payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شدند که در سال ۱۹۵۰ از ریاست جمهوری سابق بمبئی ایجاد شد. در سال ۱۹۵۶، قانون سازماندهی مجدد ایالت‌ها، ایالت‌های هند را بر اساس خطوط زبانی دوباره سازماندهی کرد و ایالت ریاست جمهوری بمبئی با اضافه شدن مناطق عمدتاً مراتی‌زبان مراٹهوادا (بخش اورنگ‌آباد) از ایالت سابق حیدرآباد و منطقه ویدربها از استان‌های مرکزی و برار گسترش یافت. جنوبی‌ترین قسمت ایالت بمبئی به میسور واگذار شد. در دهه ۱۹۵۰، مردم مراتی به شدت به ایالت بمبئی دوزبانه تحت پرچم سامیوکتا مهاراشترا اعتراض کردند. رهبران برجسته این کمیته شامل کشاورائو جد،
کردند. رهبران برجسته این کمیته شامل کشاورائو جد، اس.ام. جوشی، شریپاد آمریت دانگ، پرالهاد کشاو آتره و گوپالرائو خدکار بودند. خواسته اصلی کمیته، ایجاد یک ایالت با زبان مراتی و با مرکزیت بمبئی بود. در مناطق گجراتی زبان این ایالت، جنبش مشابهی به نام مهاگجرات خواستار ایجاد یک ایالت جداگانه گجرات شامل اکثریت مناطق گجراتی‌زبان شد. پس از سال‌ها اعتراض که منجر به کشته شدن ۱۰۶ نفر از معترضان شد و موفقیت انتخاباتی کمیته در انتخابات ۱۹۵۷، دولت مرکزی به رهبری نخست‌وزیر نهرو ایالت بمبئی را به دو ایالت جدید ماهاراشترا و
نهرو ایالت بمبئی را به دو ایالت جدید ماهاراشترا و گجرات در ۱ مه ۱۹۶۰ تقسیم کرد. اختلاف این ایالت با کارناتاکا بر سر منطقه بلگاوم و کاروار همچنان ادامه دارد. دولت ماهاراشترا از تعیین مرز در سال ۱۹۵۷ ناراضی بود و دادخواستی را به وزارت کشور هند ارائه کرد. ماهاراشترا ادعای مالکیت ۸۱۴ روستا و ۳ شهرک شهری بلگاون، کاروار و نیپانی را دارد که همگی قبل از آزادی این کشور بخشی از ریاست جمهوری بمبئی بودند. دادخواست ماهاراشترا در دیوان عالی هند، با ادعای مالکیت بر بلگاون، در حال حاضر در حال بررسی است. سیاست. ایالت
در حال حاضر در حال بررسی است. سیاست. ایالت مهاراشترا به مرکزیت بمبئی دارای فرماندار، سروزیر و مجالس ایالتی می‌باشد. مجلس ایالتی مهاراشترا دارای ۲۸۸ عضو می‌باشد که اعضای آن توسط مردم و برای مدت ۵ سال انتخاب می‌شوند. ایالت مهاراشترا یکی از شش ایالت هند است که دارای دو مجلس قانونگذاری است: ویدان سبها (مجلس سفلای) با ۲۸۸ کرسی و ویدان پریشاد (مجلس علیا) با ۷۸ کرسی. انتخابات این مجلس‌ها هر پنج سال یکبار برگزار می‌شود. تا سال ۱۹۹۵، حزب کنگره ملی هند (INC) در مهاراشترا قدرت برتر بود، اما از آن زمان احزاب ملی‌گرای
قدرت برتر بود، اما از آن زمان احزاب ملی‌گرای هندو مانند شیو سنا (SS) و بهاراتیا جاناتا (BJP) محبوبیت زیادی کسب کرده‌اند. همچنین، حزب کنگره ملی (NCP)، که از حزب کنگره جدا شده، از سال ۱۹۹۹ نقش مهمی در سیاست این ایالت ایفا کرده است. در آخرین انتخابات پارلمانی مهاراشترا در اکتبر ۲۰۱۹، ائتلاف بین BJP و SS با وجود از دست دادن برخی کرسی‌ها، اکثریت را حفظ کرد. با این حال، در جریان تشکیل کابینه، این دو حزب بر سر تقسیم قدرت به توافق نرسیدند و SS از ائتلاف خارج شد. این بن‌بست سیاسی باعث شد که مهاراشترا برای مدتی تحت
بن‌بست سیاسی باعث شد که مهاراشترا برای مدتی تحت حاکمیت موقت رئیس‌جمهور هند قرار بگیرد. در نهایت، کابینه‌ای با حضور SS, NCP و حزب کنگره تشکیل شد و Uddhav Thackarey از حزب SS به عنوان وزیر ارشد سوگند یاد کرد. حکومت محلی ایالت مهاراشترا توسط جبهه دموکراتیک اداره می‌شود که ائتلاف احزاب کنگره و کنگره ملی‌گرا می‌باشد. دوره تصدی دولت ایالتی در سپتامبر سال ۲۰۰۹ به پایان خواهد رسید. نخست‌وزیر به همراه ۴۳ وزیر مسئولیت دولت محلی را بعهده دارد. احزاب مخالف اصلی این ایالت شیوسنا و حزب بهاراتیا جاناتا می‌باشند. این دو
شیوسنا و حزب بهاراتیا جاناتا می‌باشند. این دو حزب حدوداً از ده سال پیش با هم ائتلاف کرده‌اند. پیش از این نیز آنها پنج سال بر ایالت مهاراشترا حکومت کرده‌اند. احزاب کوچکی مانند ساماجوادی و ریپابلکین، افزون بر چند نماینده مستقل در مجلس ایالت مهاراشترا حضور دارند. زبان. زبان مراتی زبان رسمی مهاراشترا است، اگرچه مناطق مختلف گویش‌های خاص خود را دارند. اکثر مردم به زبان‌های منطقه‌ای صحبت می‌کنند که در سرشماری به عنوان گویش‌های زبان زبان مراتی طبقه‌بندی می‌شوند. پواری، لودهی، و وَرهادی در منطقه ویداربا صحبت
پواری، لودهی، و وَرهادی در منطقه ویداربا صحبت می‌شود، دانگی در نزدیکی مرز مهاراشترا-گجرات صحبت می‌شود، زبان‌های بهیل در سراسر بخش شمال غربی این ایالت صحبت می‌شود، زبان خاندیشی (که در محلی به آهیرانی معروف است) در منطقه خاندش صحبت می‌شود. در مناطق دِش و مَرَت‌وادا، زبان دکنی به‌طور گسترده صحبت می‌شود، اگرچه گویشوران دکنی معمولاً به زبان زبان مراتی نیز مسلط هستند. کنکانی و گویش آن، مالوانی، در امتداد ساحل جنوبی کونکان صحبت می‌شود. تلوگو و کانادا به ترتیب در مناطق مرزی تلانگانا و کارناتاکا صحبت می‌شوند. در
مناطق مرزی تلانگانا و کارناتاکا صحبت می‌شوند. در محل اتصال مادیا پرادش، مهاراشترا و چتیسگر، انواع گویش‌های هندی مانند لودهی و پواری صحبت می‌شود. لامبادی در منطقه وسیعی از شرق مَرَت‌وادا و غرب ویداربا صحبت می‌شود. گوندی توسط اقلیت‌های رو به کاهش در سراسر ویداربا صحبت می‌شود، اما بیشتر در جنگل‌های گادچیرولی و مرز تلانگانا متمرکز است. دین. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، هندوئیسم دین اصلی در این ایالت با ۷۹٫۸ درصد از کل جمعیت بود. اسلام ۱۱٫۵ درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌داد. مهاراشترا با ۶۵۳۱۲۰۰ پیرو، بیشترین تعداد
می‌داد. مهاراشترا با ۶۵۳۱۲۰۰ پیرو، بیشترین تعداد پیروان بودیسم را در هند دارد که ۵٫۸ درصد از کل جمعیت مهاراشترا را تشکیل می‌دهد. بوداییان مراتی، ۷۷٫۳۶ درصد از کل تاریخ بودیسم در هند را تشکیل می‌دهند. آیین سیک، مسیحیت و جین (دین) به ترتیب ۰٫۲ درصد، ۱٫۰ درصد و ۱٫۲ درصد از جمعیت مهاراشترا را تشکیل می‌دهند. مهاراشترا، و به ویژه شهر بمبئی، محل زندگی دو جامعه مذهبی کوچک است. این شامل ۵۰۰۰ تاریخ یهودیان در هند است که عمدتاً به جوامع بنی اسرائیل و یهودیان بغدادی تعلق دارند. پارسیان هند جامعه دیگری هستند که آیین
تعلق دارند. پارسیان هند جامعه دیگری هستند که آیین زرتشتی را دنبال می‌کنند. سرشماری سال ۲۰۱۱ حدود ۴۴۰۰۰ پارسی را در مهاراشترا ثبت کرد. نظام اداری. حکومت ایالت مهاراشترا از طریق یک سیستم پارلمانی و دموکراسی نمایندگی اداره می‌شود، ویژگی‌ای که این ایالت با سایر ایالت‌های هند مشترک است. مهاراشترا یکی از شش ایالتی است که قوه مقننه آن دو مجلسی است و شامل ویدهان سبها (مجلس قانونگذاری) و ویدهان پریشد (شورای قانونگذاری) می‌شود. قوه مقننه که مجلس قانونگذاری مهاراشترا نام دارد، از اعضای منتخب و مقامات ویژه مانند رئیس
نام دارد، از اعضای منتخب و مقامات ویژه مانند رئیس و نایب رئیس تشکیل می‌شود که توسط اعضا انتخاب می‌شوند. مجلس قانونگذاری از ۲۸۸ عضو تشکیل شده است که برای دوره‌های پنج ساله انتخاب می‌شوند، مگر اینکه مجلس قبل از پایان دوره منحل شود. شورای قانونگذاری یک نهاد دائمی با ۷۸ عضو است که یک سوم (۳۳ عضو) آن هر دو سال بازنشسته می‌شوند. این ایالت ۴۸ کرسی در لوک سبها (مجلس عوام پارلمان هند) و ۱۹ کرسی در راجیا سبها (مجلس علیای پارلمان هند) دارد. دولت مهاراشترا یک نهاد منتخب دموکراتیک در هند است که فرماندار به عنوان رئیس
دموکراتیک در هند است که فرماندار به عنوان رئیس تشریفاتی آن، توسط رئیس‌جمهور هند برای یک دوره پنج ساله منصوب می‌شود. رهبر حزب یا ائتلافی که در مجلس قانونگذاری اکثریت را دارد، به عنوان وزیر ارشد توسط فرماندار منصوب می‌شود و شورای وزیران به توصیه وزیر ارشد توسط فرماندار منصوب می‌شود. فرماندار به عنوان رئیس تشریفاتی ایالت باقی می‌ماند، در حالی که وزیر ارشد و شورای او مسئولیت عملکردهای روزمره دولت را بر عهده دارند. شورای وزیران از وزیران کابینه و وزرای دولت (MoS) تشکیل شده است. دبیرخانه به ریاست دبیر ارشد به
تشکیل شده است. دبیرخانه به ریاست دبیر ارشد به شورای وزیران کمک می‌کند. دبیر ارشد همچنین رئیس اداری دولت است. هر وزارتخانه توسط یک وزیر رهبری می‌شود که توسط یک دبیر ارشد اضافی یا یک دبیر اصلی، که معمولاً یک افسر خدمات اداری هند است، کمک می‌کند. دبیر ارشد اضافی/دبیر اصلی به عنوان رئیس اداری دپارتمانی که به آن منصوب شده‌اند، خدمت می‌کند. هر بخش همچنین دارای افسرانی در رتبه دبیر، دبیر ویژه، دبیر مشترک و غیره است که به وزیر و دبیر ارشد اضافی/دبیر اصلی کمک می‌کنند. برای اهداف اداری، ایالت به ۶ بخش و ۳۶ ناحیه
برای اهداف اداری، ایالت به ۶ بخش و ۳۶ ناحیه تقسیم می‌شود. کمیسیونر بخش، یک افسر IAS، رئیس اداره در سطح بخش است. اداره در هر ناحیه توسط یک بخشدار رهبری می‌شود که یک افسر IAS است و توسط چندین افسر متعلق به خدمات ایالتی کمک می‌شود. مناطق شهری در ایالت توسط شرکت‌های شهرداری، شوراهای شهرداری، ناگار پانچایات و هفت هیئت کانتون اداره می‌شوند. پلیس مهاراشترا توسط یک افسر IPS در رتبه مدیر کل پلیس رهبری می‌شود. یک سرپرست پلیس، یک افسر IPS که توسط افسران سرویس پلیس مهاراشترا کمک می‌کند، وظیفه حفظ نظم و قانون و مسائل
کمک می‌کند، وظیفه حفظ نظم و قانون و مسائل مرتبط در هر ناحیه را بر عهده دارد. مأمور جنگلبانی بخش، افسری متعلق به سرویس جنگلبانی هند، جنگل‌ها، محیط زیست و حیات وحش منطقه را مدیریت می‌کند و توسط افسران سرویس جنگلبانی مهاراشترا و سرویس تابعه جنگلبانی مهاراشترا کمک می‌کند. قوه قضائیه در ایالت شامل دادگاه عالی مهاراشترا (دادگاه عالی بمبئی)، دادگاه‌های منطقه‌ای و جلسات در هر ناحیه و دادگاه‌های پایین‌تر و قضات در سطح تالوک (بخش) است. دادگاه عالی دارای شعب منطقه‌ای در ناگپور و اورنگ‌آباد در مهاراشترا و پانجی است که
ناگپور و اورنگ‌آباد در مهاراشترا و پانجی است که پایتخت گوا است. کابینه ایالت در ۱۳ مه ۲۰۱۵ قطعنامه‌ای را تصویب کرد که به نفع ایجاد یک شعبه دیگر از دادگاه عالی بمبئی در کولهاپور، پوشش منطقه بود. رئیس‌جمهور هند رئیس دادگستری دادگاه عالی قوه قضائیه مهاراشترا را به توصیه رئیس دادگستری دیوان عالی هند و همچنین فرماندار مهاراشترا منصوب می‌کند. سایر قضات توسط رئیس دادگستری دادگاه عالی قوه قضائیه به توصیه رئیس دادگستری منصوب می‌شوند. سرویس قضایی مادون یکی دیگر از بخش‌های حیاتی قوه قضائیه مهاراشترا است. قوه قضائیه
حیاتی قوه قضائیه مهاراشترا است. قوه قضائیه مادون یا دادگاه‌های منطقه‌ای به دو بخش تقسیم می‌شوند: خدمات قضایی مدنی مهاراشترا و خدمات قضایی عالی. در حالی که خدمات قضایی مدنی مهاراشترا شامل قضات مدنی (بخش خردسال)/ قضات و قضات مدنی (بخش ارشد)/قاضی ارشد قضایی است، خدمات قضایی بالاتر شامل قضات مدنی و جلسات می‌شود. سرویس قضایی مادون قوه قضائیه توسط قاضی منطقه کنترل می‌شود. اقتصاد. اقتصاد مهاراشترا تحت تأثیر تولید، تجارت بین‌المللی، رسانه‌های جمعی (تلویزیون، سینما، بازی‌های ویدئویی، موسیقی ضبط شده)، هوافضا،
سینما، بازی‌های ویدئویی، موسیقی ضبط شده)، هوافضا، فناوری، نفت، مد، پوشاک و گردشگری است. مهاراشترا صنعتی‌ترین ایالت هند است و موقعیت پیشرو خود را در بخش صنعت حفظ کرده است. این ایالت در صنایع کوچک پیشگام است. بمبئی، مرکز ایالت و پایتخت مالی هند، محل استقرار دفتر مرکزی اکثر مؤسسات بزرگ شرکتی و مالی است. بورس اصلی هند و بازار سرمایه و مبادلات کالا در بمبئی قرار دارند. این ایالت همچنان به جذب سرمایه‌گذاری‌های صنعتی از موسسات داخلی و خارجی ادامه می‌دهد. مهاراشترا بیشترین نسبت مالیات دهندگان را در هند دارد و
بیشترین نسبت مالیات دهندگان را در هند دارد و بازارهای سهام آن تقریباً ۷۰ درصد از سهام کشور را معامله می‌کنند. بخش خدمات بر اقتصاد مهاراشترا تسلط دارد و ۶۱٫۴ درصد از ارزش افزوده و ۶۹٫۳ درصد از ارزش تولید در این ایالت را تشکیل می‌دهد. درآمد سرانه این ایالت در سال ۲۰۱۴، ۴۰ درصد بیشتر از میانگین کل هند در همان سال بود. تولید ناخالص داخلی ایالت (GSDP) به قیمت‌های جاری برای سال ۲۰۲۱–۲۰۲۲، ۴۲۰ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود و حدود ۱۴٫۲ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد. بخش کشاورزی و فعالیت‌های وابسته به
تشکیل می‌دهد. بخش کشاورزی و فعالیت‌های وابسته به آن ۱۳٫۲ درصد به درآمد ایالت کمک می‌کند. در سال ۲۰۱۲، مهاراشترا مازاد درآمد ۱۵۲۴٫۹ میلیون روپیه (۲۴ میلیون دلار آمریکا) را با درآمد کل ۱۳۶۷۱۱۷ میلیون روپیه (۲۲ میلیارد دلار آمریکا) و هزینه ۱۳۶۵۵۹۲٫۱ میلیون روپیه (۲۲ میلیارد دلار آمریکا) گزارش کرد. مهاراشترا بزرگ‌ترین مقصد سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی (FDI) هند است. جریان ورودی FDI در ایالت از آوریل ۲۰۰۰ تا سپتامبر ۲۰۲۱، ۹٬۵۹٬۷۴۶ کرور روپیه بود که ۲۸٫۲ درصد از کل جریان ورودی FDI در سطح کل هند بود. مهاراشترا با
جریان ورودی FDI در سطح کل هند بود. مهاراشترا با مجموع ۱۱۳۰۸ شرکت نوپا، بیشترین تعداد استارت‌آپ‌های شناخته‌شده را دارد. بمبئی سهم عمده‌ای در اقتصاد مهاراشترا دارد. مهاراشترا ۲۵ درصد از تولید صنعتی کشور را به خود اختصاص داده است و بدهکارترین ایالت این کشور است. فعالیت صنعتی در ایالت در هفت ناحیه متمرکز شده است: شهر بمبئی، حومه بمبئی، تانه، اورنگ‌آباد، پونا، ناگپور و ناشیک. بمبئی بیشترین سهم را در GSDP (19.5 درصد) دارد، هر دو ناحیه تانه و پونه تقریباً به یک اندازه در بخش صنعت مشارکت دارند، ناحیه پونه در بخش
در بخش صنعت مشارکت دارند، ناحیه پونه در بخش کشاورزی و فعالیت‌های وابسته به آن بیشتر مشارکت دارد، در حالی که ناحیه تانه در بخش خدمات مشارکت بیشتری دارد. سهم ناحیه ناشیک در بخش کشاورزی و فعالیت‌های وابسته به آن بیشترین میزان را دارد، اما در مقایسه با ناحیه‌های تانه و پونه در بخش‌های صنعت و خدمات عقب‌تر است. صنایع در مهاراشترا شامل مواد شیمیایی و محصولات شیمیایی (۱۷٫۶ درصد)، مواد غذایی و محصولات غذایی (۱۶٫۱ درصد)، محصولات پتروشیمی تصفیه‌شده (۱۲٫۹ درصد)، ماشین‌آلات و تجهیزات (۸ درصد)، منسوجات (۶٫۹ درصد)، فلزات
و تجهیزات (۸ درصد)، منسوجات (۶٫۹ درصد)، فلزات پایه (۵٫۸ درصد)، وسایل نقلیه موتوری (۴٫۷ درصد) و مبلمان (۴٫۳ درصد) است. مهاراشترا قطب تولید برخی از بزرگ‌ترین صنایع دولتی در هند، از جمله شرکت نفت هندوستان، تاتا پتروداین و شرکت نفت هند است. مهاراشترا ایالت پیشرو هند برای بسیاری از صنایع خلاق از جمله تبلیغات، معماری، هنر، صنایع دستی، طراحی، مد، فیلم، موسیقی، هنرهای نمایشی، چاپ و نشر، تحقیق و توسعه، نرم‌افزار، اسباب‌بازی و بازی، تلویزیون و رادیو و بازی‌های ویدئویی است. مهاراشترا دارای یک صنعت دانش بالاتر از حد
است. مهاراشترا دارای یک صنعت دانش بالاتر از حد متوسط در هند است، و منطقه شهری پونا مرکز پیشرو فناوری اطلاعات در ایالت است. تقریباً ۲۵ درصد از ۵۰۰ شرکت برتر در بخش فناوری اطلاعات در مهاراشترا مستقر هستند. این ایالت ۲۸ درصد از صادرات نرم‌افزار هند را به خود اختصاص داده است. مهاراشترا و به ویژه بمبئی مکان برجسته‌ای برای صنعت سرگرمی هند است و بسیاری از فیلم‌ها، سریال‌های تلویزیونی، کتاب‌ها و رسانه‌های دیگر در آنجا ساخته می‌شوند. بمبئی بزرگ‌ترین مرکز تولید فیلم و تلویزیون است و یک سوم کل فیلم‌های هندی در این
و تلویزیون است و یک سوم کل فیلم‌های هندی در این ایالت تولید می‌شود. تولیدات چند میلیون دلاری بالیوود، که گران‌ترین آنها تا ۱٫۵ میلیارد روپیه (۱۸ میلیون دلار آمریکا) هزینه دارد، در آنجا فیلمبرداری می‌شود. فیلم‌های مراتی قبلاً عمدتاً در کولاپور ساخته می‌شدند، اما اکنون در بمبئی تولید می‌شوند. این ایالت دارای بنگاه‌های مالی مهمی مانند بانک مرکزی هند، بورس اوراق بهادار بمبئی، بورس ملی هند، SEBI و دفتر مرکزی شرکت‌های متعدد هندی و شرکت‌های چندملیتی است. همچنین محل استقرار برخی از مؤسسات علمی و هسته‌ای برتر هند
استقرار برخی از مؤسسات علمی و هسته‌ای برتر هند مانند BARC, NPCL, IREL, TIFR, AERB, AECI و وزارت انرژی اتمی است. با بیش از نیمی از جمعیت روستایی، کشاورزی و صنایع وابسته نقش مهمی در اقتصاد ایالت و منبع درآمد برای جمعیت روستایی ایفا می‌کنند. بخش کشاورزی و فعالیت‌های وابسته ۱۲٫۹ درصد به درآمد ایالت کمک می‌کند. محصولات اصلی مانند برنج و ارزن محصولات اصلی فصل باران‌های موسمی هستند. محصولات نقدی مهم عبارتند از نیشکر، پنبه، دانه‌های روغنی، تنباکو، میوه، سبزیجات و ادویه‌جاتی مانند زردچوبه. دامداری یک فعالیت مهم
و ادویه‌جاتی مانند زردچوبه. دامداری یک فعالیت مهم مرتبط با کشاورزی است. سهم این ایالت در جمعیت دام و طیور در هند به ترتیب حدود ۷ درصد و ۱۰ درصد است. مهاراشترا پس از استقلال، پیشگام توسعه جوامع تعاونی کشاورزی بود. این بخش جدایی‌ناپذیر از چشم‌انداز «توسعه روستایی با ابتکار محلی» حزب کنگره آن زمان بود. وضعیت «ویژه» به تعاونی‌های شکر اعطا شد و دولت با ایفای نقش مربی، ضامن و تنظیم‌کننده، نقش مربی را بر عهده گرفت. جدای از شکر، تعاونی‌ها نقش مهمی در صنایع لبنیات، پنبه و کود دارند. بخش بانکی شامل بانک‌های
لبنیات، پنبه و کود دارند. بخش بانکی شامل بانک‌های زمان‌بندی شده و زمان‌بندی نشده است. بانک‌های زمان‌بندی شده دو نوع هستند، تجاری و تعاونی. بانک‌های تجاری زمان‌بندی شده (SCB) در هند به پنج نوع طبقه‌بندی می‌شوند: بانک دولتی هند و همکارانش، بانک‌های ملی‌شده، بانک‌های بخش خصوصی، بانک‌های روستایی منطقه‌ای و سایر (بانک‌های خارجی). در سال ۲۰۱۲، ۹۰۵۳ دفتر بانکی در این ایالت وجود داشت که حدود ۲۶ درصد از آنها در مناطق روستایی و ۵۴ درصد در مناطق شهری بودند. مهاراشترا دارای یک سیستم تأمین مالی خرد است که به خدمات مالی
یک سیستم تأمین مالی خرد است که به خدمات مالی در مقیاس کوچک به فقرا در مناطق روستایی و شهری اشاره دارد. این شامل ابزارهای مالی مختلفی مانند وام، پس‌انداز، بیمه عمر و بیمه محصولات کشاورزی می‌شود. سه بانک تعاونی شهری بزرگ هند همگی در مهاراشترا مستقر هستند. ترابری. مهاراشترا دارای یک شبکه ترابری بزرگ و چندوجهی با بزرگ‌ترین شبکه جاده‌ای در هند است. در سال ۲۰۱۱، کل طول جاده‌های سطحی در مهاراشترا ۲۶۷۴۵۲ کیلومتر بود که ۴۱۷۶ کیلومتر آن بزرگراه‌های ملی و ۳۷۰۰ کیلومتر آن بزرگراه‌های ایالتی بودند. شرکت ترابری جاده‌ای
آن بزرگراه‌های ایالتی بودند. شرکت ترابری جاده‌ای ایالت مهاراشترا (MSRTC) خدمات حمل و نقل جاده‌ای مسافری مقرون به صرفه و قابل اعتمادی را در بخش عمومی ارائه می‌دهد. این اتوبوس‌ها که به‌طور معمول ST (حمل و نقل ایالتی) نامیده می‌شوند، روش حمل و نقل ارجح برای بسیاری از مردم هستند. اشکال کرایه‌ای حمل و نقل شامل تاکسی‌های دارای تاکسی‌متر و اتو ریکشا می‌شود که اغلب در مسیرهای خاصی در شهرها تردد می‌کنند. دیگر جاده‌های منطقه‌ای و روستایی، روستاها را قادر می‌سازند تا نیازهای اجتماعی خود را برآورده کنند و همچنین
تا نیازهای اجتماعی خود را برآورده کنند و همچنین وسیله‌ای برای حمل فرآورده‌های کشاورزی از روستاها به بازارهای مجاور فراهم می‌کنند. جاده‌های اصلی منطقه‌ای عملکرد ثانویه اتصال بین جاده‌های اصلی و جاده‌های روستایی را فراهم می‌کنند. تقریباً ۹۸ درصد از روستاها در مهاراشترا یا از طریق بزرگراه‌ها یا جاده‌های نوساز به هم متصل هستند. به دلیل وجود زیاد وسایل نقلیه، میانگین سرعت در بزرگراه‌های ایالتی بین ۵۰ تا ۶۰ کیلومتر در ساعت (۳۱–۳۷ مایل در ساعت) متغیر است. در روستاها و شهرها، سرعت‌ها به ۲۵ تا ۳۰ کیلومتر در ساعت
و شهرها، سرعت‌ها به ۲۵ تا ۳۰ کیلومتر در ساعت (۱۵–۱۸ مایل در ساعت) می‌رسد. اولین قطار مسافربری در هند در ۱۶ آوریل ۱۸۵۳ از بمبئی به تانه حرکت کرد. ترابری ریلی توسط راه‌آهن مرکزی، راه‌آهن غربی، راه‌آهن جنوب مرکزی و راه‌آهن جنوب شرقی مرکزی هند اداره می‌شود که دو منطقه اول در بمبئی، به ترتیب در چاتراپاتی شیواجی ترمینوس (CSMT) و چرچ‌گیت مستقر هستند. دفتر مرکزی راه‌آهن کنکان در ناوی بمبئی است. قطار سریع‌السیر بمبئی راجادهانی اکسپرس، پایتخت هند یعنی دهلی نو را به بمبئی متصل می‌کند. تانه و CSMT شلوغ‌ترین
نو را به بمبئی متصل می‌کند. تانه و CSMT شلوغ‌ترین ایستگاه‌های راه‌آهن در هند هستند که دومی به عنوان پایانه‌ای برای قطارهای مسافت طولانی و قطارهای رفت و آمد راه‌آهن حومه بمبئی عمل می‌کند. دو بندر اصلی، بندر بمبئی و بندر جواهرلعل نهرو، که در منطقه بمبئی نیز قرار دارند، تحت کنترل و نظارت دولت هند هستند. حدود ۴۸ بندر فرعی در مهاراشترا وجود دارد. اکثر این‌ها ترافیک مسافری را مدیریت می‌کنند و ظرفیت محدودی دارند. هیچ‌یک از رودخانه‌های بزرگ در مهاراشترا قابل کشتیرانی نیستند و بنابراین حمل و نقل رودخانه‌ای در این
نیستند و بنابراین حمل و نقل رودخانه‌ای در این ایالت وجود ندارد. فرودگاه بین‌المللی چاتراپاتی شیواجی (فرودگاه سابق بمبئی)، بزرگ‌ترین فرودگاه این ایالت است. چهار فرودگاه بین‌المللی دیگر عبارتند از فرودگاه بین‌المللی پونا، فرودگاه بین‌المللی دکتر باباصاحب آمبدکار در ناگپور، فرودگاه ناشیک و فرودگاه شیردی. فرودگاه اورنگ‌آباد، فرودگاه کولهاپور، فرودگاه جالگاون و فرودگاه ناندی از فرودگاه‌های داخلی این ایالت هستند. اکثر فرودگاه‌های ایالت توسط اداره فرودگاه‌های هند (AAI) اداره می‌شوند، در حالی که توسعه دهندگان
هند (AAI) اداره می‌شوند، در حالی که توسعه دهندگان فرودگاه ریللاینس (RADPL) در حال حاضر پنج فرودگاه غیرمترویی را در لاتور، ناندی، باراماتی، عثمان‌آباد و یاواتمال با اجاره ۹۵ ساله اداره می‌کند. شرکت توسعه فرودگاه مهاراشترا (MADC) در سال ۲۰۰۲ برای توسعه فرودگاه‌هایی در این ایالت که تحت AAI یا شرکت توسعه صنعتی مهاراشترا (MIDC) نیستند، تأسیس شد. MADC نقش اصلی را در برنامه‌ریزی و اجرای پروژه مرکز بین‌المللی حمل و نقل هوایی چندوجهی و فرودگاه ناگپور (MIHAN) ایفا می‌کند. فرودگاه‌های کوچک اضافی عبارتند از آکولا،
می‌کند. فرودگاه‌های کوچک اضافی عبارتند از آکولا، امراواتی، چاندراپور، راتناگیری و سولاپور. شرکت شرکت ریل مترو ماهاراشترا محدود (مها مترو) که دفتر مرکزی آن در ناگپور است، یک مؤسسه سرمایه‌گذاری مشترک دولت هند و دولت مهاراشترا است که دفتر مرکزی آن در ناگپور هند است. «مها مترو» مسئول اجرای تمام پروژه‌های متروی ایالت مهاراشترا، به جز منطقه شهری بمبئی است. متروی بمبئی از ۸ ژوئن ۲۰۱۴ عملیاتی شده است. خوراک. غذاهای مهاراشترا شامل انواع غذاها از ملایم تا بسیار تند است. گندم، برنج، سورگوم دورنگ، ارزن مرواریدی،
تند است. گندم، برنج، سورگوم دورنگ، ارزن مرواریدی، سبزیجات، عدس و میوه، قوت غالب مردم مهاراشترا را تشکیل می‌دهند. برخی از غذاهای سنتی محبوب عبارتند از پورَن پُلی (puran poli)، اوکدیچه مُدَک (ukdiche modak)، تالی پیت (Thalipeeth). غذاهای خیابانی مانند باتاتا وادا (Batata wada)، میسال پاو (misal pav)، پاو بهاجی (Pav Bhaji) و وادا پاو (vada pav) در بین مردم محلی بسیار محبوب هستند و معمولاً در دکه‌ها و هتل‌های کوچک فروخته می‌شوند. وعده‌های غذایی (عمدتاً ناهار و شام) در بشقابی به نام تالی (thali) سرو می‌شوند. هر
در بشقابی به نام تالی (thali) سرو می‌شوند. هر ماده غذایی که روی تالی سرو می‌شود به روش خاصی چیده می‌شود. تمام غذاهای غیرگیاهی و گیاهی با برنج آب‌پز، چاپاتی یا با باکری (نان هندی)، که از آرد جوار، باجرا یا برنج تهیه می‌شود، خورده می‌شود. یک تالی گیاهی معمولی از چاپاتی یا باکری، دال، برنج (واران بهات)، آمتی (amti)، بهاجی (bhaji) یا اوسال (usal)، چتنی، کوشیمبیر (koshimbir) (سالاد) و آب‌دوغ یا سُل کَدی (Sol Kadhi) تشکیل می‌شود. بهاجی یک غذای گیاهی است که از یک سبزی خاص یا ترکیبی از سبزیجات تهیه می‌شود. آمتی
سبزی خاص یا ترکیبی از سبزیجات تهیه می‌شود. آمتی نوعی کاری است که معمولاً از یک عدس (tur) تهیه می‌شود، با گودا مصالحه (goda masala) و گاهی با تمر هندی یا آمشول (amshul) و شکر زرد (gul) طعم‌دار می‌شود. واران چیزی جز دال ساده، یک خورش عدس معمولی هندی نیست. کم و بیش، بیشتر غذاها از نارگیل، پیاز، سیر، زنجبیل، پودر فلفل قرمز، فلفل سبز و خردل استفاده می‌کنند، اگرچه برخی از مردم به‌طور سنتی از پیاز و سیر اجتناب می‌کنند. غذاهای مهاراشترا در مناطق مختلف متفاوت است. غذاهای مالوانی (کنکانی)، کولهاپوری و وَرهادی
است. غذاهای مالوانی (کنکانی)، کولهاپوری و وَرهادی نمونه‌هایی از غذاهای منطقه‌ای شناخته شده هستند. کولهاپور به خاطر تامبدا پاندرا راساً (Tambda Pandhra rassa)، غذایی که از مرغ یا گوشت گوسفند تهیه می‌شود، مشهور است. برنج و غذاهای دریایی غذاهای اصلی مردم ساحلی کونکانی هستند. در میان غذاهای دریایی، محبوب‌ترین نوع ماهی، گونه‌ای به نام اردک بمبئی (Bombay duck، همچنین با نام بومبیل در زبان مراتی شناخته می‌شود) است. پوشاک. به‌طور سنتی، زنان مراتی معمولاً ساری (پوشاک) می‌پوشیدند، که اغلب بر اساس آداب و رسوم فرهنگی
می‌پوشیدند، که اغلب بر اساس آداب و رسوم فرهنگی محلی طراحی متفاوتی داشت. اکثر زنان میانسال و جوان در مناطق شهری مهاراشترا لباس‌های غربی مانند دامن و شلوار یا شلوار قمیض می‌پوشند و ساری سنتی ناواری یا نه یاردی، به دلیل عدم تقاضا از بازارها در حال ناپدید شدن است. زنان مسن‌تر ساری پنج یاردی می‌پوشند. در مناطق شهری، ساری پنج متری، به ویژه پیتانی، توسط زنان جوان‌تر در مناسبت‌های خاص مانند ازدواج‌ها و مراسم مذهبی پوشیده می‌شود. در میان مردان، لباس پوشیدن غربی پذیرش بیشتری دارد. مردان همچنین لباس‌های سنتی مانند
بیشتری دارد. مردان همچنین لباس‌های سنتی مانند دهوتی و فتا را در مناسبت‌های فرهنگی می‌پوشند. کلاه گاندی در میان مردان مسن در مناطق روستایی مهاراشترا، یک پوشش سر محبوب است. زنان از جواهرات سنتی که از سلسله‌های مراتا و پیشوا گرفته شده است استفاده می‌کنند. کلهاپوری ساج، نوع خاصی از گردنبند، توسط زنان مراتی نیز استفاده می‌شود. در مناطق شهری، لباس‌های غربی در بین زنان و مردان رایج است. موسیقی. هنرمندان مهاراشترایی بیش از یک قرن در حفظ و توسعه موسیقی سنتی هندوستانی تأثیرگذار بوده‌اند. تمرین‌کنندگان برجسته سبک
تأثیرگذار بوده‌اند. تمرین‌کنندگان برجسته سبک کرانا یا گوالیور، مهاراشترا را خانه خود می‌دانستند. جشنواره ساوای گندهاروا بهیمسن در پونا که توسط بهیمسن جوشی در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد، معتبرترین جشنواره موسیقی هندوستانی در هند و حتی یکی از بزرگ‌ترین جشنواره‌های موسیقی هند است. شهرهایی مانند کولاپور و پونه نقش مهمی در حفظ موسیقی‌هایی مانند بهاوگیت و ناتیاسنگیت داشته‌اند که از موسیقی کلاسیک هند به ارث رسیده است. بزرگ‌ترین شکل موسیقی عامه‌پسند هند، آهنگ‌های فیلم‌های تولید شده در بمبئی است. موسیقی فیلم در سال ۲۰۰۹، ۷۲
شده در بمبئی است. موسیقی فیلم در سال ۲۰۰۹، ۷۲ درصد از فروش موسیقی در هند را تشکیل می‌داد. اکثر آهنگسازان و خوانندگان تأثیرگذار، بمبئی را خانه خود می‌دانند. در دهه‌های اخیر، صحنه موسیقی در مهاراشترا و به ویژه در بمبئی، شاهد رشد اشکال جدیدتری از موسیقی مانند رپ بوده است. این شهر همچنین جشنواره‌هایی را در سبک‌های موسیقی غربی مانند بلوز برگزار می‌کند. در سال ۲۰۰۶، ارکستر سمفونیک هند تأسیس شد که در مرکز ملی هنرهای نمایشی در بمبئی قرار دارد. این ارکستر امروزه تنها ارکستر سمفونیک حرفه‌ای در هند است و سالانه دو
ارکستر سمفونیک حرفه‌ای در هند است و سالانه دو فصل کنسرت با رهبران ارکستر و تک‌نوازان مشهور جهان برگزار می‌کند. مهاراشترا دارای سنت طولانی و غنی موسیقی محلی است. برخی از رایج‌ترین اشکال موسیقی فولکلور که در عمل استفاده می‌شوند عبارتند از بهاجان (Bhajan)، بهرود (Bharud)، کیرتان (Kirtan)، گوندهال (Gondhal), و کُلی گیت (Koli Geet).
آندِرا پرادِش (به زبان تلگو: ఆంధ్ర ప్రదేశ్، به زبان اردو: آندهرا پردیش) یکی از ایالات کشور هند است. ایالت آندرا پرادش به مرکزیت حیدرآباد از ایالات جنوبی هند محسوب می‌شود و در همسایگی ایالت‌های تامیل نادو در جنوب، کارناتاکا در غرب و ماهاراشترا، مادیا پرادش و اوریسا در شمال بوده و خلیج بنگال در شرق آن واقع شده‌است. وسعت ایالت آندرا پرادش ۲۷۵۰۶۸ کیلومتر مربع بوده و از این حیث پنجمین ایالت هند محسوب می‌شود. جمعیت تقریبی این ایالت نیز ۷۹ میلیون نفر است که بر اساس آمار رسمی ۱۳ درصد و بر اساس آمار غیررسمی ۱۸ تا ۲۰
آمار رسمی ۱۳ درصد و بر اساس آمار غیررسمی ۱۸ تا ۲۰ درصد آن مسلمان می‌باشند که از این تعداد حدوداً ۴۰۰ هزار نفر شیعه هستند. جمعیت حیدرآباد نیز بالغ بر ۷ میلیون نفر است که حدود ۴۵ درصد آن مسلمان و ۳۰۰ هزار نفر آن شیعه می‌باشند. همچنین ایالت آندرا پرادش از سه بخش تلنگانا، رایالاسیما و آندرای ساحلی تشکیل شده که شهر حیدرآباد در بخش تلنگانا قرار گرفته‌است. در تاریخ ۲ ژوئن سال ۲۰۱۴ ایالت جدیدی (ایالت ۲۹ام) به نام ایالت تلنگانه شامل شهر حیدرآباد به مساحت ۱۱۴٬۸۴۰ کیلومترمربع و حدود ۳۵ میلیون نفر جمعیت تشکیل شد و
کیلومترمربع و حدود ۳۵ میلیون نفر جمعیت تشکیل شد و مابقی ایالت آندراپرادش با مساحت ۱۶۰٬۲۰۵ کیلومترمربع و جمعیت حدود ۵۰ میلیون نفر تحت همان اسم ماند. البته مرکز مشترک هر دو ایالت همچنان شهر بزرگ حیدرآباد می‌باشد.