payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرار می‌گیرد و آثارش از میان می‌روند. جمعیت شیر و خورشید سرخ هم دچار دگرگونی نام می‌شود و با عنوان جمعیت هلال احمر، موزه را اداره می‌کند. در همین سال‌ها برخی از هنرمندان دیگر هم آثار خود را به استاد صنعتی پیشکش می‌کنند و این آثار هم در موزه صنعتی به نمایش عموم گذاشته می‌شود. در کتاب راهنمای موزه‌ها و بناهای تاریخی سازمان میراث فرهنگی در سال ۸۳ اعلام شده در این موزه ۶۰۰۰ هزار نقاشی، هزار مجسمه سنگی، برنزی و گچی وجود دارد. با آغاز پروژه ساخت متروی تهران در سال ۱۳۷۶ تعطیلی موزه صنعتی نیز آغاز می‌شود و به دلیل
۱۳۷۶ تعطیلی موزه صنعتی نیز آغاز می‌شود و به دلیل ساخت مترو برخی از ساختمان‌های میدان ویران می‌شوند و ساختمان موزه صنعتی با بی دقتی شرکت مترو و مدیریت وقت موزه، آسیب می‌بیند. در سال ۱۳۸۶ شرکت مترو تصمیم می‌گیرد ورودی‌های ایستگاه مترو امام خمینی را افزایش دهد. یکی از ورودی‌ها هم از زیر ساختمان موزه صنعتی انتخاب می‌شود و این دلیلی می‌شود برای تعطیلی دوباره موزه. در سال ۱۳۹۵ سازمان میراث فرهنگی با همکاری سازمان زیباسازی شهرداری تهران بازسازی و نوسازی بنا و پیکره‌ها را آغاز کردند. که یکسال بعد به پایان رسید و
را آغاز کردند. که یکسال بعد به پایان رسید و موزه دوباره فعال شد. معماری. ساختمان موزه صنعتی از ساختمان‌های باقی‌مانده عصر قاجار است. ساختمان در دو طبقه ساخته شده و طبقه یکم با تالاری بزرگ که در ورودی آن در جنوب شرقی عمارت است، دو در دیگر نیز برای موزه وجود دارد که یکی در جنوب غربی عمارت و دیگری در خیابان خیابان فردوسی است. در فردوسی به به نیم طبقه دوم راه دارد، در طبقه اول دستشویی، آشپزخانه و انبار قرار دارد و در شمال غربی موزه صنعتی یک حیاط کوچک قرار دارد. ورودی‌ها و پنجره‌ها به صورت نعل اسبی بوده و
دارد. ورودی‌ها و پنجره‌ها به صورت نعل اسبی بوده و ستونها با گچبری قاشقی مزین شده و سرستونها نیز با گچبریهای زیبا آذین بندی شده‌اند. ازاره‌های سنگی به بلندای یک و نیم متری پیرامون موزه صنعتی را دربر گرفته و نما با آجر کاری و کاشی‌های ۷ رنگ معرق تزئین شده‌است. بخش‌های گوناگون. جالب‌ترین بخش این موزهٔ کوچک و قدیمی، پیکرهٔ گروهی از زندانیان سیاسی دوره قاجار است که به‌دست استاد علی اکبر صنعتی به تصویر کشیده شده‌است. این پیکرهٔ بزرگ درست در مرکز موزه قرار گرفته‌است. پیکرهٔ فردوسی، سعدی، مسیح مصلوب، دهخدا، کمال
پیکرهٔ فردوسی، سعدی، مسیح مصلوب، دهخدا، کمال الملک، کریم‌خان‌زند، جواهر لعل نهرو، مهاتما گاندی، لوئی پاستور، ملک الشعرای بهار، شاه عباس و پیکرهٔ بزرگ نادرشاه افشار از دیگر تندیسهایی هستند که در این موزه به چشم می‌آیند. اهمیت مردم‌شناسی موزه. سرشت آثار صنعتی با دگرگونیهای تاریخی و اجتماعی گره خورده‌است. پیکره‌ها و تندیسهایی که او آفریده‌است به نوعی چهره‌نگاری و مردم‌شناسی دورانی را در درون خود دارد که نشان می‌دهد چگونه چهره جامعه سنتی به آرامی در حال رنگ باختن است و چهره‌های معاصر جایگزین می‌شوند. در روند
است و چهره‌های معاصر جایگزین می‌شوند. در روند ساخت این مجسمه‌ها دگردیسی و دگرگونی در این چهره‌ها را می‌توانید بنگرید. نشانی. تهران، ضلع شمال غربی میدان امام خمینی (میدان توپخانه یا سپه پیشین) ابتدای خیابان فردوسی (علاالدوله پیشین)، شماره ۵۶
موزهٔ آبگینه و سفالینه‌های ایران یکی از موزه‌های شهر تهران است. عمارت این موزه، خانه‌ای تاریخی مربوط به دوره قاجار در تهران، خیابان سی تیر جای گرفته است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آبگینه موزه تخصصی شیشه و سفال است. این موزه یکی از پربازدیدکننده‌ترین موزه‌های شهر تهران است و بیشتر بازدیدکنندگان آن گردشگران خارجی هستند. سالانه به‌طور میانگین بیش از ۲ میلیون نفر از این موزه بازدید می‌کنند. اکنون مدیریت موزه برعهده دکتر نوید صالح وند باستان‌شناس و
موزه برعهده دکتر نوید صالح وند باستان‌شناس و پژوهشگر شیشه‌های باستانی ایران است. ساختمان. پیشینه. ساختمان موزه در دهه ۱۲۹۰ شمسی به عنوان یک خانه مسکونی برای احمد قوام بنا شد و سال‌ها منزل و دفتر کار وی بود. در سال‌های ابتدای دهه ۱۳۰۰ شمسی این خانه به سفارت مصر فروخته شد و تا سال ۱۳۵۱ به عنوان سفارت مصر از آن استفاده می‌شد. لازم است ذکر شود که در دهه ۴۰ شمسی رابطه سیاسی ایران و مصر قطع شد و این ساختمان نیز عملاً خالی بود. در این مدت، سفارت افغانستان حافظ منافع مصر در ایران بود و بنابراین تابلوی «سفارت
منافع مصر در ایران بود و بنابراین تابلوی «سفارت افغانستان، مسئول حفظ منافع جمهوری متحده عربی در ایران» بر سردر این ساختمان نصب شده بود که در روز ۸ شهریور ۱۳۴۹ با تجدید مناسبات ایران و مصر، دوباره تابلوی سفارت کبرای جمهوری عربی متحده بر سردر این بنا نصب شد. از آنجایی که در طول ۱۲ سال قطع رابطه ایران و مصر، تعمیراتی در آن انجام نشده بود و هزینه تعمیرات این مجموعه هم زیاد بود، بنابراین آن را به فروش گذاشتند. بانک بازرگانی ایران آن را در اسفند ۱۳۵۱ با مبلغ ۵ میلیون تومان خرید تا از آن به عنوان باشگاه کارکنان
تومان خرید تا از آن به عنوان باشگاه کارکنان بانک استفاده کند. در سال ۱۳۵۵ دفتر فرح پهلوی این عمارت قاجاری را برای راه اندازی موزه خریداری کرد و با همکاری مهندسان ایرانی و اتریشی نوسازی و بهسازی آن آغاز شد. طراحی این موزه به مهندسان ایرانی و طراحی ویترین‌ها و معماری داخلی آن به هانس هولاین، معمار برجسته اتریشی سپرده شد. هولاین در طراحی موزه آبگینه از آثار برجسته تاریخی ایران مانند کاخ تچر، ستون‌های تخت جمشید، قوس‌های صفوی و کعبه زرتشت الهام گرفته است. با اینکه ویترین‌ها و فضای کلی موزه به شیوه مدرن طراحی
ویترین‌ها و فضای کلی موزه به شیوه مدرن طراحی شده‌اند، اما این طراحی مدرن به فضای کلی ساختمان آسیب نزده و در هماهنگی کامل با آن است. معماری. ساختمان موزه ده ضلعی است و در باغی به مساحت ۷۰۰۰ مترمربع قرار دارد. طرح‌های در و پنجره‌های نفیس که بسیار خوب نگه‌داری شده‌اند، یادآور آثار دوره سلجوقی است. این ساختمان در دو طبقه و پنج تالار ساخته شده است. تالار یک و دو در طبقه اول و تالارهای دیگر در طبقه فوقانی قرار دارد. در تالار شماره دو (بلور) قدیمی‌ترین شیشه‌ها و لوله‌های شیشه‌ای و سفال‌ها قرار داده شده است. طراح
شیشه‌ای و سفال‌ها قرار داده شده است. طراح ویترین‌های موزه مهندسی اتریشی به نام هانس هولاین است. تزیینات بنا شامل منبت کاری چهارچوب درها و پله‌ها است و آجرکاری نما که در ۵۰ نوع است. این خانه بر پایه آمیزه‌ای از معماری ایرانی و معماری اروپایی ساخته شده است. طراحی پلکان آن به شیوه روسی است اما هنر معماری ایرانی در منبت کاریهای درها و پله‌ها، گچبریهای سقف‌ها و ستون‌ها و آیینه کاری‌هایی آن دیده می‌شود. پس از انقلاب در سال ۱۳۶۸ به آینه‌کاری طبقه دوم بخش‌هایی افزوده شده که در آن‌ها درونمایه‌های مذهبی و انقلابی به
شده که در آن‌ها درونمایه‌های مذهبی و انقلابی به چشم می‌خورد. گچ‌بری موزه شامل دو دوره است: دوران قوام و سبک غربی در زمان سفارت مصر و آینه‌کاری‌های طبقه دوم که مربوط به دوره قاجار است. موزه آبگینه در ۲ طبقه با ۵ تالار ساخته شده است که در دو تالار طبقه یک شیشه و سفال مربوط به دوران قبل از اسلام و در سه تالار طبقه دوم آثار دوران اسلامی به نمایش گذاشته شده است. کتاب‌خانه موزه نیز، در ضلع شمال غربی جای گرفته است. طراحی داخلی. از برجسته‌ترین ویژگی‌های طراحی داخلی موزه آبگینه باید از طراحی ویترینها یاد کرد.
داخلی موزه آبگینه باید از طراحی ویترینها یاد کرد. ویترینهایی که با الهام از ستون‌های تخت جمشید، یا با الهام از کاخ تچر و گاه با الهام از کعبه زرتشت در نقش رستم طراحی شده‌اند و در نوع خود بی‌مانند و یگانه هستند. دربارهٔ موزه. قدیمی‌ترین آثار شیشه ای زیورآلات مربوط به هزاره سوم است. از دیگر آثار مربوط به دوره‌های پیش از تاریخ، می‌توان شیشه‌ها و سفال‌های طبقه یک نام برد. در این بخش، کهن‌ترین سفال پیکره مربوط به هزاره ششم ق م به نمایش گذارده شده است. تالار صدف. دلیل نامگذاری تالار صدف به این نام به سبب همسانی
دلیل نامگذاری تالار صدف به این نام به سبب همسانی شکل آن به صدف نیمه باز بوده است. این تالار دربردارنده آثار شیشه ای قرون میانه اسلامی در این تالار و همچنین انواع سفال‌های سده‌های سوم و چهارم از شهر نیشابور است. تالار زرین. تالار چهار را به دلیل نمایش ظرف‌های زرین‌فام که دیرینگی‌شان به دوره سلجوقی می‌رسد، به نام «تالار زرین» می‌خوانند. این تالار دربرگیرنده ظروفی است که با خط نسخ تزیین شده است. تالار لاجورد. تالار پنج که به شوند آثار و لعاب‌های به یک رنگ فیروزه به نام «تالار لاجورد» نامیده می‌شود. این آثار
به نام «تالار لاجورد» نامیده می‌شود. این آثار از سده‌های هفتم و هشتم (دوره ایلخانی) به جا مانده است. با نزدیک شدن آثار به دوران صفویه، اشیاء مصرفی‌تر می‌شود. تزیینات این بخش شامل گلاب‌پاش و صراحی است. هم‌چنین میزی که از دوران قاجار به جا مانده با لعاب هفت رنگ و آذین‌بندی شده به نقش چهره‌های شخصیت‌های شاهنامه است که نام هر شخص بالای چهره نوشته شده است. بخش‌های دیگر. موزه دربرگیرنده بخش‌های اداری (زیرزمین)، دبیرخانه و ریاست (طبقه بالا) است. کتابخانه نیز در ضلع شمال غربی بنا جای گرفته و دربردارنده ۴۰۰۰ عنوان
شمال غربی بنا جای گرفته و دربردارنده ۴۰۰۰ عنوان کتاب فارسی و انگلیسی در زمینه‌های باستان‌شناسی، تاریخ و هنر است. در حال حاضر بخش جنوبی عمارت هم در اختیار بنیاد سینمایی فارابی است دسترسی. تهران، خیابان جمهوری، خیابان سی‌تیر، پلاک ۷۵
موزهٔ صبا، یکی از موزه‌های استان تهران و مربوط به ابوالحسن صبا، هنرمندِ برجستهٔ موسیقی ایرانی است. ابوالحسن صبا علاوه بر نوازندگی، دستی نیز بر آهنگسازی داشت و همچنین آشنایی خوبی با ادبیات کلاسیک ایران داشت. این موزهٔ هنری، خانهٔ شخصی ابوالحسن صبا است که بر اساس وصیت او در ۲۹ آبان ۱۳۵۳، توسط وزارت فرهنگ و هنر به موزه تبدیل شد. موزهٔ صبا در تهران، خیابان ظهیرالاسلام، کوچه صبا قرار دارد. این مجموعه در حال حاضر توسط دفتر موسیقی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اداره می‌گردد. صبا نخستین موسیقی‌دان
ارشاد اسلامی اداره می‌گردد. صبا نخستین موسیقی‌دان ایرانی است که موزه‌ای ویژهٔ او در ایران تأسیس شده است. تاریخچه. خانهٔ ابوالحسن صبا پنج سال پیش از تولد صبا، در سال ۱۲۷۶ ه.ش توسط پدرش، کمال‌السلطنه خریداری شد. دو سال پس از درگذشت ابوالحسن صبا، همسرش منتخب اسفندیاری تصمیم گرفت تا خانهٔ صبا را به موزه تبدیل کند. او به کشور آلمان سفر کرد و خانهٔ بتهوون را از نزدیک دید. پس از چندبار بازدید از خانهٔ بتهوون، نقشه‌ای از آن خانه کشید و همهٔ عکس‌های خانه را تهیه کرد. وی پس از بازگشت به ایران، عکس‌ها و مدارک تهیه
وی پس از بازگشت به ایران، عکس‌ها و مدارک تهیه شده را به وزارت فرهنگ و هنر تحویل داد. از سوی این وزارتخانه دو نفر مأمور شدند تا مقدمات تبدیل خانهٔ صبا به موزه را فراهم کنند. در سال ۱۳۴۲ ه.ش وزارت فرهنگ و هنر خانهٔ صبا را از منتخب اسفندیاری خرید. این «موزهٔ بیوگرافیک» به دلیل بزرگداشت جایگاه هنری ابوالحسن صبا و حفظ میراث او در موسیقی ایران، در تاریخ ۲۱ آبان سال ۱۳۵۳ ه.ش افتتاح شد. پس از مدتی منتخب اسفندیاری همسر صبا، عروسک‌های دست‌ساز خود را در موزهٔ صبا، با حضور فرح پهلوی به نمایش گذاشت. این عروسک‌ها که در
حضور فرح پهلوی به نمایش گذاشت. این عروسک‌ها که در بخشی از این موزه قرار دارند، با لباس‌های ویژه، منعکس‌کنندهٔ فرهنگ فولکلور مناطق مختلف ایران و دوره‌های مختلف تاریخی از زمان ساسانیان تا دورهٔ معاصر ایران هستند. مدتی پس از افتتاح، «مکتب صبا» نیز در موزهٔ صبا راه‌اندازی شد و هنرمندانی همچون عبدالله دوامی و علی‌اکبر شهنازی و همچنین برخی از شاگردان صبا از جمله فرامرز پایور و علی تجویدی به آموزش موسیقی در آن مکان پرداختند. پس از انقلاب ۱۳۵۷، موزهٔ صبا تعطیل و اموالش بدون سرپرست مستقیم و حفاظت ماند و برخی از
اموالش بدون سرپرست مستقیم و حفاظت ماند و برخی از اشیاء آن ناپدید شد. در سال ۱۳۷۴ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تصمیم به بازگشایی این مکان گرفت و پس از تعمیر و بازسازیِ ساختمان، موزهٔ صبا مجدداً گشایش یافت. چند سال بعد دوباره این موزه تعطیل شد و در سال ۱۳۸۳ به همت نوهٔ ابوالحسن صبا، مرمت و بازگشایی شد. موزهٔ صبا پس از انجام عملیات بازسازی مجدداً در سال ۱۳۸۸ بازگشایی شد. بخش‌های موزه. موزهٔ صبا به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: آدرس. محل موزهٔ استاد صبا، در میدان بهارستان، ضلع غربی خیابان ظهیرالاسلام به شمارهٔ پلاک
ضلع غربی خیابان ظهیرالاسلام به شمارهٔ پلاک ۹۲ قرار گرفته‌است.
موزه هنرهای دینی امام علی، یکی از موزه‌های استان تهران است. ویژگی‌ها. این موزه در خردادماه سال ۸۲ افتتاح شده‌است و در بنایی ۴ طبقه واقع می‌باشد. همانطور که از نام این موزه پیداست همه فعالیت‌هایی که در این موزه انجام می‌شود مربوط به آثار دینی و مذهبی است که شامل تابلوهای نقاشی نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای و آثاری مربوط به پرده خوانی در زمان‌های قدیم می‌باشد. این موزه توسط مهندس پرویز بهنا طراحی شده است. آثار هنرمندان خوشنویس که در رابطه با مسائل مذهبی کار انجام داده‌اند ازدیگر آثاریست که در این موزه وجود دارد. در
ازدیگر آثاریست که در این موزه وجود دارد. در طبقه همکف این موزه نمایشگاه‌های دوره‌ای برگزار می‌شود که چندی پیش اصل پرده کعبه که به ایران هدیه شده بود در این نمایشگاه در معرض دید عموم قرار گرفت. آمفی‌تئاتری در این موزه وجود دارد که جلسات عرفانی ادبی و فرهنگی با حضور نویسندگان و شعرای که کارهای مذهبی انجام داده‌اند، در این مکان برگزار می‌شود. بخش‌ها. نشانی: تهران، خیابان ولی‌عصر، بالاتر از بلوار میرداماد، روبروی بزرگراه آیت الله هاشمی رفسنجانی، بلوار اسفندیار،شماره 35
کِتِوان «کَتی» مِلوآ (به انگلیسی: Ketevan "Katie" Melua) (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۴) خواننده و ترانه‌سرای بریتانیایی-گرجی است. او در گرجستان زاده شد؛ در ۸ سالگی به همراه خانواده‌اش به بِلفاست و سپس در ۱۹۹۹ میلادی به لندن مهاجرت کرد. تحت مدیریت مایک بَت آهنگساز، در شرکت کوچک نشر موسیقی «"دراماتیکو"» ثبت نام کرد. او اولین آلبوم موسیقی خود را در ۱۹ سالگی و در نوامبر سال ۲۰۰۳ منتشر کرد و در طول سه سال پُرفروش‌ترین خوانندهٔ زن بریتانیایی و همین‌طور پُرفروش‌ترین خوانندهٔ زن اروپایی بوده‌است. اولین آلبوم او با نام
زن اروپایی بوده‌است. اولین آلبوم او با نام «"ندای جستجو»" در رتبه اول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و ۱٫۸ میلیون نسخه از آن در پنج ماه اول انتشارش به فروش رسید. دومین آلبوم او، «"تکه به تکه»"، در سپتامبر ۲۰۰۵ منتشر شد و تا به امروز چهار مقام پلاتینیوم بدست آورده‌است. ملوآ سومین آلبوم خود با عنوان «"تصاویر»" را در اکتبر ۲۰۰۷ منتشر کرد. طبق اعلام لیست ثروت سال ۲۰۰۸ مجله ساندی تایمز، ملوآ با داشتن ۱۸ میلیون پوند ثروت، در جایگاه هفتمین موسیقیدان ثروتمند زیر ۳۰ سال بریتانیا قرار داشته‌است. اوایل زندگی. کِتِوان
سال بریتانیا قرار داشته‌است. اوایل زندگی. کِتِوان مِلوآ در ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۴ در کوتائیسی گرجستان که در آن زمان جزئی از اتحاد جماهیر شوروی بود به دنیا آمد. نام پدر و مادرش، امیران و تامارا بود. او اولین سال‌های زندگی‌اش را همراه با پدربزرگ و مادربزرگ‌اش در تفلیس سپری کرد. سپس به همراه والدین و برادرش به باتومی مهاجرت کردند، جایی که پدرش به عنوان متخصص قلب کار می‌کرد. در این زمان کَتی گاهی اوقات مجبور می‌شد سطل آبی را پنج طبقه، به این خاطر که منزلشان در طبقه پنجم بود، از پله‌های ساختمان بالا ببرد. به گفته
پنجم بود، از پله‌های ساختمان بالا ببرد. به گفته خودش: حالا وقتی در هتل‌های مجلل اقامت می‌کنم، به آن روزها فکر می‌کنم. در ۱۹۹۳، وقتی کَتی هشت ساله بود، او و خانواده‌اش برای رهایی از عواقب جنگ داخلی گرجستان، به بِلفاست در ایرلند شمالی مهاجرت کردند. پدرش به عنوان جراح قلب توانست موقعیت شغلی‌ای در "بیمارستان رویال ویکتوریا" پیدا کند. کَتی و خانواده‌اش تا زمانی که چهارده ساله بود در نزدیکی فولز رود زندگی می‌کردند. او در طول اقامت‌شان در ایرلند شمالی، تحصیلات‌اش را در "مدرسهٔ ابتدایی سنت کاترین" در فولز رود و
را در "مدرسهٔ ابتدایی سنت کاترین" در فولز رود و سپس در "دومینیکن کالج، فورتویلیام" گذراند. خانوادهٔ ملوآ سپس به ساتن لندن مهاجرت کردند و پس از مدتی راهی ردهیل، ساری شدند. در سال ۲۰۰۸ او از محل سکونت خانوادگیشان در میدا ویل به آپارتمانی در ناتینگ هیل نقل مکان کرد. در این آپارتمان او یک اتاق خواب دوم را تبدیل به یک استودیوی ضبط موسیقی کرد. کَتی انگلیسی را روان صحبت می‌کند و کمی نیز با زبان روسی آشناست؛ بااینکه او به زبان مادریاش گُرجی به خوبی صحبت می‌کند اما گفته‌است که توانایی نوشتن ترانه به این زبان را
گفته‌است که توانایی نوشتن ترانه به این زبان را ندارد. او کمی نسب کانادایی و روسی نیز دارد. کتی از باپتیستهای کلیسای ارتدکس گرجستان بود. زمانیکه در بلفاست زندگی می‌کردند او به "مدرسهٔ ابتدایی کاتولیکی سنت کاترین" و "دومینیکن کالج، فورتویلیام" می‌رفت درحالی که برادر کوچکترش به مدارس دولتی می‌رفت. پس از کامل کردن گواهی عمومی آموزش ثانوی در "دبیرستان دخترانه دستور زبان نانساچ" در چیم ساتن، او وارد "مدرسهٔ هنرهای نمایشی و فناوری بریت" در منطقهٔ کرویدون لندن شد، او در آنجا موفق به کسب مدرک BTEC با نمرهٔ عالی در
او در آنجا موفق به کسب مدرک BTEC با نمرهٔ عالی در موسیقی گردید. او به دانشگاه نرفته‌است اما اغلب تمایل خودش به انجام این اقدام و مطالعهٔ ادبیات انگلیسی، تاریخ و فیزیک را به عنوان رشته‌های مورد علاقه‌اش، در صورت رفتن به دانشگاه اعلام کرده‌است. ملیّت. در دهم اوت ۲۰۰۵، پیش از ۲۱ سالگی‌اش، او به همراه خانواده و برادرش "شهروند بریتانیا" شد. "مراسم شهروندی" در شهر ویبریج ساری برگزار شد. شهروند بریتانیا شدن به این معنا بود که او پیش از ۲۱ سالگی دارای ملیّت سه کشور شوروی، گرجستان و در نهایت بریتانیا بوده‌است. پس
شوروی، گرجستان و در نهایت بریتانیا بوده‌است. پس از مراسم شهروندی، کتی از ملیّت جدید احساس غرور کرده و گفته بود: «به عنوان یک خانواده، ما بسیار خوش شانس بودیم که توانستیم زندگی شادی را در این کشور بدست آوریم و احساس تعلق به اینجا داریم. ما هنوز خود را گرجی می‌دانیم چون ریشه‌های ما در آنجاست و من هرساله برای دیدن عموها و پدربزرگ و مادربزرگهایم به گرجستان می‌روم، امّا از بدست آوردن شهروندی بریتانیا بسیار احساس غرور دارم.» زندگی شخصی. کتی ملوآ به عنوان یک "افزایش دهنده آدرنالین" شناخته شده‌است زیرا از ترن
دهنده آدرنالین" شناخته شده‌است زیرا از ترن هوایی، بازار مکاره، پاراگلایدر و کایت‌سواری لذت می‌برد. او تا به امروز چهار مرتبه چتربازی انجام داده‌است و درسهایی در خلبانی آموخته‌است. او در سال ۲۰۰۴ از ساختمانی ۲۰۰ متری در نیوزیلند، با سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت پایین پرید. وقتی از مایک بَت در خصوص این فعالیت‌ها که ملوآ برای افزایش آدرنالین انجام می‌دهد سؤال شد، گفت: «او از این افراط گریها لذت می‌برد اما در زندگی، احساسات‌اش همیشه تحت کنترل‌اش است». در نوامبر ۲۰۰۹ او در نزدیکی فرودگاه هیترو لندن تقریباً سقوط کرد.
او در نزدیکی فرودگاه هیترو لندن تقریباً سقوط کرد. در سپتامبر ۲۰۱۰ به دستور پزشکان‌اش به مدت چند ماه، به علت فروپاشی عصبی فعالیت‌های کاری‌اش را متوقف کرد و شش هفته در بیمارستان بستری بود. در نتیجه تمام فعالیت‌های تبلیغاتی و تورهایش تا سال بعد به تعویق افتاد. ملوآ سال‌ها بعد در مصاحبه‌ایی با "ایندیپندنت"، دربارهٔ این ناراحتی روحی توضیح داد که این اتفاق یکی از بهترین اتفاقات زندگی‌اش بوده‌است که باعث پایان دادن احساس خودبزرگ‌بینی او به عنوان یکی از موفق‌ترین موسیقیدانان صنعت بود. «... این اتفاق باعث ناتوانی
موسیقیدانان صنعت بود. «... این اتفاق باعث ناتوانی من شد اما همین‌طور باعث شد که خیال‌پردازی‌های بی‌مورد در خصوص انجام دادن هر کاری، تمام شود. عجیب‌ترین اتفاق دربارهٔ این شغل این است که نوعی احساس خودبزرگ بینی به شخص دست می‌دهد و این بیماری روحی یک زنگ بیداری برای من بود. من به مدت دو هفته در فضا و جریان مسائل نبودم و به مدت شش هفته در بیمارستان بودم. مسائل مختلفی در جریان بود، چیزهایی در خانه و برنامه‌های کاری دیوانه وار و تو واقعاً باور میکنی که دنیا حول تو می‌گشته در حالی که اینگونه نبوده است.» در ژانویه
می‌گشته در حالی که اینگونه نبوده است.» در ژانویه سال ۲۰۱۲ او نامزدی خود با "جیمز توسلند" ، قهرمان موتورسواری سرعت و موسیقیدان را اعلام نمود. این زوج در اول سپتامبر ۲۰۱۲ در "هنرستان هنرهای زیبای نش" واقع در باغ‌های گیاه‌شناسی سلطنتی کیو، در جنوب غربی لندن ازدواج کردند. کتی ملوآ در مصاحبه‌ایی در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۰ اعلام کرد که این زوج از همدیگر طلاق گرفته‌اند.
موزهٔ حیات وحش سرخه‌حصار، یکی از موزه‌های استان تهران است. مشخصات. نمایشگاه حیات‌وحش سرخه‌حصار در ۱۳۷۶، توسط سازمان حفاظت از محیط زیست گشایش یافت. این موزه دارای مساحتی حدود ۹۰۰ مترمربع و ۴۰۰ مترمربع زیر بنا، دارای ۱۲ غرفهٔ نمایش و ۳۵۰ مترمربع فضای اداری و ۱۵۰ مترمربع سالن آمفی‌تئاتر می‌باشد. بخش‌های گوناگون. این نمایشگاه دارای دو بخش در یک طبقه می‌باشد: پخش اسلاید، برگزاری جلسات و همایش‌ها و نمایش فیلم از امکانات این آمفی‌تئاتر است. نمونه تاکسیدرمی شدهٔ پستان‌داران، پرندگان، خزندگان و دوزیستان و نمونه‌هایی
پرندگان، خزندگان و دوزیستان و نمونه‌هایی از حشرات، کانی‌ها و سنگواره‌ها (فسیل) و هرباریوم گیاهان خشک شده و بذر گیاهان را می‌توان در نمایشگاه حیات وحش یافت.
موزهٔ دوران اسلامی، یکی از زیرمجموعه‌های موزهٔ ملی ایران است که در خیابان امام خمینی تهران قرار دارد. ساختمان این موزه سه طبقه دارد که طبقهٔ همکفِ آن شامل سالن اجتماعات و سالن نمایشگاه‌های موقت است. طبقهٔ یکم و دوم دارای ۷ تالار است که تالارهای طبقهٔ یکم را تالار قرآن، تالار تیموری، تالار صفوی و تالار قاجار تشکیل می‌دهند و تالارهای صدر اسلام، سلجوقی و ایلخانی در طبقهٔ دوم قرار دارند. این موزه دارای ۱۷۰ ویترین با ۱٫۵۰۰ شیء تاریخی است که براساس زمان‌بندی تاریخی مرتب شده‌اند. عمدهٔ آثار موجود در موزهٔ دوران
مرتب شده‌اند. عمدهٔ آثار موجود در موزهٔ دوران اسلامی مربوط به کاوش‌های علمی است. برخی از آثار با ارزش موزه به آستان شیخ‌صفی‌الدین اردبیلی تعلق داشته‌اند که به دلایل امنیتی، تعدادی از آنها در دوره‌های گذشته به تهران منتقل شده است. تاریخچه. ساخت موزهٔ دوران اسلامی در سال ۱۳۲۳ خورشیدی و با الهام از کاخ ساسانی بیشاپور، در محوطهٔ موزهٔ ملی ایران آغاز شد و در سال ۱۳۲۹ با مساحتی حدود ۴٫۰۰۰ متر مربع و در ۳ طبقه، ساختمان آن احداث گردید. این بنا به‌منظور تأسیس موزهٔ دوران اسلامی تجهیز و در سال ۱۳۷۵ افتتاح شد ولی در
دوران اسلامی تجهیز و در سال ۱۳۷۵ افتتاح شد ولی در اول تیر ۱۳۸۵، با هدف اصلاح و تکمیل تأسیسات، گسترش برخی فضاها و بازنگری در چگونگی نمایش آثار، این موزه به‌مدت ۹ سال تعطیل شد و در ۷ شهریور ۱۳۹۴ بازگشایی شد. ویژگی‌ها. موزه ایران باستان و دوران اسلامی در یک مجموعه قرار دارند. تقسیم موزه‌های ملی به دوران اسلامی و پیش از اسلام بیش از آن که به رویدادهای تاریخی، اجتماعی، مذهبی و سیاسی مرتبط باشد، مربوط به جنس اشیائی است که در این موزه‌ها به نمایش درآمده است. در حالی که بیشتر اشیاء موزه ایران باستان فلز، سنگ، سفال
که بیشتر اشیاء موزه ایران باستان فلز، سنگ، سفال است، اشیاء موزه دوره اسلامی هنرهای زیبا از جنس شیشه، زیورآلات، کاغذ، پارچه، چرم، چینی و ... است. به عنوان مثال آثار معماری در موزه ایران باستان از نوع سنگ تراشی هستند. در حالی که آثار موزه دوران اسلامی به دلیل زمان کمتری که بر این آثار گذشته است، همچنین پیشروفت مصالح از نوع محراب‌های کاشی کاری و گچ بری هستند. افزون بر این بنا به بروشور موجود در وبسایت رسمی موزه ملی، تفکیک اشیاء موجود در موزه به دوره‌های اسلامی و ساسانی در قرون اوالیه اسلامی امری دشوار است. از
و ساسانی در قرون اوالیه اسلامی امری دشوار است. از سوی دیگر با توجه به معماری داخلی این بنا، تاکیدی که به خوشنویسی در بنا و آثار آن است، نقاشی‌های متعددی که در دیوارها و ویترین‌ها موجود است، می‌توان در مجموعه این دو موزه با عنوان موزه ملی به تعالی روحیه هنری مردم ایران در سیر تولیدات هنری خود اشاره کرد. این آثار در کنار موزه ملک و سایر موزه‌های سطح تهران مانند موزه رضا عباسی و موزه آبگینه توضیح دهنده تحول روحیه مردم ایران در طول تاریخ است.
عشاق (The Lovers) تابلویی از رنگ روغن اثر رنه ماگریت است که دو انسان (احتمالاً یک مرد و زن) را با چهره پیچیده در پارچه در حال بوسیدن نشان می‌دهد. ماگریت این اثر را در سال ۱۹۲۸ و در ابعاد ۵۴٫۲ × ۷۳ سانتی‌متر کشیده است. پوشش یا لفافه‌ای که در این اثر است در بسیاری از نقاشی‌های دیگر رنه ماگریت خود را نشان می‌دهد.
منحنی بقای سلول یک منحنی پرمصرف در رادیوبیولوژی است که رابطه بین دز تشعشع و نسبت بقای سلول را توصیف می‌کند. این منحنی معمولاً به صورت نیمه لگاریتمی ترسیم می‌شود و تعداد یا درصد ارگانیسم‌های باقی مانده را بر حسب دز دریافت شده را نشان می‌دهد. زمانی که سلول‌های پستانداران مورد تابش واقع می‌شوند، همگی سلول‌ها به یک میزان تأثیر نمی‌گیرند. عوامل مختلفی مثل دز کل، آهنگ دز، LET تابش، مرحله خاص چرخه سلولی (M,G1,S,G2) و نوع سلول بر آسیب ایجاد شده از سوی تابش تأثیر خواهد گذاشت. تعدادی از سلول‌ها ممکن است از بین بروند
گذاشت. تعدادی از سلول‌ها ممکن است از بین بروند و بقیه زنده خواهند ماند. پاسخ سلولی به تابش به وسیلهٔ آنچه منحنی بقای سلولی نامیده می‌شود، به نمایش در می‌آید. سلول‌های زنده مانده، سلول‌هایی هستند که پس از تابش همه فعالیت‌های تولید مثل و عملکردی را نگه می‌دارند، در حالی که مرگ سلول‌ها با از دست رفتن عملکرد در سلول‌های تمایز یافته و با از دست رفتن فعالیت تولید مثلی در سلول‌های تمایز نیافته مشخص می‌شود. منحنی بقای سلولی در شکل نشان داده شده‌است. برای تابشهایی با LET بالا مانند ذرات آلفا و نوترون‌های کم انرژی،
LET بالا مانند ذرات آلفا و نوترون‌های کم انرژی، منحنی بقا، خطوط تقریباً راستی هستند که از کمترین دزها آغاز می‌شوند.
اَلارا یا ALARA یک اصل و یک واژهٔ اختصار یافته در مهندسی هسته ای، رادیوبیولوژی و فیزیک پزشکی و بهداشت است. ALARA مخفف As Low As Reasonably Achievable می‌باشد (آنقدر کم که منطقا دست‌یافتنی باشد)، و مفهوم «هر چه کمتر موجه شدنی»، و لذا معنی عوامل اجتماعی و اقتصادی که باید برای حفاظت در برابر تشعشع مد نظر قرار گیرند را می‌رساند. این اصطلاح مشابه با اصل بهینه سازی حفاظت مورد استفاده به وسیلهٔ کمیسیون بین‌المللی محافظت از تشعشع (ICRP) می‌باشد.
حمام کردشت یکی از آثار تاریخی روستای کردشت در بخش مرکزی شهرستان جلفا می‌باشد. این بنا سالانه پذیرای هزاران نفر از گردش گران داخلی و خارجی است. روستای کردشت از بخش سیه رود از توابع شهرستان جلفا می‌باشد. موقعیت. مجموعه باستانی امارت و حمام کردشت، در ساحل جنوبی رود ارس و بین روستای کردشت و رودخانه زوال بعد از روستایی دوزال قرار گرفته‌است. آب و هوای آن معتدل با زمستانهای ملایم و تابستانهای گرم و از قسمت شمالی بتوسط کوه‌های کشور همسایه ارمنستان و از قسمت جنوبی بتوسط کوه‌های کمتال احاطه شده و در ناحیهٔ شرقی
بتوسط کوه‌های کمتال احاطه شده و در ناحیهٔ شرقی شهرستان جلفا واقع شده‌است. در گذشته این مکان جزو تقسیم‌بندی دیزمار غربی (دژماد) بود. قدمت. قدمت این بنا به اواسط دورهٔ صفویه و زمان سلطنت شاه عباس صفوی (سومین و قدرتمندترین پادشاه صفوی) می‌رسد. این بنا در دورهٔ قاجاریه مرمت گردیده‌است و عباس میرزا برای جنگ با روس‌ها و فرماندهی کامل جنگ به این مکان که محل زندگی‌خان‌های آن منطقه بوده نقل مکان کرده بوده‌است. این مجموعه متعلق به خاندان خلفاء بوده که در سال۱۳۸۳ توسط میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی خریداری و به یک
میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی خریداری و به یک مجموعه تاریخی-تفریحی تبدیل شده‌است. اسناد متعلق به این مجموعه شامل باغ و شاه نشین و کلیه املاک روستا در زمان قاجار و قبل تر از آن به نام اسماعیل خان خلفاء معروف به (خانلار آقا) که بزرگ خاندان بوده ثبت شده‌است. تاریخچه. حمام کردشت در زمان سلطنت شاه عباس صفوی و به دستور وی احداث گردید. این بنا در دورهٔ صفویه حمام خانی بود و فقط پادشاهان حق استفاده از آن را داشتند؛ ولی پس از دورهٔ صفویه و در آغاز دورهٔ قاجاریه، این بنا به دستور پادشاه وقت (آقا محمدخان قاجار)