payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روستای فریدونی، روستای کوچکی است که در دهستان باغستان از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا، ۵۲ نفر بوده‌است. موقعیت. فریدونی در فاصله ۲۰ کیلومتری شمال شرقی شهر فردوس و در مسیر جاده فردوس-گناباد واقع شده‌است. مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند.
روستای گستج، روستایی است که در دهستان باغستان از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس واقع شده‌است. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۲۱۷ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۳۵۳ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۴٫۷ درصد کاهش داشته‌است. موقعیت. گستج در فاصله ۲۶ کیلومتری شمال شرقی شهر فردوس قرار دارد و مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند.
روستای مهران‌کوشک، روستایی است در دهستان باغستان از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۲۱۰ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۴۱۸ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۶٫۶ درصد کاهش داشته‌است. موقعیت. روستای مهران کوشک در فاصله ۱۵ کیلومتری شمال شهر فردوس واقع شده و مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند.
مهوید، روستایی است در دهستان باغستان از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱۹۸ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۲۸۹ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۳٫۷ درصد کاهش داشته‌است و سوء مدیریت در چند سال اخیر مهمترین دلیل کاهش جمعیت و همینطور عقب ماندن از سایر روستا های فردوس است. آرامگاه امامزاده سلطان احمد در این روستا قرار دارد که بنای آن مربوط به دوره صفوی است. همچنین مسجد مهوید، از آثار تاریخی این روستاست که در تاریخ ۱۳۸۶/۰۳/۰۳ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۰۳ به‌عنوان یکی از
۱۳۸۶/۰۳/۰۳ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. موقعیت. مهوید در فاصله ۲۵ کیلومتری شمال شرقی شهر فردوس قرار دارد و مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند.
روستای آبدکی، روستای کوچکی است در دهستان برون از توابع بخش مرکزی شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۵۲ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۶۶ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۲٫۳ درصد کاهش داشته‌است. موقعیت. روستای ابدکی در فاصله ۴۵ کیلومتری شمال غربی شهر فردوس قرار داشته و مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند.
روستای افقو، روستای کوچکی است در دهستان برون از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۶۴ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۹۵ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۳٫۹ درصد کاهش داشته‌است. موقعیت. روستای افقو در فاصله ۳۵ کیلومتری شمال شهر فردوس واقع شده‌است و مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند.
روستای امرودکان، روستایی است کوهستانی در دهستان برون از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس. براساس لغت نامه دهخدا، امرودکان دهی است از بخش حومه شهرستان فردوس و ۲۹۷ تن سکنه دارد. آب آن از قنات و چشمه و محصولات آنجا غلات، پنبه و ابریشم است. موقعیت. امرودکان، در مناطق کوهپایه‌ای بخش مرکزی شهرستان فردوس و در فاصله ۳۰ کیلومتری شمال شرقی شهر فردوس قرار دارد. اهالی آن شیعه بوده و با گویش تونی صحبت می‌کنند. جمعیت. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۸۶ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۱۲۹ نفر در سال
که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۱۲۹ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۴ درصد کاهش داشته‌است.
انارستانک، روستایی است در دهستان برون از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۲۶۳ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۳۲۴ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۲ درصد کاهش داشته‌است. موقعیت. روستای انارستانک، در فاصله ۳۰ کیلومتری شمال شهر فردوس قرار داشته و مردمش به گویش تونی صحبت می کنند.
روستای خَرو، روستایی است در دهستان برون از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱۳۵ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۱۸۱ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۲٫۹ درصد کاهش داشته‌است. موقعیت. روستای خرو در فاصله ۳۰ کیلومتری شمال شرقی شهر فردوس واقع شده‌است و مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند. آبیاری اراضی این روستا با استفاده از قنات بوده و از مهم‌ترین قنوات آن می‌توان به خرو، بیغ، رزکال، افتارک، امامی علیا و امامی سفلی اشاره نمود.
روستای ظِهر، روستای کوچکی است در دهستان برون از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس که در فاصله ۳۰ کیلومتری شمال شرقی شهر فردوس و در نزدیکی روستای خرو واقع شده‌است. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۵۳ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۵۷ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۰٫۷ درصد کاهش داشته‌است.
روستای خانکوک، مرکز دهستان خانکوک از توابع بخش مرکزی شهرستان فردوس است. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱٬۰۹۹ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۹۲۶ نفر در سال ۱۳۸۵)، رشد سالانه حدود ۱٫۷ درصد داشته‌است. براساس لغت نامه دهخدا، خانکوک مرکز دهستان خانکوک بخش حومه شهرستان فردوس، دارای ۶۵۳ تن سکنه می‌باشد که شیعی مذهب و یک باب دبستان دارد. محصولاتش غلات، ارزن و پنبه است. در حال حاضر، این روستا دارای چهار مدرسه (ابتدایی و متوسطه اول) و یک پیش دبستانی خصوصی می‌باشد. از محصولات این روستا می‌توان به
خصوصی می‌باشد. از محصولات این روستا می‌توان به پسته و زیره سبز (کَرَبیه) اشاره کرد. موقعیت. خانکوک در فاصله ۵ کیلومتری غرب شهر فردوس واقع شده و مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند. آثار تاریخی. آب انبار خانکوک
روستای ابراهیم‌آباد، روستایی است در دهستان خانکوک از توابع بخش مرکزی شهرستان فردوس. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا، ۲۶۳ نفر بوده‌است. موقعیت. ابراهیم‌آباد در فاصله ۲۳ کیلومتری شمال غربی شهر فردوس قرار دارد و مردمش به گویش تونی صحبت می‌کنند.
روستای چاه‌نو، روستایی است در دهستان خانکوک از توابع بخش مرکزی شهرستان فردوس. چاه‌نو در فاصله ۶۰ کیلومتری غرب شهر فردوس واقع شده‌است. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۲۲۹ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۱۹۰ نفر در سال ۱۳۸۵)، رشد سالانه حدود ۱٫۹ درصد داشته‌است.
روستای حسین‌آباد، روستایی است در دهستان خانکوک از توابع بخش مرکزی شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۳۸۵ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۳۷۷ نفر در سال ۱۳۸۵)، رشد سالانه حدود ۰٫۲ درصد داشته‌است. موقعیت. حسین‌آباد در فاصله ۵ کیلومتری شمال غربی شهر فردوس واقع شده‌است، مردمش شیعه و به گویش تونی صحبت می‌کنند.
روستای طاهریه یا طاهرآباد، روستایی است در دهستان حومه از توابع بخش مرکزی شهرستان فردوس. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱۵۶ نفر جمعیت داشته‌است. موقعیت. طاهریه در فاصله ۲۴ کیلومتری غرب شهر فردوس واقع شده‌است، مردمش شیعه و به گویش تونی صحبت می‌کنند.
روستای کجه، روستایی است در دهستان خانکوک از توابع بخش مرکزی شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۳۶۱ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۳۴۳ نفر در سال ۱۳۸۵)، رشد سالانه حدود ۰٫۵ درصد داشته‌است. موقعیت. روستای کجه در فاصله ۴۵ کیلومتری غرب شهر فردوس واقع شده‌است. مردمش شیعه بوده و به گویش تونی می‌کنند.
کمال خان هوت معروف به ملا کمالان (زاده ۹ شهریور ۱۳۲۰ – درگذشته ۱ اسفند ۱۳۸۸) یکی از خوانندگان موسیقی مقامی بلوچی و از نوازندگان تنبورک در سیستان و بلوچستان بود. سبک خوانندگی کمال خان، پهلوانی است که از اصیل‌ترین و قدیمی‌ترین گونه‌های موسیقی بلوچی است، در بلوچستان رواج داشته و اعتبار و ارزش بسیاری نزد بلوچ‌ها دارد. زندگی‌نامه. کمال خان هوت، فرزند مراد، در سال ۱۳۲۰ خورشیدی در روستای لاتیدان از توابع بخش دشتیاری چابهار، در یک خانواده کشاورز به دنیا آمد و سپس در سن جوانی با خانواده اش در روستای پلانی اقامت
در سن جوانی با خانواده اش در روستای پلانی اقامت کردند. او در نوجوانی متوجه علاقه و گرایش خود به موسیقی و شعر شد و شعرها و ملودی‌ها را به خاطر می‌سپرد و می‌خواند. به زودی اطرافیان متوجه توانایی و ظرفیت‌های هنری او شده و صدا و آوازش به شدت مورد استقبال همگان قرار گرفت. او پس از آن بااعتماد به نفس و انگیزهٔ بیشتر شعر و موسیقی را دنبال کرد. او در زندگی هنری اش با خوانندگان، نوازندگان و شاعران زیادی آشنا شد و همکاری کرد. آموخت و آموزش داد، راهی که او را به یکی از خوانندگان و موسیقی شناسان بزرگ بلوچ بدل کرد.
از خوانندگان و موسیقی شناسان بزرگ بلوچ بدل کرد. کمال خان با اینکه مدرسه نرفته بود ولی خواندن و نوشتن می‌دانست. برخی از اشعار خودش و دیگران را در دفترهایش می‌نوشت، خط خوانایی داشت و همیشه کاغذ و قلم در جیبش بود. حافظه خوبی داشت و اشعار را بخاطر می‌سپرد. ولی واقعیت این است که سرور عمیق شاعرانه و خلاق کمال خان همه نیروهای وجودش را در مسیر هنرش قرار داده بود. او بدون چند پارگی در هنرش غرق شده، حافظه‌اش، هشیاری و اراده‌اش همه و همه یک صدا در یک جهت آزاد شده بودند. کمال خان از محبوبیت و معروفیت زیادی در بلوچستان
کمال خان از محبوبیت و معروفیت زیادی در بلوچستان برخوردار است، تا آنجا که برخی از موسیقی دوستان، خود را مرید کمال خان می‌دانند. در بیشتر خانه‌ها آثاری از اجراهای استاد وجود دارد. کمال خان سحرگاه روز اول اسفند ۱۳۸۸ در سن ۶۸ سالگی در گذشت و در روستای مادری خود یعنی روستای پلانی به خاک سپرده شد.
فتح‌آباد ممکن است یکی از کاربردهای زیر را داشته باشد: شهرها. فتح آباد (سیرجان) روستایی در شهر سیرجان از توابع هماشهر
برایان هیو وارنر (؛ زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۹۶۹) که با نام مریلین منسون شناخته می‌شود، موسیقی‌دان راک آمریکایی است. او خوانندهٔ اصلی و تنها عضو دائمی گروهی با نام خودش است که آن را در سال ۱۹۸۹ تشکیل داد. نام هنری اعضای گروه در ابتدا با ترکیب و کنار هم قرار دادن نام دو نماد فرهنگی آمریکایی متضاد شکل گرفت؛ نام خود خواننده برگرفته از بازیگر مریلین مونرو و مجرم چارلز منسون است. در دههٔ ۱۹۹۰، این گروه آلبوم‌های "پرتره یک خانواده آمریکایی" (۱۹۹۴)، "دجال ابرستاره" (۱۹۹۶) و "حیوانات مکانیکی" (۱۹۹۸) را منتشر کرد که شامل
و "حیوانات مکانیکی" (۱۹۹۸) را منتشر کرد که شامل تک‌آهنگ‌های موفقی مانند «مردم زیبا» بود. آلبوم سال ۲۰۰۰ گروه "جنگل مقدس (در سایه دره مرگ)" پاسخی مستقیم به رسانه‌های جریان اصلی است که به دروغ منسون را به دلیل تأثیرگذاری بر عاملان کشتار دبیرستان کلمباین سرزنش کردند. او را یکی از جنجالی‌ترین چهره‌های موسیقی هوی متال می‌دانند. علاوه بر کشتار دبیرستان کلمباین، اشعار او از سوی سیاستمداران آمریکایی مورد انتقاد و در جلسات کنگره مورد بررسی قرار گرفته است، به طوری که چندین ایالت در آمریکا قوانینی را وضع کردند که
که چندین ایالت در آمریکا قوانینی را وضع کردند که به‌طور خاص گروهش را از اجرای برنامه در سالن‌های دولتی منع می‌کند. نقاشی‌ها و فیلم‌های او به‌عنوان مدرک در دادگاه قتل حضور داشته و او متهم به الهام‌بخشیدن به چندین قتل دیگر و تیراندازی در مدرسه شده است. تنها در ایالات متحده، سه تا از آلبوم‌های گروه موفق به کسب گواهی‌نامه پلاتین شدند، و دو آلبوم آن‌ها در صدر جدول فروش آمریکا قرار گرفته است. منسون در فهرست «۱۰۰ خواننده برتر هوی متال» از سوی نشریهٔ "هیت پاردر" در رتبه ۴۴ قرار گرفته است و همراه با گروهش، نامزد
در رتبه ۴۴ قرار گرفته است و همراه با گروهش، نامزد چهار جایزه گرمی شده است. منسون در سال ۲۰۲۱ برای همکاری با کانیه وست در آلبوم " Donda" نامزد یک گرمی دیگر شد. منسون نخستین فیلم خود را به‌عنوان بازیگر در " بزرگراه گمشده" (۱۹۹۷) اثر دیوید لینچ بازی کرد و از آن زمان در نقش‌های کوتاه و حضور افتخاری ظاهر شده است. در سال ۲۰۰۲، اولین نمایشگاه هنری او در مرکز نمایشگاه‌های معاصر لس آنجلس برگزار شد. در سال ۲۰۲۱، ایوان ریچل وود، شریک زندگی سابقش، منسون را به آزار روانی و جنسی متهم کرد؛ منسون این اتهامات را رد کرد.
و جنسی متهم کرد؛ منسون این اتهامات را رد کرد. زنان دیگری نیز با اتهامات مشابهی دنبال کردند و پنج زن از او در دادگاه مدنی شکایت کردند. یکی از این دعاوی پس از انصراف متهم از ادعای خود منتفی شد؛ این متهم گفتهٔ که وود او را تحت فشار قرار داده بود تا اتهامات نادرستی علیه منسون مطرح کند. منسون از وود به دلیل افترا شکایت کرد. تحقیقات جنایی چهار ساله در مورد اتهامات سوء استفاده از سوی اداره کلانتری شهرستان لس آنجلس در سال ۲۰۲۵ به پایان رسید که به دلیل کمبود شواهد، هیچ اتهامی علیه منسون مطرح نشد. نام. «مریلین
هیچ اتهامی علیه منسون مطرح نشد. نام. «مریلین منسون» ترکیبی از نام‌های مریلین مونرو و چارلز منسون است. مریلین مونرو مدل و بازیگر آمریکایی به عنوان محبوب‌ترین نماد جذابیتِ دههٔ ۱۹۵۰ در آمریکا شناخته می‌شود؛ در حالی که چارلز منسون قاتلِ یک مدل و بازیگر محبوب به نام شارون تیت و رهبر یک فرقه‌ی آدم‌کش آمریکایی بود و در سلسله قتل‌های فرقه‌ای دیگری نیز دست داشت. این نام‌گذاریِ پارادوکسیکال در درک آثار او کمک‌کننده است. باورها. انتان لاوی بنیان‌گذار شیطان‌گرایی لاویایی از دوستان مریلین منسون بود. منسون با لاوی در
از دوستان مریلین منسون بود. منسون با لاوی در کلیسای شیطان ملاقات کرد و حتی به مقام کاهنی نیز دست یافت و نامش پیشوند گرفت. بسیاری از ترانه‌های منسون نیز تحت تأثیر مکتب فکری لاوی هستند. حدود ۳۰ خالکوبیِ معنی دار بر روی بدن منسون وجود دارد که اکثر آن‌ها به شیطان‌گرایی اشاره می‌کنند؛ مانند سیگیل بافومت (ستاره پنج‌پر وارونه با سرِ بُز) بر بازوی چپ و نماد بر پشت دست چپ. اوایل زندگی. منسون در کانتون، اوهایو زاده شده است. او تنها فرزند هیو انگس وارنر و باربارا وا است و تبار آلمانی و لهستانی دارد. خود منسون گفته
است و تبار آلمانی و لهستانی دارد. خود منسون گفته است که خانواده مادرش آپالاشیایی هستند و تبار سرخ‌پوست و سویی دارند. پدر منسون پیش از به دنیا آمدن او در جنگ ویتنام سرباز بود. طبق گفتهٔ خودش، منسون کودکی سختی داشته است؛ رابطه‌اش با مادرش خوب نبوده است و همسالان او فکر می‌کرده‌اند که او همجنس‌گرا است. مادر او در اواخر عمرش آلزایمر گرفت و در سال ۲۰۱۴ درگذشت. او پس از مرگ مادرش در مصاحبه‌ای گفت که با وجود کودکی و نوجوانی پرتنشی که داشته است، در اواخر عمرِ مادرش با او صلح کرده است. پدر او نیز در سال ۲۰۱۷
مادرش با او صلح کرده است. پدر او نیز در سال ۲۰۱۷ درگذشت. منسون همچنین بیان کرده است که پدربزرگش به حیوان‌خواهی متهم بوده است. حرفه موسیقی. مریلین منسون و دیزی برکویتز در سال ۱۹۸۹ گروه موسیقی مریلین منسون و اسپوکی کیدز را پس از گفتگویی در فورت لادردیل بنیان گذاشتند. اسم این گروه بعدها کوتاه شد و به مریلین منسون تغییر کرد. با اینکه بسیاری از رسانه‌ها موسیقی منسون را شاک راک می‌نامند، خود منسون این اصطلاح را نمی‌پسندد و ترجیح می‌دهد آن را با واژهٔ راک اند رول معرفی کند. زندگی شخصی. منسون و رز مک‌گاون، بازیگری
کند. زندگی شخصی. منسون و رز مک‌گاون، بازیگری که در نماهنگ کما وایت در کنار منسون بازی می‌کرد، از فوریه ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۱ نامزد یکدیگر بودند. مک‌گاون دلیل جدایی خود از منسون را «تفاوت در سبک زندگی» توصیف کرد. منسون و مک‌گاون از سال ۱۹۹۸ با یکدیگر رابطه داشتند. منسون و دیتا ون تیز، رقاص و مدل، برای اولین بار در سال ۲۰۰۱ یکدیگر را ملاقات کردند. در سال ۲۰۰۴ منسون به ون تیز پیشنهاد ازدواج داد و آن‌ها در نهایت در دسامبر ۲۰۰۵ با یکدیگر ازدواج کردند. مراسم ازدواج آن‌ها در ایرلند و در قلعه گرتین، خانهٔ دوست مشترک
آن‌ها در ایرلند و در قلعه گرتین، خانهٔ دوست مشترک آن‌ها، گاتفرید هلن‌واین برگزار شد. کارگردان شیلیایی، آلخاندرو خودوروفسکی، در یک مراسم غیرمذهبی آن‌ها را به عقد یکدیگر درآورد. افرادی همچون کیانو ریوز، لیسا مری پرسلی و شارون و آزی آزبورن هم در این مراسم حضور داشتند. ون تیز در دسامبر ۲۰۰۶ به علت چیزی که خود «تفاوت‌های حل‌ناشدنی» می‌خواند درخواست طلاق داد. آن‌ها در دسامبر ۲۰۰۷ رسماً از یکدیگر جدا شدند. منسون پس از جدایی از ون تیز رابطه‌ای را با ایوان ریچل وود — که در آن زمان ۱۹ سال سن داشت — شروع کرد اما این
— که در آن زمان ۱۹ سال سن داشت — شروع کرد اما این رابطه نیز در سال ۲۰۱۰ پایان یافت. در فوریه ۲۰۲۱ ریچل وود در صفحهٔ اینستاگرام خود مریلین منسون را به آزار جنسی متهم کرد. منسون سخنان وی را تکذیب کرد و گفت: «کسانی که در زندگی من بوده‌اند با میل شخصی بوده و هیچ اجباری در دوستی نبوده است.» پیوند به بیرون. موسیقی‌دانان اینداستریال متال
روستای لجنو، روستایی است در دهستان برون از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس. این روستا، بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۸۶ نفر جمعیت داشته که نسبت به سرشماری ۱۰ سال قبل (۴۲ نفر در سال ۱۳۸۵)، سالانه حدود ۷٫۴ درصد رشد داشته‌است. موقعیت. لجنو در فاصله ۴۰ کیلومتری شمال شهر فردوس قرار دارد.
آتشگاه اصفهان یا کوه آتشگاه از بناهای تاریخی شهر اصفهان (بلوک ماربین) و از یادگارهای ایران باستان است. این مجموعه دارای پیشینه تاریخیِ کهنی است و در زمان‌های گوناگونی از آن بهره برده‌اند. کوه آتشگاه کنونی در سده اصفهان مکانی مقدس و محل دفن طهمورث پیامبر بوده که در حدود سدهٔ ششم پیش از میلاد بنا بر گفتهٔ طبری زندگی می‌کرده است. همچنین دارای تونل مخفی به نام تونل کهندژ در خمینی شهر کنونی بوده و یکی از مراکز مهم نگهداری گنجینه‌ها در زمان حمله اسکندر مقدونی به ایران به‌شمار می‌رفته است. کوه آتشگاه بنایی با
به ایران به‌شمار می‌رفته است. کوه آتشگاه بنایی با پیشینه‌ای به دیرینگی ۱۴۰۰ سال پیش از میلاد مسیح می‌باشد. نام کهن و اصیل این بنا دژ مهربین بوده ولی امروزه مردم آن را آتشگاه، کوه آتشگاه یا قلعه ماربین می‌نامند. این آتشکده به گفته باستان شناسان از سده ۶ پیش از میلاد مسیح باقی مانده است و در سده ۳ میلادی برای روشن نگه داشتن آتش از آن استفاده می‌شده است. گفته می‌شود این آتشکده یکی از ۷ آتشکده مهم و بزرگ در دوران ساسانیان به‌شمار می‌رفته است. موقعیت. آتشگاه اصفهان در غرب اصفهان و در خیابان آتشگاه قرار دارد.
در غرب اصفهان و در خیابان آتشگاه قرار دارد. این کوه در کنار محله قلعه فروشان خمینی‌شهر قرار گرفته است. این بنا در نزدیکی رودخانه زاینده رود، بر روی کوهی قرار دارد. از بلندای این تپه، تا کیلومترها از هر چهار سوی اصلی را می‌توان به خوبی مشاهده کرد. مشخصات تپه. این تپه از جنس سنگ‌های رسوبی است. تراز پایینی آن در ارتفاع ۱۶۱۰ متر از سطح دریا (حدود ۵۰ متر بالاتر از تراز مرکز شهر اصفهان) و فراز آن در ارتفاع ۱۷۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است. این تپه از نظر زمین‌شناسی در دوره کرتاسه تشکیل شده است. مشخصات بنا. این
در دوره کرتاسه تشکیل شده است. مشخصات بنا. این بنای خشتی غریب که بر فراز کوهچه‌ای به بلندای ۱۰۰ متر (نسبت به دشت اطراف) در بخش ماربین اصفهان جای دارد، نخستین بار از سوی اَوِستاشناس بزرگ «ویلیامز جکسن» در اوایل سده بیستم میلادی، مورد توجه و بررسی علمی قرار گرفت. بافتِ بنا. بافتِ ساختمانیِ این مجموعه از لایه‌های خشتی است. میانِ دو ردیف خشت را هم یک لایه نازکِ نِی (که از رودخانه آورده می‌شده) قرار می‌دادند تا بر استحکامِ آن بیفزایند. پایه‌های بزرگ و خشتیِ بنا تقریباً از میانهٔ تپهٔ آتشگاه آغاز می‌شوند و در
تقریباً از میانهٔ تپهٔ آتشگاه آغاز می‌شوند و در بالا به ستونهایی محکم و قابلِ اعتماد تبدیل می‌شدند که در گذشته اتاقهایی نیز بر رویِ آن‌ها قرار داشته‌ است. در برخی جاها نیز بقایایی از راه پله‌هایی منظم و کنده شده در دلِ سنگ بچشم می‌خورد که تا بالا ادامه داشته‌ است اما امروزه از میان رفته‌اند. در بالای تپه بنایی گِرد ساخته شده که می‌توان آن را نقطه نهاییِ معماریِ این بنا معرفی کرد. بر رویِ تپه، هیچ بنایی بلندتر از آن ساخته نشده است. این اتاق دارای هشت گوشه است و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد. گفته
و در هر گوشه یک پنجره هم رو به بیرون دارد. گفته می‌شود موبدانِ زرتشتی، آتشِ مقدس را در درونِ این اتاق قرار می‌داده‌اند. بازسازی در دوره پهلوی. این مجموعه دارای اتاق‌ها و ساختمان‌هایی در چهار جهتِ تپه بوده که تا زیرِ اتاقکِ آتشگاه ادامه می‌یافته‌اند و البته اکنون تنها سازه‌های بخشِ شمالی و بخشی از قسمتِ شرقی سالم مانده‌اند و به‌نظر می‌رسد مربوط به بازسازیِ این بنا در دورهٔ پهلوی باشند. بر رویِ برخی از خشت‌های بکار رفته در سازه‌های بخشِ شمالی می‌توان عددِ ۱۳۵۲ را دید که در قالبِ خشت‌ها تعبیه شده است.
۱۳۵۲ را دید که در قالبِ خشت‌ها تعبیه شده است. بررسی‌ها. «آندره گُدار» به سال ۱۹۳۸ میلادی، در یکی از مُجَلَّدات «آثار ایران» که اختصاص به بناهای آتش داشت، گفتاری کوتاه ولی اصولی و دقیق دربارهٔ آتشگاه اصفهان می‌آورد. سپس «ماکسیم سیرو» در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، بررسی‌های دقیقی را در آتشگاه به انجام می‌رساند، و برای نخستین بار اقدام به تهیهٔ نقشه‌های معماری صحیح از آن می‌نماید. کمی بعدتر، «کلاوس شیپ مان» با حضور در آتشگاه، آن را از نزدیک مورد مطالعه قرار داده و گزارش خود را در کتابی دربارهٔ بناهای آتش ایران،
و گزارش خود را در کتابی دربارهٔ بناهای آتش ایران، به زبان آلمانی انتشار می‌دهد. از ایرانیان، نخستین بار رشید شه مردان (که یک موبد پارسی ایرانی‌تبار بود) در "کتاب پرستشگاه زرتشتیان"، ضمن برشمردن و توصیف بیشتر آتشخانه‌های ایران، از پناه گرفتن اسماعیلیان اصفهان به آتشگاه در اواخر سده پنجم هجری خبر می‌دهد. «علیرضا جعفری زند» به سال ۱۳۸۱ خورشیدی مجموعهٔ گزارش‌ها و بررسی‌های خود دربارهٔ «اصفهان پیش از اسلام» را در قالب کتابی به همین نام منتشر می‌نماید. در این کتاب، بر کاربری مذهبی آتشگاه تأکید شده و با استناد به
بر کاربری مذهبی آتشگاه تأکید شده و با استناد به نتایج آزمایش سالیانی به روش کربن ۱۴، «آتشگاه» یک معبد ایلامی دانسته می‌شود که بعدها تبدیل به یک معبد مهری می‌گردد. «میترا آزاد» با تکمیل کردنِ گزارشِ موبد شه مردان در ذکر آتشخانه‌های ایران، و یاری گرفتن از مطالعات «دیتریش هوف» دربارهٔ گونه‌شناسی چهارتاق‌های ساسانی فارس و نیز مطالعات «شیپ مان» در روند دگرگونی و توسعهٔ آتشکده‌ها، بنای استوانه‌ای شکل فوقانی آن را از نظر دارا بودنِ پلان دایره‌ای شکل، با بنای موسوم به «آتشگاه چاهک» در استان قم مقایسه می‌کند. از
به «آتشگاه چاهک» در استان قم مقایسه می‌کند. از آتشگاه اصفهان در متون کهن، به نام «دژ ماربین/مهرین» یاد شده و اشاراتی دربارهٔ شهرک باستانی «مهرین» رفته است. یافت شدن سفال‌های روستای گورتان در نزدیکی بنا و نام‌های باستانی روستاهای ماربین، گواه بسنده‌ای است بر وجود فرهنگ و تمدنی دیرسال در این بخش، که متأسفانه بسیار مورد بی‌توجهی واقع شده است. بررسی‌های باستان‌شناسی دکتر شیپمن در سال ۱۹۷۱ و نیز کاوش‌های باستان شناختی میراث فرهنگی این ناحیه را نقطه عطف بین فلات مرکزی و جلگهٔ مرودشت و خوزستان مطرح می‌نماید هر
مرکزی و جلگهٔ مرودشت و خوزستان مطرح می‌نماید هر چند نگارنده مدت‌ها قبل از کاوش‌های آقای دکتر جاوری در غرب اصفهان، شباهت بین سفالهای بدست آمده از سده و نیز آتشگاه را با سفال‌های باباجان تپه در کتاب دیار کهن به اثبات رسانده و حتی نمونه سفالی مربوط به دورهٔ تمدن ایلام را که در عمق ۴ متری زمین در خانهٔ آقای علیزاده در خوزان به دست آمده بود را معرفی نمودم بنابراین باید پذیرفت که تحقیقات مؤسسه ایزمئو و نیز بررسی‌های پروفسور هنینگ به همراه کاوش‌های باستان‌شناسی اثبات می‌کند که از حدود هزارهٔ چهارم پیش از میلاد،
می‌کند که از حدود هزارهٔ چهارم پیش از میلاد، دوره‌های پیش از تاریخ، ایلام میانه و عصر آهن (دوره ماد) در این محدوده قابل تشخیص است و می‌دانیم که آشوری‌ها فلات مرکزی ایران را بارها مورد حمله قرار داده و اهالی آریایی این ناحیه برای دفاع در مقابل آنان به ساختن دژ و نیز تونل‌های مخفی اقدام می‌کرده‌اند. علاوه بر این کشف جدید تونل مربوط به دوران امپراتور هادریانوس در رم که از آن بعنوان کریدور ارتباطی آشپزخانه سلطنتی یاد می‌شود شباهت بسیاری به کارکرد تونل کهندژ بر اساس گفته‌ها و شنیده‌های مردم بومی منطقه دارد.
بر اساس گفته‌ها و شنیده‌های مردم بومی منطقه دارد. وضعیت نگهداری و حفاظت. وضعیت کنونی. امروزه در نگهداری از این مجموعه توجهی صورت نمی‌گیرد. در بافتِ ساختمان‌های این بنا می‌توان سوراخ‌های زیادی را دید که به دستِ گنج یابان کنده شده است. بازدید کنندگان نیز خود باید راهِ بالا رفتن را انتخاب کنند و با توجه به ساختار تپه و خشتی بودنِ این سازه، سرعتِ تخریب بوسیله بازدیدکنندگان -به‌ویژه در روزهای بارانی- بیشتر می‌شود. حفاظت از آتشگاه و پیرامون آن به درستی صورت نگرفته است. حصار کشی‌‌های اطراف کوه،‌ برای پیشگیری از
است. حصار کشی‌‌های اطراف کوه،‌ برای پیشگیری از ورود غیر مجاز ناقص و ناکار آمد است. هر بازدید کننده از هر سو بدون آن‌‌که حراست با خبر شود می‌‌تواند از سمت دیگر پایه کوه تا رسیدن به اصل بنا بالا برود. این آسیب‌‌ها تا روی بنا و خشت‌‌های ساختمان مدور آتشکده ادامه دارد و چهره این بنای باستانی را خدشه دار کرده است. اخیراً با اسپری‌‌های رنگی پر از خط و نوشته شده است. دیدگاه‌ها. از تاریخ نویسان و جغرافیا نویسان گذشته، برخی دربارهٔ آتشگاه اصفهان مطالبی نوشته‌اند. از آن جمله:
در تقسیمات کشوری ایران، شهرستان واحدی کوچک‌تری از استان و بزرگ‌تر از بخش است و هر استان به چندین شهرستان و هر شهرستان به چندین بخش تقسیم می‌شود. بر پایه آخرین تقسیمات کشوری تا پایان تیر ماه سال ۱۴۰۳ خورشیدی، کشور ایران از ۴۸۳ شهرستان تشکیل شده است. راهنما. کل جمعیت یک استان، مجموع شهرستان‌های آن است. کل جمعیت یک شهرستان، مجموع بخش‌های آن است. کل جمعیت یک بخش، مجموع شهرها و دهستان‌های آن است. برای درک بهتر این تقسیمات، جدول زیر برای شهرستان پیرانشهر در استان آذربایجان غربی (در سال‌های ۱۳۸۵، ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵)
آذربایجان غربی (در سال‌های ۱۳۸۵، ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵) نمونه ای است که سلسله مراتب تقسیمات یک شهرستان را نشان می‌دهد. فهرست شهرستان‌های ایران. فهرست شهرستان‌های ایران به همراه جمعیت سال‌های ۱۳۸۵ و ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵ بر پایهٔ سرشماری رسمی مرکز آمار ایران: فهرست شهرستان‌های نوبنیاد ایران. شهرستان‌های نوبنیاد ایران که در سالهای ۱۳۹۸ به بعد تأسیس شده‌اند بر این پایه‌اند:
آبشار اُرتوکَند یکی از مناطق بکر و ییلاقی شهرستان کلات است. کوه‌های سربه فلک کشیده و غار آبی بسیار زیبا، مورد توجه گردشگران ایرانی و خارجی می‌باشد. موقعیت. تفریحگاه اُرتوکَند در طول جغرافیایی ۵۹٫۵۸۳۱ و عرض جغرافیایی ۳۶٫۴۸۴۹ و در ۴۰ کیلومتری جنوب کلات و ۱۱۰ کیلومتری شمال مشهد قرار دارد. ارتفاع تفریحگاه ۱۴۸۰ متر از سطح دریا است. رود با موقعیتی میان کوهی، معتدل و خشک در مسیر دره سررود می‌باشد. رود اورتکند (سررود) که از کوه‌های هزار مسجد سرچشمه می‌گیرد، از میان آبادی می‌گذرد. کوه‌های تک‌خانه در ۵ کیلومتری جنوب
آبادی می‌گذرد. کوه‌های تک‌خانه در ۵ کیلومتری جنوب غرب و سرشاو در ۴ کیلومتری شمال شرق آبادی است. مسیر. پس از پیمایش ۱۱۰ کیلومتر از مشهد به سمت کلات و پس از طی کردن فاصله ۱۵ کیلومتر مسیر فرعی به روستای سررود رسیده و با طی کردن ۵ کیلومتر به روستای ارتکند می‌رسیم و با پیمودن (پیاده‌روی) دو ساعته در جاده خاکی و فرعی می‌توانید به آبشار ارتکند برسید. جستارهای وابسته. آبشار اخلمد
احمد احمدی (۱۲۶۶ – ۱۳۲۳) معروف به پزشک احمدی، پرستار و پزشک تجربی ایرانی در زمان حکومت رضاشاه بود که در دوره‌ای به‌عنوان پزشک زندان قصر فعالیت می‌کرد. پس از تبعید رضاشاه، احمدی به اتهام دست داشتن در قتل چند زندانی سیاسی همچون صولت‌الدوله قشقایی، عبدالحسین تیمورتاش، جعفرقلی‌خان سردار اسعد و محمد فرخی یزدی، محاکمه و اعدام شد. زندگی و کار. احمدی در سال ۱۲۶۶ در تبریز زاده شد. او در نوجوانی به کار فروش دارو مشغول بود. در حدود سال ۱۳۰۷ در بیمارستان احمدی تهران که بعدها بیمارستان سپه نامیده شد، از بیماران پرستاری
بعدها بیمارستان سپه نامیده شد، از بیماران پرستاری می‌کرد. او با مشاهدهٔ اعمال پزشکان تلاش کرد به‌طور تجربی امور پزشکی را فراگیرد. پس از فراگیری تجربی، در بسیاری از سخت‌ترین عمل‌ها حاضر شد. احمدی همچنین در مشهد، داروخانه‌ای دایر کرده بود. او در داروسازی نیز به شکل تجربی مهارت داشت. پس از آن، به تهران نقل مکان کرد. احمدی در سال ۱۳۱۰ وارد یکی از مهم‌ترین ادارات مرکز شد. البته معلوم نیست به چه علت و معرفی چه کسی. به ظاهر می‌گفتند طبیب مخصوص شهربانی است و تنها رئیس کل آن اداره. شاید چند نفر مأمور عالی‌رتبه، از