payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کمینه ماندر یا مینیمم ماندر به حدّ فاصل سال‌های ۱۶۴۵، و ۱۷۱۵ گفته می‌شود. در این دوره تقریباً هیچ لکه‌ای بر سطح خورشید مشاهده نشد. از نظر پژوهشگران قرن نوزدهم این امر چنان ایده‌ای باورنکردنی به نظر می‌رسید که فقط فرض شد که در آن دوره هیچ‌کس لکه‌های خورشیدی را ثبت نکرده‌است. پس از پژوهشی ممتد که ادوارد والتر ماندر (Edward Walter Maunder)، عضو رصدخانه سلطنتی گرینویچ به عمل آورد، این نتیجه حاصل شد که به راستی در طی دورهٔ ۱۷۱۵_۱۶۴۵ هیچ لکهٔ خورشیدی وجود نداشته‌است. بعدها این نتیجه‌گیری با کار جان ای. ادی در
بعدها این نتیجه‌گیری با کار جان ای. ادی در رصدخانه‌های‌های آلتیتود (High Altitude) اثبات شد. هسل د وریس (Hessel DeVries)، دانشمند هلندی دربارهٔ محتوای کربن-۱۴ در حلقه‌های سالانه درختان به پژوهش پرداخت. ایجاد کربن-۱۴ در جو بالایی زمین ناشی از پرتوهای کیهانی است که با آن از همهٔ جهات برخورد می‌کند.
جهانگشای نادری نوشتهٔ میرزا مهدی خان منشی استرآبادی — منشی و مورخ نادر شاه افشار — (درگذشت بین ۱۱۷۵ تا ۱۱۸۲ قمری) است. محتوای کتاب دربارهٔ تاریخ ایران در اوایل سده ۱۲ خورشیدی/اواسط سده ۱۲ قمری و زندگی نادر شاه و لشکرکشی‌های وی به مناطق مختلف است. این کتاب نثری فنی و مصنوع دارد و در آن از واژه‌های عربی بسیاری استفاده شده است. این کتاب مهم‌ترین اثر مربوط به تاریخ ایران در زمان نادر است و چون نویسنده از نزدیکان نادر بوده است و حوادث را به چشم خود دیده است، ارزش بسیار بالایی دارد. ویژگی‌های کتاب. نام این کتاب
بسیار بالایی دارد. ویژگی‌های کتاب. نام این کتاب در متون تاریخی معاصر آن، تاریخ نادری ضبط شده و ظاهراً بعدها به جهانگشای نادری شهرت یافته است. البته در خود کتاب جهانگشای نادری (ص ۲۹) نام کتاب، «روزنامچه ظفر» ضبط شده است. کتاب، گزارش رویدادهای تاریخی ایران را از ۱۱۲۱ تا ۱۱۶۱ قمری (یک سال پس از مرگ نادر شاه) دربردارد. مؤلف در خاتمه کتاب، به وقایع پس از مرگ نادرشاه اشاره کرده است. همچنین نویسنده به تقلید از جوینی و بر شیوهٔ وصاف‌الحضره شیرازی از نثری متکلف و سنگین و فنی استفاده کرده است. مطالب کتاب مختصر و به
و فنی استفاده کرده است. مطالب کتاب مختصر و به دور از اطناب کلام و حشو نگاشته شده است و از این جهت و هم از نظر متکلف بودن با نثر ساده -و در عین حال معمولاً پریشان- دورهٔ صفوی که کلام را به درازا می‌کشاند، تفاوت دارد. این کتاب از این جهت که مصنف آن از نزدیکان نادر بوده است و بیشتر حوادث را به چشم خود دیده است، ارزش بالایی دارد. البته محتوای کتاب تاحدودی متملقانه نوشته شده است، به استثنای آخر کتاب که ماجرای قتل نادر و فرزندانش را شرح می‌دهد و بالطبع از خوشامدگویی به دور بوده است. برخی معتقدند که تاریخ
خوشامدگویی به دور بوده است. برخی معتقدند که تاریخ جهانگشا، اثر مؤلفی درباری است که نگاه طبقه حاکم از وقایع آن دوران را ارائه می‌کند. میرزا مهدی استرآبادی اثر دیگری به نام دره نادره دارد که چکیدهٔ همین کتاب، اما به نثری سنگین‌تر و متکلف‌تر است. تصحیح و انتشار کتاب. کتاب جهانگشای نادری توسط عبداللّه انوار در سال ۱۳۴۱ در انتشارات انجمن آثار ملی ایران چاپ شده است. همچنین نسخه‌ای از این کتاب به تاریخ ۱۱۷۹ قمری/۱۱۴۴ خورشیدی وجود دارد که چند نگارهٔ زیبا و پرارزش دارد. این نسخه متعلق به عبدالعلی ادیب برومند بوده و
این نسخه متعلق به عبدالعلی ادیب برومند بوده و به صورت افست در انتشارات سروش به سال ۱۳۷۰ به چاپ رسیده است. نمونه‌ای از کتاب. در بیان خاتمهٔ کار خاقان غفران‌مآب و کیفیت قتل او با اولاد و اعقاب خدیو بی‌همال از بدو حال تا هنگامی که از سفر خوارزم برگشته عازم داغستان شدند در امر سلطنت و جهانداری یگانه و در راه و رسم معدلت و عاجزنوازی مردانه بودند. اهالی ایران نیز از خرد و بزرگ و تاجیک و ترک فدویانه نقد جان در راه او می‌باختند. بعد از آنکه داغستان مسیر کوکبهٔ خلافت‌مصیر شد، بنابر استیلای وساوس و توهمات چند،
خلافت‌مصیر شد، بنابر استیلای وساوس و توهمات چند، قرةالعین جهانداری و جهانبانی -رضاقلی میرزا- را که فرزند مهین و ولیعهد و ارشد اولاد بود از نظر انداخته، دیدهٔ جهان‌بین او را از بینایی عاطل ساختند. از غصه و غم فرزند ارجمند، تغییر در احوال ایشان راه یافته، آشفته‌مزاج گشتند. در خلال این حال، از مردم ایران که پروردهٔ حقوق این دولت بودند امور چند به ظهور آمد که بیشتر سبب تغییر عقیدت آن حضرت گشته، ورق حسن سلوک را برگردانیدند…
طب اورژانس یا پزشکی اورژانس یکی از تخصص‌های نسبتاً جدید پزشکی است که حیطه فعالیت‌های آن در زمینه بیمارانی است که نیازمند اقدامات سریع فوریت‌های پزشکی بوده و باید هر چه زودتر تحت درمان قرار گیرند. تاریخچه طب اورژانس. طب آکادمیک اورژانس نخستین بار حدود چهل سال قبل در پاسخ به افزایش انتظارات مردمی برای دسترسی شبانه‌روزی به مراقبت‌های پزشکی کیفی و تخصصی با تأسیس اولین دوره تربیت دستیار در این رشته در دانشگاه سینسیناتی اوهایو آمریکا پا به عرصه وجود نهاد. ارائه خدمات پزشکی در بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس‌ها،
پزشکی در بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس‌ها، در نظام سلامت جامعه اهمیت خاصی دارد. علی‌رغم پیشرفت پزشکی در سالیان اخیر و بالندگی رشته‌های تخصصی و فوق تخصصی، کیفیت خدمات اورژانس بهبود قابل توجهی نداشت. ایده ایجاد رشته طب اورژانس برخاسته از چنین مشکلاتی بوده‌است. برخلاف بسیاری از رشته‌ها که وسعت اطلاعات علمی و کشفیات جدید باعث به وجود آمدن آن‌ها شد، طب اورژانس تنها در پاسخ به تقاضا و نیازهای بهداشتی جامعه شکل گرفت. تاریخچه و روند طب اورژانس در ایران. تاریخچه. ضرورت راه اندازی این رشته در ایران در سال ۱۳۷۵
ضرورت راه اندازی این رشته در ایران در سال ۱۳۷۵ مورد تصویب نشست شورای آموزش پزشکی و تخصصی کشور قرار گرفت. ابتدا در سال ۱۳۷۹ راه اندازی این رشته به عنوان یک برنامه راهبردی در سطح وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی مطرح گردید و در پی آن دانشگاه علوم پزشکی ایران با دریافت مجوز رسمی از شورای گسترش دانشگاه‌ها، مسئولیت اولین دوره تربیت دستیاران طب اورژانس را بر عهده گرفت. بالاخره در سال ۱۳۸۰ اولین گروه آموزشی طب اورژانس در دانشگاه علوم پزشکی ایران و در بیمارستان رسول اکرم، به همت علی بیداری شکل گرفت و تربیت دستیار
اکرم، به همت علی بیداری شکل گرفت و تربیت دستیار تخصصی طب اورژانس برای اولین بار آغاز شد. فارغ التحصیلان در سال ۱۳۸۳ در دو دانشگاه علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی گروه‌های آموزشی طب اورژانس را تشکیل دادند و فارغ التحصیلان بعدی در دانشگاه‌های علوم پزشکی تبریز، اصفهان، مشهد، اهواز، بندرعباس، کرمانشاه، گیلان، مازندران، کرمان، دانشگاه علوم پزشکی ارتش و بقیةالله جذب شدند تا مقدمات ایجاد بخش آکادمیک طب اورژانس را فراهم سازند. با افزایش تعداد متخصصان طب اورژانس نیاز به یک تشکل علمی و صنفی که نماینده حقوقی و علمی
به یک تشکل علمی و صنفی که نماینده حقوقی و علمی آنان باشد احساس شد و در نهایت در سال ۱۳۸۴ انجمن علمی طب اورژانس ایران پایه‌گذاری شد. از سال ۱۳۸۴ انجمن طب اورژانس تقریباً هر ساله کنگره‌ای را به منظور معرفی دستاوردهای علمی و پژوهشی در تمام زمینه‌های مراقبتهای اورژانس پیش بیمارستانی، بیمارستانی و بلایا برگزار می‌نماید. نخستین کنگره در آذر ۸۴ با شرکت مهمانانی از خارج از کشور برگزار شد. کنگره دوم در خرداد ۸۶ و کنگره سوم در آذر ۸۷ برگزار گردید. انجمن طب اورژانس چهارمین کنگره خود را در دی ماه سال ۱۳۸۸ برگزار نمود.
کنگره خود را در دی ماه سال ۱۳۸۸ برگزار نمود. سند ارتقای خدمات اورژانس بیمارستانی. اجرای سند ارتقای خدمات اورژانس بیمارستانی از سال ۸۸ با همکاری ۲۲ دانشگاه علوم پزشکی آغاز شد و تعیین تکلیف بیمار کمتر از شش ساعت، خروج بیمار از اورژانس کمتر از ۱۲ ساعت، ترخیص با رضایت شخصی بیمار، تعداد احیای قلبی و تنفسی، زمان رسیدگی به بیمار و استقرار متخصصان مقیم در اورژانس، از جمله شاخص‌های ارتقای عملکرد بیمارستان‌های کشور است که به آن‌ها ابلاغ شده‌است. دامنه فعالیت. متخصصان اورژانس عمدتاً در بخش اورژانس فعالیت می‌کنند و
اورژانس عمدتاً در بخش اورژانس فعالیت می‌کنند و اطلاعات و مهارت‌های زیادی در تمام اورژانس‌های رشته‌های مختلف دارند. به‌طور مثال یک متخصص طب اورژانس می‌تواند مثل یک متخصص بیهوشی راه هوایی را اداره کند، مثل یک متخصص قلب سکته قلبی و انواع نامنظمی‌های ریتم قلبی را درمان کند، مثل یک جراح لوله سینه‌ای(chest tube)، کاتتر دابل لومن دیالیز (معروف به شالدون: لوله کوچک انعطاف‌پذیر که در داخل وریدهای بزرگ بیماران برای انجام دیالیز کار گذاشته می‌شود) و کاتتر مرکزی وریدی (لولهٔ نرم و انعطاف‌پذیر) تعبیه نماید، مثل یک
(لولهٔ نرم و انعطاف‌پذیر) تعبیه نماید، مثل یک ارتوپد شکستگی‌ها و دررفتگی‌ها را درمان کند (به شرطی که عمل جراحی نیاز نداشته باشد)، مثل یک متخصص گوش و حلق و بینی خونریزی‌های بینی را اداره نماید و مثل یک متخصص داخلی اورژانس‌های این رشته را اداره نماید. دیگر مهارت‌هایی که متخصصان طب اورژانس در طول دوره تحصیل خود کسب می‌کنند و معمولاً مختص این رشته تخصصی هستند عبارتند از: درمان بیماران دچار آسیب‌های چندگانه (مثل شکستگی استخوان‌ها، آسیب اعضاء داخلی بدن و شوک)، درمان بیماری‌های محیطی (همچون گرما زدگی، سوختگی، برق
بیماری‌های محیطی (همچون گرما زدگی، سوختگی، برق گرفتگی و…)، برخورد با مسمومیتها، اداره بیمار نیازمند احیا قلبی ریوی، درمان قربانیان حوادث هسته ای، میکروبی و شیمیایی و… همچنین متخصصان طب اورژانس مهارت‌های ویژه‌ای در امور مدیریتی اورژانس دارند که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: مدیریت بخش اورژانس، طراحی فضای فیزیکی بخش اورژانس، تریاژ، مدیریت بحران در سطح بیمارستان و نیز در سطح جامعه، مدیریت و طراحی اورژانس پیش بیمارستانی و… متخصصان طب اورژانس علاوه بر نظارت بر شرایط بیمار طی حضور در اورژانس توانایی
نظارت بر شرایط بیمار طی حضور در اورژانس توانایی درمان موارد اورژانسی بیمار یا شناسایی علت یا علل اصلی مولد علائم بیماری را نیز دارند که این توانایی‌ها، هم رسیدگی به بیمار و هم شرایط بستری یا ترخیص بیمار را تسریع می‌کند. بسیاری از بیماران بستری در اورژانس با مراقبت‌های اولیه بهبود می‌یابند و عده‌ای تنها نیازمند بررسی اولیه و پیگیری در سرویس تخصصی هستند و بیماری‌شان نیازی به بستری فوری ندارد. مسئولیت آموزش پرستاران اورژانس، پرسنل اورژانس پیش‌بیمارستانی و بالا بردن آگاهی مردم در برخورد با سوانح و حوادث پزشکی
بردن آگاهی مردم در برخورد با سوانح و حوادث پزشکی و حتی بلایای طبیعی بر عهده گروه طب اورژانس است. فلوشیپ ها. این رشته دارای فلوشیپ‌های زیادی در سراسر دنیا می‌باشد ولی در حال حاضر فقط فلوشیپ مسمومیت در ایران وجود دارد. سایر فلوشیپ‌های رشته تخصصی طب اورژانس در سراسر دنیا شامل موارد زیر است: ۱- مدیریتی ۲- قلب و عروق ۳- سونوگرافی ۴- اطفال ۵- نورولوژی - عروقی ۶- تروما ۷- خدمات فوریتهای پزشکی ۸- طب مناطق دورافتاده ۹- شبیه‌سازی ۱۰- SEM و سلامت جمعیت ۱۱- بین‌المللی ۱۲- پزشکی مراقبت ویژه ۱۳- سم شناسی ۱۴- پزشکی ورزشی
پزشکی مراقبت ویژه ۱۳- سم شناسی ۱۴- پزشکی ورزشی ۱۵- پزشکی تحقیقی ۱۶- پیشگیری از آسیب ۱۷- هایپرباریک و زیرپوستی ۱۸- آسایشگاه و تسکین ۱۹- طب سالمندان ۲۰- مشاهده ۲۱- طب حمل بیمار ۲۲- پزشکی قانونی ۲۳- داروشناسی ۲۴- پزشکی قانونی بالینی ۲۵- طب کار ۲۶- مدیریت درد ۲۷- سلامت پیشگیرانه ۲۸- سانحه ۲۹- طب تاکتیکی
استیگماتا پدیده ایست که احتمالاً در تعدادی از قدیسین مسیحی مشاهده شده‌است در این حالت آثار زخم‌هایی، مشابه که موقع به صلیب کشیدن مسیح در وی به وجود آمده یعنی سوراخ شدن کف هر دو دست و پا همچنین زخم تاج خار در پیشانی و قفسه سینه بوده‌است، روی بدن شخص ظاهر می‌شود. اولین مورد ثبت شده در این مورد مربوط به فرانسیس آسیزی قدیس (St. Francis of Assisi) استیگماتا در بشتر در زنان راهبه رخ داده چیزی در حدود هشتاد درصد برای زنان رخ داده‌است همچنین در برخی موارد افراد ادعا کرده‌اند که درد زخم‌ها را بدون علامت خارجی احساس
کرده‌اند که درد زخم‌ها را بدون علامت خارجی احساس می‌کنند. اینها به عنوان "استیگماتا نامرئی" شناخته می شوند. این اتفاق بیشتر مربوط به پیروان کلیسای کاتولیک رومی بوده و کلیسای ارتدکس شرقی نظری در مورد این پدیده نداشته ریشه این اصطلاح به اولین قرن پس از عیسی مسیح بر می‌گردد که سنت پائول (St. Paul)، در نامه خود به غلاطیان، چنین می‌نویسد: بعد ازاین هیچ‌کس مرا زحمت نرساند زیرا که من در بدن خود داغهای خداوند عیسی را دارم. در این متن که به زبان یونانی است، از کلمه استیگماتا(Stigmata) استفاده شده‌است. که به معنی
استیگماتا(Stigmata) استفاده شده‌است. که به معنی داغ و علامتی که برای شناسایی برده‌ها زده می‌شده‌است. تحقیقات علمی. بسیاری از این زخم ها جعلی بوده و توسط خود افراد از روی عمد و به قصد فریب ایجاد شده برای مثال ماگدالنا دلا کروز قبل از مرگش اعتراف کرد که زخم مقدسی که در بدنش پدیدار شده عمدی و تقلبی بوده است. دزیره ماگلوایر بورنویل، عصب شناس اولیه آثاری منتشر کرد که بیان می کرد مقدسینی که ادعا معجزه یا استیگماتا می کنند و آنهایی که ادعا می کنند تسخیر شده اند، در واقع از صرع یا هیستری رنج می برند. برخی تحقیقات
واقع از صرع یا هیستری رنج می برند. برخی تحقیقات مدرن نشان داده‌اند که زخم ها منشأ هیستریک دارند یا با اختلال تجزیه هویت مرتبط هستند. لئونارد زوسنِ روانشناس، در کتاب «روانشناسی ناهنجاری: مطالعه تفکر جادویی (1989)» نوشته است: موارد استیگماتا به دو دسته تقسیم می شوند: زخم های خودساخته که ممکن است موارد تقلب یا خودزنی ناخودآگاه باشد و مواردی که ناشی از حالات عاطفی ... خارش خود القا شده و خاراندن متعاقب آن اگر محرک تصویری ذهنی یا واقعی از مصلوب شدن است که در طول مراقبه استفاده می شود و اگر انگیزه اصلی دریافت
مراقبه استفاده می شود و اگر انگیزه اصلی دریافت زخم باشد، احتمالاً فرد از آن آگاه نیست، در افراد قابل تلقین رخ می دهد. انگیزه پشت آن ممکن است درگیری ناخودآگاه و میل به فرار از یک موقعیت غیرقابل تحمل به باطل شدن باشد که در آن نیازهای فرد برآورده می شود. سپس به یک مورد واکنش تبدیل هیستریک تبدیل می شود. بسیاری از موارد زخم را می توان به عنوان کلاهبرداری یا زخم های ناخودآگاه خودساخته توضیح داد.[1] در سال 2002، یک مطالعه روانکاوانه روی ترز نویمان که ادعا دریافت زخم های مقدس را داشت نشان داد که زخم او ناشی از
زخم های مقدس را داشت نشان داد که زخم او ناشی از علائم اختلال استرس پس از سانحه است که در خودزنی ناخودآگاه رخ داده است.[2] منابع. 1.^ Zusne, Leonard; Jones, Warren H. (1989). Anomalistic Psychology: A Study of Magical Thinking. Lawrence Erlbaum Associates, Inc. pp. 54–56. ISBN 978-0-805-80507-9 2Albright, M. (2002). "The Stigmata: The Psychological and Ethical Message of the Posttraumatic Sufferer"^.2 Psychoanalysis and Contemporary Thought. 25 (3): 329–358.
جووانی دی پیترو دی برناردونه معروف به فرانسیس آسیزی ، از مشهورترین و مقدس‌ترین شخصیت‌های عالم مسیحیت است و بنیان‌گذار فرقه فرانسیسکن‌ها می‌باشد. او که در اواسط قرون وسطی می‌زیست تأثیر عمیقی بر الهیات و فلسفه غرب گذاشت. زندگی. جوانی. فرانسیس آسیزیایی در سال ۱۱۸۲ در شهر آسیزی در ایتالیا به دنیا آمد. پدر او تاجری مرفه و خوشگذران بود. در بدو تولد نام او را جووانی نهادند اما سفرهای تجارتی پدر به فرانسه موجب علاقه او به این سرزمین شده بود و در نتیجه نام فرزند را در روز غسل تعمیدش فرانچسکو (= فرانسوی) گذاردند.
در روز غسل تعمیدش فرانچسکو (= فرانسوی) گذاردند. فرانسیس در نوجوانی به کسب و کار پدر روی آورد و چند اندکی را در کار تجارت گذراند. چندی بعد به جرگه جنگاوران پیوست و در جنگ‌های متعددی شرکت جست. عاقبت در یکی از همین پیکارها به اسارت گرفته شد و پس از پرداخت غرامتی سنگین از سوی پدر به خانه بازگشت. بازگشت فرانسیس به خانه با بیماری مقارن شد. در همین دوران بود که فرانسیس روزی در خیابان با فردی جذامی برخورد کرد. برخورد او با این فرد جذامی موجب این شد که وی به فعالیت در محل نگهداری جذامیان بپردازد. این عمل چندان برای
محل نگهداری جذامیان بپردازد. این عمل چندان برای خانواده مرفه فرانسیس خوشایند نبود و در نتیجه برای او دادگاهی خانوادگی تشکیل شد و همین دادگاه موجب شد فرانسیس خانه و کاشانه پدری را برای همیشه ترک گوید. بزرگسالی. تصمیم فرانسیس بر ترک تمام دارایی پدری‌اش تا آنجا بود که حتی تکه لباسی نیز با خود از آن خانه بیرون نیاورد و برای آنکه عریان نباشد یک گونی را بر تن خود کرد؛ این پوشش وی بعدها در فرقه فرانسیسکن‌ها به صورت نوعی سنت ادامه یافت. از سال ۱۲۰۶ فرانسیس سراسر زندگی‌اش را وقف امور دینی و معنوی کرد. او در میان
زندگی‌اش را وقف امور دینی و معنوی کرد. او در میان مردم می‌گشت و موعظه می‌کرد. بسیار فقیرانه روزگار می‌گذراند و گاهی برای امرار معاش دست به گدایی می‌زد. سخنان پاک و بی‌آلایش او و شیوه زندگی‌اش موجب شد که خیلی زود شاگردانی به او بپیوندند. در سال ۱۲۰۹ عدد شاگردان فرانسیس به دوازده نفر رسید و به سبب قرین شدن این عدد با حواریون عیسی مسیح، در میان این جمع مرامی با رهبری فرانسیس شکل گرفت. فرانسیس با همین جمع دست به تدوین آیینی زد که در سال ۱۲۱۰ به تأیید پاپ اینوسنت سوم رسیده و اجازه تبلیغ یافت. این آیین همان فرقه
سوم رسیده و اجازه تبلیغ یافت. این آیین همان فرقه معروف فرانسیسکن‌ها می‌باشد. در سال ۱۲۱۳ فرانسیس به همراه قدیسه کلارا جمعیت کلاراییان را برای پیروان زن فرقه‌اش به وجود آورد. در شروع دوران اوج فرقه فرانسیسکن‌ها بود که فرانسیس تصمیم عجیبی گرفت. در سال ۱۲۱۹ او به سفری چندین ماهه به فلسطین رفت تا برای جنگجویان مسیحی جنگ‌های صلیبی موعظه کند. اما پس از بازگشت از سفر با اختلافات جدی در فرقه‌اش مواجه شد. این اتفاق موجب شد که فرانسیس آسیزیایی در مجمعی که به سال ۱۲۲۱ تشکیل شد با بلند نظری از رهبری فرقه‌اش کناره
۱۲۲۱ تشکیل شد با بلند نظری از رهبری فرقه‌اش کناره بگیرد و تا آخر عمر به موعظه بپردازد. در روایات آمده‌است که در دو سال پایانی عمر آثار زخم‌هایی همچون زخم‌های عیسی مسیح بر صلیب، روی بدن فرانسیس ظاهر شد (این پدیده در بدن انسان به استیگماتا معروف است). فرانسیس آسیزیایی در سال ۱۲۲۶ در سن چهل و چهار سالگی در شهر زادگاهش درگذشت. تأثیر اندیشه او بر مسیحیت تا جایی بود که برخلاف سنت کلیسا به فاصله دو سال از مرگش از سوی واتیکان به عنوان قدیس شناخته شد. اندیشه. قدیس فرانسیس صاحب اندیشه‌ای صد در صد عرفانی و روحانی
فرانسیس صاحب اندیشه‌ای صد در صد عرفانی و روحانی بود. در آراء او هیچ جنبه‌ای از آگاهی منطقی و علمی دیده نمی‌شود و از این رو تحت هیچ شرایطی نمی‌توان او را فیلسوف دانست. اما نمی‌توان از تأثیرات اندیشه عرفانی این راهب مقدس بر عالم فلسفه و الهیات چشم پوشید. دیدگاه فرانسیس در عین تحکم و سختگیری، بسیار پر مهر و عطوفت است. فقر. فرانسیس از بدو رسالت مذهبی خود به تبلیغ فقر پرداخت. او از بی‌بند و باری مردم در کسب مال، که صفت ممیزه آن دوران بود، به ستوه آمده و از تشریفات و تجملات زندگی برخی روحانیون منزجر شده بود. از
و تجملات زندگی برخی روحانیون منزجر شده بود. از نظر قدیس فرانسیس آسیزیایی، ثروت دام ابلیس است. به این معنا که شرور روی زمین در قاموس مال و مکنت رخ می‌نماید تا آدمی را در اصرار ورزیدن به گناه نخستین خویش ترغیب نماید. فرانسیس و پیروانش باید هر چه را داشتند به فقیرتر از خود می‌بخشیدند. به اعتقاد این قدیس بزرگ عالم مسیحیت اگر همه انسان‌ها از مال دنیا نصیبی داشته باشند برای مدافعه از اموالشان نیازمند به اسلحه خواهند بود و به این شکل میل وحشیانه به تصاحب مال را تقبیح کرد. از سخن او بوی نوعی سوسیالیسم ابتدایی بر
کرد. از سخن او بوی نوعی سوسیالیسم ابتدایی بر می‌آید. لکن در حقیقت فرانسیس در پی فقر نیست. او در جستجوی غنایی است که هیچ ثروتی توان دستیابی به آن را نخواهد داشت. فرانسیس معتقد است که حقیقت بیش از آن که در بالا باشد در پایین است و بیش از آن که در بیشی باشد در کاستی است. حمایت از طبیعت و حیوانات. قدیس آسیزی شیفته نمود زیبای هستی در طبیعت بود. او به همه چیزهای جاندار و بی جان در بستر طبیعت علاقه‌مند بود. به قدری مفتون آتش بود که از خاموش کردن شمع اکراه داشت؛ و نیز نسبت به هر موجود زنده‌ای یک نوع همبستگی و
و نیز نسبت به هر موجود زنده‌ای یک نوع همبستگی و قرابت احساس می‌کرد. پرندگان را خواهران خود، حیوانات چهارپا و تن آدمی را برادر خود و آسمان و زمین را مادر خود می‌نامید. او با حکومت روم در منازعه بود بر سر عدم کشتار پرندگان. از این رو به فرانسیس لقب "حامی طبیعت" را داده‌اند. عشق. اگر آراء فرانسیس درست بررسی شود به این نکته برمی‌خوریم که هیچ‌کس به‌طور طبیعی شایسته عشق نیست. آنچه آدمیان به اسم عشق می‌شناسند به هیچ عنوان عشق نیست؛ بلکه صرفاً تصویر آب گل آلودی است که در آینه وجود انسان‌ها افتاده. آنچه انسان‌ها به
که در آینه وجود انسان‌ها افتاده. آنچه انسان‌ها به آن عشق می‌گویند، اشتراک ناپایدار منافع دو تن و آمیزه‌ای از جنگ و سوداگری است. در حقیقت فرانسیس قدیس با رد این عشق ناپایدار اشاره می‌کند به عشق میان انسان‌ها و میان انسان و خدا که بر پایه مهر و عدم توقع استوار است. عشقی که بردبار است، آماده خدمت است، رشک نمی‌ورزد، فخر نمی‌فروشد، مغرور نمی‌شود، نفع خویش را نمی‌جوید، به خشم نمی‌آید، همه چیز را عذر می‌نهد، به همه چیز امید می‌بندد، همه چیز را تاب می‌آورد و هرگز زوال نمی‌پذیرد.
باکسر گونه‌ای از سگ‌های نگهبان است. گروه نژادی. باکسر در گروه دوم نژادی قرار دارد ثبت بین‌المللی. FCI, AKC, UKC, TKC, CKC منشا. کشور منسوب:آلمان این نژاد در سال ۱۸۵۰ در مونیخ آلمان از جفت‌گیری بولداگ و بولن بیسر مستیف حاصل شد. از اولین نژاد آن در شکار خرس و از نسل دوم در جنگ با بوفالو استفاده شده.خصلت وحشی این نژاد جدید ارتباط مستقیمی با اجدادش داشته‌است، البته پرورش دهندگان به‌طور چشمگیری از خلق و خوی درنده این نژاد کاسته‌اند و در سال ۱۸۹۶ این نژاد به کمال رسید و اولین باشگاه باکسر تأسیس شد. ظاهرشناسی. در
رسید و اولین باشگاه باکسر تأسیس شد. ظاهرشناسی. در این نژاد بین سر و بدن تناسب ویژه‌ای برقرار است، همچنین سر باید غیر گوشتی و بدون چین و چروک باشد فک بالا به مراتب بیشتر از فک پایین به طرف جلو کشیده باشد. حین بسته بودن دهان نباید زبان یا دندانها مشهود باشند. بینی در این نژاد بزرگ و سیاه، حفره‌های بینی باز است. گوشها آویخته‌است و برای زیبای و افراشته ماندن گوش معمولاً جراحی می‌شود. چشمها سیاه یا قهوه‌ای تیره‌است و صورت گرد، عضلانی و البته بدون چین خوردگی است. دم بلند و باریک است که بسیار کوتاه جراحی می‌شود و
دم بلند و باریک است که بسیار کوتاه جراحی می‌شود و افراشته‌است. پاهای جلو قائم و موازی است. قد، وزن. نرها ۶۳ _۵۷ سانتیمتر، ماده‌ها ۵۹ _۵۳ سانتیمتر می‌باشد. سگهای نر که قد آن‌ها حدود۶۰ سانتیمتر است وزنشان بیشتر از ۳۰ کیلوگرم می‌باشد و در سگهای ماده که قد آن‌ها تقریباً ۵۶ سانتیمتر است وزنشان در حدود ۲۵ کیلوگرم می‌باشد. رنگ اصلی در این نژاد رنگ حنایی یا والر حنایی با خطوط سیاه است. رنگی حنایی در این نژاد بسیار متنوع است و از حنایی روشن تا قهوه‌ای مایل به قرمز دیده می‌شود و فاصله خطوط و وضوح رنگ سیاه نیز متغیر
می‌شود و فاصله خطوط و وضوح رنگ سیاه نیز متغیر می‌باشد. و در صورت، سینه و پاها لکه‌های سفید دیده می‌شود. و بدن پوشیده از موهای کوتاه صاف و براق است. رفتارشناسی. باکسِر سگی شجاع ، باهوش ، خوشحال ، بازیگوش و پر انرژی است. هوشی سرشار و اشتیاق زیادی به آموختن دارد ، البته گاهی اوقات لجباز می‌شود. بسیار مهربان و باوفا نسبت به اعضای خانواده. باکسِر به دلیل رفتار مهربانش با کودکان شهرت دارد. اگر به خوبی اجتماعی شود رابطه خوبی با سایر سگها و حیوانات خانگی خواهد داشت. باکسِرهای ماده معمولاً حالت سلطه گری و تهاجمی
باکسِرهای ماده معمولاً حالت سلطه گری و تهاجمی نسبت به سایر ماده‌ها دارند. نام این نژاد از نحوه جنگیدن آن گرفته شده‌است. در زمان جنگیدن این سگ درست شبیه به ورزش بوکس و مشت زنی در انسان از پنجه‌های جلویی خود بهره می‌گیرد. باکسِر به همراهی صاحبش نیاز دارد و باید در سنین پایین به او آموخت تا بر روی افراد نپرد. چراکه این کار مورد علاقه او می‌باشد. شجاعت و هوشیاریش او را به یک محافظ و سگ پلیس عالی تبدیل کرده‌است. همچنین دیدبان خوبی است و از ورود مزاحمین همانند بولداگ جلوگیری می‌کند. گفته شده‌است که تا سه سالگی
جلوگیری می‌کند. گفته شده‌است که تا سه سالگی میل مفرطی به بازی و بازی گوشی دارد و بعد از این مدت آرام و مطیع می‌شود. کارایی. از این نژاد به عنوان سگ نگهبان، محافظ استفاده می‌شود و در گروه سگهای کاری قرار دارد. این سگ ها بسیار سرسخت هستند و اگر احساس کنند که صاحبشان در خطر است سریع اقدام خواهند کرد بهتر است بوکسر در خانواده نباشد زیرا باید یک صاحب داشته باشد و اگر چند صاحب داشته باشد و تربیت نشود ممکن است دست به کشتن انسان‌های غریبه بکند زیرا او یک صاحب ندارد. بیماری. این نژاد مستعد بیماری روماتیسم است و با
بیماری. این نژاد مستعد بیماری روماتیسم است و با اینکه علاقه زیادی به تحرک دارد نباید در هوای سرد و بارانی برای پیاده روی برده شود. باکسرهایی با داشتن خصوصیاتی مانند پرخاشگری، مهاجم بودن، ترس زیاد و غیرقابل کنترل بودن اجازه شرکت در مسابقات و نسل کشی را نیز ندارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی سایت پرشین پت وب سایت تخصصی سگ
کمیسر لسکو (نام اصلی: ژولی لسکو) سریال تلویزیونی پلیسی و فرانسوی زبان است. این مجموعه از سال ۱۹۹۲ در شبکه‌های والتر ولس(فرانسه)، لا زا یستا (بلژیک)، TSR (سوئیس)، توزیع شده‌است و تا سال ۲۰۰۸ به فعالیت خود ادامه می‌داد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
یمامه نام ناحیه‌ای باستانی بوده‌است در شرق فلات نجد که امروزه در کشور عربستان سعودی واقع است. یمامه خاستگاه مسیلمه، همدوره با محمد پیامبر اسلام، بوده‌است و نبرد یمامه از سری جنگ‌های رده در این منطقه برپا شد که در آن خالد بن ولید پس از درگذشت پیامبر به جنگ با مسیلمه کذاب پرداخت. این نبرد به پیروزی مسلمانان انجامید. ابوبکر در پی کشته‌شدن تعدادی از قاریان قرآن در نبرد یمامه، زید بن ثابت را مأمور گردآوری قرآن کرد. در زمان لشکرکشی زید بن حارثه، محمد بن عبدالله با ارسال نامه‌ای توسط سلیط بن عمرو به پادشاه یمامه،
ارسال نامه‌ای توسط سلیط بن عمرو به پادشاه یمامه، هوذة بن علی معروف به هوذهٔ حنفی که از نظر مذهبی پیرو آئین نصرانی بود او را به اسلام دعوت کرد.
لَخمی‌ها یا بنی‌لخم یا مناذره یا دودمان لخمی نام پادشاهی عربی بود که در میان سده‌های سوم تا ۶۰۲ میلادی در جنوب عراق و عربستان شرقی به پایتختی حیره حکومت کردند. این حکومت وابسته و دست نشانده امپراتوری ساسانی بود. قدرت دودمان لخمی به متحدان عرب آنها در سرزمین بحرین و یمامه گسترش یافت. هنگامی که خسرو پرویز، نعمان سوم، آخرین فرمانروای لخمی را برکنار و اعدام کرد، متحدان عرب او در نجد قیام کرده و ساسانیان را در نبرد ذوقار شکست دادند، که منجر به از دست دادن کنترل ساسانیان بر عربستان شرقی شد. پیروزی در ذی‌قار باعث
بر عربستان شرقی شد. پیروزی در ذی‌قار باعث برانگیختن اعتماد به نفس و اشتیاق در میان اعراب شد که به عنوان آغاز عصر جدیدی تلقی می‌شد. خاستگاه نخستینشان یمن بود و در سده‌های دوم و یکم پیش از میلاد به سوی شمال عربستان، عراق، اسراییل و سوریه کوچیدند. آنان در آغاز کیش بت‌پرستی داشتند، سپس مسیحی نسطوری شدند و پس از چیرگی مسلمانان دین اسلام را پذیرفتند. لخمی‌ها دست‌نشانده ساسانیان بوده و از متحدان آنان در جنگ‌های ایران و روم بودند. دشمن آن‌ها غسانیان یا بنی‌غسان در سوریه و اردن، پیرو امپراتوری بیزانس (روم شرقی)
در سوریه و اردن، پیرو امپراتوری بیزانس (روم شرقی) بودند. ویرانه‌های حیره امروزه در ۳ کیلومتری جنوب کوفه و در کرانهٔ باختری فرات جای‌ دارد. تاریخچه. طایفهٔ لخم از طایفه جذام مشتق شده‌بود. آن‌ها تبار خود را از سوی مادری به پادشاه افسانه‌ای جذیمه ابرش می‌رساندند. رهبر نخستین لخمیان امرو قیس نام داشت و او نیز فرزند عمرو بن عدی بود. این عمرو قیس که در آرزوی برپایی پادشاهی‌ای مستقل بود بسیاری از آبادی‌های عرب را به چنگ آورد و به فراهم آوردن نیروی دریایی تا کرانه‌های بحرین پیشروی نمود. در آن زمان ایران در گیرودار