payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(پل‌دختر میانه) در بالای کوه قافلانکوه واقع شده‌است. یکی از شهرهای باستانی و کهن استان آذربایجان شرقی شهرستان میانه است. پیشینه و سابقه تاریخی شهرستان میانه به ده‌ها سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد و بعضی نوشته‌ها سابقه تاریخی میانه را تا ۷۲۰ سال پیش از میلاد نیز نقل می‌کنند. وجود کتیبه‌های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان و کشف آثار باستانی و مجسمه‌های سفالین در شهرستان میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره‌های پیش از تشکیل دولت ماد می‌رساند. در کتاب‌های تاریخی و سفرنامه‌های جهانگردان نام این شهرستان
تاریخی و سفرنامه‌های جهانگردان نام این شهرستان را میانج ثبت کرده‌اند. یکی از آثار کهن به جای مانده از پیشینیان در این شهرستان قلعه‌ای بر فراز کوه قافلان کوه است که به آن قلعه دختر (قیزقالاسی) می‌گویند. این اثر به شماره ۸۷۰ به ثبت ملی رسیده‌است. مکان. این قلعه در ۲ کیلومتری شمال پل دختر (۱۸ کیلومتری جنوب میانه) بر روی صخره بزرگ و قلل تیز، در بالای کوه‌های قافلانکوه که به جاده کاروان‌رو مشرف است واقع شده‌است. منطقه قلعه دختر، به علت داشتن جاذبه‌های مختلف و بی‌نظیر خود ازجمله آثار باستانی قلعه دختر و پل دختر
خود ازجمله آثار باستانی قلعه دختر و پل دختر و همچنین از ساختارهای زیبای زمین‌شناسی مانند ساختارهای تافونی، جریان شدید صخره‌های نوردی و پوست پیازی و داشتن انواعی از آگات‌ها مورد توجه ویژه قرار می‌گیرد. آب هوای مطبوع، طبیعت بسیار زیبا و در کنار آن رودخانه قزل اوزن که از کوه‌های کردستان سرچشمه می‌گیرد و دارای اهمیت گردشگری بسیار زیاد است، می‌تواند به یکی از مناطق معروف توریستی در ایران تبدیل شود. معماری. با توجه به آثار به‌جامانده، ظاهراً قلعه در سه طبقه ساخته شده که در اثر گذشت زمان و خرابی‌های به بار آمده،
شده که در اثر گذشت زمان و خرابی‌های به بار آمده، سقف‌های چوبی که هنوز هم آثار و سوراخ‌های تعبیه چوب در دیوارهای قلعه، بخصوص در قسمت کناری ورودی اصلی به‌طور مشخص دیده می‌شود، به داخل قلعه فروریخته است. این قلعه به شکل کثیرالاضلاع غیر منظم از سه قسمت تشکیل می‌شود: این قلعه دارای دو ورودی ۳ متری است که ورودی پایینی اصلی بوده و در بالای سر در این ورودی کتیبه‌ای روی سنگ نوشته داشته که فعلاً اثری از آن باقی نمانده‌است. ورودی دیگری نیز در بالای قلعه وجود دارد که بیشتر شبیه به یک راه فرار در مواقع اضطراری
که بیشتر شبیه به یک راه فرار در مواقع اضطراری بوده‌است. باروی این قلعه ۱۴ متر است و ۱۶ یا ۲۴ برج دیده‌بانی مخروبه دارد که ۸ برج آن بر رودخانه قزل‌اوزن مشرف است. از وضع ساختمان و مصالح، ساخت این بنا را به دوره یا زمان ساختمان پل دختر نسبت می‌دهند. در میان قلعه دو منبع آب وجود دارد که آب مورد نیاز ساکنان قلعه را تأمین می‌کرده‌است. این منبع‌های آب بمانند آبگیر یا سد ساخته شده‌است. آبگیر بزرگ به ابعاد ۱۰ در ۱۵ متر به ارتفاع ۱۰ متر است که آب آن به‌وسیله برف و باران تأمین می‌شده‌است. دو ضلع آبگیر از صخره‌های
باران تأمین می‌شده‌است. دو ضلع آبگیر از صخره‌های طبیعی و یک ضلع آن از سنگ‌های تراشیده شده تشکیل یافته‌است. علاوه بر آن چاه‌های زیادی نیز در قسمت‌های مختلف قلعه وجود داشته که در مواقع ضروری از آب آن‌ها استفاده می‌شده‌است. دیوارهٔ جلویی آبگیر بزرگ، به ضخامت حدود یک و نیم متر از سنگ و ملات ساروج ساخته شده و قسمت بیرونی آن همانند ورودی اصلی قلعه با سنگ‌های صاف و تراشیده شده، نما داده شده‌است، به‌طوری که این دیواره علی‌رغم معماری حیرت‌انگیز با قوس‌های قسمت بیرونی که کاملاً یکدست و دقیق هستند، در ارتفاع حدود ۱۵
که کاملاً یکدست و دقیق هستند، در ارتفاع حدود ۱۵ متری از سطح دره قرارداد. با عنایت به گنجایش و ظرفیت این آبگیر بزرگ که در احاطه بلندی‌های کوه واقع شده و تا حدودی از تابش دراز مدت خورشید و گرمای آن در طول روز در امان بوده، چنین برمی‌آید که تأمین بخش عمده آب مایحتاج ساکنین قلعه، از این آبگیر بوده‌است.
پل دختر (قیز کورپوسو) در ابتدای راه میانه به زنجان و بر روی رودخانه قزل اوزن در دل رشته کوه قافلانکوه واقع شده‌است و زمانی که هنوز این پل منهدم نشده بود تحت شمارهٔ ۸۷ در آثار ملی ایران ثبت شده. این پل تاریخی یکی از شاهکارهای معماری و مهندسی عهد قدیم است در این پل تاریخی یک دهنهٔ بزرگ توانسته‌است تمام فشارهای تنشی، برشی و کمانشی را خنثی کند. از تاریخ ساختمان پل اطلاعات درستی در دسترس نیست. عده‌ای از باستان‌شناسان تاریخ پایه‌های آن را به عهد شاهنشاهی ساسانی نسبت می‌دهند ولی با توجه به شیوه معماری تاریخ ساخت
می‌دهند ولی با توجه به شیوه معماری تاریخ ساخت آن را به سده هشتم هجری برآورد کرده‌اند. ژان دیولافوا نقاش و جهانگرد فرانسوی که در دورهٔ قاجاریه از این پل بازدید کرده‌است از معماری و استحکام این پل تمجید کرده‌است و شیوهٔ معماریِ این پل را برابر با سده دوازدهم میلادی (سده ششم هجری قمری) دانسته‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ساختار. این پل دارای سه چشمه بزرگی است که چشمه وسطی هم بلندتر و هم عریض‌تر است و به این علت از وسط پل به طرفین دارای شیبی است. آب
به این علت از وسط پل به طرفین دارای شیبی است. آب برهای طرفین چشمه بزرگ از سنگ و به صورت مثلثی است. دهلیزها و کنودهایی در اطراف چشمه بزرگ به چشم می‌خورد که به وسیلهٔ دو نیم ستون چند ضلعی به استقامت پل می‌افزاید. بر روی پایه وسطی پل کتیبه آجری به خط نسخ به چشم می‌خورد که قسمتی از آن محو شده و از بین رفته و در سمت چپ کتیبه‌ای دیگر است که تاریخ ۹۳۳ هجری را نشان می‌دهد که آخرین تاریخ مرمت آن را نشان می‌دهد که بتوسط شاه بیگم بنت محمدبیگ موصللو انجام گرفته‌است. نگاره‌های بنا در میانه‌های سده نوزدهم. در بازدیدهایی
بنا در میانه‌های سده نوزدهم. در بازدیدهایی که جهانگردان و مستشرقان اروپایی از جمله اوژن فلاندن و جیمز موریه از این منطقه داشته‌اند، نگاره‌هایی را از این پل بر جای گذاشته‌اند که وضعیت پل را در سده نوزدهم میلادی و پیش از ویرانی آن نشان می‌دهد. انفجار طاق پل. در روز ۲۵ آذر ۱۳۲۵ به هنگام عقب‌نشینی قوای فرقه دموکرات از برابر نیروهای دولتی برای جلوگیری از پیشرفت ارتش ایران طاق چشمه وسط را با دینامیت منفجر کردند سالهای مرمت. پل دختر در چهار دوره مرمت و بازسازی شده‌است؛ در سال ۹۳۳ هجری توسط شاه بیگم بنت محمد بیگ
در سال ۹۳۳ هجری توسط شاه بیگم بنت محمد بیگ موصللو، در دوران قاجار توسط آغامحمدخان قاجار، در سال ۱۳۱۳ هجری که طاق آن شکسته و تخریب شده بود توسط اداره کل باستانشناسی با کمک اداره فرهنگ میانه و اداره راه مرمت گردید. مرمت پایه‌های پل که به هنگام انفجار با دینامیت در ۲۵ آذر ۱۳۲۵ به شدت آسیب دیده و شکافهای طولی و عرضی فراوانی در آن ایجاد شده بود در سال ۱۳۷۶ آغاز و در آبانماه سال ۱۳۷۷ به اتمام رسید. نامگذاری. عده‌ای عقیده بر این دارند که چون سازنده آن دختری از شاهزادگان بوده به آن علت اسم دختر بر آن نهاده
از شاهزادگان بوده به آن علت اسم دختر بر آن نهاده شده‌است؛ ولی عقیده متفق‌القول باستان‌شناسان بر این است که ایزدبانوی ناهید، خدای آب و باران و فراوانی یکی از فرشتگان آئین زرتشت بوده و بخاطر آنکه این پل‌ها که اهمیت ویژه‌ای در زندگی و اقتصاد مردم داشته و از سیل آب‌ها و خطرات جوی و طبیعی در امان باشد اسم دختر را برای آن می‌نهادند که این فرشته از آنها نگهداری و پاسداری نماید.
جرج وینستون (۱۱ فوریهٔ ۱۹۴۹ - ۴ ژوئن ۲۰۲۳) پیانیست آمریکایی بود. او نوازندگی را در دههٔ ۱۹۶۰ شروع کرد اما در سال ۱۹۷۱ به نواختن پیانو روی آورد. وی سبک نوازندگی خود را «پیانوی مردمی» می‌نامد اگر چه از نظر موسیقایی در سبک «عصر جدید» طبقه‌بندی می‌شود. آلبوم‌های «دسامبر» و «زمستان تا بهار» او هر کدام بیش از یک میلیون نسخه در آمریکا فروش داشته‌اند. آلبوم «جنگل» وی هم در سال ۱۹۹۶ برندهٔ جایزهٔ گرمی برای بهترین آلبوم عصر جدید شد.
غلامرضا شهبازی (زاده ۱۲ تیر ۱۳۵۲، نهاوند) پژوهشگر، مترجم و بازیگر تئاتر و تلویزیون ایرانی است. زندگی و حرفه. غلامرضا شهبازی در سال ۱۳۵۲ در نهاوند زاده شد. او دانش‌آموخته کارشناسی ادبیات نمایشی و کارشناسی ارشد سینما از دانشکده سینما و تئاتردانشگاه هنر تهران و دکتری تاریخ هنر از همین دانشگاه است. فعالیت دانشگاهی غلامرضا شهبازی از سال ۱۳۹۰ در دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد سینما و نیز کارشناسی و کارشناسی ارشد تئاتر در دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر و دانشکده هنر دانشگاه سوره تدریس کرده‌است.
مقیاس برینل (Brinell scale)، سختی مواد را از طریق مقیاس نفوذ یک فرو رونده فشار داده شده بر روی قطعه ای آزمایشی از ماده، مشخص می‌کند. این یکی از چندین تعریف سختی در علم مواد است . تاریخچه. این آزمایش که توسط مهندس سوئدی یوهان آگوست برینل ()در سال 1900 ارائه شد ، اولین آزمایش سختی استاندارد و پرکاربرد در مهندسی و متالورژی بود. تورفتگی زیاد و آسیب احتمالی قطعه آزمایشی ، کاربرد آن را محدود می کند. با این حال ، این آزمایش ویژگی مفیدی نیز داشت که مقدار سختی تقسیم بر دو ، UTS (مقاومت کشش نهایی) تقریبی در ksi برای
بر دو ، UTS (مقاومت کشش نهایی) تقریبی در ksi برای فولادها را می دهد. این ویژگی به استفاده کردن از آن نسبت به دیگر آزمایش های سختی کمک می کند. جزئیات آزمون. در آزمون معمولی از توپ فولادی به قطر به عنوان یک فرو رونده با نیروی استفاده می شود. برای مواد نرمتر ، نیروی کمتری استفاده می شود. برای مواد سخت تر ، یک توپ کاربید تنگستن جایگزین توپ فولادی می شود. تورفتگی اندازه گیری می شود و سختی به صورت زیر محاسبه می شود: که در آن: سختی برینل گاهی اوقات در واحد مگاپاسکال بیان می شود. عدد سختی برینل برای تبدیل به واحد
بیان می شود. عدد سختی برینل برای تبدیل به واحد مگاپاسکال در شتاب گرانش ، m/s2 9.80665 ضرب می شود. BHN می تواند به مقاومت کششی نهایی (UTS) تبدیل شود ، اگرچه رابطه به ماده بستگی دارد و بنابراین از نظر تجربی تعیین می شود. این رابطه براساس شاخص Meyer از قانون Meyer است. اگر شاخص میر(Meyer) کمتر از 2.2 باشد ، نسبت UTS به BHN ، 0.36 است. اگر شاخص میر بیشتر از 2.2 باشد ، این نسبت افزایش می یابد. "BHN" توسط متداول ترین آزمون های استاندارد (ASTM E10-14 و ISO 6506–1: 2005 ) به عنوان "HBW" ( "H" از سختی ، "B" از
2005 ) به عنوان "HBW" ( "H" از سختی ، "B" از brinell و "W" از ماده فرو رونده ، تنگستن) تعیین می شود ( wolfram) کاربید) در استانداردهای قبلی از HB یا HBS برای اشاره به اندازه گیری های ساخته شده با فرورفتگی های فولادی استفاده می شد. HBW در هر دو استاندارد با استفاده از واحدهای SI به روش زیر محاسبه می شود که در آن: مقادیر رایج. هنگام بیان کردن عدد سختی برینل (BHN یا بطور رایج تر HB) ، شرایط آزمایشی که برای بدست آوردن عدد استفاده می شود باید مشخص باشد. (HB به درجه سختی مداد "HB" مربوط نیست. ) قالب استاندارد
درجه سختی مداد "HB" مربوط نیست. ) قالب استاندارد برای تعیین آزمایش ها را می توان در مثال "HBW 10/3000" مشاهده کرد. "HBW" به این معنی است که از یک کاربید تنگستن (از نماد شیمیایی تنگستن یا از نام سوئدی / آلمانی تنگستن ، "Wolfram") فرو رونده توپی استفاده شده است ، در مقابل "HBS" ، که به معنی یک توپ فولادی سخت شده است. "10" قطر توپ بر حسب میلی متر است. "3000" نیرو بر حسب کیلوگرم نیرو است. سختی همچنین ممکن است به صورت XXX HB YY"D"2 نشان داده شود. XXX نیرویی است(در واحد کیلوگرم نیرو) که روی ماده ای از نوع YY
واحد کیلوگرم نیرو) که روی ماده ای از نوع YY اعمال می شود (5 برای آلیاژهای آلومینیوم ، 10 برای آلیاژهای مس ، 30 برای فولادها). بنابراین می توان یک سختی فولادی معمولی میتواند به صورت: 250 HB 30 "D" 2 نوشته شود. این مقدار می تواند حداکثر یا حداقل باشد. کاربردها. می توان از آن برای آزمایش مواد غیر همگن (موادی که خصوصیات آنها در کل نمونه ثابت نیست) استفاده کرد. برینل فرصت آزمایش را با استفاده از نیروها و فرورونده های مختلف فراهم می کند. روند این آزمایش مخرب است.
جنبش دانشجویی در ایران، به مجموعه فعالیت‌ها و نقش آفرینی‌هایی گفته می‌شود که تشکل‌ها و گروه‌های مختلف دانشجویی انجام داده‌اند و رویکردهای مختلفی که در بازه‌های زمانی گوناگون به خود گرفته‌اند. این فعالیت‌ها به مدت کمی پس از تأسیس دانشگاه تهران به عنوان اولین دانشگاه در ایران، از اوایل دههٔ بیست آغاز شد و با فراز و فرودهایی همواره ادامه داشته‌است و حتی در مقاطعی بارزترین نفش را در سرنوشت تاریخی ایران ایفا کرده‌است. از ۱۳۱۳ تا ۱۶ آذر ۱۳۳۲. مدت اندکی پس از خروج رضا شاه از کشور بود که با آزادی گروه ۵۳ نفره چپ،
رضا شاه از کشور بود که با آزادی گروه ۵۳ نفره چپ، حزب توده شکل گرفت. پس از آن اتحادیه دانشجویی حزب توده که زیر نظر سازمان جوانان حزب توده بود، فعالیتش را در دانشگاه آغاز کرد. برای اولین بار، این سازمان در دانشکده داروسازی دانشگاه تهران به فعالیت پرداخت و اتفاقاً مقامات دانشگاه آن‌ها را به عنوان نمایندگان رسمی دانشجویان دانشکده پذیرفتند. با گذشت ۲ سال محدوده فعالیت اتحادیه به دانشکده‌های حقوق، فنی، ادبیات و کشاورزی نیز تسری یافت. سرعت نفوذ این گروه مارکسیستی در دانشگاه تا به حدی بود که در سال ۱۳۲۵ و تنها با
در دانشگاه تا به حدی بود که در سال ۱۳۲۵ و تنها با گذشت ۳ سال از آغاز فعالیت آن رئیس دانشگاه تهران به سفیر انگلیس می‌گوید که اکثر ۴۰۰۰ نفر دانشجوی این دانشگاه تحت تأثیر قوی از حزب توده قرار گرفته‌اند. در سال ۱۳۲۷ و هم‌زمان با غیرقانونی اعلام شدن حزب توده، اتحادیه دانشجویی هم امکان فعالیت قانونی را از دست داد. بدین جهت حزب توده اقدام به تشکیل سازمان دانشجویان دانشگاه تهران کرد. این سازمان ارتباط تشکیلاتی قوی ای با انجمن بین‌المللی دانشجویان در پراگ برقرار کرد. از ابتدای تأسیس اتحادیه دانشجویی و سپس سازمان
از ابتدای تأسیس اتحادیه دانشجویی و سپس سازمان دانشجویان، با گذشت زمان ایدئولوژی چپ‌گرا مارکسیستی به صورت شدیدتری رشد و قدرت می‌یافت. همین غلبه فوق تصور گفتمان چپ بر فضای دانشگاه‌ها بود که سپس ایجاد تشکل‌های رقیب شد. در این بین نیروهای اسلام‌گرا در کنار ملی گرایان لیبرال برای رقابت با توده‌ای‌ها در دانشگاه سعی در ایجاد تشکیلات مستقل کردند. بدین ترتیب بود که انجمن اسلامی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران به عنوان اولین گروه اسلام‌گرا در سال ۱۳۲۲ تأسیس شد. نفوذ گرایش چپ تا حدی بود که تعدادی از دانشجویان مسلمان
گرایش چپ تا حدی بود که تعدادی از دانشجویان مسلمان تشکیلاتی را تحت نام نهضت خداپرستان سوسیالیست در سال ۱۳۲۲ شکل دادند. سازمان دانشجویی جبهه ملی هم در سال ۱۳۲۹ برای مقابله با توده‌ای‌ها تشکیل شد. این سازمان که در پی شکست از چپی‌ها در انتخابات سازمان دانشجویان با نام سازمان صنفی دانشجویان دانشگاه تهران کارش را آغاز کرد، دارای خرده گفتمان ناسیونالیستی-لیبرالیستی بود و بیشتر تاکیدش بر دموکراسی و آزادیخواهی بود در برابر فضای چپ دانشگاهی که بیشتر مطالبات عدالت طلبانه، فقرستیزانه، ضد استعمار، ضد امپریالیستی و
طلبانه، فقرستیزانه، ضد استعمار، ضد امپریالیستی و ضدسرمایه‌داری داشت. اگرچه می‌توان گفت که در کل این برهه تا اواسط دهه پنجاه ادبیات مارکسیستی بر دانشگاه غلبه داشت، ما در این بین شاهد افول‌ها و نهفتگی‌هایی در آن همانند پس از کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ بودیم. همچنین در این بازه حرکت‌هایی مستقل و جدای از جریان موجود را به عنوان مثال در جریان حرکت خودجوش ۱۶ آذر ۳۲ شاهدیم. خود گرایش مارکسیستی هم که در دانشگاه‌ها وجود داشت، به صورت ثابت و فقط در حیطه مکتب مارکسیسم-لنینیسم و استالینیسم نبود، بلکه بسیار سیال و متحرک بود و
و استالینیسم نبود، بلکه بسیار سیال و متحرک بود و در محدوده‌ای وسیع در حرکت بود. از ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۷. جنبش دانشجویی در خارج از کشور: کنفدراسیون. کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی – اتحادیه ملی (معروف به کنفدراسیون) سازمانی بود متشکل از دانشجویان ایرانی مقیم خارج (عمدتاً اروپای غربی و ایالات متحده) که گرچه ابتدا به این هدف بنیان نگذاشته بود، اما در یکی دو دههٔ قبل از انقلاب ۵۷ به یکی از سازمان‌های مخالف رژیم سلطنتی ایران بدل شد و جمع کثیری از دانشجویان ایرانی را علیه حکومت بسیج کرد. مهم‌ترین سال‌های
ایرانی را علیه حکومت بسیج کرد. مهم‌ترین سال‌های فعالیت این کنفدراسیون دهه‌های ۶۰ و ۷۰ بود که در این سال‌ها مهم‌ترین بلندگوی اعتراض نیروهای مخالف رژیم ایران به حساب می‌آمد. پایگاه دانشجویی جنبش چریکی در ایران پیش از انقلاب. از اواخر دهه چهل و اوایل دهه پنجاه بود که این گفتمان چپ در قالب نگاه رادیکالی در سازمان‌های چریکی و به صورت مبارزات مسلحانه نمود یافت. اغلب این گروه‌ها با یارگیری از بدنه جنبش دانشجویی شکل یافته بود و در موارد بسیار دانشجویان بودند که رهبری و تشکل آن‌ها را در دست داشتند. این گروه‌ها که
و تشکل آن‌ها را در دست داشتند. این گروه‌ها که با تکیه بر الگوهای آمریکای لاتین، آفریقا، آسیای جنوب شرقی انجام می‌گرفت، دارای چهره‌هایی الگو از مناطق مختلف همچو مائو (چین)، کاسترو و چه گوارا (کوبا)، فرانتس فانون (الجزایر) و جیاپ (ویتنام) بودند که روش‌های گوناگون آن‌ها را به عنوان راه‌های مفید جهت مبارزه مورد استعمال قرار می‌دادند. به‌طور کلی عمده این گروه‌ها که از جریان دانشجویی یارگیری می‌کردند را می‌توان در موارد زیر بیان داشت. این گروه‌ها که هسته اولیه بسیاری از آن‌ها از جنبش دانشجویی بود، مبارزه مسلحانه
از آن‌ها از جنبش دانشجویی بود، مبارزه مسلحانه و جنگ چریکی را به عنوان آخرین حربه برای مبارزه با رژیم بکار گرفتند، اما توفیقی حاصل نکردند. همراه با سرکوب جنبش مسلحانه بود که جنبش چپ به انتهای راه رسید؛ و کم کمک توجه به گرایش اسلام گرایانه فزونی یافت. دانشجویان اسلام‌گرا پیش و پس از انقلاب. می‌توان پیدایش گرایش اسلام‌گرایی در دانشگاه را به اوایل دهه بیست و تأسیس انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی مربوط دانست که در ادامه در دانشکده‌های مثل فنی نیز گسترش یافت. اما برای تبدیل این گرایش به گفتمان هژمون جنبش
اما برای تبدیل این گرایش به گفتمان هژمون جنبش دانشجویی بایستی سه دهه صبر پیشه می‌کرد. نهضت ۱۵ خرداد خمینی هم در تقویت این تفکر نوپا نقش بارزی داشت. جنبش دانشجویی را نمی‌توان به‌طور مستقل بررسید و طبعاً رشد اسلام‌گرایی در فضای عمومی فعالیت‌ها و مبارزات بر فضای دانشجویی در این راستا اثر گذاشته‌است. در این برهه‌است که شاهد بروز گروه‌هایی چون نهضت آزادی که با نوعی تلفیق اندیشه اسلام‌گرایی و منش لیبرالی جبهه ملی شکل می‌گیرد در کنار گروه‌هایی چون سازمان مجاهدین خلق ایران با اندیشه بین اسلام‌گرایی با منش
خلق ایران با اندیشه بین اسلام‌گرایی با منش مارکسیستی حزب توده هستیم. این مشاهدات در واقع بیانگر میل به شاخص‌های فعالیت اسلام‌گرایی است و بیش از آنکه این گروه‌ها از اسلام گرایان به نفع تفکر لیبرالی و مارکسیستی یارگیری کنند، یارگیری از لیبرال منش‌ها و مارکسیستها به نفع جریان اسلام‌گرایی محسوب می‌گردد. جنبش دانشجویی نیز علی قاعده تحت تأثیر فضای عمومی خصوصاً فضای اسلام گرایانه طبقه متوسط قرار داشته، به‌طوری‌که زمانی که در سال ۵۶ آشکارا رشد شاخصه‌های تفکر اسلام‌گرایی در جامعه مشاهده می‌شود، جنبش دانشجویی نیز به
در جامعه مشاهده می‌شود، جنبش دانشجویی نیز به همان راه متمایل می‌گردد. در خرداد ۵۶ بود که برای اولین بار مراسم بزرگداشت ۱۵ خرداد در کوی دانشگاه تهران برگزار شد، و دانشجویان دانشکده اقتصاد در کلاس‌های خود دقایقی به احترام شهدای ۱۵ خرداد سکوت کردند. با فاصله کمتر از دو هفته از آن علی شریعتی که تفکرش نفوذ زیادی در بین مردم و خصوصاً روشنفکران و دانشجویان داشت به طرز مشکوکی درگذشت. این حوادث بود که باعث شعله‌ور شدن آتش زیر خاکستر جنبش دانشجویی می‌شد. کمتر از پنج ماه بعد از آن مصطفی خمینی فرزند ارشد روح‌الله
پنج ماه بعد از آن مصطفی خمینی فرزند ارشد روح‌الله خمینی به طرز مشکوکی کشته شد. پس از انقلاب، انجمن‌های اسلامی رهبری جنبش دانشجویی را در اختیار گرفتند. شکل‌گیری اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان و سازمان دانشجویان مسلمان که به پیدایش دفتر تحکیم وحدت انجامید راه را در این راستا صاف کرد. از سوی دیگر همراه با تسخیر سفارت آمریکا این تشکل به صورت بلامنازع بر رقبای خود غلبه کرد. انقلاب فرهنگی بود که پازل قدرتنمائی تحکیم را در دانشگاه‌ها کامل کرد. با اینکه تحکیم، مؤسس این تفکر نبود، اما با قرار گرفتن بر اوج هدایت
این تفکر نبود، اما با قرار گرفتن بر اوج هدایت جنبش دانشجویی را برای سالیانی در اختیار گرفت. محتوای گفتمان این سال‌ها به کلیدواژه‌هایی نظیر عدالت در سیاست داخلی و مبارزه با امپریالیسم در سیاست خارجی تأکید می‌کند، طرفدار اقتصاد متمرکز دولتی برای برقراری هر چه بهتر عدالت است، مصادره زمین‌های زمین داران بزرگ برای توزیع میان دهقانان و روستائیان را می‌خواهد، مخالف مدارس خصوصی است و از نهضت‌های آزادیبخش اسلامی در جهان طرفداری می‌کند و به اصطلاح خود «خط امامی» است. از ویژگی‌های بارز این مقطع تأکید بر جنگ فقر و غنا
از ویژگی‌های بارز این مقطع تأکید بر جنگ فقر و غنا از یکسو و حمایت از اسلام ناب محمدی در برابر اسلام آمریکایی از سوی دیگر است. بجز ایام انقلاب و سالهای نخستین آن به‌خصوص ۵۸–۱۳۵۶ و بالاخص در برهه تسخیر سفارت آمریکا و انقلاب فرهنگی که جنبش دانشجویی در حالت فوران و آشکارگشتگی قرار داشت می‌توان گفت که این موج از جنبش دانشجویی در حالت نهفتگی بوده‌است. البته دوره نهفتگی جنبش دانشجویی در در این برهه، یکنواخت نیست، چه اینکه هم سالهای پر جنب و جوش دهه شصت را شاهدیم و هم بی تحرکی و حتی سیاست گریزی سالهای نخست دهه
و هم بی تحرکی و حتی سیاست گریزی سالهای نخست دهه هفتاد را ملاحظه می‌کنیم. در گفتمان آن هم انسجام و وحدت تام وجود نداشته، بلکه همواره شاهد بروز خرده گفتمان‌ها و گفتمان‌های فرعی نیز بوده‌ایم. شاید چند دهه چپ‌گرایی شدید در کنار نزدیک شدن بیش از حد جنبش به حاکمیت، سنتزی را ایجاد کرد که از ان یک چرخش ایدئولوژیک شدیداً متمایل به راست لیبرالی نتیجه شد و حتی در راستای نفی بخش قابل توجهی از گذشته چپ‌گرایی خود گام برداشت و راست‌گرایی پیشه کرد. جنبش دوم خرداد. همراه با انتخابات هفتم ریاست جمهوری و پیروزی اصلاح‌طلبان
انتخابات هفتم ریاست جمهوری و پیروزی اصلاح‌طلبان ایرانی در آن بود که برهه‌ای جدید در تاریخ جنبش دانشجویی کشور رقم خورد. همگام با دولت اصلاحات با منش لیبرال گونه، دانشجویان سابق به مسبوق عدالتخواه و خط امامی که تجربه چندین سال محدودیت و انزواء را دیده بودند به این جریان پیوستند و همراه با وارد شدن فعالان سابق خط امامی در قدرت، انجمن‌های اسلامی در راستای پیشروی این جریان حرکت کردند. دهه هفتاد را می‌توان سالهای تغییر و تحولات رادیکال در فضا و ذائقه روشنفکری بالاخص روشنفکری دینی ایران دانست. مجموعه عوامل و
بالاخص روشنفکری دینی ایران دانست. مجموعه عوامل و شرایط داخلی و بین‌المللی فضا و فرصت را جهت بازسازی و احیاء لیبرالیسم در کشور فراهم کرد. در این بازه بود که نئولیبرالیسم در قالب روشنفکری دینی رشد پیدا کرد و به کمک جنبش دانشجویی خصوصاً دفتر تحکیم وحدت گسترش مضاعف یافته و گفتمان هژمون جنبش دانشجویی تغییرات وسیع پیدا می‌کند. در این پروسه بود که سریعاً کلیدواژه‌های جنبش دانشجویی از چپ اسلام‌گرایی به راست لیبرالی مبدل می‌گردد. آزادی جای عدالت‌خواهی، پلورالیسم دینی و نوعی سکولاریسم جای اسلام ناب محمدی، تساهل و
و نوعی سکولاریسم جای اسلام ناب محمدی، تساهل و تسامح و حتی حمایت شدید از از رابطه با آمریکا جای استکبارستیزی، واقع‌گرایی در سیاست خارجی و حفظ منافع ملی جای دفاع از حقوق ملت فلسطین، حمایت از خصوصی‌سازی ناب لیبرالی جای اقتصاد دولتی و تعاونیها می‌نشیند و ایدئولوژی ستیزی اوج می‌گیرد. در این موقع است که مباحث کلیدی گفتمان نوین لیبرالی جنبش دانشجویی می‌شوند: آزادی، دموکراسی، جامعه مدنی، حقوق بشر، حقوق زنان، پلورالیسم دینی، جامعه باز، قانون گرایی، حقوق شهروندی و… جنبش دانشجویی در این برهه نیز از فضای عمومی طبقه
جنبش دانشجویی در این برهه نیز از فضای عمومی طبقه متوسط، روشنفکری در ایران و جنبش‌های اجتماعی پیروی می‌کند. تغییر در شاخصه هاس شرایط داخلی و بین‌المللی در این روند کاملاً مؤثر است. در موج سوم بر خلاف دو جریان قبل، جنبش دانشجویی را می‌توان تأثیرگذارتر و تعیین‌کننده تر دانست. در این جریان، جنبش دانشجویی نسبت به فضای عمومی جامعه دارای استقلال عمل بیشتر و فعالیت تعیین‌کننده تر در نتیجه بازی و فضای سیاسی کشور بوده‌است. این‌گونه می‌توان توصیف کرد که در این سال‌ها جنبش دانشجویی به عنوان نوک پیکان رقابت‌ها و
جنبش دانشجویی به عنوان نوک پیکان رقابت‌ها و نزاعهای سیاسی در همه سطوح عمل کرد و در تضاد شدید بین اسلام‌گرایی و گرایش‌های لیبرالی، در خط مقدم تلاقی، تضاد و تصادم فکری قرار گرفته‌است. در حوادث ۱۴۰۱. در سال ۱۴۰۱ دانشجویان از دانشگاه های سراسر ایران اتحاد و همبستگی نشان دادند و به یاری یکدیگر اعلام تحصن برای عزاداری و اعتراض به کشته شدن مهسا امینی انجام دادند. به طوری که از نقش گروه ها و جنبش های دانشجویی در گسترش جنبش ۱۴۰۱ نباید غافل شد. دانشگاه دانشگاه تهران ، دانشگاه علامه طباطبائی ، دانشگاه شهید بهشتی و
، دانشگاه علامه طباطبائی ، دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه های دیگری در سرتاسر ایران اعم از دولتی یا غیر انتفاعی در خیزش ۱۴۰۱ ایران، نمایانگر اتحاد و همبستگی دانشجویان و نقش مؤثر آنان در ادامه دادن مسیر جنبش های مدنی_ اجتماعی در داخل ایران به صورت کارآمد و مستمر ثمر دارد. فعالیت هایی همچون ماست نخوری، تخریب دیوار سلف و دیگر بخش های دانشگاه، اعتصاب اجباری برای همه همراه با ضرب و شتم دانشجویان غیر متعصب جزو فعالیت های مبارزه گونه دانشجویان بود.
فرانک اوکانر (زاده‌شده با نام مایکل فرانسیس اوکانر اوداناوان) (۱۷ سپتامبر ۱۹۰۳ - ۱۰ مارس ۱۹۶۶) نویسندهٔ ایرلندی بود که بیش از ۱۵۰ اثر بر جای گذاشت. او بیشتر به خاطر داستان‌های کوتاه و زندگی‌نامه‌هایش شناخته شده‌است. جایزه داستان کوتاه اوکانر که یکی از بلند بالا ترین جوایز ادبی می باشد به افتخار وی نامگذاری شده است. زندگی و حرفه. اوکانر در کُرک ایرلند به دنیا آمد. او در دهه ۱۹۳۰ در دوبلین به کتابداری، تدریس زبان ایرلندی و کارگردانی تئاتر مشغول بود. هنگامی که او در سال ۱۹۳۵ عضو هیئت مدیره "تئاتر اَبی" شد،
که او در سال ۱۹۳۵ عضو هیئت مدیره "تئاتر اَبی" شد، توسط ویلیام باتلر ییتس شاعر سرشناس ایرلندی و دیگر اعضای "انجمن ملی تئاتر ایرلندی" شناخته شد. وی نخستین مجموعه داستان‌های کوتاهش را در سال ۱۹۳۱ منتشر کرد. اوکانر در سال ۱۹۵۰ دعوت‌ها برای تدریس در آمریکا را پذیرفت و به آن کشور رفت. او بیشتر عمرش را در آمریکا به تدریس و نوشتن گذراند و بسیاری از داستان‌های او برای نخستین بار در آمریکا منتشر شدند. از سال ۲۰۰۵ به افتخار وی، جایزه‌ای به نام "" به بهترین مجموعه‌داستان‌های کوتاه اعطا می‌شود. ترجمه آثار اوکانر به
کوتاه اعطا می‌شود. ترجمه آثار اوکانر به فارسی. مجموعه داستان‌های کوتاه زیادی از فرانک اوکانر به زبان فارسی ترجمه و در ایران منتشر شده‌اند و مشهورترین داستان وی "عقدهٔ ادیپ من" نیز بارها در کتاب‌های مختلف ترجمه و چاپ شده‌است. مجموعه داستانی تحت عنوان «نوازنده شیپوری که به ایرلند خیانت کرد» با ترجمه خانم مرضیه خسروی از سوی نشر روزگار ارائه شده‌است.
رابین بک (زاده ۷ نوامبر ۱۹۵۴ بروکلین، نیویورک) خواننده راک آمریکایی است. او در سال ۱۹۸۸ در انگلستان و در سال ۱۹۸۹ در آلمان با آهنگ «اولین مرتبه» (First Time)، مقام اول را در جدول انفرادی به خود اختصاص داد. همچنین این آهنگ بواسطه محبوبیت‌اش برای تبلیغ کوکا کولا استفاده شد. زندگی‌نامه. ابتدا به عنوان هم خوان شروع به خواندن کرد و با ملیسا منچستر، چاکا خان و لئو سایر هم خوانی کرد. اولین آلبومش را در سال ۱۹۷۹ با حضور ایرنه کارا و لوتر وندروس به عنوان هم خوان‌هایش عرضه کرد. هرچند آلبومهای بعدی اش نتوانستند موفقیت
عرضه کرد. هرچند آلبومهای بعدی اش نتوانستند موفقیت تجاری در انگلیس کسب کنند، ولی آهنگ «همه اشک هایت را نگه دار» (Save Up All Your Tears) او توانست در رده ۱۰ آهنگ برتر در آلمان قرار بگیرد. جوایز. RSH-GOLD - Radio Schleswig-Holstein-Musikpreis (آلمان) IFPI (آلمان) SNEP (فرانسه) IFPI (سوییس) BPI (انگلیس)