payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قیمت داشته در حالی که با قیمت ۳۴ میلیارد تومان واگذار شده است. این نماینده مجلس همچنین از شکایت خود از سازمان خصوصی‌سازی به قوه قضائیه خبر داد. احمد علیرضابیگی نماینده تبریز در مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی مجلس و در تشریح سؤال خود از فرهاد دژپسند وزیر امور اقتصادی و دارایی دربارهٔ نوع واگذاری شرکت ایران ایرتور اظهار داشت: از زمان مجلس دهم خصوصی‌سازی‌ها کلید خورد و ما در آن زمان شاهد خصوصی‌سازی‌های ناروا و واگذاری‌های خاص بودیم و از دوران مجلس دهم به موضوع خصوصی‌سازی‌ها ورود کردیم. همچنین عضو هیئت تحقیق و
خصوصی‌سازی‌ها ورود کردیم. همچنین عضو هیئت تحقیق و تفحص از سازمان خصوصی‌سازی در نامه‌ای به وزیر اقتصاد ضمن برشمردن تخلفات وزارت اقتصاد در واگذاری «ایران ایرتور» اعلام کرد: این شرکت ۹۹ میلیون دلار بدهی دارد. مراکز. هواپیمایی ایران ایرتور دارای ۳ دفتر در ۳ شهر مختلف ایران است. دفتر مرکزی این شرکت، در تهران واقع میدان فلسطین، طالقانی غربی است. دیگر دفتر آن در شهر مشهد، فرودگاه شهید هاشمی نژاد مشهد، جنب ترمینال خارجی است. دفتر سوم این شرکت در شهر تبریز واقع در بلوار ولیعصر است. مقصدهای پروازی. شرکت هواپیمایی
بلوار ولیعصر است. مقصدهای پروازی. شرکت هواپیمایی ایران ایرتور به مقاصد زیر در حال انجام پرواز است: تأخیر. در نوروز ۱۴۰۱ ایران ایر تور بیشترین میزان تأخیر در پرواز را در میان تمام شرکت‌های ایرانی و خارجی فعال در ایران داشت. منابع. ۲۳. سایت اصلی شرکت ایران ایرتور IRAN AIRTOUR.IR ۲۴. مقاصد پروازی (iranairtour.ir)
روستای حوض‌ماهی، (Hoz Mahi) روستایی تاریخی با قدمت بیش از ۷۰۰ سال است، که در نزدیکی شهرستان مبارکه و در ۸۶ کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان واقع شده‌است. این روستا دارای کمتر از ۵۰۰ نفر جمعیت است و به همراه روستاهای آبرو، لاو و قلعه سفید در تقسیمات کشوری جزء دهستان طالخونچه می‌باشد. نام این روستا از حوضی گرفته شده‌است که در جنوب روستا و در نزدیکی کوهی به نام سکو پهن، قرار دارد. ابعاد این حوض تقریباً ۱۵ در ۱۵ متر و عمق آن نزدیک یک متر است، که معمولاً آب تا نیمی از عمق آن را فرا گرفته‌است. آب این حوض از چشمه‌ای
از عمق آن را فرا گرفته‌است. آب این حوض از چشمه‌ای در کنار آن فراهم می‌شود که تا کنون با وجود خشک‌سالی‌های متعدد جریان آب آن متوقف نشده‌است. شغل اصلی اهالی روستا دام پروری و کشاورزی بوده‌است. در گذشته به دلیل کم شدن آب چشمه مردم روستا به این باور رسیدند که این چشمه هدیه پیغمبر خداست و نباید از آن شکارکرد و فروش ماهی‌های حوض ممنوع شد. شهرت اکثر مردم روستا شجاعی است. روستای حوض‌ماهی در سال ۱۳۸۶ بنا بر مصوبهٔ دولت، بعنوان منطقه نمونه گردشگری استان اصفهان شناخته شده‌است. (تصویبنامه ۴۱۴۷۸/ت37485) عقاید و باورهای
شده‌است. (تصویبنامه ۴۱۴۷۸/ت37485) عقاید و باورهای مردمی. ماهی‌ها : حوض واقع در این روستا، دارای ماهی‌های درشت قرمز و خاکستری رنگی است که بنا بر اعتقاد اهالی، نباید مورد آزار قرار بگیرند یا شکار شوند. زیارتگاه : در کنار حوض این روستا، زیارتگاه کوچکی وجود دارد که اهالی حاجت‌های خود را با توسل به آن می‌جویند. اهالی روستا معتقد هستند که این زیارتگاه خوابگاه عُزَیر (Ozayr) نبی است. (بنا بر اعتقاد مسلمانان عُزَیر، یکی از پیامبران خدا است. در آیهٔ ۲۵۹ سورهٔ بقره در قرآن کریم، داستان تردید او دربارهٔ زنده شدن
در قرآن کریم، داستان تردید او دربارهٔ زنده شدن مردگان پس از مرگ، ذکر شده‌است. عُزَیر به فرمان خداوند، به مدت ۱۰۰ سال در مکانی به خواب می‌رود -می‌میرد- و دوباره به امر خداوند زنده می‌شود، خداوند از این واقعه بعنوان نشانه‌های خود برای مردم یاد می‌کند). اهالی روستا معتقدند که چشمهٔ آب کنار حوض در اثر برخورد عصای عُزَیر نبی جوشیده‌است. تپهٔ خونی : در نزدیکی حوض، تپه‌ای با خاک قرمز رنگ وجود دارد و به گفتهٔ اهالی محل کشته شدن حضرت یحیی یکی از پیامبران خداست. تاریخچه. قدمتی روستای حوض‌ماهی بیش از ۷۰۰ سال است و در
محمد همایون(۱۲۷۳–۵ بهمن ۱۳۵۶) نیکوکار ایرانی بود. محل دفن وی در مسجد فیروزآبادی واقع در شهرری و در نزدیکی قبر جلال آل احمد است. محمد همایون مردی خیر خواه و نیکوکار بوده است و جهت عمران و آبادانی روستای برگ جهان اقدامات بسیاری را انجام داد. همچنین وی یکی از مؤسسان حسینیه ارشاد است.
هیروهیتو پس از مرگ به عنوان امپراتور شووا (زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۷ ژانویه ۱۹۸۹) یکصد و بیست و چهارمین امپراتور ژاپن طبق نظم سنتی جانشینی بود که از سال ۱۹۲۶ تا هنگام مرگ در سال ۱۹۸۹ سلطنت کرد. با ۶۲ سال سلطنت، او یکی از طولانی‌ترین دوره‌های پادشاهی در جهان و طولانی‌ترین دوره سلطنت در تاریخ ژاپن را داشت. هیروهیتو در آئویاما، در زمان سلطنت پدربزرگ پدری خود، امپراتور میجی به دنیا آمد. او اولین فرزند ولیعهد یوشیهیتو و همسر ولیعهد ساداکو (بعدها امپراتور تایشو و امپراتریس تی‌می) بود. هیروهیتو به عنوان نوه
و امپراتریس تی‌می) بود. هیروهیتو به عنوان نوه امپراتور میجی، به دور از دربار بزرگ شد، اما پس از مرگ مراقبش به دربار بازگشت. هیئت‌های نظامی اولیه دوران هیروهیتو و آموزش زیر نظر شخصیت‌های تأثیرگذار دیدگاه او را در مورد تبار امپراتوری الهی ژاپن و نقش آن در مدرن‌سازی و دیپلماسی را شکل دادند. پدرش در سال ۱۹۱۲ پس از مرگ پدرش امپراتور میجی به سلطنت رسید و شاهزاده هیروهیتو یازده ساله را به وارث بلافصل تبدیل کرد. سفرهای خارجی هیروهیتو در سال ۱۹۲۱ به اروپای غربی که در سال ۱۹۱۶ ولیعهد اعلام شد، علی‌رغم مخالفت‌های
در سال ۱۹۱۶ ولیعهد اعلام شد، علی‌رغم مخالفت‌های داخلی، گام مهمی به سوی دیپلماسی بین‌المللی برای ژاپن بود. در سال ۱۹۲۱، او یک سفر رسمی به پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و غرب اروپا انجام داد، که برای اولین بار یک ولیعهد ژاپنی به خارج از کشور سفر می‌کرد. هیروهیتو در سال ۱۹۲۱ به دلیل مشکلات سلامتی پدرش، نایب‌السلطنه شد، ژاپن را از طریق معاهده‌های مهم، از دو واقعه زمین‌لرزه بزرگ کانتو و یک سوءقصد راهبری کرد. در ژانویه ۱۹۲۴، او با ناگاکو ازدواج کرد و ازدواج آنها موقعیت او را در خانواده امپراتوری و جامعه
آنها موقعیت او را در خانواده امپراتوری و جامعه ژاپن تثبیت کرد. این زوج هفت فرزند داشتند. هنگامی که پدرش در دسامبر ۱۹۲۶ درگذشت، هیروهیتو — در آن زمان ۲۵ ساله — امپراتور ژاپن شد. تا قبل از پایان جنگ جهانی دوم وی را پسر آسمان می‌خواندند. هیروهیتو به عنوان یک پادشاهی مشروطه سلطنت کرد و رئیس دولت تحت قانون اساسی میجی در طول تسلط ژاپن بر نواحی اشغال‌شده در جنگ جهانی دوم به ویژه در چین بود. در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ ژاپن، به دلیل نظامی‌گری و شرکت در جنگ جهانی دوم در طول سلطنت هیروهیتو، جنگی را در سراسر آسیا به راه
طول سلطنت هیروهیتو، جنگی را در سراسر آسیا به راه انداخت. در زمان حکومت وی ارتش ژاپن منچوری را اشغال کرد. او با آدولف هیتلر و بنیتو موسولینی پیمان اتحاد بست و با آغاز جنگ جهانی دوم، با فشار و تحریک دولتمردانش، دستور حمله به مستعمرات انگلستان و فرانسه در جنوب شرقی آسیا را برای آزادسازی آنها صادر کرده و در سال ۱۹۴۱ (مجدداً با فشار دولتمردان قدرت طلبش) فرمان بمباران بندر پرل هاربر آمریکا را داد. پس از شکست آلمان در بهار ۱۹۴۵ هیروهیتو برای حفظ ژاپن، دستور عقب‌نشینی از شرق و جنوب شرقی آسیا را صادر کرد. ایالات
از شرق و جنوب شرقی آسیا را صادر کرد. ایالات متحده آمریکا بارها از ژاپن خواست تسلیم شود ولی هیروهیتو نپذیرفت. سرانجام آمریکا دو بمب اتم در شهرهای هیروشیما و ناگازاکی ژاپن پرتاب کرد. این اقدام آمریکا ضربهٔ سختی بر پیکرهٔ امپراتوری ژاپن وارد آورد، هیروهیتو با مشاهدهٔ این اوضاع به فکر تسلیم شدن افتاد. قدرت طلبان و نظامیان علیه وی کودتا کردند اما موفق نشدند و سرانجام هیروهیتو در ماه اوت ۱۹۴۵ شرایط ایالات متحدهٔ آمریکا را پذیرفت و ژاپن تسلیم شد. چند روز بعد هیروهیتو طی نطق رادیویی از مردم ژاپن خواست تا این شکست
طی نطق رادیویی از مردم ژاپن خواست تا این شکست را بپذیرند و در راه ترمیم و پیشرفت کشورشان قدم بردارند. دخالت او در تصمیمات نظامی، به ویژه در جنگ دوم چین و ژاپن و جنگ اقیانوس آرام از جنگ جهانی دوم، موضوع بحث تاریخی در مورد مسئولیت او در جنایات جنگی بوده است. علیرغم موفقیت‌های اولیه، محاسبات نادرست استراتژیک ژاپن در دوران سلطنت او منجر به پیامدهای ویرانگری شد. پس از تسلیم ژاپن، علیرغم اینکه جنگ به نام هیروهیتو به راه انداخته شده بود، او به دلیل جنایات جنگی ژاپن تحت تعقیب قرار نگرفت، زیرا ژنرال داگلاس مک‌آرتور
تحت تعقیب قرار نگرفت، زیرا ژنرال داگلاس مک‌آرتور فکر می‌کرد که یک امپراتور ظاهراً همکار به برقراری صلح آمیز اشغال ژاپن کمک می‌کند و ایالات متحده به اهداف پس از جنگ دست می‌یابد. در نتیجه، مک آرتور تمام تلاش خود را انجام داد تا هرگونه شواهد احتمالی را که هیروهیتو و خانواده‌اش را در جریان دادگاه توکیو متهم می‌کرد، حذف کند. در ۱ ژانویه ۱۹۴۶، تحت فشار متفقین، امپراتور به‌طور رسمی اعلامیه انسانیت را منتشر کرد. هیروهیتو نقش مهمی در بازسازی ژاپن بعد از اشغال و ادغام مجدد در جامعه بین‌المللی ایفا کرد، اگرچه نقش او
مجدد در جامعه بین‌المللی ایفا کرد، اگرچه نقش او در زمان جنگ همچنان بحث‌برانگیز بود. میراث او ترکیبی پیچیده از سنت، نظامی‌گری و مدرنیزاسیون است که منعکس کننده چالش‌ها و دگرگونی‌هایی است که ژاپن در طول قرن بیستم با آن مواجه شد. هیروهیتو در ژانویه ۱۹۸۹ در سن ۸۷ سالگی در کاخ فوکیاژ درگذشت و پسر بزرگش آکی‌هیتو جانشین او شد. تا سال ۱۹۷۹، هیروهیتو تنها پادشاه باقی‌مانده در جهان با عنوان «امپراتور» بود. زندگی اولیه و تحصیل. هیروهیتو در ۲۹ آوریل ۱۹۰۱ در کاخ توگو در آئویاما در زمان سلطنت پدربزرگش، امپراتور میجی، به
آئویاما در زمان سلطنت پدربزرگش، امپراتور میجی، به دنیا آمد او اولین پسر شاهزاده یوشیهیتو ۲۱ ساله (در آینده امپراتور تایشو) و همسر ولیعهد ساداکو ۱۶ ساله، (در آینده امپراتریس تی‌می) بود. و نوهٔ امپراتور میجی و همسر غیراصلی‌اش، یاناگیوارا ناروکو بود. عنوان دوران کودکی او «شاهزاده میچی» (میچینومیا) بود. ده هفته پس از تولد، هیروهیتو از دربار خارج شد و تحت مراقبت دریاسالار کاوامورا سومی‌یوشی (درگذشت ۱۹۰۴ میلادی) قرار گرفت که او را به عنوان نوه‌اش بزرگ کرد. با مرگ کاوامورا، هیروهیتو در سن ۳ سالگی و برادرش
با مرگ کاوامورا، هیروهیتو در سن ۳ سالگی و برادرش یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو به دربار و کاخ آئویاما بازگردانده شدند. در سال ۱۹۰۸، او تحصیلات ابتدایی را در گاکوشوئین (مدرسه) آغاز کرد. امپراتور میجی، سپس ژنرال نوگی ماره‌سوکه را به عنوان دهمین رئیس گاکوشوین و همچنین مسئول آموزش نوه‌اش منصوب کرد. دلیل اصلی این که آنها بر تربیت بدنی و سلامت تمرکز کردند، عمدتاً بر این واقعیت قرار داشت که هیروهیتو کودکی بیمار بود، که این وضعیت آموزش یا تلقین ارزش‌هایی مانند صرفه‌جویی، صبر، مردانگی، خویشتن‌داری و وفاداری به وظیفه
صبر، مردانگی، خویشتن‌داری و وفاداری به وظیفه بود، را برای او مناسب می‌کرد. در طول سال ۱۹۱۲، در سن ۱۱ سالگی، هیروهیتو به عنوان ستوان دوم در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و در نیروی دریایی امپراتوری ژاپن به عنوان یک پرچمدار مأمور شد. همچنین به او نشان گل داوودی اعطا شد. هنگامی که پدربزرگش، امپراتور میجی در ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۲ درگذشت، امپراتور تایشو تاج و تخت را بر عهده گرفت و پسر ارشدش هیروهیتو وارث بلافصل شد. بنا بر گزارش‌ها، پس از اطلاع از مرگ مربی خود، ژنرال نوگی، او و برادرانش متأثر شدند. او بعداً به تأثیر
نوگی، او و برادرانش متأثر شدند. او بعداً به تأثیر ماندگار نوگی در زندگی خود اذعان کرد. در آن زمان هنوز دو سال تا پایان دوره ابتدایی فاصله داشت و از این پس دریاسالار ناوگان توگو هیهاچیرو و کاپیتان نیروی دریایی اوگاساوارا ناگاناری، تربیت و ادامه تحصیلاتش را نظارت کردند که بعدها از نظر سیاست دفاع ملی به مخالفان اصلی او تبدیل شدند. شیراتوری کوراکیچی، یکی از مربیان دوره راهنمایی او، و یکی از شخصیت‌هایی بود که عمیقاً زندگی هیروهیتو را تحت تأثیر قرار داد. کوراکیچی یک مورخ آموزش دیده تحت تأثیر نحوه تاریخ‌نگاری
یک مورخ آموزش دیده تحت تأثیر نحوه تاریخ‌نگاری لئوپولد فون رانکه و امپراتوری آلمان بود. او کسی بود که در ذهن هیروهیتو جوان تلقین کرد که بین خاستگاه الهی خط امپراتوری و آرزوی پیوند آن با اسطوره برتری نژادی و همگنی ژاپنی‌ها ارتباط وجود دارد. امپراتورها اغلب نیروی محرکه ای در نوسازی کشور خود بودند. او به هیروهیتو یاد داد که امپراتوری ژاپن از طریق اقدام‌های دیپلماتیک (با در نظر گرفتن منافع سایر کشورها به‌طور خیرخواهانه و عادلانه) ایجاد و اداره می‌شود. دوران ولیعهدی. در ۲ نوامبر ۱۹۱۶، هیروهیتو به‌طور رسمی به
در ۲ نوامبر ۱۹۱۶، هیروهیتو به‌طور رسمی به عنوان ولیعهد و وارث بلافصل معرفی شد. برای تأیید این وضعیت نیازی به برگزاری مراسم سرمایه‌گذاری نبود. سفر به خارج از کشور. از ۳ مارس تا ۳ سپتامبر ۱۹۲۱ (تایشو ۱۰)، ولیعهد بازدید رسمی از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، جمهوری سوم فرانسه، بلژیک، پادشاهی ایتالیا، هلند، واتیکان و مالت (در آن زمان تحت الحمایه امپراتوری بریتانیا بود) داشت. این اولین سفر ولیعهد به اروپای غربی بود. کشتی سلطنتی نبردناو کاتوری که ساخت بریتانیا بود، در این سفرها مورد استفاده قرار گرفت. این
بود، در این سفرها مورد استفاده قرار گرفت. این کشتی از یوکوهاما حرکت کرد و شش ماه بعد پس از بازدید از پنج کشور اروپایی به ژاپن بازگشت. خروج شاهزاده هیروهیتو بازتاب گسترده‌ای در روزنامه‌ها داشت. در طی این سفر هیروهیتو از ناها، اوکیناوا، هنگ کنگ، سنگاپور، کلمبو، سوئز (شهر)، قاهره و جبل الطارق دیدن کرد. هیروهیتو در ماه آوریل ۱۹۲۱، برای افتتاحیه پارلمان مالت در مالت حضور داشت. سپس در ۹ مه به عنوان شریک اتحاد ژاپن و بریتانیا در بریتانیا مورد استقبال قرار گرفت و با جرج پنجم ملاقات کرد. هیروهیتو در سال ۱۹۷۹، از
با جرج پنجم ملاقات کرد. هیروهیتو در سال ۱۹۷۹، از این دیدار یاد کرد و گفت: «آنچه از شاه جرج پنجم در مورد ماهیت حکومت مشروطه شنیدم، اساس تفکر مادام‌العمر من بوده است.» در دانشگاه کمبریج، هیروهیتو به سخنرانی جوزف رابسون تانر در مورد "رابطه بین خانواده سلطنتی بریتانیا" و مردم آن گوش داد و به او مدرک مدرک افتخاری اعطا شد. او از ۱۹ تا ۲۰ مه از ادینبرو در اسکاتلند بازدید کرد و همچنین دکترای افتخاری حقوق در دانشگاه ادینبرو به او اعطا شد. پس از سفر به فرانسه، سفر به بلژیک (اقامت از ۱۰ تا ۱۵ ژوئن) انجام شد و ولیعهد
بلژیک (اقامت از ۱۰ تا ۱۵ ژوئن) انجام شد و ولیعهد از مکان‌هایی مانند میدان‌های جنگ شدید جنگ جهانی اول بازدید کرد. پس از دیداری پنج روزه از هلند، دیداری مجدد از بلژیک و فرانسه انجام شد و پس از آن هیروهیتو در ۱۲ ژوئیه وارد رم شد و در ایتالیا با پادشاه ویکتور امانوئل سوم ملاقات کرد. نایب‌السلطنه. پس از بازگشت (از اروپا) به ژاپن، هیروهیتو در ۲۵ نوامبر ۱۹۲۱، به جای پدر بیمارش که تحت تأثیر بیماری روانی قرار داشت، نایب‌السلطنه ژاپن (کانپاکو و سشو) شد. بازدید از تایوان استعماری. بیش از ۱۲ روز در آوریل ۱۹۲۳،
از تایوان استعماری. بیش از ۱۲ روز در آوریل ۱۹۲۳، هیروهیتو از تایوان بازدید کرد، که از سال ۱۸۹۵ تایوان تحت حاکمیت ژاپن بود. این سفری بود که پدرش، امپراتور تایشوهنگامی که ولیعهد بود در سال ۱۹۱۱ برنامه‌ریزی کرده بود اما هرگز انجام نداد. به‌طور گسترده در روزنامه‌های تایوانی گزارش شد که رستوران‌های گران‌قیمت معروف غذاهای لوکس معمولی چینی مانند آشیانه پرستو و باله کوسه را به عنوان غذاهای تایوانی برای شاهزاده سرو می‌کنند. این اولین باری بود که یک امپراتور یا یک ولیعهد غذاهای محلی را در یک مستعمره، یا غذاهای خارجی
غذاهای محلی را در یک مستعمره، یا غذاهای خارجی به غیر از غذاهای غربی در خارج از کشور می‌خورد، بنابراین آماده‌سازی‌های استثنایی لازم بود: هشت سرآشپز و دیگر کارکنان آشپزی به مدت یک هفته (از طریق روزه گرفتن و حمام کردن آیینی) قبل از شروع پخت و پز آیین پاک شدن را به جا آوردند. این مزه کردن «غذاهای تایوانی» شاهزاده را باید به عنوان بخشی از مراسم ادغام این مستعمره در امپراتوری درک شود، که می‌تواند به عنوان زمینه و هدف بازدید هیروهیتو از تایوان تحت حاکمیت ژاپن در نظر گرفته شود. زلزله و سوءقصد. زمین‌لرزه بزرگ کانتو
گرفته شود. زلزله و سوءقصد. زمین‌لرزه بزرگ کانتو توکیو را در ۱ سپتامبر ۱۹۲۳ ویران کرد و حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر را کشت و مناطق وسیعی را با خاک یکسان کرد. این شهر باید با استفاده از ذخایر عظیم الوار تایوان در آن زمان بازسازی می‌شد. پس از این فاجعه غم‌انگیز، مقامات نظامی فرصتی برای نابودی جنبش کمونیستی در ژاپن دیدند. در طول قتل‌عام کانتو تخمین زده می‌شود که ۶٬۰۰۰ نفر، عمدتاً قومی کره‌ای، نابود شدند. این واکنش به سوءقصدی توسط دایسوکه نانبا در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۳ در به اصطلاح حادثه تورانومون به شاهزاده منجر شد، اما این
حادثه تورانومون به شاهزاده منجر شد، اما این تلاش شکست خورد. در طول بازجویی، شخص دستگیر شده که در انجام ترور ناموفق بود ادعا کرد که حزب کمونیست ژاپن است و سپس اعدام شد. ازدواج. شاهزاده هیروهیتو در ۲۶ ژانویه ۱۹۲۴ با دختر عموی دور خود ناگاکو، دختر بزرگ شاهزاده کونینومیا کونیوشیئو ازدواج کرد. دو پسر و پنج دختر ثمره این ازدواج بود. سلطنت. بر تخت نشستن. در ۲۵ دسامبر ۱۹۲۶، یوشیهیتو درگذشت و هیروهیتو امپراتور شد. پایان دوره تایشو و آغاز دوره شووا آغاز (صلح روشن) اعلام شد. امپراتور متوفی پس از مرگ در عرض چند روز به
شد. امپراتور متوفی پس از مرگ در عرض چند روز به امپراتور تایشو تغییر نام داد. در نوامبر ۱۹۲۸، هیروهیتو بر تخت نشست. این رویداد رسمی می‌توانست به‌طور دقیق‌تر به‌عنوان تأییدی عمومی برای تصاحب سه گنجینه مقدس ژاپن، بود که رسمی است که قرن‌ها در ژاپن سابقه دارد. رویدادهای تاجگذاری او در شرایط رکود اقتصادی برنامه‌ریزی و اجرا شد، در حالی که پنجاه و پنجمین دایت ملی امپراتوری به اتفاق آرا ۷٬۳۶۰٬۰۰۰ دلار بودجه برای جشن‌ها تصویب کرد. اوایل سلطنت. هیروهیتو به سختی از ترور با دست نارنجک پرتاب شده در حادثه ساکورادامون
ترور با دست نارنجک پرتاب شده در حادثه ساکورادامون (۱۹۳۲) توسط فعال جنبش استقلال کره، لی بونگ-چانگ که در توکیو در ۹ ژانویه ۱۹۳۲ رخ داد، نجات یافت. مورد قابل توجه دیگر ترور نخست‌وزیر ژاپن تسویوشی اینوکای در سال ۱۹۳۲ به نشانهٔ پایان کنترل غیرنظامی نیروهای نظامی که با حادثه ۲۶ فوریه، یک تلاش برای انجام کودتا که در فوریه ۱۹۳۶ توسط افسران جوان ارتش جناح راه امپراتور انجام و دنبال شد. جناحی که از همدلی بسیاری از طرف افسران عالی‌رتبه از جمله یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو یکی از برادران هیروهیتو برخوردار بود. این شورش
یکی از برادران هیروهیتو برخوردار بود. این شورش با از دست دادن حمایت سیاسی جناح میلیتاریست در انتخابات رخ داد. این کودتا منجر به قتل چندین مقام عالی دولت و ارتش شد. هنگامی که دستیار امپراتور هونجو شیگه‌رو او را از شورش آگاه کرد، هیروهیتو بلافاصله دستور داد که آن را سرنگون کنند و از افسران به عنوان «شورشیان» («بوتو») یاد کرد. اندکی پس از آن، به وزیر وزارت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن ،یوشی‌یوکی کاواشیما دستور داد تا شورش را ظرف یک ساعت سرکوب کند. او هر ۳۰ دقیقه یکبار از هونجو گزارش می‌خواست. روز بعد، هنگامی که
یکبار از هونجو گزارش می‌خواست. روز بعد، هنگامی که هونجو به او گفت که فرماندهی عالی پیشرفت کمی در سرکوب شورشیان داشته است، امپراتور به او گفت: «من خودم رهبری گارد امپراتوری (ژاپن) را بر عهده خواهم گرفت و آنها را تحت سلطه خود در خواهم آورد.» این شورش به دنبال دستور او در حادثه ۲۶ فوریه سرکوب شد. جنگ دوم چین و ژاپن. با شروع حادثه موکدن در سال ۱۹۳۱ که در آن ژاپن یک پرچم دروغین را به راه انداخت و بهانه‌ای برای حمله به منچوری و مجازات مخالفان چینی پیدا کرد، ژاپن سرزمین‌های چین را اشغال کرد و دولت دست‌نشانده را
سرزمین‌های چین را اشغال کرد و دولت دست‌نشانده را تأسیس کرد. چنین تهاجمی توسط روسای ستاد و نخست‌وزیر فومیمارو کونوئه به هیروهیتو توصیه شد و هیروهیتو اعتراضی به حمله به چین نکرد. یک دفتر خاطرات نوشته کوراجی اوگورا (小倉庫次) می‌گوید که او تمایلی به شروع جنگ علیه چین در سال ۱۹۳۷ نداشت، زیرا نظامیان ژاپنی قدرت نظامی چین را دست کم گرفته بودند و فکر می‌کرد که ژاپن باید در استراتژی خود محتاط باشد. در این زمینه، اوگورا می‌نویسد که هیروهیتو گفته است که «وقتی یک جنگ را شروع می‌کنید، نمی‌توان آن را به راحتی در وسط کار
شروع می‌کنید، نمی‌توان آن را به راحتی در وسط کار متوقف کرد. آنچه مهم است این است که چه زمانی باید جنگ را پایان داد و باید در شروع جنگ محتاط بود، اما پس از شروع، باید جنگ به‌طور کامل انجام شود.» با این حال، به گفته هربرت بیکس، به نظر می‌رسد با توجه به پرسش‌های او از رئیس ستاد خود، شاهزاده کان این کوتوهیتو و وزیر ارتش هاجیمه سوگی‌یاما، نگرانی اصلی هیروهیتو احتمال حمله از سوی اتحاد جماهیر شوروی بوده است زیرا او در مورد زمانی که ممکن است برای سرکوب مقاومت چین طول بکشد و چگونه آنها می‌توانند برای احتمال حمله
طول بکشد و چگونه آنها می‌توانند برای احتمال حمله شوروی آماده شوند پرسیده بود. بر اساس یافته‌های بیکس، هیروهیتو از پاسخ‌های طفره‌آمیز شاهزاده کان این کوتوهیتو در مورد ماهیت چنین طرح‌های اضطراری ناراضی بود، اما با این وجود تصمیم انتقال نیروها به شمال چین را تأیید کرد. به گفته فوجیوارا آکیرا، هیروهیتو سیاست تلقی کردن حمله به چین را به عنوان یک «حادثه» به جای «جنگ» تأیید کرد؛ بنابراین، وی هیچ اطلاعیه‌ای مبنی بر رعایت قوانین بین‌المللی در این مناقشه صادر نکرد (بر خلاف آنچه پیشینیانش در درگیری‌های قبلی که توسط
خلاف آنچه پیشینیانش در درگیری‌های قبلی که توسط ژاپن به عنوان جنگ به رسمیت شناخته شده بود) انجام دادند و معاون وزیر ارتش ژاپن به رئیس ستاد ارتش پادگان چین ژاپن در ۵ اوت دستور داد. از اصطلاح «اسیران جنگی» برای اسیران چینی استفاده نشود. این دستورالعمل منجر به حذف محدودیت‌های حقوق بین‌الملل در مورد رفتار با زندانیان چینی شد. آثار یوشیمی یوشی‌آکی و سیا ماتسونو نشان می‌دهد که هیروهیتو همچنین با دستورهای خاص اجازه استفاده از سلاح‌های شیمیایی علیه چینی‌ها را داده است. هیروهیتو بعداً در زندگی خود به تصمیم خود برای
هیروهیتو بعداً در زندگی خود به تصمیم خود برای دادن مجوز برای آغاز یک جنگ «دفاعی» علیه چین نگاه کرد و گفت که اولویت اصلی او جنگ با چین نیست، بلکه آماده شدن برای جنگ با اتحاد جماهیر شوروی است. همان‌طور که ارتشش به او اطمینان داده بود که جنگ چین در عرض سه ماه به پایان می‌رسد، اما این تصمیم او را آزار می‌دهد زیرا فراموش کرده بود که تعداد نیروهای ژاپنی در چین به شدت کمتر از چینی‌ها است، بنابراین کوته‌نظری او مشهود بود. در ۱ دسامبر ۱۹۳۷، هیروهیتو به ژنرال ایوانه ماتسویی دستور رسمی داده بود تا پایتخت دشمن نانجینگ
دستور رسمی داده بود تا پایتخت دشمن نانجینگ را تصرف کند. او بسیار مشتاق بود که در این نبرد بجنگد، زیرا او و شورایش کاملاً معتقد بودند که تنها یک ضربه بزرگ برای تسلیم چیانگ کای شک لازم است. علیرغم قطعنامه‌ای که در ۱۴ مه توسط جامعه ملل در محکومیت استفاده ژاپنی‌ها از گاز سمی به تصویب رسیده بود. در طول نبرد ووهان، از اوت تا اکتبر ۱۹۳۸، هیروهیتو استفاده از گاز سمی را در ۳۷۵ موقعیت جداگانه مجاز کرد. جنگ جهانی دوم. آماده‌سازی. در ژوئیه ۱۹۳۹، هیروهیتو با برادرش یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو بر سر حمایت از پیمان ضد
یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو بر سر حمایت از پیمان ضد کمینترن مشاجره کرد و وزیر ارتش سیشیرو ایتاگاکی را توبیخ کرد. سه شریک اصلی در آنچه که در نهایت به عنوان نیروهای محور شناخته شد، آلمان، ایتالیا و ژاپن بودند. این کشورها توسط دیکتاتور آلمان، آدولف هیتلر، دیکتاتور ایتالیا، بنیتو موسولینی و امپراتور ژاپن، هیروهیتو، رهبری می‌شدند. در سپتامبر ۱۹۴۰، این سه کشور اتحاد خود را از طریق پیمان سه‌جانبه رسمیت بخشیدند. اهدافی که باید به دست آمد به وضوح تعریف شده بود: دست آزاد برای تداوم فتح چین و آسیای جنوب شرقی، عدم افزایش
برای تداوم فتح چین و آسیای جنوب شرقی، عدم افزایش نیروهای نظامی آمریکا یا انگلیس در منطقه، و همکاری غرب «در دستیابی به کالاهای مورد نیاز امپراتوری ما». در ۵ سپتامبر، نخست‌وزیر فومیمارو کونوئه به‌طور غیررسمی پیش‌نویس این تصمیم را تنها یک روز قبل از کنفرانس امپراتوری که در آن به‌طور رسمی اجرا می‌شد، به هیروهیتو ارائه کرد. هیروهیتو عصر همان روز با رئیس ستاد ارتش، هاجیمه سوگی‌یاما، رئیس ستاد نیروی دریایی اوسامی ناگائو و نخست‌وزیر کونوئه دیدار کرد. هیروهیتو از سوگی‌یاما در مورد شانس موفقیت یک جنگ آشکار با جهان
در مورد شانس موفقیت یک جنگ آشکار با جهان غرب پرسش کرد. همان‌طور که سوگی‌یاما پاسخ مثبت داد، هیروهیتو او را سرزنش کرد: رئیس ستاد کل نیروی دریایی دریاسالار ناگانو، وزیر سابق نیروی دریایی، بعداً به یکی از همکاران مورد اعتماد خود گفت: «تا به حال ندیده بودم که امپراتور ما را به این شکل توبیخ کند، صورتش قرمز شود و صدایش را بلند کند.» با این وجود، همه سخنرانان کنفرانس امپراتوری به جای دیپلماسی، به نفع جنگ متحد بودند. در ۸ اکتبر، سوگی‌یاما گزارشی ۴۷ صفحه‌ای را به امضای امپراتور رساند که در آن برنامه‌های جزئی برای
امپراتور رساند که در آن برنامه‌های جزئی برای پیشروی به سمت جنوب شرقی آسیا مشخص شده بود. در هفته سوم اکتبر، سوگی‌یاما یک سند ۵۱ صفحه‌ای به هیروهیتو با عنوان «اطلاعات در پاسخ به تاج و تخت» در مورد چشم‌انداز عملیاتی جنگ داد. با ادامه تدارکات جنگ، نخست‌وزیر فومیمارو کونوئه خود را به‌طور فزاینده‌ای منزوی کرد و در ۱۶ اکتبر استعفا داد. او این اقدام خود را برای دبیر ارشد کابینه خود، کنجی تومیتا، توجیه کرد و گفت: ارتش و نیروی دریایی انتصاب شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی یکی از عموهای هیروهیتو را به عنوان نخست‌وزیر
یکی از عموهای هیروهیتو را به عنوان نخست‌وزیر توصیه کردند. بر اساس «تک‌گویی» شووا که پس از جنگ نوشته شد، هیروهیتو سپس گفت که اگر جنگ در زمانی که یکی از اعضای خانه امپراتوری نخست‌وزیر بود آغاز شود، خاندان امپراتوری باید مسئولیت را بر عهده بگیرد و او با این کار مخالف بود. در عوض، هیروهیتو ژنرال تندرو هیدکی توجو را که به خاطر ارادتش به نهاد امپراتوری معروف بود، انتخاب کرد و از او خواست تا در مورد آنچه که توسط کنفرانس‌های امپراتوری تحریم شده بود، بازنگری کند. در ۲ نوامبر توجو، سوگی‌یاما و ناگانو به هیروهیتو
در ۲ نوامبر توجو، سوگی‌یاما و ناگانو به هیروهیتو گزارش دادند که بررسی‌ها جهت تجدید نظر بیهوده است. امپراتور هیروهیتو موافقت خود را با جنگ اعلام کرد و سپس پرسید: «آیا می‌خواهی توجیهی برای جنگ ارائه کنی؟» تصمیم جنگ علیه ایالات متحده توسط ژنرال توجو، وزیر نیروی دریایی دریاسالار شیمادا شیگه‌تارو و وزیر خارجه ژاپن شیگه‌نوری توگو برای تصویب به هیروهیتو ارائه شد. در ۳ نوامبر، ناگانو طرح حمله به پرل هاربر را با جزئیات به هیروهیتو توضیح داد. برای جنگ با جهان غرب و تا پایان ماه جلسات زیادی با ارتش و توجو داشت. او
تا پایان ماه جلسات زیادی با ارتش و توجو داشت. او ابتدا نسبت به شرکت در جنگ تردید نشان داد، اما در نهایت با وجود مخالفت برخی از مشاوران، تصمیم حمله به پرل هاربر را تأیید کرد. در دوره منتهی به پرل هاربر، او کنترل خود را بر مسائل نظامی گسترش داد و در کنفرانس شوراهای نظامی که برای او غیرعادی تلقی می‌شد، شرکت کرد. علاوه بر این، او به دنبال اطلاعات بیشتر در مورد برنامه‌های حمله بود. یکی از دستیاران گزارش داد که او آشکارا پس از اطلاع از موفقیت حملات غافلگیرانه ابراز خوشحالی کرد. در ۲۵ نوامبر هنری استیمسون، وزیر
خوشحالی کرد. در ۲۵ نوامبر هنری استیمسون، وزیر جنگ ایالات متحده، در دفتر خاطرات خود خاطرنشان کرد که با رئیس‌جمهور ایالات متحده فرانکلین دلانو روزولت در مورد اینکه به احتمال قوی ژاپن در آستانه حمله غافلگیرانه صحبت کرده و از او پرسیده است که «چگونه نقشه و تدبیر جنگی ای لازم است برای اینکه آنها [ژاپنی‌ها] را در موقعیت قبل از حمله نگه داریم بدون اینکه خطر زیادی را متوجه خودمان کنیم.» روز بعد، ۲۶ نوامبر ۱۹۴۱، کوردل هال، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، یادداشت هال را به سفیر ژاپن تقدیم کرد، که به عنوان یکی