payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توسط شورای ملی افغانستان و کابینه رئیس‌جمهور اشرف غنی اتخاذ شد. در پی فروپاشی جمهوری اسلامی افغانستان و پس از تسلط طالبان بر افغانستان نام بسیاری از نهادهای کشور تغییر داده شد. طالبان در سپتامبر ۲۰۲۱ پس از بازگشایی مجدد این فرودگاه، نام آن را به نام اخیر تغییر دادند. این فرودگاه در دههٔ اخیر توسعه‌سازی و مدرن شد؛ یک ترمینال بین‌المللی جدید اضافه شد و ترمینال قدیمی برای پروازهای داخلی در نظر گرفته شد. تعدادی پایگاه نظامی نیز در اطراف فرودگاه ساخته شده‌است که توسط نیروهای مسلح ایالات متحده و مأموریت حمایت
که توسط نیروهای مسلح ایالات متحده و مأموریت حمایت قاطع ("آیساف سابق") مورد استفاده قرار می‌گیرد. نیروی هوایی افغانستان نیز در آن‌جا پایگاه دارد. در حالی که پلیس ملی افغانستان امنیت داخل پایانه‌های مسافربری را تأمین می‌کند. از ژوئن ۲۰۱۶، بیشترین سرویس مسافرتی از فرودگاه بین‌المللی-دبی، با چهار هواپیمایی مسافربری که تعداد کمتر پروازها در این مسیر و برخی با چندین پرواز روزانه بود.&lt;ref&gt;
چاه مسافر، روستایی در دهستان چاه مسافر بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. این روستا، مرکز دهستان چاه مسافر است. این روستا در فاصله ۷۰ کیلومتری از شهر عشق‌آباد قرار دارد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۲ نفر (۳۵ خانوار) بوده است.
چاه پیاب، روستایی در دهستان چاه مسافر بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴ نفر (۹ خانوار) بوده است.
کرکساب، روستایی در دهستان چاه مسافر بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵ نفر (۸ خانوار) بوده است.
گوشه کمر، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰ نفر (۸ خانوار) بوده است.
هوک، روستایی در دهستان چاه مسافر بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۲ نفر (۷ خانوار) بوده است.
کله حوض‌ها، روستایی در دهستان چاه مسافر بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱ نفر (۶ خانوار) بوده است.
در علم ریاضیات، یک رابطه همگن R روی مجموعه X، در صورتی پادمتقارن است، اگر هیچ جفت عنصر متمایزی در X موجود نباشد که هر کدام توسط R به دیگری مرتبط باشد و رابطه معکوس آن هم برقرار باشد. تعریف رابطه و نمادهای آن: formula_1 formula_2 formula_3 : می‌خوانیم a با b را بطه دارد. «توجه کنید که a مولفه اول و b مولفه دوم است.» در ریاضیات رابطه دوتایی مثل "R" روی مجموعه "X" پادمتقارن است که به ازای هر دو عضو a و b در X اگرهم a با b و هم b با a رابطه داشته باشد آنگاه نتیجه شود " a" = "b" است. به بیان ریاضی رابطه R روی X
شود " a" = "b" است. به بیان ریاضی رابطه R روی X پادمتقارن است اگر: همین‌طور برابر با این تعریف می‌توان این‌گونه گفت:
حوض کربلایی اسدالله، روستایی در دهستان چاه مسافر بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶ نفر (۴ خانوار) بوده است.
ناقوس بزرگ کیوتو ۶۳ تن وزن و ۲.۴ متر ارتفاع و ۷.۲ متر قطر دارد. ضخامت آن ۵٫۲۲ سانتی‌متر است. در سال ۱۶۱۴ میلادی به دستور هیدویوشی سردار نظامی ژاپن ساخته شده و در معبد چیئون (Chion-in Temple) نگهداری می‌شود. این ناقوس بزرگترین ناقوس ژاپن است.
چاه بلو، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۶ نفر (۱۷ خانوار) بوده است.
چاه پوزه، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کوه یخاب قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۷خانوار) ۵۷نفر بوده است.
چاه میاندر، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کوه یخاب قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۷خانوار) ۳۲نفر بوده است.
زبرکوه، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۹ نفر (۲۷ خانوار) بوده است.
سمبا، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۴ نفر (۳۱ خانوار) بوده است.
قرچه، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۲ نفر (۲۴ خانوار) بوده است.
کلاته رضاقلی، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۲ نفر (۳۲ خانوار) بوده است.
کویر کاج، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. این روستا شمالی ترین نقطه استان خراسان شمالی از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۱ نفر (۲۵ خانوار) بوده است.
جفت دوپا، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران. جمعیت. این روستا در دهستان کوه یخاب قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۷خانوار) ۲۵نفر بوده‌است.
تپه طاق، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. این روستا، مرکز بخش کوه یخاب است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۳۹ نفر (۱۲۱ خانوار) بوده است.
انجیره، روستایی در دهستان چاه مسافر بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۵ نفر (۱۸ خانوار) بوده است.
پده‌بید، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۲ نفر (۴۱ خانوار) بوده است.
سربالا، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷ نفر (۱۳ خانوار) بوده است.
سنجدو، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷ نفر (۱۹ خانوار) بوده است.
کال عبدالغنی، روستایی در دهستان چاه مسافر بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۹ نفر (۱۳ خانوار) بوده است.
کریم‌آباد، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۶ نفر (۷ خانوار) بوده است.
معدن قلعه، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
یخاب، روستایی در دهستان کوه یخاب بخش کوه یخاب شهرستان عشق‌آباد در استان خراسان جنوبی ایران است. این روستا، مرکز دهستان کوه یخاب است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۵ نفر (۴۷ خانوار) بوده است.
عشق‌بازی یا عشق شهوانی یا معاشقه به مجموعه‌ای از حرکات و رفتارهای روانی یا جسمی میان دو یا چند فرد گفته می‌شود که منجر به (انگیزش جنسی) آنان گشته، و بیشتر مقدمه‌ای برای آمیزش جنسی تلقی می‌شود. نوعی از عشق‌بازی که هدف از آن، تنها تحریک و هیجان جنسی، به منظور انجام آمیزش جنسی باشد، پیش‌نوازش نام دارد. عشق‌بازی می‌تواند بوسیدن، نوازش، در آغوش گرفتن و حتی تعریف و تمجید و کنایه‌های کلامی و همچنین آمیزش جنسی و هم‌بستری را شامل شود. مقبولیت عشق‌بازی بستگی به هنجارهای فرهنگی و مذهبی و سن طرفین دارد. زیست‌شناسی
فرهنگی و مذهبی و سن طرفین دارد. زیست‌شناسی تکاملی. معاشقه به عنوان رفتاری که مقدمات جفت‌گیری را فراهم می‌آورد، در همه جانداران دیده می‌شود اما در بین بندپایان و مهره‌داران بیش‌تر به چشم می‌خورد. کارکرد اصلی معاشقه، این است که واکنش‌های نر و ماده را هم‌زمان کند تا جفت‌گیری بتواند انجام بپذیرد. کارکرد دیگر عشق‌بازی، جلوگیری از بروز انگیزش‌های دیگری است که با انگیزش جنسی متضاد باشند. برای مثال در بعضی بندپایان به ویژه عنکبوت‌ها جانور ماده ممکن است با جانور نر به عنوان غذا برخورد کند! در اینجا معاشقهٔ نر
نر به عنوان غذا برخورد کند! در اینجا معاشقهٔ نر علامتی برای احراز هویت جنسی است، تا ماده بی‌حرکت شده و جفت‌گیری میسر شود. در مهره‌داران نیز به دلیل وجود سیستم قلمرو، ممکن است هنگام رودررویی با جنس مخالف علاوه بر عناصر جنسی، واکنش‌های ستیز و گریز نیز برانگیخته شود. همین باعث شده تا فرایند ستیز و گریز حتی در عشق‌بازی بسیاری از جانوران تلفیق شود. برای مثال در سهره جنگلی گاهی جفت‌گیری متوقف شده و ماده به سمت نر حمله کرده و نر نیز می‌گریزد. یا در خلال رقص زیگزاگ ماهی آبنوس نر به دور ماده گهگاه حملهٔ واقعی را
ماهی آبنوس نر به دور ماده گهگاه حملهٔ واقعی را می‌توان دید. همچنین تغذیه ماده توسط نر که یکی از رفتارهای معمول معاشقه در برخی پرندگان است، از پزهای تسلیم‌طلبی اقتباس شده و شباهت زیادی به رفتار غذاطلبی جوجه‌ها دارد. تحقیقات. با وجود باور رایج مبنی بر اینکه عشق‌بازی طولانی مطلوب زنان است و آنان نیاز به زمان بیشتری برای تحریک جنسی دارند تا بتوانند به ارگاسم کامل برسند، برخی تحقیقات علمی نشان داده‌اند که تفاوت چشمگیری در زمان لازم برای برانگیختگی جنسی کامل بین زن و مرد وجود ندارد. محققان مرکز سلامت دانشگاه
زن و مرد وجود ندارد. محققان مرکز سلامت دانشگاه مک‌گیل در مونترآل، کانادا با استفاده از روش تصویربرداری متناوب برای ثبت تغییر درجه حرارت محدوده آلت تناسلی، زمان مورد نیاز برای انگیزش جنسی را تعیین کرده‌اند. نتیجه این تحقیق نشان می‌دهد که مدت زمان لازم برای رسیدن به اوج انگیختگی جنسی در هر دو جنس تقریباً برابر و میانگین آن حدود ده دقیقه است. پیشینه. بسیاری از هنرمندان از دیرباز تاکنون موضوع عشق‌بازی را دستمایهٔ آثار خود قرار داده‌اند. کتاب هندی ِ کاما سوترا که به اصول آمیزش جنسی می‌پردازد یکی از قدیمی‌ترین
که به اصول آمیزش جنسی می‌پردازد یکی از قدیمی‌ترین کتاب‌هایی است که دربارهٔ عشق‌بازی نوشته شده است و مطالب بسیار جالبی دربارهٔ آمیزش جنسی گفته است.
ایگنازیو بوتیتا "(در لاتین: Ignazio Buttitta)" یک شاعر با لهجه سیسیلی بود که در ۱۹ سپتامبر ۱۸۹۹ تا ۵ آوریل ۱۹۹۷ زندگی می‌کرد. وی در روستای باگریا در یک خانواده فقیر متولد شد. بعدها او در جنگ جهانی اول به حزب سوسیالیست ایتالیا پیوست و در همان زمان بود که شعرنویسی را به زبان سیسیلی آغاز کرد. زندگی‌نامه. بوتیتا در باگریا، ایتالیا، در خانواده‌ای تاجر پیشه متولد شد و پس از شرکت در جنگ جهانی اول، به حزب سوسیالیست ایتالیا پیوست و تقریباً در همین زمان شروع به سرودن شعر به زبان سیسیلی کرد. اولین مجموعه شعر او با
شعر به زبان سیسیلی کرد. اولین مجموعه شعر او با عنوان «احساساتی» (سینیتیمینتالی) منتشر و پس از آن در سال ۱۹۲۸ توسط انتشارات «مارابدا» منتشر شد. کمی بعد، بوتیتا به میلان نقل مکان کرد و در آنجا در دنیای تجارت به موفقیت‌هایی دست یافت و در عین حال به دنبال کردن علاقه‌اش به ادبیات ادامه داد. به دلیل گرایش‌های سیاسی‌اش، مجبور شد در طول جنگ جهانی دوم میلان را ترک کند. پس از آن به گروه مقاومت پیوست، توسط فاشیست‌ها زندانی شد و به سختی از مجازات اعدام نجات یافت، قبل از بازگشت به میلان، جایی که مدتی را با روشنفکران
از بازگشت به میلان، جایی که مدتی را با روشنفکران سیسیلی مانند الیو ویتورینی، سالواتوره کوآزیمودو و رناتو گوتوزو گذراند. در سال ۱۹۵۴، کتاب شعر جدید خود با عنوان «نان، نان نامیده می‌شود» را با حمایت مالی حزب کمونیست ایتالیا منتشر کرد. در این جلد، او خود را به عنوان پوئتا ای لاترو (شاعر و دزد) تعریف کرد، کنایه‌ای به شیوه‌ای که او مانند یک دزد در میان مردم می‌گشت، احساسات آنها را تصاحب می‌کرد و ردی از احساسات از خود به جا می‌گذاشت. این امر به ویژه در مورد نوستالژی او برای سرزمین مادری‌اش صادق بود، اما مضامین
او برای سرزمین مادری‌اش صادق بود، اما مضامین اجتماعی‌تری به ویژه اعتراض به وضعیت اجتماعی ایتالیا و سیسیل، مانند «استراگی دی پورتددا» (۱۹۴۷، درباره سالواتوره جولیانو و قتل‌عام پورتلا دلا جینسترا) و «در سوگ مرگ توریددو کارناواله» (۱۹۵۶، درباره سالواتوره کارناواله - یک عضو اتحادیه کارگری سیسیلی از سیارا که در ۱۶ مه ۱۹۵۵ توسط مافیا کشته شد - و مادرش فرانچسکا سریو) نیز وجود دارد. در سال ۱۹۶۴، اوتلو پروفازیو، خواننده و ترانه سرای کانتاستوریا و فولکلور، چندین شعر بوتیتا را در آلبوم ای ترنو دل سول (Il treno del
بوتیتا را در آلبوم ای ترنو دل سول (Il treno del sole) (همچنین به عنوان Profazio Canta Buttitta) موسیقی می‌سازد. در سال ۱۹۷۲ بوتیتا برای جلد من یک شاعر هستم (Io faccio il poeta) برنده جایزه ویارجو شد. آثار او به فرانسوی، روسی و یونانی ترجمه شده است. بوتیتا، در طول دوران شاعری خود، هرگز غرور خود را به سیسیلی بودن و عشقش به زبان این جزیره پنهان نکرده است. او در یکی از مشهورترین اشعار خود، به نام زبان و گویش، صراحتاً از زبان به عنوان یک مسئله کلیدی برای مردمش صحبت می‌کند و از هم‌وطنان سیسیلی خود التماس می‌کند
می‌کند و از هم‌وطنان سیسیلی خود التماس می‌کند که زبان خود را حفظ کنند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
سه در چهار یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی مجید صالحی، نویسندگی علیرضا مسعودی و تهیه‌کنندگی حسین روستایی است که از ۲۰ خرداد تا ۱۹ مرداد ۱۳۸۷ از شبکه یک سیما پخش شده است. داستان. داستان این مجموعه تلویزیونی مربوط به دو باجناغ و خانواده‌هایشان است که برای تأمین هزینه زندگی، تصمیم می‌گیرند یک شرکت خدماتی تأسیس کنند و این مسئله آن‌ها را درگیر ماجراهایی تازه و بامزه می‌کند و …
نیازی تقی‌زاده حاجی‌بیف (۱۹۱۲–۱۹۸۴) آهنگساز، رهبر ارکستر آذربایجانی و سازنده مقام سمفونیک معروف «راست» بود. اوایل زندگی. نیازی ۲۰ اوت سال ۱۹۱۲ در یک خانواده شناخته شده موسیقیدان در شهر شوشی زاده شد. پدرش، ذوالفقار حاجی‌بیف، آهنگ‌ساز بنامی بود. نیازی برادرزاده عزیر حاجی‌بیگف، ینبانگذار موسیقی کلاسیک آذربایجانی، بود. نیازی در سال ۱۹۲۱ مشغول به نواختن ویولن در ارکستر نظامی ترکیه موسوم به «قیرمیزی قدت» بود. وی دانش‌آموخته «آکادمی موسیقی گنسین» (۱۹۲۵–۱۹۲۶) در مسکو بود. بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰ «مدرسه مرکزی فنی
بود. بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰ «مدرسه مرکزی فنی موسیقی» در شهر «لنینگراد» (هم‌اکنون: سن پترزبورگ) شوروی به ادامه آموزش پرداخت، اما به دلیل مشکلات سلامتی آنجا را ترک گفت. در سال ۱۹۳۱ به باکو بازگشت. بیدرنگ به داغستان اعزام شد، جایی که در آنچا با همسر آینده‌اش، خانم «هجر»، آشنا شد. فعالیت. نیازی ارکسترهای سمفونیک بسیاری را در پراگ، برلین، بوداپست، بخارست، نیویورک، پاریس، استانبول، لندن، تهران، پکن و اولان‌باتور رهبری کرده و نقش بسزایی در ترویج موسیقی کلاسیک آذربایجانی به جهانیان از خود نشان داد. نیازی همچنین
به جهانیان از خود نشان داد. نیازی همچنین یک آهنگ‌ساز باقریجه بود. با اتکا بر شیوه‌های عزیر حاجی‌بیگف، آهنگهای محلی و موسیقی سنتی آذربایجانی را به‌طور عالی با موسیقی سمفونیک کلاسیک غربی تلفیق کرد. اصلی‌ترین آثار نیازی حاوی اپرای خسرو و شیرین (۱۹۴۲) و باله «چیترا» (۱۹۶۰) می‌باشد. یک مقام سمفونی وی به اسم «راست» به محبوبیت جهانی دست یافته و در رپرتوار بسیاری از ارکسترهای سمفونیک در سراسر جهان قرار گرفته‌است. نیازی از سال ۱۹۳۸ تا مرگش به مدت ۴۶ سال پیدرپی به عنوان تهیه‌کننده موسیقی و رهبر موسیقی در ارکستر
عنوان تهیه‌کننده موسیقی و رهبر موسیقی در ارکستر دولتی سمفونیک جمهوری آذربایجان فعالیت کرد. وی ۲ اوت سال ۱۹۸۴ درگذشت. خانه وی اکنون به موزه تبدیل شده‌است.
در جنوب آلمان بین سپاهیان اتریش و فرانسه (۱۸۰۵ میلادی) رخ داد که به پیروزی فرانسه در زمان حکومت ناپلئون انجامید. کلیات. سپاهیان اتریش از هر لحاظ بر سپاهیان ناپلئون بناپارت برتری داشتند. اما در برابر نقشه‌های نظامی ناپلئون، اتریشی‌ها شکست خوردند. اتریشی‌ها تصور می‌کردند که سپاه ناپلئون از راه جنگل سیاه وارد میدان نبرد می‌شوند؛ اما آنها از دانوب سر درآوردند و با بستن راه‌های ارتباطی، دشمن راه فرار را بر ایشان بست و آنگاه از دو جهت به پیشروی پرداخت و سرانجام قوای دشمن در ناحیه اولم به محاصره انداخت و درست در
دشمن در ناحیه اولم به محاصره انداخت و درست در روز ۲۰ اکتبر زمانی که قوای فرانسه مغلوب نیروی دریایی انگلستان شد، قشون اتریش درخواست ترک مخاصمه کرد. پیشینه. در سال ۱۸۰۵، انگلستان، امپراتوری اتریش، سوئد و امپراتوری روسیه سومین ائتلاف را برای سرنگونی امپراتوری فرانسه تشکیل دادند. هنگامی که بایرن با ناپلئون متحد شد، اتریشی‌ها که ۷۲۰۰۰ نفر زیر نظر ماک بودند، به صورت زودرس حمله کردند در حالی که روس‌ها هنوز در حال حرکت در لهستان بودند. اتریشی‌ها انتظار داشتند که نبردهای اصلی جنگ در ایتالیای شمالی و نه آلمان رخ دهد
اصلی جنگ در ایتالیای شمالی و نه آلمان رخ دهد و فقط قصد داشتند از کوه‌های آلپ در برابر نیروهای فرانسوی محافظت کنند.
این جنگ‌ها را در سالهای (۱۸۷۷–۱۸۸۸ میلادی) بریتانیا برای تصرف مناطق ترانسوال و تصرف قسمت‌های جنوبی آفریقا برپا نمود که سرانجام بریتانیایی ها پیروز شدند اما بوئرها پس از مدتی توانستند استقلال خود را بازیابند. نبرد بوئر (boer war) (۱۸۸۹–۱۹۰۲ م) این جنگ در آفریقای جنوبی میان بوئر ها-مهاجران هلندی و بریتانیایی ها درگرفت. نظامی‌های تن‌پرور بریتانیایی با رهبری بدی که داشتند، در روزهای اول جنگ رقیب خوبی برای بوئرهای چابک، مسلح و سازمان یافته نبودند؛ اما در پایان، مقاومت سرسختانهٔ بریتانیایی ها باعث پیروز شدن آن‌ها
سرسختانهٔ بریتانیایی ها باعث پیروز شدن آن‌ها گردید. در طول نبرد بوئر، ارتش بریتانیا در حدود ۴۵۰۰۰۰ سرباز داشت؛ در حالی که تعداد نیروهای بوئری فقط ۶۰۰۰۰ نفر بود. بادن پاول. همهٔ پیشاهنگان جهان، نام بادن پاول را می‌شناسند. رابرت بادن پاول، فرمانده شهر مافکینگ بود؛ که در نبرد بوئر، مدت ۲۱۷ روزدر محاصرهٔ بوئرها قرار داشت. هنگامی که شهر آزاد شد، بادن پاول همچون یک قهرمان به بریتانیا بازگشت. وی در سال ۱۹۱۰ از ارتش بازنشسته گردیدو بقیهٔ عمر خود را وقف جنبش پیشاهنگی کرد
ناتانیل هاثورن نویسندهٔ برجسته آمریکایی، متولد شهر سیلم، ماساچوست که در دوره‌ای کنسول آمریکا در انگلستان نیز شد. جد او جان هاثورن (بدون حرف w) قاضی فعال در جریان محاکمات جادوگری در سیلم بود که هیچ وقت از کارهای گذشته خود عذرخواهی نکرد. به همین دلیل ناتانیل حرف w به فامیلی خود اضافه کرد تا رابطهٔ خویشاوندی خود را با او مخفی نگه دارد. او در سال ۱۸۶۴ در پلیموث نیوهمپشایر درگذشت. او امروزه به خاطر داستان‌های کوتاهش معروف است.
یوجین گِلَدِستون اونیل (زاده ۱۶ اکتبر ۱۸۸۸ – درگذشته ۲۷ نوامبر ۱۹۵۳) نمایشنامه نویس برجستهٔ آمریکایی بود که برندهٔ جایزهٔ ادبی نوبل در سال ۱۹۳۶ میلادی شد. زندگی. خانواده اونیل ایرلندی بودند که به آمریکا مهاجرت کرده بودند؛ یوجین یکی از فرزندان این خانواده در سال ۱۸۸۸ در هتلی در برادوی، که منطقه‌ای از شهر نیویورک و مرکز فعالیت‌های هنری و تماشاخانه مهم آمریکاست، متولد شد. پدرش هنرپیشه نمایشنامه‌های ساده و مردم پسند و در حد خود بازیگری سرشناس بود. وی در تروپ گروه نمایشی و سیار خود، اجرایی نمایشی از داستان کنت
نمایشی و سیار خود، اجرایی نمایشی از داستان کنت مونت کریستو به صحنه آورد که خود در آن نقش اصلی را بازی می‌کرد. این نمایش با استقبال فراوانی روبه رو شد و در بیشتر شهرهای آمریکا بر روی صحنه رفت و بدین ترتیب سال‌های اولیه یوجین در سفر و خانه به دوشی گذشت. موقعیت ناپایدار خانواده سبب گردید که او را از هفت تا سیزده سالگی به مدارس شبانه‌روزی بسپارند و به طوری که درباره‌اش نوشته‌اند، او و برادرش ادموند از آغاز زندگی خود تا جوانی با تئاتر، انزوا، سفر، خیال پردازی دمساز و عجین شده بودند. یوجین که به قول خودش پیوسته
و عجین شده بودند. یوجین که به قول خودش پیوسته در جستجوی (شناخت شخصیت انسان) و معنای زندگی بوده، از سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۲ در نقاط دوردست و خطرناک به سیر و سفر پرداخته، به مشاغل عجیبی چون جاشویی کشتی‌های قاره‌پیما، استخراج طلا از معادن هندوراس در آمریکای لاتین و … خبرنگاری روزنامه‌ها دست یازیده‌است. ابتلای او به بیماری سل؛ به چنین ماجراجویی‌ها و تکاپوهای فیلسوفانه پایان داد. وی در دوران اقامت نسبتاً طولانی در آسایشگاه معلولین در ایالت کنتیکت، به خواندن و نوشتن پرداخت و چند نمایشنامه‌ای که در سال ۱۹۱۴ به نام
پرداخت و چند نمایشنامه‌ای که در سال ۱۹۱۴ به نام تشنگی انتشار داده، محصول خواندن و نوشتن در همین دوره است. پس از ترخیص از بیمارستان اونیل در سمینار نمایشنامه‌نویسی پروفسور جرج پییرس بیکر شرکت کرد. این کلاس‌ها به نام کارگاه نمایشنامه‌نویس چهل و هفت به مدت یک سال تشکیل گردید. البته اونیل در سال ۱۹۰۷ دو سال پیش از نخستین ازدواج و شروع سیر و سفر، در دانشگاه پرینستون ثبت نام کرده بود، به خیال خود، برای همیشه تحصیلات رسمی را ترک گفته بود… چنین به نظر می‌رسد که سمینار درس پروفسور بیکر، که نمایشنامه‌شناس و نقدگر
درس پروفسور بیکر، که نمایشنامه‌شناس و نقدگر دانشمند و متبحری به‌شمار می‌آید، برای اونیل بسیار بهره داشته، زیرا نمایشنامه‌هایی که او پس از طی این دوره آموزشی نوشته، از انسجام، عمق، پختگی و سبک، شیوه و ترفندهای زیرکانه و زبردستانه تری برخوردار شده‌است: نمایشنامه‌هایی که چهار جایزه پولیترز و سرانجام در سال ۱۹۳۶ جایزه ادبی نوبل را نصیب او کرده‌اند. برای مطالعه بیشتر و بهتر زندگی اونیل می‌توان به یکی از آثارش به نام سفر دراز روز در شب که نمایانگر زندگی شخصی و خانوادگی اوست مراجعه کرد. اونیل سه بار ازدواج کرده
اوست مراجعه کرد. اونیل سه بار ازدواج کرده بود و هنگامی که یوجین پسر دوم و ثمره اولین ازدواج او، دست به خودکشی زد، وی نیز به نوشتن این نمایشنامه سرگذشت نگارانه، دست یازید و هنگام نوشتن آن، به قول همسر سومش؛ همیشه در حال گریستن بود. در سال ۱۹۵۳، اونیل پس از نوشتن بیش از سی نمایشنامه، در زمستان سرد شهر بوستون در گذشت. سبک. اونیل در همه مکاتب، سبک‌ها و گونه‌های ادبی-نمایشی، طبع آزمایی کرده و با موفقیت و استقبال و تحسین منتقدان روبرو شده‌است. به طوری که اسکار کارگیل و ژوزف وودکراچ او را بزرگترین نمایشنامه‌نویس
و ژوزف وودکراچ او را بزرگترین نمایشنامه‌نویس آمریکایی و یکی از چند نمایشنامه‌نویس بزرگ جهان، به‌شمار آوردند، و برخی نیز آثار او را با آثار سوفوکل و ویلیام شکسپیر مقایسه کرده‌اند، و چند تن نیز چون اریک بنتلی بر آثار او خرده گرفته‌اند. اما همگی به اهمیت و عظمت نمایشنامه گوریل پشمالو به عنوان یکی از چند تراژدی نوگرای بزرگ در ادبیات نمایشی جهان، اذعان داشته و بیان عمیق و اسلوب استادانه تصنیف این تراژدی را بسیار ستوده‌اند. آثار. برخی از نمایشنامه‌های یوجین اونیل به فارسی ترجمه شده‌اند، از جمله:
پوشش در جهان باستان برای دوره‌هایِ مختلف در ادامه آورده شده‌است. مصریان. پوشش در مصر باستان () بیش از هزار سال است که پوشاک در مصر تغییر بسیاری کرده است.. مصریان باستان پوشش کمی داشتند، البته این موضوع برای اشراف زادگان و پادشاهان شامل نمی شود و آن ها معمولا با لباس هایی بلند با نخ طلایی دوخته شده و از پارچه ابریشم چین دیده می شدند که از زیور الات هم استفاده می بردند و البته لازم به ذکر است که کلاه هایی از جنس طلای خالص و مخصوص پادشاهان و فرعون ها که معمولا نماد خدایان آن دوره بود نیز داشتند . مردان از
نماد خدایان آن دوره بود نیز داشتند . مردان از طبقات پایین‌تر جامعه، معمولاً با سینه و پای های تا زانو برهنه تردد می‌کردند و تنها کمربندی ساده دور کمر خود می‌بستند و زنان و دختران نیز با لباس هایی از جنس نخ و با طراحی ساده که از گردن شروع و تا زیر زانو امتداد داشت دیده می شدند و همچنین بر خلاف مردان که دارای کمربند بودند زنان در قسمت کمر لباس هایشان دارای چین خوردگی بودند که این ویژگی به جای کمربند استفاده می شد ، همچنین شایان به ذکر است که اقشار متوسط جامعه که گفته شد از زیور الات نیز استفاده می کردند اما
که گفته شد از زیور الات نیز استفاده می کردند اما به مقدار کم . این در صورتی است که بردگان معمولاً با لباس های بسیار کمی تردد می کردند به طوری که تنها یک پوشش که از کمر شروع و تا نیمه ران ها امتداد داشت، و یک کلاه که نشانه بردگی بود استفاده می کردند و البته بدون هیچ زیورآلات خاصی. کودکان نیز بسته به نوع کار پدر و مادرشان لباس هایی با سایز خود و از نوع لباس پدر و مادرشان می پوشیدند. ایرانیان. دانسته‌ها دربارهٔ پوشاک مردم ایران در ابتدای اسلام آن چنان روشن نیست، که به خاطره‌ای فراموش شده می‌ماند. هرچند که
نیست، که به خاطره‌ای فراموش شده می‌ماند. هرچند که برخی جهانگردان و مورخان، در برخی از نوشته‌هایشان از انواع پارچه‌های عالی آن دوره یاد کرده‌اند و دربارهٔ پوشاک ایرانیان شرح مختصری داده‌اند. نقوش باقی‌مانده از دوره ساسانیان (که بر روی ظروف نقره و دیگر فلزات حک شده‌اند) آنقدر سندیت دارند که بتوان نوع پوشاک را از روی آنها دریافت، ولی نزدیکترین نقوش دوره اسلامی به ساسانی که در شأن پوشش مردم ایران دیده می‌شود در مجموع فاقد خصوصیات کمک کننده‌اند؛ به اینصورت که پیوسته به سده‌های اولیه اسلامی و مربوط شدن به دوره
به سده‌های اولیه اسلامی و مربوط شدن به دوره ساسانی (بی آنکه به پیرامون دقیقاً توجه شود) مقدور نیست و برای رسیدن به هدف باید باریک بینی و دور اندیشی‌هایی بکار بست و وسایل چند جانبه‌ای را در نظر گرفت. پارسیان در پارس از پوشاک فراخ و چین‌دار استفاده می‌کرده‌اند. در گزارشهای ابن حوقل و اسطخری در کتاب (حجه الحق ابوعلی سینا) نیز آورده شده‌است که مردم بخارا و خوارزم غالباً قبائی راسته و نیم تنه می‌پوشیدند و کلاهی نوکدار بر سر می‌گذاشتند و آنرا به آیین خود کج می‌کردند یا می‌شکستند. چنانچه از نقوش تخت جمشید
می‌کردند یا می‌شکستند. چنانچه از نقوش تخت جمشید برمی‌آید ایرانیان در زیر بالاپوش چیزی چون پیراهن نمی‌پوشیدند و برخی نقوش این نظر را تأیید می‌کنند. در واقع این پوشاک چنان است که در مناطق گرمسیر مناسب به نظر می‌آیند و به پوشاک مناطق سردسیر که باید چسبنده و پوشاننده کل بدن باشد شباهت ندارد. یونانیان. در دوره‌های گذشته، زنان یونانی، صورت و اندامشان را تا روی پا می‌پوشاندند. این پوشش در جزایر کورس و امرجوس و دیگر جزایر ساخته می‌شد. زنان فنیقی دارای پوششی قرمز رنگ بودند. «بنیلوب» (همسر پادشاه «عولیس» فرمانروای
بودند. «بنیلوب» (همسر پادشاه «عولیس» فرمانروای ایتاک) نیز با حجاب بوده‌است. زنان شهر «ثیب» حجاب ویژه‌ای داشته‌اند که حتی صورتشان را نیز با پارچه می‌پوشاندند. این پوشش صورت دارای دو منفذ بوده‌است تا قادر به دیدن باشند. دختران در «اسپارته» تا پیش از ازدواج آزاد بودند که خود را بپوشانند یا نپوشانند، ولی بعد از ازدواج باید خود را از چشم مردان می‌پوشاندند. از نقش‌های به جا مانده می‌توان دریافت که زنان سرشان را می‌پوشاندند و صورت‌هایشان باز بود هرچند در بازار صورتشان را نیز می‌پوشاندند. ۵ لباس معروف یونانیان