payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تکثیر و پرورش ماهی تیلاپیا در ایران شناخته می‌شود و در سال ۱۴۰۲، ۵۵۰ تن تیلاپیا در این استان تولید شده است. زیستگاه. زیستگاه اصلی این ماهی شرق آفریقا به ویژه کنیا است. ژاپنی‌ها به عنوان ماهی خوراکی تیلاپیا را از مالزی به کشور خود بردند و به عنوان گونه پرورشی معرفی کردند. امروزه تیلاپیا در ژاپن، روسیه، هند و بخش‌هایی از آمریکا و اروپا و ایران پرورش داده می‌شود. تیلاپیا به دلیل مقاومت بالایی که دارد معمولاً رقیب جدی سایر گونه‌های بومی می‌شود. این ماهی کوچک که در سال ۱۳۹۰ برای نخستین بار وارد کارون شده بود،
در سال ۱۳۹۰ برای نخستین بار وارد کارون شده بود، سپس به همه رودخانه‌ها و تالاب‌های خوزستان رسید. ۶۰ تا ۷۰ درصد صید در تالاب شادگان را ماهی تیلاپیا تشکیل می‌دهد. در ابتدا فقط نوع تیلاپیا «زیلی» در آب‌های خوزستان شناسایی شده بود اما اکنون دو نوع دیگر «اورئوس» و «نیل» هم در رودخانه‌ها و تالاب‌های استان گزارش شده است. شورای پدافند غیرعامل خوزستان، در سال ۱۳۹۵ آن را به عنوان یکی از تهدیدات زیستی خوزستان معرفی کرده است. سازمان شیلات قصد پرورش این ماهی در مناطق کویری ایران را دارد. تغذیه. بیشتر تیلاپیاها
مناطق کویری ایران را دارد. تغذیه. بیشتر تیلاپیاها میکروفیت‌خوار هستند اما تعدادی از آن‌ها گیاهان آلی‌تر را ترجیح می‌دهند و در محل‌هایی که دیگر گونه‌های پرورشی از پلانکتون‌ها تغذیه می‌کنند از گیاهان آلی استفاده می‌کنند. گونه‌هایی که خارهای آبششی کوتاه‌تر و زمخت تری دارند از ذرات غذایی بزرگتر تغذیه می‌کند. در جیره غذایی تیلاپیا می‌توان از پرتئین گیاهی به مقدار بالا استفاده کرد به همین خاطر قیمت تمام شده آن می‌تواند ارزان‌تر از سایر گونه‌های پرورشی تمام شود شرایط فیزیکی‌شیمیایی. ماهی تیلاپیا شوری‌پذیر است و
فیزیکی‌شیمیایی. ماهی تیلاپیا شوری‌پذیر است و می‌تواند در آب دریا نیز زندگی کند. برخی گونه‌های آن در آبهای لب شور یافت می‌شوند. آن‌ها کمتر حالت تهاجمی دارند و اگر گاهی از آن‌ها این رفتار دیده شود به‌دلیل عوامل جنسی، دما و تراکم جمعیت می‌باشد. محدوده دمای بهینه رشد آن‌ها ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی گراد است و در این دماها تخم ریزی می‌کنند. حد کشنده دمایی آن‌ها زیر ۹ درجه سانتی‌گراد است. این نوع ماهی مقاوم به انواع بیماری می‌باشد تولید مثل. برای انجام تخم‌ریزی نیاز به ۲۵ تا ۳۰ عدد ماهی ماده و حدود ۱۲ تا ۱۵ نر در هر
۲۵ تا ۳۰ عدد ماهی ماده و حدود ۱۲ تا ۱۵ نر در هر ۱۰۰۰ متر مربع می‌باشد. دمای آب لازم است بالای ۲۵ تا ۳۰ سانتی گراد باشد لاروها در سن ۴ تا ۵ ماهگی با طولی معادل ۶ تا ۱۰ سانتی‌متر بالغ می‌شوند. در آب و هوای معتدله تولید مثل در حدود ۲ ماه متوقف می‌شود. مولدین تیلاپیا جمعیت خود را تا حد اشباع استخر افزایش می‌دهند. برای جلوگیری از این عمل روش‌های زیر پیشنهاد می‌گردد: کاهش مدت زمان رشد ماهی، استفاده از ماهیان شکارچی و تفکیک مولدین و لاروها.
خلیج سن پابلو دهانهٔ رودخانه‌ای کم عمقی می‌باشد که فضای شمالی خلیج سانفرانسیسکو در شمال ایالت کالیفرنیا در آمریکا را تشکیل می‌دهد. این خلیج آبهای رودخانه‌های ساکرامنتو و سن ژاکویین را از طریق خلیج سوسون و تنگه کارکوئینز در انتهای شرقیش دریافت می‌کند و در انتهای جنوبی به خلیج سانفرانسیکو متصل می‌شود. این خلیج تقریباً ۱۶ کیلومتر طول دارد و مساحت تقریبی آن ۲۴۰ کیلومتر مربع می‌باشد. خلیج سن پابلو بین شهرستان‌های کنترا کوستا، سولانو، سونوما و مارین مشترک می‌باشد.
کیوان رفیعی فعال حقوق بشر، زندانی عقیدتی سابق در ایران مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران است. مقدمه. کیوان رفیعی، فعال حقوق بشر و زندانی عقیدتی سابق است که به دلیل فعالیت‌های خود از سال ۱۳۸۲ تا کنون جمعاً شش بار بازداشت و چندین سال را در زندانهای مختلف سپری کرده‌است. مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران محسوب می‌شود. فعالیت‌ها و بازداشت‌ها. کیوان رفیعی برای نخستین بار به دلیل اعتراض و اختلال در مراسم مربوط به انتخابات خبرگان رهبری در شهر گرگان در استان گلستان و آنچه که توهین به نماینده رهبری و ریاست دانشگاه آزاد
که توهین به نماینده رهبری و ریاست دانشگاه آزاد این شهر تلقی شد توسط اداره اطلاعات این شهر بازداشت و مدت ۱۳ روز را در بازداشتگاه اداره اطلاعات به‌سر برد، وی سرانجام آزاد ولی امکان ادامه تحصیل و بازگشت به دانشگاه را نیافت. رفیعی در ادامه فعالیت‌های خود در سال ۱۳۸۳ در جریان سالگرد اعتراضات دانشجویی ۱۸ تیر بازداشت شد و مدت یکماه را در بازداشت موقت در بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین سپری کرد و سرانجام با قید کفالت آزاد شد. کیوان رفیعی در ۲ خرداد ۸۴ درحالی‌که کمتر از یکسال از آخرین بازداشت وی می‌گذشت به دلیل
کمتر از یکسال از آخرین بازداشت وی می‌گذشت به دلیل فعالیت‌های تبلیغی با هدف تحریم انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری که بعدها به روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد برای نخستین دوره منتهی شد بازداشت شد، وی در این دوره بازداشت که اکثر زمان آن را در سلولهای انفرادی سپری کرده بود مدت هفت ماه در بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین به‌سر برد و نهایتاً با قید وثیقه تا زمان برگزاری دادگاه آزاد شد. اتهاماتی که بعدها در دادگاه با یکسال حبس که به مدت سه سال تعلیق شده بود خاتمه یافت. برای چهارمین مرتبه، این فعال حقوق بشر تنها
یافت. برای چهارمین مرتبه، این فعال حقوق بشر تنها چند روز پس از آزادی از حبس در سالگرد ۱۶ آذر در مقابل دانشگاه تهران بازداشت شد، این بازداشت کوتاه مدت با اخذ کفالت در همان شب به پایان رسید. کیوان رفیعی در ابتدای سال ۱۳۸۵ «مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران» را بنیان گذاشت، با اینحال تنها چند ماه پس از آغاز به کار این نهاد در ۱۱ اردیبهشت ماه همان سال در حاشیه شرکت در تجمع اعتراضی کارگران سندیکای اتوبوسرانی تهران در روز جهانی کارگر توسط پلیس امنیت بازداشت شد، وی در زمان بازداشت و پس از آن توسط نیروی انتظامی مورد
زمان بازداشت و پس از آن توسط نیروی انتظامی مورد ضرب و شتم قرار گرفت، آقای رفیعی با ارائه یک اسم غیر واقعی و با قید ضمانت در کنار سایر بازداشت شدگان این واقعه از بازداشتگاه پلیس امنیت آزاد گردید. آقای رفیعی در آخرین سابقه بازداشت خود در ۱۸ تیرماه ۱۳۸۵ تحت عنوان پیشگیری از جرم که اشاره مشخصی به سیاست وزارت اطلاعات برای بازداشت افراد سابقه دار از بیم سازماندهی و شرکت در اعتراضات دارد در مقابل دانشگاه تهران بازداشت شد. وی سپس به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد و علی‌رغم اینکه اتهام مشخصی علیه او مطرح نبود مدت ۱۸۳
اینکه اتهام مشخصی علیه او مطرح نبود مدت ۱۸۳ روز را در سلولهای انفرادی سپری کرد، وی پس از این مدت به سلولهای عمومی و سایر بندهای زندان اوین منتقل شد، این فعال حقوق بشر سرانجام پس از گذشت ۱۵ ماه از زمان بازداشت توسط قاضی صلواتی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی محکوم شد و با توجه به احتساب ایام بازداشت در اول دی ماه ۱۳۸۶ از زندان آزاد گردید. وی پس از آزادی از زندان در پی احضار مجدد به دادگاه انقلاب از ایران خارج شد و اکنون به عنوان پناهنده سیاسی در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند.
فهرستی از بازیکنان تیم‌های حاضر در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸، که در اتریش و سوئیس برگزار می‌شود، در این صفحه آمده است. مسابقات در روز ۷ ژوئن آغاز شده و پایان آن برای ۲۹ ژوئن۲۰۰۸ در وین پیش‌بینی شده‌است. هر تیم می‌بایست ۲۳ بازیکن که سه تا از آن‌ها دروازه‌بان هستند، تا ۸ خرداد۱۳۸۷ معرفی می‌کرد. اگر یکی از بازیکنان به شدت مجروح می‌شد، تیمش می‌توانست برای پیش‌گیری از حضور این بازیکن مصدوم در یورو، تا پیش از شروع مسابقات او را با یک بازیکن دیگر جایگزین کند. "بازی‌های ملی، گل‌ها و سن بازیکنان تا روز ۷ ژوئن
"بازی‌های ملی، گل‌ها و سن بازیکنان تا روز ۷ ژوئن ۲۰۰۸ لحاظ شده است." گروه A. سرمربی: کارل بروکنر سرمربی: لوییز فیلیپه اسکولاری سرمربی: کوبی کان سرمربی: فاتح تریم گروه B. سرمربی: جوزف هیکرزبرگر سرمربی: اسلاون بلیچ سرمربی: یوآخیم لو سرمربی: لئو بینهاکر گروه C. سرمربی: ریموند دومنک سرمربی: روبرتو دونادونی سرمربی: مارکو فان باستن سرمربی: ویکتور پیتورکا گروه D. سرمربی: اتو ریهاگل سرمربی: گاس هیدینک سرمربی: لوییز آراگونز سرمربی: لارس لاگربک حضور بازیکنان. کشورهایی که به صورت نوشته شده‌اند، در رقابت‌های پایانی
که به صورت نوشته شده‌اند، در رقابت‌های پایانی شرکت نمی‌کنند.
یَعقوبِ بن یوسف بن ابراهیم بن هارون بن کِلّس معروف به ابن کِلِّس (۹۳۰ – ۹۹۱م/ ۳۱۸ – ۳۸۰ق) از مقامات عالی‌رتبهٔ اخشیدیان بود که از سال ۹۷۹ تا زمان مرگش در سال ۹۹۱ به عنوان وزیر در حکومت فاطمیان خدمت کرد. ابن کلّس اولین وزیر در تاریخ خلافت فاطمی بود. او در بغداد به دنیا آمد و اصلاً یهودی بود و خود را از نسل هارون، برادر موسی می‌دانست. در سال ۳۵۶ق/ ۹۶۷م پس از ورود به خدمت کافور اخشیدی، وصی نیرومند مصر، اسلام آورد و به مدیریت امور مالی پرداخت. پس از درگذشت کافور در سال ۳۵۷ق/ ۹۶۸م، ابن کلس به فاطمیان گرایش یافت
در سال ۳۵۷ق/ ۹۶۸م، ابن کلس به فاطمیان گرایش یافت و برای حمایت به المعز لدین الله، خلیفه فاطمی، در افریقیه پناه برد. او در سال ۳۶۲ق/ ۹۷۳م، هنگام انتقال پایتخت فاطمیان به قاهره، همراه با المعز به مصر آمد. در سال ۳۶۷ق/ ۹۷۷م، خلیفه العزیز بالله او را به وزارت گماشت، و بدین‌گونه نخستین وزیر رسمی فاطمیان شد. ابن کلس نزدیک به بیست سال این مقام را حفظ کرد، با وجود دو دوره کوتاه برکناری. او نقش چشم‌گیری در رونق اقتصادی دولت فاطمی داشت و به‌خاطر حمایت از دانشمندان، فقیهان و شاعران مشهور بود. خودش نیز در فقه اسماعیلی
و شاعران مشهور بود. خودش نیز در فقه اسماعیلی تبحر یافت و کتابی فقهی با عنوان «الرسالة الوزیریة» نوشت که در آن به آموزه‌های امامان فاطمی المعز و العزیز استناد کرد. همچنین بنیان‌گذاری کارکرد دانشگاهی برای مسجد الازهر نیز به او نسبت داده می‌شود. زندگی. ابن کلس در در ۳۱۸ قمری (۹۳۰ میلادی) در خانواده‌ای یهودی در بغداد به دنیا آمد. به همراه پدرش به شام کوچ کرد و در آنجا به عنوان نماینده خرید بازرگانان مشغول کار شد. پس از مدتی، با اموالی که جمع‌آوری کرده بود به مصر فرار کرد. او توانست توجه کافور را به خود جلب کند
فرار کرد. او توانست توجه کافور را به خود جلب کند و با نشان دادن میراث چند نفر، از جمله یک یهودی و فرستادن باقی‌مانده آن‌ها برای کافور توانست مورد اعتماد او واقع شود و متصدی دیوان مصر و شام شد. به اعتقاد برخی او به طمع وزارت، مسلمان شد. با اسلام آوردن ابن کلس موقعیت ابوالفضل جعفر بن فرات (ابن حنزابه وزیر کافور) متزلزل شد که پس از مرگ کافور در ۳۵۷ قمری خصومتش علنی شد. وزارت. در دولت ابومنصور نزار ملقب به العزیز بالله که اقتدار فاطمیان در شرق به شدت متزلزل شده بود، به پیشنهاد ابن کلس، العزیز سپاهی به برای فتح
بود، به پیشنهاد ابن کلس، العزیز سپاهی به برای فتح دمشق فرستاد. العزیز در محرم ۳۶۷ قمری موفق به شکست آلپ تکین شد، از این روی ابن کلس وزارت منصوب شد و او اولین وزیر این سلسله شد. او در رمضان ۳۶۸ قمری (آوریل ۷۹۷ میلادی) از العزیز لقب «الوزیر الاجل» و اموال فراوان دریافت کرد و در راه اعتلای سیاسی و فرهنگی قلمرو فاطمیان تلاش بسیاری کرد. فعالیت فرهنگی. او توجه ویژه‌ای به مسائل فرهنگی داشت و گروهی از فقها، علما، پزشکان و شعرا را پیرامون او گردآمده بودند. آن‌ها آثار خود را در مجلس وزیر عرضه می‌کردند. ابن کلس،
آثار خود را در مجلس وزیر عرضه می‌کردند. ابن کلس، گذشته از دانش پروری، خود نیز اهل قلم بود. از تألیفات او: به نظر می‌رسد که ابن کلس با تألیف و تدریس «رسالة الوزیریة» قصد داشته که دستگاه خلافت فاطمیان را براساس استنباط شخصی خود از فقه اسماعیلیه سازمان دهد و گذشته از وزارت نقش یک نظریه‌پرداز را نیز ایفا نماید. وی عالمان را به صدور فتوی از روی آن واداشته بود. مهم‌ترین اقدام فرهنگی ابن کلس را تبدیل جامع الازهر به مرکزی علمی می‌دانند. به درخواست او، عزیز برای ۳۷ نفر از فقها مقرری تعیین کرد و ایشان را در خانه‌های
از فقها مقرری تعیین کرد و ایشان را در خانه‌های مجاور الازهر سکنی داد. گرچه علاقه ابن کلس به علم و علما از اهداف سیاسی خالی نبود. از میان بناها و آثاری که ابن کلس پدیدآورد، می‌توان به جامع الحاکم و ۷ باغ در قاهره معروف به «بساتین الوزیر» اشاره کرد. مرگ. ابن کلس در ۶۲ سالگی بیمار شد و در ذیحجه ۳۸۰ قمری (فوریه ۹۹۱ میلادی) درگذشت. در آخر عمرش العزیز شخصاً بر بستر او حاضر شد و پس از مرگ بر جنازه‌اش نماز گزارد و اشک ریخت. مراسم کفن و دفن او با شکوه برگزار شد.
باربارا پیرس بوش (۲۵ نوامبر ۱۹۸۱ در دالاس، تگزاس)، فعال اجتماعی و دختر جورج دبلیو بوش، چهل و سومین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و لورا بوش، بانوی اول سابق آمریکا و خواهر دوقلوی جنا بوش است. وی فارغ‌التحصیل در رشته علوم انسانی، از یکی از معتبر ترین دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا به نام دانشگاه ییل است. باربارا بوش، مدت زیادی را در کشورهای آفریقایی همچون تانزانیا، آفریقای جنوبی و بوتسوانا، به کار در درمانگاه‌های مربوط به بیماران مبتلا به ویروس ایدز (HIV) پرداخته است. وی هم‌اکنون در کلان‌شهر نیویورک زندگی
است. وی هم‌اکنون در کلان‌شهر نیویورک زندگی می‌کند و به کار در موزه ملی طراحی کوپر-هیوئت می‌پردازد.
نابغه کسی است که توانایی ارائهٔ یک مقولهٔ استثنایی در زمینهٔ توانمندی‌های ذهنی، آفرینش (خلاقیت) یا نوآوری در کارها را داشته باشد. این مقوله‌ها معمولاً در نوع خود بی‌نظیر یا کم‌نظیر نیز خواهند بود. طبق آخرین پژوهش‌ها، نبوغ را می‌توان به عنوان مجموعه آگاهی‌های انتسابی (ذاتی) اشخاص در هر زمینه‌ای تعریف کرد. از مشهورترین افرادی که در «فرهنگ عامه» به این نام شناخته شده‌اند، می‌توان به آلبرت اینشتین، نیکولا تسلا، آیزاک نیوتن، لئوناردو داوینچی، استیون هاوکینگ و در شخصیت‌های داستانی به شرلوک هلمز، پوآرو، مایکل
در شخصیت‌های داستانی به شرلوک هلمز، پوآرو، مایکل اسکافیلد و تونی استارک اشاره کرد.
باربارا پیرس بوش (زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۲۵ – درگذشتهٔ ۱۷ آوریل ۲۰۱۸) همسر جرج اچ. دابلیو بوش، چهل و یکمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و بانوی اول ایالات متحده آمریکا از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ بود. پیش از این، او به‌عنوان سی و سومین بانوی دوم ایالات متحده از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹ شناخته می‌شد، در مدتی که همسرش معاون رئیس‌جمهور رونالد ریگان بود. باربارا بوش، همچنین مادر جرج دابلیو بوش، چهل و سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، جب بوش، فرماندار سابق ایالت فلوریدا، رابین بوش، نیل بوش، ماروین بوش و دورسی بوش کوچ است. در ۱۵
نیل بوش، ماروین بوش و دورسی بوش کوچ است. در ۱۵ آوریل ۲۰۱۸، باربارا بوش بانوی اول سابق آمریکا در پی چند بار مراجعه به بیمارستان، تصمیم به عدم پیگیری معالجات پزشکی خود گرفت و گفت از این پس تنها مراقبتهای تسکینی را دنبال خواهد کرد. باربارا بوش در ۱۷ آوریل ۲۰۱۸ در سن ۹۲ سالگی در خانه‌اش در هیوستون درگذشت.
همه چیز دربارهٔ مادرم فیلمی اسپانیایی به کارگردانی پدرو آلمودُوار محصول سال ۱۹۹۹ است. این فیلم برنده جایزه‌های مهم زیادی از جمله جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان، جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان، جایزه بفتا برای بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان و نیز چندین جوایز گویا (جوایز ملی سینمای اسپانیا) شده‌است. دربارهٔ فیلم‌نامه. آلمودووار در ابتدای این فیلم نامه پسر نوجوانی به نام استبان را به عنوان نویسنده فیلم‌نامه انتخاب کرده و خواننده در ابتدا فکر می‌کند که نویسنده در متن حضور دارد اما با کشته شدن
که نویسنده در متن حضور دارد اما با کشته شدن پسر این مورد از ذهن خواننده برطرف می‌شود. ویژگی‌های فیلم‌نامه. پدرو آلمودوار در نوشتن این فیلم‌نامه از تضاد شخصیتها استفاده کرده و آنها در انکار واقعیت‌ها در رفتارهایشان نسبت به هم تضاد دارند. دیدگاه آلمودوار دربارهٔ حوادث منفی در زندگی جبری است نه اختیاری. او در شخصیت مانوئلا تسلیم شدن به حوادث جبری را قرار داده‌است. او مرگ پسرش و نیز برگشت از مادرید به بارسلون را اجباراً می‌پذیرد. شکست، امید و تلاش سه مرحله‌است که شخصیت‌های این فیلم‌نامه از هر سه می‌گذرند.
که شخصیت‌های این فیلم‌نامه از هر سه می‌گذرند. منابع. Tout sur ma mère- Pedro Almodovar- Traduit de l'espagnol par Marie Delporte- El Deseo, Teresa Isasi- Imprimerie Darantière à Quetigny- 1999- France
ادوار مانه نقاش فرانسوی بود. او یکی از اولین هنرمندان قرن نوزدهم میلادی بود که به مضامین زندگی مدرن پرداخت. او همچنین یکی از محوری‌ترین هنرمندان در انتقال از رئالیسم به امپرسیونیسم به حساب می‌آید. شاهکارهای ابتدایی مانه، "ناهار در چمنزار" و "المپیا" بسیار بحث‌برانگیز بودند و همواره به عنوان خط مشی برای نقاشان جوان امپرسیونیسم، مورد استفاده قرار می‌گرفتند. امروزه این آثار را پایه و اساس تکامل هنر مدرن می‌شناسند. سال‌های آغازین زندگی. "ادوار مانه" در ۲۳ ژانویه سال ۱۸۳۲ میلادی در پاریس و در خانواده‌ای ثروتمند
سال ۱۸۳۲ میلادی در پاریس و در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. مادرش "«اوژنی - دزیره فورنیه»" دخترخوانده ولیعهد سوئد، "«چارلز برنادت»" بود که خانواده سلطنتی سوئد در حال حاضر از نوادگان وی به‌شمار می‌روند. پدرش "«آگوس مانه»" قاضی بود و انتظار داشت تا ادوار پیشه‌ای در حقوق را دنبال کند اما دایی‌اش "«چارلز فورنیه»"، او را به نقاشی تشویق می‌کرد و اغلب، مانه جوان را با خود به لوور می‌برد. در ۱۸۴۵ و در پی نصیحت‌های دایی چارلز، مانه در یک دوره مخصوص طراحی ثبت‌نام کرد، جایی که "«آنتونی پروست»"، روزنامه‌نگار و
کرد، جایی که "«آنتونی پروست»"، روزنامه‌نگار و سیاستمدار آینده فرانسوی را برای اولین بار ملاقات کرد و دوستی‌شان تا پایان عمر حفظ شد. در ۱۸۴۸ و بنا به پیشنهاد پدرش، مانه با یک کشتی آموزشی به ریو دوژانیرو در برزیل رفت. بعد از دو بار رد شدن در امتحان ورودی نیروی دریایی، سرانجام پدرش با درخواست وی در پیگیری آموزش حرفه‌ای هنر موافقت کرد. از ۱۸۵۰ تا ۱۸۵۶ میلادی، مانه تحت آموزش نقاش آکادمیک که یکی از تاثیرگذارترین نقاشان وقایع تاریخی در فرانسه بود، قرار گرفت. ادوار جوان در اوقات فراغتش آثار استادان قدیم نقاشی در
جوان در اوقات فراغتش آثار استادان قدیم نقاشی در لوور را کپی می‌کرد. از سال ۱۸۵۳ تا سال ۱۸۵۶ میلادی، او با ملاقات از سه کشور آلمان، ایتالیا و هلند، تحت تأثیر آثاری از نقاشان اسپانیایی، دیه‌گو ولاسکز و فرانسیسکو گویا و همچنین، هنرمند هلندی فرانس هالس قرار گرفت. در ۱۸۵۶، ادوار استودیوی خود را باز کرد و سبک او در کارهای این دوران بیشتر با ضربات نرم قلم‌مو، مختصرسازی جزئیات کار و عدم استفاده از رنگ‌های انتقالی همراه بود. زندگی خصوصی. در ۱۸۶۳ مانه با "سوزان لینهوف" ازدواج کرد، معلم پیانوی هلندی که با مانه همسن
ازدواج کرد، معلم پیانوی هلندی که با مانه همسن بود و برای تقریباً ده سال با یکدیگر رابطه‌ای عاشقانه داشتند. لینهوف در ابتدا توسط پدر مانه، آگوس، برای آموزش پیانو به ادوار و برادر کوچک‌ترش استخدام شد. او همچنین خدمتکار آگوس نیز بود. در ۱۸۵۲، لینهوف پسری را خارج از عرف زناشویی با نام "لئون کوئیلا لینهوف" به دنیا آورد. پس از مرگ پدر مانه در سال ۱۸۶۲، ادوار با لینهوف ازدواج کرد. لئون لینهوف یازده ساله که پدرش احتمالاً یکی از مانه‌ها بوده‌است، در بسیاری از آثار مانه دیده می‌شود. معروف‌ترین این آثار، "پسری در حال
دیده می‌شود. معروف‌ترین این آثار، "پسری در حال حمل شمشیر" به سال ۱۸۶۱ است که هم‌اکنون در بخش هنر موزه متروپولیتن در نیویورک نگهداری می‌شود. لئون همچنین در حال حمل یک سینی در پس‌زمینه "بالکنی"، دیگر اثر ادوار مانه نیز دیده می‌شود. مرگ. مانه به علت بیماری سیفلیس و رماتیسم درمان نشده که از چهل سالگی به آن مبتلا بود، از دنیا رفت. بیماری در سال‌های پایانی زندگی مانه برای وی درد فراوان، رعشه و بی‌حسی در بخشی از بدن به‌وجود آورد. پای چپ ادوار، یازده روز پیش از مرگش به علت بیماری قانقاریا از بدن جدا شد و سرانجام،
به علت بیماری قانقاریا از بدن جدا شد و سرانجام، پس از درد و رنج طاقت فرسا، ادوارد مانه در ۵۱ سالگی در پاریس به تاریخ ۳۰ آوریل سال ۱۸۸۳ میلادی از دنیا رفت و در "'گورستان پسی" در پاریس به خاک سپرده شد.
پی یا پی-باور به آشفتگی فیلمی سورئالیستی و تریلر روانشناسانه به کارگردانی دارن آرونوفسکی است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد و توانست جوایز جشنواره فیلم ساندنس و جایزه ایندپندنت اسپیریت برای بهترین فیلم‌نامه را ببرد. نام این فیلم از عدد پی گرفته شده است. داستان. داستان دربارهٔ یک نابغه ریاضی به نام ماکسیمیلیان کوهن است که در نظریه اعداد کار می‌کند و اعتقاد دارد که جهان از عدد ساخته شده است. مکس از سردرد خوشه ای، پارانویای شدید، توهم و اختلال اضطراب اجتماعی رنج می‌برد. او برای بدست آوردن قابلیت پیش‌بینی بازار بورس
او برای بدست آوردن قابلیت پیش‌بینی بازار بورس از یک ابرکامپیوتر به نام «ایوکلید» (اقلیدس) استفاده می‌کند که معادلاتی را که بر اساس چند میلیارد متغیر درست کرده است حل کند. سر و کار ماکسیمیلیان رفته رفته با چند روحانی کابالا می‌افتد که اعتقاد دارند از طریق ریاضی می‌توان به اسم اعظم خداوند پی برد. وی این مفهوم را پیگیری می‌کند و… ریاضیات و formula_1. این فیلم خطاهای ریاضی زیادی دارد:
اکونومیست هفته‌نامه خبری و بین‌المللی به زبان انگلیسی که در لندن ویرایش می‌شود و به شرکت روزنامه "اکونومیست" با مسئولیت محدود (The Economist Newspaper Limited) تعلق دارد، دفاتر تحریریه اصلی آن در ایالات متحده آمریکا و همچنین در شهرهای بزرگ در قاره اروپا، آسیا و خاورمیانه قرار دارد. این مجله که به صورت دیجیتال منتشر می‌شود، بر امور جاری، تجارت بین‌المللی، سیاست، فناوری و فرهنگ تمرکز دارد. علاوه بر این تمرکز برجسته این هفته‌نامه بر تحلیل تفسیری نسبت به گزارش‌های اصلی و روزنامه‌نگاری داده‌ها است که مورد انتقاد
اصلی و روزنامه‌نگاری داده‌ها است که مورد انتقاد و تحسین نیز قرار می‌گیرد. اکونومیست در ۱۸۴۳ توسط جیمز ویلسن اقتصاددان اسکاتلندی تأسیس شد و به منظور جلب حمایت از لغو قوانین ذرت بریتانیا (۱۸۱۵–۱۸۴۶) منتشر گردید. تاریخ. "اکونومیست" توسط تاجر و بانکدار بریتانیایی جیمز ویلسون در سال ۱۸۴۳ میلادی برای پیشبرد لغو قوانین ذرت ، یک سیستم تعرفه‌های واردات، تأسیس شد. دفترچه ای برای روزنامه از ۵ اوت ۱۸۴۳، سیزده حوزه پوششی را برشمرده بود که سردبیران آن می خواستند نشریه بر آنها تمرکز کند: ویلسون آن را به عنوان شرکت در "یک
آنها تمرکز کند: ویلسون آن را به عنوان شرکت در "یک رقابت شدید بین اطلاعاتی که به جلو فشار می‌دهد، و یک نادانی نالایق و ترسو که مانع پیشرفت ما می‌شود" توصیف کرد، عبارتی که هنوز در نقش آن (US: masthead) به عنوان مأموریت نشریه دیده می‌شود. مدت‌هاست که به عنوان «یکی از شایسته‌ترین و ظریف‌ترین نشریات غربی در امور عمومی» مورد احترام بوده است. کارل مارکس در فرمول بندی تئوری سوسیالیستی خود از آن استناد کرد زیرا مارکس احساس می‌کرد این نشریه مظهر منافع بورژوازی است. او نوشت که " "اکونومیست" لندن، ارگان اروپایی اشراف
نوشت که " "اکونومیست" لندن، ارگان اروپایی اشراف مالی، نگرش این طبقه را به طرز چشمگیری توصیف کرد." در سال ۱۹۱۵ میلادی، ولادیمیر لنین انقلابی از "اکونومیست" به عنوان "ژورنالی که برای میلیونرهای بریتانیایی صحبت می‌کند" یاد کرد. علاوه بر این، لنین اظهار داشت که "اکونومیست" موضعی «بورژوا- صلح طلب» داشت و از ترس انقلاب از صلح حمایت می کرد. در اختلافات ارزی در اواسط قرن نوزدهم، مجله در کنار مدرسه بانکداری در مقابل قرار گرفت. این قانون از قانون منشور بانک در سال ۱۸۴۴ انتقاد کرد که مقدار اسکناس‌هایی را که بانک
۱۸۴۴ انتقاد کرد که مقدار اسکناس‌هایی را که بانک انگلستان می‌توانست بر اساس سیاست مدرسه ارزی که توسط تشویق می‌شد منتشر کند، محدود می‌کرد، که در نهایت به پول‌گرایی تبدیل شد. این سازمان بحران مالی ۱۸۵۷ در بریتانیا را به گردن «طبقه خاصی از "دکترینرها»" می‌اندازد که «هر بحران تجاری و پیامدهای فاجعه‌بار آن را به «نسخه‌های بیش از حد اسکناس» ارجاع می‌دهند. دلایل بحران مالی را تغییرات در نرخ بهره و افزایش سرمایه مالی مازاد بر سرمایه گذاری‌های نابخردانه شناسایی کرد. در سال ۱۹۲۰، تیراژ روزنامه به ۶۱۷۰ رسید. در سال
در سال ۱۹۲۰، تیراژ روزنامه به ۶۱۷۰ رسید. در سال ۱۹۳۴، اولین بازطراحی بزرگ خود را انجام داد. پلاک توسط در سال ۱۹۵۹ ایجاد شد. در سال ۱۹۷۱، "اکونومیست" فرمت برگه گسترده خود را به قالب بندی کامل به سبک مجله کوچکتر تغییر داد. در سال ۱۹۸۱ این نشریه پس از انتشار نسخه بریتانیایی از سال ۱۸۴۳، یک نسخه آمریکای شمالی را معرفی کرد. تیراژ آن تا سال ۲۰۱۰ بیش از ده برابر شده بود در ژانویه ۲۰۱۲، "اکونومیست" بخش هفتگی جدیدی را راه اندازی کرد که به طور انحصاری به چین اختصاص داشت، اولین بخش کشوری جدید از زمان معرفی بخش مربوط
اولین بخش کشوری جدید از زمان معرفی بخش مربوط به ایالات متحده در سال ۱۹۴۲. در سال ۱۹۱۱، در "واشنگتن پست" استدلال کرد که "اکونومیست" از خطوط سرمقاله‌ای استفاده می‌کند که در تضاد با اخباری است که ادعا می‌کردند برجسته می‌کردند. در سال ۱۹۹۹، اندرو سالیوان در "نیو ریپابلیک" شکایت کرد که از «نابغه بازاریابی» برای جبران کمبودهای گزارش‌های اصلی استفاده می‌کند، که منجر به «نوعی "ریدرز دایجست"» برای نخبگان شرکت‌های آمریکایی شد. "گاردین" نوشت: «نویسندگان آن به ندرت مشکل سیاسی یا اقتصادی را می‌بینند که با ترفند سه
مشکل سیاسی یا اقتصادی را می‌بینند که با ترفند سه کارتی قابل اعتماد خصوصی سازی، مقررات زدایی و آزادسازی قابل حل نباشد». در سال ۲۰۰۵، "شیکاگو تریبون" آن را به عنوان بهترین مقاله انگلیسی زبان معرفی کرد و به قدرت آن در گزارش‌های بین‌المللی اشاره کرد، جایی که احساس نمی‌کند «فقط در زمان فاجعه‌ای غیرقابل کاهش سرزمینی دور را پوشش دهد» و اینکه دیواری بین گزارش‌هایش و گزارش‌هایش نگه داشته است. سیاست های تحریریه محافظه کارانه تر آن. در سال ۲۰۰۸، جان میچم ، سردبیر سابق "نیوزویک" و یکی از طرفداران خود، "بر" تحلیل بر
"نیوزویک" و یکی از طرفداران خود، "بر" تحلیل بر گزارش اصلی انتقاد کرد. در سال ۲۰۱۲، "اکونومیست" به هک کامپیوتر قاضی از دادگاه عالی بنگلادش متهم شد که منجر به استعفای وی از ریاست دادگاه جنایات بین المللی شد. در اوت ۲۰۱۵، پیرسون ٪۵۰ از سهام خود در روزنامه را به شرکت سرمایه گذاری خانواده آنیلی ایتالیایی، Exor ، به مبلغ ۴۶۹ میلیون پوند (۵۳۱ میلیون دلار آمریکا) فروخت و روزنامه بقیه سهام را به قیمت ۱۸۲ میلیون پوند (۲۰۶میلیون دلار) دوباره خریداری کرد. ). تبلیغات سوخت‌های فسیلی. تحقیقاتی که توسط اینترسپت ، نشین و
فسیلی. تحقیقاتی که توسط اینترسپت ، نشین و انجام شد نشان داد که "ده" "اکونومیست" یکی از رسانه‌های پیشرو است که تبلیغاتی را برای صنعت سوخت‌های فسیلی منتشر می‌کند. خبرنگارانی که تغییرات اقلیمی را برای "ده" "اکونومیست" پوشش می‌دهند نگران هستند که تضاد منافع با شرکت‌ها و صنایعی که باعث تغییر آب و هوا و مانع از اقدامات شده‌اند اعتبار گزارش آنها در مورد تغییرات آب و هوا را کاهش دهد و باعث شود خوانندگان بحران آب و هوا را کم اهمیت جلوه دهند. سازمان. سهامداران. شرکت پیرسون ۵۰ درصد سهام "اکونومیست" را به وسیله
شرکت پیرسون ۵۰ درصد سهام "اکونومیست" را به وسیله فایننشال تایمز در اختیار داشت. در اوت ۲۰۱۵ پیرسون سهم خود را در "اکونومیست" فروخت. خانواده آنیلی صاحب کمپانی اکسور ۲۸۷ میلیون پوند برای افزایش سهام خود از ۴٫۷٪ به ۴۳٫۴٪ پرداخت کرد حال آنکه اکونومیست ۱۸۲ میلیون پوند از موجودی ۵٫۰۴ میلیون سهام را پرداخت نمود و این سهام بین سهامداران تقسیم شد. سهامداران فعلی به‌طور رسمی توسط یک هیئت مدیره ویرایشگر را منصوب می‌کنند و بدون اجازه این هیئت نمی‌توان ویرایشگر را حذف کرد. اکونومیست با مسئولیت محدود شرکت تابعه گروه
کرد. اکونومیست با مسئولیت محدود شرکت تابعه گروه اکونومیست است. ایولین دو روچیلد از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۹ رئیس این شرکت بود. اگرچه «"اکونومیست"» دامنه جهانی دارد، با این‌حال حدود دو سوم از ۷۵ کارمند روزنامه‌نگار آن در ناحیه لندن مستقر هستند. با این حال، به دلیل اینکه نیمی از مشترکان "اکونومیست" در ایالات متحده هستند، «اکونومیست» دفاتر تحریریه اصلی و فعالیت‌های اساسی خود را در نیویورک، لس آنجلس، شیکاگو، و واشینگتن، دی.سی. انجام می‌دهد. ویرایشگر. سردبیر "اکونومیست" که معمولاً به عنوان «ویراستار» شناخته می‌شود،