payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بنظر او انقلاب فرانسه از بسیاری جهات، در امور مربوط به تمرکز اداری و عدالت و اعطای تضمین به کارمندان، کاری جز پیروی از راه و روش رژیم گذشته نکرد. حکومت سلطنتی تمامی قدرت را به قبضه خود درآورده و زندگی اشرافی را که با دور شدن از افتخارات سیاست (برخلاف اشرافیت انگلستان در قرن هجدهم) تن‌آسانی و زبونی از خود نشان داده بود، به فساد کشانده بود. نظیر همین پدیده بر اثر تمرکز جدید انقلابی که در رژیمهای مختلف تا زمان نویسنده اعمال می‌شود به وجود می‌آید. به‌عبارت دیگر انقلاب از یک سو میل به نفی گذشته دارد و از طرف
انقلاب از یک سو میل به نفی گذشته دارد و از طرف دیگر به پذیرش و بازتولید گذشته می‌پردازد. توکویل مدعی است که انقلاب در فرانسه نه تنها رژیم پیشین را برچید بلکه نهادهای مدنی جدید را هم برهم می‌زند. بنظر او علت مخالفت انقلابیون نسبت به دین، بیشتر سیاسی بود تا دینی. زیرا در آن زمان کلیسا درگیر دنیا و کسب مال و املاک بود و مردم مخالف این‌گونه کلیسا بودند نه اینکه به مخالفت با دین برخیزند. او همچنین به مقایسه فرانسه با دیگر همسایگان اروپایی‌اش می‌پردازد و سؤال اصلی او درین است که چرا انقلاب در فرانسه رخ داد؟ چرا
او درین است که چرا انقلاب در فرانسه رخ داد؟ چرا در انگلستان و آلمان با وجود شباهت با فرانسه انقلابی، انقلاب رخ نداد؟ نویسندگان بسیاری، چنان‌که در عصر روشنگری پیش آمد، با تحلیل صرف، عناصر مربوط به سیاست را به باد انتقاد می‌گیرند بی‌آنکه واقعیت امور را به دقت بررسی کنند. در نتیجه نظامهایی را به ما عرضه می‌کنند که اگر سوءنیت نداشته باشند، حتماً کورند. رادیکالیسم انقلاب در تمامی تحولات خود (از سلطنت ژوئیه تا جنبشهای فوریه و حکومت مطلقه لوئی ناپلئون) حکایت از فقدان تربیت سیاسی حقیقی دارد که ممکن است با ستایش
فقدان تربیت سیاسی حقیقی دارد که ممکن است با ستایش تعصب‌آمیز از آزادی آن را به بردگی سیاسی تبدیل کند. این اثر، به سبب سبک و منطق خاص خود که دارد، در زمره پرشورترین و روشن‌ترین آثار تاریخی فرانسه به‌شمار می‌رود. اهمیت اسناد و وقایع نزدیک به انقلاب که نادیده گرفته شده‌اند، روش مقایسه‌ای، اهمیت امور انسانی، اهمیت شرایط رژیم قبل از انقلاب و بررسی انقلاب در سایه آن شرایط از نکات اصلی مورد نظر و روش توکویل است.
سیدعلی موسوی گرمارودی (زادهٔ ۳۰ فروردین ۱۳۲۰ خورشیدی در قم) شاعر، نویسنده، مترجم، حافظ پژوه، گوینده و مجری برنامه‌های رادیو و تلويزيون است. وی منتخب ششمین همایش "چهره های ماندگار" در سال ۱۳۸۵ است. او برگزیده دومین دوره "جشنواره بین‌المللی شعر فجر" در بخش آیینی بود. از آثار وی می توان به "صدای سبز"، "بر آشفتن گیسوی تاک"، "گوشواره ی عرش" و "خواب ارغوانی" اشاره کرد. زندگی‌نامه. علی موسوی گرمارودی در سال ۱۳۲۰ خورشیدی در قم به دنیا آمد. پدرش سید محمدعلی اهل گرمارود سینا الموت قزوین بود. موسوی گرمارودی ضمن
گرمارود سینا الموت قزوین بود. موسوی گرمارودی ضمن تحصیلات حوزوی، مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم قضایی، و کارشناسی ارشد و دکترای خود را در رشته ادبیات فارسی از دانشگاه تهران گرفته‌است. او در عرصه شعر و ادبیات کشور حضور مؤثر داشته‌است، که راه اندازی و مدیریت "گلچرخ" نمونه‌ای از تلاش‌های اوست. فعالیت سیاسی قبل از انقلاب. در سال ۱۳۵۲ به دلیل فعالیت‌های سیاسی علیه حکومت پهلوی دستگیر و در کمیته مشترک ضدخرابکاری زندانی شد و تحت شکنجه قرار گرفت و بعد از ۶ ماه به زندان قصر منتقل شد تا محکومیت ۳ ساله خود را سپری
زندان قصر منتقل شد تا محکومیت ۳ ساله خود را سپری کند. در سال ۱۳۵۶ بعد از افزایش فشارها بر حکومت پهلوی عده‌ای از زندانیان سیاسی از جمله گرمارودی آزاد شدند هرچند که ماه‌ها قبل مدت محکومیت وی تمام شده بود و غیرقانونی در زندان بود. مناصب و عملکرد در سال‌های بعد از انقلاب. گرمارودی سرپرست انتشارات فرانکلین سابق و مدیرعامل شرکت افست شد. عبدالرحیم جعفری موسس انتشارات امیرکبیر می‌گوید: گرمارودی از من خواست در دفتر فرانکلین که در آن مستقر شده بود به دیدنش بروم. آن روز یک هفت تیر لخت روی میزش خودنمایی می‌کرد. در
روز یک هفت تیر لخت روی میزش خودنمایی می‌کرد. در زمان ملاقات تلفن زنگ زد و فهمیدم همسر جعفر صمیمی (مدیر چاپخانه افست)است و از او می‌پرسد که شوهرش را به چه جرمی زندانی کرده‌اند. صمیمی بعد از شش ماه با اثبات بی‌گناهی آزاد شد و به جعفری گفت: روزی در شرکت مشغول کار بودم که گرمارودی به من زنگ زد و از من خواست به دفتر فرانکلین بیایم تا در مورد تیراژ کتاب‌های درسی سال بعد صحبت کنیم. در دفتر اما پس از ورودم پاسداری را احضار کردند تا مرا به زندان ببرد. او از پاسدار خواست که دست مرا ببندد اما او دستبند و وسیله همراهش
که دست مرا ببندد اما او دستبند و وسیله همراهش نبود. گرمارودی گفت که طناب بیاورند و دست‌های صمیمی را از پشت ببندند. این بود نتیجه زحمات بیست ساله او. کارنامه شعری. کارنامه شعری گرمارودی مشتمل بر ۹ کتاب شعر با نام‌های: "عبور"، "در سایه سار نخل ولایت"، "سرود رگبار"، "چمن لاله"، "خط خون"، "دستچین"، "باران اخم"، "گزیده شعر نیستان"، "تا ناکجاآباد" و "گزینه شعر به انتخاب بهاءالدین خرمشاهی" است. به وی در سال ۱۳۹۳ نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر اهدا شد. علی موسوی گرمارودی کلیه غزل‌های حافظ را به صورت صوتی اجرا
گرمارودی کلیه غزل‌های حافظ را به صورت صوتی اجرا کرده است که این اجراها منتشر شده است. گرمارودی اجرای صوتی اشعار حافظ را بر اساس نسخه تصحیح علامه قزوینی و دکتر قاسم غنی انجام داده است. مجموعه اشعار. بسیاری از اشعار گرمارودی به صورت دفتر شعر درآمده‌اند. در زیر مجموعه شعرهای وی را می‌بینید.
امیلی جین برونته نویسنده و شاعر بریتانیایی است. رمان "بلندی‌های بادگیر" او اثر بسیار معروفی است. به نظر بعضی از منتقدان ادبی شخصیت کتی بسیار شبیه خود امیلی و شاید هیت کلیف نمایندهٔ آن دسته از مردانی باشد که امیلی قادر به دوست داشتن آن‌ها بود. کتاب "بلندی‌های بادگیر" شهرتی جهانی یافته‌است. امیلی برونته اشعار بسیاری نیز سروده‌است. برخی از اشعار او به همراه اشعار دو خواهر دیگرش، شارلوت برونته و آن برونته در یک مجموعه به چاپ رسید. اوایل زندگی. امیلی برونته در ۳۰ ژوئیه ۱۸۱۸ از ماریا برانول و پدری ایرلندی به نام
ژوئیه ۱۸۱۸ از ماریا برانول و پدری ایرلندی به نام پاتریک برونته متولد شد. خانواده در خیابان مارکت در روستای تورنتون در حومه برادفورد در غرب رایدینگ یورک‌شر انگلستان زندگی می‌کردند. امیلی پنجمین فرزند از شش خواهر و برادر بود. در سال ۱۸۲۰، خواهر کوچکتر امیلی، آن، آخرین فرزند برونته، متولد شد. اندکی پس از آن، خانواده به هشت مایل دورتر از محل سکونت خود یعنی هاورث نقل مکان کردند و در آنجا پاتریک به عنوان کشیش محلی و متصدی کلیسا استخدام شد. در هاورث، کودکان فرصت‌هایی برای شکوفا کردن استعدادهای ادبی خود داشتند.
برای شکوفا کردن استعدادهای ادبی خود داشتند. هنگامی که امیلی تنها سه سال داشت و هر شش فرزند زیر هشت سال داشتند، مادرشان ماریا را در ۱۵ سپتامبر ۱۸۲۱ به دلیل سرطان از دست دادند. فرزندان کوچکتر باید توسط الیزابت برانول، خاله و خواهر ماریا مراقبت می‌شدند. سه خواهر بزرگ امیلی یعنی: ماریا، الیزابت، و شارلوت همگی به مدرسه دختران روحانی (مدرسه ای که عمدتاً برای دختران روحانی طبقه متوسط در دهه ۱۸۲۰ تأسیس شد) در کوان بریج فرستاده شدند. امیلی در سن شش سالگی در ۲۵ نوامبر ۱۸۲۴ برای مدت کوتاهی به خواهرانش در مدرسه پیوست.
۱۸۲۴ برای مدت کوتاهی به خواهرانش در مدرسه پیوست. در مدرسه، کودکان از بدرفتاری و محرومیت رنج می‌بردند و زمانی که بیماری همه گیر حصبه مدرسه را فرا گرفت، ماریا و الیزابت بیمار شدند. ماریا که احتمالاً واقعاً به سل مبتلا شده بود، به خانه فرستاده شد و در آنجا درگذشت و اندکی بعد الیزابت نیز درگذشت.
کوهستان بروکبَک فیلمی رمانتیک و نئو وسترن محصول سال ۲۰۰۵ میلادی است که پیچیدگی‌های رابطهٔ احساسی و جنسی بین دو مرد همجنس‌گرا/دوجنس‌گرا را در آمریکا بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۳ میلادی به تصویر می‌کشد. این فیلم توسط آنگ لی کارگردانی شده است و فیلم‌نامه آن به‌وسیلهٔ دایانا اسانا و لری مک‌مرتری برگرفته از داستان کوتاه «کوهستان بروکبک» نوشتهٔ انی پرو به رشته تحریر درآمده است. در این فیلم بازیگرانی مانند هیث لجر، جیک جیلنهال، ان هتوی و میشل ویلیامز ایفای نقش کرده‌اند. فیلم روایتگر رابطهٔ عاشقانهٔ دو گاوچران جوان به
فیلم روایتگر رابطهٔ عاشقانهٔ دو گاوچران جوان به نام‌های «انیس دل مار» و «جک توئیست» است که در تابستان ۱۹۶۳ در کوهستان بروکبک، وایومینگ، با یکدیگر آشنا می‌شوند. رابطهٔ میان آن‌ها به‌رغم ازدواج با زنان دیگر و گذر سال‌ها، به‌صورت پنهانی ادامه می‌یابد. فیلم در طول دو دهه، پیچیدگی‌های عاطفی، فشارهای اجتماعی، و سرکوب جنسی را در زندگی این دو مرد به تصویر می‌کشد. روایت فیلم با تمرکز بر سکوت، فاصله، و تضاد میان عشق و هنجارهای اجتماعی، به‌تدریج به تراژدی ختم می‌شود. این فیلم با تحسین گسترده‌ای از سوی منتقدان همراه
این فیلم با تحسین گسترده‌ای از سوی منتقدان همراه بود و عملکرد بازیگران مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم همچنین در فروش گیشه موفق عمل کرد و ۱۷۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۱۴ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است و جوایز مختلفی را از آن خود کرد. "کوهستان بروکبَک" برندهٔ شیر طلایی فستیوال ونیز شد و از طرف آکادمی فیلم و هنرهای تلویزیونی مفتخر به دریافت بهترین وصف و بهترین کارگردانی گشت. علاوه بر این، این فیلم جوایز گلدن گلوب، جوایز فیلم منتخب منتقدان و جوایز "ایندیپندنت" اسپریت را نیز در کارنامهٔ
و جوایز "ایندیپندنت" اسپریت را نیز در کارنامهٔ خود ثبت کرده است. "کوهستان بروکبَک" بیشترین تعداد نامزدی را برای جوایز (۸ مورد) در هفتاد و هشتمین جوایز اسکار را به دست آورد که توانست سه جایزه را از آن خود کند. داستان. "کوهستان بروکبَک" ماجرای انیس دلمار (هیث لجر) یک کارگر مزرعه و جک توئیست (جیک جیلنهال)، یک گاوچران است که در کوهستان بروکبک در وایومینگ در سال ۱۹۶۳ عاشق یکدیگر می‌شوند. فیلم به روایت زندگی آن‌ها تا بیست سال بعد می‌پردازد. این دو در یک مزرعه هنگامی یکدیگر را ملاقات می‌کنند که رئیس مزرعه آن‌ها
یکدیگر را ملاقات می‌کنند که رئیس مزرعه آن‌ها را برای پشم‌چینی گوسفندان استخدام کرده است. یک شب پس از مصرف زیادی مشروب جک حرکتی جنسی نسبت به انیس انجام می‌دهد که در ابتدا با مخالفت وی روبه‌رو می‌شود و میان آن دو آمیزش جنسی برقرار می‌شود. سپس انیس به او اجازه می‌دهد که ادامه دهد هرچند که او هشدار می‌دهد این اولین و آخرین بار است که اجازهٔ چنین کاری را می‌دهد. روابط احساسی آن‌ها گسترش می‌باید و عاشق یک‌دیگر می‌شوند. مدتی کوتاهی بعد هنگامی که در می‌یابند تابستانی که قرار بود با یکدیگر بگذرانند پیش از موعد به
که قرار بود با یکدیگر بگذرانند پیش از موعد به اتمام رسیده است با یکدیگر به جدل می‌پردازند. پس از جدایی جک و انیس از یکدیگر انیس با نامزد طولانی‌مدت خود آلما بیر ازدواج می‌کند و صاحب دو فرزند می‌شوند. جک تابستان سال بعد برای کار دوباره بازمی‌گردد ولی صاحب مزرعه که شاهد عشق‌بازی آن دو در کوهستان بوده، او را استخدام نمی‌کند. جک زن گاوچرانی به نام لورین نیوسام را ملاقات می‌کند و با او ازدواج می‌کند. جک و انیس چهار سال بعد یکدیگر را دوباره ملاقات می‌کنند. هنگامی که آن دو به‌طور شهوت‌آمیزی مشغول بوسیدن یکدیگر
که آن دو به‌طور شهوت‌آمیزی مشغول بوسیدن یکدیگر بودند آلما آن دو را به‌طور اتفاقی می‌بیند. جک به انیس پیشنهاد شروع یک زندگی مشترک را در یک مزرعهٔ کوچک به او می‌دهد اما انیس که در محاصرهٔ خاطرات کودکی خود است که در آن مرد همجنسگرایی شکنجه می‌شود و به قتل می‌رسد این پیشنهاد را رد می‌کند علاوه بر این او مایل نیست زندگی مشترک خود را با آلما برهم بزند. اما با این حال آن دو به ملاقات یکدیگر ادامه می‌دهند. پس از چندی زندگی مشترک آلما و انیس رو به وخامت می‌گذارد و آن دو از یکدیگر طلاق می‌گیرد. جک در مکزیک با
و آن دو از یکدیگر طلاق می‌گیرد. جک در مکزیک با روسپیان مرد همخوابه می‌شود. انیس مرتباً به خانواده خود سر می‌زند تا اینکه آلما درنهایت به وی می‌گوید که از ماهیت واقعی رابطه‌اش با جک خبر دارد. این مسئله باعث بروز دعوایی خشونت‌آمیز بین انیس و آلما می‌شود، پس از این بگومگو رابطهٔ انیس با آلما به‌طور کلی قطع می‌شود. انیس ضمن ملاقات کیسی کارترایت که یک پیشخدمت است با وی وارد رابطه‌ای رمانتیک می‌شود. جک و لورین با یک زوج دیگر به نام‌های رندال و لاشاوون مالون ملاقات می‌کنند و رابطه‌ای دوستانه میانشان شکل می‌گیرد.
می‌کنند و رابطه‌ای دوستانه میانشان شکل می‌گیرد. این بدان معناست که جک و راندال باهم رابطه‌ای عاشقانه برقرار می‌کنند، زیرا رندال به جک می‌گوید رئیسش یک کلبه خارج از شهر دارد که رندال هروقت خواست می‌تواند به آنجا برود و به جک نیز پیشنهاد داد که گاهی باهم به آنجا بروند. درپایان یکی دیگر از سفرهای ماهی‌گیریِ انیس و جک، انیس تلاش می‌کند تا دیدار بعدیش با جک را به تأخیر بیندازد. این مسئله باعث یأس جک شده و این حسش در قالب دعوا و مرافعه‌ای با انیس خود را نشان می‌دهد، در سوی دیگر انیس نیز جک را بابت ناکامی‌هایش
در سوی دیگر انیس نیز جک را بابت ناکامی‌هایش مقصر می‌داند. انیس شروع به گریه می‌کند، جک سعی می‌کند تا او را در آغوش گیرد، در ابتدا با مقاومت مواجه می‌شود اما در نهایت در آغوش هم می‌افتند. در نهایت جک وقت رفتن انیس، او را نظاره می‌کند. مدتی بعد، انیس یک کارت پستال را که برای جک ارسال کرده بود دریافت می‌کند، با مهر «فوت‌شده». او با لورن تماس می‌گیرد تا جویای حال جک شود که به او گفته می‌شود جک در اثر تصادف درگذشته. هنگامی که تلاش داشت تایری که پنچر شده را تعویض کند. درحینی که لورین صحبت می‌کند، انیس تصور
تعویض کند. درحینی که لورین صحبت می‌کند، انیس تصور می‌کند که جک در حقیقت توسط یک باند اراذل و اوباش کشته شده، سرنوشتی که انیس از آن ترس داشت. لورن به انیس می‌گوید که جک می‌خواست خاکسترش را برفراز کوه بروکبَک بی افشاند، اما لورین نمی‌داند آنجا کجاست. انیس برای دیدار با خانوادهٔ جک به محل سکونتشان سفر می‌کند تا پیشنهاد دهد خاکستر جک را برفراز کوهستان مذکور پخش کند. پدر جک درخواستش را رد می‌کند و می‌گوید ترجیح می‌دهد پسرش در آرامگاه خانوادگیشان باشد. با پیشنهاد مادر جک، انیس وارد اتاق دوران کودکی جک می‌شود.
مادر جک، انیس وارد اتاق دوران کودکی جک می‌شود. درآنجاست که انیس پیراهن خونی‌اش را که فکر می‌کرده برفراز کوهستان بروکبک جاگذاشته را بازمی‌یابد. او درمی‌یابد که جک پیراهن خونی انیس را با پیراهن آغشته‌به‌خون خودش، پس از دعوایشان در کوهستان بروکبک نگه داشته است. انیس هردو پیراهن را روی صورتش می‌گیرد و آهسته گریه می‌کند. مادر جک اجازه می‌دهد تا انیس پیرهن هارا برای خود نگه دارد. کمی بعد، آلما جونیورِ نوزده‌ساله به تریلر پدرش می‌رود تا به او بگوید که نامزد کرده. او از پدرش می‌خواهد که به عروسی‌اش برود. انیس
او از پدرش می‌خواهد که به عروسی‌اش برود. انیس می‌پرسد که آیا نامزدش واقعاً او را دوست دارد که پاسخ «آری» می‌شنود. پس از رفتن دخترش، انیس به کمد لباس‌هایش می‌رود، جایی که پیراهن خودش و پیراهن جک آویزان شده است و کارت پستالی از کوهستان بروکبَک بر آن نصب شده. او لحظه‌ای به آن خیره شده و اشک در چشمانش حلقه می‌زند و به آرامی زمزمه می‌کند: «جک، قسم می‌خورم…» تولید. فیلم‌نامهٔ "کوهستان بروکبک" توسط لری مک‌مرتری و دیانا اوسسانا نوشته شده است. فیلم‌برداری توسط رودریگو پریتو انجام شد و تدوین آن بر عهدهٔ جرالدین پرون
پریتو انجام شد و تدوین آن بر عهدهٔ جرالدین پرون و دیلن تیچنر بود. موسیقی متن فیلم توسط گوستاوو سانتائولایا ساخته شد. فیلم در استان آلبرتا، کانادا فیلم‌برداری شد و طراحی صحنه با هدف بازسازی مناظر طبیعی غرب آمریکا انجام شد. آنگ لی از سبک مینیمالیستی و قاب‌های باز برای نمایش تنهایی و سکوت شخصیت‌ها استفاده کرد. بازیگران اصلی برای ایفای نقش‌های خود با مشاوران روان‌شناسی و جامعه‌شناسی همکاری کردند. بودجه و فروش. "کوهستان بروکبَک" در حدود ۱۴ میلیون دلار هزینه ساخت دربرداشت که این به جز ۵ میلیون بودجه‌ای است که
دربرداشت که این به جز ۵ میلیون بودجه‌ای است که برای تبلیغات فیلم کنار گذاشته شده بود. طبق مصاحبه‌ای با فیلم‌ساز "کوهستان بروکبَک" این فیلم توانست خیلی زود پس از نمایش در کشورهای خارجی هزینهٔ ساخت را برگرداند. فروش جهانی آن به حدود ۱۷۹٫۱ میلیون دلار رسید که شامل ۸۴٫۱ میلیون دلار در ایالات متحده و ۹۵ میلیون دلار در بازارهای بین‌المللی بود. فیلم از نظر تجاری موفق بود و بیش از ۱۲ برابر بودجهٔ خود فروش داشت. نقدها و واکنش‌ها. فیلم "کوهستان بروکبک" نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد. در وب‌سایت راتن تومیتوز، امتیاز
مثبتی دریافت کرد. در وب‌سایت راتن تومیتوز، امتیاز فیلم ۸۷٪ بود و در متاکریتیک امتیاز ۸۷ از ۱۰۰ را کسب کرد که نشان‌دهندهٔ استقبال گستردهٔ منتقدان است. منتقدان از بازی‌های هیث لجر و جیک جیلنهال، کارگردانی آنگ لی، و موسیقی احساسی فیلم تمجید کردند. فیلم به‌عنوان نقطهٔ عطفی در نمایش روابط همجنس‌گرایانه در سینمای جریان اصلی شناخته شد. با این حال، برخی رسانه‌های محافظه‌کار به موضوع فیلم واکنش منفی نشان دادند و در برخی کشورها با سانسور مواجه شد.
محمّدباقر مؤمنی ( – ) مترجم، تاریخ‌نگار، پژوهشگر سیاسی و فعال سیاسی چپ بود. وی مدتی در حزب توده ایران عضویت داشت و سپس از این حزب جدا شد. زندگی. تولد و زندگی در کرمانشاه. محمدباقر مؤمنی در سال ۱۳۰۵ در کرمانشاه زاده شد. تاریخ تولد او به درستی مشخص نیست و بین روزهای ۱۲ اردیبهشت تا ۲۱ خرداد (۱۳ مه تا ۱۱ ژوئن) است. با این حال وی روز ۱ مه (۱۱ اردیبهشت) را روز تولد خود معرفی کرده‌است. خانوادهٔ وی مذهبی بودند. پدر او به نام محمدنقی، مردی مذهبی بود و چون باسواد و کاردان بود در دستگاه شیخ محمدهادی جلیلی کرکوکی
و کاردان بود در دستگاه شیخ محمدهادی جلیلی کرکوکی زنگنه، روحانی آن زمان کرمانشاه به پیشکاری رسید. باقر مؤمنی از مادر خود به نام ملوس، به عنوان زنی محکم، بی‌باک، و خویشتن‌دار یاد می‌کند. محمدباقر مؤمنی پسر دوم خانواده بود و پس از وی، چهار دختر نیز به دنیا آمدند. باقر مؤمنی دورهٔ دبستان و دبیرستان را در کرمانشاه گذراند و در خرداد ۱۳۲۳ در رشتهٔ ادبی دبیرستان شاپور دیپلم گرفت. فعالیت سیاسی وی نیز از همان زمان آغاز شد. در آن سال‌ها کرمانشاه در اشغال نیروهای ارتش بریتانیا بود و حزبی به نام سازمان پیکار در راه
بریتانیا بود و حزبی به نام سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر با تمایلات ضد بریتانیایی، ولی با گرایش ملی‌گرا و طرفدار آلمان نازی تأسیس شده بود که رهبری آن را خسرو اقبال بر عهده داشت. باقر مؤمنی جذب مقالات تند و تیز روزنامهٔ این حزب به نام نبرد شد و به همراه چند تن دیگر در کرمانشاه دفتر این حزب را راه‌اندازی می‌کند. تحصیل در تهران و فعالیت در حزب توده. با این حال مؤمنی برای ادامهٔ تحصیل در دانشگاه به تهران رفت و در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران ثبت نام رفت. در آنجا وارد محافل سیاسی احزابی مانند پیکار،
رفت. در آنجا وارد محافل سیاسی احزابی مانند پیکار، میهن‌پرستان، و استقلال شد و نهایتاً تصمیم گرفت وارد کارهای سیاسی نشده و به تحصیلات خود بپردازد. اما در همین زمان جذب تبلیغات حزب توده ایران شده و نهایتاً در اواخر سال ۱۳۲۴ کمی پس از تشکیل حکومت خودمختار آذربایجان، به این حزب پیوست. در همان زمان در سفری به کرمانشاه به عنوان مسئول شورای ایالتی اتحادیهٔ کارگران در کرمانشاه انتخاب شد. مؤمنی از همان زمان به همکاری با روزنامهٔ بیستون چاپ کرمانشاه پرداخت که در آن زمان تحت عنوان "ارگان شورای متحدهٔ ایالتی
در آن زمان تحت عنوان "ارگان شورای متحدهٔ ایالتی اتحادیه‌های کارگران و زحمتکشان غرب" منتشر می‌شد. سال سرکوب فعالان کمونیست آغاز شد و ماجرای کشتار کارگران در کرمانشاه در راهپیمایی روز جهانی کارگر ۱۱ اردیبهشت ۱۳۲۵ (۱ مه ۱۹۴۶) رخ داد. در این ماجرا کارگران پس از تماشای فیلمی در سینما ایران واقع در خیابان سپه کرمانشاه، به مناسبت روز جهانی کارگر راهپیمایی کردند و به سمت باشگاه اتحادیهٔ کارگران به راه افتادند. پلیس کرمانشاه به جمعیت کارگران حمله و با شلیک گلوله ۱۴ کارگر را کشته و ۱۲۰ کارگر را زخمی کرد. باقر مؤمنی
کارگر را کشته و ۱۲۰ کارگر را زخمی کرد. باقر مؤمنی در این ماجرا از ناحیهٔ کتف راست مورد اصابت گلوله قرار گرفت. وی از این روز به عنوان «تولدی دیگر» برای خود یاد می‌کند. مؤمنی پس از ۲۱ آذر ۱۳۲۵ و آغاز سرکوب جنبش‌های دموکراتیک آذربایجان و کردستان و در وضعیتی که حزب توده و شورای متحده مورد حملهٔ گسترده قرار می‌گرفتند، برای ادامه دادن به تحصیل به تهران رفت. اما رابطه خود با تشکیلات کرمانشاه را قطع نکرد و از طرف تشکیلات کرمانشاه به عنوان مسئول یا نمایندهٔ تشکیلات کرمانشاه در «تشکیلات کل» که به سرپرستی دکتر رادمنش
در «تشکیلات کل» که به سرپرستی دکتر رادمنش شکل گرفته بود، فعالیت می‌کرد. در همان زمان، به همکاری با سازمان مرکزی اتحادیه‌های دهقانی ایران دعوت شد که سرپرست شعبهٔ مرکزی آن با فردی معروف به دکتر بهرامی بود و دبیری آن را صادق انصاری بر عهده داشت. فعالیت پس از غیرقانونی شدن حزب توده. در همان زمان بحران در درون حزب توده آغاز شد و حزب پس از ماجرای ترور ناکام محمدرضا شاه در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ غیرقانونی اعلام شد. باقر مؤمنی در تهران تحصیلات خود را ادامه داد و پس از فارغ‌التحصیلی در رشتهٔ حقوق برای دوران سربازی در
فارغ‌التحصیلی در رشتهٔ حقوق برای دوران سربازی در دانشکدهٔ افسری ثبت نام کرد. او اوائل فرودین ۱۳۳۰ از خدمت مرخص شد و با روی کار آمدن دولت محمد مصدق بار دیگر فعالیت خود را از سر گرفت و همزمان در سازماندهی اعتصابات کارگری در قزوین و بهشهر فعالیت می‌کرد. مؤمنی در بهشهر برای مدت ۱۰ ماه ماند. در آنجا برای نخستین بار دستگیر و به زندان ساری منتقل شد. پس از مدتی برای استیناف به تهران فرستاده و در آنجا آزاد شد. در تهران به عضویت کمیتهٔ حومه (یکی از کمیته‌های ۵ گانهٔ حزب توده در تهران) درآمد و در ناحیهٔ شهریار به
حزب توده در تهران) درآمد و در ناحیهٔ شهریار به عنوان معاون کمیته به فعالیت مشغول شد. وی تا کودتای ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ ارتباط کمی با مرکز داشت و به فعالیت در میان روستاییان ورامین می‌پرداخت. اما در زمان کودتا تشکیلات در ورامین که آموزش‌های نظامی نیز می‌داد، لو رفت و مؤمنی ناگزیر به تهران برگشت؛ و چون حزب پس از کودتا غیرقانونی اعلام شده بود ناگزیر به زندگی مخفی رو آورد. فعالیت پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲. باقر مؤمنی در خرداد ۱۳۳۳ در یورش نیروهای فرمانداری نظامی به یک جلسهٔ مخفی دستگیر اما پس از چند روز آزاد شد. پس
جلسهٔ مخفی دستگیر اما پس از چند روز آزاد شد. پس از چندی سازمان نظامی حزب توده لو رفت و همهٔ اعضای کمیتهٔ مرکزی داخل کشور دستگیر شدند. همزمان نورالدین کیانوری و جودت هم از ایران خارج شدند. باقر مؤمنی در این هنگام به همراه ۶ تن دیگر (صادق انصاری، منوچهر هوشمندراد، پرویز شهریاری، فرج‌الله میزانی، علی متقی، و حبیب ثابت) مسئول رسیدگی و سامان‌دهی به حزب در داخل کشور شد. چهار نفر از اعضای این گروه یک ماه بعد و در دهم آبان ۱۳۳۵ دستگیر شدند. مؤمنی در حین انتقال دست به فرار زد، اما مورد اصابت گلوله قرار گرفت و
دست به فرار زد، اما مورد اصابت گلوله قرار گرفت و دستگیر شد و در نهایت در دادگاه نظامی به ۱۸ ماه حبس تأدیبی محکوم شد. او این مدت را در زندان‌های زرهی و قزل‌قلعه گذراند. صادق انصاری از مقاومت وی در زندان و تنفر او از اعتراف‌نویسان یاد کرده‌است. مؤمنی در همین ایام در زندان از علی علوی زبان روسی آموخت و اول ماه مه را به بهانهٔ روز تولد خود جشن گرفت. آزادی از زندان و قطع ارتباط با حزب توده. باقر مؤمنی نهایتاً د مرداد ۱۳۳۷ از زندان آزاد شد. اما ارتباط خود را با بقایای حزب قطع کرد. در اواخر همان سال با کمک یک
بقایای حزب قطع کرد. در اواخر همان سال با کمک یک آشنای متنفذ در بانک سپه در سمت کمک اندیکاتورنویس به کار مشغول شد. در سال ۱۳۳۹ زمانی که با روی کار آمدن علی امینی فضای بازتری به وجود آمد، پایان‌نامه خود را با عنوان "ایران در آستانهٔ انقلاب مشروطیت" به چاپ رساند. در همین زمان همراه با گروهی از دوستان خود به تشکیل محفلی پرداخت که از توده‌ای‌های در تبعید و نیز خط مشی قدرت‌های کمونیست مستقل باشد. این محفل، «گروه اول ماه مه» نام گرفت. پس از طی شدن فضای گذرای سال‌های ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۲ بار دیگر عرصه بر فعالان سیاسی چپ
۱۳۳۹ تا ۱۳۴۲ بار دیگر عرصه بر فعالان سیاسی چپ تنگ شد. مؤمنی در این زمان به پیشنهاد پرویز شهریاری، با همراهی صادق انصاری به ترجمهٔ تاریخ قرون وسطی از روسی پرداخت. پس از آن با همکاری انصاری و علی‌الله همدانی، کتاب "تاریخ جهان باستان" را ترجمه کرد. پس از آن به تصحیح و چاپ دوباره "رسالات دوران مشروطه" پرداخت و در این مسیر کتاب‌های "سیاحت نامه ابراهیم بیک"، "تمثیلات" میرزا میرزا فتحعلی آخوندزاده، "کتاب احمد" و نیز "مسالک المحسنین" عبدالرحیم طالبوف را تصحیح و منتشر کرد. در این زمان از بانک سپه هم اخراج شد و چون
کرد. در این زمان از بانک سپه هم اخراج شد و چون قادر به تأمین زندگی نبود در سال ۱۳۴۶ به فرانسه رفت تا ضمن تحصیل در دورهٔ دکترای اقتصاد به کار بپردازد. اما پس از بیست ماه در ۱۳۴۸ چون کاری نیافت بار دیگر به ایران بازگشت. در فرانسه ضمن آموختن زبان فرانسوی با رضا رادمنش دیدار کرد و از او خواست ترتیبی بدهد تا به کوبا سفر کند. چرا که در آن زمان وی آیندهٔ جنبش سیاسی ایران را در قیام مسلحانهٔ توده‌ای می‌دید، اما با مخالفت رادمنش مواجه شد. مؤمنی در آن زمان به شدت منتقد مواضع مرکزیت حزب توده در خارج از ایران بود و
مواضع مرکزیت حزب توده در خارج از ایران بود و جریان عباسعلی شهریاری در داخل را نیز سازمانی پلیسی می‌دانست و خواهان دوری جستن از آنها بود. پس از بازگشت به ایران در مؤسسهٔ تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی به صورت قراردادی استخدام شد. پس از مدتی در ۲۶ شهریور ۱۳۴۹ با اکرم فرمهینی گرافیست که از مدت‌ها پیش به او علاقه‌مند بوده ازدواج کرد. در نتیجهٔ این ازدواج صاحب پسری شد که به یاد ناوی وظیفه هوشنگ انوشه، انوشه نام گرفت. در همان سال ۱۳۴۹ انتشارات صدای معاصر را تأسیس کرد که آثاری از علی اشرف درویشیان، ناصر
را تأسیس کرد که آثاری از علی اشرف درویشیان، ناصر زرافشان، علی کشتگر، قدسی قاضی‌نور، محمود دولت‌آبادی و … را به چاپ می‌رساند. وی کتاب‌های خود مانند "قصه برای بزرگ‌سالان" اثر شچدرین، "پنج لول روسی"، و "ادبیات مشروطه" را نیز از طریق همین انتشارات منتشر می‌کرد. در نیمهٔ دوم سال ۱۳۵۳ با بورس شش‌ماهه‌ای که از طرف مؤسسه گرفت به فرانسه رفت و در دانشگاه سوربن ثبت نام کرد. او نگارش رسالهٔ دکترای خود را با نام "مسئله ارضی و جنگ طبقاتی در ایران" آغاز کرد. نگارش این رساله دو سال وقت برد و مؤمنی علی‌رغم مخالفت مؤسسه تا
دو سال وقت برد و مؤمنی علی‌رغم مخالفت مؤسسه تا پایان کار در فرانسه ماند، ضمن اینکه جلد اول آن را نیز با نام مستعار ا-پوران در فرانسه به چاپ رساند. باقر مؤمنی در سال ۱۳۵۵ به ایران باز گشت، اما به دلیل اختناق موفق به چاپ کتاب خود نشد؛ بنابراین دستنوشته‌های خود را به بزرگ علوی سپرد، اما کتاب "چهار تیاتر" میرزا آقا تبریزی را تصحیح و به چاپ رساند. در سال ۱۳۵۶ با بازتر شدن فضا سه کتاب به نام‌های "سیمای روستا در ایران"، "رو در رو"، و کتاب "احمد" را چاپ کرد. انقلاب اسلامی و فعالیت سیاسی مستقل. مؤمنی شهریور ۱۳۵۷ و
اسلامی و فعالیت سیاسی مستقل. مؤمنی شهریور ۱۳۵۷ و در هنگام وقوع حادثهٔ ۱۷ شهریور در ایران نبود. اما در همان زمان ساواک به خانه وی برای دستگیری وی مراجعه می‌شود. مؤمنی به ایران بازگشت و با همکاری ناصر رحمانی‌نژاد، سعید سلطان‌پور و بزرگ پورجعفر هفته‌نامهٔ "صدای معاصر" را منتشر کرد که با سردبیری صارم‌الدین صادق وزیری تا تیر ۱۳۵۸ چهارده شماره از آن منتشر شد. مؤمنی از فروردین ۱۳۵۸ انتشار نشریهٔ "تئوریک مارکسیستی اندیشه" را نیز آغاز کرد. در همان زمان مسئله ارضی و جنگ طبقاتی و همچنین مسایل جنبش و حزب توده را نیز
جنگ طبقاتی و همچنین مسایل جنبش و حزب توده را نیز منتشر کرد که با واکنش حزب توده مواجه شد. مؤمنی پس از انقلاب و در جریان تجدید حیات حزب توده ایران دیگر به این حزب نپیوست. سال ۱۳۵۹ محفل مارکسیستی باقر مؤمنی و دوستان او پنجمین و آخرین شمارهٔ اندیشه را منتشر کرده و با جناح چپ جامعهٔ سوسیالیست‌های نهضت ملی ائتلاف کرد. این ائتلاف ماهنامه‌ای مخفی به نام "اخگر" منتشر کرد که سردبیری آنرا باقر مؤمنی به عهده گرفت. خروج از ایران و مهاجرت به فرانسه. پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ امکان هرگونه فعالیت سیاسی از گروه سلب شد و مؤمنی