payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(۶٬۰۰۰ سانتی‌گراد)، بیشتر انرژی آن در طول موج‌های نسبتاً کوتاه (فرابنفش، مرئی و فروسرخ نزدیک) است و مقدار بیشینهٔ تابش در طول موج نزدیک به ۰٫۵ میکرومتر گسیل می‌شود. افزون بر این، پرتوهای فروسرخ خورشید نیز برای ما منبع گرما بشمار می‌آیند. بر پایهٔ فرمول‌های تابش پلانک، انرژی گسیل‌شده از جسمی با دمایی برابر با دمای زمین نیز باید در محدوده فروسرخ باشد و طول موج‌های این تابش نیز تقریباً در محدودهٔ ۱۰ میکرومتر متمرکز است. از آنجا که زمین همواره در حالت شبه‌ترازمندی است، به همان اندازه که از خورشید انرژی دریافت
است، به همان اندازه که از خورشید انرژی دریافت می‌کند، با تابش LW به فضا انرژی از دست می‌دهد. به این ترتیب، مناسب‌ترین شرایط برای زیست موجودات زنده در این کرهٔ خاکی فراهم می‌شود.
حمیده خیرآبادی (۳۰ آذر ۱۳۰۳ – ۳۱ فروردین ۱۳۸۹) که با نام هنری نادره شناخته می‌شود، بازیگر ایرانی بود. زندگی. حمیده خیرآبادی زادهٔ ۳۰ آذر ۱۳۰۳ در رشت است. او مادر ثریا قاسمی بازیگر سینمای ایران بود. نام هنری او نادره و لقب او مادر سینمای ایران بود. او پس از گرفتن دیپلم در سال ۱۳۲۶ وارد تئاتر و در سال ۱۳۳۲ با فیلم میهن‌پرست وارد سینما شد. خیرآبادی با آغاز موج نوی سینمای ایران در دهه چهل در بسیاری از آثار کارگردانان مطرحی چون داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی و علی حاتمی بازی کرد. از مهم‌ترین فیلم‌هایی که او در
حاتمی بازی کرد. از مهم‌ترین فیلم‌هایی که او در آن‌ها بازی کرده می‌توان به ممل آمریکایی، همسفر، ماه عسل، طوقی، رضا موتوری، اجاره نشینها، زرد قناری، مادر، ریحانه، بانو و شیرین اشاره کرد. او سه بار کاندیدای سیمرغ بلورین جشنواره فجر شد. از جمله سریال‌های خیرآبادی می‌توان آپارتمان، پدرسالار و خانه سبز را نام برد. درگذشت. وی ۳۱ فروردین ۱۳۸۹ در ۸۵ سالگی و به علت کهولت سن درگذشت. وی در قطعه ۶۶ ردیف ۶۹ شماره ۶۲ بهشت زهرا به خاک سپرده شد. جوایز و افتخارات. همچنین خیرآبادی سه بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین
خیرآبادی سه بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل از جشنواره فیلم فجر شد.
ترانه پریان یا اِلفِن لید، عنوان یک مجموعه مانگای ژاپنی که توسط رین اوکاموتو نوشته و طراحی شده‌است. این مجموعه برای اولین بار توسط انتشارات شوئیشا در مجلهٔ "ویکلی یانگ جامپ" از ژوئن ۲۰۰۲ تا اوت ۲۰۰۵ به تعداد ۱۰۷ قسمت در ۱۲ تانکوبون منتشر شده‌است. بر اساس مانگا، یک مجموعه تلویزیونی انیمه سیزده قسمتی به کارگردانی مامورو کانبه نیز دستمایه اقتباس قرار گرفت، که پخش آن در شبکه ای‌تی-ایکس از ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۴ شروع شده و تا ۱۷ اکتبر ۲۰۰۴ ادامه داشت. نسخهٔ انیمه قبل از به پایین رسیدن نسخهٔ مانگا شروع به ساخت شد، به همین
پایین رسیدن نسخهٔ مانگا شروع به ساخت شد، به همین علت تفاوت‌هایی بین آن‌ها به ویژه در پایان داستان وجود دارد. در ۲۱ آوریل ۲۰۰۵ یک اووی‌ای نیز برای این مجموعه ساخته شد که وقایع آن در زمان قسمت ۱۰ و ۱۱ انیمه اتفاق می‌افتد. عنوان این مجموعه ("الفن لید") از یک تصنیف آلمانی برداشته شده‌است. شعر "الفن لید" یا (ترانه اِلف‌ها) که در نسخه مانگا نمایش داده می‌شود، اثر شاعر رمانتیسم آلمانی ادوارد موریکه می‌باشد که توسط آهنگساز اتریشی هوگو ولف تبدیل به موسیقی شده‌است. مجموعه به خاطر استفاده فراوان از خشونت و برهنگی
مجموعه به خاطر استفاده فراوان از خشونت و برهنگی شهرت دارد. داستان. داستان "الفن لید" در کاماکورا، ژاپن رخ می‌دهد و تمرکز آن بر روی نژادی تکامل یافته و جدید از انسان به نام دیکلونیئوس است. دیکلونیئوس یا انسان‌های دارای شاخ، یک گونهٔ جهش‌یافته از انسان‌ها هستند که ممکن است گام جدیدی در فرگشت انسان باشند. دیکلونیئوس‌ها دارای دو شاخ بر روی سر و قدرت ماورائی فراوانی بودند که توسط دستان نامرئی آن‌ها ارائه می‌شود. با داشتن این نیروهای فرابشری آن‌ها به راحتی قادر به ازبین بردن نسل بشر بودند. انسان‌ها با حراسی که
به ازبین بردن نسل بشر بودند. انسان‌ها با حراسی که از این قدرت داشتند، آن‌ها را در یک مرکز تحقیقات محرمانه قرنطینه کرده تا بر روی آن‌ها مطالعه و آزمایش انجام دهند. در بین این جهش یافته‌ها به‌طور اتفاقی شخصیت اصلی داستان، یک دختر جهش یافته به نام لوسی سعی در فرار داشت و بسیاری از نگهبانان را در این راه به قتل رساند. او موفق به فرار شد اما در انتها توسط یک تک‌تیرانداز مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به دریا پرتاب شد، به همین دلیل دچار فراموشی گردید. جریان آب او را به شهر کاماکورا کشاند، مکانی که وقایع "ترانه
را به شهر کاماکورا کشاند، مکانی که وقایع "ترانه پریان" در آنجا اتفاق می‌افتد. لوسی در کنار ساحل با دو فرد محلی به نام‌های کتا و یوکا آشنا شد که آن‌ها برای او نام "نیو" را انتخاب کردند چون فقط قادر به گفتن کلمه "نیو" بود. آن‌ها تصمیم گرفتند نیو را به خانه خود برده و از او مراقبت کنند. آن‌ها تمام تلاش خود را کرده تا به نیو کمک کنند. اما با گذشت زمان نیو بیشتر دردسرساز می‌شد و در این میان یوکا متوجه شد کتا بسیار به فکر نیو است و تمام وقت خود را صرف نیو کرده و به او اهمیت نمی‌دهد. این مسئله باعث شد یوکا که به
به او اهمیت نمی‌دهد. این مسئله باعث شد یوکا که به کتا نیز علاقه‌مند بود بسیار به نیو حسد بورزد. شخصیت‌ها. صداگذاری: Jouji Nakata (نسخهٔ ژاپنی)، جیسون داگلاس (نسخهٔ انگلیسی). منابع فرهنگی. سکانس‌های شروع و پایانی نسخهٔ انیمه، دارای ویژگی‌هایی نظیر نقاشی‌های هنری از شخصیت‌های اصلی داستان است. این شخصیت‌ها بر اساس سبک‌های نقاشی گوستاو کلیمت، نقاش نمادگرای اتریشی کشیده شده‌اند که شامل "بوسه" و دیگر آثار مشابهی با تقلید ژست‌ها، رنگ‌ها و الگوهای دیگر این نقاش هستند.
علی قربان‌زاده (زادهٔ ۳۰ مهر ۱۳۵۷) بازیگر ایرانی است. راه‌یابی به سینما. مدرک تحصیلی او دیپلم در رشتهٔ ریاضی و فیزیک است. او با گذراندن دوره تجربی ساختن فیلم‌های انیمیشن در شرکت کلک خیال در سال ۱۳۷۳ و شروع فعالیت سینمایی با فیلم "سیاوش" (سامان مقدم) به عنوان بازیگر در سال ۱۳۷۷ کار خود را آغاز کرد. او با حضور در فیلم "سیاوش" در کنار هدیه تهرانی شناخته شد. بلافاصله بعد از این فیلم در سری اول مجموعه "داستان یک شهر" ظاهر شد و بر شهرت خود افزود. مجموعه تلویزیونی. آئینه های نشکن. ۱۳۸۷ دیدگاه‌ها. قربان‌زاده از
آئینه های نشکن. ۱۳۸۷ دیدگاه‌ها. قربان‌زاده از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
کاخ شهوند یا کاخ سبز، در نقطه‌ای مرتفع، در شمال غربی مجموعه سعدآباد قرار دارد. این کاخ در ابتدا به صورت ساختمانی نیمه‌تمام بود که به علیخان حاکم (والی) تعلق داشت و تپه‌ای که ساختمان روی آن واقع شده بود، به تپهٔ علیخان معروف بود. رضاشاه، پس از این‌که ساختمان واقع بر این تپه را از علیخان خریداری کرد، کاخ کنونی را بنا نهاد و کار ساخت و تکمیل آن از زمان وزارت جنگی او، تا اوایل سلطنتش (سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۷ خورشیدی) به طول انجامید. این کاخ با تلاش هنرمندان و معماران ایرانی، پس از هفت سال کار، در دو طبقه (زیرزمین
ایرانی، پس از هفت سال کار، در دو طبقه (زیرزمین و همکف) بنا گردید. رضاشاه از طبقه همکف به عنوان محل زندگی و دفتر کار خود و از زیرزمین به عنوان انباری استفاده می‌کرد. همچنین یک تالار غذاخوری مجلل با میز و صندلی‌های منقش و کنده‌کاری شده و همچنین ظروف نفیس چینی و سرامیک و نقره ایتالیایی مخصوص پذیرایی تشریفاتی میهمانان مورد استفاده قرار می‌گرفت. ویژگی‌ها. این کاخ به دلیل استفاده از سنگ‌های سبز کمیاب معدن خمسه زنجان و سنگ مرمر خراسان، در نمای خارجی آن، به قصر سنگی یا کاخ مرمر نیز معروف است. ملات سنگ‌ها، از جنس
یا کاخ مرمر نیز معروف است. ملات سنگ‌ها، از جنس سرب است و مانع شکستن آن‌ها در اثر انقباض و انبساط می‌شود. دروازهٔ اصلی کاخ، از سمت شمال غربی به سمت رشته کوه‌های مرتفع البرز گشوده می‌شود. سَردر و ستون‌های ورودی کاخ، نیز از جنس سنگ مرمر خراسان و ترکیب و تلفیقی از نقوش و موتیف‌های هنر ایرانی و اروپایی است. با بازسازی و مرمت کاخ، به کاخ شهوند، معروف گردید و پس از انقلاب ۱۳۵۷، به کاخ سبز تغییر نام داد. گچ‌بری و آینه‌کاری ظریف و زیبای درون کاخ، کار دست هنرمندان ایرانی ناشناس است. تذهیب دیوارها، اثر استاد حسین
ایرانی ناشناس است. تذهیب دیوارها، اثر استاد حسین بهزاد و خاتم‌کاری‌ها، حاصل کار گروهی کارگاه محمد صنیع‌خاتم است. مساحت زیربنای کاخ، در دو طبقه، ۱۲۰۳ متر مربع است و معمار آن، میرزا جعفر کاشی معروف به معمارباشی بوده‌است. یکی از زیباترین قسمت‌های این کاخ، تالار آیینه روی تمامی آیینه‌ها، با گل‌هایی از گچ تزئین شده و با قالی مشهد ۷۰ متری زیبایی، که اثر عبدالمحمد عمواغلی است، فرش شده که دفتر کار رضاشاه نیز بوده‌است. در این تالار، یک دست مبل گوبلن‌دوز کار دست، مربوط به دوره قاجار قرار دارد. میز وسط تالار، کار
مربوط به دوره قاجار قرار دارد. میز وسط تالار، کار کشور فرانسه و متعلق به قرن ۱۸ میلادی است. پرده‌ای نقره فام به چوب پرده‌ای منبت کاری شده، پنجره تالار را مزین کرده‌است. از ویژگی‌های این تالار، همخوانی نقش وسط فرش، با طرح سقف است که با ابریشم خاص و ریز بافت به مدت هفت سال (از ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۷ خورشیدی) توسط هنرمندان مشهد به طول انجامیده‌است. آینه‌کاری سقف با طرح قندیل، کار هنرمندان ایرانی است. از دیگر وسایل باارزش این کاخ، می‌توان به مجسمه‌ها و مبل‌های دوره لویی شانزدهم و همچنین دو میز کنسول مربوط به دوره
لویی شانزدهم و همچنین دو میز کنسول مربوط به دوره ناپلئون اشاره کرد. از دیگر تالارهای این کاخ که روبروی تالار آینه واقع شده و به عنوان اتاق خواب رضاشاه بوده و نبودن تخت خواب یا رخت خواب است و پنجره‌ای که رو به دربند با چشم‌اندازی زیبا باز می‌شد. کاخ شهوند که بنای تکمیلی آن از زمان وزارت جنگ رضاخان تا اوایل زمامداریش (۱۳۰۱ تا ۱۳۰۷ هـ. ش) به طول انجامید، پیش از آن ساختمانی بود متعلق به شخصی به نام «علیخان» که از زمینداران سرشناس آن زمان بود و تپه‌ای که این کاخ بر آن بنا شده به نام او به «تپه علیخان» معروف
کاخ بر آن بنا شده به نام او به «تپه علیخان» معروف است. این بنا، اولین کاخی است که توسط معماران و هنرمندان ایرانی ساخته شد. حسین لرزاده تزئین و نقش و نما، میرزا جعفر کاشی معماری، حسین طاهرزاده بهزاد تندیس‌های دیواری و خاتم کاری‌های بی نظیر و ظریف آن را به انجام رسانده‌اند. در نمای خارجی این کاخ، از سنگهای سبز معدنی منحصر به فرد خمسه زنجان استفاده شده و وجه تسمیه کاخ نیز به همین سبب است. ملاط سنگها از «سرب» است که به واسطه خاصیت انبساط و انقباض آن، برای جلوگیری از خردشدن سنگها در حرارتهای مختلف مورد استفاده
از خردشدن سنگها در حرارتهای مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌است. این بنا، اولین کاخ مجموعه سعدآباد است که در زمان پهلوی به بهره‌برداری رسیده‌است. در اصلی کاخ از سمت شمال غربی به سوی کوه‌های مرتفع البرز باز می‌شود. چشم‌انداز کاخ از سوی جنوب، شهر بزرگ تهران است و تنها کاخی است که منظره بدیعی را پیش چشم بیننده می‌گستراند. مساحت زیربنای کاخ به استثنای زیرزمین حدود ۱۳۷۲متر مربع است. ساختمان کاخ از دو طبقه تشکیل شده، طبقه اول شامل پله ورودی، تالار آینه، ناهار خوری، اتاق کار و پذیرایی است. طبق دیگر زیرزمین کاخ است
اتاق کار و پذیرایی است. طبق دیگر زیرزمین کاخ است که در سال ۱۳۵۲ خورشیدی بازسازی شد و شامل سالن پذیرایی، دو اتاق خواب با سرویس، سالن ناهارخوری است. کاخ سبز در زمان سلطنت محمد رضا شاه به اقامتگاه مهمانان خارجی خصوصی دربار اختصاص یافت و افرادی چون ملک حسین و کنستانتین پادشاه سابق یونان و جیمی کارتر رئیس‌جمهور وقت آمریکا در آن اقامت داشته‌اند. لوگو کاخ موزه سبز(شهوند) این نقش که با عنوان (گردونه مهر يا چليپا ) نامیده شده بعدها تكامل يافته آن به نام "شمسه "شهرت پيدا كرد و علاوه بر جنبه نمادين و تزئينى،جنبه هاى
پيدا كرد و علاوه بر جنبه نمادين و تزئينى،جنبه هاى اعتقادى و معنوى آن نیز باعث ماندگارى اين نقش گردید. شمسه هشت ،كه از تركيب دو مربع تشكيل شده می باشد در دوران قبل از اسلام نماد نور و روشنايى و بعد از اسلام نماد نور الوهيت گرديد که در اكثر هنرهاى ايرانى اسلامى استفاده مى شود. لازم به ذکر است ،با توجه به اهميت طراحى لوگو كه بخشى از هويت بصرى موزه را تشكيل مى دهد،نيمه اى از شمسه هشت كه طرح كامل آن در نقوش زيباى آيينه كارى و خاتم كارى هاى منحصربفرد كاخ موزه سبز به كار رفته است ،نماد و نشان مشخصى براى اين مكان
به كار رفته است ،نماد و نشان مشخصى براى اين مكان در نظر گرفته شد. طراح: رویا امیدی موقعیت دقیق جغرافیایی. مشاهده کاخ سبز روی نقشه تهران و تصاویر و مکان‌های مرتبط با آن منابع. روزنامه ایران، چهارشنبه ۱۹ آذر ۱۳۸۲
امیل دیونپرت هرش (زاده ۱۳ مارس ۱۹۸۵) بازیگر آمریکایی سینما و تلویزیون است. او فعالیت حرفه‌ای‌اش را از اواخر دههٔ ۹۰ شروع کرد. گذشته. او در توپانگا، کالیفرنیا زاده شد. مادرش مارگارت معلم و تصویرگر و پدرش دیوید مدیر و مشاور صنعتی بود. خواهر بزرگتر او جنی بود که امیل را اولین بار تشویق به بازیگری کرد. هرش در لس آنجلس و بعداً پس از جدایی پدر و مادرش در سنتافه‌ی نیومکزیکو زندگی کرده‌است. زندگی حرفه‌ای. هرش بازیگری را در هشت سالگی و با بازی در نقش‌های کوچک تلویزیونی شروع کرد. اولین فیلم بلند او، زندگی‌های خطرناک
شروع کرد. اولین فیلم بلند او، زندگی‌های خطرناک پسران آلتر بود که در آن نقش یک دانش‌آموز کاتولیک را بازی می‌کند. فیلم بعدی او باشگاه امپراتور بود که در ۲۰۰۲ اکران شد. هر دو این فیلم‌ها با بازخوردهای مثبتی روبرو شدند، ولی فروش متوسطی کردند. امیل در ۲۰۰۴ با بازی در فیلم دختر همسایه در بین نوجوانان شناخته و محبوب شد. در تابستان همان سال هم فیلم مستقل پسر ماج که قبل از دختر همسایه ساخته شده بود، به شکل محدودی اکران شد. فیلم بعدی او قهرمانان خیالی، در فوریه ۲۰۰۵ در سینماهای کمی اکران شد و با وجود نظرات مثبتی که
در سینماهای کمی اکران شد و با وجود نظرات مثبتی که دریافت کرده بود، نتوانست مخاطب زیادی جذب کند. ۲۰۰۵، امیل در فیلم لردهای داگ‌تاون که دربارهٔ گروهی نوجوان اسکیت‌باز بود در کنار هیت لجر بازی کرد که این فیلم هم در گیشه شکست خورد. او سپس در آلفاداگ، در نقش جسی جیمز هالیوود، یک فروشندهٔ مواد مخدر بازی کرد. او برای بازی در این نقش با جسی واقعی ملاقات کرده بود و در مورد نقش‌اش گفته بود «به‌خاطر دیالوگ‌ها و شخصیت‌های بسیار حقیقی، بیشتر مواقع فیلم مرا به وحشت می‌انداخت». در ۲۰۰۷ او در فیلمی به کارگردانی شان پن با
در ۲۰۰۷ او در فیلمی به کارگردانی شان پن با نام به‌سوی طبیعت وحشی بازی کرد. او برای بازی در این فیلم ۲۰ کیلوگرم وزن کم کرد و نامزد جایزهٔ انجمن صنفی بازیگران آمریکا شد. او همچنین در اقتباس هالیوودی از انیمیشن مسابقه‌دهندهٔ سرعت بازی کرده‌است. در ۲۰۰۸، هرش در فیلم میلک ساختهٔ گاس ون سنت بازی کرد. او در این فیلم در مقابل شان پن و جاش برولین بازی می‌کند. امیل همچنین در یکی از ویدیوهای مایلی سایرس به نام "از اول شروع کن" در نقش کوتاهی ظاهر شده‌است.
ابوالحسن علاءالدین علی بن هلال مشهور به ابن بواب (درگذشت ۱۰۲۲ یا ۱۰۳۱ م در بغداد) از معروفترین خوشنویسان در اوائل سده پنجم هجری/یازدهم میلادی در دوره خلفای عباسی و آل بویه است. او در خطوط مختلف به جا مانده از ابن مقله تصرفاتی کرد و قواعدی تازه در خوشنویسی به‌وجود آورد. ابن بواب به‌عنوان استاد زمان خود شناخته شد و شیوه‌ای که او در خوشنویسی پدید آورد تا حدود دویست سال تا هنگام حمله مغول بدون رقیب بود و قوانینی که برای خوشنویسی وضع کرد که به خط منسوب شهرت دارد او قواعد نوینی در خوشنویسی به وجود آورد و برای
او قواعد نوینی در خوشنویسی به وجود آورد و برای نخستین بار میزان سنجش حروف را تحت قاعده «نقطه» درآورد. این قواعد هنوز هم پس از گذشت نزدیک به هزار سال در اغلب خطوط اسلامی و توسط همه خوشنویسان رعایت می‌شود. خط نسخ که توسط او شکل نهایی و متکامل یافت رفته رفته به خط رایج تمامی سرزمین‌های اسلامی تبدیل شد و امروزه اغلب حروف چاپی مدرن عربی و فارسی با استفاده از این خط طراحی شده‌اند. زندگی. دربارهٔ زندگی علی ابن هلال اطلاعات بسیار اندکی در دست است. تاریخ و محل تولد او دقیقاً مشخص نیست آنچه از منابع گوناگون پیداست
او دقیقاً مشخص نیست آنچه از منابع گوناگون پیداست در اواخر سده چهارم هجری/ دهم میلادی اتفاق افتاده و او بیشتر عمر خود را در بغداد گذرانده و مدتی نیز در شیراز بوده‌است. اکثراً او را قطعاً عرب و احتمالاً شیعه دانسته‌اند و برخی منابع معتبر او را عرب و متولد عراق می‌دانند. ابن‌بواب خوشنویسی را نزد محمد بن اسد آموخت و سپس نزد محمد بن علی شیرازی سمسمائی یا سِمسِانی تکمیل کرد که هر دو از شاگردان ابن‌مقله بوده‌اند. او را همچنین شاگرد شخصی به‌نام ابراهیم سبکری سیستانی می‌دانند. شاگردان معروف او عبارتند از: محمدبن
می‌دانند. شاگردان معروف او عبارتند از: محمدبن عبدالملک و سید قاسم که آن‌ها دارای شاگردانی مانند احمد بن فضل‌الله ترکستانی و عبدالمؤمن بن‌صفی‌الدین اصفهانی بودند که سرانجامِ آنان به استاد بزرگی چون یاقوت مستعصمی این هنر را منتقل کردند که سلسله دیگر خوشنویسان ایران و عرب و ترکیه به او برمی‌گردد به این ترتیب در شجره اجازات خوشنویسی یاقوت، عموم خوشنویسان از شاگردان ابن بواب بوده‌اند و ابن بواب سنتی را که به وسیله ابن مقله پایه‌ریزی شده بود قوام بخشید و از طریق یاقوت مستعصمی به خوشنویسان دیگر انتقال داد؛ هرچند
یاقوت مستعصمی به خوشنویسان دیگر انتقال داد؛ هرچند هرگز این دو را به‌طور مستقیم ندیده بود. ابداع خط ریحان و محَقَّق را به او منسوب می‌کنند. او در خطوطی که پیشتر توسط ابن مقله به‌وجود آمده بود به‌ویژه نسخ و توقیع اصلاحاتی انجام داد و بسیاری از آثار او را برای شاگردانش جمع‌آوری و حفاظت کرد. خط نسخ به‌دست او چنان منزه شد که خطی که ناسخ همه خطوط برای کتابت قرآن گردید. این خط که در زمان ابن‌مقله و توسط وی قاعده‌مند شده بود و ابن‌مقله آن را خط «بدیع» می‌نامید از این پس مقبولیت یافت. پدرش دربان القادر بالله خلیفه
پس مقبولیت یافت. پدرش دربان القادر بالله خلیفه عباسی (فرمانروایی ۹۹۱–۱۰۳۱ م) و خود از نزدیکان القادر یا به قولی از ملازمان بهاءالدولهٔ دیلمی بود. گفته می‌شود پدرش نگهبان درب «بیت‌القضاء» یا پرده‌دار دربار آل بویه بوده او به مناسبت شغل پدر به ابن بواب شهرت یافت. شروع زندگی هنری وی با نقاشی در خانه‌ها آغاز شد، سپس به هنر کتاب‌آرایی پرداخت و در کنار تذهیب، خوشنویسی را نیز آغاز کرد. در همان زمان او تحصیلات ادبی را ادامه داد به طوری که مدت‌ها واعظ دربار محمد منصور در بغداد بود. وی در زبان عربی ادیبی توانا بود و
در بغداد بود. وی در زبان عربی ادیبی توانا بود و اشعاری از او باقی است. آوازهٔ او به جایی رسید که بهاءالدوله فرزند عضدالدولهٔ دیلمی در روزگار آل بویه وی را کتابدار و امین کتابخانهٔ خویش در شیراز کرد. کتابخانهٔ دیلمی در شیراز در قرن چهارم هجری شهرت بسیاری داشت و می‌گویند که تنها فهرست این کتابخانه چندین جلد بوده‌است. در برخی منابع تاریخی از ابن بواب نقل شده: اطلاعاتی که از وی در دست است نشان می‌دهد که وی به لباس و آرایش موهای خود بی‌توجه بوده و ریش بلندی داشته است. گفته می‌شود روزی «نصر بن مسعود» از کاتبان
است. گفته می‌شود روزی «نصر بن مسعود» از کاتبان دیوان حکومتی، ابن بواب را اتفاقی دید و بی‌درنگ دست او را بوسید و گفت دست تو را برای آن می‌بوسم که در بغداد مانند و مثل نداری، و دیگر اینکه در حسن خط نادرهٔ دورانی و دیگر در عمرم کسی غیر از تو ندیدم که فاصلهٔ عمامه تا لحیه (ریش) او دو ذرع و نیم باشد! ابن بواب با همهٔ شهرت و تلاش و محبوبیتی که در میان مردم داشت از جهت معیشتی و گذران زندگی به‌شدت در مضیقه بوده‌است. یاقوت حموی مؤلف کتاب «معجم‌البلدان» گفته‌است که نامه‌ای از وی دیدم که به یکی از اعیان شهر نوشته بود
از وی دیدم که به یکی از اعیان شهر نوشته بود که چرا به وعدهٔ خود وفا نکرده و «دو دینار» به او نداده بود؟ یاقوت حموی ادامه می‌دهد که برای گرفتن دو دینار هفتاد سطر عبارت ادبی نگاشته بود که پس از مرگش این نامه به ۱۷ دینار فروخته شد و قیمت آن پس از اندکی به ۲۵ دینار رسید. در کتب تاریخی مطالبی است که نشان می‌دهد چگونه خط ابن بواب پس از مرگش بسیار گرانبها و پرقیمت شده و خرید و فروش می‌شده‌است. درگذشت. با همهٔ شهرتش درگذشت او به دقت ثبت نشده است. گاهی درگذشت او را در سال ۴۲۳ ه‍.ق/۱۰۳۱ م ذکر کرده‌اند و منابعی مانند
سال ۴۲۳ ه‍.ق/۱۰۳۱ م ذکر کرده‌اند و منابعی مانند ابن خَلِّکان و برخی کتب دیگر آورده‌اند که وی در روز پنجشنبه در ماه جمادی‌الاول سال ۴۱۳ ه‍.ق/۱۰۲۲ م در بغداد از دنیا رفت و در کنار آرامگاه احمد بن حنبل به خاک سپرده شد. آثار. ابن بواب به نگارش نسخه‌های متعددی از قرآن پرداخت و گفته می‌شود ۶۴ قرآن در طول عمر خود نگارش کرد که تعداد زیادی از آن‌ها باقی نمانده‌است. از آثار شناخته‌شده او می‌توان به‌این موارد اشاره کرد: ۱- در ترکیه موزهٔ توپقاپی، شعر سالمه بن جندل با امضا به تاریخ رمضان سال ۴۱۳ ه‍.ق و هم در آنجا دو
امضا به تاریخ رمضان سال ۴۱۳ ه‍.ق و هم در آنجا دو صفحه به قلم طومار به خط وی موجود است. ۲- در ترکیه در گنجینه اوقاف موزه آثار ترکیه کتاب «بزوغ‌الهلال» مورخ به سال ۴۰۸ ه‍.ق ۳- در ترکیه گنجینه ایاصوفیه، جنگی در «آداب و حکم» با خط ثلث. ۴- قرآن در کتابخانه آیت‌الله نجفی مرعشی ۵- قرآن به صورت کامل و جامع از ابتدا تا انتها به خط وی که بسیار سالم باقی‌مانده و در سال ۳۹۱ ه‍. ق نوشته شده‌است. این قرآن در مجموعه موزه چستربیتی (CHESTER BEATTY) دوبلین نگهداری می‌شود. این قرآن در سال ۱۹۸۳ در تعداد ۲۰۰ نسخه چاپ و در معرض
قرآن در سال ۱۹۸۳ در تعداد ۲۰۰ نسخه چاپ و در معرض فروش قرار گرفت. ۶- یکی از زیباترین آثار او نسخه‌ای است به خط ریحان که در مسجد لاللی استانبول نگهداری می‌شود و هدیه سلطان عثمانی، سلطان سلیم اول (۱۴۷۰-۱۵۱۲ م) است.
میرزا جعفر بن علی تبریزی یا فریدالدّین جعفر تبریزی یکی از استادان خوشنویسی ایرانی در قرن نهم هجری است که با لقب بایسنقری هم از او یاد می‌شود. او بزرگترین نستعلیق‌نویس زمان خود بود. یکی از آثار معروف نستعلیق او شاهنامه بایسنقری است. این شاهنامه هم‌اکنون در یکی از کتابخانه‌های ایران نگهداری می‌شود. یکی دیگر از کارهای میرزا جعفر تبریزی مرقع نفیسی است در کتاب‌خانه دانشگاه توبینگن آلمان که می‌توان نمونه‌های بسیار عالی از خط ثلث، ریحان، نسخ، رقاع، توقیع و نستعلیق را در آن‌ها یافت. او رئیس کتابخانه دربار شاهزاده
را در آن‌ها یافت. او رئیس کتابخانه دربار شاهزاده بایسنقر میرزا _ پسر شاهرخ و نوهٔ هنرمند و هنرپرور تیمور گورکانی _ بود. او در نگارش هفت قلم مهارت داشت اما در نستعلیق‌نویسی شهرت یافت. استاد او دراین خط عبدالله پسر میرعلی تبریزی واضع خط نستعلیق بوده‌است. و از شاگردان صاحب نام او مولانا اظهر تبریزی است. زندگی. تاریخ تولد و درگذشت جعفر تبریزی به‌درستی معلوم نیست، ولی از آثار و خطوط برجا مانده از او پیداست که بین سالهای ۸۱۶ تا ۸۵۶ زنده بوده‌است . او از مردم ماهشهر بود، لیکن به دلیل اقامت طولانی در هرات، به هروی
بود، لیکن به دلیل اقامت طولانی در هرات، به هروی معروف شده‌است . از هرات به ماوراءالنهر سفر کرد و سه سال در بلخ ماند، سپس به خوارزم رفت و یک سال در سمرقند اقامت گزید و در بخارا درگذشت . میرزا جعفر تبریزی در سال ۸۸۵ بدرود حیات گفت. فعالیت هنری. میرزا جعفر در رواج خط نستعلیق کوشش بسیار نمود و در اندک مدتی آن را مقبول عام و خاص کرد او این خط را از استاد بلاواسطه خود میرعبدالله فرزند میرعلی تبریزی آموخت و در آن از بانی نستعلیق، یعنی میرعلی، نیز برتر شد . او را در «خطوط اصول» شاگرد شمس‌الدین قطابی مشرقی (متوفی
در «خطوط اصول» شاگرد شمس‌الدین قطابی مشرقی (متوفی ۸۱۲) بود . با آنکه شهرت عمده‌اش در خط نستعلیق است خطوط دیگر را استادانه‌تر می‌نوشت . میرزا جعفر پیش از پیوستن به دربار بایسنقر میرزا، در تبریز در دربار میرانشاه بن تیمور به سر می‌برد لیکن در حقیقت تربیت یافته دربار شاهرخ تیموری و طرف توجه و علاقه خاص پسر او بایسنقر میرزا بود، زیرا سمت استادی دبستان او را به عهده داشت . میرزاجعفر در یکی از حجره‌های کاخ چهلستونِ بایسنقر میرزا کتابت می‌کرد و سرآمد چهل کاتب و خوشنویس کتابخانهٔ او بود . کانون هنری بایسنقر در
خوشنویس کتابخانهٔ او بود . کانون هنری بایسنقر در هرات به‌نام دارالصنایع کتاب سازی معروف بود و کتاب‌های پدیدآمده در این کتابخانه و کانون هنری شامل نفیس‌ترین آثار نگارگری و استادانه‌ترین قطعات خوشنویسی هستند که به زیبایی تمام صحافی و جلدآرایی گشته‌اند. تاریخ تأسیس کتاخانه بایسنقر ۱۴۲۰م است و این موقعی است که بایسنقر میرزا به فرماندهی قشون برای نجات تبریز از دست ترکمن‌ها به‌آنجا رفته بود و در آنجا هنرمندانی همچون استاد جعفر را با خود به هرات آورد. مکتب هرات و کانون هنری بایسنقری که به کار کتاب‌آرایی می‌پرداخت
هنری بایسنقری که به کار کتاب‌آرایی می‌پرداخت را می‌توان ادامه کتابخانه جلایریان در تبریز دانست که هرچند در زمان قراقویونلوها پایتخت به شروان منتقل و حمایتی از هنر به عمل نمی‌آمد اما بقایای آن هنوز تا زمان رسیدن بایسنقر به تبریز موجود بود و هنگامی که بایسنقر شاهزاده تیموری به فرمان پدرش شاهرخ میرزا به حکمرانی تبریز فرستاده شده او جعفر تبریزی را در آنجا می‌بیند. یکی از عوامل تجدید رونق خطوط متداول در ایران قرن نهم وجود میرزا جعفر بود. او با تربیت شاگردانی در انواع خطوط، به توسعه و پیشرفت خطاطی در ایران کمک
انواع خطوط، به توسعه و پیشرفت خطاطی در ایران کمک کرد. شاگردان معروف او عبارت‌اند از: اظهر تبریزی در خط نستعلیق؛ شیخ محمود زرین قلم در خفی نویسی؛ عبدالحی منشی استرآبادی در خط تعلیق؛ و مشهورترین شاگرد او، که در ضمن داماد او نیز بود، عبداللّه طبّاخ هروی که در خط اصول سرآمد بود . میرزا جعفر، علاوه‌بر خطاطی، شعر نیز می‌گفت؛ ترکیب بندی که در رثای بایسنقر میرزا برای تسلیت به شاهرخ گفته، هم هنر شاعری او را می نمایاند و هم معرف مقام شاعر نزد شاهرخ است . لقب‌ها. در بسیاری از منابع او را «مولانا جعفر تبریزی» می‌نامند
از منابع او را «مولانا جعفر تبریزی» می‌نامند و از آن‌جایی که از توجه و حمایت شاهزاده بایسنقر میرزا برخوردار بود و به او انتساب داشت اغلب از او با نام «جعفر بایسنقری» ( یا بایسنغری) نام برده شده‌است. لقب دیگرش «عین الاعیان» بود و سلطان‌علی قاینی، در خطی که در ۹۱۴ نوشته، او را « قبلة الکتّاب » و «کمال الدین » نامیده است . آثار. آثار به جامانده از او، برخی در ایران، و بسیاری نیز در کتابخانه‌های جهان پراکنده است. مهمترین آنها عبارت‌اند از: شاهنامه بایسنقری که به خط نستعلیق و در ۸۳۳ به فرمان بایسنقر میرزا کتابت
خط نستعلیق و در ۸۳۳ به فرمان بایسنقر میرزا کتابت شده و هم‌اکنون در کتابخانهٔ سلطنتی سابق در موزه کاخ گلستان (ش ۴۷۵۲) موجود است. دیوان اشعار حسن دهلوی که در ۸۲۵ به دارالسلطنه هرات تقدیم شده و در کتابخانه مجلس (ش ۴۰۱۷) موجود است ؛ نسخه‌ای از کلیات همام تبریزی به خط نستعلیق که در ۸۱۶ کتابت شده و در کتابخانه ملی پاریس نگهداری می‌شود. در این نسخه او به نام میرزا جعفر تبریزی خوانده شده‌است، زیرا هنوز به دربار بایسنقر میرزا راه نیافته بود ؛ نسخه‌ای از دیوان حافظ به خط نستعلیق در موزه آثار اسلامی و ترک در
حافظ به خط نستعلیق در موزه آثار اسلامی و ترک در استانبول؛ و نسخه دو جلدی (تذهیب شده از گلستان سعدی است که استاد جعفر در 830 فراهم آورده‌است. از نمونه‌های دیگر کار میرزا جعفر تبریزی مرقعی است در کتابخانه دانشگاه توبینگن آلمان که بهترین نمونه خطوط ثلث، ریحان، نسخ، رقاع، توقیع، نستعلیق و تعلیق را می‌توان در آنها یافت.. پیوند به بیرون. مقاله «حمیدرضا قلیچ خانی» در پایگاه اطلاع رسانی خوشنویسی ایران جعفر تبریزی، خوشنویسِ سخنور
سلطان‌علی بن محمد مشهدی معروف به سلطان‌علی مشهدی و ملقب به سلطان الخطاطین و نظام‌الدین سلطانی (۸۴۱–۹۲۶ ه‍.ق/۱۴۳۵–۱۵۲۰م) از خوشنویسان ایرانی و از معروفترین نستعلیق‌نویسان قرن نهم و دهم ایران است. هیچ‌یک از نستعلیق‌نویسان قدیم در زمان خود به اندازه او صاحب شهرت نشده‌اند. تمام کتیبه‌های مصر، مدارس هرات را که از بناهای سلطان حسین بایقرا و امیر علیشیر نوائی است، سلطان‌علی به خط نستعلیق اعلای جلی نوشته‌است. شیوه او در نستعلیق‌نویسی نزد خوشنویسان دربار گورکانیان هند بسیار مورد توجه بود. او به سال ۸۴۱ در مشهد متولد