payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جراید دیگر، سیاسی و انتقادی شد. بی‌ثباتی سیاسی به سبب ناپایداری دولتها دستمایهٔ اصلی "توفیق" برای انتقاد روزافزون از دستگاه حاکم بود که به توقیفهای مکرر آن نیز انجامید. دلایل توقیف متعدد بود از جمله در اسناد سال‌های ۱۳۲۴ و ۱۳۲۵ آمده‌است که فرمانداری نظامی مندرجات نشریهٔ "توفیق" را خلاف مصالح کشور و سیاست دولت تشخیص داده و دستور توقیف آن را به شهربانی کل کشور صادر کرده‌است. موضوع اصلی "توفیق" انتقاد از عملکرد نخست‌وزیران بود و برای آنان نام‌های طنزآمیز می‌ساخت. انتقادهای طنزآمیز مداوم از عبدالحسین هژیر
انتقادهای طنزآمیز مداوم از عبدالحسین هژیر نخست‌وزیر ایران در سال۱۳۲۷ شمسی، توقیف دو هفته‌ای (از ۹ تا ۲۳ تیر ۱۳۲۷) "توفیق" را در پی داشت که در این فاصله روزنامهٔ "دنیای امروز" با مدیریت حسین فرشید به‌جای آن منتشر شد (رجوع کنید به ش ۱، ۱۶ تیر ۱۳۲۷). "نوروز ایران" به مدیریت ع. نوروزی و مستحکم به مدیریت اسداللّه زکی‌زاده شبستری نیز با درج عبارت «توفیق توقیف است» در پیشانی نشریه، پیام "توفیق" را انتقال می‌دادند. خط مشی "توفیق" در دههٔ ۱۳۲۰ شمسی ضداستعماری بود که در سال‌های بعد نیز ادامه یافت این جهت‌گیری
بود که در سال‌های بعد نیز ادامه یافت این جهت‌گیری "توفیق" را جزو جراید چپ قرار داده بود. در سال ۱۳۲۹ شمسی، دورهٔ نخست‌وزیری حاجی‌علی رزم‌آرا در فهرست شهربانی کل کشور "توفیق" در جرگهٔ جراید متمایل به چپ قرار داشت که دولت در صدد جلوگیری از انتشار آن‌ها بود. "توفیق" در سال‌های اوج‌گیری ملی‌شدن صنعت نفت، ضمن حمایت از ملی‌شدن نفت و ملی‌شدن شیلات، همچنان از دولت‌ها انتقاد می‌کرد. "توفیق" از درگیری با دربار پرهیز می‌کرد ولی در بحبوحه وقایعی که به کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ انجامید، در مقاله‌ای با عنوان «فتنه روسیاه»،
۱۳۳۲ انجامید، در مقاله‌ای با عنوان «فتنه روسیاه»، با تندی از شاه محمدرضا پهلوی انتقاد کرد. محمدعلی توفیق به سبب این تندروی مغضوب گردید و در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ دفتر نشریهٔ "توفیق" و خانه‌اش تاراج شد و خودش به قلعهٔ فلک‌الافلاک در خرم‌آباد و جزیرهٔ خارک تبعید گردید و پس از یک سال آزاد شد مشروط بر آنکه فعالیت سیاسی نکند پس از کودتا فهرست جرایدی که اجازه فعالیت داشتند، منتشر شد ولی نام مجله "توفیق" در آن نبود (کوهستانی نژاد، ص ۸۹). به این ترتیب انتشار "توفیق" تا پایان سال ۱۳۳۶ شمسی، به مدت چهار سال و هفت ماه، متوقف
سال ۱۳۳۶ شمسی، به مدت چهار سال و هفت ماه، متوقف شد. دورهٔ سوم. برادران توفیق: حسن، حسین و عباس توفیق که در دورهٔ دوم توفیق کاریکاتوریست، نویسنده، شاعر و سردبیر و در سال‌های آخر آن دوره گردانندگان اصلی تحریریهٔ "توفیق" بودند در ۲۹ اسفند ۱۳۳۶ روزنامه‌ای فکاهی و طنز آمیز را به نام «فکاهی» منتشر کردند که به شدت مورد استقبال مردم قرار گرفت. در سال ۱۳۳۷ محمدعلی توفیق نام روزنامهٔ "توفیق" و حق‌التألیف ۳۲ سال مندرجات آن را رسماً به برادران توفیق واگذار کرد. انتشار این دورهٔ پرسروصدای "توفیق" در زیر فشار شدید
این دورهٔ پرسروصدای "توفیق" در زیر فشار شدید سانسور و با توقیف‌های مکرر تا سال ۱۳۵۰ شمسی ادامه یافت. در این دوره ظاهر نشریه تغییراتی کرد، از جمله جلدش رنگی و صفحاتش بتدریج بیشتر شد. سرمقاله شماره نخست دوره سوم حکایت از وضع جدیدی داشت و به خواننده می‌فهماند که به سبب محدودیتهایی قادر به درج هر مطلبی نیست (رجوع کنید به ش نوروز، ۲۹ اسفند ۱۳۳۶، ص ۲). همچنین درج عبارت «توفیق روزنامه‌ای‌ست ملی و مستقل که به هیچ حزب و دسته و جمعیتی بستگی ندارد» و «ارگان رسمی حزب خران» در پشت جلد وابسته نبودن "توفیق" به هیچ گروهی
در پشت جلد وابسته نبودن "توفیق" به هیچ گروهی را را یادآور می‌شد. شمارهٔ نخست با استقبال مردم مواجه شد، به‌طوری‌که سهمیهٔ شهرستان‌ها نیز در تهران توزیع گردید. "توفیق" در دورهٔ سوم انتشار بسیار موفقیت‌آمیز خود و با انتقادات صریح و اساسی بسیار محکم و بی‌پروا ولی شیرین، رونقی بسی بیشتر از دههٔ ۱۳۲۰ هـ. ش یافت. سرمقاله‌ها با امضای «کاکاتوفیق»، و دیگر مطالب آن با انتقادی طنزآمیز به اوضاع اجتماعی چون گرانی و بیکاری، بی‌عدالتی، فقر، عدم مساوات و مانند اینها بود، و انتقاداتی بسیار قوی‌تر و شیرین‌تر، از هیئت حاکمه،
انتقاداتی بسیار قوی‌تر و شیرین‌تر، از هیئت حاکمه، نخست‌وزیران، وزرا و نمایندگان مجلس شورای ملی و سنا. شخصیت‌های توفیق. شخصیت‌های اصلی "توفیق"، کاکاتوفیق، گشنیزخانم (عیال کاکا)، ممولی (میمون کاکا) و ملت بود. در دورهٔ سوم، "توفیق" توانست پس از دو-سه سال، انتقادات طنزآمیز خود را متوجه دولت (خصوصاً شخص نخست‌وزیر و وزرا) و وکلا و سناتورها یا سیاست‌های آمریکا و انگلیس و اسرائیل نماید. مشی سیاسی توفیق در این دوره، حمایت از ملل محروم بود، چنان‌که هنگام جنگ در ویتنام با مطالب و کاریکاتورهای ضدآمریکایی از مردم
ویتنام با مطالب و کاریکاتورهای ضدآمریکایی از مردم ویتنام پشتیبانی می‌کرد (برای نمونه، رجوع کنید به سال ۴۶، ش ۱۳، ۳۰ خرداد ۱۳۴۶، روی جلد؛ سال ۴۶، ش ۳۳، ۱۸ آبان ۱۳۴۶، روی جلد). همچنین نشر مطالب ضداسرائیلی خصوصاً هنگام جنگ اعراب و اسرائیل، در حالی صورت می‌گرفت که دولت ایران از حامیان اصلی اسرائیل بود. "توفیق" هر سال از بین کاریکاتورهای چاپ‌شده در نشریات کشور، سه کاریکاتور را با مضامین سیاسی، اجتماعی، فکاهی، به‌عنوان بهترین کاریکاتور انتخاب و در شمارهٔ ویژهٔ «سیزده‌به‌در» چاپ می‌کرد. از موضوع‌های همیشگی
«سیزده‌به‌در» چاپ می‌کرد. از موضوع‌های همیشگی "توفیق"، ارائهٔ چهرهٔ نادان و عقب‌افتاده از نمایندگان مجلس بود که مجلس را نهادی سخیف معرفی می‌نمود. نخست‌وزیران نیز دستمایه اصلی کاریکاتورهای "توفیق" بودند. در این دوره علاوه بر کاریکاتورهای سیاسی، کاریکاتورهایی با پیام‌های اجتماعی چاپ شد که حکایت از فساد ادارات و دستگاه‌های دولتی و شرکت‌ها می‌کرد. گروه‌بندی مطالب "توفیق" و نسبت مندرجات آن به یکدیگر بدین‌گونه بود: کاریکاتور ۴۰٪، سرمقاله ۳٫۵٪، اشعار فکاهی ۱۰٪، اخبار در قالب شعر ۱٪، اخبار و مطالب اشتباهی خنده‌دار
در قالب شعر ۱٪، اخبار و مطالب اشتباهی خنده‌دار جراید خصوصاً دو روزنامه اطلاعات و کیهان ۱٪، انتقاد از (به تعبیر "توفیق": «انگولک») جراید کمتر از ۱٪، مناجات، جدول فکاهی و «ته‌مقاله» هرکدام کمتر از ۱٪، خبرهای شهرستان‌ها کمتر از ۱٪، قصه برای کودکان به شعر ۱٪، «نامه‌های یک ایرانی» که به صورت مسلسل چاپ می‌شد ۳٫۵٪، آگهی به زبان فکاهی و طنز بین ۷ تا ۱۲٪ و بقیهٔ آن نیز مطالب مختلف روز (برزین، ص ۸۳). "توفیق" از درج آگهی‌های دولتی امتناع می‌کرد، ضمن آنکه هر آگهی غیردولتی را نیز چاپ نمی‌کرد. عوامل نشریه. سردبیران
را نیز چاپ نمی‌کرد. عوامل نشریه. سردبیران توفیق. یوسف خسروپور، ابوالقاسم حالت، پرویز خطیبی، محمدامین محمدی، کریم فکور، ابوتراب جَلی، حسین توفیق و عباس توفیق در دوره‌های مختلف سردبیر یا رئیس هیئت تحریریه (شورای نویسندگان) "توفیق" بودند. شعرا و نویسندگان توفیق. دورهٔ اول: حسین توفیق بزرگ، ابوالقاسم حالت، عباس فرات، نورالله خرازی، پرویز خطیبی، محمدامین محمدی، محمدعلی افراشته، محمدصادق تفکری، حسین حسینی، غلامرضا روحانی، احمد گلچین معانی، ملک حجازی قلزم، رهی معیری، حسین نعیمی ذاکر، محمدعلی نجاتی، احمد سروری، و
حسین نعیمی ذاکر، محمدعلی نجاتی، احمد سروری، و رضا ابهری. دورهٔ دوم: محمدابراهیم باستانی پاریزی، ابوتراب جَلی، مهدی سهیلی، حسین توفیق، عباس توفیق، قاسم رفقا، محمدعلی ریاضی، حسن زارع، جمشید وحیدی، اسدالله شهریاری، ابراهیم صهبا، کریم فکور، علی زرین‌قلم، حسین مدنی، فریدون مشیری، پرویز نامدار، و نواب صفا. دورهٔ سوم: عباس توفیق، عبدالعلی رزاقی، کیومرث صابری، مرتضی فرجیان، حسام محولاتی، کمال اجتماعی، محمد اجتهادی، ابوالحسن آذری، منوچهر احترامی، عمران صلاحی، اکبر جمشیدی، مرتضی خدابخش، هادی خرسندی، محمد خرمشاهی،
جمشیدی، مرتضی خدابخش، هادی خرسندی، محمد خرمشاهی، حسن خواجه‌نوری، شمس قمی، اسدالله خیراندیش، احمد سیدنا، حسینی قمی (خروس اخته)، خسرو شاهانی، صمد بهرنگی، خسرو فرشیدورد، مسعود کیمیاگر، محمود گیوی، هوشنگ نامدار، نصرت‌الله نوحیان (نوح)، ناصر وحید یوسفی، و غلامرضا کیانی. کاریکاتوریست‌های توفیق. علی وثوق، پتگر، حسین بنایی، روح‌الله داوری، کوروش سلیمانی، حسن توفیق، عباس توفیق، غلامعلی لطیفی، کامبیز درم‌بخش، هادی اشرفی، ایرج زارع، ناصر پاکشیر، سخاورز، بهمن رضایی، احمد عربانی و پروین کرمانی. گفته‌ها از توفیق. از سال
عربانی و پروین کرمانی. گفته‌ها از توفیق. از سال ۱۳۳۹ شمسی "توفیق" توانست انتقادات طنزآمیز خود را تا حد نخست‌وزیران ایران توسعه دهد و این انتقادات از دکتر منوچهر اقبال شروع شد و به دوران نخست‌وزیران بعدی: دکتر علی امینی، اسدالله عَلَم، حسنعلی منصور و امیرعباس هویدا رسید؛ ولی هویدا در صدد برآمد که نشریهٔ فکاهی دیگری را که خود بر آن نظارت داشته باشد، در مقابل "توفیق" عَلَم کند؛ ازاین‌رو، با کمک مالی فراوان، امتیاز مجلهٔ فکاهی کاریکاتور را به محسن دولّو واگذار کرد و تعدادی از طنزنویسان "توفیق" در آن مجله مشغول
و تعدادی از طنزنویسان "توفیق" در آن مجله مشغول شدند (بهزادی، ج ۳، ص ۳۴۲؛ حسین توفیق، مصاحبهٔ مورَّخ ۲۱ آبان ۱۳۸۱). "توفیق" همچنان موفق بود، تا اینکه در تیر ۱۳۵۰ به دستور هویدا برخلاف قانون توقیف شد. هرچند مقامات دولتی سند و مدرکی دالّ بر توقیف "توفیق" به‌جا نگذاشته‌اند، ولی مدیران "توفیق" برای دستیابی به اسناد توقیف، نامه‌هایی به شهربانی‌های کشور فرستادند. پاسخ شهربانی‌ها به‌همراه تعدادی صورت‌مجلس، حاکی از توقیف نشریهٔ "توفیق" از سوی دولت به دست برادران توفیق افتاد و براساس آن علیه توقیف غیرقانونی "توفیق"
افتاد و براساس آن علیه توقیف غیرقانونی "توفیق" به دادگستری شکایت کردند. این کار خشم هویدا را افزون کرد و به دستور او تمام نشریات مربوط به "توفیق" ("مجلهٔ صرفاً فکاهی توفیق ماهانه"، "سالنامهٔ صرفاً فکاهی توفیق"، و چهارده جلد کتاب‌های توفیق) برخلاف قانون توقیف، جمع‌آوری و مقوا شد و چاپخانهٔ توفیق نیز لاک‌ومُهر و تعطیل گردید. تعطیلیِ "توفیق" به دستور مستقیم شاه انجام گرفت، زیرا اهمیت توفیق چنان بود که هویدا نمی‌توانست بدون اجازهٔ شاه آن را توقیف کند. (میلانی، ص ۳۳۵) ولی درحقیقت علت اصلی تعطیلی "توفیق"، همسو
ص ۳۳۵) ولی درحقیقت علت اصلی تعطیلی "توفیق"، همسو نبودن شیوهٔ آن با سیاست‌های حکومتی و انتقادهای روزافزون از دستگاه حاکم بود (حسین توفیق، مصاحبهٔ مورَّخ ۲۱ آبان ۱۳۸۱). پس از گذشت چند ماه از توقیف "توفیق"، برادران توفیق شماره‌هایی از آن را مخفیانه چاپ کردند؛ ولی به‌رغم ارسال نسخه‌هایی از آن به مراجع قانونی و کتابخانه‌های رسمی، در مهر ۱۳۵۱، با استناد به تبصرهٔ دو، مادّهٔ پنج «قانون مطبوعات» که تصریح می‌کرد اگر روزنامه‌ای تا یک سال منتشر نشود امتیازش لغو می‌شود، امتیاز "توفیق" لغو شد و چاپخانهٔ آن نیز برخلاف
امتیاز "توفیق" لغو شد و چاپخانهٔ آن نیز برخلاف قانون لاک‌ومُهر گردید (رجوع کنید به فریده توفیق، ص ۱۹۶، ۲۴۶، ۲۵۵، ۲۵۷). "توفیق"، در ضمنِ فعالیت مطبوعاتی‌اش، چهارده نوع کتاب و مجلهٔ "توفیق فکاهی ماهانه" و "سالنامهٔ فکاهی توفیق" و "آلبوم توفیق" را نیز منتشر می‌کرد. "فرهنگ توفیق" نیز، که کتابی است حاوی بیش از ۴۰۰۰ واژهٔ فکاهی، از جمله انتشارات آن بود. علی شریعتی طنزها و شیوهٔ آن را ستوده‌است، محمد مصدق از آن به‌عنوان بهترین مجله یاد کرده، و محمدعلی جمال‌زاده نیز آن را در حکم آیینه‌ای دانسته که در آن چهرهٔ
نیز آن را در حکم آیینه‌ای دانسته که در آن چهرهٔ عامیانهٔ معشوقه‌اش (زبان فارسی) را می‌یابد. دورهٔ "توفیق" در کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران، تماشاگه مطبوعات، کتابخانهٔ ملی وزارت فرهنگ و ارشاد، کتابخانهٔ مجلس، و خانهٔ مطبوعات در تبریز نگهداری می‌شود.
۲۹ خرداد. ۲۹ خرداد نخستین نماز جمعه پس از آغاز اعتراضات پس از انتخابات ۸۸ به امامت رهبر ایران برگزار شد. سخنرانی خامنه‌ای در اولین نماز جمعه تهران پس از انتخابات. این نماز جمعه به امامت سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی در دانشگاه تهران برگزار شد. خامنه‌ای در خطبه دوم که طولانی‌تر از حد معمول بود در سه بخش، به مسائل راجع به انتخابات و اعتراض کاندیداها پرداخت. علی خامنه‌ای در خطبه‌های نماز جمعه تهران هر ۴ کاندیدا رو جزو عناصر نظام دانست و پیرامون اعتراضات خیابانی هشدار داده و گفت که مسئولیت «خون‌ها و
خیابانی هشدار داده و گفت که مسئولیت «خون‌ها و خشونت‌ها و هرج و مرج‌ها» بر عهده کسانی است که از تظاهرات‌ها پشتیبانی می‌کنند. وی در سخنان خود از انتخابات و سلامت آن دفاع کرد و گفت «نظام جمهوری اسلامی اهل خیانت در آرا نیست. سازوکارهای قانونی برگزاری انتخابات اجازه تقلب را نمی‌دهد…». وی نامزدهای معترض را دعوت به پیگیری خواسته‌های خود از طریق مجاری قانونی دعوت کرد و گفت «زیر بار بدعت‌های غیرقانونی نخواهد رفت» و «اگر امروز چارچوب‌های قانونی شکسته شود از این به بعد هیچ انتخاباتی مصونیت نخواهد داشت». خامنه‌ای گفت
هیچ انتخاباتی مصونیت نخواهد داشت». خامنه‌ای گفت که ترک منازعات و اختلافات بایستی در صحنه انتخابات رقم خورد و نه اینکه پس از شکست در آن، هواداران خود را به خیابان‌ها بریزیم. وی از سلب امنیت و اغتشاش در فعالیت‌های روزمره مردم توسط هواداران کاندیدای معترض انتقاد کرد. وی پس از انتقاد از افراطی گری‌های انجام شده در جریان مناظرات، به تخریب‌های نامنصفانه بعضی کاندیداها در حق دولت نهم و نیز اعلام اسامی افراد به بهانه فساد بدون اثبات جرم اشاره کرد و با ذکر اسم از سوابق هاشمی رفسنجانی و ناطق نوری دفاع کرد. وی در
سوابق هاشمی رفسنجانی و ناطق نوری دفاع کرد. وی در مورد احمدی‌نژاد گفت: «میان آقای هاشمی و رئیس‌جمهور نیز از سال ۸۴ اختلاف نظرهای متعددی دربارهٔ مسائل خارجی، نحوه اجرای عدالت اجتماعی و برخی مسائل فرهنگی وجود دارد که البته نظر رئیس‌جمهور به نظر بنده نزدیکتر است». وی همچنین گفت: آیت‌الله خامنه‌ای در پایان سخنان خود در حالی که می‌گریست گفت که خود حاضر به فداکاری در راه اسلام و انقلاب است. در واکنش به اظهارات وی گوردون براون نخست‌وزیر انگلیس گفت :"ما هم به همراه سایرین، از جمله همه کشورهای اتحادیه اروپا، متفق
سایرین، از جمله همه کشورهای اتحادیه اروپا، متفق القول، استفاده از خشونت و توقیف مطبوعات را محکوم می‌کنیم. بریتانیا از حق ایرانی‌ها برای انتخاب کسی که می‌خواهند، حمایت می‌کند.» آنجلا مرکل صدرآعظم آلمان هم گفت: «ایران باید ادعاهای مبنی بر بروز تقلب در انتخابات ریاست جمهوری را بررسی کند.» سارکوزی رئیس‌جمهور فرانسه هم گفت: «ما همیشه موافق گفتگو با ایران بوده‌ایم. اما زمانی که باید سیاستی را محکوم کرد، راهی جز محکوم کردن وجود ندارد. اما نکته مهم‌تر برای ما این است که تمامی این اعتراضات خیابانی برای شفافیت بیشتر
که تمامی این اعتراضات خیابانی برای شفافیت بیشتر در جریانات و آینده بهتر، خبر خوبی است و امیدوارم رهبران ایران واکنشی نامناسب از خود نشان ندهند.» سازمان عفو بین‌الملل نیز در بیانیه‌ای گفت که به نظر می‌رسد اظهارات خامنه‌ای چراغ سبزی است برای نیروهای امنیتی ایران در سرکوب اعتراض‌های بیشتر. در داخل ایران نیز با وجود تهدید و سرکوب شدید رسانه‌ها و دستگیری بسیاری از فعالان سیاسی برخی به اظهارات خامنه‌ای واکنش نشان دادند. احمد قابل گفت که این گونه سخن گفتن در شان رهبر نیست. «اگر صحبت تهدید است، پس چرا در پایان سخن
نیست. «اگر صحبت تهدید است، پس چرا در پایان سخن متوسل می‌شوند به حضرت ولی عصر و اشک می‌ریزند؟ اگر صحبت تهدید نیست صحبت تلطیف و تن دادن به قانون است، خود این قانون مجوز داده که اگر انسان‌ها از طرق دیگر به خواسته‌هایشان نرسیدند، حق اجتماع و راهپیمایی مسالمت‌آمیز دارند.» محمدجواد اکبرین نیز گفت که برای رهبر ایران هر سخنی جز حرف خودش را یک تهدید طبیعی می‌داند:"آقای خامنه‌ای معتقد است اگر در کشور نظری به جز نظر خودش ارائه شود، تحمل ندارد و تهدید از این بابت طبیعی است. همچنین برای داشتن هوادران هم تحریک احساسات
است. همچنین برای داشتن هوادران هم تحریک احساسات ضروری است. نامه سرگشاده مهدی کروبی به شورای نگهبان. مهدی کروبی با نگارش نامه‌ای سر گشاده به شورای نگهبان خواستار ابطال انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری و برگزاری مجدد آن شد. کروبی در این نامه خطاب به اعضای شورای نگهبان نوشت: «با رأی عادلانه دربارهٔ انتخابات وابطال آن و برگزاری انتخابات مجدد اراده ملت را بپذیرید و بقای نظام را تضمین کنید که این به عدالت نزدیکتر است.» ادامه اعتراض شبانه به نتیجه انتخابات ایران در پشت بام‌ها. در این روز نیز در تهران و برخی
در پشت بام‌ها. در این روز نیز در تهران و برخی شهرهای دیگر ایران معترضان به نتیجه انتخابات جمعه شب هم به پشت بام‌ها رفتند و مانند شب‌های گذشته اعتراض خود را با سردادن فریاد «الله اکبر» اعلام نمودند. قلم نیوز، سایت رسمی ستاد میرحسین موسوی گزارش داد که «الله و اکبرهای یاران میرحسین، برای هفتمین شب متوالی هر محله و شهر ایران را فرا گرفته‌است». به سبب آنکه که نمادهای مربوط به میرحسین موسوی توسط دیگران هم به کار گرفته می‌شد، هواداران او «برای آنکه معنای الله و اکبر شان قلب نشود، میان ذکرالله و اکبر شعار می‌دهند:
شان قلب نشود، میان ذکرالله و اکبر شعار می‌دهند: یا حسین، میر حسین». دعوت به راهپیمایی. مجمع روحانیون مبارز (حامی موسوی) و حزب اعتماد ملی (حامی کروبی) دعوت به برگزاری تظاهرات آرام در اعتراض به برگزاری انتخابات در روز شنبه از میدان انقلاب به میدان آزادی کرد. ۳۰ خرداد. راهپیمایی در ایران و سراسر دنیا. میر حسین موسوی اعلام نمود که راهپیمایی در روز شنبه با حضور موسوی، کروبی و خاتمی طبق برنامه از میدان انقلاب تا میدان آزادی برگزار می‌شود. موسوی و کروبی در صفحه‌های شخصی خود در فیس بوک اعلام نمودند که تحت هیچ
شخصی خود در فیس بوک اعلام نمودند که تحت هیچ شرایطی این راهپیمایی لغو نخواهد شد. کروبی اعلام کرد که تجمع شنبه به هیچ عنوان لغو نخواهد شد، حتی به سایت اعتماد ملی اعتماد نکنید که بسیاری از گردانندگانش در زندانند و می‌توانند هر لحظه سایت را هک کنند. این راهپیمایی از ساعت ۴ تا ۷ بعدازظهر صورت می‌گیرد و هدف از این راهپیمایی پیگیری مطالبات قانونی و تداوم اعتراض مدنی اعتراض کنندگان است. اما مجمع روحانیون مبارز که برای برگزاری این راهپمایی درخواست مجوز کرده و مردم را به شرکت در آن فراخوانده بود، راهپیمایی را ساعاتی
به شرکت در آن فراخوانده بود، راهپیمایی را ساعاتی قبل از موعد برگزاری لغو کرد. از ساعات آغازین روز شنبه نیروهای سپاه، بسیج، پلیس و وزارت اطلاعات به نحو گسترده‌ای در خیابان‌ها و میدان‌های مرکز تهران استقرار یافتند. فرمانده نیروی انتظامی نیز نامه‌ای تهدیدآمیز خطاب به موسوی نوشت و مقامات وعده برخورد شدید با معترضین را با توجه به سخنان خامنه‌ای در نماز جمعه داده بودند علیرغم سخنان تند و تهدیدهای خامنه‌ای بسیاری از مردم در تهران و چند شهر دیگر به راهپیمایی وعده داده شده توسط مجمع روحانیون مبارز (حامی موسوی) و
داده شده توسط مجمع روحانیون مبارز (حامی موسوی) و حزب اعتماد ملی آمدند و نیروهای امنیتی به سرکوب مردم در خیابان‌های منتهی به میدان انقلاب پرداخت. حمله نیروهای نظامی و انتظامی به مردم باعث خشونت‌های شدیدی در خیابان‌های مرکزی تهران و مجروح شدن عده زیادی از مردم شد. نیروهای پلیس و بسیجی برای متفرق کردن مردم از گاز اشک‌آور، تیراندازی هوایی، ماشین‌های آب‌پاش، باتون و شلاق استفاده می‌کردند. بسیاری از مردم نیز با بازگذاشتن در خانه‌های خود باعث نجات افراد به دام افتاده در کوچه‌ها می‌شدند. میرحسین موسوی در صفحه شخصی
در کوچه‌ها می‌شدند. میرحسین موسوی در صفحه شخصی خود در فیس‌بوک اعلام کرد آماده شهادت است به گزارش سی‌ان‌ان، به گفته کارکنان بیمارستان‌ها، دست کم ۱۹ نفر در این درگیری‌ها کشته شدند اما گزارش‌های تأیید نشده رقم تلفات را تا ۱۵۰ نفر ذکر می‌کنند. در اطلاعیه نیروی انتظامی اعلام شد که ۴۵۷ نفر دستگیر شده‌اند. در تظاهرات ایرانیان در حومه شهر پاریس که توسط شورای ملی مقاومت برنامه‌ریزی شده‌بود بیش از هشتاد هزار نفر شرکت داشتند. استفاده از پشت بام مساجد برای شلیک به مردم. رسانه‌های مختلف دنیا تصاویری از تیراندازی
مردم. رسانه‌های مختلف دنیا تصاویری از تیراندازی نیروهای ضد شورش و لباس شخصی به مردم از پشت بام مسجد لولاگر تهران واقع در خیابان آذربایجان در این روز پخش نمودند. به ادعای تلویزیون رسمی جمهوری اسلامی این مسجد در همین روز در جریان ناآرامی‌ها توسط مردم به آتش کشیده شد. بیانیه حقوق‌دانان. ۵۷ حقوقدان مشهور کشور در بیانیه‌ای خواستار پایان دادن به خشونت علیه مردم شدند و از مسئولان خواستند مجاری قانونی برای اعتراض‌های مسالمت‌امیز و مدنی مردم را مسدود نکند. انفجار در حرم روح‌الله خمینی. رسانه‌های حکومتی ایران مدعی
حرم روح‌الله خمینی. رسانه‌های حکومتی ایران مدعی شدند فردی که قصد حمل بمب به داخل حرم روح‌الله خمینی را داشت پس از شناسایی به گوشه‌ای فرار کرد و پس از انفجار بمب خودش کشته و دو تن از زائران زخمی شدند. برخی فعالان سیاسی در ایران معتقدند که این عملیات مشکوک به نظر می‌رسد. بازداشت‌های ۳۰ خرداد. محمد قوچانی سردبیر روزنامه اعتماد ملی (و سردبیر نشریات توقیف شده شرق و شهروند) بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. مجتبی پورمحسن خبرنگار و شاعر و همکار رادیو زمانه نیز در رشت بازداشت شد. عیسی سحرخیز مدیرکل سابق مطبوعات
رشت بازداشت شد. عیسی سحرخیز مدیرکل سابق مطبوعات وزارت ارشاد که به انتشار اخبار اعتراضات برای رسانه‌های فارسی می‌پرداخت، به دفتر دادستانی احضار شد. ژیلا بنی‌یعقوب و بهمن احمدی امویی، زوج روزنامه‌نگار نیز توسط افراد لباس شخصی دستگیر شدند. حمزه غالبی توسط نیروهای اطلاعات سپاه دستگیر شد. بیانیه جدید میرحسین موسوی خطاب به مردم ایران. میرحسین موسوی در بیانیه خود با تأکید بر اینکه همواره در کنار مردم خواهد ماند، به کجروی‌ها و دروغ گویی‌هایی که با آن روبرو هستیم و در پی اصلاح آنیم اشاره کرده و آورده‌است: «بر این
در پی اصلاح آنیم اشاره کرده و آورده‌است: «بر این باورم که انگیزه و خلاقیت شما مردم همچنان می‌تواند حقوق مشروع تان را در چهره‌های مدنی جدید مورد پیگیری قرار دهد و محقق کند.» ۳۱ خرداد. بیانیه محمد خاتمی. محمد خاتمی در بیانیه‌ای تأکید کرد که اعتراض مسالمت‌آمیز حق مردم است: بیانیه آیت‌الله حسینعلی منتظری. طبق گزارش بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه٫ آیت‌الله حسینعلی منتظری از روز چهارشنبه به مدت سه روز عزای ملی اعلام کرد و از مردم ایران دعوت نمود که در این سه روز مراسم سوگواری را برای جان باختگان اعتراض‌های
روز مراسم سوگواری را برای جان باختگان اعتراض‌های خیابانی به جا آورند. رادیوفرانسه بیانیه شماره ۶ میرحسین موسوی خطاب به مردم ایران. میرحسین موسوی در بیانیه خود «خبر دلخراش شهادت گروهی دیگر از معترضان به وقوع تقلب گسترده» را سوگ‌آمیز و بهت‌آمیز خوانده و فضای ارعاب، تحریک، قدرت نمایی و تیراندازی به مردم را قانون گریزی خوانده و می‌گوید: «عجبا که بانیان چنین شرایطی دیگران را به این خطا متهم می‌کنند. به کسانی که مردم را به خاطراظهار نظر قانون‌شکن نامیده‌اند خبر می‌دهم که بی قانونی بزرگ عدم اعتنا و نقض صریح اصل
می‌دهم که بی قانونی بزرگ عدم اعتنا و نقض صریح اصل ۲۷ قانون اساسی از سوی دولت در عدم صدور مجوز برای اجتماعات مسالمت‌آمیز است.» همچنین او مردم را دعوت به خویشتن داری و پرهیز از خشونت کرده و از آن‌ها خواسته اجازه ندهند کسانی که سعی در ناامیدی و ارعاب آن‌ها دارند، خشمشان را برانگیزند. او همچنین گفته که از نیروهای نظامی و انتظامی انتظار دارد «نگذارند خاطرات این ایام لطمه‌های جبران‌ناپذیر به روابط آن‌ها و مردم بزند.» تداوم درگیریهای شهری در تهران. پس از مخالفت صریح علی خامنه‌ای با تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم و حمله
علی خامنه‌ای با تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم و حمله پلیس به معترضان برای دومین روز متوالی درگیری‌ها در تهران ادامه یافت. با توجه به شدت حضور نیروهای پلیس و سپاه و بسیج در خیابان‌ها و کشته و زخمی شدن صدها نفر گزارشات از کاسته شدن شدت درگیری‌ها حکایت داشت. درگیری‌ها عمدتاً در حوالی خیابان آزادی انجام شد. دستگیری و آزادی چند تن از خانوادهٔ هاشمی. پنج تن از اعضای خانواده اکبر هاشمی رفسنجانی توسط مأموران امنیتی شناسایی و با حکم مرجع قضایی دستگیر شدند. فائزه هاشمی، دختر وی، همسر حسین مرعشی، دختر مرعشی و خواهر زن وی
وی، همسر حسین مرعشی، دختر مرعشی و خواهر زن وی از جمله دستگیرشدگان بودند. اما چند ساعت بعد همگی آن‌ها آزاد شدند.
مرکز تحقیقات آب و فاضلاب از مراکز فعال در صنعت آب و فاضلاب ایران است. این مرکز در سال ۱۳۸۷ با هدف انجام پژوهش و مطالعات کاربردی و ارائه راه کارهای بهینه در زمینه‌های بهره‌برداری از تأسیسات آب و فاضلاب، تصفیه و توزیع آب، جمع آوری، انتقال و تصفیه فاضلاب، اجرای سیستم‌های مدیریت کیفیت آب و محیط زیست و همچنین تدوین استانداردهای ملی مورد نیاز در صنعت آب و فاضلاب و گردآوری اطلاعات و تدوین دستاوردها به منظور حفظ محیط زیست و نیل به توسعه پایدار شکل گرفت.
علی فضلی (زاده ۱۳۴۰ تویسرکان) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان جانشین معاون هماهنگ‌کننده سپاه پاسداران فعالیت می‌کند. وی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و در طول جنگ ایران و عراق از فرماندهان میانی سپاه بود و در اغلب عملیات‌های اصلی سپاه حضور داشت. فضلی از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۱ فرمانده تیپ ۳۳ المهدی بود، از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۲ به‌عنوان فرمانده تیپ ۲۷ محمد رسول‌الله فعالیت می‌کرد و در فاصله سالهای ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۶ فرماندهی لشکر ۱۰ سیدالشهدا را برعهده داشت. وی از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ جانشین
را برعهده داشت. وی از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ جانشین فرمانده قرارگاه ثارالله بود، از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ معاونت عملیات ستاد مشترک سپاه پاسداران را برعهده داشت، در فاصله سالهای ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۷ به‌عنوان جانشین رئیس سازمان بسیج مستضعفین فعالیت می‌کرد و از ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹ فرماندهی دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین را برعهده داشت. اتحادیه اروپا در آوریل ۲۰۱۱ او را به دلیل نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی تحریم کرد و وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز در فروردین ۱۳۹۱ وی را به دلیل نقض جدی حقوق بشر تحریم نمود. زندگی‌نامه. علی فضلی
نقض جدی حقوق بشر تحریم نمود. زندگی‌نامه. علی فضلی در سالِ ۱۳۴۰ در شهر تویسرکان زاده شد و در ۶ سالگی به همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد. او پس از وقوع انقلاب، در سال ۱۳۵۸ دیپلم گرفت و ابتدا به کمیته‌های انقلاب اسلامی پیوست، سپس در سال ۱۳۵۸ به عضویت سپاه پاسداران درآمد. پس از اتمام دوره آموزشی، در پی بروز غائله خلق عرب با همراهی گروهی، راهی خرمشهر شد و با پایان یافتن موضوع خلق عرب در خوزستان، عازم کردستان شد. جنگ ایران و عراق. فضلی با آغاز جنگ ایران و عراق بار دیگر راهی خوزستان شد و تا پایان جنگ در جنوب
بار دیگر راهی خوزستان شد و تا پایان جنگ در جنوب ماند. او در خلال عملیات والفجر ۸ از ناحیه چشم مجروح شد و در مجموع ۱۵ بار در طول جنگ ایران و عراق دچار مجروحیت گردید. تحریم. اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ (۱۳ آوریل ۲۰۱۱) شمار ۳۲ مقام ایرانی، از جمله علی فضلی را به دلیل نقش در نقض گسترده حقوق شهروندان ایرانی، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا، لشکر سیدالشهدا مسئول تأمین امنیت استان تهران بود، که نقش مهمی در سرکوب اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری سال
سرکوب اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ ایفا کرد. در فروردین‌ماه ۱۳۹۱ وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا نیز علی فضلی را به دلیل نقض حقوق بشر تحریم کرد. بر پایه بیانیه این وزارتخانه، فضلی در مقام فرمانده سپاه سیدالشهدا، در سرکوب اعتراضات مسالمت‌آمیز پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ مسئول بوده است. او همچنین به‌عنوان جانشین فرمانده بسیج، در سازماندهی حمله‌های سایبری علیه وب‌سایت‌های خبری خارجی، به منظور ممانعت از دسترسی شهروندان ایرانی به اطلاعات، نقش داشته است. چهره‌های ماندگار. علی فضلی
نقش داشته است. چهره‌های ماندگار. علی فضلی از برگزیدگان پنجمین دوره همایش چهره‌های ماندگار در سال ۱۳۸۴ در ایران است.
جعفر دهقان (زادهٔ ۲۱ فروردین ۱۳۳۹) بازیگر اهل ایران است. او با بازی در مجموعه تلویزیونی "مردان آنجلس" (۱۳۷۶) به شهرت رسید، از دیگر آثار او ایفای نقش مصعب بن زبیر در مختارنامه" (۱۳۸۹) و پوتیفار در "یوسف پیامبر" (۱۳۸۷) می‌باشد. تحصیلات او دیپلم هنرستان فنی است. او بازیگری را از دهه ۵۰ با تئاتر شروع کرد و پس از آن سینما را از سال ۱۳۶۰ با بازی در فیلم توجیه آغاز کرد. او فنون رزمی را در فیلم‌هایی از جمله یاس‌های وحشی و شیرهای جوان به نمایش گذاشت. فعالیت هنری. آغاز فعالیت دهقان به ۱۵ سالگی (سال ۱۳۵۴) بر می‌گردد،