payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از "نورج"، برای دومین بار در ۲۴ مه ۱۹۲۸ با کشتی هوایی "ایتالیا" بر فراز قطب پرواز کرد. "ایتالیا" در بازگشت از قطب سقوط کرد و نیمی از خدمه جان باختند. در یک هواپیمای توپولف ای‌ان‌تی-۲۵ با خدمه‌ای متشکل از والری چکالوف، گئورگی بایداکوف و الکساندر بلیاکوف انجام شد که در ۱۹ ژوئن ۱۹۳۷، در طول پرواز مستقیم خود از اتحاد جماهیر شوروی به ایالات متحده بدون هیچ توقفی، بر فراز قطب شمال پرواز کردند. ایستگاه یخی. در مه ۱۹۳۷، اولین ایستگاه یخی قطب شمال جهان، قطب شمال-۱، توسط دانشمندان شوروی در ۲۰ کیلومتری (۱۳ مایلی) قطب
دانشمندان شوروی در ۲۰ کیلومتری (۱۳ مایلی) قطب شمال پس از اولین فرود چهار هواپیمای سنگین و یک هواپیمای سبک بر روی یخ در قطب شمال تأسیس شد. اعضای هیئت اعزامی - اقیانوس‌شناس پیوتر شیرشف، هواشناس یوگنی فئودوروف، اپراتور رادیو ارنست کرینکل و رهبر ایوان پاپانین - به مدت نه ماه تحقیق های علمی را در این ایستگاه انجام دادند. تا ۱۹ فوریه ۱۹۳۸، زمانی که گروه توسط یخ‌شکن‌های "تایمیر" و "مورمان" برداشته شدند، ایستگاه آنها ۲۸۵۰ کیلومتر به سواحل شرقی گرینلند رانده شده بود. ۱۹۴۰–۲۰۰۰. در مه ۱۹۴۵، یک آورو لانکاستر از RAF
۱۹۴۰–۲۰۰۰. در مه ۱۹۴۵، یک آورو لانکاستر از RAF از هیئت "آریس" اولین هواپیمای کشورهای همسود شد که بر فراز قطب شمال جغرافیایی و قطب شمال مغناطیسی پرواز کرد. هواپیما توسط دیوید سیسیل مک‌ کینلی از نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا خلبانی می‌شد. این هواپیما یک خدمه ۱۱ نفره داشت و کنت سی. مک‌لور از نیروی هوایی سلطنتی کانادا مسئول تمام مشاهدات علمی بود. در سال ۲۰۰۶، مک‌لور با قرار گرفتن در تالار مشاهیر هوانوردی کانادا مورد تقدیر قرار گرفت. با نادیده گرفتن ادعای مورد مناقشه پری، اولین مردانی که پا به قطب شمال گذاشتند،
پری، اولین مردانی که پا به قطب شمال گذاشتند، یک گروه شوروی بودند شامل ژئوفیزیکدانان میخائیل اوسترکین و پاول سنکو، اقیانوس‌شناسان میخائیل سوموف و پاول گوردینکو، و سایر دانشمندان و خدمه پرواز (در مجموع ۲۴ نفر) از هیئت "Sever-2" الکساندر کوزنتسوف (مارس-مه ۱۹۴۸). این هیئت توسط اداره کل مسیر دریایی شمال سازماندهی شده بود. این گروه با سه هواپیما (خلبانان ایوان چرویچنی، ویتالی ماسلنیکوف و ایلیا کوتوف) از جزیره کوتلنی به قطب شمال پرواز کردند و در ساعت ۴:۴۴ بعد از ظهر (به وقت مسکو، UTC+04:00) در ۲۳ آوریل ۱۹۴۸ در
ظهر (به وقت مسکو، UTC+04:00) در ۲۳ آوریل ۱۹۴۸ در آنجا فرود آمدند. آنها یک اردوگاه موقت برپا کردند و برای دو روز بعد مشاهدات علمی انجام دادند. در ۲۶ آوریل، هیئت اعزامی به قاره بازگشت. سال بعد، در ۹ مه ۱۹۴۹ دو دانشمند دیگر شوروی (ویتالی ولوویچ و آندری مدودف) اولین افرادی شدند که با چتر نجات بر روی قطب شمال فرود آمدند. آنها از یک داگلاس سی-۴۷ اسکای‌ترین با شماره ثبت CCCP H-369 پریدند. در ۳ مه ۱۹۵۲، سرهنگ دوم نیروی هوایی آمریکا جوزف او. فلچر و ستوان ویلیام پرشینگ بندیکت به همراه دانشمند آلبرت پی. کرری، یک
پرشینگ بندیکت به همراه دانشمند آلبرت پی. کرری، یک داگلاس سی-۴۷ اسکای‌ترین اصلاح‌شده را در قطب شمال فرود آوردند. برخی منابع غربی این را اولین فرود در قطب می‌دانستند تا زمانی که فرودهای شوروی به طور گسترده‌ای شناخته شد. زیردریایی نیروی دریایی ایالات متحده "یواس‌اس ناتیلوس" (SSN-571) در ۳ اوت ۱۹۵۸ از قطب شمال عبور کرد. در ۱۷ مارس ۱۹۵۹ "یواس‌اس اسکیت" (SSN-578) در قطب به سطح آب آمد و با شکستن یخ بالای آن، اولین کشتی نیروی دریایی شد که این کار را انجام داد. اولین فتح سطحی تأیید شده قطب شمال توسط رالف پليستد،
فتح سطحی تأیید شده قطب شمال توسط رالف پليستد، والت پدرسون، جری پیتزل و ژان-لوک بومباردیه انجام شد که با اسنوموبیل بر روی یخ سفر کرده و در ۱۹ آوریل ۱۹۶۸ به آنجا رسیدند. نیروی هوایی ایالات متحده به طور مستقل موقعیت آنها را تأیید کرد. در ۶ آوریل ۱۹۶۹ والی هربرت و همراهانش آلن گیل، روی کوئرنر و کنت هجز از هیئت اعزامی بریتانیایی عبور از شمالگان، اولین مردانی شدند که پیاده به قطب شمال رسیدند (البته با کمک تیم‌های سگ و بارریزی هوایی). آنها به راه خود ادامه دادند تا اولین عبور سطحی از اقیانوس شمالگان - و از
تا اولین عبور سطحی از اقیانوس شمالگان - و از طولانی‌ترین محور آن، از بارو، آلاسکا به سوالبار - را تکمیل کنند، شاهکاری که هرگز تکرار نشده است. به دلیل پیشنهاداتی (که بعداً نادرست بودن آنها ثابت شد) مبنی بر استفاده پليستد از حمل و نقل هوایی، برخی منابع سفر هربرت را به عنوان اولین سفر تأیید شده برای رسیدن به قطب شمال بر روی سطح یخ با هر وسیله‌ای طبقه‌بندی می‌کنند. در دهه ۱۹۸۰، خلبانان پليستد، ولدی فیپس و کن لی، سوگندنامه‌هایی را امضا کردند که هیچ گونه حمل و نقل هوایی ارائه نشده است. همچنین گفته می‌شود که
و نقل هوایی ارائه نشده است. همچنین گفته می‌شود که هربرت اولین کسی بود که به قطب عدم دسترسی رسید. در ۱۷ اوت ۱۹۷۷، یخ‌شکن هسته‌ای شوروی "آرکتیکا" اولین سفر یک کشتی سطحی به قطب شمال را به پایان رساند. در سال ۱۹۸۲، رانولف فاینس و چارلز آر. برتون اولین افرادی شدند که در یک فصل از اقیانوس شمالگان عبور کردند. آنها در ۱۷ فوریه ۱۹۸۲ از کیپ کروزیر، جزیره الزمیر حرکت کردند و در ۱۰ آوریل ۱۹۸۲ به قطب شمال جغرافیایی رسیدند. آنها پیاده و با اسنوموبیل سفر کردند. از قطب، آنها به سمت سوالبار حرکت کردند اما به دلیل ماهیت
آنها به سمت سوالبار حرکت کردند اما به دلیل ماهیت ناپایدار یخ، پس از ۹۹ روز رانده شدن به سمت جنوب بر روی یک قطعه یخ، عبور خود را در لبه یخ به پایان رساندند. آنها سرانجام توانستند به کشتی اعزامی خود "MV Benjamin Bowring" برسند و در ۴ اوت ۱۹۸۲ در موقعیت 80:31N 00:59W سوار آن شدند. در نتیجه این سفر که بخشی از سفر اکتشافی ترنس‌گلوب سه ساله ۱۹۷۹-۱۹۸۲ بود، فاینس و برتون اولین افرادی شدند که یک دور کامل جهان از طریق هر دو قطب شمال و جنوب، تنها با سفر سطحی، را به پایان رساندند. این دستاورد تا به امروز بی‌رقیب باقی
رساندند. این دستاورد تا به امروز بی‌رقیب باقی مانده است. خدمه اعزامی شامل یک جک راسل تریر به نام بوتی بود که اولین سگی شد که از هر دو قطب بازدید کرد. در سال ۱۹۸۵، سر ادموند هیلاری (اولین مردی که بر قله اورست ایستاد) و نیل آرمسترانگ (اولین مردی که بر روی ماه ایستاد) با یک هواپیمای اسکی کوچک دوموتوره در قطب شمال فرود آمدند. هیلاری بدین ترتیب اولین مردی شد که در هر دو قطب و بر قله اورست ایستاده است. در سال ۱۹۸۶، ویل استگر به همراه هفت هم‌تیمی، اولین نفری شد که تأیید شد با سورتمه سگ و بدون تأمین مجدد به قطب
که تأیید شد با سورتمه سگ و بدون تأمین مجدد به قطب رسیده است. یواس‌اس "گارنارد" (SSN-662) از سپتامبر تا نوامبر ۱۹۸۴ در اقیانوس شمالگان زیر کلاهک یخی قطبی به همراه یکی از کشتی‌های خواهر خود، زیردریایی تهاجمی یواس‌اس "پینتادو" (SSN-672) عملیات انجام داد. در ۱۲ نوامبر ۱۹۸۴، "گارنارد" و "پینتادو" سومین زوج زیردریایی شدند که با هم در قطب شمال به سطح آمدند. در مارس ۱۹۹۰، "گارنارد" در طول تمرین Ice Ex '90 به منطقه شمالگان اعزام شد و تنها چهارمین عبور زیر آب زمستانی از دریاهای برینگ را تکمیل کرد. "گارنارد" در ۱۸
از دریاهای برینگ را تکمیل کرد. "گارنارد" در ۱۸ آوریل به همراه یواس‌اس "سی‌هورس" (SSN-669) در قطب شمال به سطح آمد. در ۱۶ آوریل ۱۹۹۰، یک هیئت اعزامی آلمانی-سوئیسی به رهبری تیمی از دانشگاه گیسن برای مطالعاتی در مورد آلودگی یخ‌پک، برف و هوا به قطب شمال جغرافیایی رسیدند. نمونه‌های گرفته شده با همکاری سازمان زمین‌شناسی کانادا و مؤسسه آلفرد وگنر برای تحقیقات قطبی و دریایی تحلیل شدند. توقف‌های بعدی برای جمع‌آوری نمونه در یخ دریایی چندساله در ۸۶ درجه شمالی، در کیپ کلمبیا و جزیره وارد هانت بود. در ۴ مه ۱۹۹۰، بورگه
کلمبیا و جزیره وارد هانت بود. در ۴ مه ۱۹۹۰، بورگه اوسلند و ارلینگ کاگه اولین کاوشگرانی شدند که بدون پشتیبانی به قطب شمال رسیدند، پس از یک سفر اسکی ۵۸ روزه از جزیره الزمیر در کانادا، به مسافت ۸۰۰ کیلومتر. در ۷ سپتامبر ۱۹۹۱، کشتی تحقیقاتی آلمانی "پولاراشترن" و یخ‌شکن سوئدی "اودن" به عنوان اولین کشتی‌های با نیروی محرکه معمولی به قطب شمال رسیدند. هر دو گروه علمی و خدمه نمونه‌های اقیانوس‌شناسی و زمین‌شناسی گرفتند و یک طناب‌کشی و یک بازی فوتبال بر روی یک قطعه یخ برگزار کردند. "پولاراشترن" دقیقاً ۱۰ سال بعد
یخ برگزار کردند. "پولاراشترن" دقیقاً ۱۰ سال بعد دوباره به قطب رسید، به همراه "هیلی". در سال‌های ۱۹۹۸، ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰، لادا نیوا مارش (نسخه‌های ویژه با چرخ‌های بسیار بزرگ ساخته شده توسط BRONTO، بخش محصولات آزمایشی لادا/واز) به قطب شمال رانده شدند. هیئت اعزامی ۱۹۹۸ با چتر نجات فرود آمد و مسیر را تا قطب شمال تکمیل کرد. هیئت اعزامی ۲۰۰۰ از یک پایگاه تحقیقاتی روسی در حدود ۱۱۴ کیلومتری قطب حرکت کرد و ادعای سرعت متوسط ۲۰-۱۵ کیلومتر در ساعت در دمای متوسط -۳۰ درجه سانتی‌گراد را داشت. قرن بیست و یکم. پروازهای
درجه سانتی‌گراد را داشت. قرن بیست و یکم. پروازهای هواپیماهای تجاری در مسیرهای قطبی ممکن است از فاصله دید قطب شمال عبور کنند. برای مثال، یک پرواز از شیکاگو به پکن ممکن است تا عرض جغرافیایی ۸۹ درجه شمالی نزدیک شود، اگرچه به دلیل بادهای غالب، سفرهای بازگشت از روی تنگه برینگ انجام می‌شود. در سال‌های اخیر، سفر به قطب شمال با هواپیما (فرود با هلیکوپتر یا روی باندی که روی یخ آماده شده است) یا با یخ‌شکن نسبتاً عادی شده و حتی برای گروه‌های کوچک گردشگر از طریق شرکت‌های تعطیلات ماجراجویانه در دسترس است. پرش با چتر
تعطیلات ماجراجویانه در دسترس است. پرش با چتر نجات نیز در سال‌های اخیر به طور مکرر در قطب شمال انجام شده است. اردوگاه موقت فصلی روسی بارنئو از سال ۲۰۰۲ سالانه با هواپیما در فاصله کوتاهی از قطب تأسیس شده و به محققان علمی و همچنین گروه‌های گردشگری خدمات ارائه می‌دهد. سفر از اردوگاه به خود قطب را می‌توان به صورت زمینی یا با هلیکوپتر ترتیب داد. اولین تلاش برای اکتشاف زیر آب در قطب شمال در ۲۲ آوریل ۱۹۹۸ توسط آتش‌نشان و غواص روسی آندری روژکوف با حمایت باشگاه غواصی دانشگاه دولتی مسکو انجام شد، اما با مرگ به پایان
دانشگاه دولتی مسکو انجام شد، اما با مرگ به پایان رسید. تلاش بعدی برای غواصی در قطب شمال سال بعد توسط همان باشگاه غواصی سازماندهی شد و در ۲۴ آوریل ۱۹۹۹ با موفقیت به پایان رسید. غواصان مایکل وولف (اتریش)، برت کورمیک (بریتانیا) و باب واس (ایالات متحده) بودند. در سال ۲۰۰۵، زیردریایی نیروی دریایی ایالات متحده یواس‌اس "شارلوت" (SSN-766) از میان یخ در قطب شمال به سطح آمد و ۱۸ ساعت در آنجا ماند. در ژوئیه ۲۰۰۷، شناگر استقامتی بریتانیایی لوئیس گوردون پیو یک شنای را در قطب شمال به پایان رساند. این شاهکار او که برای
در قطب شمال به پایان رساند. این شاهکار او که برای برجسته کردن اثرات گرمایش جهانی انجام شد، در آب شفافی که بین قطعات یخ باز شده بود، صورت گرفت. تلاش بعدی او برای پارو زدن با کایاک به قطب شمال در اواخر سال ۲۰۰۸، به دنبال پیش‌بینی اشتباه آب شفاف تا قطب، با گیر افتادن هیئت اعزامی او در یخ ضخیم پس از تنها سه روز، ناکام ماند. سپس این سفر رها شد. تا سپتامبر ۲۰۰۷، قطب شمال ۶۶ بار توسط کشتی‌های سطحی مختلف بازدید شده بود: ۵۴ بار توسط یخ‌شکن‌های شوروی و روسیه، ۴ بار توسط "اودن" سوئد، ۳ بار توسط "پولاراشترن" آلمان، ۳
"اودن" سوئد، ۳ بار توسط "پولاراشترن" آلمان، ۳ بار توسط یواس‌سی‌جی‌سی "هیلی" و یواس‌سی‌جی‌سی "پولار سی"، و یک بار توسط سی‌سی‌جی‌اس "لویی اس. سنت-لوران" و توسط "ویدار وایکینگ" سوئدی. فرود سال ۲۰۰۷ به بستر دریای قطب شمال. در ۲ اوت ۲۰۰۷، یک هیئت علمی روسی آرکتیکا ۲۰۰۷ اولین فرود سرنشین‌دار تاریخ را به کف اقیانوس در قطب شمال، به عمق انجام داد، به عنوان بخشی از برنامه تحقیقاتی در حمایت از ادعای فلات قاره گسترده روسیه در سال ۲۰۰۱ به بخش بزرگی از کف اقیانوس شمالگان. این فرود در دو زیردریایی میر انجام شد و توسط
این فرود در دو زیردریایی میر انجام شد و توسط کاوشگر قطبی شوروی و روسیه آرتور چیلینگاروف رهبری می‌شد. در یک اقدام نمادین، پرچم روسیه دقیقاً در قطب بر روی کف اقیانوس قرار داده شد. این سفر، آخرین تلاش از یک سری تلاش‌ها بود که به گفته "نیویورک تایمز"، هدف آن اعطای نفوذ غالب به روسیه در شمالگان بود. سفر اکتشافی MLAE 2009. در سال ۲۰۰۹، سفر دریایی-یخی-خودرویی روسیه (MLAE-2009) با رهبری واسیلی یلاگین و تیمی متشکل از آفاناسی ماکوفنف، ولادیمیر اوبیخود، الکسی شکرابکین، سرگئی لارین، الکسی اوشاکوف و نیکولای نیکولشین با
سرگئی لارین، الکسی اوشاکوف و نیکولای نیکولشین با دو خودروی ATV شش چرخ سفارشی با لاستیک‌های کم‌فشار به قطب شمال رسیدند. این وسایل نقلیه، یملیا-۱ و یملیا-۲، توسط واسیلی یلاگین، کوهنورد، کاوشگر و مهندس روسی طراحی شده بودند. آنها در ۲۶ آوریل ۲۰۰۹، ساعت ۱۷:۳۰ (به وقت مسکو) به قطب شمال رسیدند. این سفر تا حدی توسط هوانوردی دولتی روسیه پشتیبانی می‌شد. کتاب رکوردهای روسیه آن را به عنوان اولین سفر موفق با وسیله نقلیه از خشکی به قطب شمال جغرافیایی به رسمیت شناخت. سفر اکتشافی MLAE 2013. در ۱ مارس ۲۰۱۳، سفر
شناخت. سفر اکتشافی MLAE 2013. در ۱ مارس ۲۰۱۳، سفر دریایی-یخی-خودرویی روسیه (MLAE 2013) با رهبری واسیلی یلاگین و تیمی متشکل از آفاناسی ماکوفنف، ولادیمیر اوبیخود، الکسی شکرابکین، آندری وانکوف، سرگئی ایسایف و نیکولای کوزلوف با دو خودروی ATV شش چرخ سفارشی با لاستیک‌های کم‌فشار—یملیا-۳ و یملیا-۴— از جزیره گلومیانی (مجمع‌الجزایر سورنایا زملیا) به سمت قطب شمال از طریق یخ‌های شناور اقیانوس شمالگان حرکت کردند. این وسایل نقلیه در ۶ آوریل به قطب رسیدند و سپس به سمت سواحل کانادا ادامه دادند. سواحل در ۳۰ آوریل ۲۰۱۳
سواحل کانادا ادامه دادند. سواحل در ۳۰ آوریل ۲۰۱۳ (83°08N, 075°59W جزیره وارد هانت) رسیدند و در ۵ مه ۲۰۱۳، سفر در خلیج رزولوت، نوناووت به پایان رسید. مسیر بین مرز روسیه (جزیره ماچتویی از مجمع‌الجزایر سورنایا زملیا، 80°15N, 097°27E) و سواحل کانادا (جزیره وارد هانت، 83°08N, 075°59W) ۵۵ روز طول کشید؛ این مسیر حدود ۲۳۰۰ کیلومتر بر روی یخ شناور و در مجموع حدود ۴۰۰۰ کیلومتر بود. این سفر کاملاً خودکفا بود و از هیچ گونه تدارک های خارجی استفاده نکرد. این سفر توسط انجمن جغرافیایی روسیه پشتیبانی شد. زمان، شب و روز.
جغرافیایی روسیه پشتیبانی شد. زمان، شب و روز. خورشید در قطب شمال در طول تابستان به طور مداوم بالای افق و در طول زمستان به طور مداوم زیر افق قرار دارد. طلوع خورشید درست قبل از اعتدال بهاری (حدود ۲۰ مارس) است؛ سپس خورشید سه ماه طول می‌کشد تا به بالاترین نقطه خود یعنی نزدیک به ۲۳٫۵ درجه ارتفاع در انقلاب تابستانی (حدود ۲۱ ژوئن) برسد، پس از آن شروع به پایین آمدن می‌کند و درست پس از اعتدال پاییزی (حدود ۲۳ سپتامبر) به غروب می‌رسد. وقتی خورشید در آسمان قطبی قابل مشاهده است، به نظر می‌رسد در یک دایره افقی بالای افق
است، به نظر می‌رسد در یک دایره افقی بالای افق حرکت می‌کند. این دایره به تدریج از نزدیکی افق درست پس از اعتدال بهاری بالا می‌آید تا به حداکثر ارتفاع خود (بر حسب درجه) بالای افق در انقلاب تابستانی برسد و سپس دوباره به سمت افق پایین می‌آید تا در اعتدال پاییزی زیر آن فرو رود. از این رو قطب شمال و جنوب کندترین نرخ طلوع و غروب خورشید را روی زمین تجربه می‌کنند. دوره گرگ‌ومیش که قبل از طلوع و بعد از غروب رخ می‌دهد، سه تعریف مختلف دارد: این اثرات ناشی از ترکیبی از انحراف محوری زمین و گردش آن به دور خورشید است. جهت
محوری زمین و گردش آن به دور خورشید است. جهت انحراف محوری زمین و همچنین زاویه آن نسبت به صفحه مدار زمین به دور خورشید، در طول یک سال تقریباً ثابت باقی می‌ماند (هر دو در دوره‌های زمانی طولانی بسیار کند تغییر می‌کنند). در نیمه تابستان شمالی، قطب شمال به بیشترین حد خود به سمت خورشید قرار دارد. با گذشت سال و حرکت زمین به دور خورشید، قطب شمال به تدریج از خورشید دور می‌شود تا در نیمه زمستان به بیشترین حد خود از خورشید دور باشد. توالی مشابهی در قطب جنوب با اختلاف زمانی شش ماهه مشاهده می‌شود. از آنجایی که طول
زمانی شش ماهه مشاهده می‌شود. از آنجایی که طول جغرافیایی در قطب شمال تعریف نشده است، زمان دقیق یک موضوع قراردادی است. سفرهای اکتشافی قطبی از هر زمانی که راحت‌تر باشد استفاده می‌کنند، مانند زمان گرینویچ یا منطقه زمانی مبدأ خودشان. آب و هوا، یخ دریا در قطب شمال. قطب شمال به طور قابل توجهی گرم‌تر از قطب جنوب است زیرا در سطح دریا در وسط یک اقیانوس قرار دارد (که به عنوان یک مخزن گرما عمل می‌کند)، نه در ارتفاع بر روی یک توده خشکی قاره‌ای. علی‌رغم اینکه یک کلاهک یخی است، شمالی‌ترین ایستگاه هواشناسی در گرینلند
یخی است، شمالی‌ترین ایستگاه هواشناسی در گرینلند دارای اقلیم توندرا (کوپن "ET") است زیرا میانگین دمای ژوئیه و اوت به بالای نقطه انجماد می‌رسد. دمای زمستان در شمالی‌ترین ایستگاه هواشناسی در گرینلند می‌تواند از حدود متغیر باشد و به طور متوسط حدود است و قطب شمال کمی سردتر است. با این حال، یک طوفان غیرعادی باعث شد که دما در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۵ در یک شناور سازمان جهانی هواشناسی واقع در 87.45 درجه شمالی برای مدتی به برسد. تخمین زده شد که دمای قطب شمال در طول طوفان بین بوده است. دمای تابستان (ژوئن، ژوئیه و اوت) به طور
بوده است. دمای تابستان (ژوئن، ژوئیه و اوت) به طور متوسط در حدود نقطه انجماد () است. بالاترین دمای ثبت شده است، که بسیار گرم‌تر از رکورد بالای قطب جنوب یعنی تنها است. افزایش مشابهی در دما در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۶ رخ داد که دما به نقطه انجماد رسید. بار دیگر، فوریه ۲۰۱۸ شاهد طوفانی چنان قدرتمند بود که دما در کیپ موریس جسوپ، شمالی‌ترین ایستگاه هواشناسی جهان در گرینلند، به رسید و ۲۴ ساعت متوالی بالای نقطه انجماد باقی ماند. در همین حال، تخمین زده شد که خود قطب به دمای بالای رسیده است. همین دمای در همان زمان در فرودگاه
رسیده است. همین دمای در همان زمان در فرودگاه هالیوود بوربانک در لس آنجلس نیز ثبت شد. یخ دریا در قطب شمال به طور معمول حدود ضخامت دارد، اگرچه ضخامت یخ، گستره فضایی آن و درصد آب باز در داخل بسته یخ می‌تواند به سرعت و به شدت در پاسخ به آب و هوا و اقلیم تغییر کند. مطالعه ها نشان داده‌اند که ضخامت متوسط یخ در سال‌های اخیر کاهش یافته است. احتمالاً گرمایش جهانی به این امر کمک کرده است، اما نمی‌توان کاهش ناگهانی اخیر ضخامت را به طور کامل به گرمایش مشاهده شده در شمالگان نسبت داد. گزارش‌ها همچنین پیش‌بینی کرده‌اند
نسبت داد. گزارش‌ها همچنین پیش‌بینی کرده‌اند که در عرض چند دهه اقیانوس شمالگان در تابستان کاملاً بدون یخ خواهد بود. این ممکن است پیامدهای تجاری قابل توجهی داشته باشد؛ به "ادعاهای سرزمینی" در زیر مراجعه کنید. عقب‌نشینی یخ دریای شمالگان گرمایش جهانی را تسریع خواهد کرد، زیرا پوشش یخی کمتر، تابش خورشیدی کمتری را منعکس می‌کند و ممکن است با کمک به تولید چرخندهای شمالگان، پیامدهای اقلیمی جدی داشته باشد. گیاهان و جانوران. اعتقاد بر این است که خرس قطبی به دلیل کمبود غذا به ندرت فراتر از حدود ۸۲ درجه شمالی سفر
کمبود غذا به ندرت فراتر از حدود ۸۲ درجه شمالی سفر می‌کند، هرچند ردپاهایی در مجاورت قطب شمال دیده شده است و یک سفر اکتشافی در سال ۲۰۰۶ از مشاهده یک خرس قطبی تنها در از قطب خبر داد. فک حلقه‌دار نیز در قطب دیده شده است و روباه قطبی در کمتر از دورتر در '۴۰°۸۹ شمالی مشاهده شده است. پرندگانی که در قطب یا بسیار نزدیک به آن دیده شده‌اند عبارتند از زردپره برفی، فولمار شمالی و کاکایی پاسیاه، هرچند برخی از مشاهدات پرندگان ممکن است به دلیل تمایل پرندگان به دنبال کردن کشتی‌ها و هیئت‌های اعزامی، تحریف شده باشد. ماهی‌ها
و هیئت‌های اعزامی، تحریف شده باشد. ماهی‌ها در آب‌های قطب شمال دیده شده‌اند، اما این‌ها احتمالاً تعداد کمی دارند. یکی از اعضای تیم روسی که در اوت ۲۰۰۷ به بستر دریای قطب شمال فرود آمد، گزارش داد که هیچ موجود دریایی زنده‌ای در آنجا ندیده است. با این حال، بعداً گزارش شد که یک شقایق دریایی توسط تیم روسی از گل و لای بستر دریا برداشته شده و فیلم ویدئویی از غواصی، میگوها و دوجورپایان ناشناس را نشان می‌دهد. ادعاهای سرزمینی نسبت به قطب شمال و مناطق شمالگان. در حال حاضر، طبق حقوق بین‌الملل، هیچ کشوری مالک قطب شمال یا
طبق حقوق بین‌الملل، هیچ کشوری مالک قطب شمال یا منطقه اقیانوس شمالگان اطراف آن نیست. پنج کشور هم‌مرز شمالگان، یعنی روسیه، کانادا، نروژ، دانمارک (از طریق گرینلند) و ایالات متحده، به یک منطقه انحصاری اقتصادی در سواحل خود محدود هستند و منطقه فراتر از آن توسط سازمان بین‌المللی بستر دریا اداره می‌شود. پس از تصویب کنوانسیون ملل متحد در مورد حقوق دریاها، یک کشور ۱۰ سال فرصت دارد تا ادعاهایی را برای فلات قاره گسترده فراتر از منطقه انحصاری اقتصادی ۲۰۰ مایلی خود مطرح کند. در صورت تأیید، چنین ادعایی به کشور مدعی حقوقی
در صورت تأیید، چنین ادعایی به کشور مدعی حقوقی بر روی آنچه ممکن است در یا زیر بستر دریا در منطقه مورد ادعا باشد، می‌دهد. نروژ (کنوانسیون را در سال ۱۹۹۶ تصویب کرد)، روسیه (در سال ۱۹۹۷ تصویب کرد)، کانادا (در سال ۲۰۰۳ تصویب کرد) و دانمارک (در سال ۲۰۰۴ تصویب کرد) همگی پروژه‌هایی را برای اثبات ادعاهایی مبنی بر اینکه مناطق خاصی از فلات قاره شمالگان باید تحت بهره‌برداری انحصاری حاکمیت آنها باشد، آغاز کرده‌اند. در سال ۱۹۰۷، کانادا به "اصل قطاع" استناد کرد تا حاکمیت خود را بر قطاعی که از سواحلش تا قطب شمال امتداد
خود را بر قطاعی که از سواحلش تا قطب شمال امتداد دارد، ادعا کند. این ادعا رها نشده است، اما تا سال ۲۰۱۳ به طور مداوم پیگیری نشد. تداعی‌های فرهنگی. در برخی از افسانه‌های کریسمس کودکان و فولکلور غربی، قطب شمال جغرافیایی به عنوان محل کارگاه و اقامتگاه بابانوئل توصیف شده است. پست کانادا کد پستی H0H 0H0 را به قطب شمال اختصاص داده است (با اشاره به فریاد سنتی بابانوئل "هو هو هو!"). این تداعی منعکس‌کننده یک اسطوره‌شناسی باستانی رازآمیز از هایپربوریا است که قطب شمال، محور جهانی ماورایی، را به عنوان جایگاه خدا و
محور جهانی ماورایی، را به عنوان جایگاه خدا و موجودات فوق بشری معرفی می‌کند. همانطور که هانری کربن مستند کرده است، قطب شمال نقش کلیدی در جهان‌بینی فرهنگی تصوف و عرفان ایرانی ایفا می‌کند. "شرقی که عارف به دنبال آن است، شرقی که در نقشه‌های ما قابل مکان‌یابی نیست، در جهت شمال، فراتر از شمال است.". در کیهان‌شناسی مندایی، قطب شمال و ستاره قطبی فرخنده تلقی می‌شوند، زیرا با جهان نور مرتبط هستند. مندائیان هنگام نماز رو به شمال می‌ایستند و معابد نیز به سمت شمال جهت‌گیری شده‌اند. برعکس، جنوب با جهان تاریکی مرتبط است.
شده‌اند. برعکس، جنوب با جهان تاریکی مرتبط است. به دلیل دورافتادگی، قطب گاهی با کوه اسرارآمیز سنت باستانی ایرانی به نام کوه قاف (جبل قاف)، "دورترین نقطه زمین" شناخته می‌شود. به گفته برخی نویسندگان، جبل قاف در کیهان‌شناسی اسلامی نسخه‌ای از روپس نیگرا است، کوهی که صعود از آن، مانند صعود دانته از کوه برزخ، نمایانگر پیشرفت زائر از طریق حالات روحانی است. در حکمت الهی ایرانی، قطب آسمانی، نقطه کانونی عروج روحانی، به عنوان یک آهنربا عمل می‌کند تا موجودات را به "قصرهای فروزان از ماده غیرمادی" خود بکشاند.
کاردماهی‌سانان (Gymnotiformes) راسته‌ای از ماهی‌ها از رده پرتوبالگان (Actinopterygii) هستند. کاردماهی‌سانان در آب‌های شیرین زندگی می‌کنند و اندام‌هایی دارند که تولید میدان الکتریکی می‌کند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
جان ری گریشام (زاده ۸ فوریه ۱۹۵۵) نویسنده آمریکایی است. او ابتدا به تحصیل رشته حقوق روی آورد و پس از اخذ مدرک این رشته از دانشگاه ایالتی میسی سیپی، مدتی به کار وکالت در شهر آکسفورد مشغول شد. مدتی نماینده مجلس در پارلمان ایالتی بود و پس از چند سال از کار کناره گیری کرد. او سال‌هاست به عنوان نویسنده رمان‌های حقوقی پرفروش در آمریکا مطرح است. رمان‌های گریشام به بسیاری از زبان‌های زنده دنیا ترجمه شده‌اند. بیشتر کتاب‌های وی (گاه با چند ترجمه گوناگون) به فارسی هم ترجمه شده‌اند. از اکثر کتاب‌های وی یک نسخه سینمایی
شده‌اند. از اکثر کتاب‌های وی یک نسخه سینمایی نیز ساخته شده‌است.
اَرّه‌کوسه‌سانان (Pristiophoriformes) راسته‌ای از کوسه‌ماهیان هستند. این کوسه‌ها بیشتر در آب‌های آفریقای جنوبی تا استرالیا دیده می‌شوند.
جان کرامر که بیشتر با نام جیگ‌ساو (به معنای قاتل اره‌مویی) معروف است، یک شخصیت تخیلی در سری فیلم‌های اره به نام جان کرامر است. وی یک بیمار سرطانی تقریباً نزدیک به مرگ معرفی می‌شود. او معتقد است انسان‌ها از غریزه باقی ماندنشان استفاده نمی‌کنند و از این روی اقدام به ربودن افراد مختلف می‌کند و آنان را در شرایطی قرار می‌دهد که برای زنده ماندن دست به هر کاری بزنند. جیگ‌ساو با بازی توبین بل در تمام قسمتهای مجموعه اره انجام شد. او در این سری فیلم با گذاشتن تله‌های مرگ‌بار افراد را می‌آزماید. او از این کار به عنوان
افراد را می‌آزماید. او از این کار به عنوان «بازی» یاد می‌کند و هر بازی مرگ، دارای قوانینی است که توسط نوار صوتی به آنها گفته می‌شود. او همچنین در برخی از بازی های خود از عروسک بچگی‌اش و سه چرخه دوران کودکی‌اش استفاده می‌کرد. پس از مرگ جیگ‌ساو، برخی از افراد مانند مارک هافمن، آماندا یانگ و لارنس گوردون که قبلاً در بازی او حضور داشتند و جزئی از نجات یافتگان این بازی بودند کمک کردند تا این بازی مرگ‌بار ادامه پیدا کند. بیوگرافی شخصیت‌ داستان. جان کرامر یک مهندس عمران و معمار موفق بود. او همراه با دوست و وکیلش،
عمران و معمار موفق بود. او همراه با دوست و وکیلش، آرت بلنک، گروه بازسازی شهری را تأسیس کرد، بنیادی که به توسعه املاک برای افراد کم درآمد با شعار «چهار دیواری خانه می‌سازد» اختصاص دارد. این شرکت املاک و مستغلات متروکه را خرید و آنها را به مسکن ارزان قیمت بازسازی کرد. اولین ساختمانی که توسط گروه خریداری و تعمیر شد، کارخانه بسته بندی گوشت گیدئون در ۱۱۲۳۵ بلیک درایو بود. جان در یک نقطه از زندگی خود با زنی به نام جیل تاک ازدواج کرد و از کار او در کلینیک هوموارد باند حمایت کرد، یک کلینیک بهبودی آمبولانس برای
باند حمایت کرد، یک کلینیک بهبودی آمبولانس برای معتادان تحت شعار «زندگیت را گرامی بدار». در طی یک مهمانی در کلینیک که توسط یک شرکت بیمه به نام آمبرلا هلث برگزار شد، او با ویلیام ایستون، مدیر آمبرلا آشنا شد. همانطور که آنها در مورد کار خود صحبت می کردند، ویلیام یک فرمول ریاضی را به او ارائه داد تا تصمیم بگیرد که چه افرادی توسط آمبرلا بیمه شوند. در حالی که ویلیام به وضوح به آن افتخار می کرد، جان این سیاست تجاری را زیر سوال برد زیرا ویلیام را در موقعیتی قرار می داد که در مورد زندگی و مرگ مشتریانش تصمیم بگیرد.
داد که در مورد زندگی و مرگ مشتریانش تصمیم بگیرد. به گفته جان، این شیوه تجاری به طور کامل اراده مشتریان برای زندگی را نادیده می گرفت، که او آن را حیاتی ترین عنصر طبیعت انسان می دانست. با این حال، علی رغم اختلافات آنها، خود جان در نهایت مشتری آمبرلا شد.
علم‌سنجی ، علم سنجش و تحلیل علم است. علم‌سنجی در عمل، بیشتر با استفاده از روش‌های کتاب‌سنجی انجام می‌شود و مبتنی بر تحلیل استنادی است. مقدمه‌ای بر علم‌سنجی. علم‌سنجی، یکی از رایج‌ترین روش‌های ارزیابی فعالیت‌های علمی پژوهشی می‌باشد. این روش در روسیه شوروی پدید آمد و در کشورهای اروپای شرقی بویژه مجارستان، برای اندازه‌گیری علوم در سطوح ملی و بین‌المللی استفاده شد. اولین کسانی که واژه علم‌سنجی را ابداع کردند، دوبروف و کارنوا بودند. آن‌ها علم‌سنجی را به عنوان اندازه‌گیری فرایند انفورماتیک، تعریف کردند.
عنوان اندازه‌گیری فرایند انفورماتیک، تعریف کردند. انفورماتیک از نظر میخائیلف، عبارت است از اصول علمی که به بررسی ساختار و ویژگی‌های اطلاعات علمی می‌پردازد و قوانین و فرایندهای این ارتباطات را مورد بحث، قرار می‌دهد. به دنبال مطرح شدن این علم، دانشمندان برجسته دیگری از جمله کول، ایلز و هولم نیز از مقالات علمی به عنوان ملاکی برای مقایسه تولید علمی کشورهای مختلف استفاده کردند. آن‌ها از این طریق تولیدات علمی کشورهای مختلف را از لحاظ کمی و کیفی با یکدیگر مورد مقایسه قرار داده و وضعیت کشورهای مختلف را در تولید