payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به عنوان خوراک دام و ماهی استفاده شود. در ویتنام، کشاورزان از تکنیک دو آزولا استفاده می‌کنند. آنها قبل از کشت برنج، آزولا را در شالیزار پرورش می‌دهند و سپس آن را زیر خاک می‌کنند تا به عنوان کود سبز عمل کند. پس از کشت برنج نیز آزولای جدیدی در آب شالیزار رها می‌کنند. تحقیقات نشان داده‌اند که استفاده از آزولا می‌تواند عملکرد برنج را تا ۲۰٪ افزایش دهد. این روش به ویژه برای کشاورزان خرده‌پا که توانایی خرید کودهای شیمیایی را ندارند، بسیار مفید بوده است. ویژگی‌های منحصر به فرد آزولا. آزولا می‌تواند در شرایط
منحصر به فرد آزولا. آزولا می‌تواند در شرایط کم‌نیتروژن به سرعت رشد کند، زیرا تمام نیتروژن مورد نیاز خود را از همزیست سیانوباکتری خود دریافت می‌کند. این ویژگی آن را به یک گونه پیشگام عالی در اکوسیستم‌های آبی جدید تبدیل کرده است. برگ‌های آزولا ساختار خاصی دارند که به آنها اجازه می‌دهد روی سطح آب شناور بمانند. هر برگ از دو لوب تشکیل شده است: لوب بالایی که فتوسنتز می‌کند و لوب زیرین که در آب غوطه‌ور است. آزولا در برابر شرایط محیطی مختلف بسیار مقاوم است و می‌تواند در دمای ۵ تا ۴۰ درجه سانتی‌گراد زنده بماند.
در دمای ۵ تا ۴۰ درجه سانتی‌گراد زنده بماند. البته رشد بهینه آن در دمای ۲۰-۳۰ درجه سانتی‌گراد اتفاق می‌افتد. این سرخس می‌تواند مقادیر زیادی فلزات سنگین مانند آرسنیک و کادمیوم را از آب جذب و در بافت‌های خود ذخیره کند. این ویژگی باعث شده است که از آزولا برای پالایش آب‌های آلوده نیز استفاده شود. آزولا در شرایط نامساعد مانند خشکی یا سرمای شدید می‌تواند اسپور تولید کند. این اسپورها می‌توانند ماه‌ها یا حتی سال‌ها در حالت خواب باقی بمانند و وقتی شرایط مساعد شد، دوباره رشد کنند. چالش‌ها و محدودیت‌های استفاده از
دوباره رشد کنند. چالش‌ها و محدودیت‌های استفاده از آزولا. یکی از مشکلات اصلی آزولا، پتانسیل بالای آن برای تبدیل شدن به یک گونه مهاجم است. در مناطقی که آزولا به صورت غیربومی معرفی شده، می‌تواند به سرعت گسترش یابد و کل سطح آب‌ها را بپوشاند. پوشش متراکم آزولا روی آب می‌تواند باعث کاهش اکسیژن آب شده و حیات آبزیان را تهدید کند. در برخی مناطق آفریقا، گسترش آزولا مشکلات جدی برای ماهیگیری ایجاد کرده است. آزولا در برابر برخی آفات و بیماری‌ها حساس است. در سال‌های اخیر، شیوع یک سوسک گیاهخوار به نام Stenopelmus
اخیر، شیوع یک سوسک گیاهخوار به نام Stenopelmus rufinasus به مزارع آزولا در برخی مناطق آسیا خسارت وارد کرده است. کاربرد آزولا در کشاورزی مدرن نیاز به مدیریت دقیق دارد. برای مثال، باید از رشد بیش از حد آن جلوگیری کرد و زمان مناسب برای زیر خاک کردن آن را به دقت انتخاب نمود. تحقیقات اخیر در حال بررسی امکان استفاده از آزولا به عنوان منبع بیودیزل، خوراک دام با پروتئین بالا و حتی منبعی برای تولید داروهای ضد مالاریا هستند. این تحقیقات می‌توانند ارزش اقتصادی آزولا را به طور چشمگیری افزایش دهند. سیانوباکترها.
را به طور چشمگیری افزایش دهند. سیانوباکترها. سیانوباکترها یا جلبک‌های سبز-آبی قدیمی‌ترین موجودات فتوسنتزکننده روی زمین هستند که توانایی تثبیت نیتروژن را نیز دارند. این موجودات در طیف وسیعی از محیط‌ها، از اقیانوس‌ها تا بیابان‌های خشک یافت می‌شوند. برخی گونه‌های سیانوباکتر می‌توانند هم فتوسنتز کنند و هم نیتروژن را تثبیت کنند، اگرچه این دو فرآیند معمولاً به صورت جداگانه انجام می‌شوند. سیانوباکترهای رشته‌ای مانند Nostoc و Anabaena برای حل مشکل ناسازگاری بین فتوسنتز (که تولید اکسیژن می‌کند) و تثبیت نیتروژن (که
(که تولید اکسیژن می‌کند) و تثبیت نیتروژن (که به شرایط بی‌اکسیژن نیاز دارد)، سلول‌های تخصص‌یافته‌ای به نام هتروسیست ایجاد می‌کنند. این سلول‌ها دیواره ضخیمی دارند و فاقد دستگاه فتوسنتز تولیدکننده اکسیژن هستند. در نتیجه می‌توانند محیطی بی‌اکسیژن برای فعالیت نیتروژناز فراهم کنند. برخی سیانوباکترها با گیاهان خشکی نیز رابطه همزیستی تشکیل می‌دهند. مثلاً Nostoc می‌تواند در ریشه گیاهان سیکاس (از بازدانگان قدیمی) و برخی سرخس‌ها زندگی کند. این همزیستی‌ها بسیار قدیمی هستند و ممکن است منشأ همزیستی‌های جدیدتر بین گیاهان
و ممکن است منشأ همزیستی‌های جدیدتر بین گیاهان و باکتری‌ها باشند. مطالعه این روابط به درک ما از تکامل همزیستی کمک می‌کند. در اکوسیستم‌های آبی، سیانوباکترها نقش کلیدی در چرخه نیتروژن ایفا می‌کنند. آنها می‌توانند تا 50 درصد از نیتروژن تثبیت شده در اقیانوس‌ها را تولید کنند. برخی گونه‌ها مانند Trichodesmium حتی در آب‌های گرمسیری به صورت کلونی‌های بزرگ شناور دیده می‌شوند و منبع مهمی از نیتروژن برای این اکوسیستم‌ها هستند. امروزه از برخی سیانوباکترها در کشاورزی پایدار استفاده می‌شود. مثلاً مخلوطی از Anabaena و
پایدار استفاده می‌شود. مثلاً مخلوطی از Anabaena و Nostoc به نام "آزولا-آنابننا" به عنوان کود زیستی در مزارع برنج استفاده می‌شود. این سیستم می‌تواند سالانه تا 50 کیلوگرم نیتروژن در هکتار به خاک اضافه کند و نیاز به کودهای شیمیایی را کاهش دهد. تحقیقات برای بهبود کارایی این سیستم‌ها ادامه دارد. کاربردها در کشاورزی. استفاده از باکتری‌های تثبیت‌کننده نیتروژن به عنوان کودهای زیستی یکی از امیدوارکننده‌ترین راهکارها برای کشاورزی پایدار است. در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، کودهای زیستی بر پایه ریزوبیوم به طور
حال توسعه، کودهای زیستی بر پایه ریزوبیوم به طور گسترده برای حبوبات استفاده می‌شود. این روش می‌تواند تا 30 درصد نیاز گیاه به نیتروژن را تأمین کند و هزینه‌های تولید را کاهش دهد. در برزیل، که یکی از بزرگترین تولیدکنندگان سویا در جهان است، استفاده از کودهای زیستی ریزوبیومی به یک فناوری استاندارد تبدیل شده است. این کشور سالانه میلیون‌ها دلار در هزینه‌های کود شیمیایی صرفه‌جویی می‌کند. تجربه برزیل نشان می‌دهد که با مدیریت صحیح، می‌توان تا حد زیادی به کودهای شیمیایی وابسته نبود. تناوب کشت حبوبات با غلات یک روش
وابسته نبود. تناوب کشت حبوبات با غلات یک روش سنتی اما مؤثر برای بهبود حاصلخیزی خاک است. وقتی پس از کشت گیاهانی مانند یونجه یا شبدر، غلات کشت می‌شوند، از نیتروژن باقیمانده در خاک استفاده می‌کنند. این روش قرن‌هاست که توسط کشاورزان در سراسر جهان استفاده می‌شود و امروزه اهمیت آن بیشتر از گذشته شده است. تحقیقات جدید بر روی توسعه کودهای زیستی برای غلات متمرکز شده است. باکتری‌هایی مانند آزوسپیریلوم که می‌توانند با ریشه غلات ارتباط برقرار کنند، امیدوارکننده هستند. اگرچه این باکتری‌ها گرهک تشکیل نمی‌دهند، اما
اگرچه این باکتری‌ها گرهک تشکیل نمی‌دهند، اما می‌توانند مقداری نیتروژن در اختیار گیاه قرار دهند و رشد آن را بهبود بخشند. چالش اصلی در استفاده گسترده از کودهای زیستی، ماندگاری باکتری‌ها در شرایط مختلف محیطی است. دانشمندان در حال توسعه فرمولاسیون‌های جدیدی هستند که بتوانند باکتری‌ها را در برابر خشکی، دمای بالا و شرایط نامساعد خاک محافظت کنند. پیشرفت در فناوری نانو می‌تواند به حل این مشکلات کمک کند. آینده پایدار. با افزایش جمعیت جهان و چالش‌های زیست‌محیطی ناشی از استفاده بیش از حد از کودهای شیمیایی، نیاز به
از استفاده بیش از حد از کودهای شیمیایی، نیاز به راهکارهای جایگزین برای تأمین نیتروژن گیاهان بیشتر احساس می‌شود. تولید کودهای شیمیایی نیتروژنی فرآیندی پرانرژی است که مقادیر زیادی گازهای گلخانه‌ای تولید می‌کند. در مقابل، تثبیت زیستی نیتروژن راهکاری طبیعی و پایدار ارائه می‌دهد. مهندسی ژنتیک گیاهان غیرحبوبات برای ایجاد توانایی تشکیل همزیستی با باکتری‌های تثبیت‌کننده نیتروژن یکی از زمینه‌های تحقیقاتی جذاب است. اگر دانشمندان بتوانند مسیرهای ژنتیکی لازم برای تشکیل گرهک را در غلات فعال کنند، می‌توانند انقلابی در
گرهک را در غلات فعال کنند، می‌توانند انقلابی در کشاورزی ایجاد کنند. البته این کار چالش‌های علمی و اخلاقی زیادی دارد که باید مورد توجه قرار گیرد. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که میکروبیوم خاک نقش کلیدی در تثبیت نیتروژن دارد. به جای تمرکز صرف بر یک گونه باکتری، دانشمندان در حال مطالعه جوامع میکروبی هستند که با همکاری یکدیگر می‌توانند نیتروژن را تثبیت کنند. این رویکرد اکولوژیک می‌تواند به توسعه روش‌های جامع‌تر برای بهبود حاصلخیزی خاک منجر شود. تغییرات اقلیمی ممکن است بر روابط همزیستی بین گیاهان و باکتری‌های
ممکن است بر روابط همزیستی بین گیاهان و باکتری‌های تثبیت‌کننده نیتروژن تأثیر بگذارد. افزایش دما، تغییر الگوی بارش‌ها و افزایش غلظت CO₂ می‌تواند این تعاملات ظریف را مختل کند. درک این تأثیرات برای توسعه راهکارهای سازگاری در کشاورزی آینده ضروری است. آموزش کشاورزان در مورد مزایای سیستم‌های تثبیت زیستی نیتروژن و ترویج روش‌های کشاورزی پایدار نقش مهمی در پذیرش این فناوری‌ها دارد. ترکیب دانش سنتی با فناوری‌های جدید می‌تواند به توسعه سیستم‌های کشاورزی مقاوم و پایدار منجر شود که هم نیازهای غذایی را تأمین کنند و هم از
شود که هم نیازهای غذایی را تأمین کنند و هم از محیط زیست محافظت نمایند. تشکیل کالوس. تشکیل کالوس یک پاسخ دفاعی کلیدی در گیاهان است که طی آن سلول‌های پارانشیم مجاور ناحیه آسیب‌دیده شروع به تقسیم و تمایز می‌کنند. این فرآیند با شناسایی سیگنال‌های آسیب (DAMPs) توسط گیرنده‌های غشایی آغاز می‌شود. پس از آسیب، افزایش کلسیم سیتوزولی و تولید ROS به عنوان پیام‌رسان ثانویه، مسیرهای MAP کیناز را فعال می‌کنند. این آبشار سیگنالی بیان ژن‌های دخیل در تشکیل کالوس را تحریک می‌نماید. سلول‌های درگیر، متابولیسم خود را به سمت
می‌نماید. سلول‌های درگیر، متابولیسم خود را به سمت تولید پیش‌سازهای دیواره سلولی (مانند UDP-گلوکز) تغییر می‌دهند. فعالیت آنزیم‌های کلیدی مانند کالوز سنتاز تا 30 برابر افزایش می‌یابد. کالوز (β-1,3-گلوکان) یک پلی‌ساکارید خطی است که در عرض 2-4 ساعت پس از آسیب، به صورت لایه‌ای در زیر دیواره اولیه رسوب می‌کند. این ماده با ایجاد سد فیزیکی از گسترش پاتوژن‌ها جلوگیری می‌کند. در مرحله بعد، لیگنین‌سازی با فعالیت آنزیم‌های پراکسیداز و لاکاز آغاز می‌شود. این فرآیند دیواره را تا 3 برابر ضخیم‌تر کرده و مقاومت مکانیکی
را تا 3 برابر ضخیم‌تر کرده و مقاومت مکانیکی ایجاد می‌کند. در برخی گیاهان، سلول‌های کالوس با تولید سوبرین (suberin) به سلول‌های چوب‌پنبه‌ای تبدیل می‌شوند. این لایه هیدروفوبیک به‌ویژه در محل زخم‌های دائمی مشاهده می‌شود. تشکیل کالوس با فعال‌سازی پاسخ‌های دفاعی ثانویه مانند تولید فیتوالکسین‌ها همراه است. این هماهنگی از طریق سیگنال‌های هورمونی مانند اسید جاسمونیک انجام می‌شود. گیاهان چوبی مانند درختان میوه نسبت به گیاهان علفی (مانند آرابیدوپسیس) کالوس ضخیم‌تر و لیگنین‌دار بیشتری تشکیل می‌دهند. این تفاوت ناشی از
بیشتری تشکیل می‌دهند. این تفاوت ناشی از فعالیت بالاتر کامبیوم آوندی است. دماهای پایین (زیر 10°C) و کمبود اکسیژن می‌توانند فرآیند تشکیل کالوس را تا 50% کند کنند. در مقابل، نور آبی و هورمون اکسین سرعت این فرآیند را افزایش می‌دهند. در کشت بافت، القای کالوس با تنظیم نسبت اکسین به سیتوکینین انجام می‌شود. این تکنیک در تکثیر غیرجنسی گیاهان ارزشمند مانند ارکیده‌ها کاربرد گسترده‌ای دارد. برخی قارچ‌های بیماری‌زا مانند Fusarium آنزیم‌های کالوزاز ترشح می‌کنند که دیواره کالوس را تخریب می‌نماید. گیاهان مقاوم با تولید
کالوس را تخریب می‌نماید. گیاهان مقاوم با تولید مهارکننده‌های این آنزیم‌ها مقابله می‌کنند. در آوندهای آسیب‌دیده، کالوس با مسدود کردن عناصر آوندی از انتشار حباب‌های هوا (آمبولی) جلوگیری می‌کند. این مکانیسم در گیاهان خشکی‌زی اهمیت ویژه‌ای دارد. جیبرلین‌ها با مهار سنتز کالوز، تشکیل کالوس را تنظیم می‌کنند. در مقابل، اتیلن تولید کالوز را تا 40% افزایش می‌دهد. ژن‌های کدکننده کالوز سنتاز (CalS) و پراکسیدازهای لیگنین‌سازی (PRX) به عنوان نشانگرهای تشکیل کالوس در مطالعات ترانسکریپتومیک استفاده می‌شوند. گیاهان مسن‌تر
ترانسکریپتومیک استفاده می‌شوند. گیاهان مسن‌تر به دلیل کاهش پتانسیل تقسیم سلولی، تشکیل کالوس کم‌تری نشان می‌دهند. این موضوع آسیب‌پذیری درختان کهنسال را در برابر عوامل بیماری‌زا افزایش می‌دهد. در پیوند گیاهان، تشکیل کالوس در محل اتصال پایه و پیوندک ضروری است. استفاده از هورمون‌های اکسین و پلی‌ساکاریدهای خارجی این فرآیند را تسهیل می‌کند. در تنش‌های مکانیکی مانند وزش باد شدید، تشکیل کالوس در نقاط تحت فشار مکانیکی افزایش می‌یابد. این سازگاری در گیاهان بادخیز دیده می‌شود. کالوس در برخی گیاهان مانند سیب‌زمینی به
می‌شود. کالوس در برخی گیاهان مانند سیب‌زمینی به عنوان اندام ذخیره‌ای کربوهیدرات‌ها عمل می‌کند. این ویژگی در شرایط نامساعد محیطی اهمیت ویژه‌ای دارد. ریزوباکتری‌های محرک رشد (PGPR) می‌توانند تشکیل کالوس را از طریق تولید سیدروفورها و تنظیم سطح اکسین تحریک کنند. مطالعات اخیر بر روی مهندسی ژنتیک کالوز سنتازها برای ایجاد گیاهان مقاوم به پاتوژن‌ها متمرکز شده‌اند. این تحقیقات به‌ویژه در محصولات استراتژیک مانند گندم و برنج در حال انجام است. در ایران. ۱۸۰۰ گونه گیاهی اختصاصی ایران شناسایی شده است که سرمایه‌های ملی
اختصاصی ایران شناسایی شده است که سرمایه‌های ملی به شمار میروند که دوای درد و مایه حیات هستند. روز ۱۶ آذر را به عنوان «روز ملی گونه‌های بومی» نامگذاری کردند؛ روزی که با اشاره به آن همیشه تصویری از گونه‌های جانوری و حیوانات در خطر انقراضی همچون یوزپلنگ در خیالمان نقش می‌بندد و به ارزش گونه‌های گیاهی که زیست انسان و حیوان به آن وابسته است کمتر توجه می‌کنیم این در حالیست که به گفته رئیس گروه گیاهی سازمان حفاظت محیط زیست اگر گیاهان نباشند به دنبال آن هیچ زیستگاهی برای زندگی نیز وجود ندارد. به جز گیاهان بومی
برای زندگی نیز وجود ندارد. به جز گیاهان بومی برخی گونه‌های دیگر نیز در کشور وجود دارد که به عنوان گونه‌های اندمیک و انحصاری شناخته می‌شوند و نسبت به گونه‌های بومی بسیار محدودتر هستند. این گونه‌ها فقط در یک محدوده جغرافیایی خاصی یافت می‌شوند. گونه‌های بومی کشور ما ممکن است با کشورهای همسایه اشتراک گذاری شده و در آن کشورها نیز وجود داشته باشد اما گونه‌های انحصاری تنها در کشور ما وجود دارند. بدین ترتیب از ۸۰۰۰ گونه بومی، ۱۸۰۰ گونه ندمیک یا انحصاری است. از سوی دیگر بسیاری از گیاهان موجود در کشور ما ارزش
سوی دیگر بسیاری از گیاهان موجود در کشور ما ارزش دارویی، اقتصادی و زینتی دارند. در ایران پنج منطقه رویشی متفاوت وجود دارد که گونه‌های گیاهی متفاوتی در این مناطق پراکنده هستند که از جمله این مناطق می‌توان به ارسباران، هیرکانی یا خزری، ایران- تورانی، خلیج فارس- عمانی و اکولوژیک زاگرس اشاره کرد. در این مناطق نیز گونه‌هایی همچون راش، شمشاد هیرکانی، درخت بلوط سیاه یا ممرز، افرا، گیاهان دارویی همچون اشنان، خارشتر، بلوط ایرانی، بادام کوهی، درخت کنار، کهور ایرانی و درخت حرا که نمادی از گونه‌های بومی هستند وجود
و درخت حرا که نمادی از گونه‌های بومی هستند وجود دارد.
اسنوپی نام یک سگ کارتونی (کمیک) در تاریخ فرهنگ پاپ آمریکا است. سازنده شخصیت اسنوپی چارلز شولتز بود. اسنوپی سگ چارلی براون در داستان مصور سندیکایی دار و دستهُ مسخره ها(The Peanuts gang)است. شخصیت چارلی براون در دوم اکتبر ۱۹۵۰ توسط چارلز ام شولتز چارلز شولتس خلق شد و اسنوپی در دوم تا چهارم اکتبر همان سال همراه با صاحبش متولد شد. شخصیت. اسنوپی سگ داستان مصور و عامه پسند شولتز شخصیتی بدون تزویر و منصف دارد. در آغاز کار، این شخصیت، دهم نوامبر نامیده می‌شد، بعد اسنیفی (sniffy) نام گرفت و در آخر اسنوپی (snoopy)
اسنیفی (sniffy) نام گرفت و در آخر اسنوپی (snoopy) نامیده شد. اسنوپی در زبان نروژی به معنی نهایت احساسی گرفته شده از عبارت اسنوپا است. در سال ۱۹۵۱ این شخصیت دنباله روی چارلی براون پسر بچه داستان که تصویری از خود-پرترهٔ طراح است، است ولی گاه به نظر می‌رسد زندگی خودش را دارد و سرگرم کارهای خودش است. شخصیتی مشابه اسنوپی در کمدی‌های (دار و دستهٔ جنایتکار ما) نیز دیده شده‌است. دار و دستهٔ جنایتکار ما سری آمریکایی فیلم کمدی کوتاه است که داستان‌هایی از گروهی کودک فقیر و همسایه را به نمایش می‌گذارد. اسنوپی تا دو
فقیر و همسایه را به نمایش می‌گذارد. اسنوپی تا دو سال شخصیتی صامت بود ولی در ۲۷ ماه می سال ۱۹۵۲ در تصویرسازی داستان، بالونی برای حرف‌هایش در نظر گرفته شد که حرف‌های اولیه اش بیشتر در مورد غذا به صورت عبارات حکمت‌آمیز بود ولی در ادامه فصیح تر شد و به سگی معمولی تبدیل شد. در این داستان مصور شخصیتی به نام ووداستاک(Woodstock)وجود دارد که بعد از اسنوپی دومین شخصیت غیرانسانی در این داستان است. ووداستاک دوست صمیمی و همیشه همراه اسنوپی است. ووداستاک پرنده‌ای است که در دهه ۶۰ به این داستان اضافه شد و به نظر می‌رسد
در دهه ۶۰ به این داستان اضافه شد و به نظر می‌رسد پیرو اسنوپی است. تا ۲۲ ژوئن ۱۹۷۰ این پرنده هیچ نامی نداشت ولی شولتز طی مصاحبه‌ای در ۱۹۷۰ نام این پرنده را وود استاک برگرفته از لوگوی فستیوال راک اعلام کرد. ووداستاک پرنده‌ای چوب‌نشین است. لوگوی فستیوال راک این پرنده را نشسته بر گیتار نشان می‌دهد. ووداستاک نام نمایشگاه هنر و موسیقی نیز هست. ژانر پیناتس The peanuts genre. در داستان مصور مسخره‌ها که توسط ام شولتز نوشته و تصویرگری شده‌است به شخصیت‌های این داستان مصور نام دار و دستهٔ مسخره‌ها تعلق گرفته‌است. بعد
مصور نام دار و دستهٔ مسخره‌ها تعلق گرفته‌است. بعد از تاریخ تولید این کارتون می‌توان از داستان مصور پیناتس به عنوان یک ژانر در داستان‌های مصور نام برد. ممکن است استفاده از کلمهٔ پیناتس علاوه برداشتن معنی بادام زمینی به معنی مسخره نیز باشد و این دو معنی از این کلمه هم بادام زمینی که در فرهنگ صبحانهٔ آمریکایی جای دارد و داستان را فولکور می‌سازد و هم‌معنی ضمنی این کلمه یعنی مسخره‌ها مورد نظر خالق این اثر باشد. پیوند به بیرون. http://en.wikipedia.org/wiki/Woodstock http://en.wikipedia.org/wiki/Peanuts
http://en.wikipedia.org/wiki/Peanuts http://en.wikipedia.org/wiki/Peanut_(disambiguation) http://en.wikipedia.org/wiki/Woodstock_(disambiguation) http://en.wikipedia.org/wiki/Arnold_Skolnick http://en.wikipedia.org/wiki/Comic_strip منابع. References ^ Schulz، Charles M. (1994). Around the world in 50 years: Charlie Brown's anniversary celebration. Andrews McMeel Publishing. p. 11. . ^ Snoopy، Charlie Brown et les autres. L'album de famille de Schulz. . ^ Michaelis، David (2007). Schulz and Peanuts: a
^ Michaelis، David (2007). Schulz and Peanuts: a Biography. Harper. p. 220. ^ The Complete Peanuts Volume 1 ^ Groth، Gary (دسامبر ۱۹۹۷). "Charles Schulz at 3 o'clock in the morning". The Comics Journal: 27 (flip). ^ a b Bang، Derrick (2011-03-11). "Frequently Asked Questions (FAQs) about Charles Schulz and his Peanuts cartoon strip" (text). FiveCentsPlease.org. Retrieved ^ 20th (1970) - Charlie Brown &amp; Charlie Schulz — a tie-in with the TV documentary Charlie Brown and Charles Schulz that had aired May
Brown and Charles Schulz that had aired May 22، ۱۹۶۹ 25th (1975) - Peanuts Jubilee
چوبین مجموعه تلویزیونی انیمه‌ای ژاپنی است که در ۲۶ قسمت و در سال ۱۹۷۴ میلادی ساخته شد و توسط استودیوی زیرو از شبکهٔ تی‌بی‌اس پخش گردید. شیگیوکی هایاشی معروف به رینتارو کارگردان این مجموعه بوده است. یک نسخه مانگا توسط ایشینوموری در مجلهٔ "ویکلی شوجو فرند" از انتشارات کودانشا از ۲۰ آوریل ۱۹۷۴ (شماره ۱۴) تا ۵ نوامبر ۱۹۷۴ (شماره ۲۷) به صورت سریالی به چاپ رسید. چوبین محصول انیمیشن‌سازی ژاپن و داستان آن اثر شوتارو ایشینوموری نویسنده ژاپنی است. این مجموعه ترکیبی جالب از داستان‌های علمی-تخیلی و حکایات افسانه‌ای را
از داستان‌های علمی-تخیلی و حکایات افسانه‌ای را در مضمونی ماجراجویانه به تصویر کشیده است. داستان. چوبین شخصیت اصلی این مجموعه انیمه یک موجود فضایی عجیب و کوچک با دست و پایی کوتاه و چشمانی بزرگ است. دشمن او هیولایی خبیث و غول آسا به نام برونکا است که به وسیله نیروهایش سیاره محل سکونت چوبین که ستاره درخشان نام دارد را اشغال کرده و مادر چوبین نیز در چنگال او اسیر است. چوبین به زمین آمده و به دنبال مادرش است. روی مچ دست چوبین مچ‌بندی است که سنگ درخشان روی آن قرار دارد و نیرویی فراطبیعی به چوبین می‌دهد و نیروی
دارد و نیرویی فراطبیعی به چوبین می‌دهد و نیروی این سنگ تنها وسیله برای نجات ستاره درخشان و نابودی نیروهای برونکا است. برونکا که در پی نابودی چوبین است، هر بار یکی از نیروها و ماشین‌آلات عجیب و قدرتمند در اختیار خود را برای مبارزه با چوبین می‌فرستد ولی نمی‌تواند وی را نابود کند. سرانجام قدرت سنگ درخشان نمایان می‌شود و چوبین با کمک آن محل پایگاه برونکا که مادرش نیز در آن‌جا اسیر است را پیدا می‌کند. سپس وی مستقیماً با برونکا به مبارزه می‌پردازد و با کمک نیروی سنگ درخشان موفق به از بین بردن برونکا می‌شود و با
سنگ درخشان موفق به از بین بردن برونکا می‌شود و با مادر خود به کمک یک سفینه به ستاره درخشان بازمی‌گردد. عوامل ساخت. طراحان و نویسندگان: نوریو یازاوا، هیروشی کانکو، شون ایچی یوکیکورو، و یوشیاکی یوشیدا موسیقی متن: تیسشو هاگیوارا تهیه‌کنندگان: تایزو تاناکا، ماساشی تاداکوما و شینیچی سوزوکی تدوینگر: ایکو نیشیده فیلمبردار: آکیو بانتو
توالِت ، دستشویی یا سرویس بهداشتی (فارسی افغانستان: "تشناب)" که در گذشته به آن "خَلا" یا "مستراح، دست به آب، کنار آب، مبال، ادبخانه، آبخانه، مبرز، حاجتگاه و غیره" می‌گفته اند سازه ای ساختمانی است که در درون اماکن مسکونی، اداری و غیره به منظور دفع مدفوع و ادرار انسان ساخته می‌شود. هدف اصلی از ساخت دستشویی توسط بشر، ایجاد امکان دفع به‌طور بهداشتی بوده‌است؛ زیرا هر انسان در سال نزدیک به ۱۴۵ کیلوگرم مدفوع تولید می‌کند.(نام دیگر آن ریسمان کار است) واژه‌شناسی. در ایران کاربردِ واژه‌های «دستشویی» و «سرویس بهداشتی»
کاربردِ واژه‌های «دستشویی» و «سرویس بهداشتی» بسیار رایج است. واژهٔ «توالت» نیز که از زبان فرانسوی وارد زبان فارسی شده، توسط برخی استفاده می‌شود. در فارسی افغانستان واژه «تشناب» و در فارسی تاجیکی واژه «حاجت‌خانه» بکارگرفته می‌شود. در قدیم واژه‌هایی مثل «خَلا» یا «مُستَراح» رایج بوده‌اند. واژهٔ مستراح از ریشهٔ عربیِ «ر.و.ح»، بر وزن مُسْتَفْعَل به‌معنی «محل راحت خواستن» گرفته شده‌است. «مَبال» یا «مَوال» از دیگر واژه‌های عامیانه‌ای هستند که در مورد آن به‌کار رفته‌است. «مبال» از ریشهٔ «بَول»، که عربی و اسم مکان
«مبال» از ریشهٔ «بَول»، که عربی و اسم مکان است، آمده و به‌معنی «محل ادرار» است. در ایران باستان واژه‌ای معادل «آبریزگاه» برای دستشویی به کار می‌رفت. پیشینه. گمان می‌رود که نخستین توالت، نزدیک به ۶ هزار سال پیش در میان‌رودان ساخته شده باشد. در سال ۳۱۵ (میلادی) در شهر رم نزدیک به ۱۴۴ توالت عمومی وجود داشته و رفتن به توالت عمومی به نوعی شرکت در یک مراسم اجتماعی محسوب می‌شده‌است. در یک توالت عمومی ۲۰۰۰ ساله که در بالای تپه پالاتن در رم کشف شده، بیش از ۵۰ سوراخ در کنار هم قرار دارند. اختراع سیفون به شکل کنونی
در کنار هم قرار دارند. اختراع سیفون به شکل کنونی که کاسه توالت با یک لوله خمیده U مانند به فاضلاب وصل می‌شود و با فشار آب داخل مخزن توالت، مدفوع را به داخل فاضلاب تخلیه می‌کند در سال ۱۸۸۰ (میلادی) به وسیله یک لوله‌کش بریتانیایی ساخته شد و تحولی در تاریخ توالت ایجاد کرد؛ زیرا جلوی انتشار بوی بد مدفوع و فاضلاب را می‌گرفت. تا صد سال پیش، دستشویی در ایران در داخل اتاق جداگانه در گوشه‌ای از سرا و به دور از اتاق‌های نشیمن وجود داشت. دستشویی خانه در واقع بدون چاه بود؛ یعنی فضای نشستن و سنگ دستشویی در روی بلندی
بود؛ یعنی فضای نشستن و سنگ دستشویی در روی بلندی قرار داشت و مدفوع به داخل محوطهٔ شیب‌دار و گودالی در همان اتاق هدایت می‌شد و روی محوطهٔ گودالی شکل، خاک می‌ریختند. بعد از هر چند مدت، مدفوع‌ها را برای مصارف کشاورزی بر بارِ خران حمل می‌کردند و به کشتزارها می‌بردند. با گسترش زندگی شهرنشینی مدرن و تغییر سبکِ سراها به خانه‌های کوچک و آپارتمان، حفر چاه سرپوشیدهٔ دستشویی در خانه‌ها مرسوم شد. از سال ۱۳۴۳ (خورشیدی) و با ایجاد سپاه بهداشت و سپاه دانش، ایجاد چاه سرپوشیده برای دستشویی‌ها در روستاها نیز اجباری شد. علمای
برای دستشویی‌ها در روستاها نیز اجباری شد. علمای دینی در آغاز با تغییر کاربری مستراح‌ها به چاه سرپوشیده و همچنین تغییر حمام‌های خزینه به حمام دوش گرمابه مخالفت می‌کردند. این مخالفت‌ها در مناطق سنی‌نشین و روستاها شدیدتر بود. به‌طوری‌که مردان در روستاهای خاوری خراسان و هم‌مرز با افغانستان، حاضر به استفاده از دستشویی‌هایی که زنان از آن استفاده می‌کنند نمی‌شدند. در روستاهای افغانستان دستشویی‌ها بیشتر حالت سرباز دارد و استفاده از چاه‌های سرپوشیده را مخالف دین می‌دانند. در ایران، شمار دستشویی‌های همگانی کم است؛
در ایران، شمار دستشویی‌های همگانی کم است؛ به همین دلیل، باوجود مراکز تاریخی و دیدنیِ فراوان در ایران، گردشگران برای استفاده از سرویس بهداشتی دچار مشکل می‌شوند. ازجمله مشکلاتی که برای استفادهٔ مسافران از دستشویی‌های همگانی پیش می‌آید، نبودن آویز مناسب است. هرچند در بعضی از پایانه‌های مسافربری، فرودگاهها یا ایستگاه‌های راه‌آهن نوعی جالباسی، که به آن توشه نگهدار می‌گویند دیده می‌شود امید می‌رود با توجه‌به نیاز جامعه و همراه با گسترش دستشویی‌های همگانی، استفاده از توشه نگهدار هم فراگیرتر شود. جانمایی. در هر
از توشه نگهدار هم فراگیرتر شود. جانمایی. در هر خانه معمولاً یک دستشویی نزدیک ورودی و در بخش عمومی خانه ویک حمام در بخش خصوصی و نزدیک اتاق خوابها ساخته می‌شود. این دو فضا کمترین امکاناتی هستند که می‌توان برای سرویس بهداشتی یک خانه در نظر گرفت؛ ولی در خانه‌های بزرگتر با امکانات بیشتر می‌توان حمام اتاق خواب والدین را جدا از حمام خانه در نظر گرفت. حتی ممکن است که برای اتاق خواب مهمان و تک‌تک اتاق خواب‌ها نیز سرویس‌هایی جداگانه پیش‌بینی شود. در حمام دستشویی‌های باهم، همان‌طور که دستشویی از حمام در دارد می‌تواند
همان‌طور که دستشویی از حمام در دارد می‌تواند از راهرو هم قابل دسترسی باشد و حمام هم می‌تواند همان‌طور که به دستشویی راه دارد از داخل اتاق خواب قابل دسترسی باشد. برای صرفه‌جویی در هزینه و به دلایل فنی، حمام، دستشویی و آشپزخانه بهتر است طوری طراحی شوند که بتوانند از یک لوله‌کشی و تأسیسات استفاده کنند. استانداردها. استانداردهای سرویس بهداشتی: نورپردازی. اهمیت. نورپردازی در سرویس‌های بهداشتی نیز مانند سایر مکان‌ها نیز دارای اهمیت است. اطراف آینه سرویس بهداشتی از جمله قسمت‌هایی است که باید نور کافی برای اصلاح و
جمله قسمت‌هایی است که باید نور کافی برای اصلاح و آرایش صورت وجود داشته باشد. بهترین روش، نصب لامپهای بسیار در اطراف آینه نیست. توصیه می‌شود از یک چراغ بالای آینه استفاده شود. تنها نصب یک چراغ در سرویس بهداشتی مناسب نیست. جایی از حمام که دوش در آن قرار گرفته نیز از جمله قسمت‌هایی است که به نورپردازی کافی و مناسب نیاز دارد تا ایمنی فرد بیشتر شود. حتی بر پایه سبک دکوراسیون نیز، لوستری مناسب نیز می‌توان انتخاب کرد. نصب یک چراغ یا لوستر سقفی در مرکز سرویس بهداشتی، نور لازم برای قسمت‌های دیگر سرویس بهداشتی را
نور لازم برای قسمت‌های دیگر سرویس بهداشتی را تأمین می‌کند. جانمایی پنجره. در طراحی سرویس بهداشتی محل قرارگیری پنجرهها اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نه‌تنها در نور پردازی مؤثر است بلکه در داشتن تهویه مناسب به دلیل رفع بوی بد و بخار آب تأثیر دارد. جا دارد که طراح برای کلیهٔ سرویس‌های بهداشتی، امکان برقراری تماس با بیرون و حضور پنجرهٔ مناسب را در نظر بگیرد. برای حفظ محرمیت در فضا و جلوگیری از دید مزاحم به درون، طراحی شکستگی مناسب در پلان معماری و انتخاب شیشههای مات می‌تواند کارساز باشد. دیگر نکات. علاوه بر نصب و
می‌تواند کارساز باشد. دیگر نکات. علاوه بر نصب و استفاده از از لامپ‌ها و چراغ‌های کافی در قسمت‌های مختلف سرویس بهداشتی، موارد و نکات دیگری نیز وجود دارد که با رعایت آن‌ها می‌توان میزان نور موجود در این فضا را افزایش داد: دمای مناسب. برای راحتی دمای حمام بین ۲۲ تا ۲۴ درجهٔ سانتی‌گراد خوب است. دمای ۲۰ درجهٔ سلسیوس برای توالت‌های داخل منازل مناسب است. این دما نسبت به دمای توالت‌ها در ساختمان‌های اداری که بین ۱۵ تا ۱۷ درجهٔ سلسیوس است، بسیار بالاتر است. همهٔ مناطق حمام به‌دلیل رطوبت بالا در این مناطق باید