payamvha/North_RAG huggingface dataset:
غربان (در عربی: الغُربان ) دهستانی است در عزلهٔ (ذوریدان)، در ناحیهٔ (حاشد) وبنو الغربان، وبنو مغل، از توابع استان عَدَن، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت این دهستان در حدود (۱۶۶۶۶ ) نفر و (۲۱ خانوار) می‌باشد. روستاها. روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
ویلیام وندل گیلمن (زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۸۸ در هوپ ولی، رود آیلند) یک خوانندهٔ آمریکایی است که در نوجوانی به شهرت رسید. وی در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۴ اعلام کرد که همجنس‌گراست.
ذوعید (در عربی: ذُوعَید ) دهستانی است در ناحیهٔ (حوث) و در شمال (خمر)، از توابع استان مَحویت، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت این دهستان در حدود ( ۲۲۹۷۷ ) نفر و (۲۳ خانوار ) می‌باشد. روستاها. روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
بنو عوام (در عربی: بَنو العَوّام ) دهستانی است در ناحیهٔ (لقضاء) و در عزلهٔ (الحجة)، از توابع استان حَجّه، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت این دهستان در حدود ( ۵۳۹۸ ) نفر و (۱۹ خانوار ) می‌باشد. روستاها. روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
سنگ آهن سنگی است که ۵ درصد از پوسته زمین را تشکیل می‌دهد. با استخراج سنگ آهن خام از پوسته زمین و تفکیک ناخالصی‌ها، پودر تیره رنگ نقره ای - قهوه ای آهن به حاصل می‌شود. این عنصر به راحتی اکسیده می‌شود و به تنهایی خیلی محکم نیست و برای افزایش استحکام آن جهت به‌کارگیری در بخش‌هایی چون ساختمان سازی، آلیاژ آن با استفاده از عناصر بسیاری تهیه می‌شود. این عناصر متفاوت هستند و متداول‌ترین آن‌ها نیکل و کروم است. موارد مصرف. سنگ آهن، ماده اولیه تولید فولاد است و ۹۸ درصد سنگ آهن استخراج شده در سطح جهان برای تولید فولاد
سنگ آهن استخراج شده در سطح جهان برای تولید فولاد به کار می‌رود. صنایع خودرو سازی و ساخت و ساز، بخش‌های اصلی مصرف‌کننده فولاد هستند و در نتیجه میزان تقاضای فولاد این بخش‌ها بر تقاضا و قیمت سنگ آهن تأثیر گذار است. فرایند تولید. برای تولید ۱ تن آهن در یک کوره بلند نیاز به ۷۵/۱ تن سنگ آهن، ۷۵۰ کیلو زغال سنگ و ۲۵۰ کیلو سنگ آهک می‌باشد که ۵/۴ متریک تن هوا نیز مصرف می‌کند. دمای هوا در مرکز کوره به ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد می‌رسد. در فرایند تولید روش‌های گوناگونی وجود دارد. جایگزین. سنگ آهن جایگزین مستقیمی ندارد ولی
دارد. جایگزین. سنگ آهن جایگزین مستقیمی ندارد ولی مصرف‌کننده اصلی آن، یعنی فولاد جایگزین‌هایی دارد. از جمله رقابت بالایی با فلزهای دیگری چون آلومینیوم دارد که استفاده آن در صنایعی چون خودروسازی رو به افزایش است. همچنین در تولید، کانتینر، پلاستیک و شیشه جایگزین‌هایی برای فولاد هستند. از دید دیگر، فلزهایی چون آلومینیوم برای تولید نیازمند درصد زیادی مصرف برق هستند در نتیجه مصرف فولاد رایج تر است. حجم محدودی از آهن قراضه مجدداً بازیافت می‌شود ولی بازیافت فولاد از هر فلز دیگری بیشتر است. گرچه از بازیافت قراضه،
از هر فلز دیگری بیشتر است. گرچه از بازیافت قراضه، فولاد نیز تولید می‌شود ولی حجم کلی آن در حال حاضر کافی نمی‌باشد. تولید. در سال ۲۰۰۹ میلادی تولید سنگ آهن جهان معادل ۱ میلیارد و ۶۹۱ میلیون و ۱۵۰ هزار تن بوده که ۲/۳ درصد نسبت به سال ۲۰۰۸ کاهش داشته‌است. این کاهش در آمریکا و اروپا رخ داده که تولید سنگ آهن آمریکا ۲/۲۸ درصد و اروپا ۴/۱۱ درصد افت داشته‌است. تولیدکننده اصلی سنگ آهن استرالیا است و پس از آن چین و برزیل قرار دارند. دیگر تولیدکنندگان بزرگ روسیه و آمریکا هستند. سال ۲۰۰۹ کل تولید سنگ آهن استرالیا ۳۹۳
هستند. سال ۲۰۰۹ کل تولید سنگ آهن استرالیا ۳۹۳ میلیون و ۹۰۰ هزار تن بوده و پس از آن چین با ۳۴۰ میلیون و ۹۰۰ هزار تن در رتبه بعدی قرارداشته است. در هر حال تفاوت موجود میان استرالیا و چین در این است که تولید استرالیا صادر می‌شود در حالی که چین کل تولید خود را مصرف می‌کند. چرا که بزرگترین تولیدکننده فولاد جهان است و یکی از بازارهای اصلی مصرف سنگ آهن را داراست.
مِداد ابزاری برای نوشتن، طراحی و نقاشی است و در انواع گوناگونی وجود دارد. در زبان فارسی، مداد به معنای مرکّب نوشتار بوده و در متون کهن نیز همین معنا را می‌دهد. بخش خارجی مدادها معمولاً از چوب یا کاغذ ساخته می‌شود و درون آن مغزیِ مداد که بخش استوانه‌ای شکل و باریکی است قرار می‌گیرد. این مغزی از ماده سیاهی به نام گرافیت یا مواد رنگی به همراه ترکیبات دیگر تشکیل می‌شود. طول مداد به صورت متعارف معمولاً ۱۷٫۵ سانتی‌متر است و بدنهٔ آن از چوب نوعی درخت سرو ساخته می‌شود. مدادتراش، مدادپاک‌کن و کاغذ از دیگر
ساخته می‌شود. مدادتراش، مدادپاک‌کن و کاغذ از دیگر نوشت‌افزارهایی هستند که همراه با مداد استفاده می‌شوند. مداد تراش برای تیز کردن نوک مداد استفاده می‌شود. تاریخچه. اولین مدادها از جنس سرب بودند و وقتی از آن‌ها بر روی کاغذ استفاده می‌شد اثر خاکستری به جا می‌گذاشت. در سال‌های ۱۵۰۰ میلادی بود که معادن گرافیت در منطقهٔ گری ناتز شهر کامبریا در انگلستان کشف شد. دولت انگلستان به خاطر کاربرد گرافیت در توپ‌های جنگی از این معادن بهره‌برداری می‌کرد. اما مردم منطقه از گرافیت برای علامت‌زدن قایق‌هایشان بهره می‌بردند که
برای علامت‌زدن قایق‌هایشان بهره می‌بردند که همین مسئله باعث قاچاق آن به عنوان جسمی برای علامت‌زدن شد. در سال ۱۵۶۰ میلادی یک زن و شوهر ایتالیایی با قرار دادن یک تکه گرافیت میان دو تکه چوب سرو اولین مداد به شکل امروزی را اختراع کردند. پس از ابتکار خانواده ایتالیایی در قرار دادن گرافیت میان چوب این اندکی تغییر به عنوان ایده اصلی طراحی مداد به کار گرفته شده است. با این حال، برخی بر این باورند که سازندهٔ این ابزار فردی آمریکایی به‌نام جوزف پریستلی می‌باشد. مداد سیاه. مغزیِ مداد سیاه یا مداد گرافیتی از جنس
مداد سیاه. مغزیِ مداد سیاه یا مداد گرافیتی از جنس گرافیت است. مداد گرافیت از نظر نرمی و سختی بسته به ناخالصی و رس درجه‌بندی گسترده‌ای دارد. نرمی و سختی مداد. مغز مداد به‌طور عمده از گرافیت تشکیل شده است. مغرهای مدادی که در مداد به کار می‌روند، بسته به میزان خاک رسی که با آن‌ها ترکیب می‌شود، دارای سختی متفاوتی هستند؛ مداد سخت، نمره ۴، خطوط بسیار کم‌رنگ، و مداد نرم‌تر، نمره ۱، خطوط پررنگی روی کاغذ ایجاد کند، هر چه میزان خاک رس ترکیبی با گرافیت مغز مداد بیشتر باشد، مداد سخت‌تر است. مدادرنگی. مداد رنگی نوعی
باشد، مداد سخت‌تر است. مدادرنگی. مداد رنگی نوعی مداد است که مغزیِ آن اثر رنگی بر جای می‌گذارد. مغزی آن از رنگدانه (ماده رنگی) فشرده، نوعی موم و کائولین (یک نوع خاک رس) ترکیب شده است. مغزی مدادرنگی برخلاف مداد گرافیت درجه‌بندی زیادی از نظر سختی ندارد و نسبتاً نرم است. سبک‌های مختلفی برای کار با مداد رنگی وجود دارد، از جمله سبک‌های زیر که دو سبک نخست در میان نقاشان رایج‌تر هستند. در نقاشی می‌توان مدادرنگی را با دیگر وسایل نقاشی مانند آبرنگ، ایربراش و «ماژیک محو کن» ترکیب کرد. مداد آبرنگی نیز ابزار دیگری برای
کن» ترکیب کرد. مداد آبرنگی نیز ابزار دیگری برای این کار است. مداد آبرنگی. مداد آبرنگی نوعی از مداد رنگی است که می‌توان با قلم‌موی نقاشی مرطوب رنگ آن را مانند آبرنگ روی کاغذ پخش کرد. ویژگی نقاشی با مداد آبرنگی این است که اثر هم حالت آبرنگ را دارد، و هم ردّ مداد رنگی دیده می‌شود. مداد اتودی. مداد نوکی (فشاری) یا اتود یا مدادرسم که به آن مداد مکانیکی نیز گفته می‌شود، ابزاری است که مغزی (نوک) درون آن جای می‌گیرد و به‌وسیله یک دکمه که به یک فنر متصل است، به تدریج هنگام نیاز بیرون رانده می‌شود. مغزی مداد نوکی،
هنگام نیاز بیرون رانده می‌شود. مغزی مداد نوکی، در اندازه‌ها و قطرهای گوناگون است. قطرهای استاندارد آن، پنج دهم و هفت دهم میلی‌متر است. همچنین مغزی مداد در جنس‌های مختلف و در سه گروه وجود دارد (شامل گروه‌های H, B و F) که با شماره‌ای (مانند ۰٫۵ یا ۰٫۷ میلی‌متر) نرمی یا سفتی آن مشخص شده است. این نوع مداد از لحاظ ظاهری تقریباً شبیه به خودکار است. از مزایای این نوع مداد می‌توان به داشتن صرفه اقتصادی آن اشاره کرد که تنها با خرید یک سر (مغز) می‌توان مجدد از آن استفاده نمود.
وسیل برای رنگ امیزی که بیشتر اقات برای کوکان است مداد رنگی به بسته های 12 رنگ 24 رنگ 36 رنگ 112 رنگ __تغییرمسیرثابت__
باشگاه شبانه، رقاص خانه یا کلوب شبانه جایی برای رقصیدن، نوشیدن مشروبات الکلی و سرگرم‌شدن در جایگاه موسیقی است و از سرگرمی‌های پس از تاریک شدن هوا به‌شمار می‌رود. به کسانی که بسیار به باشگاه‌های شبانه در رفت‌وآمد هستند باشگاه‌رو یا کلوپ‌باز (انگلیسی: clubbers) می‌گویند. مشخصه‌هایی که معمولاً در تمام باشگاه‌های شبانه می‌توان آن‌ها را یافت، شامل بار یا میخانه با سطحی برای رقصیدن و جایگاه ویژهٔ دی‌جی، در آنجا قطعه‌های موسیقی ضبط‌شده را . تاریخچه. قبل از جنگ جهانی دوم. سوهو در لندن قبل از جنگ جهانی دوم، کافه،
دوم. سوهو در لندن قبل از جنگ جهانی دوم، کافه، کاباره، جاز بورلسکی و باشگاه‌های بوهمی را شبیه به نیویورک، پاریس و برلین ارائه می‌داد. کلوب‌های شبانه بسیار با ایده «جامعه بالا»، از طریق سازمانهای مشهوری مانند کیت کت باشگاه (که نام خود را از باشگاه سیاسی Kit-Cat در Pall Mall، لندن گرفته‌است) و کافه پاریس گره خورده بودند. باشگاه ۴۳ در خیابان جرارد توسط کیت میریک «ملکه باشگاه شب» اداره می‌شد. میریک در دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ چندین کلوپ شبانه لندن را اداره می‌کرد، در این مدت او به دلیل نقض قوانین مجوز و رشوه
در این مدت او به دلیل نقض قوانین مجوز و رشوه دادن به یک افسر پلیس به حبس محکوم شد. در این عصر، کلوپ شبانه عموماً تحت حفاظت کسانی بود که پول داشتند. جنگ جهانی دوم. در فرانسه اشغالی، موسیقی جاز و بیبوپ و رقص جیتربگ توسط نازی‌ها به عنوان «تأثیرات انحطاط آمیز آمریکایی» ممنوع شد، بنابراین به عنوان یک اقدام مقاومتی، مردم در زیرزمین‌های مخفی به نام دیسکوتیک ملاقات می‌کردند، جایی که آنها با موسیقی جاز و نوسان می‌رقصیدند. که هنگامی که jukebox در دسترس نبود روی یک صفحه گردان پخش می‌شد. این دیسکوها همچنین توسط جوانان
گردان پخش می‌شد. این دیسکوها همچنین توسط جوانان ضد ویشی موسوم به زازوس مورد حمایت قرار گرفت. در آلمان نازی دیسکوهای زیرزمینی نیز وجود داشت که تحت حمایت جوانان ضد نازی به نام «بچه‌های تاب دار» بودند.
مایو کلینیک با تلفظِ صحیحِ مِـیو کلینیک یک مرکز پزشکی دانشگاهی غیرانتفاعی آمریکایی است که بر مراقبت سلامت، آموزش و پژوهش یکپارچه متمرکز است. مایو کلینیک در درمان بسیاری از بیماری‌های دشوار از طریق مراقبت‌های بهداشتی و توریسم پزشکی تخصص دارد. پذیرش محققان و دانشجویان در این مرکز پزشکی بسیار رقابتی بوده بصورتی که تنها 3.5 درصد از متقاضیان واجد شرایط موفق به اخذ پذیرش از آن می گردند. افتخارات و جوایز نوبل. میو کلینیک در سال ۲۰۱۶ در رتبه ۱۸ برترین موسسات آموزش عالی پزشکی جهان و در سال های متمادی در رتبه نخست
عالی پزشکی جهان و در سال های متمادی در رتبه نخست بهترین بیمارستان‌های ایالات متحده قرار گرفته است. ادوارد کندال و فیلیپ شوالتر هنچ، برنده جایزه نوبل پزشکی سال ۱۹۵۰، از این مرکز بودند. لوئیز والتر آلوارز (فیزیکدان نوبلیست) و آلبرت سن-گئورگی (زیست‌شناس نوبلیست مجاری) نیز در اینجا دوره دیدند. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Mayo_Clinic
عود (در عربی: العَوْد ) دهستانی است در عزلهٔ (النادرة)، دهستانی است تاریخ، گویند:(العود بن عبدالله بن الحارث ذو أصبح)، یکی از وزیران دوران ملوک حمیر بنیادگذاری نموده‌است. این دهستان از توابع استان مَحویت، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت این دهستان در حدود ( ۲۲۱۷۷ ) نفر و (۳۰ خانوار ) می‌باشد. روستاها. روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
غرق (در عربی: غُرَق ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۸۸ ) نفر (۱۴ خانوار) می‌باشد.
عیقره (در عربی: عَیقرَة ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۱۰۷ ) نفر (۱۶ خانوار) می‌باشد.
غریق (در عربی: الغُریق ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۴۰) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
عین (در عربی: العَین ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
عینات (در عربی: عَیَنات ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. جمعیت. جمعیت آن (۵۵ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
چسواو میوُش (؛ زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۱۱ – درگذشته ۱۴ اوت ۲۰۰۴) با تلفظِ صحیحِ چسواف میوُش () شاعر و مترجم و استاد دانشگاه لهستانی بود. در سال ۱۹۸۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. زندگی. میلوش در ۳۰ ژوئن ۱۹۱۱ در شتجنی که امروزه بخشی از کشور لیتوانی می‌باشد در خانواده ای قدیمی به دنیا آمد وی در رشته حقوق در دانشگاه ویلنیوس تحصیل نمود میلوش نخستین مجموعه شعر خود با نام "سه زمستان" را در سال ۱۹۳۶ منتشر کرد. در جریان جنگ جهانی دوم و تهاجم به لهستان به دست آلمان نازی میلوش با مطبوعات همکاری می‌کرد واشعار او جزو نخستین
با مطبوعات همکاری می‌کرد واشعار او جزو نخستین کتاب‌هایی بودند که در لهستان پس از چنگ به چاپ رسیدند. میلوش رایزن فرهنگی لهستان کمونیستی در نیویورک و پاریس بود اما در سال ۱۹۵۱ با قطع رابطه با دولتلهستان در فرانسه پناهنده سیاسی شد و در آنجا چندین اثر در انتقاد از استالینیسم را به رشته تحریر درآورد. در پاریس با مؤسسه ای که در زمینه ادبیات مهاجرین لهستانی فعالیت داشت همکاری می‌کرد. دوره جنگ سرد اوایل دهه ۱۹۵۰ برای میلوش اوج دوره انزوا و تنهایی بود. در سال ۱۹۷۳ خوانندگان انگلیسی زبان با ترجمه شدن برخی از مجموعه
انگلیسی زبان با ترجمه شدن برخی از مجموعه اشعارش با او ارتباط برقرار کردند. او در دهه ۱۹۹۰ با فروپاشی کمونیسم به کراکوو بازگشت اما به‌طور مرتب به ایالات متحده آمریکا سفر می‌کرد . میلوش برنده چندین جایزه معتبر ادبی همچون جایزه نوبل، جایزه ادبیات اروپا (۱۹۵۳)، جایزه بین‌المللی ادبیات نوئستات در سال ۱۹۷۸ و کمک هزینه تحقیقاتی گوگنهایم شده‌است. بخاطر مجموعه آثار احساس برانگیز و اندیشمندانه اش در انعکاس فجایع و قساوت قرن بیستم شهرت داشت از زمان فروپاشی کمونیسم که به او اجازه دادند پس از سی سال زندگی در غربت به
به او اجازه دادند پس از سی سال زندگی در غربت به زادگاه خود بازگردد دراین شهر مقیم بود. او در مدت اقامت خود در فرانسه و ایالات متحده که قریب به ۳۰ سال طول کشید به سمبل برجسته مخالفت با کمونیسم مبدل شد و معروفترین اثر او با نام «ذهن اسیر» تصویرگر وضع اسفناک روشنفکران تحت رژیم دیکتاتوری کمونیستی بود. شامگاه شنبه ۱۴ اوت ۲۰۰۴ در سن ۹۳ سالگی در کراکوف درگذشت. «مارک بلکا» نخست‌وزیر لهستان با ابراز تأسف از مرگ این چهره برجسته ادبی وی را یک لهستانی برجسته توصیف کرد.
نادین گوردیمر (زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۲۳ - درگذشته ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴) نویسنده و فعال سیاسی اهل آفریقای جنوبی بود که در سال ۱۹۹۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. این نویسنده که یکی از چهره‌های سرشناس ادبیات جهان علیه آپارتاید بود. گوردیمر در اکثر آثارش به مفاهیم اجتماعی و سیاسی به‌ویژه مسئلهٔ آپارتاید پرداخته و حتی در زمان برقراری آن رژیم، یکی از اعضای کنگره ملی آفریقا بود. برخی از آثار او مانند "خانواده ژوئیه" نیز در شمار آثار ممنوعه قرار داشته‌است. نادین گوردیمر در مجموع ۱۵ رمان، بیش از ۲۰۰ داستان کوتاه و نوشته‌های
۱۵ رمان، بیش از ۲۰۰ داستان کوتاه و نوشته‌های پژوهشی بی‌شمار از خود به جای گذاشته‌است. زندگی. گوردیمر در شهر کوچک اسپرینگز در ۵۰ کیلومتری ژوهانسبورگ از والدینی یهودی و مهاجر زاده شد. پدرش ساعت‌سازی از لیتوانی و مادرش اهل لندن بود. علاقه‌مندی او به نابرابری نژادی و اقتصادی تا حدی از والدینش نشأت گرفته بود. تجربهٔ پدرش به عنوان یک پناهندهٔ یهودی در روسیهٔ تزاری به شکل‌گیری هویت سیاسی نادین کمک کرد، با این که پدرش فعالیت خاصی در رابطه با سیاهان تحت جور رژیم آپارتاید نداشت. در عوض مادرش در مقابله با فقر و
آپارتاید نداشت. در عوض مادرش در مقابله با فقر و تبعیضی که سیاهان با آن مواجه بودند، دست به اقداماتی همچون تأسیس کودکستان برای کودکان سیاه‌پوست زد. او تجربه‌ای دست اول نیز از سرکوبی دولتی داشت، وقتی که پلیس برای ضبط نامه‌ها و یادداشت‌های روزانهٔ یک خدمت‌کار به خانه‌شان هجوم آورد. گوردیمر نوشتن را بسیار زود آغاز کرد و اولین داستان‌هایش را در سال ۱۹۳۷ در ۱۵ سالگی منتشر کرد. در سال ۱۹۴۹ نخستین مجموعه داستان کوتاه خود را منتشر نمود. او که از اعضای ارشد کنگره ملی آفریقا بود، سال‌ها برای آزادی نلسون ماندلا (که
آفریقا بود، سال‌ها برای آزادی نلسون ماندلا (که بعدها از دوستان نزدیک هم شدند) تلاش کرد. وی در آخرین اثرش «هیچ زمانی مثل امروز» که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد نیز از درد و رنج مردمی گفت که با وجود پایان یافتن آپارتاید، هنوز در فقر و بدبختی زندگی می‌کنند. او بعدها یکی از فعالان جنبش ضد ایدز شد و با گروه «پیکار برای درمان ایدز» به جمع‌آوری کمک مالی و فشار بر دولت آفریقای جنوبی برای درمان رایگان مبتلایان به این بیماری همت گماشت. به گفته خانواده اش پس از بیماری کوتاهی در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴ در ۹۰ سالگی در خانه‌اش در
کوتاهی در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴ در ۹۰ سالگی در خانه‌اش در ژوهانسبورگ درگذشت. جایزه‌ها. او در سال ۱۹۷۴ برای رمان «محافظه کار» برنده جایزه بوکر شد و در سال ۱۹۹۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.
آکینوانده اولووله (وله) سوینکا (به انگلیسی: Akinwande Oluwole "Wole" Soyinka) نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس و فعال سیاسی اهل نیجریه است. وی در سال ۱۹۸۶، به پاس "دیدگاه فرهنگی گسترده و مضامین شاعرانه اش" برنده جایزه نوبل ادبیات شد. او سه رمان، ده مجموعه داستان کوتاه، هفت مجموعه شعر، بیست و پنج نمایش نامه و پنج خاطره نوشته است. او همچنین دو اثر ترجمه شده و مقالات و داستان های کوتاه زیادی برای بسیاری از روزنامه ها و نشریات نوشته است. او به عنوان یکی از بزرگترین نویسندگان آفریقا و یکی از مهم‌ترین
از بزرگترین نویسندگان آفریقا و یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان جهان شناخته می شود.
الیاس کانتی (زاده ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۴ اوت ۱۹۹۴)، رمان‌نویس بلغاری بریتانیایی بود. وی در سال ۱۹۸۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. او به زبان‌های بلغاری، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، لادینو تکلم می‌کرد. رمان نابینایی (در ایران: کیفر آتش) در فهرست ۱۰۰۱ کتاب که باید قبل از مرگ بخوانید و همچنین فهرست روزنامه گاردین (۱۰۰۰ رمان که هر شخص باید بخواند) قرار دارد. زندگی. الیاس کانتی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۵ در روسه بلغارستان به دنیا آمد. خانواده‌اش از یهودیان اسپانیا بودند و به زبان اسپانیایی قرن پانزدهم سخن می‌گفتند.
و به زبان اسپانیایی قرن پانزدهم سخن می‌گفتند. زمانی‌که ۶ ساله بود به همراه خانواده به منچستر انگلستان مهاجرت کرد و در آنجا پدر به کمک کتاب‌هایی سفرهای گالیور و رابینسون کروزوئه او را با زبان انگلیسی آشنا کرد. در سال ۱۹۱۳ پدر درگذشت و الیاس به همراه مادر مجبور به ترک انگلستان و رفتن به اتریش و اقامت در این کشور شدند. دوران جنگ جهانی اول را در وین و زوریخ سپری کرد. الیاس کانتی در سال ۱۹۲۸ در رشته شیمی از دانشگاه وین دکترا گرفت؛ ولی زندگیش را یکسره صرف نوشتن کرد و هرگز به کار علمی نپرداخت. در ۱۹۳۸ پس از الحاق
و هرگز به کار علمی نپرداخت. در ۱۹۳۸ پس از الحاق اتریش به آلمان نازی راهی انگلستان شد و تا زمان مرگش در ۱۹۹۴ در آنجا زندگی کرد. ادبیات. یکی از نخستین آثاری که از کانتی انتشار یافت، رمانی است به نام اغوا که در آن به توصیف زندگی مردی به نام دکتر پتر کین می‌پردازد. این رمان که در فارسی با نام کیفر آتش و نام فرعی برج بابل شناخته می‌شود، مهمترین اثر ادبی کانتی است.
ویسواوا شیمبورسکا و آوانویسی درست ویسلاوا شیمبورسکا, (زادهٔ ۱۹۲۳ - درگذشتهٔ ۲۰۱۲) شاعر، مقاله‌نویس، مترجم لهستانی بود. او در سال ۱۹۹۶ برنده جایزهٔ نوبل ادبیات شد. داوران کمیتهٔ ادبی جایزهٔ نوبل در توصیف وی، او را «موتسارت شعر» خوانده بودند؛ کسی که ظرافت‌های زبانی را با «شور و هیجان‌های بتهوونی» در هم آمیخته بود. اشعار وی به زبان‌های انگلیسی و بسیاری از زبان‌های اروپایی، چینی، فارسی، عبری و عربی ترجمه شده‌است. چندین مجموعهٔ شعر و کتاب‌های بسیاری که ترجمهٔ او از زبان فرانسه به زبان لهستانی است، در کنار ده‌ها
از زبان فرانسه به زبان لهستانی است، در کنار ده‌ها مقالهٔ ادبی دیگر از او به جا مانده‌است. زندگی. ویسواوا شیمبورسکا در دوم ژوئیهٔ ۱۹۲۳ در روستایی در غرب لهستان متولد شد. پدرش مباشر املاک یک خانوادهٔ کنت بود. هشت ساله بود که همراه با والدینش به کراکوف مهاجرت کرد. بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ در دانشگاه یاگیلونیا کراکوف به تحصیل در رشتهٔ ادبیات و جامعه‌شناسی پرداخت. اولین شعرش در سال ۱۹۴۵ در روزنامه‌ای در کراکوف چاپ شد. در اولین مجموعهٔ شعرش با نام "برای این است که زنده‌ایم"، آشکارا تحت تأثیر سبک ادبی رسماً تأیید
زنده‌ایم"، آشکارا تحت تأثیر سبک ادبی رسماً تأیید شده از سوی رژیم کمونیستی لهستان، نظریهٔ رئالیسم سوسیالیستی بود. در سال ۱۹۵۳ به عضویت هیئت تحریریهٔ یک مجله ادبی با گرایش‌های روشنفکری درآمد و تا سال ۱۹۸۱ در آن مجله حضور داشت. در طی این مدت، وی نه تنها به عنوان یک شاعر؛ که در مقام منتقد کتاب و مترجم شعر نیز به شهرت دست پیدا کرد. ویسواوا شیمبورسکا، در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۱۲، بر اثر سرطان ریه در شهر کراکوف درگذشت. ترجمهٔ آثار به فارسی. پیشکسوتان ترجمهٔ اشعار شیمبورسکا از زبان اصلی به زبان فارسی، دو گروه مترجم
از زبان اصلی به زبان فارسی، دو گروه مترجم بودند که هر یک از آن صاحب گزینه اشعار شیمبورسکا به شکل کتاب است: مارک اسموژینسکی و شهرام شیدایی و چوکا چکاد با "آدم‌ها روی پل" (تهران، ۱۳۷۷)؛ و علیرضا دولتشاهی و ایونا نویسکا با "عکس‍ی از ی‍ازده س‍پ‍ت‍ام‍ب‍ر" (تهران، ۱۳۸۲). هر دوی این ترجمه‌ها، حاصل همکاری یک ایران‌شناس لهستانی با شعرا یا شاعر ایرانی بوده‌است.
سر ویلیام جرالد گُلدینگ (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۹۱۱ – درگذشتهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۹۳)، شاعر و رمان‌نویس بریتانیایی برندهٔ جایزه نوبل ادبیات در ۱۹۸۳ بود. از معروفترین آثارش می‌توان به "سالار مگس‌ها" اشاره کرد. او همچنین جایزه ادبی من بوکر را برای رمان "آداب عبور" که اولین کتاب از سه‌گانهٔ "به سوی انتهای زمین" است، در ۱۹۸۰ کسب کرد. همچنین چهار کتاب سالار مگس‌ها، برج، سقوط آزاد و خدای عقرب به فارسی ترجمه و در ایران به انتشار رسیده‌اند. در ۱۹ ژوئن سال ۱۹۹۳در پراناوورتال کورن‌وال درگذشت.
سال بلو ، (زاده ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ - مرگ ۵ آوریل ۲۰۰۵) نویسنده آمریکایی کانادایی‌تبار بود. او به خاطر دستاوردها و آثار ادبی خویش، برنده جایزه نوبل ادبیات، جایزه پولیتزر و نشان ملی هنر آمریکا شد. او تنها نویسنده‌ای است که سه بار برنده جایزه کتاب ملی برای داستان شده‌ است. زندگی. اوایل. سال بلو در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ در خانواده‌ای یهودی در لانچین، کبک کانادا به دنیا آمد. پدر و مادرش چند سال قبل از تولد او از سن پترزبورگ روسیه به کانادا مهاجرت کرده بودند. پس از خواندن رمان کلبه عمو تام نوشته هریت بیچر استو تصمیم گرفت که
کلبه عمو تام نوشته هریت بیچر استو تصمیم گرفت که نویسنده شود. زمانی‌که ۹ ساله بود به همراه خانواده به شیکاگو، ایلینوی نقل مکان کردند. لیزا مادر بلو وقتی که او ۱۷ سال داشت، درگذشت. مادر که سخت مذهبی بود دوست داشت که پسرش ربی شود اما روحیه عصیانگر سال بلو، او را به سمت ادبیات سوق داد. تحصیلات. سال بلو نخست به دانشگاه شیکاگو رفت ولی پس از مدتی تصمیم گرفت در دانشگاه نورت‌وسترن درس بخواند. ادبیات انتخاب اولش بود ولی به خاطر منش ضدیهودی گروه انگلیسی دانشگاه، در نهایت در رشته انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی فارغ‌التحصیل
در رشته انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۴۱ سال بلو رسماً شهروند ایالات متحده آمریکا شد و در جریان جنگ جهانی دوم به نیروی دریایی پیوست و در دوران خدمتش توانست اولین رمانش به نام مرد معلق (مرد آویزان) را کامل کند. او در این رمان زندگی مردی را روایت می‌کند که در پیوستنش به ارتش هنگام جنگ جهانی دوم تردید می‌کند. در سال ۱۹۴۸ با استفاده از کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم به پاریس رفت و در آنجا نوشتن رمان ماجراهای اوگی مارچ را آغاز کرد. شهرت. انتشار رمان ماجراهای اوگی مارچ در سال ۱۹۵۳ و پس از آن
رمان ماجراهای اوگی مارچ در سال ۱۹۵۳ و پس از آن رمان‌های سلطان باران و هرتزوگ، او را به عنوان یکی از چهره‌های مطرح ادبیات قرن بیستم آمریکا تثبیت کرد. بلو به خاطر رمان هدیه هومبولت در سال ۱۹۷۵ برنده جایزه پولیتزر شد و سال بعد برای این رمان نوبل ادبی را بدست آورد. او به خاطر علاقه تا سنین پیری به تدریس در دانشگاه‌های مختلف از جمله ییل، مینه‌سوتا، نیویورک، پرینستون، پورتوریکو، شیکاگو، بوستون و کالج بارد پرداخت. سال بلو ۵ بار ازدواج کرد که چهار فرزند حاصل این ازدواجها است. کوچکترین فرزندش دختری است که وقتی که
است. کوچکترین فرزندش دختری است که وقتی که بلو ۸۴ ساله بود به دنیا آمد. مرگ. سال بلو در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۰۵ در منزل شخصیش واقع در بروکلاین ماساچوست درگذشت. او هنگام مرگ ۸۹ سال داشت. او در گورستان یهودیان براتلبورو ایالت ورمانت به خاک سپرده شد.
مدادرنگی نوعی مداد با رنگ‌های مختلف است که مغزیِ آن اثر رنگی بر جای می‌گذارد. برخلاف مدادهای از جنس زغال و گرافیت، هسته‌های مدادرنگی بر پایهٔ موم یا روغن هستند و حاوی نسبت‌های متفاوتی از رنگدانه‌ها، مواد افزودنی و پیونده می‌باشند. کاغذهای مناسب برای مدادرنگی متنوع اند. به‌جز کاغذهای صیقلی (مثل کاغذ گلاسه) و کاغذهای خیلی زبر، می‌توان از هر نوع کاغذ، استفاده کرد - از کاغذهای بسیار مرغوب گرفته تا کاغذهای بسته‌بندی. کاغذهای مرغوب ضخیم هستند و بافت کاملاً فشرده دارند. حتی کاغذهای رنگی، به‌ویژه کم‌رنگ نیز برای
دارند. حتی کاغذهای رنگی، به‌ویژه کم‌رنگ نیز برای نقاشی با مدادرنگی بسیار مناسبند. بسته به درشتی بافت کاغذ و پرزهای آن، اثر هنری حالت متفاوتی به خود می‌گیرد. تکنیک‌ها و سبک‌ها. در تکنیک‌های نقاشی با مداد رنگی می‌توان تنها از سه رنگ اولیه استفاده کرد، یا تعداد رنگ‌های بیشتری را به کار برد. حتی عده‌ای از جعبه مدادهای ۷۲ رنگی استفاده می‌کنند که معمولاً برای نقشه‌های معماری استفاده می‌شود. سبک‌های مختلفی برای کار با مداد رنگی وجود دارد، از جمله سبک‌های زیر که دو سبک نخست در میان نقاشان رایج‌تر هستند در نقاشی
دو سبک نخست در میان نقاشان رایج‌تر هستند در نقاشی می‌توان مدادرنگی را با دیگر وسایل نقاشی مانند آبرنگ، اِیربراش و «ماژیک محو کن» ترکیب کرد. مداد آبرنگی نیز ابزار دیگری برای این کار است. مداد آبرنگی. مداد آبرنگی نوعی از مداد رنگی است که می‌توان با قلم‌موی نقاشی مرطوب رنگ آن را مانند آبرنگ روی کاغذ پخش کرد. ویژگی نقاشی با مداد آبرنگی این است که اثر هم حالت آبرنگ را دارد، و هم ردّ مداد رنگی دیده می‌شود.و با برخورد آب به آن، خیس شده و حتی اثری هم روی دست جای می‌گذارد. تاریخچه و منشأ اولین مداد رنگی‌ها. منشأ و
تاریخچه و منشأ اولین مداد رنگی‌ها. منشأ و تاریخچه اولیه خیلی مشخصی، برای مدادهای رنگی وجود ندارد ولی رومیان باستان از مداد رنگی‌های پایه موم استفاده می‌کردند. مدادرنگی‌های اولیه در اوایل قرن ۱۹ برای علامت گذاری استفاده می‌شدند. در سال ۱۸۳۴ میلادی یک شرکت آلمانی توسط یوهان سباستین استدلر مدادهای رنگی روغنی را ساخت. تولید مدادهای رنگی برای مقاصد هنری در قرن بیستم توسعه یافت. فابرکاستل و کرن داش در سال ۱۹۲۴ میلادی شروع به ساخت اولین مدادرنگی‌های هنری کردند. برول نیز در سال ۱۹۳۸ میلادی شروع به تولید مداد رنگی
نیز در سال ۱۹۳۸ میلادی شروع به تولید مداد رنگی کرد. سایر تولیدکنندگان از جمله دیروونت، پروگریسو، لیرا، ریمبرانت و بلک استودیو نیز در ۳ یا ۴ دهه بعد شروع به ساخت مداد رنگی کردند که تعدادی از آن‌ها ادعا می‌کردند سازنده آبرنگ‌های اولیه نیز هستند. اجزای مدادرنگی. مداد رنگی از چه چیزی ساخته شده؟ مداد رنگی از ۴ قسمت تشکیل شده: چوب. چوب که به عنوان بدنه مداد رنگی مورد استفاده است، یک عنصر ضروری برای نگه داشتن هسته یا مغزی مدادرنگی است. با این حال در سال‌های اخیر، استفاده از این نوع بدنه به چالش کشیده شده‌است. با