payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صلح با جنوب تن دهد؛ هرچند این استراتژی تهاجمی در آنتیتم (۱۸۶۲) و مهم‌تر از آن گتیسبورگ (۱۸۶۳) به شکست انجامید. شکستهای استراتژیک. اغلب تاریخ‌نگاران سیاست‌های نظامی دیویس را نکوهش می‌کنند و برگماردن نزدیکان به مقام‌های عالی نظامی، بی‌توجهی به مشکلات غیرنظامیان در داخل مرزهای ایالات جنوب را از جمله ضعف‌های استراتژیک دیویس برمی‌شمارند. دیویس تا اواخر جنگ با انتصاب یک فرمانده کل قوا مخالفت می‌کرد و اغلب وظایف چنین فرماندهی را خود بر دوش می‌گرفت و در نهایت در ۳۰ ژانویه ۱۸۶۵ بود که لی را به این عنوان برگزید، اما
ژانویه ۱۸۶۵ بود که لی را به این عنوان برگزید، اما دیگر کار از کار گذشته بود و شکست جنوب حتمی بود. دیویس اصرار داشت که نیروهای موتلفه باید از تمامی مرزهای ایالات جنوبی به‌طور یکسان پاسداری کنند و این با منابع و نیروهای جنوب تناسبی نداشت و به همین دلیل جنوب در جبهه غربی (که بسیار حیاتی بود) در برابر حملات همه‌جانبه ارتش شمال آسیب‌پذیر بود. تسخیر نیواورلئان به وسیلهٔ شمالی‌ها در اوایل سال ۱۸۶۲ نمونه خوبی از این آسیب‌پذیری است. همچنین گسیل داشتن ژنرال لی برای تهاجم به شمال در ۱۸۶۲ و نیز ۱۸۶۳ در شرایطی که
تهاجم به شمال در ۱۸۶۲ و نیز ۱۸۶۳ در شرایطی که نیروهایی که در جبهه غربی می‌جنگیدند زیر فشار و محدودیت شدید قرار داشتند از جمله تصمیمات بحث‌انگیز دیویس است به ویژه که علاوه بر شکست لی در گتیسبورگ، با سقوط ویکسبورگ شمالی‌ها کنترل رود میسیسیپی را در دست گرفتند و توانستند بین ایالات جنوب شکاف ایجاد کنند. دلیل اصلی از شکست نبرد ویکسبورگ عدم توانایی دیویس در ایجاد یک مرکز هماهنگ‌کننده نظامی بود تا بتواند فرماندهانی - چون ادموند کربی اسمیت و ارل ون دورن و تئوفیلس اچ. هولمز - را که در دو سوی رود میسیسیپی می‌جنگیدند
هولمز - را که در دو سوی رود میسیسیپی می‌جنگیدند هماهنگ و هم‌نوا سازد. دیویس به جهت قادر نبودن در هماهنگ‌کردن فرماندهانش آماج انتقادات فراوانی قرار داشت، به عنوان نمونه وی به سبب دوستی نزدیک با براکستن برگ - که در نبردهایی بسیار حیاتی ناکام مانده بود و برخلاف نارضایتی دیگر فرماندهان از او - همچنان از جانشین کردن او با فرمانده‌ای شایسته اکراه داشت. در مثالی دیگر دیویس جوزف جانستن را که - اگرچه محافظه‌کار بود اما - محتاطانه و حزم‌اندیشانه عمل می‌کرد با جان بل هود که بسیار بی‌پرواتر از او بود جایگزین کرد،
بل هود که بسیار بی‌پرواتر از او بود جایگزین کرد، جایگزینی که به قیمت از دست دادن آتلانتا به همراه یک ارتش کامل منجر شد. وضعیت ما بیانگر این دیدگاه آمریکایی است که حکومت‌ها بر رضایت ملت‌شان استوارند و این حق مردم است که هرگاه حکومت‌هاشان بنای مخالفت با اهداف اولیه‌شان را گذاشتند، آن‌ها را تغییر دهند یا آن‌ها را براندازند. هرچند دیویس به‌طور مرتب برای فرماندهان و سربازان و سیاستمداران سخنرانی می‌کرد اما از انجام این کار برای مردم عادی و غیرنظامی غافل بود و نتوانست با خطابه‌هایی برانگیزنده حس ملی‌گرایی را در
با خطابه‌هایی برانگیزنده حس ملی‌گرایی را در مردم جنوب برای پیروزی در جنگ تحریک کند. مردم عادی روز به روز از تبعیضی که میان آن‌ها از یک سو و صاحبان قدرت و ثروت از سوی دیگر، وجود داشت انزجار بیشتری پیدا می‌کردند و از این رو به تدریج میان دولت موتلفه و مردم عادی فاصله افتاد. دیویس به جای تشویق مردم به پیروزی در جنگ آنان را به کشته شدن در راه میهن جدیدشان دعوت می‌کرد. دیویس به جز سفرهای دوماهه‌ای که طی آن با چندصد نفر از مردم عادی دیدار کرد، عمدتاً در ریچموند ماند و افراد معدودی به دیدار او می‌آمدند. در ماه
ماند و افراد معدودی به دیدار او می‌آمدند. در ماه آوریل ۱۸۶۳ به سبب کمبود غذا در ریچموند شورشی درگرفت و مردم تهیدست مغازه‌ها را غارت می‌کردند تا اینکه دیویس آنان را سرکوب کرد و امنیت را دوباره برقرار ساخت. دیویس با الکساندر استیونز (معاون اولش) اختلاف داشت و اختلاف او با فرمانداران ایالات از این هم بیشتر بود. این فرمانداران به سبب همین اختلاف‌ها از حقوقی که ایالات داشتند استفاده می‌کردند و مثلاً از اعزام سربازان به جبهه خودداری می‌نمودند و بدین وسیله مانع اجرای بهینه طرح‌های نظامی می‌شدند. واپسین روزها. در
بهینه طرح‌های نظامی می‌شدند. واپسین روزها. در سوم آوریل ۱۸۶۵ هنگامی که اولیس اس. گرانت و سربازانش آماده تصرف ریچموند بودند، دیویس به همراه کابینه‌اش و از طریق راه‌آهن ریچموند و دانویل به شهر دانویل در ویرجینیا گریخت. درآنجا آخرین بیانیه خود را به عنوان رئیس‌جمهور ایالات موتلفه صادر کرد و به گرینزبورو در کارولینای شمالی رفت. بالاخره در ۱۲ آوریل بود که نامه لی دال بر تسلیم شدنش در مقابل نیروهای شمال به دستش رسید. این به معنای پایان جنگ چهارساله داخلی آمریکا بود. البته پس از تسلیم لی در شریوپورت لویزیانا
بود. البته پس از تسلیم لی در شریوپورت لویزیانا نشستی برگزار شد و سخنرانان آن استدلال می‌کردند که جنگ پایان نپذیرفته‌است. جان وینترز معتقد است جنوبی‌ها در تدارک طرحی بودند که براساس آن دولت دیویس را به هاوانا در کوبا منتقل کنند و پس از تجدید قوا در آنجا از طریق ریوگرانده به سمت ایالات جنوبی (که در سوی دیگر رود میسیسیپی قرار داشت و هنوز در کنترل موتلفه بود) حرکت کنند. البته این نقشه‌ها هیچگاه جامه عمل به خود نپوشید. آخرین جلسه دیویس و کابینه‌اش در پنجم ماه می۱۸۶۵ در واشینگتن در جورجیا برگزار شد و طی آن دولت
در واشینگتن در جورجیا برگزار شد و طی آن دولت موتلفه منحل گشت. جلسه در هرد هاوس که در واقع ساختمان بانک جورجیا بود، برگزار شد و چهارده مقام رسمی در آن حضور داشتند. دیویس در ۱۰ می‌در اروین‌ویل در اروین‌کانتی جورجیا بازداشت شد. او در حالی دستگیر شد که برای فرار از چنگ سربازان موتلفه پالتو همسرش را بر تن کرده بود و این مسئله موجب شد کاریکاتورهای زیادی از وی در نشریات چاپ شود. پس از دستگیری دو سال او را به عنوان زندانی در فورت مونرو ویرجینیا نگاه داشتند. دستگیری و سالهای پایانی. در ۱۹ مه ۱۸۶۵ دیویس را در یک
و سالهای پایانی. در ۱۹ مه ۱۸۶۵ دیویس را در یک توپخانه در دژ فورترس مونرو (واقع در سواحل ویرجینیا) زندانی کردند و سه روز در غل و زنجیر قرار داشت. یکسال بعد به او اتهام خیانت وارد کردند. دیویس در زندان توانست دارایی خود در مسیسیپی را به یکی از بردگان آزادشده برادرش (جوزف) به نام بن مونتگومری بفروشد. سرانجام پس از دو سال تحمل زندان دیویس با کمک تأمین وثیقه‌ای ۱۰۰۰۰۰ دلاری آزاد شد. این وثیقه از طرف سرمایه‌داران و سرشناسان ایالات جنوبی و شمالی تأمین شد همچون هوراس گریلی (سیاستمدار و نیز سردبیر یکی از بانفوذترین
گریلی (سیاستمدار و نیز سردبیر یکی از بانفوذترین روزنامه‌های آن زمان یعنی نیویورک تریبیون)، کورنلیوس وندربیلت (سرمایه‌دار مشهور و بسیار دولتمند آمریکایی و مالک خطوط کشتیرانی و راه‌آهن) و گریت اسمیت (عضو کمیته مخفی شش نفره که اعضای آن شش تن از ثروتمندانی بودند که از جان براون - شورشی که برای الغای بردگی به خشونت متوسل شده بود - حمایت مالی می‌کردند). دیویس متعاقباً خاک آمریکا را ترک کرد و به کانادا و کوبا و اروپا رفت. در سال ۱۸۶۹ هرچند دادگاه پرونده دیویس (در خصوص اتهام خیانت به کشور) را به حال تعلیق درآورد
خصوص اتهام خیانت به کشور) را به حال تعلیق درآورد هرچند نپذیرفت که دیویس را از اتهام مبری اعلام کند. دیویس همان سال به عنوان مدیر شرکت بیمه عمر کارولینا در ممفیس ایالت تنسی انتخاب شد اما از پذیرفتن آن سر باز زد و در عوض به عنوان نخستین مدیر کالج مکانیک و کشاورزی تکزاس (دانشگاه‌ای. اند ام. تکزاس کنونی) شروع به فعالیت کرد. دیویس در ۱۸۷۶ در تشکیل جمعیتی برای تسهیل تجارت آمریکا با آمریکای جنوبی مشارکت داشت. یکسال بعد به انگلستان رفت و در ۱۸۷۶ به بیووا (نام خانه شخصی دیویس در میسیسیپی که واژه‌ای فرانسوی به معنای
دیویس در میسیسیپی که واژه‌ای فرانسوی به معنای نمای زیبا است و امروزه موزه و کتابخانه جفرسون دیویس است) بازگشت. دیویس سه سال پس از آن را وقف نوشتن" طلوع و افول دولت موتلفه" کرد. در آن کتاب از نظرگاه تئوریک از دیدگاه‌هایش نسبت به جدایی ایالات و اتفاقاتی که سبب بروز جنگ شد دفاع کرده‌است. گفته می‌شود در هنگامی که دیویس در زندان بود پاپ پیوس نهم پرتره‌ای از خودش را به دیویس می‌فرستد که در آن عبارت لاتینی از انجیل متی به این معنا حک شده بوده: و آنگاه خداوند فرمود: ای آنکه رنج کشیده و سنگین‌باری، نزد من آ تا تو
ای آنکه رنج کشیده و سنگین‌باری، نزد من آ تا تو را آرامش بخشم. (انجیل متی باب یازدهم، آیه بیست و هشتم) همچنین تاج خاری (تاجی که مسیحیان اعتقاد دارند عیسی بر سر می‌گذارده) را که خود درست کرده بوده‌است همراه آن پرتره به دیویس تقدیم می‌کند. "طلوع و افول دولت موتلفه" تا حود زیادی اعتبار و حیثیت دیویس را به او بازگرداند. همچنین در طول بازدید او در سال‌های ۱۸۸۶ و ۱۸۸۷ از ایالات جنوب استقبال گرمی از او کردند. جفرسون دیویس در این سفرها به‌طور مرتب در جلساتی که با عنوان" نهضت ناکام" (جنبشی که گروهی از جنوبیان تشکیل
نهضت ناکام" (جنبشی که گروهی از جنوبیان تشکیل داده بودند. آنان خواهان احیای ارزش‌های از دست رفته جنوب و آشتی دادن آن با وضعیت جنوب پس از جنگ بودند) برگزار می‌شد شرکت می‌کرد و با تشویق و دلگرمی مردم و نیز سخنرانی‌های آتشین رهبران محلی موجه می‌شد که دفاع او از آرمان‌های جنوب را می‌ستودند. روزنامه مریدن دیلی جورنال از قول دیویس در نشستی در ماه مه ۱۸۸۷ در ارتباط با وفاداری به اتحاد با شمال نقل می‌کند: دیویس همچنین عنوان می‌کرد که سربازان جنوب در راه حق بی چون و چرایشان و علی‌رغم برتری قوای حریف، شجاعانه
چون و چرایشان و علی‌رغم برتری قوای حریف، شجاعانه جنگیده‌اند و به عقیده او تاریخ‌نگاران شمالی این موضوع را نادیده می‌گرفتند. مرگ، خاکسپاری و یادبودها. دیویس نگارش "تاریخ مختصر ایالات موتلفه آمریکا" را در اکتبر ۱۸۸۹ به پایان برد. دو ماه بعد در ششم دسامبر ۱۸۸۹ دیویس هشتادویک ساله به علت نامشخصی در در نیواورلئان درگذشت. او هنگام مرگ در خانه چارلز اراسموس فنر (یکی از قضات دادگاه عالی لویزیانا) حاضر بود. در مراسم خاکسپاری او بسیاری شرکت کردند و جمعیت عزاداران او از نیواورلئان تا ریچموند را در بر می‌گرفت و مراسم
از نیواورلئان تا ریچموند را در بر می‌گرفت و مراسم او به یکی از شلوغ‌ترین مراسم خاکسپاری بدل شد. دیویس را ابتدا در گورستان متایری در بنای یادبود ارتش شمال ویرجینیا در نیواورلئان دفن کردند اما در سال ۱۸۹۳ خانواده او تصمیم گرفتند بقایای جسدش را به گورستان هالیوود در ریچموند منتقل کنند. پس از نبش قبر و هنگام انتقال جسد و به منظور تکریم، بقایای دیویس برای مدت یک روز در نهاد نوبنیاد انجمن تاریخی لویزیانا نهاده شد و افراد زیادی از جمله مورفی جی. فاستر (فرماندار لویزیانا) از آن بازدید و بدان ادای احترام کردند.
لویزیانا) از آن بازدید و بدان ادای احترام کردند. سرانجام بقایای دیویس از طریق یکی از قطارهای خط لویی‌ویل و نشویل به ریچموند منتقل شد. در هیوستن تکزاس و مونتگومری آلاباما دبیرستانهایی به نام جفرسون دیویس نام‌گذاری شده‌است. همچنین او پس از مرگ به عضویت افتخاری انجمن برادری کاپا سیگما پذیرفته شد.
گیک یک اصطلاح عامیانه است و به کسی با رفتارهای عجیب و غیر متعارف گفته می‌شود؛ ولی معانی دیگری مانند، «متخصص یا علاقه‌مند رایانه» نیز دارد که بدان رایانه‌باز نیز می‌گویند. گیک در گذشته نوعی توهین محسوب می‌شد و به معنی دیوانه یا احمق بود، اما به مرور زمان و بعد از انقلاب دیجیتال، تغییر معنا داد. گیک‌ها کارها را انجام می‌دهند، چون از آن‌ها لذت می‌برند؛ یا در آن‌ها مجالی برای ارزیابی قابلیت‌هایشان می‌بینند. مشوق اولیه آنان پول یا شهرت نیست. گیک‌ها معمولاً تمرکز بر موضوعی را مهم‌تر از نیاز به پذیرش اجتماعی
بر موضوعی را مهم‌تر از نیاز به پذیرش اجتماعی می‌بینند. به همین دلیل، معمولاً روابط اجتماعی آنان کم است و از نظر دیگران آدم‌های عجیب و غریبی به نظر می‌رسند. این جداشدن از اجتماع ممکن است به دلیل شکل، موضوع یا عمق علاقه آنان باشد. واژه‌شناسی. گیک یک واژه در گویش انگلیسی است، به معنی انسان عجیب و غریب و فرد احمق. در گویش آلمانی نیز این واژه به معنی ابله و احمق است. ریشه این واژه در زبان هلندی و آفریکانس هنوز موجود است (gek، به معنی دیوانه) و همچنین ریشه این لغت در گویش آلزاسی ("Gickeleshut") به معنی کلاه دلقک
در گویش آلزاسی ("Gickeleshut") به معنی کلاه دلقک دربار است. در آمریکای شمالی و در قرن ۱۹ میلادی، این واژه به معنی دلقک سیرک بوده‌است. در نسخه ۱۹۷۶ فرهنگ واژگان زبان انگلیسی آمریکن هریتیج، تنها همین معنی (دلقک سیرک) برای این کلمه وجود دارد. این واژه در اصل، در لغت بار منفی دارد و در روزهای اولیه ظهور خوره‌های رایانه یا علاقه‌مندان به کتاب و کمیک‌های علمی و تخیلی، در مدارس و دانشگاه‌ها از طرف عموم برای تحقیر آن‌ها استفاده می‌شده‌است. اما در یک مصادره گفتمانی، گیک‌ها شروع کردند به استفاده با افتخار از این
گیک‌ها شروع کردند به استفاده با افتخار از این واژه برای نامیدن خودشان؛ گیک و حتی فرهنگ آن آرام آرام به عنوان موضوعی نه خجالت‌آور که حتی افتخارآمیز برای کسانی که شور و علاقه بیش از حد معمول برای موضوعی دارند، تبدیل شد. انواع. گیک‌ها ممکن است خوره ، ، ، ، ، داستان مصور و ... باشند. اگرچه «گیک» بعد از انقلاب دیجیتال تغییر معنا داد، اما گیک بودن منحصر به یک نوع فعالیت خاص نیست. تعاریف مختلفی از یک گیک وجود دارد، از این رو انواع مختلفی نیز دارند:
شمس بستی، از شاعران ناحیه سیستان در سده ششم هجری قمری است. وی از طبع و لطافت کلام برخوردار بود، فی البداهه شعر می‌گفت و گاهی هرآنچه را به نثر می‌گفت به زبان شعر بیان می‌کرد. از تعداد اشعار و سال وفات شاعر، اطلاعات دقیقی در دست نیست. رباعی زیر از شمس بستی است.
فریدالدین سجزی، فریدالدین سیستانی ادیب و فاضل زمان خویش بوده است. امین احمد رازی، لطافت طبع و شیوای سخن و شعر فریدالدین را بسیار ستوده است و از او به عنوان "فرید عصر و وحید دهر" یاد می‌کند. عوفی نیز عظمت وی را چنین بیان می‌کند. "فریدالدین سجزی شاعری است که بربساط فضیلت، شاه بود و بر آسمان هنر، ماه." رباعیات زیر از این شاعر است.
استاندارد جی‌اس‌آر-۱۶۸ یک واسط برنامه‌نویسی (API) استاندارد برای ایجاد پورتلت‌ها و قرار دادن آن‌ها در کنار یکدیگر در قالب یک پورتال را فراهم می‌کند و تعیین می‌کند که پورتلت‌ها باید در چه قالبی ساخته شوند. استاندارد JSR-۱۶۸ با تعریف زیرساخت و یک Portlet API به صورت عمومی، امکاناتی را جهت نمایش، خصوصی‌سازی و امنیت تهیه می‌کند. این استاندارد موجب می‌شود تا برنامه‌ای که به صورت یک پورتلت برای یک پورتال ساخته می‌شود با کمترین تغییر و به سادگی درون پورتال‌های دیگر نیز قابل استفاده باشد. این استاندارد چگونگی توسعه
نیز قابل استفاده باشد. این استاندارد چگونگی توسعه Componentها را برای Portal Serverها استاندارد می‌کند. این استاندارد به پشتیبانی صنعتی حجم وسیعی از کمپانی‌های بزرگ پورتال سرور ایجاد و پشتیبانی می‌شود. با جمع‌آوری و مجتمع سازی منابع توزیع شده به همراه built-in SSO، تشخیص هویت بر اساس نقش و پشتیبانی از شخصی‌سازی، پورتال‌ها می‌توانند استفاده از منابع مختلف توزیع شده را به سادگی و به صورت مؤثر فراهم کرده و باعث بالا بردن بهره‌وری نرم‌افزارهای فعلی شوند. استانداردJSR-۱۶۸ به‌وسیله بکارگیری سرویس‌های JCP) JCP یک
به‌وسیله بکارگیری سرویس‌های JCP) JCP یک سازمان باز و بین‌المللی است که ایجاد استانداردهای Java و پیاده‌سازی‌های مرجع را انجام می‌دهد. برای اطلاعات بیشتر به http://jcp.org مراجعه کنید) ایجاد شده‌است.
گنبدهای مراغه، برجهایی هستند که به تمدن پیش از اسلام و پس از اسلام تقسیم می‌شوند و نقش بسیار پررنگی برای بازیابی تاریخ معماری آن زمان ایفا می‌کنند. شهرستان مراغه با ۲۶۸ هزار نفر جمعیت و داشتن ۵ برج و بناهای تاریخی در گذشته به شهر برجها معروف بوده است. گنبد سرخ. قدیمی‌ترین گنبد باقیمانده مراغه است که در دوره سلجوقیان و به صورت مربع القاعده و در ۲ طبقه ساخته شده است. این گنبد از نظر ساخت و نوع تزئینات الهام بخش ساخت برجهای دیگر این شهر بوده است. گنبد سرخ یکی از قدیمی‌ترین بناهای موجود در مراغه است که در قسمت
قدیمی‌ترین بناهای موجود در مراغه است که در قسمت جنوب غربی شهر قرار دارد. نام بانی بنا و تاریخ احداث آنرا می‌توان از کتیبه جبهه شمالی و نام سازنده آن را از کتیبه غربی ملاحظه نمود. آنچه از این کتیبه‌ها برداشت می‌گردد این است که بنای گنبد سرخ در سال۵۴۲ هجری قمری به دستور عبدالعزیز بن محمود بن سعد یدیم و به وسیله بنی بکر محمد بن بندان بن محسن معمار ساخته شده است. گنبد مدور. شامل ۲ طبقه سردابه و نمازگاه است و هویت فرد دفن شده در سرداب آن تاکنون شناسایی نشده است. این برج در سال ۵۶۳ هجری قمری با سنگهای متخلخل
این برج در سال ۵۶۳ هجری قمری با سنگهای متخلخل آهکی و حجاری شده و آجرهای خشتی و ساروج ساخته شده است. درب ورودی‌آن با نقوشی مشابه نمای اصلی گنبد سرخ آذین شده است. گنبد کبود، دیگر برجی که در کناراین گنبد و در بافت مرکزی شهر بنا نهاده شده است نیز از دیگر برجهای مشهور اما کماکان پر رمز و راز این شهر به‌شمار می‌رود. گنبد کبود. که به مقبره مادر هولاکو نیز معروف می‌باشد در حدود ۱۰ متری برج مدور واقع است. این گنبد به شکل منشور ده وجهی زیبایی با طاقنما و حاشیه کاری‌ها در دو طبقه ساخته شده است. در این برج، کتیبه‌ای
در دو طبقه ساخته شده است. در این برج، کتیبه‌ای که تاریخ بنای آن را معلوم نماید وجود ندارد ولی کارشناسان آن را مربوط به دوره سلجوقی دانسته و تاریخ بنای آن را به سال پانصد و نود و سه نسبت می‌دهند. عده‌ای نیز به علت انتساب برج به مادر هلاکو آن را متعلق به دوره مغول می‌دانند ولی به عقیده «آندره گدار» تاریخ بنای برج باید مربوط به قبل از هلاکو باشد. گنبد غفاریه. این گنبد از آجر و به صورت مربع ساخته شده و دور تا دور آن را با خطوط زیبا کتیبه کاری‌کرده‌اند و به قرن هفتم هجری قمری تعلق دارد. این گنبد در زمان ابو
هفتم هجری قمری تعلق دارد. این گنبد در زمان ابو سعید بهادر خان ساخته شده و مقبره شمس الدین قره سنقر است که در آن زمان حکمران مراغه نیز بوده است. تاریخ بنای آن را (۷۲۸–۷۲۵ ه‍.ق) ذکر کرده‌اند. معماهای تاریخی مراغه تنها به برج‌ها منحصر نمی‌شود بلکه غار کبوتر نیز بر معماهای باستانی این شهر افزوده شده است. این غار دارای ۵چاه بسیار عمیق است که تاکنون هیچ‌کس نتوانسته به انتهای این غارها دسترسی یابد و همین امر باعث شده معمای دیگری بر کارنامه تاریخی این شهر سنجاق شود تا مراغه را از نگاهی دیگر، شهر معماهای تاریخی
شود تا مراغه را از نگاهی دیگر، شهر معماهای تاریخی ایران نام گذاریم.
مراغه در مشرق دریاچه ارومیه، بر دامنه جنوبی کوه سهند قرار گرفته و دارای چشمه‌های متعدد معدنی است که جنبه‌های درمانی دارند. از چشمه‌های معدنی معروف اطراف شهر مراغه می‌توان به شورسو، گشایش، ایستی‌بلاغ، قره‌پالچیق و ساری‌سو اشاره کرد. چشمه شورسوی چایباغی. آب این چشمه در ۸ کیلومتری جنوب مراغه همراه با گاز از زمین خارج می‌شود و درردیف آب‌های معدنی بیکربناته کلسیک و منیزیم گازدار و آهن دار است. آب چشمه مزه‌ای گزنده دارد و برای استحمام مورد استفاده قرار می‌گیرد . هم اکنون مجتمع آب درمانی شورسو در حال احداث می باشد
اکنون مجتمع آب درمانی شورسو در حال احداث می باشد . دره گشایش. این دره در مسیر غار معروف هامپوئیل و در ۲۰ کیلومتری شهر مراغه واقع است. بازدیدکنندگان از غار کبوتر از طبیعت جذاب این دره نیز بهره می‌گیرند. چشمه‌های آب معدنی گشایش در این منطقه واقع‌اند. در اطراف شهر مراغه و در مناطق روستائی مانند سایر نقاط آذربایجان آب‌های گرم و سرد معدنی بسیاری وجود دارد که در فصل تابستان به وسیلهٔ مردم این منطقه و حتی اهالی شهرستان‌های اطراف مورد استفاده قرار می‌گیرد. مشهورترین این آب‌ها به شرح زیر می‌باشد. شور سو (آب شور).
این آب‌ها به شرح زیر می‌باشد. شور سو (آب شور). این چشمه در حدود ۵/۸ کیلومتری جنوب مراغه و مابین دهکدهٔ ورجوی و روستای چایباغی واقع شده‌است در این ناحیه دره‌ای شرقی – غربی وجود دارد و رودخانه‌ای در آن به‌طرف مغرب جاری می‌باشد. چشمهٔ آب معدنی شور در قسمت شمالی و کمی بالاتر از رودخانه قرار گرفته‌است. آب و گاز از قسمت شمالی این حوضچه خارج می‌شود و در قسمت غربی حوضچه مجرائی وجود دارد که زیادی آب حوضچه از آن خارج می‌شود وبر رودخانه می‌ریزد. آبدهی این چشمه در حدود دو لیتر در ثانیه‌است در آب این چشمه گاز کربنیک
دو لیتر در ثانیه‌است در آب این چشمه گاز کربنیک بمقدار فراوان یافت می- شود و چون آب حوضچه را به هم بزنند در اثر گاز کربنیک سفید رنگ به‌نظر می‌رسد. در چند متری شرقی چشمه آب شور مظهر وجود دارد و آب و گاز از شکاف سنگ خارج و مستقیماً بر رو دخانه جریان می‌یا بد و این آب در ردیف آب‌های معدنی بیکربناته کلسیک و منیزیم گازدار و آهن دار سرد است. چشمهٔ معدنی گشایش. در دامنهٔ کوه‌های مندل بسر و گشایش و در حوالی دهکده گشایش آب‌های معدنی گرمی وجود دارد که بسیار معروف می‌باشد و به لحاظ نزدیکی به دهکدهٔ گشایش بنام آب‌های
و به لحاظ نزدیکی به دهکدهٔ گشایش بنام آب‌های معدنی گشایش معروف گشته‌اند. دهکدهٔ گشایش در ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی مراغه واقع شده‌است و از دهکده تا چشمه‌های معدنی که در جنوب غربی دهکده واقع شده‌اند در حدود ۷۰۰ متر پیاده‌روی است در این ناحیه دره‌های شرقی – غربی وجود دارد و رودخانه مردی چای در آن جاری است در این دره دو چشمهٔ معدنی وجود دارد یکی از آن‌ها در سمت جنوبی دره در زیر سنگ‌های آهکی که به صورت غار کوچکی درآمده‌اند از زمین خارج می‌شود. آبدهی این چشمه زیاد بوده و به صورت نهر بزرگی بررودخانه می‌ریزد از نقاط
و به صورت نهر بزرگی بررودخانه می‌ریزد از نقاط دیگر این ناحیه آب و گاز از زمین خارج می‌شود و در برخی از نقاط توأم با صداست. آب چشمه دیگر در قسمت شمالی دره از سوراخی در یک سنگ آهکی که به‌طرف رودخانه جلو آمده‌است با فشار و با صدا به خارج می‌جهد و مقدار و فشار آب بعد از هر جهش کاهش می‌یابد و از نو جهش تکرار می‌شود. ساری‌سو (آب زرد). چشمهٔ معدنی ساری سو در چهار کیلومتری مراغه و در سه کیلومتری شمال غربی آبادی ورجوی در مسیر راه دهستان گاودول از طریق راه روستای خانقاه و نزدیک پل معروف قری قرار گرفته‌است. آب این
و نزدیک پل معروف قری قرار گرفته‌است. آب این چشمه حاوی مقادیر زیادی گوگرد است. قره‌پالچیق (سیاه گِل). آب معدنی قره پالچیق در دامنه کوه سنجان قرار گرفته‌است این چشمه در فصل تابستان جهت استحمام مورد استفاده اهالی آبادی‌های اطراف و شهر مراغه قرار می‌گیرد به گفته مردم بومی منطقه، آب‌های این دو چشمه نیز دارای خواص طبی می‌باشند. ایستی‌بلاغ (چشمهٔ گرم). همان‌طور که از نام این چشمه مشخص است دارای آب گرم و املاح معدنی می‌باشد و در شرق آبادی چای باغی نزدیک آبادی تازکند سفلی قرار گرفته‌است. علاوه بر آب‌های معدنی
تازکند سفلی قرار گرفته‌است. علاوه بر آب‌های معدنی یادشده در اطراف جاده آسفالته مراغه به آذر شهر اثر سازندگی آب‌های معدنی بیکربناته در محل‌های مختلف به چشم می‌خورد. هم چنین در برخی از نقاط چشمه‌های معدنی بیکر بناته کلسیک گاز دار وجود دارد یکی از این چشمه‌ها را که در دهکده داش کسن است می‌توان یاد برد. لازم به یادآوری است که از آب دریاچه ارومیه به خصوص گل و لای اطراف دریاچه جهت مداوای امراض پوستی و مخصوصاً دردهای مفصلی استفاده شایان بدست می‌آید. چشمه سنگ صفرا. چشمه ای نشأت گرفته از باغ‌های زیبای مراغه که
ابوالفتح سگزی یا ابوالفتح سیستانی، از شاعران و ملوک برجسته سیستان در سده یازدهم هجری قمری است. علاوه بر حکومت داری، در سرودن شعر تبحر داشت. گرچه در سیاست حکومتی با برادرش ملک حمزه اختلافی نداشت، اما در زمینه شعر وشاعری با وی اختلاف داشت. حمزه غافل سیستانی این رباعی را خطاب به برادرش ابوالفتح سیستانی سروده است. ابوالفتح نیز پس از دیدن رباعی برادرش، در جواب می سراید.
فهرست کتاب‌ها و مطبوعات ممنوع در ایران، فهرستی از آثار چاپی است که انتشار آن‌ها در ایران ممنوع بوده یا هم اینک ممنوع می‌باشد. بعد از مصوبه ۱۳۶۷ شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر «ضوابط نشر کتاب»، فرایند اخذ «مجوز پیش از انتشار» رسماً از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در ایران آغاز شد. از تاریخ ۱۳۶۷ تاکنون، همه کتاب‌های منتشر شده در ایران باید قبل از انتشار از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز بگیرند. البته مجوزها چند نوع هستند، مجوز مشروط کتاب یکی از آنهاست، یعنی مشروط بر این که برابر خواسته‌های ممیزان جزئی یا
مشروط بر این که برابر خواسته‌های ممیزان جزئی یا چیزی حذف شود یا تغییر بنیادی داشته باشد. در این مدت، غیر از اصلاحات و سانسورهایی که بر محتوا و جملات متن اعمال شده است، کتاب‌هایی هم از دریافت «مجوز پیش از انتشار» محروم مانده‌اند یا حتی پس از انتشار، مجوز توزیع نگرفته‌اند یا مجوز پیش از چاپ آن‌ها برای چاپ‌های بعدی باطل شده است؛ یا بعد از چاپ از بازار فروش کتاب جمع‌آوری می‌شوند. البته در برخی موارد غیر از وزارت ارشاد سازمان‌های دیگر هم اجازه دخالت در امور فرهنگی را به خود داده‌اند و شاید کتاب‌هایی را معدوم یا
را به خود داده‌اند و شاید کتاب‌هایی را معدوم یا با نگارنده آن‌ها برخورد کرده‌اند. کتاب‌هایی که فقط چاپ خارج از ایران داشته‌اند. گزارش‌نویسی. جنسیت X، شادی امین کتاب‌های منتقد دین. کتب و نشریات منتقد به اسلام. نوشته‌های مسعود انصاری (نویسنده): نوشته‌های انتقادی نویسندگان دیگر:
فهرست زیر مراکز آموزشی فعال در نظام آموزش عالی ایران را نشان می‌دهد. بر پایهٔ واپسین داده‌های سال ۱۳۹۷، ۳۰۰ مؤسسه و مرکز آموزش دانشگاه جامع علمی کاربردی، ۸۰ واحد و مرکز دانشگاه پیام نور، ۶۰ واحد دانشگاه آزاد اسلامی و ۴۹ دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی از شمار دانشگاه‌های ایران کاسته شد. با این وجود در همان سال شمار دانشگاه‌های ایرانی در نظام‌های رتبه‌بندی مختلف از جمله تایمز و شانگهای افزایش پیدا کرد. ایران تا سال ۱۴۰۲ دارای ۲۱۸۳ دانشگاه بود. در خرداد ۱۴۰۲، وزارت علوم با انتشار خبری اعلام کرد که قصد
۱۴۰۲، وزارت علوم با انتشار خبری اعلام کرد که قصد دارد با اجرای سیستم سیاست آمایش دانشگاه‌ها، تعداد دانشگاه‌های ایرانی را با کاهش و ادغام به حدود ۴۰۰ دانشگاه برساند، معاون آموزشی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری نیز گفت: حدود یک‌هزار و صد کد رشته محل در مقطع کارشناسی ارشد از دفترچه کنکور حذف شده‌است. دانشگاه‌های دولتی. افزون بر دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی وابسته به وزارتخانه‌های علوم تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، مراکز دیگری نیز با کسب مجوز از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری دانشجو می‌پذیرند. از
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری دانشجو می‌پذیرند. از جمله این مراکز، دانشگاه فرهنگیان (مراکز تربیت معلم) وابسته به وزارت آموزش و پرورش و مؤسسات آموزش عالی وابسته به سایر وزارتخانه‌ها هستند. دانشگاه‌های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری. فهرست زیر شامل دانشگاه‌ها، دانشکده‌ها، موسسات و مراکز آموزش و تربیت دانشجویی می‌باشد که زیر نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری اداره می‌شوند. دانشگاه‌های وزارت آموزش و پرورش. دانشگاه فرهنگیان برای تربیت معلمان و آموزش و بهسازی نیروی انسانی وزارت آموزش و پرورش در ایران است. این
انسانی وزارت آموزش و پرورش در ایران است. این دانشگاه در دی ۱۳۹۰، با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی و با تجمیع کلیه مراکز تربیت معلم سراسر ایران تأسیس شد. سازمان مرکزی این دانشگاه، در تهران مستقر بوده و ۳۲ پردیس برادران و ۳۲ پردیس خواهران در استان‌ها (۳۱ استان و یک پردیس برای شهرستان‌های استان تهران) راه‌اندازی شده‌اند. رجبعلی برزویی رئیس کنونی این دانشگاه است. دانشگاه‌های صنعتی ملی مهارت (فنی و حرفه‌ای). دانشگاه‌های صنعتی ملی مهارت تحت نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که وظیفه مدیریت دانشکده‌ها و
تحقیقات و فناوری است که وظیفه مدیریت دانشکده‌ها و آموزشکده‌های فنی و حرفه‌ای سراسر کشور را بر عهده دارد. این دانشگاه با بیش از ۱۷۶ آموزشکده و دانشکده در سطح کشور و بیش از ۲۵۰ هزار دانشجو بزرگ‌ترین دانشگاه ایران است. دانشگاه‌های جامع علمی-کاربردی. دانشگاه جامع علمی کاربردی یکی از دانشگاه‌های وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که با هدف ارتقاء سطح مهارت شاغلین بخش‌های مختلف اقتصادی و افزایش مهارت‌های حرفه‌ای فارغ التحصیلان مرکز آموزش که فاقد تجربه اجرایی می‌باشند، نسبت به برگزاری دوره‌های علمی –