payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سکته یا ایسته یا سَنکُپ اصطلاحی در موسیقی است. اتصال کشش ضرب ضعیف به کشش ضرب قوی باعث جابه‌جا شدن تأکیدها در ضرب‌ها می‌شود و قسمت ضعیف با تأکید بیشتری اجرا می‌گردد. این‌گونه موارد حالت خاصی را در موسیقی ایجاد می‌کند که به آن سنکپ می‌گویند. به عبارتی, ادامه یافتن یا متحد شدن ضرب ضعیف (یا قسمت ضعیف ضرب) به ضرب قوی (یا قسمت قوی ضرب بعدی) که باعث جابجا شدن قسمت‌های ضعیف به قسمت‌های قوی شده و در نتیجه قسمت ضعیفه ضرب به حالت قوی اجرا می‌شود. این تمدید ممکن است به وسیله خط اتحاد یا بدون آن باشد. از متحد شدن نتهای
وسیله خط اتحاد یا بدون آن باشد. از متحد شدن نتهای هم شکل سنکپ ساده (مساوی) و از متحد شدن نت‌های متفاوت (و مسلما غیر همزمان!) سنکپ شکسته (نامساوی) به وجود می‌آید.
حزب خران عنوان یک حزب فرضی است که در کرمانشاه توسط نشریه توفیق ایجاد شد. نشریه توفیق از طریق بیانیه‌های این حزب به‌طور غیر مستقیم انتقادات خود را مطرح می‌کرد. عمران صلاحی، طنزنویس ایرانی درباهٔ حزب خران می‌گوید: «در روزنامهٔ توفیق یک حزب خران بود که یک ارگان خران داشت من خردبیر آن بودم». سید فرید قاسمی کتابی با عنوان «روزنامه حزب خران» حاوی مقالات توفیق دربارهٔ این حزب منتشر کرد. جمعیت حزب خران از حدود سال ۱۳۴۲ خورشیدی به وجود آمد. ولی تشکیلات رسمی آن از ۱۶ شهریور سال ۱۳۴۶ به وجود آمد. عضویت. متقاضیان برای
شهریور سال ۱۳۴۶ به وجود آمد. عضویت. متقاضیان برای حزب خران باید ثابت می‌کردند که «می‌توانستند رشوه بگیرند ولی نگرفتند؛ می‌توانستند دزدی کنند ولی نکردند» و در صورت اثبات ادعا به عضویت حزب پذیرفته می‌شدند؛ زیرا خودداری از انجام کار نادرست، بیانگر تحمل فشار اقتصادی-اجتماعی، به خاطر صداقت و پاکی در منش آنها یا پشتیبانی از افراد ضعیف جامعه بود. از شمار اعضای حزب خران آمار دقیقی در دست نیست ولی بین چند هزار تا چند صدهزار روایت می‌شود. مردان عضو حزب خران را «نره‌خر»، زنان را «ماچه‌خر» و نوجوانان را «کره خر»
زنان را «ماچه‌خر» و نوجوانان را «کره خر» می‌نامیدند. شعار. شعار حزب خران، این بیت سعدی بود: میراث. طنزپردازان اقلیم کردستان عراق هنوز هم برای برخی مسائل از کنایه‌هایی از این حزب استفاده می‌کنند.
مرسدس-بنز کلاس-بی یک کامپکت ام‌پی‌وی است که در ماه مارس سال ۲۰۰۵، توسط خودروساز آلمانی، مرسدس-بنز معرفی شد. خودروهای کلاس-بی در اصل بزرگ شده خودروهای کلاس-آ هستند زیرا از موتور، فنر و کمک فنر یکسانی بهره می‌گیرند. در خودروهای کلاس بی نیز همانند خودروهای کلاس ای، چرخهای جلو محرک هستند. طبق تعریف شرکت مرسدس-بنز، کلاس-بی یک مینی‌ون کامپکت شرکتی است و طبق طبقه‌بندی اروپایی خودروها در سگمنت ام قرار می‌گیرد؛ با این وجود، سازمان یورو ان‌سی‌ای‌پی این خودرو را یک هاچ‌بک می‌داند. نخستین نسل این خودرو تا بهار سال ۲۰۰۵
می‌داند. نخستین نسل این خودرو تا بهار سال ۲۰۰۵ در اروپا و تا پاییز ۲۰۰۵ در کانادا ترخیص شدند. همچنین برنامه‌هایی برای ورود نسل اول این خودرو از راه مکزیک به ایالات متحده وجود داشت. در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۳، این خودرو موفق به ثبت رکورد فروش ۱ میلیون دستگاه از سال ۲۰۰۵ شد.
کیم یونگ-نام (متولد ۴ فوریه ۱۹۲۸) او از ۵ سپتامبر ۱۹۹۸ تا ۱۱ آوریل ۲۰۱۹ رئیس کل پرزیدیوم مجمع عالی خلق کره شمالی بود. او از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۹ به صورت دو فاکتو رئیس کشور این کشور بود. او عضو پرزیدیوم پولیتبوروی حزب کارگران کره است. گرچه او از لحاظ حقوقی رئیس کشور کره شمالی نیست (زیرا چنین عنوانی وجود ندارد) اما وی به عنوان رئیس هیئت رئیسه مجمع عالی خلق وظیفه پذیرفتن سفرا، هدایت روابط خارجی و امضای معاهدات را دارد که او را دو فاکتو رئیس‌جمهور می‌کند. کیم جمهوری خلق کره را در همه سفرهای خارجی نمایندگی می‌کند.
خلق کره را در همه سفرهای خارجی نمایندگی می‌کند. او سران کشورهای خارجی را پذیرایی می‌کند و با آنان ملاقات می‌کند. در تئوری، او، نخست‌وزیر چو یونگ-ریم و رئیس شورای ملی دفاع کیم جونگ اون یک هیئت رئیسه سه نفره را تشکیل می‌دهند و هریک قدرت‌هایی در روابط خارجی، دولت و دفاع برابر یک سوم یک رئیس‌جمهور دارند. در عمل کیم جونگ اون رهبر مؤثر کشور است. او در سال ۲۰۰۷ طی یک سفر دوره‌ای دو هفته‌ای از مغولستان الجزایر مصر اتیوپی و سنگاپور بازدید کرد.
تابع formula_1 یک پاد مشتق formula_2 بر بازه formula_3 است، هرگاه دو تابع فوق بر روی formula_3 تعریف شده باشند و مشتق formula_5 ،formula_6 باشد. یعنی به ازای هر عضو بازه formula_3 داشته باشیم: formula_8
رهبران ابدی کره شمالی ، مناصبی هستند که خطی اضافه شده به مقدمه قانون اساسی سوسیالیستی جمهوری دمکراتیک خلق کره در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۶ ایجاد شدند. این خط چنین می‌گوید: تاریخچه این خط. رئیس‌جمهور ابدی کره شمالی. پیشتر عنوان رئیس‌جمهور ابدی کره شمالی را سطری در مقدمه قانون اساسی کره شمالی تعیین کرد و در ۵ سپتامبر ۱۹۹۸ مورد اصلاح قرار گرفت. بر اساس آن: «"تحت رهبری حزب کارگران کره، جمهوری دموکراتیک خلق کره و خلق کره، رهبر معظم رفیق کیم ایل سونگ را به‌عنوان رئیس‌جمهور ابدی تحسین می‌کنند."» بنابراین، این عنوان همیشه فقط
تحسین می‌کنند."» بنابراین، این عنوان همیشه فقط به او اطلاق خواهد شد. سطر رئیس‌جمهور ابدی کره شمالی فقط در مقدمه قانون اساسی آمده و نه در متن اصلی قانون و ارتباطی با هیچ‌یک از ارگان‌های دولتی با قدرت‌های و مسئولیت‌های مشخص ندارد. دبیرکل ابدی حزب کارگران کره. پس از مرگ کیم جونگ ایل قانون اساسی اصلاح شد تا او را دبیرکل ابدی حزب کارگران کره کند. عنوان رهبر حزب به دبیر اول حزب کارگران کره تغییر داده شد.
بیماری کرتینیسم (Cretinism) نوعی بیماری است که به علت وجود هیپوتیروئیدی از زمان تولد روی می‌دهد. وجود هیپوتیروئیدی از زمان تولد اغلب ناشی از کمبود ید در دوران جنینی است که موجب عقب افتادگی ذهنی و جسمی نوزاد می‌گردد. مکانیزم ایجاد بیماری. ناشی از کمبود طولانی مدت ید در دوران جنینی است و به ندرت سایر دلایل کم‌کاری تیرویید مانند آژنزی غده تیروئید. مادر نیز ممکن است دچار کم‌کاری تیروئیدی باشد. علائم بیماری. آسیب‌های مغزی، عقب ماندگی ذهنی و جسمی (کوتاهی قد) بزرگی زبان، هیپوتونی (کم بودن فعالیت و تحرک) و دیر بسته
زبان، هیپوتونی (کم بودن فعالیت و تحرک) و دیر بسته شدن فونتانلها (ملاج سر)، تحلیل استخوان‌ها و کاهش متابولیسم پایه در کودکی، خستگی و خواب آلودگی، مشکلات یادگیری، پوست خشک، خشن و سرد، برادیکاردی و اضافه وزن. براساس میزان کاهش بهره هوشی می‌توان بیماری را از هیپوتیروئیدی خفیف تا کرتین و کرتینوئید تقسیم کرد. شیوع. تقریباً ۳۰٪ مردم جهان (حدود ۱/۶ میلیارد نفر) در معرض خطر اختلال کمبود ید (IDD) هستند. ۵۰ میلیون کودک مبتلا شده‌اند. IDD به ویژه در مناطق حاره‌ای دیده می‌شود. چینی‌ها ۴۰ درصد از بیماران کرتن را در جهان
چینی‌ها ۴۰ درصد از بیماران کرتن را در جهان شامل می‌شوند. ساکنین مناطقی که آب آشامیدنی آنها- به دلیل مقدار کم ید در سنگ بستر- دارای مقادیر بسیار کم ید می‌باشد درخطر این بیماری هستند. (پیش از افزایش منظم ید در نمک خوراکی). دریا منبع بزرگ ید است. به‌طور کلی هر چه فاصله از دریا دورتر باشد، کمبود ید بیشتر است. (برای مثال مقدار بسیار پایین ید در اغلب مناطق کوهستانی باعث افزایش IDD می‌گردد)محیط دارای مواد گواتروژن- موادی که ید را محبوس می‌کنند- دسترسی به ید خیلی پایین است. کنترل بیماری. انجام غربالگری برای تشخیص
است. کنترل بیماری. انجام غربالگری برای تشخیص زود هنگام این بیماری در کشورهای پیشرفته و ایران از هیپوتیروئیدی نوزادی جلوگیری می‌کند. این بیماری در صورت تشخیص به موقع کاملاً قابل درمان می‌باشد در حالی که در صورت عدم تشخیص فرد را به یک موجود عقب مانده غیرقابل برگشت تبدیل می‌کند. درمان با تجویز هورمون‌های تیروئید (لووتیروکسین) می‌باشد. غربالگری با نمونه‌گیری خون نوزاد و سنجش سطح TSH سرم انجام می‌گیرد.
گوئینت کِیت پالترو (زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۲) بازیگر آمریکایی است. پالترو در سال ۱۹۹۸ برای فیلم شکسپیر عاشق جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد. از دیگر نقش‌های معروف او می‌توان به ایفای نقش پپر پاتز در سری فیلم‌های مرد آهنی و انتقام‌جویان اشاره کرد. زندگی. او با بازی در فیلم‌های "هفت" (۱۹۹۵)، «"اِما"» (۱۹۹۶) و «"درهای کشویی"» (۱۹۹۸) سیر موفقی در هنرپیشگی صنعت سینما را آغاز کرد و بازی در فیلم «"شکسپیر عاشق"» جایزه اسکار و گولدن گلوب را برایش به ارمغان آورد. پالترو در فیلم‌های دیگری چون «"آقای
ارمغان آورد. پالترو در فیلم‌های دیگری چون «"آقای ریپلی بااستعداد"» (۱۹۹۹)، «"هال ظاهربین"» (۲۰۰۱) و «"اثبات"» (۲۰۰۵) نیز به ایفای نقش پرداخت. او در فیلم‌های پرخرج «"مرد آهنی"» (۲۰۰۸)، دنبالهٔ آن یعنی «"مرد آهنی ۲"» (۲۰۱۰) و "«مرد آهنی ۳"» (۲۰۱۳) نیز بازی کرده‌است. پدر گوئینت پالترو (بروس پالترو) کارگردان سینما و برنامه‌های تلویزیونی بود که اصلیت او به یهودیان اشکنازی روسیه می‌رسید و بلیت دانر مادر او، هنرپیشه فیلم‌های سینمایی است که اجداد او، آلمان‌های مهاجر ایالت پنسیلوانیا و مردتکای بودند. زندگی شخصی.
ایالت پنسیلوانیا و مردتکای بودند. زندگی شخصی. پالترو از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ با برد پیت رابطه داشت و مدتی نامزد او بود. او در ۵ دسامبر ۲۰۰۳ در یک هتل در جنوب کالیفرنیا مخفیانه با کریس مارتین، خواننده بریتانیایی گروه کلدپلی ازدواج کرد. آنان در پشت‌صحنه کنسرت با هم آشنا شده‌بودند. این دو در سال ۲۰۱۴ از یکدیگر جدا شدند.
فازهای رادلستون-پوپر فازهایی با ساختار پروسکایت هستند که در آن لایه‌های پروسکایت به وسیله لایه‌های دیگری از هم جدا می‌شوند که این لایه‌ها عموماً کاتیون هستند. فرمول کلی این فازها به صورت An-1A’2BnX3n+1 می‌باشد که در آن A، A' و B کاتیون، X آنیون و n تعداد لایه‌های هشت وجهی پروسکایت است. در این ساختارها هشت‌وجهی‌های BO6 که گوشه‌های خود را به اشتراک می‌گذارند، لایه‌هایی را تشکیل می‌دهند که در آن اتم‌های A فضاهای بین‌نشین با همسایگی ۹ و ۱۲ را پر می‌کنند. اولین فاز رادلستون-پوپر شناسایی شده، خانوادهٔ
اولین فاز رادلستون-پوپر شناسایی شده، خانوادهٔ Srn+1TinO3n+1 است که توسط رادلستون و پوپر برای nهای برابر ۱، ۲ و ۳ بررسی شد.
ساختار پروسکایت (Perovskite) یکی از ساختارهای سه‌تایی مواد با فرمول عمومی ABO۳ است. این ساختار از هشت‌وجهی‌های BO۶ تشکیل شده‌است که کاتیون‌های بزرگ A در حفرات هشت‌وجهی قرار دارند. این ماده در ساخت سلول های خورشیدی کاربرد دارد.
همهٔ نام‌ها رمانی است از ژوزه ساراماگو نویسنده پرتغالی برنده جایزه نوبل ادبیات ۱۹۹۸. کتاب همه نام‌ها در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. داستان. داستان اصلی رمان در بایگانی کل سجل احوال (ثبت احوال) شهری نامشخص و بی‌نام می‌گذرد. این بایگانی، برگه مشخصات زادروز، ازدواج و طلاق و مرگ تمام افراد شهر را از چند قرن پیش بایگانی کرده‌است. قهرمان داستان یکی از منشی‌های ساده بایگانی کل به نام "آقا ژوزه" است؛ تنها شخصیت رمان که دارای نام است. سایر شخصیت‌ها با اشاره به ویژگی‌هایشان نامیده می‌شوند. سبک. در "همه نام‌ها" نیز مانند سایر
می‌شوند. سبک. در "همه نام‌ها" نیز مانند سایر آثار نویسنده، از بین علایم نقطه‌گذاری فقط از ویرگول و نقطه استفاده می‌شود. در جمله‌های سؤالی علامت سؤال به کار نمی‌رود و در دیالوگ‌ها سخنان دو طرف به دنبال یکدیگر نوشته شده‌اند. از مفهوم جمله باید سؤالی بودن جمله یا گوینده دیالوگ را متوجه شد. درون‌مایه. داستان این کتاب بی‌شباهت به اسطوره‌های یونانی تسئوس (تزه) و ارفه نیست و قطعه خودکشی‌کرده‌ها به جنگل خودکشته‌ها در کمدی الهی دانته نزدیک است.
دکتر دانیل فارادای (با نام کوچک دن صدا زده می‌شود) یک شخصیت خیالی در سری لاست است که از شبکه ای‌بی‌سی آمریکا پخش شد. این شخصیت از فصل چهار فیلم اضافه شد و به گفته تهیه‌کنندگان فیلم از نام مایکل فارادی فیزیک‌دان و دانشمند گرفته شده‌است. او فرزند الوییز هاوکینگ و چارلز ویدمور می‌باشد. جرمی دیویس این نقش را ایفا کرده‌است. دنیل فارادای فیزیکدان در دانشگاه آکسفورد بود. او همچنین پیانو می‌نواخت. او سرانجام در جزیره توسط مادرش اشتباهاً کشته می‌شود. دنیل به شارلوت علاقه داشت.
علامت سؤال، نشانهٔ پرسش یا علامت استفهام («؟»؛ برای زبان‌های چپ به راست: «?») یک علامت (نشانه) در نشانه‌گذاری در زبان و متن است که هنگام پایان جملهٔ پرسشی می‌آید. تاریخچه. روند احتمالیِ به‌وجود آمدن علامت سؤال در تصاویر نشان داده شده‌است. در زبان‌های دیگر. در بعضی زبان‌ها، مانند زبان اسپانیایی، گالیکان و لئونس، دو بار علامت سؤال، یکی برای اول جمله و دیگری برای پایان جمله، به‌کار می‌رود که اولی علامت سؤال برعکس است؛ مثلاً "¿Qué hora es?" (ساعت چند است؟). در زبان یونانی از نقطه ویرگول به‌عنوان علامت سؤال
در زبان یونانی از نقطه ویرگول به‌عنوان علامت سؤال استفاده می‌شود. در دیگر زبان‌های جهان (به‌جز زبان‌های راست به چپ، مانند عبری و عربی) علامت سؤال برعکسِ علامت سؤال در فارسی، یعنی «؟» و به صورتِ «?» است.
آندره کاپله (به فرانسوی: André Caplet) آهنگساز و رهبر ارکستر فرانسوی بود وی در ۲۳ نوامبر ۱۸۷۸ در شهر لو آور به دنیا آمد و در ۲۲ آوریل ۱۹۲۵ در شهری در نزدیکی پاریس در گذشت.
مرکز گتی تأسیس ۱۹۹۷، یکی از مراکز هنری و فرهنگی معروف جهان محسوب می‌گردد. این مرکز شامل یک بنیاد، یک موزه، یک مرکز حفاظت از آثار فرهنگی، و مرکز پژوهش آثار تاریخی می‌باشد. مرکز گتی در دو مکان در شمال لس آنجلس قرار دارد. بنیانگذار مرکز پل ج. گتی نام دارد. این مرکز بیشتر روی آثار و فرهنگ و تمدن اروپا تمرکز دارد. کلکسیون عکاسی این مرکز نیز آوازهٔ فراوانی دارد. مرکز در یک پروژهٔ عظیم توسط معمار شهیر ریچارد مایر طراحی گردید. نگارستان برخی آثار برتر. از آثار ارزنده این مرکز می‌توان به آثاری از پل سزان، کلود مونه،
این مرکز می‌توان به آثاری از پل سزان، کلود مونه، رنوار، تیپولو، فراگونارد، میکلانژ، آندریا مانتنیا، لوکاس کراناخ و دیگران اشاره نمود.
مارینا نِمت (متولد ، تهران) نویسنده کتاب زندانی تهران است که در سال ۲۰۰۷ جایزه «کرامت انسانی» را که از طرف پارلمان اروپا اهدا می‌شود را دریافت کرد. ادعاهای نمت. به گفته خودش در سن ۱۶ سالگی به خاطر نوشتن مطالب مخالف جمهوری اسلامی در مدرسه دستگیر شد و به مدت دو سال در زندان اوین نگهداری شد. وی در این مدت شکنجه شد و قرار بود اعدام شود و به ازدواج تحمیلی تن داد که به واسطه ماجراهایی از زندان گریخت و به کانادا رفت. وی در حال حاضر نیز در کانادا زندگی می‌کند. دلیل نجاتش از اعدام ازدواج ناخواسته و اجباری با بازجویش
از اعدام ازدواج ناخواسته و اجباری با بازجویش بوده‌است. او می‌گوید یکی از بازجوها به نام علی موسوی در زندان به وی علاقمند شد و به او گفت از خمینی درخواست کرده حکم مرگ او به زندان ابد تبدیل بشود. بعد از مدتی همین بازجو به مارینا اصرار می‌کند با او ازدواج کند و دینش را از مسیحی به مسلمان تغییر بدهد؛ اما بعداً علی به قتل رسید. مارینا بعد از کشته شدن علی، به خانواده اش بازگشته و کلیسا رفتن را از سر گرفته‌است. سپس با دوست مجارستانی اش ازدواج کرد. نقدها. منیره برادران محقق و زندانی سابق، فضای کتاب زندانی تهران را
محقق و زندانی سابق، فضای کتاب زندانی تهران را فضایی غیرواقعی از زندان اوین که "زندانی بود مثل بدنام‌ترین زندان‌های دیگر با سیستم نظارتی و امنیتی شدید" می‌داند و می‌پرسد چگونه بازجوی مارینا می‌توانسته او را از زندان بیرون ببرد یا با خانواده شوهرش ملاقات داشته باشد، و اینکه توابین رفتاری مانند مارینا نداشتند نسرین در نقدی از برادران انتقاد کرده و از نعمت دفاع کرده‌است. همچنین به گفته او نعمت در زندان به یک مسلمان دوآتشه تبدیل شده بود که شبانه روز مشغول نماز خواندن بود.
حمید علیدوستی (زادهٔ ۲۱ اسفند ۱۳۳۴) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. وی در دو جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ بازیکن فیکس تیم ملی ایران بود و در این تورنمنت‌ها برای تیم ملی ایران هشت بازی کرده و ۳ گل به ثمر رساند. او همچنین سابقه بازی در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۶ و ۱۹۸۲ برای تیم ملی ایران را دارد. علیدوستی با ۱۵ ٰگل زده هفتمین گلزن برتر تیم ملی ایران به همراه وحید هاشمیان است. وی پدر بازیگر، ترانه علیدوستی است. فیلم مستند "سمفونی حمید" به کارگردانی جعفر صادقی دربارهٔ زندگی حمید علیدوستی ساخته شده است که در
دربارهٔ زندگی حمید علیدوستی ساخته شده است که در جشنواره بین‌المللی میلان عنوان بهترین مستند را کسب کرد و در سینماهای ایران از اسفند ۱۴۰۰ تا خرداد ۱۴۰۱ اکران شد. زندگی. حمید علیدوستی در اسفند ۱۳۳۴ و در محله ۱۷ شهریور تهران به دنیا آمد. در دانشگاه رشته الکترونیک و مخابرات تحصیل نموده است. همسرش نادره حکیم الهی مجسمه‌ساز و نقاش است و دخترش ترانه علیدوستی بازیگر سینمای ایران می‌باشد که با فیلم من، ترانه ۱۵ سال دارم معرفی شد. حمید علیدوستی فوتبالش از محلات شروع شد و پس از عضویت در باشگاه تهران‌جوان، در سال ۱۳۵۴
و پس از عضویت در باشگاه تهران‌جوان، در سال ۱۳۵۴ در لیگ ایران با پیراهن تیم دارایی به میدان رفت. علیدوستی حضور در تیم‌هایی مثل هما و کشاورز را هم تجربه کرد و بین سال‌های ۱۳۶۵–۱۳۶۶ در لیگ دو آلمان و در باشگاه «زالمروهر» به بازی پرداخت و طی ۳۰ بازی، ۱۰ گل به ثمر رساند. حضور در فوتبال اروپا در سال‌های آغازین انقلاب و جنگ عراق با توجه به فضای حاکم بر کشور در آنروزها، باعث جدایی و خط خوردن وی از تیم ملی فوتبال ایران گردید. در سال ۱۳۷۴، با تیم سایپا در مسابقات لیگ ایران حاضر شد و آخرین سال دوران فوتبالش را همراه
ایران حاضر شد و آخرین سال دوران فوتبالش را همراه با این تیم، با قهرمانی در لیگ فوتبال ایران رقم زد. او جزو معدود بازیکنان مطرحی بود که هیچگاه به عضویت تیم‌های محبوب سرخ آبی پایتخت در نیامد ولی همیشه به عنوان یک استقلالی خود را مطرح کرده است. قهرمانی در جام باشگاه‌های تهران با تیم هما و قهرمانی در لیگ ایران با تیم سایپا در سال‌های ۱۳۷۲ و ۱۳۷۳، همچنین قهرمانی در مسابقات مقدماتی المپیک مسکو از افتخارات وی محسوب می‌شود. سوابق ملی. حمید علیدوستی (به همراه وحید هاشمیان) هفتمین گلزن برتر ایران در رده تیم ملی با
هاشمیان) هفتمین گلزن برتر ایران در رده تیم ملی با ۱۵ گل زده بوده است. وی که مهاجم صاحب سبک تیزهوش و فرصت طلب بود اولین بار در تیم ملی جوانان دروازه تیم لهستان را گشود و اولین گل ملی او نیز مقابل تیم چین بوده است. او در سال‌های ۵۶–۱۳۵۵ و پس از عضویت در تیم‌های ملی جوانان و سابقه کاپیتانی در تیم امید به تیم ملی ایران دعوت شد و در بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین مقابل تیم‌های کویت و عربستان نیز بازی کرده است. حضور در جام ملتهای آسیا ۱۹۸۰و ۱۹۸۴ در کارنامه ملی وی دیده می‌شود. در مسابقات مقدماتی جام
ملی وی دیده می‌شود. در مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا در سال ۱۳۶۳ دو بار در دو دیدار رفت و برگشت موفق به بازکردن دروازه تیم سوریه شد. سوابق مربیگری. وی که دارای مدرک A مربیگری آسیا می‌باشد سابقهٔ سرمربیگری در رده‌های مختلف ملی و همچنین تیم‌های مطرحی چون سایپا و پیکان را در کارنامه باشگاهی دارد. وی مسئولیت و سرمربیگری تیم ملی نوجوانان ایران نیز بر عهده داشت.
داریو فو (زاده ۲۴ مارس ۱۹۲۶ – درگذشتهٔ ۱۳ اکتبر ۲۰۱۶) از تأثیرگذارترین نویسندگان معاصر ایتالیا بود که علاوه بر نویسندگی، به کارگردانی تئاتر، طراحی صحنه و لباس، بازیگری و آهنگسازی، سرایش ترانه، نقاشی و فعالیت سیاسی چپ نیز می‌پرداخت. او برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۹۷ بود. وی اغلب، طراح صحنه، لباس، آهنگساز و بازیگر نمایش‌های خودش بود. این نمایش‌ها، همگی واکنش‌هایی به رویدادهای سیاسی و اجتماعی ایتالیای معاصر هستند. فو در بازیگری از ژاک لکوک، (مدرس فرانسوی بازیگری و خلاقیت)، در کارگردانی از استره لر
بازیگری و خلاقیت)، در کارگردانی از استره لر (کارگردان ایتالیایی)، در اندیشه از آنتونیو گرامشی (متفکر فلسفه سیاسی) و بیشتر از همه از کمدی هنرمندان الهام گرفته‌است. کودکی و نوجوانی. وی در سال ۱۹۲۶ در دهکده لجیونو از توابع سنجیانو (یکی از مراکز صنعتی و کارگری ایتالیا) در استان وارزه ایتالیا در خانواده‌ای با گرایش‌های ضد فاشیستی متولد شد. پدرش کارمند راه‌آهن (با عقاید سوسیالیستی) بود و به همین خاطر، بیشتر دوران کودکی داریو در سفر از شهری به شهر دیگر گذشت. او در دیدارهایی که از مزرعه پدربزرگ مادری‌اش داشت با او
دیدارهایی که از مزرعه پدربزرگ مادری‌اش داشت با او برای فروش محصولاتش همراه می‌شد. پدربزرگ برای جلب نظر مردم شهر به نقل داستان‌های جذاب می‌پرداخت و نخستین آشنایی داریو با داستان‌سرایی در همین دوران اتفاق افتاد. مادرش پینا روتا، زنی روشنفکر و نویسنده بود که در کتاب زندگی‌نامه خود سرزمین قورباغه‌ها روزگار یک خانواده کارگر کشاورزی در ایتالیای ابتدای قرن بیستم را روایت می‌کرد. روتا با محیط پرشوری که در خانه ایجاد کرده بود، داریوی جوان توانست با نویسندگان بزرگی همچون برتولت برشت، ولادیمیر مایاکوفسکی، ادواردو ده
برتولت برشت، ولادیمیر مایاکوفسکی، ادواردو ده فیلیپو و فدریکو گارسیا لورکا آشنا شود. در سال ۱۹۴۰، هنگامی که بسیار جوان بود، به شهر میلان نقل مکان کرد و در آکادمی بررا (Brera) مشغول تحصیل شد. در اواخر جنگ جهانی دوم به خدمت اجباری سربازی فراخوانده شد، اما از سربازی فرار کرد و در چند ماه پایانی جنگ در یک کلبه پنهانی زندگی کرد. پس از جنگ، در دانشکده معماری دانشگاه پلی‌تکنیک میلان ثبت نام کرد اما به دلیل حمله عصبی، دانشگاه را نیمه‌تمام گذاشت و به تئاتر روی آورد؛ زیرا پزشک روان‌شناس به او توصیه کرد دنبال شغلی
زیرا پزشک روان‌شناس به او توصیه کرد دنبال شغلی برود که همیشه برایش لذت بخش باشد. او در آغاز به عنوان طراح صحنه، سپس کمدین طرح‌های کوتاه کمدی در جنگ‌های نمایشی و در نهایت، نویسندگی و کارگردانی تئاتر پرداخت. زندگی حرفه‌ای. در ۱۹۵۲ و با نوشتن مونولوگ‌هایی برای رادیو، همکاری‌اش را با رادیو و تلویزیون دولتی ایتالیا، رای (RAI) آغاز کرد. در سال ۱۹۵۴ با بازیگر اصلی آثارش فرانکا رامه (۱۹۳۰–۲۰۱۳) ازدواج کرد. خانواده رامه برای چند نسل از نمایشگران کمدی هنرمندان در شمال ایتالیا بودند. ۵ سال بعد از این ازدواج، کمپانی
ایتالیا بودند. ۵ سال بعد از این ازدواج، کمپانی «فو – رامه» را که تعدادی از آثار مهم وی همچون «مقصر همیشه شیطان است» (۶۶–۱۹۶۵) محصول فعالیت‌های آن است، تأسیس کرد. نمایشنامه‌های سیاسی مربوط به این دوره از زندگی فو با طعم تلخ نقد اجتماعی، قهرمانان نادرست، دیوان‌سالاری دولتی و امپریالیسم آمریکا را هدف قرار داده بودند. فو همواره یکی از مخالفان سیستم سیاسی و اجتماعی دوران خود بود و این مخالفت‌ها را در غالب آثار تئاتری که اکثراً با سانسور مواجه می‌شدند، به نمایش می‌گذاشت. در ۱۹۶۲ به دعوت مدیر تلویزیون ایتالیا،
می‌گذاشت. در ۱۹۶۲ به دعوت مدیر تلویزیون ایتالیا، نویسندگی و کارگردانی یک شو تلویزیونی را بر عهده گرفت. اما تعدادی از نوشته‌ها به دلیل داشتن محتوای سیاسی، دچار سانسور شدید شدند و اعتراض کلیسا و قدرتمندان سیسیل را برانگیختند. به این دیلیل داریو فو و همسرش به عنوان اعتراض، برنامه را ترک کردند و کناره‌گیری آن‌ها از رادیو و تلویزیون تا ۱۵سال بعد ادامه پیدا کرد. در فاصله این سال‌ها، فو بیشتر به کارگردانی آثار نمایشی پرداخت. در نیمه دوم دهه ۶۰ میلادی با افزایش بحران سیاسی در ایتالیا و جنبش‌های خواهان تغییر در
بحران سیاسی در ایتالیا و جنبش‌های خواهان تغییر در سراسر اروپا، به استان محل زادگاهش، لمباردی، که محل صنایع بزرگ بود بازگشت و نمایش‌هایش را به میان کارگران اعتصاب‌کننده برد. کارناوال‌های وی (که موفق‌ترین دوره فعالیت‌های او بودند) آیین‌هایی برای سرگرمی، آگاهی و تجدید قوای کارگران اشغال‌کننده کارخانه‌ها بودند. فعالیت‌های این دوره فو باعث تبدیل او به یک نیروی فرهنگی، اجتماعی در ایتالیا شد. از جمله مجموعه نمایش‌های تک نفره میسترو بوفو بود که روایتی طنز آمیز از معجزات مسیح و داستان‌های پاپ‌ها و اولیای مسیحی
از معجزات مسیح و داستان‌های پاپ‌ها و اولیای مسیحی ارائه می‌دهد که به جای تفسیر آسمانی این معجزات، برخورد مردم فقیری را که تماشاگر معجزات بودند باز می‌نماید. در سال ۱۹۶۹ یکی از مطرح‌ترین آثارش «اسرار کمدی» را که کنکاشی است در شناخت ریشه‌های فرهنگ عامه، به روی صحنه برد. این تک‌گویی بلند که در آن از زبان «گرملوت» (Grammelot) به شیوه‌ای سرگرم‌کننده استفاده شده با استقبال شدید تماشاگران مواجه می‌شود. گرملوت مخلوطی از «زبان محلی دره‌پو»، «شیوه بیان قرون وسطایی» و مترادف‌های خلق‌شده توسط خود فو است. بسیاری این
و مترادف‌های خلق‌شده توسط خود فو است. بسیاری این اثر را شاهکار داریو فو می‌دانند. در سال‌های پس از آن به نوشتن متون نمایشی و آموزشی پرداخت که از جمله آن‌ها «فرهنگ کوچک هنرپیشه» (۱۹۸۷) است که به فارسی نیز برگردانده شده‌است. شناخته شده‌ترین کار فو، مرگ تصادفی یک آنارشیست، اولین بار در ۱۹۷۰ اجرا شد و بعدها در ۴۰ کشور به صحنه رفت. داستان تلخ و واقعی کارگر راه‌آهنی که به جرم بمب‌گذاری دستگیر شد و در بازداشت (در حالی که هیچ ربطی به بمب‌گذاران واقعی نداشت) جان سپرد. اما این داستان تلخ در دستان فوی بازیگر/ نویسنده
اما این داستان تلخ در دستان فوی بازیگر/ نویسنده و کارگردان به کمدی تمام عیاری تبدیل شده بود که شیوه‌های پلیس و فساد را افشا می‌کرد. در سال‌های ۷۸–۱۹۷۷ فو به یکی از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان ایتالیا در عرصه بین‌المللی بدل شد و آثارش در ۵۰ کشور جهان چاپ و به ۳۰ زبان ترجمه شدند. فو در سال ۱۹۹۷میلادی موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد. دوران پیری. پس از جایزه نوبل و جهانی شدن آثار فو، واکنش او به سیاست روز بیشتر هم شد. در سال ۲۰۰۳ نمایش غیرطبیعی با دو مغز را نوشت که داستان سوءقصد به ولادیمیر پوتین و سیلویو
نوشت که داستان سوءقصد به ولادیمیر پوتین و سیلویو برلوسکونی است. پوتین می‌میرد اما برلوسکونی در حالی که هم مغز خودش و هم مغز پوتین را در سر دارد جان سالم به در می‌برد. در سال ۲۰۰۵ نمایشی با نگاه به زندگی و فعالیت‌های ضد جنگ سیندی شیهان، زنی که پسرش را در جنگ عراق از دست داد، نوشت. در سال‌های پایانی، وی بیشتر به کارهای تجسمی، نقاشی، رمان‌نویسی و نوعی پرده‌خوانی دربارهٔ نقاشان و هنرمندان بزرگی که بر او تأثیر گذاشته بودند می‌پرداخت. در سال ۲۰۴ اولین رمانش را دربارهٔ لوکرتزیا بورجیا نوشت تا تصویری متفاوت از این
لوکرتزیا بورجیا نوشت تا تصویری متفاوت از این زن قدرتمند خاندان بورجیا ارائه دهد. سیاست. فو سال‌ها فعال حفاظت محیط زیست بود و در مزرعه خودگردانش در شمال ایتالیا زندگی می‌کرد. با تأسیس حزب جنبش پنج ستاره به رهبری بپ گریلو از آن حمایت کرد. در سپتامبر ۲۰۱۶ دولت ترکیه اجرای آثار او به همراه ویلیام شکسپیر و آنتوان چخوف ممنوع اعلام کرد. او در پاسخ به این حرکت گفت: «اگر ثابت شود کل بحران ترکیه تأثیر من بوده، به خصوص که من تنها نویسنده زنده در میان این غول‌ها هستم، این را نوبل دومی برای خودم می‌دانم.» تهدیدها. فو
این را نوبل دومی برای خودم می‌دانم.» تهدیدها. فو برای فعالیت‌های خود بارها تهدید به مرگ شد. مورد حمله فیزیکی قرار گرفت و فرانکا رامه، هسر و همکارش در ۱۹۷۳ ربوده شد. رامه شکنجه شد و ربایندگان، که بعدها معلوم شد با پلیس دولتی مرتبط بودند، به او تجاوز جنسی کردند. تا اواسط دهه ۱۹۸۰ دولت آمریکا از دادن روادید به آن‌ها برای اجرای آثارشان خودداری می‌کرد و حتی به جایزه نوبل او در ۱۹۹۷ اعتراض کردند. در ایران. آثار فو به ۳۰ زبان از جمله فارسی ترجمه شده‌اند. همچنین نمایشنامه یک زن عرب حرف می‌زند که اثر مشترک داریو فو
یک زن عرب حرف می‌زند که اثر مشترک داریو فو و فرانکا رامه می‌باشد توسط نشر الکترونیکی منجنیق، با ترجمه الیاس قنواتی و فرزانه قنواتی در سال ۱۳۹۶ به صورت کتاب PDF انتشار یافته‌است. اجرای نمایشنامه روز از نو به کارگردانی منیژه محامدی و مردان بیوه به کارگردانی مجید زارع زاده از اجراهای موفق نمایشنامه های داریو فو در ایران به حساب می آیند. مرگ تصادفی یک آنارشیست در سال ۱۳۹۵ در شیراز توسط گروه تیاتر پویا به کارگردانی نوید جعفری به روی صحنه رفت و یکی از پربیننده‌ترین نمایش‌های سال شد. زاوش تقوایی ، علیرضا جهاندیده
نمایش‌های سال شد. زاوش تقوایی ، علیرضا جهاندیده ، نوید جعفری ، حسین چناری و مهری منصوری ، محمد علی امیری و زهرا عسکری بازیگران این اجرا بودند که در تماشاخانه استاد سپاسدار به روی صحنه رفت و به دلیل استقبال مخاطبان اجرای این اثر تمدید شد. نوید جعفری در سال ۱۳۹۲ دیگر نمایشنامه داریو فو به نام همه دزدها که دزد نیستند را در تماشاخانه استاد هودی به روی صحنه برد که مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. و یکی از نمایش‌های پربیننده در سال ۹۲ بود. در این نمایش علیرضا جهاندیده ، مهری منصوری ، حسین چناری ، نیلوفر تقوی فرد