payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آندرانیک آساطوریان (؛ زادهٔ - درگذشته )، آهنگساز، رهبر ارکستر و تنظیم‌کننده موسیقی پاپ ایرانی-ارمنی بود. زندگی. آندرانیک آساطوریان در ۵ شهریور ۱۳۲۰ در همدان به دنیا آمد اما در شهر اهواز بزرگ شد و سپس به تهران نقل مکان نمود. او خودش می‌گوید: وی در اوایل سال ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۶) برای ادامه تحصیل به همراه خانواده به آمریکا مهاجرت نمود و در لس آنجلس، کالیفرنیا زندگی می‌کرد. پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ و روی کار آمدن جمهوری اسلامی، راه تبعید و مخالفت با حکومت وقت ایران را در پیش گرفت. فعالیت‌ها. آندرانیک با
وقت ایران را در پیش گرفت. فعالیت‌ها. آندرانیک با بیش از ۵۰ سال کار هنری خالق بسیاری از آثار جاودان هنری است، او با بسیاری از خوانندگان مطرح پاپ ایران مانند ابی، داریوش، سیاوش قمیشی، هایده،ستار،معین و گوگوش همکاری داشت. از جمله آثار او «افسانه هستی» (با شعر هما میرافشار و صدای هایده)، تنظیم سه قطعه از آلبوم حکایت، به نام «حکایت»، «شکایت» و «پرنده‌های قفسی» از سیاوش قمیشی و «صحنه» (با شعر شهیار قنبری و صدای امیر) است. آندرانیک تنظیم قطعه «کعبه» با صدای معین را نیز در کارنامه دارد. این هنرمند ایرانی-ارمنی،
را نیز در کارنامه دارد. این هنرمند ایرانی-ارمنی، تعداد اندکی از آثارش را نیز خودش خوانده، یکی از این آثار «مادرم» نام دارد که در سال‌های آغازین دههٔ ۱۹۸۰ در آمریکا خوانده شده است. آندرانیک در زمینه آهنگسازی و تنظیم، با سازمان مجاهدین خلق در فرانسه همکاری داشت. آندرانیک معمولاً زیاد اهل گفت‌وگو با رسانه‌ها نبود و در خلوت و تنهایی زندگی می‌کرد. پیوستن به مجاهدین. از سال‌های میانی دهه ۱۹۹۰ آندرانیک از فعالیت در فضای موسیقی پاپ ایرانی در لس‌آنجلس تا حدی فاصله گرفت و در زمینه آهنگسازی و تنظیم، با سازمان مجاهدین
و در زمینه آهنگسازی و تنظیم، با سازمان مجاهدین خلق در فرانسه همکاری کرد. نام او در فهرست تنظیم کنندگان ارکستر در کنسرت‌های مرضیه دیده می‌شود؛ برنامه‌هایی که به نفع سازمان مجاهدین خلق ایران در اروپا و آمریکا به روی صحنه رفت. همکاری آندرانیک با مجاهدین کمی بعد رسماً از سوی این سازمان اعلام شد. آندرانیک از اوایل دهه ۷۰ به همکاری با سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت پرداخت و در سال ۱۳۷۷ به عضویت شورا درآمد. وی در برنامه‌های گوناگون این سازمان شرکت می‌جست و با خوانندگان مجاهدین همکاری نزدیکی را آغاز کرد. این
خوانندگان مجاهدین همکاری نزدیکی را آغاز کرد. این موضوع در لس‌آنجلس باعث شد تا شماری از دوستان و همکاران آندرانیک از او فاصله بگیرند. او اما در تصمیم خود مصمم بود و تا همین اواخر سفرهای سالیانه خود به پاریس را برای پروژه‌های این سازمان انجام می‌داد. او در آخرین پیام خود برای مجاهدین که روز ۲۱ بهمن سال ۱۳۹۳ از بیمارستان فرستاد، نوشت: آندرانیک و موسیقی پاپ در ایران. در ادامه موسیقی سنتی و به موازات موسیقی قدیمی در ایران که از محبوبیت فراوانی نزد مردم برخوردار بود، فرم دیگری از موسیقی پاپ ایرانی در دهه ۱۳۳۰
بود، فرم دیگری از موسیقی پاپ ایرانی در دهه ۱۳۳۰ شکل گرفت. این موسیقی بسیار تحت تأثیر فضای موسیقی پاپ غربی بود و سازهای ایرانی هم در ارکسترهای آن به‌کار نمی‌رفت. در این کارها اگر شعر پارسی را از ترانه برمی‌داشتیم به راحتی می‌توانستیم یک شعر انگلیسی روی آن بگذاریم و کسی هم متوجه نمی‌شد کار ایرانی است و در ایران ساخته شده است. این سبک در دهه ۱۳۵۰ به پشتوانه موج تازه‌ای از آهنگسازان و ترانه‌سرایان جوان دگرگون شد. شاید بتوانیم واروژان را اولین آهنگ ساز و تنظیم‌کننده و نخستین پیشکسوت سبک جدید در این دوران
و نخستین پیشکسوت سبک جدید در این دوران بشناسیم. بعد از واروژان آندرانیک، منوچهر چشم‌آذر و بابک افشار فعالیت‌های گسترده‌ای در این زمینه انجام دادند و آندرانیک آساطوریان در همین دوران با تنظیم ترانه «نمیاد» برگ جدیدی در صفحه موسیقی جدید در ایران باز کرد. این ترانه که با شعر آرش سزاوار، آهنگ حسن شماعی زاده و صدای گوگوش توسط آندرانیک آساطوریان اجرا شد فصل تازه‌ای را در موسیقی پاپ در ایران گشود. درگذشت. آندرانیک آساطوریان پس از یک دوره مبارزه با سرطان ریه سرانجام در روز یکشنبه تاریخ ۲۲ فوریهٔ ۲۰۱۵، (۳ اسفند
در روز یکشنبه تاریخ ۲۲ فوریهٔ ۲۰۱۵، (۳ اسفند ۱۳۹۳)، در سن ۷۳ سالگی در بیمارستانی در لس‌آنجلس درگذشت. در ۱۰ اسفند ۱۳۹۳ نیز مراسمی در کلیسای فارست لاون لس آنجلس، کالیفرنیا به همین مناسبت برگزار گردید.
شازده (شاهزاده) اسدالله میرزا، یکی از شخصیت‌های داستان دایی‌جان ناپلئون نوشتهٔ ایرج پزشکزاد است. مشخصات. طبق مطالب مندرج در کتاب رمان دایی جان ناپلئون (ثبت ۱۶/۱۱/۱۳۵۱): اسدالله میرزا کارمند وزارت خارجه (در آن زمان یعنی دههٔ ۲۰) بود. سنش در داستان در حدود ۳۵ تا ۴۰ ساله است. خوش‌لباس، خوش‌قیافه، خوش‌مشرب، خوش‌قلب (در عین حال زیرک همراه با شیطنت‌های خاص خود)، بسیار شوخ‌طبع، خوش‌گذران، زن‌باره و کمی بددهن که البته بددهنی او نیز با ظرافت خاصی همراه است. تقریباً هیچ چیزی نمی‌تواند او را عصبانی کند و تنها نقطه
هیچ چیزی نمی‌تواند او را عصبانی کند و تنها نقطه ضعفش اظهار نظر در مورد همسر سابقش است. در میان شخصیت‌های داستان مخصوصاً زنان به هیزی معروف است اما تقریباً هیچ زنی از او بدش نمی‌آید؛ مثلاً دیالوگ‌هایی مانند: «هیزی هم هیزی اسدالله، مرد باید در همه چیز حتی هیزی هم لطافت داشته باشد» نشان‌دهندهٔ نظر زن‌های داستان نسبت به اسدالله میرزاست. از میان مردهای داستان نیز به جز دوستعلی خان کسی دیگری با او دشمنی و کینهٔ بخصوصی ندارد. علت کینهٔ دوستعلی خان نیز این است که اولاً اسدالله میرزا خیلی او را دست می‌اندازد، چون
اولاً اسدالله میرزا خیلی او را دست می‌اندازد، چون معتقد است که دوستعلی حقش است. ثانیاً دوستعلی خان که خودش به چشم‌ناپاکی معروف است، به اسدالله حسادت می‌کند. به دلیل علاقه‌ای که زنان و دختران به جذابیت اسدالله میرزا دارند. در جایی که اسدالله میرزا حضور دارد، دوستعلی مجالی برای خودشیرینی پیدا نمی‌کند. تکیه کلام اسدالله میرزا «مومنت» یعنی «یک لحظه» است. او به زبان فرانسوی مسلط و کمی هم با انگلیسی آشنایی دارد، که البته میزان تسلط او به زبان انگلیسی بنابر دو روایت کتاب و سریال، متفاوت است. بر اساس خود کتاب رمان
کتاب و سریال، متفاوت است. بر اساس خود کتاب رمان دایی جان ناپلئون، تسلطش بر زبان انگلیسی چندان بالا نیست، اما بنابر سریال دایی جان ناپلئون انگلیسی اسدالله میرزا تقریباً کامل و روان است. او شخصیتی تأثیرگذار در خط سیر داستان است اما شخصیت اول نیست. زندگی‌نامه. شازده (شاهزاده) اسدالله میرزا، فرزند شاهزاده رکن الدین میرزا و برادر کوچک شاهزاده شمسعلی میرزا و نوه عموی خانم عزیز السلطنه (دیگر شخصیت داستان) است. تاریخ تولد او را می‌توان حدود ۱۲۸۵ه‍.ش تخمین زد. حدود ۱۸ سالگی او با نوه عموی فرخ‌لقا خانم عاشق هم
حدود ۱۸ سالگی او با نوه عموی فرخ‌لقا خانم عاشق هم می‌شوند. او در آن زمان فردی احساساتی و چشم‌پاک بود. اما خانواده‌های هر دو طرف با این وصلت مخالف بودند. هر دو خانواده برای فرزندشان همسر پول‌دارتری در نظر داشتند، علی‌غم مخالفت و کتک و فحش و آزارها، سرانجام آن‌ها را به هم دادند. پس از یک سال زندگی مشترک و عاشقانه، به تدریج نظر زن نسبت به شوهرش عوض شد تا این‌که در سال دوم، اگر شوهر با عجله خود را از اداره به خانه می‌رساند، علتش به چشم زن این بود که شوهر، جای دیگری را ندارد که برود. اگر شوهر به زن دیگری نگاه
دیگری را ندارد که برود. اگر شوهر به زن دیگری نگاه هم نمی‌کرد، همسرش تصور می‌کرد که او عرضه ندارد تا این‌که سرانجام زن اسدالله میرزا با مردی عرب به نام عبدالقادر بغدادی فرار کرد. سپس اسدالله میرزا، همسرش را طلاق داد. امتیاز عبدالقادر نسبت اسدالله میرزا به نقل خود اسدالله میرزا این است: «من با ظرافت با زنم حرف می‌زدم و او با زمختی و خشونت، من روزی یک‌بار حمام می‌رفتم او ماهی یک‌بار، من حتی پیازچه نمی‌خوردم، او کیلو کیلو پیاز و سیر و ترب می‌خورد، من شعر سعدی می‌خواندم او بادگلو می‌کرد… آن‌وقت در چشم زنم من
می‌خواندم او بادگلو می‌کرد… آن‌وقت در چشم زنم من بی‌هوش بودم او باهوش، من بی‌شعور بودم او باشعور، من زمخت بودم، او ظریف…» اسدالله میزرا علت این موضوع را اشتهای بسیار زیاد عبدالقادر به روابط زناشویی می‌دانست. اسدالله میرزا بعد از آن اتفاق، ازدواج نکرد و خوش‌گذرانی و دوستی‌های پنهانی با زنان و دختران را ترجیح داد. او کارمند وزارت خارجه بود. در سال ۱۳۲۶ از طرف دولت به بیروت مأمور شد و سعید را با اجازهٔ پدر سعید (آقاجان) همراه خود به بیروت برد. اسدالله میرزا در سریال. سریال دایی جان ناپلئون که پیش از انقلاب بر
سریال. سریال دایی جان ناپلئون که پیش از انقلاب بر اساس رمان ساخته و پخش شد کاری از ناصر تقوایی است. اسدالله میرزای درون سریال با اسدالله میرزای رمان تفاوت فاحشی ندارد به جز این‌که در رمان معلوم می‌شود که اسدالله میرزا حداقل تا مورخ ۱۳۴۹ زنده است. نقش اسدالله میرزا را پرویز صیاد بازی کرد و منوچهر اسماعیلی به جای او صحبت (دوبله) کرد. آیا اسدالله میرزا اقتباسی از یک شخصیت واقعی است؟. با توجه به این‌که خود نویسندهٔ رمان دایی جان ناپلئون (ایرج پزشکزاد نیز کارمند وزارت خارجه بود، این موضوع که شاید شخصیت اسدالله
وزارت خارجه بود، این موضوع که شاید شخصیت اسدالله میرزا نشئت گرفته از شخصیت خود او یا یکی از همکارانش باشد، چندان هم بعید نیست. با مراجعه به داستان انگور، از همان نویسنده (نوشته شده در سال ۱۳۳۴) که همراه چند داستان دیگر در کتاب بوبول جمع‌آوری شده‌است (ص۶۷ تا ص۶۷) به شرحی از رکن الدین میرزا برمی‌خوریم که ۴ فرزند به نام‌های شمسعلی میرزا، غلامعلی میرزا، ماهتابان خانم و علیقلی میرزا داشت. فرزند دوم یعنی همان غلامعلی میرزا بدون تیپ یا شخصیت پردازی، کارمند وزارت خارجه بود (همین). اسدالله میرزا رمان دایی جان
خارجه بود (همین). اسدالله میرزا رمان دایی جان ناپلئون نیز فرزند رکن الدین میرزا و برادر کوچک شمسعلی میرزا و کارمند وزارت خارجه بود. در تاریخ نیز شاهزاده رکن الدین میرزا همان فرزند سلطان علی میرزا (نوهٔ احمد شاه قاجار) است. در مصاحبه با بی‌بی‌سی فارسی، پزشکزاد گفته‌است که از شخصیت یکی از آشنایانش به نام ابوالفضل میرزا و همچنین تورج فرازمند و دو شخص دیگر در پردازش شخصیت اسدلله میرزا الهام گرفته‌است همانگونه که اشاره می‌کند شخصیت مش قاسم، اقتباسی از شخصی واقعی به مش عباس (شخصی اهل قم در زمان نوجوانی نویسنده)
به مش عباس (شخصی اهل قم در زمان نوجوانی نویسنده) است (منبع BBC) برخی شخصیت اسدالله میرزا را اقتباسی از دون ژوان می‌دانند. نام خانوادگی. در رمان دیگری به نام مورخه منتسب به ایرج پزشکزاد، که نسخه ای بسط داده از فصل موخره رمان دائی جان ناپلئون است. شخصیت پردازی بیشتری از شازده اسدالله میرزا به چشم میخورد از جمله اینکه نام خانوادگی اش «اقدسی» است و علاوه بر شمسعلی میرزا دو برادر و یک خواهر دیگر نیز دارد. بر اساس رمان مورخه، اسدالله میرزا در سال ۱۳۴۵ از وزارت خارجه بازنشسته میشود و در یک دارالترجمه با یکی از
خارجه بازنشسته میشود و در یک دارالترجمه با یکی از اقوامش شریک میشود. بیشتر زمانش را به سفرهای تفریحی و همچنین مدیریت دارالترجمه اختصاص میدهد. پانویس. ۱- کتاب دایی جان ناپلئون (ایرج پزشکزاد ۱۳۵۱) ۲- کتاب بوبول (ایرج پزشکزاد)
اتفاق یک فیلم علمی–تخیلی مهیج محصول آمریکا، هندوستان و فرانسه است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. نویسنده و کارگردان این فیلم ام. نایت شیامالان است. داستان در مورد یک مرد و خانوادهٔ اوست که در حال فرار از یک فاجعهٔ غیرطبیعی هستند. داستان حول محور انتشار گازی می‌گردد که باعث می‌شود هر فرد دست به خودکشی بزند. شخصیت اصلی فیلم، معلمی به نام «الیوت مور» است که در تلاش است به‌همراه فرزند و دوست خود به سمت سواحل شرق آمریکا فرار کند. داستان. در پارک مرکزی نیویورک جمعی از مردم دست به خودکشی دسته‌جمعی می‌زنند. در ابتدا این
دست به خودکشی دسته‌جمعی می‌زنند. در ابتدا این احتمال می‌رود که ویروسی توسط تروریست‌ها در شهر پخش شده‌است. در این بین، یک معلم به نام الیوت مور سعی دارد که از این واقعه فرار کند.
زید بن موسی فرزند موسی کاظم امام هفتم شیعیان و برادر علی بن موسی امام هشتم شیعیان است. وی علیه مأمون قیام کرد و خانه بنی عباس در بصره را آتش زد و به همین دلیل به «زید النار» (زید آتش) معروف شد. او در قیام ناموفق علید در سال ۸۱۵میلادی علیه خلیفه عباسی به رهبری ابوالسرایا شرکت کرد و طی آن شهر بصره را تصرف و اداره کرد. به گفته طبری حکومت او با قتل عام علیه حامیان عباسیان و آتش زدن تعداد زیادی خانه متعلق به اعضای خاندان عباسی یا پیروان آنها همراه بود، که به دلیل آن لقب «زید النار» (زید آتش) را به او دادند. بصره
آن لقب «زید النار» (زید آتش) را به او دادند. بصره پس از شکست ابوالسرایا در کوفه مدتی مقاومت کرد تا اینکه به دست سردار عباسی علی بن ابی سعید تصرف شد. زید از علی نامه گذری سالم دریافت کرد و تسلیم او شد. برادر، ابراهیم نیز در این قیام شرکت کرد و مدتی بر یمن حکومت کرد. طولی نکشید که زید از زندان فرار کرد و در ژوئن ۸۱۶ به همراه برادر ابوالسرایا دوباره در انبار قیام کرد. آنها بسیار زود از "لشکریان عباسی" شکست خوردند و دوباره اسیر شدند. زندگی شخصی. از زمان و مکان تولد و مرگ زید و حتی بقیه جزئیات زندگی او اطلاع
تولد و مرگ زید و حتی بقیه جزئیات زندگی او اطلاع دقیقی در دست نیست. زید بن موسی برادر علی الرضا(امام هشتم شیعیان) بود و تقریباً در سال ۲۵۰ ه.ق در سامرا در زمان خلیفه عباسی المستعین درگذشت. فرزندان. بر اساس برخی گزارش ها زید ده فرزند داشت. اما ابن عنبه معتقد است که او چهار پسر داشت: الحسن، حسین محدث، جعفر و موسی الاسام، و فرزندانش در مراکش ، عراق (بنو صعب، بنی مکارم) و ایران پراکنده بودند. نارضایتی علی بن موسی از عملکردش. روایاتی از علی الرضا وجود دارد که زید را سرزنش کرده و او را به تقوا و دوری از گناهان
را سرزنش کرده و او را به تقوا و دوری از گناهان دعوت کرده است. الرضا پس از ظلمی که در بصره در قیام ابن طباطبا و ابوالسرایا کرد، در معرض رفتار زید قرار گرفت و با انزجار از او سخن گفت و سوگند یاد کرد که دیگر با او صحبت نکند.«ای زید! آیا این سخنان حقیر کوفه وسوسه می شوید که فاطمه عفت خود را حفظ کرد، پس خداوند فرزندان او را از جهنم منع کرد؟! این مخصوص الحسن و الحسین است. اگر دیدی که خدای متعال را نافرمانی می کنی و وارد بهشت می شوی و موسی بن جعفر خدا را اطاعت کرد و وارد بهشت شد; پس تو نزد خداوند متعال از موسی بن
و وارد بهشت شد; پس تو نزد خداوند متعال از موسی بن جعفر ارجمندتر هستی! به خدا سوگند هیچکس به آنچه خدای متعال دارد جز با اطاعت از او نمی رسد و تو ادعا کردی که با نافرمانی او به آن می رسی! "آنچه شما ادعا می کنید شر است"». زید به او گفت: من برادرت و پسر پدرت هستم. و او گفت «تو برادر منی تا زمانی که خدای متعال را اطاعت کنی ». مقبره. مقبره زید بن موسی در روستای آفریز قائنات واقع است. گنبد اصلی بنا در گذشته ویران شده و به جای آن گنبدی با اسکلت فلزی برپا کرده‌اند.
آیین دو شمشیر آیینی است که در قرن پنجم میلادی توسط آگوستین قدیس با توسل به آیه ای از انجیل متی که گفته است: آنچه از آن سزار است به سزار و آنچه از آن خداست به خدا واگذار کنید مطرح شد و در جامعه مسیحی رومی متشکل گردید. این آیین در تمام ادوار قرون وسطی به منزله یک آیین مقبول پذیرفته و جز سنت قرار گرفت و هر زمان که بین پاپ و امپراتور اختلاف یا رقابتی پیش، به این آیین رجوع می‌نمودند. این آیین رابطه بین روحانیات و دنیویات یا مذهب و سیاست را معلوم می‌کند. کارکرد. برای این که بین دو قدرت فوق، یعنی کلیسا و حکومت، یک
این که بین دو قدرت فوق، یعنی کلیسا و حکومت، یک روح همکاری متقابل باشد، این آیین به وجود آمد. این آیین حدود قدرت کلیسا و حکومت را مشخص می‌کند. حدودی که هر دو قدرت باید آنها را محترم شمارند.
اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (به صورت مخفف: ALS) یا بیماری لو گهریگ یک بیماری نورون‌های حرکتی یا (MND یا Motor Neuron Disease) است که موجب تخریب پیشرونده و غیرقابل ترمیم در دستگاه عصبی مرکزی (مغز و نخاع) و دستگاه عصبی محیطی می‌شود. اسکلروز جانبی آمیوتروفیک شایعترین بیماری نورون‌های حرکتی (MND) می‌باشد؛ بنابراین این بیماری هم علایم نورون محرکه فوقانی و هم نشانه‌های نورون محرکه تحتانی را ایجاد می‌کند. در حقیقت در ALS نشانه‌های فلج مرکزی و محیطی تواماً ایجاد می‌شود. این بیماری منجر به از دست رفتن تدریجی عملکرد
این بیماری منجر به از دست رفتن تدریجی عملکرد عضلات (به ویژه عضلات مخطط) می‌گردد و با تضعیف ماهیچه‌ها به تدریج فرد به فلج عمومی مبتلا می‌شود. به‌طوری‌که توانایی هرگونه حرکتی از شخص سلب خواهد شد. معمولاً مبتلایان به این بیماری مدت زمان زیادی زنده نمی‌مانند. اگر چه این مدت برای استیون هاوکینگ بین ۲ تا ۳ سال پیش‌بینی شده بود، اما او علی‌رغم همه مشکلات و ناراحتی‌ها تا سال‌ها به زندگی خود ادامه داد و برای فرارسیدن مرگ لحظه‌شماری نمی‌کرد و بعد از ۵۵ سال او را از پا درآورد. بیماران مبتلا به این بیماری معمولاً دچار
درآورد. بیماران مبتلا به این بیماری معمولاً دچار ناتوانی‌های حرکتی شده و ۳ تا ۵ سال پس از ابتلا به این بیماری جان خود را از دست می‌دهند. اگر چه ۲۰ درصد این بیماران تا ۵ سال و ۱۰ درصد آن‌ها تا ۱۰ سال زنده خواهند ماند. در این بیماری دستگاه عصبی مرکزی و ماهیچه‌ها به ویژه ماهیچه‌های دست، پا، ساعد، سر و گردن به شدت صدمه می‌بینند. بیماریزایی. علت این بیماری نامشخص است اما به نظر می‌رسد فرایندهای التهابی که در موتور نورونها اتفاق می‌افتد، دلیل بروز آن باشد. این بیماری ممکن است در اثر معیوب بودن ژن SOD۱ بوجود آمده
ممکن است در اثر معیوب بودن ژن SOD۱ بوجود آمده باشد. اما تاکنون علت دقیق ابتلا به ALS شناخته نشده‌است. ناتوانی حرکتی در این افراد سبب ایجاد زخم‌هایی ناشی از فشارهای طولانی مدت روی نقاط خاصی از بدن می‌شود. ابتلا به ذات‌الریه در اثر مشکلات موجود در بلع این افراد و همچنین تجمع ترشحات در مسیرهای هوایی از دیگر عوارض جانبی احتمالی در افراد مبتلا به ALS است. این در حالی است که تحلیل نیروی جسمانی فرد می‌تواند جنبه‌های مختلف زندگی او مانند کار، روابط اجتماعی و… را تحت تأثیر پیامدهای نامطلوب خود قرار دهد. پژوهشگران
تأثیر پیامدهای نامطلوب خود قرار دهد. پژوهشگران برای بررسی منشأ ایجاد این بیماری نظریه‌های گوناگونی مانند عوامل عفونی، اختلال در دستگاه ایمنی بدن، علل وراثتی، مواد سمی، عدم تعادل مواد شیمیایی در بدن و همچنین سوءتغذیه را بررسی کرده‌اند. اگرچه پژوهشگران تاکنون به عامل ایجادکننده این بیماری در بیماران مختلف پی نبرده‌اند، اما در سال ۱۹۹۳ با شناسایی عامل ژنتیکی مؤثر در انتقال بیماری ALS براساس عوامل وراثتی توسط گروهی از کارشناسان علوم ژنتیک و روان‌پزشکان بالینی یک قدم به شناسایی عامل ایجاد بیماری نزدیک‌تر شدند.
قدم به شناسایی عامل ایجاد بیماری نزدیک‌تر شدند. این عامل ژنتیکی در به رمز درآوردن آنزیمی که از سلول‌ها در برابر آسیب‌های ایجاد شده توسط رادیکال‌های آزاد محافظت می‌کند، نقش دارد. علایم بالینی، سیر و بروز. از جمله نشانه‌های شایع این بیماری دشواری در گفتار و گرفتگی ماهیچه، پرش و ضعف ماهیچه‌ها که اغلب از اندام‌ها (دست، بازوها و پاها) آغاز شده و گسترش می‌یابد و سرانجام ماهیچه‌های تنفسی و بلع را نیز درگیر می‌کند. ضعف و ناتوانی ناشی از این بیماری، راه رفتن و استفاده از دست‌ها برای انجام فعالیت‌های روزانه مانند
از دست‌ها برای انجام فعالیت‌های روزانه مانند شستن دست و صورت و لباس پوشیدن را غیرممکن می‌سازد. با گسترش ناتوانی حرکتی و ضعف ماهیچه‌ها در بدن فرد، بیمار در بلع، جویدن و تنفس نیز با مشکل روبه‌رو می‌شود. هنگامی که ماهیچه‌های تنفسی مورد حمله قرار می‌گیرند فرد برای ادامه زندگی خود به ناچار باید از دستگاه‌های تنفس مصنوعی استفاده کند. بروز بیماری دونفر در هر صد هزار نفر می‌باشد و اغلب افراد بین چهل تا شصت سال را درگیر می‌سازد. بیماری ماهیت پیشرونده داردو اغلب بیماران بعد از دو تا پنج سال فوت می‌کنند ولی گاه
بیماران بعد از دو تا پنج سال فوت می‌کنند ولی گاه دوره‌های توقف بیماری وجود دارد؛ که باعث می‌شود ۱۰ درصد از بیماران تا ۱۰ سال زنده بمانند. از آنجایی که این بیماری تنها به اعصاب حرکتی آسیب می‌رساند، بنابراین هیچ اختلالی در بینایی، بساوایی، شنوایی، چشایی و بویایی فرد به وجود نخواهد آمد و جالب این که اعصاب حرکتی مؤثر در حرکت چشم‌ها و مثانه برای مدت‌های طولانی از حمله عامل بیماری مصون خواهند ماند. بررسی یک نوع امضا یا اثر انگشت مولکولی مشترک با استفاده از فناوری نانو، تشخیص بیماری ALS را در دو حالت ارثی و
نانو، تشخیص بیماری ALS را در دو حالت ارثی و غیرارثی امکان‌پذیر می‌سازد. بررسی‌های انجام شده توسط پژوهشگران نشان می‌دهد که نوعی پپتید در مایع نخاعی همه بیماران مبتلا وجود دارد. درمان این بیماری. بیماری ALS درمان خاصی به جز درمان علائم ندارد. اخیراً استفاده از دارویی به نام ریلوزول یا ریلوتک با بلوک گیرنده‌های گلوتامات می‌تواند روند بیماری را کند نماید و طول عمر بیماران را افزایش دهد. نگهداری و مراقبت. به علت شرایط فیزیکی بیمار و عدم تحرک او نگهداری از این بیماران بسیار دشوار است و خانواده و پرستار بایستی
بیماران بسیار دشوار است و خانواده و پرستار بایستی نسبت به موارد پیش رو کاملاً توجیه باشند و با پزشک و انجمن‌های محلی و خانواده سایر بیماران مشورت نمایند. به عنوان مثال حمام رفتن که کاری ساده و روزمره برای بیشتر انسان هاست در این بیماران بایستی به دقت انجام گیرد تا مانع از آسیب دیدن پرستار یا بیمار شود. همچنین مهم‌ترین مانع پیش رو بیماران عدم توانایی تکلم یا برقراری ارتباط با محیط بیرون است. ساده‌ترین روش استفاده از یک جدول حروف جلو تخت بیمار و گرفتن علامت چشم از او هنگام اشاره به حرف مورد نظر است. (مثلاً
چشم از او هنگام اشاره به حرف مورد نظر است. (مثلاً ایا در این ستون است؟ ایا در این سطر است؟) سپس با توجه تجربه، پرستار باید حدس بزند که بیمار چه می‌خواهد. البته این روش بیشتر برای کارهای ابتدایی پاسخ گو می‌باشد. سالهاست دستگاه‌هایی برای حل این مشکل به بازار آمده که می‌توانند با ردیابی حرکت چشم آن را تبدیل به مختصات نموده و به کاربر اجازه تعامل ساده با رایانه را فراهم کنند. این گونه دستگاه‌ها فعلاً قیمتی بین ۶ تا ۱۰ هزار دلار دارند و در ایران با توجه به موانع مالی و زبانی کاربردی نیافته‌اند. البته چند پروژه
مالی و زبانی کاربردی نیافته‌اند. البته چند پروژه برای کمک به بیماران ایرانی در دست اجرا است که از آن جمله پروژه دستگاه ارتباط با بیمار «زیگورات» است. شیوع. براساس آمار در مقیاس جهانی در حدود ۳۵۰ هزار نفر از بیماری ای.ال. اس رنج می‌برند. در هلند یک هزار و ۵۰۰ نفر به این بیماری دچار هستند. سالانه حدود ۶۵۰ بیمار مبتلا به ای.ال. اس مورد آزمایش و تحقیق قرار می‌گیرند. همچنین هر سال حدود ۳۵۰ نفر در اثر این بیماری در کشور هلند می‌میرند. حاشیه‌های مرتبط. چند سال پیش در شبکه‌های اجتماعی رویدادی با عنوان چالش سطل
پیش در شبکه‌های اجتماعی رویدادی با عنوان چالش سطل یخ(Ice Bucket Challenge) به راه افتاد که در آن بسیاری از مردم و حتی افراد سرشناسی چون بیل گیتس و زاکربرگ اقدام به ریختن سطلی از آب یخ به روی سر خود و فیلم‌برداری از آن و به اشتراک‌گذاری در فضای مجازی می‌کردند که یکی از دلایل آن تشویق مردم به آگاهی در مورد بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک عنوان شده‌است.
ماراتن نام مکانی در ۴۰ کیلومتری شهر آتن است. در سال ۴۹۰ پیش از میلاد نبرد ماراتون بین ایران و یونان در این مکان رخ داد و ارتش هخامنشی شکست خورد. این نبرد نخستین پیروزی یونان بر ایران در خشکی بود.
کورالاین نام رمانی در گونهٔ خیال‌پردازی اثر نیل گیمن است که در سال ۲۰۰۲ میلادی به چاپ رسیده‌است. او در سال ۲۰۰۳ جایزه هوگو و جایزه نبیولا و در سال ۲۰۰۲ میلادی جایزهٔ برام استوکر برای بهترین کار جهت خوانندگان نوجوان را بُرده‌است. برخی این اثر را با "آلیس در سرزمین عجایب" مقایسه کرده‌اند. داستان. کورالاین جونز، دختری است که به همراه والدینش به خانه‌ای قدیمی اثاث کشی می‌کند. در آن خانهٔ نسبتاً بزرگ کسان دیگری هم بودند. در طبقهٔ همکف، درست زیر خانهٔ کورالاین دوشیزه اسپینک و دوشیزه فورسیبل زندگی می‌کردند. دو
دوشیزه اسپینک و دوشیزه فورسیبل زندگی می‌کردند. دو پیرزن مهربان که زمانی بازیگر تئاتر بودند. طبقهٔ بالایی خانهٔ آنها، محل زندگی پیرمردی به نام آقای بوبو بود، که کورالاین آن اوایل او را پیرمرد دیوانهٔ طبقهٔ بالایی صدا می‌زد، زیرا این پیرمرد ادعا می‌کرد موش‌های سیرک را آموزش می‌دهد. کورالاین در خانهٔ بزرگ و قدیمی گشت می‌زند و مکان تمام درها و پنجره‌های خانه را شناسایی می‌کند ولی یک در قهوه‌ای رنگ در انتهای اتاق پذیرایی وجود دارد که درش قفل است. مادر کورالاین با یک کلید سیاه و بزرگ و زنگ زده در را باز می‌کند و
یک کلید سیاه و بزرگ و زنگ زده در را باز می‌کند و همه می‌بینند که پشت این در فقط یک دیوار آجری قرار دارد. مادرش در را می‌بندد ولی قفلش نمی‌کند چون دلیلی برای این کار نیست. هنگام شب کورالاین سایه‌هایی را می‌دید که از روی دیوار عبور کرده و وارد در قهوه‌ای می‌شوند ولی همچنان پشت در بسته بود. روز بعد کورالاین دوباره با همسایه‌هایش ملاقات می‌کند. آقای بوبو از طرف موش‌های خود به کورالاین توصیه می‌کند که از در رد نشود و کورالاین می‌گوید که این برایش مفهومی ندارد. بعد از این به سراغ دو پیرزن مهربان می‌رود و آنها با
از این به سراغ دو پیرزن مهربان می‌رود و آنها با فال برگ‌های چای به این نتیجه می‌رسند که کورالاین در خطر است و دوشیزه اسپینک برای در امان ماندن کورالاین به او یک سنگ سوراخ می‌دهد و ادعا می‌کند که این سنگ خوش‌یمن است. روز سوم کورالاین برای خرید یونیفرم مدرسه به همراه مادرش به شهر می‌رود و بعد در خانه بی حوصله شده و با فراموش کردن هشدارها کلید سیاه را برداشته و در قهوه‌ای را باز می‌کند، منتها این بار هیچ دیواری در کار نیست و در رو به یک راهروی دراز و تاریک باز می‌شود که به نظر می‌رسد بی‌انتها است. کورالاین با
می‌شود که به نظر می‌رسد بی‌انتها است. کورالاین با تعجب در راهرو راه می‌رود و محو تماشای تابلوهای نقاشی می‌شود، درست در همین زمان صدایی شبیه به مادرش او را از تاریکی فرا می‌خواند. یک پیکر درست شبیه به مادرش، ولی با پوست خیلی سفید و ناخن‌های دراز، ولی عجیب‌ترین چیز این است که چشم‌های او تنها دو دکمهٔ سیاه رنگ بود. آن زن عجیب و غریب خود را مادر دیگر کورالاین معرفی کرده و با مهربانی زیاد با کورالاین رفتار می‌کند. آن زن و یک مرد همانند خودش که شبیه به پدر کورالاین است با درست کردن غذاهای لذیذ و بازی سرگرمی‌های
است با درست کردن غذاهای لذیذ و بازی سرگرمی‌های فراوان او را ترغیب به ماندن می‌کنند. کورالاین از خانه بیرون می‌آید و متوجه می‌شود که فضای بیرون خانه کاملاً با فضای بیرون خانهٔ خودش متفاوت است. در آنجا سگ‌ها حرف می‌زنند و شکلات می‌خورند و دوشیزه اسپینک و دوشیزه فورسیبل جوان هستند و مثل قدیم نمایش اجرا می‌کنند ولی مخاطبان این تئاتر عجیب سگ‌ها هستند! گربهٔ سیاهی که در اطراف خانه‌شان پرسه می‌زد در این جهان توانایی حرف زدن دارد و بسیار مغرور و متکبر به نظر می‌رسد چون می‌تواند آزادانه بین دو جهان جابه‌جا شود.
چون می‌تواند آزادانه بین دو جهان جابه‌جا شود. مادر چشم دکمه‌ای کورالاین از او تقاضا می‌کند در همان جهان بماند و به چشمانش دکمه بدوزد ولی کورالاین مخالفت کرده و به جهان خود برمی‌گردد. وقتی وارد جهان واقعی می‌شود، با این حقیقت روبرو است که والدین واقعی‌اش مفقود شده‌اند. انتظار فایده‌ای ندارد. وقتی صبح می‌شود کورالاین با شنیدن صدای گربه از خواب بیدار می‌شود. گربه او را به جلوی آینهٔ قدیمی راهرو می‌برد و آنجا کورالاین والدینش را درون شیشهٔ آینه می‌بیند که از او تقاضای کمک دارند. کورالاین به پلیس زنگ می‌زند ولی
تقاضای کمک دارند. کورالاین به پلیس زنگ می‌زند ولی آنها حرفش را باور نمی‌کنند. در نهایت کورالاین به این نتیجه می‌رسد که مادر دیگرش مسبب این اتفاق است و برای همین با شجاعت به همراه گربه به جهان سیاه و سفید پشت آن در می‌رود تا والدینش را نجات دهد. مادر دیگرش از آمدن کورالاین خوشحال می‌شود. گربه به کورالاین توصیه می‌کند آن مادر دیگرش را در یک بازی شکست دهد چون او عاشق بازی است. مادر دیگر، دوباره از کورالاین می‌خواهد که پیشش زندگی کند و چون قبول نمی‌کند به مجازات نافرمانی او را در فضای کوچک پشت یک آینه زندانی