payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بر برج غربی آن هنوز هم باقی مانده‌است. همچنین در همین قلعه اسرای انگلیسی نگهداری می‌شده‌اند. قلعه مشتمل بر چهار برج و بارو و قلعه میانی است و دارای تأسیسات خصوصی برای ساکنین قلعه می‌باشد. مصالح ساختمان قلعه از خشت خام و گل ساخته شده‌ است و چندین بار دیوار های آن بازسازی شده‌است که ظاهراً بر اثر زمین لرزه یا کم کاری "شهرداری اهرم" ریخته بود.
قلعهٔ نصوری واقع در شهر بندر طاهری از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگان یکی از اثرهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. تپه قلعه نصوری (قلعه شیخ) مربوط به دوره قاجار است و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۵۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. «قلعهٔ نصوری» در ۲۵۰ کیلومتری شرق استان بوشهر قرار گرفته‌است. قلعهٔ نصوری به «قلعه شیخ» نیز مشهور بوده‌است، و متعلق به اوایل دورهٔ قاجاریه است. ساخت قلعه به امر شیخ جبار نصوری در حدود ۱۸۰ سال پیش انجام یافته و معمار آن علی اضعر شیرازی بوده‌است.
انجام یافته و معمار آن علی اضعر شیرازی بوده‌است. مصالح به کاررفته، سنگ‌های بزرگ و ملاط آن گل و گچ است. دَر ورودی قلعه از سمت جنوب و رو به خلیج فارس است که دارای دَر بزرگ چوبی با گل میخ و کنده کاری است. بعد از ورودی اصلی یک هشتی بزرگ وجود دارد که دارای هشت طاقچه ساده‌است. زمانی که انسان از هشتی وارد حیاط بیرونی می‌شود؛ در جبهه شمالی آن یک ردیف پلکان به طبقه دوم منتهی می‌شود و یک درب چوبی ساده، آن را به اندرونی وصل می‌کند. در جبهه باختری نیز یک پلکان به طبقه دوم می‌رود. در این طبقه یک ایوان با ستون‌های سنگی
دوم می‌رود. در این طبقه یک ایوان با ستون‌های سنگی و گچبری‌های جالب وجود دارد. این ایوان از طرف پنج در چوبی به اتاقی راه می‌یابد که باختر آن قرار دارد. در این اتاق یک گچ بری با تزیینات گل و بوته وجود دارد که فاقد هرگونه تزیین است و در جبهه باختری از طریق پلکانی به طبقه دوم راه می‌یابد. این بنا دارای بادگیری همانند بادگیرهای ساختمان‌های ساحلی خلیج فارس است. این بنا ویژگی معماری ساختمان‌های قاجاریه را دارد. قلعه دارای ایوان ستون داری در طبقه دوم می‌باشد. تزیینات گچ بری مربوط به این قسمت است. سبک کار و تراش
گچ بری مربوط به این قسمت است. سبک کار و تراش آن‌ها شبیه ستون‌های بازار وکیل شیراز است. گچ بری‌ها شامل شاخ و برگ گل و بوته، فرشتگان و پرندگانی است که بر رونق و زیبایی قلعه افزوده‌است.
گور دختر آرامگاهی سنگی از دورهٔ هخامنشیان است که در در دشت «میانکوهی پشت پَر» شهرستان دشتستان قرار دارد و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. مشخص نیست که این بنا آرامگاه یا یادبود چه شخصیتی است، فرضیه‌های مختلفی از آرامگاه کوروش کوچک، تا چیش‌پیش، کوروش یکم، آتوسا، ماندانا، یا خواهر کوروش بزرگ به عنوان احتمال مطرح شده است که هیج‌یک قطعی نیست. شاپور شهبازی معتقد بود که این بنا آرامگاه کوروش کوچک است. گور دختر در میانهٔ دههٔ ۱۳۸۰ بازسازی شد ولی اکنون در وضعیت بسیار بدی رها شده است. این اثر در تاریخ
در وضعیت بسیار بدی رها شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. جایگاه. گور دختر در دشت «میانکوهی پشت پَر» (که در گویش مردم منطقه بزپر نامیده می‌شود) در بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر قرار دارد. در خاور گور دختر نیز بقایای کوشک اردشیر ساسانی دیده می‌شود. از دیگر آثار دوره هخامنشیان در دشتستان می‌توان به کاخ چرخاب کوروش در یک کیلومتری جنوب غرب برازجان، کاخ سنگ سیاه و کاخ بردک سیاه در دشتستان اشاره کرد. معماری و مشخصات. این آرامگاه به سبک آرامگاه
کرد. معماری و مشخصات. این آرامگاه به سبک آرامگاه کوروش بزرگ اما در اندازه کوچکتر ساخته شده است و دارای سقفی شبیه آرامگاه کوروش بزرگ است. باستان شناسان تأیید کرده‌اند که این اثر متعلق به سال ۶۰۰ پیش از میلاد، دوره هخامنشیان است. کل بنا از ۲۴ قطعه سنگ در ابعاد مختلف ساخته و به وسیلهٔ بست‌های دم چلچله‌ای به یکدیگر متصل شده‌اند. در ساخت این بنا مانند دیگر سازه‌های ساخته شده توسط معماران هخامنشی هیچ‌گونه ملاتی به کار نرفته است. بر بالای این آرامگاه قسمتی فرو رفتگی شبیه به یک قاب وجود دارد که احتمالاً جایگاه
رفتگی شبیه به یک قاب وجود دارد که احتمالاً جایگاه قرار گرفتن کتیبه‌ای مربوط به آن بوده است. ارتفاع واقعی بنا چهار و نیم متر است و در درون اتاقک بنا حوضچهٔ کوچکی وجود دارد. تاریخچهٔ کشف و هویت‌یابی. گور دختر را ابتدا باستان‌شناس بلژیکی لویی واندنبرگ در سال ۱۳۳۹ خورشیدی کشف کرد. واندنبرگ خود معتقد بود گور دختر قبر چیش پیش یا کوروش یکم (جد کوروش کبیر) است اما سپس علیرضا شاپور شهبازی، از باستان‌شناسان بزرگ ایران، آن را آرامگاه کوروش کوچک دانست. گمانه‌ها در مورد این بنا فراوان است. آرامگاه ماندانا مادر کوروش یا
این بنا فراوان است. آرامگاه ماندانا مادر کوروش یا آتوسا دختر کوروش و شهبانوی هخامنشی برخی دیگر از گمانه‌ها دربارهٔ این بنا هستند. گور دختر در سال ۱۳۷۶ با شماره ۱۸۹۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. تناسب معماری گوردختر با مقبره مادر سلیمان در پاسارگاد. تناسب معماری مقبره گوردختر با مقبره موجود در پاسارگاد (سابقا معروف به مقبره مادر سلیمان و اخیرا منتسب به مقبره کوروش هخامنشی) قابل توجه است. نظر به انتساب هر دو مقبره در گزارش قدیمی به یک زن (با الفاظ دختر و مادر)، و نظر به احتمال برخی پژوهشگران معاصر به
و مادر)، و نظر به احتمال برخی پژوهشگران معاصر به اینکه مقبره پاسارگاد در اصل مقبره کاساندان همسر کوروش است، می توان گفت که از این طریق و بر پایه این مشاهدات، احتمالِ انتسابِ گوردختر به دختر کاساندان (یعنی آتوسا دختر کوروش هخامنشی) قوّت می گیرد. مرمت و نگهداری. آرامگاه کوروش جوان دراوایل دهه ۸۰ به دست تیم بهسازی (مرمت) به سرپرستی حسن راهساز به صورتی ویژه بهسازی و احیا شد که به گفته کارشناسان، پروژه گور دختر از جمله کارهای موفق این گروه مرمت‌گر بوده است. مرمت‌گران برای بهسازی و احیای آرامگاه ۲۴ قطعه سنگ بنا
برای بهسازی و احیای آرامگاه ۲۴ قطعه سنگ بنا را پیاده کرده و برخی قطعات آن را که دچار رانش و جابه‌جایی شده بود اصلاح کرده یا با قطعات جدید سنگ جایگزین کردند. یادگاری‌نویسی روی بنا و ساخت و ساز خانه‌های روستایی در حریم درجه یک وضعیت و شکل اسفباری به این محوطه تاریخی داده است. نخستین دست‌اندازی توسط اداره برق منطقه‌ای استان با نصب تیرک چراغ برق در فاصلهٔ چهار متری آن صورت گرفت. در سال ۱۳۹۱ گزارش شد در داخل این بنا مرغ و خروس و گوسفند نگهداری می‌شود.
برج خان واقع در شهر بندر ریگ در بخش ریگ یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. برج خان بنایی است تاریخی که تعلق به خانعلی حیات داوودی است. تاریخ بنای برج به سال ۱۷۷۷ میلادی بر می‌گردد. سبک معماری این بنا، بیت میلانی است. نمونهٔ این برج در کشورهای حوزهٔ خلیج فارس و ساختمان‌های بافت قدیم شهر زیاد وجود دارد. ساختمان دارای دو بخش اندرونی و بیرونی بوده و از نوع حیاط مرکزی است که اتاق‌ها اطراف و حوض در وسط حیاط تعبیه شده‌است. بنای برج دو طبقه‌است که در هر طبقه دارای دو اتاق به ابعاد
دو طبقه‌است که در هر طبقه دارای دو اتاق به ابعاد ۵×۵ است و بین آن‌ها راهرو وجود دارد. جلو اتاق‌ها طارمه یا بالکن واقع است که با ۱۴ ستون از نمای روبه رو نگه داشته شده‌است. پشت بام دارای سرستون‌هایی با گل میخ گلوله‌ای است که چون نگهبانی به نظر می‌رسند که روبه روی خلیج فارس به مراقبت از برج ایستاده‌اند. مصالح. مصالح به کار رفته در ساختمان، سنگ‌های اسفنجی است که شامل فسیل‌ها، مرجان، گوش ماهی و صدف‌های دریایی است. ملاط به کار رفته ساروج و پوشش ساروج و پوشش سقف از چوب صندل(چندل) نوعی چوب مخصوص است که از هندوستان
چوب صندل(چندل) نوعی چوب مخصوص است که از هندوستان و مومباسا می‌آوردند. تزیینات روی آن حکاکی شده‌است. هم چنین بنا دارای پرده کرکره‌های چوبی از پشت یعنی بیرون اتاق هاست. هلال‌های رنگی، زیبایی خاصی به ساختمان بخشیده‌است و نیز گره چینی‌های زیبای درها و پنجره‌ها و گنجه‌های دیواری جالب توجه‌است. گچبری‌های زیبایی داخل بنا و در سر درها به کار رفته که شکل خاصی به ساختمان بخشیده‌است. قاب چوبی آیینه‌های نصب شده در اتاق‌ها و چوب لباسی و تزیینات چوبی که به شکل دم حیوانات و سر بز کوهیٍ می‌باشد، بر زیبایی ساختمان
حیوانات و سر بز کوهیٍ می‌باشد، بر زیبایی ساختمان افزوده‌است. این برج باقدمتی ۲۳۰ ساله یکی از جاذبه‌های گردشگری استان بوشهر است.
قلعه خورموج یا قلعه محمد خان دشتی در شهر خورموج مرکز شهرستان دشتی که زمانی بزرگترین قلعه در منطقه بوشهر بود یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است که مربوط به خانواده بزرگ صالح احمدی است که اکثرا حقوقدان و نویسنده کتب معروفی در حقوق هستند و به عنوان شناخته شده ترین و اصیل ترین خانواده از حیث ادب، پیشینه و دانش در استان بوشهر بسیار مورد احترام مردم می‌باشند. قلعه خورموج که امروزه تنها یکی از برج‌های آن برجامانده است دارای چهار حصار، چهار برج، اندرونی، عمارت مرکزی و قراولخانه و اصطبل
برج، اندرونی، عمارت مرکزی و قراولخانه و اصطبل بوده است. قسمتی از آن به نام "قلعه محمد خان دشتی" و قسمت دیگر آن به نام "قلعه جمال خان" معروف بوده است. این اثر که یکی از نمونه‌های معماری دوره قاجاریه و دارای تزئینات بدیع و منحصر به فردی است در سال ۱۳۷۹ در فهرست آثار ملی به شماره: ۳۰۳۲ به ثبت رسید. سبک معماری آن سلجوقی و متأثر از سبک قلعه سازی دوره ساسانی است که با استفاده از تاق‌نماها و گچبری در آرایش دیوارها و درون اتاق‌ها بنا شده است. در سال ۱۳۵۶ شهرداری وقت خورموج بخش اعظم آنرا به منظور احداث ساختمان جدید
خورموج بخش اعظم آنرا به منظور احداث ساختمان جدید شهرداری،اداره مخابرات و کتابخانه عمومی حقایق نگار خورموجی تخریب کرد. طبقات مختلف این بنا. برج قلعه خورموج دارای سه طبقه و یک زیرزمین است. در زیرزمین بنا سقف به شکل گنبدی و با تقارن زیبایی ایجاد شده است. این تقارن در طبقات دیگر نیز حفظ شده است. در طبقهٔ اول سقف چندان تفاوتی نکرده و تنها فرقی که کرده به خاطر نقش و نگارهایی است که به ان اضافه شده‌است.
آرامگاه شیخ منصور خزاعی _(بقعه) مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان دشتستان، روستای زیارت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بقعه واقع در روستای زیارت از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. توضیحات بیشتر. «بقعه شیخ منصور خزاعی» زیارتگاهی در روستای زیارت واقع در شهرستان دشتستان، این اثر مربوط به دورهٔ تیموریان است. این بقعه به علت زلزله ای که در این منطقه رخ داده بود، تخریب
علت زلزله ای که در این منطقه رخ داده بود، تخریب شده بود اما توسط مرمت گران بوشهری بازسازی گردید. از تبار امامزاده علا الدین منصور معروف به شیخ منصور خزاعی با هشت واسطه به امام علی النقی (ع) می‌رسد. شیخ منصور خزایی به دنبال دشمنی خلیفهٔ عباسی به همراه صد نفر در زمان خلافت ابومحمد حسن، سی و سومین خلیفه عباسی به ایران حرکت می‌کند. او پس از ورود به روستای زیارت و مواجه شدن با محاصره والیان و حاکمان و گماشتکان عباسی، ودرگیری با والیان عباسی جنگی رخ می‌دهد، در اثر این جنگ عدهٔ زیادی از دو جانبه کشته می‌شوند که
این جنگ عدهٔ زیادی از دو جانبه کشته می‌شوند که «شیخ منصور خزاعی» نیز از جمله کشته شدگان بود. پس از کشته شدن شیخ، در همان روستا به خاک سپرده شد. بقعه و بارگاه این امامزاده در زمان امیر تیمور لنگ گورکانی و توسط معماران سمرقندی ساخته شده‌است. این بقعه بنایی مستطیل شکل با گنبدی پلکانی بر فراز آن است که از قسمت زیرین تا بالا از تعداد پلکان‌ها کاسته شده و یک پله در راس هرم کم شده‌است. در محل این مقبره کتیبه‌ای سنگی متعلق به قرن هشتم هجری که نیاکان این امامزاده بر روی آن نوشته شده، موجود است.
چشمهٔ آبگرم قوچارک یا قوچرک Qucherak واقع در شهر اهرم از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان و یکی از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. «چشمهٔ آبگرم قوچرک» در مسیر جاده بوشهر به بندرعباس و در ۵ کیلومتری جنوب شرقی اهرم قرار دارد. این چشمه از شکاف سنگ‌های آهک مارنی از زمین خارج می‌شود. آب این چشمه در ردیف آب‌های سولفات، کلسیم، همراه با منیزیم زیاد و کلرور سدیم و لرم است. منابع.
عمارت تنگستانی (بوشهر)، واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. «عمارت تنگستانی بوشهر» در جنوب شهر بوشهر، و در محله بهمنی که جای خوش آب و هوای این بندر است، قرار گرفته‌است. این بنا متعلق به دورهٔ قاجار یه بوده و از طرف ملک التجار به محمد باقر خان تنگستانی اهدا شده‌است. گفته می‌شود محمدباقر تنگستانی اولین روزنامه‌نگار تنگسیر بود و در دوره قاجار می‌زیست و روزنامه‌های جنوب و ندای جنوب را در سال ۱۳۲۸هجری قمری در تهران منتشر کرده‌است. خاندان
سال ۱۳۲۸هجری قمری در تهران منتشر کرده‌است. خاندان تنگستانی یکی از معدود خانواده‌های با نفوذ ومقتدر جنوب غربی ایران در چند سده پیش به‌شمار می‌رود. اولین بار در زمان نادر شاه افشار نام یکی از بزرگان خاندان تنگستانی آورده شده‌است. احمد شاه خان تنگستانی در به قدرت رساندن کریم خان زند و رساندن سپاه به وی نقش عمده‌ای داشته‌است. مساحت عمارت تنگستانی. مساحت این بنا به ۲۰۵۰۴ متر مربع که دارای پهنای ۱۹۸۰۴ متر مربع و اعیان ۷۰۰ متر می‌رسد، و ساختمان در وسط باغی وسیع و زیبا با پوششی از درختان نخل خرما قرار گرفته‌است.
زیبا با پوششی از درختان نخل خرما قرار گرفته‌است. آب انباری آب انباری (برکه‌ای) بزرگ در باغ احداث شده که آب ساختمان‌ها را تأمین می‌کرده‌است. این آب انبار در زمستان‌ها از آب حاصل از ریزش باران پر و برای تابستان ذخیره می‌شده‌است. بنا از ۶ اتاق پنج دری بزرگ تشکیل شده که در بین آن‌ها راهرو قرار گرفته‌است. هم چنین چهار طرف آن طارمه احاطه کرده که باعث گردش هوا در ساختمان شده و در تابستان‌های گرم هوای مطبوع و خنکی را باعث می‌شود. مصالح به کار رفته سنگ‌های مرجانی است که از کنار دریا کنده شده و مقاوم در برابر گرما و
که از کنار دریا کنده شده و مقاوم در برابر گرما و رطوبت هستند. ملاط گچ و ساروج نیز در آن به کار رفته‌است. پوشش سقف از چوب چندل بوده‌است. بنا کاربرد مسکونی داشته و هم‌اکنون به عنوان منزل مسکونی کارمندان میراث فرهنگی بوشهر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این بنا به‌طور مداوم توسط میراث فرهنگی تعمیر و مرمت می‌شود. منابع. این عمارت به نام عمارت ملک و متعلق به ملک التجار بوشهری است. اطلاعات داده شده غلط و غرض ورزی است. ملک دارای عمارت دیگری (ومسجدی کنار این عمارت) برای زندگی زمستانی و روبروی مسجد نو بوشهر داشته‌است
زندگی زمستانی و روبروی مسجد نو بوشهر داشته‌است که حدود صدسال پیش یکی از تجار سرشناس بوشهری به نام حاج لطفعلی افتخار (از خاندان شیرازی/ایرانی) انرا خریده و متعلق به ورثه او ومتأسفانه مثل صدها خانه تاریخی دیگر بوشهر به دست مبارک مهاجرین جنگ تحمیلی!! ویران و تخریب و بقایای ان موجود و مورد بیمهری میراث فرهنگی است.
عمارت دهدشتی (بوشهر)، واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. «عمارت دهدشتی بوشهر» در خیابان انقلاب و در ضلع شمال غربی مسجد امام و پشت بانک مسکن شعبه مرکزی قرار دارد، این بنا در بافت قدیم در محله کوتی شهر بوشهر واقع می‌باشد. این بنا در دورهٔ قاجاریه توسط حاج غلامحسین دهدشتی شاهرخ که تاجر روغن بوده احداث گردیده و به «عمارت دهدشتی» مشهور شده است. اسناد تجاری زیادی در این خانه پیدا شده که هم‌اکنون طبقه‌بندی شده و در سازمان میراث فرهنگی نگهداری
طبقه‌بندی شده و در سازمان میراث فرهنگی نگهداری می‌شوند. بعضی از اسناد به خط برجسته سیاق است و قدمت برخی از تمبرهای اسناد به ۲۰۰ سال پیش می‌رسد. این تمبرها مربوط به کشورهای بریتانیا، هندوستان، آلمان و نیز تمبرهای عصر قاجاریه است. این ساختمان به لحاظ معماری از اهمیت فوق‌العاده خاصی برخوردار بوده و چهار طبقه دارد. اکثر ساختمان‌های بافت تاریخی بوشهر دو طبقه و تعداد انگشت شماری سه طبقه بوده‌اند. عمده مصالح تشکیل دهنده آن را گچ، سنگ‌های مرجانی، آهک، چوب ساج و (صندل) چندل تشکیل می‌دهند. پوشش سقف از چوب صندل است.
چندل تشکیل می‌دهند. پوشش سقف از چوب صندل است. سقف اتاق پذیرایی نقاشی رنگ و روغن شده که برگرفته از نقاشی اروپایی می‌باشد. تزیینات و گچبری بسیار زیبایی در داخل اتاق‌ها و سیستم در و پنجره‌ها به کار گرفته شده است که توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌نماید. هم چنین گره چینی هلال‌ها، درها، کنده کاری روی اتاق‌ها و پنجره‌های دیواری از عوامل تزیین است. شیشه‌های رنگی باعث تلطیف نور و زیبایی بیشتر ساختمان شده‌اند. ساختمان دارای چند ارسی زیبا با گره چینی و شیشه‌های رنگی است. عمارت دهدشتی کاربری تجاری و مسکونی داسته و
است. عمارت دهدشتی کاربری تجاری و مسکونی داسته و اکنون نیز ممکن است به صورت موزه فرهنگ مورد استفاده قرار گیرد. این بنا از سال ۱۳۷۷ توسط میراث فرهنگی بوشهر مرمت شده است. از جمله اقدامات مرمتی انجام شده در این بنا می‌توان به شمع‌گذاری قسمت‌های در حال تخریب‚ تعمیر پشت بام و بازسازی و مرمت قسمت‌های فروریخته اشاره کرد. موزه تاریخ پزشکی خلیج فارس. در حال حاضر موزه تاریخ پزشکی خلیج فارس در این عمارت قرار دارد.
گورستان شغاب (بوشهر)، قبرستانی تاریخی واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. «گورستان شغاب بوشهر» این قبرستان در جنوب شهر بوشهر قرار دارد و اخیراً توسط اداره میراث فرهنگی کشف شده‌است. در این قبرستان اسکلت اموات در داخل خمره‌های بزرگ و کوچک نخودی‌رنگ مدفون شده‌اند که روی برخی از خمره‌ها نوشته‌ای نیز نقش بسته‌است. لازم است ذکر شود براساس دین زرتشت، جسدها را در داخل صخره‌های سنگی، خمره، تابوت‌هایی از جنس سنگ و سفال می‌گذاشتند تا طبق اعتقاد
از جنس سنگ و سفال می‌گذاشتند تا طبق اعتقاد آن‌ها، خاک آلوده نگردد. اشیاء کشف‌شده‌ی دیگر این قبرستان که در خمره‌های بزرگ و کوچک قیراندود قرار گرفته‌اند مشتمل بر تابوت‌های سنگی مکعب شکل و مهره‌های عتیق تزیینی است. این قبرستان به عیلامی‌ها تعلق دارد.
گورستان باستانی خارک واقع در جزیرهٔ خارک، در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. «گورستان باستانی خارک» در قسمتی از کوهستان جزیره خارک قبرهای زیادی وجود دارد که با توجه به عمق کم و سطح مدور برخی از آن‌ها، این قبرها را می‌توان به زرتشتیان نسبت داد. بر روی بعضی از قبرها که مدخل‌های کوتاهی دارند نقش صلیب وجود دارد که نشان می‌دهد که مسیحیان نیز مرده‌های خود را در آن‌ها به خاک می‌سپرده‌اند. باستان شناسان حدود قبر را در گورستانی در قسمت خاوری جزیره
حدود قبر را در گورستانی در قسمت خاوری جزیره شکافته‌اند که همگی به اواخر دورهٔ ساسانی مربوط است، در گور مردان چیزهایی به دست نیامده ولی در قبر زنان شیشه‌های کوچکی که احتمالاً در آن عطر می‌ریختند و هم چنین جواهرات کم ارزش همانند حلقه انگشتری و آینه‌های مفرغی پیدا شده‌است.
کوشک اردشیر، واقع در شهرستان دشتستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. «کوشک اردشیر» کاخی باستانی ساسانی، این سازه بسیار همانند به کاخ اردشیر در فیروزآباد فارس است و از سنگ‌های نه چندان هموار که با ساروج به یک دیگر چسبیده‌اند ساخته شده‌است. ساختمان کوشک با ساختار چلیپا بوده و سازه دارای طاق‌های گهواره‌ای گون است. در قسمت بالای کوشک ستون سنگی ایی دیده می‌شود ، که گمان بر این است برای افروختن آتش، آگهی رسانی یا دیده‌بانی بوده‌است. این سازه که در تنگ ارم دشتستان بوشهر واقع
این سازه که در تنگ ارم دشتستان بوشهر واقع شده به گمان زیاد شکارگاه و کاخی برای آسایش درباریان ساسانی در دشت بزپر بوده‌است. در فروردین ۱۳۹۰ بخش‌هایی از این سازه به دلیل آب گرفتگی ، آب باران و نم زدگی زمین‌های کشاورزی اطراف و همچنین بی‌توجهی و عدم ساماندهی فرو ریخت.
دانیل (دنیل) پرل (در زبان انگلیسی: Daniel Pearl) (متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۶۳ – مرگ ۱ فوریه ۲۰۰۲) یک خبرنگار آمریکایی بود که در سال ۲۰۰۲ میلادی توسط گروهی منتسب به القاعده در شهر کراچی پاکستان ربوده و در مقابل دوربین فیلمبرداری سرش را بریده و بدنش را قطعه قطعه می‌کنند. وی قبل از ربوده شدنش به تحقیق در مورد ارتباطات ریچارد رید، عامل بمب‌گذاری در هواپیمای مسافرتی اروپا – آمریکا، با گروه القاعده و سازمان اطلاعات و امنیت پاکستان (ISI) برای روزنامه وال‌استریت جورنال اشتغال داشت. قتل. فیلم ویدئویی سربریدن دنیل پرل. در ۲۱
داشت. قتل. فیلم ویدئویی سربریدن دنیل پرل. در ۲۱ فوریه ۲۰۰۲ ویدئویی با عنوان «سلاخی جاسوس-خبرنگار یهودی، دانیل پرل» در شبکه اینترنت منتشر شد. در این فیلم سر بریدن و قطعه قطعه کردن بدن دنیل پرل نشان داده شده بود. دلیل اسارت. گروه القاعده شرط آزاد کردن دنیل پرل را آزادی اسرای القاعده در زندان گوانتانامو و تحویل هواپیماهای اف-۱۶ سفارش شده از سوی پاکستان به آمریکا که هیچگاه از سوی آمریکا به پاکستان تحویل داده نشده بود، اعلام کرده بودند. دادگاه قاتل. مقامات نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا اعلام کردند که در جریان
ارتش ایالات متحده آمریکا اعلام کردند که در جریان دادگاه خالد شیخ محمد، (مظنون به طراحی حملات یازده سپتامبر) در زندان گوانتانامو در مارس ۲۰۰۷ میلادی وی اعتراف کرده که شخصاً سر دنیل پرل را از تنش جدا کرده‌است. شیخ خالد محمد در دادگاه نظامی مدعی شده که «من با دست راست متبرک شده‌ام، سر یهودی آمریکایی، دنیل پرل منفور را در شهر کراچی در پاکستان جدا کردم.» وی همچنین در دادگاه اظهار می‌کند که «برای آنهایی که می‌خواهند این ادعای من برایشان ثابت شود، عکسها و فیلم سربریدن وی توسط من و نگاه داشتن سرش در دستانم را در
وی توسط من و نگاه داشتن سرش در دستانم را در اینترنت نگاه کنند.» دادگاه پاکستان حکم اعدام احمد عمر سعید شیخ قاتل دانیل پرل و سه نفر دیگر که حبس ابد گرفته بودند را لغو و آنها را تبرئه کرد. خانواده دانیل رأی دادگاه را به سخره گرفتن عدالت دانسته و گفتند که تقاضای تجدید نظر خواهند کرد. خانواده. دانیل پرل حاصل ازدواج روث پرل و یودیا پرل بود. یودیا پرل دانشمند علوم رایانه است که در سال ۲۰۱۱ جایزه تورینگ را که معتبرترین جایزه در زمینهٔ رایانه است، دریافت نمود. در سال ۲۰۰۷ میلادی فیلمی در مورد زندگی و مرگ دنیل پرل،
۲۰۰۷ میلادی فیلمی در مورد زندگی و مرگ دنیل پرل، بر اساس کتاب همسرش ماریان پرل ساخته شد.
گوجه‌فرنگی یا بادنجان رومی یکی از سبزیجات سرخ‌رنگ و خوش‌بو و آبدار است. این گیاه بومی آمریکای جنوبی و مرکزی است که طی دورهٔ استعماری اسپانیا به سایر نقاط جهان منتقل شد. انواع مختلف این گیاه امروزه در سراسر جهان پرورش داده می‌شود. گوجه‌فرنگی از نظر علم گیاه‌شناسی و داشتن هسته در دسته میوه‌ها محسوب می‌شود. گوجه‌فرنگی دارای خواص و مزایای بسیار مناسبی برای بدن است و ارزش غذایی بالایی دارد، همچنین استفاده از گوجه کمک شایانی به درمان برخی بیماری‌ها می‌کند. این میوه امروزه به روش‌های مختلفی، به‌طور خام یا به‌عنوان
امروزه به روش‌های مختلفی، به‌طور خام یا به‌عنوان یکی از مواد لازم برای تهیهٔ غذا، انواع سس و نوشیدنی مصرف می‌شود و بخش مهمی از رژیم غذایی مردم بسیاری از کشورها را تشکیل می‌دهد. کشت و پرورش این گیاه به‌طور کلی، مساحتی حدود سه میلیون هکتار را به خود اختصاص داده است، که نزدیک یک‌سوم کل مساحت مختص به کشت تره‌بار در جهان است. هرچند که گوجه‌فرنگی در علم گیاه‌شناسی یک میوه است، در علم کشاورزی اغلب به‌عنوان تره‌بار شناخته می‌شود. گوجه‌فرنگی به تیرهٔ بادنجانیان تعلق دارد و از گیاهان چندساله است. به علت اهمیت
تعلق دارد و از گیاهان چندساله است. به علت اهمیت اقتصادی، این گیاه موضوع پژوهش‌های بسیاری قرار داشته و در علم ژنتیک به‌عنوان یکی از گیاهان الگو شناخته می‌شود. تحقیقات انجام‌شده بر این گیاه در سال ۱۹۹۰ به تولید نخستین نوع تراریختهٔ مجاز برای مصرف و تجارت در ایالات متحده آمریکا انجامید. گوجه‌فرنگی درمانگر سرطان است و از ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها جلوگیری می‌کند. خوردن آب گوجه در هنگام صبح مانند یک داروی شفادهنده عمل می‌کند که بسیاری از متخصصان تغذیه آن را توصیه می‌کنند. گوجه‌فرنگی منبع غذایی اصلی
آن را توصیه می‌کنند. گوجه‌فرنگی منبع غذایی اصلی آنتی‌اکسیدان لیکوپن است که فواید سلامتی بسیاری از جمله کاهش خطر بیماری قلبی و سرطان دارد. زیرا جای خود را در ترکیب رادیکال‌های آزاد که از طریق غذاهای نیمه‌آماده و خوراکی‌های مضر وارد بدن می‌شوند می‌گیرد. علاوه بر این منبع خوبی از ویتامین ث، پتاسیم، اسید فولیک و ویتامین کا است. همچنین گوجه برای مردان باعث پاکسازی مثانه می‌شود. میزان آب گوجه‌فرنگی حدود ۹۵ درصد است. ۵ درصد دیگر عمدتاً از کربوهیدرات‌ها و فیبر تشکیل شده است. برگ گوجه‌فرنگی. دانشمندان دریافته‌اند
شده است. برگ گوجه‌فرنگی. دانشمندان دریافته‌اند ماده‌ای شیمیایی به نام گلیکو آلکالوئید در برگ‌های گوجه‌فرنگی وجود دارد که مصرف آن می‌تواند باعث معده درد و اختلالات عصبی شود. برگ گوجه‌فرنگی حشرات پرنده مثل پشه را دفع می‌کند. برای این کار، برگ‌ها را در چند نقطه از اتاق خود بگذارید. اگر در محل مورچه‌ها چند عدد برگ گوجه‌فرنگی قرار دهید، بوی برگ این میوه مورچه‌ها را فراری می‌دهد. تاریخچه. خاستگاه گوجه‌فرنگی آمریکای جنوبی است. شواهد ژنتیکی نشان می‌دهند که اجداد گوجه‌فرنگی گیاهانی خودرو و علفی بودند که میوه‌های
گوجه‌فرنگی گیاهانی خودرو و علفی بودند که میوه‌های کوچک سبزرنگی داشتند و در نقاط کوهستانی پرو می‌روییدند. این گیاهان گونه‌های مختلفی از سرده پیشین "Lycopersicon" بودند. یکی از این‌گونه‌ها با نام علمی Solanum lycopersicum به مکزیک منتقل شد و پس از مدتی در آنجا توسط بومیان پرورش یافت. تاریخ دقیق پرورش گوجه‌فرنگی برای نخستین بار مشخص نیست. به نظر می‌رسد نخستین گوجه‌فرنگی پرورش‌یافته نوعی میوهٔ زردرنگ به اندازهٔ گوجه‌فرنگی‌های ریز گیلاسی بوده که توسط آزتک‌ها کشت می‌شده است. نوشته‌های برجامانده از این تمدن نشان
می‌شده است. نوشته‌های برجامانده از این تمدن نشان می‌دهند که این میوه همراه با فلفل، ذرت و نمک آماده و مصرف می‌شد. گفته شده گوجه‌فرنگی حدوداً از ۵۰۰ سال پیش از مسیح در جنوب مکزیک پرورش داده می‌شد. بومیان پوئبلو بر این باور بودند که کسانی که دانه‌های گوجه‌فرنگی را مصرف می‌کردند با نیروهای خدایان متبرک می‌شدند. در مورد انتقال گوجه‌فرنگی به اروپا نظریه‌های متفاوتی وجود دارد. برخی از تاریخ‌دانان بر این عقیده هستند که ارنان کورتس، کاشف اسپانیایی، این میوه‌های کوچک زردرنگ را پس از تصرف شهر تنوچتیتلان، پایتخت
کوچک زردرنگ را پس از تصرف شهر تنوچتیتلان، پایتخت آزتک‌ها در سال ۱۵۲۱ به اروپا منتقل کرد. نظریهٔ دیگر این است که کریستف کلمب در سال ۱۴۹۳ نخستین فردی بود که این گیاه را به اروپا منتقل کرد. قدیمی‌ترین مدرک که از وجود گوجه‌فرنگی در اروپا اطلاع می‌دهد کتابی در مورد گیاه‌شناسی است که در سال ۱۵۴۴ توسط پیِترو آندرئا ماتیولی، پزشک و گیاه‌شناس ایتالیایی نوشته شده است. وی در دست‌نوشتهٔ خود از این میوه با عنوان "pomo d’oro" به معنای سیب طلایی یاد کرده است. توزیع توسط اسپانیایی‌ها. پس از ساکن شدن در آمریکای لاتین،
اسپانیایی‌ها. پس از ساکن شدن در آمریکای لاتین، اسپانیایی‌ها گوجه‌فرنگی را در اوایل سده شانزدهم در مستعمره‌های مختلف خود در حوزه کارائیب توزیع کردند. آنها همچنین آن را به اروپا و جزایر فیلیپین منتقل کردند که از آنجا به آسیای جنوب شرقی و سپس سراسر آسیا منتقل شد. گوجه‌فرنگی به آسانی در آب‌وهوای مدیترانه‌ای رشد کرد و از حدود سال ۱۵۴۰ در این منطقه پرورش داده شده است. این میوه در همان ابتدا پس از توزیع به اروپا مورد مصرف خوراکی قرار گرفت و در اوایل سده هفدهم میلادی برای تهیهٔ غذا در اسپانیا استفاده می‌شد. نخستین
برای تهیهٔ غذا در اسپانیا استفاده می‌شد. نخستین کتاب آشپزی کشف شده که شامل دستورهایی برای پخت غذا با گوجه‌فرنگی بوده است در سال ۱۶۹۲ در ناپل منتشر شد. به نظر می‌رسد نویسندهٔ این کتاب این دستورها را از منابع اسپانیایی به‌دست آورده باشد. با این وجود این میوه در برخی نقاط چون فلورانس صرفاً مصرف تزئینی داشت و تنها در اواخر سده هفدهم یا اوایل سده هجدهم برای مصرف خوراکی مورد استفاده قرار گرفت. بریتانیا. گوجه‌فرنگی تنها در اوایل سال ۱۵۹۰ در بریتانیا پرورش داده شد. یکی از نخستین کسانی که آن را کشت کرد جراحی به نام