payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ملی مناطق نفتخیز جنوب، از ۴ اداره تشکیل شده‌است: معاونت زمین‌شناسی. معاونت زمین‌شناسی گسترشی در زمینه زمین‌شناسی مهندسی، انجام مطالعات زمین‌شناسی چاه‌های توسعه‌ای، توصیفی و تعمیری، تعیین محل استقرار دکل‌های حفاری، اجرای عملیات لرزه‌نگاری، پردازش و تفسیر لرزه‌نگاری سه‌بعدی فعالیت می‌کند. معاونت زمین‌شناسی گسترشی در اجرای عملیات اکتشاف نفت، به عنوان اولین مجموعه فنی حاضر در میدان‌های نفت و گاز محسوب می‌شود. این معاونت، بیش از ۹۰ میدان نفتی، با ۲٫۲۰۰ حلقه چاه نفت و گاز، در قلمرو وسیعی از جنوب تا غرب کشور را
نفت و گاز، در قلمرو وسیعی از جنوب تا غرب کشور را تحت پوشش قرار می‌دهد، که در حدود ۸۵٪ درصد از ذخایر نفتی ایران را در بر می‌گیرد. معاونت زمین‌شناسی، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، از بخش‌های زیر تشکیل شده‌است: اداره مطالعات شیمیایی. اداره مطالعات شیمیایی و آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت تمرکز این اداره بر ارزیابی کنترل کیفیت نفت خام و تجزیه گازهای همراه نفت تولیدی از میدان‌های مختلف، معطوف می‌باشد. این معاونت، مدیریت بر ۶ آزمایشگاه مطالعاتی را برعهده دارد، که در حوزه‌های نمک‌زدایی، کاهش هیدروژن سولفوره نفت‌های
حوزه‌های نمک‌زدایی، کاهش هیدروژن سولفوره نفت‌های صادراتی و ارسالی به پالایشگاه‌ها، ارزیابی فرایندهای تفکیک گازهای همراه نفت، آنالیز رسوبات درون‌چاهی و رفتار آن‌ها در شرایط مخزن، بررسی مواد شیمیایی، روانکارهای صنعتی، افزایه‌ها و آب‌های سطح‌الارضی و تحت‌الارضی و فرمولاسیون مواد دارای خورندگی، فعالیت می‌کنند. مدیریت تولید. مدیریت تولید عملیات بهره‌برداری و مدیریت بر خط تولید نفت خام، گاز طبیعی و میعانات گازی را در واحدهای بهره‌برداری، کارخانه‌های نمک‌زدایی، پالایشگاه‌های گاز و گازمایع، تلمبه‌خانه‌ها،
پالایشگاه‌های گاز و گازمایع، تلمبه‌خانه‌ها، ایستگاه‌های تقویت فشار گاز و خطوط لوله انتقال شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب را برعهده دارد. این مدیریت وظیفه تحویل گاز طبیعی به شرکت ملی گاز ایران، انتقال مایعات گازی و خوراک اولیه مجتمع‌های پتروشیمی؛ به شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران و انتقال نفت خام مورد نیاز پالایشگاه‌های داخلی؛ به شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران، همچنین تحویل نفت و گاز صادراتی به مخازن ذخیره‌سازی شرکت پایانه‌های نفتی ایران را نیز برعهده دارد. مدیریت تولید شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب
دارد. مدیریت تولید شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب از سه معاونت و دو اداره تشکیل شده‌است: معاونت بهره‌برداری. معاونت بهره‌برداری عملیات تولید نفت خام در واحدهای بهره‌برداری، کارخانه‌های نمک‌زدایی، تلمبه‌خانه‌ها و خطوط لوله انتقال را راهبری می‌نماید. معاونت بهره‌برداری همچنین وظیفه اندازه‌گیری و کنترل کیفیت نفت خام تولیدی و تنظیم گزارش میزان تولید نفت خام و مایعات گازی را در شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب برعهده دارد. ادارات زیرمجموعه معاونت بهره‌برداری، مدیریت تولید، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب: تقویت فشار و تزریق
شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب: تقویت فشار و تزریق گاز. معاونت تقویت فشار و تزریق گاز عملیات جمع‌آوری، تولید و انتقال گاز طبیعی، همچنین تولید میعانات گازی و تزریق گاز را در شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب برعهده دارد. این معاونت در زمینه مدیریت بر ایستگاه‌های تقویت فشار، کارخانه‌های گازمایع، پالایشگاه‌های گاز و ایستگاه‌های تزریق گاز فعالیت می‌کند. معاونت تقویت فشار و تزریق گاز وظیفه تأمین خوراک مورد نیاز شرکت ملی گاز ایران و شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، دریافت بخشی از گاز تولیدی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، همچنین
از گاز تولیدی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، همچنین تحویل گاز صادراتی به شرکت پایانه‌های نفتی ایران و هماهنگی با مدیریت امور بین‌الملل شرکت ملی نفت ایران را نیز برعهده دارد. تأسیسات تحت نظارت معاونت تقویت فشار و تزریق گاز شامل: ۱۶ کارخانه گازمایع، ۲ پالایشگاه گاز، ۳ مجتمع شیرین‌سازی گاز، ۳۸ ایستگاه تقویت فشار گاز، ۱۰ ایستگاه تزریق گاز، ۲ مخزن ذخیره‌سازی و ۹۷ حلقه چاه گاز تولیدی و تزریقی می‌باشد. واحدهای زیرمجموعه معاونت تقویت فشار و تزریق گاز، مدیریت تولید، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب: نگهداری و تعمیرات.
شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب: نگهداری و تعمیرات. معاونت نگهداری و تعمیرات خدمات تعمیرات و نگهداری در کلیه کارخانجات، پالایشگاه‌ها، تأسیسات، تلمبه‌خانه‌ها و خطوط لوله انتقال را ارائه می‌نماید. این معاونت در زمینه تعمیر و تنظیم، کالیبراسیون و راه‌اندازی تجهیزات الکتریکی و شبکه‌های انتقال برق، همچنین تعمیر ماشین‌آلات مکانیکی، سیستم‌های کنترل و ابزار دقیق، در تأسیسات متعلق به مدیریت تولید مناطق نفتخیز جنوب، فعالیت می‌کند. ادارات زیرمجموعه معاونت نگهداری و تعمیرات، مدیریت تولید، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب: مدیریت
مدیریت تولید، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب: مدیریت مهندسی و ساختمان. مدیریت مهندسی و ساختمان مهندسی، تأمین کالا، اجرا و مدیریت پروژه‌های ساخت‌وساز تأسیسات صنعتی، کارخانجات و واحدهای فرآیندی، خطوط لوله، ساختمان‌ها و زیرساخت‌های عمرانی را در شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب برعهده دارد. مهندسی و ساختمان این شرکت، به‌طور مشخص در زمینه احداث و توسعه واحدهای بهره‌برداری، کارخانه‌های نمک‌زدایی، ایستگاه‌های تقویت فشار گاز و کارخانه‌های گاز و گازمایع، خطوط لوله جریانی و تسهیلات سرچاهی، ایستگاه‌های تزریق گاز و خطوط لوله
تسهیلات سرچاهی، ایستگاه‌های تزریق گاز و خطوط لوله انتقال، خطوط انتقال برق، همچنین اجرای پروژه‌های راه‌سازی فعالیت می‌نماید. این مدیریت از معاونت‌های زیر تشکیل شده‌است: راه و ساختمان. معاونت طرح‌های راه و ساختمان نظارت و اجرای پروژه‌های راه‌سازی، ساختمانی، تأسیساتی و پشتیبانی حفاری را، در مناطق نفتخیز جنوب، برعهده دارد. معاونت طرح‌های راه و ساختمان، مدیریت مهندسی و ساختمان، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب از ادارات زیر تشکیل شده‌است: نفت و گاز. معاونت طرح‌های نفت و گاز در زمینه اجرای پروژه‌های مربوط به نگهداشت
و گاز در زمینه اجرای پروژه‌های مربوط به نگهداشت توان تولید فعالیت می‌کند و در محدوده چاه تا مجتمع بهره‌برداری، اجرای کلیه پروژه‌های مربوط به خطوط لوله جریانی، تسهیلات سرچاهی، کلاسترها، تفکیک‌گرهای سرچاهی، تأسیسات برق و ابزار دقیق را بر عهده دارد. ساختار سازمانی این معاونت به قرار زیر است: خدمات فنی. معاونت خدمات فنی عرضه‌کننده خدمات مهندسی در حوزه‌های نقشه‌برداری، مهندسی استاندارد، برآوردها و خدمات پشتیبانی به کلیه زیرمجموعه‌ها، شرکت‌های تابعه و ادارات فرعی شرکت مناطق نفتخیز جنوب می‌باشد، همچنین در طول
شرکت مناطق نفتخیز جنوب می‌باشد، همچنین در طول اجرای پروژه‌های عمرانی و زیرساختی، سایر نهادها، سازمان‌های دولتی و شرکت‌های خصوصی نیز از خدمات این معاونت بهره‌مند می‌شوند. معاونت خدمات فنی، تعامل گسترده‌ای نیز با سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، امور تحقیقات و استانداردهای وزارت نفت، سازمان نقشه‌برداری کشور و معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری دارد. ادارات زیرمجموعه معاونت خدمات فنی، مدیریت مهندسی و ساختمان، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب: طرح‌های عمده. معاونت طرح‌های عمده طراحی و احداث
طرح‌های عمده. معاونت طرح‌های عمده طراحی و احداث زیرساخت‌های صنعتی و توسعه کارخانجات مناطق نفتخیز جنوب را برعهده دارد. معاونت طرح‌های عمده در زمینه احداث کارخانه‌های نمک‌زدایی، ایستگاه‌های تقویت فشار گاز، مجتمع‌های جمع‌آوری و تزریق گاز، خطوط لوله انتقال، کارخانه‌های گاز مایع، توسعه مخازن گازی و نفتی فعالیت می‌کند. معاونت طرح‌های عمده مدیریت مهندسی و ساختمان شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب از هفت طرح زیرمجموعه تشکیل شده‌است، که مدیریت هر طرح، توسط یک مجری انجام می‌شود: مدیریت برنامه‌ریزی تلفیقی. مدیریت
انجام می‌شود: مدیریت برنامه‌ریزی تلفیقی. مدیریت برنامه‌ریزی تلفیقی در زمینه برنامه‌ریزی، تخصیص منابع، تنظیم گزارش‌های عملکرد ماهانه و سالانه شرکت، جمع‌آوری آمار، تهیه برنامه‌های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت، با هدف نگهداشت توان تولید و توسعه میدان‌های نفت و گاز، اولویت‌بندی اقتصادی طرح‌ها و پروژه‌های سرمایه‌ای مربوط به تولید نفت و گاز در شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و شرکت‌های تابعه آن، فعالیت می‌نماید. مدیریت برنامه‌ریزی تلفیقی شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، از ۴ معاونت و یک مرکز پشتیبانی تشکیل شده‌است:
از ۴ معاونت و یک مرکز پشتیبانی تشکیل شده‌است: مدیریت امور مالی. مدیریت امور مالی بازوی ارائه خدمات مالی شرکت مناطق نفتخیز جنوب محسوب می‌شود، که در زمینه ارائه خدمات حسابداری؛ حسابداری مالی و حسابداری صنعتی، حسابرسی، سندرسی و مدیریت اعتبارات اسنادی، تنظیم بودجه، تهیه صورت‌های مالی و تدوین ترازنامه، کنترل هزینه‌ها، نظارت بر دریافت‌های جاری و پرداخت‌های سرمایه‌ای، تأمین اعتبارات ریالی و ارزی، انجام تراکنش‌های مالی و عملیات بانکی، فعالیت می‌نماید. مدیریت امور مالی، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، از معاونت‌های زیر
شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، از معاونت‌های زیر تشکیل می‌شود: مدیریت منابع انسانی. مدیریت منابع انسانی در زمینه سازماندهی کارکنان، پرداخت حقوق و دستمزد، آموزش و افزایش مهارت‌های کارکنان، اصلاح فرایندهای اداری و شغلی، رتبه‌بندی و ارزیابی عملکرد کارکنان، مدیریت امور اداری، خدمات رفاهی، توسعه و به‌کارگیری نیروی انسانی در مشاغل مختلف و مدیریت باشگاه‌های ورزشی متعلق به شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، فعالیت می‌کند. مدیریت منابع انسانی شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب از معاونت‌ها، ادارات و بخش‌های زیر تشکیل می‌شود: مدیریت
ادارات و بخش‌های زیر تشکیل می‌شود: مدیریت تدارکات و امور کالا. مدیریت تدارکات و امور کالا به‌عنوان بازوی تأمین طیف وسیعی از کالاهای مورد نیاز بخش‌های مختلف شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، در زمینه مدیریت زنجیره تأمین کالاهای صنعتی و غیرصنعتی این شرکت، فعالیت می‌کند. این مدیریت از تجمیع ادارات تدارکات کالای شرکت‌های عامل نفت ایران در سال ۱۳۳۹ تشکیل شد، که این دو اداره، وظیفه تأمین کالاهای مورد نیاز شرکت خاص خدمات نفت ایران (مستقر در مسجدسلیمان) و شرکت عملیات غیرصنعتی (مستقر در آبادان) را بر عهده داشتند. از سال
(مستقر در آبادان) را بر عهده داشتند. از سال ۱۳۶۰ به لحاظ شرایط بحرانی جنگ ایران و عراق، کلیه انبارها و اداره مرکزی کالا، در اهواز متمرکز شد. با تغییر ساختار شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب از سال ۱۳۸۱ این سازمان به عنوان یکی از مدیریت‌های ستادی این شرکت، تغییر ساختار داد و در حال حاضر دارای پنج معاونت تدارکات، عملیات، خدمات پشتیبانی، کالای طرح‌ها، سفارش‌ها و امور اداری است. این مدیریت تحت نظارت مستقیم مدیرعامل شرکت و توسط مدیر تدارکات و امور کالا شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، اداره می‌شود و متشکل از معاونت‌ها و
نفتخیز جنوب، اداره می‌شود و متشکل از معاونت‌ها و ادارات زیر می‌باشد: مدیریت عملیات غیرصنعتی. این مدیریت در زمینه ارائه خدمات رفاهی، خدمات لجستیک و پشتیبانی فعالیت می‌کند. این مدیریت تحت عنوان شرکت خدمات رفاهی نفت از اواخر سال ۱۳۸۲ هدایت و راهبری کلیه فعالیت‌های واحدهای متبوع را با هدف پشتیبانی عملیات تولید و صادرات نفت و گاز جنوب بعهده گرفت. از آنجا که تأسیس شرکت‌های نفت و گاز فرعی در مناطق نفتخیز جنوب، با هدف نظارت و کنترل صحیح مسئولیت‌ها، ارائه سرویس‌های موقع، کارآمد و سرعت بخشیدن به عملیات تولید نفت و
موقع، کارآمد و سرعت بخشیدن به عملیات تولید نفت و گاز بوده‌است، شرکت خدمات رفاهی نیز بنا به جایگاه خدماتی، از اواخر سال ۱۳۸۲ هدایت و راهبری کلیه فعالیت‌های واحدهای متبوع را با هدف حمایت و پشتیبانی عملیات تولید و صادرات نفت و گاز بعهده گرفت. این شرکت در سال ۱۳۹۵ منحل شد و هم‌اکنون تحت عنوان مدیریت عملیات غیرصنعتی در مناطق نفتخیز جنوب فعالیت می‌کند. برنامه‌ریزی و اجرای فعالیت‌های غیرصنعتی، از جمله ارائه خدمات رفاهی، فرهنگی، هنری، ورزشی و مهندسی، تعمیرات و نگهداری ساختمان‌های اداری، منازل مسکونی، تأسیسات
نگهداری ساختمان‌های اداری، منازل مسکونی، تأسیسات فرهنگی و ورزشی، کتابخانه، امور مسافرت و ارائه خدمات جانبی و رفاهی به کارکنان و خانواده‌های آن‌ها، همچنین احداث، توسعه، بهسازی و نگهداشت فضای سبز ادارات و واحدهای مسکونی، تصدی فعالیت‌های مشاوره‌ای، اداری، پرسنلی، آموزشی، فنی و بازرگانی، خلاصه‌ای از عملیات اجرایی این مدیریت به‌شمار می‌رود. مدیریت عملیات ترابری و پشتیبانی نفت. این مدیریت در زمینه ارائه خدمات ترابری سبک و سنگین، خدمات لجستیک و پشتیبانی و با در اختیار داشتن ناوگانی از وسایل نقلیه سبک، سنگین،
اختیار داشتن ناوگانی از وسایل نقلیه سبک، سنگین، اتوبوس، ماشین‌آلات سیار و ساختمانی و عملیات ویژه خطوط لوله، فعالیت می‌کند. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، امور حمل‌ونقل در شرکت ملی نفت ایران در قالب حمل‌ونقل مناطق نفتخیز و به صورت یکی از زیرمجموعه‌های اداره کل خدمات صنعتی، انجام می‌شد، سپس به دلیل گستردگی حوزه عملیاتی، دگرگونی‌های اساسی ناشی از بروز جنگ ایران و عراق، افزایش رو به رشد وسایل نقلیه و ماشین‌آلات و به تبع آن نیروی انسانی مورد نیاز برای راهبری این مجموعه، ساختار و تشکیلات آن، در سال ۱۳۶۱ از اداره
مجموعه، ساختار و تشکیلات آن، در سال ۱۳۶۱ از اداره حمل‌ونقل به اداره کل ترابری مناطق نفتخیز ارتقاء یافت و از سازمان‌های تحت سرپرستی معاونت عملیات مدیریت مناطق نفتخیز شد. از سال ۱۳۶۷ با ایجاد تغییرات ساختاری در مناطق نفتخیز و تغییر این مدیریت، به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، اداره کل ترابری نیز جزء سازمان‌های تحت سرپرستی مدیریت تعمیرات و پشتیبانی این شرکت قرار گرفت. این اداره از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹ از معاونت عملیات تفکیک و تحت نظر معاونت خدمات و پشتیبانی فعالیت خود را ادامه داد و مجدداً از سال ۱۳۸۲ نیز به علت
خود را ادامه داد و مجدداً از سال ۱۳۸۲ نیز به علت تغییر و تحولات سازمانی در سطح شرکت مناطق نفتخیز جنوب، به حوزه مدیریت عملیات پیوست. این مدیریت از سال ۱۳۸۲ با تغییر ساختار شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و ایجاد شرکت‌های خدماتی، از مناطق نفتخیز جنوب جدا شد و تحت عنوان شرکت خدمات ترابری و پشتیبانی نفت تأسیس گردید، ولی در سال ۱۳۹۵ بار دیگر این شرکت منحل شد و هم‌اکنون فعالیت خود را تحت عنوان مدیریت عملیات ترابری و پشتیبانی نفت ادامه می‌دهد. مدیریت تعمیر، تکمیل و خدمات فنی چاه‌ها. این مدیریت در زمینه ارائه خدمات فنی
فنی چاه‌ها. این مدیریت در زمینه ارائه خدمات فنی درون‌چاهی، راندن رشته تکمیلی در چاه‌های نفت و گاز، بررسی، خارج‌سازی و نصب شیر ایمنی درون‌چاهی، عمق‌یابی، رفع مانع، مانده‌یابی، نصب مجرابند، اندازه‌گیری فشار ایستا چاه، آزمایش چاه، همچنین ارائه خدمات فنی سرچاهی شامل عملیات تکمیل تاج چاه، جداره‌گذاری، بررسی شیرآلات درون چاهی، تعمیر شیرآلات سرچاهی و دیگر تجهیزات تاج چاه روی چاه‌­های بهره‌برداری و تعمیر وسایل و تجهیزات مرتبط با تاج چاه، تزریق سیالات مختلف اعم از اسید، حلال، گازوئیل، گل حفاری و آب و نیز فرازآوری
اسید، حلال، گازوئیل، گل حفاری و آب و نیز فرازآوری ستون سیال درون چاه فعالیت می‌کند. این مدیریت در سال ۱۳۸۲ از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب منفک شد و تحت عنوان شرکت پیراحفاری ایران، به‌عنوان شرکت تابعه‌ای از مناطق نفت‌خیز جنوب تأسیس شد و در سال ۱۳۹۵ بار دیگر در مناطق نفتخیز جنوب ادغام شد. مدیریت تعمیر، تکمیل و خدمات فنی چاه‌ه در حال حاضر دارای ۴ دکل حفاری، ۱۴ دستگاه چاه‌پیمایی، ۶ دستگاه لوله‌مغزی سیار، ۷ دستگاه پمپ تراک سیمان‌کاری، اسیدکاری و تزریق نیتروژن می‌باشد. مدیریت تعمیرات تجهیزات صنعتی و ماشین‌آلات
مدیریت تعمیرات تجهیزات صنعتی و ماشین‌آلات فرآیندی. این مدیریت در زمینه طراحی، ساخت، پشتیبانی، تعمیرات و نگهداری ماشین‌آلات فرایندی، توربین‌ها و کمپرسورهای گازی، پمپ‌های انتقال نفت، الکتروموتورها و تجهیزات فرآورشی فعالیت می‌کند. این مدیریت علاوه بر پشتیبانی گروه‌های تعمیرات اساسی در شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، به شرکت‌های زیرمجموعه آن، همچنین شرکت ملی حفاری ایران، شرکت پایانه‌های نفتی ایران و سایر شرکت‌های دولتی و خصوصی فعال در جنوب و غرب ایران، خدمات خود را ارائه می‌نماید. مدیریت تعمیرات تجهیزات صنعتی و
را ارائه می‌نماید. مدیریت تعمیرات تجهیزات صنعتی و ماشین‌آلات فرآیندی از بدو شروع فعالیت صنایع نفت و گاز در جنوب کشور، در کنار شرکت‌های تولیدکننده نفت با عنوان‌های مختلفی فعالیت داشته‌است. زمانی به نام کارگاه مسجدسلیمان؛ وظیفه تعمیرات و نگهداری تلمبه‌خانه‌های نفت و توربین‌های برق را عهده‌دار بود و زمانی نیز با اداره مهندسی ساختمان و تعمیرات ادغام گشت. این مدیریت در سال ۱۳۸۲ از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، تحت عنوان شرکت توربین جنوب، منفک شد و در سال ۱۳۹۵ بار دیگر در مناطق نفتخیز جنوب ادغام گردید. شرکت‌های
دیگر در مناطق نفتخیز جنوب ادغام گردید. شرکت‌های تابعه. شرکت‌های تابعه شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب ۵ شرکت تولیدی می‌باشند. شرکت نفت و گاز کارون. شرکت نفت و گاز کارون در سال ۱۳۷۷ تأسیس شد و هم‌اکنون با تولید متوسط یک میلیون بشکه نفت خام در روز، بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت تابعه شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و بزرگ‌ترین شرکت یکپارچه تولیدکننده نفت در ایران به‌شمار می‌آید. معادل نیمی از ظرفیت تولید شرکت کارون (۵۰۰ هزار بشکه) در روز توسط خطوط لوله به پالایشگاه آبادان، پالایشگاه تهران، پالایشگاه اراک، پالایشگاه آناهیتا
تهران، پالایشگاه اراک، پالایشگاه آناهیتا و پالایشگاه تبریز ارسال و مابقی نفت خام تولیدی، روزانه به مقصد پایانه صادراتی خارک، متعلق به شرکت پایانه‌های نفتی ایران، انتقال می‌یابد. این شرکت همچنین به‌طور متوسط معادل ۵۵ هزار بشکه در روز میعانات گازی تولید می‌نماید. از میان ۶ میدان نفتی تحت مدیریت شرکت نفت و گاز کارون، میدان نفتی اهواز با ظرفیت تولید ۸۰۰ هزار بشکه نفت خام در روز، بیشترین و میدان نفتی رامین با تولید حدود ۲ هزار بشکه در روز کمترین سهم تولید را به خود اختصاص داده‌اند. شرکت نفت و گاز کارون مالک
به خود اختصاص داده‌اند. شرکت نفت و گاز کارون مالک شبکه گسترده‌ای از ۳٫۰۹۴ کیلومتر خطوط لوله انتقال نفت و گاز، ۷ واحد بهره‌برداری، ۴ کارخانه نمک‌زدایی، ۱۰ ایستگاه تقویت فشار و ۳ پالایشگاه گازمایع می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اهواز قرار دارد. شرکت نفت و گاز مارون. شرکت نفت و گاز مارون، به عنوان یکی از شرکت‌های فرعی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب فعالیت خود را رسماً از تاریخ ۱ فروردین ۱۳۷۹ آغاز نمود. مدیران این شرکت در فروردین ۱۳۸۳ ابتدا برای بخشی از تأسیسات خود، سپس در مرداد ۱۳۸۵ برای تمامی شرکت،
تأسیسات خود، سپس در مرداد ۱۳۸۵ برای تمامی شرکت، گواهینامه سیستم مدیریت یکپارچه دریافت نمودند. شرکت نفت و گاز مارون راهبری عملیات تولید، فراورش و انتقال نفت و گاز، همچنین تعمیرات و نگهداری، احداث و بهینه‌سازی تأسیسات بخش بالادستی و خطوط لوله را در حوزه تحت مدیریت خود، بر عهده دارد. منطقه جغرافیایی تحت پوشش شرکت مارون، در استان خوزستان مستقر می‌باشد، که از شمال به هفتکل و نفت سفید، از شرق و جنوب‌شرقی به رودخانه جراحی و از غرب و جنوب‌غربی به ۳۰ کیلومتری اهواز، محدود است و با وسعتی بالغ بر ۱٫۳۷۰ کیلومتر مربع،
محدود است و با وسعتی بالغ بر ۱٫۳۷۰ کیلومتر مربع، در برگیرنده میدان نفتی مارون، میدان نفتی کوپال و میدان نفتی شادگان می‌باشد. شرکت نفت و گاز مارون به‌طور متوسط روزانه ۶۱۴ هزار بشکه نفت خام و ۵۸۵ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی تولید می‌نماید، همچنین ظرفیت تولید میعانات گازی این شرکت بالغ بر ۳۴ هزار بشکه در روز است. شرکت مارون دارای ۶ واحد بهره‌برداری، ۵ کارخانه نمک‌زدایی، ۸ ایستگاه تقویت فشار و ۲ پالایشگاه گازمایع می‌باشد. شرکت نفت و گاز گچساران. شرکت نفت و گاز گچساران یکی از پنج شرکت تولیدی زیرمجموعه شرکت ملی
گچساران یکی از پنج شرکت تولیدی زیرمجموعه شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که در زمینه استخراج، پالایش و انتقال نفت خام، گاز طبیعی و تولید میعانات گازی فعالیت می‌کند. ظرفیت تولید نفت خام این شرکت به‌طور متوسط معادل ۷۸۰ هزار بشکه در روز می‌باشد، همچنین روزانه معادل ۵۰۰ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی تولید می‌نماید. شرکت نفت و گاز گچساران مالک شبکه گسترده‌ای از ۶٫۲۴۷ کیلومتر خط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی، ۳ کارخانه نمک‌زدایی، ۱۱ ایستگاه تقویت فشار، ۱۰ واحد بهره‌برداری و ۵ پالایشگاه گاز می‌باشد. دفتر مرکزی این
و ۵ پالایشگاه گاز می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر گچساران، کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد، ولی تأسیسات شرکت نفت و گاز گچساران، در چهار استان خوزستان، استان بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد و استان فارس مستقر می‌باشند. این شرکت استخراج از ۱۸ میدان نفتی را بر عهده دارد، که بیشترین تولید را به ترتیب میدان نفتی گچساران، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه، میدان نفتی رگ‌سفید، میدان نفتی بینک، میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی نرگسی و میدان نفتی پازنان دارا می‌باشند. شرکت نفت و گاز آغاجاری. شرکت نفت و گاز آغاجاری زیرمجموعه‌ای از
آغاجاری. شرکت نفت و گاز آغاجاری زیرمجموعه‌ای از شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب است، که در زمینه استخراج، پالایش و انتقال نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می‌کند. ظرفیت تولید نفت این شرکت به‌طور میانگین معادل ۷۸۳ هزار بشکه در روز می‌باشد، همچنین روزانه بالغ بر ۳۰٫۸۷۰ بشکه میعانات گازی نیز تولید می‌نماید. شرکت نفت و گاز آغاجاری مالک شبکه گسترده‌ای از ۷٫۰۰۰ کیلومتر خطوط لوله انتقال نفت و گاز، ۱۲ واحد بهره‌برداری، ۱۸ ایستگاه تقویت فشار و تزریق گاز (که بزرگ‌ترین ایستگاه تزریق گاز خاورمیانه را نیز در برمی‌گیرد)، ۸
تزریق گاز خاورمیانه را نیز در برمی‌گیرد)، ۸ پالایشگاه گازمایع و ۴ کارخانه نمک‌زدایی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر امیدیه، استان خوزستان قرار دارد و تأسیسات آن در سه استان خوزستان، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد مستقر می‌باشند. شرکت نفت و گاز آغاجاری مدیریت ۸ میدان نفتی را برعهده دارد، که عملیات تولید از میدان نفتی آغاجاری، میدان نفتی کرنج، میدان نفتی پرنج، میدان نفتی پارسی و میدان نفتی رامشیر را به صورت مستقل و میدان نفتی رگ سفید، میدان نفتی پازنان و میدان نفتی مارون را به صورت مشترک با شرکت‌های دیگر
نفتی مارون را به صورت مشترک با شرکت‌های دیگر انجام می‌دهد. شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان. شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان یکی از زیرمجموعه‌های شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب به‌شمار می‌آید، که حوزه عملیاتی آن، به‌عنوان قدیمی‌ترین منطقه نفت‌خیز ایران و خاورمیانه، قدمت آن به سال ۱۲۸۷ و اکتشاف نخستین میدان نفتی خاورمیانه، توسط کنسرسیوم دارسی، تحت نام میدان نفتی مسجد سلیمان بازمی‌گردد. چاه شماره یک، در سال ۱۲۸۷ (۱۹۰۸) در شهر مسجدسلیمان شروع به فعالیت تولیدی کرد. این اتفاق سرفصل جدیدی را در حیات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی
سرفصل جدیدی را در حیات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایران به وجود آورد. هم‌اکنون (۱۳۹۴) ظرفیت تولید نفت خام شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان به‌طور متوسط بالغ بر ۱۴۵ هزار بشکه در روز می‌باشد، که این مقدار از ۱۶ میدان نفتی و ۸ میدان گازی، با مجموع نفت درجای ۲۹ میلیارد بشکه، واقع در حوزه عملیاتی این شرکت، استخراج می‌شود. فرم کنونی شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان در دی‌ماه ۱۳۷۷ با ادغام دارایی‌ها و تأسیسات شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب در چهار ناحیه نفتی لب سفید، نفت سفید، قلعه‌نار و هفتکل تأسیس شد و فعالیت‌های تولیدی خود را
و هفتکل تأسیس شد و فعالیت‌های تولیدی خود را عملاً از ابتدای سال ۱۳۷۸ آغاز نمود. این شرکت در حال حاضر دارای ۴۹۲ حلقه چاه نفت، ۱۶ مجتمع بهره‌برداری، ۳ کارخانه نمک‌زدایی و ۴ ایستگاه تقویت فشار و تزریق گاز است و در محدوده‌ای به وسعت ۲۷ هزار کیلومتر مربع، در سه استان خوزستان، ایلام و لرستان، فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مسجدسلیمان، استان خوزستان قرار دارد.
فریده لاشایی ( - ) نقاش نوگرا، نویسنده، و مترجم ایرانی بود. شهرت او به نقاشی‌های انتزاعی معاصرش بر می‌گردد. مهمترین کتاب او رمان "شال بامو" است. از دیگر آثار او می‌توان به ترجمه "نجواهای شبانه" ناتالیا گینزبورگ و "گل‌های هیروشیما" از ادیتا موریس اشاره کرد. ناصر تقوایی قصد داشت فیلمی دربارهٔ زندگی و آثار او بسازد که با درگذشت فریده لاشایی این پروژه متوقف شد. زندگی‌نامه. لاشایی در سال ۱۳۲۳ در شهر رشت زاده شد. او کار هنری را در کودکی آغاز کرد به گونه‌ای که در ده سالگی نزد جعفر پتگر کپی‌سازی می‌کرد. پس از چند
ده سالگی نزد جعفر پتگر کپی‌سازی می‌کرد. پس از چند ماه نزد وارطان که در خیابان منوچهری تهران تابلو فروشی داشت مشغول به کار شد. پس از تحصیلات دبیرستانی به آلمان سفر کرد و پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه مترجمی در مونیخ، به فراگیری هنرهای تزئینی در وین پرداخت. پس از پایان این دوره برای دو سال در کارخانه Reidel در تیرول، اتریش به طراحی کریستال پرداخت. برخی از طرح‌های او در استودیو روزنتال بر روی گلدان‌های چینی پیاده شده‌اند. ورود به تحصیلات هنر، و حشر و نشر پیدا کردن او با نقاشان و مجسمه‌سازان و صحنه آرایان،
کردن او با نقاشان و مجسمه‌سازان و صحنه آرایان، همزمان با انقلاب فرهنگی چین و بازتاب‌های گسترده آن در جهان و از جمله در مونیخ بود. در نتیجه سبک کاری وی هم از این انقلاب تأثیر پذیرفت. در اسفند ۱۳۶۶ نمایشگاهی از کارهای لاشایی در گالری کلاسیک برگزار شد. در آثار او در این نمایشگاه رنگ‌ها شفافیت و تنوع بیشتری یافته بودند و در کنار سبز-آبی‌های او، که آسمان و دریا و سبزینگی جنگل را بازتاب می‌داد، رنگ خاکی سفالینه‌ها نمادی از زمین و خاک و مادر آفریننده بر فضای تابلوها بر بدنه سفال‌ها وگلدان‌ها دیده می‌شد. وی در پی
بر بدنه سفال‌ها وگلدان‌ها دیده می‌شد. وی در پی یک دوره طولانی بیماری و ابتلا به سرطان سرانجام در ۶ اسفند ۱۳۹۱ در بیمارستان جم تهران درگذشت و در دربندسر تهران به خاک سپرده شد. سبک و نگرش هنری. منتقدان معتقدند نقاشی‌های فریده لاشایی را می‌توان نمونه‌ای از حضور هنر گذشته در هنر معاصر به‌شمار آورد. حضور همان سفسطه‌های اندوهناک طبیعت که از اواخر سدهٔ هفدهم در آثار نقاشان شمال اروپا چهره نمایاند. حضور سنت کارکرد رسانهٔ نقاشی که از روزگار سزان به این سو بر جسمانیت رنگ تأکید ورزیده‌ است. حضور همان سنتی که بر خط و
رنگ تأکید ورزیده‌ است. حضور همان سنتی که بر خط و رنگ‌های به هم آمیخته و فرم‌های نامنتظر تأکید دارد و سرانجام، حضور سنت نقاشی خاور دور همه و همه در آثار لاشایی حس شدنی است و با این همه نگاه او به طبیعت نگاهی نو و امروزی است. به جز در معدودی از آثار (همچون مجموعه مصدق)، لاشایی تقریباً هیچگاه به فیگور انسانی نپرداخته است. در مقابل، طبیعت و عناصر آن چون درخت، زمین، گیاهان و گل‌ها شاکله اصلی کارهای لاشایی را تشکیل می‌دهند. سازهٔ نقاشی‌های لاشایی زمین و درخت و گل و گیاه و در یک‌کلام عناصر طبیعت است. زبانش نیز کم
و گیاه و در یک‌کلام عناصر طبیعت است. زبانش نیز کم و بیش سنتی است اما او این توان را دارد که به این زبان لهجه‌ای نو و روزآمد بدهد. نمی‌خواهد با این زبان گزارش و روایتی از جهان و طبیعت به دست دهد. نقاشی‌هایش نه تصویر ظاهری جهانی است که به چشم دیده می‌شود. نه ایماژ جهانی رؤیایی است. آنچه لاشایی به نمایش می‌گذارد یادگارهای نگاهی گذرا به چشم‌اندازهایی است که تنها با نیروی تصور می‌توان به آن‌ها دست یافته نا با خیال پردازی. هدف لاشایی بر پرده آوردن ظاهر طبیعت به شیوه و روشی خاص نیستَ به نمایش بخش و برشی از طبیعت
و روشی خاص نیستَ به نمایش بخش و برشی از طبیعت نیز نمی‌پردازد. با این همه اثرش نوعی ترجمان احساس طبیعت است. احساسی که سخت واقعی و بی‌خدشه جلوه می‌کند و شکل حضور نقاش در برابر طبیعت را به خود می‌گیرد. طبیعتی که لاشایی تصویر می‌کند اهمیتی متافیزیکی دارد و بازتاب نوعی آگاهی درونی است. گوشه‌ای از یک چشم‌انداز کلی است که گویی در بی‌زمانی مطلق نقاشی شده‌است. طبیعتی که در پیوند با کشمکش‌های درونی انسان مطرح می‌شود و دست کار نقاشی است که حیرت‌زده در برابر بی‌کرانگی و غنای طبیعت، تمام تجربه‌های هنری خود را بر پرده
و غنای طبیعت، تمام تجربه‌های هنری خود را بر پرده می‌آورد تا مکر تصویرگر لحظات پادرگریز آن باشد. منظره پردازی همیشه ادبی و روایی بوده‌است اما چشم‌اندازی که لاشایی به نیروی تصور خود به تصویر درمی‌آورد بی‌زمان و بی‌روایت است و جزئیات آن، همان گونه که خاطرهٔ چشم‌انداز محو می‌شود، در فضای پرده مستحیل می‌شود و مرزهای مشخص اشیاء و عناصر طبیعت از میان می‌رود. حتی هنگامی که به رشد علف و گیاه و شوق رفتن و رهیدن می‌پردازد نیز سکوتی وهمناک بر کارش سایه می‌افکند و انگار همه چیز خود را تسلیم ضرباهنگ مرگ‌آور زمان