payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فروغی، در کاخ جوانان مرکزی به اجرای ترانه‌های ری‌چارلز می‌پرداختند. بهبودی پیش از انقلاب، در استودیو‌های ضبط آن زمان با چهره‌هایی چون واروژان، منوچهر چشم‌آذر و ناصر چشم‌آذر همکاری کرد و در ضبط برنامه‌های رادیو و تلویزیون ایران با فریدون شهبازیان و ناصر چشم‌آذر همکاری خود را ادامه‌ داد. وی با حضور در گروه‌های مختلف نظیر سینگ سینگ در کلوب «سالوت» به اجرای برنامه و بازنوازی آهنگ‌های مطرح گروه بیتلز، سانتانا و رولینگ استونز باهمراهی نوازندگان چیره دستی چون اریک آرکانت که یکی از افراد موثر در زندگی هنری وی بود،
آرکانت که یکی از افراد موثر در زندگی هنری وی بود، پرداخت. ثمره این همکاری‌، آهنگ‌های موفقی چون «"آی عشق"» و «"دیوار"» با صدای داریوش اقبالی بودند. مهاجرت. وی در سال ۱۳۵۷ برای اجرای کنسرت و ادامهٔ فعالیت به لس آنجلس مهاجرت کرد و در رشته موسیقی جاز وارد دانشگاه شد. شکست سرطان. داوود بهبودی توانست دو بار بیماری سرطان را شکست دهد. او پس از هفت سال مبارزه با این بیماری، سرانجام این بیماری را شکست داد.
فرشید امین، با نام اصلی فرشید امین‌طینت (زادهٔ در اهواز، خوزستان) خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز و نوازنده ایرانی ساکن لس‌آنجلس است. زندگی‌نامه. فرشید امین در ۱۷ فروردین ۱۳۵۵ در اهواز متولد شد. در ۶ ماهگی به همراه خانواده‌اش به تهران مهاجرت کرده و تا ۱۱ سالگی در محله «عباس‌آباد» تهران زندگی می‌کردند، و سپس با خانواده به انگلستان مهاجرت کردند. کار رسمی فرشید امین با آلبوم «بانو» آغاز شد که در آن ترانهٔ مطرح «نسترن» قرار دارد. از اجراها و کنسرت‌های وی می‌توان به اجرای ترانه صلح و پیروزی در ضیافت پیروزی باراک
به اجرای ترانه صلح و پیروزی در ضیافت پیروزی باراک اوباما برگزار شده توسط حزب دمکرات در کالیفرنیای جنوبی و کنسرت در شهرهایی همچون دبی اشاره کرد.
حسین عمومی(زاده ۱۳۲۳ اصفهان) نوازنده برجسته ساز نی و آهنگساز و پژوهش‌گر و مدرس برجسته موسیقی ایرانی و نیز دارای مدرک دکترای معماری است. زندگی. حسین عمومی در سال ۱۳۲۳ در اصفهان متولد شد. ابتدا از پدرش درس‌هایی از ردیف موسیقی سنتی را آموخت و سپس مسحور نوازندگی استاد حسن کسائی شد و در سن چهارده سالگی شروع به نواختن نی کرد. سپس در سال ۱۳۴۷ به محضر این استاد بزرگ شتافت. همزمان نیز نزد استاد محمود کریمی به آموختن ردیف آوازی مشغول شد. با کسب مهارت بالا در نواختن ساز نی و همچنین آواز به اجرا و ضبط برنامه‌هایی برای
نی و همچنین آواز به اجرا و ضبط برنامه‌هایی برای رادیو و تلویزیون ایران پرداخت. وی در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، هنرستان موسیقی و دانشکده هنرهای زیبا به آموزش مشغول شد. در سال ۱۳۶۳ وطن را ترک کرد و فعالیت‌های هنری‌اش را در سراسر اروپا و ایالات متحده آمریکا پی گرفت. در فرانسه و به دعوت "مرکز مطالعات موسیقی شرقی انستیتوی موسیقی‌شناسی پاریس، سوربن" به تدریس موسیقی ایرانی در آن مرکز مشغول شد. وی همچنین در دانشگاه کالیفرنیا و نیز دانشگاه واشینگتن در سیاتل به تدریس موسیقی ایرانی پرداخت. حسین عمومی دانش‌آموخته
موسیقی ایرانی پرداخت. حسین عمومی دانش‌آموخته معماری از دانشگاه شهیدبهشتی بود و دارای دکترای معماری از دانشگاه فلورانس. وی به عنوان پروفسور (مسیح پروفسور) در دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه کالیفرنیا، ارواین به تدریس موسیقی ایرانی می‌پردازد. حسین عمومی و مکتب اصفهان. حسین عمومی خود را مدیون مکتب اصفهان می‌داند و اصولاً شیوه نی‌نوازی به طوری که نی بین دندان‌ها قرار می‌گیرد و صدا در درون دهان تولید می‌شود را متعلق به مکتب اصفهان می‌داند. چراکه تمامی نوازندگان برجسته این ساز از ابتدایی‌ترین آن‌ها یعنی نایب اسدالله
این ساز از ابتدایی‌ترین آن‌ها یعنی نایب اسدالله نی‌زن اصفهانی و سپس استاد حسن کسانی و شاگردانش نظیر حسین عمومی، همگی اصفهانی بوده‌اند. ابتکارات و نوآوری‌ها. حسین عمومی با ایجاد حلقه‌ای برنجی روی نی و چرخاندن آن هنگام نوازندگی قابلیت ایجاد چند ربع پرده را در نی به وجود آورده‌است و بدین ترتیب قابلیت این ساز را وسعت بخشیده‌است. وی همچنین با ایجاد طوقه‌ای در دور پوست تمبک و قرار دادن دسته‌ای در پشت آن امکان کوک کردن این ساز ضربی و همچنین تغییر کوک در هنگام نواختن را برای نوازنده ایجاد کرده‌است. وی همچنین مشغول
را برای نوازنده ایجاد کرده‌است. وی همچنین مشغول تجربیاتی در زمینه کوک کردن ساز دف است. نوازندگانی نظیر مجید خلج، پژمان حدادی، ضیا طبسیان و غیره از تمبک کوکی در نواخته‌هایشان استفاده کرده‌اند که این کار باعث گفتگویی راحت‌تر میان ساز همراه تمبک و خود تمبک می‌شود
سلول‌های گلیال یا نوروگلیاها ، سلول‌های پشتیبان سلول‌های عصبی هستند. نام ( تعریف و چه کسی آن را کشف کره و در چه سالی). نام این سلول‌ها در یونان به معنای «چسب» یا «گل» آریایی مشتق شده‌است. علت این نام گذاری نیز بدین جهت است که برداشت اولیه این بود که این سلول‌ها همچون چسب و زمینه‌ای برای دستگاه عصبی عمل می‌کنند. گلیال‌ها در ۱۸۵۶ توسط آسیب‌شناس آلمانی، رادولف ویرشو، در جستجو برای نوعی «بافت همبند» (بافت پیوندی) درون مغز کشف شدند. وظایف سلول گلیا (نوروگلیا). سلول‌های گلیال تنوع سلولی و عملکردهایی بسیار بیشتر
گلیال تنوع سلولی و عملکردهایی بسیار بیشتر از نورون‌ها دارند. همچنین سلول‌های گلیال می‌توانند به ناقلان عصبی پاسخ داده و آن‌ها را به طرق مختلفی دستکاری کنند. به علاوه، آن‌ها می‌توانند هم بر حفظ و هم تحکیم حافظه اثر گذارند. سلول‌های گلیال، سلول‌های غیر-نورونی دستگاه عصبی مرکزی (مغز و طناب نخاعی) و دستگاه عصبی پیرامونی اند که تکانه‌های الکتریکی تولید نمی‌کنند. آن‌ها هم-ایستایی را حفظ کرده، تشکیل میلین داده و از نورون‌ها (یاخته‌های عصبی) پشتیبانی می‌کنند. آن‌ها چهار عملکرد دارند: (۱) احاطه کردن نورن‌ها و نگه
چهار عملکرد دارند: (۱) احاطه کردن نورن‌ها و نگه داشتنشان در محل؛ (۲) تأمین مواد مغذی و اکسیژن نورون‌ها؛ (۳) عایق کردن نورون‌ها نسبت به هم؛ (۴) تخریب بیماری‌زاها و حذف نورون‌های مرده. همچنین، نوروگلیاها نقشی در انتقال عصبی و اتصالات همایه،&lt;ref name="doi:10.1111/j.1742-4658.2008.06515.x"&gt;&lt;/ref&gt; و فرآیندهای فیزیولوژیکی چون تنفس دارند.&lt;ref name="doi:10.1126/science.1190721"&gt;&lt;/ref&gt; در حالی که زمانی تصور می‌شد گلیال‌ها به نسبت ۱۰ به ۱ از نورون‌ها بیشترند (به ازای هر نورون ۹ یا ۱۰
۱ از نورون‌ها بیشترند (به ازای هر نورون ۹ یا ۱۰ نوروگلیا)، مطالعات اخیر با استفاده از روش‌های جدید تر و باز ارزیابی کردن تاریخچه شواهد کمی، نشانگر این است که نسبت کلی گلیال‌ها به نورون‌ها ۱ به ۱ است، و این نسبت بین بافت‌های مختلف مغزی به‌طور قابل توجهی متغیر است. انواع. به طور کلی، سلول های گلیا بر حسب محلشان به چهار دسته تقسیم می شوند: بر حسب اندازه و وظایفشان به سه گروه تقسیم می شوند: ماکروگلیاها. مشتق شده از بافت اکتودرمال. میکروگلیا. میکروگلیا ماکروفاژهای تخصصی هستند که قادر به فاگوسیتوز هستند و از
تخصصی هستند که قادر به فاگوسیتوز هستند و از نورون‌های سیستم عصبی مرکزی محافظت می‌کنند.[۲۲] آن‌ها از اولین موج سلول‌های تک هسته‌ای مشتق شده‌اند که در اوایل رشد از جزایر خون کیسه زرده منشأ می‌گیرند و اندکی پس از شروع تمایز پیش‌سازهای عصبی مغز را مستعمره می‌کنند.[۲۳] این سلول‌ها در تمام نواحی مغز و نخاع یافت می‌شوند. سلول‌های میکروگلیال نسبت به سلول‌های ماکروگلیال کوچک هستند، با شکل‌های متغیر و هسته‌های مستطیلی. آنها در داخل مغز متحرک هستند و هنگامی که مغز آسیب می‌بیند، تکثیر می‌شوند. در سیستم عصبی مرکزی
آسیب می‌بیند، تکثیر می‌شوند. در سیستم عصبی مرکزی سالم، فرآیندهای میکروگلیا به‌طور مداوم از تمام جنبه‌های محیط خود (نرون‌ها، ماکروگلیا و رگ‌های خونی) نمونه برداری می‌کنند. در یک مغز سالم، میکروگلیا پاسخ ایمنی را به آسیب مغزی هدایت می‌کند و نقش مهمی در التهاب همراه با آسیب دارد. بسیاری از بیماری‌ها و اختلالات با کمبود میکروگلیا مانند بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون و ALS مرتبط هستند. دیگر. هیپوسیت‌های هیپوفیز خلفی سلول‌های گلیال با ویژگی‌های مشترک با آستروسیت‌ها هستند.[۲۴] تانیسیت‌ها در برجستگی میانی
هستند.[۲۴] تانیسیت‌ها در برجستگی میانی هیپوتالاموس نوعی سلول اپاندیمی هستند که از گلیای شعاعی فرود می‌آیند و قاعده بطن سوم را می‌پوشانند.[۲۵] مگس میوه مگس سرکه حاوی انواع گلیال‌های متعددی است که از نظر عملکردی شبیه گلیای پستانداران هستند اما با این وجود به‌طور متفاوتی طبقه‌بندی می‌شوند.[۲۶] تاریخچه. گرچه که احتمالاً سلول‌های گلیال و نورون‌ها، اولین بار همزمان در ابتدای قرن ۱۹م مشاهده شدند، برعکس نورون‌هایی که خواص ریخت‌شناختی و فیزیولوژیکیشان برای اولین توسط محققین دستگاه عصبی به‌طور مستقیم قابل مشاهده
توسط محققین دستگاه عصبی به‌طور مستقیم قابل مشاهده بود، تا اواسط قرن ۲۰م، سلول‌های گلیال تنها به عنوان «چسب» ی برای کنار هم نگه داشتن سایر نورون‌ها در نظر گرفته می‌شدند. گلیاها، اولین بار در ۱۸۵۶، توسط آسیب‌شناسی به نام رادولف ویرشو، در توضیحاتی که از او در ۱۸۴۶ منتشر شد، توصیف شدند. توصیفات مفصل تر این سلول‌ها، توسط همین دانشمند در کتابی با عنوان «آسیب‌شناسی سلولی» در ۱۸۵۸ ارائه گشت. زمانی که نشانگران انواع مختلف سلول‌های مغز آلبرت اینشتین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، کشف کردند که گلیاهای مغز او، در شکنج
قرار گرفت، کشف کردند که گلیاهای مغز او، در شکنج زاویه ای چپ، ناحیه ای که تصور می‌شد مسئول پردازش ریاضیات و زبان اند، از مغزهای عادی به‌طور معناداری بیشتر است. با این حال، از هر ۲۸ مقایسه علمی بین مغز انشتین و مغزهای کنترل، پیدا کردن یک نتیجه معنادار (از نظر آماری) شگفت‌انگیز نبوده و این ادعا که مغز انشتین متفاوت است علمی نیست (به عنوان مثال، مسئله مقایسه چندگانه را ببینید). نه تنها نسبت گلیاها به نورون‌ها در طی تکامل افزایش می‌یابد، بلکه اندازه گلیاها نیز بیشتر می‌شود. حجم سلول‌های آستروگلیا در مغز
نیز بیشتر می‌شود. حجم سلول‌های آستروگلیا در مغز انسان‌ها، ۲۷ برابر مغز موش‌هاست. این یافته‌های مهم علمی، می‌تواند موجب تغییر جهت دیدگاه نورون-محور به دیدگاه جامع تری شود که سلول‌های گلیال را نیز در بر می‌گیرد. دانشمندان، طی بخش اعظمی از قرن بیستم، توجه چندانی به سلول‌های گلیال نکردند و آن‌ها را صرفاً به عنوان چارچوب‌های فیزیکی برای نورون‌ها می‌دیدند. یافته‌های منتشر شده جدید، پیشنهاد می‌کنند که تعداد سلول‌های گلیال در مغز با هوش گونه‌ها همبستگی دارد.
انبارش داده رایانه‌ای یا مهندسی فایل‌ها که بیشتر به آن مخزن داده یا حافظه گفته می‌شود، فناوری است که در آن از قطعات رایانه‌ای و رسانه ذخیره‌سازی برای حفظ داده‌های دیجیتالی استفاده می‌شود. واحد پردازش مرکزی (به انگلیسی:‌ CPU) در یک رایانه وظیفه دستکاری داده‌ها از طریق اجرای محاسبات را برعهده دارد. در عمل تمام رایانه‌ها از یک سلسله مراتب حافظه که تنظیماتی نزدیک به CPU دارد. فناوری‌های فرار سریع (که با قطع برق داده‌ها را از دست می‌دهند) را حافظه (memory) می‌نامند، اما فناوری‌های دائمی‌کند را انبارش (storage)
اما فناوری‌های دائمی‌کند را انبارش (storage) می‌نامند. تعریف عام حافظه. هر دستگاهی که قادر به نگهداری اطلاعات باشد (بتوان اطلاعات را در آن ذخیره کرد) به نحوی که استفاده‌کننده از آن بتواند، در هر لحظه که لازم باشد، به اطلاعات مورد نیاز دستیابی داشته باشد. حافظه نامیده می‌شود. با توجه به وجود دو محیط، می‌توان حافظه‌های موجود در یک سامانه رایانه‌ای را به دو رده کلی تقسیم کرد: از آنجا که موضوع اصلی در مهندسی فایلها، عبارتست از، مطالعه سامانه و ساختار ذخیره‌سازی اطلاعات در رسانه‌های ذخیره‌سازی خارجی، و بررسی
اطلاعات در رسانه‌های ذخیره‌سازی خارجی، و بررسی شیوه‌های دستیابی به اطلاعات، بازیابی و انجام عملیات روی آن‌ها، لذا اساساً به حافظه‌های درون ماشینی نمی‌پردازیم، هرچند به هرحال حافظه اصلی و گاه حافظه نهان نیز، اقلاً به عنوان بافر (حافظه میانگیر) و ناحیه کاری کاربر مطرح می‌شوند و در مبادله اطلاعات میان دو محیط، گاه مقصد و گاه مبدأ هستند، ولی بررسی ویژگی‌های آن‌ها از حوزه و هدف این اوراق خارج است. ویژگی‌های حافظه در معنای عام. گونه‌های مختلف حافظه، هریک ویژگی‌هایی دارند، اما ویژگی‌هایی میان آن‌ها مشترک است از
دارند، اما ویژگی‌هایی میان آن‌ها مشترک است از جمله: البته ویژگی‌های دیگری نیز در حافظه‌ها مطرح است مثل جابجایی پذیر بودن، مانا یا نامانا بودن اطلاعات ذخیره شده و خوانده شده و… که در این مجال به آن‌ها نمی‌پردازیم. عملکرد. رایانه‌های امروزی داده‌ها را به صورت دودویی نشان می‌دهند. سلسله مراتب حافظه ها. در یک سامانه رایانه‌ای، رسانه‌های ذخیره‌سازی گوناگونی برای نگاهداری اطلاعات وجود دارد که اصطلاح عام حافظه به همه آن‌ها گفته می‌شود. این رسانه‌ها هریک دارای محدودیت‌ها و مزایایی هستند و لازم است که مجموعه‌ای از
و مزایایی هستند و لازم است که مجموعه‌ای از آن‌ها مورد استفاده قرار گیرد تا بتوان، ضمن جبران معایب هریک، از مزایای جملگی بهره گرفت. دلایل بکارگیری گونه‌های مختلف رسانه‌های ذخیره‌سازی را می‌توان به شرح زیر بیان کرد: با توجه به دلایل فوق، می‌توان گفت که باید برای اطلاعات، از نظر درجه در دسترس بودن آن‌ها برای واحد پردازش مرکزی، اولویت قائل شد، و از اینرو مفهوم سلسله مراتب حافظه‌ها مطرح شده‌است. این مفهوم در شکل ۱ نشان داده شده‌است. از این شکل ساده معلوم می‌شود که حافظه‌های برون ماشینی گسترش و ادامه حافظه‌های
که حافظه‌های برون ماشینی گسترش و ادامه حافظه‌های درون ماشینی هستند، با ظرفیت بیشتر و سرعت دستیابی کمتر، و اما هدف ایجاد سلسله مراتب حافظه‌ها این است که سرعت و کارایی سامانه‌های ذخیره‌سازی، در مقابل هزینه‌ای قابل توجیه افزایش یابد. این کارایی باید چنان باشد که حتی الامکان به کارایی سریعترین رسانه‌های ذخیره‌سازی، نزدیک تر شود. در عین حال با هزینه‌ای نزدیک به هزینه رسانه‌های ذخیره‌سازی کندتر. البته افزایش کارایی به راه‌های مختلفی ممکن است تأمین شود و داشتن یک سلسله مراتب بهینه، یکی از عوامل مؤثر در این افزایش
مراتب بهینه، یکی از عوامل مؤثر در این افزایش است. درشکل ۲ مفهوم سلسله مراتب حافظه‌ها نشان داده شده‌است. حافظه‌های موجود در این سلسله مراتب را می‌توان به رده اول، رده دوم، رده سوم و گاه رده چهارم تقسیم کرد. یعنی حافظه‌های درون ماشینی در رده اول، دیسک مغناطیسی در رده دوم، دیسک‌های نوری با ظرفیت بالا و نوارهای با ظرفیت بالا در رده سوم و کارت و نوار منگنه شدنی در رده چهارم جای داده می‌شوند. برای طراحی یک سامانه ذخیره‌سازی سلسله مراتبی، روش‌هایی وجود دارد. در این روش‌ها سعی بر این است که مشخص شود در هر لحظه، چه
روش‌ها سعی بر این است که مشخص شود در هر لحظه، چه اطلاعاتی، به چه مدتی برای چه منظوری و در چه سطحی از سلسله مراتب نگاهداری شود و چگونه اطلاعات در سطوح مختلف سلسله مراتب، آمد و شد داشته باشد. پرداختن به این موضوع از حد این دفتر فراتر می‌رود. ما به چند و چون ذخیره‌سازی اطلاعات، به صورت فایلها، در محیط برون ماشینی می‌پردازیم برای این منظور باید از رایجترین رسانه‌های محیط برون ماشینی، یعنی نوار و دیسک، شناخت نسبی داشته باشیم. لازم است ذکر شود که در حال حاضر هستند کسانی که معتقدند که بزودی دیگر نیازی به
هستند کسانی که معتقدند که بزودی دیگر نیازی به حافظه‌های برون ماشینی نخواهد بود مگر برای کاربردهای بایگانی و پشتیبانی. به عبارت دیگر در سال‌های اول پس از سال ۲۰۰۰، هزینه حافظه نهان به ازاء یک بایت با هزینه دیسک‌ها برابر خواهد شد و می‌توان تمام اطلاعات فعال را در حافظه‌های نهان نگهداری کرد. اما گروهی دیگر چنین نمی‌اندیشند و استفاده از سلسله مراتب حافظه‌ها را در آینده هم اجتناب ناپذیر می‌دانند. گونه‌های حافظه‌های برون ماشینی از نظر فناوری ساخت. چهار فناوری وجود دارد: گونه‌های حافظه‌های برون ماشینی در هر یک از
دارد: گونه‌های حافظه‌های برون ماشینی در هر یک از چهار فناوری عبارتند از: اینک به بررسی چند رسانه رایجتر یعنی نوار مغناطیسی و دیسک مغناطیسی و دیسک نوری می‌پردازیم. نوار مغناطیسی. رسانه ایست از جنس گونه‌ای پلاستیک با غشاء مغناطیس شونده بر یک رویه (فرومغناطیسی) و لغزان بر ریل‌هایی با ابعاد مختلف، ابعاد گونه‌ای از نوار ۲۵۰۰ فوت طول و ۲/۱ اینچ عرض است. در اندازه‌های دیگر نیز موجود است. این رسانه‌ها ماهیتا برای پردازش پی در پی رکوردها مورد استفاده قرار می‌گیرد. از نظر فناوری ساخت، به چهار دسته کلی تقسیم می‌شود:
نظر فناوری ساخت، به چهار دسته کلی تقسیم می‌شود: دستگاه نوارخوان مجهز است به نوک خواندن/ نوشتن که می‌تواند اطلاعات را روی نوار ضبط یا اطلاعات ضبط شده را حس کند. دیسک مغناطیسی. رسانه ایست گردان، با امکان دستیابی مستقیم به داده‌های ذخیره شده و به آن اصطلاحاً DASD می‌گویند. دیسک نرم. از رسانه‌های ذخیره‌سازی خارجی با دستیابی مستقیم و از نظر شکل ظاهری، مشابه دیسک‌های متداول، البته با ابعادی کوچکتر است. جنس آن از گونه‌ای پلاستیک است و سختی دیسک‌های موسوم به سخت را ندارد. این دیسک در محفظه‌ای جای دارد، هم برای
را ندارد. این دیسک در محفظه‌ای جای دارد، هم برای حفاظت آن از تماسهای خارجی و هم به منظور ثابت نگهداشتن آن. برخلاف دیسک‌های سخت که در آن نوک خواندن/نوشتن فاصله‌ای اندک و کنترل شده با سطح دارد، در این دیسک‌ها نوک خواندن/نوشتن با دیسک تماس دارد. این دیسک‌ها می‌توانند یک رویه یا دو رویه باشند. داده‌ها به صورت سریال روی شیارها ذخیره می‌شوند. دیسک نرم مجهز به مکانیزم ساده‌ای برای حفاظت در مقابل عمل نوشتن است. در گونه‌ای از این دیسک، روی پاکت، سوراخی وجود دارد که به منظور تشخیص آغاز شیار به کار می‌رود (نزد بعضی
به منظور تشخیص آغاز شیار به کار می‌رود (نزد بعضی از سازندگان به Index Hole موسوم است). یعنی تشخیص محل شروع سکتور شماره صفر از هر شیار. در واقع سکتور صفر، به روش سخت‌افزاری و بقیه سکتورها به روش نرم‌افزاری مشخص می‌شوند. دیسک‌های نوری. استفاده از نور، به جای مغناطیس برای ذخیره‌سازی داده‌ها، این مزیت را دارد که فضای لازم برای ذخیره کردن یک بیت خیلی کمتر می‌شود. در دیسک‌های نوری از فناوری لیزری برای ضبط اطلاعات استفاده می‌کنند. درنیمه دوم دهه ۸۰–۷۰ پژوهشهایی به منظور ایجاد این‌گونه دیسک‌ها آغاز و به نظر می‌رسد
منظور ایجاد این‌گونه دیسک‌ها آغاز و به نظر می‌رسد نخستین دیسک از این گونه در ۱۹۷۹ ساخته شد. دیسک‌های نوری سبب کاهش فضای ذخیره‌سازی می‌شوند و جهشی است در جهت میل بیشتر به اهدافی که بشر همیشه دنبال کرده‌است: کاهش هرچه بیشتر فضای ذخیره‌سازی، سرعت دستیابی بالاتر به داده‌های ذخیره شده و هزینه کمتر. تاکنون فناوری توانسته‌است گونه‌هایی چند از این دیسک‌ها به بازار عرضه کند. از جمله این گونه دیسک‌ها می‌توان از: (CD-RW EOD, WORM, DVD, CD-I، CD-ROM, CD) نام برد. در زیر بعضی این گونه‌ها به کوتاهی معرفی می‌شوند.
در زیر بعضی این گونه‌ها به کوتاهی معرفی می‌شوند. دیسک‌های نوری-مغناطیسی. با تلفیق دو فناوری مغناطیسی و نوری تلاش می‌شود تا دیسک‌هایی ایجاد شوند که هم خاصیت قابل پاک شدن و بازنویسی دیسک‌های مغناطیسی را داشته باشند و هم چگالی و ظرفیت بسیار بالای دیسک‌های نوری. به نظر می‌رسد که این‌گونه دیسک‌ها در تولید انبوه به بازار مصرف عرضه شده‌است قطر این دیسک‌ها اینچ بوده از گونه پاک شدنی هستند و از سرعت بسیار بالایی برخوردارند سرعت انتقال در این دیسک‌ها حدود یک مگابایت در ثانیه یا بیشتر است. گونه‌ای دیسک نوری به نام
در ثانیه یا بیشتر است. گونه‌ای دیسک نوری به نام DVD وجود دارد که ظرفیت این دیسک‌ها میان ۷/۴ تا ۱۷ گیگا بایت است. برای نوشتن یک بیت تکنیک‌هایی ایجاد شده‌است از جمله برخورد لیزر با بیتی که به زیر نوک می‌رسد با ایجاد حالت اکسید اسیون قوی تر رویه این دیسک‌ها از آلیاژ فلزی خاص (تربیوم یا گادولینیوم و آهن یا کبالت) پوشیده شده‌است که خاصیت مغناطیس شونده دارد البته نه در دمای معمولی بلکه در دمای زیاد برای بالا بردن دما از اشعه لیزر استفاده می‌شود تابش اشعه لیزر به یک بیت سبب افزایش دمای آن می‌شود در رویهٔ دیگر یک
یک بیت سبب افزایش دمای آن می‌شود در رویهٔ دیگر یک نوک خواندن و نوشتن وجود دارد و در اثر عبور جریانی از آن بیت تغییر حالت می‌دهد و با تبرید سریع موضع اشعه لیزر یعنی بیت مورد نظر اطلاعات به‌طور ثابت باقی می‌ماند. برای خواندن یک اشعه لیزر با قدرت کمتر از حالت نوشتن از یک رویه دیسک به آن تابنده می‌شود و در رویه دیگر، حسگری وجود دارد که اشعه را دریافت کرده پس از تجزیه و تحلیل صفر یا یک بودن آن را تشخیص می‌دهد. می‌بینیم که برای ضبط اطلاعات نمی‌توان از هر دو رویه دیسک استفاده کرد. دیسک‌های با تغییر فاز. در این
دیسک استفاده کرد. دیسک‌های با تغییر فاز. در این گونه دیسک‌ها رویه داری غشایی است که می‌تواند در اثر تابش لیزر دو حالت کریستال یا نامشخص را به خود بگیرد حالت اولیه غشاء نامشخص است و وقتیکه اشعه به آن می‌تابد حالت کریستالی به خود می‌گیرد و اگر اشعه به آن تابنده نشود به حالت نامشخص بازمی‌گردد. برای خواندن اطلاعات اشعه‌ای با قدرت کمتر از حالت نوشتن به آن تابانده می‌شود تا نوری را منعکس کند گونه نور بسته به اینکه انعکاس از قسمت کریستالی باشد یا قسمت نامشخص فرق می‌کند همین تفاوت در گونه نور امکان می‌دهد تا
فرق می‌کند همین تفاوت در گونه نور امکان می‌دهد تا دوحالت صفر و یک تشخیص داده شوند. سرعت این دیسک‌ها حدوداً دو برابر دیسک‌های مغناطیسی –نوری است. دیسک‌های دای-پولیمر. رویه در این گونه دیسک‌ها دو لایه پولیمر دارد برای ضبط اطلاعات به صورت زیر عمل می‌شود: لایه زیرین به وسیله لیزر گرم می‌شود و در نتیجه یک برآمدگی در لایه بالا ایجاد می‌گردد سپس ناحیه برآمده از سرد می‌کنند بدین ترتیب برآمدگی ثابت می‌ماند برای پاک کردن اطلاعات لایه برآمده را به کمک یک اشعه لیزر با طول موج متفاوت با حالت اول گرم می‌کنند و برآمدگی
طول موج متفاوت با حالت اول گرم می‌کنند و برآمدگی از میان می‌رود.
نماد بازیافت ( or در یونی کد) یک علامت بین‌المللی است که برای عمل بازیافت مواد، برگزیده شده‌است. این علامت شامل سه پیکان است که همدیگر را دنبال می‌کنند و به معنی چرخه بی‌پایان است. نحوهٔ چرخش پیکان‌ها تداعی کنندهٔ نوار موبیس است. تاریخچه. در سال ۱۹۶۹ و اوایل ۱۹۷۰ توجه جهانی به مسئله حفظ محیط زیست در روز زمین به اوج خود رسیده بود. به همین دلیل بنیاد شیکاگو که تولیدکننده بزرگ مقوای بازیافت شده است یک مسابقه طراحی و هنری را بین تمام دانش آموزان دبیرستان‌ها و دانشگاه های آمریکا برای بالا بردن سطح آگاهی در مورد
های آمریکا برای بالا بردن سطح آگاهی در مورد معضلات زیست‌محیطی برگزار کرد. در این مسابقه طرح «گری اندرسون» از دانشگاه جنوبی کالیفرنیا برنده شد و اکنون آن طرح، علامت عمومی بازیافت مواد است. حق تکثیر. این علامت به مالکیت عمومی گذاشته شد و هر کسی می‌تواند از آن استفاده کند و یک علامت تجاری نیست. اگرچه ممکن است بعضی قوانین محلی استفاده از آن را محدود بکند. مثلاً استفاده از این علامت روی کالاهای غیر بازیافت شده به منظور فریب‌کاری و گمراه کردن خریدار ممنوع است. نمادهای دیگر. در تایوان از نماد به عنوان نماد
نمادهای دیگر. در تایوان از نماد به عنوان نماد بازیافت استفاده می شود حمایت سازمان‌ها. سازمان‌های مختلف برای حمایت از بازیافت اقدام‌های متنوعی را انجام می‌دهند که از جملهٔ آنها می‌توان به استفاده از کاغذ بازیافتی برای نشان دادن اهمیت بازیافت اشاره کرد.
روز زمین، روزی برای افزایش آگاهی و قدردانی نسبت به محیط زیست کرهٔ زمین است. این روز دو بار در سال، یک بار در طول فصل بهار در نیمکره شمالی (۲۲ آوریل) و در طول فصل پاییز در نیمکره جنوبی (که فصل بهار آن نیمکره محسوب می‌شود) برگزار می‌شود. روز زمین پاک در ۲ اردیبهشت و فردای آن روز ۳ اردیبهشت روز جهانی کره زمین است.سازمان ملل متحد نیز هر سال در اعتدال بهاری، این روز را جشن می‌گیرد. این رسمی بود که توسط فعال صلح یعنی جان مک‌کانل در سال ۱۹۶۹ در اجلاس یونسکو معرفی شد و توسط سناتور آمریکایی گیلورد نلسون به عنوان یک
و توسط سناتور آمریکایی گیلورد نلسون به عنوان یک جلسهٔ آموزشی در مورد محیط زیست بنیان گذاشته شد. در خیلی از کشورها روز ۲۲ آوریل هم‌زمان با ۲اردیبهشت روز زمین است و جوامع بسیاری نیز هفتهٔ زمین را با آغاز روز زمین جشن می‌گیرند و تمام هفته را به فعالیت‌های زیست‌محیطی اختصاص می‌دهند. در ادامه، نلسون به پاس تلاش‌هایش، مدال آزادی ریاست جمهوری را دریافت کرد. نخستین روز زمین عمدتاً در ایالات متحده برگزار شد. اما در سال ۱۹۹۰، دنیس هایز که هماهنگ‌کننده ملی در سال ۱۹۷۰ بود، این رویداد را جهانی کرد و مراسم‌هایی را در
بود، این رویداد را جهانی کرد و مراسم‌هایی را در ۱۴۱ کشور سازمان‌دهی نمود. در روز زمین سال ۲۰۱۶، توافق‌نامه تاریخی پاریس توسط ایالات متحده، بریتانیا، چین و ۱۲۰ کشور دیگر امضا شد. این امضا یکی از الزامات اصلی برای اجرایی شدن پیش‌نویس تاریخی معاهده مقابله با تغییرات اقلیمی بود که در سال ۲۰۱۵، در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در پاریس، با اجماع ۱۹۵ کشور پذیرفته شده بود. ۱۹۶۹. ضایعهٔ نشت نفت سانتا باربارا در کانال سانتا باربارا انگیزه‌ای برای توجه بیشتر به دشواری‌های محیط زیست بود. در سال ۱۹۶۹، در یک
به دشواری‌های محیط زیست بود. در سال ۱۹۶۹، در یک کنفرانس یونسکو در سانفرانسیسکو، فعال صلح، جان مک‌کانل، روزی را برای بزرگداشت زمین و مفهوم صلح پیشنهاد داد که نخستین‌بار قرار بود در ۲۱ مارس ۱۹۷۰، یعنی نخستین روز بهار در نیم‌کره شمالی، برگزار شود. این روز که نماد تعادل طبیعت بود، بعدها در قالب بیانیه‌ای که توسط مک‌کانل نوشته و توسط دبیرکل وقت سازمان ملل، او تان، امضا شد، رسمیت یافت. ۱۹۷۰. یک ماه بعد، سناتور آمریکایی، گیلورد نلسون، پیشنهاد برگزاری یک نشست آموزشی سراسری در زمینه محیط زیست را برای ۲۲ آوریل ۱۹۷۰
سراسری در زمینه محیط زیست را برای ۲۲ آوریل ۱۹۷۰ مطرح کرد و یک فعال جوان به نام دنیس هایز را به‌عنوان هماهنگ‌کننده ملی استخدام کرد. نام «روز زمین» توسط نویسنده تبلیغاتی، جولیان کوئینگ، ابداع شد. دنیس و تیمش این رویداد را فراتر از ایده اولیه‌ی یک نشست آموزشی گسترش دادند و آن را در سراسر ایالات متحده برگزار کردند. شرکای مهمی که تمرکز اصلی‌شان محیط زیست نبود، نقش بزرگی در این موفقیت داشتند. به عنوان مثال، تحت رهبری والتر ریوتر، رهبر اتحادیه کارگری، «اتحادیه کارگران خودروسازی آمریکا» (UAW)، بزرگ‌ترین حامی مالی
خودروسازی آمریکا» (UAW)، بزرگ‌ترین حامی مالی و عملیاتی مستقل روز زمین نخست بود. به گفته هایز: «بدون UAW، احتمالاً اولین روز زمین شکست می‌خورد» روز زمین ۱۹۹۰. در ادامه، نلسون به پاس تلاش‌هایش، مدال آزادی ریاست جمهوری را دریافت کرد. نخستین روز زمین عمدتاً در ایالات متحده برگزار شد. اما در سال ۱۹۹۰، دنیس هایز که هماهنگ‌کننده ملی در سال ۱۹۷۰ بود، این رویداد را جهانی کرد و مراسم‌هایی را در ۱۴۱ کشور سازمان‌دهی نمود. بسیاری از جوامع در قالب «هفته روز زمین» فعالیت‌هایی را به مدت یک هفته برگزار کردند که بر مسائل
را به مدت یک هفته برگزار کردند که بر مسائل زیست‌محیطی پیش روی جهان تمرکز داشت. ریچارد نیکسون و بانوی اول پت نیکسون برای شناخت اولین روز زمین، درختی را در چمن کاخ سفید کاشتند ۲۰۱۶. در روز زمین سال ۲۰۱۶، توافق‌نامه تاریخی پاریس توسط ایالات متحده، بریتانیا، چین و ۱۲۰ کشور دیگر امضا شد. این امضا یکی از الزامات اصلی برای اجرایی شدن پیش‌نویس تاریخی معاهده مقابله با تغییرات اقلیمی بود که در سال ۲۰۱۵، در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در پاریس، با اجماع ۱۹۵ کشور پذیرفته شده بود. در روز زمین سال ۲۰۲۰، بیش از ۱۰۰
پذیرفته شده بود. در روز زمین سال ۲۰۲۰، بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان پنجاهمین سالگرد این روز را گرامی داشتند که از آن به‌عنوان بزرگ‌ترین بسیج آنلاین در تاریخ یاد می‌شود.اولین جشن‌های روز زمین در دو هزار دانشکده و دانشگاه برگزار شد، تقریباً ده هزار مدرسه ابتدایی و متوسطه و صدها اجتماع در سراسر ایالات متحده برپا شد. منابع. Wikipedia contributors, "Earth Day," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Earth_Day&amp;oldid=245123488 (accessed November 10, 2008).
مقیاس در نقشه عبارت است از نسبت طول اندازه‌گیری شده روی نقشه به طول افقی مشابه روی زمین یا به عبارت دیگر مقیاس عبارت است از نسبت طول ab روی نقشه به طول AB افقی روی زمین. کاربرد مقیاس. برای ثبت در نقشه‌کشی الکترونیک و ثبت قطعات کوچک معمولاً نقشه به اندازه واقعی یا ۱:۱ ترسیم می‌شود، و در صنعت مکانیک نقشه معمولاً بزرگتر از اندازه واقعی ترسیم می‌شود (مثلاً ۱۰ برابر بزرگتر) که در این صورت مقیاس نقشه ۱۰:۱ خواهد بود. در نقشه‌های ساختمانی اکثرا مقیاس نقشه عددی است کسری که صورت آن یک و مخرج آن عددی صحیح است که نقشه