payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ستون‌ها. در مسجد نبوی از آغاز ستون‌هایی شناخته شده و معروف وجود داشتند. از جمله ستون مُخَلَّقه (نمازگاه محمد) و ستون مهاجران یا ستون عایشه، ستون توبه، ستون السّریر، ستون مَحْرَسْ (منسوب به علی)، ستون وُفود، مقام جبرئیل (در خانه علی و فاطمه زهرا)، ستون تهجد، و ستون حنّانه هستند. تغییر قبله. پس از تغییر سوی قبله از بیت‌المقدس (شمال غربی مسجد) به کعبه (جنوب مسجد)، محمد دربِ گشوده در دیوار جنوبی را مسدود کرد و درب دیگری گشود که شاید گفتهٔ حافظ محمد بن محمود بن نجار با واقعیت مطابق باشد که درب در دیوار شمالی و
نجار با واقعیت مطابق باشد که درب در دیوار شمالی و روبروی دربی بوده که پس از تغییر قبله بسته شده‌بود. بیهقی از عباده روایت می‌کند که: «انصار مالی را گرد آورده به حضور محمد آوردند و پیش‌نهادند که مسجد را بازساخته بیارایند، و گفتند تا کی باید زیر این سقف که پوشال خرما است، نماز بگزاریم؟». محمد گفت: «سقف مسجد برادرم موسی نیز همچنین بود و من از روش او برنمی‌گردم». نخستین گسترش‌ها. بنای مسجد همچنان ترکیب و شکل نخستش را تا ۷ (قمری) نگه داشت و در این روزگار تغییری نکرد. در سال هفتم هجری پس از فتح دژهای خیبر به دست
در سال هفتم هجری پس از فتح دژهای خیبر به دست مسلمانان به سوی مدینه بازگشتند. ضرورت توسعهٔ مسجد به‌خاطر افزایش روزانهٔ جمعیت مسلمانان، در نظر پیغمبر و اصحابش آمد. به گفتهٔ جعفر صادق محمد مسجد را از درازا و پهنا چنان فراخ کرد که چون مربع ۱۰۰× ۱۰۰ اَرَشی درآمد. با توجه به برابری نسبی اَرَش با متر، مساحت مسجد در سال هفتم باید ۲۴۳۳ متر مربع شده‌باشد. این متراژ عینی از بنای مسجد، طبق معیارهای نقشه‌ای که کارشناسان ترک در اواخر سدهٔ ششم خورشیدی که ۲۴۷۵ متر مربع ارائه داده‌اند، مطابقت دارد. خاکسپاری محمد. به اعتقاد
داده‌اند، مطابقت دارد. خاکسپاری محمد. به اعتقاد مسلمانان، پس از درگذشت محمد او را در خانه‌اش (اتاق عایشه) به خاک سپردند. در جریان توسعه مسجد النبی، این مکان در مسجد واقع شد. پس از مرگ ابوبکر و عمر آن‌ها را کنار آرامگاه محمد به خاک سپردند. حرم در زمان عمر بن خطاب. گسترش. عمر بن خطاب با توجه به فراوانی و انبوهی مسلمانان در مسجد النبی و نبود جای کافی برای برگزاری فرایض و اعتکاف و نیایش و زیارت، تصمیم گرفت تعدادی از خانه‌های اطراف مسجد را برای توسعهٔ مسجد ویران کند. او برای این کار لازم دید که خانهٔ عباس بن
کند. او برای این کار لازم دید که خانهٔ عباس بن عبدالمطلب را خراب کرده به مسجد بیفزاید. ولی عباس راضی به فروش یا بخشش خانه نشد، پس درگیر شدند. پس از این که ابی بن کعب در حکمیت خود حق را به عباس بن عبدالمطلب داد وی گفت «اکنون که فرمان خدا روشن شد خانه‌ام را به مسلمانان می‌بخشم». در هر صورت، خلیفهٔ دوم پس از دست‌یابی به خانهٔ عباس و خریداری بخشی از خانهٔ جعفر بن ابی‌طالب برادر علی مسجد را گسترش داد. مورخان مدینه عموماً با توجه به حدیث پسر عمر که گفته‌است: «درازای مسجدالنبی پس از توسعه در زمان خلیفهٔ دوم، از
مسجدالنبی پس از توسعه در زمان خلیفهٔ دوم، از قبله به شام، ۱۴۰ اَرَش و از شرق به غرب ۱۲۰ اَرَش بوده‌است.» چنین نتیجه گرفته‌اند که عمر حدوداً به سمت جنوبی مسجد ۲۰ اَرَش و به سمت شامی یا شمالی مسجد ۴۰ اَرَش افزوده است. چون در قسمت خاوری دیوار مسجد، حجره‌های همسران قرار داشته، عمر در آنجا تصرف و تغیری به‌وجود نیاورد. پس مجموع کل مساحت توسعه‌یافته، حدود ۱۲۱۶ مترمربع بوده‌است. این مساحت بر اساس ذرع ید با آنچه را که مهندسان با متراژ بنای فعلی برای تعیین حدود مسجد در زمان خلیفه دوم ارائه داده‌اند، یعنی ۱۱۰۰
مسجد در زمان خلیفه دوم ارائه داده‌اند، یعنی ۱۱۰۰ مترمربع چندان اختلافی ندارد و می‌توان آن مستندات تاریخی را درست دانست. درها. پس از گسترش، در محل قرارگیری درهای بزرگ مسجد به غیر از درهای دیرینهٔ عاتکه، جبرئیل، و شامی تغییراتی حاصل و دو در دیگر بدان افزود و مسجد داری ۶ در شد: خاک‌سپاری عمر. پس از کشته شدن عمر، او را در کنار قبر محمد و ابوبکر به خاک سپردند. امروزه نیز قبر این سه هنوز در آنجا است. حرم در زمان عثمانِ عفان. افزایش روزافزون جمعیت مسلمانان در شهر مدینه و مهاجرت قبایل مسلمان سوی مدینه، گسترش مسجد
مدینه و مهاجرت قبایل مسلمان سوی مدینه، گسترش مسجد را ضروری کرده‌بود. بنای مسجد در زمان خلیفهٰ سوم عثمان فرسوده و دیوارها و ستون‌های آن رو به پوسیدگی نهاده‌بود. در سال ۲۴ ه‍جری قمری که شورای شش‌نفره عمر، عثمان را به خلافت رساند مردم مدینه به دلیل ازدیاد مردم و کمی جا در مسجد به‌ویژه در نماز جمعه خواستار گسترش مسجد شدند و او پذیرفت. عثمان ساختمان مسجد را تغییر داد و به مساحت آن افزود. دیوارها را با سنگ‌های نقش و نگاردار و ستون‌ها را با سنگ‌های تراشیده و نگاشته بازساخت، و سقف را با چوب ساج ترمیم کرد. اساساً
بازساخت، و سقف را با چوب ساج ترمیم کرد. اساساً عثمان بنای مسجد النبی را از حالت نخستین و سادگی و بی‌آرایگی بیرون آورد. ساختمان دیرین مسجد از بن برچیده و بنای تازه‌ای با مساحت بیشتری جایگزین شد. زهری می‌گوید: «عثمان مسجدالنبی را توسعه داد و ده‌هزار درم سیم را از اموال خود صرف آن نمود.» حرم در زمان امویان. حرم در زمان عمرِ عبدالعزیز. در سال ۸۶ قمری ولید بن عبدالملک به خلافت رسید و عمر بن عبدالعزیز را به فرمانداری مکه و مدینه گماشت. ولید بودجهٔ کلانی را در اختیار عمر گذاشت تا زمین و خانه‌هایی را که برای توسعه
عمر گذاشت تا زمین و خانه‌هایی را که برای توسعه و نوسازی مسجد باید بدان پیوندد، بخرد. محمد بن جریر طبری در ذیل سخن از حوادث سال ۸۸ می‌گوید: «درهمین سال ولید عبدالملک گفت مسجد پیغمبر خدا را ویران کنند و خانهٔ همسران پیغمبر را نیز ویران کنند و در مسجد بیندازند». عمر عبدالعزیز طول مسجدالنبی را ۲۰۰ ذراع و عرض آن را از قسمت جنوبی ۲۰۰ ذراع و از قسمت شمالی به ۱۸۰ ذراع رسانید. یعنی پس از توسعهٔ عثمان به مسجدالنبی افزوده شده در ضلع جنوبی خاور به باختر مسجد، حدود پنجاه اَرَش، و بَرِ شمالی آن حدود چهل اَرَش و درازای
اَرَش، و بَرِ شمالی آن حدود چهل اَرَش و درازای مسجد از قبله به شام (جنوب به شمال) حدود چهل اَرَش است. مساحت کل مسجد در زمان عمر بن عبدالعزیز روی‌هم حدود شش‌هزار و چهارصد و چهل متر مربع بود. چهل کارگر رومی با یکصدهزار مثقال طلا، چندین بار کاشی‌های رنگارنگ، قندیل‌های درزنجیر زرین‌کشیده، کار بازسازی را انجام دادند. عمر عبدالعزیز در طول کار به آنها پاداش و خلعت می‌داد. ستون‌های سنگی تراشیده با روکش‌های فلزی، دیوارهای بلند و گچ‌کاری‌شده و کاشی‌کاری آنها و برپایی دیواربست‌ها، نگارگری سقف و زیورآرایی آن به چوب
دیواربست‌ها، نگارگری سقف و زیورآرایی آن به چوب ساج و جایگزینی بنای استوار سنگی بجای خانه‌های گِلی محمد و… چنان بود که تا آن هنگام بنایی مانند آن در شبه‌جزیرهٔ عربستان نبود. این بازسازی‌ها و نوسازی‌ها به گفتهٔ محمدِ جریر طبری، ابن زباله و ابن نجار از سال ۸۸ تا ۹۱ ه‍.ق برابر ۸۵ تا ۸۹ ه‍.خ به درازا کشید. نخستین‌بار آیات قرآن بر کاشی‌ها و دیوارهای مسجدالنبی نوشته شدند. ابن نجار تصریح کرده‌است که کل سوره‌های والشمس تا ناس را بر دیوارهای مسجد نگاشته و چهار گلدسته در چهار گوشهٔ مسجد برپا کردند که به گفتهٔ ابن
در چهار گوشهٔ مسجد برپا کردند که به گفتهٔ ابن زباله و دیگر مستندات، بزرگ‌ترین آن‌ها ۶۰ اَرَش درازا داشت و کوچکترین آن منارهٔ باختری شامی بود. دوران مدرن. در دهه ۱۹۸۰ ملک فهد، پادشاه درگذشته عربستان سعودی مسئولیت نظارت بر گسترش مسجدالحرام در مکه و مسجدالنبی در مدینه را به محمد کمال اسماعیل داد.
سونگ ایل گوک (به ؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۷۱) بازیگر سینما و تئاتر اهل کره جنوبی است که بیشتر برای بازی در مجموعه "افسانه جومونگ" و امپراتور دریا شناخته می‌شود. زندگی شخصی. سونگ، پسر سیاستمدار و بازیگر سابق، کیم اِیول دونگ است. پدر پدربزرگ او، کیم کوا چین، آنارشیسم معروف و ژنرال جنبش استقلال کره در ابتدای سده ۱۹ بوده‌است. او فارغ‌التحصیل رشته هنرهای نمایشی است. وی در ۱۵ مارس ۲۰۰۸، با یک وکیل اهل بوسان ازدواج کرد.
دیجریدو (Didgeridoo) یکی از سازهای بادی مردم بومی استرالیا است. ساز دیجریدو را گاه به عنوان ترومپت چوبی طبیعی توصیف می‌کنند. یک صخره‌نگاره باستانی مربوط به ۱۵۰۰ سال پیش یک دیجریدو-نواز و دو آوازخوان را ترسیم کرده‌است. نام این ساز یک نام‌آوا است که غربیان برای آن انتخاب کرده‌اند. در گذشته مراسم رقص و آوازهای آیینی بومیان امریکاجنوبی با نوای دیجیریدو همراه بود. تاریخچه. این ساز بادی نخستین بار در سرزمین‌های بومیان استرالیا یافت شده‌است. بومیان استرالیا، دیجیریدو را با تقلید از صدای حیوانات یا دیگر صداهای
را با تقلید از صدای حیوانات یا دیگر صداهای طبیعت می‌نواختند و از آن به عنوان ساز همراهی‌کننده برای آوازها و داستان‌سرایی‌ها استفاده می‌کردند. نحوه ساخت. دیجیریدوهای اولیه معمولاً از ساقهٔ درختان اکالیپتوس ساخته می‌شد که به وسیلهٔ موریانه سوراخ شده بود. بومیان پس از یافتن درخت مناسب، آن را قطعه قطعه می‌کنند، پوستش را می‌کنند و انتهای آن را می‌تراشند تا آمادهٔ نواختن شود. گاه نیز دیجیریدوها را با نقوش رنگارنگ تزیین می‌کنند و برای راحتی در هنگام نواختن، دهانهٔ آن را به موم آغشته می‌کنند.
فضه نوبیه خدمتگزار فاطمه زهرا دختر پیامبر اسلام بود و شهرتش به خاطر نقل روایاتی منتسب به فاطمه زهرا است. طبق بعضی از نقل ها او دختر یکی از پادشاهان هند (یا سودان) بود که در یکی از جنگ‌ها به اسارت درآمد و به عنوان کنیز به حبشه فرستاده شد. نجاشی (پادشاه حبشه) هنگام بازگشتِ جعفر طیار از هجرت حبشه، هدایای بسیاری و فضه را به همراه وی برای پیامبر اسلام به مدینه گسیل داشت و پیامبر اسلام نیز او را نزد دخترش فرستاد. گفته‌اند او موفق به حفظ قرآن شد و سالها پس از فاطمه جز آیات قرآن حرف دیگری بر زبانش جاری نشد و با
جز آیات قرآن حرف دیگری بر زبانش جاری نشد و با مردم نیز به وسیله آیات قرآن سخن ‌گفت. نوشته اند که او در واقعه کربلا حضور داشت و سال های آخر عمرش را در شهر دمشق سپری کرد. "شهره" نام نوه اوست که بانویی صاحب کرامت بوده است. فضه در زبان عربی به معنی نقره است. امروزه آرامگاهی منسوب به وی در قبرستان باب الصغیر مورد توجه زائران است.
«خلسه» ، تک‌آهنگی از گروه موسیقی بلاندی است. این ترانه در ژانویهٔ ۱۹۸۱ در اوج موفقیت گروه، عرضه شد و به یکی از نخستین تک‌آهنگ‌های موفق مهمی تبدیل شد که از موسیقی رپ استفاده می‌کرد و نیز اولین تک‌آهنگ تأثیرپذیرفته از رپ که به رتبهٔ یک در یواس بیلبود چارت یا جدول موسیقی بیلبورد ایالات متحده می‌رسید. این ترانه، دومین و آخرین آهنگی بود که آلبوم سال ۱۹۸۰ گروه، "آمریکایی خودکار"، پخش می‌شد. اولین تک‌آهنگ عرضه‌شده، «کشش حداکثر است»، به رتبهٔ یک در جدول‌های موسیقی آمریکا و بریتانیا رسید. «خلسه» به رتبهٔ یک در
آمریکا و بریتانیا رسید. «خلسه» به رتبهٔ یک در بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده و رتبهٔ پنج در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا دست یافت. بی-ساید تک‌آهنگ، «مانند من راه برو»، از ترانه‌های خود "آمریکایی خودکار" بود. بعد از عرضهٔ «خلسه» بلاندی وقفه‌ای را از ضبط و اجرای تور داشت. پاییز ۱۹۸۱ زمان عرضهٔ نخستین آلبوم تک دبی هری، «بک‌فایرد» و آلبوم "کو کو"، به‌طور مشترک نوشته‌شده و تهیه‌شده به وسیلهٔ برنارد ادواردز و نایل راجرز از گروه چیک بود؛ گروهی که ترانهٔ «زمان‌های خوب» از آن‌ها، موجب شد که هری و کریس استین با الهام
از آن‌ها، موجب شد که هری و کریس استین با الهام گرفتن از آن، «خلسه» را بنویسند. فهرست آهنگ‌ها. US 7" (CHS 2485, ژانویه ۱۹۸۱) US 12" (12 CHS 2485, ژانویه ۱۹۸۱) UK 7" (CHS 2485, ژانویه ۱۹۸۱) UK 12" (CHS 12 2485, ژانویه ۱۹۸۱)
پایگاه نیروی هوایی لاکلند واقع در سن آنتونیو در تگزاس از پایگاه‌های بزرگ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکاست. این پایگاه بزرگترین مرکز آموزشی نیروی هوایی آمریکا می‌باشد. اقامت شاه ایران. در زمان پهلوی، این پایگاه یکی از مراکز آموزشی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران بود. محمدرضاشاه پهلوی به همراه همسرش فرح پهلوی در نوامبر سال ۱۹۷۹ پس از ترک ایران در جریان انقلاب سال ۵۷، در این مکان بمدت ۲ هفته به عنوان میهمان سکونت داشتند، و در دسامبر سال ۱۹۷۹ از آنجا به پاناما رفتند.
تَبَرُّج در اسلام غالباً به معنای «"جلوه‌گری»" آمده است؛ بدین‌گونه که زن خود را از بالای برج (ساختمان)، متبرّج (جلوه‌گر) می‌سازد. تبرّج در دو آیه از آیات حجاب قرآن ذکر شده است. چیستی تبرّج. دربارهٔ تبرّج به معنای «جلوه‌گری»، راغب اصفهانی (زادهٔ ۳۳۳ه‍.ش/۹۵۴م) در کتاب المفردات این‌چنین آورده است: در دورهٔ جاهلیت معمول بود زنان از درون خانه و در برابر پنجره‌ها و درها اندام برهنهٔ خود را برای رهگذران جلوه‌گر سازند. تَبَرُّج همچنین به معنای «با تکبر و تبختر راه رفتن» نیز نقل شده است. با این همه، سید محمدحسین
رفتن» نیز نقل شده است. با این همه، سید محمدحسین طباطبایی معنای گسترده و مُوَسَّعی از جلوه‌گری را دربارهٔ تبرّج منظور می‌دارد و در المیزان می‌نویسد: تبرّج جاهلیّت نخستین. قرآن، از تبرّجی موسوم به تبرّج جاهلیّت نخستین نیز نام می‌برد. در این باره در آثاری همچون تفسیر تبیان اثر شیخ طوسی (زادهٔ ۳۷۴ه‍.ش/۹۹۵م) آمده است: مکارم شیرازی، تبرّج جاهلیت نخستین را نمایان شدن گلو و گردنبند و گوشواره‌های زنان عرب جاهلی، بر اثر سهل‌انگاری آنان در بستن روسری می‌داند. آیات تبرّج در قرآن. کلمهٔ تبرّج در دو آیه از قرآن - که جزو
در قرآن. کلمهٔ تبرّج در دو آیه از قرآن - که جزو آیات حجاب هستند - آمده است: در ظاهر این آیات، منحصراً به دو شیوه نهی شده است: یکم «تبرّج جاهلیت نخستین از سوی زنان محمد» و دوم «تبرّج با اندام‌نمایی از سوی قواعد زنان» که منظور از قواعد، زنان نشسته در خانه یا برابر نظر مشهور فقها زنان یائسه بوده‌اند. با این همه، در ادبیات فقهی، تبرّج به هر شیوه‌ای جز برای شوهر مذموم است.
ابوعیسی مغیرة بن شُعبه بن ابی‌عامر بن مسعود ثقفی (؛ متوفی ۶۷۱ م)، از یاران برجسته محمد پیامبر اسلام، بود و به عنوان یکی از چهار «دَاهِیَةُ الْعَرَب ()» شناخته می‌شد. او به قبیله ثقیف از طائف تعلق داشت که بخشی از نخبگان اولیه اسلامی بودند. او در زمان خلافت عمر در سال‌های ۶۴۲ تا ۶۴۵ میلادی به عنوان فرماندار کوفه، یکی از دو پادگان اصلی عرب و مراکز اداری عراق، خدمت کرد. در دوران پیری، مغیره دوباره فرماندار کوفه شد و از سال ۶۶۱ میلادی تا زمان مرگش در سال ۶۷۱ میلادی تحت فرمان معاویة بن ابی‌سفیان نخستین خلیفه
میلادی تحت فرمان معاویة بن ابی‌سفیان نخستین خلیفه اموی، خدمت کرد. او در طول دومین فرمانداری خود عملاً مستقل از خلیفه حکومت کرد. زندگی. اوایل زندگی. مغیرة بن شعبه بن ابی‌عامر بود و به طایفه بنی‌معطب از قبیله بنی‌ثقیف طائف تعلق داشت. طایفه او محافظان سنتی معبد لات، یکی از خدایان مشرک عرب بودند که در دوران پیش از اسلام مورد پرستش قرار می‌گرفتند. عموی او عروة بن مسعود، از یاران پیامبر اسلام، بود. مغیره پس از تبعید از طائف به دلیل حمله و سرقت از همراهانش در خواب، در حالی که با هم سفر می‌کردند، به او در مدینه
در حالی که با هم سفر می‌کردند، به او در مدینه خدمت کرد. محمد و جامعه نوپای مسلمانان در نتیجه تبعید از مکه به مدینه پناه برده بودند. محمد با کمک مغیره، ثقیف را متقاعد کرد که اسلام را بپذیرند. او در سفر حج مسلمانان به مکه که توسط قریش در صلح حدیبیه در آوریل ۶۲۸ میلادی متوقف شد، شرکت کرد. بعدها، هنگامی که طائف در سال ۶۳۰ میلادی تسلیم حکومت مسلمانان شد، مغیره مأمور نظارت بر تخریب زیارتگاه لات شد. دوران خلفای راشدین. محمد در سال ۶۳۲ میلادی درگذشت و رهبری دولت نوظهور اسلامی به ابوبکر () واگذار شد، که مغیره را در
اسلامی به ابوبکر () واگذار شد، که مغیره را در برخی از مناصب اداری نگه داشت. بیشتر مناصب عالی‌رتبه دولتی به اعضای قریش، قبیله‌ای که محمد و ابوبکر به آن تعلق داشتند، رسید. در نبرد یرموک در اوت ۶۳۶ میلادی، مغیره بینایی یکی از چشمانش را از دست داد. در زمان خلافت عمر بن خطاب () او را به عنوان فرماندار بصره، شهری پادگانی که توسط اعراب تأسیس شد و به عنوان سکوی پرش برای فتح ایران توسط مسلمانان مورد استفاده قرار گرفت، منصوب کرد. عمر در سال ۶۴۲ میلادی، مغیره را به عنوان فرماندار کوفه، دیگر شهر پادگانی عرب در عراق،
فرماندار کوفه، دیگر شهر پادگانی عرب در عراق، منصوب کرد. دو سال بعد، یکی از بردگان سابق مغیره، معروف به ابولؤلؤ، عمر بن خطاب را در حالی که در مدینه مشغول نماز بود، ترور کرد. عثمان بن عفان () جانشین عمر، مغیره را برای یک سال دیگر به عنوان فرماندار نگه داشت تا اینکه سعد بن ابی‌وقاص را جایگزین او کرد. مغیره پس از ترور عثمان در سال ۶۵۶ میلادی، پس از به خلافت رسیدن علی بن ابی‌طالب () مغیره از زندگی عمومی کناره‌گیری کرد و به طائف بازگشت. او از زادگاهش، وقایع پر هرج و مرج فتنه اول اسلام بین هواداران علی، که کوفه
و مرج فتنه اول اسلام بین هواداران علی، که کوفه را پایتخت خود قرار داده بودند، و بخش عمده‌ای از قریش، که با خلافت علی مخالف بودند، را مشاهده کرد. وقتی علی بم ابی‌طالب و معاویه بن ابی‌سفیان، فرماندار شام که برای انتقام مرگ عثمان پسر عموی خود، مبارزه کرده بود، در سال ۶۵۷ میلادی تصمیم گرفتند نبرد صفین را از طریق حکمیت حل و فصل کنند، مغیره، بدون دعوت هیچ‌یک از طرفین، در مذاکرات اذرح شرکت کرد. دوران خلافت اموی. در جریان هرج و مرجی که پس از ترور علی در سال ۶۶۱ میلادی رخ داد، ظاهراً مغیره نامه‌ای از معاویه، که از
رخ داد، ظاهراً مغیره نامه‌ای از معاویه، که از آن زمان ادعای خلافت کرده بود، جعل کرد که به مغیره مسئولیت رهبری زیارت سالانه حج در مکه را می‌داد. به گفته شرق‌شناس هنری لمنس، «اخلاق تکان‌دهنده»، عدم دلبستگی به خاندان علی، عدم دخالت در «حسادت‌های قریش، و همچنین کوته‌بینی انصار» و عضویت در «قبیله باهوش و مبتکر ثقیف»، همگی توجه معاویه را جلب کرد و او در سال ۶۶۱ میلادی او را دوباره به عنوان فرماندار کوفه منصوب کرد. مغیره در سنت به عنوان یکی از «زیرکان» اصلی دوران خود شناخته می‌شد «که می‌توانست خود را از
دوران خود شناخته می‌شد «که می‌توانست خود را از ناامیدکننده‌ترین مشکلات نجات دهد». در واقع، او توانست روابط نسبتاً صمیمانه‌ای با علویان بانفوذ کوفه حفظ کند و از آنها برای مقابله با دشمنانشان، خوارج، استفاده کند. خوارج از حامیان سابق علی بودند که در نتیجه حکمیت با معاویه از او جدا شدند، او را ترور کردند و به شورش علیه مقامات عراق ادامه دادند. به گفته لامنس، «او با قرار دادن آنها [علویان و خوارج] در مقابل یکدیگر، خطرناک‌ترین عناصر بی‌نظمی را در استان خود بی‌اثر کرد». علاوه بر این، مغیره با «ترکیبی از ملایمت و
کرد». علاوه بر این، مغیره با «ترکیبی از ملایمت و زیرکی، و با دانستن اینکه چه زمانی باید چشمان خود را ببندد، موفق شد از اقدامات ناامیدکننده» علیه جناح‌های سیاسی آشفته عراق اجتناب کند و توانست حکومت خود را حفظ کند. احمد بلاذری در کتاب نسب‌شناسی (انساب الاشراف) خود ذکر می‌کند که مغیره بن شعبه می‌گفت: «خداوند، فلانی (منظور علی) را لعنت کند، زیرا او از کتاب تو سرپیچی کرد و سنت پیامبر تو را ترک نمود، وحدت را شکافت، خون ریخت و ظالمانه کشته شد.» همچنین گفته می‌شود که او به معاویه پیشنهاد داد تا پسرش یزید را به
که او به معاویه پیشنهاد داد تا پسرش یزید را به عنوان جانشین خود معرفی کند. مرگ. مغیره در حدود سال‌های ۶۶۸ تا ۶۷۱ میلادی در سن ۷۰ سالگی بر اثر طاعون درگذشت. به گفته مورخان واقدی و مدائنی، مغیره در اوت یا سپتامبر ۶۷۰ میلادی درگذشت. زیاد بن ابیه جانشین او شد و حجاج او را به عنوان جانشین خود آماده کرده بود. حجاج بن یوسف پس از رسیدن به حکومت عراق در سال ۶۹۴ میلادی، پسران مغیره را به دلیل تبار مشترک ثقفی‌شان، به ترتیب به عنوان معاونان خود در مدائن، کوفه و همدان منصوب کرد.
میدلند یکی از شهرهای ایالات متحده و مرکز شهرستان میدلند و در دشت‌های جنوبی ناحیه غربی ایالت تگزاس است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۶ جمعیت میدلند برابر با ۱۰۲٬۰۷۳ نفر بوده‌است. جمعیت ناحیهٔ شهری میدلند-اودسا برابر با ۲۵۱٬۸۴۲ نفر است. مردم میدلند، میدلندرز (Midlanders) خوانده می‌شوند. در سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهر ۱۱۲۰۰۰ نفر بود. میدلند در آغاز به عنوان محل میانه‌راه بین فورت وورث و ال پاسو در تگزاس و خط راه‌آهن اقیانوس آرام در ۱۸۸۱ بنیان نهاده شد. این شهر در بین مردم ایالات متحده به‌عنوان زادگاه لورا بوش، بانوی اول
ایالات متحده به‌عنوان زادگاه لورا بوش، بانوی اول آمریکا و شهر دوران خردسالی رئیس‌جمهور، جورج دبلیو بوش شناخته شده‌است. تاریخچه. میدلند، تا اواخر سال ۱۸۹۰، یکی از مهمترین مراکز حمل و نقل دام در ایالت تگزاس بوده‌است. این شهر در سال ۱۹۰۶ تأسیس شد و تا سال ۱۹۱۰، اولین شعبه آتش‌نشانی خود را با سیستم جدید تأسیس کرد. میدلند با کشف نفت در حوضه پرمین در سال ۱۹۲۳ به‌طور قابل ملاحظه ای تغییر یافت، و به مرکز اداری میدان‌های نفتی غرب تگزاس تبدیل شد. در طول جنگ جهانی دوم، میدلند بزرگترین پایگاه آموزشی بمباران در این
دوم، میدلند بزرگترین پایگاه آموزشی بمباران در این کشور بود. دوره رونق دوم پس از جنگ، با کشف و توسعه میدان نفتی ، همچنان به عنوان سومین ذخایر نفتی ایالات متحده به‌شمار می‌رود. با این حال، دوره رونق دیگری در دهه ۱۹۷۰ اتفاق افتاد و قیمت‌های بالای نفت مربوط به بحران نفت و انرژی آن دهه بود. امروزه حوضه پرمین یک پنجم کل تولید نفت و گاز طبیعی کشور را تولید می‌کند. این میدان نفتی، یک میدان بزرگ در این حوضه است که بخش بزرگی از شش ایالت را پوشش می‌دهد و دارای مساحتی در حدود ۲۵۰۰ مایل مربع (۶۵۰۰ کیلومتر مربع). آن را
در حدود ۲۵۰۰ مایل مربع (۶۵۰۰ کیلومتر مربع). آن را به نام عبین اسپراویر، کشاورز شهرستان داونز که زمین را که شامل کشف سال ۱۹۴۳ است، به دست آورد. اقتصاد میدلند همچنان بر نفت تأکید می‌کند. نویسنده و روزنامه‌نگار امریکایی، در سال ۱۹۵۹، در کتابی تحت عنوان "Land of the High Sky" اقتصاد نفتی میدلند را به تفصیل شرح داد.
سولفورو اسید ترکیبی شیمیایی با فرمول H2SO3 است. این ترکیب به صورت محلول در آب مشاهده نشده است، اما به صورت گازی قابل مشاهده است. این ترکیب یک گونهٔ شیمیایی واسطه در تشکیل باران اسیدی از دی‌اکسید گوگرد است.
گوگرد تری‌اکسید یک ماده شیمیایی متشکل از مولکول‌های SO3 است. در این مولکول، اتم‌های اکسیژن با یک پیوند دوگانه و دو پیوند ساده به اتم گوگرد متصل هستند و یک ساختار مثلثی با زاویه پیوند ۱۲۰ درجه تشکیل داه‌اند. به دلیل ساختارهای رزونانسی مختلف، می‌توان پیوند بین گوگرد و هر یک از اکسیژن‌ها را چیزی بین پیوند اُبی و ضامن ساده و دوگانه در نظر گرفت. خواص فیزیکی. گوگرد تری‌اکسید، ماده‌ای فرار با نقطه جوش ۴۵ درجه سانتی‌گراد است و در فاز گازی به شکل تک مولکولی وجود دارد. این ماده در حالت جامد حداقل به سه شکل مختلف
دارد. این ماده در حالت جامد حداقل به سه شکل مختلف (آلفا و بتا و گاما) وجود دارد که نتیجه تراکم مولکول‌های SO3 و ایجاد ساختارهای چندپار و بسپارها است. خواص شیمیایی. "این ماده دارای میل ترکیبی فوق‌العاده زیاد است و معمولاً در واکنش‌ها به عنوان اسید لوویس عمل می‌کند. از دیگر واکنش‌های رایج گوگرد تری‌اکسید، واکنش‌های انتقال الکترون است که این ماده به عنوان یک اکسنده قوی عمل می‌کند همچنین این ماده یک اسید آرنیوس (اسیدی که در آب حل و تولید یون هیدرونیوم می‌کند) است و در آب خاصیت اسیدی ایجاد می‌کند." روش‌های
است و در آب خاصیت اسیدی ایجاد می‌کند." روش‌های تهیه. گوگرد دی‌اکسید در مجاورت یک کاتالیزگر و در واکنش با اکسیژن هوا به اکسید می‌شود: تولید گوگرد تری‌اکسید: (SO2(g) + O2 → SO3(g واکنش بالا در دمای معمولی بسیار کند است؛ لذا در روش صنعتی، از دماهای بالاتر (۴۰۰C تا۷۰۰C) و از یک کاتالیزگر (مانند وانادیم پنتوکسید یا اسفنج پلاتین) استفاده می‌شود. استفاده در صنعت. بیش‌ترین استفاده صنعتی گوگرد تری‌اکسید در تهیه سولفوریک اسید به روش مجاورت است. از واکنش گوگرد تری اکسید با [آب]، محلول سولفوریک اسید تشکیل می‌شود:
اکسید با [آب]، محلول سولفوریک اسید تشکیل می‌شود: تولید سولفوریک اسید: (SO3(g) + H2O(l) → H2SO4(aq
سیلیسیم دی‌اکسید که سیلیکا (Silica) یا سیلیس نیز نامیده می‌شود، یک اکسید سیلیسیم (سیلیکون) با فرمول شیمیایی SiO2 فراوان‌ترین ترکیب اکسیدی موجود در پوستهٔ زمین است. سیلیس در طبیعت به‌صورت آزاد یا به‌صورت ترکیب با سایر اکسیدها وجود دارد. بدانیند که اکسید سیلیس اکسید نافلزی نیست چون سیلیسم شبه فلز است خاک رس، آلکالیکات فلدسپات و سیلیس، مهم‌ترین مواد اولیهٔ سرامیک‌ها هستند. تمام اشکال سفید یا بی‌رنگ هستند، اگر چه نمونه‌های ناخالص می‌توانند رنگی باشند. دی اکسید سیلیکون یک جزء اساسی شیشه است. دی اکسید سیلیکون
سیلیکون یک جزء اساسی شیشه است. دی اکسید سیلیکون رایج ترین ماده عایق در تکنولوژی IC و در زمینه های دیگر تکنولوژی ساخت دستگاه سیلیکون می باشد. شکل‌های سیلیس در طبیعت. سیلیس آزاد در طبیعت به‌صورت بلورین، بلور مخفی و بلور مخفی آبدار و بلور خشک وجود دارد. کوارتز. سیلیس خالص کوارتز یکی از چندشکلی‌های سیلیس است. این فاز در فشار و دمای معمولی پایدار است. به همین دلیل سیلیس آزاد در طبیعت بیشتر به‌صورت کوارتز یافت می‌شود. کانی کوارتز از سختی بسیار بالایی برخوردار است. ماسه و ماسه‌سنگ. سیلیس ناخالص ماسه‌ و ماسه‌سنگ‌
ماسه و ماسه‌سنگ. سیلیس ناخالص ماسه‌ و ماسه‌سنگ‌ نام دارد که از انواع کوارتز رسوبی هستند که به‌صورت طبیعی خرد شده‌اند. در ماسه‌سنگ، دانه‌های ماسه به‌وسیلهٔ ذرات آهک، رس، آهن اکسید یا سایر مواد به یکدیگر چسبیده‌اند. فلینت. فلینت از انواع سیلیس‌هایت و از بلورهای بسیار ریز کوارتز، آب، کربنات کلسیم و مواد آلی تشکیل شده‌است. رنگ فلینت قهوه‌ای روشن، خاکستری یا سیاه است که در اثر گرما و سوختن مواد آلی، به رنگ سفید در می‌آید. این شکل از سیلیس آزاد، از حل شدن اسکلت سیلیسی جانوران اسفنجی در آب دریاها و سپس ته‌نشینی
سیلیسی جانوران اسفنجی در آب دریاها و سپس ته‌نشینی در بستر دریا به‌وجود آمده‌اند. کاربرد. سیلیس کاربرد فراوانی در صنایع دارد که از آن جمله عبارت‌اند از: تولید فروسیلیس، شیشه‌سازی، تولید آجر ماسه آهکی، تولید سرامیک چینی، سرامیک‌سازی، تولید سدیم، ریخته‌گری، تولید سایر مواد سیلیسی، لعاب‌سازی، ریخته‌گری و دیرگدازها، به‌عنوان نیم‌رسانا، پشم شیشه سیلیکات، صنایع الکترونیک، لاستیک و پلاستیک، رنگ‌سازی، بتونه و چسب فولاد، تصفیهٔ آب، سیمان، ساب‌پاشی، کنترل ساییدگی و خوردگی لوله‌های آب، پاک‌کننده‌های صنعتی، رنگ و پوشش،
لوله‌های آب، پاک‌کننده‌های صنعتی، رنگ و پوشش، شناورسازی کانه، قالب ریخته‌گری، پایدارسازی پراکسید، چسب‌سازی نقش سیلیس در بدن. سیلیس به‌طور طبیعی در پوست، مو و ناخن انسان وجود دارد و یکی از مهم‌ترین مواد معدنی موجود در اجزای بدن است. همچنین این عنصر برای درمان آرتروز و تقویت استخوان‌ها مؤثر است.
«دشوارترین بخش» دومین آهنگی از چهارمین آلبوم گروه موسیقی بلاندی، "با آهنگ بخور"، بود که به عنوان یک تک‌آهنگ در ایالات متحده به جای «آبی شهر متحد» عرضه می‌شد. دبی هری و کریس استین، گروه اصلی ترانه‌سرایی گروه، این آهنگ را نوشتند. «دشوارترین بخش» تنها در ایالات متحده، به عنوان یک تک‌آهنگ با موفقیت پایین، عرضه شد و به ردهٔ ۸۴ در بیلبورد هات ۱۰۰ رسید، که دلیل آن احتمالاً این بود که «مرا صدا بزن» در زمانی مشابه عرضه شده بود. فهرست آهنگ‌ها. US 7" (CHS 2408, February 1980)
بمان فیلمی دلهره‌آور روان‌شناختی آمریکایی به کارگردانی مارک فورستر و نویسندگی دیوید بنیاف و محصول سال ۲۰۰۵ می‌باشد که شرکت فاکس قرن بیستم این محصول را به بیرون عرضه کرده است. ایوان مک‌گرگور، نائومی واتس، رایان گاسلینگ و باب هاسکینز بازیگران فیلم هستند. دید کلی فیلم در مورد حقیقت، عشق، مرگ، خودکشی و زندگی پس از مرگ می‌باشد. خلاصه داستان. داستان فیلم دربارهٔ یک روانی افسرده است که دانشجوی رشته نقاشی یک آموزشکده می‌باشد و قصد دارد مانند کریستال لوور نقاش (کسیکه در ۱۸ سالگی تصمیم گرفته بود که در ۲۱ سالگی همه
در ۱۸ سالگی تصمیم گرفته بود که در ۲۱ سالگی همه نقاشی‌هایش را بسوزاند و خودکشی کند) می‌خواهد دست به خودکشی بزند و این میان دکتر سام فاستر می‌خواهد او را از این عمل بازدارد و دوست دخترش لایلا که خود نیز قبلاً قصد خودکشی داشته به او کمک می‌کند. در قسمتی از فیلم وقتی روان‌پزشک یعنی دکتر فاستر دست مریض خود هنری لتام را می‌بیند و جای سوختگی‌ها را می‌بیند می‌گوید چرا اینجوری شده و هنری می‌گوید دارم خودم را آماده آتش جهنم می‌کنم.