payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۱۱، اصلاحیه‌ای برای منشور تبتی تصویب کرد و اختیارات اداری و سیاسی خود را به رهبران منتخب دموکراتیک دولت تبت مرکزی واگذارکرد. جانشین و تناسخ. دالایی لاما در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۱، بیانیه زیر را در مورد تناسخ در جسم تازه خود صادر کرد: «هنگامیکه من به ۹۰ سالگی برسم با بالاترین لاماهای بودایی، مردم تبت، و دیگر افراد ذی‌ربط که به دنبال بودیسم تبتی هستند مشورت خواهم کرد، و دوباره ارزیابی خواهم کرد که آیا نهاد دالایی لاما باید به کار خود ادامه بدهد یا خیر و بر این اساس ما تصمیم‌گیری خواهیم کرد. اگر
خیر و بر این اساس ما تصمیم‌گیری خواهیم کرد. اگر تصمیم گرفته شد که تناسخ دالایی لاما باید ادامه یابد و نیاز به پانزدهمین دالایی لاما نیز وجود دارد، مسئولیت این کار بر عهده افسران مورد اعتماد گدن فودرنگ دالایی لاما خواهد بود. آن‌ها باید با رؤسای مختلف بودایی تبت و محافظان هم قسم دارما که از خاندان دالایی لاما جدا نشدنی اند مشورت کنند. آن‌ها باید به دنبال راهنمایی و پند در این زمینه باشند و به تحقیق و شناخت روش‌های مطابق با سنتهای قدیم بپردازند. در این ارتباط یک نوشتار راهنما، خواهم نوشت. به یاد داشته باشید
یک نوشتار راهنما، خواهم نوشت. به یاد داشته باشید که به غیر از شناخت تناسخ (دالایی لاما) از طریق روش‌های مشروع، دیگر کاندیداها از جمله آن‌هایی که در جمهوری خلق چین به منظور اهداف سیاسی معرفی می‌گردند هیچ گونه رسمیتی نداشته و پذیرفته شده نیستند. در ۳ اکتبر ۲۰۱۱، دالایی لاما اظهارات خود را در مصاحبه با تلویزیون کانادا تکرار کرد. وی افزود موانع قوانین چین در انتخاب جانشین دالایی لاما تصمیم وی را عوض نخواهد کرد. او در این مصاحبه گفت: "طبیعتاً زندگی بعدی من به‌طور کامل مربوط به من است نه هیچ کس دیگری؛ و این یک
کامل مربوط به من است نه هیچ کس دیگری؛ و این یک موضوع سیاسی نیست، دالایی لاما همچنین اضافه کرد که این تصمیم برای او گرفته نشده که او تناسخ دالایی لاماهای پیشین یا آخرین دالایی لاما خواهدبود. پیوند به بیرون. دالایی لاما در گوگل پلاس وبسایت رسمی مجموعه سخنان و نامه‌ها دالایی لامای چهاردهم دالایی لاما در فیس بوک دالایی لاما - خردمند شاد منابع. http://www.bbc.co.uk/persian/worldnews/story/2008/03/080318_he-dalai-lama.shtml
فیلیپ پولمن (زاده ۱۹ اکتبر ۱۹۴۶) یک نویسنده بریتانیایی است. فیلیپ پولمن یکی از پشتیبانان انجمن اومانیستهای بریتانیا و همچنین یکی از اعضای افتخاری جامعه ملی سکولار در این کشور است. کتاب‌های وی از جمله مجموعهٔ خیال‌پردازی نیروی اهریمنی‌اش و بیوگرافی دراماتیک مسیح یا عنوان عیسای خوب و مسیح شریر فروش قابل توجهی را کسب کرده‌اند. نیروی اهریمنی‌اش. سه‌گانه نیروی اهریمنی‌اش کتابی متفاوت و برجسته است. نیروی اهریمنی‌اش شامل، سپیده شمالی (در آمریکای شمالی با عنوان "قطب‌نمای طلایی")، خنجر ظریف و دوربین کهربایی است. در
طلایی")، خنجر ظریف و دوربین کهربایی است. در نخستین مجموعه (سپیده شمالی) وی توانست مدال کارنگی را به‌خاطر بهترین رمان کودک در سال ۱۹۹۵ در بریتانیا بگیرد.در کتاب دوم (خنجر ظریف) او توانست دو جایزه Whitbread Prize را برای بهترین کتاب کودکان در سال ۲۰۰۱ و Whitbread Book of the Year در سال۲۰۰۲ به خود اختصاص دهد، باید گفت که این نخستین کتاب کودکانی بود که توانست این جایزه را بدست آورد. این مجموعه در سال ۲۰۰۳ محبوبیت فوق‌العاده‌ای را کسب کرد و در بزرگترین نظر سنجی کتاب بی‌بی‌سی جایگاه سوم را به خود اختصاص داد.
کابین شیشه‌ای به نوعی از کابین خلبان گفته می‌شود که در آن ابزارهای اصلی ناوبری، داده‌ها را به صورت دیجیتالی روی صفحه نمایشگر کامپیوتری نمایش دهند. این داده‌ها شامل وضعیت و موقعیت هواپیما، شرایط موتورها، سرعت، ارتفاع، ارتباطات رادیویی، وضعیت آب و هوا و سایر موارد است. کابین خلبان قدیمی. در گذشته، ابزارهای ناوبری داده‌ها را به صورت آنالوگ و با کمک عقربه‌ها، درجه‌ها و شماره‌اندازهای مکانیکی برای خلبان، کمک خلبان و مهندس پرواز نمایش می‌دادند. در این گونه هواپیماها، اطلاعات ناوبری و پرواز توسط صفحه پرادزشگر به
اطلاعات ناوبری و پرواز توسط صفحه پرادزشگر به خلبان نشان داده نمی‌شد، و وجود مهندس پروازی برای پردازش اطلاعات و تصمیم‌گیری‌های فنی پرواز ضروری بود. کابین خلبان شیشه‌ای. بخش اصلی کابین خلبان شیشه‌ای «سیستم ابزار الکترونیکی پرواز» (EFIS) نام دارد که داده‌های مربوط به وضعیت هواپیما در طول پرواز، موقعیت و پیشرفت پرواز را نمایش می‌دهد. ابتدا در هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک، بوئینگ ۷۵۷، بوئینگ ۷۶۷-۲۰۰ و ایرباس آ-۳۰۰-۶۰۰، این بخش از کابین خلبان با صفحات کامپیوتری و پردازشگر جایگزین شد. پس از آن در هواپیماهای
و پردازشگر جایگزین شد. پس از آن در هواپیماهای جدیدتر مانند بوئینگ ۷۴۷-۴۰۰، بوئینگ ۷۷۷، ایرباس آ-۳۲۰ و تمامی مدل‌های جدید ایرباس، تمام هواپیماها به کابین خلبان شیشه‌ای مجهز شدند. کابین خلبان شیشه‌ای نیاز به حضور مهندس پرواز را در هواپیماهای جدید برطرف ساخته است. منابع. Wikipedia contributors، "Glass cockpit،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Glass_cockpit&amp;oldid=196738270
من افسانه هستم فیلمی است در ژانر پسا-آخرالزمانی به کارگردانی فرانسیس لارنس و نویسندگی آکیوا گلدزمن و مارک پروتوسویچ که محصول سال ۲۰۰۷ کشور ایالات متحده است. این فیلم سومین اقتباس سینمایی رمان سال ۱۹۵۴ ریچارد متیسون پس از فیلم‌های "آخرین مرد روی زمین" (۱۹۶۴) و "امگا من" (۱۹۷۱) است. استودیوی برادران وارنر در سال ۱۹۹۴ تصمیم به ساخت این فیلم گرفت و بازیگران و کارگردانان مختلفی همچون تام کروز، مایکل داگلاس، آرنولد شوارتزنگر، ریدلی اسکات و راب بومن هر کدام در مقطعی از زمان برای این فیلم در نظر گرفته شدند ولی
مقطعی از زمان برای این فیلم در نظر گرفته شدند ولی به‌دلیل نگرانی‌های مالی و برآورده نشدن بودجه لازم، ساخت فیلم تا سال ۲۰۰۶ به تعویق افتاد. سرانجام در سال ۲۰۰۶ استودیو با فرانسیس لارنس به عنوان کارگردان و ویل اسمیت برای ایفای نفش «دکتر رابرت نویل» قراردادی تنظیم کرد. "من افسانه هستم" در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۷ در ایالات متحده و کانادا اکران شد و ۵۸۵ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۱۵۰ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است و به هفتمین فیلم پرفروش سال ۲۰۰۷ تبدیل شد. فیلم با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان
تبدیل شد. فیلم با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود که عملکرد بازیگری اسمیت مورد تحسین قرار گرفت، اما منتقدان نسبت به تفاوت‌های آن با رمان، به‌ویژه پایانش انتقاداتی داشتند. داستان. در سال ۲۰۱۰ در آمریکا ویروسی پخش شده است (از سال ۲۰۰۹) که انسان‌ها را از حالت نرمال خود خارج کرده و نوعی از هاری است. همهٔ مردم تبدیل به افراد هاری شده‌اند که انسانیت خود را از دست داده‌اند. از خصوصیات این موجودات این است که نمی‌توانند در روشنایی زنده بمانند. در نتیجه شب‌ها بیرون می‌آیند و دست به تخریب شهر می‌زنند. تنها
بیرون می‌آیند و دست به تخریب شهر می‌زنند. تنها یک نفر در این شهر سالم است. دکتر رابرت نویل کسی است که هنوز انسان مانده است. او زندگی و ساعت خود را طوری برنامه‌ریزی کرده است که فقط روزها از خانه بیرون بیاید و هیچ‌گاه در تاریکی نرود. تنها همدم او سَم، سگ اوست. دکتر رابرت نویل روزها به شکار مبتلایان می‌رود تا روی آن‌ها داروهایی که برای درمان می‌سازد را امتحان کند. او طی این سه سال به هیچ نتیجه‌ای نرسیده است. از طرفی او یک افسردگی دائمی گرفته است. در یکی از درگیری‌ها سَم هم دچار ویروس زامبی می‌شود و مجبور به
سَم هم دچار ویروس زامبی می‌شود و مجبور به کشتن او می‌شود. این افسردگی ناشی از تنهایی تشدید می‌شود. شب بعد که او می‌خواهد تمام موجوداتی را که باعث مرگ سم شده‌اند زیر ماشین له کند، موجودات بر او غالب می‌شوند تا اینکه نور ماشینی آن‌ها را فراری می‌دهد. کسی برای نجات نویل آمده است… فروش. "من افسانه‌ام" در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۷ در آمریکا و کانادا به نمایش درآمد و با فروش ۷۷ میلیون دلاری خود در اولین هفته اکران، رکورد جالبی را خلق کرد. این فیلم فقط در آمریکای شمالی چیزی بالغ بر ۵۵۰ میلیون دلار فروخت و یک پیروزی
چیزی بالغ بر ۵۵۰ میلیون دلار فروخت و یک پیروزی بزرگ را برای دست‌اندرکاران فیلم رقم زد.
ابوالحسن علی بن عبدالرحمن بن احمد بن یونس صدفی مصرفی مشهور به ابن یونس (زاده ۳۲۹ خورشیدی - در گذشته ۳۸۸ خورشیدی) از مشهورترین اخترشناسان و ریاضی‌دانان مسلمان مصری بود که کارهایش در زمان خود به دلیل سر آمد بودن مورد توجه قرار گرفته است. مشهورترین کار او در نجوم اسلامی، زیجی بنام زیج حاکمی (الزیج الکبیر الحاکمی) بود که در حدود سال ۳۷۹ خورشیدی تألیف شده است. این زیج که کتابچه‌ای از جدول‌های نجومی بود دارای اطلاعات رصدی بسیار دقیقی است. دهانه‌ای در ماه به افتخار او ابن یونس نامگذاری شده است.
قرنقو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چالدران در استان آذربایجان غربی ایران است. جمعیت. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۷۳ نفر (۱۵۳ خانوار) بوده‌است.
ابوعلی حسن مراکشی ( به عربی : أبو علي الحسن بن علي بن عمر المراكشي ، اواخر قرن سیزدهم) اخترشناس و ریاضی‌دان عرب اهل پادشاهی مراکش بود. او به‌ویژه در زمینهٔ مثلثات و اخترشناسی عملی برجسته بود. وی مؤلف رساله‌ای حجیم دربارهٔ نجوم کروی و آلات نجومی (ساعت آفتابی، اسطرلاب) با عنوان "جامع المبادئ والغایات فی علم المیقات" (مجموعه اصول و اهداف علم زمان) است. نیمه اول این اثر توسط J. J. Sédillo در اوایل قرن نوزدهم به فرانسوی ترجمه شد و پس از مرگش در سال ۱۸۳۴ منتشر شد. این کتاب در حال حاضر به عنوان کامل‌ترین منبع در
این کتاب در حال حاضر به عنوان کامل‌ترین منبع در مورد آلات نجومی قرون وسطایی اسلامی است. وی این رساله را در سالهای ۱۲۷۶–۱۲۸۲ در قاهره نوشت. عرض و طول ۴۱ شهر را که میان قاهره و مراکش قرار داشت، با دقّت خاصّی محاسبه کرد که در کتاب جامع المبادی و الغایات او مندرج است که یک مجموعه خیلی وسیعی راجع به مختصات کروی و ابزارهای نجومی است. دهانهٔ المراکشی روی ماه به نام او نامگذاری شده‌است.
ریوِر جود فینیکس (؛ ۲۳ اوت ۱۹۷۰ – ۳۱ اکتبر ۱۹۹۳) بازیگر، موسیقی‌دان و کنشگر آمریکایی بود. او در طول حرفه‌اش نامزد دریافت یک جایزهٔ اسکار و یک جایزهٔ گلدن گلوب شده بود. فینیکس در یک خانواده دوره‌گرد به دنیا آمد و برادر بزرگتر رین فینیکس، واکین فینیکس، لیبرتی فینیکس و سامر فینیکس است. او تحصیلات رسمی نداشت، اما استعدادی غریزی برای گیتار از خود نشان داد. او فعالیت بازیگری خود را از ۱۰ سالگی در تبلیغات تلویزیونی آغاز کرد. وی در فیلم ماجراجویی علمی تخیلی "کاوشگران" (۱۹۸۵) بازی کرد و اولین نقش برجسته خود را در
(۱۹۸۵) بازی کرد و اولین نقش برجسته خود را در فیلم "کنار من بمان" در سال ۱۹۸۶ داشت. فینیکس با بازی در فیلم "ازنفس‌افتاده" (۱۹۸۸) نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او همچنین در فیلم "آیداهوی اختصاصی خودم" نقش یک همجنس‌گرا در جستجوی مادر بیگانه‌اش را ایفا کرد. وی برای این نقش برندهٔ جام ولپی بهترین بازیگر مرد در جشنواره فیلم ونیز شد. فینیکس در ساعات اولیه ۳۱ اکتبر ۱۹۹۳، در ۲۳ سالگی به دلیل مصرف بیش از حد مواد مخدر در هالیوود غربی درگذشت. قبل از مرگ، وی در حال فیلمبرداری "خون تیره" بود که ۱۹
از مرگ، وی در حال فیلمبرداری "خون تیره" بود که ۱۹ سال بعد، در سال ۲۰۱۲ به‌طور ناقص منتشر شد. گذشته. او در ۲۳ اوت ۱۹۷۰ با نام ریور جود باتم در متولیوس ایالت اورگان در پنج مایلی مادراس به دنیا آمد. اسم کوچک او (ریور به معنی رودخانه) از رود رمان سیذارتا اثر هرمان هسه گرفته شده‌است و اسم وسطش (جود) از آهنگ هی جود گروه بیتلز می‌آید. مادرش آرلین شارون، زادهٔ منطقهٔ برانکس نیویورک بود و از خانواده‌ای یهودی و روس و پدرش، جان لی باتم، از خانواده‌ای کاتولیک ولی شخصاً غیرمذهبی از نژاد انگلیسی، آلمانی و فرانسوی و اهل
غیرمذهبی از نژاد انگلیسی، آلمانی و فرانسوی و اهل فونتانای کالیفرنیا است. در ۱۹۶۸، مادر وی خانواده‌اش را ترک کرد و به کالیفرنیا رفت و در آن‌جا با پدر فینیکس آشنا شد. آن‌ها در ۱۹۶۹ با هم ازدواج کردند و بعداً به عضویت فرقهٔ فرزندان خدا درآمدند و به همین علت مبلٌغ مذهبی شدند و به آفریقای جنوبی رفتند تا در مزارع میوه کار کنند. آن‌ها بعد از ریور صاحب چهار فرزند دیگر شدند: واکین (بازیگر)، رین (خواننده و بازیگر)، سامر (بازیگر و مدل) و لیبرتی (بازیگر). فینیکس همچنین یک برادر بزرگتر و ناتنی از پدرش داشت که جودن نام
یک برادر بزرگتر و ناتنی از پدرش داشت که جودن نام داشت ولی بعداً نامش را به تراست تغییر داد. خانواده فینیکس در زمانی که او بسیار کوچک بود، به خارج از کشور نقل مکان کردند. فینیکس اظهار داشت که آنها در فقر مطلق زندگی کردند. او و خواهرش از طریق آواز خواندن در خیابان‌های کاراکاس، ونزوئلا مخارج خانواده را تأمین می‌کردند در حالی که پدر و مادرش فقط مبلغین مذهبی بودند. فینیکس هرگز در مدرسه رسمی شرکت نکرد. بعدها نائومی فونر جیلنهال، فیلمنامه‌نویس و مادر جیک و مگی جیلنهال، اظهار کرد: «او کاملاً بدون تحصیلات بود.
جیلنهال، اظهار کرد: «او کاملاً بدون تحصیلات بود. منظورم این است که او می‌توانست بخواند و بنویسد، و علاقه زیادی به آن داشت، اما او هیچ ریشه عمیقی در درک تاریخ و ادبیات نداشت.» جورج سلوزر ادعا داشت که فینیکس خوانش‌پریش بود. فرزندان خدا. در سال ۱۹۷۳، این خانواده به فرقه‌ای مذهبی به نام فرزندان خدا پیوستند. آنها در کاراکاس، ونزوئلا مستقر شدند، جایی که فرزندان خدا آنها را مستقر کرده بودند تا به عنوان مبلغین و جمع‌آوری میوه کار کنند. گرچه فینیکس به‌ندرت در مورد این فرقه صحبت می‌کرد، اما در ۱۹۹۴ در مصاحبه با
این فرقه صحبت می‌کرد، اما در ۱۹۹۴ در مصاحبه با اسکوایر، فینیکس گروه فرزندان خدا را «مشمئزکننده» نامید و گفت «آن‌ها فقط زندگی مردم را از بین می‌برند». طبق مجله "ونتی فر"، فینیکس در چهار سالگی مورد تجاوز قرار گرفت. در مصاحبه‌ای با مجلهٔ دیتیلز در ۱۹۹۱، ریور گفته بود که اولین رابطهٔ جنسی‌اش را در چهار سالگی و زمانی که در فرزندان خدا بودند تجربه کرده‌است. او بعداً تحت فشار نماینده‌هایش این ماجرا را یک شوخی نامید. آرلین و جان سرانجام از فرقه فرزندان خدا ناامید شدند. بعداً آرلین به یک روزنامه‌نگار گفت که او و
شدند. بعداً آرلین به یک روزنامه‌نگار گفت که او و همسرش مخالف آیین این فرقه بودند. وی اظهار کرد: «این گروه توسط دیوید برگ، که درحال قدرتمند تر و ثروتمند تر شدن بود، رهبری می‌شد. او به دنبال جذب مریدان ثروتمند از طریق رابطه جنسی بود. به هیچ وجه.» خانوادهٔ فینیکس در ۱۹۷۷ به ایالات متحده نزد والدین آرلین، در فلوریدا نقل مکان و در ۲ آوریل ۱۹۷۹، نام خانوادگیشان را به "فینیکس" تغییر دادند تا تولد دوبارهٔ خانواده‌شان را نشان بدهند. حرفه بازیگری. ۱۹۸۰–۱۹۸۵: اوایل کار. با تشویق‌های والدین‌اش به سینما روی آورد. او پس
با تشویق‌های والدین‌اش به سینما روی آورد. او پس از بازی در چند نقش کوچک، در ۱۹۸۹ در ۱۸ سالگی برای بازی در "دویدن روی هیچ" اثر سیدنی لومت، نامزد دریافت اسکار نقش مکمل شد. پس از بازگشت به ایالات متحده، آرلین به عنوان دبیر یک پخش کننده ان‌بی‌سی و جان به عنوان یک معمار شروع به کار کردند. آریس برتون، عامل استعدادیابی، ریور، واکین و خواهرانشان سامر و رین را در حال آواز خواندن در اوقات فراغتشان در وست وود، لس آنجلس دید و چنان شیفتهٔ این خانواده شد که نمایندهٔ این چهار خواهر و برادر شد. فینیکس شروع به انجام
این چهار خواهر و برادر شد. فینیکس شروع به انجام تبلیغات تجاری برای میتسوبیشی، اوشن اسپری و ساکس فیفت اونیو کرد و اندکی بعد وی، برادر و سایر خواهرانش با مدیر انتخاب بازیگر، پنی مارشال از پارامونت پیکچرز قرارداد بستند. ریور و رین بلافاصله به عنوان افتتاح کننده اجرای «کودکان واقعی» انتخاب شدند. در سال ۱۹۸۰، فینیکس کار خود را به عنوان بازیگر به‌طور رسمی دنبال کرد و اولین حضور خود را در یک برنامهٔ تلویزیونی به نام "فانتزی" به همراه خواهرش رین به عنوان خواننده داشت. در سال ۱۹۸۲، فینیکس برای نقش‌آفرینی در سریال
در سال ۱۹۸۲، فینیکس برای نقش‌آفرینی در سریال تلویزیونی کوتاه مدت از شبکه سی‌بی‌اس به نام "هفت عروس برای هفت برادر"، انتخاب شد که در آن به عنوان کوچک‌ترین برادر، گاتری مک فادن نقش‌آفرینی کرد. فینیکس با گیتار خود به تست‌های بازیگری می‌رفت و با تقلید کردن نقش الویس پرسلی، تهیه‌کننده‌های نمایش را جذب خود می‌کرد. در این سن، فینیکس استعداد زیادی نیز در تپ دنس داشت. تقریباً یک سال پس از پایان هفت عروس در سال ۱۹۸۳، فینیکس نقش جدیدی را در فیلم تلویزیونی "سلبریتی" در سال ۱۹۸۴ پیدا کرد. وی نقش جفی کرافورد جوان را
در سال ۱۹۸۴ پیدا کرد. وی نقش جفی کرافورد جوان را بازی کرد. اگرچه او فقط حدود ده دقیقه روی صفحه بود، اما شخصیت او مهم بود. کمتر از یک ماه از حضور وی در سلبریتی گذشته بود که وی در برنامه تلویزیونی «» نقش‌آفرینی کرد. در این برنامه، فینیکس در نقش پسر جوانی بازی کرد که متوجه می‌شود به خوانش‌پریشی مبتلا است. واکین در کنار ریور در نقش کوچکی بازی کرد. در ماه سپتامبر، قسمت آزمایشی مجموعه تلویزیونی کوتاه مدت «این حرکت تو است» پخش شد. فینیکس به عنوان نقش برایان انتخاب شد و فقط یک خط دیالوگ داشت. وی همچنین در نقش پسر
شد و فقط یک خط دیالوگ داشت. وی همچنین در نقش پسر رابرت کندی، رابرت اف. کندی جونیر، در فیلم تلویزیونی رابرت کندی و اوقاتش بازی کرد. پس از اینکه به خاطر نقشش در خوانش‌پریشی مورد تحسین قرار گرفت، فینیکس تقریباً بلافاصله به عنوان نقش اصلی در فیلم تلویزیونی بعدی خود به نام "" انتخاب شد. او در نقش فیلیپ بروگان در کنار مالی رینگوالد و هتر اورورک بازی کرد. در نیمه فیلمبرداری زنده ماندن، آیریس برتون در مورد نقش احتمالی وی در فیلم "کاوشگران" با او تماس گرفت. در اکتبر ۱۹۸۴، فینیکس نقش ولفگانگ مولر در فیلم علمی-تخیلی
۱۹۸۴، فینیکس نقش ولفگانگ مولر در فیلم علمی-تخیلی کاوشگران، اثر جو دانته در کنار ایثن هاک تضمین کرد و تولید پس از مدت کوتاهی آغاز شد. این فیلم در تابستان ۱۹۸۵ منتشر شد و اولین نقش اصلی فیلم سینمایی وی بود. در اکتبر ۱۹۸۶، فینیکس در کنار تیوزدی ولد و جرالدین فیتزجرالد در فیلم تحسین شدهٔ تلویزیونی از شبکه سی‌بی‌اس با نام «» نقش‌آفرینی کرد که داستانی را در مورد آزار سالخوردگان در خانه روایت می‌کرد. این آخرین نقش تلویزیونی فینیکس قبل از تبدیل شدن به ستارهٔ فیلم بود. ۱۹۸۶–۱۹۹۳: موفقیت انتقادی در کنار من بمان،
بود. ۱۹۸۶–۱۹۹۳: موفقیت انتقادی در کنار من بمان، ازنفس‌افتاده، آیداهوی اختصاصی خودم. در ۱۵ سالگی، فینیکس در فیلم محبوب "کنار من بمان"، اثر راب راینر، نقش قابل توجهی داشت، که باعث شد او به یک نام محبوب تبدیل شود. "واشینگتن پست" اظهار نظر کرد که فینیکس «مرکز جاذبه» را به این فیلم داده است. فینیکس اظهار داشت: «واقعیت این است که من آنقدر با نقش کریس چمبرز همذات‌پنداری کردم که اگر بعد از فیلمبرداری خانواده‌ام را نداشتم، احتمالاً باید به روان‌پزشک مراجعه می‌کردم.» کمی بعد در همان سال، فینیکس فیلم‌برداری صحنه‌های
کمی بعد در همان سال، فینیکس فیلم‌برداری صحنه‌های خود در نقش پسر شخصیت‌های هریسون فورد و هلن میرن، در فیلم "ساحل پشه"، ساختهٔ پیتر ویر را به پایان رساند. ویر گفت: «او به وضوح قرار بود ستارهٔ سینما شود. این چیزی جدا از توانایی بازیگری است. لارنس اولیویه هرگز آنچه که ریور داشت را نداشت.» در طول فیلم‌برداری پنج‌ماهه در بلیز، فینیکس عاشقانه‌ای را با همبازی خود، مارتا پلیمپتن آغاز کرد، رابطه‌ای که سالها به نوعی ادامه داشت. فینیکس از استقبال ضعیف این فیلم متعجب شد و نسبت به کار در فیلم "در کنار من بمان" احساس
شد و نسبت به کار در فیلم "در کنار من بمان" احساس امنیت بیشتری کرد. فینیکس بعداً به عنوان بازیگر نقش اول در درام-کمدی نوجوانان با نام "شبی در زندگی جیمی ریردن" (۱۹۸۸) انتخاب شد، اما از بازی خود ناامید شد: «طوری که فکر می‌کردم اتفاق نیفتاد و من خودم را سرزنش می‌کنم. من می‌خواستم یک کمدی کار کنم، و این قطعاً یک کشش بود، اما مطمئن نیستم که حتی فرد مناسبی برای این نقش بودم.» در سال ۱۹۸۸، فینیکس در فیلم "نیکیتای کوچک"، در کنار سیدنی پوآتیه نقش‌آفرینی کرد. در این مدت، خانوادهٔ فینیکس به‌طور منظم درحال نقل مکان
مدت، خانوادهٔ فینیکس به‌طور منظم درحال نقل مکان بودند و تا زمانی که فینیکس ۱۸ ساله بشود، بیش از چهل بار نقل مکان کرد. فینیکس در سال ۱۹۸۷ برای خانوادهٔ خود مزرعه‌ای را در میکانوپی، فلوریدا، نزدیک گینسویل خریداری کرد. ششمین فیلم سینمایی او به نام "ازنفس‌افتاده" (۱۹۸۸)، اثر سیدنی لومت بود که برای آن نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (و همچنین گلدن گلوب) شد و افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل را از هیئت ملی بازبینی فیلم دریافت کرد. هنگامی که کوین کلاین جایزه اسکار همان بخش را دریافت کرد، فینیکس از خوشحالی
اسکار همان بخش را دریافت کرد، فینیکس از خوشحالی برای او از جایش بلند شد. مادرش آرلین به یاد می‌آورد: «من مجبور شدم جلوی دویدن ریور را به سمت کوین که به هدف در آغوش گرفتن او بود بگیرم. هرگز به ذهنش خطور نکرد که اصلاً اون نبوده که برنده شده است.» در همان سال، او برای دومین بار در مقابل هریسون فورد نقش جوانی ایندیانا جونز را در فیلم "ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی" به کارگردانی استیون اسپیلبرگ بازی کرد، و پس از آن پیشنهاد بازی در سریال تلویزیونی‌ای در همین نقش را رد کرد. در سال ۱۹۹۰، فینیکس توسط بروس وبر
نقش را رد کرد. در سال ۱۹۹۰، فینیکس توسط بروس وبر برای مجلهٔ "وگ" عکس گرفت و سخنگوی کمپینی برای گپ بود. در سال ۱۹۹۱، فینیکس در فیلم "تن‌به‌تن هوایی" به همراه لیلی تیلور و کارگردانی نانسی ساووکا، نقش‌آفرینی کرد. در این درام عاشقانه، فینیکس نقش یک تفنگدار دریایی جوان آمریکایی را شب قبل از انتقال به ویتنام در نوامبر ۱۹۶۳ به تصویر کشید. تیلور اظهار داشت که فینیکس رنج می‌برد زیرا نمی‌توانست از شخصیتش فاصله بگیرد: «آن زمان او به هیچ [مواد مخدری] معتاد نبود - آن موقع فقط الکل می‌نوشید. این چیز دیگری بود… این نقش
فقط الکل می‌نوشید. این چیز دیگری بود… این نقش در واقع برای او یک نقش سخت بود، زیرا کاملاً متفاوت از آن چیزی بود که او در زندگی واقعی بود. او یک هیپی بود، و مشغول بازی در نقش یک تفنگدار دریایی بود. این در واقع رنج زیادی برای او ایجاد کرد. فکر نمی‌کنم از این کار لذت می‌برد، که واقعاً در آن ذهنیت قرار بگیرد.» وی با کیانو ریوز سر صحنهٔ فیلم "پدر و مادری" که برادرش واکین در آن نقش‌آفرینی می‌کرد، آشنا شد. با این حال، گزارش شده است که فینیکس برای بازی در نقش بیل در پروژهٔ قبلی ریوز در فیلم "ماجراجویی بسیار عالی
در پروژهٔ قبلی ریوز در فیلم "ماجراجویی بسیار عالی بیل و تد"، تست بازیگری داده بود، ولی این نقش به الکس وینتر داده شد. این دو برای اولین بار (به همراه کوین کلاین، تریسی آلمن و جوآن پلورایت) در سال ۱۹۹۰ در فیلم "تا مرگ دوستت دارم" همکاری کردند و دوباره در فیلم آوانگارد گاس ون سنت به نام "آیداهوی اختصاصی خودم" همبازی شدند. فینیکس در اکران مطبوعاتی آیداهوی اختصاصی خودم در جشنوارهٔ نیویورک، گفته بود که «احتمالاً از این به بعد تعداد زیادی فیلم با محوریت همجنس‌گراها ساخته خواهد شد» و اضافه کرده بود که «فکر می‌کنم
ساخته خواهد شد» و اضافه کرده بود که «فکر می‌کنم لازم است چند تایی از این نوع فیلم‌ها ساخته شود تا بشود قدم بزرگی در زمینهٔ این معضل برداشت، تا جایی که این مسئله دیگر معضل نباشد، و آرزوی من هم همین است». دیوید آنسن، در بررسی اجرای فینیکس برای "نیوزویک" تمجید کرد: «صحنهٔ کمپ که در آن مایک به طرز ناجوری عشق یک‌طرفهٔ خود را به اسکات اعلام می‌کند، یک شگفتی ظرافت است. در این صحنه، و در هر صحنه، فینیکس در شخصیت خود غوطه‌ور می‌شود و تقریباً فراموش می‌کنید قبلاً او را دیده‌اید: این یک نمایش کاملاً خیره کننده و
او را دیده‌اید: این یک نمایش کاملاً خیره کننده و حساس، تکان‌دهنده و کمیک است». دوستی او با ریوز و ون سنت تا مرگش ادامه داشت. فینیکس برای بازی در فیلم "آیداهوی اختصاصی خودم"، افتخارات بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم ونیز، جامعه ملی منتقدان فیلم و جوایز ایندیپندنت اسپیریت را به دست آورد. این فیلم و موفقیت آن باعث قوت بخشیدن به چهرهٔ فینیکس به عنوان بازیگری با پتانسیل پراکنده و برجسته شد. در آن دوره، فینیکس شروع به استفاده از ماری جوانا، کوکائین و هروئین با برخی از دوستان خود کرد. در کتاب پینک که گاس ون سنت در
از دوستان خود کرد. در کتاب پینک که گاس ون سنت در مورد فینیکس نوشته بود، ون سنت به وضوح گفت که فینیکس یک مصرف‌کننده منظم مواد مخدر نبوده، بلکه فقط گاه به گاه مصرف می‌کرد و این بازیگر مشکلش با الکل جدی‌تر بود. فینیکس همیشه سعی می‌کرد اعتیاد خود را پنهان کند، زیرا می‌ترسید که این موضوع حرفه‌اش را خراب کند؛ همانطوری که رابطه‌اش را با مارتا پلیمپتون خراب کرد. فینیکس با رابرت ردفورد و دوباره با سیدنی پوآتیه برای فیلم "شیادان" همکاری کرد. یک ماه بعد، او شروع به همکاری در فیلم "زبان خاموش" که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد،
در فیلم "زبان خاموش" که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد، کرد. او همچنین نقش پل را در فیلم "رودخانه‌ای از میان آن می‌گذرد" به برد پیت از دست داد. فینیکس نقش کوتاهی را در فیلم "حتی دختران گاوچران هم نغمه‌های بلوز را می‌فهمند"، اثری دیگر از ونت سنت، در کنار خواهرش رین ایفا کرد. وی سپس در فیلم "چیزی به نام عشق"، اثری از پیتر باگدانوویچ، آخرین فیلم کامل شده‌اش پیش از مرگ، نقش‌آفرینی کرد. فینیکس سر صحنهٔ فیلمبرداری این فیلم با سامانتا ماتیس، وارد رابطه‌ای عاشقانه شد. ریور قبل از درگذشتش در حال فیلمبرداری "خون تیره"، اثری
قبل از درگذشتش در حال فیلمبرداری "خون تیره"، اثری از جورج سلوزر بود که به دلیل مرگ او هیچ‌وقت کاملاً تکمیل نشد و در سال ۲۰۱۲ به صورت خصوصی اکران شد. او قرار بود در فیلم "خاطرات بسکتبال" (۱۹۹۴) بازی کند که پس از مرگش، آن نقش به لئوناردو دی کاپریو سپرده شد. همچنین آن رایس، او را برای نقش اصلی فیلم "مصاحبه با خون‌آشام" در نظر گرفته بود که تهیه‌کننده، به دلیل این‌که بازیگر شناخته‌شده‌تری می‌خواست، تام کروز را به فیلم تحمیل کرد. به این ترتیب، فینیکس در این فیلم نقش مصاحبه‌گر را بر عهده گرفت که آن نقش هم به دلیل
مصاحبه‌گر را بر عهده گرفت که آن نقش هم به دلیل درگذشتش به کریستین اسلیتر سپرده شد. فیلم بعداً به فینیکس هدیه شد و اسلیتر همهٔ درآمدش از فیلم را به موسسه‌های خیریهٔ محبوب فینیکس داد. فینیکس با نظر عموم منتقدان، امیدوارکننده‌ترین ستارهٔ جوان دههٔ ۹۰ بود. او به همراه برادرش واکین، اولین برادرهایی هستند که نامزد اسکار بازیگری شده‌اند. موسیقی. هرچند که درآمد عمدهٔ ریور از راه سینما بود، ولی گفته شده که علاقهٔ اصلی او موسیقی بوده‌است. او آهنگساز و گیتاریستی چیره‌دست بود و حرفه گیتار را از پنج سالگی خودش به
چیره‌دست بود و حرفه گیتار را از پنج سالگی خودش به تنهایی به خود آموخته بود. وی در مصاحبه ای با "E!" در سال ۱۹۸۸ اعلام کرد که هدف آنها از مهاجرت به لس آنجلس، کالیفرنیا زمانی که نه سالش بود این بود که وی و خواهرش به موسیقی به صورت حرفه ای ادامه دهند. او همچنین گفت: "من به دلایل مالی وارد تبلیغات شدم و بازیگری برایم به مفهومی جذاب تبدیل شد.". قبل از قرارداد وی با عامل استعدادیابی، فینیکس، برادر و خواهرش، سعی داشتند با اجرا در خیابان‌های منطقه وست وود، لس آنجلس، در موسیقی حرفه ای ایجاد کنند، که اغلب اجرای آنها
در موسیقی حرفه ای ایجاد کنند، که اغلب اجرای آنها توسط پلیس، به علت تجمع مردم، متوقف می‌شد. از اولین ثمره موفقیت حرفه بازیگری خود، فینیکس ۶۵۰ دلار پس‌انداز کرد تا مالکیت ارزشمند خود را به‌دست آورد، گیتاری که به عنوان "پراگرسیو و فولک راک اثیری" توصیف کرد. فینیکس هنگام کار در فیلم "یک شب در زندگی جیمی ریردون" در سال ۱۹۸۶، آهنگی به نام "قلبی برای گرفتن" را به صورت ویژه برای تیتراژ پایانی فیلم نوشت و ضبط کرد. استودیو قرن بیستم فاکس آن را از فیلم نهایی حذف کرد. اما کارگردان ویلیام ریچرت، این را برای نسخهٔ جدید
اما کارگردان ویلیام ریچرت، این را برای نسخهٔ جدید این فیلم، چند سال بعد دوباره سر جای خود قرار داد. هنگام فیلمبرداری بود که فینیکس با کریس بلک ول از آیلند رکوردز ملاقات کرد. این جلسه بعداً فینیکس را با یک قرارداد دو ساله با این شرکت تضمین کرد. فینیکس از ایده یک هنرمند انفرادی بدش می‌آمد و از همکاری لذت می‌برد؛ بنابراین او بر روی تشکیل یک گروه تمرکز کرد. گروه وی آلکاز اتیک نام داشت که در سال ۱۹۸۷ تشکیل شد. در این گروه خواهرش رین نیز عضو بود. ریور همچنین دوستی نزدیکی با مایکل استایپ، خوانندهٔ گروه آر ای ام