payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از این رویداد استحکامات کاخ کوفه را بهبود داد و به جمع‌آوری تدارکات مبادرت ورزید و کوفه را تحت فرماندهی عبدالله بن شداد قرار داد. سپس، او به سلیحین رفت؛ این مکان میان حیره و قادسیه واقع شده بود. او در اینجا بر روی فرات سد زد و آب آن را به کانال‌هایی که به قادسیه و حیره منتهی می‌شد، هدایت کرد؛ در نتیجه، قایق‌های مصعب به گل نشستند؛ بنابراین، سربازان مصعب مجبور شدند که پیاده ادامه راه را طی کنند. در همین حال، مصعب و سواران تحت امرش به سد حمله کردند و آن را از بین بردند و به سوی کوفه تاختند. مختار اردوی خود را
بردند و به سوی کوفه تاختند. مختار اردوی خود را به حرورا منتقل کرد تا از ورود مصعب به کوفه جلوگیری کند. مصعب نیز خیلی زود به حرورا رسید. مختار، عبدالله بن قراد خثعمی را به فرماندهی شرطه‌هایش منصوب کرد. جناح راست و چپ سپاه او به ترتیب به‌وسیلهٔ سلیم بن یزید کندی و سعید بن منقذ ثوری فرماندهی می‌شدند. فرماندهی سواران و پیادگان نیز به ترتیب به عمر بن عبدالله نهدی و مالک بن عمر نهدی واگذار شد. مالک بن عمر یکی از کهنه‌سربازانی بود که در نبرد صفین سال ۶۵۷ نیز حضور داشت. هنگامی که دو سپاه به نزدیکی یکدیگر رسیدند،
داشت. هنگامی که دو سپاه به نزدیکی یکدیگر رسیدند، مختار به‌سوی هر یک از پنج قسمت سپاه مصعب، دسته‌ای از نیروهایش را روانه کرد و خودش در میان سربازانش ماند. نیروهای مختار توانستند در برابر نیروهای بصره‌ای بکر و عبدالقیس موفقیت‌هایی کسب کنند و آنان را عقب برانند. سپس آنان موفق شدند یک پنجم اهل جبال را نیز عقب زنند و به مصعب نزدیک شوند. در همین هنگام، مصعب همراه با سربازانش بر جایگاه مرتفعی سنگر گرفته و به‌سوی سربازان مختار تیراندازی می‌کرد. در همین میان و با نهیب مصعب، مهلب همراه به سربازان ازدی و تمیمی به
نهیب مصعب، مهلب همراه به سربازان ازدی و تمیمی به نیروهای مختار یورش بردند و ضربات سختی به آنان وارد کردند. نبردی سخت تا هنگامهٔ غروب به درازا انجامید. بسیاری از فرماندهان و سواران مختار در این نبرد کشته شدند. مختار که همراه شرطه‌هایش می‌جنگید که حداقل سه تن از آنان نیز کشته شدند. مختار در میان کوچه شبث در ورودی جنوبی کوفه به مقاومت پرداخت ولی سرانجام مجبور شد همراه با سایر محافظانش که زنده مانده بودند به درون کاخ کوفه عقب بنشیند. بر طبق جمع‌بندی تاریخ‌نگار جرالد هاثینگ، «برتری بدست‌آمده» توسط زبیریان در
جرالد هاثینگ، «برتری بدست‌آمده» توسط زبیریان در مذار باعث تضعیف و شکست نیروهای مختار در حرورا شد. مرگ و آرامگاه. مصعب بن زبیر پس از پیروزی بر سپاهیان مختار برای چهار ماه کاخ مختار را در محاصره گرفت. ابراهیم بن مالک اشتر که فرماندار موصل بود، برای رهایی مختار دست به اقدامی نزد؛ چون یا دستوری برای این‌کار دریافت نکرده بود یا دستور مختار را رد کرده بود. به هر صورت او بعدها به مصعب ملحق شد. در ۳ آوریل ۶۸۷م، مختار همراه با نوزده نفر از کاخ خارج شد (باقی افراد از جنگیدن امتناع کرده بودند) و در حین نبرد کشته شد.
جنگیدن امتناع کرده بودند) و در حین نبرد کشته شد. اندکی پس از این رویداد همه جنگجویان سپاه مختار که از نبرد اجتناب کرده بودند و تسلیم آل زبیر شده بودند به دستور مصعب اعدام شدند، تعداد این افراد نزدیک به شش هزار نفر بود. یکی از زنان مختار، عمره بنت نعمان بن بشیر انصاری، حاضر نشد تا اقدامات شوهرش را تقبیح و محکوم کند و در نتیجه اعدام شد؛ گرچه، همسر دیگر مختار او را محکوم کرد و بخشیده شد. دستان مختار را قطع کرده، از دیوارهای مسجد آویزان کردند. گزارش شده است که گور او در مقبره مسلم بن عقیل و در پشت مسجد بزرگ
گور او در مقبره مسلم بن عقیل و در پشت مسجد بزرگ کوفه واقع شده است. گرچه برخی منابع مدعی‌اند که مصعب جسد او را سوزاند. آرامگاه. مدفن مختار مدتی مخفی بود و سپس مفقود شد. هنگامی که سید محمدمهدی بحرالعلوم (۱۷۴۲–۱۷۹۷ میلادی) به کاوش و جانمایی مسجد کوفه اقدام کرد، به سنگ قبری برخورد کرد که نام مختار بر آن نوشته شده‌بود. پس از این رویداد و در کنار بازسازی مسجد کوفه، برای قبر مختار نیز یک حرم به دستور شیخ‌العراقین در سال ۱۲۸۵ هجری قمری (حدود ۱۸۷۰ میلادی) ساخته شد. همسران و فرزندان. از همسران او می‌توان به ام ثابت
همسران و فرزندان. از همسران او می‌توان به ام ثابت دختر سمرة بن جندب، عمره دختر نعمان بن بشیر، ام زید الصغری دختر سعید بن زید بن عمرو و أم الولید بنت عمیر بن رباح اشاره کرد. در این میان، عمره دختر نعمان پس از مختار به‌دست مصعب کشته شد. از فرزندان او می‌توان به محمد، اسحاق، ام سلمه، ابوالحکم، جبر، امیه، بلال و عمر بن مختار اشاره کرد. میراث. گرچه، مختار کمتر از دو سال حکومت کرد اما اندیشه او پس از مرگش از میان نرفت. در دوران حکومت او بود که پیشرفت و اهمیت یافتن جایگاه موالی باعث نارضایتی اشراف کوفه شد. او
جایگاه موالی باعث نارضایتی اشراف کوفه شد. او محمد حنفیه را امام و مهدی اعلام کرد. به گفته ویلفرد مادلونگ، این نخستین بار بود که نام مهدی در تاریخ اسلام مطرح می‌شد. پس از او این ایده اهمیت یافت. به گفته عبدالعزیز ساشادینا او نخستین شخصی بود که مفهوم "بَداء" (تغییر خواست الهی) را معرفی کرد؛ پس از شکست در نبرد مذار که پیش‌تر مدعی شد پیروزی به او وعده داده شده بود، او گفت خدا برنامه و نقشه‌اش را تغییر داده است. همچنین مرتضی مطهری نیز در مورد ادعای مهدویت از سوی مختار گفته است: نخستین باری که دیده می‌شود اثر
مختار گفته است: نخستین باری که دیده می‌شود اثر اعتقادات مهدویت در تاریخ اسلام ظهور می‌کند، در جریان انتقام مختار از قاتلان حسین بن علی است. او راه و روش مختار را سیاسی می‌داند و بیان می‌کند که او می‌دانست حمایت مردم از خود را همراه نخواهد داشت و بنا بر روایتی با علی بن حسین تماس می‌گیرد و با پاسخ منفی او به سوی محمد حنفیه می‌رود و با مطرح کردن حدیثی از سوی محمد، پیامبر اسلام مبنی بر اینکه مهدی موعود هم نام اوست، محمد حنفیه را مهدی موعود دانسته و خود را نماینده او معرفی کرد و به بازی سیاسی خود پرداخت. او
او معرفی کرد و به بازی سیاسی خود پرداخت. او همچنین در همراهی و پذیرش محمد حنفیه با مختار در مهدی دانستن خود تشکیک کرده است. بعدها پیروان او به شاخه‌ای از شیعه بدل شدند که با نام کیسانیه شناخته شدند. آن‌ها اصولی همانند غیبت و بازگشت (رجعت) مهدی را معرفی کردند. پس از مرگ ابن حنفیه برخی از کیسانی‌ها اعتقاد یافتند که او نمرده است؛ بلکه در کوه رضوی پنهان شده و روزی بازخواهد گشت تا جهان را پر از عدل و داد کند. گرچه، بیشتر کیسانی‌ها، پسر او ابوهاشم را به امامت برگزیدند. او سپس پیش از مرگش امامت را به محمد بن علی
او سپس پیش از مرگش امامت را به محمد بن علی بن عبدالله بن عباس واگذار کرد. عباسیان از این رویداد به عنوان وسیله‌ای برای تبلیغات و کسب مشروعیت بیشتر و تقویت محبوبیتشان در میان حامیان خاندان علی، در طول انقلاب عباسی استفاده کردند. دو پسر محمد بن علی، سفاح و منصور، در نهایت خلافت عباسیان را بنیان نهادند. از شباهت‌های موجود میان مختار و فرماندهٔ قیام عباسیان، ابومسلم خراسانی می‌توان به استفادهٔ هر دو از موالی و رفتار مساوی بین اعراب و آنان اشاره کرد. ولهاوزن می‌نویسد: «اگر اصل رجعت صحیح باشد، پس عربی از کوفه
«اگر اصل رجعت صحیح باشد، پس عربی از کوفه [مختار] دوباره به زندگی بازگشت؛ به‌عنوان مولایی از کوفه [ابومسلم].» دیدگاه‌ها دربارهٔ مختار. بسیاری از مسلمانان مختار را دروغگویی می‌دانند که خودش را در شمار پیامبران قرار داد و نیز او را در شمار دشمنان خاندان علی محسوب کرده که توانست با استفاده از نام آنان به قدرت دست یابد. او قاتلان حسین را از میان برداشت تا بتواند پشتیبانی حامیان خاندان علی را کسب کند. اگرچه، او به صراحت خودش را پیامبر نمی‌خواند اما این اتهام از ادعاهای مبالغه‌آمیز و افراطی او که در شعر یا نثری
ادعاهای مبالغه‌آمیز و افراطی او که در شعر یا نثری مسجع بیان می‌کرد، ریشه می‌گیرد. گزارش شده است که محمد گفت: «در ثقیف دروغگویی بزرگ و نابودگری خواهد بود.» برای آنان دروغگوی بزرگ همان مختار و نابودگر حجاج بن یوسف است. از سوی دیگر، شیعیان او را به عنوان جنگجوی راستگوی علی و خاندانش و کسی که انتقام خون حسین و یارانش را گرفت، مورد احترام قرار می‌دهند. آنان ادعا می‌کنند که اظهارات پیشین بر ضد مختار در مورد پیامبری، نقش او در فرقهٔ کیسانیه و عطش قدرت او از تبلیغات اموی و زبیری سرچشمه گرفته است؛ گرچه، نخستین
اموی و زبیری سرچشمه گرفته است؛ گرچه، نخستین شیعیان دیدگاهی شدیداً منفی نسبت به او داشتند که ناشی از رفتار بد مختار با حسن و بی‌کفایتیش در هنگام شورش ابن‌عقیل می‌شد. ادعای او در مورد محمد حنفیه، فرزند غیر فاطمی علی بن ابی طالب نیز ممکن است بر این موضوع اثر داشته باشد؛ از آنجایی که بعدها شیعیان تنها به خط فاطمی خاندان علی وفادار ماندند. دیدگاه خاندان علی. روایت‌های گوناگونی از دیدگاه اعضای خاندان علی در مورد مختار وجود دارد. یک روایت بیان می‌کند که فرزند حسین و چهارمین امام شیعه، علی زین‌العابدین پس از دیدن
و چهارمین امام شیعه، علی زین‌العابدین پس از دیدن سرهای عمر بن سعد و ابن زیاد برای مختار دست به دعا برداشت؛ در حالی که روایت دیگری بیان می‌کند که او هدایای مختار را نپذیرفت و او را دروغگو نامید. نوهٔ حسین، محمد باقر، او را ستوده: «در مورد مختار بد سخن نگویید. او قاتلان را کشت؛ انتقام خون ما را گرفت.» همچنین، هنگامی پسر مختار از باقر در مورد دیدگاهش در مورد مختار پرسید، او برایش دعا کرد. نتیجهٔ حسین، جعفر صادق، گزارش شده است که گفته: «بعد از واقعه عاشورا، هیج زنی از زنان ما آرایش نکرد تا زمانی که مختار سر
زنی از زنان ما آرایش نکرد تا زمانی که مختار سر بریده عبیدالله بن زیاد و عمر بن سعد را برای ما فرستاد». همچنین، گزارش شده که جعفر صادق گفته است که مختار به علی زین‌العابدین دروغ می‌بسته است. دیدگاه تاریخ‌نگاران امروزی. اگرچه، اکثر قریب به اتفاق روایات تاریخی اولیه، چهره‌ای منفی از مختار ترسیم کرده‌اند اما تاریخ نگاران امروزی دیدگاه‌های گوناگونی در مورد او بیان می‌کنند. ولهاوزن نوشته است گرچه مختار ادعای پیامبری نکرد اما او همه‌گونه تلاشی کرد تا تصور اینکه یکی از آنان است را ایجاد کند و به‌گونه‌ای سخن
یکی از آنان است را ایجاد کند و به‌گونه‌ای سخن می‌راند که گویی با خداوند مشورت و رایزنی کرده است. او در آخر اینطور نتیجه گرفته است که مختار مردی راستگو بود که برای از بین بردن اختلافات اجتماعی دوران خود تلاش می‌کرد. او در ادامه بیان می‌کند که مختار ادعاهای گزافی کرد و از نام ابن حنفیه بدون آنکه نیازی باشد بهره‌برداری می‌کرد؛ زیرا او نمی‌توانست با اعتبار نام خودش به اهدافی که در نظر داشت، برسد. او مختار را اینگونه توصیف کرده است: «... یکی از بزرگ‌ترین مردان تاریخ اسلام، [که] آینده را پیش‌بینی می‌نمود».
تاریخ اسلام، [که] آینده را پیش‌بینی می‌نمود». تاریخ‌نگار هیو کندی نوشته است که مختار سعی در ایجاد اتحادی از اهالی کوفه بود اما اختلافات داخلی گریبانگیرش شده و از سوی خاندان علی نیز رها شده بود. گزارش شده که مختار پیش از مرگش گفته بود: من یکی از عربانم. دیدم که ابن زبیر به حجاز تاخت و دیدم که نجده به یمامه تاخت و مروان به شام. من نیز کمتر از دیگر مردان عرب نبودم و این ولایت را گرفتم و مانند یکی از آن‌ها بودم؛ جز اینکه به طلب انتقام خاندان پیامبر بودم که عربان از آن غافل مانده بودند و کسانی را که در خون
عربان از آن غافل مانده بودند و کسانی را که در خون آن‌ها دستی داشته بودند کشتم و تا امروز در این کار سخت کوشیدم … پژوهشگر شرقی، موشه شارون، این موضوع را شرح دقیقی از فعالیت‌های او می‌داند. از سوی دیگر، اسلام‌شناس و استاد مطالعات مذهبی، عبدالعزیز ساچادینا، او را جاه‌طلبی سیاسی نامیده که برای رسیدن به اهداف مورد نظرش، احساسات مذهبی مردم عامی را به بازی گرفته بود. رسول جعفریان، روحانی و پژوهشگر تاریخ ایران، در مورد مختار گفته است: «مختار چهره مقبولی در جامعه شیعه امامی داشته و از قدیم‌الایام تاکنون، نگاه منابع
امامی داشته و از قدیم‌الایام تاکنون، نگاه منابع شیعی به وی مثبت بوده است. این به خاطر روایاتی بوده که از امامان دربارهٔ وی نقل شده است. در مقابل، منابع تاریخی مخالف شیعه که انعکاس دهنده دیدگاه اشراف کوفه و گرایش‌های اموی و زبیری‌اند، از همان عصر نخست به این سوی، از مختار یک چهره منفی ساخته‌اند و اتهاماتی مانند این که ادعای نبوت و مانند آن داشته به او وارد کرده‌اند که نه با عقل آدمی سازگار است و نه با منطق تاریخی در جامعه صدر اسلام. البته، مختار، شخصیت معصوم و غیرقابل ایرادی نیست؛ مردی سیاسی مانند بسیاری از
و غیرقابل ایرادی نیست؛ مردی سیاسی مانند بسیاری از سیاستمداران دیگر اما جانبدار اهل بیت است.» در رسانه‌ها. همانند مقتل‌ها که پیرامون کشته شدن حسین بن علی به نگارش درآمده‌اند، آثاری نیز به نام مختارنامه‌ها در دوران صفوی نگارش شده‌اند که به زندگی و قیام مختار ثقفی می‌پردازند. مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی "مختارنامه" به کارگردانی داوود میرباقری پیرامون زندگی و قیام مختار بر اساس دیدگاه شیعیان از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰ از شبکه یک صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد که به محبوبیت قابل توجهی دست یافت. فریبرز عرب‌نیا در
به محبوبیت قابل توجهی دست یافت. فریبرز عرب‌نیا در این سریال نقش مختار را ایفا می‌کرد. بازی ویدئویی "" بر اساس زندگی مختار ثقفی در سال ۱۴۰۰ منتشر شد.
دفاع فرانسوی یکی از گشایش‌های بازی شطرنج است که با حرکت‌های "1. e4 e6" در شروع بازی آغاز می‌شود. دفاع فرانسوی از مهمترین گشایش‌های نیمه باز است و به یک روش کاملاً پوزیسیونی برای سیاه شهرت دارد که معمولاً به بازی‌هایی پیچیده منجر می‌شود. در دفاع فرانسوی سیاه معمولاً در جناح وزیر وضعیت بهتری یافته و سفید در جناح شاه امکانات بیشتری دارد. تاریخچه. این شاخه گشایشی اولین بار در اثری از لوسنا در سال ۱۴۹۷ میلادی بررسی شده است. این نام پس از بازی‌های سال ۱۸۳۴ شطرنج‌بازان پاریس و لندن به این گشایش داده شد.
شطرنج‌بازان پاریس و لندن به این گشایش داده شد. شطرنج‌بازان پاریس در این رویارویی عمدتاً در پاسخ به e۴ از e۶ استفاده می‌کردند. در ۱۸۴۲ یانیش شطرنج‌باز روس تحلیل‌های گسترده‌ای را در مورد دفاع فرانسوی به انتشار رساند. با این حال دفاع فرانسوی تا ابتدای قرن بیستم محبوبیت چندانی نداشت. ویلهلم اشتینیتس نخستین قهرمان رسمی شطرنج جهان گفته بود: «من در تمام عمرم هرگز دفاع فرانسوی را بازی نکرده‌ام چرا که کندترین شروع بازی است» و ریچارد رتی شطرنج‌باز چک، دفاع فرانسوی را در کنار گامبی وزیر دو گشایشی معرفی می‌کرد که
را در کنار گامبی وزیر دو گشایشی معرفی می‌کرد که بازیکنان تازه‌کار باید از آن پرهیز کنند. امروزه دفاع فرانسوی به یکی از محبوب‌ترین شروع بازی‌ها تبدیل شده‌است. بررسی‌های مگادیتابیس بازی‌های شطرنج نشان می‌دهد که در سال ۲۰۰۶ "e۶" دومین پاسخ معمول سفید به "e۴" و دومین شاخه گشایشی محبوب پس از سیسیلی بوده است. میخائیل بتوینیک، کورچنوی، نیمزوویچ، پتروسیان مهمترین بازیکنانی هستند که به طور مداوم از دفاع فرانسوی استفاده کرده‌اند. در سال‌های اخیر هم استادانی چون میخائیل گورویچ، یوگنی باریف، الکسی دریف، الکساندر
میخائیل گورویچ، یوگنی باریف، الکسی دریف، الکساندر خالیفمن، الکساندر موروزویچ، نایجل شورت و تیمور رجبوف از این گشایش بهره برده‌اند. کدهای دانشنامه گشایش‌های شطرنج. کد شاخه‌های مختلف دفاع فرانسوی بر اساس طبقه‌بندی دانشنامه گشایش‌های شطرنج از C۰۰ تا C۱۹ هستند.
کامپوستلا ولی یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر نابونتوران Nabunturan است. جمعیت آن پانصد و هشتاد هزار نفر است. مساحت این استان چهار هزار کیلومتر مربع است.
کامیگوئین (Camiguin) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر مامباجائو Mambajao است. جمعیت آن هفتاد و چهار هزار نفر است. مساحت این استان دویست و سی کیلومتر مربع است .
کاویته (Cavite) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر تره مارتیرز Trece Martires City است. جمعیت آن دو میلیون و هشتصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان هزار و سیصد کیلومتر مربع است .
کِزون (نیز: کیزون، کوئه زون و کویزون)(Quezon) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. نام این استان برگرفته از نام یکی از رئیسان جمهور پیشین این کشور، مانوئل کوئیزون است. مرکز این استان شهر لوسنا Lucena City است. جمعیت آن یک میلیون و هشتصد و هشتاد هزار نفر است. مساحت این استان هشت هزار و هفتصد کیلومتر مربع است .
کِزون سیتی (نیز: کوئیزون سیتی و کویزون سیتی) (Quezon City) یکی از شهرهای کشور فیلیپین است. این شهر بخشی کلانشهر مانیل به حساب می‌آید و پرجمعیت‌ترین شهر فیلیپین است. شهر کوئیزون در جزیرهٔ لوزون در شمال این کشور قرار گرفته است و از مراکز مهم تجاری و صنعتی فیلیپین به شمار می‌رود. نام این شهر برگرفته از نام یکی از رئیسان جمهور پیشین این کشور، مانوئل کوئیزون است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی برابر ۲،۶۷۹،۴۵۰ نفر گزارش شده است که پرجمعیت‌ترین شهر فیلیپین است. مساحت این شهر ۱۶۰ کیلومتر مربع است. کزون سیتی در گذشته
این شهر ۱۶۰ کیلومتر مربع است. کزون سیتی در گذشته پایتخت کشور فیلیپین بود که بعدها با ادغام در کلانشهر مانیل جایگاه خود را از دست داد.
کوئیرینو یا کویرینو (Quirino) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر کاباروگوئیس Cabarroguis است. جمعیت آن یکصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان سه هزار و پنجاه کیلومتر مربع است .
گیماراس یا گویماراس (Guimaras) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ ویسایا به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر جُردن است. جمعیت آن بیش از یکصد و چهل و یک هزار نفر است. مساحت این استان ششصد و چهار کیلومتر مربع است .
لاگونا (Laguna) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر سانتاکروز است. جمعیت آن کمتر از دو میلیون نفر است. مساحت این استان هزار و هفتصد و شصت کیلومتر مربع است .
ماریندوک یا ماریندوکو (Marinduque) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به‌شمار می‌رود. مرکز این استان شهر بوآک است. جمعیت آن کمتر از دویست و هفده هزار نفر است. مساحت این استان نهصد و شصت کیلومتر مربع است.
ماگوئیندانائو (Maguindanao) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به‌شمار می‌رود. ماگوئیندانائو بخشی از منطقه خودمختار مسلمان‌نشین فیلیپین است. مرکز این استان شهر شریف آگواک است. جمعیت آن یک میلیون و پانصد هزار نفر است. مساحت این استان چهار هزار و نهصد کیلومتر مربع است .
ماونتین یا مانتین (Mountain Province) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به‌شمار می‌رود. ماگوئیندانائو بخشی از منطقه خودمختار مسلمان‌نشین فیلیپین است. مرکز این استان شهر بونتوک Bontoc است. جمعیت آن یکصد و چهل هزار نفر است. مساحت این استان دو هزار و صد کیلومتر مربع است .
کلانشهر مانیل یا مترو مانیلا (Metro Manila) ناحیه پایتخت کشور مانیل فیلیپین است. این کلانشهر، در اطراف شهر مانیل پایتخت این کشور گسترش یافته است و علاوه بر شهر مانیل مشتمل بر شهرهای بزرگ دیگر ی مانند کوئیزون، ماکاتی، مالاته، پاسای، پاسیگ، لاس پیناس و والنزوئلا نیز می‌شود. مترو مانیل بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. جمعیت آن در سال ۲۰۱۵ برابر ۱۲٬۸۷۷٬۲۵۳ نفر بوده است. مساحت این کلانشهر، ششصد و سی و شش کیلومتر مربع است . کلانشهر مانیل معادل یک استان در نظر گرفته می‌شود و به همراه استانهای همجوار خود یعنی
گرفته می‌شود و به همراه استانهای همجوار خود یعنی لاگونا، کاویته، ریزال و بولاکان بر روی هم مانیل بزرگ را تشکیل می‌دهند که جمعیتی بیش از بیست میلیون نفر را شامل می‌شود. کلانشهر مانیل از نظر تقسیمات کشوری مستقل و یکی از ناحیه‌های کشور فیلیپین به نام ناحیه پایتخت ملی فیلیپین را تشکیل می‌دهد.
جورجه اِنِسکو (به رومانیایی: George Enescu) () موسیقی‌دان و آهنگساز رومانیایی بود. او در ۱۹ اوت ۱۸۸۱ در لیوه‌نی، رومانی زاده شد و در ۴ مهٔ ۱۹۵۵ در پاریس درگذشت. انسکو نامدارترین آهنگساز رومانیایی بود. وی همچنین نوازندهٔ برجستهٔ ویولن، رهبر ارکستر، نوازندهٔ پیانو و معلم موسیقی بود. زندگی. تنها فرزند بازمانده از میان هشت فرزند خانواده، جورجه در خانوده‌ای که پدرش رهبر غیرحرفه‌ای گروه کُر بود و مادرش گیتار می‌نواخت، خیلی زود اشتیاق خود را به موسیقی آشکار کرد. در ۴سالگی یک ویولن هدیه گرفت و او را برای آموزش نزد
۴سالگی یک ویولن هدیه گرفت و او را برای آموزش نزد یک معلم ویولن به آموختن این ساز گماردند. سپس وارد کنسرواتواری در رومانی شد و بعد به وین رفت تا در کنسرواتوار این شهر به آموختن ویولن و آهنگسازی بپردازد و در آنجا خیلی زود به عنوان نوازندهٔ نابغه زبانزد تالارهای شهر شد، در این هنگام جورجه تنها ۱۲ سال داشت. در سال ۱۸۹۵ انسکو به پاریس رفت تا در کنسرواتوار پاریس با استادانی چون ژول ماسنه، گابریل فوره، به آموختن آهنگسازی و ویولن ادامه دهد، در همین دوران با هنرمندانی چون پل دوکا، آلفرد کورتو، پابلو کاسالس، موریس
چون پل دوکا، آلفرد کورتو، پابلو کاسالس، موریس راول و فلوران اشمیت آشنا گردید. انسکو در حالی‌که هنوز هنرجو بود آثار بسیاری را خلق کرد و به عنوان نوازندهٔ ویولن و آهنگساز سفرهای بسیاری را در سراسر اروپا انجام داد. به هنگام جنگ نخست جهانی به رومانی بازگشت و در آنجا به کارهای گوناگونی مشغول شد و چندین اثر مهم خود را نوشت. پس از پایان جنگ انسکو پی در پی میان رومانی و فرانسه دررفت‌وآمد بود و در سال ۱۹۲۴ موفق به دریافت لژیون دونور گردید سپس در سال ۱۹۲۹ به عضویت فرهنگستان هنرهای زیبا درآمد. او همچنین در حالی‌که
فرهنگستان هنرهای زیبا درآمد. او همچنین در حالی‌که عضو انجمن پدیدآورندگان آثار هنری فرانسه بود انجمن پدیدآورندگان آثار هنری رومانی را بنیان نهاد. در همین سال‌ها برخی از شاهکارهایش همچون سونات نامی خود برای ویولن «در حال و هوای موسیقی محلی رومانی» و اپرای ادیپ را آفرید. وی همزمان با فعالیت‌هایش به عنوان آهنگساز و نوازنده به آموزش نیز می‌پرداخت و شاگردانی چون: کریستیان فراس، ایوری گیتلیس، آرتور گرومیو، و یهودی منوهین را پرورش داد. منوهین در مورد انسکو گفته‌است: در هنگامه جنگ دوم جهانی انسکو به زادگاهش پناه
در هنگامه جنگ دوم جهانی انسکو به زادگاهش پناه برد و در آنجا به دفاع از موسیقی نو رومانیایی پرداخت. پس از جنگ نیز او با وجود مشکلات مالی و سلامتی هرگز تا پایان از تلاش و کوشش بازنایستاد و به عنوان نوازندهٔ ویولن و رهبر ارکستر با داوید اویستراخ، امیل گیلس، یهودی منوهین و آلفرد کورتو کنسرت‌هایی را برگزار کرد. وی در نیمه‌شب ۳ به ۴ ماه مهٔ ۱۹۵۵ در قلب پاریس در گذشت و در گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد.
نازی ناز کن نام دومین آلبوم ابی است که در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت ترانه روی سی‌دی منتشر شد. شرکت ترانه در سال ۱۹۸۴ این آلبوم را با عنوان باغ بلور (ابی ۱) بر روی نوار کاست منتشر کرده بود. این آلبوم شامل گزیده‌ای از ترانه‌های پیش از انقلاب ابی است. پیش از انقلاب این آثار یا به صورت تک‌آهنگ یا به انتخاب شرکت‌های مختلف موسیقی پخش شده بود اما پس از انقلاب زیر نظر ابی دوباره منتشر شدند. ترانهٔ نازی ناز کن که نام آلبوم از این ترانه بر گرفته شده با شعری از فرهاد شیبانی، تنظیم از اریک (موزیسین فرانسوی) و آهنگسازی تورج
تنظیم از اریک (موزیسین فرانسوی) و آهنگسازی تورج شعبانخانی ساخته شده است. آهنگ این ترانه کاوری از آهنگ ترانه Lay Lady Lay, از Bob Dylan می‌باشد. ترانه‌ها. در آلبوم نازی ناز کن ۱۱ ترانه وجود دارد که مشخصات آن‌ها به شرح زیر است:
کوه یخ چهارمبن آلبوم ابی است که در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت ترانه روی سی‌دی منتشر شد. این آلبوم در سال ۱۹۸۷ با عنوان کوه یخ (ابی ۳) توسط شرکت ترانه روی نوار کاست منتشر شده بود. آلبوم کوه یخ شامل گزیده‌ای از آثار پیش و بعد از انقلاب ابی است. گفتنی است سیاوش قمیشی آهنگساز قطعه کوه یخ در قسمتی از این اثر با ابی هم صدا شده‌است. لیست ترانه‌ها. در آلبوم کوه یخ ۱۲ ترانه وجود دارد که مشخصات آن‌ها به شرح زیر است:
یوسف شاهین (به عربی: یوسف شاهین) (۲۵ ژانویه ۱۹۲۶ — ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۸) کارگردان معروف سینمای مصری بود. او به‌عنوان یک چهره برجسته هنری و شخصیتی سرشناس و محبوب در مصر و جامعه عرب شناخته می‌شد. در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۷ جایزه یک عمر دستاورد هنری به شاهین اعطا شد. شاهین در فیلم‌هایش بیشتر به مسایل سیاسی، مشکلات مردم مصر و بحران‌های اجتماعی این کشور می‌پرداخت. او همواره با سیاست‌های رییسان جمهور مصر به‌ویژه حسنی مبارک به مخالفت می‌پرداخت و از گروه‌های بنیادگرای اسلامی کشورش نیز به‌شدت انتقاد می‌کرد. زندگی و حرفه. یوسف
نیز به‌شدت انتقاد می‌کرد. زندگی و حرفه. یوسف شاهین در ۲۵ ژانویه ۱۹۲۶ در خانواده‌ای مسیحی به دنیا آمد. شاهین در دهه ۱۹۴۰ به آمریکا رفت و دوره آموزش هنرپیشگی را در "پلی‌هاوس پاساندا" در لس آنجلس گذراند. او نخستین فیلم خود را با نام "بابا امین" در سال ۱۹۵۰ کارگردانی کرد. شاهین در سال ۱۹۵۱ با فیلم "پسر نیل" در جشنواره فیلم ونیز حضور یافت. وی سرانجام پس از چند هفته به‌سربردن در حالت اغما، در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۸ در بیمارستان نظامی "المعادی" در جنوب قاهره درگذشت. آموزش. شاهین جوان که از سنین کودکی مجذوب هنرهای نمایشی
شاهین جوان که از سنین کودکی مجذوب هنرهای نمایشی بود، شروع به ایجاد نمایش‌هایی در خانه برای خانواده خود کرد. تحصیلات خود را در مدرسه سان مارک شروع کرد. او در دانشگاه نخبگان ویکتوریا اسکندریه تحصیلاتش را ادامه داد و پس از فارغ‌التحصیلی در کالج ویکتوریا در سال ۱۹۴۴، تصمیم گرفت برای تحقق آرزوهای خود به خارج از کشور برود. فیلم‌شناسی. شاهین در طول ۵۰ سال فعالیت هنری، فیلم‌های زیادی را کارگردانی کرد که مهم‌ترین آنها از این قرارند:
وَنیوار بوش مهندس و سیاست‌مدار آمریکایی زاده ماساچوست بود که تجزیه و تحلیل دیفرانسیل (مکانیک) را در انستیتو تکنولوژی ماساچوست ساخت که نخستین تلاش برای طراحی رایانه بود و می‌توانست بسیاری از محاسبات علمی را انجام دهد و پیشگام عصر رایانه باشد. ونیوار بوش ایده ابرمتن‌ها را در مقاله‌ای با عنوان «چنان‌که می‌توانیم بیندیشیم» در سال ۱۹۴۵ مطرح ساخت. ونیوار بوش کمیته پژوهشی دفاع ملی را در آمریکا برای سازماندهی دانشمندان و مهندسان در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۰ بنیاد نهاد و رهبری وی بر بیش از دو سوم فیزیکدانان در پروژه
و رهبری وی بر بیش از دو سوم فیزیکدانان در پروژه منهتن بسیار سودمند بود. کونانت شیمیدان وی را درباره مسائل هسته‌ای آگاه ساخت.
خانهٔ مشروطیت اصفهان که با نام خانهٔ نورالله نجفی اصفهانی نیز شناخته می‌شود موزه‌ای در شهر اصفهان است. این خانه در سال 1384 معماری. این خانه تاریخی دارای دو شاه‌نشین در جبهه شمالی و جنوبی، دو حیاط اندرونی و بیرونی و دوازده اتاق است. اتاق هفت دری این خانه از دو طرف دارای شیشه‌کاری است. این شیشه‌کاری‌ها روی هفت‌لنگه در که به آن اُرُسی گفته می‌شده قرار گرفته‌است که در زمان تابش نور آفتاب محیطی بسیار زیبا را در این اتاق به وجود می‌آورد. تالار به تزئینات گچ‌بری و نقاشی‌های شیر و شکر مزین است. نقاشی‌ها به شیوه
و نقاشی‌های شیر و شکر مزین است. نقاشی‌ها به شیوه شیر و شکر، گچبری، بخاری گچ‌بری شده، ارسی با شیشه‌های رنگی از تزئینات به کار رفته‌است. این ارسی‌ها، شاه‌نشین و محل ملاقات‌های رسمی بوده که دیوارهای آن با نقاشی‌هایی به سبک شیر و شکر آراسته شده‌است. یکی از از ویژگی‌های نقاشی شیر و شکر، برجسته به نظر رسیدن آن است. تاریخچه. خانهٔ مشروطیت اصفهان مکان گردهم‌آیی آزادی‌خواهان، مردم، علما، روشنفکران و رجال سیاسی فرهنگی اصفهان و بختیاری بود تا دربارهٔ مشروطیت و حکومت قانون و امور مدنی مشورت و هم‌فکری کنند. نام مشروطیت
و امور مدنی مشورت و هم‌فکری کنند. نام مشروطیت در حقیقت دربرگیرنده «قانون‌گرایی» و حکومت «مردم‌سالاری» و «مشورت» را به ذهن می‌آورد. به همین دلیل می‌توان با قدم گذاشتن در این خانه و مطالعهٔ اسناد و مدارک و تصاویر موجود در آن با فعالیت مشروطه‌خواهان اصفهان و مباحث و اندیشهٔ آنان آشنا شد. علاوه بر این اتفاقات تاریخی مهمی در این محل روی داده‌است که قسمتی از فرهنگ و تاریخ شهر اصفهان و در حقیقت ریشه برخی از تحولات زندگی امروز ما را می‌توان در آن دید. علاوه بر وقایع مربوط به دوران قبل از مشروطه، جنگ اول جهانی و