payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جریان اصلی مورد توجه قرار گرفته‌است. او به دلیل تسلط بر طیف گسترده‌ای از لهجه‌های متنوع، از انگلیسی، ایرلندی و فرانسوی گرفته تا لهجه‌های مختلف منطقه‌ای آمریکایی مورد تحسین قرار گرفته‌است. زندگی شخصی. بلانشت با اندرو آپتون، نویسندهٔ فیلم و نمایش ازدواج کرده‌است. آن‌ها در سال ۱۹۹۶ در ست یک شوی تلویزیونی با هم ملاقات کردند و سپس در ۲۹ دسامبر ۱۹۹۷ ازدواج کردند. این زوج سه پسر و یک دختر دارند. پسرانشان عبارتند از داشیل جان آپتون (زادهٔ ۲۰۰۱)، رومن رابرت آپتون (زادهٔ ۲۰۰۴)، ایگناتیوس مارتین آپتون (زادهٔ ۲۰۰۸)، و
۲۰۰۴)، ایگناتیوس مارتین آپتون (زادهٔ ۲۰۰۸)، و دخترشان ادیت ویوین پاتریشیا آپتون در سال ۲۰۱۵ به فرزندی پذیرفته شد. بلانشت می‌گوید او و همسرش از بدو تولد اولین پسرشان می‌خواستند کسی را به فرزندخواندگی قبول کنند. بلانشت به‌مدت ده سال با خانواده در برایتون، انگلستان زندگی می‌کردند و سپس در سال ۲۰۰۶ به زادگاه خود، استرالیا بازگشتند. در نوامبر ۲۰۰۶، بلانشت این نقل مکان را به‌دلیل تمایل به انتخاب یک خانه دائمی برای فرزندانش، نزدیک‌تر بودن به خانواده و احساس داشتن تعلق به جامعه تئاتر استرالیا نسبت داد. او و
داشتن تعلق به جامعه تئاتر استرالیا نسبت داد. او و خانواده‌اش در حومه سیدنی در هانترز هیل زندگی می‌کردند. در سال ۲۰۰۷، اقامتگاه آن‌ها در هانترز هیل تحت بازسازی‌های گسترده‌ای قرار گرفت تا با محیط زیست سازگارتر باشد. بلانشت و آپتون در اواخر سال ۲۰۱۵ ملکشان را فروختند و در اوایل سال ۲۰۱۶ خانه‌ای در ساسکس شرقی، انگلستان خریداری کردند. بلانشت در زمینهٔ مسائل فمینیسم و سیاست صحبت کرده‌است و در سال ۲۰۱۳ به اسکای نیوز گفت نگران است «موجی از محافظه‌کاری که جهان را فرا گرفته» نقش زنان را در جامعه تهدید کند. او در
فرا گرفته» نقش زنان را در جامعه تهدید کند. او در مورد فشارهایی که اکنون زنان هالیوود با آن روبه‌رو هستند، اظهار نظر کرده‌است: «راستش را بخواهید، من کمتر از ده سال است که به ظاهرم فکر می‌کنم. مردم در مورد دوران طلایی هالیوود به دلیل نحوه خفن‌بودن زنان در آن زمان صحبت می‌کنند. می‌توانید جوآن کراوفورد و بتی دیویس باشید و تا ۵۰ سالگی‌تان به خوبی کار کنید، زیرا شما خفن هستید و به یک الهه بدل شده‌اید. در حال حاضر، با هرچیزی که به نوعی سرسختی است، زنان این حس از تاریخ انقضای خودشان را دارند.» بلانشت از سال ۲۰۰۱
تاریخ انقضای خودشان را دارند.» بلانشت از سال ۲۰۰۱ حامی و اولین سفیر مؤسسه فیلم استرالیا و آکادمی آن به‌نام آکادمی هنرهای سینمایی و تلویزیونی استرالیا بوده‌است. او یکی از حامیان جشنواره فیلم سیدنی است. بلانشت حامی پاویون جدید استرالیا در دوسالانه ونیز است و در مه ۲۰۱۵ در افتتاحیه آن در ونیز جیاردینی سخنرانی کرد. بلانشت در مراسم تشییع جنازه ایالتی گاف ویتلم، نخست‌وزیر پیشین استرالیا در سال ۲۰۱۴ و در مراسم شام مارگارت ویتلام و گردآوری کمک‌های مالی که توسط تانیا پلیبرسک، نماینده مجلس، در ژوئن ۲۰۱۵ برگزار شد،
پلیبرسک، نماینده مجلس، در ژوئن ۲۰۱۵ برگزار شد، سخنرانی کرد. کارنامهٔ هنری و جوایز. فیلم‌های بلانشت تا سال ۲۰۱۹ بیش ۹٫۸ میلیارد در گیشهٔ جهانی فروش داشته‌است. بر اساس وبگاه نقد و بررسی راتن تومیتوز، برترین فیلم‌های او از نظر منتقدان شامل عناوین زیر می‌شود: بلانشت برندهٔ دو جایزهٔ اسکار، چهار جایزهٔ بفتا، چهار جایزهٔ گلدن گلوب، و سه جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم شده‌است. بازی در نقش کاترین هپبورن در "هوانورد" (۲۰۰۴) او را به تنها بازیگری بدل کرد که برای به تصویر کشیدن نقش یک بازیگر دریافت‌کنندهٔ اسکار، برندهٔ
کشیدن نقش یک بازیگر دریافت‌کنندهٔ اسکار، برندهٔ جایزهٔ اسکار شده‌است. بلانشت یکی از چهار بازیگر زنی است که پس از دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن، برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن می‌شوند. او یکی از شش بازیگری (تنها بازیگر زن) در تاریخ اسکار است که برای به تصویر کشیدن دوباره یک فرد در دو فیلم گوناگون (الیزابت یکم در "الیزابت" و "") نامزد دریافت جایزه شده‌اند و یازدهمین بازیگری است که در یک سال نامزد اسکار شده‌است. او تنها بازیگر استرالیایی است که دوبار برندهٔ جایزهٔ اسکار در زمینهٔ بازیگری
که دوبار برندهٔ جایزهٔ اسکار در زمینهٔ بازیگری شده‌است. آکادمی علوم و هنرهای سینما بلانشت را برای نقش‌آفرینی در آثار زیر به رسمیت می‌شناسد: بلانشت در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ آیکان مجلهٔ "پریمیر" را دریافت کرده‌است. او در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ استاد مدرن جشنواره بین‌المللی سنتا باربارا را برای دستاوردهایش در صنعت فیلم‌سازی دریافت کرد. او در همان سال ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۴ جایزهٔ کریستال زنان در فیلم و تلویزیون بین‌المللی را برای برتری در صنعت سرگرمی دریافت کرد. در سال ۲۰۱۵، از او
در صنعت سرگرمی دریافت کرد. در سال ۲۰۱۵، از او در موزه هنر مدرن به دلیل مشارکت برجسته در این صنعت تجلیل شد. او یاران انستیتوی فیلم بریتانیا را برای سهم برجسته‌اش در فیلم دریافت کرد. بلانشت در سال ۲۰۱۵ دریافت‌کنندهٔ جایزهٔ لانگفورد لین به دلیل «سهم برجسته‌اش در غنی سازی محیط و فرهنگ تئاتر استرالیا» بود. او در سال ۲۰۱۶ جایزهٔ لکسات اسپایت‌لایت انجمن طراحان لباس را دریافت کرد. بلانشت در سال ۲۰۲۲ جایزهٔ سزار افتخاری را دریافت کرد. بلانشت برای خدمات به جامعهٔ استرالیا، نشان سدساله را از طرف دولت استرالیا دریافت
نشان سدساله را از طرف دولت استرالیا دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۲ به پاس قدردانی از مشارکت قابل توجهش در فعالیت‌های هنری، از طرف وزیر فرهنگ فرانسه به مقام شوالیه درجهٔ هنر و ادبیات منصوب شد. بلانشت در سال ۲۰۱۷ از طرف ملکه به‌پاس «خدمات برجسته به هنرهای نمایشی به عنوان بازیگری بین‌المللی در تئاتر و سینما، از طریق مشارکت اساسی در مقام مدیر سازمان‌های هنری، به عنوان الگویی برای زنان و نقش‌آفرینان جوان و به عنوان حامی اهداف بشردوستانه و محیط زیستی» مقام فرمانده والا مقام استرالیا را دریافت کرد. به او از طرف
والا مقام استرالیا را دریافت کرد. به او از طرف دانشگاه سیدنی، دانشگاه نیو ساوت ولز و دانشگاه مک‌کواری برای مشارکت در هنر، بشردوستی و جامعه، مدرک دکتری عالی ادبیات اهدا شده‌است.
مایکل تونِت یا میشائل تونت (به انگلیسی و آلمانی: Michael Thonet) (زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۷۹۶ میلادی - درگذشتۀ ۳ مارس ۱۸۷۱ میلادی) یک کابینت‌ساز آلمانی-اتریشی بود که به خاطر اختراع مبلمان چوب‌خمیده شهرت داشت. حرفه. تونت پسر چرم‌ساز چیره‌دست فرانتس آنتون تونت از بوپارد بود. پس از شاگردی نزد یک درودگر، تونت در سال ۱۸۱۹ میلادی خود را به عنوان یک کابینت‌ساز مستقل معرفی کرد. یک سال بعد، او با آنا گراس ازدواج کرد که از او صاحب هفت پسر و شش دختر شد. با این حال، تنها پنج پسر از دوران کودکی جان سالم به در بردند. در دههٔ ۱۸۳۰
از دوران کودکی جان سالم به در بردند. در دههٔ ۱۸۳۰ میلادی، تونت شروع به ساخت مبلمان از تخته‌های چوبی چسبانده و خم شده کرد. اولین موفقیت او "بوپاردر شیشتهولتس‌اشتول" ' ( صندلی چندلای چوبی بوپارد) در سال ۱۸۳۶ میلادی بود. تونت با خرید "میشلس‌موئهله" '، کارخانهٔ چسبی که چسب این فرایند را می‌ساخت، در سال ۱۸۳۷ میلادی استقلال قابل توجهی به دست آورد. با این حال، تلاش‌های او برای ثبت اختراع این فناوری در آلمان (۱۸۴۰ میلادی) و همچنین در بریتانیای کبیر، فرانسه و روسیه (۱۸۴۱ میلادی) با شکست مواجه شد. پیشرفت اساسی تونت
(۱۸۴۱ میلادی) با شکست مواجه شد. پیشرفت اساسی تونت موفقیت او در خم‌کردن چوب سَبُک و قوی به شکل‌های منحنی و برازنده با شکل‌دهی چوب در بخار داغ بود. این امر او را قادر ساخت تا مبلمان کاملاً بدیع، ظریف، سبک‌وزن، بادوام و راحت را طراحی کند که به شدت برای مد جذابیت داشت – انحراف کامل از طرح‌های سنگین و منبت‌کاری شدهٔ گذشته – و جذابیت زیبایی‌شناختی و کاربردی آن تا به امروز باقی مانده‌ است. در نمایشگاه تجاری کوبلنتس در سال ۱۸۴۱ میلادی، تونت با شاهزاده کلمنس ونتسل فون مترنیخ ملاقات کرد که علاقه‌مند به مبلمان تونت
فون مترنیخ ملاقات کرد که علاقه‌مند به مبلمان تونت بود و او را به دربار وین دعوت کرد. در سال بعد، تونت توانست مبلمان خود و به ویژه صندلی‌های خود را به خانوادهٔ امپراتوری ارائه دهد. از دیگر کارهای او دکوراسیون درونی دربار لیختن‌اشتاین به همراهی پسرانش بود. هنگامی که مؤسسهٔ بوپارد دچار مشکلات مالی شد، تونت آن را فروخت و به همراه خانوادهٔ خود به وین مهاجرت کرد. در آنجا، او با پسرانش در دکوراسیون داخلی کاخ شهر لیختن‌اشتاین برای تشکیلات کارل لایستلر کار کرد. در سال ۱۸۴۹ میلادی او مجدداً به همراه چهار پسرش مغازهٔ
۱۸۴۹ میلادی او مجدداً به همراه چهار پسرش مغازهٔ خود را باز کرد. چند سال بعد، در سال ۱۸۵۳ میلادی، او شرکت را با نام "گِبرودر تونت" "" ( برادران تونت) به پسرانش واگذار کرد. در سال ۱۸۵۰ میلادی صندلی شمارۀ ۱ خود را تولید کرد. نمایشگاه بزرگ لندن در سال ۱۸۵۱ میلادی شاهد دریافت مدال برنز برای "صندلی‌های چوب‌خمیدۀ وین" او بود. این موفقیت بین‌المللی او بود. در نمایشگاه جهانی بعدی، "نمایشگاه جهانی ۱۸۵۵ میلادی" در پاریس، مدال نقره به او اعطاء شد زیرا او به بهبود روش‌های تولید خود ادامه می‌داد. در سال ۱۸۵۶ میلادی او
تولید خود ادامه می‌داد. در سال ۱۸۵۶ میلادی او توانست کارخانهٔ جدیدی را در کوریتشانی موراویا باز کند. "صندلی شمارهٔ ۱۴" (۱۸۵۹ میلادی) – بیشتر با نام "«کانسوم‌اشتول نومر ۱۴»"، صندلی کافی‌شاپ شمارهٔ ۱۴ – با حدود ۵۰ میلیون تولید تا ۱۹۳۰ میلادی و هنوز هم در حال تولید، «صندلی صندلی‌ها» لقب گرفته‌ است.[۱] تکنیک خمشی نوآورانه امکان تولید صنعتی صندلی را برای اولین بار فراهم کرد. آنچه دربارهٔ صندلی شماره ۱۴ سابق که شمارهٔ ۲۱۴ امروزی است انقلابی بود، این واقعیت بود که می‌توان آن را به چند جزء جدا کرد و در نتیجه در
که می‌توان آن را به چند جزء جدا کرد و در نتیجه در فرآیندهای اشتراکی-کار تولید کرد. این صندلی را می‌توان در بسته‌های ساده و صرفه‌جویی در فضا به تمام کشورهای جهان صادر کرد: ۳۶ صندلی جداشده می‌توانند در یک جعبۀ یک متر مکعبی قرار گیرند. این طرح یک مدال طلا برای شرکت تونت در نمایشگاه جهانی ۱۸۶۷ میلادی در پاریس را به ارمغان آورد. در آن زمان، صندلی شمارهٔ ۱۴ راه را برای تبدیل شدن تونت به یک شرکت جهانی باز کرد. قطعات متعددی از مبلمان چوب‌خمیده به دنبال آن طراحی و راهی بازار شد. برخی از مدل‌ها نیز به نمادهای تاریخ
بازار شد. برخی از مدل‌ها نیز به نمادهای تاریخ طراحی تبدیل شدند، از جمله: صندلی گهواره‌ای شمارهٔ ۱ از سال ۱۸۶۰ میلادی، بعدها در قرن ۱۹ میلادی مدل‌های موفق شمارهٔ ۱۸ و شمارهٔ ۵۶، حدود سال ۱۹۰۰ میلادی، صندلی ظریف شمارهٔ ۲۰۹ با دسته‌های خمیده‌اش، که لو کوربوزیه آن را می‌پرستید، و در سال ۱۹۰۴ میلادی صندلی راحتی آر نُوو ۲۴۷ توسط اوتو واگنر، به اصطلاح صندلی بانک پس‌انداز پستی، فقط چند موردی هستند که می‌توان از آن‌ها نام برد. تولید تونت در سال ۱۹۱۲ میلادی به اوج خود رسید: دو میلیون محصول مختلف در سراسر جهان تولید
رسید: دو میلیون محصول مختلف در سراسر جهان تولید و فروخته شد. در سال ۱۸۵۷ میلادی، پسران مایکل تونت به عنوان برادران تونت اولین کارخانهٔ مبلمان تونت را با استفاده از نقشه‌های پدرشان در شهر موراویایی کوریتشانی راه‌اندازی کردند. در سال‌های آتی، پنج مکان تولیدی دیگر در اروپای مرکزی تأسیس شد. در سال ۱۸۶۱ میلادی، تونت و پسرانش یک کارخانهٔ مبلمان چوب‌خمیده را در بیستریتسه پود هوستینم تأسیس کردند، که امروزه قدیمی‌ترین کارخانه در نوع خود در جهان است که هنوز مشغول به فعالیت است. در سال ۱۸۸۹ میلادی هفتمین و آخرین مکان
است. در سال ۱۸۸۹ میلادی هفتمین و آخرین مکان تولیدی در شهر فرانکنبرگ، هسن، آلمان اضافه شد. پس از جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، این تنها چیزی بود که در اختیار خانواده باقی ماند؛ و تا به امروز دفتر مرکزی تونت است. به گونه‌ای که زمانی که مایکل تونت در سال ۱۸۷۱ میلادی در وین درگذشت، کارخانهٔ برادران تونت دارای مکان‌های فروش در سراسر اروپا و همچنین شیکاگو و نیویورک بود. امروزه، موزه‌ای در کارخانهٔ در فرانکنبرگ، تاریخچه شرکت و طراحی تونت را به نمایش می‌گذارد. در سال ۱۹۷۶ میلادی تونت به یک شرکت آلمانی و یک شرکت
سال ۱۹۷۶ میلادی تونت به یک شرکت آلمانی و یک شرکت اتریشی (تونت وین) تقسیم شد. این دو شرکت مستقل از یکدیگر هستند. در سال ۲۰۰۶ میلادی برادران تونت تبدیل به شرکت تونت شد. تونت امروزی. موفقیت شرکت تونت در فرانکبرگ، آلمان، با کار استاد نجار «مایکل تونت» (۱۸۷۱–۱۷۹۶ میلادی) آغاز شد. از زمانی که او اولین مغازهٔ نجاری خود را در سال ۱۸۱۹ میلادی در بوپارد تأسیس کرد، نام تونت به معنای مبلمان باکیفیت، نوآورانه و ظریف است. امروزه تورستن ماک این شرکت را با دفاتر مرکزی و تأسیسات تولیدی آن در فرانکنبرگ اداره می‌کند. نوادگان
تولیدی آن در فرانکنبرگ اداره می‌کند. نوادگان مستقیم مایکل تونت در نسل پنجم و ششم همچنان در تجارت شرکت به عنوان همکاران و شرکای فروش درگیر هستند. این مجموعه شامل مبلمان معروف چوب خمیده، کلاسیک فولاد لوله‌ای از دوران باوهاوس و طرح‌های کنونی معماران و طراحان مشهور معاصر است. اغلب به اشتباه «تو-نی» تلفظ می‌شود، این نام «تو-نت» با شروع و پایان سخت «ت» تلفظ می‌شود. موزۀ هنرهای کاربردی، (ام‌ای‌کی) وین میزبان بزرگترین مجموعه صندلی‌های اصلی تونت در اتریش است.
کملات دژی نامدار که به دست شاه آرتور پادشاه افسانه‌ای انگلستان ساخته‌شد. نام این دژ در سدهٔ دوازدهم میلادی در نوشته‌های عاشقانهٔ فرانسوی رهنمود و به زودی به نماد و مرکزی از جهان افسانه‌ای شاه آرتوری درآمد. منابع. Wikipedia contributors, "Camelot," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Camelot&amp;oldid=279838957 (accessed March 28, 2009).
ثروت ملل یا «تحقیقی پیرامون ماهیت و اسباب ثروت ملل» عنوان مهم‌ترین اثر آدام اسمیت اقتصاددان و فیلسوف اسکاتلندی است که در سال ۱۷۷۶ میلادی از سوی انتشارات W. Strahan and T. Cadell, London چاپ شد. «ثروت ملل» نام مهمترین کتاب «آدام اسمیت»، اقتصاددان اسکاتلندی است که در سال ۱۷۷۶ میلادی منتشر شده‌است. این کتاب یکی از نخستین کتبی است که به بررسی جامع ماهیت ثروتمندی یک ملت می‌پردازد و موضوعاتی چون «تقسیم کار»، «تولید» و «بازار آزاد» را مورد پژوهش قرار می‌دهد. ایده‌ اصلی کتاب، خودکار بودن اقتصاد است؛ بدین معنی که
اصلی کتاب، خودکار بودن اقتصاد است؛ بدین معنی که اگر اقتصاد، آزاد گذاشته شود، خود را متعادل و تنظیم می‌کند و خودخواهی هر شخص در نهایت منجر به پیشرفت کل جامعه می‌شود. این مفهوم معمولاً با نام «دست نامرئی» شناخته می‌شود. البته آزاد بودن اقتصاد می‌تواند تحت تأثیر عوامل بیرونی متعددی قرار گرفته و محدود شود. تاجران ممکن است با یکدیگر تبانی نمایند و قیمت‌ها را بالاتر از حد معمول نگه دارند. اسمیت معتقد است که جامعه باید همواره نسبت به این خطرات آگاه باشد. زمینه‌ تاریخی. این کتاب تحت تأثیر انقلاب صنعتی و متعاقباً
این کتاب تحت تأثیر انقلاب صنعتی و متعاقباً تغییرات زیاد اقتصاد کشورهای مختلف شکل گرفته‌است و نگارش آن توسط اسمیت ۱۰ سال به طول انجامید. تئوری‌های مطرح شده در این کتاب به عنوان جانشینی برای نظام‌های مرکانتیلیستی و فیزیوکراسی ارائه شده‌اند. آدام اسمیت توسط بسیاری از اقتصاددانان به عنوان پدر علم اقتصاد شناخته می‌شود. آدام اسمیت در سفری به فرانسه با روح نظریات فیزیوکراتها آشنا شد و در بازگشت به کشور خود کتاب ثروت ملل را که در آن به ماهیت و علل افزایش ثروت ملل پرداخته بود تدوین کرد. کلاسیکها قوانین اقتصادی را
پرداخته بود تدوین کرد. کلاسیکها قوانین اقتصادی را تابع نظم و قوانین حاکم بر طبیعت محسوب داشته چنان چه اعتقاد بر این بود که هیچ گونه دخالتی از سوی دولت در امور اقتصادی جامعه مجاز نیست زیرا انسان به‌طور غریزی به دنبال نفع شخصی است، به عبارتی اگر انسان در فعالیت‌های اقتصادی خود آزاد گذارده شود خواهد توانست از مجموع فعالیت‌های فردی خود نفع اجتماع و سعادت آن را فراهم کند، دقیق‌تر اینکه نظام حاکم بر بازار آزاد و عملکرد قیمت‌ها قادر خواهد بود تعادل عمومی اقتصاد را ایجاد کند. بعدها با وقوع جنگ بین فرانسه و
را ایجاد کند. بعدها با وقوع جنگ بین فرانسه و بریتانیا در سال ۱۸۱۵ (میلادی) میلادی و بحران اقتصادی مرتبط با آن شامل وضع بد کارگران به تدریج تأملی را در خصوص این مکتب به وجود آورد. ترجمه. این کتاب در سال ۱۳۵۷ شمسی توسط سیروس ابراهیم زاده ترجمه شده است. همچنین محمد علی همایون کاتوزیان در سال ١٣٥٨، گزیده‌ای از این کتاب را به زبان فارسی ترجمه کرد که انتشارات امیرکبیر آن را به چاپ رساند.
کتاب تاریخ ایران اثر ژنرال انگلیسی پرسی سایکس در دو جلد است. این کتاب تاریخ ایران را از آغاز (تمدن ایلام، شوش و ...) تا نزدیک به سال ۱۳۰۹ هجری خورشیدی ارائه می‌دهد. این کتاب در سه چاپ در سال‌های ۱۲۹۴ و ۱۳۰۰ و ۱۳۰۹ در انگلستان به چاپ رسیده است و نویسنده هر بار مطالب تازه‌ای به کتاب افزوده‌است. این کتاب که از پرآوازه‌ترین کتاب‌های تاریخ کلی ایران در عصر کنونی به شمار می‌آید، توسط سید محمدتقی فخرداعی گیلانی ترجمه شده‌است. هم‌اکنون این کتاب در ایران ممنوع چاپ شده‌است. سرپرسی سایکس ژنرالی انگلیسی است که در دوره
سرپرسی سایکس ژنرالی انگلیسی است که در دوره قاجار به ایران آمده و به تاریخ و فرهنگ ایرانی علاقه‌مند شده به همین جهت تاریخ دو جلدی ایران را نوشته‌است.
سِر پِرسی مولزورث سایکس (زادهٔ ۲۸ فوریهٔ ۱۸۶۷ – درگذشتهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۴۵) ژنرال، نویسنده، و جغرافیدان انگلیسی بود. سایکس در سال ۱۸۶۷ در برامپتون نزدیک کنت متولد شد. پدرش کشیش ارتش ویلیام سایکس (متولد 1829) و مادرش مری، دختر کاپیتان آنتونی الیور مولزورث، عضو توپخانه سلطنتی، از نوادگان رابرت مولزورث، ویسکونت اول مولزورث بودند. پدرش کشیش افتخاری ملکه ویکتوریا بود. دو خواهر به نام الا کنستانت سایکس و اتل روزالی سایکس داشت که هر دو نویسنده بودند. پدرش ویلیام پسر دوم ریچارد سایکس، از اجلی هاوس، استاک پورت، صاحب شرکت
ریچارد سایکس، از اجلی هاوس، استاک پورت، صاحب شرکت سفیدگری سایکس بود. ریچارد سایکس، بازیکن راگبی بود که شهرهایی را در آمریکا تأسیس کرد، و پسر عموی سر آلن سایکس بود که اولین بارونت نماینده ناتسفورد، چشایر بود. فعالیت‌ها. سایکس در سال ۱۸۹۲ در هنگ‌های ارتش هندوستان خدمت کرد و در آنجا با زبان فارسی آشنا شد. دو سال بعد به ایران آمد و کنسولگری انگلیس در کرمان را به‌راه انداخت. در سال ۱۸۹۸ کنسولگری سیستان را بنا نهاد. در سال ۱۹۰۱ در جنگ‌های ترانسوال آفریقا شرکت کرد. بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۳ سرکنسول انگلیس در
کرد. بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۳ سرکنسول انگلیس در خراسان بود. در سال ۱۹۱۵ از او خواسته شده بود تا زمانی که سر جورج مکارتنی و همسرش کاترین مکارتنی به مرخصی رفته بودند، به عنوان کنسول موقت جانشین او در کاشغر (در ترکستان چین) شود. او به همراه خواهرش الا سایکس به تاشکند رفتند و سپس با اسب سواری بر روی گذرگاه‌هایی در ارتفاع ۱۲۰۰۰ فوتی از سطح دریا برای یافتن کاشغر در ترکستان حرکت کردند. سفر آنها بیش از یک ماه طول کشید. در سال ۱۹۲۰ او و خواهرش کتاب "در میان بیابان‌ها و واحه‌های آسیای مرکزی" را منتشر کردند. در سال
و واحه‌های آسیای مرکزی" را منتشر کردند. در سال ۱۹۱۶ به فرماندهی پلیس جنوب ایران منصوب شد و به جنوب ایران آمد و با یک سپاه ۱۱هزارنفریِ هندی، ایرانی و افسرهای انگلیسی مأمور سرکوب مبارزان و مقاومت مردم جنوب شد. او مقر فرماندهی خود را شهر شیراز قرار داد و با همکاری عبدالحسین فرمانفرما و دیگر متنفذین هواخواه انگلیس به سرکوب نهضت جنوب پرداخت. وی سرانجام در سال ۱۹۱۸ از ایران احضار شد. تألیف. سایکس از سال ۱۲٧٣ هجری خورشیدی (پیش از مشروطهٔ در ایران) تا سال ۱۲۹۷ (اواخر جنگ جهانی اول) که در ایران و بلوچستان انگلیس
جنگ جهانی اول) که در ایران و بلوچستان انگلیس بوده و اطلاعات گران‌بهایی از این مناطق به‌دست آورده‌است. معروف‌ترین کتاب او "تاریخ ایران" در ۲ جلد است. کتاب هزار مایل در پرشیا نیز از آثار اوست. سایکس همچنین تلاش کرد دنباله‌ای بر حاجی بابای اصفهانی بنویسد. کتاب سایکس، با عنوان افتخار عوالم شیعه: اعمال یک زیارت(۱۹۱۰)، ماجرای نورالله خان، نوه حاجی بابای اصفهانی را تعریف می‌کند.
تقی خان شیرازی فرزند حاجی محمد علی مستوفی شیرازی، پدرش در اواخر دولت صفویه از مقام میرابی به استیقای دیوانی سرافراز گردید، در آغاز استیلای افغانان بر ایران میرزا محمد علی توسط زیردستان خویش کشته شد و اموالش به یغما رفت. پس از روی کار آمدن نادر میرزا، محمد تقی که از احوال آن روزها جان سالم به در برده بود به خدمت نادر پیوست. از آنجا که پس از روی کار آمدن نادر، تقی خان مورد توجه وی قرار گرفت و به فرمانداری فارس منصوب شد و در جنگ با سلطان عمان نیز نقش مهمی داشت. به خاطر اینکه وی در زمان لشکرکشی نادر به هندوستان
به خاطر اینکه وی در زمان لشکرکشی نادر به هندوستان با ولیعهد - رضاقلی میرزا - رابطه خوبی نداشت و برخی وی را در برانگیختن دشمنی نادر نسبت به پسرش دخیل می‌دانند. تقی خان شیرازی در اواخر عمر نادر شاه شورش کرد ولی به سختی شکست خورد و مردم بی گناه شیراز به تلافی شورش او توسط لشکر نادری به سختی غارت و قتل عام شدند.« خلاصه چون مردم اهل و عیال خود را به بقاع و خوانق متبرکه برده بودند اموال و اسباب و قنادیل و قرآن و کتاب و فروش آنها نیز بعرصه نهی و غارت رفت بمثل مشهور که آمدند و کشتند و بردند و رفتند، و دو کله مناره
که آمدند و کشتند و بردند و رفتند، و دو کله مناره ساختند و از برکت نواب محمد تقی خان دختر و پسر مسلمانان و عیال ایشان بتصرف افغان و ازبک و ترکمان باقصی ممالک توران و ایران رسید » پس از شکست اعضای خانواده‌اش کشته شده یا مانند برده فروخته شدند و خود تقی خان پس از تحمل بی‌احترامی‌های بسیار از یک چشم کور شد.«آن سگ را بعد از سه روز گرفته به اصفهان برده از یک چشم کور و سه پسر او را و میرزا اسمعیل را گردن زدند و برادر میرزا اسمعیل بی تقصیر را که منکر اطوار برادر نابکار بود از دو چشم عاجز و عیال آنها را فروخته و
نابکار بود از دو چشم عاجز و عیال آنها را فروخته و تقی‌خان را خواجه کرده به اردوی نادرشاه بردند» با کمال تعجب، تقی خان باز توانست اعتماد نادر را جلب کند و علاوه بر نجات بقیه افراد خانواده‌اش به حکمرانی کابل منصوب شد و پس از مرگ نادر در خدمت احمد شاه درانی بود و در افغانستان درگذشت.
رده درمانی: داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی اشکال دارویی: کپسول موارد مصرف. مفنامیک اسید نوعی داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی است که برای تسکین درد و عوارض قاعدگی استفاده می‌شود.همچنین در دندان درد نیز کاربرد دارد مشخصات. فرمول شیمیایی مفنامیک اسید C15H15NO۲ است. نقطه ذوب آن ۷۶ درجه سانتی‌گراد و درصد چسبندگی آن به پروتئین پلاسما ۹۰٪ است. از طریق ادرار و مدفوع دفع می‌شود. نیمه عمر آن حدود ۲ ساعت است و به شکل خوراکی مصرف می‌شود. عوارض جانبی. مفنامیک اسید به خاطر اثراتی که روی دستگاه گوارشی می‌گذارد معروف است؛
اثراتی که روی دستگاه گوارشی می‌گذارد معروف است؛ بنابراین توصیه می‌شود به اندازهٔ تجویز شده از سوی پزشک مصرف شود. مفنامیک اسید بهتر است همراه با غذا یا شیر مصرف شود. از آن‌جایی که این دارو در بیشتر موارد موجب خواب‌آلودگی یا بی‌حالی و سر گیجه می‌شود، توصیه می‌شود پس از مصرف دارو از رانندگی و مصرف الکل دوری شود. از عوارض جانبی. شایع به ویژه در دوره ماهانه خانم‌ها می‌توان به سردرد و حالت عصبانیت و استفراغ اشاره کرد. اثرات جانبی شدید مانند اسهال، استفراغ خونی، دید غیر واضح، جوش روی پوست و تحریکات پوستی، خارش،
دید غیر واضح، جوش روی پوست و تحریکات پوستی، خارش، ورم، گلودرد و تب نیز ممکن است مشاهده گردد؛ که در آن صورت می‌بایست به پزشک مراجعه نمود. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ممکن است فشار خون را بالاتر ببرند. در مواقع نادر این اثرات موجب مرگ می‌شود و پیشنهاد می‌شود کمتر از ده بار در روز مصرف شود
میاستنی گراویس "(از ریشه یونانی: «ضعف وخیم عضلانی»، μύς به معنای ماهیچه و ἀσθένεια به معنای ضعف؛ واژه gravis از لاتین به معنای خطیر و بزرگ)" با نمادMG در نورولوژی نوعی فلج ماهیچه‌ای است که علت آن فعالیت ایمنی بر ضد پروتئین‌های گیرندهٔ استیل کولین در سیناپس عصبی-عضلانی است در اصل Ach یا استیل کولین وجود دارد اما گیرنده اش وجود ندارد دقیقاً مثل دیابت نوع ۲. این بیماری مخصوص صفحات انتهایی عضلات مخطط است که بیشتر زنان را گرفتار می‌کند. ماکزیمم شیوع آن در دهه‌های سوم یا چهارم زندگی است، ولی امکان دارد در هر
سوم یا چهارم زندگی است، ولی امکان دارد در هر دوره‌ای از زندگی، از بچگی تا پیری دیده شود، البته در افراد مسن مرد و زن به یک اندازه مبتلا می‌شوند. علائم. نشانهٔ میاستنی گراویس ضعف ماهیچه‌ای است که هنگام فعالیت افزایش می‌یابد و در دوره استراحت کاهش پیدا می‌کند: کنترل چشم‌ها، حرکت پلک‌ها، حالت چهره، جویدن، صحبت کردن و قورت دادن اغلب دچار اختلال می‌شوند؛ همچنین ماهیچه‌های تنفسی و ماهیچه‌های بخش‌های زیرین بدن هم ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند اگرچه میاستنی گراویس می‌تواند بر هر ماهیچه ارادی تأثیر بگذارد اما
می‌تواند بر هر ماهیچه ارادی تأثیر بگذارد اما بیشترین اختلال را بر ماهیچه‌هایی که چشم را کنترل می‌کنند، عمل بلع، حرکت پلک‌ها و حالت صورت وارد می‌کند. این نشانه‌ها اغلب بلافاصله به عنوان میاستنی گراویس تشخیص داده نمی‌شوند و تشخیص این بیماری ممکن است تا بیش از یک سال به طول بینجامد. در بیشتر موارد اولین علامت بیماری ضعف ماهیچه‌های چشم است که موجب دوبینی هم می‌شود؛ در دیگر موارد امکان دارد اشکال در بلع یا اختلال در صحبت کردن اولین نشانه‌های ظهور این بیماری باشند. علائم چشمی. در حدود دو سوم افراد علامت اول
باشند. علائم چشمی. در حدود دو سوم افراد علامت اول میاستنی گراویس درگیری عضلات چشمی است. پتوز (افتادگی پلک) در اثر درگیری عضله بالابرنده پلک فوقانی و دوبینی در اثر درگیری عضلات بیرونی چشم رخ می دهند. علائم چشمی با کارهایی مثل دیدن تلویزیون، کتاب خواندن و رانندگی به خصوص در محیط های پرنور بدتر می شوند. در نتیجه بعضی از بیماران مجبور به استفاده از عینک آفتابی می شوند. اصطلاح میاستنی گراویس چشمی به نوعی از میاستنی گراویس گفته می شود که محدود به عضلات چشم است البته معمولا پس از چند سال به میاستنی گراویس عمومی
معمولا پس از چند سال به میاستنی گراویس عمومی (کل بدن) تبدیل می شود. شدت و ضعف. درجه شدت و ضعف ماهیچه‌های درگیر میاستنی گراویس بین بیماران مختلف تفاوت‌های عمده‌ای دارد که دامنهٔ آن از یک نقطه یا محدود به ماهیچه‌های چشم (میاستنی چشمی) تا بخش عمده‌ای از ماهیچه‌ها (که گاهی شامل ماهیچه‌های تنفسی هم می‌شود) در حالت‌های شدید متغیر است. در میاستنی گراویس بحرانی ممکن است بیماری به فلج شدن اندام منجر شود. به نظر می‌رسد در میاستنی گراویس، یک پاسخ ایمونولوژیک علیه یک یا چند پروتئین از منطقه واسطه‌ای عصبی-عضلانی وجود
یا چند پروتئین از منطقه واسطه‌ای عصبی-عضلانی وجود دارد؛ بنابراین در بیماری‌های بافت همبندی مانند آرتریت روماتولوئید و لوپوس دارند، این بیماری با شیوع بیشتری رخ می‌دهد. تشخیص. تشخیص بیماری میاستنی گراویس ممکن است مشکل باشد، زیرا فرق گذاشتن بین تغییرات عادی و اختلالات عصبی ناشی از آن می‌تواند سخت باشد. تست سرما یک تست تشخیصی است که به مقایسه میزان حساسیت به تست تنسیلون می‌پردازد. تست سرما انتخابی برای بیمارانی است که بیماری قلبی یا آسم دارند که ممکن است درمورد مصرف ادفونیوم منع مصرف داشته باشند. دراین تست یک
مصرف ادفونیوم منع مصرف داشته باشند. دراین تست یک کیسه یخ روی چشم‌های بیمار تا یک دقیقه نگه داشته می‌شود. افتادگی پلک بایستی به‌طور موقتی در بیمار مبتلا به میاستنی گراویس برطرف شود. آزمایش خون. وقتی تشخیص مورد شک باشد، امکان استفاده از آزمایش های سرولوژی وجود دارد: یکی از این آزمایش ها پیدا کردن آنتی بادی های ضد گیرندهٔ استیل کولین است. حساسیت این آزمایش قابل قبول است (حدود 80 تا 96 درصد) ولی در مورد میاستنی چشمی حساسیت کمتری (حدود 50 درصد) دارد. درصدی از افراد که آنتی بادی ضد گیرنده استیل کولین ندارند ممکن
که آنتی بادی ضد گیرنده استیل کولین ندارند ممکن است آنتی بادی ضد پروتئین MuSK داشته باشند. گاهی وقت‌ها آزمایش‌های مربوط به سندرم لامبرت ایتون هم برای بیمار انجام می شود. درمان. اکثر روش‌های موجود در درمان بیماری‌های خودایمنی بر محور ایجاد تغییراتی در پاسخ‌های ایمنی دور می‌زند. عمل جراحی برداشتن غده تیموس در خاموش کردن بیماری (بیست تا چهل درصد) یا بهبود در بیست تا چهل درصد موارد موفقیت آمیز است چرا که این غده می‌تواند حاوی گیرنده‌های استیل کولین به شکل کاملاً آنتی ژنیک باشد. داروهای آنتی کولین استراز عمدتاً