payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«عُنْوان» یا «عِنْوان» واژه‌ای عربی است که اصل آن "عُنّان" از ریشهٔ "عُنّ" می‌باشد. در "لغت‌نامه دهخدا"، معانی واژه بدین شرح است: «هر چیزی که در سرنامه و اول آن می‌نویسند و بدان نامه را ابتدا می‌کنند و شروع در آن می‌نمایند، هر چیزی که به وسیلهٔ آن برای آشکار کردن چیز دیگری استدلال شود، آنچه فهمیده شود از چیزی، امضای پادشاه در بالای فرمان، ادعا و اظهار ادعا، طریقه و وضع.» به نوشتهٔ "فرهنگ فارسی معین"، عنوان به معنی «نشانی و آدرس» است. از واژهٔ عنوان، واژگان و عبارات دیگری چون «باعنوان»، «سعادت عنوان»، «صاحب
عبارات دیگری چون «باعنوان»، «سعادت عنوان»، «صاحب عنوان» و «عنوان طراز» به‌ترتیب به معنای متشخص، خوشبخت، ممتاز و زیت‌بخش عنوان ایجاد شده است. کاربرد. واژهٔ "عنوان" در زبان فارسی کاربردهای گوناگونی یافته است. در تداول امروز، واژهٔ عنوان ممکن است مترادف لقب هم در نظر گرفته شود و «عنوان کردن» یعنی «قرار دادن، مطرح کردن یا بیان کردن یک مطلب». معنای این کلمه در فارسی امروزی از معنی اصلی خود، یعنی «سرنامه»، گسترش پیدا کرده و مترادف واژهٔ فرانسوی تیتر هم به کار می‌رود. در بسیاری موارد، کاربرد این واژه در نوشتار
در بسیاری موارد، کاربرد این واژه در نوشتار فارسی اضافی است و باید برای کوتاه‌نویسی جمله آن را حذف کرد یا جمله را تغییر داد. "خبرگزاری ایرنا" در جستاری این موارد را تشریح کرده است. واژهٔ عنوان در معانی گوناگون خود بسیار در شعر فارسی به‌کار رفته است. مانند: انواع. عنوان سلطنتی. عنوان سلطنتی یک نوع عنوان متعلق به خانواده سلطنتی برای توصیف جایگاه اعضای آن است. عناوین سلطنتی معمولاً در اشاره به حاکمان نظام‌های سلطنتی به‌کار گرفته می‌شوند. عنوان این حاکمان بسته به نوع حکومت سلطنتی متفاوت است. عناوین سلطنتی در
به نوع حکومت سلطنتی متفاوت است. عناوین سلطنتی در دسته عناوین رسمی قرار دارند که پیوسته در خطاب‌های رسمی استفاده می‌شود. با این حال، گاهی ممکن است این عنوان‌ها در جایگاه یک لقب هم به‌کار بروند؛ مثلاً در شرایط ملغی شدن سلطنت برای دارندگان در تبعید. عنوان اشرافی. عنوان اشرافی یک نوع عنوان متعلق به طبقهٔ اشراف است که برای توصیف جایگاه اعضای آن به‌کار می‌رود. ریشهٔ بسیاری از عنوان‌های اشرافی، مثلاً در اروپا، به قرون وسطی و عصر فئودالیسم بازمی‌گردد. عناوین اشرافی هر جامعه ممکن است با جوامع دیگر متفاوت باشد؛ اما
هر جامعه ممکن است با جوامع دیگر متفاوت باشد؛ اما بسیاری از آنها در شکل و ارزش با هم شباهت دارند. همچنین عناوین اشرافی ممکن است به عنوان پاداش توسط حاکم به افراد اعطا شوند؛ مانند عنوان میرزا در ایران. عنوان افتخاری. عنوان افتخاری عنوانی است که از سوی حکومت یا جامعه برای تجلیل یا ستایش افراد به آنها اعطا می‌شود. عناوین افتخاری معمولاً فاقد مزایای مادی هستند و جاه و مقام فرد را افزایش نمی‌دهند. عنوان‌های افتخاری می‌توانند برای حاکمان یا مردم عادی باشند؛ مانند عنوان پدر کشور برای امپراتوران روم که توسط سنای
عنوان پدر کشور برای امپراتوران روم که توسط سنای روم به آنها اعطا می‌شد. معمولاً عناوین تجلیل‌آمیز که با «پدر» یا «مادر» آغاز می‌شوند از نوع افتخاری هستند؛ مانند پدر ملت برای رهبران بزرگ و «پدر علم پزشکی» در اشاره به بقراط. همچنین، گاه ممکن است فرمانروایان برای خود عنوان‌های افتخاری گوناگون ابداع یا دیگران آن را به آنها اعطا کنند؛ مانند صاحبقران در ایران. عنوان دولتی. عنوان دولتی یک نوع عنوان است که مستقیماً یا تنها از سوی دولت و حکومت اعطا می‌شوند. عناوین حکومتی می‌توانند در عین حال، جزو مقام و مشاغل دولتی
می‌توانند در عین حال، جزو مقام و مشاغل دولتی باشند (مثل بسیجی یا قاضی) و موارد غیرشغلی هم معمولاً با مزایای مادی همراه هستند و ممکن است مردمی (با تأیید مردم) نباشد؛ مانند عنوان شهید در نظام جمهوری اسلامی. عنوان‌های دولتی همواره در ادبیات حاکمیت هم به‌کار می‌روند و بسته زمان و موقعیت ممکن است عناوین جدیدی ایجاد شوند؛ مانند حجاب‌بان در ایران یا تزار در آمریکا و بریتانیا. عنوان مذهبی. عنوان مذهبی یک نوع عنوان مخصوص گروه روحانیون است و توسط استاد یا نهاد دینی مربوط اعطا می‌شود. با پیشرفت در مقام مذهبی که
مربوط اعطا می‌شود. با پیشرفت در مقام مذهبی که معمولاً با تحصیل یا فعالیت طولانی انجام می‌شود، عنوان روحانیون نیز عالی‌تر می‌شود؛ در عین حال، با انجام تخلف یا به صلاح‌دید نهاد مذهبی، ممکن است مقام و عنوان از آنان گرفته شود. عناوین مذهبی تنها مختص به عالمان دینی نیست و می‌تواند توسط حاکمان مذهبی هم استفاده شود؛ مانند خلیفه. عنوان شرکتی. عنوان شرکتی یک نوع عنوان است که به مقام‌های یک شرکت یا سازمان اعطا می‌شود و نشان‌دهنده وظایف و مسئولیت‌های آن‌ها در سازمان است. چنین عناوینی در شرکت‌های انتفاعی عمومی و خصوصی
چنین عناوینی در شرکت‌های انتفاعی عمومی و خصوصی استفاده می‌گردد. علاوه بر این، بسیاری سازمان‌های غیرانتفاعی، موسسه‌های آموزشی، شراکت‌ها و موسسه‌های انفرادی نیز این عناوین را اعطا می‌کنند. عنوان تحصیلی. عنوان تحصیلی عنوانی است که مستقیماً با جایگاه تحصیلی افراد ارتباط دارد. انواع محصلان در طول دورهٔ تحصیل خود با نام‌های مختلفی مانند دانش‌آموز یا دانشجو شناخته می‌شوند. پس از کسب مدرک تحصیلی، افراد به‌طور رسمی با یک عنوان تحصیلی شناخته می‌شوند. عناوینی چون کارشناس، استادیار، استاد، دکتر و پروفسور مواردی از این
استادیار، استاد، دکتر و پروفسور مواردی از این دست هستند.
"روژهَلات" (به کردی: روژهه‌لات) عنوان دوهفته‌نامه کردی – فارسی ایرانی است که توسط عده‌ای از ایرانیان کُرد در ایران منتشر شد. این هفته نامه در سال ٨٢ با سردبیری سامان سلیمانی منتشر شد و در پاییز سال ٨۵ توقیف شد. این هفته‌نامه پس از این توقیف و انتشار مجدد به حکم دیوانعالی کشور، مجدداً در دی ماه ۱۳۸۷ توسط دولت احمدی‌نژاد لغو امتیاز شد.
بوستان جنگلی وردآورد یکی از بوستان‌های جنگلی استان تهران است که از نظر بزرگی در مرتبه دوم قرار دارد. این بوستان در کوه‌های وردآورد و در کنار بزرگراه شهید خرازی قرار دارد. این بوستان توسط سازمان بوستان‌ها و فضای سبز شهر تهران مدیریت می شود. این بوستان جنگلی در منطقه ۲۲ تهران قرار دارد و دارای وسعت ۱۰٬۴۵۸٬۰۰۰ مترمربع است.
مسجد شیخ عماد از اماکن تاریخی شهر اهر می‌باشد. بنای اولیه مسجد در سال ۱۲۷۷ ه.ق. ساخته شده و در دوره‌های بعدی تغییر و گسترش یافته‌است. ساختمان بنا. این بنا بنایی با شبستان ستوندار به ابعاد ۱۷٫۵ و عرض ۹٫۹ است که سقف آن بر روی ۱۵ ستون چوبی با سرستونهای کنده کاری شده قرار دارد . وجه تسمیه. وجه تسمیه مسجد وجود مزار شیخ عمادالدین اهری در آنجاست.
آرامگاه شیخ شهاب‌الدین اهری مربوط به دوره ایلخانی و اوائل دوره صفوی است و در اهر، استان آذربایجان شرقی، خیابان شیخ شهاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این بقعه محل خانقاه و آرامگاه شیخ شهاب‌الدین اهری است که دربرگیرنده ساختمان‌های خود خانقاه، مسجد، ایوانی بلند، مناره‌ها، و تعدادی غرفه است. این خانقاه از سال ۱۳۷۴ به موزه ادب و عرفان تبدیل شده‌است که تنها موزهٔ عرفان در ایران است. پیشینه. این بقعه در دوره صفویه به احتمال زیاد در روزگار شاه عباس
در دوره صفویه به احتمال زیاد در روزگار شاه عباس اول بر مزار شیخ شهاب‌الدین اهری، در شهر اهر ساخته شده‌است اما آثاری از دوره‌های قبل (دوره ایلخانی) در آن وجود دارد. مسجد شیخ شهاب‌الدین اهری در ضلع شرقی صحن این بقعه ساخته شده‌است و دارای گچبری‌ها و تزئینات نقاشی است. دور تا دور دیوار مسجد دستخط‌هایی وجود دارد که بین آن‌ها دستنوشته‌هایی را از شیخ بهایی، شاه عباس سوم و ابوالقاسم نباتی تشخیص داده‌اند. در زمین‌لرزه ۲۱ مرداد ۱۳۹۱ بخش‌هایی از این آرامگاه دچار آسیب شد که در حال بازسازی می‌باشد. در زمان جنگ‌های
شد که در حال بازسازی می‌باشد. در زمان جنگ‌های قاجار با روسیه تزاری مقداری از اموال این مجموعه به سرقت رفت.
آیِنِه و شَمْعْدان یا آینه شمدون از اجزای اصیل سفرهٔ عروسی ایرانی است، که در سفرهٔ هفت سین نیز قرار داده می‌شود. استفاده از آینه شمعدان ریشه در ایران باستان و آیین زرتشت دارد. نمادها. در عروسی ایرانی. در همهٔ سفره‌های عقد ایرانی آیینه و شمعدان وجود دارد، آیینه مظهر روشنایی است و شمعدانهایی که در دو طرف آیینه قرار می‌گیرند نماد سربازهایی هستند که از زندگی عروس و داماد نگهبانی می‌کنند. آینهٔ بخت و دو شمعدان در دو سوی آینه به نشانهٔ روشنایی و آتش، دو عنصر بسیار مهم در فرهنگ ایرانی و زرتشتی هستند. در هفت سین.
مهم در فرهنگ ایرانی و زرتشتی هستند. در هفت سین. آینه نماد تصویر پیدایش و روشنائی است که بر سر سفره هفت سین گذاشته می‌شود. آتشدان نیز نماد پایداری نور و گرما است که بعدها به شمع و چراغ مبدل شد. در دو طرف آینه دو شمعدان گذاشته می‌شود و به تعداد فرزندان خانواده شمع روشن می‌گردد. شمع‌ها نماد شادی و روشنگری هستند. چیدمان. آینه در بالای سفره، روبه‌روی عروس و داماد قرار داده می‌شود تا آن‌ها یکدیگر را در آینه ببینند و دل‌هایشان نسبت به هم مانند آینه صاف و زلال باشد و یک جفت شمعدان که در دو طرف آینه قرار می‌گیرند.
و یک جفت شمعدان که در دو طرف آینه قرار می‌گیرند. شمع‌های روشن شمعدان‌ها نمایانگر روشنایی و گرمی پیوند عقد بین عروس و داماد است. جنس شمعدان با قاب آینه یکی و معمولاً نقره، برنز یا بلورین می‌باشد. همچنین جانمازی پیشاپیش آینه گسترده‌است. آداب و رسوم. شمع‌ها در دو طرف آینه که یکی برای عروس و دیگری برای داماد به نشانهٔ روشنایی در زندگی جدیدشان است، روشن می‌شوند. طبق سنن زرتشتی داماد باید ورود عروس به مجلس را در درون آینه ببیند. جنس شمعدان با قاب آینه یکی می‌باشد و معمولاً از نقره، برنز یا بلورین است. هنگامی که
و معمولاً از نقره، برنز یا بلورین است. هنگامی که عروس به اتاق وارد می‌شود، با پرده‌ای صورت خود را پوشانده‌است. وقتی که در کنار داماد می‌نشیند، این پرده را از صورت خود بر می‌دارد و نخستین چیزی که داماد در آینه می‌بیند، باید بازتاب چهرهٔ همسر آینده‌اش باشد. امروزه هنوز بسیاری از سنت‌های دیرین عروسی ایرانی همچنان پابرجا مانده‌است و هرچند که تشریفاتی باشند، اما همواره انجام می‌شوند. عروسی تقریباً مشابه با گذشته آن است و همهٔ عروس‌ها اگر دیگر اقلام را نداشته باشند، بدون شک آینه و شمعدان را خواهند داشت. آینه‌ها
بدون شک آینه و شمعدان را خواهند داشت. آینه‌ها همواره در اندازهٔ کامل و جفت شمعدان‌ها در دو سوی آینه با شمع‌های روشن، برای هر یک از عروس و داماد، قرار داده می‌شوند. همچنین امروزه شمعی که در سفره عقد می‌گذارند را گاهی بعد از خواندن خطبه عقد و دریافت هدایای مهمانان خاموش می‌کنند که این کار توسط عروس و داماد با کفش عروس یا با گلبرگی انجام می‌شود. این رسم احتمالاً در آیین زرتشتی نبوده چون زرتشتیان چنین کاری را بی احترامی به آتش می‌دانند. آینه‌دار کسی است که آینه در پیش دارد تا عروس و جز او، خویشتن را در آن
آینه در پیش دارد تا عروس و جز او، خویشتن را در آن ببینند.
بوستان جنگلی منطقه‌ای وسیع است که طبیعتی دست‌نخورده و مهار نشده دارد. معمولاً برای حفظ محیط زیست این منطقه‌ها از آن محافظت می‌کنند که بوستان حفاظت شده نامیده می‌شود. نخستین بار بوستان ملی یلواستون در ایالات متحده در سال ۱۸۷۲ به بوستان جنگلی تبدیل شد.
میرزا حسن بن عبدالرزاق بن علی بن حسین لاهیجی (۱۰۴۵ –۱۱۲۱ق) یکی از عالمان و حکیمان متشرع و شاعران عصر صفوی و یکی از مشاهیر لاهیجان است. پدر او ملا عبدالرزاق لاهیجی یکی از فلاسفه بزرگ شیعه و از متکلمین سرشناس امامیه می‌باشد. در بیست و سوم و بیست و چهارم تیر ماه سال ۱۳۷۲ش، کنگره‌ای در بزرگداشت وی در لاهیجان برگزار شد.ب تولد. تاریخ تولد وی بنابر تحقیق برخی محققان مشخص و معلوم نیست. آقابزرگ تهرانی تولد میرزا حسن را حدود سال ۱۰۴۵ هجری قمری دانسته است. تاریخ تولد وی بنابر تحقیق رضا استادی، می‌تواند تاریخ فوق باشد
بنابر تحقیق رضا استادی، می‌تواند تاریخ فوق باشد چرا که با گفته‌های دیگر کتب منافاتی ندارد. حیات. زادگاه او ظاهراً قم است. میرزا حسن لاهیجی یکی از معلمان و مدرسان حکمت اسلامی و کلام در دوران صفویان بوده‌ است. به گفته سید جلال الدین آشتیانی وی، فرزند و شاگرد عبدالرزاق لاهیجی بوده‌ است. میرزا حسن در قم دارای حوزه تدریس بوده‌است. وی تا آخر عمر در قم به تدریس و تألیف اشتغال داشته‌است. نظرات فلسفی و کلامی. میرزا حسن در حکمت و فلسفه همردیف پدر خود دانسته شده‌است. او همانند ملاصدرای شیرازی قائل به اصالت وجود و
او همانند ملاصدرای شیرازی قائل به اصالت وجود و وحدت حقیقت وجود است. می‌توان گفت که وی برخی از مبانی ملاصدرا را پذیرفته‌است اما دارای مشربی سینوی و مشایی و از پیروان ابن سینا و شارح افکار وی است. در علم کلام هم احاطه داشته‌است اما به گفته سید جلال الدین آشتیانی نظرات وی به پختگی و ورزیدگی و تسلط پدرش نیست. وفات. میرزا حسن در سال ۱۱۲۱ هجری قمری از دنیا رفت و در قم به خاک سپرده شد به دستور شهاب الدین مرعشی نجفی روی سنگ قبر وی، لقب کاشفی نوشته شده‌است که گویا تخلص شعری وی بوده‌است. قبر وی در ابتدای خیابان
تخلص شعری وی بوده‌است. قبر وی در ابتدای خیابان چهارمردان قم است که در سال ۱۳۹۳ توسط شهرداری قم مورد تعرض قرار گرفت ولی با اعتراض مراجع تقلید، سنگ قبر جدیدی بر قبرش نهاده شد و قبر وی از بین نرفت.سنگ قبر میرزا حسن در کنار پیاده‌رو خیابان نزدیک ابن بابویه قمی و گذر خان نصب شده‌است.
رودخانه شور (ابهر رود) یا به گفته بومیان شورکات رودخانه‌ای است فصلی که در شمال اشتهارد از غرب به شرق جریان دارد، تنها رودخانه ناحیه اشتهارد است. در مسیر رودخانه شور و در ناحیه‌ای نزدیک به روستای جارو به علت شیب کم زمین، از سرعت رود کاسته می‌شود و نمک زارهایی تشکیل شده است که سبب گردیده است مناظر فوق‌العاده‌ای را پدید آورد. این رودخانه از کوه‌های جنوب ابهر (استان زنجان) سرچشمه می‌گیرد و پس از مشروب کردن دشتهای ابهر، قزوین، شمال بخش اشتهارد و جنوب ساوجبلاغ به رودخانه کرج می‌پیوندد. محل تقاطع این رودخانه با
رودخانه کرج می‌پیوندد. محل تقاطع این رودخانه با جاده اشتهارد-ماهدشت مرز بین بخش اشتهارد و ماهدشت در نظر گرفته‌اند. این رودخانه به طور پراکنده دارای ماهی گورخری (Aphanius sophiae) می‌باشد.در اطراف این رودخانه در جنوب اشتهارد مکانی وجود دارد که از زبان بومیان شهر اشتهارد به آسیاب خرابه معروف است.
داموکلس () شخصیتی است در یک حکایتی اخلاقی متعلق به فرهنگ یونان باستان که اغلب به ماجرای «"شمشیر داموکلس»" اشاره دارد و کنایه ای است از خطر قریب الوقوع و همیشه حاضر برای کسانی که در موقعیت های قدرت با آن روبرو هستند. در واقع شمشیر داموکلس قبل از این که حدود قرن چهار قبل از میلاد به داستان‌های اساطیری یونان بپیوندد، افسانه‌ای با قدمت زیاد بود. ریشه و منشأ بعضی حکایات را نمی‌شود دقیقاً مشخص کرد، ولی می‌توان گفت این حکایت به زمانی برمی‌گردد که انسان از آن‌جا که «انسان» است و خطاکار، نیاز به «دست بالای دست» را
«انسان» است و خطاکار، نیاز به «دست بالای دست» را احساس کرده است. داموکلسی که در تمثیل آمده، یک درباری خوش‌زبان و چاپلوس در دربار جبّاری به‌نام دیونیزوس دوم پادشاه سیراکوز در قرن چهارم قبل از میلاد بوده است. داموکلس ادعا می‌کرد که پادشاه، از نظر قدرت و صلاحیت ادارهٔ مملکت، واقعاً مردی خوشبخت و موفق است. پادشاه به او پیشنهاد کرد که آن دو یک روز جایشان را باهم عوض کنند تا داموکلس بتواند خود شخصاً این خوشبختی او را تجربه کند. داموکلس هم با شتاب و اشتیاق بسیار این پیشنهاد پادشاه را قبول کرد. شامگاه در دربار
این پیشنهاد پادشاه را قبول کرد. شامگاه در دربار مجلس شام و ضیافتی ترتیب دادند. داموکلس در آن مجلس از این‌که شاهانه از وی پذیرایی می‌شد احساس رضایت و شعف فراوان می‌کرد. تنها در لحظات پایان شام و ضیافت بود که داموکلس متوجه شد شمشیر تیزی درست بالای سرش با تار مویی از دم اسب آویزان است. بلافاصله با دیدن شمشیر، طعم خوش غذا و لذت حضور خدمتگذاران زیباروی در دهان و نظرش از بین رفت. پس به سرعت و با دست‌پاچگی از جا برخاست و از پادشاه درخواست کرد به وی اجازه داده شود تا مجلس را ترک کند و در همان حال گفت که دیگر
شود تا مجلس را ترک کند و در همان حال گفت که دیگر هیچ‌وقت آرزو نخواهد کرد که چنین خوشبخت باشد. اصطلاح «شمشیر داموکلس». در ادبیات سیاسی «شمشیر داموکلس» از این داستان اساطیری گرفته شده که مقصود از آن در مباحث معمولی سیاسی و اجتماعی عبارت است از یک خطر حادّ، یک تهدید دائمی که همیشه موجود است و هر حرکت و واکنشی را دچار مخاطره می‌کند. به عنوان مثال، گفته می‌شود که وابستگی به کشورهای امپریالیستی همچون شمشیر داموکلس استقلال، حق حاکمیت و اقتصاد کشورها را تهدید می‌کند. در این‌جا هم عبارت «شمشیر داموکلس» خطر دائمی و
در این‌جا هم عبارت «شمشیر داموکلس» خطر دائمی و تهدید مداومی را می‌رساند که از جانب انواع مختلف وابستگی، متوجه استقلال اقتصادی و سیاسی آن کشور می‌شود. تفاسیر متفاوت. منظور سیسرو در داستان شمشیر داموکلس تعابیر بدیلی دارد. سیسرو می گوید: "آیا به نظر نمی رسد دیونیزوس به قدر کافی روشن کرده باشد که هیچ کسی هنگامی که وحشت بر او چیره شده، خوشحال نیست؟" با این تفسیر که کسانی که در موقعیت های قدرت هستند هرگز نمی توانند آرام بگیرند و واقعاً از آن قدرت لذت ببرند. برخی این گونه تفسیر و بیان می‌کنند که در نهایت مرگ همه
این گونه تفسیر و بیان می‌کنند که در نهایت مرگ همه چیز را فرا می‌گیرد، اما تلاش برای شاد بودن و لذت بردن از زندگی با وجود "آن" وحشت، حیاتی است. برخی دیگر این معنی را چیزی شبیه به "کسی را قضاوت نکنید تا زمانی که یک مایل در کفش او راه رفته اید" در نظر می گیرند، زیرا غیرممکن است که بدانید کسی از دیدگاه خود وی با چه چیزی دست و پنجه نرم می کند، حتی اگر زندگی او عالی به نظر برسد. از دید ناظر بیرونی همان طور که زندگی شاه دیونیزوس از بیرون برای داموکلس مجلل و بی عیب به نظر می رسید، زندگی دیگران نیز ممکن است آرزویی
به نظر می رسید، زندگی دیگران نیز ممکن است آرزویی باشد که فرد آن را داشته باشد.
شهردار طبق تعریف دانشنامه‌ای، به نگهبان یا گردانندهٔ شهر، گویند. اما بر اساس معانی رایج در ایران، شهرداری نهادی است عمومی، غیردولتی، محلی و خودکفا. یعنی مثل دیگر نهادهای دولتی از بودجهٔ دولتی استفاده نمی‌کند و باید دارای درآمد محلی برای اداره خود باشد که این درآمد توسط شورای اسلامی شهر به تصویب رسیده و در قالب عوارضات متعلقه از مردم اخذ می‌گردد. شهردار در شهرهای تا ده هزار نفر جمعیت توسط استاندار، تا ۵۰ هزار نفر توسط وزارت کشور و از ۵۰ هزار نفر به بالا توسط شوراهای اسلامی شهر و وزارت کشور انتخاب می‌شوند.
شوراهای اسلامی شهر و وزارت کشور انتخاب می‌شوند. شهردار برای مدت چهار سال انتخاب می‌شود. همچنین بر اساس مصوبۀ هیأت وزیران مؤرخۀ ۱۷ آبان ۱۳۹۶ سمت شهرداری کلان‌شهرهای بالای ۱ میلیون نفر «مدیریت سیاسی» محسوب شده و با مقامات موضوع بند (ه) ماده ۷۱ قانون مدیریت خدمات کشوری همتراز شده‌است. این بدین معنی‌ست که شهرداری کلان‌شهرهای بالای ۱ میلیون نفر جمعیت همتراز با «معاون وزیر» هستند. نحوهٔ انتخاب شهردار. ایران. در ایران، شهردار توسط شورای اسلامی شهر انتخاب می‌شود و شهردار می‌تواند از اعضای شورای شهر یا خارج از آن
شهردار می‌تواند از اعضای شورای شهر یا خارج از آن باشد. چین. شهرداری پکن یکی از شهرداری‌هایی است که مستقیماً تحت رهبری دولت مرکزی اداره می‌شود، شهردار و معاونان او توسط کنگره خلق شهرداری انتخاب می‌شوند، کنگره خلق شهرداری پکن نیز در نقش ارگانی مقتدر از جانب دولت است که نمایندگان آن توسط نمایندگان کنگره‌های خلقی مناطق و بخش‌ها انتخاب می‌شوند. این کنگره برای مدت ۵ سال خدمت می‌کند و شهردار و معاونان وی در جلسات کنگره خلق شهرداری از طریق رأی‌گیری انتخاب می‌شوند. مالزی. در کشور مالزی، شهردار کوالالامپور پایتخت
مالزی. در کشور مالزی، شهردار کوالالامپور پایتخت کشور مالزی و بزرگ‌ترین شهر این کشور توسط وزیر کشور برای ۱ دورهٔ سه‌ساله انتخاب می‌شود. فرانسه. انتخابات شوراها و شهرداری‌های فرانسه بر اساس وسعت هر کمون صورت می‌گیرد، و البته شهرهای پاریس، لیون و مارسی از مقررات خاصی برخوردارند. در شهرهایی که بیش از سه هزار و پانصد نفر سکنه دارند، لیست‌های انتخاباتی بر اساس گروه‌های شش کاندیدا تنظیم می‌شود که مردم به لیست‌ها رأی می‌دهند. تعداد اعضای شورا شهر شهرداری‌های این کشور از نه تا شصت و نه نفر متفاوت است. در پاریس
کشور از نه تا شصت و نه نفر متفاوت است. در پاریس انتخابات شورای شهرداری در بیست منطقه انجام می‌گیرد که صد و شصت و سه نفر به عنوان اعضای شورای شهرداری انتخاب می‌شوند. در لیون این انتخابات در نه منطقه انجام می‌شود که هفتاد و سه نفر عضو شورای شهرداری هستند. این انتخابات در هشت منطقه مارسی انجام می‌شود که هشتاد و یک‌نفر عضو شورای شهرداری می‌باشند. هلند. شهرداری آمستردام پایتخت هلند، دارای شورای مناطق با چهل و نه عضو است. این شورا، ۱۰ نفر را از میان اعضای خود به عنوان هیئت مدیرهٔ شهر تعیین می‌کنند. غالباً حزبی
عنوان هیئت مدیرهٔ شهر تعیین می‌کنند. غالباً حزبی که در انتخابات اکثریت را به دست آورده، می‌تواند کلیه اعضای هیئت‌مدیره را از حزب خود انتخاب نماید. هیئت مدیره نیز شهردار را انتخاب می‌کند. اعضای شورای این شهر (اعضای شورای منطقه‌ها)، هر چهار سال یک‌بار از طریق انتخابات تعیین می‌شوند. ژاپن. در شهرهای ژاپن مانند اوساکا و توکیو، استانداران، نقش شهردار را هم بازی می‌کند. توکیو دارای شیوه حکومت شهری است که بر اساس آن، حکومت محلی شهر توکیو دارای تشکیلات مستقل محلی است و مانند سایر شهرهای بزرگ ژاپن اختیار تصویب‌نامه
و مانند سایر شهرهای بزرگ ژاپن اختیار تصویب‌نامه و صدور احکام را بر عهده دارد و از قدرت در اموری نظیر رفاه اجتماعی، آموزش عمومی، بهداشت عمومی و برنامه‌ریزی شهر برخوردار است. شهر توکیو دارای بیست و سه بخش می‌باشد که هریک دارای رئیسی است که به عنوان شهردار از جانب مردم ساکن همان بخش انتخاب می‌شود.
اپه گونه‌ای شمشیر مورد استفاده در ورزش شمشیربازی است. واژهٔ اپه در فرانسوی به معنای شمشیر است. مسابقات با اپه را مسابقات «اسلحه اپه» می‌گویند. اپه در مقایسه با شمشیر سابر بیشتر با شمشیر فلوره همانندی دارد اما نسبت به فلوره تیغه سفت‌تری دارد که مقطع آن ۷-شکل است، محافظ دست آن هم بزرگ‌تر است و وزن آن سنگین‌تر. در بازی نوع اپه، حملات با نوک شمشیر آغاز می‌شود و هدف حمله تمام بدن حریف است. مسابقات جهانی و المپیک شمشیربازی برای در سه بخش اسلحه فلوره، اپه و سابر برگزاری می‌شود که تفاوت اصلی آن‌ها نوع شمشیر مورد
برگزاری می‌شود که تفاوت اصلی آن‌ها نوع شمشیر مورد استفاده و محل مجاز برخورد ضربه برای کسب امتیاز است. شمشیربازی نوین از سه گونه شمشیر نام‌برده استفاده می‌کند که اپه از دو شمشیر دیگر سنگین‌تر است و تنها اسلحه‌ای است که هدف‌گیری سراسر لباس حریف با آن مجاز است و مسابقات آن نسبت به دو رشته دیگر بیشتر به یک دوئل واقعی شباهت دارد. اپه‌های امروزی معمولاً تیغه‌ای به درازای ۹۰ سانتیمتر و وزنی برابر با ۷۷۰ گرم دارند هرچند وزن آن‌ها بسته به طراحی گاه به ۳۵۰ گرم هم می‌رسد.
اَن جَکلین هَتِوِی (؛ زادهٔ ) بازیگر آمریکایی است. نام او در سال ۲۰۱۵ در فهرست پردرآمدترین بازیگران زن آمد. هتوی تاکنون برای هنرنمایی خود نامزد و برنده جوایز متعددی همچون جایزه اسکار، جایزه گلدن گلوب، جایزه بفتا و جایزه امی ساعات پربیننده شده‌است. فیلم‌های او تاکنون بیش از ۶ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌است. مجله "فوربز" در سال ۲۰۰۹، هتوی را در بین ۱۰۰ ستاره ثروتمند دنیا قرار داد. هتوی دوران دبیرستان خود را در مدرسه "میلبورن" و در نیوجرسی پشت سر گذاشت و هم‌زمان با تحصیل، در چندین نمایش به روی صحنه
و هم‌زمان با تحصیل، در چندین نمایش به روی صحنه رفت. در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰، هتوی نوجوان در مجموعه تلویزیونی "واقعی باش" ظاهر شد. نخستین نقش‌آفرینی چشمگیر هاتاوی در فیلم کمدی خانوادگی شرکت دیزنی به‌نام "دفتر خاطرات شاهدخت" (۲۰۰۱) اتفاق افتاد. موفقیت فیلم در گیشه باعث شد تا قسمت دوم تحت نام "" (۲۰۰۴) ساخته شود. هتوی در سال ۲۰۰۵ و با بازی در دو فیلم "خرابی" و "کوهستان بروکبک" وارد نقش‌های بزرگسالانه شد. "شیطان پرادا می‌پوشد" (۲۰۰۶) نقطه عطفی در کارنامه هاتاوی بود که با موفقیت تجاری و نقدهای مثبت همراه بود.
بود که با موفقیت تجاری و نقدهای مثبت همراه بود. بازی در نقش یک زن معتاد در فیلم "ریچل ازدواج می‌کند" (۲۰۰۸)، نخستین نامزدی اسکار را برای هتوی به همراه داشت. موفقیت هتوی در آثار کمدی و رمانتیک باعث شد تا با پیشنهادهای مشابه مواجه شود. "جنگ عروس‌ها" (۲۰۰۹)،" روز والنتاین" و "عشق و دیگر داروها" (هردو محصول ۲۰۱۰) از جمله آثاری هستند که هتوی در آن‌ها ظاهر شد. هتوی در دوران جدید کاری خود مسیر متفاوتی را طی کرد. وی در سال ۲۰۱۲ در دو فیلم بازی کرد. نخست، قسمت آخر از سه‌گانه "شوالیه تاریکی" با نام "شوالیه تاریکی
از سه‌گانه "شوالیه تاریکی" با نام "شوالیه تاریکی برمی‌خیزد" بود. هتوی در این فیلم در نقش سلینا کایل/زن گربه‌ای ظاهر شد. هتوی سپس در فیلم موزیکال "بینوایان" (۲۰۱۲) بازی کرد. این فیلم علاوه بر موفقیت در گیشه با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد که بازی هتوی را ستایش کرده بودند. هتوی برای بازی در این فیلم تقریباً تمامی جوایز بازیگری از جمله جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به خود اختصاص داد. در سال ۲۰۱۴ و در دومین همکاری مشترک با کریستوفر نولان، هتوی در فیلم
همکاری مشترک با کریستوفر نولان، هتوی در فیلم "میان‌ستاره‌ای" ظاهر شد که موفقیت مالی دیگری را در پرونده او ثبت کرد. بعد از مدت‌ها، هتوی با حضور در فیلم‌های "کارآموز" و "غول‌آسا" (هردو محصول ۲۰۱۵) دوباره به ژانر کمدی بازگشت که نسبت به آثار کمدی اولیه او با فروش کمتری مواجه شد. هتوی به خاطر بارداری و مسائل مربوط به آن به مدت دو سال از سینما دور بود و سپس در سال ۲۰۱۸ با فیلم "هشت یار اوشن" (۲۰۱۸) به پرده نقره‌ای بازگشت. هتوی از چندین خیریه حمایت مالی می‌کند. او یکی از اعضای هیئت مدیره شبکه تئاتر لولیپاپ است.
یکی از اعضای هیئت مدیره شبکه تئاتر لولیپاپ است. این شرکت برای کودکان مریضی که در بیمارستان‌ها بستری هستند، برنامه نمایش فیلم تدارک می‌بیند. هتوی یکی از طرفداران و چهره‌های مشهور برابری جنسیتی است. او به عنوان سفیر حسن نیت از سوی زنان سازمان ملل انتخاب شده‌است. هتوی در سال ۲۰۱۲ با یک تاجر به نام آدام شولمن ازدواج کرد. او از این ازدواج دو پسر دارد. کودکی و نوجوانی. اَن جَکلین هَثِوِی در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۸۲ منطقه بروکلین نیویورک به دنیا آمد. پدر او جرالد هتوی یک وکیل دادگستری و مادرش کیت مک‌کالی یک بازیگر
یک وکیل دادگستری و مادرش کیت مک‌کالی یک بازیگر بازنشسته است. پدر بزرگ مادرش، جو مک‌کالی یک گوینده رادیو در فیلادلفیا بود. پدر و مادر هاتاوی هردو اصالت ایرلندی دارند. هاتاوی از تبار فرانسوی، آلمانی و بریتانیایی است. ریشه فامیلی وی اما به انگلستان بازمی‌گردد. همچنین نام ان هاتاوی، مشابه همسر شکسپیر است. هاتاوی بچه وسط خانواده است و دو برادر به نام‌های مایکل و تامس دارد. زمانی که هاتاوی شش ساله بود به همراه خانواده‌اش به منطقه شورت هیلز واقع در ملبورن، نیوجرسی مهاجرت کردند و هاتاوی همان‌جا بزرگ شد. حرفه.
مهاجرت کردند و هاتاوی همان‌جا بزرگ شد. حرفه. ۲۰۱۲–۲۰۱۴: "بینوایان" و فیلم‌هایی با کریستوفر نولان. در سال ۲۰۱۲، هتوی کتاب صوتی رمان چاپِ ۱۹۰۰ "جادوگر شهر اوز" اثر ال. فرانک بام را گویندگی کرد و نامزد جایزهٔ اودی برای بهترین گویندگی تکی – زن شد. او سپس نقش یک اغواگر به‌نام سلینا کایل / زن گربه‌ای (دزدی از نظر اخلاقی مبهم) را در "شوالیهٔ تاریکی برمی‌خیزد" ایفا کرد که آخرین قسمت در سه‌گانهٔ "شوالیهٔ تاریکی" اثر کریستوفر نولان بود. هتوی برای این پروژه تست بازیگری داد اما هنوز نمی‌دانست برای چه نقشی در نظر گرفته
داد اما هنوز نمی‌دانست برای چه نقشی در نظر گرفته شده بود. او گفت که نقش هارلی کوئین را مد نظر داشت اما پس از یک ساعت گفتگو با نولان، از نقش خود باخبر شد. او این نقش را از لحاظ فیزیکی دشوارترین کار خود تا آن زمان توصیف کرد زیرا مجبور بود تلاش‌هایش را در باشگاه دو چندان کند تا با الزامات این نقش هم‌سطح شود. او به‌طور گسترده هنرهای رزمی را آموزش دید و در بهبود اجرایش در نقش زن گربه‌ای به هدی لامار پایبند بود. "شوالیهٔ تاریکی برمی‌خیزد" از نظر منتقدان موفق بود و بیش از یک میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشت و