بیشتر زیپ‌های جدید دندانه‌های محکم پلاستیکی دارند. یک زیپ تشکیل
جدید دندانه‌های محکم پلاستیکی دارند. یک زیپ تشکیل شده‌است از دو نوار پارچه‌ای که به هر کدام یک سری دنده‌های ریز زیپ (به‌صورت نر و ماده) وصل شده‌است، این دندانه‌های ریز عموماً از جنس پلاستیک یا فلز می‌باشند. زیپ دو ردیف دندانهٔ کوچک دارد که هر ردیف در یک طرف دو لبه‌ای که باید به هم متصل شوند قرار می‌گیرد. یک وسیلهٔ کشویی، با لغزیدن در یک جهت، دندانه‌های زیپ را در هم قفل می‌کند و با لغزیدن در جهت دیگر، آن‌ها را از هم می‌گشاید. منابع. Wikipedia contributors, "Zipper," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
"Zipper," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Zipper (accessed December ۳۰، ۲۰۰۷).
سنباده یا سمباده ورقه‌ای از جنس کاغذ یا مقوا یا پارچه است که دانه‌های سخت ساینده بر روی آن به وسیلهٔ چسب مخصوص چسبانده می‌شوند و برای ساییدن مواد گوناگونی چون فلزات، چوب، گچ و در بعضی موارد سرامیک استفاده می‌شود. سنباده: به معنایی وسیله ای برای ساییدن و سوهان کردن، همچنین به معنای وسیله آسیاب کردن نیز آمده است که در مدل های متفاوت همچون سنگ سنباده، کاغذ سنباده، دستگاه سنباده زن اوربیتال دستی وجود دارد. سنباده معمولاً برای صاف کردن و آماده کردن سطح ناصاف و خشن به کار می‌رود تا برای رنگ‌کاری آماده شود. همچنین
به کار می‌رود تا برای رنگ‌کاری آماده شود. همچنین گاهی سنباده برای ناصاف و خشن کردن سطوح صاف بکار می‌رود تا آنها را برای چسب زدن آماده سازد. ذرات ساینده. مواد سخت گوناگونی چون ذرات سنگ لعل، سیلیسیم، آلومینیوم اکسید، سنگ آتشزنه، و کوارتز در سنباده‌ها استفاده می‌شوند. گونه‌ها. کاغذی. این سنباده بیشتر برای تمیزکردن زیرکار سطوح گچی استفاده می‌شود. همچنین در ساییدن و صاف کردن کارهای چوبی نیز بکار می‌رود. این سنباده زرد رنگ است و بیشتر به دلیل سستی زیاد آن، پس از مدتی دانه‌های سایندهٔ خود را از دست می‌دهد. آهنی.
مدتی دانه‌های سایندهٔ خود را از دست می‌دهد. آهنی. ذرات سایندهٔ این نوع از سنباده، روی پارچه قالب‌بندی می‌شود و در دو رنگ آبی و قرمز موجود است. رنگ آبی برای فلزات و رنگ قرمز برای چوب مورد استفاده قرار می‌گیرد. پوساب. از این سنباده برای از بین بردن و ساییدن سطوح خش‌دار فلزی استفاده می‌شود. به علت سفتی و شکنندگی زیاد، پیش از استفاده از این سنباده باید آن را به مدت چند دقیقه در آب خیساند تا نرم شده و در حین کار بریده نشود. نام گذاری سنبادهٔ پوستاب (به اشتباه) به این دلیل است که استفاده از آن همراه با آب است.
به این دلیل است که استفاده از آن همراه با آب است. به همین دلیل، ذرات سایندهٔ این سنباده از جنس سیلیسیوم هستند تا در اثر تماس با آب دچار زنگ‌زدگی نشود. تَه‌پوست. سنباده‌ای است که پس از کار بسیار، بیشتر ذرات ساینده و خورندهٔ خود را از دست داده است. در نتیجهٔ از بین رفتن ذرات ساینده، این سنباده نرم‌تر بوده و از آن می‌توان به جای سنباده‌های گروه نرم‌تر و برای مراحل پایانی استفاده کرد. درجه‌بندی سنباده‌ها. سنباده‌ها بر پایه شمار ذره‌های خورندهٔ آنها در هر واحد سطح و در نتیجه، ریزی و درشتی آن ذرات شماره‌گذاری و
و در نتیجه، ریزی و درشتی آن ذرات شماره‌گذاری و درجه‌بندی می‌شوند. واحد سطح در استاندارد اروپایی (که در ایران نیز استفاده می‌شود) اینچ مربع است. شمارهٔ پایین‌تر، نشانه شمار کمتر ذره در یک اینچ است؛ در نتیجه ذرات درشت‌تر و سنباده، زبرتر است.
اولونتس (به روسی: Олонец، تلفظ: اُلُنِتس، به فنلاندی: Aunus) شهر کوچکی است در جمهوری کارلیا در شمال غربی روسیه. شهر اولونتس در کنار رود اولونکا و در خاور دریاچه لادوگا واقع شده‌است. این شهر مرکز شهرستان اولونتسکی است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ برابر با ۱۰۲۴۰ نفر بوده که از دوره شوروی کاهش داشته است. اولونتس در قدیم بازار مهمی برای بازرگانی میان روسیه و سوئد بود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
لاخدِنپوخیا (به روسی: Лахденпо́хья، تلفظ: لاخْدِنپُخیا، به فنلاندی: Lahdenpohja) شهر کوچکی است در جمهوری کارلیا در شمال غربی روسیه. این شهر در ۳۳۰ کیلومتری باختر پتروزاودسک (مرکز جمهوری) و در کنار رود آورا-یوکی واقع شده. جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ برابر با ۸۷۵۱ نفر بوده‌است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
یوسیف آلکساندراویچ برودسکی (در آمریکا جوزف برودسکی ) (زاده ۲۴ مه ۱۹۴۰ – درگذشته ۲۸ ژانویه ۱۹۹۶) شاعر روس آمریکایی و برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۸۷ بود. زندگی. یوسیف برودسکی (با نام اصلی یوسیف آلکساندراویچ برودسکی) در خانواده‌ای یهودی در لنینگراد (سنت پترزبورگ کنونی) به دنیا آمد. وی از کودکی به اشعار روسی علاقه‌مند بود. به دلیل ناهماهنگی‌هایی که از لحاظ سطح معلومات بین وی و معلمانش بود، در سال ۱۹۵۵ مدرسه را ترک و شروع به کارکردن کرد. از همان زمان نیز سرودن شعر را آغاز کرد و به دلیل اشعارش از جانب مقامات
شعر را آغاز کرد و به دلیل اشعارش از جانب مقامات روسی "انگل جامعه" نامیده شد و در سال ۱۹۶۴ به اردوگاه کار اجباری در سیبری تبعید شد. در سال ۱۹۶۵ اولین دسته از اشعار وی به زبان انگلیسی و در آمریکا انتشار یافت. اولین اشعار وی تحت تأثیر شاعر روسی، آنا آخماتووا بود. وی پس از آزادی از زندان به ترجمه اشعار جان دان و چسواو میوُش، شاعران انگلیسی و لهستانی زبان پرداخت. وی پس از اخراج از روسیه در سال ۱۹۷۲ دو سال در اروپا سرگردان بود و در نهایت در سال ۱۹۷۴ به آمریکا نقل مکان کرد. سپس وی در دانشگاه میشیگان به تدریس
نقل مکان کرد. سپس وی در دانشگاه میشیگان به تدریس ادبیات پرداخت. در سال ۱۹۷۷ به تابعیت آمریکا درآمد. در همان سال از دانشگاه ییل موفق به اخذ مدرک دکترای ادبیات و زبان‌شناسی شد. وی اشعارش را به زبان روسی می‌سرود و سپس خود آن‌ها را ترجمه می‌کرد. وی در سال ۱۹۸۷ و در ۴۴ سالگی به‌خاطر کتاب "از یک کمتر" موفق به دریافت جایزه نوبل شد و در همین سال بود که برای نخستین بار آثارش در روسیه به‌صورت قانونی به چاپ رسید. وی در سال ۱۹۶۲ رابطهٔ دوستانه‌ای با مارینا باسمانوا برقرار نمود که این ارتباط منجر به تولد پسری به نام
نمود که این ارتباط منجر به تولد پسری به نام آندری شد. با جدایی آن‌ها از یکدیگر آندری تحت تکلف مارینا قرار گرفت. چند سال بعد جوزف در پی ازدواج رسمی با ماریا سوزنی صاحب دختری به نام آنا شد. آنا در سن ۵ سالگی در اثر یک عارضه قلبی در شهر نیویورک درگذشت. مجموعه اشعار. در اتحاد جماهیر شوروی از برودسکی جز چهار شعر در جنگ ادبی لنینگراد در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ به‌طور رسمی به چاپ نرسید و اغلب، آثار او به‌صورت مجله‌های زیرزمینی سامیزدات دست به دست می‌شد.
ایلیری‌ها قومی هندواروپایی بودند که در گذشته در باختر بالکان در اروپای شرقی زندگی می‌کردند. مردم این قوم به زبان‌های ایلیری صحبت می‌کردند. آلبانیایی‌های امروزی از نوادگان ایلیری‌ها هستند و زبان آلبانیایی نیز از ریشه ایلیری است. ملی گرایی. آلبانیایی‌ها. تداوم احتمالی بین جمعیت‌های ایلیری بالکان غربی در دوران باستان و آلبانیایی‌ها نقش مهمی در ملی‌گرایی آلبانیایی از قرن نوزدهم تا به امروز داشته است. اسلاوهای جنوبی. در آغاز قرن نوزدهم، بسیاری از اروپاییان اسلاوهای جنوبی را از نوادگان ایلیری‌های باستان
اسلاوهای جنوبی را از نوادگان ایلیری‌های باستان می‌دانستند. زمانی که ناپلئون بخشی از سرزمین‌های اسلاوی جنوبی را فتح کرد، این مناطق به نام استان‌های باستانی ایلیری (۱۸۰۹–۱۸۱۴) نامگذاری شدند.پس از انقراض اولین امپراتوری فرانسه در سال ۱۸۱۵، پادشاهی هابسبورگ به طور فزاینده‌ای متمرکز و اقتدارگرا شد و ترس از مجارسازی، مقاومت میهن پرستانه را در میان کروات‌ها برانگیخت. تحت تأثیر ناسیونالیسم رمانتیک، یک «جنبش ایلیری» خودشناس، در قالب یک احیای ملی کرواسی، یک کمپین ادبی و روزنامه‌نگاری را آغاز کرد که توسط گروهی از
ادبی و روزنامه‌نگاری را آغاز کرد که توسط گروهی از روشنفکران جوان کرواسی در طول سال‌های ۱۸۳۵-۱۸۴۹ آغاز شد.
سیلویا سینت یکی از هنرپیشگان پیشین فیلم‌های پورنوی آمریکایی است. او در سال ۱۹۷۶ میلادی در چکسلواکی به دنیا آمد و اکنون در آمریکا زندگی می‌کند. سینت در سال ۱۹۹۶ به عنوان «سوگولی سال» مجله پنت‌هاوس انتخاب شد. او بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ در بیش از ۳۰۰ فیلم پورنو به هنرنمایی پرداخته‌است. وی برای دو سال در شهر برنو در رشته مدیریت به تحصیل پرداخت و به عنوان مدیر یک هتل بزرگ، حسابدار و بازاریاب چندین شرکت در شهر ژلین در چک به فعالیت پرداخت. او به این نتیجه رسید که کارش از نظر مالی برایش رضایت بخش نیست، بنابراین
کارش از نظر مالی برایش رضایت بخش نیست، بنابراین وارد دنیای مدل شد و در آغاز با لباس زیر زنانه و سپس برهنه در مجلات ظاهر شد و پس از آن وارد فیلم‌های پورنو شد. او پس از ورود به صنعت پورنوگرافی آمریکا، در ۱ اکتبر ۱۹۹۸ به عنوان «سوگولی ماه» مجله آمریکایی پنت هوس انتخاب شد. فیلم‌های اخیر سیلویا سینت در اروپا و اکثراً توسط گروه رسانه‌ای خصوصی تولید شده‌است. بعدها وی به ایالات متحده نقل مکان کرد و به مدت ۳ سال در صنعت پورنو به فعالیت پرداخت. گروه رسانه‌ای پرایوت یک فیلم پورن با نام "آزمایش اورانوس: قسمت دو" را در
فیلم پورن با نام "آزمایش اورانوس: قسمت دو" را در شرایط گرانش صفر ساخت. برای ساخت این فیلم از مانور سهمی شکل هواپیما استفاده شد، به این صورت که هواپیما به ارتفاع ۳۳۵۰ متری زمین صعود کرد و سپس به سمت به صورت سهمی شکل به سمت زمین فرود آمد. سیلویا سینت و نیک لنگ در این فیلم بازی کرده‌اند.
ورونیکا زمانوا زاده ۱۴ آوریل ۱۹۷۵میلادی، هنرپیشه مشهور فیلم پورنو اهل چکسلواکی است. وی زاده چسک بودیویچ در جمهوری چک است و در سن ۱۸ سالگی به پراگ مهاجرت نموده و به عکاسی پرداخت. نام هنری وی اوا بود ولی به دلیل تشابه با دیگران آن را کنار نهاد. ورونیکا از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ به عکاسی می‌پرداخت، ولی هنگامی که در آن سال دوربین و لوازم عکاسی اش از خودروی شخصی وی به سرقت رفت، عکاسی را کنار نهاد و خود مدل عکسبرداری شد. تصاویر زمانوا در صفحه روی جلد شمار زیادی از مجلات معروف جهان به چاپ رسیده از جمله پلی‌بوی،
از مجلات معروف جهان به چاپ رسیده از جمله پلی‌بوی، پنت‌هاوس، پرفکت ۱۰، پرفکشن، مدل دایرکتوری، هاستلر،‌های سوسایتی و نگارخانه. او از اولین هنرپیشگان پورنو بود که به فعالیت گسترده اینترنتی پرداخت و از این راه معروفیت زیادی کسب کرد.
موزه ملی تاریخ علوم پزشکی ایران یکی از موزه‌های تهران است. این موزه در سال ۱۳۸۰ خورشیدی به پیشنهاد دکتر مازیار اشرفیان بناب و با پشتیبانی سازمان میراث فرهنگی کشور، در بنایی قاجاری در امیرآباد تهران برپا شد. آثار به نمایش درآمده در این موزه، یافته‌های دوره‌های پیش از تاریخ، تاریخی و ابزار و ادوات پزشکی در دوره معاصر را در برمی‌گیرد. این موزه برای نمایش پیشینه طب قدیم و پزشکی نوین ایران در زمینه‌های گوناگون و شناساندن جایگاه آن در جهان پزشکی با تلاش دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران و همیاری
علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران و همیاری سازمان میراث فرهنگی کشور از سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را از سر گرفت. پیشینه. موزه ملی تاریخ علوم پزشکی ایران در سال ۱۳۸۰ و در واپسین روزهای وزارت محمد فرهادی وزیر وقت بهداشت درمان و آموزش پزشکی ایران (و در زمان ریاست جمهوری سید محمد خاتمی) افتتاح شد. طرح اولیه تأسیس این موزه در سال ۱۳۷۶ و به دعوت سازمان میراث فرهنگی کشور (به ریاست وقت آقای سید محمد بهشتی و به پیشنهاد آقای مازیار اشرفیان بناب) آغاز و در جلسه‌ای مشترک و با حضور بزرگان علوم پزشکی کشور به تأیید نهایی
و با حضور بزرگان علوم پزشکی کشور به تأیید نهایی رسیده و عملیات تأسیس اولین موزهٔ پزشکی کشور به ریاست مازیار اشرفیان بناب آغاز گردید. در احداث و تأسیس این موزه بسیاری چون ایرج فاضل (ریاست وقت فرهنگستان علوم پزشکی ایران)، محمد فرهادی (وزیر وقت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی)، محمدرضا ظفرقندی (رئیس وقت دانشگاه علوم پزشکی تهران و رئیس وقت سازمان نظام پزشکی ایران)، سید محمد بهشتی (ریاست وقت سازمان میراث فرهنگی کشور)، سید محمد قدسی (معاونت وقت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران) و جلیل گلشن (معاونت وقت پژوهشی سازمان
تهران) و جلیل گلشن (معاونت وقت پژوهشی سازمان میراث فرهنگی کشور) نقش مؤثر و تعیین‌کننده داشته‌اند. در سالهای اولیه این طرح، بنائی تاریخی (مربوط به دورهٔ قاجاریه) متعلق به دانشگاه علوم پزشکی تهران جهت تأسیس موزه اختصاص یافت. امور اجرایی موزه تحت نظارت مستقیم وزیر وقت بهداشت و ریاست وقت دانشگاه علوم پزشکی تهران و در حوزهٔ معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران به انجام رسید. همزمان با مساعدت و همکاری سازمان میراث فرهنگی و دانشگاه علوم پزشکی تهران چندین طرح پژوهشی تحت نظر ریاست وقت موزه (آقای مازیار اشرفیان
تحت نظر ریاست وقت موزه (آقای مازیار اشرفیان بناب) جهت شناسائی و جمع‌آوری کلیهٔ اطلاعات، ادوات و ابزار، اسناد و مدارک تاریخی و همچنین آثار هنری مرتبط با تاریخ علوم پزشکی ایران انجام و با موفقیت به اتمام رسید. تنها در یکی از این طرحها کلیه موزه‌های کشور به‌طور کامل و طی مدت دو سال مورد بازدید فرار گرفتند تا کلیهٔ آثار مرتبط با تاریخ پزشکی ایران شناسائی و فهرست برداری شوند. پس از چهار سال کار سخت و طاقت فرسا و با مشارکت بسیاری از علاقه‌مندان به تاریخ پزشکی بیش از از سه هزار اشیاء، ابزار و ادوات پزشکی، کتب
بیش از از سه هزار اشیاء، ابزار و ادوات پزشکی، کتب خطی، اسناد و مدارک مرتبط با تاریخ پزشکی کشور و همچنین آثار هنری مرتبط جمع‌آوری و در مجموعه‌ای بسیار زیبا و پربار مورد بهره‌برداری قرار گرفت. بخشهای موزه. این موزه دارای بخشهای متعدد و متنوعی است: در حال حاضر ریاست موزه بر عهدهٔ حمیدرضا نمازی است. ساختمان موزه. این موزه در مهدکودک سابق دانشگاه تهران در منطقهٔ امیرآباد تهران، با مساحتی بیش از ۹۰۰۰ متر مربع از بناهای بازمانده دوره قاجاری بنا نهاده شده است. این بنا به دستور امیرکبیر به عنوان اصطبل شاهی (جلالیه)
به دستور امیرکبیر به عنوان اصطبل شاهی (جلالیه) ساخته شده و بعدها به مهدکودک دانشگاه تهران تبدیل شده بود. نشانی. خیابان کارگر شمالی، خیابان شانزدهم (فرشی مقدم)، ورودی در شماره (۲) پردیس شمالی دانشگاه تهران، موزه ملی تاریخ علوم پزشکی ایران